Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.530.2025.2.MST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-24
Teza: Skutki podatkowe wypłaty kwoty przez towarzystwo
ubezpieczeniowe.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz kapitałowy
odsetki-odsetki za zwłokę
polisa ubezpieczeniowa
powództwo
rezygnacja
towarzystwo-towarzystwo ubezpieczeniowe
umowa-umowa ubezpieczenia
świadczenie-świadczenie nienależne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Szczególne zasady ustalania dochodu.-Zasady ustalania
dochodu do opodatkowania.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.-
Inne przychody z kapitałów pieniężnych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Kapitały pieniężne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 15
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 1-pkt 5
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-
Opodatkowanie stawką 19% dochodów z papierów
wartościowych.
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych wypłaty na Pani rzecz określonej kwoty przez
    ubezpieczyciela. Uzupełniła go Pani 7 sierpnia br. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni zawarła 17 lipca 2012 r. ze stroną pozwaną X. – ubezpieczycielem (dalej
    również jako: „X”) umowę ubezpieczenia na podstawie Warunków Ubezpieczenia
    grupowego na życie i dożycie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym (...) nr (...),
    potwierdzoną certyfikatem (dalej: „Umowa ubezpieczenia”). Umowę ubezpieczenia
    zawarto w oparciu o warunki ubezpieczenia („WU”) – wzorzec umowny opracowany i
    stosowany przez X (wersja/kod warunków: (...)), przy czym Wnioskodawczyni po zawarciu
    polisy dostarczono już elektronicznie wersję/kod warunków: (...) (Wnioskodawczyni nie jest
    w posiadaniu wersji/kodu warunków: (...), nie została ona wydana wraz z zawarciem
    polisy), niemniej jednak kwestionowane następnie w pozwie (o czym niżej) przez
    Wnioskodawczynię zapisy dotyczące wartości wykupu w poszczególnych latach polisowych
    zostały wskazane w Załączniku nr 1 do Deklaracji przystąpienia i są tożsame z tymi
    wskazanymi w Załączniku nr 1 do WU w wersji/kodzie warunków: (...). Wnioskodawczyni –
    przystępując do umowy grupowego ubezpieczenia – uczyniła to jako konsument.
    Wnioskodawczyni regularnie opłacała składki bieżące od lipca 2012 r. do stycznia 2014 r. w
    kwocie 200 zł (łącznie 3.800 zł, tj. 19 miesięcy x 200 zł), po tym terminie Wnioskodawczyni
    zaprzestała ich regulowania w związku z decyzją o rezygnacji z Umowy ubezpieczenia. Tym
    samym z dniem 7 kwietnia 2014 r. wygasła ochrona ubezpieczeniowa. Zgodnie z pismem
    X z 16 kwietnia 2014 r. w sprawie bezskutecznego upływu okresu prolongaty
    (uruchomionego w związku z brakiem wpłat kolejnych składek), na rachunku udziałów
    Wnioskodawczyni zebrana została łączna kwota 3.595,69 zł. Z dniem 16 kwietnia 2014 r.
    nastąpiła wypłata Wnioskodawczyni kwoty 539,35 zł tytułem „wartości wykupu”,
    stanowiącej 15% wartości rachunku udziałów. Zgodnie z warunkami WU (wskazanymi

    również w Deklaracji przystąpienia do Umowy ubezpieczenia nr (...)) instytucję „wartości
    wykupu” ukształtowano w sposób, który w realiach niniejszej sprawy pozwolił X na
    zatrzymanie 85% środków zebranych na rachunku udziałów konsumenta. Wartość
    wykupu stanowiła, zgodnie z dostarczonymi Wnioskodawczyni WU (§ 18 ust. 9), iloczyn
    umorzonej wartości rachunku udziałów oraz stawki procentowej wartości rachunku
    udziałów właściwej dla danego roku polisowego. Rozwiązanie Umowy ubezpieczenia
    nastąpiło w drugim roku polisowym, tym samym procentowa wartość rachunku udziałów
    wyniosła 15%. Wnioskodawczyni stała zaś na stanowisku, że uregulowania Umowy
    ubezpieczenia dotyczące wartości wykupu są dla niej, jako konsumenta, niewiążące z
    uwagi na ich abuzywny charakter, a stanowisko to potwierdzane jest w orzecznictwie
    sądów powszechnych.
