Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.19.2021.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-01
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: osoba-osoby fizyczne; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; sprzedaż; sprzedaż-sprzedaż działek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2021 r. (data wpływu 22 stycznia 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 marca 2021 r. (data wpływu 24 marca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości. Wniosek uzupełniono w dniu 24 marca 2021 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytania i własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Obiekt położony jest w (\`(...)\`).
2.  W dniu (\`(...)\`) nastąpił zakup działki (\`(...)\`) ha z budynkiem gospodarczym.
3.  Dnia (\`(...)\`) wydana została decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
4.  Dnia (\`(...)\`) wydano pozwolenie na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku gospodarczego na magazyn roślin ozdobnych z częścią socjalną.
5.  W (\`(...)\`) nastąpiło zakończenie budowy:
    1.  dane techniczne budynku:
        *   powierzchnia zabudowy (\`(...)\`),
        *   powierzchnia użytkowa (\`(...)\`),
        *   kubatura (\`(...)\`).
6.  Dnia (\`(...)\`) wydano decyzję – pozwolenie na użytkowanie budynku – magazynu roślin ozdobnych z częścią socjalną.
7.  Do dnia dzisiejszego obiekt użytkowany jest zgodnie z przeznaczeniem.
8.  Od rozpoczęcia użytkowania obiektu (\`(...)\`) nie zostały przeprowadzone w nim żadne prace modernizacyjne, remontowe i inne, mogące mieć wpływ na standard budynku, zmianę funkcji użytkowej czy architektury.
9.  Cały proces budowlany prowadzony był i został rozliczony w latach (\`(...)\`), kiedy Wnioskodawca nie był płatnikiem podatku VAT, co nastąpiło w roku (\`(...)\`).
10.  Od roku (\`(...)\`) Wnioskodawca wspólnie z żoną (\`(...)\`) prowadzi gospodarstwo ogrodnicze:
    *   jest to działalność gospodarcza nie podlegająca wpisowi do KRS,
    *   w ramach tej działalności Wnioskodawca wraz z małżonką posiada NIP i REGON,
    *   gospodarstwo nie ma statusu przedsiębiorstwa,
    *   płacony jest podatek gruntowy (ziemia), od nieruchomości (budynki, budowle) oraz podatek od przychodów z działów specjalnych produkcji rolnych,
    *   Wnioskodawca wraz z żoną ubezpieczony jest w KRUSIE, zatrudnionym pracownikom opłaca składki ZUS.
11.  Wszystkie posiadane nieruchomości zakupione zostały imiennie jako (\`(...)\`) i (\`(...)\`) na zasadzie małżeńskiej wspólnoty majątkowej.
12.  Od roku (\`(...)\`) Wnioskodawca wraz z żoną jest płatnikiem podatku VAT. Zainteresowany ma jeden numer NIP – jako osoba fizyczna prowadząca gospodarstwo szkółkarskie.

Wnioskodawca wraz z małżonką podjął decyzję o sprzedaży tego obiektu.

Wniosek został uzupełniony w dniu 24 marca 2021 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy o następujące informacje:

1.  Wnioskodawca nabył działkę nr (\`(...)\`) z budynkiem gospodarczym w celu wykorzystywania jej w prowadzonej działalności gospodarczej.
2.  Nabycie działki nr (\`(...)\`) z budynkiem gospodarczym nie zostało wykonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, ponieważ nieruchomość ta została nabyta od osób fizycznych na podstawie umowy cywilnoprawnej, od której to transakcji został zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych.
3.  Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. nieruchomości.
4.  Działka wraz z budynkiem – magazynem była i jest wykorzystywana do działalności szkółkarskiej (produkcja i sprzedaż roślin oraz drzewek), która co do zasady podlega opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu stawki 8%.
5.  Działka nr (\`(...)\`) z budynkiem – magazynem, będąca przedmiotem zbycia była/jest/będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w tym w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy.
6.  Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym.
7.  Działka nr (\`(...)\`) z budynkiem – magazynem od momentu rozpoczęcia użytkowania (\`(...)\`) do dnia dzisiejszego jest wykorzystywana zgodnie z jej przeznaczeniem na magazyn roślin ozdobnych z częścią socjalno-biurową.
8.  Odpowiedź na pytanie czy w odniesieniu do tego budynku doszło już do pierwszego zasiedlenia nie jest opisem zdarzenia przyszłego ale interpretacją przepisów ustawy o VAT. Pierwsze zasiedlenie jest bowiem pojęciem posiadającym swoją legalną definicję zawartą w przepisach ustawy i nie stanowi faktu lub czynności zdarzenia, ale zbiór poszczególnych zdarzeń prowadzących do spełnienia wskazanej definicji. W tym zakresie jednak Wnioskodawca stwierdza, że przedmiotowa nieruchomość została oddana do używania na cele prowadzonej działalności gospodarczej w roku (\`(...)\`) i obecnie nic się w tym zakresie nie zmieniło, czyli dalej jest w tym celu wykorzystywana.
9.  Podobnie jak w przypadku odpowiedzi na pytanie nr 8, odpowiedź na to pytanie nie jest doprecyzowaniem przedstawionego zdarzenia przyszłego ale interpretacją przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, która przedstawiona została przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu swojego stanowiska. W tym miejscu jednak po raz kolejny należy wskazać, że przedmiotowa nieruchomość została przeznaczona na cele prowadzonej działalności gospodarczej w roku (\`(...)\`) i obecnie nic się w tym zakresie nie zmieniło czyli dalej jest w tym celu wykorzystywana.
10.  Obiekt – magazyn nie był i nie jest udostępniany osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych takich jak najem, dzierżawa, użyczenie czy inna umowa o podobnym charakterze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sprecyzowane w piśmie z dnia 24 marca 2021 r.).

