Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.239.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-28
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery
oprogramowanie
prace-prace rozwojowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 sierpnia 2025 r wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 15 września 2025 r. w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 27
    października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 3 czerwca 2025 r.
    pod firmą ..., prowadzoną pod adresem ul. ..., ..., zarejestrowaną w CEIDG pod numerem
    NIP: ... i numerem REGON: ... Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia
    oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana ustawa o PIT) i rozlicza się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Niego forma opodatkowania
    to podatek liniowy.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
        indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu,

        zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych
        rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i
        metod jego implementacji;
      2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych
        funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
        programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
        uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
        projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
        jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
        oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy
        wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
        poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
        testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
        akceptacyjnych. Wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
        świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane
        z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
        oraz poprawą tychże błędów.
      3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
        systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
        programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym
        rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest
        dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności: Korzystając z języków programowania (...) oraz usług ..., stworzono moduł
    do automatycznego generowania ...., obejmujący ekstrakcję i transformację danych,
    walidację jakości, harmonogramowanie zadań oraz eksport wyników. Zaimplementowano
    również testy, wersjonowanie kodu, a także dokumentację techniczną. Tworzono modele
    danych w języku ... oraz z wykorzystaniem narzędzi transformacji danych dbt oraz skrypty
    automatyzacyjne i transformujące dane w języku ....
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
      Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
      komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym

      postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
      bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
      Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
      Warszawa 2019 - art. 74);
      Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
      odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr.
      SA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013
      r. (I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania
    stworzonych przez Niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W
    doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,

    że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego.
    Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga
    przychód. Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami
    powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia,
    tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma
    dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy
    zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw
    autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych. Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
        księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
        skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej. Koszt ten jest nieodzowny,
        jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege
        artis, ponadto dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca
        ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na
        jakość tworzonego programu komputerowego; należy również podkreślić, że
        prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se.
        Natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z
        ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej). W tym kontekście Wnioskodawca będzie
        miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy Jego działalność gospodarcza związana
        jest z działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca traktuje te koszty jako
        stały element prowadzenia działalności gospodarczej;
      b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych - Wnioskodawca dba o
        ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
        wyposażeniem biura. Jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane
        miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że
        wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
        niezbędnymi w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej;
      c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - należy podkreślić, iż
        zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne
        do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
        zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
        elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
        programisty. Natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną
        pracę oraz uwydatnia jej efekty. Z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te
        są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne
        do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;
      d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie - najnowsze oprogramowanie jest
        niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów, stąd wydatek ten jest
        konieczny w działalności Wnioskodawcy. Poniesienie tego typu kosztów pozwala
        Wnioskodawcy efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia mu bycie
        konkurencyjnym na rynku programistycznym;

      e) składki na ubezpieczenia społeczne - Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
        wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
        wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
        Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
        jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
        przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych. Również nie
        można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie
        środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez
        Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć Jego zdolność
        zawodową;
      f) koszty dokształcenia zawodowego - koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura
        branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach, certyfikaty. W tym miejscu należy
        podkreślić konieczność poniesienia wydatków na nieustanne kształcenie się
        Wnioskodawcy w branży IT, która podlega ciągłym zmianom; oprogramowanie
        wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia
        Wnioskodawcy. Dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają posiadane
        przez niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna; w tym celu
        Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe technologie,
        co przyczynia się do poszerzenia jego oferty.
    Od 10 czerwca 2025 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawkę.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    W piśmie przesłanym 15 września 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:
    1) Czy prowadzona przez Pana działalność dotyczy wyłącznie tworzenia oprogramowania,
      czy również jego rozwijania/modyfikowania/ulepszania?
    Odpowiedź: Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność dotyczy zarówno tworzenia, jak
    i rozwijania/modyfikowania/ulepszania oprogramowania.
    2) Co – w kontekście przedstawionego opisu – należy rozumieć pod pojęciem „program
      komputerowy”? W opisie używa Pan różnych pojęć, które określają efekty Pana
      pracy. Sposób, w jaki ich Pan używa nie pozwala na stwierdzenie, czy różne pojęcia
      określają różne efekty Pana prac czy pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić
      te same efekty. W opisie pojawiają się m.in. takie określenia: „moduł”, „program
      komputerowy”, „projekty programistyczne”, „koncepcja rozwiązania”,
      „oprogramowanie”. W konsekwencji nie wiadomo, czego dotyczą zadane przez Pana
      we wniosku pytania:
      a) W jakim okresie powstawało „Oprogramowanie”, o którym mowa we wniosku?

