Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-307/11-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-05-20
Teza: Czy Wnioskodawca, na określone statutem usługi (w tym w szczególności usługa dostarczania energii cieplnej), świadczone na rzecz samorządowych instytucji kultury jakim jest Ośrodek Kultury, przy wystawianiu faktury VAT, powinien zastosować stawkę podatku 23% czy stawkę zwolnioną od podatku?
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy; jednostka-jednostka budżetowa; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zakładu Gospodarki Komunalnej przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2011 r. (data wpływu 21 lutego 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest nieposiadającą osobowości prawnej jednostką organizacyjną Gminy - samorządowym zakładem budżetowym. Zakład wykonuje swoje zadania statutowe odpłatnie pokrywając koszty swojej działalności z przychodów. Terenem działania Zakładu jest Gmina. Podstawowym celem działalności Zakładu jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców Gminy w zakresie szeroko pojętych usług komunalnych. W szczególności wykonuje on zadania o charakterze użyteczności publicznej w zakresie zbiorowego dostarczania wody i zbiorowego odprowadzania ścieków.

Do zadań statutowych Zakładu należy: utrzymanie i eksploatacja stacji uzdatniania wody na terenie Gminy, utrzymanie w stałej sprawności i należytym stanie technicznym sieci wodociągowej oraz usuwanie awarii sieci wodociągowej i urządzeń na niej zainstalowanych, prowadzenie spraw związanych ze sprzedażą wody, eksploatacja i utrzymanie oczyszczalni ścieków, zarządzanie cmentarzami komunalnymi, gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi i lokalami użytkowymi stanowiącymi własność Gminy, świadczenie usług zaopatrzenia w energię cieplną oraz utrzymanie urządzeń elektrycznych w obiektach stanowiących własność Gminy, zarządzanie i utrzymywanie gminnych dróg, ulic, mostów, placów i pozostałej infrastruktury drogowej oraz organizacja ruchu drogowego, prowadzenie zadań inwestycyjnych i remontowych zleconych przez Gminę, świadczenie usług jednostkom i zakładom budżetowym Gminy, utrzymanie i zarządzanie targowiskami w Gminie, utrzymanie i pielęgnacja zieleni gminnej i zadrzewień, utrzymanie i pielęgnacja terenów rekreacyjnych, sportowych i znajdujących się tam urządzeń, realizacja innych zadań gospodarczych powierzonych przez Gminę.

Zakład gospodaruje wydzielonym mieniem komunalnym Gminy. Nadzór nad realizacją celów i zadań Zakładu sprawuje Wójt Gminy. Zakład zarządza powierzonym mu majątkiem stanowiącym mienie komunalne zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Zakład prowadzi gospodarkę finansową zgodnie z obowiązującymi przepisami, w ramach środków własnych uzyskanych z prowadzonej działalności statutowej.

Zakład jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i jednostką organizacyjną Gminy działającą w formie samorządowego zakładu budżetowego obsługującego mieszkańców i instytucje na terenie Gminy. W ramach swojej działalności Zakład realizuje zadania określone w Statucie Zakładu, do realizacji których został powołany. Świadczy usługi m. in. w zakresie zaopatrzenia w energię cieplną instytucji na terenie Gminy, w tym m.in. Ośrodka Kultury. Trzebiechowski Ośrodek Kultury jest samorządową instytucją kultury. Zakład za wykonane usługi wystawia fakturę VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, na określone statutem usługi (w tym w szczególności usługa dostarczania energii cieplnej), świadczone na rzecz samorządowych instytucji kultury jakim jest Ośrodek Kultury, przy wystawianiu faktury VAT, powinien zastosować stawkę podatku 23% czy stawkę zwolnioną od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl przepisu § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), usługi świadczone między zakładem budżetowym i jednostkami budżetowymi są zwolnione od podatku VAT. Ośrodek Kultury nie jest jednostką budżetową, jest samorządową instytucją kultury. Według Zakładu ww. przepis nie ma w tym przypadku zastosowania. Wystawiając faktury na rzecz tego usługobiorcy, Zakład stosuje stawkę podatku VAT 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez świadczenie usług – według art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy – o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Przepisem art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), oraz art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), od dnia 1 stycznia 2011 r. dodano do ustawy przepis art. 146a ustawy, zgodnie z którym w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W świetle powyższego przepisu, sprzedaż towarów i świadczenie usług podlega obecnie co do zasady opodatkowaniu według stawki 23%, za wyjątkiem towarów i usług objętych zwolnieniem od podatku, bądź stawką preferencyjną.

