Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-998/13-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-11-26
Teza: W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia Znaku Towarowego.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; znak-znak towarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16.09.2013r. (data wpływu 18.09.2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia Znaku Towarowego **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.09.2013r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia Znaku Towarowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. Spółka komandytowo-akcyjna (dalej: Wnioskodawca) jest udziałowcem spółki S. Sp. o.o. (dalej: Spółka). Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarządzania znakami towarowymi oraz innymi składnikami majątkowymi. Obecnie, udział Wnioskodawcy w Spółce wynosi ok. 99% udziałów (pozostałymi udziałowcami są 3 osoby fizyczne); planowane jest jednak, że Wnioskodawca stanie się jedynym, 100% udziałowcem Spółki.

Na dalszym etapie, planowane jest przekształcenie formy prawnej Spółki w spółkę osobową (spółkę jawną; dalej SpJ). Niezależnie od zmiany formy prawnej Spółki ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na spółkę jawną, rozważana jest zmiana w zakresie dotychczasowej działalności Spółki w obszarze znaku towarowego (dalej: Znak Towarowy) będącego własnością Spółki. Jeden z analizowanych przez Spółkę scenariuszy przewiduje sprzedaż Znaku Towarowego do SKA, a następnie likwidację Spółki lub rozwiązanie Spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego - w takim przypadku, w ramach likwidacji (rozwiązania) Spółki do SKA zostanie wypłacony majątek likwidacyjny Spółki głównie obejmujący środki pieniężne.

Ewentualnie, rozważane jest również dokonanie dobrowolnego umorzenia części udziałów Spółki należących do Wnioskodawcy (zbycia udziałów należących do Wnioskodawcy na rzecz Spółki w celu ich umorzenia) bądź umorzenie części wkładu w Spółce (po jej przekształceniu w SpJ). Umorzenie to może zostać dokonane za wynagrodzeniem wypłaconym Wnioskodawcy w naturze w postaci Znaku Towarowego należącego do Spółki. Wartość Znaku Towarowego wydawanego Wnioskodawcy jako wynagrodzenie za dobrowolne umorzenie udziałów bądź wkładu będzie odpowiadać rynkowej wartości umarzanych udziałów bądź wkładu w Spółce.

Alternatywnie rozpatrywana jest również możliwość likwidacji Spółki lub rozwiązania Spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego (po jej przekształceniu w SpJ) i wydanie Wnioskodawcy w ramach majątku likwidacyjnego (majątku z rozwiązania) zespołu składników majątkowych likwidowanej (rozwiązywanej) Spółki obejmujących m.in. Znak Towarowy oraz inne składniki majątkowe i niemajątkowe służące prowadzeniu działalności Spółki (aktywa Spółki wydawane w ramach likwidacji/ rozwiązania, obejmujące również Znak Towarowy, tworzyć będą przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego).

Nie jest wykluczone, że na moment przekształcenia Spółki w SpJ, likwidacji (rozwiązania) Spółki, bądź umorzenia udziałów lub wkładu Spółki, również Wnioskodawca, będący wspólnikiem Spółki ulegnie przekształceniu w inną spółkę osobową - spółkę jawną bądź komandytową. W dalszej kolejności, już po przeprowadzeniu jednej z powyższych operacji, Wnioskodawca, będący wspólnikiem Spółki, może zostać przekształcony w spółkę będącą podatnikiem CIT (np. w spółkę z o.o.).

Znak Towarowy Spółka uzyskała w drodze aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa dokonanego przez Udziałowca (wówczas działającego w formie spółki akcyjnej). Znak Towarowy jest zarejestrowany w Urzędzie Patentowym, został ujawniony przez Spółkę w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i podlega amortyzacji. Znak towarowy wykorzystywany był (i obecnie jest) do prowadzenia działalności przez Spółkę. Nabyty/uzyskany Znak Towarowy Wnioskodawca zamierza w dalszym ciągu wykorzystywać do prowadzenia działalności gospodarczej i wykonywania czynności opodatkowanych VAT - Znak Towarowy będzie wykorzystywany na potrzeby własnej działalności Wnioskodawcy (posługiwanie się znakiem w ramach produkcji i sprzedaży produktów); nie jest wykluczone, że Znak Towarowy będzie również wykorzystywany poprzez udzielanie licencji na jego używanie podmiotom trzecim.