    Wskazać należy, że materialnoprawne reguły ochrony konsumentów przed
    niedozwolonymi postanowieniami umownymi, które znajdują zastosowanie w ramach
    sądowej kontroli wzorców umownych, określają przepisy art. 385(1) – 385(3) k.c. Przepisy
    te znajdują zastosowanie do umów obligacyjnych zawieranych przez przedsiębiorców z
    konsumentami, z użyciem lub bez użycia wzorców, ale także do klauzul wzorców
    umownych używanych przy zawieraniu umów (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9
    października 2003 r., V CK 277/02, OSNC 2004, nr 11, poz. 184 oraz z dnia 7 grudnia 2006
    r., III CSK 266/06, LEX nr 238949). W niniejszym przypadku – w ocenie Wnioskodawczyni –
    klauzulą niedozwoloną były zatem postanowienia umowy zawartej z konsumentem (lub
    wzorca umownego), które łącznie spełniały wszystkie przesłanki określone w przepisie art.
    385(1) k.c., tj.:
    1) kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami,
      rażąco naruszając jego interesy;
    2) nie jest postanowieniem w sposób jednoznaczny określającym główne świadczenia
      stron;
    3) nie jest postanowieniem uzgodnionym indywidualnie.
    Wnioskodawczyni podjęła próbę pozasądowego rozwiązywania sporu. Wezwała X do
    zwrotu nienależnie pobranej opłaty, tzw. wartości wykupu w kwocie 3.056,34 zł wraz z
    ustawowymi odsetkami liczonymi od daty doręczenia pierwszego wezwania
    Wnioskodawczyni, lecz X uznała je za niezasadne. W wyniku późniejszej korespondencji
    prowadzonej między Wnioskodawczynią a X strony nie doszły do porozumienia. Tym
    samym (...) 2024 r. Wnioskodawczyni wytoczyła przed sądem powództwo, w którym
    domagała się zapłaty w kwocie 3.056,34 zł wraz z należnymi odsetkami. Wnioskodawczyni
    wskazywała, iż kwestionowane postanowienie Umowy ubezpieczenia jest – z uwagi na
    swój niedozwolony charakter – bezskuteczne, czyli zgodnie z art. 385(1) § 1 k.c. nie wiąże i
    nie wiązało stron. Skoro kwestionowane postanowienie nie wiązało stron od początku
    trwania stosunku ubezpieczenia, to ubezpieczyciel nie miał podstaw do pobrania
    jakichkolwiek środków z rachunku polisy w przypadku jej rozwiązania. Z uwagi na
    powyższe (uzyskanie przez X korzyści z tytułu „wartości wykupu” w związku z rezygnacją
    przez Wnioskodawczynię z Umowy ubezpieczenia przed upływem okresu wskazanego w
    WU) środki pobrane z tytułu wartości wykupu z rachunku polisy stanowiły świadczenie
    nienależne, podlegające zwrotowi z mocy prawa. Skutkiem uznania zakwestionowanego
    przez Wnioskodawczynię postanowienia Umowy ubezpieczenia za klauzulę abuzywną jest
    niewiązanie stron jego treścią, co oznacza, że ubezpieczyciel nie miał prawa naliczyć i
    pobrać opłaty, a pobierając ją bezpodstawnie wzbogacił się kosztem Wnioskodawczyni,
    przez co z mocy art. 405 k.c. był zobowiązany do jej zwrotu.