Towary i usługi opodatkowane preferencyjną stawką podatku określone zostały m. in. w załączniku nr 3 do ustawy. W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., na podstawie art. 146a pkt 2 ustawy, stawka ta wynosi 8%.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. zwolnienia od podatku zawarte są natomiast przede wszystkim w art. 43 ustawy oraz w przepisach rozporządzenia wykonawczego do ustawy.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 13 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 5 kwietnia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy:

1.  jednostkami budżetowymi,
2.  samorządowymi zakładami budżetowymi,
3.  jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi,

\- z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.

W załączniku nr 3 do ustawy w pozycjach 140-153, 174 i 175 wymieniono usługi związane z: uzdatnianiem i dostarczaniem wody za pośrednictwem sieci wodociągowych, handlem wodą dostarczaną za pośrednictwem sieci wodociągowych, odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków, zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nadających się do recyklingu, zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu, infrastrukturą przeznaczoną do przemieszczania odpadów innych niż niebezpieczne, zbieraniem odpadów niebezpiecznych, infrastrukturą przeznaczoną do przemieszczania odpadów niebezpiecznych nadających się do recyklingu, obróbką odpadów innych niż niebezpieczne w celu ich ostatecznego usunięcia, usuwaniem odpadów innych niż niebezpieczne, przetwarzaniem pozostałych odpadów niebezpiecznych, unieszkodliwianiem odpadów promieniotwórczych i pozostałych odpadów niebezpiecznych, z wyłączeniem usług zagospodarowania odpadów promieniotwórczych (ponownego przetwarzania paliw i odpadów), odkażaniem i czyszczeniem, pozostałe usługi związane z rekultywacją oraz specjalistyczne usługi w zakresie kontroli zanieczyszczeń, usługi zamiatania śmieci i usuwania śniegu, pozostałe usługi sanitarne.

Zatem ww. usługi oraz usługi komunikacji miejskiej nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia, nawet jeśli świadczone są pomiędzy podmiotami w tym przepisie wymienionymi. Świadczenie tych usług – bez względu na status usługodawcy i usługobiorcy – opodatkowane jest 8% stawką podatku. Z ww. zwolnienia nie korzysta również dostawa towarów.

Wskazuje się, iż ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminów: „jednostka budżetowa”, „samorządowy zakład budżetowy”, wobec czego należy posiłkować się definicjami legalnymi zawartymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.).

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 9 ustawy o finansach publicznych, sektor finansów publicznych tworzą:

1.  organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały;
2.  jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;
3.  jednostki budżetowe;
4.  samorządowe zakłady budżetowe;
5.  agencje wykonawcze;
6.  instytucje gospodarki budżetowej;
7.  państwowe fundusze celowe;
8.  Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;
9.  Narodowy Fundusz Zdrowia;
10.  samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej;
11.  uczelnie publiczne;
12.  Polska Akademia Nauk i tworzone przez nią jednostki organizacyjne;
13.  państwowe i samorządowe instytucje kultury oraz państwowe instytucje filmowe;
14.  inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, jednostek badawczo-rozwojowych, banków i spółek prawa handlowego.