Wnioskodawca, w razie wskazanego wyżej przekształcenia w sp. z o.o. może po takim przekształceniu dokonywać amortyzacji podatkowej uzyskanego od Spółki Znaku Towarowego (nabytego w ramach umowy sprzedaży, umorzenia udziałów bądź wkładu lub w ramach majątku likwidacyjnego). Wcześniej - przed takim przekształceniem - skutki podatkowe z zakresie Znaku Towarowego będą obciążały wspólnika Wnioskodawcy - przychody i koszty ze Spółki i Wnioskodawcy będą rozliczne podatkowo przez wspólnika Wnioskodawcy zgodnie z normą art. 5 ustawy o CIT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym w związku z transakcją nabycia Znaku Towarowego przez Wnioskodawcę w ramach umowy sprzedaży lub w ramach wynagrodzenia z tytułu umorzenia dobrowolnego udziałów lub wkładu Spółki, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia (zwrotu) podatku naliczonego w podatku od towarów i usług (dalej: VAT)? /pytanie nr 9 wniosku/

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu nabycia Znaku Towarowego od Spółki (SpJ) w ramach umowy sprzedaży, w ramach wynagrodzenia z tytułu umorzenia dobrowolnego udziałów Spółki (zbycia udziałów Spółki przez Wnioskodawcę w celu ich umorzenia), bądź w ramach wydania za umorzenie części wkładu w Spółce (po jej przekształceniu w SpJ), Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tym nabyciem, wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Spółkę, w zakresie w jakim nabycie to będzie służyło wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT oraz do zwrotu podatku (zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym, w przypadku wystąpienia takiej nadwyżki).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r, o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054; dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wskazuje, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

Zgodnie z przedstawionym powyżej opisem zdarzenia przyszłego, Spółka zamierza dokonać zbycia/wydania pojedynczego aktywa w formie Znaku Towarowego na rzecz Wnioskodawcy (może się to odbyć w formie umowy sprzedaży Znaku Towarowego lub jego wydania w ramach wypłaty wynagrodzenia za umorzenie udziałów lub umorzenie wkładu w Spółce - po jej przekształceniu w SpJ).

Przy tym odnośnie do operacji umorzenia udziałów należy wskazać, że zasady dotyczące umorzenia udziałów w sp. z o.o. zostały zawarte w art. 199 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. u. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Udziały m.in. mogą być umorzone za zgodą udziałowca w drodze nabycia udziałów przez spółkę (umorzenie dobrowolne). Umorzenie udziałów jest czynnością zmierzającą do unicestwienia pewnej partii lub wszystkich udziałów i sprowadza się do pozbawienia praw udziałowca ucieleśnionych w tych udziałach. Należy przy tym uznać, że czynność zbycia przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki udziałów należących do Wnioskodawcy w celu ich umorzenia (w trybie art. 199 § 1 Ksh) w zamian za wynagrodzenie nie stanowi samo w sobie dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT ani też świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Wobec powyższego przedmiotowe czynności nie mieszczą się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Niemniej jednak, art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wyraźnie wskazuje, że za świadczenie usług uznaje m.in. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych. Jednocześnie, odpłatność świadczonej usługi oznacza jej wykonanie za wynagrodzeniem. Aby daną czynność uznać za odpłatną konieczny jest bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem. Usługodawcę z usługobiorcą musi łączyć stosunek prawny, z którego wynika obowiązek świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia za dokonanie tych czynności. Wynagrodzenie musi być konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu. Przy tym, zapłaty (wynagrodzenia) nie można utożsamiać jedynie ze świadczeniem pieniężnym. Także świadczenie rzeczowe lub świadczenie w naturze może być traktowane jako wynagrodzenie. Przykładowo więc zamiana towarów, zamiana towaru na usługę i odwrotnie, wydanie towarów (świadczenie usług) w zamian za wierzytelności itp., będzie uznane odpowiednio za odpłatną dostawę czy też odpłatne świadczenie, ponieważ występują konkretne korzyści, które należne są za dokonywane świadczenie.

