Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.414.2025.4.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Zwolnienie od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
ustawy, sprzedaży 1/3 udziału w prawie własności do lokali
mieszkalnych wraz z przydzielonymi miejscami postojowymi.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
lokal-sprzedaż lokalu
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej
    w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącym zwolnienia od podatku VAT, na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, sprzedaży 1/3 udziału w prawie własności do (...)
    lokali mieszkalnych wraz z przydzielonymi miejscami postojowymi.
    Uzupełniła go Pani pismem z 6 sierpnia 2025 r. (wpływ 6 sierpnia 2025 r.) oraz pismem z
    26 sierpnia 2025 r. (wpływ 26 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni („Wnioskodawczyni”) jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w
    Polsce i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku
    dochodowym od osób fizycznych („podatek PIT”).
    Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem nieruchomości usytuowanej na działkach
    ewidencyjnych A i B w obrębie (...), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi księgę wieczystą KW. Nr (...) („Nieruchomość”).
    Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawczynię i męża Wnioskodawczyni w 2003 r.
    na podstawie aktu notarialnego z dnia (...) lutego 2003 r. Repertorium A (...).
    Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego Wnioskodawczyni i męża
    Wnioskodawczyni.
    W 2006 r. Wnioskodawczyni i mąż Wnioskodawczyni dokonali darowizny na rzecz córki
    udziału wynoszącego 1/3 części we współwłasności Nieruchomości.
    Tym samym, na dzień składania wniosku, współwłaścicielami Nieruchomości są:
    Wnioskodawczyni, mąż Wnioskodawczyni oraz córka Wnioskodawczyni. Każdy ze
    współwłaścicieli posiada udział w Nieruchomości wynoszący po 1/3 każdy.
    Mąż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą podlegającą wpisowi do CEiDG,
    polegającą na wynajmie nieruchomości. Mąż Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności
    deweloperskiej.
    Na Nieruchomości posadowiony jest budynek mieszkalny, wielorodzinny, składający się z
    (...) lokali mieszkalnych oraz lokali użytkowych o charakterze biurowym, oraz garażu
    podziemnego z wydzielonymi miejscami postojowymi. Budynek został oddany do
    użytkowania w 2016 r. („Budynek”).
    Budynek był wykorzystywany na cele działalności gospodarczej w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej przez męża Wnioskodawczyni, opodatkowanej liniowo stawką
    podatku PIT 19%, budynek wprowadzony był i jest do ewidencji środków trwałych i
    wartości niematerialnych i prawnych w celu dokonywania od ich wartości amortyzacji
    podatkowej.
    Mąż Wnioskodawczyni odliczał podatek VAT od wydatków na wybudowanie Budynku.
    Budynek był wynajmowany od 2016 do 2024 r. Wynajem Budynku podlegał
    opodatkowaniu podatkiem VAT wg stawki VAT 23%.
    W 2024 r. sytuacja się zmieniła i nadzór budowlany zarzucił, że Budynek nie jest
    użytkowany zgodnie z przeznaczeniem (tj. na cele mieszkaniowe). Wówczas
    Wnioskodawczyni i pozostali współwłaściciele Nieruchomości zobligowani byli przywrócić
    Budynkowi mieszkalny charakter. Umowa najmu Budynku została rozwiązana i od tego
    momentu Budynek nie jest wynajmowany.

    Obecnie prowadzone są prace budowlane, które mają na celu przywrócenie jego
    mieszkalnego charakteru. Od tych wydatków mąż Wnioskodawczyni odlicza podatek VAT.
    Wartość nakładów nie przekracza jednak 30% wartości początkowej Budynku.
    Obecnie, zamiarem Wnioskodawczyni i pozostałych współwłaścicieli jest sprzedaż
    wyodrębnionych (...) lokali mieszkalnych wraz z przydzielonym do każdego lokalu
    miejscem garażowym (wyodrębnienie lokali nastąpi w momencie sprzedaży każdego
    poszczególnego lokalu mieszkalnego).
