Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.358.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Obowiązki płatnika związane z zapłatą za zleceniobiorców
zaległych składek na ubezpieczenie.
Słowa kluczowe: deklaracje
firma
obowiązek-obowiązek płatnika
płatnik
składki-składki ZUS
środek-środki własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie składek na
ubezpieczenia społeczne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Działalność wykonywana osobiście.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 2
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lipca
    2025 r. Zakres wniosku jest następujący:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W bieżącym roku podatkowym mieli Państwo kontrolę z ZUS za listopad-grudzień 2020 r.
    oraz za lata 2021-2023. Kontrola została przeprowadzona równocześnie w dwóch
    spółkach jawnych (A/B), w których głównym reprezentantem (z większościowym udziałem)
    jest Pan C. D.
    W spółce A pracownicy zatrudnieni byli na podstawie umowy o pracę oraz umowy zlecenia
    w drugiej spółce (jedynie ze składką zdrowotną). Są to (...) oraz (...).
    Personel (...) naprzemiennie chodzi na dyżury aby uzupełniać braki personelu (w jednej
    Spółce ww. osoby były zatrudnione na umowę o pracę, zaś idąc na dyżur podpisywana
    była umowa zlecenie w drugiej spółce).
    W wyniku kontroli ZUS uznał, że jedynym i głównym pracodawcą jest Pan C. D. (ponieważ
    jego udziały w spółkach wynoszą powyżej 90%), w związku z powyższym wszystkie umowy
    zlecenia należało w pełni oskładkować.
    ZUS po sporządzeniu protokołu kontroli nakazał w Spółce A (i równocześnie w drugiej)
    wyzerować umowy zlecenia i kwotę ze zlecenia dopisać do umowy o pracę i od tak
    wyliczonej podstawy naliczyć wszystkie składki. Tożsama sytuacja była w drugiej Spółce.
    Wypłacone wynagrodzenia chorobowe i zasiłki pozostały bez zmian.

    Korekty deklaracji ZUS za wskazane okresy zostały sporządzone i wysłane, a zaległe
    składki wraz z należnymi odsetkami zostały uregulowane w bieżącym roku podatkowym.
    Składki zostały pokryte z własnych środków, także w części która powinna zostać
    sfinansowana z dochodu ubezpieczonego.

## Pytanie

Czy w związku z opłaceniem w bieżącym roku przez A, jako płatnika, zaległych składek do
    ZUS należałoby skorygować za lata poprzednie informacje PIT-11 i PIT-4R?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, należałoby uznać, że na tamten czas ww. informacje zostały
    prawidłowo sporządzone, a wszystko to co zostało skorygowane należy przypisać do
    bieżącego roku podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części odnoszącej
    się do braku obowiązku korygowania informacji podatkowych PIT-11 i PIT-4R za lata
    poprzednie w związku z opłaceniem za zleceniobiorców zaległych składek do ZUS oraz
    nieprawidłowe w części odnoszącej się do obowiązku uwzględnienia w roku bieżącym
    kwot, które zostały uprzednio skorygowane.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przychodem podatnika jest zatem przysporzenie majątkowe wyrażone w pieniądzu, czyli
    zarówno pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość świadczeń niepieniężnych, w tym
    nieodpłatnych.
    O ile w przypadku pieniędzy dla powstania przychodu wystarczającym jest ich otrzymanie
    lub postawienie do dyspozycji podatnika, o tyle w przypadku świadczeń niepieniężnych
    przychód powstaje w momencie ich faktycznego otrzymania.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    Stosownie do art. 13 pkt 8 cytowanej ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub
      umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,

        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie do art. 41 ust. 1a tej ustawy, który obowiązywał do 31 grudnia 2021 r.:
      Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym
      przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w
      art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika
      wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź
      miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje,
      według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego
      zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do
      urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38
      ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 42 ust. 1a ww. ustawy:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika
      wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź
      miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje,
      według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego
      zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do
      urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38
      ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    Na mocy art. 42 ust. 2 omawianej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa:

