Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-296/09-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-08-24
Teza: Czy wszystkie wydatki, w tym koszty noclegów i wyżywienia, które spółka ponosi na organizację spotkań szkoleniowo integracyjnych, których uczestnikami są pracownicy oraz osoby współpracujące ze spółką, a które odbywają się podczas otwartych imprez sportowo rekreacyjnych mogą być przez spółkę w całości ujęte w kosztach uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna; impreza-impreza sportowa; koszt; pracownia plastyczna; szkolenie; wydatek; wyżywienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 05.06.2009r. (data wpływu 08.06.2009r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie uznania za koszt uzyskania przychodów wydatków związanych z:

*   organizacją szkoleń - **jest prawidłowe,**
*   organizacją imprez integracyjnych dla pracowników – **jest prawidłowe,**
*   organizacją tzw. imprez integracyjnych dla klientów, kontrahentów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2009r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania wydatków na imprezy sportowo-rekreacyjne oraz integracyjne za koszt uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka organizuje imprezy sportowo-rekreacyjne bike maraton, snowmania oraz f surf sport. Dla celów organizacji imprez spółka podpisuje umowy z innym podmiotem. W ramach umowy spółka zobowiązuje się przekazać określoną kwotę pieniędzy w zamian za możliwość reklamowania produktów oraz marki podczas imprez sportowych. W imprezach sportowo-rekreacyjnych uczestniczą pracownicy spółki, klienci, partnerzy handlowi i wszystkie inne osoby, które wyraziły chęć uczestnictwa w imprezie poprzez wypełnienie formularza rejestracyjnego. Spółka zachęca do uczestnictwa poprzez zamieszczenie informacji na temat imprez na swojej stronie internetowej. Podobna informacja zamieszczana jest również na stornie internetowej organizatora imprezy oraz w mediach. W czasie imprez spółka ma możliwość przeprowadzenia akcji promocyjnych, umieszczania banerów, flag i innych materiałów reklamowych. Imprezy otwarte połączone są ze spotkaniem szkoleniowo integracyjnym dla swoich pracowników oraz osób współpracujących ze spółką spośród osób współpracujących ze spółką w imprezie w szczególności uczestniczą trzy grupy głównych odbiorców spółki z branży poligraficznej, fotograficznej oraz medycznej. W planie spotkań przewidziana jest zarówno część szkoleniowa jak i integracyjna. Część szkoleniowa odbywa się podczas zorganizowanych specjalnie w tym celu konferencji. W ramach konferencji prowadzone są:

*   szkolenia produktowe z uwzględnieniem specyfiki produktów, opisem produktów będących w ofercie sprzedaży oraz nowości wprowadzanych na rynek przez spółkę,
*   wykłady specjalistów z branży

1.  F w Polsce i na świecie
2.  Organizacja F Polska
3.  Rozwiązania techniczne
4.  Oferta F
5.  Zagadnienia techniczne związane z radiografią cyfrową.

