Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.335.2025.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-13
Teza: Skutki podatkowe otrzymania spadku od obywatela Brazylii
Słowa kluczowe: cudzoziemiec
dziedziczenie
pobyt-miejsce stałego pobytu
spadek
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Nabycie rzeczy i praw majątkowych za
granicą
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku
    po ojcu. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 24 października 2025
    r.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan obecnie podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i podlega Pan w
    Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu od całości swoich dochodów, niezależnie od
    miejsca ich osiągania. Posiada Pan obecnie miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
    Pana przodkowie przed laty wyemigrowali z terenów polskich do Brazylii, toteż urodził się
    Pan w tym kraju. Przyjechał Pan do Polski (...) r. Pobyt legalizowany był sześciomiesięczną
    wizą otrzymaną w ambasadzie Polski w Brazylii. Skorzystał Pan z możliwości przedłużenia
    pobytu na kolejne sześć miesięcy. Przez pierwsze 12 miesięcy uczestniczył Pan w kursie
    języka polskiego.
    Na podstawie zaświadczenia z uczelni wyższej, w której został Pan studentem, uzyskał Pan
    kartę czasowego pobytu związaną z podjęciem studiów.
    Następnie, w (...) r., złożył Pan wniosek o zezwolenie na osiedlenie się, a (...) r. uzyskał
    decyzję udzielającą zezwolenia na osiedlenie się na terytorium RP (sygn. (...)), wydaną
    przez wojewodę (...). Następnie, (...) r., decyzją o uznaniu za obywatela polskiego o
    sygnaturze (...), uzyskał Pan polskie obywatelstwo.
    Pana ojciec zmarł w (...) r. w Brazylii, będąc obywatelem tego kraju. Zmarły nie posiadał
    obywatelstwa polskiego i miejsca stałego pobytu na terytorium Polski. Pozostawił masę
    spadkową o wartości (...) real (równowartość (...) PLN według kursu NBP z 20 sierpnia 2025
    r.), w tym nieruchomość o wartości (...) real (równowartość (...) PLN według kursu NBP z 20
    sierpnia 2025 r.) oraz samochód ciężarowy o wartości (...) real (równowartość (...) PLN
    według kursu NBP z 20 sierpnia 2025 r).
    Uczestniczy Pan w podziale majątku spadkowego według udziału wynoszącego (...).
    Spadek został przyjęty zgodnie z prawem brazylijskim wraz z podpisaniem aktu
    notarialnego/protokołu spadkowego (...) r.
    Nieruchomość wraz z autem zostały sprzedane. Zamierza Pan przetransferować należne
    Panu środki pieniężne na polskie konto bankowe.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że śmierć spadkodawcy nastąpiła (...) r. Otwarcie
    spadku według prawa brazylijskiego następuje na podstawie art. 1784 tamtejszego
    kodeksu cywilnego tzn. w chwili śmierci spadkodawcy.
    Stwierdzenie zawarte w opisie „spadek został przyjęty zgodnie z prawem brazylijskim wraz
    z podpisaniem aktu notarialnego/protokołu spadkowego w dniu (...) r.” jest datą
    potwierdzenia praw do spadku – jego przyjęcia, analogicznie jak przyjęcie spadku z art.
    1012 polskiego Kodeksu cywilnego.
    Samo nabycie spadku miało miejsce (...) r., bowiem zgodnie z art. 1784 kodeksu cywilnego
    Brazylii spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy i wtedy następuje transfer masy
    spadkowej oraz wejście w prawa i obowiązki spadkodawcy (odpowiednik nabycia spadku z
    art. 925 polskiego Kodeksu cywilnego).

## Pytanie

Czy nabycie przez Pana części masy spadkowej w wyniku dziedziczenia po zmarłym w (...)
    r. ojcu podlega podatkowi od spadków i darowizn zgodnie z ustawą o podatku od
    spadków i darowizn?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, nabycie przez Pana części spadku nie podlega polskiej ustawie o podatku
    od spadków i darowizn.
    Przywołując treść art. 1 ust. 1 pkt 1 oraz art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    wskazał Pan, że po pierwsze, należy zacząć od pytania czy w niniejszych okolicznościach
    ma zastosowanie polska ustawa dotycząca podatków od spadków i darowizn.