    Uzupełniła Pani opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:
    1. W jakim celu nabyła Pani wraz z mężem Nieruchomość? Czy Nieruchomość nabyto
      wyłącznie w celu wykorzystywania jej w działalności gospodarczej Pani męża (wynajem
      nieruchomości), a Pani figurowała w akcie notarialnym tylko ze względu na
      współwłasność małżeńską, czy też nabycia dokonano w innym celu (jakim)?
    Odp.: Nieruchomość nabyto wyłącznie w celu wykorzystywania jej w działalności
    gospodarczej męża (wynajem nieruchomości), a Wnioskodawczyni figurowała w akcie
    notarialnym tylko ze względu na współwłasność małżeńską.
    2. W jaki sposób Nieruchomość, usytuowana na działkach ewidencyjnych A i B w obrębie
      (...), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą
      Kw. Nr (...), była wykorzystywana od momentu zakupu w 2003 r. do momentu
      wynajęcia budynku w 2016 r.? Proszę opisać.
    Odp.: Nieruchomość do momentu wynajęcia budynku nie była użytkowana. Po uzyskaniu
    pozwolenia na budowę prowadzone były roboty budowlane.
    3. Czy Budynek, będący w ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez Pani męża
      działalności gospodarczej, został/zostanie wycofany z tej działalności gospodarczej
      przed sprzedażą wyodrębnionych lokali mieszkalnych?
    a) jeśli tak, to kiedy i czy czynność ta podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT? Jeśli nie,
      to dlaczego?
    b) czy po wycofaniu Budynku z ewidencji środków trwałych nastąpi jego przekazanie na
      cele osobiste?
    Odp.: Budynek nie zostanie wycofany z ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez
    męża działalności gospodarczej.
    4. W związku z informacją, że:
      (...) na dzień składania Wniosku współwłaścicielami Nieruchomości są:
      Wnioskodawczyni, mąż Wnioskodawczym oraz córka Wnioskodawczym. Każdy ze
      współwłaścicieli posiada udział w Nieruchomości wynoszący po 1/3 każdy.
      Budynek był wykorzystywany na cele działalności gospodarczej w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej przez męża Wnioskodawczyni (...).
      Budynek był wynajmowany od 2016 do 2024 r.
    − proszę wskazać:
    a) czy Pani również jest stroną umowy najmu?
    Odp.: Stroną umowy najmu był wyłącznie mąż prowadzący działalność gospodarczą.
    b) kto uzyskuje korzyści z czynszu z tytułu wynajmu Budynku − czy wyłącznie Pani mąż,
      czy również Pani, czy inny współwłaściciel, czy wszyscy współwłaściciele?
    Odp.: Przychody z tytułu umowy najmu były rozliczane wyłącznie w ramach działalności
    gospodarczej prowadzonej przez męża.
    c) kto rozlicza umowę najmu − czy wyłącznie Pani mąż, czy również Pani, czy inny
      współwłaściciel, czy wszyscy współwłaściciele?

    Odp.: Przychody z tytułu umowy najmu były rozliczane wyłącznie w ramach działalności
    gospodarczej prowadzonej przez męża.
    d) czy wystąpił podatek należny z tytułu umowy najmu? Jeśli tak, to kto rozliczał podatek
      należny z tytułu najmu Budynku?
    Odp.: Podatek należny z tytułu najmu był rozliczany przez męża prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    e) kto i w jaki sposób dokumentuje usługę najmu? Czy czynsz z tytułu najmu Budynku jest
      dokumentowany wystawionymi przez Panią fakturami? Jeśli nie, to proszę wyjaśnić
      dlaczego.
    Odp.: Faktury wystawiane są przez męża prowadzącego działalność gospodarczą, w
    ramach której Budynek ten był wynajmowany.
    5. Czy nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, od
      momentu jej nabycia do momentu sprzedaży była/jest/będzie przez Panią w
      jakikolwiek sposób wykorzystywana? Proszę dokładnie opisać.