    X 12 lipca 2024 r. dokonało na rzecz Wnioskodawczyni przelewu żądanej kwoty wraz z
    odsetkami, stąd pismem z 17 lipca 2024 r. nastąpiło cofnięcie powództwa w całości z
    zrzeczeniem się roszczenia. X uznała tym samym roszczenie (i zarzuty pozwu) za zasadne.
    X dało jednak Wnioskodawczyni podstawy do wytoczenia powództwa, albowiem dokonało
    płatności żądanej kwoty już po otrzymaniu odpisu pozwu w wytoczonej sprawie sądowej.
    Na mocy powyższego X wygenerowało i przekazało PIT-11 za rok 2024 (z tytułu

    zapłaconych odsetek w kwocie 1.013,89 zł) w terminach przewidzianych przepisami
    prawa. W oparciu o tę informację Wnioskodawczyni złożyła PIT-37, rozliczyła i zapłaciła
    należny podatek od uzyskanych odsetek. Tego obowiązku podatkowego Wnioskodawczyni
    nie kwestionuje.
    Pismem z 9 czerwca 2025 r. (data doręczenia 12 czerwca 2025 r.) X poinformowało
    Wnioskodawczynię, iż w związku ze zmianą interpretacji przepisów podatkowych
    wynikających z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej
    również: „ustawa o PIT”) zmieniono zasady rozliczeń. Według X świadczenie uznane przed
    sądem (w piśmie określono je jako zasądzone przez sąd) dotyczyło zwrotu opłaty
    likwidacyjnej na kwotę 3.056,34 zł, która została pobrana przez X ze środków
    pochodzących z umorzenia jednostek uczestnictwa. W związku z tym – w ocenie X –
    wypłacone świadczenie główne powinno zostać zakwalifikowane jako przychód z
    kapitałów pieniężnych, związany z funduszem kapitałowym opodatkowanym na
    podstawie art. 30b ust. 1 pkt 5 w zw. z ust. 2 ustawy o PIT. Tym samym – według X –
    omyłkowo nie została dotychczas wystawiona informacja PIT-8C w odniesieniu do
    wypłaconego świadczenia głównego, a X uzupełniło tę informację i przekazało ją wraz z
    pismem do wiadomości Wnioskodawczyni i do właściwego Urzędu Skarbowego.
    Informacja PIT-8C jest już widoczna w danych źródłowych na stronie https://epit.podatki.
    gov.pl/. Wnioskodawczyni oświadcza, iż nie ma wiedzy, aby w tej sprawie toczyło się jakieś
    postępowanie podatkowe lub kontrola.
    Uzupełnienie wniosku
    Zgodnie z Umową ubezpieczenia rezygnacja z Umowy ubezpieczenia skutkowała prawem
    do wypłaty wartości wykupu określonym w § 18 Załącznika nr 1 do Deklaracji
    przystąpienia – warunki ubezpieczenia („WU”) – wzorzec umowny opracowany i stosowany
    przez X. Zgodnie z pismem X z 16 kwietnia 2024 r. w sprawie bezskutecznego upływu
    okresu prolongaty (uruchomionego w związku z brakiem wpłat kolejnych składek), na
    rachunku udziałów zebrana została łączna kwota 3.595,69 zł. Z dniem 16 kwietnia 2014 r.
    nastąpiła wypłata na konto Wnioskodawczyni kwoty 539,35 zł tytułem wartości wykupu,
    stanowiących 15% wartości rachunku udziałów. Zgodnie z warunkami WU (wskazanymi
    również w Deklaracji przystąpienia do Umowy ubezpieczenia nr (...)) instytucję „wartości
    wykupu” ukształtowano w sposób, który pozwolił X na zatrzymanie 85% środków
    zebranych na rachunku udziałów konsumenta. Wartość wykupu stanowiła, zgodnie z
    dostarczonym WU (§ 18 ust. 9), iloczyn umorzonej wartości rachunku udziałów oraz stawki
    procentowej wartości rachunku udziałów właściwej dla danego roku polisowego.