W ramach przedstawionego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, jako jedno z działań, rozważa dokonanie umorzenie części posiadanych udziałów Spółki w zamian za wypłatę wynagrodzenia w naturze w postaci Znaku Towarowego. Powyższe oznacza, że pomiędzy stronami zaistnieje więź o charakterze zobowiązaniowym - Spółka zobowiąże się przenieść na rzecz Wnioskodawcy prawo do Znaku Towarowego, a jednocześnie istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług w zakresie przeniesienia prawa do wartości niemateriałnej i prawnej a wynagrodzeniem, w postaci zbycia na rzecz Spółki jej własnych akcji w celu ich umorzenia.

Analogicznie należałoby rozpatrywać skutki wydania Znaku Towarowego w zamian za umorzenie części wkładu w Spółce (po jej przekształceniu w SpJ), w wyniku którego Wnioskodawca uzyskuje Znak Towarowy w zamian za wyzbycie się ze swojego majątku/unicestwienie praw udziałowych w Spółce (działającej jako SpJ).

Biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy ustawy o VAT stwierdzić należy, że planowane czynności stanowić będą odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT. Ustawa o VAT nie przewiduje zwolnienia dla tego rodzaju czynności, które mogłoby być zastosowane bądź w przypadku sprzedaży Znaku Towarowego, bądź jego wydania w ramach umorzenia udziałów lub wkładu - usługa ta będzie opodatkowana VAT wg stawki 23%. Spółka będzie obowiązana do wystawienia faktury VAT związanej z dokonaną transakcją przeniesienia Znaku Towarowego (w ramach sprzedaży lub wypłaty wynagrodzenia za umorzenie udziałów).

Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ust. 2 art. 86 ustawy o VAT wskazuje jednocześnie, że kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych z tytułu nabycia towarów i usług.

Wnioskodawca zamierza wykorzystywać uzyskany Znak Towarowy w ramach swojej działalności gospodarczej - Znak Towarowy będzie wykorzystywany na potrzeby własnej działalności Wnioskodawcy (posługiwanie się znakiem w ramach produkcji i sprzedaży produktów); nie jest wykluczone, że Znak Towarowy będzie również wykorzystywany poprzez udzielanie licencji na jego używanie przez podmioty trzecie. W związku z powyższym, Wnioskodawca będzie miał prawo, na podstawie uzyskanej faktury VAT od Spółki, do obniżenia podatku należnego o wartość podatku naliczonego wynikającego z nabycia wskazanych składników od Spółki, w zakresie w jakim nabycie to będzie służyło wykonywaniu przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych VAT. Do obniżenia takiego Wnioskodawca będzie uprawniony, zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, w rozliczeniu za okres, w którym otrzyma fakturę z tytułu nabycia Znaku Towarowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy zatem zauważyć, że wartość znaku towarowego mieści się w kategorii „wartości niematerialnych i prawnych”, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wynika z tego, że przeniesienie tych wartości ww. znaku zalicza się do świadczenia usług.

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Otrzymana zapłata powinna być zatem konsekwencją wykonanego świadczenia.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych - art. 15 ust. 2 ustawy

Powyższa definicja „podatnika” ma zatem charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w obrocie gospodarczym, jednakże zauważyć należy, iż status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Zasady dotyczące umorzenia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zostały zawarte w art. 199 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000r. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.), zwanej dalej k.s.h.

Zgodnie z art. 199 § 1 k.s.h., udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa spółki.

W myśl art. 199 § 2 k.s.h., umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Wynagrodzenie to, w przypadku umorzenia przymusowego, nie może być niższe od wartości przypadających na udział aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między wspólników. W przypadku umorzenia przymusowego uchwała powinna zawierać również uzasadnienie.

Z powyższych przepisów wynika, że umorzenie udziałów jest czynnością zmierzającą do likwidacji pewnej partii lub wszystkich udziałów. Umorzenie udziałów powoduje w konsekwencji likwidację określonej części kapitału zakładowego albo samych udziałów, gdy umorzenie nie jest połączone z obniżeniem kapitału zakładowego (odbywa się z zysku). Umorzenie dobrowolne zostało zdefiniowane jako dokonywane za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (np. sprzedaż, darowizna).

W świetle powyższego, czynność nabycia przez spółkę udziałów własnych od wspólnika w celu ich umorzenia (w trybie art. 199 § 1 Kodeksu spółek handlowych) w zamian za wynagrodzenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, ani też świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Wobec powyższego, przedmiotowe czynności nie mieszczą się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podobnie będzie się przedstawiała sytuacja w przypadku wycofania /umorzenia/ części wkładu w spółce jawnej przez jej wspólnika. Wprawdzie w odniesieniu do spółek jawnych przepisy kodeksu spółek handlowych nie zawierają regulacji dotyczących umorzenia wkładów. Stosowne zapisy w tym zakresie powinny się znaleźć w zawieranej umowie spółki.