Czy do planowanej przez Wnioskodawcę transakcji sprzedaży nieruchomości będzie miało zastosowanie zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sprecyzowane w piśmie z dnia 24 marca 2021 r.), planowana przez Niego transakcja sprzedaży nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (pkt l). Za dostawę towarów, zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy, uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary należy rozumieć, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W kwestii dostawy budynków, budowli lub ich części ustawodawca przewidział zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT. Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się, stosownie do treści art. 2 pkt 14 ustawy, oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca rozpoczął użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem na potrzeby własne w roku (\`(...)\`). Od tego też roku jest on zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i wykorzystuje przedmiotową nieruchomości w swojej działalności gospodarczej. Na nieruchomości nie były prowadzone również w ostatnich latach żadne prace modernizacyjne które, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 2 pkt 14 ustawy, wpływałyby na ponowne powstanie pierwszego zasiedlenia (ostatnie wydatki modernizacyjne miały miejsce na przełomie roku (\`(...)\`)).

Podsumowując powyższe rozważania należy stwierdzić, że jeżeli pierwsze zasiedlenie nastąpiło wcześniej niż 2 lata przed planowaną datą sprzedaży, to zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynku lub budowli.

Z uwagi na przedstawione w zdarzeniu przyszłym fakty i okoliczności, w szczególności wykorzystywanie przedmiotowej nieruchomości do działalności gospodarczej Wnioskodawcy oraz upływ przynajmniej 2 lat od daty pierwszego zasiedlenia definiowanej rozpoczęciem użytkowania nieruchomości na potrzeby własne Wnioskodawcy, w przypadku zbycia obiektu opisanego w zdarzeniu przyszłym zastosowanie będzie miało zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z uwagi na spełnienie przesłanek zawartych w tym przepisie.

Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, będzie miał On prawo do ewentualnego zastosowania art. 43 ust. 10 ustawy, stosownie do treści którego istnieje możliwość na wspólny wniosek stron opodatkowania transakcji zbycia nieruchomości, która podlega zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, przy spełnieniu warunków wskazanych w tym przepisie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel, (…).

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Zgodnie z art. 196 ww. ustawy, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej.

W myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż pięć lat. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze pięć lat; przedłużenie można ponowić.

Z regulacji art. 211 tej ustawy wynika, że każdy ze współwłaścicieli może żądać, aby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy, albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, zarówno grunt, jak i budynek/budowla spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podkreślić jednak należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że obiekt położony jest w (\`(...)\`).

W dniu (\`(...)\`) nastąpił zakup działki (\`(...)\`)z budynkiem gospodarczym.

Dnia (\`(...)\`) wydana została decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Dnia (\`(...)\`) wydano pozwolenie na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku gospodarczego na magazyn roślin ozdobnych z częścią socjalną.

W listopadzie w roku (\`(...)\`) nastąpiło zakończenie budowy (dane techniczne budynku: powierzchnia zabudowy (\`(...)\`), powierzchnia użytkowa (\`(...)\`)).

Dnia (\`(...)\`) wydano decyzję – pozwolenie na użytkowanie budynku magazynu roślin ozdobnych z częścią socjalną.

Od rozpoczęcia użytkowania obiektu (\`(...)\`) nie zostały przeprowadzone w nim żadne prace modernizacyjne, remontowe i inne, mogące mieć wpływ na standard budynku, zmianę funkcji użytkowej czy architektury.

Cały proces budowlany prowadzony był i został rozliczony w latach (\`(...)\`), kiedy Wnioskodawca nie był płatnikiem podatku VAT, co nastąpiło w roku (\`(...)\`).

Od roku (\`(...)\`) Wnioskodawca wspólnie z żoną (\`(...)\`) prowadzi gospodarstwo ogrodnicze:

*   jest to działalność gospodarcza nie podlegająca wpisowi do KRS,
*   w ramach tej działalności Wnioskodawca wraz z małżonką posiada NIP i REGON,
*   gospodarstwo nie ma statusu przedsiębiorstwa,
*   płacony jest podatek gruntowy (ziemia), od nieruchomości (budynki, budowle) oraz podatek od przychodów z działów specjalnych produkcji rolnych,
*   Wnioskodawca wraz z żoną ubezpieczony jest w KRUSIE, zatrudnionym pracownikom opłaca składki ZUS.