Powyższy program prezentacji ma na celu przybliżenie kontrahentom specyfiki działalności spółki, zapoznanie z produktami, nowymi rozwiązaniami, które spółka oferuje. Podczas spotkań omawiane jest czym zajmuje się firma, jakie są jej osiągnięcia, struktura poszczególnych działów, opis produkowanych wyrobów ze specjalistycznej branży i wskazanie ich zalet, właściwości, parametrów, instruktaż obsługi pewnych wyrobów. Szkolenia wzbogacone są o dodatkowe elementy o charakterze integracyjnym. Część integracyjna ukierunkowana jest na utrwalenie w pamięci klientów oraz kontrahentów produktów sprzedawanych przez spółkę. Celem wprowadzenia elementów o charakterze integracyjnym jest zachowanie w pamięci kontrahentów zdobytej podczas szkolenia wiedzy, utrwalenie w pamięci kontrahentów marki spółki oraz jej produktów. Klienci i kontrahenci są przez okres całego spotkania zasypywani informacjami na temat produktów, będących w ofercie sprzedaży spółki. Przykładowo podczas zimowej imprezy snowmania organizowany jest slalom na stoku pomiędzy produktami spółki. Działanie takie ma intensywnie utrwalać w pamięci kontrahentów produkty, które były przedmiotem prezentacji szkoleniowych i są sprzedawane przez spółkę. Uczestnictwo w takich spotkaniach szkoleniowo integracyjnych ma m.in. wpływać na lepszą współpracę spółki oraz osób z nią na stałe współpracujących, w założeniu mające procentować lepszą i wydajniejszą pracą w przyszłości, a także wymianą doświadczeń pomiędzy tymi osobami. Ponadto, spotkanie ma na celu intensyfikację współpracy oraz zwiększenie popytu na oferowane przez spółkę produkty. Podczas takich spotkań uczestnicy zdobywają informacje o produktach spółki, możliwości ich zastosowania, parametrach produktu, przedstawiane są zagadnienia dotyczące dystrybuowanych przez spółkę towarów. Ponadto cały czas w trakcie imprez wywieszone są flagi, banery oraz inne materiały reklamowe. W ramach spotkań szkoleniowo integracyjnych spółka ponosi m.in. wydatki na sfinansowanie noclegów kontrahentów spółki oraz koszty posiłków i szkoleń prowadzonych przez firmy lub osoby trzecie. Z uwagi na fakt, iż organizacja wyżej opisanych imprez wraz ze spotkaniami szkoleniowo integracyjnymi dla pracowników oraz osób współpracujących ze spółką przynosi - zdaniem spółki - efekty w postaci ciągle notowanego wzrostu sprzedaży, spółka zamierza organizować tego typu imprezy również w przyszłości. Organizowane w przyszłości imprezy będą opierały się na tych samych założeniach, na których opierają się dotychczas zorganizowane imprezy. Imprezy stanowią platformę do organizacji działań wśród klientów końcowych, natomiast dla partnerów biznesowych stanowią formę zachęty do uczestnictwa w szkoleniach, warsztatach oraz prezentacjach jak również poprzez szeroką prezentację produktów w czasie imprez zapoznawanie się z asortymentem oferowanym przez spółkę. Wobec powyższego, spółka zwraca się z zapytaniem, czy wydatki poniesione na organizowanie spotkań szkoleniowo integracyjnych dla potencjalnych klientów oraz kontrahentów spółki, w tym koszty noclegów oraz wyżywienia stanowią dla spółki koszt uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wszystkie wydatki, w tym koszty noclegów i wyżywienia, które spółka ponosi na organizację spotkań szkoleniowo integracyjnych, których uczestnikami są pracownicy oraz osoby współpracujące ze spółką, a które odbywają się podczas otwartych imprez sportowo rekreacyjnych mogą być przez spółkę w całości ujęte w kosztach uzyskania przychodów?

W ocenie Spółki wydatki związane z organizacją spotkań szkoleniowo integracyjnych, które odbywają się podczas imprez sportowo rekreacyjnych o charakterze masowym i otwartym, a którego uczestnikami są zarówno pracownicy jak i osoby współpracujące ze spółką mogą być przez spółkę odniesione bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. Na podstawie art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Należy w tym miejscu położyć nacisk na sformułowany przez ustawodawcę warunek, iż wydatek musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Związek między poniesionym kosztem a osiąganym przez podatnika przychodem był przedmiotem rozważań NSA, który w wyroku z dnia 27 stycznia 2003 r. (sygn. Akt III SA 1652/2001) wypowiedział się następująco: „ciężar dowodu działania w określonym celu spoczywa na podatniku. Ustawodawca posługując się zwrotem wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” nie posługuje się sformułowaniem „skutek”. Takie sformułowanie ma istotne znaczenie przy rozpatrywaniu pojęcia kosztów. Albowiem czym innym jest „cel” działania, a czym innym „skutek” będący następstwem podjętych działań. Przez sformułowanie „w celu” należy zatem rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód). Z tych też powodów brak skutku”, tj. przychodu nie dyskwalifikuje wydatku jako kosztu poniesionego w celu osiągnięcia przychodu. Uznaje się przy tym, że podmioty stosunków gospodarczych mogą dowolnie i na swobodnie określonych warunkach kształtować łączące je stosunki zobowiązaniowe, a ocena ich zgodności z prawem podatkowym należy do organów podatkowych. Ocena ta nie może być jednak dowolna.