        1) w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy
        urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują
        swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art.
        41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru;
        2) w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
        urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
        wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
        podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru,
        również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w
        trybie przewidzianym w ust. 4.
    Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21
      lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: składek określonych w ustawie z dnia 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych potrąconych w roku
      podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika
      osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób
      określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu - odliczenie
      nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony
      od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi
      dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
      poboru podatku.
    Z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. ustawy – w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 29
    października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r.
    wynika, że:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot składek
      określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z
      tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6,
      tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu
      podlegającego opodatkowaniu
      - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód
      (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których
      podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku;
    Natomiast z art. 27b ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    który obowiązywał do 31 stycznia 2021 r. wynikało, że:
      Podatek dochodowy, obliczony zgodnie z art. 27 lub art. 30c, w pierwszej kolejności
      ulega obniżeniu o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w
      ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
      ze środków publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1398, z późn. zm.) pobranej w roku
      podatkowym przez płatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej
      finansowanych ze środków publicznych
      - obniżenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód
      (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy oraz składek, których
      podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Art. 27b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który obowiązywał do
    31 grudnia 2021 r. stanowił, że:
      Kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się podatek, nie może
      przekroczyć 7,75% podstawy wymiaru tej składki.
    Biorąc pod uwagę wyżej wymienione przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych należy stwierdzić, iż ustawodawca nałożył na płatnika obowiązek prawidłowego
    obliczenia, poboru i odprowadzenia w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek
    dochodowy od świadczeń wypłaconych lub postawionych do dyspozycji podatnika, a także
    sporządzenia i przekazania podatnikowi i urzędowi skarbowemu w ustawowym terminie
    informacji według ustalonego wzoru.
    Z opisu sprawy wynika, że w bieżącym roku podatkowym mieli Państwo kontrolę z ZUS za
    listopad-grudzień 2020 r. oraz za lata 2021-2023. Kontrola została przeprowadzona
    równocześnie w dwóch spółkach jawnych (A/B), w których głównym reprezentantem (z
    większościowym udziałem) jest Pan C. D.
    W spółce A pracownicy zatrudnieni byli na podstawie umowy o pracę oraz umowy zlecenia
    w drugiej spółce (jedynie ze składką zdrowotną). Są to (...) oraz (...).
    Personel (...) naprzemiennie chodzi na dyżury aby uzupełniać braki personelu (w jednej
    Spółce ww. osoby były zatrudnione na umowę o pracę, zaś idąc na dyżur podpisywana
    była umowa zlecenie w drugiej spółce).
    W wyniku kontroli ZUS uznał, że jedynym i głównym pracodawcą jest Pan C. D. (ponieważ
    jego udziały w spółkach wynoszą powyżej 90%), w związku z powyższym wszystkie umowy
    zlecenia należało w pełni oskładkować.
    ZUS po sporządzeniu protokołu kontroli nakazał w Spółce A (i równocześnie w drugiej)
    wyzerować umowy zlecenia i kwotę ze zlecenia dopisać do umowy o pracę i od tak
    wyliczonej podstawy naliczyć wszystkie składki. Tożsama sytuacja była w drugiej Spółce.
    Wypłacone wynagrodzenia chorobowe i zasiłki pozostały bez zmian.
    Korekty deklaracji ZUS za wskazane okresy zostały sporządzone i wysłane, a zaległe
    składki wraz z należnymi odsetkami zostały uregulowane w bieżącym roku podatkowym.
    Składki zostały pokryte z własnych środków, także w części która powinna zostać
    sfinansowana z dochodu ubezpieczonego.
    W związku z powyższym powstała wątpliwość co do obowiązku korekty dokumentów
    rozliczeniowych (informacji PIT-11 i PIT-4R) za lata poprzednie.
    Zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Z przepisu art. 81 § 1 ww. ustawy wynika, że:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Treść art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa, wskazuje zatem, że korekta deklaracji ma na
    celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może
    dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
    Może więc ona dotyczyć m. in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy
    wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości
    danych w niej zawartych. Błędnie mogła zostać określona m.in. wysokość przychodu bądź

