Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-939/12/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-11-12
Teza: Opodatkowanie czynności wniesienia do spółki prawa handlowego aportu w postaci nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2012 r. (data wpływu 3 sierpnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 29 października 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia do spółki prawa handlowego aportu w postaci nieruchomości zabudowanej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 29 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia do spółki prawa handlowego aportu w postaci nieruchomości zabudowanej.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (związek stowarzyszeń), będący udziałowcem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, zamierza w ostatnim kwartale 2012 r. wnieść aportem do tej spółki prawo własności nieruchomości gruntowej wraz z prawem własności budynku posadowionego na tej nieruchomości.

Teren nieruchomości znajduje się w strefie pośredniej ochrony konserwatorskiej, a wskazany budynek ujęty jest w gminnej ewidencji zabytków. W zamian za wniesienie nieruchomości do wskazanej spółki, Wnioskodawca nabędzie kolejne udziały w jej kapitale zakładowym. Aktualnie posiadane udziały w ww. spółce nie zostały nabyte przez Wnioskodawcę w drodze wniesienia nieruchomości aportem.

Zgodnie z postanowieniami swojego statutu, Wnioskodawca jest niezależną organizacją pozarządową, nie nastawioną na zysk, działającą na polu pomocy społecznej. Dodatkowo statut przewiduje możliwość podjęcia przez Wnioskodawcę odpłatnej działalności w myśl ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, nie przewiduje jednak możliwości prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Postanowieniami statutu Wnioskodawca zobligowany jest do przeznaczania całości swoich funduszy na działalność statutową. Z uwagi na to, iż Wnioskodawca posiada status organizacji pożytku publicznego, nie prowadzi i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej, a wszystkie swoje fundusze przeznacza na działalność statutową, nie dokonał rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość, z przeznaczeniem na potrzeby prowadzonej działalności pożytku publicznego, na podstawie umowy sprzedaży z dnia 13 sierpnia 2009 r., zawartej w formie aktu notarialnego. Budynek użytkowany był przez Wnioskodawcę od dnia zakupu, tj. od 13 sierpnia 2009 r. Przed nabyciem Wnioskodawca użytkował go ramach umowy najmu. Sprzedającym nieruchomość była Agencja Mienia Wojskowego będąca podatnikiem podatku od towarów i usług, jednakże przedmiotowa transakcja zwolniona była od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W marcu 2012 r. Wnioskodawca zakończył dokonywanie ulepszeń budynku posadowionego na wskazanej nieruchomości. Zostały one oddane do używania w dniu 1 marca 2012 r. Ulepszenia polegały na przerobieniu wnętrz budynku w taki sposób, że do momentu ulepszeń, służyły one jako magazyny, natomiast po dokonaniu tych ulepszeń, pomieszczenia te przystosowane są do prowadzenia działalności biurowej. Po dokonaniu ulepszeń Wnioskodawca używał części budynku do realizacji swoich zadań statutowych (m.in. obrót żywnością). Wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości (przy założeniu, że za początkową wartość uznaje się wartość wskazaną w wymienionym akcie notarialnym), jednak pod warunkiem, że jako wartość początkowa uwzględniona zostałaby tylko wartość samego budynku (bez wartości gruntu, na którym posadowiony został budynek). Gdyby jednak wziąć pod uwagę ustaloną w akcie notarialnym sumę wartości gruntu i posadowionego na nim budynku, wydatki poniesione na ulepszenie były niższe niż ustalona w ten sposób 30% wartość początkowa nieruchomości (tzn. niższe niż 30% sumy wartości gruntu i budynku wskazanej w akcie notarialnym).

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca doprecyzował powyższe, stwierdzając, że zwrot „wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% początkowej wartości nieruchomości” odnosi się do wartości budynku.

Wnioskodawcy, jako podmiotowi niebędącymu podatnikiem podatku od towarów i usług, zarówno w przypadku dokonania płatności tytułem umowy sprzedaży nieruchomości (dodatkowo transakcja ta była przedmiotowo zwolniona od podatku), jak i w przypadku dokonania ulepszeń, nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Części ww. budynku były wynajmowane. Jedna z części oddana jest w najem od lipca 2010 r., natomiast inna część budynku od marca 2012 r. Wnioskodawca nie dokonywał w przeszłości transakcji zbycia nieruchomości, jak również nie posiada innych nieruchomości, które planuje w przyszłości zbyć.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