    Odp.: Nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, od momentu
    jej nabycia do momentu sprzedaży była/jest/będzie wykorzystywana przez męża w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    6. Czy budynek mieszkalny wielorodzinny znajdujący się na Nieruchomości jest
      budynkiem w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
      budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)?
    Odp.: Tak, budynek mieszkalny wielorodzinny znajdujący się na Nieruchomości jest
    budynkiem w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane.
    7. Czy sprzedawane lokale będą stanowiły samodzielne lokale mieszkalne w myśl art. 2
      ust. 2 ustawy o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048)?
    Odp.: Na dzień sporządzania wniosku ustanowienie samodzielności lokali mieszkalnych
    będzie następowało każdorazowo w stosunku do każdego lokalu mieszkalnego w
    momencie dokonywania ich sprzedaży.
    8. W jaki sposób będzie Pani poszukiwać bądź zamierza znaleźć nabywców ww. lokali?
      Czy będzie Pani ogłaszać zamiar sprzedaży wyodrębnionych lokali mieszkalnych wraz z
      przydzielonym do każdego lokalu miejscem garażowym w środkach masowego
      przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu bądź podejmować inne działania
      marketingowe? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakie?
    Odp.: Wnioskodawca nie planuje samodzielnie znajdować nabywców, ani korzystać co do
    sprzedaży lokali, z pomocy pośredników nieruchomości. Inwestycja ma jedynie założony
    profil na (...), ale nie będą tam podejmowane kampanie reklamowe. Inwestycja będzie
    mieć jedynie stronę internetową, a ogłoszenia znajdą się tylko na popularnych portalach
    ogłoszeniowych − np. (...). Takie działania wynikają przede wszystkim z obecnych czasów i
    tego jak kupujący poszukują lokali do nabycia.
    9. Czy miejsca garażowe będą mogły być przedmiotem odrębnej (samodzielnej)
      sprzedaży, tj. bez dostawy lokalu mieszkalnego?
    Odp.: Tak, jako udział we współwłasności lokalu niemieszkalnego hali garażowej.
    10. Czy dostawa powstałych w wyniku remontu, przebudowy i rozbudowy lokali
      mieszkalnych oraz miejsc garażowych będzie dokonywana na podstawie jednej
      umowy i jednego aktu notarialnego?
    Odp.: Dostawa powstałych w wyniku remontu, przebudowy i rozbudowy lokali
    mieszkalnych oraz miejsc garażowych będzie dokonywana na podstawie umów i aktu
    notarialnego w zależności od ilości kupujących.

    11. Czy wcześniej dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości? Jeśli tak, proszę podać
      odrębnie dla sprzedanej nieruchomości:
    a) kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości?
    b) w jakim celu nieruchomości te zostały przez Panią nabyte?
    c) w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane od momentu wejścia w ich
      posiadanie do chwili sprzedaży?
    d) kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
    e) ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych,
      a jeśli zabudowanych - to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
    Odp.: W dniu (...) grudnia 2022 r., na podstawia aktu notarialnego Rep. A nr (...), sprzedana
    została zabudowana nieruchomość stanowiąca współwłasność (...) przy ul. (...).
    Wnioskodawca nabyła powyższą nieruchomość na podstawie prawomocnego Sądu
    Rejonowego (...) Wydział Cywilny z dnia (...) czerwca 2022 r. o stwierdzenie zasiedzenia
    sygn. akt (...) stwierdzającego, że Wnioskodawczyni i jej mąż nabyli przez zasiedzenie z
    dniem (...) czerwca 2018 r. nieruchomość przy ul. (...).
    Budynek będący posadowiony na tej nieruchomości był wynajmowany w ramach
    działalności męża Wnioskodawczyni.
    Nieruchomość została sprzedana w celu spłaty zobowiązań kredytowych zaciągniętych na
    potrzeby nieruchomości przy ul. (...).
