Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.114.2025.2.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-12
Teza: Dotyczy działalności badawczo; rozwojowej.
Słowa kluczowe: linia
opakowania
produkcja
technologia
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 lutego 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 kwietnia
    2025 r. (data wpływu do Organu 8 kwietnia 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej:
    „podatek CIT”).
    Wnioskodawca posiada interpretację podatkową nr 0111-KDIB1-3.4010.243.2024.3.PC
    wydaną w dniu 19 lipca 2024 r. dotyczącą prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    W 2025 roku Wnioskodawca planuje rozpocząć realizację projektu badawczo-
    rozwojowego pn.: „...”.
    Celem projektu będzie opracowanie innowacyjnej, zautomatyzowanej technologii
    wytwarzania prototypów (...) z (...) o nowej konstrukcji (nowa konstrukcja to nowy (...)
    dotychczas nie produkowany, nowy (...) i ulepszonych parametrach użytkowych i nowej
    funkcjonalności. Innowacja technologiczna która zostanie opracowana przez
    Wnioskodawcę dotyczy (...) w (...) oraz (...) w (...) dodatkiem (...). Dotychczas stosowane i
    znane technologie produkcji (...) wykorzystują (...) - (...). (...) znacznie różni się (...), który (...).
    Wnioskodawca opracował (...) technologię (...), które pozwalają osiągnąć (...) z (...).
    Zastosowanie (...) (100% odpad) powoduje konieczność opracowania (...). W tym celu,
    firma musi opracować (...). Występują na rynku technologie, gdzie (...). Firma zamierza
    prowadzić badania m.in. nad zastosowaniem (...) która (...), tworząc (...).
    Celem projektu będzie także (...).
    Zakres projektu będzie obejmował:
    1. Opracowanie i optymalizację procesu (...).
      Planowany zakres badań i testów:
        - Analiza różnych metod (...).
        - Optymalizacja systemu separacji (...).
        - Testy skuteczności procesu (...).
    2. Stworzenie nowej technologii (...).
      Planowany zakres badań i testów:
        - Analiza różnych proporcji (...).
        - Badania nad wpływem parametrów (...).
        - Testy właściwości (...).
    3. Badania nad zastosowaniem technologii (...).
      Planowany zakres badań i testów:
      - Testy nad wpływem (...).

      - Optymalizacja parametrów (...).
      - Badania nad wpływem procesu (...).
    4. Wdrożenie technologii (...).
      Planowany zakres badań i testów:
      - Badania jakości (...).
      - Badania i optymalizacja końcowych ustawień procesu technologicznego.
    W przypadku zakończenia prac badawczo-rozwojowych wynikiem pozytywnym, nastąpi
    opracowanie dokumentacji technicznej i wdrożenie technologii do produkcji seryjnej.
    Realizacja projektu wymaga budowy prototypowej linii technologicznej, która pozwoli na
    przeprowadzenie testów i optymalizację procesów przed ich wdrożeniem w skali
    przemysłowej.
    Prototypowa linia zostanie wykonana w skali 1:1, co pozwoli na jej testowanie i walidację
    w rzeczywistych warunkach produkcyjnych. Opracowana technologia wymaga
    pełnoskalowych badań i optymalizacji, dlatego stworzenie linii wyłącznie do celów
    demonstracyjnych byłoby nieefektywne kosztowo. Po zakończeniu projektu linia będzie
    wykorzystywana zarówno do komercyjnej produkcji (...), jak i dalszych badań nad
    rozwojem technologii oraz optymalizacją parametrów produktu.
    Zaprojektowana linia uwzględni najnowsze rozwiązania technologiczne, integrując
    innowacyjne procesy w zakresie przygotowania (...). Umożliwi to skuteczne wdrożenie
    opracowanej technologii w warunkach produkcyjnych.
    PLANOWANE ETAPY PROJEKTU:
    I Etap - Prace badawcze i koncepcyjne.
    W pierwszej fazie projektu przeprowadzone zostaną prace badawcze oraz koncepcyjne,
    których celem będzie opracowanie wielowariantowej koncepcji technologii wytwarzania
    (...) oraz prototypowej linii produkcyjnej.
    Planowany zakres działań w etapie I:
    - Opracowanie założeń technologicznych oraz schematu procesu produkcji.
    - Analiza różnych wariantów materiałowych i technologicznych w celu uzyskania
      optymalnych właściwości wytrzymałościowych i użytkowych (...).
    - Przeprowadzenie symulacji komputerowych oraz analiz, umożliwiających wybór
      optymalnego rozwiązania.
    - Opracowanie wstępne linii produkcyjnej, w tym modułów przygotowania (...) produktów.
    - Wybór komponentów i podzespołów kluczowych dla opracowanej technologii.
    II Etap - Prace rozwojowe i budowa prototypowej linii produkcyjnej.
    Na podstawie wyników badań przemysłowych z etapu I, w ramach etapu II zostanie
    zaprojektowana i zbudowana prototypowa linia produkcyjna, umożliwiająca wdrożenie i
    testowanie opracowanej technologii.
    Planowany zakres działań w etapie II:
    - Opracowanie szczegółowej dokumentacji projektowej i technologicznej linii
      produkcyjnej.
    - Budowa i montaż poszczególnych modułów prototypowej linii.
    - Integracja i konfiguracja systemów sterowania oraz automatyki.

