Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.613.2024.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT dostawy nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
grunty
nieruchomości-podział nieruchomości
pełnomocnictwo
podatnik
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 listopada 2024 r. za pośrednictwem operatora pocztowego wpłynął Pana wniosek z 28
    października 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku uznania
    Pana za podatnika podatku VAT dla transakcji sprzedaży przysługującego Panu udziału w
    działce wydzielonej z działki nr 1. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jako osoba fizyczna jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    podatek VAT).
    Jest Pan współwłaścicielem wraz z matką m.in. nieruchomości gruntowej położonej w (...),
    obszaru łącznego 3,2800 ha (trzy hektary dwa tysiące osiemset metrów kwadratowych),
    stanowiącej działkę gruntu numer 1.
    Udział w przedmiotowej nieruchomości stanowi Pana majątek osobisty nabyty na
    podstawie umowy darowizny z dnia 5 stycznia 2024 r.
    Wchodząca w skład opisanej nieruchomości działka gruntu położona jest w obrębie (...),
    (...), jednostka ewidencyjna: (...), Gminie (...), powiecie (...), województwie (...), działka
    gruntu numer: 1, obszaru 3,2800 ha (trzy hektary dwa tysiące osiemset metrów
    kwadratowych), identyfikator: (...), składająca się z użytków oznaczonych w ewidencji
    gruntów symbolami: „Br-RV”, „Br-RVI”, „RIVa”, „RIVbt” „RV”, „RVI”, „S-RV” i „S-RVT”,
    zabudowana jest czterema budynkami niestanowiącymi odrębnego od gruntu przedmiotu
                                                    2własności: 1) budynkiem mieszkalnym, identyfikator (...), o powierzchni zabudowy 96 m,
    2) budynkiem o funkcji: produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa, identyfikator:
                      2(...), o powierzchni zabudowy 49 m, 3) budynkiem o funkcji: produkcyjne, usługowe i
                                              2gospodarcze dla rolnictwa, identyfikator: (...), o powierzchni zabudowy 154 m, 4)

    budynkiem o funkcji: produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa, identyfikator:
                      2(...), o powierzchni zabudowy 97 m i 5) budynkiem o funkcji: produkcyjne, usługowe i
                                              2gospodarcze dla rolnictwa, identyfikator. (...), o powierzchni zabudowy 114 m.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy (...)
    zatwierdzonym Uchwałą nr (...) z dnia 24 maja 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów położonych w miejscowościach
    (...): teren działki nr ewid. 1 o powierzchni 3,2800 ha przeznaczony jest pod: pas o
    szerokości ok. 235 m od strony drogi gminnej nr (...) nie ma obowiązującego planu
    zagospodarowania przestrzennego, pas o szerokości ok. 16 m: „6 KD - L” - teren drogi
    publicznej kategorii gminnej klasy: L - lokalna, pas o szerokości ok. 405 m: „1 PU” - teren
    zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i magazyny), pas o
    szerokości ok. 12 m: „8 KD-D” - teren drogi publicznej kategorii gminnej klasy: D -
    dojazdowa, pas ok. 170 m: „2 PU” - teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty
    produkcyjne, składy i magazyny).
    Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wynikające z ww.
    planu przeznaczenie działki nie nastąpiło z Pana inicjatywy.
    Działki nie są położone w granicach specjalnej strefy ekonomicznej ani parku narodowego,
    ani też nie istnieją żadne ograniczenia korzystania z nich wynikające z ochrony przyrody i
    środowiska.
    Działka nr 1 stanowi nieruchomość rolną w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r.
    o kształtowaniu ustroju rolnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 423).
    Do dnia dzisiejszego nie podejmował Pan żadnych działań informacyjno-reklamowych
    związanych ze sprzedażą ww. działek. Inicjatorem przedmiotowych działań była Gmina (...),
    która czuwa nad realizacją transakcji. Nie ponosił Pan żadnych kosztów związanych ze
    sprzedażą, wszelkie formalności, jak i czynności takie jak organizowanie notariusza,
    podział działek czy spotkań z przedstawicielami kupującego organizowane były przez
    Gminę.
    Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie handlu i obrotu nieruchomościami.
    Dla przedmiotowych nieruchomości nie zostało wydane pozwolenie na budowę ani inne
    pozwolenie czy decyzje.
    Przed sprzedażą działki nie poczynił Pan i nie zamierza Pan poczynić jakiegokolwiek
    działania, dotyczącego zwiększenia wartości przedmiotowej działki (np. uzbrojenie terenu,
    wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej).
    W dniu 23 października 2024 r. zawarł Pan przedwstępną umowę sprzedaży
    nieruchomości, w której zobowiązał się Pan do sprzedaży własności wydzielonej z
    zabudowanej Działki numer 1 wchodzącej w skład Nieruchomości opisanej wyżej w § 1 tej
    umowy - jej część niezabudowaną, oznaczoną na załączniku graficznym stanowiącym
    załącznik do Umowy kolorem czerwonym, o obszarze około 2,3600 ha (dwa hektary trzy
    tysiące sześćset metrów kwadratowych).
    Zgodnie z przedmiotową umową strony postanowiły, że umowa przyrzeczona zostanie
    zawarta najpóźniej do dnia 31 stycznia 2025 r. pod warunkiem spełnienia następujących
    warunków:
        1) stan prawny Nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej, poza sprostowaniem
        w Dziale I-O księgi wieczystej oznaczenia nieruchomości wobec podziału działki
        nr 1 nie ulegnie zmianie, poza sprostowaniem w Dziale I-O księgi wieczystej
        oznaczenia nieruchomości wobec podziału działki nr 1, nie ulegnie zmianie,
        2) na Nieruchomości nie będą ciążyły jakiekolwiek prawa ani roszczenia osób
        trzecich, jakiekolwiek obciążenia dokonane na rzecz osób trzecich, a
        nieujawnione w księdze wieczystej,