*   Czy, w związku z zamiarem wniesienia aportu do spółki w postaci prawa własności nieruchomości, Wnioskodawca uzyska status podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu artykułu 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, czy opisana transakcja stanowiła będzie odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju w rozumieniu artykułu 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem?
*   Czy, w przypadku uznania opisanej transakcji za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, będzie można uznać tę transakcję za zwolnioną w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Nie można uznać, że w przypadku dokonania przedmiotowej transakcji (wniesienia do spółki aportu w postaci prawa własności nieruchomości), będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie opisanej transakcji nie będzie można uznać za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju w rozumieniu artykułu 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei w myśl art. 15 ust. 1 tej ustawy, podatnikami są m. in. osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności, przy czym w ust. 2 tego przepisu działalność gospodarczą zdefiniowano jako wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Zgodnie z tym przepisem, za działalność gospodarczą można uznać także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W świetle brzmienia powyższych regulacji Wnioskodawca stwierdził, że dostawa towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wyłącznie w przypadku, gdy zostanie wykonana przez podatnika, czyli podmiot, realizujący samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat tej działalności. Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienia przez niego do spółki aportu w postaci prawa własności nieruchomości, nie można uznać za odpłatną dostawę towarów opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, z racji tego, iż nie prowadzi działalności gospodarczej, a co za tym idzie nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. O ile samo wniesienie do spółki aportu w postaci prawa własności nieruchomości przez podatnika podatku od towarów i usług, spełnia definicję dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu, o tyle dokonanie takiej dostawy przez podmiot nie będący podatnikiem, nie spełnia tej definicji.
2.  W przypadku uznania opisanej transakcji za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju podlegającą opodatkowaniu VAT, będzie można uznać tą transakcję za zwolnioną w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, natomiast nie będzie jej można uznać za transakcję zwolnioną w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10 tej ustawy. Wnioskodawca ponownie wskazał, że nabył przedmiotową nieruchomość, na podstawie umowy sprzedaży z dnia 13 sierpnia 2009 r., zawartej w formie aktu notarialnego. Sprzedającym nieruchomość była Agencja Mienia Wojskowego będąca podatnikiem VAT, jednakże przedmiotowa transakcja zwolniona była od tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z art. 29 ust. 5 tej ustawy. W związku z tym, że Wnioskodawca zamierza dopiero wnieść do spółki w formie aportu prawo własności nieruchomości, to między pierwszym zasiedleniem, którym we wskazanym przypadku byłaby data zawarcia umowy sprzedaży, czyli 13 sierpnia 2009 r., a terminem dostawy tej nieruchomości, upłynąłby okres co najmniej dwóch lat, co stanowiłoby wypełnienie przesłanki do zwolnienia tej transakcji na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy. Jednak z racji tego, że wskazana umowa sprzedaży była zwolniona od podatku od towarów i usług, nie został spełniony warunek z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, określający, że pierwsze zasiedlenie następuje tylko w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Ponadto, Wnioskodawca powtórnie wskazał, że w marcu 2012 r. zakończył dokonywanie ulepszeń budynku posadowionego na ww. nieruchomości. Ulepszenia polegały na przerobieniu wnętrz budynku w taki sposób, że do momentu ulepszeń, służyły one jako magazyny, natomiast po dokonaniu tych ulepszeń, pomieszczenia te przystosowane są do prowadzenia działalności biurowej. Wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości (przy założeniu, że za wartość początkową uznaje się wartość wskazaną w wymienionym akcie notarialnym), jednak pod warunkiem, że jako wartość początkowa uwzględniona zostałaby tylko wartość samego budynku (bez wartości gruntu, na którym posadowiony został budynek). Gdyby jednak wziąć pod uwagę sumę wartości gruntu i posadowionego na nim budynku ustaloną w akcie notarialnym, wydatki poniesione na ulepszenie były niższe niż ustalona w ten sposób 30% wartość początkowa nieruchomości (tzn. niższe niż 30% sumy wartości gruntu i budynku wskazanej w akcie notarialnym). Wnioskodawca nie ma pewności co do tego, w jaki sposób powinna być liczona wartość wydatków poniesionych na ulepszenie w stosunku do wartości początkowej nieruchomości, tzn. czy przy obliczaniu wartości początkowej nieruchomości wykonawca powinien brać pod uwagę tylko wskazaną w akcie notarialnym wartość samego budynku, czy też sumę wartości gruntu i posadowionego na nim budynku. Zakładając, że za wartość początkową nieruchomości należy uznać tylko wartość samego budynku (co oznacza, że wydatki poniesione na ulepszenie budynku stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości), Wnioskodawca stwierdził (uwzględniając również fakt zakończenia dokonywania ulepszeń na przedmiotowej nieruchomości w marcu 2012 r. oraz wniesienia aportu do spółki w ostatnim kwartale 2012 r.), że nie będzie możliwe skorzystanie ze zwolnienia od podatku tej transakcji na podstawie art. 43. ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z uwagi na brak upływu okresu 2 lat pomiędzy dokonaniem ulepszeń, a dokonaniem dostawy. Zakładając natomiast, że za wartość początkową nieruchomości należy uznać sumę wartości gruntu i posadowionego na nim budynku (co oznacza, że wydatki poniesione na ulepszenie przedmiotowej nieruchomości były niższe niż 30% jej wartości początkowej), Wnioskodawca stwierdził, iż między pierwszym zasiedleniem (którym we wskazanym przypadku byłaby data zawarcia umowy sprzedaży, tj. 13 sierpnia 2009 r.) a terminem dostawy tej nieruchomości, upłynąłby okres co najmniej dwóch lat, co stanowiłoby wypełnienie przesłanki do zwolnienia tej transakcji na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Jednak z racji tego, że wskazana umowa sprzedaży była zwolniona od podatku od towarów u usług, nie został spełniony warunek z art. 2 pkt 14 ustawy, określający, że pierwsze zasiedlenie następuje tylko w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, do przedmiotowej transakcji nie będzie można zastosować zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Będzie natomiast możliwe zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy. Wnioskodawcy bowiem, jako podmiotowi nie będącemu podatnikiem podatku od towarów i usług, zarówno w przypadku dokonania płatności tytułem umowy sprzedaży nieruchomości (dodatkowo transakcja ta była przedmiotowo zwolniona od podatku), jak i w przypadku dokonania ulepszeń, nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji gdy nie jest on podatnikiem, nie ma znaczenia, czy wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% początkowej wartości nieruchomości, czy były niższe niż 30% tej wartości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 Nr 16 poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Z kolei w myśl art. 46 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu, lecz tylko wykonywana przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.