    - Przeprowadzenie testów funkcjonalnych poszczególnych elementów linii.
    - Kalibracja i dostosowanie parametrów procesu technologicznego.
    III Etap - Prace eksperymentalne i optymalizacja parametrów technologicznych.
    Po uruchomieniu prototypowej linii produkcyjnej przeprowadzone zostaną badania
    eksperymentalne i testy mające na celu dostosowanie oraz optymalizację parametrów
    technologicznych.
    Planowany zakres działań w etapie III:
    - Testowanie różnych proporcji materiałów wejściowych (...).
    - Weryfikacja efektywności systemu przygotowania i (...).
    - Badania nad jednolitością (...).
    - Optymalizacja procesu (...).
    - Testy (...).
    - Wprowadzanie korekt do parametrów procesowych w celu zwiększenia efektywności
      produkcji i poprawy jakości.
    IV Etap - Walidacja końcowych ustawień linii i wdrożenie technologii.
    W ostatniej fazie projektu przeprowadzona zostanie walidacja finalnych ustawień linii
    produkcyjnej oraz ocena jakości wytwarzanych (...).
    Planowany zakres działań w etapie IV:
    - Ostateczna weryfikacja wydajności linii i jej poszczególnych modułów.
    - Analiza wyników testów jakościowych i dopracowanie parametrów produkcji.
    - Opracowanie dokumentacji technicznej zawierającej optymalne ustawienia
      technologiczne.
    - Przygotowanie raportu końcowego z realizacji projektu B+R.
    Na koszt budowy prototypowej linii będą składać się zarówno zakup materiałów i
    surowców, jak i wydatki poniesione na rzecz podwykonawców zewnętrznych, którzy
    zostaną wybrani w postępowaniach przetargowych do realizacji elementów składowych
    takich jak m.in.:
    (...).
    Ze względu na ograniczenia czasowe, maszynowe oraz kosztowe, niektóre podzespoły i
    komponenty linii nie będą mogły zostać wykonane samodzielnie przez dedykowany do
    projektu zespół Spółki. W związku z tym, konieczne będzie zlecenie ich wykonania
    podmiotom zewnętrznym, przy zachowaniu pełnej kontroli nad zgodnością z
    wymaganiami technologicznymi.
    Wszystkie elementy składowe linii zostaną wykonane zgodnie z dokumentacją
    technologiczną opracowaną przez Spółkę. Podwykonawcy będą realizować zamówienia
    zgodnie z wymaganiami określonymi przez Spółkę.
    Należy podkreślić, że elementy te nie będą funkcjonować jako odrębne maszyny czy
    urządzenia - zostaną zaprojektowane, wykonane i zamontowane jako integralne części
    prototypowej linii produkcyjnej. Ich zadaniem będzie (...).
    Prototypowa linia produkcyjna będzie efektem projektu opracowywania innowacyjnej
    technologii, co stanowi główny cel realizowanego projektu. W przypadku zakończenia
    badań wynikiem pozytywnym linia zostanie wykorzystana do produkcji (...) oraz dalszego
    doskonalenia technologii.

    W celu realizacji projektu opracowania i budowy prototypowej linii produkcyjnej
    Wnioskodawca będzie ponosił następujące koszty:
      1. Wynagrodzenia pracowników biorących udział w projekcie.
      2. Materiałów i surowców w tym:
      - podzespołów i części które zostaną wytworzone przez podmioty zewnętrzne
        zgodnie ze specyfikacją technologiczną opracowaną w ramach prac badawczo-
        rozwojowych;
      - materiałów konstrukcyjnych i technologicznych, które zostaną wykorzystane do
        montażu i budowy linii;
      - materiałów eksploatacyjnych i testowych, niezbędnych do przeprowadzenia prób
        technologicznych i walidacji parametrów pracy linii.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT (u.p.d.o.p.), wydatki te spełniają kryteria
    kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
    Materiały i surowce wykorzystane w procesie badawczo-rozwojowym, niezbędne do
    budowy i testowania prototypowej linii produkcyjnej, mogą zostać rozliczone jako koszty
    kwalifikowane.
    Podzespoły i elementy składowe zamówione u podwykonawców nie są traktowane jako
    samodzielne środki trwałe, lecz jako części prototypowej linii, która jest finalnym
    rezultatem projektu badawczo-rozwojowego. Zgodnie z obowiązującą linią orzeczniczą
    oraz interpretacjami podatkowymi, wydatki poniesione na materiały i podzespoły
    prototypowej linii produkcyjnej mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych i
    odliczone w ramach ulgi B+R, o ile spełniają warunki określone w art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.
    o.p.
    Wyżej wymienione wydatki zostaną ujęte w kosztach uzyskania przychodów w miesiącu
    ich poniesienia, a prototypowa linia produkcyjna nie zostanie uznana za środek trwały,
    gdyż jej wartość zostanie w pełni rozliczona jako koszt działalności badawczo-rozwojowej.
    Planowany projekt będzie generował nową wiedzę i innowacje w zakresie (...). Ponadto,
    będzie mieć charakter twórczy i eksperymentalny - prace badawczo-rozwojowe obejmują
    dobór optymalnych parametrów procesu, testowanie różnych wariantów materiałowych
    oraz ich wpływu na finalne właściwości (...). Eksperymenty dotyczą zarówno użytych
    materiałów do wytworzenia (...) jaki i nowych technologii produkcji. Nie są to rutynowe i
    okresowe ulepszenia - projekt nie polega jedynie na modyfikacji istniejącego produktu,
    lecz na opracowaniu nowego procesu produkcyjnego dla innego typu (...), co wymaga
    badań nad właściwościami (...), optymalizacją procesów technologicznych oraz walidacją
    nowej metody wytwarzania.
    W ocenie Wnioskodawcy, projekt spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej,
    ponieważ prowadzi do stworzenia nowej wiedzy, innowacyjnych rozwiązań
    technologicznych oraz usprawnienia procesu produkcji (...). Prace obejmują zarówno
    badania przemysłowe nad składem i właściwościami (...), jak i eksperymentalne
    opracowanie nowego procesu technologicznego, co jednoznacznie kwalifikuje projekt jako
    działalność B+R.
    W ramach działalności rozwojowej, związanej z planowanym projektem, Wnioskodawca
    będzie ponosił następujące wydatki z tytułu:
    1. należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz sfinansowane przez
      płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października

