Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.664.2024.2.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: Sprzedaży Lokalu Mieszkalnego wraz z piwnicą otrzymanego w
części w ramach spadku oraz w części z tytułu zniesienia
współwłasności.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
spadek
udział-sprzedaż udziałów
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 10 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    w odpowiedzi na wezwanie pismem z 28 stycznia 2025 r. (wpływ 31 stycznia 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca, syn AA i B oraz jednocześnie pasierb CA, nabył na podstawie dziedziczenia
    (testamentu notarialnego) w całości spadek po zmarłym ojcu na mocy prawomocnego
    postanowienia Sądu Rejonowego.
    W skład spadku po zmarłym Pana ojcu wchodziły m.in.:
    a. udział 1/2 w prawie własności nieruchomości lokalowej położonej przy ul. A/1 o pow.
        2(...) m wraz z wyposażeniem i piwnicą, (...);
    b. udział 1/192 w lokalu niemieszalnym położonym w budynku przy ul. A/2 o powierzchni
        2(...) m składającym się z (...) miejsc postojowych, (...) przedsionków, (...) portierni, (...)
      WC i (...) pomieszczeń komunikacyjnych, (miejsce postojowe), (...);
    c. udział 1/2 w prawie własności nieruchomości lokalowej nr (...) położonej w budynku
      przy ul. C składającego się (...) pokoi, kuchni, (...) przedpokoi, łazienki z WC o
                2powierzchni (...) m wraz z przynależną piwnicą (...).
    Ww. składniki masy spadkowej wchodziły do małżeńskiej wspólności majątkowej AA i CA
    (macochy Wnioskodawcy). CA była współwłaścicielem w 1/2 składników majątkowych
    wymienionych w pkt a-c powyżej.
    Wnioskodawca oraz CA uzgodnili zasady zniesienia współwłasności nieruchomości.
    Wnioskodawca oraz DD działający w imieniu CA oraz Wnioskodawcy dnia (...) lutego 2024
    r. stawili się przed notariuszem. Przedmiotem czynności notarialnych było zniesienie
    współwłasności:
    1. Lokalu mieszkalnego nr (...), stanowiącego odrębną nieruchomość, o powierzchni
              2użytkowej (...) m, położonego przy ulicy A/1, do którego to lokali mieszkalnego
                                                  2przynależy pomieszczenie przynależne – piwnica o powierzchni użytkowej (...) m o
      łącznej powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i pomieszczenia przynależnego (...)
      2m, dla którego to lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, (...);
    2. Udziału 2/192 w lokalu niemieszalnym położonym w budynku przy ul. A/2 o
                2powierzchni (...) m składającym się z (...) miejsc postojowych, (...) przedsionków, (...)
      portierni, (...) WC i (...) pomieszczeń komunikacyjnych, (miejsce postojowe), (...);
    3. Lokalu mieszkalnego nr (...) stanowiącego odrębną nieruchomość o powierzchni
              2użytkowej (...) m, położonego przy ulicy C, do którego to lokalu mieszkalnego
                                                  2przynależy pomieszczenie przynależne – piwnica o powierzchni użytkowej (...) m, o
      łącznej powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i pomieszczenia przynależnego (...)
      2m, (...).
    Na mocy umowy przed notariuszem w dniu (...) lutego 2024 r. Strony zniosły
    współwłasność opisanego lokalu mieszkalnego nr (...) położonego przy ulicy A/1, do

