Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.926.2024.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt
kredyt-kredyt hipoteczny
ulga-ulga odsetkowa
umorzenie
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga
odsetkowa (kontynuacja praw nabytych)
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26b (uchylony)

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 2 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 2 i 3 stycznia 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Umowa kredytowa (kredyt hipoteczny) w walucie CHF została zawarta w 2004 r. z bankiem
    (...) - w trakcie trwania umowy następcę prawnym banku (...) został (...). Umowa dotyczyła
    Pana i żony - do dziś pozostają Państwo we wspólnocie majątkowej.
    Kredyt został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej: nabycie
    lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie, stanowiącego odrębną nieruchomość.
    Zabezpieczeniem kredytu była hipoteka ustanowiona na nieruchomości. W nieruchomości
    tej Państwo mieszkają do dziś. Spłata kredytu (raty równe kapitałowo-odsetkowe) wg
    pierwotnego harmonogramu miała zakończyć się (...) 2024 r. - wyznaczony termin wpłaty
    ostatniej raty kredytu.
    Przez cały okres trwania umowy kredyt nie został przewalutowany na inną obcą walutę ani
    na walutę PLN. Kredyt nie był refinansowany ani konsolidowany z innym kredytem.
    W latach 2005 - 2023 korzystali Państwo z przysługujących odliczeń od dochodu w ramach
    ulgi odsetkowej dla kredytów zaciągniętych w latach 2002 - 2006 na sfinansowanie
    inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Z tego tytułu
    obniżyli Państwo podstawę opodatkowania swoich dochodów w ramach limitów i kwot
    przysługującej Państwu ulgi.
    Pierwsze odliczenie odsetek z tytułu ulgi odsetkowej nastąpiło w rozliczeniu podatkowym
    PIT-37 za 2005 r. i obejmowało także odsetki zapłacone jeszcze w 2004 r. Kolejne odsetki
    zostały faktycznie zapłacone zgodnie z harmonogramem rat kapitałowo-odsetkowych.
    Bank, na Państwa żądanie, wystawiał co roku (do 2019 r. włącznie) zaświadczenia o
    wysokości zapłaconych w danym roku odsetek.
    W latach 2020 - 2023 samodzielnie obliczali Państwo kwotę zapłaconych odsetek, bazując
    na udostępnianych przez bank danych: rata kapitałowa w walucie CHF, rata kapitałowo-
    odsetkowa w walucie PLN, kurs przeliczenia walut CHF/PLN. W tym okresie nie
    występowali Państwo do banku o wydanie zaświadczeń o wysokości zapłaconych odsetek.