      1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2023 poz. 1230, dalej jako
      „Ustawa o SUP”), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym
      miesiącu,
    2. wydatki na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową oraz nabycie niebędącego środkami trwałymi
      sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej
      działalności badawczo- rozwojowej (art. 18b ust. 2 pkt 2 i 2a ustawy o CIT),
    3. odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
      samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
      własnością (art. 18d ust. 3 ustawy o CIT),
    4. w przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac
      rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, dokonywane od tej
      wartości niematerialnej i prawnej (WniP) odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w
      jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt
      2 Ustawy o CIT.
    Ewidencje.
    Wnioskodawca będzie prowadził ewidencje, o których mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT,
    na podstawie których będzie wstanie określić:
    1) zaangażowanie pracowników w działalność rozwojową (ewidencja czasu pracy),
    2) wysokość kosztów kwalifikowanych związanych z nabyciem materiałów i surowców
      bezpośrednio związanych z działalnością rozwojową,
    3) wartość odpisów amortyzacyjnych od kosztów środków trwałych związanych
      bezpośrednio z działalnością rozwojową.
    Do celów realizacji Projektu zostaje powołany specjalny zespół pracowników
    zaangażowanych w realizację tego typu zamówień (dalej: „Zespół”).
    Zasadniczym zadaniem lidera projektu zarządzającego projektem B+R jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie dostępnych zasobów wiedzy oraz brakujących zasobów wiedzy przed
    rozpoczęciem działań projektowych. Dostępne oraz brakujące zasoby wiedzy mogą być
    lokalizowane, m.in. dzięki wykorzystaniu baz danych znajdujących się w zasobach firmy
    oraz na drodze konsultacji z ekspertami zewnętrznymi. Ponadto wiedzę pozyskuje się z
    zewnątrz organizacji lub z jej wewnętrznych zasobów przez wykorzystanie doświadczeń
    pracowników zgromadzonych we wcześniejszych projektach, a także przez analizę
    dokumentacji projektowej, technicznej.
    Prace nad każdym projektem będą prowadzone zgodnie z ustalonym procesem, który
    wynika z doświadczeń Spółki. Spółka uznała, że prace toczone w ten sposób dają
    najpewniejsze rezultaty i pozwalają na zachowanie odpowiedniej systematyki i ciągłości w
    celu szybszej realizacji indywidualnych zamówień.
    Prace nad projektem będą dokumentowane w ewidencji Spółki w sposób umożliwiający
    wyodrębnienie ich od produkcji stanowiącej podstawową działalność firmy.
    Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego o którym mowa w artykule
    siedemnastym ustawy z dnia 30 maja 2008 o niektórych formach wspierania działalności
    innowacyjnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 706 oraz z 2022r. poz. 1079).

    Ponadto, pismem uzupełniającym, wskazali Państwo, następująco:
    1. Jakimi zasobami wiedzy dysponowali Państwo przed rozpoczęciem projektu, a jakie
    zasoby pozyskali Państwo w toku prowadzonych przez Państwa prac?
    Przed rozpoczęciem prac nad projektem badawczo-rozwojowym pn.: „...”, Spółka
    dysponowała wiedzą i doświadczeniem w zakresie:
    (...).
    W toku prowadzonych prac nad obecnym projektem, Spółka zamierza pozyskać i rozwinąć
    specjalistyczną wiedzę w zakresie:
    (...).
    2. Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystują i rozwijają Państwo oraz zdobywają
    Państwo w ramach opisanej we wniosku działalności?
    W ramach realizacji projektu Spółka będzie wykorzystywała i rozwijała wiedzę oraz
    kompetencje w następujących dziedzinach:
    1) Inżynieria materiałowa - w szczególności w zakresie:
      (...).
    2) Technologia (...) - rozwój kompetencji w:
      (...).
    3) Automatyzacja procesów przemysłowych - w szczególności:
      - Integracji systemów sterowania, detekcji i kontroli jakości w jednej linii,
      - Projektowania sekwencji operacyjnych i algorytmów monitorowania pracy linii,
      - Kalibracji systemów automatyki do zmiennych parametrów materiałowych.
      - Kontrola postprocesowa wizualna i wymiarowa oraz funkcjonalna -ocena i
        weryfikacja produktu po zakończeniu procesu produkcyjnego.
    4) Inżynieria mechaniczna - rozwój wiedzy w:
      - Konstrukcji modułów linii technologicznej przystosowanych do (...),
      - Projektowaniu elementów zapewniających precyzję (...),
      - Rozwiązań zapewniających stabilność wymiarową i wytrzymałość produktów
        końcowych.
    3. Jakie konkretnie cele zostały przez Państwa osiągnięte, w ramach jakich zasobów
      ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania
      praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
      Konkretnymi osiągniętymi celami w projekcie będą:
      - Opracowanie i wdrożenie prototypowej linii technologicznej w skali 1:1,
        umożliwiającej produkcję z zakładaną wydajnością;
      - Opracowanie nowej technologii produkcji prototypowych (...) na bazie 100%
        materiału z (...);
      - Opracowanie nowatorskiej metody (...), umożliwiającej (...) z (...).
      - Zasoby, które zostaną wykorzystane w realizacji projektu:
      - Ludzkie: Specjalistyczny zespół projektowy złożony z inżynierów technologów,
        automatyków, konstruktorów, operatorów maszyn i specjalistów ds. (...);