        3) wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale
        działki nr 1 przez wydzielenie jej części zgodnie z załącznikiem graficznym
        załączonym do niniejszej umowy, o której mowa w § 3 umowy,
        4) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości
        skutkującego koniecznością rekultywacji,
        5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        Przedmiocie Umowy budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
        budowlanych,
        6) wydania przez Ministra Finansów interpretacji przepisów prawa podatkowego
        (interpretacja indywidualna) na podstawie art. 14b powołanej wyżej ustawy z
        dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa stwierdzającej, czy Przedmiot
        umowy podlega lub nie podlega opodatkowaniu VAT, a w razie potwierdzenia
        przez Organ, że Przedmiot Umowy podlega opodatkowaniu VAT przedłożenia
        zaświadczenia potwierdzającego status Sprzedających lub jednego ze
        Sprzedających jako czynnego płatnika podatku VAT,
        7) w terminie do dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupująca Spółka lub
        wskazana przez Kupującą osoba trzecia nabędzie prawo własności wszystkich
        następujących działek gruntu położonych w obrębie (...), jednostka ewidencyjna:
        (...):
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 2 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne i Działki nr 3, nr 4 i nr 5,
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 6 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne i Działkę nr 7,
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 8 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne i Działkę nr 9,
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 10 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne,
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 11 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne,
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 12 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne i Działki nr 13 i nr 14,
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 15 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne,
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 16 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne i Działki nr 17, nr 18 i nr 19,
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 20 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne i Działkę nr 21,
              Działkę nr 22,
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 23 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne,
              wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 24 - jej część przeznaczoną w
              całości na cele inne niż rolne lub wszyscy właściciele nieruchomości
              wymienionych powyżej, będą gotowi zawrzeć umowy przenoszące
              własność wszystkich wyżej wymienionych działek gruntu na Kupującą
              Spółkę lub wskazaną przez Kupującą osobę trzecią i w tym celu, w dacie