    Stwierdzenie skutków prawno-podatkowych spadkobrania musi towarzyszyć określenie
    jakie było prawo właściwe dla samego spadku oraz tym samym potencjalne skutki w
    podatku od spadków i darowizn według prawa polskiego.
    W chwili otwarcia spadku obowiązywała ustawa międzynarodowe prawo prywatne w
    wersji, gdzie artykuł 64 stwierdzał, iż, spadkodawca w testamencie lub w innym
    rozrządzeniu na wypadek śmierci może poddać sprawę spadkową swojemu prawu
    ojczystemu, prawu miejsca swojego zamieszkania albo prawu miejsca swojego zwykłego
    pobytu z chwili dokonania tej czynności lub z chwili swojej śmierci.
    W razie braku wyboru prawa w sprawie spadkowej właściwe jest prawo ojczyste
    spadkodawcy z chwili jego śmierci oraz artykuł 2: cudzoziemiec mający obywatelstwo
    dwóch lub więcej państw podlega, jako prawu ojczystemu, prawu tego z nich, z którym
    jest najściślej związany.
    Pana ojciec posiadał obywatelstwo brazylijskie, miał tam centrum swoich interesów,
    dlatego prawem właściwym będzie prawo brazylijskie.
    Polska podpisała umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania z Brazylią dopiero w
    2022 r., a skutki na płaszczyźnie prawa podatkowego zgodnie z art. 30 umowy, wchodzą w
    życie od 1 stycznia 2023 r. Standardowe umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
    nie odnoszą się jednak do spadków. Jak wskazano w odpowiedzi Ministra Finansów z 18
    kwietnia 2023 r. ws. podwójnego opodatkowania spadków transgranicznych (znak DSP12.
    055.1.2023): „państwa członkowskie nie są obecnie zobowiązane do unikania podwójnego
    opodatkowania spadku będącego efektem równoczesnego wykonywania przez nie swoich
    kompetencji podatkowych, a ewentualna eliminacja podwójnego opodatkowania spadków
    lub darowizn leży wyłącznie w gestii poszczególnych państw członkowskich. Tymczasem
    inne państwa członkowskie nie wykazują przy tym chęci rezygnacji z zachowania swojej
    odrębności podatkowej i nie zgłaszają potrzeby zawarcia umów w tym zakresie”.
    Z art. 924 Kodeksu cywilnego: spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy oraz z art.
    925 Kodeksu cywilnego: spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Otwarcie
    spadku to pojęcie techniczno-prawne oznaczające, w pewnym uproszczeniu,
    przekształcenie majątku osoby w spadek po niej, czyli w wyodrębnioną masę majątkową
    podlegającą przepisom prawa spadkowego. (A. Sylwestrzak [w:] Kodeks cywilny.
    Komentarz aktualizowany, red. M. Balwicka-Szczyrba, LEX/el. 2025, art. 924. ).
    W polskim rozumieniu, jeżeli w chwili otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy)
    spadkobierca nie posiadał jeszcze obywatelstwa polskiego lub stałego miejsca pobytu na
    terenie RP, to spadek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w
    Polsce. By móc jednak zastosować prawidłowo definicje z prawa polskiego, trzeba odnieść
    się do takowych z prawa właściwego dla spadkobrania. Potwierdza to literatura w
    następującym fragmencie: „problem może natomiast powstać w sytuacji, gdy
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie własności rzeczy
    znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą”.
    Zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest tak, jeśli w chwili otwarcia
    spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce
    stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli w myśl regulacji z zakresu
    prawa prywatnego międzynarodowego przyjęcie spadku, jako zdarzenie, do którego
    ustawodawca odnosi się w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    wyznaczając punkt czasu właściwy dla powstania obowiązku podatkowego, podlega
    reżimowi prawnemu państwa, w którym zmarł spadkodawca, brak jest podstaw do tego,
    aby określenie „przyjęcie spadku” dla celów wymiaru podatku od spadków i darowizn
    rozumieć w sposób właściwy polskiemu prawu cywilnemu”. (A. Nita [w:] P. Borszowski, K. J.
    Musiał, K. Stelmaszczyk Borszowska, J. Wantoch-Rekowski, A. Nita, Ustawa o podatku od
    spadków i darowizn. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2022, art. 6.).

