Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-499/15/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-20
Teza: w zakresie uznania czynności sprzedaży nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy w dniu 20 lutego 2015 r. za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia, opodatkowaną podatkiem VAT oraz zwolnienia od podatku VAT sprzedaży przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości; stawka-stawki podatku; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 maja 2015 r. (data wpływu 8 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności sprzedaży nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy w dniu 20 lutego 2015 r. za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia, opodatkowaną podatkiem VAT oraz zwolnienia od podatku VAT sprzedaży przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności sprzedaży nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy w dniu 20 lutego 2015 r. za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia, opodatkowaną podatkiem VAT oraz zwolnienia od podatku VAT sprzedaży przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

W dniu 20 lutego 2015 r. Wnioskodawca (dalej: Spółka) dokonał nabycia między innymi gruntu zabudowanego budynkiem mieszkalnym. Powierzchnia użytkowa przedmiotowego budynku wynosi 295 m2. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka dokonała nabycia, w celu wykorzystania w ramach prowadzonej działalności.

Budynek mieszkalny został wybudowany przez sprzedawcę. Sprzedawca ponosił w związku z budową wydatki, od których odliczał podatek od towarów i usług. Jak wynika z aktu notarialnego zakupu nieruchomości, przedmiotowy budynek w dacie transakcji nie został jeszcze oddany do użytkowania. Zatem umowa sprzedaży dotyczyła nakładów inwestycyjnych na budynek wraz z gruntem. Niemniej jednak zbywca przedmiotowej nieruchomości w dniu 2 lutego 2015 r. złożył do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego (PINB) zawiadomienie o zakończeniu budowy.

Zawiadomienie to wraz z brakiem sprzeciwu zarejestrowano przez PINB w dniu 16 lutego 2015 r.

Spółka uważa, że zakup przedmiotowego gruntu zabudowanego budynkiem będącym na wyżej wskazanym etapie inwestycji nastąpił w ramach pierwszego zasiedlenia, zatem podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Po zakupie Spółka poniosła nakłady na rzecz nieruchomości, jednak nie przekroczyły one 30% wartości początkowej ustalonej według przepisów o podatku dochodowym. Nieruchomość będzie przedmiotem umowy najmu.

Ponadto Spółka rozważa dokonanie sprzedaży ww. działki wraz z budynkiem po upływie 2 lat od daty zakupu. Nie są planowane dodatkowe nakłady, które przekroczyłyby 30% wartości początkowej nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.Pytanie dotyczące stanu faktycznego.

Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska, że zakup gruntu wraz z budynkiem na wyżej wskazanym etapie inwestycji jest zakupem w ramach pierwszego zasiedlenia, w związku z tym dostawa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki.

2.Pytanie dotyczące zdarzenia przyszłego.

W związku z powyżej wskazanym zdarzeniem przyszłym Spółka uważa, że sprzedaż budynku wraz z działką dokonana po upływie przynajmniej 2 lat od daty zakupu będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 2 pkt 14 ustawy VAT i wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska.

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko w zakresie przepisów mających zastosowanie do stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego) zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: podatek VAT) podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów. Natomiast na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Za towary uważa się rzeczy ruchome, (\`(...)\`), budynki i budowle lub ich części (art. 2 pkt 6 ustawy VAT).

W przypadku nieruchomości zabudowanej budynkiem stawka podatku VAT właściwa dla budynku obejmuje także grunt, na którym posadowiony jest budynek (zgodnie z art. 29 ust 5 ustawy VAT z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu w przypadku sprzedaży działki zabudowanej budynkiem).

Wysokość stawki podatku VAT określają przepisy art. 41 ustawy VAT w zw. art. 146 ustawy VAT. Natomiast w art. 43 ustawy VAT określono, które transakcje podlegają zwolnieniu z opodatkowania VAT.

Na podstawie art. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

*   dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
*   pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy VAT zwolniona z opodatkowania jest także dostawa budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

*   w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
*   dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki to były one niższe niż 30% wartości.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy VAT, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

*   wybudowaniu lub
*   ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Powyższe oznacza, że dostawa budynku dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, przed pierwszym zasiedleniem i do 2 lat od pierwszego zasiedlenia podlega opodatkowaniu według właściwej stawki jeżeli sprzedawcy budynku przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków z tytułu budowy budynku lub ulepszenia przewyższającego 30% wartości początkowej budynku.

W celu ustalenia stawki podatku VAT konieczne jest stwierdzenie czy w odniesieniu do przedmiotu transakcji miało miejsce pierwsze zasiedlenie tzn. w jakim czasie od budowy budynku/ulepszenia nastąpiła sprzedaż. W związku z tym należy także określić czy przedmiotem transakcji z 20 lutego 2015 r. był wybudowany budynek.

Pojęcie budynku nie zostało jednak zdefiniowane w ustawie VAT. Zatem konieczne jest odniesienie do zapisów ustawy prawo budowlane.

Stosownie do treści art. 3 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2013.1409 ze zm.):

a.przez obiekt budowlany należy rozumieć:

*   budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
*   budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
*   obiekt małej architektury,

b.przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Wskazać należy, iż zgodnie z pismem Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 kwietnia 1999 r. nr SRI-4-WSK-12-535/99 (pismo wydane zostało w okresie funkcjonowania obowiązującej do dnia 31 grudnia 1999 r. Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, jednak wyrażone w nim stanowisko, w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia analizowanego zagadnienia, należy uznać za wciąż aktualne), obiekt budowlany rozpoczęty, który po zmianie właściciela nadal będzie kontynuowany może być klasyfikowany według Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. W chwili sprzedaży obiekt budowlany wznoszony na podstawie wydanej decyzji administracyjnej zezwalającej na budowę określonego budynku jest tym budynkiem w określonym stopniu zaawansowania robót budowlanych.

Zatem dla uznania określonego obiektu za budynek dla celów opodatkowania VAT bez znaczenia jest czy budynek w dniu transakcji był oddany do używania.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy oraz w związku z faktem, że przed dniem 20 lutego 2015 r. zostało złożone zawiadomienie o zakończeniu budowy w stosunku do którego PINB nie złożył sprzeciwu w terminie 21 dni od daty zawiadomienia, należy uznać, że Spółka nabyła wybudowany budynek w rozumieniu prawa budowlanego i miała prawo do używania przedmiotowego budynku.

Pierwsze zasiedlenie następuje między innymi w sytuacji gdy budynek po jego wybudowaniu zostaje oddany do używania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu np. umowy sprzedaży, najmu etc.

Spółka w drodze umowy sprzedaży nabyła budynek po jego wybudowaniu przez sprzedawcę, zatem należy uznać, że w odniesieniu do przedmiotowego budynku doszło do pierwszego zasiedlenia w dacie nabycia tj. 20 lutego 2015 r.

Ponadto, mimo tego, że w związku z zakupem doszło do pierwszego zasiedlenia również zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy VAT nie może mieć zastosowania z uwagi na fakt, że sprzedawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z budową obiektu, oraz nie ponosił nakładów na ulepszenie.

Oznacza to, że dostawa budynku powinna być opodatkowana według stawek wskazanych w art. 41 i nast. ustawy VAT. Jednocześnie ta sama stawka ma zastosowanie do gruntu na którym posadowiony jest budynek.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 2.

Zwolnienie z podatku VAT w przypadku dostawy budynków lub ich części ma zastosowanie między innymi w sytuacji, gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres dłuższy niż dwa lata (art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT).

W związku z tym, że planowane wydatki na ulepszenie nie przekroczą 30% wartości początkowej nie dojdzie ponownie do pierwszego zasiedlenia w stosunku do budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy VAT.

Zatem, skoro zakup budynku w dniu 20 lutego 2015 r. był dokonany w ramach pierwszego zasiedlenia a planowane wydatki na ulepszenie nie przekroczą 30% jego wartości początkowej, to Spółka sprzedając budynek będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT pod warunkiem, że dokona sprzedaży po upływie przynajmniej 2 lat od dnia zakupu.

Również w tym przypadku zwolnienie z opodatkowania mające zastosowanie do budynku znajdzie zastosowanie do gruntu, na którym budynek jest położony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Według art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Wysokość opodatkowania regulują przepisy Działu VIII ww. ustawy (art. 41-85). Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, iż dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Dana nieruchomość nie musi być faktycznie wykorzystywana, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie danego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem lub dzierżawę – bowiem zarówno sprzedaż, najem, jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy) czy nabywcy.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Według art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 8 ww. ustawy w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki i budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Należy jednak w tym miejscu zauważyć, że zasady opodatkowania budynku lub budowli odnoszą się wyłącznie do geodezyjnie wyodrębnionej działki, na której dany obiekt jest posadowiony.

Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 2 ww. ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W myśl art. 41 ust. 12a i 12b ww. ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy o VAT).

Z kolei art. 2 pkt 12 ustawy o VAT zawiera definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z którą obiektami takimi są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Ustawodawca zatem wyraźnie wskazał, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. dostawa budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz dostawa lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

Jak wynika z cyt. wyżej art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 – mieszkalnych jednorodzinnych, 112 – o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowych, 113 – zbiorowego zamieszkania.

Natomiast zgodnie z objaśnieniami Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych – budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) przez obiekt budowlany rozumie się konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały, wykonaną z materiałów budowlanych i elementów składowych będącą wynikiem prac budowlanych. Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

W myśl art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca w dniu 20 lutego 2015 r. dokonał nabycia gruntu zabudowanego budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 295 m2. Spółka dokonała nabycia, w celu wykorzystania w ramach prowadzonej działalności.

Budynek mieszkalny został wybudowany przez sprzedawcę. Sprzedawca ponosił w związku z budową wydatki, od których odliczał podatek od towarów i usług. Jak wynika z aktu notarialnego zakupu nieruchomości, przedmiotowy budynek w dacie transakcji nie został jeszcze oddany do użytkowania. Zatem umowa sprzedaży dotyczyła nakładów inwestycyjnych na budynek wraz z gruntem. Niemniej jednak zbywca przedmiotowej nieruchomości w dniu 2 lutego 2015 r. złożył do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego (PINB) zawiadomienie o zakończeniu budowy. Zawiadomienie to wraz z brakiem sprzeciwu zarejestrowano przez PINB w dniu 16 lutego 2015 r.

Po zakupie Spółka poniosła nakłady na rzecz nieruchomości, jednak nie przekroczyły one 30% wartości początkowej ustalonej według przepisów o podatku dochodowym. Nieruchomość będzie przedmiotem umowy najmu.

Ponadto Spółka rozważa dokonanie sprzedaży ww. działki wraz z budynkiem po upływie 2 lat od daty zakupu. Nie są planowane dodatkowe nakłady, które przekroczyłyby 30% wartości początkowej nieruchomości.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii czy zakup gruntu wraz z budynkiem na wyżej wskazanym etapie inwestycji był zakupem w ramach pierwszego zasiedlenia w związku z tym dostawa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki.

Zgodnie z art. 54 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym do dnia 27 czerwca 2015 r., do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.

W myśl art. 55 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 27 czerwca 2015 r., przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli:

1.  na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii V, IX-XVIII, XX, XXII, XXIV, XXVII-XXX, o których mowa w załączniku do ustawy;
2.  zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 5 albo art. 51 ust. 4;
3.  przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.

Zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy Prawo budowlane inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić, zgodnie z właściwością wynikającą z przepisów szczególnych, organy:

1.  (uchylony)
2.  Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
3.  (uchylony)
4.  Państwowej Straży Pożarnej

\-o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. Organy zajmują stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym.

Stosownie do art. 56 ust. 2 ww. Prawo budowlane niezajęcie stanowiska przez organy, wymienione w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, traktuje się jak niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag.

Wskazać należy, iż zgodnie z pismem Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 kwietnia 1999 r. nr SRI-4-WSK-12-535/99 (pismo wydane zostało w okresie funkcjonowania obowiązującej do dnia 31 grudnia 1999 r. Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, jednak wyrażone w nim stanowisko, w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia analizowanego zagadnienia, należy uznać za wciąż aktualne), obiekt budowlany rozpoczęty, który po zmianie właściciela nadal będzie kontynuowany może być klasyfikowany według Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. W chwili sprzedaży obiekt budowlany wznoszony na podstawie wydanej decyzji administracyjnej zezwalającej na budowę określonego budynku jest tym budynkiem w określonym stopniu zaawansowania robót budowlanych.

Z wniosku wynika, że zbywca przedmiotowej nieruchomości w dniu 2 lutego 2015 r. złożył do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego (PINB) zawiadomienie o zakończeniu budowy. Zawiadomienie to wraz z brakiem sprzeciwu zarejestrowano przez PINB w dniu 16 lutego 2015 r.

Natomiast Wnioskodawca nabył ten budynek w dniu 20 lutego 2015 r.

Tak więc skoro zbywca przedmiotowej nieruchomości w dniu 2 lutego 2015 r. złożył do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego zawiadomienie o zakończeniu budowy, które wraz z brakiem sprzeciwu zarejestrowano przez PINB w dniu 16 lutego 2015 r. a Wnioskodawca nabył w dniu 20 lutego 2015 r. ww. budynek mieszkalny, to należy uznać, że Wnioskodawca nabył obiekt będący budynkiem mieszkalnym jako nowy zaraz po wybudowaniu.

Biorąc pod uwagę przytoczone przepisy prawa podatkowego oraz opis sprawy stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawcę w dniu 20 lutego 2015 r. nowowybudowanego budynku mieszkalnego było dostawą dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia o której mowa w art. 2 pkt 14 lit. a ustawy VAT.

Budynek mieszkalny został bowiem w dniu 20 lutego 2015 r. oddany pierwszemu nabywcy (Wnioskodawcy) do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, po jego wybudowaniu.

Zatem dla dokonanej w dniu 20 lutego 2015 r. dostawy ww. budynku nie miało zastosowania zwolnienie przewidziane w cyt. wcześniej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.

W takim jednak przypadku należy wziąć pod uwagę treść przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Wnioskodawca podał we wniosku, że Sprzedającemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z budową ww. budynku mieszkalnego a także nie ponosił on wydatków na ulepszenie.

W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, dla dokonanej dostawy nie znajduje zastosowania zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż nie zostały spełnione oba warunki wymienione w lit. a i b tego przepisu łącznie, determinujące zastosowanie zwolnienia od podatku dla dostawy ww. budynku.

Zatem dokonana w dniu 20 lutego 2015 r. dostawa ww. budynku mieszkalnego podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stosownej stawki podatku.

Skoro dostawa ww. budynku mieszkalnego dokonana w dniu 20 lutego 2015 r. podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, również dostawa działki, na której posadowiony jest budynek podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podatku właściwej dla dostawy budynku.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, ze dostawa budynku powinna być opodatkowana według stawek wskazanych w art. 41 i nast. ustawy VAT i jednocześnie ta sama stawka ma zastosowanie do gruntu na którym posadowiony jest budynek, należało uznać za prawidłowe.

Przy czym przez grunt należy rozumieć geodezyjnie wyodrębnioną działkę, na której posadowiony jest przedmiotowy budynek.

Ponadto z wniosku wynika, że Spółka rozważa dokonanie sprzedaży ww. działki wraz z budynkiem po upływie 2 lat od daty zakupu. Po zakupie Spółka poniosła nakłady na rzecz nieruchomości, jednak nie przekroczyły one 30% wartości początkowej ustalonej według przepisów o podatku dochodowym. Nieruchomość będzie przedmiotem umowy najmu.

Nie są planowane dodatkowe nakłady, które przekroczyłyby 30% wartości początkowej nieruchomości.

Należy zauważyć, że jeżeli planowana przez Wnioskodawcę dostawa ww. budynku nastąpi w okresie nie krótszym niż 2 lata od momentu jego nabycia w dniu 20 lutego 2015 r. to będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, bowiem nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT lub przed nim, ani też w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego zasiedlenia.

Nabycie bowiem przez Wnioskodawcę w dniu 20 lutego 2015 r. ww. budynku mieszkalnego było dostawą dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia, o której mowa w art. 2 pkt 14 lit. a ustawy VAT, a poniesione przez Wnioskodawcę nakłady na rzecz nieruchomości nie przekroczą 30% wartości początkowej.

Skoro dostawa ww. ww. budynku mieszkalnego objęta będzie zwolnieniem od podatku, również dostawa działki (geodezyjnie wyodrębnionej), na której posadowiony jest ww. budynek, podlega zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że Spółka sprzedając budynek będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT pod warunkiem, że dokona sprzedaży po upływie przynajmniej 2 lat od dnia zakupu, a zwolnienie z opodatkowania znajdzie zastosowanie do gruntu, na którym budynek jest położony, należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że przedmiotem interpretacji nie była kwestia określenia właściwej stawki podatku VAT dla dostawy budynku mieszkalnego dokonanej 20 lutego 2015 r. bowiem Wnioskodawca nie zadał pytania i nie przedstawił własnego stanowiska w tym zakresie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.