Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.13.2019.1.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-13
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego przez podatnika świadczącego usługi w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego nieobejmujących usług doradztwa.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; rzeczoznawstwo; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 stycznia 2019 r. (data wpływu ˗ 17 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez podatnika świadczącego usługi w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego nieobejmujące usług doradztwa – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez podatnika świadczącego usługi w zakresie rzeczoznawstwa majątkowego nieobejmujące usług doradztwa.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W związku z nadaniem Wnioskodawcy uprawnień rzeczoznawcy majątkowego, świadczy on usługi wyceny nieruchomości objęte zakresem rzeczoznawstwa majątkowego. Powyższą działalność wykonuje w zakresie uzyskanych uprawnień zawodowych o których mowa w ustawie o gospodarce nieruchomościami. Usługi te obejmują jednak wyłącznie określanie wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością. Wnioskodawca podkreśla, że nie wykonuje czynności doradztwa, w tym, w zakresie rynku nieruchomości. W szczególności Wnioskodawca nie udziela porad i zaleceń np. co do kupna czy sprzedaży nieruchomości, nie wykorzystuje swojej wiedzy i znajomości rzeczy do sugerowania zastosowania określonych rozwiązań do danego problemu, mimo, że czynności te generalnie mogą być również objęte zakresem usług rzeczoznawstwa majątkowego. Działalność określona według klasyfikacji PKD 2007 jako 68.31.Z jednakże sprowadza się jedynie do ustalania na zlecenie wartości nieruchomości (bez elementu jakiegokolwiek doradztwa).

Poza usługami wyceny nieruchomości Wnioskodawca świadczy również usługi zarządzania nieruchomościami na rzecz wspólnot mieszkaniowych, polegające na zarządzaniu, obejmujące obsługę administracyjną oraz nadzorowanie nad technicznym utrzymaniem nieruchomości w stanie niepogorszonym, które to prace wykonywane są, na zlecenie Wspólnoty, przez inne firmy.

Dodatkowo Wnioskodawca świadczy również usługi z zakresu architektury, polegające na inwentaryzacji lokali i budynków, głównie dla potrzeb uzyskania zaświadczeń o samodzielności lokali mieszkalnych, które również nie stanowią usług doradztwa.

Wnioskodawca nie dokonuje dostaw towarów i świadczenia usług, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, dalej: ustawa o VAT). W szczególności nie dokonuje dostaw wyrobów z metali szlachetnych, dostaw towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, dostaw wyrobów tytoniowych, dostaw nowych środków transportu, dostaw terenów budowlanych czy też przeznaczonych pod ich zabudowę. Nie świadczy również usług prawniczych, czy też usług jubilerskich.

Wartość sprzedaży nie przekroczyła w żadnym z dwóch lat podatkowych (tj. 2017r., 2018r.) kwoty 200 000 złotych, w związku z czym Wnioskodawca wybrał od 1 stycznia 2019 r. zwolnienie z podatku od towarów i usług, składając oświadczenie na formularzu VAT-R.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarcza, polegającą na świadczeniu opisanych w stanie faktycznym usług z zakresu wyceny nieruchomości, zarządzania nieruchomościami oraz usług z zakresu architektury, innych niż usługi doradcze, podatnik może stosować zwolnienie z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przepisów ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Jednocześnie, ustawodawca przewidział, że niektóre usługi wymienione wprost w ustawie i przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie podlegają przedmiotowemu zwolnieniu z VAT. Takimi usługami są świadczone przez Wnioskodawcę usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi wykonywane na zlecenie wspólnot mieszkaniowych. Zgodnie bowiem z § 3 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2018 r. poz. 701, dalej: „Rozporządzenie”) zwalnia się od podatku usługi zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi, świadczone na zlecenie, z wyłączeniem wyceny nieruchomości mieszkalnych (PKWiU ex 68.32.11.0 i PKWiU ex 68.32.12.0).

Niezależenie od przedmiotowych zwolnień wymienionych w ustawie o VAT i przepisach wykonawczych, w odniesieniu do całokształtu sprzedaży dokonywanej w ramach działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, podatnik może zastosować podmiotowe zwolnienie z opodatkowywania przy założeniu spełnienia warunków określonych w art. 113 ustawy o VAT.