    dochodu, wysokość zobowiązania podatkowego, wysokość nadpłaty lub zwrotu podatku,
    a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega więc na
    ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku
    mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.
    Informacje i deklaracje podatkowe, w tym PIT-11 i PIT-4R, służą do odwzorowania
    zaistniałego w trakcie roku podatkowego stanu faktycznego, a nie do jego kreowania.
    Zatem w informacji PIT-11 składanej za dany rok podatkowy płatnik winien wykazać
    uzyskane w trakcie roku przychody/dochody, kwoty potrąconych w roku podatkowym ze
    środków podatnika składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz zaliczek na
    podatek dochodowy, które odzwierciedlają jego działania jako płatnika.
    Deklaracja PIT-4R jest natomiast deklaracją roczną o zaliczkach na podatek dochodowy w
    danym roku, w której płatnik wykazuje zaliczki od faktycznie uzyskanego w danym roku
    dochodu (pomniejszone – w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. – o
    pobrane ze środków podatnika składki na ubezpieczenie zdrowotne).
    Z uwagi na fakt, że na skutek kontroli ZUS w bieżącym roku uiścili Państwo z własnych
    środków za zleceniobiorców zaległe za lata 2020-2023 składki do ZUS, to nie są Państwo
    zobowiązani do sporządzania korekt informacji PIT-11 i deklaracji PIT-4R wystawianych za
    ww. lata. Wystawione informacje i deklaracje odzwierciedlały zaistniały w tamtych latach
    stan faktyczny, w związku z czym brak jest podstaw prawnych do korygowania tych
    dokumentów.
    Odnosząc się natomiast do uwzględnienia uiszczonych w bieżącym roku podatkowym
    zaległych składek do ZUS wyjaśnić należy, że zasady podlegania ubezpieczeniom
    społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu oraz obowiązki płatnika do opłacania tych
    składek regulują odrębne przepisy - tj. ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009, ze zm.) i odpowiednio ustawa z dnia
    27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
    publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2561, ze zm.).
    Ogólnie rzecz ujmując, przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych zakładają
    współfinansowanie składek na ubezpieczenie społeczne przez ubezpieczonych i płatników
    składek (w tym pracodawcy, zleceniodawcy).
    Natomiast przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią jedynie
    o zakresie odliczenia od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne. W przypadku
    składek na ubezpieczenie społeczne potrącanych przez płatnika podatku dochodowego
    od osób fizycznych odliczenie to ograniczone jest do składek potrąconych ze środków
    podatnika. Przy czym odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi
    dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego
    na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Sądy administracyjne zwracały uwagę na fakt, że obowiązanym wobec Zakładu
    Ubezpieczeń Społecznych z tytułu zaległych składek na ubezpieczenie społeczne i składki
    zdrowotnej jest płatnik składek (w tym pracodawca, zleceniodawca), a nie ubezpieczony
    (pracownik, zleceniobiorca, były pracownik lub zleceniobiorca). Wszystkie obowiązki w
    zakresie uiszczenia zaległych składek obciążają płatnika składek (w tym pracodawcę,
    zleceniodawcę) i to niezależnie od źródła finansowania składek.
    Stanowisko sądów administracyjnych w tym zakresie zostało ugruntowane orzecznictwem
    Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA). W wyrokach tego sądu podkreśla się, że:
    Rację ma zatem Sąd pierwszej instancji, że spółka działając w zwłoce, uiszczając zaległe
    składki w ramach swoich publicznoprawnych obowiązków jako płatnik, nie dokonuje
    żadnego przysporzenia majątkowego z tego tytułu pracownikom i byłym pracownikom. Za
    słuszny w konsekwencji uznać należy wniosek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Łodzi, że konsekwencją niepobrania przez płatnika we właściwym czasie składek na