    Odsetki zostały odliczone od dochodu jedynie w ramach przysługującej ulgi odsetkowej w
    rozliczeniach rocznych PIT-37 w latach 2005 - 2023 - nie zostały odliczone ani
    uwzględnione w żadnych innych formach rozliczeń ani odliczeń.
    Z inicjatywy banku (...) 2024 r., zawarli Państwo ugodę pozasądową dotyczącą:
    przewalutowania kredytu z waluty CHF na walutę PLN, zmiany warunków oprocentowania
    kredytu na stopę stałą w wysokości (...) (kredyt w PLN) zamiast stopy zmiennej opartej o
    wskaźnik (...) (kredyt w CHF), umorzenia spłaty pozostałej części kredytu (...) rat kredytu w
    miesiącach (...) 2024 r.).
    Po zawarciu ugody z bankiem nastąpił zwrot kwoty (...) PLN stanowiącej, po
    przewalutowaniu kredytu, nadpłatę już spłaconej części kredytu – ww. kwota zawiera
    również kwoty odsetek, które zostały odliczone w ramach ulgi odsetkowej w latach 2005 -
    2023.
    Dodatkowo bank umorzył pozostałą część kredytu w kwocie (...) PLN - kwota umorzenia
    jest wartością kapitału pozostałego do spłaty i nie zawiera odsetek.
    Po otrzymaniu nadpłaty i umorzeniu pozostałej części kredytu, cały kredyt został uznany
    za spłacony i umowa kredytowa została rozwiązana.
    Ugoda z bankiem zasadniczo wpływa na odsetki zapłacone w przeszłości, które były
    odliczone w ramach ulgi odsetkowej w latach 2005 - 2023.
    Według Państwa obliczeń kwota spłaconych odsetek od kredytu wyniosła (...) PLN. Po
    przewalutowaniu kredytu na PLN ze stałą stopą procentową (...), kwota odsetek wyniosła
    (...) PLN. Różnica (nadpłata) stanowi kwotę (...) PLN.
    W uzupełnieniu wniosku podał Pan następujące informacje:
    Zgodnie z umową kredytową byli Państwo (Pan i Pana żona) współkredytobiorcami.
    Zgodnie z warunkami ugody bank umorzył część zadłużenia wszystkim
    współkredytobiorcom, tj. Panu i żonie.
    Działalność banku (...) podlega nadzorowi organów Państwa (...). Bank (...) jest uprawniony
    do udzielania kredytów.
    Nie korzystali Państwo z innego kredytu mieszkaniowego. Był to jedyny kredyt
    mieszkaniowy, którego byli Państwo współkredytobiorcami (Pan i żona) i dotyczył jednej
    nieruchomości - Państwa wspólnego mieszkania. Zamierzają Państwo pierwszy raz
    skorzystać z możliwości zaniechania poboru podatku od kwoty umorzenia części kredytu
    hipotecznego dotyczącego inwestycji mieszkaniowej. Aktualnie nie posiadają Państwo
    żadnych kredytów hipotecznych ani innych zobowiązań kredytowych.
    Lokal mieszkalny jest położony w Polsce. Jest to Państwa aktualny adres zamieszkania: (...).
    Przez cały okres spłaty kredytu, tj. od 2004 r. do 2023 r. i także w chwili obecnej, Państwo
    korzystali i zamierzają korzystać ze wspólnej formy rozliczenia podatkowego PIT-37.
    Pytania
      1) Czy mając na uwadze opisany stan faktyczny przysługuje Państwu zwolnienie z
        podatku dochodowego od kwoty umorzenia (...)?
      2) Czy wobec faktu zwrotu nadpłaconych odsetek przez bank (...) są Państwo
        zobligowani do zwrotu ulgi odsetkowej? Jeśli tak, to jakie są warunki i procedura
        zwrotu:
        a) czy będzie to dotyczyło tylko okresu 5 lat wstecz, licząc od daty zawarcia
          ugody z bankiem (przedawnienie obowiązku podatkowego),

        b) czy będzie to dotyczyło całego okresu korzystania z ulgi odsetkowej (lata 2005
          - 2023),
        c) czy kwota zwróconych odsetek (za 5 lat wstecz lub cały okres 2005 - 2023)
          stanowi Państwa dochód i powinna być doliczona do dochodu w Państwa
          zeznaniu podatkowym za 2024 r.? W tym przypadku proszą Państwo o
          wskazanie właściwej procedury, tj. jak prawidłowo wypełnić PIT-37?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w odniesieniu do pytania pierwszego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe, spełniają Państwo wszystkie przesłanki umożliwiające skorzystanie
    z ww. zaniechania.
    W Pana ocenie, w odniesieniu do pytania drugiego, kwoty odsetek od kredytu przed
    przewalutowaniem i zmianą warunków oprocentowania (ugodą z bankiem) zostały
    odliczone od dochodu (podstawy opodatkowania) zgodnie z przysługującą Państwu ulgą
    odsetkową w latach 2005 - 2023. W wyniku ugody kwota odsetek została zmniejszona, a
    powstała nadpłata fizycznie zwrócona przez bank. Według Państwa nadpłata odsetek (...)
    stanowi w tym przypadku Państwa dochód, a od umniejszonych odsetek przysługuje
    Państwu niższa ulga odsetkowa. Różnicę powinni Państwo zwrócić do US w formie
    doliczenia do dochodu (podstawy opodatkowania). Nie są Państwo jednak pewni, czy w
    tym przypadku obowiązuje przedawnienie obowiązku podatkowego powyżej 5 lat wstecz
    od daty zawarcia ugody z bankiem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Pana, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub

        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
      - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
        zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
      - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
        uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
      - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej,
      - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz
      - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
        korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
        a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W literze a) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zostało wymienione m.in. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie
    albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym
    lokalem. Zatem udzielony Panu kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt
    mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.

