Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-336/07/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-03-17
Teza: Ustalenie podstawy opodatkowania na usługi hotelarskie
Słowa kluczowe: opodatkowanie; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; usługi-usługi hotelarskie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2007r. (data wpływu 3 grudnia 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 lutego 2008r. (data wpływu 6 marca 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do rozliczania opisanych we wniosku usług według szczególnej procedury VAT marża - **jest nieprawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do rozliczania opisanych we wniosku usług według szczególnej procedury VAT marża. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 lutego 2008r. (data wpływu 6 marca 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 19 lutego 2008r., znak: IBPP2/443-336/07/BW, IBPB3/423-107/08/BG

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą prawną, która w ramach swojej działalności gospodarczej oferuje swoim klientom możliwość zarezerwowania usługi hotelowej za pośrednictwem strony internetowej. Klient dokonuje wyboru lokalizacji i standardu poprzez wybór konkretnej placówki i konkretnego pokoju, w którym usługa zostanie wykonana. Po dokonaniu wyboru, klient, za pośrednictwem strony internetowej dokonuje rezerwacji. Z tytułu świadczenia usług Wnioskodawca pobiera od klienta opłatę, na którą składa się należność za usługę hotelową – przekazywaną przez podatnika podmiotowi bezpośrednio świadczącemu usługę hotelową oraz prowizja – stanowiąca przychód podatnika. Podatnik dokonuje zapłaty na rzecz podmiotu bezpośrednio świadczącego usługę hotelową dopiero po wykonaniu tej usługi, tzn. po wykorzystaniu rezerwacji przez klienta. Oznacza to, że pieniądze otrzymane przez Podatnika w dniu dokonania rezerwacji są przez niego przechowywane czasem nawet kilka miesięcy (kiedy rezerwacja jest dokonywana z dużym wyprzedzeniem).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do dokumentowania czynności poprzez wystawienie faktury VAT marża?

Zdaniem Wnioskodawcy w analizowanym stanie faktycznym istnieje możliwość dokumentowania czynności wymienionych w opisie stanu faktycznego za pomocą faktury VAT marża. Wnioskodawca stwierdził, iż na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy w przypadku wykonywania usług turystyki podstawę opodatkowania stanowi marża. Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia usługi turystyki, zatem zasadnym wydaje się ustalenie zakresu tego pojęcia poprzez zastosowanie wykładni systemowej zewnętrznej. Powołując się na art. 3 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych, zgodnie z którym usługi turystyczne to usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym, stwierdził, że ww. świadczona przez niego usługa jest usługą turystyczną.

Wskazał, że powyższe stanowisko wynika ponadto z faktu, że zgodnie z art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług procedurę tę mogą stosować podmioty, które łącznie spełniają następujące wymagania:

1.  posiadanie siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju,
2.  działanie na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek,
3.  nabywanie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty,
4.  prowadzenie ewidencji, z której wynikają kwoty wydatkowane na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty oraz posiadanie dokumentów, z których wynikają te kwoty.

Wnioskodawca stwierdził, że spełnia wszystkie wskazane powyżej przesłanki, w związku z czym jest on uprawniony do stosowania procedury VAT marża.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Przepisy art. 119 ww. ustawy, wprowadzają szczególny sposób opodatkowania usług turystycznych, polegający na opodatkowaniu marży, stanowiącej wynagrodzenie podatników świadczących usługi turystyczne. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu podstawą opodatkowania w przypadku wykonywania usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.

Przez marżę rozumie się różnicę między kwotą należną, którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, przy czym przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie (art. 119 ust. 2 ww. ustawy).

Ustawa o podatku od towarów i usług nie określa jakie usługi należy zakwalifikować do grupy „usług turystyki”. Jednakże należy przez nią rozumieć wszystkie transakcje dokonywane w związku z imprezą turystyczną.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o usługach turystycznych (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 223, poz. 2268 ze zm.) przez usługi turystyczne należy rozumieć usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym. Usługa turystyki jest zatem kompleksową usługą świadczoną na rzecz turysty, obejmującą swym zakresem usługi cząstkowe świadczone dla bezpośredniej korzyści turysty, bez których dana impreza turystyczna nie mogłaby się odbyć.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej oferuje swoim klientom możliwość zarezerwowania usługi hotelowej za pośrednictwem strony internetowej. Klient dokonuje wyboru lokalizacji i standardu poprzez wybór konkretnej placówki i konkretnego pokoju, w którym usługa zostanie wykonana. Z tytułu świadczenia usług Wnioskodawca pobiera od klienta opłatę, na którą składa się należność za usługę hotelową – przekazywana przez podatnika podmiotowi bezpośrednio świadczącemu usługę hotelową oraz prowizja – stanowiąca przychód podatnika.

Z powyższego wynika, iż Wnioskodawca wykonuje usługę związaną z rezerwacją hotelu, zatem nie świadczy usługi turystycznej. Po stronie nabywcy usługi mamy do czynienia tylko z gościem hotelowym a nie z turystą. Z usługami turystycznymi mielibyśmy do czynienia w sytuacji, gdyby Wnioskodawca w ramach jednej ceny oferował swoim klientom poza usługą hotelową również inne usługi. Stwierdzić należy zatem, iż do usług świadczonych przez Spółkę nie ma zastosowania szczególna procedura marży określona w art. 119 cyt. ustawy o VAT. Usługi świadczone przez Spółkę podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznające, iż w analizowanym stanie faktycznym istnieje możliwość dokumentowania czynności wymienionych w opisie stanu faktycznego za pomocą faktury VAT marża i że Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania procedury VAT marża, jest **nieprawidłowe.**

**

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach informuje, że poruszone w przedmiotowym wniosku kwestie:

*   stawki podatku od towarów i usług opodatkowania marży w przypadku rezerwacji hoteli na terytorium kraju, terytorium Wspólnoty i poza terytorium Wspólnoty,
*   prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tzw. kosztami ogólnymi, tj. np. reklamy, zużycia mediów, najmu lokalu, w przypadku zastosowania faktury VAT marża będą przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

****