Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1029/13/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-02-04
Teza: obowiązek korekty podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług w przypadku niedokonania zapłaty w terminie 150 dni
Słowa kluczowe: korekta; nieściągalność; wierzytelność; zobowiązanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 października 2013 r. (data wpływu 5 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku korekty podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług w przypadku niedokonania zapłaty w terminie 150 dni – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku korekty podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług w przypadku niedokonania zapłaty w terminie 150 dni.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej również Spółka) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (dalej „WNT") oraz importu usług.

Dostawa towaru lub wykonanie usługi są potwierdzane fakturami. Termin płatności określony jest w umowie lub na fakturze.

Spółka od powyższych transakcji wykazuje podatek należny oraz odlicza podatek naliczony na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3-5 oraz art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku braku uregulowania zobowiązania w terminie 150 dni braku zapłaty po upływie 150 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze dokumentującej WNT lub import usług, Spółka jest zobowiązana do korekty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, w przypadku braku zapłaty po upływie 150 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze dokumentującej WNT lub import usług, art. 89b ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania. W konsekwencji, Spółka nie jest zobowiązana do korekty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności.

Od dnia 1 stycznia 2013 r., na podstawie ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012 r., poz. 1342), obowiązują nowe zasady stosowania korekty VAT naliczonego w odniesieniu do tzw. złych długów (tj. przeterminowanych zobowiązań powyżej 150 dni od upływu terminu płatności).

Zgodnie ze znowelizowanym art. 89b ustawy o VAT, „w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze".

W myśl cytowanego powyżej przepisu, dłużnik ma obowiązek skorygowania odliczonego podatku naliczonego, wynikającego z faktury, jeżeli nie ureguluje należności w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Obowiązek dokonania takiej korekty ciąży na dłużniku bez względu na to czy jego wierzyciel skorzystał z tzw. ulgi na złe długi przewidzianej w art. 89 a ustawy o VAT, czy też nie.

Z literalnego brzmienia powołanego wyżej art. 89b ustawy o VAT wynika, że dotyczy on transakcji dostawy towarów lub świadczenia usług, które dokonane zostały na terytorium kraju.

W związku z powyższym, art. 89b ustawy o VAT będzie dotyczył tylko transakcji dokonanych na terytorium Polski, a tym samym nie znajdzie zastosowania w przypadku WNT oraz importu usług.

W konsekwencji, w przypadku braku zapłaty po upływie 150 dni od dnia upływu terminu płatności określonego na fakturze dokumentującej WNT oraz import usług, Spółka nie jest zobowiązana do korekty podatku naliczonego stosownie do art. 89b ustawy o VAT.

Powyższe stanowisko zostało zaakceptowane przez Ministra Finansów w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 maja 2013 r. o sygn. ILPP4/443-103/13-2/EWW.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady rozliczenia podatku od towarów i usług w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.

Należy wskazać, że od 1 stycznia 2013r. normy prawne, zawarte w art. 89a i 89b ustawy o podatku od towarów i usług, regulujące powyższe kwestie, obowiązują w brzmieniu nadanym na podstawie art. 11 ustawy z dnia 16 listopada 2012r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012r. poz. 1342).

W odniesieniu do podatnika będącego dłużnikiem zastosowanie znajduje art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

W myśl cytowanego powyżej przepisu, dłużnik ma obowiązek skorygowania odliczonego podatku naliczonego wynikającego z faktury jeżeli nie ureguluje należności w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Obowiązek dokonania takiej korekty ciąży na dłużniku bez względu na to czy jego wierzyciel skorzystał z ulgi na złe długi, czy też nie, tzn. czy wykorzystał możliwość odzyskania zapłaconego do urzędu podatku VAT po wystawieniu faktury, która nie została uregulowana przez kontrahenta (dłużnika).

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (dalej „WNT") oraz importu usług.

Dostawa towaru lub wykonanie usługi są potwierdzane fakturami. Termin płatności określony jest w umowie lub na fakturze.

Spółka od powyższych transakcji wykazuje podatek należny oraz odlicza podatek naliczony na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3-5 oraz art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku korekty podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług, w przypadku niedokonania zapłaty po upływie 150 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze dokumentującej WNT lub import usług.

Z literalnego brzmienia powołanego powyżej przepisu wynika, że dotyczy on transakcji dostawy towarów lub świadczenia usług, które dokonane zostały na terytorium kraju.

Zaznaczyć należy, iż podatek VAT jest podatkiem mającym charakter terytorialny. Zatem opodatkowaniu tym podatkiem podlegają czynności mające miejsce na danym obszarze. Taki też charakter ma polski podatek od towarów i usług, zgodnie z którym opodatkowaniu podlegają tylko czynności, których miejscem świadczenia było/jest/będzie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepis art. 5 ust. 1 ustawy zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Wskazać należy, iż powołany art. 5 ustawy o VAT, określa przedmiotowy zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Konstruując ten przepis ustawodawca wyraźnie rozgraniczył czynności i zdarzenia w odniesieniu do których znajdują zastosowanie przepisy ustawy. Wyliczenie w nim zawarte wskazuje na odmienność tych czynności oraz przekłada się na ich różne traktowanie podatkowe. I tak, czym innym dla ustawodawcy jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (pkt 1), a czym innym wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju (pkt 4).

Natomiast zgodnie z treścią art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Powyższe wskazuje zatem, że w sytuacji, gdy w art. 89b ustawy prawodawca odnosi się do dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju, tym samym odnosi się do czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z powyższego wynika, iż art. 89b ustawy nie ma zastosowania w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy, jak również do importu usług.

W związku z powyższym zauważyć należy, że regulacja art. 89b ustawy nakłada na dłużnika obowiązek skorygowania podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju.

Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny do przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż skoro Wnioskodawca rozlicza lub będzie rozliczał podatek należny na podstawie uregulowań art. 17 ust. 1 pkt 3-5, a faktury dokumentujące transakcje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub import usług (wystawione są/będą przez podmioty zagraniczne prowadzące działalność gospodarczą nie mające w Polsce siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej ani miejsca zamieszkania) nie zawierają bądź nie będą zawierać kwoty podatku VAT, Spółka nie ma obowiązku dokonania korekty odliczonego podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług w przypadku niezapłacenia przez nią kwoty wynikającej faktury w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.