    którego to lokalu mieszkalnego przynależy pomieszczenie przynależne – piwnica o
                    2 powierzchni użytkowej (...) mo łącznej powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i
                        2pomieszczenia przynależnego (...) m, dla którego to lokalu mieszkalnego, stanowiącego
    odrębną nieruchomość, (...) oraz udział 2/192 w lokalu niemieszalnym położonym w
                          2budynku przy ul. A/2 o powierzchni (...) m składającym się z (...) miejsc postojowych, (...)
    przedsionków, (...) portierni, (...) WC i (...) pomieszczeń komunikacyjnych, (miejsce
    postojowe), (...); w ten sposób, że CA nabyła w całości lokal mieszkalny nr (...) stanowiący
    odrębną nieruchomość oraz udział 2/192 w ww. lokalu niemieszkalnym. Co więcej
    zniesienie współwłasności zostało dokonane ze spłatą ze strony CA na rzecz
    Wnioskodawcy w kwocie (...) zł.
    Strony również zniosły współwłasność opisanego lokalu mieszkalnego nr (...) stanowiącego
                                  2odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej (...) m, położonego przy ulicy C, do
    którego to lokalu mieszkalnego przynależy pomieszczenie przynależne – piwnica o
                    2powierzchni użytkowej (...) m, o łącznej powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i
                        2pomieszczenia przynależnego (...) m, (...) w ten sposób, że Wnioskodawca nabył w całości
    lokal mieszkalny nr (...), stanowiący odrębną nieruchomość. Z tytułu zniesienia
    współwłasności Strony nie czyniły sobie żadnych spłat ani dopłat.
    Następnie dnia (...) września 2024 r. Wnioskodawca sprzedał lokal mieszkalny nr (...),
    którego po zniesieniu współwłasności stał się właścicielem. Sprzedaż nastąpiła na mocy
    aktu notarialnego z dnia (...) września 2024 r. sporządzonego przez notariusza.
    W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że:
    1. Pana ojciec wraz z CA nabyli lokal mieszkalny nr (...) przy ulicy C w dniu (...) 2009 r. w
      ramach wspólnoty małżeńskiej. (...).
    2. Nigdy nie prowadził ani nie prowadzi obecnie Pan żadnej działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy środki, które zostały uzyskane przez Wnioskodawcę ze sprzedaży Lokalu
    mieszkalnego nr (...) stanowiącego odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej (...)
    2m, położonego przy ulicy C do którego to lokalu mieszkalnego przynależy
                                          2pomieszczenie przynależne – piwnica o powierzchni użytkowej (...) m, o łącznej
                                                2powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i pomieszczenia przynależnego (...) m, (...)
    będą opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy środki, które zostały uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego
                                              2nr (...) stanowiącego odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej (...) m, położonego
    przy ulicy C do którego to lokalu mieszkalnego przynależy pomieszczenie przynależne –
                          2piwnica o powierzchni użytkowej (...) m, o łącznej powierzchni użytkowej lokalu
                                2mieszkalnego i pomieszczenia przynależnego (...) m, (...) nie będą opodatkowane
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    „Źródłami przychodów są: 8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub
    ich części oraz udziału w nieruchomości”. Oraz zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych: „W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze
    spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o

    którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego
    przez spadkodawcę”.
    Sprzedaż nieruchomości odziedziczonej podlega opodatkowaniu PIT, jeśli zostanie
    sprzedana przed upływem 5 lat podatkowych liczonych od końca roku, w którym
    spadkodawca zmarł. Po upływie tego okresu sprzedaż jest zwolniona z PIT.
    Zmiana przepisów, która nastąpiła od 1 stycznia 2019 r. umożliwia zbycie otrzymanej w
    spadku nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia przez spadkobiercę bez
    konieczności zapłaty podatku dochodowego. Obecnie okres 5 lat jest liczony nie od
    nabycia przez spadkobiercę, ale od nabycia przez spadkodawcę. Jeżeli więc
    odziedziczyliśmy nieruchomość – możemy obecnie sprzedać ją bez podatku nawet, gdy
    zrobimy to przed upływem 5 lat pod warunkiem, że spadkodawca odpowiednio długo był
    jej właścicielem. Okres 5 letni więc dawno już upłynął. Pana ojciec (poprzednik prawny
    Wnioskodawcy) nabył bowiem przedmiotowy lokal w dniu (...) 2009 r.
    Kwestią problematyczną i wymagającą interpretacji jest tu kwestia ew. opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych od sprzedaży udziału 1/2 w ww. lokalu, który
    Wnioskodawca nabył w ramach zniesienie współwłasności. Nabycie przez Wnioskodawcę –
    lokalu mieszkalnego nr (...) stanowiącego odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej
      2(...) m, położonego przy ulicy C do którego to lokalu mieszkalnego przynależy
                                          2pomieszczenie przynależne – piwnica o powierzchni użytkowej (...) m, o łącznej
                                                2powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i pomieszczenia przynależnego (...) m, (...),
    odbyło się w części (co do 1/2) w drodze dziedziczenia, zaś w części (co do 1/2) w drodze
    zniesienia współwłasności nieruchomości.
    Należy jednak zauważyć, iż zniesienie współwłasności na podstawie umowy z dnia (...)
    lutego 2024 r. odbyło się w ten sposób, każda ze stron otrzymała składniki majątkowe o
    wartości odpowiadającą jej udziałowi w 1/2 majątku wspólnym małżonków AA i CA, który
    był przedmiotem masy spadkowej po zmarłym Pana ojcu. Wnioskodawca otrzymał udział 1
    /2 lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, (...).
    Zgodnie z Interpretacją indywidualną opublikowaną dnia 29 listopada 2024 r. o
    sygnaturze 0113-KDIPT2-2.4011.582.2024.3.KR Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    -c) ww. ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu
    jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że
    nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części
    lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota
    uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww.
    praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w
    kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego
    tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia. Nieistotny dla opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest sam fakt podziału nieruchomości, jeżeli

    przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np. zyskanie
    korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem właściciel
    (współwłaściciel) dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym
    nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem
    (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości (działek) nie stanowi przy tym daty
    nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie bowiem, żadnych nowych
    nieruchomości ponad to czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału działek
    nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w drodze
    podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak przed
    podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie ma wpływu na określenie
    początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości pozostaje bez znaczenia,
    gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości od daty
    jej nabycia, a nie od daty podziału. Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być
    nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności
    prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz
    udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Interpretacja pojęcia „nabycie” została
    przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r.,
    sygn. akt II FSK 1(...)9/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna
    wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji
    zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa
    własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie”
    użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
    Stosownie zaś do art. 211 i art. 212 ww. Kodeksu: Zniesienie współwłasności może
    nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie
    rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział
    cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do
    wielkości udziałów współwłaścicieli. Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej
    osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku działu spadku czy też zniesienia
    współwłasności jest nabyciem tych rzeczy. Jednakże, co wynika z analizy orzecznictwa
    Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli, ale tylko wówczas, jeżeli wartość otrzymanej przez
    daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki przysługiwał
    jej w majątku wspólnym (rzeczy wspólnej). Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki,
    podział majątku nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za
    datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w
    nieruchomości.
    Nawiązując do powyższego, należy podkreślić, że zgodnie z utrwaloną interpretacją
    przepisów podatkowych oraz orzecznictwem, podział majątku, który nie prowadzi do
    uzyskania dodatkowych korzyści majątkowych przez jedną ze stron ponad wartość jej
    pierwotnego udziału, nie stanowi nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym przypadku dopłata dokonana przez CA
    była związana wyłącznie z wyrównaniem różnicy wartości nieruchomości, a nie z nabyciem

    nowych praw. Tym samym, Wnioskodawca, uzyskując prawo własności nieruchomości, nie
    nabył jej w wyniku podziału, lecz pozostaje jej właścicielem od momentu dziedziczenia w
    2014 roku. Sprzedaż nieruchomości nie polega więc opodatkowaniu.
    Za zasadnością takiego poglądu przemawia również fakt, iż gdyby Wnioskodawca i CA nie
    dokonali zniesienia współwłasności, a każde z nich łącznie lub osobno – zbyło (sprzedało)
    na rzecz osoby trzeciej udział 1/2 w lokalu mieszkalnym nr (...), stanowiącego odrębną
                              2nieruchomość, o powierzchni użytkowej (...) m, położonego przy ulicy A/1, do którego to
    lokalu mieszkalnego przynależy pomieszczenie przynależne – piwnica o powierzchni
            2użytkowej (...) m o łącznej powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i pomieszczenia
              2przynależnego (...) m, (...) oraz udział 1/2 w Lokalu mieszkalnego nr (...) stanowiącego
                                  2odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej (...) m, położonego przy ulicy C, do
    którego to lokalu mieszkalnego przynależy pomieszczenie przynależne – piwnica o
                    2powierzchni użytkowej (...) m, o łącznej powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i
                        2pomieszczenia przynależnego (...) m, dla którego to lokalu mieszkalnego, stanowiącego
    odrębną nieruchomość, (...), zbycie takie nie byłoby przedmiotem opodatkowania
    podatkiem dochodowym na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym

    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1(...)9/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub

    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei, w myśl art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Natomiast, art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.
    j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1984 ze zm.) stanowi, że:
      Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy
      szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz
      nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.
    Wykładnia pojęcia nieruchomości była przedmiotem wielu orzeczeń Sądu Najwyższego,
    zgodnie z dominującą w nich koncepcją nieruchomością jest część powierzchni ziemskiej,
    dla której urządzono księgę wieczystą. Zatem, gdy dla określonej nieruchomości zostanie
    założona księga wieczysta obowiązuje reguła „jedna księga wieczysta – jedna
    nieruchomość”. (zob. uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna, z dnia 21 marca 2013 r.
    sygn. akt III CZP 8/13, opubl: Biuletyn SN rok 2013, Nr 3 oraz Naczelnego Sąd
    Administracyjnego w wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. sygn. akt. II FSK 292/08). Zgodnie z

    tym poglądem graniczące ze sobą działki, będące własnością tej samej osoby, dla których
    prowadzone są oddzielne księgi wieczyste, stanowią dwie odrębne nieruchomości w
    rozumieniu art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Natomiast z art. 211 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Z zawartej we wskazanym przepisie definicji wynika, że współwłasność charakteryzuje się
    trzema podstawowymi cechami: jednością przedmiotu, wielością podmiotów oraz
    niepodzielnością wspólnego prawa.
    Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności przedmiotem prawa
    własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma lub nieruchomość. Jeśli
    rzecz wchodzi w skład zbioru rzeczy, stanowiącego pewną funkcjonalną całość, to
    współwłasność dotyczy każdej pojedynczej rzeczy wchodzącej w skład takiego zbioru, nie
    zaś zbioru. Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa
    własności jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo
    łączącego je stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa. We
    współwłasności prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia zacytowanego
    przepisu, niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc wyłącznego
    prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy, a każdemu z nich przysługuje jednakowe
    prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych
    współwłaścicieli.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.

    Zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego
    zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
    a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści
      się w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki to zniesienie współwłasności
    nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za
    datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli
    jednak na skutek dokonanego zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie
    udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty, wówczas czynność ta
    skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nabył Pan na podstawie dziedziczenia
    (testamentu notarialnego) w całości spadek po zmarłym ojcu na mocy prawomocnego
    postanowienia Sądu z (...) stycznia 2018 r. W skład spadku po zmarłym wchodziły m.in.:
    a. udział 1/2 w prawie własności nieruchomości lokalowej położonej przy ul. A/1 wraz z
      wyposażeniem i piwnicą, (...);
    b. udział 1/192 w lokalu niemieszalnym położonym w budynku przy ul. A/2 składającym
      się z (...) miejsc postojowych, (...) przedsionków, (...) portierni, (...) WC i (...) pomieszczeń
      komunikacyjnych, (miejsce postojowe), (...);
    c. udział 1/2 w prawie własności nieruchomości lokalowej nr (...) położonej w budynku
      przy ul. C składającej się (...) pokoi, kuchni, (...) przedpokoi, łazienki z WC o powierzchni
        2(...) m wraz z przynależną piwnicą, (...).
    Ww. składniki masy spadkowej wchodziły do małżeńskiej wspólności majątkowej Pana
    ojca i macochy. Pana macocha była współwłaścicielem w 1/2 składników majątkowych
    wymienionych w pkt a-c powyżej.
    Wraz z macochą uzgodnił Pan zasady zniesienia współwłasności nieruchomości. Na mocy
    umowy przed notariuszem w dniu (...) lutego 2024 r. Znieśliście Państwo współwłasność
    lokalu mieszkalnego nr (...) przy ulicy A/1, do którego to lokalu mieszkalnego przynależy
                                          2pomieszczenie przynależne – piwnica o powierzchni użytkowej (...) m o łącznej
                                                2powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i pomieszczenia przynależnego (...) m, dla
    którego to lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, (...) oraz udział 2
                                                  2/192 w lokalu niemieszalnym położonym w budynku przy ul. A/2 o powierzchni (...) m
    składającym się z (...) miejsc postojowych, (...) przedsionków, (...) portierni, (...) WC i (...)
    pomieszczeń komunikacyjnych, (miejsce postojowe), (...); w ten sposób, że Pana macocha
    nabyła w całości lokal mieszkalny nr (...) stanowiący odrębną nieruchomość oraz udział 2
    /192 w ww. lokalu niemieszkalnym. Co więcej zniesienie współwłasności zostało dokonane
    ze spłatą ze strony macochy na Pana rzecz w kwocie (...) zł.
    Ponadto, znieśliście Państwo również współwłasność opisanego lokalu mieszkalnego nr
                                            2(...) stanowiącego odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej (...) m, przy ulicy C, do
    którego to lokalu mieszkalnego przynależy pomieszczenie przynależne – piwnica o
                    2powierzchni użytkowej (...) m, o łącznej powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i
                        2pomieszczenia przynależnego (...) m, (...) w ten sposób, że Pan nabył w całości lokal
    mieszkalny nr (...), stanowiący odrębną nieruchomość. Z tytułu zniesienia tej

