Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-959/13/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-11-08
Teza: Czy w myśl art. 21 ustawy podatnikiem uzyskującym przychody z tytułu świadczeń wymienionych w art. 21 ustawy jest wystawca faktury czyli Dostawca, a nie odbiorca należności czyli X, do którego jest sprzedawana należność wynikająca z faktury?
Słowa kluczowe: należność; podatnik; Szwecja; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; usługi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 1 lipca 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 30 lipca 2013 r.), uzupełnionym w 30 września 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia kto jest podatnikiem uzyskującym przychody z tytułu świadczeń wymienionych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (stan faktyczny) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 lipca 2013 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia kto jest podatnikiem uzyskującym przychody z tytułu świadczeń wymienionych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 17 września 2013 r. Znak IBPBI/2/423-958/13/AP IBPBI/2/423-959/13/AP IBPBI/2/423-960/13/AP wezwano Wnioskodawcę do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 30 września 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego, polskim rezydentem podatkowym. Jedynym udziałowcem Spółki jest podmiot z siedzibą w Szwecji (zwany dalej „Dostawcą”). Spółka zajmuje się działalnością handlową wyrobów z tworzyw sztucznych. Spółka, na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, korzysta odpłatnie z usług Dostawcy. Należności za usługi dokonywane są na podstawie comiesięcznych faktur wystawianych przez Dostawcę, jako sprzedawcę i wykonawcę usługi, w których wskazuje jako odbiorcę należności inną spółkę z grupy - X (spółka prawa handlowego z siedzibą w Szwecji, do której należności wynikające z faktur są sprzedawane przez Dostawcę, w momencie wystawienia faktury).

Dostawca, jak i X są spółkami prawa handlowego (osoby prawne), a Spółka jest w posiadaniu certyfikatu rezydencji potwierdzającego, że Dostawca, jak i X, są szwedzkimi rezydentami w rozumieniu Konwencji oraz oświadczeń Dostawcy, jak i X, iż nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów w kraju siedziby. Dostawca, świadczący usługę na rzecz Wnioskodawcy, jak i X, nie posiadają na terytorium Polski oddziału ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (tzn. nie posiadają w Polsce zakładu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Ponieważ art. 21 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm.) wymiennie przywołuje podatnika jak też odbiorcę należności, Spółka prosi o potwierdzenie, czy w myśl ww. art. 21 ustawy podatnikiem uzyskującym przychody z tytułu świadczeń wymienionych w art. 21 ustawy jest wystawca faktury (czyli Dostawca), czy odbiorca należności (czyli X), do którego jest sprzedawana należność wynikająca z faktury?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy dotyczące zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nierezydentów w Polsce z tytułu m.in. prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego (pod warunkiem posiadania certyfikatu rezydencji kontrahenta zagranicznego) stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska. Spółka jako podatnik w rozumieniu art. 21 ustawy traktuje Dostawcę, będącego jednocześnie wystawcą faktury, a tym samym podmiotem osiągającym dochód z tytułu świadczeń wymienionych w art. 21 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, korzysta odpłatnie z usług Dostawcy. Należności za usługi dokonywane są na podstawie comiesięcznych faktur wystawianych przez Dostawcę jako sprzedawcę i wykonawcę usługi, w których wskazuje on jako odbiorcę należności inną spółkę – X. Dostawca, jak i X są spółkami prawa handlowego (osoby prawne), a Spółka jest w posiadaniu certyfikatu rezydencji potwierdzającego, że Dostawca, jak i X są szwedzkimi rezydentami w rozumieniu Konwencji oraz oświadczeń Dostawcy, jak i X, iż nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów w kraju siedziby. Dostawca, świadczący usługę na rzecz Wnioskodawcy, jak i X, nie posiadają na terytorium Polski oddziału ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (tzn. nie posiadają w Polsce zakładu w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „updop”) oraz odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia kto jest podatnikiem podatku dochodowego – Dostawca czy X (odbiorca należności) - w rozumieniu art. 21 updop.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 updop, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – ograniczony obowiązek podatkowy.

Przepis art. 21 ust. 1 updop stanowi, iż podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1.z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2.z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a.z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

\-ustala się w wysokości 20% przychodów.

Stosownie do art. 21 ust. 2 updop przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 updop, zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

1.  spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo
2.  położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej;

2.uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;

3.spółka:

1.  której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub
2.  której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

4.odbiorcą należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

1.  spółka, o której mowa w pkt 2, albo
2.  zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, że opodatkowaniu w Polsce podlegają przychody uzyskane przez podatników będących nierezydentami dla celów podatkowych w Polsce. Podstawowym więc zagadnieniem, które powstaje w tym kontekście jest kwestia czy odbiorca należności, tj. X, na którego rachunek bankowy wypłacane są przez Spółkę środki pieniężne może zostać uznany za podatnika podatku dochodowego od osób prawnych osiągającego przychód z tytułu usług świadczonych przez Dostawcę.

W doktrynie prawa podatkowego oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej. Oznacza to, że aby można było mówić o uzyskanym przez podatnika przychodzie, otrzymywane świadczenie musi mieć charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi.

Należy zatem zwrócić uwagę, że w związku z wykonywaną na rzecz Wnioskodawcy usługą, odbiorcy należności - X nie przysługuje tytuł prawny – wynagrodzenie za usługę - do wypłaconych z tego tytułu środków pieniężnych. Tytuł prawny do tych środków posiada Dostawca, ponieważ to on jest wierzycielem Spółki z tytułu zawartej umowy i jako taki może domagać się od Spółki zapłaty. Należy zatem uznać, że odbiorca należności nie uzyskuje przychodu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej z tytułu należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 updop. To Dostawca uzyskuje przychód podatkowy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Sama dyspozycja Dostawcy, zgodnie, z którą wynagrodzenie za wykonaną usługę jest przelewane na rachunek bankowy odbiorcy należności - X – w związku z zawartą umową sprzedaży wierzytelności - nie może wpływać na treść stosunku zobowiązaniowego o charakterze publicznoprawnym (zobowiązania podatkowego) i powodować, aby status podatnika przysługiwał innemu podmiotowi niż podmiotowi osiągającemu przychód z tytułu wykonanej usługi. Są to bowiem jedynie postanowienia regulujące sposób dokonywania płatności; (techniczny sposób rozliczenia).

Reasumując, dla posiadania statusu podatnika podatku dochodowego decydująca jest okoliczność przysługiwania danemu podmiotowi tytułu prawnego do wypłacanych przez dłużnika środków pieniężnych (z tytułu wynagrodzenia za wykonaną usługę), bez znaczenia pozostaje natomiast w tym zakresie sam fakt, iż na skutek dyspozycji podatnika środki te są wypłacane na rachunek innego podmiotu. Posiadanie statusu podatnika jest bowiem okolicznością obiektywną, wynikającą z uregulowań updop i będącą następstwem uzyskania przez dany podmiot przysporzenia.

Stanowisko Spółki, zgodnie z którym podatnikiem w rozumieniu art. 21 updop jest Dostawca uznać zatem należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, iż w zakresie pytania dotyczącego zdarzenia przyszłego wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.