Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.367.2025.2.KKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych
    przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 15 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 października 2022
    r. pod firmą .... prowadzoną pod adresem....., zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP:
    ... i numerem REGON: ....
    Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku
    prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana
    ustawa o PIT) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a
    wybrana przez Niego forma opodatkowania, to podatek liniowy. Wnioskodawca wnosi o
    wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości
    skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania 5% na podstawie art. 30ca ustawy o
    PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a kontrahentem. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie posiadanej wiedzy z
    zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania
    rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje zlecenia
    programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:

      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
        indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu,
        zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych
        rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i
        metod jego implementacji;
      2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych
        funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
        programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
        uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
        projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
        jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
        oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy
        wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
        poprawek, czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
        testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
        akceptacyjnych. Wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
        świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane
        z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
        oraz poprawą tychże błędów.
      3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia
        aktualizacji systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością
        wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z
        dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest
        dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności:
    (....)
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 2509, dalej jako ustawa o PAIPP) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie program komputerowy nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
      Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
      komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym

      postępującemu rutynowo programiście ,,zakodować” je do postaci kodu źródłowego
      bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
      Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
      Warszawa 2019 - art. 74);
      Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
      odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr.
      SA w Łodzi z 4.2.2010 r. sygn. akt I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013
      r. sygn. akt I A Ca 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania
    stworzonych przez Niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne.
    Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na

    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są
    projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw
    autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
        księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
        skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
        wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis;
        ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma
        więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
        tworzonego programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie
        księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt
        poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box
        (zasięgnięcie porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał
        możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
        działalnością badawczo-rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały
        element prowadzenia działalności gospodarczej;
      b) koszty leasingu i użytkowania samochodu – koszty związane z amortyzacją
        /leasingiem oraz użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny
        transport, czy to do klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego
        oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych
        urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie
        programowania; podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane z wytworzeniem
        oprogramowania;
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
        ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
        wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane
        miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że
        wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
        niezbędnymi w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej;
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż
        zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne
        do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
        zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
        elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
        programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną
        pracę oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te
        są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne
        do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;

      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie – najnowsze oprogramowanie jest
        niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów, stąd wydatek ten jest
        konieczny w działalności Wnioskodawcy; poniesienie tego typu kosztów pozwala
        Wnioskodawcy efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia Mu bycie
        konkurencyjnym na rynku programistycznym;
      f) koszt usług telekomunikacyjnych – abonament telefoniczny umożliwia konsultację z
        kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu,
        dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań; natomiast
        koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to
        jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu,
        algorytmów) m.in. umożliwia zdalny kontakt z klientem, pozwala na znalezienie
        informacji na temat powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania,
        szybkie dzielenie się efektami swojej pracy; również dzięki niniejszemu wydatkowi
        Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji,
        publikacji, materiałów konferencyjnych; nie można zapominać, że stałe łącze
        otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy
        przekazywania owoców swojej pracy; oprogramowanie zarówno w procesie jego
        produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci; jego
        wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez
        Internetu; w świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia
        łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową;
      g) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie
        takie wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe,
        chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych
        Świadczeń Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc
        prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w
        przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
        programistycznych; również nie można zapominać o celu wymienionych opłat,
        które mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności
        wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może
        wydłużyć jego zdolność zawodową;
      h) koszty dokształcenia zawodowego – koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura
        branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach, certyfikaty; w tym miejscu należy
        podkreślić konieczność poniesienia wydatków na nieustanne kształcenie się
        Wnioskodawcy w branży IT, która podlega ciągłym zmianom; oprogramowanie
        wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia
        Wnioskodawcy; dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają posiadane
        przez Niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna; w tym celu
        Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe technologie,
        co przyczynia się do poszerzenia jego oferty;
      i) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu – koszty te
        ponoszone są w celu zapewnienia ochrony finansowej Wnioskodawcy w przypadku
        popełnienia błędu, pominięcia, przeoczenia lub przekroczenia terminu oddania
        projektu, wobec czego doszłoby do powstania szkody u kontrahenta lub innej
        osoby trzeciej; koszty ubezpieczenia od utraty dochodu są niezbędne, aby uniknąć
        utraty płynności finansowej, przykładowo w wyniku choroby; powyższe uzasadnia
        uznanie tych kosztów za koszty niezbędne w działalności związanej z tworzeniem
        oprogramowania.
    Od 1 października 2022 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy
    o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką

    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art. 30ca ust. 1
    ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wskazuje, że wniosek dotyczy okresu od 1 października 2022 r. od tego
    momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny, który będzie obowiązywać również w
    przyszłości.
    W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności powstają programy
    komputerowe – utwory na gruncie art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych będące utrwaleniem przejawu działalności podejmowanej przez
    Wnioskodawcę jako twórcy o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1
    ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych we
    wskazanych przepisach jest także utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia.
    Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca
    2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program
    komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności
    obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
      „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
      komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
      postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego,
      bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
      Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
      Warszawa 2019 - art. 74);
      Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
      odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr.
      SA w Łodzi z 4.2.2010 r. sygn. akt I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013
      r. sygn. akt. I ACa 1157/12)”.
    Programy komputerowe wytwarzane przez Wnioskodawcę wpisują się w powyżej
    wskazane definicje; Wnioskodawca oświadcza, iż mając na względzie szeroką definicję

    programu komputerowego każdy ze wskazanych efektów prac Wnioskodawcy stanowi
    utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Wskazane we wniosku zlecenia programistyczne, realizowane na rzecz Kontrahentów
    stanowią konkretne ,,programy komputerowe”, zatem odpowiedź na to pytanie została już
    udzielona przed jego wystosowaniem w wezwaniu;
    Wnioskodawca pozwolił sobie poniżej ponownie zacytować fragment z wniosku, w którym
    precyzuje On przykładowy, wytworzony przez Wnioskodawcę program komputerowy:
    (...)
    Wnioskodawca uczestniczy we własnych pracach realizowanych na rzecz kontrahentów.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym). Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi On prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
      Korzystając z języka programowania ... przy wykorzystaniu frameworku ...
      zaimplementowano projekt testów automatycznych UI (tzw. testy „e2e”) do wtyczek
      w przeglądarkach z obszaru zakupów internetowych dzięki czemu usprawniono
      proces dostarczania nowych funkcjonalności wtyczek do kontrahenta i zredukowano
      ilość błędów regresywnych w kodzie źródłowym.
      Korzystając z w.w. języka programowania i frameworku zaimlpementowano również
      testy API dla w.w. produktów.
      Korzystając języka ... zaimplementowano kroki w architekturze pipeline (...) co
      usprawnia proces wydawania nowych wersji produktu.
      Korzystając z języka ...zaimplementowano zmiany knfiguracyjne w plikach (...) na
      zlecenie kontrahenta po testach akceptacyjnych klienta zewnętrznego.
    Powyższe oprogramowania są nowością w działalności Wnioskodawcy, bowiem wcześniej
    nie tworzył On podobnych rozwiązań.
    Na moje pytanie:
      (...) Jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego,
      ulepszonego i rozwiniętego programu komputerowego w poszczególnych latach
      oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?

    odpowiedział Pan, że:
      Za każdym razem ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie działało
      sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    Na moje pytanie:
      (...) Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
      zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
      rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    odpowiedział Pan, że:
      Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania
      spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył,
      dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodowało stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności.
    Wnioskodawca tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    Wnioskodawca każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z
    wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
    wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,