    12. Czy posiada Pani jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do
      sprzedaży? Jeśli tak, to ile i jakie, oraz:
    a) kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości?
    b) w jakim celu nabyła Pani te nieruchomości?
    c) w jaki sposób nieruchomości są wykorzystywane od momentu wejścia w ich
      posiadanie?
    d) jaki charakter mają nieruchomości podlegające sprzedaży w przyszłości, tj. mieszkalne,
      użytkowe, gospodarcze czy usługowe, zabudowane bądź niezabudowane działki?
    Odp.: Wnioskodawca nie ma innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.
    13. Czy zamierza Pani nabywać inne nieruchomości w celu ich sprzedaży?
    Odp.: Nie.
    14. Czy jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT?
    Odp.: Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    15. Czy nabycie Nieruchomości w 2003 r. nastąpiło w ramach czynności opodatkowanej,
      zwolnionej czy niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Odp.: Nabycie nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu VAT.
    16. Czy nabycie Nieruchomości w 2003 r. zostało udokumentowane fakturą?
    Odp.: Nie
    17. Kiedy doszło do pierwszego zasiedlenia, tj. do pierwszego zajęcia (oddania do
      używania) budynku mieszkalnego wielorodzinnego (w tym poszczególnych (...) lokali
      mieszkalnych) znajdującego się na Nieruchomości? Proszę wskazać dokładną datę.
    Odp.: Budynek został oddany do użytkowania w 2016 r. i mąż Wnioskodawczyni
    wynajmował Budynek w okresie 2016 r. − 2024 r.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawczyni, w stosunku do Budynku znajdującego się na
    Nieruchomości doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu ustawy o VAT w dniu 1

    lipca 2016 r. Sama umowa zawarta w dniu (...) grudnia 2015 r., ale jej obowiązywanie
    rozpoczęło się (...) lipca 2016 r.
    18. Czy między pierwszym zasiedleniem (oddaniem do użytkowania) budynku
      mieszkalnego wielorodzinnego (w tym poszczególnych (...) lokali mieszkalnych) a jego
      (ich) dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
    Odp.: Zdaniem Wnioskodawczyni, między pierwszym zasiedleniem (oddaniem do
    użytkowania) budynku mieszkalnego wielorodzinnego a jego (ich) dostawą upłynie okres
    dłuższy niż 2 lata.
    19. Czy − oprócz wskazanych we wniosku prac budowlanych − wcześniej ponosiła Pani lub
      Pani mąż wydatki na ulepszenie lub przebudowę budynku mieszkalnego
      wielorodzinnego lub któregokolwiek lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej ww.
      obiektu, tj. dokonała Pani lub Pani mąż istotnych zmian przeprowadzonych w celu
      zmiany ich wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków ich zasiedlenia?
      Jeżeli wydatki były ponoszone to:
      a) kto je ponosił?
      b) kiedy były one ponoszone?
      c) czy po dokonaniu tych ulepszeń były one oddane do użytkowania oraz czy w
        momencie ich sprzedaży minie okres dłuższy niż dwa lata licząc od momentu
        oddania tych obiektów do użytkowania po dokonaniu ulepszeń?
      d) czy przysługiwało ponoszącemu wydatki prawo do odliczenia podatku naliczonego
        od ww. wydatków?
    Odp.: Mąż Wnioskodawczyni dokonał wydatków w związku z dostosowaniem Budynku do
    celów mieszkaniowych jednakże wydatki te nie są większe niż 30% wartości początkowej
    Budynku znajdującego się na Nieruchomości − na ulepszenie Budynku, w stosunku do
    których miał prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
    naliczonego.
    20. Czy wcześniej dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości? Jeśli tak, proszę podać
      odrębnie dla sprzedanej nieruchomości:
    a) czy odprowadziła Pani podatek VAT oraz dokonała zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w
      związku ze sprzedażą nieruchomości (działki)?
    b) czy z tytułu sprzedaży którejkolwiek nieruchomości (wskazać jakiej) była Pani
      zobowiązana zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek
      VAT od tej sprzedaży?