    Rozwiązanie Umowy ubezpieczenia nastąpiło w drugim roku polisowym, tym samym
    procentowa wartość rachunku udziałów wyniosła 15%.
    W przypadku Wnioskodawczyni sąd wydał postanowienie o umorzeniu postępowania w
    związku z uznaniem roszczenia określonego pozwem poprzez dokonanie czynności
    faktycznej – ubezpieczyciel wypłacił całość żądanej pozwem kwoty wraz z odsetkami w
    wyniku otrzymania odpisu pozwu. W wyniku tego nastąpiło cofnięcie pozwu ze
    zrzeczeniem się roszczenia, w wyniku czego sąd umorzył postępowanie i nakazał zapłatę
    poniesionych przez Wnioskodawczynię kosztów sądowych. Uznanie powództwa musi być
    wyraźne, a zapłacenie przez ubezpieczyciela (stronę pozwaną) dochodzonej należności
    należy uznać za równoznaczne z uznaniem powództwa (por. orzeczenie Sądu
    Najwyższego z dnia 8 listopada 1957 roku, I CR 178/57, RPEiS 1958, Nr 4, s. 336). Tak więc
    zapłata w toku sporu, z wolą zaspokojenia roszczenia powoda, powoduje wygaśnięcie
    dochodzonego roszczenia skutkujące odpadnięciem podstawy do uwzględnienia
    powództwa. Uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjności materialnej pozwanego,
    który za zasadne uznaje zarówno roszczenie powoda, jak i przyznaje uzasadniające je
    przytoczone przez powoda w pozwie okoliczności faktyczne (por. wyrok Sądu Najwyższego
    z dnia 14 września 1983 roku, III CRN 188/83, OSNC 1984, nr 4, poz. 60). Powódka
    wskazywała zaś na abuzywny charakter umowy w zakresie uregulowań dotyczących
    wartości wykupu. Nie doszło do zawarcia ugody w związku z uznaniem powództwa przy

    pierwszej czynności (jw.), tym samym ubezpieczyciel uznał roszczenie poprzez czynność
    materialną, wypłacając całość żądanej pozwem kwoty wraz z ustawowymi odsetkami. Tym
    samym ubezpieczyciel uznał argumentację pozwu w zakresie nieważności zapisów Umowy
    ubezpieczenia w odniesieniu do wartości wykupu.
    Do sądu rejonowego został złożony pozew, w którym Wnioskodawczyni żądała wypłaty
    brakujących 85% wartości wykupu ze środków zebranych na rachunku udziałów
    konsumenta. Na rachunku udziałów zebrana została łączna kwota 3.595,69 zł. Z dniem 16
    kwietnia 2014 r. nastąpiła wypłata Wnioskodawczyni jako powódce kwoty 539,35 zł
    tytułem wartości wykupu, stanowiących 15% wartości rachunku udziałów. Cofnięcie
    pozwu ze zrzeczeniem się roszczenia było świadomą decyzją Wnioskodawczyni i nastąpiło
    w związku z wypłatą całości żądanego pozwem roszczenia po dokonaniu pierwszej
    czynności procesowej (po doręczeniu ubezpieczycielowi pozwu). Zaspokojenie roszczenia
    Wnioskodawczyni spowodowało wygaśnięcie dochodzonego roszczenia skutkujące
    odpadnięciem podstawy do uwzględnienia powództwa. Wypłacone świadczenie w
    wysokości 3.056,34 zł stanowiło 85% wartości wykupu ze środków zebranych na rachunku
    udziałów konsumenta. Na rachunku udziałów zebrana została łączna kwota 3.595,69 zł. Z
    dniem 16 kwietnia 2014 r. nastąpiła wypłata powódce kwoty 539,35 zł tytułem wartości
    wykupu, stanowiących 15% wartości rachunku udziałów. Uznanie roszczenia przez
    ubezpieczyciela jest aktem dyspozycyjności materialnej pozwanego, który za zasadne
    uznaje zarówno roszczenie powoda, jak i przyznaje uzasadniające je przytoczone przez
    powoda okoliczności faktyczne (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 września 1983
    roku, III CRN 188/83, OSNC 1984, nr 4, poz. 60). Tym samym wypłacone, w wyniku
    otrzymania odpisu pozwu, świadczenie w wysokości 3.056,34 zł stanowiło 85% wartości
    wykupu ze środków zebranych na rachunku udziałów konsumenta. Na rachunku udziałów
    zebrana została łączna kwota 3.595,69 zł.