      - Rzeczowe: Materiały, podzespoły, sprzęt specjalistyczny oraz prototypowa linia
        technologiczna złożona z systemów i urządzeń, zaprojektowana i wykonana na
        potrzeby tego projektu;
      - Finansowe: Własne środki finansowe Spółki, pokrywające koszty wynagrodzeń,
        materiałów, usług podwykonawców.
    4. Czy prace będące przedmiotem wniosku prowadzone są w sposób systematyczny,
      metodyczny, zaplanowany i uporządkowany wg ustalonego harmonogramu?
      Tak, prace będą prowadzone systematycznie, metodycznie i zgodnie z ustalonym,
      szczegółowym harmonogramem podzielonym na etapy, obejmującym cele, terminy
      oraz odpowiedzialności zespołu projektowego.
    5. Jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane, które z nich zostały
      faktycznie zrealizowane w stosunku do opisanej przez Państwa działalności?
      Zostanie opracowany szczegółowy harmonogram projektu, podzielony na etapy
      wskazane we wniosku:
      - Etap I - badawczy i koncepcyjny,
      - Etap II - rozwojowy i konstrukcyjny,
      - Etap III - eksperymentalny i optymalizacyjny,
      - Etap IV - walidacja i wdrożenie.
      Każdy etap będzie zawierał konkretne zadania, terminy realizacji oraz punkty
      kontrolne. Każdy etap będzie monitorowany, a postępy były regularnie oceniane.
      Dzięki systematycznemu podejściu do realizacji projektu, Wnioskodawca będzie mógł
      efektywnie zarządzać zasobami i minimalizować ryzyko opóźnień.
    6. Czy korzystają Państwo ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt
      34 i 34a ustawy CIT?
      Nie, Spółka nie korzysta ze wskazanych zwolnień podatkowych.
    7. Czy koszty realizacji prowadzonych prac pokrywają Państwo ze środków własnych i nie
      są/nie będą zwracane w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały odliczone od podstawy
      opodatkowania podatkiem dochodowym?
      Tak, wszystkie koszty są pokrywane wyłącznie ze środków własnych Spółki, nie są i nie
      będą zwracane w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały wcześniej odliczone od
      podstawy opodatkowania.
    8. Czy wydatki, które zamierzacie Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej,
      stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy CIT?
      Tak, wszystkie wydatki przeznaczone do odliczenia w ramach ulgi B+R są kosztami
      uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy CIT.
    9. Czy przedmiotem pytania nr 2 jest zaliczenie do kosztów kwalifikowanych kosztów
      wynagrodzeń za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników?
      Nie, pytanie nr 2 nie obejmuje kosztów wynagrodzeń za czas choroby, urlopu lub innej
      nieobecności pracowników.
    10. Czy przedmiotem pytania nr 2 jest możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych
      wydatków na nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R?

      Nie, pytanie nr 2 nie obejmuje kosztów sprzętu specjalistycznego niebędącego
      środkiem trwałym.
    Pytania
    1. Czy, zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy CIT, planowany przez Spółkę projekt
      badawczo-rozwojowy pn.: „...”, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej,
      uprawniając tym samym do skorzystania, zgodnie z art. 18d ustawy CIT, z ulgi na
      badania i rozwój?
    2. Czy, zgodnie z art. 18d ust. 2 i 3 ustawy CIT, kosztami kwalifikowanymi są, wydatki
      które Spółka zamierza przeznaczyć na realizację projektu pn.: „...” przeznaczone przez
      Spółkę na:
        a) koszty wynagrodzeń oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie o
        systemie ubezpieczeń społecznych, w zakresie, w jakim pracownicy są
        zaangażowani w prace B+R,
        b) koszty materiałów, w tym poniesione koszty na nabycie zleconych do wykonania
        podzespołów i części składających się na prototypową linię produkcyjną,
        c) koszty amortyzacji środków trwałych oraz WNiP, wykorzystywanych do
        działalności B+R?
    3. Czy Spółka postąpi prawidłowo ujmując wydatki wymienione w punkcie 2 powyżej w
      kosztach uzyskania przychodów w miesiącu ich poniesienia?
    Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku)
    Ad. 1
    Działalność Spółki polegająca na realizacji Projektu: „...” stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, uprawniającą Spółkę do skorzystania
    z ulgi, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej została zawarta w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, cyt.: „Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności
    badawczo- rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”.
    Wobec powyższego, działalność podatnika podatku dochodowego od osób prawnych
    (dalej: „CIT”) musi spełniać łącznie następujące warunki, aby mogła zostać uznana za
    działalność badawczo- rozwojową:
      1. jest twórcza,
      2. jest podejmowana w sposób systematyczny,
      3. obejmuje jedną z dwóch kategorii czynności - badania naukowe lub prace rozwojowe
      w rozumieniu art. 4a pkt 27-28 ustawy o CIT,
      4. jest podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ad. 1 - działalność twórcza.

    Pojęcie działalności „twórczej” nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o CIT. W
    związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, należy odwołać się do rozumienia pojęcia
    działalności twórczej wypracowanego w praktyce organów podatkowych, w świetle której:
    a. twórcza jest działalność nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań,
      często o charakterze unikatowym (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”), z 26 listopada 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-
      1.4010.354.2018.2.MR oraz z 16 lutego 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.363.2017.2.
      JS),
    b. przejawem twórczego charakteru działalności jest samodzielne budowanie
      optymalnych rozwiązań przez pracowników podatnika CIT (interpretacja indywidualna
      DKIS z 30 stycznia 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.398.2017.1.JC).
    Ad. 2 - działalność podejmowana systematycznie.
    Pojęcie działalności podejmowanej „systematycznie” również nie zostało zdefiniowane w
    przepisach ustawy o CIT. Analogicznie do pkt 1, wskazówki odnośnie wykładni tego pojęcia
    można odnaleźć w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego wydanych w
    zakresie zastosowania przepisów art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, zgodnie z którymi:
    a. „systematyczność” oznacza wykonywanie prac regularnie i starannie, w sposób
      uporządkowany, według pewnego systemu (interpretacja indywidualna DKIS z 26
      stycznia 2018 r., sygn. 0111#KDIB1-3.4010.25.2018.1.APO),
    b. nie obejmuje się ulgą incydentalnych działań podatnika CIT (interpretacja
      indywidualna DKIS z 16 lutego 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.363.2017.2.JS),
    c. o systematyczności świadczy w szczególności fakt, że zakres podjętych prac jest
      zbieżny z jednym z głównych obszarów działalności podatnika CIT.
    Ad. 3 - badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Zgodnie z art. 4a pkt 27 ustawy o CIT, termin „badania naukowe” oznacza:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „PSWN”),
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 PSWN.
    Natomiast, na podstawie art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, pojęcie „prace rozwojowe” oznacza
    prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 PWSN.
    Zatem, w celu zinterpretowania obu wymienionych wyżej pojęć należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów ustawy PSWN.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 pkt 1 oraz art. 4 ust. 2 pkt 2 PWSN, badania naukowe są
    działalnością obejmującą:
    1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,
    2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