              zawarcia umowy przyrzeczonej, stawią się u notariusza i przystąpią do
              zawarcia umów przenoszących własność wyżej wymienionych działek
              gruntu,
        8) raport z badania due diligence, o którym mowa w § 6 umowy nie wykazuje
        żadnych ryzyk ani nieprawidłowości,
        9) w dacie zawarcia umowy przyrzeczonej wszystkie oświadczenia i zapewnienia
        Sprzedających zawarte w § 1 niniejszej umowy będą odpowiadały aktualnemu
        stanowi prawnemu i faktycznego Przedmiotu Umowy i zostaną powtórzone przez
        Sprzedających w umowie przyrzeczonej,
      10) uzyskania przez Pana decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka
        Wsparcia Rolnictwa o wyrażeniu zgody na zbycie jego udziału we własności
        Przedmiotu umowy.
    Powyższe wymienione Warunki są zastrzeżone na rzecz Kupującej Spółki, której
    przysługuje prawo jednostronnego zrzeczenia się Warunków, z wyjątkiem wymienionych
    w punkcie 1, 3, 6 i 10 oraz prawo żądania zawarcia umowy przyrzeczonej pomimo
    niespełnienia się wymienionych Warunków lub spełnienia jedynie niektórych z nich.
    Spełnienie się Warunków lub ich zrzeczenie się przez Kupującą Spółkę powinno nastąpić
    najpóźniej do dnia 15 stycznia 2025 r. (piętnastego stycznia dwa tysiące dwudziestego
    piątego roku).
    Dodatkowo w przedmiotowej umowie zawarto szereg zgód, upoważnień i pełnomocnictw,
    zgodnie z którymi m.in.:
    1) Sprzedający wyrażają zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę analizy stanu
      prawnego Nieruchomości, analizy stopnia wykonania zobowiązań z tytułu podatków
      oraz analizy stanu faktycznego Nieruchomości, obejmującej między innymi badania
      geotechniczne, hydrologiczne, w celu zidentyfikowania i oszacowania ryzyka
      związanego z przyszłą inwestycją (badanie due diligence) i wobec powyższego, w
      związku z realizacją uprawnienia, Kupująca Spółka ma prawo wglądu do odpowiedniej
      dokumentacji urzędowej, a także finansowej,
    2) Sprzedający wyrażają zgodę na dokonywanie przez Kupującą Spółkę od dnia zawarcia
      niniejszej umowy wszelkich czynności faktycznych i prawnych mających na celu
      uzyskanie pozwolenia na budowę i prowadzenie prac inwestycyjnych w
      nieograniczonym zakresie na Przedmiocie Umowy - w celu uniknięcia wątpliwości,
      Strony uzgadniają, że Kupująca ma prawo dysponowania Przedmiotem Umowy na
      cele budowlane,
    3) Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na przeniesienie przez Kupującą Spółkę
      wszelkich praw i obowiązków nabytych niniejszą umową przez Kupującą Spółkę w
      dowolnym czasie na rzecz dowolnych Spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej
      (...) S.A. Skuteczność wstąpienia osoby trzeciej w miejsce Kupującej uzależniona będzie
      od zawarcia między Nią a osobą trzecią umowy cesji wierzytelności z umowy
      przedwstępnej z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza długów cedenta
      wynikających z niniejszej umowy w formie notarialnej,
    4) Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na dokonanie przez Kupującą przelewu
      wierzytelności nabytej niniejszą umową przedwstępną na dowolnie wybraną osobę
      trzecią z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza wszelkich jej długów wobec
      nich jako Sprzedających, a wynikających z tej umowy. W razie zawarcia takiej umowy z
      osobą trzecią Sprzedający wyrażają zgodę na przejęcie długu przez tę osobę i
      zwalniają Kupującą z zobowiązania - według zasad określonych w przepisach Tytułu IX
      Kodeksu Cywilnego,

    5) Sprzedający oświadczają, iż udzielają Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
      udzielania dalszych pełnomocnictw - do reprezentowania Mocodawcy w
      postępowaniach administracyjnych dotyczących w szczególności podziałów
      geodezyjnych, uzyskiwania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
      pozwolenia na budowę, postępowaniach dotyczących uzyskania decyzji o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, uzyskania niezbędnej do rozpoczęcia budowy
      dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, w tym kopii mapy zasadniczej, uzyskania
      opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o możliwości wykonania uzbrojenia
      technicznego terenu, uzyskania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
      środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z przedmiotu umowy,
      występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
      podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
      decyzji i zaświadczeń opisanych w § 4 ust. 1 tej umowy, w szczególności składania
      wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji, postanowień i zaświadczeń.
    Wszelkie koszty związane ze sprzedażą ponosi strona kupująca.
    W ramach działki gruntu nr 1, obszar 3,2800 ha dokonany zostanie podział geodezyjny, w
    ramach którego wydzielone będą następujące działki:
        siedlisko oraz pas buforowy - około 0,9200 ha (nie objęta planem
        zagospodarowania przestrzennego);
        oraz trzy inne działki (około 0,8000 ha, 0,8000 ha, 0,7600 ha, te działki łącznie mają
        powierzchnię 2,36 ha (są objęte planem zagospodarowania przestrzennego).