    ubezpieczenie społeczne ze świadczeń wypłacanych pracownikom było wypłacenie tych
    świadczeń w wyższej wysokości i pobranie zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych od całości wypłaconych dochodów, czyli zaliczki w wyższej wysokości niż
    należna, gdyby płatnik wcześniej prawidłowo uwzględnił składki. Trzeba przy tym
    zaznaczyć, że spółka wykonała nałożony na nią obowiązek zapłaty należności
    publicznoprawnej. Jak słusznie podniosła spółka w odpowiedzi na skargę kasacyjną,
    przepisy regulujące zasady uiszczania składek na ubezpieczenie społeczne nie przewidują
    możliwości przeniesienia odpowiedzialności płatnika składek na ubezpieczenie społeczne
    za nienależyte wywiązywanie się z nałożonych na tego płatnika obowiązków na osoby
    ubezpieczone. Skoro tak, to późniejsza wpłata składek przez spółkę nie może być uznana
    za świadczenie dokonane „za ubezpieczonych". Ci ostatni nie są bowiem zobowiązani do
    zapłaty zaległej składki - wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2019 r. sygn. akt II FSK 1311/17.
    W kolejnym wyroku NSA uznał, że: istniejący pomiędzy płatnikiem składek (pracodawcą) a
    ubezpieczonym (zatrudnionym) stosunek prawny powoduje wprawdzie, że ubezpieczony
    podlega z tego tytułu ubezpieczeniom społecznym, jednakże stan ten nie rodzi po jego
    stronie jakichkolwiek obowiązków względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zwłaszcza
    zaś w zakresie obliczania, rozliczania oraz opłacania należnych składek na te
    ubezpieczenia. Wszystkie obowiązki w tym przedmiocie obciążają bowiem płatnika
    składek (pracodawcę) i to niezależnie od źródła finansowania owych składek. Dotyczy to
    również sytuacji, w której, jak w stanie faktycznym niniejszej dochodzi do wypłaty
    ubezpieczonemu wynagrodzenia niepomniejszonego o składki podlegające sfinansowaniu
    z jego dochodu, późniejsza zapłata zaległych składek przez płatnika i niewystąpienie przez
    płatnika do ubezpieczonego o zwrot składek, które nienależnie zostały wypłacone w
    wynagrodzeniu - wyrok NSA z 21 marca 2019 r. sygn. akt II FSK 972/17.
    W innym wyroku Sąd ten uznał, że: jeśli właściwe przepisy regulujące zasady uiszczania
    składek na ubezpieczenie społeczne nie przewidują możliwości przeniesienia
    odpowiedzialności płatnika składek na ubezpieczenie społeczne za nienależyte
    wywiązywanie się z nałożonych na tego płatnika obowiązków na osoby ubezpieczone, to
    uchybienie płatnika polegające na zbyt późnej wpłacie składek nie może być w żadnym
    razie uznane za świadczenie dokonane "za ubezpieczonego", gdyż takie twierdzenie stoi
    wprost w sprzeczności z przywołanym art. 17 u. s. u. s. (...) Pamiętać bowiem należy, że
    fakt późniejszego wpłacenia składek na rzecz organu rentowego, czyli późniejszego
    wywiązania się z obowiązku prawnego przez płatnika składek, nie zmienia ich charakteru
    prawnego, nawet jeżeli w dacie wypłaty nie wiąże spółki z pracownikiem stosunek
    zatrudnienia, czy umowa zlecenia. Pozostają one nadal składkami na ubezpieczenie
    społeczne. Analogiczny pogląd NSA wyraził także w wyrokach z 19 marca 2019 r. sygn. akt
    II FSK 864/17, z 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt II FSK 2971/17, z 27 kwietnia 2021 r. sygn. akt II
    FSK 2810/19 i II FSK 3179/19 oraz z 28 września 2021 r. sygn. akt II FSK 731/21 dotyczących
    zapłaconych przez płatnika zaległych składek na ubezpieczenie społeczne oraz składek
    zdrowotnych z pracowników, zleceniobiorców, byłych pracowników lub zleceniobiorców.
    Jednolita i ugruntowana linia orzecznicza sądów administracyjnych zgodnie uznaje, że
    zapłacenie przez płatnika składek zaległych składek na ubezpieczenie społeczne oraz
    składki zdrowotnej jest wykonaniem zobowiązania publicznoprawnego ciążącego na
    płatniku składek i nie stanowi wykonania obowiązku za pracowników, zleceniobiorców,
    byłych pracowników lub zleceniobiorców oraz nie powoduje powstania przychodu
    podatkowego u tych podatników.
    Przyjmując zatem argumentację prezentowaną w jednolitej i ugruntowanej linii
    orzeczniczej sądów, należy uznać, że płatnik składek, dokonując zapłaty zaległych składek
    na ubezpieczenie społeczne i składek zdrowotnych, wykonuje ciążący na nim obowiązek
    publicznoprawny, którego nie może scedować na podatników (pracowników,
    zleceniobiorców, byłych pracowników lub zleceniobiorców). Stąd też późniejsza zapłata
    tych składek przez ich płatnika nie może być uznana za świadczenie dokonane „za
    ubezpieczonych" (za pracowników, zleceniobiorców, byłych pracowników lub

    zleceniobiorców), gdyż na podstawie odrębnych przepisów nie są oni zobowiązani do ich
    zapłaty.
    W konsekwencji, prawidłowa wykładnia analizowanych przepisów prowadzi do wniosku,
    że zapłacenie przez płatnika składek zaległych składek na ubezpieczenie społeczne oraz
    składek zdrowotnych dotyczących pracowników, zleceniobiorców, byłych pracowników lub
    zleceniobiorców nie powoduje po stronie tych podatników powstania przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zapłata
    przez płatnika składek zaległych na ubezpieczenie społeczne nie stanowi przysporzenia
    majątkowego zwiększającego majątek podatnika, i jako taka, nie może być uznana za
    nieodpłatne świadczenie na rzecz podatnika.
    Zatem zapłatę przez płatnika składek zaległych składek do ZUS należy uznać za czynność
    neutralną pod względem podatkowym dla podatnika. Tym samym zapłata tych składek
    przez płatnika składek nie kreuje po jego stronie statusu płatnika podatku dochodowego
    od osób fizycznych.
    W opisanym zdarzeniu w związku z opłaceniem w bieżącym roku za zleceniobiorców – z
    Państwa własnych środków – zaległych składek do ZUS nie powstał u nich przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji kwot zapłaconych składek za lata poprzednie nie są Państwo zobowiązani
    doliczać do dochodu tych osób w roku bieżącym.
    Z uwagi na fakt, że zaległe składki do ZUS zapłacili Państwo z własnych środków, także w
    części która powinna zostać sfinansowana z dochodu ubezpieczonego, to za miesiąc, w
    którym zostały uiszczone składki na ubezpieczenie społeczne brak jest podstaw do ich
    odliczania od dochodu przy naliczaniu należnych zaliczek na podatek dochodowym od
    osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.