    Zgodnie z art. 1784 kodeksu cywilnego Brazylii, spadek otwiera się z chwilą śmierci
    spadkodawcy, analogicznie jak w polskim kodeksie cywilnym (art. 924 Kodeksu cywilnego).
    Na potwierdzenie swojego stanowiska powołał się Pan na interpretacje indywidualne.
    Jak Pan wskazał, wszystkie te interpretacje odwołują się do stanów faktycznych, kiedy
    wnioskodawcy mieszkali na terytorium Polski i posiadali zezwolenie na pobyt stały,
    wydany na podstawie ustawy o cudzoziemcach z 12 grudnia 2013. Interpretacje
    indywidualne nie odnoszą się do „zezwoleń na osiedlenie się”, które były wydawane na
    podstawie wcześniejszej ustawy o cudzoziemcach z 13 czerwca 2003 r., łączą natomiast
    „miejsce stałego pobytu” z uzyskaniem „pozwolenia na pobyt stały”, wydawanego na
    gruncie nowej ustawy o cudzoziemcach z 12 grudnia 2013 r., która weszła w życie 1 maja
    2014 r.
    Według art. 507 ustawy o cudzoziemcach z 12 grudnia 2013 dopiero z dniem wejścia w
    życie tejże ustawy tj. 1 maja 2014 r., zezwolenia „na osiedlenie się” stały się tymi na „pobyt
    stały”.
    Pana zdaniem, w 2013 r., tj. w momencie otwarcia spadku, nie mógł Pan mieć miejsca
    stałego pobytu na terytorium Polski w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, ponieważ nie udzielano wtedy zezwoleń na pobyt stały, tylko m.in. zezwolenia
    na osiedlenie się.
    Na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nabycie przez Pana spadku
    nie podlega ustawie, ponieważ w chwili otwarcia spadku ((...) r.) nie posiadał Pan
    zezwolenia na pobyt stały oraz obywatelstwa, tylko zezwolenie na osiedlenie się.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.):
        Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej "podatkiem", podlega nabycie
        przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu,
        zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
    Zgodnie z art. 2 ww. ustawy:
        Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych
        wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub
        zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce
        stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spadek (dziedziczenie) jest instytucją uregulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:
        Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
        lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:
        Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Jak wynika z treści art. 925 Kodeksu cywilnego:
        Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

    Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż spadkobiercy w zasadzie wchodzą w sytuację
    prawną, w jakiej pozostawał spadkodawca. Oznacza to, że w skład spadku wchodzi ogół
    praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty
    mogą przejść na jego następców prawnych. Innymi słowy spadkobierca nabywa spadek w
    stanie istniejącym w chwili jego otwarcia (a zatem w chwili śmierci spadkodawcy). Masę
    spadkową stanowi zatem majątek, który spadkodawca posiadał w chwili śmierci.
    W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
        Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Stosownie zaś do treści art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
        Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą
        przyjęcia spadku.
    Jak wynika z treści art. 6 ust. 4 ww. ustawy:
        Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
        obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
        jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia
        się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
        obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
        organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
        Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych
        po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i
        praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
        podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
        spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
        dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
        wlicza się do podstawy wymiaru.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
        Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości
        określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i
        praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych
        wkładów.
    Art. 14 ust. 1 przedmiotowej ustawy stanowi, że:
        Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której
        zaliczony jest nabywca.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 cyt. ustawy:
        Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy
        do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    W myśl art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:
        Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba,
        zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
    Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 w powiązaniu z art. 15 ust. 3 ww. ustawy:
        Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
        majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł − jeżeli nabywcą jest
        osoba zaliczona do I grupy podatkowej.
        Jeżeli nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej osoby następuje
        więcej niż jeden raz, do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych
        dolicza się wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych od tej osoby lub po tej

        samej osobie w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie
        nabycie. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw
        majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio
        nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku
        nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy
        obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe
        nabyte w podanym wyżej okresie.
    Wg art. 15 ust. 3 cytowanej ustawy:
        Przy ustalaniu wysokości podatku przyjmuje się kwoty wartości rzeczy i praw
        majątkowych określone w art. 4 ust. 1 pkt 5 i w art. 9 ust. 1 oraz skale podatkowe
        określone w ust. 1 obowiązujące w dniu powstania obowiązku podatkowego, z
        zastrzeżeniem ust. 4.
    Art. 17a ust. 1 tej ustawy stanowi, że:
        Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie
        miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych
        według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty
        mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.
    Niezależnie od powyższego, ustawodawca przewidział także zwolnienie z opodatkowania
    podatkiem od spadków i darowizn, pod warunkami określonymi w art. 4a ustawy o
    podatku od spadków i darowizn.
    Zgodnie z ww. art. 4a ust. 1 cyt. ustawy:
        Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
        małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
        1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu
        naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania
        obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz
        ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od
        dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
        2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia
        darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej
        osoby w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie,
        doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza
        kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem
        przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy,
        w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem
        pocztowym.
    Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na
    formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20
    listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw
    majątkowych (Dz. U. poz. 2060).
    Stosownie do treści art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
        Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili
        nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z
        państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego
        Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
        Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub terytorium takiego państwa.

    Jak wynika z powołanego powyżej art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    dla skorzystania z ww. zwolnienia nabywca musi – na dzień nabycia spadku – m.in.
    posiadać obywatelstwo polskie lub mieć miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że posiada Pan obecnie miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Urodził się Pan w Brazylii. Do Polski przyjechał Pan (...) r. Pobyt
    legalizowany był wizą otrzymaną w ambasadzie Polski w Brazylii. Uzyskał Pan kartę
    czasowego pobytu związaną z podjęciem studiów. Następnie, w (...) r., złożył Pan wniosek
    o zezwolenie na osiedlenie się, a (...) r. uzyskał decyzję udzielającą zezwolenia na
    osiedlenie się na terytorium RP. Następnie, (...) r., uzyskał Pan polskie obywatelstwo. Pana
    ojciec zmarł w (...) r. w Brazylii, będąc obywatelem tego kraju. Zmarły nie posiadał
    obywatelstwa polskiego i miejsca stałego pobytu na terytorium Polski. Pozostawił masę
    spadkową o wartości (...) real, w tym nieruchomość o wartości (...) real oraz samochód
    ciężarowy o wartości (...) real. Uczestniczy Pan w podziale majątku spadkowego według
    udziału wynoszącego (...). Spadek został przyjęty zgodnie z prawem brazylijskim wraz z
    podpisaniem aktu notarialnego/protokołu spadkowego (...) r. Nieruchomość wraz z autem
    zostały sprzedane. Zamierza Pan przetransferować należne Panu środki pieniężne na
    polskie konto bankowe. Śmierć spadkodawcy nastąpiła (...) r. Otwarcie spadku według
    prawa brazylijskiego następuje na podstawie art. 1784 tamtejszego kodeksu cywilnego
    tzn. w chwili śmierci spadkodawcy. Samo nabycie spadku miało miejsce (...) r., bowiem
    zgodnie z art. 1784 kodeksu cywilnego Brazylii spadek otwiera się z chwilą śmierci
    spadkodawcy i wtedy następuje transfer masy spadkowej oraz wejście w prawa i
    obowiązki spadkodawcy.
    Ma Pan wątpliwości czy nabycie spadku podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn.
    Pana zdaniem, nabycie spadku nie podlega polskiej ustawie o podatku od spadków i
    darowizn.
    Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
    Co do zasady, na spadkobiercach będących obywatelami Polski lub mającymi miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ciąży obowiązek podatkowy w
    podatku od spadków i darowizn w związku z nabyciem spadku położonego za granicą.
    Jak wynika z treści wniosku, w dacie śmierci Pana ojca – tj. (...) roku – posiadał Pan
    zezwolenie na osiedlenie się na terytorium RP.
    Z związku z powyższym należy odnieść się do kwestii pobytu cudzoziemców, które
    regulowała wówczas ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (tj. Dz. U. z 2011 r.
    Nr 264, poz. 1573 ze zm).
    Zgodnie z art. 64 ust. 5 tej ustawy:
        Zezwolenia na osiedlenie się udziela się na czas nieoznaczony.
    Obowiązująca uprzednio ww. ustawa o cudzoziemcach została zastąpiona ustawą z 12
    grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 1073), która weszła w życie 1
    maja 2014 r.
    Zgodnie z art. 507 tej ustawy:
        Z dniem wejścia w życie ustawy udzielone na podstawie dotychczasowych
        przepisów zezwolenia:
        1) na zamieszkanie na czas oznaczony - stają się zezwoleniami na pobyt czasowy i
        zachowują ważność przez okres, na który zostały wydane;
        2) na osiedlenie - stają się zezwoleniami na pobyt stały.
    Zezwolenia na osiedlenie się udzielone przed 1 maja 2014 r. i ważne w dniu wejścia w
    życie nowej ustawy o cudzoziemcach zostały z mocy prawa przekształcone w zezwolenia
    na pobyt stały.

    Jak wynika z powyższego, zezwolenie na osiedlenie się umożliwiało cudzoziemcowi
    bezterminowy pobyt na terytorium Polski.
    W związku z powyższym, nabycie przez Pana spadku po ojcu podlega opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn, bowiem w dacie śmierci spadkodawcy miał Pan
    miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn przewidziano jednak zwolnienie z
    przedmiotowego opodatkowania dla członków najbliższej rodziny spadkodawcy. Aby z
    tego zwolnienia skorzystać spadkobiercy spełnić muszą warunek określony w art. 4 ust. 4
    przedmiotowej ustawy, pod warunkiem spełnienia wymogów, które przepis ten
    przewiduje, a więc pod warunkiem złożenia zgłoszenia o nabyciu rzeczy lub praw
    majątkowych na formularzu SD-Z2 właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w
    terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja jest zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.