## Pytanie

Czy dostawa przedmiotowej nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, dostawa przedmiotowej nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególność czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartość niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.

    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartość dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1 ze zm.) - zwanej dalej Dyrektywą 112 - podatnikiem jest każda osoba prowadząca
    samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na
    cel, czy tez rezultaty takiej działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególność
    wykorzystywanie w sposób ciągły majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynność w ramach działalność gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalność gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalność
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynność.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwość Unii Europejskiej (dalej: TSUE) z 15 września 2011
    r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.

    Wobec powyższego, Pana zdaniem należy rozważyć czy w celu sprzedaży działek podjęto
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, co skutkować będzie koniecznością uznania Pana za podmiot
    prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie (dalej: NSA) z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07,
    w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a
    także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz
    z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT (...).
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz opis sprawy, Pana zdaniem należy stwierdzić,
    że w analizowanej sytuacji brak jest podstaw do uznania Pana - w związku ze sprzedażą
    działek - za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie
    handlu nieruchomościami. Powyższe wynika z faktu, iż sprzedawane nieruchomości nie
    zostały nabyte przez Pana z zamiarem ich dalszej odsprzedaży, a przed sprzedażą nie
    podejmował Pan działań informacyjno-reklamowych związanych ze sprzedażą ww. działek.
    Co więcej, to sama strona Kupująca była inicjatorem ww. działań i pokryła wszelkie koszty
    związane ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości.
    Działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając przedmiotowe nieruchomości, w Pana opinii, korzysta Pan z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej i do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o
    VAT. Uważa Pan, że wobec powyższego należy uznać, że dokonując sprzedaży ww.
    nieruchomości, korzysta Pan z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem
    osobistym, co nie jest wykonywaniem działalność gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie sprzedaży wskazanych działek, a ich
    dostawę, cech czynności polegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    tej ustawy. W konsekwencji mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności
    analizowanej sprawy, w Pana opinii należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowych
    działek nie stanowi działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Tym samym, Pana zdaniem, z tego tytułu nie występował Pan w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a czynność ta nie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Oceniając sprawę, uważa Pan, że należy podkreślić, że decydującym czynnikiem dla
    rozważań o prowadzeniu/nieprowadzeniu przez Pana działalności gospodarczej
    polegającej na handlu gruntami był i jest cel nabycia przez Pana nieruchomości
    sprzedawanych na rzecz Kupującej Spółki. Pana zdaniem, kluczową kwestią nie uznania
    tych przedmiotowych transakcji jako działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT jest stan faktyczny, z którego wynika, że nie nabył Pan gruntów w celu ich
    sprzedaży i użytkował je Pan do celów rolniczych. Nie nabywał Pan ww. nieruchomości w
    celach handlowych. Podkreślić Pana zdaniem należy, że z propozycją sprzedaży
    przedmiotowych nieruchomości wystąpiła Gmina wraz z Kupującą Spółką. Tak więc do
    dnia dzisiejszego nie podejmował Pan żadnych działań informacyjno-reklamowych
    związanych ze sprzedażą ww. działek. Inicjatorem przedmiotowych działań była Gmina (...),
    która zorganizowała spotkanie z przedstawicielami Kupującej Spółki. Z Pana strony nie
    ponoszone były żadne koszty związane ze sprzedażą, wszelkie formalności, jak i czynności
    takie jak organizowanie notariusza, podział działek - ponoszone były przez Kupującą
    Spółkę bądź Gminę. Taka sytuacja oznacza, iż nie ma możliwości zaliczenia sprzedaży tych

    gruntów do działalność gospodarczej w zakresie handlu gruntami. To właśnie ten zamiar
    w momencie zakupu jest decydujący dla uznania danej czynności za działalność
    gospodarczą. Powyższą wykładnię potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7
    sędziów we wskazanej już uchwale z 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07) oraz w
    wielu innych orzeczeniach. W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za
    działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie nabycia nieruchomości mógł
    wystąpić zamiar dokonywania takich czynności (nabycia i następnie sprzedaży)
    wielokrotnie, którego to zamiaru nie było.
    Wobec powyższego, Pana zdaniem, sprzedaż nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Powyższe znajduje swoje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach
    podatkowych oraz orzeczeniach sądów administracyjnych, a także w najnowszej
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 marca 2024 r. o
    sygnaturze 0113-KDIPT1-3.4012.38.2024.2.JM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
      lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość niezabudowana (grunt)
    spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...),

