Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-743/13/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-10-28
Teza: obowiązki płatnika w związku z udziałem pracowników w spartakiadzie
Słowa kluczowe: fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; impreza-impreza sportowa; obowiązek-obowiązek płatnika; pracodawca; pracownik; przychód-przychód ze stosunku pracy; przychód-źródła przychodu; zawody
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2013 r. (data wpływu do tut. Biura – 25 lipca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 03 października 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z udziałem pracowników w spartakiadzie - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z udziałem pracowników w spartakiadzie.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 20 września 2013 r. znak: IBPB II/1/415-743/13/MCZ wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono w dniu 03 października 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Organizacje Związkowe działające w zakładzie pracy Wnioskodawcy (spółka akcyjna) zamierzają zorganizować Międzyzakładową Spartakiadę. Impreza ma mieć charakter otwarty i udział w niej będą mogli wziąć wszyscy pracownicy i emeryci. Związki Zawodowe zajmą się całą organizacją rozgrywek, tj. wynajęciem obiektów sportowych, zorganizowaniem sędziów, zakupem sprzętu, pucharów, zarybieniem stawu na potrzeby zawodów wędkarskich, zorganizowaniem podsumowania imprezy wraz z poczęstunkiem, natomiast kosztem całej imprezy obciążony zostałby Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych.

Impreza będzie miała charakter sportowy, rozgrywki w różnych dyscyplinach będą trwały kilka dni i będą rozgrywane w różnych miejscach, a uczestnicy mogą się powtarzać w różnych konkurencjach.

Uczestnicy Spartakiady wystąpią w imieniu i na rzecz swojego pracodawcy, (w strojach sportowych z nazwą i logo zakładu pracy) w związku z czym wypromują wizerunek firmy Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki z Zakładowego Funduszy Świadczeń Socjalnych poniesione na organizację imprezy sportowej należy uznać jako świadczenie na rzecz pracowników i czy w związku z powyższym stanowić będą przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a na Spółce będzie ciążył obowiązek płatnika z tego tytułu?

Jeżeli tak, to w jaki sposób podzielić wydatki poniesione na zorganizowanie imprezy na poszczególnych pracowników, jeżeli nie wszyscy pracownicy mają obowiązek uczestnictwa w imprezie, oraz mogą w zróżnicowanym stopniu korzystać z udostępnionych im atrakcji oraz brać udział w różnych konkurencjach sportowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, sfinansowanie zorganizowanej imprezy sportowej nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na to, że nie jest możliwe określenie jaka kwota przypada na każdego uczestnika, ponieważ impreza ta będzie miała charakter otwarty i skierowana będzie dla wszystkich pracowników, którzy w zróżnicowany sposób korzystać będą z udostępnionych atrakcji (np. będą brać udział w różnej ilości dyscyplin sportowych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 11 ust. 1 powołanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z powyższej definicji przychodów pracownika wynika, iż ustawodawca zaliczył do niej nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy oraz wykonywanie usług, bądź udostępnianie rzeczy lub praw. Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do postanowień art. 12 ust. 3 ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Przedmiotem nieodpłatnych świadczeń nie są tylko rzeczy, lecz również świadczone na rzecz podatnika usługi. Przychód może być wyrażony wyłącznie w pieniądzu. Stąd też, przychodem są nie tyle same świadczenia, lecz ich wartość. Do nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych na rzecz pracownika związanych ze stosunkiem pracy zalicza się zatem, między innymi różnego rodzaju spotkania o charakterze imprez integracyjnych, a w zasadzie ich wartość. Stąd też, w sytuacji usług zakupionych przez pracodawcę, wartość pieniężną tych świadczeń ustala się według cen zakupu.

Sposób określenia tej wartości wynika z art. 11 ust. 2a powyższej ustawy, stanowiącego, że wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Stosownie do art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Organizacje Związkowe działające w zakładzie pracy Wnioskodawcy (spółka akcyjna) zamierzają zorganizować Międzyzakładową Spartakiadę. Impreza ma mieć charakter otwarty i udział w niej będą mogli wziąć wszyscy pracownicy i emeryci. Związki Zawodowe zajmą się organizacją rozgrywek, tj. wynajęciem obiektów sportowych, zorganizowaniem sędziów, zakupem sprzętu, pucharów, zarybieniem stawu na potrzeby zawodów wędkarskich, zorganizowaniem podsumowania imprezy wraz z poczęstunkiem, natomiast kosztem całej imprezy obciążony zostałby Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych.

Impreza będzie miała charakter sportowy, rozgrywki w różnych dyscyplinach będą trwały kilka dni i będą rozgrywane w różnych miejscach, a uczestnicy mogą się powtarzać w różnych konkurencjach.

Uczestnicy Spartakiady wystąpią w imieniu i na rzecz swojego pracodawcy, (w strojach sportowych z nazwą i logo zakładu pracy) promując w ten sposób wizerunek firmy Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa i ww. okoliczności faktyczne, w szczególności zaś to, iż uczestnicy spartakiady międzyzakładowej będą reprezentować pracodawcę, utrwalając i promując wizerunek firmy, stwierdzić zatem należy, iż wartość przedmiotowych wydatków, które zostaną poniesione na rzecz pracowników i emerytów występujących w imieniu i na rzecz swojego pracodawcy w imprezie sportowej nie będą stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika z tego tytułu.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że nie powstanie przychód należało uznać za prawidłowe chociaż z innych przyczyn niż wskazał Wnioskodawca we własnym stanowisku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.