Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-797/08-2/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-07-22
Teza: podstawę opodatkowania stanowi całość należności z tytułu opłat leasingowych, w tym podatek od nieruchomości będący należnością ściśle z nimi związaną. Wyszczególniona kwota podatku od nieruchomości jest częścią składową wynagrodzenia Wnioskodawcy z tytułu leasingu nieruchomości i pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczoną usługą leasingu, bądź dostawą towarów. Tak więc, kwota podatku od nieruchomości jest uzupełnieniem odpłatności za leasing i dlatego nie powinna być rozdzielana.
Słowa kluczowe: kwota-kwota należna; leasing; nieruchomości-podatek od nieruchomości; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., reprezentowanej przez radcę prawnego Pana\`(...)\`, przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2008 r. (data wpływu 23 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie naliczania podatku VAT do kwoty podatku od nieruchomości stanowiącej element kalkulacyjny wynagrodzenia za usługę leasingu) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie naliczania podatku VAT do kwoty podatku od nieruchomości stanowiącej element kalkulacyjny wynagrodzenia za usługę leasingu).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zawiera ze swoimi klientami umowy leasingu nieruchomości. Umowy te spełniają warunki zawarte w art. 17b i 17f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dla celów podatku VAT umowy leasingu spełniające warunki, o których mowa w art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są traktowane jako świadczenie usług, natomiast umowy spełniające warunki z art. 17f o podatku dochodowym od osób prawnych są kwalifikowane jako dostawa towarów.

Z tytułu leasingu nieruchomości, leasingobiorca jest zobowiązany do płatności opłat leasingowych oraz do ponoszenia wszelkich ciężarów i należności z tytułu zobowiązań publiczno-prawnych, w szczególności z tytułu: opłat rejestrowych, opłat skarbowych, podatków od czynności cywilnoprawnych, podatków od nieruchomości (lub podatków katastralnych), opłat za użytkowanie wieczyste, taksy notarialnej, wpisów sądowych. Kwota podatku od nieruchomości stanowi dla X element kalkulacyjny wynagrodzenia za usługę leasingu i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z ogólnymi warunkami umów leasingu na początku każdego roku kalendarzowego Wnioskodawca przesyła Leasingobiorcy stosowną fakturę na pokrycie należności publiczo-prawnych związanych z przedmiotem leasingu. Leasingobiorca zobowiązany jest wpłacić Stronie kwotę wskazaną na fakturze w dacie wymagalności określonej na tej fakturze. Kwota ta jest następnie wpłacana przez Podatnika na właściwy rachunek organu administracji publicznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kwota podatku od nieruchomości, stanowiąca element kalkulacyjny wynagrodzenia za usługę leasingu, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek od nieruchomości stanowi element kalkulacyjny wynagrodzenia z tytułu leasingu nieruchomości. W związku z powyższym podatek od nieruchomości podwyższając kwotę należną z tytułu leasingu nieruchomości powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie bowiem z ustawą o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, czyli kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Oznacza to, że w sytuacji, gdy podatnik dokonuje sprzedaży (tj. dokonuje odpłatnej dostawy towarów, bądź odpłatnie świadczy usługę) i w ramach odpłatności za tę sprzedaż otrzymuje pewną kwotę pieniężną oraz inne świadczenie – kwotą należną jest wartość całego świadczenia, które jest należne od nabywcy. W ocenie Spółki kwota należna – stanowiąca podstawę opodatkowania – obejmuje zawsze całość (sumę) świadczenia, nie zaś tylko zestaw świadczeń częściowych, wchodzących w skład elementów kalkulacyjnych ceny sprzedaży.

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. W związku z powyższym, kwota należna obejmuje wszystkie elementy kosztów związanych ze świadczeniem przez podatnika danej usługi oraz inne elementy kształtujące w efekcie kwotę, której sprzedawca żąda od nabywcy.