    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem
    cywilnym.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Zgodnie z art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Z przytoczonych regulacji prawnych wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług
    może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy
    czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ponadto, z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112
    /WE, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
    podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności

    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan sprzedać spółce przysługujący Panu udział w
    prawie własności działki o pow. 2,3600 ha, która powstanie z podziału działki nr 1. Prawo
    własności nieruchomości nabył Pan na podstawie umowy darowizny w 2024 r.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy z tytułu sprzedaży Pana udziału w działce
    wydzielonej z działki nr 1 będzie Pan uznany za podatnika podatku VAT.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości niezabudowanej istotne jest, czy w
    świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży działki,
    podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Wskazał Pan, że w celu sprzedaży Nieruchomości zawarł Pan z Kupującą Spółką umowę
    przedwstępną, w której zobowiązał się Pan do sprzedaży przysługującego Panu udziału w
    niezabudowanej działce, która zostanie wydzielona z działki nr 1. Zgodnie z umową
    przedwstępną umowa przyrzeczona zostanie zawarta m.in. pod warunkiem podziału
    działki nr 1. W umowie przedwstępnej zawarto również szereg zgód, upoważnień i
    pełnomocnictw. Wyraził Pan zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę analizy stanu
    prawnego Nieruchomości, analizy stanu faktycznego Nieruchomości obejmującej m.in.
    badania geotechniczne i hydrologiczne, a ponadto dokonanie wszelkich czynności
    faktycznych i prawnych mających na celu uzyskanie pozwolenia na budowę i prowadzenie
    prac inwestycyjnych w nieograniczonym zakresie na Przedmiocie Umowy tj. na ww.
    działce. Kupująca Spółka uzyskała od Pana prawo do dysponowania Nieruchomością na
    cele budowlane. Udzielił Pan także Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do reprezentowania Pana w postępowaniach
    administracyjnych dotyczących w szczególności podziałów geodezyjnych, uzyskiwania
    decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, w
    postępowaniach dotyczących uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, uzyskania niezbędnej do rozpoczęcia budowy dokumentacji
    geodezyjno-kartograficznej, uzyskania opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o
    możliwości wykonania uzbrojenia technicznego terenu, uzyskania raportu o odziaływaniu
    przedsięwzięcia na środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z
    nieruchomości będących Przedmiotem Umowy, występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych
    niezbędnych do uzyskania decyzji i zaświadczeń, w szczególności składania wniosków oraz
    odbioru wymaganych decyzji, postanowień i zaświadczeń. Ponadto, wszelkie koszty
    związane ze sprzedażą Nieruchomości ponosi strona Kupująca.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu cywilnego.
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić
      sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:

      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    I tak, według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Natomiast na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny
      termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    również kwestia udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI
    Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Według art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.