Zgodnie z powołanym przepisem, zwalnia się z opodatkowania VAT sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła łącznie kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Natomiast zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, zwolnienie nie ma zastosowania m.in. do podatników świadczących usługi prawnicze, jubilerskie oraz usługi w zakresie doradztwa.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „doradztwo”, w konsekwencji należy odnieść się do definicji w znaczeniu językowym.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (sjp.pwn.pl), „doradztwo” oznacza udzielanie fachowych porad. Natomiast termin „doradzać” znaczy udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Doradztwo jest więc udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych.

Analizując charakter usług rzeczoznawstwa majątkowego wskazać należy art. 174 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U., dalej: ustawa o gospodarce nieruchomościami), który wskazuje zakres czynności wchodzących w skład usług rzeczoznawstwa.

Zgodnie z art. 174 ust. 2 w zw. z ust. 3 wskazanej ustawy, rzeczoznawca majątkowy to osoba fizyczna posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości, która dokonuje określania wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością.

Ponadto, do czynności objętych rzeczoznawstwem majątkowym, zalicza się na podstawie art. 174 ust. 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami także sporządzanie opracowań i ekspertyz, niestanowiących operatu szacunkowego, dotyczących m. in. rynku nieruchomości oraz doradztwa w zakresie tego rynku; efektywności inwestowania w nieruchomości i ich rozwoju; skutków finansowych uchwalania lub zmiany planów miejscowych. W przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawca wskazanych czynności jednak nie wykonuje, ograniczając się jedynie do sporządzania operatów szacunkowych, określających wartości nieruchomości, zleconych przez gminy, banki, spółdzielnie mieszkaniowe oraz przez klientów indywidualnych.

Jak wskazano powyżej, rzeczoznawstwo majątkowe, o którym mowa w ustawie o gospodarce nieruchomościami, jest pojęciem szerszym od pojęcia „doradztwa”. Zakres usług rzeczoznawstwa obejmuje m.in. doradztwo, ale nie ogranicza się do usług doradczych, zatem nie każdy rzeczoznawca majątkowy świadczy usługi doradcze. W konsekwencji, biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy, wyłączeniem ze zwolnienia z opodatkowania VAT, na mocy art. 113 ust. 13 ustawy o VAT objęte są wyłącznie te usługi świadczone przez rzeczoznawców, które polegają na świadczeniu usług doradczych. Wykonywanie pozostałych czynności wchodzących w zakres rzeczoznawstwa majątkowego, które nie mają charakteru doradzania, udzielania porad i zaleceń, nie wyklucza zastosowania zwolnienia z opodatkowania VAT, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Prezentowane przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Krajowej Informacji Skarbowej oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) w interpretacji indywidualnej z 18 sierpnia 2017 r. (sygn. 0112-KDIL4.4012.199.2017.2.JK) potwierdził stanowisko podatnika wskazując, że: „Podsumowując, w przedstawionej sytuacji Wnioskodawca, jako osoba fizyczna prowadząca działalność w zakresie wycen nieruchomości, analiz i pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, nieprowadząca tzw. działalności doradczej, może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy”.

Natomiast w interpretacji indywidualnej z 14 lutego 2017 r. (sygn. 1462-IPPP2.4512.10.2017.2.KOM) organ stwierdził, że: „gdy czynności wykonywane przez Wnioskodawczynię z zakresu wyceny nieruchomości wyłącznie w formie operatów szacunkowych świadczone na rzecz urzędów, starostw powiatowych i innych osób prawnych i fizycznych, nie obejmują usług w zakresie doradztwa, ani udzielania porad i wyjaśnień w formie ustnej lub pisemnej związanych z posiadanymi uprawnieniami zawodowymi, to w sprawie nie ma zastosowania wyłączenie ze zwolnienia podmiotowego, określone w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT”.

Wnioskodawca pragnie również zwrócić uwagę na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Łodzi z 4 lipca 2012 r. (sygn. I SA/Łd 639/12), w którym Sąd również odniósł się do możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania VAT w odniesieniu do podatników świadczących usługi objęte rzeczoznawstwem majątkowym. Zgodnie z powołanym wyrokiem „nie może budzić wątpliwości, że zachodzą wzajemne relacje pomiędzy zakresem pojęciowo-znaczeniowym: rzeczoznawstwa i doradztwa, gdyż rzeczoznawca może posiadaną wiedzę wykorzystywać w dwojaki sposób a to: przy wydawaniu opinii, opracowywaniu ekspertyzy, korzystając ze swojej wiedzy fachowej na dany temat przedstawia tę wiedzę i wówczas niewątpliwie usługi - wydawanie tych opinii, ekspertyz, należy traktować jako usługi rzeczoznawstwa; natomiast jeśli posiadaną wiedzę wykorzystuje na wskazywanie najlepszych najbardziej optymalnych rozwiązań, nakłaniając odbiorcę takiej usługi do zastosowania się do rady, porady, wskazówki, dyrektywy postępowania - to wówczas świadczy usługę doradczą. (\`(...)\`) Z wykładni językowej i wzajemnej relacji pojęć: rzeczoznawstwa i doradztwa wynika, że rzeczoznawca może świadczyć usługi rzeczoznawstwa i usługi doradztwa. Tymczasem ustawodawca w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług wskazał jedynie na usługi w zakresie doradztwa, zaś delegacja ustawowa uprawniała i obligowała ministra do spraw finansów publicznych do określenia listy usług w zakresie doradztwa”.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy fakt prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług rzeczoznawstwa majątkowego innych niż usługi doradcze, nie wyklucza możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Działalność polegająca na świadczeniu zwolnionych z VAT usług zarządzania nieruchomościami mieszkalnymi na zlecenie również nie stoi w sprzeczności z art. 113 ustawy o VAT regulującym warunki zastosowania zwolnienia. Podobnie sytuacja wygląda w odniesieniu do świadczonych przez Wnioskodawcę usług w ramach działalności architektonicznej ograniczających się wyłącznie do sporządzanie inwentaryzacji lokali i budynków. Działalność ta również daleka jest od doradztwa zarówno technicznego, ale i jakiegokolwiek innego doradztwa, a zatem nie wyklucza możliwości zastosowania zwolnienia z VAT.

Podobne wnioski płyną z interpretacji z 26 listopada 2018 r. sygn. 0115-KDIT1-3.4012.656.2018.1.DM wydanej w odniesieniu do podobnego stanu faktycznego:, jeżeli Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności będzie świadczyć usługi projektowe na rzecz administracji nieruchomościami, wspólnot mieszkaniowych z wykluczeniem świadczenia usług doradztwa technicznego (bądź jakiegokolwiek doradztwa), a wartość sprzedaży nie przekroczy w 2018 roku w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym kwoty 200.000 zł, to będzie miał prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy”

Biorąc pod uwagę wyżej wskazane przepisy oraz powołane orzeczenia i interpretacje, zdaniem Wnioskodawcy żaden z rodzajów prowadzonej przez niego działalności nie narusza przepisów warunkujących możliwość zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 113, ponieważ żadna ze świadczonych przez niego usług nie ma charakteru doradczego. W konsekwencji, z uwagi na wysokość obrotów ze sprzedaży które nie przekroczyły w roku 2018 kwoty 200000 zł Wnioskodawca może stosować zwolnienie z opodatkowania VAT sprzedaży dokonywanej od początku 2019 r., przy założeniu zgłoszenia wyboru zwolnienia w odpowiednim terminie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm. zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT).

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności (art. 15 ust. 1 ustawy o VAT).

Natomiast działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy o VAT do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych
    
    *   jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 4 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności.

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy o VAT wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 11 ustawy o VAT podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy o VAT zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
    
    *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
    *   wyrobów tytoniowych,
    *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    
    4.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    5.  terenów budowlanych,
    6.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, należy stwierdzić, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają usługi prawnicze, w zakresie doradztwa oraz usługi jubilerskie.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W związku z nadanymi Wnioskodawcy uprawnieniami do wykonywania zawodu rzeczoznawcy majątkowego, świadczy on usługi wyceny nieruchomości objęte zakresem rzeczoznawstwa majątkowego. Działalność tę Wnioskodawca wykonuje w zakresie uprawnień zawodowych, o których mowa w ustawie o gospodarce nieruchomościami. Powyższe usługi – świadczone przez Wnioskodawcę - obejmują wyłącznie określanie wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale z gruntem związanych. W szczególności Wnioskodawca nie udziela porad i zaleceń – np. co do kupna, czy sprzedaży nieruchomości - oraz nie wykorzystuje swojej wiedzy i znajomości rzeczy do sugerowania rozwiązań danego problemu, mimo, że czynności te mogą być objęte zakresem rzeczoznawstwa majątkowego. Działalność Wnioskodawcy według klasyfikacji PKD 2007 objęta jest kodem 68.31.Z, ale sprowadza się jedynie do ustalania, na zlecenie, wartości nieruchomości.

Poza usługami wyceny nieruchomości Wnioskodawca świadczy również usługi zarządzania nieruchomościami na rzecz wspólnot mieszkaniowych, polegającą na zarządzaniu obejmujące obsługę administracyjną oraz nadzór nad technicznym utrzymaniem nieruchomości w stanie niepogorszonym, które to prace, na zlecenie Wspólnoty, wykonywane są przez inne firmy.

Dodatkowo Wnioskodawca świadczy usługi z zakresu architektury, polegające na inwentaryzacji lokali i budynków, głównie dla potrzeb uzyskania zaświadczeń o samodzielności lokali mieszkalnych, które również nie stanowią usług doradztwa.

Wnioskodawca wskazał również, że nie dokonuje dostaw towarów i świadczenia usług, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. W szczególności nie dokonuje dostaw wyrobów z metali szlachetnych, dostaw towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, dostaw wyrobów tytoniowych, dostaw nowych środków transportu, dostaw terenów budowlanych, czy też przeznaczonych pod ich zabudowę. Wnioskodawca nie świadczy również usług prawniczych, czy też jubilerskich.

Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego zaznaczył również, że wartość sprzedaży nie przekroczyła w żadnym z dwóch lat podatkowych (tj. 2017 r. i 2018 r.) kwoty 200000 zł i w związku z tym Wnioskodawca wybrał od 1 stycznia 2019 r. zwolnienie z podatku od towarów i usług składając oświadczenie na formularzu VAT-R.

Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy jest możliwość skorzystania przez niego ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą obejmująca świadczenie usług z zakresu wyceny nieruchomości, zarządzania nieruchomościami oraz usług z zakresu architektury, przedstawionych w stanie faktycznym, które – jak zaznaczył Wnioskodawca – nie obejmują usług doradczych, jak też usług prawniczych i jubilerskich.

Mając na uwadze przywołane przepisy prawa oraz przedstawione we wniosku okoliczności faktyczne sprawy należy stwierdzić, że skoro, jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca wykonuje wyłącznie działalność polegającą na wycenie wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością, objęte kodem PKD: 68.31.Z, a także działalność polegającą na zarządzie nieruchomościami oraz świadczy – opisane we wniosku – usługi z zakresu architektury, nie świadcząc przy ty, innych usług ani nie wykonując innej działalności gospodarczej, w szczególności obejmującej świadczenie usług z zakresu doradztwa, a wartość sprzedaży opodatkowanej przez Wnioskodawcę nie przekroczyła w poprzednich latach podatkowych tj. 2017 i 2018 kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, to ma on prawo do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnych indywidualnych sprawach, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Natomiast w związku z przywołanym przez Wnioskodawcę we wniosku orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi stwierdzić należy, że Organ nie ma obowiązku powielania w treści interpretacji rozstrzygnięć zawartych w orzeczeniach sądów administracyjnych. Zgodnie ze stanowiskiem NSA: „Zastrzec należy, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzecznictwo sądów administracyjnych ma istotne znaczenie, ponieważ zawiera wskazówki co do interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz ich zastosowania. Nie kwestionując i w żaden sposób nie podważając tego znaczenia, podkreślić jednak należy, że istnienie orzecznictwa sądów administracyjnych nie odbiera organowi wydającemu interpretację prawa do samodzielnej oceny zdarzeń i wykładni przepisów w sprawach innych niż ta, w której konkretny wyrok zapadł. Organ wydający interpretację ma wręcz obowiązek dokonania samodzielnej oceny przedstawionego we wniosku zagadnienia” (wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2017 sygn. akt II FSK 2211/15).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \[…\], w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.