Powyższy wyrok słusznie wskazuje, że ustawodawca w art. 15 ust. 1 updop nie wymaga od podatnika, by poniesione przez niego wydatki, które mają być kosztem podatkowym, dało się od razu bezwarunkowo powiązać z osiąganym przychodem. Istotne jest założenie podatnika oparte na racjonalnych przesłankach, że taki wydatek może przynieść spodziewany rezultat, znaleźć przełożenie na spodziewany przychód, tak jest w analizowanej sytuacji. Spotkania szkoleniowo integracyjne pracowników oraz kontrahentów spółki mają określony cel, którego realizacja przyczynia się do zwiększenia obrotów firmy. Jeśli przedsiębiorca uznałby bowiem, że koszty takich imprez są wyższe niż spodziewane zyski, nie organizowałby ich, a pieniądze wydałby efektywniej. Podstawowym przedmiotem działalności naszej spółki jest bowiem sprzedaż towarów, której wysokość jest uzależniona od poszerzania wiedzy na temat produktów, odpowiednich działań marketingowych. Zatem spółka uważa za celowe ponoszenie wydatków na organizowanie spotkań szkoleniowo integracyjnych dla osób, które współpracują ze spółką i mają bezpośredni wpływ na wysokość osiąganych przez spółkę przychodów. Dzięki takim spotkaniom zwiększa się zaufanie kontrahentów do spółki, przełamywane są bariery w komunikacji i intensyfikowana jest wzajemna współpraca. Klienci oraz kontrahenci mają okazję zapoznać się z ofertą Spółki, poznają zasady działania produktów, ich właściwości i zalety, prowadzony jest również instruktaż obsługi bądź montażu poszczególnych wyrobów. Prowadzi to do wzrostu przychodów, a wydatki mogą wtedy być kosztem podatkowym. Powyższą argumentację wspiera stanowisko zajęte przez NSA w uzasadnieniu do wyroku z dnia 29 listopada 1994 r. (sygn. akt SA/Wr 1242/94), w którym stwierdził on, że warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest istnienie między nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo-skutkowego tego typu że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Zdarzają się jednak sytuacje, w których związek nie jest tak wyraźny. Należy je rozwiązywać posługując się zdrowym rozsądkiem”. Podsumowując, wyżej wskazane przykłady z orzecznictwa sądowego wydają się wskazywać na pewną elastyczność w zakresie zaliczania wydatków podatnika do kosztów uzyskania przychodów. Spółka zdaje sobie sprawę że ciąży na niej nałożony przez ustawodawcę ciężar dowodu w kwestii wykazania istnienia związku między poniesionymi wydatkami a spodziewanymi przychodami. Jak była o tym mowa wyżej wykazanie takiego związku w sposób bezpośredni jest niezwykle trudne. Spółka uważa jednak, że wielokrotnie tak w orzecznictwie jak i w dostępnych pismach organów podatkowych, wskazywano za wystarczające wykazanie istnienia pośredniego związku miedzy poniesionymi wydatkami a spodziewanymi przychodami, by umożliwić podatnikowi zaliczenie tych wydatków do kosztów podatkowych. Przy czym WSA w Warszawie w wyroku z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. III SA/Wa 4283/06 wskazuje, że dla możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów nie jest decydujące wystąpienie efektu w postaci określonego przychodu. Wystarczy, aby poniesiony wydatek miał lub mógł mieć wpływ na osiągane przez podatnika przychody. Ponadto, nie powinno się w każdym przypadku odnosić ponoszonych wydatków do konkretnych przychodów podatnika”.