      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu
      mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu
      na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli
      ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego, pełnomocnik na podstawie
    oświadczenia woli innej osoby wykonuje czynności prawne w jej imieniu i ze skutkiem
    bezpośrednim dla tej osoby. Pełnomocnik zastępuje swojego mocodawcę przy
    dokonywaniu czynności prawnych. Czynności tych pełnomocnik dokonuje poprzez swoje
    działania, lecz skutki tych działań odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej
    reprezentowanego. Pomimo tego, że to pełnomocnik składa oświadczenie woli osobie
    trzeciej to skutki tego oświadczenia rodzą się pomiędzy tym, kogo pełnomocnik
    reprezentuje a osobą trzecią.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że w analizowanej sprawie wystąpiły okoliczności, które łącznie wskazują, że z
    tytułu planowanej transakcji, będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym działalność gospodarczą, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Kupująca Spółka dokona szeregu czynności, tj. będzie dokonywać analizy stanu prawnego
    Nieruchomości, analizy stopnia wykonania zobowiązań z tytułu podatków oraz analizy
    stanu faktycznego Nieruchomości, obejmującej między innymi badania geotechniczne,
    hydrologiczne, w celu zidentyfikowania i oszacowania ryzyka związanego z przyszłą
    inwestycją, wszelkich czynności faktycznych i prawnych mających na celu uzyskanie
    pozwolenia na budowę i prowadzenie prac inwestycyjnych w nieograniczonym zakresie na
    Przedmiocie Umowy - Strony uzgodniły, że Kupująca ma prawo dysponowania
    Przedmiotem Umowy na cele budowlane. Kupująca Spółka na podstawie udzielonego
    pełnomocnictwa będzie reprezentować Pana w postępowaniach administracyjnych
    dotyczących w szczególności podziałów geodezyjnych, uzyskiwania decyzji zatwierdzającej
    projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, postępowaniach dotyczącym
    uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, uzyskania
    niezbędnej do rozpoczęcia budowy dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, w tym kopii
    mapy zasadniczej, uzyskania opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o możliwości
    wykonania uzbrojenia technicznego terenu, uzyskania raportu o oddziaływaniu
    przedsięwzięcia na środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z
    przedmiotu umowy, występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej
    oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
    uzyskania decyzji i zaświadczeń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji, postanowień i zaświadczeń.
    Udzielone pełnomocnictwo i zgody upoważniły kupującą Spółkę do dokonania w Pana
    imieniu czynności, wynikających z warunków ww. umowy przedwstępnej, których
    wykonanie wyklucza uznanie, że planuje Pan sprzedaż majątku prywatnego, czy też w
    ramach zarządzania majątkiem osobistym.
    Fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Pana, ale przez osoby
    trzecie (Kupującą Spółkę), nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pana sytuację
    prawną. Podjęte działania mają doprowadzić do zawarcia transakcji na potrzeby

    wybudowania na działce wydzielonej z działki nr 1 inwestycji budowlanej Kupującej Spółki.
    Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej Nieruchomość ta podlegać będzie wielu ww.
    czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane”
    w Pana, jako współwłaściciela ww. działki, sferze prawnopodatkowej. W tym kontekście
    bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez Kupującą.
    Udzielenie przez Pana stosownego pełnomocnictwa Kupującej Spółce skutkować będzie
    tym, że wszystkie ww. czynności podejmowane przez nabywcę będą podejmowane w
    Pana imieniu i na Pana korzyść, ponieważ to Pan jako współwłaściciel działki nr 1 będzie
    stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonania
    wszelkich czynności z nią związanych.
    Nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania nieruchomości do
    sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby fizyczne, w zakresie
    zarządzania majątkiem osobistym - prywatnym.
    W efekcie dokonywanych czynności dostawie podlegać będzie Działka o zupełnie innym
    charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg czynności
    przygotowujących ww. nieruchomość do sprzedaży.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Pana sprzedaż przysługującego Panu udziału w działce wydzielonej z
    działki nr 1, będzie zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez
    podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonując opisanych we
    wniosku czynności, będzie Pan podejmował (poprzez udzielone pełnomocnictwo)
    działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie
    obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180
    /10 i C-181/10, tj. będzie wykazywał Pan aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy przysługującego Panu
    udziału w działce wydzielonej z działki nr 1, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7
    ust. 1 ustawy.
    Pana stanowisko uznaję zatem za nieprawidłowe.
    Wskazać również należy, że powołana przez Pana interpretacja nr 0113-KDIPT1-
    3.4012.38.2024.2.JM nie może wpłynąć na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, ponieważ
    została ona wydana w odniesieniu do indywidualnego i właściwego tylko temu
    rozstrzygnięciu opisowi sprawy. Przede wszystkim, w opisie sprawy powołanej przez Pana
    interpretacji zainteresowany jej uzyskaniem, nie udzielił kupującemu pełnomocnictwa m.
    in. do występowania z jego imieniu.
    Ponadto, ocena opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne, nie jest
    pojęciem uniwersalnym, opiera się ona każdorazowo na analizie całokształtu
    wykonywanych przez osoby fizyczne czynności i powinna być dokonywana z punktu
    widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego z osobna, uwzględniając te okoliczności.
    Tym samym wskazaną interpretację potraktowano jako element Pana argumentacji,
    jednakże nie może ono stanowić podstawy dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego
    dla współwłaściciela działki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan
        do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.