Mając powyższe na uwadze, mimo że przerzucenie na leasingobiorcę przez Spółkę ciężaru podatku od nieruchomości nie stanowi ani dostawy towaru, ani świadczenia usługi w rozumieniu ustawy o VAT, to podatek od nieruchomości powiększa kwotę należną dla Spółki tytułu leasingu nieruchomości. Zatem, refundacja wydatków ściśle związanych z przedmiotem leasingu, w tym kwoty wyszczególnionej jako podatek od nieruchomości, jest częścią składową wynagrodzenia Spółki z tytułu leasingu nieruchomości i pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczoną usługą leasingu (w przypadku umów leasingu spełniających warunki z art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), bądź dostawą towarów (w przypadku umów leasingu spełniających warunki z art. 17f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). W związku z tym, w ocenie Strony podatek od nieruchomości jest należnością związaną z leasingiem nieruchomości i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako składnik kwoty należnej z tytułu leasingu nieruchomości w rozumieniu art. 29 ustawy o VAT.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołuje następujące pisma: Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście z dnia 20 stycznia 2006 r., sygn. 1449/2BV/443/2006/37/KA, Naczelnika Urzędu Skarbowego w Siedlcach z dnia 12 lipca 2006 r., sygn. 1426/US210/MK/443-24/06, Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bielsku-Białej z dnia 7 marca 2007 r., sygn. PP/443-17/07, Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. US35/PP1/443-56/04/DG oraz Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Kaliszu z dnia 17 marca 2006 r., sygn. PP/443-14/06/V13.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione. Przepis art. 7 ust. 9 powołanej ustawy uściśla, iż w przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty. Zatem, dla potrzeb podatku od towarów i usług, wydanie budynku i gruntu na mocy umowy leasingu, która ma charakter leasingu finansowego, stanowi w opisanym przypadku dostawę towaru.

Przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej. Jest to więc świadczenie pieniężne nieekwiwalentne (w zamian za wpłacony podatek od nieruchomości, podatnikowi nie przysługuje wzajemne świadczenie ze strony gminy). Z tych też względów podatek od nieruchomości nie może być przedmiotem sprzedaży lub innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W efekcie nie podlega on refakturowaniu.

Mając na uwadze powyższe można stwierdzić, iż podatek od nieruchomości jako taki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W praktyce dopuszczalne są jednak sytuacje, w których ww. podatek może podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W myśl art. 29 ust. 1 ww. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z danych zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca zawiera ze swoimi klientami umowy leasingu nieruchomości. Z tytułu leasingu nieruchomości, leasingobiorca jest zobowiązany do płatności opłat leasingowych oraz do ponoszenia wszelkich ciężarów i należności z tytułu zobowiązań publiczno-prawnych, w szczególności z tytułu: opłat rejestrowych, podatków od czynności cywilnoprawnych, (…), w tym również podatku od nieruchomości. Kwota podatku od nieruchomości stanowi dla Wnioskodawcy element kalkulacyjny wynagrodzenia za usługę leasingu, powiększa tym samym kwotę należną z tytułu leasingu nieruchomości.

Kwota należna – stanowiąca podstawę opodatkowania – obejmuje całość świadczenia, a nie jego część, wchodzącą w skład elementów kalkulacyjnych. Zatem, w przedmiotowej sprawie podstawę opodatkowania stanowi całość należności z tytułu opłat leasingowych, w tym podatek od nieruchomości będący należnością ściśle z nimi związaną. Wyszczególniona kwota podatku od nieruchomości jest częścią składową wynagrodzenia Wnioskodawcy z tytułu leasingu nieruchomości i pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczoną usługą leasingu, bądź dostawą towarów. Tak więc, kwota podatku od nieruchomości jest uzupełnieniem odpłatności za leasing i dlatego nie powinna być rozdzielana.

Reasumując, podatek od nieruchomości stanowiący element kalkulacyjny wynagrodzenia za leasing nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według takiej samej stawki jak czynność główna.

Należy wskazać, że ocena poprawności umów cywilnoprawnych zawieranych pomiędzy stronami nie leży w kompetencji Ministra Finansów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.