    Prace rozwojowe zgodnie z art. 4 ust. 3 PSWN, są działalnością obejmującą nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak wynika z powyższego, z prac rozwojowych zostały zatem wyłączone prace rutynowe
    (nieposiadające innowacyjnego charakteru) i okresowe zmiany wprowadzane do już
    istniejących rozwiązań. Działalność nie ma charakteru rutynowego i nie polega na
    wprowadzaniu okresowych zmian w szczególności wówczas, gdy projekt jest poprzedzony
    zdefiniowaniem unikatowych wymagań, w trakcie wykonywania zadań podzielonych na
    etapy pojawia się potrzeba rozwiązywania zagadnień badawczych, a wypracowane
    rozwiązania są testowane (np. interpretacja indywidualna DKIS z 30 stycznia 2018 r., sygn.
    0114-KDIP2-1.4010.398.2017.1.JC).
    Ad. 4 - cel działalności.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich
    wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych, w/w warunek jest spełniony w
    szczególności w przypadku:
    - opracowania nowych, ulepszonych lub zmienionych produktów, systemów,
      funkcjonalności oraz rozwiązań w zakresie systemów informatycznych (interpretacja
      indywidualna DKIS z 3 października 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.247.2017.1.IZ),
    - usprawnienia procesów w działalności podatnika oraz wypracowania nowych
      rozwiązań technologicznych (np. interpretacja indywidualna DKIS z 26 stycznia 2018 r.,
      sygn. 0111#KDIB1#3.4010.25.2018.1.APO).
    W świetle powyższego:
    Działalność Spółki polegająca na realizacji Projektu pn. „..." stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, uprawniającą Spółkę do skorzystania
    z ulgi, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza
    działalność twórczą, obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w
    sposób systematyczny, w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W ocenie Spółki, projekt realizowany przez Wnioskodawcę spełnia wszystkie warunki
    działalności B+R:
    1. Projekt ma charakter twórczy:
    Twórczość projektu pn. „..." polega na stworzeniu od podstaw (...) (...), w celu (...) o (...) -
    dotychczas niestosowanym w działalności Wnioskodawcy. Prace są prowadzone przez
    wyspecjalizowany zespół pracowników, który samodzielnie opracowuje nowe koncepcje,
    projektuje urządzenia oraz testuje różne warianty procesów i materiałów.
    2. Projekt jest realizowany w sposób systematyczny:
    Działania w ramach projektu podzielone są na cztery uporządkowane etapy: prace
    koncepcyjne, rozwojowe, eksperymentalne oraz walidację finalnych ustawień. Każdy etap
    zawiera szczegółowy plan prac badawczo-rozwojowych, w tym zakres badań, testów i
    optymalizacji. Harmonogram projektu oraz zidentyfikowane kamienie milowe umożliwiają
    prowadzenie działań w sposób zaplanowany, metodyczny i kontrolowany.

    3. Projekt obejmuje prace rozwojowe:
    Spółka nie prowadzi badań podstawowych ani aplikacyjnych w rozumieniu art. 4a pkt 27
    ustawy o CIT, natomiast jej działania w pełni odpowiadają definicji prac rozwojowych z art.
    4a pkt 28 ustawy o CIT. Obejmują one tworzenie prototypowej linii produkcyjnej oraz
    nowej technologii produkcji z (...), kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy do
    opracowania nowych procesów oraz testowanie ich w rzeczywistych warunkach
    przemysłowych. Prace mają na celu wprowadzenie zmienionych i ulepszonych procesów i
    produktów, a nie tylko rutynowe modyfikacje istniejących rozwiązań.
    4. Projekt służy zwiększeniu zasobów wiedzy i tworzeniu nowych zastosowań:
    Celem projektu jest uzyskanie nowej wiedzy w zakresie (...) z (...) oraz (...) metodą (...).
    Wiedza ta będzie wykorzystywana produkcyjnego oraz budowy unikatowej prototypowej
    linii produkcyjnej. Efektem projektu ma być wdrożenie innowacyjnych rozwiązań
    technologicznych i poprawa konkurencyjności Spółki na rynku.
    Z uwagi na powyższe, w opinii Wnioskodawcy działalność opisana w zdarzeniu przyszłym
    spełnia wszystkie wymogi definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a
    pkt 26-28 ustawy o CIT. W konsekwencji, Spółka ma prawo do skorzystania z ulgi B+R na
    zasadach określonych w art. 18d ustawy o CIT.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową tj. koszty kwalifikowane. Przy czym kwota
    odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez
    podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Natomiast w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, wprowadzony został katalog zamknięty
    wydatków, które mogą być uznane za koszty kwalifikowane, mogące podlegać odliczeniu
    od podstawy opodatkowania.
    Katalog ten przewiduje, że za koszt kwalifikowany mogą zostać uznane m.in.:
    1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności
      określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych (Dz.U. z 2023 poz. 1230, dalej jako „Ustawa o SUP”), w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu,
    2. wydatki na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową (art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT),
    3. w przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac
      rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, dokonywane od tej
      wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej
      wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2
      Ustawy o CIT,
    W zakresie Pracowników, Wnioskodawca zatrudnia osoby na podstawie umów o pracę, w
    związku z czym ponosi w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12
    ust. 1 ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności
    określone w ustawie o SUP.

    Na podstawie prowadzonych przez Spółkę ewidencji, Wnioskodawca jest wstanie określić
    w jakim wymiarze poszczególne osoby są związane z pracami B+R, a w konsekwencji
    działalnością rozwojową.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione
    w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT (tj. w
    szczególności przychody pracowników ze stosunku pracy, wynagrodzenia zasadnicze,
    wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty
    za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego.), oraz sfinansowane
    przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o SUP w takiej części, w
    jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
    ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Mając na uwadze powyższe, do kosztów kwalifikowanych można zaliczyć wydatki
    poniesione na pracowników wykonujących prace badawczo-rozwojowe tj. m.in. wydatki na
    wynagrodzenie, godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki jak również sfinansowane przez
    płatnika składki z tych tytułów należności określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń
    społecznych (bez składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych), w zakresie w jakim, czas przeznaczony na realizację działalności
    badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Należy wskazać, że w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT pojęcie czasu przeznaczonego na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej, odnosi się do czasu faktycznie poświęconego
    na prace badawczo-rozwojowe. Zatem zasadnym jest wyłączenie z kosztów
    kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej oraz wyodrębnienie tej części wynagrodzeń i
    świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową,
    a także składek od tych należności, które są zostały określone w ustawie o SUP, które nie
    są związane z działalnością badawczo-rozwojową.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych
    czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
    W zakresie wydatków materiałowych, związanych z zakupem sprzętu oraz urządzeń
    peryferyjnych wykorzystywanego do działalności rozwojowej, Wnioskodawca pragnie
    wskazać, że przepisy Ustawy o CIT nie definiują pojęć „materiały” i „surowce”.
    Definicje w tym zakresie zawiera np. ustawa o rachunkowości, gdzie jest wskazane, że
    materiały zaliczają się do zapasów i rzeczowych aktywów obrotowych, które zostały
    nabyte do zużycia na własne potrzeby.
    Materiały stanowią zasadniczo niezbędny składnik w prowadzeniu procesu produkcji.
    Surowce stanowią jedną z kategorii materiałów, obok materiałów podstawowych,
    pomocniczych, paliw czy części zamiennych.
    Słownik Języka Polskiego PWN definiuje materiały jako „zbiór przedmiotów używanych
    przy wykonywaniu jakiejś pracy", a surowiec jako „materiał naturalny pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służący do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii".
    Wydaje się jednak zasadnym przyjęcie, że kosztami kwalifikowanymi będą wszelkie
    materiały, surowce, wyposażenie, a także np. narzędzia, które są ściśle związane z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową i na potrzeby tej działalności
    wykorzystywane.
    Koszty nabycia zleconych do wykonania elementów składowych/podzespołów
    składających się na prototypową linię produkcyjną będą mogły zostać zakwalifikowane
    przez Spółkę do kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT.

    Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty
    kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej uznaje się m.in. wydatki poniesione
    na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Przepis ten ma zastosowanie pod warunkiem spełnienia przesłanki
    bezpośredniego związku danego wydatku z realizowaną działalnością B+R.
    W przedmiotowym przypadku, Spółka w ramach realizacji projektu pn. „...” zamierza zlecić
    wykonanie konkretnych elementów składowych tejże linii podmiotom zewnętrznym.
    Zgodnie z opisanym stanem przyszłym, wszystkie te podzespoły zostaną zaprojektowane
    w oparciu o dokumentację technologiczną opracowaną przez Spółkę i powstaną jako
    elementy prototypowe - odpowiadające indywidualnym wymaganiom technologicznym
    projektu badawczo-rozwojowego.
    Zamówione elementy nie będą stanowiły niezależnych maszyn czy urządzeń - ich celem
    nie jest samodzielne funkcjonowanie, lecz integracja w całość jako kompletna
    prototypowa linia produkcyjna, której zbudowanie i testowanie jest kluczowym rezultatem
    realizowanych prac B+R. Elementy te będą łącznie tworzyć prototyp linii, który zostanie
    przetestowany i zwalidowany w warunkach pełnoskalowych. Zatem, nie stanowią one
    odrębnych środków trwałych, lecz materiały i komponenty zużywane w toku działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Ponadto, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, linia ta - po zakończeniu etapu
    eksperymentalnego - będzie wykorzystywana zarówno w celach komercyjnych, jak i do
    dalszego doskonalenia opracowanej technologii, co oznacza, że podzespoły wykorzystane
    do jej budowy są bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową.
    Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji pojęcia „materiały” ani „surowce”, dlatego - jak
    wskazują organy podatkowe - zasadnym jest odwołanie się do wykładni językowej oraz
    przepisów ustawy o rachunkowości. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN,
    „materiały” to m.in. „zbiór przedmiotów używanych przy wykonywaniu jakiejś pracy” oraz
    „to, z czego się wytwarza lub z czego się składają albo powstają jakieś rzeczy lub obiekty”.
    Z kolei art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości stanowi, że materiały to składniki
    majątku zużywane na własne potrzeby jednostki.
    Zgodnie z tą definicją, elementy składowe prototypowej linii produkcyjnej nabyte od
    zewnętrznych dostawców stanowią właśnie materiały w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2
    ustawy o CIT, ponieważ:
    - zostały zaprojektowane i wykonane specjalnie na potrzeby projektu badawczo-
      rozwojowego,
    - nie funkcjonują jako samodzielne maszyny lub urządzenia,
    - stanowią komponenty, które zostaną zużyte w toku budowy prototypowej linii, która
      jest celem i efektem działalności B+R.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, np.:
    - Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 26 kwietnia 2019 r., nr
    0111#KDIB1#3.4010.142.2019.1. MO - organ potwierdził, że materiały i surowce
    wykorzystywane bezpośrednio w działalności B+R, które są również kosztami uzyskania
    przychodu, mogą być uznane za koszty kwalifikowane;

    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 13 kwietnia 2018 r., nr
    0111#KDIB1#3.4010.169.2018.1. APO - w której organ wskazał, że w przypadku braku
    definicji ustawowej należy odwołać się do wykładni językowej i przepisów ustawy o
    rachunkowości;
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 21 stycznia 2020 r., nr
    0111#KDIB1#3.4010.525.2019.1.MBD - potwierdzająca możliwość zaklasyfikowania do
    kosztów kwalifikowanych elementów linii produkcyjnej, które nie stanowią
    samodzielnych środków trwałych;
    - Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia z dnia 17 września 2020 r., nr
    0114#KDIP2#1.4010.188.2020.2.JS Ulga B+R w firmie zajmującej się produkcją
    wsporników ściennych - organ potwierdził, że: „Spółka poniesione przez nią koszty - nie
    sfinansowane dotacją z (X) - na nabycie zleconych do wykonania elementów składowych
    /podzespołów składających się na prototypową linię produkcyjną będzie mogła zaliczyć
    do kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p.”
    Spółka również podkreśla, że całość kosztów poniesionych na zakup ww. podzespołów
    została sfinansowana ze środków własnych. Projekt nie był i nie jest objęty finansowaniem
    w ramach dotacji publicznych czy środków unijnych, co wyklucza jakiekolwiek ryzyko
    podwójnego finansowania i spełnia dodatkowy warunek określony w art. 18d ust. 5
    ustawy o CIT.
    W świetle powyższego, Spółka stoi na stanowisku, że koszty nabycia elementów
    składowych/podzespołów do prototypowej linii produkcyjnej spełniają przesłanki
    wynikające z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT i mogą zostać uznane za koszty
    kwalifikowane działalności badawczo- rozwojowej, a tym samym zostać odliczone w
    ramach ulgi B+R.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane w
    danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (WNiP)
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Kosztem kwalifikowanym może być tylko taki odpis amortyzacyjny, który spełnia definicję
    kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z tym
    przepisem kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Odpisy amortyzacyjne mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania (tj. uznane za
    koszty kwalifikowane) w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, określoną w art.
    18d ustawy o CIT, pod warunkiem, że:
      - zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym
        roku podatkowym,
      - nie dotyczą środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wyłączonych z
        zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową,
      - środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, których dotyczy odpis,
        wykorzystywane są w prowadzonej działalności rozwojowej.
    Zatem odpisy amortyzacyjne kwalifikujące się do odliczenia w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową, powinny dotyczyć aktywów, które spełniają definicję środków

    trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych. Ponadto, ww. aktywa nie powinny być
    wymienione w katalogu środków trwałych niepodlegających amortyzacji, określonych w
    art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Tym samym zdaniem Spółki koszty:
    1) wynagrodzeń pracowników, wraz ze składkami ZUS (z wyłączeniem FP oraz FGŚP),
    2) koszty materiałów i surowców,
    3) koszty amortyzacji środków trwałych oraz WniP - w zakresie w jakim będą związane
      bezpośrednio z działalnością rozwojową, stanowią koszty kwalifikowalne, które mogą
      pomniejszyć w Spółce podstawę opodatkowania w CIT.
    Ad. 3
    Zgodnie z art. 15 ust. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej:
    „ustawa o CIT”), podatnik ma możliwość zaliczenia kosztów prac rozwojowych do kosztów
    uzyskania przychodów na jeden z trzech sposobów:
    4. w miesiącu ich poniesienia,
    5. jednorazowo w roku podatkowym, w którym zakończono te prace,
    6. poprzez dokonywanie odpisów amortyzacyjnych - w przypadku ujęcia kosztów prac
      rozwojowych jako wartości niematerialnych i prawnych (WNiP).
    Wnioskodawca planuje zastosowanie metody zaliczenia kosztów uzyskania przychodów w
    miesiącu ich poniesienia. Praktyczne zastosowanie tej metody polega na rozpoznaniu
    kosztów realizacji projektu B+R w okresie, w którym zostały faktycznie poniesione,
    niezależnie od terminu płatności. Metoda ta pozostaje zgodna z zasadą memoriału,
    wynikającą z art. 6 ustawy o rachunkowości, która nakazuje ujmować koszty w okresie,
    którego dotyczą.
    W szczególności, dotyczy to:
    - kosztów wynagrodzeń pracowników i składek ZUS, w części przypadającej na prace
    badawczo- rozwojowe;
    - kosztów nabycia materiałów i surowców wykorzystanych w ramach działalności B+R (w
    tym komponentów linii produkcyjnej);
    - odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i WNiP wykorzystywanych bezpośrednio
    w działalności B+R - pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.
    Zastosowanie tej metody znajduje potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach
    podatkowych, m.in.:
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 18 marca 2019 r., sygn.
    0111#KDIB1#3.4010.21.2019.2.MBD:
    „Skoro, jak wskazał Wnioskodawca, realizuje Projekt polegający na opracowaniu
    demonstracyjnej linii technologicznej do wysokowydajnej produkcji włóknin
    wyposażonej w centralny układ sterowania, w ramach którego ponosi lub może ponieść
    ww. wydatki, to nie sposób uznać, że powstały na skutek prowadzenia działalności

    badawczo-rozwojowej Prototyp stanowi środek trwały służący tej działalności. Prototyp
    nie jest bowiem środkiem trwałym wykorzystywanym w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej, lecz jest efektem tej działalności (powstaje w wyniku
    prowadzenia prac rozwojowych).”
    „Oznacza to, że odpisy od wartości początkowej Prototypu nie będą stanowić kosztów
    kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 3 updop, kosztami kwalifikowanymi
    podlegającymi odliczeniu w ramach ulgi B+R będą natomiast wydatki na jego
    wytworzenie - w części, w jakiej stanowią wydatki wymienione w art. 18d ust. 2 pkt 1-4a
    updop.”
    - Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 7 marca 2024 r., sygn.
    0111#KDIB1#3.4010.501.2024.2.MBD:
    „Podatnik ma prawo ująć wydatki ponoszone na działalność badawczo-rozwojową jako
    koszty uzyskania przychodów w miesiącu ich poniesienia - o ile są to wydatki
    spełniające definicję kosztu podatkowego w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz
    nie zostały sfinansowane z dotacji ani wyłączone z kosztów na podstawie innych
    przepisów.”
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów w miesiącu ich poniesienia wszystkie wydatki ponoszone w ramach
    projektu B+R, o ile są one spełniające przesłanki z art. 15 ust. 1 i art. 18d ust. 2 ustawy o
    CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „ustawa o CIT”):
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
    ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
    badania naukowe są działalnością obejmującą:

      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem zadanego przez Państwa pytania nr 1
    wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy
    przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności
    gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych
    aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.
    d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN

    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub

    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
      - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
      - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Odnosząc cytowane powyżej przepisy oraz wyjaśnienia do przedstawionego we wniosku
    opisu, wskazać należy, że przedstawione wyżej okoliczności sprawy pozwalają na
    stwierdzenie, że planowany przez Spółkę projekt badawczo-rozwojowy pn.: „...” spełnia
    definicję działalności badawczo-rozwojowej, uprawniając tym samym do skorzystania,
    zgodnie z art. 18d ustawy CIT, z ulgi na badania i rozwój.
    Państwa stanowisko w powyższym zakresie jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Stosownie do treści art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p.
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami

      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty
      dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków
      kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p.,
    za koszty kwalifikowane uznaje się:
      1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
        sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
        dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
        jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje
        w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      2. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
        działalnością badawczo-rozwojową;
    W myśl art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie do art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p.,
      podatnikowi, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej
      strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.
    Art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p.,
    kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
        2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
        których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
        ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt
        2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Ponadto, zgodnie z art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p.,
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących

      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z
    którym
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
    badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
    rozumieniu u.p.d.o.p.,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
    kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.
    p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
    podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
    jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
    przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
    zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitówokreślonych w u.p.d.
    o.p.,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
    zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy
    koszt kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o

    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163, ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”):
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
    Odnosząc się do kosztów nabycia materiałów i surowców, należy odwołać się do art. 18d
    ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie
    materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy
    rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i
    surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności
    badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na

    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Kosztami kwalifikowanymi mogą być - zgodnie z cytowanym wyżej art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.
    - dokonywane w roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy
    amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać
    spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych stanowiły koszty kwalifikowane.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów
    amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych, jeżeli będą one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-
    rozwojowej, natomiast, jeżeli będą służyć one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne
    od tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów
    kwalifikowanych.
    Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p. sformułowania „wyłącznie”,
    to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych,
    jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt
    kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane
    jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki
    będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do
    bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą
    stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości
    niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

    Odpowiadając na Państwa wątpliwości zawarte w pytaniu nr 2, tj. czy zgodnie z art. 18d
    ust. 2 i 3 ustawy CIT, kosztami kwalifikowanymi są, wydatki które Spółka zamierza
    przeznaczyć na realizację projektu pn.: „...” przeznaczone przez Spółkę na:
    a) koszty wynagrodzeń oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie o
      systemie ubezpieczeń społecznych, w zakresie, w jakim pracownicy są zaangażowani
      w prace B+R,
    b) koszty materiałów, w tym poniesione koszty na nabycie zleconych do wykonania
      podzespołów i części składających się na prototypową linię produkcyjną,
    c) koszty amortyzacji środków trwałych oraz WNiP, wykorzystywanych do działalności
      B+R,
    Państwa stanowisko, w ww. zakresie jest prawidłowe.
    Ad. 3
    Udzielając odpowiedzi na Państwa wątpliwości zawarte w pytaniu nr 3, wskazuję że:
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika,
    - musi być definitywny, a więc bezzwrotny,
    - musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów,
    - musi zostać właściwie udokumentowany,
    - nie może być kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa
    wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub
    wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    W stosunku do kosztów prac rozwojowych ustawodawca zawarł w ustawie o podatku
    dochodowym od osób prawnych specyficzne regulacje normujące moment rozpoznania
    tych kosztów na cele podatkowe.
    W myśl art. 15 ust. 4a u.p.d.o.p.,
    koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów:
      1) w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w
        równych częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo

      2) jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
      3) poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od
        wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.
    Użycie przez ustawodawcę w art. 15 ust. 4a u.p.d.o.p., sformułowania „mogą” (przy
    wskazaniu sposobu rozliczenia kosztów prac rozwojowych), przy jednoczesnym braku
    dodatkowych wskazań, kiedy dany sposób ujęcia kosztów prac rozwojowych może być
    zastosowany, prowadzi do konkluzji, że podatnik posiada swobodę wyboru zastosowania
    poszczególnych sposobów podatkowego rozliczania kosztów prac rozwojowych.
    W powołanym powyżej przepisie, wskazując trzy różne sposoby rozliczenia kosztów prac
    rozwojowych, użyto ponadto spójnika „albo” (alternatywa rozłączna). Oznacza to, że
    Spółka, według własnego uznania, może wybrać jeden z trzech sposobów rozliczania
    kosztów prac rozwojowych.
    Zatem, na podstawie powołanego wyżej przepisu, podatnicy mają wybór, co do sposobu
    zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kosztów prac rozwojowych w rozliczeniu
    podatku dochodowego od osób prawnych.
    W rezultacie, zgodnie z wyborem podatnika, w przypadku prowadzenia prac rozwojowych
    ich koszty mogą być przez podatnika rozpoznawane jako koszty podatkowe w trakcie
    trwania tych prac bądź jednorazowo na moment ich zakończenia, albo też podatnik może
    rozpoznawać koszty tych prac poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych
    i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.
    Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia
    przyszłego, stwierdzić należy, że Spółka postąpi prawidłowo ujmując wydatki wymienione
    w punkcie 2 powyżej w kosztach uzyskania przychodów w miesiącu ich poniesienia.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
    - zgodnie z art. 4a pkt 26 w zw. z pkt 28 ustawy CIT, planowany przez Spółkę projekt
      badawczo-rozwojowy pn.: „...”, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej,
      uprawniając tym samym do skorzystania, zgodnie z art. 18d ustawy CIT, z ulgi na
      badania i rozwój - jest prawidłowe;
    - zgodnie z art. 18d ust. 2 i 3 ustawy CIT, kosztami kwalifikowanymi są, wydatki które
      Spółka zamierza przeznaczyć na realizację projektu pn.: „...” przeznaczone przez
      Spółkę na:
      - koszty wynagrodzeń oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie o
        systemie ubezpieczeń społecznych, w zakresie, w jakim pracownicy są
        zaangażowani w prace B+R,
      - koszty materiałów, w tym poniesione koszty na nabycie zleconych do wykonania
        podzespołów i części składających się na prototypową linię produkcyjną,
      - koszty amortyzacji środków trwałych oraz WNiP, wykorzystywanych do działalności
        B+R
      - jest prawidłowe;
    - Spółka postąpi prawidłowo ujmując wydatki wymienione w punkcie 2 powyżej w
      kosztach uzyskania przychodów w miesiącu ich poniesienia – jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    - Odnosząc się do powołanych interpretacji, wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich
    zawarte dotyczą konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące,
    zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    - Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    - Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.