Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-888/13/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-11-27
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków.
Słowa kluczowe: gmina; infrastruktura; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2013 r. (data wpływu 3 września 2013 r.), uzupełnionym w dniu 22 listopada 2013 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 września 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 22 listopada 2013 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych usług, prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Gmina, działająca jako jednostka samorządu terytorialnego, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. W latach 2010-2011 Gmina zrealizowała inwestycję, służącą rozwojowi infrastruktury położonej na jej terenie (dalej: Inwestycja), polegającą na budowie i modernizacji sieci wodno-kanalizacyjnej na terenie Gminy. Inwestycja została zrealizowana w ramach projektu: „P w XXX”. Wydatki poniesione w ramach Inwestycji były częściowo finansowane ze środków pochodzących z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (dalej: Program), zaś pozostałą część wydatków Gmina sfinansowała ze środków własnych.

W związku z realizacją inwestycji Gmina poniosła wydatki na nabycie towarów i usług, obejmujących w głównej mierze:

*   usługi projektowe,
*   usługi w zakresie przebudowy ujęć wody i rozbudowy sieci wodno-kanalizacyjnej,
*   usługi nadzoru inwestorskiego.

Świadczenia te zostały udokumentowane przez dostawców/wykonawców fakturami VAT, wystawionymi na rzecz Gminy. Podatek VAT naliczony, wynikający z otrzymanych faktur, nie stanowił wydatku kwalifikowanego, podlegającego dofinansowaniu w ramach Programu. Gmina dotychczas nie dokonywała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji.

Wykonana w ramach Inwestycji infrastruktura od momentu oddania jej do użytkowania pozostaje w całości własnością Gminy, w szczególności infrastruktura nie była przekazywana innym jednostkom, takim jak zakład budżetowy lub spółka kapitałowa. Inwestycja w całości służy zaopatrywaniu w wodę mieszkańców gminy oraz odprowadzaniu od nich ścieków. Usługi w tym zakresie są świadczone bezpośrednio przez Gminę za wynagrodzeniem na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z mieszkańcami, osobami prawnymi oraz innymi jednostkami mającymi siedzibę na terenie Gminy. Usługi te są opodatkowywane przez Gminę z zastosowaniem obniżonej (8%) stawki podatku VAT oraz dokumentowane fakturami VAT. Podatek VAT wynikający z faktur dokumentujących świadczenie usług stanowi podatek należny i jest wykazywany przez Gminę w składanych deklaracjach podatkowych.

Wskazano, że budowa infrastruktury, zrealizowana w ramach Inwestycji należy do zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, obejmujących sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z wydatkami na nabycie towarów i usług w ramach Inwestycji Gminie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwot podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z nabyciem towarów i usług w ramach realizacji Inwestycji Gminie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, ponieważ były i są one wykorzystane przez Gminę jako podatnika VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

Na poparcie swego stanowiska Gmina przedstawiła następujące argumenty.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast według art. 86 ust. 2 pkt 1) lit. a) ustawy o VAT, kwotą podatku VAT naliczonego jest suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z przytoczonych przepisów wynikają zatem dwa generalne warunki, które muszą być kumulatywnie spełnione, aby możliwe było odliczenie podatku VAT naliczonego, tj.:

*   towary lub usługi muszą być nabyte przez podatnika VAT oraz
*   nabyte towary lub usługi muszą być wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych VAT.