    Odp.: Wnioskodawczyni sprzedała nieruchomość opisaną w pkt 11. Sprzedaż
    nieruchomości nastąpiła w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez męża
    Wnioskodawczyni i korzystała ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    21. Czy lokale mieszkalne znajdujące się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym były/są
      /będą kiedykolwiek przed planowaną sprzedażą wykorzystywane wyłącznie do
      prowadzenia działalności gospodarczej zwolnionej od podatku od towarów i usług?
    Odp.: Nie, lokale mieszkalne znajdujące się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nie
    były/nie są/nie będą kiedykolwiek przed planowaną sprzedażą wykorzystywane wyłącznie
    do prowadzenia działalności gospodarczej zwolnionej od podatku od towarów i usług.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, że w zdarzeniu przyszłym opisanym we
    wniosku, odpłatne zbycie 18 lokali mieszkalnych wraz z przydzielonymi do każdego lokalu
    miejscami postojowymi, znajdujących się w Budynku, który był przedmiotem najmu,

    będzie korzystało ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, prawidłowe jest stanowisko, że w zdarzeniu przyszłym opisanym we
    wniosku, odpłatne zbycie 18 lokali mieszkalnych wraz z przydzielonymi do każdego lokalu
    miejscami postojowymi, znajdujących się w Budynku, który był przedmiotem najmu,
    będzie korzystało ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT: „opodatkowaniu podatkiem (...) [VAT],
    podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1 [ustawy o VAT], rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również: (...) 6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; 7) zbycie
    praw, o których mowa w pkt (...) 6”.
    Art. 2 pkt 6 ustawy o VAT „ilekroć w dalszych przepisach [ustawy o VAT] jest mowa o: 6)
    towarach − rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.
    Jak wynika z powyższych regulacji, sprzedaż prawa własności działki ewidencyjnej stanowi,
    co do zasady, dostawę towarów na gruncie ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 29a ustawy o VAT: „w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu”.
    W świetle reguły opodatkowania podatkiem VAT gruntów zabudowanych przewidzianej w
    art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, pojawia się pytanie: w jaki sposób rozumieć pojęcie „gruntu”
    występujące w tym przepisie. Ustawa o VAT nie zawiera autonomicznej definicji pojęcia
    „gruntu”, jak też nie zawiera odesłania np. do przepisów prawa cywilnego w tym zakresie.
    Definiując pojęcie „gruntu” dla potrzeb ustawy o VAT, należy kierować się przede
    wszystkim ekonomicznymi uwarunkowaniami transakcji, a w szczególności należy ustalić,
    co może, zgodnie z polskim prawem krajowym, być przedmiotem odrębnej transakcji (być
    przedmiotem odrębnej dostawy). W tym ujęciu, uwzględniając definicję „towaru” zawartą
    w art. 2 pkt 6 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, należy zdefiniować „grunt” jako część
    powierzchni ziemskiej mogącą stanowić przedmiot samodzielnego obrotu (dostawy). Co
    do zasady, wskazanej powyżej definicji odpowiadać będzie pojęcie wyodrębnionej
    geodezyjnie działki (z wyłączeniem znajdujących się na działce budynków/budowli). Pojęcie
    „działki” w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
    (Dz. U. z 2019 r., poz. 725 ze zm.), („Prawo geodezyjne i kartograficzne”), oznacza obszar
    gruntu stanowiący podstawową jednostkę geodezyjną, określoną na mapie ewidencyjnej
    granicami, numerem, powierzchnią, rodzajem użytkowania i klasą gruntu.