    współwłasności nie dokonano żadnych spłat ani dopłat. Następnie (...) września 2024 r.
    sprzedał Pan lokal mieszkalny nr (...), którego po zniesieniu współwłasności stał się Pan
    właścicielem. Pana ojciec i macocha lokal mieszkalny nr (...) przy ulicy C nabyli (...) 2009 r.
    w ramach wspólnoty małżeńskiej. Wskazał Pan również, że nigdy nie prowadził ani nie
    prowadzi Pan żadnej działalności gospodarczej.
    Powziął Pan wątpliwość, czy sprzedaż lokalu mieszkalnego nr (...) przy ulicy C podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W pierwszej kolejności wskazuję, że skoro w analizowanej sprawie dla każdej z
    nieruchomości założona jest odrębna księga wieczysta to mamy do czynienia z odrębnymi
    (różnymi) nieruchomościami. Co oznacza, że skutki podatkowe zniesienia współwłasności
    należy rozpatrywać oddzielnie dla każdej z nieruchomości.
    Nabycie w wyniku zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych
    współwłaścicieli, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wskazał Pan w opisie sprawy – w wyniku zniesienia współwłasności (...) lutego 2024 r.,
    stał się Pan wyłącznym właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) przy ulicy C, do którego na
    podstawie dziedziczenia (testamentu notarialnego) po zmarłym ojcu pierwotnie
    przysługiwał Panu udział w wysokości 1/2. Zniesienie tej współwłasności odbyło się bez
    spłat i dopłat. Jednak w wyniku takiego podziału stał się Pan właścicielem części odrębnej
    nieruchomości, która należała uprzednio do Pana macochy.
    Tym samym, data zniesienia współwłasności jest również datą nabycia tej części
    nieruchomości, o którą zwiększył się Pana udział w niej po dokonaniu zniesienia
    współwłasności.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, że nabył Pan lokal mieszkalny nr (...)
    przy ulicy C (nabyty przez Pana spadkodawcę (ojca) do wspólności majątkowej małżeńskiej
    (...) 2009 r.) w dwóch etapach:
      · na podstawie spadku po zmarłym ojcu w udziale 1/2 na mocy prawomocnego
        postanowienia sądu z (...) stycznia 2018 r. oraz
      · na podstawie umowy zniesienia współwłasności w udziale 1/2 zawartej dnia (...) lutego
        2024 r.
    Tym samym, dokonana przez Pana (...) września 2024 r. sprzedaż lokalu mieszkalnego nr
    (...) przy ulicy C, w wysokości 1/2 udziału nabytego na podstawie dziedziczenia po ojcu nie
    stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż tej części udziału
    nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie tego mieszkania przez Pana spadkodawcę (ojca).
    Natomiast, sprzedaż udziału w wysokości 1/2 nabytego w 2024 r. na podstawie umowy
    zniesienia współwłasności stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż tej części
    udziału nastąpiła przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jej nabycie. Dochód z tego odpłatnego zbycia podlega opodatkowaniu
    19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma
    zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego
    stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.