      b) Czy uczestniczy Pan we własnych czy też cudzych pracach polegających na
        wytwarzaniu oraz rozwijaniu/ulepszaniu „Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on Oprogramowanie ma
    charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
    indywidualnej,posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są
    to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów
    takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma
    znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP BOX). Wnioskodawca pozwoli sobie zacytować fragment wniosku:
    Korzystając z języków programowania (...) oraz usług ..., stworzono moduł do
    automatycznego generowania ..., obejmujący ekstrakcję i transformację danych, walidację
    jakości, harmonogramowanie zadań oraz eksport wyników. Zaimplementowano również
    testy, wersjonowanie kodu, a także dokumentację techniczną. Tworzono modele danych
    w języku ... oraz z wykorzystaniem narzędzi transformacji danych dbt oraz skrypty
    automatyzacyjne i transformujące dane w języku ....
    3) Jakie konkretne narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w praktyce
    gospodarczej zastosował Pan, co powoduje, że wytworzony „program komputerowy” w
    znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących; na czym polega
    oryginalność Pana oprogramowania; jakie usprawnienia odróżniają wytworzone przez
    Pana oprogramowanie od już istniejących?
    4) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu
    do „programu komputerowego”, którego dotyczy wniosek? Należy wyjaśnić jakie
    konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego „programu
    komputerowego”, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach
        którego tworzy Pan program komputerowy?
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony przez Pana program
        komputerowy, czego dotyczyło tworzenie przez Pana „programu
        komputerowego”; jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
        niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował;
      c) co powoduje, że wytworzone nowe oprogramowanie w znacznym stopniu różni się
        od rozwiązań już funkcjonujących u Pana, na czym polega oryginalność tego
        „programu komputerowego”;
    Odpowiedź: Poniżej zostały zawarte odpowiedzi do pytań nr 3 oraz 4:
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie

    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej
    działalności tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od
    innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca
    2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej - IP BOX). Wnioskodawca realizuje zlecenia
    informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności: Korzystając z języków
    programowania (...) oraz usług ..., stworzono moduł do automatycznego ..., obejmujący
    ekstrakcję i transformację danych, walidację jakości, harmonogramowanie zadań oraz
    eksport wyników. Zaimplementowano również testy, wersjonowanie kodu, a także
    dokumentację techniczną. Tworzono modele danych w języku ... oraz z wykorzystaniem
    narzędzi transformacji danych dbt oraz skrypty automatyzacyjne i transformujące dane
    w języku ....
    5) W związku ze wskazaniem we wniosku, że:
      „ (...) Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
      systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
      wykorzystaniu zasobów wiedzy”.
        proszę wyjaśnić:
    a) Jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego programu
      komputerowego w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania zaplanowanych
      prac oraz
    Odpowiedź: Za każdym razem ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie
    działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    b) Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
      zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
      rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie
    oprogramowania spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je
    stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
    c) Na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
      wykonywanych przez Pana czynności?
    Odpowiedź: Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej
    umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem.
    d) Jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach,
      a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego „programu
      komputerowego”?
    Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, który został
    każdorazowo zrealizowany.
    6) W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy Pan „Oprogramowanie”
      proszę wyjaśnić:

      a) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
        poszczególnego Oprogramowania?
      b) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej
        działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstają poszczególne
        rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzone,
        rozwinięte/ulepszone Oprogramowanie od już istniejących?
      c) Jaki jest sposób wykorzystania oraz selekcji tej wiedzy pod względem przydatności
        do realizacji każdego nowego, rozwiniętego/ulepszonego Oprogramowania? (jaka
        wiedza została wykorzystana?)
      d) Jakie produkty, usługi procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności?
      e) Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych czy
        programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy?
      f) Co Pan planował?
      g) W jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
      h) Co jest efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji
        opisanych projektów?
    Odpowiedź: Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego
    kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość
    rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodowało stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    tworzy programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca
    każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy, czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy,
    Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy.
    Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy,
    które posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania
    w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy
    czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie
    wielu procesów. Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego
    realizację w ten sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu. Należy także
    pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia
    zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca uwzględnia
    w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność Wnioskodawcy

    odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej
    danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w Jego działalności,
    więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych rozwiązań.
    7) Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:
      (...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
      objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych.
    należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
    przypadku rozwijania/ulepszania utworów – efekty Pana samodzielnej pracy są
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza jw., iż efektem twórczych prac Wnioskodawcy, są
    każdorazowo odrębne programy komputerowe - utwory podlegające ochronie określonej
    w art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    8) Czy efekty Pana prac, które nazywa Pan: „program komputerowy”, „projekty
    programistyczne”, „koncepcja rozwiązania”, „oprogramowanie”, zawsze są/będą
    utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
      a) zawsze odznaczały się/odznaczają/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym,
      twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
      niematerialnej;
      b) nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
      jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
      określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
      c) nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez kontrahenta?
    Odpowiedzi: Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    9) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
      (innych niż kontrahent)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym
    ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie
    czynności w ramach realizacji zleceń.
    10) Czy w przypadku, gdy rozwija/ulepsza Pan „oprogramowanie” Pana działania zmierzają
      do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania?
    Odpowiedź: Tak, w przypadku gdy Wnioskodawca rozwija lub ulepsza „oprogramowanie”
    Jego działania zmierzają do poprawy jego użyteczności albo funkcjonalności tego
    oprogramowania.
    11) Czy w przypadku gdy rozwija/ulepsza Pan „oprogramowanie” lub jego część, to czy
      jest Pan właścicielem lub współwłaścicielem ulepszanego „oprogramowania”, albo
      użytkownikiem posiadającym prawo do jego użytkowania na podstawie licencji
      wyłącznej, tj. umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z
      autorskiego prawa do „oprogramowania”, bądź czy działa Pan na zlecenie podmiotu
      będącego właścicielem tego „oprogramowania”?

    Odpowiedź: Z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania Kontrahentowi
    Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz wszelkie prawa autorskie do tego
    oprogramowania. Wnioskodawcy nie będą przysługiwały (także pochodzące z licencji)
    prawa do programu, do którego prawa autorskie już przeniesiono, nawet w przypadku
    jego dalszego rozwijania/ulepszania. Będą Mu, do momentu przeniesienia na rzecz
    Zleceniodawców, przysługiwały autorskie prawa majątkowe do składowych (części
    oprogramowania), które to części mają na celu ulepszenie/rozwinięcie danego
    oprogramowania. Można stwierdzić, że nowe funkcjonalności (części oprogramowania),
    to osobny przedmiot obrotu, który podlega również ochronie na podstawie ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Do ich wytworzenia nie jest niezbędne
    jakiekolwiek przeniesienie praw autorskich do wcześniej wytworzonego oprogramowania
    z powrotem na rzecz Wnioskodawcy.
    12) W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentem regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
      przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
      pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż
    Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
      a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
        ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z
        2019 r. poz. 123 z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
        przekazanie wytworzonego utworu Kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co
        bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
      b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
        dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r.
        poz. 123 z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo
        wytworzenie przez Wnioskodawcę ww. programu. Wyodrębnienie konkretnego
        programu komputerowego i przeniesienie praw do tego efektu pracy na
        Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    13) Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z kontrahentami?
      Czy:
      a) są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne)?
      b) zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych
        warunków przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana
        określonych prac albo etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie jakich
        warunków lub zaistnienie jakich okoliczności wyznacza koniec okresu
        rozliczeniowego?
    Odpowiedź: Są to okresy miesięczne. Ponadto poszczególne umowy z kontrahentami jako
    okresy rozliczeniowe przewidują stałe okresy czasowe, zwykle są to okresy miesięczne.
    Zakończenie okresu rozliczeniowego jest niezależne od spełnienia jakichkolwiek
    warunków przez Wnioskodawcę.
    14) Czy sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do „programu
      komputerowego”, „projektu programistycznego”, „koncepcji rozwiązania”,
      „oprogramowania”, następował/następuje/będzie następował zgodnie z wymogami
      przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
      szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy?
    Odpowiedź: Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i

    prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
    ustawy.
    15) Jak na gruncie poszczególnych umów z kontrahentem wyglądała/wygląda relacja
      pomiędzy przeniesieniem przez Pana na kontrahenta praw do konkretnego efektu
      Pana pracy a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia
      oraz wartością tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta po upływie okresu rozliczeniowego
    autorskie prawa majątkowe do wytworzonej części programu komputerowego, która
    stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu komputerowego oraz
    świadczenie usług, Wnioskodawca otrzymuje po upływie okresu rozliczeniowego
    wynagrodzenie wypłacane na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury.
    Wartość wynagrodzenia wyliczana jest na podstawie tego, ile czasu w ciągu jednego
    okresu rozliczeniowego Wnioskodawca poświęcił na tworzenie programu
    komputerowego, a ile na działania nietwórcze (np. czynności administracyjne), następnie
    określa jaka była to część całego czasu poświęconego na świadczenie usług w danym
    okresie rozliczeniowym. Na podstawie takich obliczeń Wnioskodawca ustala wysokość
    wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.
    16) Czy wynagrodzenie otrzymywane przez Pana od kontrahenta obejmuje wyłącznie
      wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem kwalifikowanego IP, czy również
      inne czynności niezwiązane z wytworzeniem takiego prawa? Czy faktury wyodrębniają
      wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do
      poszczególnych efektów Pana prac na kontrahentów? Jeśli nie, prosimy wskazać
      dlaczego?
    Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw
    autorskich, ponieważ przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania.
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie
    prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    17) Jeśli wynagrodzenie obejmuje również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem
      kwalifikowanego IP, to czy preferencyjną stawką podatkową zamierza Pan objąć całe
      wynagrodzenie otrzymane od kontrahentów, czy tylko tę jego część, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, iż preferencyjną 5% stawką podatkową zamierza
    objąć część wynagrodzenia otrzymaną od Kontrahenta, która związana jest z działalnością,
    która zdaniem Wnioskodawcy może dotyczyć kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    18) Czy wydatki na usługę księgową obejmują także opłatę za wniosek o wydanie
      interpretacji indywidualnej?
    Odpowiedź: Nie, wydatki na usługę księgową nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    19) Jakie konkretnie wydatki należy rozumieć pod pojęciem kosztów licencji
      na oprogramowanie? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich
      wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
      Ponadto, proszę wyjaśnić:
      · czy zakupione oprogramowania były/są/będą instalowane w celu poprawnego
        działania komputera/laptopa lub tworzenia i rozwijania „Oprogramowań”/
        „programów komputerowych” będących przedmiotem wniosku?

      · czy też zakupione licencje na oprogramowania stanowiły/stanowią/będą stanowić
        nabycie, o którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy
        o podatku dochodowym od osób fizycznych), tj.:
        - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
          prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w literze d art. 30ca
          ust. 4, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy o
          podatku dochodowym od osób fizycznych,
        - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
          prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w literze d art. 30ca
          ust. 4, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o
          podatku dochodowym od osób fizycznych,
        - nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Pod pojęciem kosztów zakupu licencji na oprogramowanie należy rozumieć
    zakup licencji na oprogramowanie zależne od realizowanych zadań. Wymienienie przez
    Wnioskodawcę konkretnych nazw licencji na oprogramowanie nie ma znaczenia w
    sprawie, jednakże dla dodatkowego unaocznienia Organowi bezpośredniego powiązania
    wskazanego kosztu z wytworzeniem, rozwojem i ulepszeniem oprogramowania, rozwinie
    swoją odpowiedź.
    Koszt zakupu licencji - Wnioskodawca ponosi koszty związane z zakupem licencji m.in. do
    wirtualnych narzędzi programistycznych. Są to wydatki niezbędne w działalności
    programistycznej, które nie tylko usprawniają pracę Wnioskodawcy, ale i uwydatniają jej
    efekty. Jest to wydatek bezpośrednio związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę
    działalnością oraz z wytworzeniem oprogramowania; Ponadto nie stanowi ono nabycia, o
    którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT). Wnioskodawca
    oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia działalności i są
    nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości ponoszenia również
    innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    20) Jakie konkretnie wydatki należy rozumieć pod pojęciem:
        Koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych?
        Koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego?
      Należy szczegółowo określić jakich konkretnie wydatków dotyczą wskazane koszty tak,
      aby stanowiły one katalog zamknięty (bez zwrotów „np.”, „m.in.”, itp.).
    Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i
    artykułów biurowych Wnioskodawca rozumie koszty dotyczące zakupu biurka, krzesła,
    tonerów do drukarki, papieru, długopisów. Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały
    poniesione w trakcie prowadzenia działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W
    przyszłości nie wyklucza możliwości ponoszenia również innych wydatków związanych
    bezpośrednio z ww. działalnością. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu
    zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego Wnioskodawca ma na myśli wydatki na:
    komputer stacjonarny, klawiatura, mysz, słuchawki, mikrofon, kamera, monitor, komputer
    mobilny (laptop), telefon, okablowanie, router internetowy. Wnioskodawca wskazuje
    jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej kategorii. Koszty
    zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Zakupiony sprzęt komputerowy i elektroniczny
    służy Wnioskodawcy do realizacji wielu zleceń programistycznych.
    21) Czy i które z wymienionych przez Pana kosztów stanowią/będą stanowiły środek trwały
      (środki trwałe) w prowadzonej działalności gospodarczej?

    Odpowiedź: Wskazane przez Wnioskodawcę koszty nie stanowią środków trwałych w
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    22) W odniesieniu do kosztów wymienionych we wniosku oraz w jego uzupełnieniu,
      których dotyczy postawione przez Pana pytanie nr 3, tj. kosztów, które chciałby Pan
      uwzględnić we wskaźniku nexus, prosimy wskazać:
        jaki jest funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z Pana trzeciego pytania z
        poszczególnymi działaniami obejmującymi tworzenie „programu komputerowego”,
        „projektu programistycznego”, „koncepcji rozwiązania”, „oprogramowania”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, iż w części opisującej stan faktyczny we wniosku
    szczegółowo uargumentował powiązanie wymienionych kosztów, które są
    podstawowymi kosztami ponoszonymi przez niemal każdego programistę z
    prowadzeniem działalności programistycznej, a co za tym idzie z wytworzeniem
    oprogramowania. Wszystkie wymienione w pytaniu interpretacyjnym koszty są
    związane z wytwarzanymi przez Wnioskodawcę programami komputerowymi, a sposób
    powiązania każdego z ponoszonych wydatków został przedstawiony we wniosku.
    Koszty te są bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytworzeniem oprogramowania
    (jak i powstaniem praw autorskich przysługujących do Niego).
    · w jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
    Pana trzeciego pytania do działań, które traktuje Pan jako działalność badawczo-
    rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej? Czy zawsze
    zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów
    uzyskania przychodów z konkretnego „programu komputerowego”, „projektu
    programistycznego”, „koncepcji rozwiązania”, „oprogramowania? Czy stosuje Pan inne
    zasady przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus (jeśli tak, prosimy wyjaśnić
    te zasady)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
    wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu
    proporcję przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich
    wydatków jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio
    związane z wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
    · czy wszystkie wydatki zostały/zostaną faktycznie poniesione przez Pana i są
      bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą związaną z wytwarzaniem
      „programu komputerowego”, „projektu programistycznego”, „koncepcji rozwiązania”,
      „oprogramowania”, tj. kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym
      mowa we wniosku?
      Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wymienione we wniosku wydatki
      zostały faktycznie poniesione (i ponoszone będą nadal) na prowadzoną bezpośrednio
      przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania.
    23) Czy Kontrahenci, o których mowa we wniosku, są podmiotami polskimi, czy
      zagranicznymi (z jakiego kraju?).
    Odpowiedź: Kontrahenci, o których mowa we wniosku są podmiotami polskimi.
    24) Jeśli Kontrahenci są podmiotami zagranicznymi, to czy usługi dla tego podmiotu są
      wykonywane przez Pana w Polsce czy w kraju, w którym podmioty te mają siedzibę?
    Odpowiedź: Usługi dla tego podmiotu wykonywane przez Wnioskodawcę w Polsce.

    25) Jeśli usługi są wykonywane w kraju, w którym podmioty te mają siedzibę, to, czy
      działalność gospodarcza w tym państwie jest prowadzona za pośrednictwem zakładu
      w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską
      a tym państwem?
    Odpowiedź: Usługi dla tego podmiotu wykonywane przez Wnioskodawcę w Polsce.
    26) Wobec wskazania, że Pana wniosek dotyczy również zdarzenia przyszłego – czy będzie
      Pan uzyskiwał dochody z kwalifikowanych IP w takich samych okolicznościach
      faktycznych, jak w przedstawionym opisie sprawy (jeżeli nie, należy wyczerpująco
      przedstawić okoliczności ich uzyskiwania).
    Odpowiedź: Wnioskodawca będzie uzyskiwał dochody z kwalifikowanych IP w takich
    samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionym opisie sprawy.
    W piśmie przesłanym 27 października 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku,
    doprecyzował Pan opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego o następujące informacje:
    „Oprogramowanie” o którym mowa we wniosku powstawało od 10 czerwca 2025 r. Od
    tego momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny, który będzie obowiązywać również
    w przyszłości. Wnioskodawca ulepsza lub rozwija kwalifikowane IP, którego własności nie
    posiada, gdyż na etapie tworzenia oprogramowanie lub jego część jest własnością
    Wnioskodawcy, to nie może go zbyć, czyli zbywać On co najwyżej może efekty swoich prac
    związanych z modyfikacją „cudzego” IP, a więc występuję jako właściciel efektów prac
    związanych z jego ulepszeniem lub rozwinięciem.
    Pytania
    1.Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
    tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
      2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
        Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi
        sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
        ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy
        o PIT?
      3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      e) składki na ubezpieczenia społeczne,
      f) koszty dokształcenia zawodowego,
        w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
        przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
        wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
        PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej?

      4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
        do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
        osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art.
        30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT, normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, Jego działalność
    spełnia cechy takowej:
      a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
        potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
        zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
        potrzeb;
      b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
        od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
        proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
        korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie
        całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
      c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
        zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest
        w sposób systematyczny,
      d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, jest
        przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co
        nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez

    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Jego kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub
    usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą
    oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe
    stworzone przez Niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych
    programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem
    Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności oraz są
    one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności, jak i
    jego kontrahenta. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019
    r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie
    do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności - autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Wobec powyższego, zdaniem
    Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym
    samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad. 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych,
    z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
      a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
      b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Unia Europejska. Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich.
    Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące
    przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności
    spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego
    mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli
    tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy
    programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS
    z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpećnostni softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do
    programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP
    zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub
    beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.). Ustawa o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74). Zdaniem
    Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez

    Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
    gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez Niego działalności opisanej we wniosku, która Jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
      kwalifikowanego IP;
      ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli
      zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
      arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        Niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią kwalifikowane
    IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami konkretnej
    umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez Wnioskodawcę
    na rzecz danego kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz majątkowe prawa
    autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca
    otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta obejmuje honorarium za
    przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad. 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3
    a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo- rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód. Przedmiotem wykonywanej przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie
    programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w
    ramach wykonania umowy na rzecz określonego kontrahenta. Za świadczone usługi
    Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje również wynagrodzenie
    za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      e) składki na ubezpieczenia społeczne,
      f) koszty dokształcenia zawodowego.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty
    faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą,
    Jego zdaniem działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT.
    Ad. 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy :
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.)
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ostatniej ustawy :

      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie
    programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Realizuje Pan
    zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w szczególności: korzystając z
    języków programowania (...) oraz usług ..., stworzono moduł do automatycznego
    generowania raportów ..., obejmujący ekstrakcję i transformację danych, walidację jakości,
    harmonogramowanie zadań oraz eksport wyników. Zaimplementowano również testy,
    wersjonowanie kodu, a także dokumentację techniczną. Tworzono modele danych w
    języku ... oraz z wykorzystaniem narzędzi transformacji danych dbt oraz skrypty
    automatyzacyjne i transformujące dane w języku ....
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działalność ta polega na

    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach
    działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i kontrahenta, na rzecz którego są
    realizowane zlecenia programistyczne. W wyniku prowadzonych prac powstają programy
    komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych, będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem
    własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny
    w pomyśle, jest nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności
    archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb.
    Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą. Efektem Pana prac zawsze są
    utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze
    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
    nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego

    wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Zobowiązany jest Pan w ramach
    danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest
    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem. Przystępując do tworzenia oprogramowania planuje
    Pan jego realizację w ten sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, który został każdorazowo
    zrealizowany.
    Zatem, kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Wskazuje Pan, że czynności
    wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi, każdy nowy program
    komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska
    programowego, sprzętowego lub biznesowego. W ramach działalności zdobywa, poszerza
    i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu
    optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji.
    W uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że przed przystąpieniem do wykonania
    oprogramowania, Wnioskodawca każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co
    wiążę się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy, czy też ich zwiększeniem. Nie
    posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. W swojej działalności zawsze stara się
    Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem
    techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności
    Pana Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla Pan, że z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej
    działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia
    wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.

    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów

    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak sam Pan wskazuje we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. Pana działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem
    własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w
    pomyśle, jest nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Jest Pan w stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w
    ramach której prowadzi Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w
    celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. W ramach
    działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana
    systemów i aplikacji. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu
    są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,

      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b) x 1,3
      a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy,
      w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.

    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
      tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
      bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
      ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      wytwarzane przez Pana oprogramowanie, jak również jego nowe funkcjonalności,
      które mają na celu ulepszenie (rozwinięcie) danego oprogramowania (osobny
      przedmiot obrotu), stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych i podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy;
      dokonuje Pan przeniesienia wszelkich autorskich praw majątkowych do
      wytworzonego oprogramowania w zamian za stosowne wynagrodzenie;
      prowadzi Pan od 10 czerwca 2025 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i
      rozchodów szczegółową ewidencję o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Należy wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm., t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm., t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 24 dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa
    autorskiego do programu komputerowego (Oprogramowanie) stanowić będzie dochód ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może Pan, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania 5%
    do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za 2025 r. oraz
    za lata następne, o ile Pana sytuacja i obowiązujące przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Przechodząc do kwestii, uznania wskazanych w opisie sprawy kosztów, za koszty
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.

    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
      ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest
      możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te
      ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej
      kwocie przychodów.
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów
      z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
      opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
      oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
      zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia
    oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w
    danym okresie.

    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego wydatki, które Pan poniósł/będzie Pan ponosił na: koszty usługi
    księgowej i doradczej, koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, koszty zakupu licencji na
    oprogramowanie, składki na ubezpieczenia społeczne, koszty dokształcenia zawodowego,
    przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w literze „a”
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna

    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.