W ocenie Gminy, nie budzi wątpliwości, że w przedstawionym stanie faktycznym oba powyższe warunki odliczenia zostały spełnione.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. Stosownie bowiem do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, z grona podatników VAT wyłączone są organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z treści przepisu wyraźnie wynika, iż organy władzy publicznej m.in. jednostki samorządu terytorialnego, do których należy Gmina, są podatnikami VAT w zakresie czynności, które leżą poza zakresem władztwa publicznego. Nie ma przy tym znaczenia, że czynności te są wykonywane w ramach zadań własnych, dla realizacji których zostały powołane. Jak wspomniano, świadczenie przez Gminę usług doprowadzania wody oraz odprowadzania ścieków przy użyciu infrastruktury wykonanej w ramach inwestycji odbywa się podstawie umów cywilnoprawnych. Stroną umów jest Gmina oraz odbiorcy wskazanych usług. Tak więc, realizując w ramach zakreślonego stanu faktycznego, usługi na rzecz mieszkańców, Gmina występuje jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

Pogląd o podmiotowości jednostek samorządu terytorialnego na gruncie ustawy o VAT potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych, m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2010 r., sygn. I FSK1303/09, lub wyrok NSA z dnia 23 marca 2010 r., sygn. I FSK 273/09.

Jeśli chodzi o drugi ze wskazanych warunków odliczenia, czynnościami opodatkowanymi wskazanymi w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, są odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się zasadniczo przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT), natomiast świadczenie usług stanowi każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT).

Nie ulega wątpliwości, że Gmina zobowiązując się do dostarczania wody i odbioru ścieków od mieszkańców świadczy na ich rzecz usługi, czyli wykonuje czynności opodatkowane. Z tytułu tych usług Gmina pobiera wynagrodzenie, które jest powiększane o podatek VAT.

Z powyższego wynika więc, że w stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku wszystkie warunki prawa do odliczenia VAT zostały spełnione: towary i usługi związane z realizacją inwestycji zostały nabyte przez podatnika VAT oraz są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W konsekwencji, Gminie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto, Gmina pragnie zaznaczyć, iż przyjęcie stanowiska odmawiającego jej prawa do odliczenia VAT naliczonego w związku z wydatkami na nabycie towarów lub usług w ramach realizacji Inwestycji byłoby sprzeczne z zasadą neutralności VAT. W takim przypadku, ciężar ekonomiczny podatku byłby poniesiony przez podatnika, a nie ostatecznego odbiorcę usług, tj. konsumenta.

Prawidłowość stanowiska Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, które zostały wydane w zbliżonych stanach faktycznych, przykładowo:

*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 maja 2013 r. nr ITPP2/443-178/13/EK wskazano - „(\`(...)\`) należy stwierdzić, że skoro ww. infrastruktura (która nie została dotychczas oddana do użytkowania) ma być w przyszłości wykorzystywana przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych, zgodnie z decyzją o przejęciu zadań w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej, to na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przysługuje Jej (będzie przysługiwało) prawo do bieżącego odliczania kwot podatku naliczonego, wynikających z faktur związanych z trwającą lub planowaną jej budową”;
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2013 r., nr: ITPP2/443-165/13/AW – wskazano, że „Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że w przypadku rozpoczęcia wykonywania przez Gminę czynności w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, stanowiących odpłatne świadczenie usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, będzie Jej przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją tych inwestycji, o ile nie zachodziły/będą zachodzić ograniczenia przewidziane w art. 88 ustawy”;
*   natomiast w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2013 r., nr: IPTPP2/443-98/13-4/KW, gdzie wniosek obejmował budowę kanalizacji sanitarnej: grawitacyjnej i ciśnieniowej, wskazano, że „(\`(...)\`). Kanalizacja sanitarna w ww. miejscowościach eksploatowana jest przez Wnioskodawcę, który ponosi bieżące koszty eksploatacji i konserwacji tej kanalizacji oraz pobiera opłaty od mieszkańców gminy za odprowadzone ścieki. Po realizacji przedmiotowego zadania inwestycyjnego Zainteresowany (przy. wł. Gmina) będzie zarówno właścicielem, jaki użytkownikiem kanalizacji sanitarnej. Opłaty od dostawców ścieków będą stanowiły dochody Gminy.(\`(...)\`) Reasumując, Wnioskodawcy będącemu czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w całości w związku z realizacją zadania pn. „\`(...)\`”, ponieważ wydatki poniesione w ramach realizacji przedmiotowej inwestycji będą miały związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.