Często wydatki na organizowanie szkoleń czy spotkań integracyjnych trudno powiązać z konkretnym przychodem. Nie ulega jednak wątpliwości, ze zapoznanie osób współpracujących ze specjalistyczną wiedzą, parametrami właściwościami czy zaletami produktów, a także budowanie odpowiednich relacji pomiędzy firmą a jej klientami może mieć wpływ na wysokość uzyskanych przychodów. Tym samym jeśli udowodnimy, że taki koszt jest racjonalnie i gospodarczo powiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą to celowe będzie jego ujęcie w kosztach uzyskania przychodów. Spółka podkreśla, że celem spotkań szkoleniowo integracyjnych dla pracowników oraz kontrahentów spółki jest zapoznanie z produktem, instruktaż montażu bądź obsługi, informowanie o nowościach wprowadzanych przez spółkę na rynek co w konsekwencji ma zachęcić do intensyfikacji współpracy. Spółka organizując wskazane spotkania szkoleniowo integracyjne jest przekonana że pozwoli to osiągnąć ww. cel w wyniku poszerzania wiedzy specjalistycznej, integracji pracowników z kontrahentami spółki, zwiększenia otwartości i zaufania, wzrostu sprzedaży, pozwoli przełamać bariery w komunikacji i współpracy, pozwoli otworzyć się na nowe rozwiązania techniczne oferowane przez spółkę, w końcu doprowadzi do stałej i rozwijającej się współpracy. Wszystkie wymienione cele pozwolą w przekonaniu spółki zwiększyć efektywność współpracy spółki z innymi podmiotami na rynku, co w konsekwencji będzie prowadzić i - zdaniem spółki - prowadzi do wzrostu przychodów spółki. Fakt, iż organizowane przez spółkę spotkania szkoleniowo integracyjne w istocie mają wpływ na przychody spółki można zauważyć na podstawie ciągłego wzrostu sprzedaży. Spółka pragnie również podkreślić, że zaproszenie na spotkanie szkoleniowo integracyjne kontrahentów spółki nie będzie miało związku z reprezentacją w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 updop. Okoliczność kwestionowania wydatków poniesionych na organizację szkoleń dla klientów bądź kontrahentów firmy jako kosztu uzyskania przychodów została wykluczona przez NSA w Warszawie, który w wyroku z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. II FSK 1008/05 wyjaśnił, iż „nie jest reprezentacją ani też reklamą w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, działanie podatnika polegające na organizowaniu szkoleń dla kontrahentów (klientów) firmy, których celem jest zapoznanie się z parametrami technicznymi produktów, czy też szkolenie w celu instruktażu obsługi zakupionego towaru.” W kwestii szkolenia wypowiadały się też organy podatkowe.