    Zgodnie z postanowieniami WU, które zostały również wskazane w deklaracji
    przystąpienia do Umowy ubezpieczenia, instytucja tzw. „wartości wykupu” została
    ukształtowana w sposób, który – w realiach niniejszej sprawy – umożliwił X zatrzymanie
    85% środków zgromadzonych na rachunku udziałów konsumenta. Zgodnie z § 18 ust. 9
    WU wartość wykupu stanowiła iloczyn umorzonej wartości rachunku udziałów oraz
    procentowej stawki wartości rachunku udziałów przypisanej danemu rokowi polisowemu.
    Ponieważ rozwiązanie umowy ubezpieczenia nastąpiło w drugim roku polisowym, stawka
    ta wynosiła 15%. Oznacza to, że konsumentka otrzymała jedynie 15% wartości rachunku
    udziałów, przy czym pozostałe 85% środków – pochodzących przecież z jej składek –
    zostało zatrzymane przez ubezpieczyciela, bez jakiegokolwiek pokrycia kosztów faktycznie
    poniesionych przez zakład ubezpieczeń. Wnioskodawczyni mogła – przy założeniu
    nieważności umowy – domagać się zwrotu całości uiszczonych składek. Niemniej jednak, z
    uwagi na fakt, iż bezsporna pomiędzy stronami wartość wykupu nieznacznie jedynie
    odbiegała od wysokości wpłaconych składek, Wnioskodawczyni uznała za zasadne
    ograniczenie żądania do tej kwoty, dla przyspieszenia postępowania sądowego. Wypłata
    roszczenia potwierdziła tę strategię. Nie zmienia to jednak okoliczności, że kwota
    wypłacona tytułem wykupu – mimo, iż stanowiła iloczyn umorzonej wartości rachunku
    udziałów oraz stawki procentowej wartości rachunku udziałów właściwej dla danego roku
    polisowego – pochodziła z wpłaconych przez Wnioskodawczynię składek, a sama
    Wnioskodawczyni – pomimo ich wypłaty – nie uzyskała jakiegokolwiek przysporzenia
    majątkowego.

## Pytanie

Czy uznane przez X roszczenie i wypłacone z tego tytułu Wnioskodawczyni – wskutek
    wszczętego postępowania sądowego – świadczenie (tytułem zatrzymanych 85% wartości
    wykupu stanowiących iloczyn umorzonej wartości rachunku udziałów oraz stawki
    procentowej wartości rachunku udziałów właściwej dla danego roku polisowego), którego
    wartość była niższa niż wpłacone składki, spowodowało powstanie u niej przychodu lub
    dochodu w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. art.

    10 ust. 1, art. 11, art. 17, art. 17 ust. 1 pkt 5 oraz art. 24 ust. 15 i 15a ww. ustawy, od
    którego Wnioskodawczyni zobowiązana była zapłacić podatek dochodowy, w tym podatek,
    o którym mowa w art. 30b ust. 1 pkt 5 w zw. z ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uznanie postanowień Umowy ubezpieczenia za nieważne skutkuje ich bezskutecznością
    ex tunc, co oznacza, że traktuje się je tak, jakby nigdy nie wywoływały skutków prawnych.
    W konsekwencji wypłata środków z rachunku udziałów w łącznej wysokości 3.595,69 zł –
    kwoty niższej niż suma wpłaconych przez Wnioskodawczynię składek, wynosząca 3.800 zł
    – nie może zostać uznana za przychód ani dochód w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Po stronie Wnioskodawczyni nie doszło
    bowiem do żadnego przysporzenia majątkowego.