    We wskazany powyżej sposób dokonują również wykładni przepisów ustawy o VAT organy
    podatkowe i sądy administracyjne. Tytułem przykładu można wskazać wyrok NSA z dnia
    15 października 2010 r. (sygn. akt I FSK 1698/09), w którym wskazano m.in., że: „wykładnia
    pojęcia „grunt” musi uwzględniać aspekt opodatkowania [podatkiem VAT]. Z tej
    perspektywy, towarem w rozumieniu ustawy o VAT może być jedynie działka gruntu”. W
    uzasadnieniu NSA − zgadzając się z organem podatkowym − podkreślił również, że
    zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT jest wyjątkiem od reguły opodatkowania
    podatkiem VAT każdej sprzedaży i nie może być rozszerzone na całą nieruchomość objętą
    jedną księga wieczystą, która stanowi przedmiot sprzedaży, lecz winno być
    przyporządkowane do konkretnej działki geodezyjnej, na której posadowiony jest
    budynek, który w chwili sprzedaży podlega temu zwolnieniu.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była

    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Podatnikami − według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT − są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarcza, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o VAT,
    ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez
    podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej
    dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1,
    ze zm.), („Dyrektywa 2006/112/WE”), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca
    samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na
    cel czy też rezultaty takiej działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym więc jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.

    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Podkreślić
    przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób
    zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została
    wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego
    zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle cytowanego
    powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za
    podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Oznacza to, że w kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki istotne jest, czy
    sprzedający w celu dokonania sprzedaży gruntów podjął/podejmie aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co
    skutkuje koniecznością uznania zbywcy nieruchomości za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r.
    TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych C-180/10 oraz C-181/10 wynika, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie − zdaniem TSUE − okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast − jak wyjaśnił TSUE − w przypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do

    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Zatem, za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia NSA z dnia 29
    października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego
    podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została
    wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą
    przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której
    zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku VAT, wymaga oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać
    muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz
    wyroków TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do
    wniosku, że odpłatne zbycie 18 lokali mieszkalnych wraz z przydzielonymi do każdego
    lokalu miejscami postojowymi znajdujących się w Budynku będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż Wnioskodawczyni w związku ze sprzedażą będzie
    działać w charakterze podatnika podatku VAT.
    Niemniej jednak, zgodnie z ustawą o VAT, niektóre czynności mogą korzystać ze
    zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT.
    [Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT − ustawa o VAT] Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy o VAT, „zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z
    wyjątkiem gdy:
    1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.”
    Art. 2 pkt 14 ustawy o VAT stanowi, iż „ilekroć w dalszych przepisach [ustawy o VAT] jest
    mowa o: pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub

    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej”.
    Przy czym, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, „zwalnia się od podatku VAT
    również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym
    mowa w [art. 43 ust. 1] pkt 10) [ustawy o VAT], pod warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów”.
    Zgodnie z art. 29a ustawy o VAT: „w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu”.
    Na gruncie ustawy o VAT funkcjonuje zasada, zgodnie z którą w przypadku dostawy
    nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami lub budowlami, opodatkowanie
    podatkiem VAT tego rodzaju transakcji odbywa się na zasadach określonych dla tych
    budynków lub budowli, tj. nieruchomość gruntowa dzieli podatkowy los budynków lub
    budowli na tej nieruchomości posadowionych (wynika to z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT).
    Co do zasady więc – w sytuacji sprzedaży zabudowanego gruntu − należy stosować
    przepisy ustawy o VAT dotyczące dostawy budynków, budowli lub ich części.
    Na Nieruchomości znajdują się naniesienia, a więc należy ustalić czy są to budynki albo
    budowle.
    W związku z brakiem definicji „budynku”, „budowli” oraz „obiektów budowlanych” w
    ustawie o VAT należy w pierwszej kolejności się odwołać się do definicji budynku
    znajdującej się w ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.
    U. z 2023 r., poz. 70 ze zm.), („ustawa o podatkach i opłatach lokalnych”).
    Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, „użyte w
    ustawie określenia oznaczają:
    1) budynek − obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, trwale
      związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz
      który posiada fundamenty i dach, z wyłączeniem obiektu, w którym są lub mogą być
      gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w
      postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym
      wyznaczającym jego przeznaczenie jest pojemność;
    2) budowla −
      a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z
        instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z
        przeznaczeniem,
      b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną,
        biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej
        linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem − wyłącznie
        w zakresie ich części budowlanych,
      c) urządzenie budowlane − przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące
        oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne,
        bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a,
        niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,

      d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c − wyłącznie w zakresie jego
        części budowlanych,
      e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod
        względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową
    − wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część
    obiektu niewymienionego w ustawie”.