Tytułem przykładu dyrektor izby skarbowej w warszawie w interpretacji z dnia 30 września 2008 r., sygn. IPPB3-423-1058/08-2/MW wskazał, iż „w związku z organizacją szkoleń spółka ponosi wydatki m.in. na usługi gastronomiczne, tj. kawę, herbatę, drobny poczęstunek, a w niektórych wypadkach na obiad. W tej sytuacji wymienione wydatki stanowią dla spółki koszt uzyskania przychodów, o ile nie są one wydatkiem samym w sobie służącym konsumpcji lecz realizacji dalej idącego celu — w tym przypadku przekazania specjalistycznej wiedzy na temat produktów spółki. W związku z tym wydatki na usługi gastronomiczne, w tym na kawę, herbatę, drobny poczęstunek, czy obiad nie wykraczające poza główny cel spotkania i nie mające charakteru reprezentacji (okazałości czy wystawności) związane z głównym celem szkoleń są kosztem uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.” Oznacza to, że wydatki na organizację spotkania szkoleniowego z elementami integracyjnymi lub rekreacyjnymi będą mogły w całości zostać ujęte w kosztach uzyskania przychodów pod warunkiem, że będzie można wykazać choćby pośredni ich związek z osiąganymi przez spółkę przychodami. Podczas spotkania podkreślane są zalety sprzedawanych przez spółkę wyrobów. Tego typu spotkanie służy więc promocji wyrobów oferowanych przez spółkę, przekazaniu informacji o ich właściwościach, zaletach, zapoznaniu klientów z produktami oraz zachęceniu ich do nabycia wyrobów oferowanych przez spółkę. Celem opisywanego spotkania jest między innymi wskazywanie cech jakościowych oferowanych wyrobów, zalet technicznych oraz nakłonienie kontrahentów spółki do nabywania tych wyrobów. W ocenie spółki elementy integracyjne oferowanego klientom spółki szkolenia mają na celu intensyfikację współpracy oraz zwiększenie popytu na oferowane przez spółkę produkty. Tym samym działania takie mogą mieć odzwierciedlenie w osiąganych przez spółkę przychodach. Zatem wprowadzenie do szkolenia elementów o charakterze integracyjnym celem uatrakcyjnienia i zachęcenia do udziału w nim oraz celem nawiązywania oraz intensyfikacji współpracy z kontrahentami wskazuje na zasadność powiązania poniesionych wydatków z przychodami spółki oraz ujęcia ich w kosztach uzyskania przychodów. Ponadto, mając na uwadze, iż podczas spotkań szkoleniowo integracyjnych spółka przeprowadza akcje promocyjne, umieszcza banery, flagi i rozprowadza inne materiały reklamowe działania te dla spółki mają charakter wybitnie reklamowy. Stanowisko to potwierdza w postanowieniu z dnia 7 maja 2007 roku, sygn. PSUS/PB-R I-PDP/423-44/P/106/07/WS/52697 Naczelnik Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Sosnowcu stwierdzając, iż pojęcie „reklama” oznacza zatem wszelkie działania podmiotu gospodarczego mające kształtować popyt poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o towarach, w celu zachęcania ich do nabywania towarów właśnie od tego, a nie innego podmiotu gospodarczego. Może to być realizowane za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu (plakat, reklama świetlna, reklama w prasie, radiu, telewizji). Od strony przedmiotowej można rozróżniać: reklamę towaru, reklamę usługi, reklamę marki) a także reklamę samej firmy (przedsiębiorcy)k reklama może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów, ale również samej firmy i jej znaku.” Dodatkowo należy zwrócić uwagę na fakt, iż część o charakterze integracyjnym jest ściśle związana z częścią szkoleniową i ma na celu utrwalenie w pamięci osób uczestniczących w szkoleniu marki spółki oraz nabytej wiedzy o produktach, będących w ofercie spółki. Integracja ma również na celu nawiązanie bezpośrednich relacji z klientami, polepszenie komunikacji i zrozumienie potrzeb klientów spółki. Podczas całego spotkania kontrahenci nieustannie zasypywani są informacjami na temat produktów spółki oraz ich jakości. Powyższe cele będące wynikiem współpracy spółki z kontrahentami niewątpliwie przyczyniają się do utrzymania bądź wzrostu przychodów w spółce.

Podsumowując, mając na uwadze powyższe wszystkie wydatki (noclegi, konsumpcja) poniesione przez spółkę mają racjonalne uzasadnienie w postaci spodziewanego przełożenia ich kosztu na możliwe do uzyskania i uzyskiwane przychody. Również ewentualne wydatki, które spółka poniesie w przyszłości na realizację spotkań szkoleniowo integracyjnych będą miały wpływ na osiągane przez spółkę przychody, dlatego też zdaniem spółki -wydatki te będą kosztem uzyskania przychodów. W ocenie spółki wydatki na spotkanie integracyjno szkoleniowo, w którym uczestniczą również osoby, które nie są pracownikami spółki należy traktować kompleksowo. Takie stanowisko zajął m.in. NSA w Warszawie w wyroku z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. II FSK 1008/05 wskazanym powyżej w uzasadnieniu, „działanie podatnika polegające na organizowaniu szkoleń dla kontrahentów (klientów) firmy, których celem jest zapoznanie się z parametrami technicznymi produktów, czy też szkolenie w celu instruktażu obsługi zakupionego towaru nie jest reprezentacją w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 15.02.1992r. Zatem, co do zasady, koszty szkoleń obejmujące wydatki na wynajęcie sali, sprzętu, wynagrodzenie wykładowców oraz wydatki na wyżywienie i zakwaterowanie klientów biorących udział w szkoleniu stanowią koszty uzyskania przychodu dla organizatora szkolenia, jeżeli szkolenie przeprowadzone zostało w celu osiągnięcia przychodów oraz zostało udokumentowane dla celów podatkowych”.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 w/w ustawy.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu.

Do katalogu kosztów nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, zaliczają się koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu „reprezentacja”, dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez reprezentację rozumie się „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” - Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 2007).

Wydatki na reprezentację to koszty, jakie podatnik ponosi w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę. Pojęcie reprezentacji dotyczy kontaktów podatnika w stosunkach z innymi podmiotami i pozostaje w związku z zakresem prowadzonej przez podatnika działalności.

Spółka organizuje imprezy sportowo-rekreacyjne bike maraton, snowmania oraz f surf sport. W imprezach sportowo-rekreacyjnych uczestniczą pracownicy spółki, klienci, partnerzy handlowi i wszystkie inne osoby, które wyraziły chęć uczestnictwa w imprezie poprzez wypełnienie formularza rejestracyjnego. Imprezy otwarte połączone są ze spotkaniem szkoleniowo integracyjnym dla swoich pracowników oraz osób współpracujących ze spółką spośród osób współpracujących ze spółką w imprezie w szczególności uczestniczą trzy grupy głównych odbiorców spółki z branży poligraficznej, fotograficznej oraz medycznej. W planie spotkań przewidziana jest zarówno część szkoleniowa jak i integracyjna.

Uwzględniając znaczenie pojęć ,,reklama" jako działanie polegające na zachęceniu potencjalnych klientów do zakupu określonych towarów lub usług oraz ,,reprezentacja" - ,,reprezentowanie" jako reprezentację czy ,,występować, działać w czyimś imieniu, reprezentować kogoś, okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związana ze stanowiskiem, pozycja społeczną, należy stwierdzić, iż wydatki poniesione na organizację imprez sportowo rekreacyjnych nie sposób uznać za wydatki związane z reklamą. Celem reklamy jest bowiem podawanie informacji o towarach i nakłanianie potencjalnych klientów do ich nabycia. Polega ona gównie na prezentowaniu danego towaru (usługi) jego cech jakościowych, użytkowych, zalet technicznych, nowoczesnych rozwiązań, aby skłonić jak największą liczbę potencjalnych nabywców do zakupu. Wydatki poniesione na organizację imprez sportowo-rekreacyjnych, pomimo iż zawierają w sobie elementy reklamy np. slalom na stoku pomiędzy produktami spółki, to mają charakter promocji spółki poprzez stworzenie jej pozytywnego wizerunku. Takie zaś działania, mają charakter reprezentacji tj. kreowania pozytywnego wizerunku firmy. O ile bowiem reklama zmierza do przedstawienia walorów atrakcyjności oferowanych towarów, zachęcania do ich nabywania, o tyle wydatki związane z promowaniem wizerunku firmy należy zaliczyć do kosztów reprezentacji w rozumieniu art. 16 ust 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy również zauważyć, iż uzasadniając swoje stanowisko Spółka mylnie określa organizowane przez siebie imprezy jako imprezy integracyjne. Integrować można jedynie pracowników między sobą, jak i ze Spółką co ma na celu podnoszenie wydajności i efektywności pracy a przez to zwiększenie przychodów. Integracja wpływa na zacieśnienie więzi pomiędzy pracownikami a Spółką. Wydatki takie po spełnieniu wymagań wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy i nie wyłączone z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 będą stanowiły koszty uzyskania przychodów. Natomiast organizowane przez Spółkę imprezy integracyjne dla klientów czy kontrahentów nie mają takiego charakteru przez co wydatki na nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Integracja (w powyższym rozumieniu) klientów czy kontrahentów, wymienionych we wniosku m.in. klientów z branży poligraficznej, fotograficznej czy medycznej oraz innych osób pozostaje bez wpływu na osiągany z prowadzonej działalności gospodarczej przychód.