Zgodnie z art. 50 § 1 K.s.h. udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu. Natomiast w myśl art. 54 § 1 K.s.h. zmniejszenie udziału kapitałowego wymaga zgody pozostałych wspólników.

Konsekwencją zmniejszenia udziału kapitałowego powinno być zmniejszenie wartości wkładu wspólnika. Z tego powodu istotne jest sformułowanie \[ art. 54 § 1 k.s.h.\], że zmniejszenie udziału wymaga zgody pozostałych wspólników. Zmniejszy się także wartość majątku spółki, co ma znaczenie dla sytuacji finansowej spółki oraz dla wierzycieli. Dlatego też przyjąć należy, że wspólnik - chcąc zmniejszyć swój udział kapitałowy - ma na celu zmniejszenie swojego wkładu. Dlatego uznać można, że zmniejszenie udziału kapitałowego wiąże się z wycofaniem części wkładu wspólnika. /E. Maleszyk Udział kapitałowy w spółce jawnej/

Wycofanie części wkładu ze spółki jawnej przez jej wspólnika może odbyć się w postaci pieniężnej bądź poprzez wycofanie w naturze rzeczy wniesionych do spółki przez wspólnika do używania.

Należy zatem stwierdzić, że podobnie jak w przypadku umorzenia udziałów w spółce z o.o. także wycofanie części wkładu wspólnika ze spółki jawnej i otrzymanie przez niego wynagrodzenia w pieniądzu nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, ani też świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Wobec powyższego, przedmiotowe czynności nie mieszczą się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z kolei z art. 86 ust. 1 ustawy, zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z treści cytowanego art. 86 ust. 1 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na podstawie art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, prawo do tego obniżenia powstaje, co do zasady, w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Prawo to wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zatem zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego – co wprost wynika z art. 86 ust. 10 pkt 1 z uwzględnieniem ust. 11 powołanego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług – jest przy tym zazwyczaj otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. i usług – jest przy tym zazwyczaj otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

Nadmienia się, że w art. 88 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy wskazano, iż nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne m. in. w przypadku, gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca, jest udziałowcem Spółki z o.o. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarządzania znakami towarowymi oraz innymi składnikami majątkowymi. Obecnie, udział Wnioskodawcy w Spółce wynosi ok. 99% udziałów, planowane jest jednak, że Wnioskodawca stanie się jedynym, 100% udziałowcem Spółki.

Na dalszym etapie, planowane jest przekształcenie formy prawnej Spółki w spółkę osobową - spółkę jawną.

Rozważana jest także zmiana w zakresie dotychczasowej działalności Spółki dotyczącej Znaku Towarowego. Spółka rozważa sprzedaż Znaku Towarowego do SKA, a następnie likwidację Spółki lub rozwiązanie Spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego - w takim przypadku, w ramach likwidacji Spółki do SKA zostanie wypłacony majątek likwidacyjny Spółki głównie obejmujący środki pieniężne.

Rozważane jest również dokonanie dobrowolnego umorzenia części udziałów Spółki należących do Wnioskodawcy (zbycia udziałów należących do Wnioskodawcy na rzecz Spółki w celu ich umorzenia) bądź umorzenie części wkładu w Spółce (po jej przekształceniu w SpJ). Umorzenie to może zostać dokonane za wynagrodzeniem wypłaconym Wnioskodawcy w naturze w postaci Znaku Towarowego należącego do Spółki. Wartość Znaku Towarowego wydawanego Wnioskodawcy jako wynagrodzenie za dobrowolne umorzenie udziałów bądź wkładu będzie odpowiadać rynkowej wartości umarzanych udziałów bądź wkładu w Spółce.