Wszystkie posiadane nieruchomości zakupione zostały imiennie jako (\`(...)\`) i (\`(...)\`) na zasadzie małżeńskiej wspólnoty majątkowej.

Od roku (\`(...)\`) Wnioskodawca wraz z żoną jest płatnikiem podatku VAT. Zainteresowany ma jeden numer NIP – jako osoba fizyczna prowadząca gospodarstwo szkółkarskie.

Wnioskodawca wraz z małżonką podjął decyzję o sprzedaży tego obiektu.

Wnioskodawca nabył działkę nr (\`(...)\`) z budynkiem gospodarczym w celu wykorzystywania jej w prowadzonej działalności gospodarczej.

Nabycie działki nr (\`(...)\`) z budynkiem gospodarczym nie zostało wykonane w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, ponieważ nieruchomość ta została nabyta od osób fizycznych na podstawie umowy cywilnoprawnej, od której to transakcji został zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. nieruchomości.

Działka wraz z budynkiem – magazynem była i jest wykorzystywana do działalności szkółkarskiej (produkcja i sprzedaż roślin i drzewek), która co do zasady podlega opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu stawki 8%.

Działka nr (\`(...)\`) z budynkiem – magazynem, będąca przedmiotem zbycia była/jest/będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w tym w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy.

Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Działka nr (\`(...)\`) z budynkiem – magazynem od momentu rozpoczęcia użytkowania (\`(...)\`) do dnia dzisiejszego jest wykorzystywana zgodnie z jej przeznaczeniem na magazyn roślin ozdobnych z częścią socjalno-biurową.

Wnioskodawca stwierdza, że przedmiotowa nieruchomość została oddana do używania na cele prowadzonej działalności gospodarczej w roku (\`(...)\`) i obecnie nic się w tym zakresie nie zmieniło czyli dalej jest w tym celu wykorzystywana.

Obiekt – magazyn nie był i nie jest udostępniany osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych takich jak najem, dzierżawa, użyczenie czy inna umowa o podobnym charakterze.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zwolnienia z opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości.

W tym miejscu należy wskazać, że w związku ze sprzedażą nieruchomości, o której mowa powyżej, Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT, bowiem Zainteresowany – jak wynika z treści wniosku – wykorzystywał ww. nieruchomość do prowadzenia działalności gospodarczej. Działka wraz z budynkiem – magazynem była i jest wykorzystywana do działalności szkółkarskiej (produkcja i sprzedaż roślin i drzewek), która co do zasady podlega opodatkowaniu VAT przy zastosowaniu stawki 8%. Ponadto działka nr (\`(...)\`) z budynkiem – magazynem, będąca przedmiotem zbycia była/jest/będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w tym w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy.

Zatem dostawa przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem ww. nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że dostawa budynku – magazynu będącego przedmiotem sprzedaży nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Jak bowiem wynika z wniosku w dniu (\`(...)\`) nastąpił zakup działki nr (\`(...)\`) o pow. (\`(...)\`) z budynkiem gospodarczym. Ponadto dnia (\`(...)\`) wydano pozwolenie na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku gospodarczego na magazyn roślin ozdobnych z częścią socjalną. Z kolei w listopadzie w roku (\`(...)\`) nastąpiło zakończenie budowy (dane techniczne budynku: powierzchnia zabudowy (\`(...)\`), powierzchnia użytkowa (\`(...)\`)). Natomiast dnia (\`(...)\`) wydano decyzję – pozwolenie na użytkowanie budynku magazynu roślin ozdobnych z częścią socjalną. Od rozpoczęcia użytkowania obiektu (\`(...)\`) nie zostały przeprowadzone w nim żadne prace modernizacyjne, remontowe i inne, mogące mieć wpływ na standard budynku, zmianę funkcji użytkowej czy architektury. Zatem doszło już do pierwszego zasiedlenia budynku – magazynu, a od pierwszego zasiedlenia ww. nieruchomości do dnia planowanej sprzedaży upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Zatem zostały spełnione warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Dostawa gruntu również korzysta ze zwolnienia co wynika z treści art. 29a ust. 8 ustawy. W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.

Wobec zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku ze sprzedażą opisanej nieruchomości bezzasadne jest badanie możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy.

Podsumowując, transakcja sprzedaży nieruchomości wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W kwestii skutków prawnych, jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana (…), zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla współwłaściciela nieruchomości, tj. współmałżonki Wnioskodawcy, która chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinna wystąpić z osobnym wnioskiem o jej wydanie.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Nadmienia się, że w niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi tylko w zakresie zadanego pytania. Inne kwestie nie objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. Dotyczy to m.in. stawki podatku dla przedmiotowej dostawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.