Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-103/07/10-S/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-31
Teza: Premia pieniężna przyznawana za spełnienie określonych warunków, nie związana z żadną konkretną dostawą ,jest wynagrodzeniem nabywcy za jego określone zachowanie względem dostawcy (za świadczoną usługę na rzecz dostawcy). Określone wyżej zachowanie nabywcy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 5 ust. 1 pkt 1 uptu) jako odpłatne świadczenie usług (art. 8 ust. 1 uptu).
Słowa kluczowe: opodatkowanie-zakres opodatkowania; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 674/10 – stwierdza, iż stanowisko Spółki jawnej, przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2007 r. (data wpływu: 25 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zawarła umowę dystrybucyjną z producentem sprzętu AGD mającą na celu organizację i sprzedaż tych wyrobów.

Spółka poza czynnością kupna-sprzedaży, w której występuje jako nabywca sprzętu AGD, nie ma obowiązku wykonywania innych świadczeń na rzecz producenta. Ponadto nie powstają jakiekolwiek inne zobowiązania Spółki wobec niego.

W sytuacji przekroczenia wysokości określonego targetu (jest to plan obrotu w poszczególnych okresach rozliczeniowych), na mocy tej umowy przysługuje Spółce bonus – premia pieniężna. W przypadku realizacji 100% targetu, na dany miesiąc, przysługuje jej bonus w wysokości 3,00% od wartości faktycznie zrealizowanego targetu, który jest rozliczany po jego realizacji w ujęciu kwartalnym.

Dokumentami potwierdzającymi wysokość bonusów otrzymywanych przez Wnioskodawcę będą noty (uznaniowe lub obciążeniowe wystawiane przez strony transakcji). W notach tych Spółka nie wykazuje podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymanie premii pieniężnej należy traktować jako:

1.  świadczenie usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.)?
2.  korektę obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 4 ww. ustawy
3.  świadczenie wyłączone spod opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

3.  Jakimi dokumentami powinna być taka czynność potwierdzona?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy (odpłatne), rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści powołanego przepisu wynika, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, nie obejmuje wyłącznie działań Spółki jako podatnika, ale także jego zaniechań poprzez zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, usługa jest świadczeniem, które nie stanowi dostawy towaru. Wobec tego zdaniem Wnioskodawcy, nie może wystąpić taka sytuacja faktyczna, która w świetle tego unormowania stanowiłaby jednocześnie dostawę towaru i świadczenie usługi. Przepis ten wyklucza takie rozwiązanie, rozdzielając usługi od dostaw.

Należy podkreślić fakt, iż dokonywanie przez Spółkę zakupów u producenta, jak i terminowe uregulowanie świadczenia pieniężnego poprzez zapłatę mieści się w czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług w postaci dostawy towarów. Nie można więc w tej sytuacji uznać zrealizowania na rzecz producenta określonego z góry pułapu zakupów jak i terminową zapłatę za świadczenie usługi. Na określony pułap obrotów składa się odpowiednia liczba transakcji sprzedaży, czyli dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

W ocenie Zainteresowanego opodatkowanie czynności, w związku z którymi producent przyznaje Spółce premie pieniężne, prowadziłoby do podwójnego opodatkowania tej samej czynności, raz jako dostawy towarów, drugi raz jako świadczenia usług.

Podwójne opodatkowanie jest natomiast sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 84 oraz w pewnym sensie w art. 217 Konstytucji.

Analogiczne rozwiązania przewidują również przepisy unijne - art. 24 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U UE. L. 2006.347.1), zgodnie z którymi podwójne opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej jest niedopuszczalne.

Zakaz podwójnego opodatkowania znalazł również swoje odzwierciedlenie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości np. wyrok z dnia 27 czerwca 1989 r., sygn. akt J50/88 w sprawie Heinz K.

Ponadto zwrócić należy uwagę na to, że usługa charakteryzuje się wzajemnością świadczenia. W przedmiotowym przypadku natomiast, otrzymanie od producenta bonusów nie wiąże się z żadnym świadczeniem na jego rzecz. Zakup towaru jest bowiem inną opodatkowaną transakcją.