    Mając na uwadze przedstawione we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu
    zaciągniętego przez Pana na sfinansowanie nabycia lokalu mieszkalnego wraz z udziałem
    w gruncie, stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    od uzyskanego przychodu.
    Odnosząc się do Pana pytania drugiego wskazuję, że zasady dokonywania odliczeń
    wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na
    sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych
    regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
    Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z
      zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę
      odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb
      mieszkaniowych, związanej z:
      1) budową budynku mieszkalnego albo
      2) wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni
        mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego
        albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
      3) zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w
        takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w
        wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
      4) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową
        (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia
        niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne
        mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
    W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych
    odliczeń, gdyż są one limitowane.
    Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:
      Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5,
      mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym
      podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.
    Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:
      Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5
      mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym
      bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył

      odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą
      odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w
      roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.
    Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 1, dotyczą odsetek zapłaconych łącznie przez oboje
      małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu - odliczeń
      dokonuje się, zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od
      dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od
      dochodu jednego z małżonków.
    Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w
    ramach praw nabytych.
    Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006
    poz. 1588 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:
      Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o
      którym mowa w art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
      przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie
      oraz w ustawie wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1
      stycznia 2007 r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu
      (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę)
      zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia
      2027 r.
    Wskazał Pan, że z ulgi odsetkowej korzystał Pan za lata 2005-2023 i powziął Pan
    wątpliwość dotyczącą zwrotu tej ulgi w związku z zawarciem ugody z bankiem i zwrotem
    przez bank uprzednio zapłaconych odsetek od kredytu.
    Stosownie do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy
      obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w
      całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w
      którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
    Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2383 ze zm.):
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Okres przedawnienia – zgodnie z art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – co do zasady –
    wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności
    podatku. Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego zaczyna biec od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, a kończy się z upływem 5 lat.
    Istotą „przedawnienia” uregulowanego w powołanym art. 70 § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa jest to, że na skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy
    prawa i organ podatkowy nie może skutecznie domagać się od podatnika jego zapłaty,
    zobowiązanie podatkowe przestaje bowiem istnieć.
    Jednocześnie, z art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    wynika, że dotyczy on jedynie zwrotu kwot odliczonych w latach, za które zobowiązania
    podatkowe się nie przedawniły.

    Powyższe oznacza, że w przypadku gdy bank zwrócił Panu odsetki w 2024 r., to powinien
    Pan w zeznaniu składanym za ten rok doliczyć wartość odliczonej w związku z tymi
    odsetkami ulgi odsetkowej, z której skorzystał Pan w latach 2005-2023. Zobowiązanie z
    tego tytułu przedawni się z końcem 2030 r.
    W przypadku zwrotu środków, z tytułu których korzystał Pan z ulgi odsetkowej nie mają
    zatem znaczenia lata, w jakich korzystał Pan z tej ulgi. Ważny jest moment (rok) rozliczenia
    z bankiem tych środków – to on będzie podstawą do obliczenia okresu przedawnienia.
    Zwróconą kwotę odsetek winien Pan wykazać, wraz z innymi przychodami
    opodatkowanymi skalą podatkową, w zeznaniu rocznym PIT-36 w części H.1: Zwiększenia
    podstawy obliczenia podatku/zmniejszenia straty, w wierszu: Zwiększenia podstawy
    obliczenia podatku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia,
      - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców.
    Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w
    odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla drugiego
    współkredytobiorcy (Pana żony).
    Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo
    postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego
    wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też nie analizowałem
    przedstawionych przez Pana kwot.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.