Podatnikami - według zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 (\`(...)\`).

W świetle ust. 5 ww. artykułu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Stawka podatku, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wydanych na podstawie jej upoważnienia, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

I tak, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca definiuje pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem sprzedaży albo będzie oddany w najem, bądź dzierżawę. Zarówno bowiem dostawa, jak też najem, bądź dzierżawa, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Według ust. 7a ww. artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca (nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług) posiada status organizacji pożytku publicznego. Nie prowadzi i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej, a wszystkie swoje fundusze przeznacza na działalność statutową. Wnioskodawca zamierza w ostatnim kwartale 2012 r. wnieść aportem do spółki prawa handlowego prawo własności nieruchomości gruntowej wraz z prawem własności budynku posadowionego na tej nieruchomości. W zamian za to nabędzie kolejne udziały w kapitale zakładowym spółki. Obecnie posiadane udziały w ww. spółce nie zostały nabyte przez Wnioskodawcę w drodze wniesienia aportem nieruchomości. Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość z przeznaczeniem na potrzeby prowadzonej działalności pożytku publicznego, na podstawie umowy sprzedaży z dnia 13 sierpnia 2009 r. Transakcja zwolniona była od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W marcu 2012 r. Wnioskodawca zakończył dokonywanie ulepszeń budynku posadowionego na wskazanej nieruchomości. Wydatki poniesione na to ulepszenie stanowiły co najmniej 30% jego wartości początkowej. W związku z nabyciem ww. nieruchomości, jak i w przypadku dokonania ulepszeń, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niektóre części ww. budynku były wynajmowane. Jedna z części oddana jest w najem od lipca 2010 r., natomiast inna część budynku od marca 2012 r. Wnioskodawca nie dokonywał w przeszłości transakcji zbycia nieruchomości, jak również nie posiada innych nieruchomości, które planuje zbyć w przyszłości.

Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą opodatkowania czynności wniesienia do spółki prawa handlowego aportu w postaci nieruchomości zabudowanej.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że dostawa (w postaci aportu) przez Wnioskodawcę budynku wskazanego we wniosku, będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem Wnioskodawca uzyska w tym zakresie status podatnika podatku od towarów i usług, a transakcja będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Taka kwalifikacja prawnopodatkowa wiąże się z faktem wykorzystywania przez Wnioskodawcę budynku w sposób ciągły dla celów zarobkowych poprzez oddanie w najem podmiotowi (podmiotom) trzecim. Jest to równoznacznie z wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W tym kontekście nieprawidłowe jest uznanie przez Wnioskodawcę, że nie prowadził i nie zamierza prowadzić jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Powyższe nie oznacza, że musi dojść do efektywnego opodatkowania (wygenerowania podatku należnego) w sytuacji dokonania aportu ww. budynku. Będzie on bowiem korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Dokonanie przez Wnioskodawcę w marcu 2012 r. ulepszenia, którego wartość stanowiła co najmniej 30% wartości początkowej budynku sprawiło, że stracił on status zasiedlonego w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Status ten budynek uzyskał – wbrew stanowisku zawartemu we wniosku - w związku z jego nabyciem przez Wnioskodawcę. Jednak jego częściowe wynajmowanie po dokonaniu ww. ulepszenia ponownie doprowadziło go do stanu zasiedlenia w tej (wynajmowanej) części. Niemniej planowana dostawa będzie miała miejsce przed upływem 2 lat od ostatniego zasiedlenia, skoro aport będzie dokonany w ostatnim kwartale 2012 r. Wobec tego czynność ta - jak słusznie ocenił Wnioskodawca - nie będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, lecz na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Ze złożonego wniosku wynika bowiem, że ani w związku z nabyciem ww. budynku, jak również dokonanym ulepszeniem, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przy uwzględnieniu treści art. 29 ust. 5 ustawy, wskazane zwolnienie dotyczyć będzie także dostawy gruntu, na którym posadowiony jest ww. budynek.

W związku z jednoznacznym wskazaniem przez Wnioskodawcę w uzupełnieniu wniosku, że zwrot „wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości” odnosi się do wartości budynku, tut. organ nie dokonał oceny tej części Jego stanowiska, która dotyczy tej materii.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.