Znak Towarowy Spółka z o.o. uzyskała w drodze aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa dokonanego przez Udziałowca (wówczas działającego w formie spółki akcyjnej). Nabyty/uzyskany Znak Towarowy Wnioskodawca zamierza w dalszym ciągu wykorzystywać do prowadzenia działalności gospodarczej i wykonywania czynności opodatkowanych VAT - Znak Towarowy będzie wykorzystywany na potrzeby własnej działalności Wnioskodawcy (posługiwanie się znakiem w ramach produkcji i sprzedaży produktów); nie jest wykluczone, że Znak Towarowy będzie również wykorzystywany poprzez udzielanie licencji na jego używanie podmiotom trzecim.

Z treści wniosku wynika, że Spółka zamierza dobrowolnie umorzyć udziały wspólnika w zamian za przeniesienie własności Znaku Towarowego. Zatem rozliczenie pomiędzy Spółką a udziałowcem nastąpi poprzez przeniesienie własności niematerialnych i prawnych Spółki na rzecz udziałowca.

Powyższe oznacza, że pomiędzy stronami zaistnieje więź o charakterze zobowiązaniowym – Spółka zobowiąże się przenieść na rzecz Wnioskodawcy Znak Towarowy, a udziały będą wynagrodzeniem za tą czynność. Stwierdzić tym samym należy, że zaistnieje bezpośredni związek pomiędzy transakcją zbycia wartości niematerialnych i prawnych w zakresie przeniesienia prawa do rozporządzania tymi prawami a wynagrodzeniem stanowiącym konkretną wartość wyrażalną w pieniądzu.

Podkreślić przy tym należy, że zapłaty (wynagrodzenia) nie można utożsamiać jedynie ze świadczeniem pieniężnym. Także świadczenie o charakterze rzeczowym jest wynagrodzeniem. Przykładowo zamiana towarów, zamiana towaru na usługę i odwrotnie, wydanie towarów (świadczenie usług) w zamian za wierzytelności, itp. będzie uznane odpowiednio za odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług. Mamy bowiem do czynienia z konkretną korzyścią, która należna jest za dokonywane świadczenie.

Z uwagi na powyższe okoliczności należy stwierdzić, że przekazanie Znaku Towarowego w zamian za udziały, będzie odpowiadało hipotezie art. 8 ustawy o VAT. Za taką oceną przemawia fakt, że zaistnieje świadczenie usług, rozumiane zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, jako przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, które dodatkowo będzie miało charakter odpłatny.

Podkreślić przy tym należy, iż zapłaty (wynagrodzenia) nie można utożsamiać jedynie ze świadczeniem pieniężnym. Także świadczenie w postaci wartości niematerialnych i prawnych jest wynagrodzeniem. Mamy bowiem do czynienia z konkretną korzyścią, która należna jest za dokonywane świadczenie.

Zatem, przekazanie wartości niematerialnej i prawnej (Znaku Towarowego) pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą skutkujące przeniesieniem własności tego znaku towarowego jako wynagrodzenia za udziały posiadane przez wspólnika jak również w przypadku wycofania części wkładu wspólnika w spółce jawnej, stanowić będzie świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych.

Odnosząc się natomiast do sprzedaży Znaku Towarowego w kontekście przedstawionego opisu sprawy i powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, iż czynność ta prowadzić będzie do przeniesienia praw do wartości niematerialnych i prawnych, a zatem stanowić będzie odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w cyt. art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Stwierdzić należy ponadto, że do transakcji przeniesienia praw do własności niematerialnych i prawnych zarówno przepisy ustawy o podatku od towarów i usług jak i przepisy wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia od VAT jak również obniżonych stawek podatku. Zatem transakcja taka będzie podlegała opodatkowaniu stawką podstawową – tj. w wysokości 23%.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy wskazać należy, że faktura wystawiona tytułem przeniesienia własności Znaku Towarowego w drodze jego sprzedaży jak również w zamian za wynagrodzenie za umarzane udziały /część wkładu/ Spółki będzie dokumentowała czynność opodatkowaną podatkiem VAT, tak więc Wnioskodawcy zarejestrowanemu jako czynny podatnik VAT będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z ww. faktury, ponieważ, jak wskazał Zainteresowany, po nabyciu przedmiotowego Znaku Towarowego będzie wykorzystywał go do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca będzie miał prawo dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z takiej faktury w rozliczeniu za okres, w którym ją otrzymał, lub w dwóch następnych okresach rozliczeniowych.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto informuje się, że w przedmiotowej interpretacji indywidualnej załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku z tytułu nabycia Znaku Towarowego, natomiast w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.