    W związku z tym należy stwierdzić, że Nieruchomość zabudowana jest budynkiem.
    [„Pierwsze zasiedlenie” w rozumieniu ustawy o VAT] Podstawową kwestią dla ustalenia czy
    dostawa budynków lub budowli korzysta ze zwolnienia od podatku VAT jest zatem
    ustalenie czy w odniesieniu do tych budynków lub budowli doszło do „pierwszego
    zasiedlenia” w myśl ustawy o VAT.
    Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części
    budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do „pierwszego zasiedlenia”, przy
    czym okres pomiędzy „pierwszym zasiedleniem” a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Wykluczenie ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT, o którym mowa wart. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach „pierwszego zasiedlenia” lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    „pierwszego zasiedlenia” do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., ze zm.),
    („Dyrektywą 2006/112/WE Rady”), posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”,
    jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go
    określających.
    Zgodnie z art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy 2006/112/WE Rady, państwa
    członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w
    ust. 1 lit. a, do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z
    budynkiem”.
    Tym samym, państwa członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad
    stosowania kryterium pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej
    kategorii czynności, tj. przebudowy budynków. W konsekwencji zarówno zgodnie z
    przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa TSUE
    „pierwsze zasiedlenie” należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku,
    używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do
    zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności
    gospodarczej.
    Mąż Wnioskodawczyni wynajmował Budynek w okresie 2016 r. − 2024 r.
    Mąż Wnioskodawczyni dokonał wydatków w związku z dostosowaniem Budynku do celów
    mieszkaniowych jednakże wydatki te nie są większe niż 30% wartości początkowej
    Budynku znajdującego się na Nieruchomości − na ulepszenie Budynku, w stosunku do
    których miał prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT
    naliczonego.
    Tym samym, w stosunku do Budynku znajdującego się na Nieruchomości doszło do
    „pierwszego zasiedlenia” w rozumieniu ustawy o VAT w 2016 r.
    W związku z tym, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, że w zdarzeniu przyszłym
    opisanym we Wniosku, odpłatne zbycie 18 lokali mieszkalnych wraz z przydzielonymi do
    każdego lokalu miejscami postojowymi znajdujących się w Budynku, który był
    przedmiotem najmu będzie korzystało ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości, jak również nieruchomości stanowiącej współwłasność, traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Według art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. − Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej: Kodeks
    cywilny.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Jak stanowi art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

    Kwestie dotyczące stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje natomiast
    ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane są przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem nie każda czynność, która
    wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki wywoływała na gruncie
    prawa podatkowego.
    Jeżeli więc przedmiotem dokonywanej dostawy lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej

      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani współwłaścicielką Nieruchomości znajdującej się na
    działkach nr A i B. Nieruchomość ta została nabyta przez Panią i Pani męża w 2003 r. na
    podstawie aktu notarialnego do majątku wspólnego. Nieruchomość nabyto wyłącznie w
    celu wykorzystania jej w działalności gospodarczej Pani męża, a Pani figurowała w akcie
    notarialnym tylko ze względu na współwłasność małżeńską. W 2006 r. dokonała Pani wraz
    z mężem darowizny na rzecz córki udziału wynoszącego 1/3 części we współwłasności ww.
    Nieruchomości. Na Nieruchomości posadowiony jest budynek mieszkalny wielorodzinny
    składający się z (...) lokali mieszkalnych oraz lokali użytkowych o charakterze biurowym
    oraz garażu podziemnego z wydzielonymi miejscami postojowymi. Pani mąż odliczał
    podatek VAT od wydatków na wybudowanie Budynku.
    Budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych w działalności gospodarczej Pani męża i był wykorzystywany w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Pani męża (wynajem nieruchomości). Stroną
    umowy najmu Budynku był wyłącznie Pani mąż. Przychody z tytułu umowy najmu
    Budynku były rozliczane wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    prowadzonej przez Pani męża. Przychody z tytułu umowy najmu Budynku były rozliczane
    wyłącznie w ramach działalności gospodarczej Pani męża. Podatek należny z tytułu najmu
    Budynku był rozliczany przez Pani męża. Faktury za najem Budynku wystawiane są przez
    Pani męża prowadzącego działalność gospodarczą, w ramach której ww. Budynek był

    wynajmowany. Obecnie prowadzone są prace budowlane, które maja na celu
    przywrócenie mieszkalnego charakteru Budynku. Od tych wydatków Pani mąż odlicza
    podatek VAT.
    Wraz z pozostałymi współwłaścicielami zamierza Pani sprzedać 18 wyodrębnionych lokali
    mieszkalnych wraz z przydzielonym do każdego lokalu miejscem garażowym.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii czy odpłatne zbycie 18 lokali mieszkalnych wraz z
    przydzielonymi do każdego lokalu miejscami postojowymi, znajdujących się w Budynku,
    który był przedmiotem najmu, będzie korzystało ze zwolnienia od opodatkowania
    podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów Kodeksu
    rodzinnego i opiekuńczego, dotyczących stosunków majątkowych między małżonkami, nic
    nie uprawnia do wniosku, że wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług przez jednego z małżonków (sprzedaż towarów, odpłatne świadczenie
    usług, import itp.) czyni podatnikiem tego podatku również drugiego małżonka, gdy
    czynności te dotyczą składników ich majątku wspólnego, a przychód uzyskany z
    wykonywania tych czynności stanowi ich majątek dorobkowy.
    Skoro każdy z małżonków jest uprawniony do samodzielnego zarządzania majątkiem
    wspólnym, to może on samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek
    dokonywać czynności prawnych będących wykonywaniem tego zarządu, jakkolwiek
    skuteczność czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga akceptacji
    drugiego małżonka.
    Jak już wyżej wskazano, ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków
    jako odrębnej kategorii podatników, a podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z
    małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Natomiast zgodnie z
    cytowanym już art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Nieruchomość w całości
    wykorzystywana jest wyłącznie przez Pani męża na cele prowadzonej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Pani mąż ma nad tym majątkiem
    kontrolę ekonomiczną.
    Zatem, gdy Pani mąż, dysponuje ww. Nieruchomością jako składnikiem majątku
    wykorzystywanego w działalności gospodarczej, ocena odnosząca się do zakresu
    podejmowanych przez Panią działań w odniesieniu do planowanej sprzedaży (czy jest to
    nadal zwykły zarząd majątkiem prywatnym, czy też zakres Pani działań wykracza poza
    ramy typowego rozporządzania majątkiem osobistym) nie znajduje zastosowania.
    Faktycznych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w odniesieniu do
    ww. Nieruchomości, w tym przypadku nie dokonuje Pani, a Pani mąż. Pani małżonek
    dokonuje tych czynności samodzielnie, zatem w tej konkretnej sytuacji, nie sposób uznać
    Panią za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że w związku z planowaną sprzedażą należącego do Pani
    udziału w (...) lokalach mieszkalnych wraz z przydzielonymi do każdego lokalu miejscami
    postojowymi nie będzie działała Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i
    usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a czynność ta po Pani stronie nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym, w odniesieniu do dostawy przez Panią należącego do Pani
    udziału w ww. nieruchomości nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii
    korzystania ze zwolnienia dla ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z
    art. 29a ust. 8 ustawy.

    Pani stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja ta wywołuje skutki podatkowe jedynie dla Pani, nie ma natomiast
    zastosowania do Pani męża ani do Pani córki.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pani
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.