    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w Jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.
    Wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    prawa majątkowe.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy komputerowe
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Zgodnie z postanowieniami zawartych umów Wnioskodawca i Jego Kontrahent są
    niezależnymi podmiotami, Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w
    związku z czym ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz
    wykonywanie czynności w ramach realizacji zleceń programistycznych.
    Wnioskodawca oświadcza, że nie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych od
    innych podmiotów.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego
    oprogramowania. Jeśli Wnioskodawca ulepsza/modyfikuje oprogramowanie na rzecz
    zleceniodawców lub tworzy nowe moduły samodzielnie, bądź współpracując z innymi
    programistami (na skutek czego powstaje nowy produkt), po uzyskaniu całości ogółu
    autorskich praw majątkowych do tego oprogramowania przez Kontrahenta nie
    przysługuje Wnioskodawcy licencja wyłączna do korzystania z tego prawa
    kwalifikowanego, jak również nie staje się On właścicielem/współwłaścicielem tego
    oprogramowania.
    Poniżej Wnioskodawca opisuje proces rozwijania/ulepszania oprogramowania:
    Wnioskodawcy będą do momentu przeniesienia na rzecz Zleceniodawcy prawa do
    programu, przysługiwały prawa majątkowe do składowych (części oprogramowania), które
    to części mają na celu ulepszenie danego oprogramowania. Można stwierdzić, że nowe
    funkcjonalności, to osobny przedmiot obrotu, który podlega również ochronie na
    podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (na podstawie art. 74).
    Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie, które to oprogramowanie staje się w
    momencie jego stworzenia własnością Wnioskodawcy, która to w dalszej kolejności
    przechodzi na rzecz Zleceniodawcy wskutek wykonania z Nim umów. Jest to jedna z trzech
    typów płaszczyzn jego działalności. Kolejnymi są ulepszanie i rozwijania oprogramowania,
    często tego, które sam stworzył. Nie będzie On więc właścicielem oprogramowania
    modyfikowanego, ale czasowo właścicielem składowych (części) oprogramowania, które

    powoduje finalnie ulepszenie owego oprogramowania ulepszanego. Nowe
    oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego, to nowe funkcjonalności będące
    osobnym oprogramowaniem. Więc owe dodane funkcjonalności są częściami
    oprogramowania, które jest również przedmiotem praw autorskich oraz podlega ochronie.
    Podsumowując: Wnioskodawca ulepsza oprogramowanie tworząc nowe funkcjonalności,
    które ulepszają/modyfikują programy Zleceniodawcy i które są odrębnym przedmiotem
    ochrony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Chwilowo więc (do momentu przeniesienia) owych części oprogramowania będzie ich
    właścicielem i następnie przeniesienie własność owych części (podlegających osobnej
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych) na
    Zleceniodawcę.
    Wnioskodawca wskazuje, że powyższe analogicznie odnosi się do realizowania przez
    Wnioskodawcę projektu w ramach zespołu, gdyż wówczas Wnioskodawca jest twórcą
    utworów powstałych w ramach podejmowanych przez Niego przedsięwzięć i analogicznie
    przenosi On własność i majątkowe prawa autorskie na Kontrahenta otrzymując w zamian
    wynagrodzenie, a w dalszej kolejności ewentualnie ulepsza/modyfikuje to
    oprogramowanie.
    W umowach pomiędzy Wnioskodawcą, a Kontrahentami, strony ustaliły, iż Kontrahent
    nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem prawa
    autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
      a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
        ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Potwierdzeniem przeniesienia
        praw jest wówczas przekazanie wytworzonego utworu Kontrahentowi przez
        Wnioskodawcę, co bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
      b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych. Potwierdzeniem przeniesienia praw jest
        wówczas samo wytworzenie przez Wnioskodawcę ww. programu. Wyodrębnienie
        konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego efektu pracy
        na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    Zgodnie z umową należne wynagrodzenie zawiera w sobie wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji Wnioskodawca jest w stanie
    przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia, które ma skorzystać z ulgi.
    Zaangażowanie mierzone jest czasem, jaki jest Wnioskodawcy potrzebny do wytworzenia
    programu komputerowego.
    Na moje pytanie:
      Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z Kontrahentami? Czy:
      a) są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne)?
      b) zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych
      warunków przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana określonych
      prac albo etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie jakich warunków lub
      zaistnienie jakich okoliczności wyznacza koniec okresu rozliczeniowego?
    odpowiedział Pan, że:
      Są to okresy czasowe.
    Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego każdorazowo
    spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.

    Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za przeniesienie autorskich praw do programów
    komputerowych lub ich części, zawiera się w należnościach z tytułu świadczonych usług na
    rzecz jego Kontrahentów. W przeważającej części wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi
    wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego. Powyższe wynagrodzenie zawiera się w wynagrodzeniu całkowitym,
    które Wnioskodawca utrzymuje w związku z umową z Kontrahentem. W przeważającej
    części faktury przychodowe obejmują wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do określonych programów, zaś reszta wynagrodzenia obejmuje tytuły w
    związku z pozostałymi usługami, jakie Wnioskodawca świadczy na rzecz swoich
    Kontrahentów. Wnioskodawca wskazuje, że prawa autorskie do oprogramowania są
    przenoszone w oparciu o postanowienia umowne wskazane w umowie z Kontrahentem w
    ramach wynagrodzenia umownego.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach realizowanych zleceń może wykonywać zarówno
    czynności związane (ukierunkowane) z tworzeniem oprogramowania, jak również
    czynności z tym niezwiązane. Uzyskiwane z tytułu realizacji umowy wynagrodzenie
    obejmuje wszystkie te czynności. W jego ramach wyodrębnić można wynagrodzenie
    autorskie, które stanowi wynagrodzenie za całość usług w ramach których przenosi On na
    Zlecających prawa autorskie do wytworzonych programów komputerowych.
    Wynagrodzenie to odnosi się wyłącznie do przeniesienia konkretnego wyodrębnionego
    prawa własności do wytworzonego programu komputerowego w danym okresie
    rozliczeniowym. Wnioskodawca wylicza ile czasu w ciągu jednego okresu rozliczeniowego
    poświęcił na tworzenie programu komputerowego, a ile na działania nietwórcze (np.
    czynności administracyjne), następnie określa jaka była to część całego czasu
    poświęconego na świadczenie usług w danym okresie rozliczeniowym. Ponadto
    Wnioskodawca dzięki prowadzonej ewidencji oraz raportom jest w stanie odnieść ten czas
    do każdego programu komputerowego wytworzonego w danym okresie rozliczeniowym.
    Na podstawie takich obliczeń Wnioskodawca ustala wysokość wynagrodzenia za
    przeniesienie praw autorskich do konkretnego programu komputerowego.
    Wnioskodawca otrzymuje od Kontrahenta wynagrodzenie za świadczenie usług
    programistycznych oraz informatycznych, w którym to wynagrodzeniu zawarte jest
    honorarium za przeniesienie majątkowych praw autorskich do wytworzonego
    oprogramowania. Wnioskodawca nie otrzymuje z tego tytułu odrębnego wynagrodzenia.
    Jest one wyodrębniane w prowadzonej na bieżąco ewidencji. W ramach ewidencji wydziela
    On wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do określonych Oprogramowań lub
    określonych części Oprogramowań, oraz część wynagrodzenia, która nie jest wprost
    związana z wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawca zamierza
    opodatkować preferowaną stawką 5% tylko i wyłącznie wynagrodzenie za wytwarzanie
    programów komputerowych i co za tym idzie przeniesienie praw autorskich.
    Wnioskodawca obliczy tzw. Wskaźnik Nexus, stosując właściwy ku temu wzór:
    (a+b)x 1,3/a+b+c+d
    Wnioskodawca oświadcza, iż zastosuje wyżej ukazany wzór, zachowując prawidłową
    kolejność wykonywania działań. Wnioskodawca najpierw wykona działanie (a+b)
    znajdujące się w liczniku. Uzyskaną sumę pomnoży razy 1,3. Dopiero teraz, wynik
    działania znajdujący się w liczniku, zostanie podzielony przez sumę a+b+c+d znajdującą się
    w mianowniku. Jako, iż Wnioskodawca jest podmiotem wytwarzającym oprogramowania
    /część oprogramowania samodzielnie, w związku z prowadzoną bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalnością programistyczną, a jedyne ponoszone przez Wnioskodawcę
    koszty, to te wskazane we wniosku oraz uzupełnieniu, to wskaźnik nexus po wykonaniu
    wszystkich działań wykaże dzielną nie mniejszą niż 1.
    Na moje pytanie:

      Jakie konkretnie wydatki, których dotyczy Pana wniosek, należy rozumieć przez
      koszty:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej?
    odpowiedział Pan, że:
      Koszty te obejmują wydatki na usługi księgowe oraz doradztwa związanego z
      prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Na moje pytanie:
      Jakie konkretnie wydatki, których dotyczy Pana wniosek, należy rozumieć przez
      koszty:
      b) koszty leasingu i użytkowania samochodu?
    odpowiedział Pan, że:
      Pod pojęciem kosztu użytkowania samochodu Wnioskodawca ma na myśli wydatki
      na: paliwo, naprawy, odpisy amortyzacyjne od samochodu, części zamienne.
      Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych
      wydatków z tej kategorii. Koszty te Wnioskodawca ponosi od początku prowadzenia
      działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania,
      której dotyczy wniosek. Wydatki te służą Wnioskodawcy do realizacji wielu zleceń
      programistycznych.
    Na moje pytanie:
      Jakie konkretnie wydatki, których dotyczy Pana wniosek, należy rozumieć przez
      koszty:
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych?
    odpowiedział Pan, że:
      Pod pojęciem kosztu zakupu wyposażenia biurowego Wnioskodawca ma na myśli
      wydatki na: klawiaturę, myszkę, słuchawki, baterii, papier do drukarki, segregatory,
      długopisy. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości
      poniesienia innych wydatków z tej kategorii. Koszty te Wnioskodawca ponosi od
      początku prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem,
      ulepszaniem oprogramowania, której dotyczy wniosek. Wydatki te służą
      Wnioskodawcy do realizacji wielu zleceń programistycznych.
    Na moje pytanie:
      Jakie konkretnie wydatki, których dotyczy Pana wniosek, należy rozumieć przez
      koszty:
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego?
    odpowiedział Pan, że:
      Pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego
      Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: słuchawki, klawiatura, myszka, monitor,
      laptop/komputer, głośniki. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w

      przyszłości poniesienia innych wydatków z tej kategorii. Koszty zakupu sprzętu
      komputerowego i elektronicznego Wnioskodawca ponosi od początku prowadzenia
      działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania,
      której dotyczy wniosek. Zakupiony sprzęt komputerowy i elektroniczny służy
      Wnioskodawcy do realizacji wielu zleceń programistycznych.
    Na moje pytanie:
      Jakie konkretnie wydatki, których dotyczy Pana wniosek, należy rozumieć przez
      koszty:
      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie?
    odpowiedział Pan, że:
      Pod pojęciem kosztów zakupu licencji na oprogramowanie należy rozumieć zakup
      licencji na oprogramowanie zależne od realizowanych zadań. Wymienienie przez
      Wnioskodawcę konkretnych nazw licencji na oprogramowanie nie ma znaczenia w
      sprawie, jednakże dla dodatkowego unaocznienia Organowi bezpośredniego
      powiązania wskazanego kosztu z wytworzeniem, rozwojem i ulepszeniem
      oprogramowania, rozwinie swoją odpowiedź: Wnioskodawca ponosi koszty związane
      z zakupem licencji m.in. do wirtualnych narzędzi programistycznych. Są to wydatki
      niezbędne w działalności programistycznej, które nie tylko usprawniają pracę
      Wnioskodawcy, ale i uwydatniają jej efekty. Jest to wydatek bezpośrednio związany z
      prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością oraz z wytworzeniem
      oprogramowania; Ponadto nie stanowi ono nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d
      wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT). Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki
      te zostały poniesione w trakcie prowadzenia działalności i są nierozerwalnie z nią
      związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości ponoszenia również innych
      wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    Na moje pytanie:
      Jakie konkretnie wydatki, których dotyczy Pana wniosek, należy rozumieć przez
      koszty:
      f) koszt usług telekomunikacyjnych?
    odpowiedział Pan, że:
      Pod pojęciem kosztu usług telekomunikacyjnych Wnioskodawca ma na myśli wydatki
      na: Internet. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości
      poniesienia innych wydatków z tej kategorii. Koszty te Wnioskodawca ponosi od
      początku prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem,
      ulepszaniem oprogramowania, której dotyczy wniosek. Wydatki te służą
      Wnioskodawcy do realizacji wielu zleceń programistycznych.
    Na moje pytanie:
      Jakie konkretnie wydatki, których dotyczy Pana wniosek, należy rozumieć przez
      koszty:

      g) koszty dokształcenia zawodowego?
    odpowiedział Pan, że:
      Pod pojęciem kosztu dokształcenia zawodowego Wnioskodawca ma na myśli
      wydatki na: e-booki oraz szkolenia w zakresie świadczonych usług
      programistycznych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie
      wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej kategorii.
    Na moje pytanie:
      Jakie konkretnie wydatki, których dotyczy Pana wniosek, należy rozumieć przez
      koszty:
      h) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu?
    odpowiedział Pan, że:
      Pod pojęciem kosztów zakupu ubezpieczenia OC oraz ubezpieczenia od utraty
      dochodu należy rozumieć regularne wydatki na zakup ubezpieczenia OC oraz
      ubezpieczenie od utraty dochodu.
    Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wymienione we wniosku wydatki zostały faktycznie
    poniesione/będą ponoszone na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę
    działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania w okresie, który obejmuje
    wniosek. Wnioskodawca oświadcza, że nie wie czy jego działalność jest działalnością
    badawczo-rozwojową związaną z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej i z tego powodu kieruje do Organu wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Na moje pytanie:
      Czy wydatki na usługę doradczą obejmują także opłatę za wniosek o wydanie
      interpretacji indywidualnej?
    odpowiedział Pan, że:
      Nie
    Wnioskodawca wskazuje, że umowy z Kontrahentami na ten moment nie obligują go do
    zawarcia tego rodzaju ubezpieczenia OC oraz ubezpieczenia od utraty dochodu, jednak
    nie wyklucza On, iż przyszłe umowy mogą posiadać zapisy o konieczności posiadania tego
    rodzaju ochrony w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Na moje pytanie:
      Czy i które z wymienionych przez Pana kosztów stanowią/będą stanowiły środek
      trwały (środki trwałe) w prowadzonej działalności gospodarczej?
    odpowiedział Pan, że:
      Sprzęt komputerowy (laptop, urządzenia peryferyjne, stacja dokująca, router,
      monitory), samochód firmowy, biurko i fotel biurowy.
    Na moje pytanie:
      Czy poniesione przez Pana wydatki związane z wyjazdami służbowymi są/będą Panu
      w jakikolwiek sposób zwracane przez Kontrahentów lub inny podmiot?
    odpowiedział Pan, że:

      Tak, Wnioskodawca otrzyma zwrot za wyjazdy służbowe.
    Zakupiona licencja na oprogramowanie nie stanowi wartości niematerialnej i prawnej w
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ponadto nie stanowi ono nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT). Wnioskodawca oświadcza, iż w części opisującej stan faktyczny we
    wniosku szczegółowo uargumentował powiązanie wymienionych kosztów, które są
    podstawowymi kosztami ponoszonymi przez niemal każdego programistę z
    prowadzeniem działalności programistycznej, a co za tym idzie z wytworzeniem
    oprogramowania. Wszystkie wymienione w pytaniu interpretacyjnym koszty są związane z
    wytwarzanymi przez Wnioskodawcę programami komputerowymi, a sposób powiązania
    każdego z ponoszonych wydatków został przedstawiony we wniosku. Koszty te są
    bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytworzeniem oprogramowania (jak i
    powstaniem praw autorskich przysługujących do niego).
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku
    wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części. Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wymienione we
    wniosku wydatki zostały faktycznie poniesione/będą ponoszone na prowadzoną
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytwarzaniem
    oprogramowania. Wnioskodawca oświadcza, że nie wie, czy Jego działalność jest
    działalnością badawczo-rozwojową związaną z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej i z tego powodu kieruje do Organu wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Wnioskodawca wskazuje, że od 1 października 2022 r. prowadzi na bieżąco szczegółową
    ewidencję, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, w sposób
    zapewniający wyodrębnienie poszczególnych praw własności intelektualnej oraz ustalenie
    przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
    określenie dochodu, a bardziej precyzyjnie prowadzi odrębną ewidencję, w której
    uwzględnia informacje o:
      zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym
      Oprogramowaniu (dokładny opis stworzonego Oprogramowania);
      przychodach uzyskiwanych ze zbycia Oprogramowania w danym okresie, tj.:
      1. wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania;
      2. kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na
        prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z
        wytwarzaniem Oprogramowania;
      dochodzie ze zbycia Oprogramowania obliczonym jako różnica pomiędzy
      przychodami i kosztami.
    Na moje pytanie:
      Wobec wskazania, że Pana wniosek dotyczy również zdarzenia przyszłego – czy
      będzie Pan uzyskiwał dochody z kwalifikowanych IP w takich samych okolicznościach

      faktycznych, jak w przedstawionym opisie sprawy (jeżeli nie, należy wyczerpująco
      przedstawić okoliczności ich uzyskiwania)?
    odpowiedział Pan, że:
      Tak, Wnioskodawca będzie uzyskiwał dochody z kwalifikowanych IP w takich samych
      okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionym opisie sprawy.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      f) koszty usług telekomunikacyjnych,
      g) koszty składki na ubezpieczenia społeczne,
      h) koszty dokształcenia zawodowego,
      i) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
    w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu
    odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby
    wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej z art. 30ca o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.

    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, Jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
      potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym
      przez nich planem. Innymi słowy, Jego działalność prowadzona jest w sposób
      systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu – począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie

    wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez Niego na rzecz
    kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności,
    jak Jego kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość
    Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności – autorskich praw do
    programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C393/0,
    Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74). Zdaniem
    Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez
    Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,

    gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez Niego działalności opisanej we wniosku, która Jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo -rozwojową. Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy
    o PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    1) z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego
      IP;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    3) z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone
    oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian
    za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie – należność ta
    obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3/a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
      z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego
      w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Na mocy art. 30ca ust. 6
    ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa
    od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w przypadku, gdy Wnioskodawca
    nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w momencie gdy Wnioskodawca osiągnie
    dochód. Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty leasingu i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      f) koszty usług telekomunikacyjnych,
      g) koszty składki na ubezpieczenia społeczne,
      h) koszty dokształcenia zawodowego,
      i) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w
    jakim przeznaczane są na wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty
    faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą
    Jego zdaniem działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897)
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

      Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z treści wniosku wynika, że głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie
    programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu
    technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań
    związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia
    programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

    We wniosku wielokrotnie podkreślił Pan, że tworzy Pan oprogramowanie w zależności od
    potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie
    innowacyjności archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
    potrzeb. Jest Pan w stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w
    ramach której prowadzi Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w
    celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Ponadto, nie
    świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    tworzonego programu komputerowego.
    W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez
    niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Efektem Pana prac, którym są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się
    rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są
    również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Kontrahentów.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W treści wniosku zaznaczył Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Jest Pan zobowiązany w ramach danej
    umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest

    należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób,
    czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma
    on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo -rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Wskazał Pan, że w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej
    skali.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości jest spełniona. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że jest Pan twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z podanych przez Pana informacji wynika m.in., że pracując nad wytworzeniem
    oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu
    wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i
    aplikacji. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych
    zmian do tworzonego programu komputerowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały

    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
        których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo -rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3/a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo

        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z treści wniosku, wszystkie czynności, które Pan realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta,
    prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są prawa majątkowe. Sposób przenoszenia autorskich praw do
    programu komputerowego każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, od 1 października 2022 r. prowadzi Pan na bieżąco
    odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której
    mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w zeznaniu począwszy od roku 2022 (oraz w zeznaniach za lata
    kolejne, przy założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i
    obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
      ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Analiza ponoszonych przez Pana wydatków prowadzi do wniosku, że nie może Pan uznać
    wydatków poniesionych na zakup ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu za
    koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
    4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie bowiem z cytowanym art. 30 ust. 5 ww. ustawy, do kosztów uwzględnianych we
    wskaźniku Nexus nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z

    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Ustawodawca nie wprowadził katalogu
    zamkniętego na potrzeby ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia
    „związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej”, dlatego zasadne jest
    zastosowanie wykładni językowej dla właściwego zrozumienia tego pojęcia. Zgodnie z
    wykładnią językową „związany” to „mający coś wspólnego z kimś lub czymś dotyczący tego
    kogoś lub czegoś”.
    Zatem, w odniesieniu do kosztu dotyczącego zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od
    utraty dochodów, trudno się zgodzić, że wydatek ten jest wprost związany z
    wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem oprogramowania, gdyż nie ma tu okoliczności
    wskazujących na bezpośredni związek tych wydatków z wytworzonym IP. Sam Pan wskazał
    w opisie sprawy, że umowy z Kontrahentami na ten moment nie obligują Pana do
    zawarcia tego rodzaju ubezpieczenia OC oraz ubezpieczenia od utraty dochodu jednak nie
    wyklucza Pan, iż przyszłe umowy mogą posiadać zapisy o konieczności posiadania tego
    rodzaju ochrony w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zatem powyższe koszty – na ten moment nie są niezbędne do wykonania umowy zawartej
    z kontrahentem, nie są przez niego wymagane oraz nie wynikają z zawartej umowy. W
    takich okolicznościach, ww. wydatków nie można uznać za koszt prowadzonej przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy. Tylko bowiem w przypadku, gdy
    umowa z kontrahentem zobowiązuje Pana do zawarcia umowy ubezpieczenia, wydatek
    taki stanowi koszt faktycznie poniesiony na działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Natomiast w przypadku, gdy umowy z kontrahentem nie zawierają postanowień
    dotyczących obowiązku zawarcia przez Pana umowy ubezpieczenia, wskazane wydatki
    będą związane z prowadzoną przez Pana działalnością – pozwolą Panu na bezpieczne
    prowadzenie tej działalności, niekoniecznie związanej z prowadzeniem działalności
    badawczo-rozwojowej dotyczącej kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Trudno
    bowiem racjonalnie stwierdzić, że ww. wydatek w okolicznościach, w których obowiązek
    zawarcia umowy ubezpieczenia nie jest wymagany przez Pana kontrahenta, jest wprost
    związany z prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalnością badawczo-rozwojową,
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zatem, wydatek na zakup ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu jest
    wydatkiem pośrednio związanymi z prowadzoną przez Pana działalnością i dlatego nie
    może zawierać się we wskaźniku nexus.
    W związku z powyższym, wydatki na zakup ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty
    dochodu - na ten moment nie mogą stanowić kosztów bezpośrednio związanych z
    wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dlatego też nie stanowią
    kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, z uwagi na wyłączenie zawarte w art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast pozostałe wydatki, wskazane we wniosku, które Pan poniósł lub będzie Pan
    ponosił, przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w
    literze „a” wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z
    art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby
    wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie uznania wydatków poniesionych na zakup
    ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu za koszty do obliczenia wskaźnika
    nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w sytuacji, gdy umowy z kontrahentem

    nie zawierają postanowień dotyczących obowiązku zawarcia przez Pana umowy
    ubezpieczenia uznałem za nieprawidłowe, natomiast w pozostałym zakresie Pana
    stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji nie była ewentualna kwalifikacja opisanych we wniosku
    wydatków do kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu dochodu (straty) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art.
    9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.