Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-214/15-5/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-07-21
Teza: Czy wartością początkową Znaków wniesionych do Spółki w ramach wkładu niepieniężnego, od której dokonywane będą odpisy amortyzacyjne, będzie wartość rynkowa określona zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c) w związku z art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: amortyzacja; cena-cena rynkowa; darowizna; koszt; wartości-wartości niematerialne i prawne; wycena; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 kwietnia 2015 r. (data wpływu 10 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 lipca 2015 r. (data wpływu 15 lipca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej znaków towarowych wniesionych do Spółki osobowej w ramach wkładu niepieniężnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów, określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), w związku z czym pismem z dnia 2 lipca 2015 r., Nr IPTPB1/4511-214/15-2/SJ, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłane zostało w dniu 2 lipca 2015 r. (data doręczenia 6 lipca 2015 r.). Uzupełnienie wniosku wpłynęło w dniu 15 lipca 2015 r. (data nadania 13 lipca 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca otrzyma w drodze darowizny prawa majątkowe, o których mowa w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410, z późn. zm.; dalej: Prawo własności przemysłowej), w postaci praw ochronnych na znak lub znaki towarowe, wynikające z ich rejestracji (dalej: Znaki lub Znaki towarowe). Pierwotnie Znaki zostaną przekazane do majątku osobistego Wnioskodawcy. Wartość Znaków zostanie wskazana w umowie darowizny i będzie odpowiadać ich wartości rynkowej potwierdzonej przez wycenę dokonaną przez niezależnego specjalistę. Wnioskodawca rozważa następnie wykorzystanie otrzymanych Znaków towarowych w dwóch alternatywnych wariantach.

W pierwszym wariancie, Znaki będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. W przypadku wyboru takiego rozwiązania, Znaki zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych. Po wprowadzeniu Znaków do ewidencji, Wnioskodawca rozpocznie dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od Znaków. Niezwłocznie po otrzymaniu Znaków, Wnioskodawca dokona zmiany przedmiotu działalności na zakres uwzględniający udzielanie licencji - w konsekwencji przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy będzie między innymi dzierżawa własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim PKD 77.40.Z.

Natomiast druga opcja zakłada wniesienie Znaków, w ramach wkładu niepieniężnego, do Spółki osobowej (w tym do Spółki cywilnej; dalej: Spółka). W wyniku wniesienia przez Wnioskodawcę Znaków do Spółki, zostanie On jej wspólnikiem posiadającym udział w jej zyskach i stratach, ewentualnie Znaki zostaną wniesione do Spółki, w której Wnioskodawca jest już wspólnikiem. W takiej sytuacji Znaki zostaną wniesione do Spółki od razu po otrzymaniu ich w drodze darowizny. Oznacza to, że Znaki nie będą ani przez moment składnikiem majątkowym wykorzystywanym w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, nie będą również wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Po otrzymaniu aportu Spółka zamierza wprowadzić Znaki do swojej ewidencji wartości niematerialnych i prawnych oraz rozpocząć dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od Znaków.

W dniu przyjęcia Znaków do używania przez Wnioskodawcę lub Spółkę, będą one nadawały się do gospodarczego wykorzystania dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ich przewidywany okres używania będzie dłuższy niż rok, a wartość każdego ze Znaków z osobna przekroczy 3 500 zł. Jednocześnie Znaki nie podlegały wcześniej amortyzacji. W tak przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca pragnie otrzymać potwierdzenie co do: (i) sposobu ustalenia wartości początkowej Znaków dla celów podatkowych jednoosobowej działalności gospodarczej, (ii) sposobu ustalenia wartości początkowej Znaków dla potrzeb ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki.

W uzupełnieniu wniosku dodano, że:

1.  Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą przede wszystkim w zakresie doradztwa marketingowo-sprzedażowego, doradztwa strategicznego i doradztwa technologiczno-produkcyjnego.
2.  Wnioskodawca osiągany przychód z prowadzonej działalności gospodarczej rozlicza na podstawie liniowej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 19%.
3.  Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
4.  Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ze względu na brak środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności. W momencie wprowadzenia Znaków do działalności gospodarczej, stosowna ewidencja będzie prowadzona przez Wnioskodawcę.
5.  Wnioskodawca posiada udziały w następujących spółkach:
    1.  A Spółka z siedzibą w mieście A - 40,08% udziałów,
    2.  B Spółka z siedzibą w mieście B - 99,096% udziałów,
    3.  C Spółka z siedzibą w mieście C - 7,2561% udziałów,
    4.  D Spółka z siedzibą w mieście D - 95% udziałów,
    5.  E Spółka z siedzibą w mieście E - 99,9993% udziałów,
    6.  F Spółka z siedzibą w mieście F - 99,8177% udziałów.
6.  Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie wskazać, w jakich innych podmiotach będzie posiadał udziały w przyszłości. Spółka, do której mogą zostać wniesione Znaki, nie została jeszcze założona.
7.  Znaki towarowe są w formie znaków słowno-graficznych.
8.  Towarami określanymi przez Znaki towarowe są płytki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wartością początkową Znaków, dla potrzeb prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę, od której dokonywane będą odpisy amortyzacyjne, będzie wartość rynkowa określona zgodnie z art. 22g ust. pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.)?
2.  Czy wartością początkową Znaków wniesionych do Spółki w ramach wkładu niepieniężnego, od której dokonywane będą odpisy amortyzacyjne, będzie wartość rynkowa określona zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c) w związku z art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 2. W zakresie pytania Nr 1 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, wartością początkową Znaków wniesionych do Spółki w ramach wkładu niepieniężnego, od której dokonywane będą odpisy amortyzacyjne, będzie wartość rynkowa określona zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c) w związku z art. 19 ust. 3 ustawy z dnia26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.).