    Wypłata środków nastąpiła wyłącznie w wyniku zwrotu nienależnie pobranej przez
    ubezpieczyciela części wartości wykupu (tj. 85% wartości rachunku udziałów), która nie
    odpowiadała nawet wartości wpłaconych przez Wnioskodawczynię składek. Towarzystwo
    co prawda realizowało nabycie udziałów jednostkowych ze składek wpłacanych przez
    konsumenta, udziały te były zapisywane na rachunku udziałów i pochodziły jednak z
    opłacanych przez Wnioskodawczynię składek.
    Wnioskodawczyni nie uzyskała żadnego zysku z tytułu polisy ubezpieczeniowej, który
    podlegałby opodatkowaniu jako dochód, o którym mowa w art. 24 ust. 15 ustawy o PIT, tj.
    jako różnica pomiędzy kwotą wypłaconego świadczenia a sumą składek wpłaconych do
    towarzystwa ubezpieczeniowego. Dodatkowo głównym świadczeniem Umowy było
    świadczenie ubezpieczenia, a nie działalność inwestycyjna. Ubezpieczyciel, w razie zajścia
    wypadku ubezpieczeniowego określonego w § 3 WU, zobowiązany był do wypłaty
    świadczenia ubezpieczeniowego. Uprawnienie ubezpieczonego do rezygnacji z
    ubezpieczenia i wynikające z tego obowiązki ubezpieczającego stanowią dodatkowe
    postanowienia umowne, które nie mają charakteru świadczeń głównych stron.
    Wnioskodawczyni otrzymała wyłącznie część środków zgromadzonych na rachunku, które
    i tak nie stanowiły pełnego zwrotu wpłaconych przez nią składek. W efekcie
    Wnioskodawczyni nie uzyskała żadnych dodatkowych środków, korzyści ani świadczeń.
    Tym samym wypłacone świadczenie nie stanowiło w ocenie Wnioskodawczyni:
    a) przychodu w rozumieniu art. 11 ze źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    b) przychodów z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 (nie były to ani odsetki, ani
      wykup obligacji, dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w funduszach
      kapitałowych, ani innych tam wymienionych), bowiem Wnioskodawczyni nie uzyskała
      przysporzenia w odniesieniu do wpłaconych składek,
    c) dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15 i 15a ustawy, bowiem różnica między
      wypłaconą kwotą świadczenia a sumą składek wpłaconych do zakładu ubezpieczeń
      była in minus na rzecz Wnioskodawczyni z przyczyn wskazanych w dotychczasowej
      komunikacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    W świetle art. 11 ust. 1 tej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku.
    Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:
    · pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;
    · niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne
      świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia
      polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).
    Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i
    świadczeń częściowo odpłatnych reguluje art. 11 ust. 2-2c ustawy.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednym ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy są kapitały
    pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż
    wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Za przychody z kapitałów pieniężnych – zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy – uważa
    się:
      przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c.
    Jak wynika natomiast z art. 5a pkt 14 omawianej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o funduszach kapitałowych - oznacza to fundusze inwestycyjne
      oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych,
      oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające na podstawie przepisów o
      działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych, o
      których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.
    W myśl art. 30b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów uzyskanych z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w
      inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych - podatek dochodowy
      wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Dochodem tym jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu umorzenia,
    odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w
    funduszach kapitałowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie
    art. 23 ust. 1 pkt 38 – osiągnięta w roku podatkowym (art. 30b ust. 2 pkt 7 ustawy).
    W świetle art. 30b ust. 6 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym
      mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać uzyskane w roku podatkowym dochody, o
      których mowa w ust. 1 i 1a, i obliczyć należny podatek dochodowy.