Samo osiągnięcie czy przekroczenie danego obrotu przez Wnioskodawcę jest zdarzeniem niepewnym, do osiągnięcia którego wcale nie jest on zobligowany. Niespełnienie się tego zdarzenia nie powoduje żadnych konsekwencji w stosunku do niego. Spółka nie płaci żadnych kar czy odszkodowań z tego tytułu, co wskazuje na brak elementu wzajemności (który charakteryzuje usługi). Zatem wypłacona premia nie może być traktowana jako wynagrodzenie za świadczenie usług.

W świetle przedstawionych powyżej argumentów Zainteresowany uważa, że wypłacona przez producenta premia (bonus) nie stanowi również podstawy do wystawienia przez producenta faktury korygującej i zmniejszenia kwoty należnej z tytułu sprzedaży, ponieważ celem premii pieniężnej nie jest obniżenie ceny sprzedawanego towaru.

Stanowisko takie potwierdza również wyrok NSA z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt I FSK 94/06.

W ocenie Wnioskodawcy, udzieloną mu przez producenta premię pieniężną z tytułu osiągnięcia określonego pułapu obrotów należy uznać za obojętną na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług. Zatem jeżeli czynność ta nie podlega ustawie o VAT, to powinna być udokumentowana notami (obciążeniowymi lub uznaniowymi) – czyli innymi dokumentami księgowymi w rozumieniu ustawy o rachunkowości.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 25 stycznia 2008 r. interpretację indywidualną nr ILPP2/443-103/07-2/TW, w której stanowisko Spółki jawnej uznał za nieprawidłowe.

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny oraz przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), w ww. interpretacji indywidualnej stwierdzono, iż otrzymywane premie pieniężne stanowić będą rodzaj wynagrodzenia za świadczone przez nabywców na rzecz dostawcy usługi, które podlegać będą opodatkowaniu na zasadach ogólnych oraz winny być udokumentowane poprzez wystawienie przez świadczącego usługę faktury VAT, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy.

Premia ta nie jest związana z żadną konkretną dostawą i nie ma charakteru dobrowolnego, jest bowiem uzależniona od konkretnego zachowania nabywcy.

Jest to relacja zobowiązaniowa, którą na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 cyt. wyżej ustawy o podatku VAT.

Pismem z dnia 6 lutego 2008 r. Spółka jawna wezwała Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji indywidualnej z dnia 25 stycznia 2008 r. nr ILPP2/443-103/07-2/TW.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 7 marca 2008 r. nr ILPP2/443/W-13/08-2/SJ, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym, Spółka jawna reprezentowana przez Doradcę podatkowego wniosła w dniu 14 kwietnia 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie przepisu art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowieniem z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1296/08 przekazał sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu sprawy, wydał wyrok w dniu 8 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 1202/08, w którym uchylił zaskarżoną interpretację.

Pismem z dnia 16 marca 2009 r. Minister Finansów złożył skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Wyrokiem z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 744/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.

Wojewódzki Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wyrokiem z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 674/10, uchylił zaskarżoną interpretację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 674/10 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 347 ze zm.) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 ustawy wskazać należy, iż każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 ustawy. Usługa w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, to transakcja gospodarcza, co oznacza, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym.

Przy czym aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, bądź też związane są ze świadczeniem dodatkowych usług na rzecz sprzedawcy itp.

Z treści przedmiotowego wniosku wynika, iż Spółka zawarła umowę dystrybucyjną z producentem sprzętu AGD mającą na celu organizację i sprzedaż tych wyrobów. W sytuacji przekroczenia wysokości określonego targetu (jest to plan obrotu w poszczególnych okresach rozliczeniowych), na mocy tej umowy przysługuje jej bonus – premia pieniężna. Dokumentami potwierdzającymi wysokość bonusów otrzymywanych przez Wnioskodawcę będą noty (uznaniowe lub obciążeniowe wystawiane przez strony transakcji). W notach tych Spółka nie wykazuje podatku VAT.

Jak wyżej zauważono aby można było mówić o kwalifikacji danej czynności jako czynności opodatkowanej VAT musi zaistnieć stosunek wzajemny między stronami danej czynności. Pojęcie świadczenia wzajemnego sprowadza się do zobowiązania jednej osoby (dłużnika) do określonego świadczenia na rzecz drugiej osoby (wierzyciela) i prawo tej drugiej osoby do domagania się wykonania na jej rzecz świadczenia. Świadczenie to jest zatem niczym innym jak określonym zachowaniem się dłużnika na rzecz wierzyciela, zgodnie z zobowiązaniem płynącym ze stosunku prawnego.

