Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.918.2024.2.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży udziału w nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych
    sprzedaży udziału w nieruchomości. