Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.332.2025.1.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Dotyczy opodatkowania planowanej przez holenderską spółkę
transakcji na terenie Polski.
Słowa kluczowe: dochód
opodatkowanie
terytorium
transakcja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Obowiązek podatkowy
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Spółka nieruchomościowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Terytorium RP
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 35

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej: „Wnioskodawca”) jest holenderskim rezydentem podatkowym podlegającym
    opodatkowaniu od całości dochodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych
    w Holandii. Wnioskodawca jest spółką kapitałową działającą w formie Besloten
    Vennootschap, a więc będącą odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium
    Polski (w szczególności nie posiada w Polsce zagranicznego zakładu).
    Do dochodów osiąganych przez Wnioskodawcę na terytorium Polski mają zastosowanie
    postanowienia Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. między
    Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu (Dz. U. z 2003 r. nr 216 poz. 2120, ze zm. dalej: „UPO PL-NL”).
    Wnioskodawca jest 48% udziałowcem (...) (dalej: „Spółka”), to jest spółki prawa polskiego
    podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od
    osób prawnych w Polsce. Wnioskodawca zamierza sprzedać wszystkie swoje udziały w
    Spółce (48%) na rzecz innego podmiotu będącego holenderskim rezydentem podatkowym
    (dalej: „Transakcja”).
    Spółka prowadzi działalność w Polsce od ponad (...) lat. Zakres działalności Spółki
    obejmuje (...). Podstawowa (główna) kategoria przychodów osiąganych przez Spółkę to
    przychody (...). W mniejszym zakresie Spółka osiąga przychody z tytułu (...). Spółka
    zatrudnia kilku pracowników.
    Rok obrotowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka posiada
    nieruchomości zabudowane (grunty i budynki), które wykorzystuje w swojej działalności
    podstawowej. Jednocześnie, nie posiada udziałów w innych spółkach, a także praw do
    nieruchomości w innych podmiotach. Spółka nie korzysta z nieruchomości należących do
    innych podmiotów, w tym w szczególności na podstawie umowy najmu czy dzierżawy.
    Spółka jest podmiotem obowiązanym do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o
    rachunkowości. Głównymi pozycjami wykazywanymi po stronie aktywów Spółki (w
    roboczej wersji bilansu Spółki według stanu na 31 grudnia 2024 r.) są rzeczowe aktywa
    trwałe (budynki, grunty, urządzenia techniczne i maszyny), inwestycje długoterminowe
    (pożyczki) oraz inwestycje krótkoterminowe (środki pieniężne w kasie i na rachunkach i
    inne środki pieniężne). Według stanu na 31 grudnia 2024 r. wartość bilansowa (księgowa)
    nieruchomości, tzn. gruntów oraz budynków na nich posadowionych stanowiła ok. 15%
    wartości bilansowej (księgowej) aktywów Spółki w rozumieniu ustawy o rachunkowości.
    Poziom ten utrzymuje się stale w Spółce i Wnioskodawca zakłada, że podobny będzie na
    moment Transakcji, a w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających dzień
    Transakcji nie przekroczy 50% wartości aktywów. Według stanu na 31 grudnia 2024 r.
    wartość bilansowa (księgowa) tych nieruchomości nie przekraczała 10 000 000 zł.
    W roku poprzedzającym rok podatkowy, w którym dojdzie do Transakcji, przychody
    podatkowe Spółki z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych
    umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są
    nieruchomości lub prawa do nieruchomości oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
    nieruchomościowych, nie przekroczą 60% przychodów podatkowych Spółki.

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, dochód Wnioskodawcy z tytułu planowanej
    Transakcji będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, dochód Wnioskodawcy z tytułu planowanej
    Transakcji nie będzie podlegać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy (Ad 1)
    Rozstrzygnięcie, czy dochód danego nierezydenta, w tym przypadku Wnioskodawcy,
    podlega opodatkowaniu w Polsce oraz na jakich zasadach, wymaga w pierwszej
    kolejności ustalenia, czy dany dochód uznaje się za osiągnięty na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.
    o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej:
    „Ustawa o CIT”) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które
    osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Następnie, jeśli analiza przepisów krajowych daje podstawę do opodatkowania
    dochodu Wnioskodawcy w Polsce, ustalić należy czy i jaki wpływ na zasady
    opodatkowania ma właściwa umowa międzynarodowa. Zakres prawa Rzeczypospolitej
    Polskiej do opodatkowania dochodu Wnioskodawcy osiągniętego na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (w tym zysków z tytułu przeniesienia własności udziałów w
    Spółce) może bowiem zostać ograniczony umową międzynarodową - w tym przypadku
    UPO PL-NL (skoro jak wskazywał Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego, jest
    holenderskim rezydentem podatkowym i podlega opodatkowaniu od całości dochodów
    dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w Holandii), która w szczególności
    wyłączać może spod polskiej jurysdykcji podatkowej niektóre kategorie dochodów
    uzyskiwane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przechodząc zatem do pierwszej części analizy, Wnioskodawca wskazuje, iż jego
    zdaniem dochód z tytuły sprzedaży przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu w Polsce w świetle przepisów Ustawy o CIT. Do takich
    wniosków prowadzi przedstawiona poniżej analiza.
    Wedle art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 Ustawy o
    CIT, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu przeniesienia własności
    udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną
    lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania
    lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności
    będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
    tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki,
    spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji
    wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
    nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich
    nieruchomości.
    Zgodnie z art. 3 ust. 4 Ustawy o CIT, wartość aktywów, o której mowa w ust. 3 pkt 4 (tj.
    art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy o CIT), ustala się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego
    miesiąc uzyskania przychodu, o którym mowa w tym przepisie. W przypadku spółek
    będących emitentami papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku
    regulowanym wartość aktywów może być ustalana na podstawie aktywów bilansowych
    ujętych w raportach okresowych publikowanych na koniec ostatniego kwartału
    poprzedzającego kwartał roku kalendarzowego, w którym doszło do uzyskania
    przychodu.
    Kolejno, zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4a Ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2

    Ustawy o CIT, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu przeniesienia
    własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, z tytułów uczestnictwa lub praw o
    podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej.
    Wedle art. 4a pkt 35 Ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce
    nieruchomościowej oznacza to podmiot inny niż osoba fizyczna, obowiązany do
    sporządzania bilansu na podstawie przepisów o rachunkowości, w którym:
    a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa
      nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy dzień roku obrotowego,
      co najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła
      wartość rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub praw do takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości
      przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu
      średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia
      roboczego poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku
      podmiotów rozpoczynających działalność,
    b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień
      roku poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości
      położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich
      nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł
      albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut obcych,
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego odpowiednio
      rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku poprzedzającym odpowiednio rok
      podatkowy albo rok obrotowy przychody podatkowe, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - przychody ujęte w
      wyniku finansowym netto, z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy,
      leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności,
      których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których
      mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
      nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów
      podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto - w przypadku
      podmiotów innych niż określone w lit. a.
    Z analizy powyższych przepisów wynika zatem, iż ustawodawca wiąże zasadniczo prawo
    Polski do opodatkowania sprzedaży udziałów w spółce z prawami do nieruchomości
    przysługującymi tej spółce. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 3 ust. 3 pkt 4 w zw. z art.
    3 ust. 4 Ustawy o CIT, dochód z tytułu sprzedaży udziałów w spółce, osiągnięty przez
    nierezydenta podatkowego, może podlegać opodatkowaniu w Polsce na gruncie tych
    przepisów, tylko jeśli wskazane w nim przesłanki zostaną spełnione łącznie:
    - co najmniej 50% wartości aktywów tego podmiotu będzie stanowiło bezpośrednio lub
      nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub będzie wynikało
      z praw do takich nieruchomości (przesłanka ilościowa) oraz
    - ww. wartość zostanie ustalona na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc
      uzyskania przychodu (przesłanka temporalna).
    Kolejno, zgodnie z brzmieniem art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 lit. b Ustawy o
    CIT, (z uwagi na przedmiot zapytania tego Wniosku, Wnioskodawca odnosi się tylko do
    przesłanki z lit. b, czyli dotyczącej podatników innych niż rozpoczynających działalność)
    dochód z tytułu sprzedaży udziałów w spółce, osiągnięty przez nierezydenta
    podatkowego, może podlegać opodatkowaniu w Polsce na gruncie tych przepisów,
    tylko jeśli spółka, której udziały są zbywane, spełnia łącznie poniżej wskazane przesłanki
    kwalifikujące ją do uznania za spółkę nieruchomościową:
    - co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów podatnika, bezpośrednio lub pośrednio,
      będzie stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości (przesłanka ilościowa),

    - wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub praw do takich nieruchomości przekracza 10 000 000 zł (przesłanka
      wartościowa),
    - przychody podatkowe podatnika z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy,
      leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności,
      których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości stanowią co
      najmniej 60% ogółu przychodów podatkowych tego podatnika (przesłanka
      przychodowa).
    Dodatkowo należy podkreślić, że wedle ww. przepisów wartości bilansowe
    nieruchomości ustala się na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w
    przypadku przychodów według stanu w roku poprzedzającym rok podatkowy
    (przesłanki temporalne). W przypadku, w którym nie zajdzie któryś ze wskazanych
    powyżej przypadków dochód ze sprzedaży takich udziałów nie będzie podlegał
    opodatkowaniu w Polsce na gruncie Ustawy o CIT.
    Wnioskodawca podkreśla, że ustawodawca w art. 3 ust. 3 Ustawy o CIT,
    wprowadzającym katalog dochodów podlegających opodatkowaniu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, posłużył się pojęciem „w szczególności”, którego literalna
    wykładnia może prowadzić do wniosku, że jest to wyliczenie przykładowe, nie
    zamykające rodzajów dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce do tych
    wymienionych w treści tego przepisu. Jak czytamy w treści uzasadnienia do projektu
    ustawy wprowadzającej ten przepis do ustawy o CIT (Druk nr 669, Rządowy projekt
    ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych): „Ustawa o podatku dochodowym od osób
    prawnych nie konkretyzuje, co należy uznać za „dochód uzyskany na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej”. Brak normatywnej definicji tego pojęcia (lub choćby
    przykładowego katalogu rodzaju dochodów) może prowadzić do niewykazywania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochodów przez nierezydentów, np. w przypadku
    sprzedaży udziałów/akcji (ogółu praw i obowiązków) w polskiej spółce kapitałowej
    (osobowej), której majątek składa się w przeważającej części z nieruchomości, pomimo
    iż prawo do opodatkowania tego rodzaju dochodu przyznawane jest Polsce na mocy
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Brak korespondencyjnej regulacji w
    zakresie określenia źródła dochodów w ustawie updop, wymieniających wprost
    przykładowe kategorie takich dochodów, może skutkować brakiem realizacji tego
    prawa do opodatkowania. Celem proponowanej zmiany jest wskazanie - w katalogu
    otwartym - przykładowych sytuacji, w których dochód nierezydenta uznaje się
    jednoznacznie za osiągnięty „na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”, dla celów
    ustalania ograniczonego obowiązku podatkowego”. W ocenie Wnioskodawcy zatem,
    mając na uwadze treść uzasadnienia do projektu ustawy, celem ustawodawcy było
    zapobieżenie sytuacji, w której konkretne rodzaje dochodów (np. sprzedaż udziałów w
    spółce posiadającej nieruchomości) nie będą podlegały opodatkowaniu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Innymi słowy, w ocenie Wnioskodawcy, skoro ustawodawca
    wprost określił w treści art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz art. 3 ust. 3 pkt 4a Ustawy o CIT jakie
    warunki muszą zostać spełnione (50% wartości aktywów, status spółki
    nieruchomościowej), aby dochód z tytułu przeniesienia własności udziałów w spółce
    posiadającej nieruchomości podlegał opodatkowaniu, to objęte dyspozycją tego
    przepisu będą tylko te transakcje sprzedaży udziałów, które warunki określone w tym
    przepisie spełniają. Gdyby bowiem intencją ustawodawcy było objęcie dyspozycją tego
    przepisu wszystkich transakcji sprzedaży udziałów w spółkach posiadających
    nieruchomości, to niecelowe i nieracjonalne byłoby wprowadzanie dodatkowych
    przesłanek, o których mowa w tych przepisach. W tym rozumieniu, pojęcie „w
    szczególności”, którym posługuje się ustawodawca w art. 3. ust. 3 Ustawy o CIT należy
    rozumieć w ten sposób, że katalog rodzajów dochodów podlegających opodatkowaniu
    w Polsce może być szerszy niż wymieniony w tym przepisie, natomiast rozszerzenie
    stosowania tego katalogu nie znajdzie zastosowania do transakcji sprzedaży udziałów
    spółkach posiadających nieruchomości, które nie spełniają przesłanek z art. 3 ust. 3 pkt
    4 oraz art. 3 ust. 3 pkt 4a Ustawy o CIT.

    Tym samym, rozstrzygnięcie, czy przedmiotowa Transakcja może podlegać
    opodatkowaniu w Polsce wymaga analizy spełnienia warunków do opodatkowania
    Transakcji na gruncie ww. przepisów prawa krajowego, w tym dokładnej analizy i
    wykładni pojęć stosowanych przez ustawodawcę w tych przepisach (tj. aktywów i
    nieruchomości).
    W art. 3 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 3 ust. 4 Ustawy o CIT, dla celów ustalenia czy
    przeniesienie udziałów w danej spółce podlega opodatkowaniu w Polsce, ustawodawca
    wprowadził przesłankę ilościową tj. pochodzenia co najmniej 50% wartości aktywów
    podmiotu, bezpośrednio lub pośrednio, z nieruchomości lub praw do takowych. Pojęcie
    aktywów nie zostało jednak zdefiniowane w tych regulacjach, w konsekwencji w ocenie
    Wnioskodawcy, racjonalnym jest dokonanie wykładni systemowej i funkcjonalnej tego
    pojęcia na gruncie innych przepisów prawa (mając na uwadze, że pojęcie aktywów jest
    pojęciem prawa bilansowego). I tak, wedle przepisów rachunkowych, przez aktywa
    rozumie się kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej
    wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ
    do jednostki korzyści ekonomicznych (art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości; t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm. dalej: „UoR”).
    W konsekwencji, ocenie Wnioskodawcy, dla celów odpowiedniego zastosowania pojęcia
    wartości aktywów, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 i art. 3 ust. 4 Ustawy o CIT,
    należy odnieść się do danych bilansowych. Racjonalność tego podejścia zdaje się
    wynikać również z odwołania wprost do wartości bilansowej aktywów przez
    ustawodawcę w art. 4a pkt 35 lit. b Ustawy o CIT (do której to wartości podatnik
    zobowiązany jest odwoływać się oceniając możliwość opodatkowania zysków na
    gruncie art. 3 ust. 3 pkt 4a Ustawy o CIT).
    Podsumowując rozważania o definicji pojęcia aktywów i metodologii ustalania ich
    wartości, Wnioskodawca przede wszystkim chce podkreślić, że z brzmienia tych
    przepisów nie wynika, żeby dla celów ustalenia wartości tych aktywów podatnik
    zobowiązany był do stosowania wartości rynkowych tych aktywów. W tym miejscu
    warto wskazać, że ustawodawca, zakładając obowiązek odwołania się przez podatnika
    do wartości rynkowej, czyni wprost taki zapis w treści przepisów, przykładowo w art. 4a
    pkt 16a Ustawy o CIT. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zastosowania danych
    bilansowych dla celów ustalenia wartości aktywów na gruncie Ustawy o CIT zostało
    potwierdzone w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych.
    Stanowisko opisane przez Wnioskodawcę w zakresie sposobu definiowania pojęcia
    nieruchomości zostało potwierdzone w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów
    podatkowych. Przykładowo stanowisko takie zajął Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 6 marca 2024 r. sygn. akt: 0111-KDIB1-
    2.4010.29.2024.1.ANK: „(...) dla celów obliczenia, czy wartość udziałów w Spółce Zależnej
    pochodzi, bezpośrednio lub pośrednio, przynajmniej w 50% z nieruchomości
    położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości,
    należy przyjąć wartość bilansową majątku nieruchomego (zdefiniowanego w sposób
    wskazany powyżej) wykazanego w bilansie Spółki Zależnej oraz Pozostałych Spółek
    Zależnych z pominięciem jakichkolwiek pasywów Spółki Zależnej oraz pasywów
    Pozostałych Spółek Zależnych”. Analogicznie w interpretacji indywidualnej z dnia 14
    marca 2022 r., sygn. akt: 0111-KDIB1-2.4010.668.2021.1.AK, z dnia 4 lutego 2022 r. sygn.
    akt: 0111-KDIB1-2.4010.604.2021.2.BG, z dnia 28 lutego 2020 r., sygn. akt: 0114-KDIP2-
    1.4010.529.2019.1.SP.
    Drugim z pojęć, którego wykładni należy dokonać w procesie weryfikacji spełnienia
    warunków do opodatkowania danych zysków na gruncie krajowego prawa
    podatkowego jest pojęcie nieruchomości. Powyżej cytowane przepisy Ustawy o CIT
    odwołują się do pojęć nieruchomości, nie zawierają jednak w tych przepisach jego
    definicji (zdefiniowane w ustawie pojęcie spółki nieruchomościowej również odwołuje
    się do niezdefiniowanego pojęcia nieruchomości).
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, racjonalnym jest dokonanie wykładni
    systemowej i funkcjonalnej tego pojęcia na gruncie innych przepisów prawa. I tak,
    zgodnie z definicją z art. 3 ust. 1 pkt 15 lit. a UoR, nieruchomości (jako rzeczowe aktywa
    trwałe zaliczane do środków trwałych) to grunty, prawo użytkowania wieczystego

    gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu
    użytkowego.
    Kolejno, definicję pojęcia nieruchomości znaleźć można również w przepisach Kodeksu
    Cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, ze zm. dalej: „KC”). Zgodnie z art. 46 § 1 KC
    nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
    przedmiot własności. W art. 48 § 1 KC wskazano, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie
    przewidzianych, że do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne
    urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili
    zasadzenia lub zasiania.
    Podsumowując, z powyżej przywołanych przepisów wynika, że do nieruchomości zalicza
    się przede wszystkim grunty, budynki czy budowle. Przenosząc powyższe konkluzje na
    grunt zdarzenia przyszłego opisanego w tym Wniosku, należy stwierdzić, że przez
    nieruchomości Spółki należy rozumieć grunty oraz budynki posadowione na tym
    gruncie.
    Stanowisko opisane przez Wnioskodawcę w zakresie sposobu definiowania pojęcia
    nieruchomości zostało potwierdzone w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów
    podatkowych. Przykładowo stanowisko takie zajął Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 6 marca 2024 r. sygn. akt: 0111-KDIB1-
    2.4010.29.2024.1.ANK: „Z uwagi na brak autonomicznej definicji w przepisach prawa
    podatkowego, w celu prawidłowego zdefiniowania pojęcia „nieruchomości” na gruncie
    ustawy o CIT oraz pojęcia „majątek nieruchomy” na gruncie Umowy, konieczne jest
    odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 1610 ze zm.)”. Analogicznie w interpretacji indywidualnej z dnia 17
    sierpnia 2023 r., sygn. akt 0114-KDIP2-1.4010.333.2023.1.MW, w interpretacji
    indywidualnej z dnia 6 maja 2022 r., sygn. akt: 0111-KDIB1-1.4010.523.2021.2.AW, w
    interpretacji indywidualnej z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. akt: 0111-KDIB1-
    2.4010.541.2021.2.AK.
    Przenosząc powyżej opisaną wykładnię przepisów Ustawy o CIT oraz próbę wykładni
    pojęć stosowanych w tych regulacjach przez ustawodawcę (aktywa oraz
    nieruchomości), na grunt zdarzenia przyszłego opisanego w tym Wniosku, należy
    przede wszystkim podkreślić, co Wnioskodawca wskazywał w treści tego zdarzenia
    przyszłego, że wartość bilansowa (księgowa) nieruchomości Spółki w jakimkolwiek
    momencie w okresie 365 dni poprzedzających dzień Transakcji nie przekroczy 50%
    wartości aktywów Spółki.
    Z powyższego jednoznacznie wynika zatem, że wartość bilansowa (księgowa)
    nieruchomości Spółki nie przekroczy również 50% wartości aktywów Spółki na ostatni
    dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu z tytułu tej Transakcji (o
    którym mowa w art. 3 ust. 4 Ustawy o CIT).
    Jednocześnie, co Wnioskodawca wskazywał również w treści zdarzenia przyszłego,
    Spółka nie posiada udziałów w innych spółkach, a także praw do nieruchomości w
    innych podmiotach, jak również nie korzysta z nieruchomości należących do innych
    podmiotów, w tym w szczególności na podstawie umowy najmu czy dzierżawy. W
    konsekwencji, przy ocenie spełnienia przesłanek udziału nieruchomości w aktywach
    Spółki, przesłanki pośredniego posiadania udziałów lub praw do udziałów w
    nieruchomościach nie znajdą zastosowania (innymi słowy, udział ten należało będzie
    rozpatrywać z perspektywy udziału nieruchomości posiadanych przez Spółkę w ogóle
    aktywów tej Spółki).
    Ponadto, Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego do tego Wniosku wskazywał na
    udział wartości bilansowej (księgowej) nieruchomości w wartości aktywów ogółem
    według stanu na 31 grudnia 2024 (ok. 15%), jak również skomentował, że poziom ten
    utrzymuje się stale w Spółce.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze powyżej przywołane
    elementy zdarzenia przyszłego, wedle których to na ostatni dzień miesiąca

    poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu z tytułu Transakcji co najmniej 50%
    wartości aktywów Spółki nie będzie stanowiło bezpośrednio lub nieruchomości
    położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości,
    Transakcja ta na gruncie art. 3 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 3 ust. 4 Ustawy o CIT, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu w Polsce.
    Kontynuując, Wnioskodawca wskazuje, że Spółka nie posiada statusu spółki
    nieruchomościowej, o którym mowa w art. 4 pkt 35 Ustawy o CIT, tym samym dochód z
    tytułu Transakcji, również nie będzie podlegał opodatkowaniu na gruncie Ustawy o CIT
    (art. 3 ust. 3 pkt 4a). Mając na uwadze przesłanki definicyjne opodatkowania dochodu
    ze sprzedaży udziałów w spółce nieruchomościowej (o których mowa w art. 4 pkt 35 lit.
    b Ustawy o CIT) Wnioskodawca, zgodnie z informacjami ujawnionymi w opisie zdarzenia
    przyszłego, wskazuje że w odniesieniu do Spółki nie będzie spełniona żadna z
    przesłanek warunkujących uznanie Spółki za spółkę nieruchomościową (a wszystkie
    przesłanki muszą być spełnione łącznie). Po pierwsze, mniej niż 50% wartości
    bilansowej aktywów Spółki bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła będzie wartość
    bilansowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw
    do takich nieruchomości (wartość ta stanowi ok. 15% i poziom ten utrzymuje się stale),
    kolejno wartość bilansowa tych nieruchomości położonych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości nie przekracza kwoty 10
    000 000 zł, a ponadto przychody podatkowe Spółki nie pochodzą w co najmniej 60% z
    tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o
    podobnym charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są
    nieruchomości lub prawa do nieruchomości oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
    nieruchomościowych.
    Podsumowując, planowana Transakcja na gruncie art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a pkt
    35 lit. b Ustawy o CIT, również nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce.
    Powyższa analiza prowadzi zatem do wniosku, iż Transakcja nie będzie podlegać
    opodatkowaniu w Polsce, gdyż dochód ze sprzedaży udziałów Spółki nie będzie
    stanowić dochodu uzyskanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nawet jednak,
    gdyby hipotetycznie przyjąć wniosek odmienny, a zatem, iż przepisy krajowe dają
    podstawę do opodatkowania dochodu Wnioskodawcy z przeprowadzenia Transakcji w
    Polsce, to UPO PL-NL wyłączałaby taki dochód z opodatkowania w Polsce. Pokazuje to
    poniższa analiza.
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 UPO PL-NL, zyski osiągane przez osobę mającą miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności
    majątku nieruchomego w rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym
    się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Wedle art. 13 ust. 3a UPO PL-NL, zyski uzyskane przez osobę mającą miejsce
    zamieszkania lub siedzibę na terytorium Umawiającego się Państwa z tytułu
    przeniesienia własności udziałów lub akcji lub porównywalnych praw, takich jak prawa
    w spółce osobowej lub truście, mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się
    Państwie, jeżeli w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających
    przeniesienie własności tych udziałów lub akcji lub porównywalnych praw ich wartość
    pochodziła bezpośrednio lub pośrednio w więcej niż 75% z majątku nieruchomego
    (nieruchomości), zdefiniowanego w artykule 6, położonego na terytorium tego drugiego
    Umawiającego się Państwa. Jednak takie zyski będą opodatkowane wyłącznie w
    pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli osobą mającą siedzibę jest uznawany fundusz
    emerytalny tego Państwa, który jest co do zasady zwolniony z podatku w tym Państwie.
    W myśl art. 13 ust. 4 UPO PL-NL, zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku
    niewymienionego w ustępach 1, 2, 3i 3a podlegają opodatkowaniu tylko w
    Umawiającym się Państwie, w którym zbywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Zgodnie z art. 6 ust. 2 UPO PL-NL, do którego odwołanie znajduje się w art. 13 ust. 3a
    UPO PL-NL, określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu
    prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest
    położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku
    nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do

    których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące nieruchomości
    gruntowych, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych lub
    zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych,
    źródeł i innych zasobów naturalnych. Statki morskie i statki powietrzne oraz statki
    eksploatowane w żegludze śródlądowej nie stanowią majątku nieruchomego.
    Nie ulega zatem wątpliwości, że ustalenie definicji pojęcia majątku nieruchomego
    (nieruchomości), co wynika wprost z treści art. 6 ust. 2 UPO PL-NL, powinno odbyć się
    na gruncie przepisów krajowych (Polskich). W konsekwencji, dla celów ustalenia
    rozumienia pojęcia majątku nieruchomego (nieruchomości) na gruncie UPO PL-NL
    analogicznie zastosować należy wykładnię tego pojęcia opisaną powyżej w treści tego
    Wniosku (w przytoczonych powyżej interpretacjach organów podatkowych
    potwierdzona została również poprawność przyjęcia takiego podejścia). Drugim z pojęć,
    stosowanym w art. 13 ust. 3a UPO PL-NL jest pojęcie pochodzenia wartości udziałów w
    więcej niż 75% z majątku nieruchomego (nieruchomości). Wnioskodawca wskazuje, że
    dla celów ustalenia wartości tych udziałów w majątku nieruchomym podatnika, również
    należy odwołać się do wartości bilansowych podmiotu dokonującego takiej analizy. Na
    wstępie uzasadnienia poprawności tego podejścia należy zauważyć, że wprowadzenie
    pojęcia klauzuli nieruchomościowej do UPO PL-NL, o czym szeroko pisze Z. Kukulski jest
    wynikiem porozumień dwustronnych pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Królestwem
    Niderlandów, mających na celu dostosowanie brzmienia UPO PL-NL w związku z
    aktualizacją Konwencji Modelowej OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku
    dokonanej w 2017 r. oraz faktem, że Holandia, odmiennie niż Polska, nie wskazała UPO
    PL-NL jako umowy objętej Konwencją MLI (Z. Kukulski, Protokół zmieniający bilateralną
    umowę podatkową Polski z Holandią w świetle stanowiska Polski wobec Konwencji
    wielostronnej oraz aktualizacji Konwencji Modelowej OECD w sprawie podatku od
    dochodu i majątku z 2017 r., Kwartalnik Prawa Podatkowego, 2020). Jak dalej wskazuje
    Z. Kukulski, brzmienie klauzuli nieruchomościowej z art. 13 ust. 3a UPO PL-NL
    wzorowane jest na brzmieniu z Konwencji MLI.
    W konsekwencji, mając na uwadze powyższe, należy w pierwszej kolejności wskazać, że
    wedle Komentarza do art. 13 ust. 4 Konwencji Modelowej OECD (tj. komentarza do
    przepisu wprowadzającego klauzulę nieruchomościową), „aby odpowiedzieć na pytanie,
    czy akcje spółki osiągają, bezpośrednio lub pośrednio, więcej niż 50% wartości ich
    nieruchomości położonych w umawiającym się państwie, należy porównać wartość tych
    nieruchomości z wartością całokształtu mienia należącego do spółki, nie uwzględniając
    jej długów i innych zobowiązań” (pkt 28.4 Komentarza). Niezależnie od faktu, że próg
    wartości udziałów w UPO PL-NL jest wyższy od tego wprowadzonego w Konwencji
    Modelowej OECD (co jest jednak zgodne z stanowiskiem Polski wobec Konwencji
    wielostronne - o czym w komentarzu również Z. Kukulski), zwraca uwagę, dla celów
    ustalenia wartości udziałów (akcji), odwołanie do jej ustalenia jako proporcja wartości
    nieruchomości do wartości całokształtu mienia danej spółki.
    Nie ulega wątpliwości, co zostało potwierdzone w szeregu interpretacji indywidualnych,
    że ustalenie wartości tego mienia dla celów zastosowania przepisów UPO, analogicznie
    jak dla celów stosowania przepisów prawa krajowego, powinno odbyć się na podstawie
    wartości bilansowych. Przykładowo takie stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 16 lutego 2024 r. sygn. akt: 0111-KDIB1-
    2.4010.672.2023.2.DP: „Z uwagi na rodzaje aktywów Spółki Zależnej oraz Spółki Celowej
    na moment zawarcia transakcji, a także w okresie 365 dni poprzedzających dzień
    zawarcia Transakcji, nieruchomości (w rozumieniu k.c.) położone na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości (w rozumieniu k.c.) będą,
    bezpośrednio lub pośrednio, stanowiły mniej niż 50% wartości bilansowej aktywów
    Spółki Zależnej (a także Spółki Celowej, gdyby taki udział był kalkulowany odrębnie dla
    tego podmiotu)”. Analogicznie stanowisko, aprobujące stosowanie wartości
    bilansowych dla celów zastosowania UPO wynika z analizy interpretacji indywidualnej z
    dnia 6 marca 2024 r. sygn. akt: 0111-KDIB1-2.4010.29.2024.1.ANK.
    W konsekwencji, mając na uwadze informacje wskazane przez Wnioskodawcę w treści
    zdarzenia przyszłego do tego Wniosku, to jest że w jakimkolwiek momencie w okresie
    365 dni poprzedzających dzień Transakcji wartość aktywów Spółki pochodząca z

    nieruchomości nie przekroczy 50% wartości aktywów (a zatem i tym bardziej 75%),
    zdaniem Wnioskodawcy, nawet hipotetycznie przyjmując, iż dochód uzyskany w wyniku
    Transakcji zostałby uznany za uzyskany na terytorium Polski, to nie znajdą
    zastosowania przesłanki do opodatkowania tej Transakcji na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu UPO.
    Konkludując wszystkie powyższe rozważania, w ocenie Wnioskodawcy, dochód z tytułu
    Transakcji nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce, lecz może podlegać
    opodatkowaniu w państwie siedziby Wnioskodawcy (w Holandii).
    Poprawność tego podejścia, w tym konkluzji opisanych powyżej, potwierdzona została
    w szeregu interpretacji indywidualnych (szeroko przywoływanych już w treści tego
    Wniosku), końcowo jednak Wnioskodawca przywołuje treść interpretacji indywidualnej
    wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 18 czerwca 2024 r.
    sygn. akt: 0111-KDIB2-1.4010.147.2024.1.BJ, wedle której „Jeżeli zatem zgodnie z art. 13
    ust. 3a PL-NL UPO w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni poprzedzających
    przeniesienie własności udziałów Y, wartość tych udziałów nie pochodziła bezpośrednio
    lub pośrednio w więcej niż 75% z majątku nieruchomego (nieruchomości),
    zdefiniowanego w art. 6, położonego na terytorium Polski i jednocześnie w związku ze
    sprzedażą udziałów w Y nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 3 ust. 3
    pkt 4 i pkt 4a ustawy o CIT (a takiej właśnie sytuacji dotyczy opisywane zdarzenie
    przyszłe), to Udziałowiec nie będzie zobowiązany do opodatkowania uzyskanego
    przychodu/dochodu ze sprzedaży udziałów w Y w Polsce.”.
    Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.