Za orzeczeniem Sądu z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 674/10 należy powtórzyć, iż: „Nie ma także żadnych podstaw, aby tylko z uwagi na fakt niepowiązania przez dostawcę z poszczególnymi transakcjami przekazywanej nabywcy premii jedynie za osiągniętą wartość zakupów, dopatrywać się u tegoż ostatniego świadczenia usługi na rzecz dostawcy. Z samego tylko określenia przez sprzedawcę tytułu płatności wynagrodzenia (premii) nie można wywodzić, że podmiot je otrzymujący świadczy usługę na rzecz płacącego. Wobec powyższego należy skonstatować, że osiąganie określonego poziomu obrotów w określonym czasie skutkujące otrzymaniem premii pieniężnej przez nabywcę towarów, a z drugiej strony udzielenie tej premii przez sprzedawcę (dostawcę) nie podlega opodatkowaniu VAT. W konsekwencji przyjąć należy, że zdarzenie to nie rodzi obowiązku wystawienia faktury VAT”.

Reasumując, bonusy które Spółka otrzymuje od producenta sprzętu AGD z tytułu zrealizowania przez nią określonego poziomu obrotów, nie rodzą obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług, bowiem w takim przypadku nie dochodzi do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy. Jednocześnie przedmiotowe bonusy nie powinny być udokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez Zainteresowanego.

Ponadto wyjaśnić należy, iż podstawą opodatkowania – według art. 29 ust. 1 ustawy – jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 grudnia 2010 r.), obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Wskazać należy, iż w sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami) i nie wiąże się z wykonywaniem na rzecz sprzedawcy dodatkowych czynności (zobowiązanie do prowadzenia akcji o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym etc.), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy.

Rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu.

Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży.

Natomiast rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) - obowiązującym przed dniem 1 grudnia 2008 r.

Wnioskodawca wskazał, iż w sytuacji przekroczenia wysokości określonego targetu przysługuje Spółce bonus. W przypadku realizacji 100% targetu, na dany miesiąc, przysługuje jej bonus w wysokości 3,00% od wartości faktycznie zrealizowanego targetu, który jest rozliczany po jego realizacji w ujęciu kwartalnym.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie premie pieniężne wypłacane przez kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy, można przyporządkować do konkretnych dostaw, gdyż obrót uprawniający do uzyskania gratyfikacji pieniężnych ustalany jest na podstawie wielkości faktycznie zrealizowanych zakupów, dokonanych w konkretnie określonym przedziale czasowym. Wysokość przydzielanych premii pieniężnych (bonusów) jest określona w postaci wskaźnika procentowego od określonego obrotu zrealizowanego w okresie podlegającym rozliczeniu, z reguły jest to okres kwartalny lub roczny.

Ponadto świadczenie w postaci premii pieniężnych (bonusów) nie ma odpowiednika w żadnym świadczeniu (usłudze) Zainteresowanego. Dokonywanie przez Spółkę zakupów zależy wyłącznie od jej dobrej woli, potrzeb i możliwości finansowych, a wypłacane przez kontrahenta premie pieniężne (bonusy) mają jedynie zachęcać ją do podejmowania decyzji korzystnych z jego punktu widzenia.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, że przedmiotowe premie pieniężne (bonusy) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako świadczenie usług, stanowią w istocie rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy – zmniejszający podstawę opodatkowania.

Ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury zostały określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, treścią ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z § 16 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

W myśl § 16 ust. 2 ww. rozporządzenia faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

1.  określone w § 9 ust. 1 pkt 1-3,
2.  nazwę towaru lub usługi objętych rabatem;

4.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
5.  kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” (§ 16 ust. 7 rozporządzenia).

Wobec powyższego w ocenie tut. Organu, premie pieniężne wypłacane przez kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy, stanowiące rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami, zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy, zmniejszający podstawę opodatkowania – na podstawie przepisu § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r., obligują kontrahenta (udzielającego premię) w takiej sytuacji do wystawienia faktury korygującej uwzględniającej wymogi wynikające z § 16 ust. 2 tego rozporządzenia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.