Jednostkami budżetowymi – stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy – są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy, samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2011 r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Zakład Gospodarki Komunalnej jest nieposiadającą osobowości prawnej jednostką organizacyjną Gminy działającą w formie samorządowego zakładu budżetowego. Wnioskodawca wykonuje swoje zadania statutowe odpłatnie pokrywając koszty swojej działalności z przychodów. Podstawowym celem działalności Zakładu jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców Gminy w zakresie szeroko pojętych usług komunalnych. W szczególności wykonuje on zadania o charakterze użyteczności publicznej w zakresie zbiorowego dostarczania wody i zbiorowego odprowadzania ścieków.

Wnioskodawca gospodaruje wydzielonym mieniem komunalnym Gminy. Zakład zarządza powierzonym mu majątkiem stanowiącym mienie komunalne zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. W ramach swojej działalności Zakład realizuje zadania określone w Statucie, do realizacji których został powołany. Świadczy usługi m. in. w zakresie zaopatrzenia w energię cieplną instytucji na terenie Gminy, w tym m.in. Ośrodka Kultury. Wnioskodawca wskazał, iż Ośrodek Kultury jest samorządową instytucją kultury i nie jest jednostką budżetową.

Mając na uwadze powołane przepisy i stan faktyczny sprawy należy stwierdzić, iż zwolnienie określone w § 13 ust. 1 pkt 13 ww. rozporządzenia Ministra Finansów nie może mieć zastosowania do usług świadczonych pomiędzy Zakładem Gospodarki Komunalnej a Ośrodkiem Kultury, bowiem Ośrodek Kultury nie jest jednostką budżetową, ani samorządowym zakładem budżetowym, lecz – jak wskazał Wnioskodawca – samorządową instytucją kultury.

Zatem czynności realizowane pomiędzy tymi podmiotami opodatkowane są na zasadach ogólnych, tj. według właściwej dla nich stawki.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca wykonuje na rzecz Ośrodka Kultury szereg czynności, m. in. dostarcza energię cieplną.

Mając na uwadze powołany wyżej art. 2 pkt 6 ustawy, zgodnie z którym wszelkie postacie energii są towarami, należy stwierdzić, iż czynność dostarczania energii cieplnej nie jest usługą – jak wskazał Zainteresowany – lecz stanowi dostawę towarów.

Dostawa energii cieplnej nie została wymieniona w ustawie o podatku od towarów i usług, ani w przepisach wykonawczych do ustawy, jako podlegająca opodatkowaniu według stawki obniżonej, w efekcie podlega ona opodatkowaniu 23% stawką VAT.

Natomiast świadcząc na rzecz Trzebiechowskiego Ośrodka Kultury usługi określone w Statucie Wnioskodawca zobowiązany jest zastosować właściwe dla nich stawki podatku.

Reasumując, Wnioskodawca wystawiając fakturę VAT na dostarczaną energię cieplną do Ośrodka Kultury zobowiązany jest zastosować 23% stawkę podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku art. 146a pkt 1 ustawy. Natomiast, w odniesieniu do innych czynności wykonywanych w ramach zadań statutowych Wnioskodawca ma obowiązek zastosować stawkę właściwą dla danego rodzaju usługi.

Jednakże, w sytuacji gdy usługi wykonywane w ramach zadań statutowych mieszczą się w załączniku nr 3 do ustawy, czyli są to m. in. usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody za pośrednictwem sieci wodociągowej, usługi związane ze zbieraniem i odprowadzaniem ścieków, wówczas Zainteresowany zobowiązany jest zastosować 8% stawkę podatku, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy.

Tut. Organ informuje, że od dnia 6 kwietnia 2011 r. odpowiednikiem powołanego § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jest § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392).

Nadmienić należy, iż od dnia 1 kwietnia 2011 r. ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332) art. 106 ust. 1 ustawy otrzymał brzmienie: „Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16”.

Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego, przy założeniu, że – jak wskazał Wnioskodawca – Ośrodek Kultury nie jest jednostką budżetową.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.