    Stosownie do treści art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    regulującego zasady ustalania dochodu dla szczególnego rodzaju funduszu kapitałowego:
      Dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową
      ubezpieczenia zawartą na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i

      reasekuracyjnej, w przypadku ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi,
      jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia a sumą składek wpłaconych do
      zakładu ubezpieczeń, które zostały przekazane na fundusz kapitałowy.
    Z powyższego wynika, że w przypadku otrzymania świadczenia z umowy ubezpieczenia
    związanej z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym opodatkowaniu podlega dochód
    rozumiany – zgodnie z art. 24 ust. 15 ww. ustawy – jako różnica między wypłaconą kwotą
    świadczenia a sumą składek wpłaconych do towarzystwa ubezpieczeniowego i
    przekazanych na fundusz kapitałowy.
    Jak wynika z opisu sprawy, zrezygnowała Pani z umowy ubezpieczenia na życie i dożycie z
    UFK w drugim roku polisowym. W wyniku wniesionego do sądu powództwa w zakresie
    abuzywności określonych postanowień tej umowy, otrzymała Pani od ubezpieczyciela
    świadczenie pieniężne w wysokości 3.056 zł tytułem zatrzymanych 85% wartości wykupu
    stanowiących iloczyn umorzonej wartości rachunku udziałów oraz stawki procentowej
    wartości rachunku udziałów właściwej dla danego roku polisowego. Towarzystwo
    Ubezpieczeniowe określiło to świadczenie jako zwrot opłaty likwidacyjnej, która została
    pobrana ze środków pochodzących z umorzenia jednostek uczestnictwa.
    Wypłata ww. świadczenia jest niewątpliwie Pani rzeczywistym, wymiernym
    przysporzeniem majątkowym. Zdarzenie to na gruncie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych należy zatem zakwalifikować – wbrew Pani twierdzeniu – jako skutkujące
    powstaniem przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy. Świadczenie to wiąże się z udziałem
    w funduszu kapitałowym, tak więc Pani przychód w związku z wypłatą tego świadczenia
    jest przychodem ze źródła „kapitały pieniężne”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw.
    z art. 17 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy.
    W odniesieniu z kolei do kwestii powstania dochodu do opodatkowania, przyjęta przez
    ustawodawcę konstrukcja przepisu art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowego od
    osób fizycznych wskazuje, że przedmiotem opodatkowania jest każde przysporzenie
    uzyskane przez stronę w związku z umową ubezpieczenia na życie z UFK. Natomiast kwota
    zwracanej opłaty likwidacyjnej bez wątpienia jest związana z takim ubezpieczeniem.
    Wypłacone na Pani rzecz środki pochodzą bowiem z umorzenia jednostek uczestnictwa w
    UFK, a sama wysokość przysporzenia jest zależna od wartości środków uzyskanych z
    umorzenia. Zwrot opłaty likwidacyjnej pobranej z tytułu rozwiązania umowy
    ubezpieczenia na życie i dożycie z UFK stanowi więc element świadczenia, o którym mowa
    w art. 24 ust. 15 omawianej ustawy, a zatem powinien być uwzględniany przy wyliczeniu
    dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w ramach tego rodzaju umowy
    ubezpieczenia.
    Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że wartość świadczenia wypłaconego Pani przez
    ubezpieczyciela jest niższa niż wpłacone przez Panią składki. Należy mieć jednak na
    uwadze, że ustawodawca doprecyzował w art. 24 ust. 15 ustawy, że chodzi o składki
    „przekazane na fundusz kapitałowy”. W opisanej sytuacji nie będziemy zatem mieć do
    czynienia z dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w rozumieniu art.
    24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli Pani składki
    przekazane na fundusz kapitałowy były wyższe niż otrzymane od ubezpieczyciela
    świadczenie. Tylko w takim przypadku otrzymanie przez Panią ww. świadczenia nie
    skutkuje obowiązkiem zapłaty 19% podatku, o którym mowa w art. 30b ust. 1 pkt 5 tej
    ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.