W przypadku wyboru takiego rozwiązania Znaki zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki.

W tym kontekście należy wskazać, że w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki osobowej, to Spółka (a nie jej wspólnicy) prowadzi ewidencje księgowe (w tym księgi podatkowe oraz ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych), a także dokonuje amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Natomiast wspólnicy tej Spółki (w ustawowych granicach) zaliczają do swoich kosztów uzyskania przychodu przypadającą na nich część dokonanych przez Spółkę odpisów amortyzacyjnych.

Jak wskazano wcześniej, Znaki spełniają warunki uznania ich za wartości niematerialne i prawne i mogą podlegać amortyzacji. W związku z tym, niezbędne jest ustalenie wartości, od której możliwe będzie dokonywanie odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpisów amortyzacyjnych, co do zasady, dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym miejscu należy przypomnieć, że sposób ustalenia wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych uzależniony jest od sposobu nabycia danej wartości niematerialnej i prawnej. W myśl art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 18, uważa się - w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną - wartość określoną zgodnie z art. 19 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie. Ze względu na fakt, że Wnioskodawca otrzymał Znaki tytułem darmym, nie jest możliwe ustalenie wydatków na nabycie tego Znaków. Przedmiot wkładu nie był także wykorzystywany wprowadzonej działalności gospodarczej.

Ponadto, gdyby nie można było określić wartości początkowej w Spółce, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli na podstawie wartości rynkowej z dnia aportu, przepis miałby charakter martwy, gdyż żadna inna regulacja wynikająca z art. 22 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy nie pozwala na określanie wartości początkowej środka trwałego wniesionego aportem do spółki, a otrzymanego wcześniej przez wspólnika do majątku osobistego w drodze darowizny.

Z powyższych powodów wartość początkową znaków należy ustalić zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, wartość rynkową rzeczy lub wartości majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem m.in. ich stanu i stopnia zużycia.

Mając na uwadze powyższe, wartością początkową Znaków nabywanych w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do Spółki, będzie ich wartość rynkowa. Wnioskodawca wskazuje, że wartość rynkowa Znaków zostanie określona na dzień wniesienia wkładu i będzie odpowiadać wartości z dnia dokonania darowizny.

Stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę zostało potwierdzone przez Ministra Finansów w interpretacji indywidualnej wydanej m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 16 lipca 2014 r., Nr IPPB1/415-465/14-2/ES: „Również w przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę, jako wkład niepieniężny do Spółki, bezpośrednio po otrzymaniu ich w ramach darowizny wartość początkowa Znaków, w momencie ich wprowadzenia do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych tej Spółki powinna zostać określona w wysokości wartości rynkowej Znaków i dnia ich wniesienia zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”, a także przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 24 grudnia 2014 r., Nr IBPBI/1/415-1132/14/SK: „(\`(...)\`) wartość początkową (\`(...)\`) należy ustalić w oparciu o cyt. art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w sposób właściwy dla składników majątku nabywanych w formie wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki niebędącej osobą prawną. Wskazać przy tym należy, że sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wnoszonych aportem do spółki osobowej w wysokości ich wartości rynkowej ma charakter szczególny i można go zastosować wyłącznie w przypadku, gdy spełnione zostaną łącznie dwie przesłanki:

1.  ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe oraz,
2.  przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej.”

Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w licznych interpretacjach podatkowych m.in. w:

1.  interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach dnia 16 grudnia 2013 r., Nr IBPBI/1/415-942/13/KB,
2.  interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy dnia 27 lutego 2013 r., Nr ITPB1/415-1259b/12/WM,
3.  interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu dnia 24 października 2012 r., Nr ILPB1/415-731/12-4/AG,
4.  interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach dnia 30 maja 2012 r., Nr IBPBI/1/415-242/12/ZK,
5.  interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach dnia 27 lutego 2012 r., Nr IBPBI/1/415-1336/11/KB.

W rezultacie należy uznać, że wartość początkowa Znaków, które zostaną wniesione jako wkład do Spółki przez Wnioskodawcę, powinna zostać ustalona w wysokości ich wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.