Wydatki związane z organizacją imprez, nazwanych przez Spółkę integracyjnymi, nawet gdyby przyjąć, iż zachodzi związek przyczynowo-skutkowy między wydatkami a wzrostem przychodów, o których mowa w art. 15 ust 1 omawianej ustawy to wydatek ten właśnie z uwagi na brzmienie art. 16 ust 1 pkt 28 ustawy nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu. Zgodnie bowiem z przedstawioną regulacją prawną wydatki na reprezentację jeżeli nawet wpływają na zwiększenie przychodu wolą ustawodawcy nie zostały uznane za wydatek o charakterze kosztów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pozostałe natomiast wydatki tj. związane z przygotowaniem szkolenia, którego celem jest zapoznanie się z parametrami technicznymi produktów, czy też szkolenie w celu instruktażu czy obsługi towaru można uznać za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy. Koszty te z uwagi na to, że mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, mają wpływ na osiągany przez Spółkę przychód oraz jeżeli nie mają charakteru reprezentacji (okazałości czy wystawności) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Tak samo koszty noclegu podczas prowadzonego szkolenia czy wyżywienia jeżeli nie stanowią wydatku służącego konsumpcji, lecz realizacji celu organizacji szkolenia, a poza tym są zapewnione na zwyczajowo przyjętym poziomie mogą również stanowić koszty uzyskania przychodów.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego. Stosownie bowiem do przepisu art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Przepis ten, w powiązaniu z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.) oznacza, że tylko prawidłowo prowadzone księgi rachunkowe mogą być uznane za bezpośredni dowód m.in. poniesienia wydatków zaliczonych w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Zatem Spółka aby zaliczyć wydatki do podatkowych kosztów uzyskania przychodów musi wydzielić wydatki wyłącznie poniesione na organizację szkoleń, które stanowią koszty na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz wszystkie pozostałe, które na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

Powołane przez Spółkę we wniosku postanowienia urzędów skarbowych czy wyroki sądów administracyjnych (m.in. sygn. SA/Wr 1242/94, SA/BK 1619/98, III SA/Wa 4283/06) dotyczą warunku uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu, którym jest istnienie między nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo-skutkowego tego typu że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Argumentacja powyższa znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu stanowiska w przedmiotowej interpretacji.

Powołane tezy postanowień urzędów skarbowych czy wyroków sądów administracyjnych (m.in. II FSK 1008/05) dotyczące organizacji szkoleń dla kontrahentów również znalazły odzwierciedlenie w niniejszej interpretacji.

Jednakże należy również zauważyć, iż przytoczone przez Spółkę postanowienia czy interpretacje organów podatkowych czy wyroki sądów administracyjnych nie stanowią powszechnej wykładni przepisów prawa podatkowego, nie są źródłem prawa, ponieważ wydawane są w indywidualnych sprawach i wiążą strony postępowania w konkretnej sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.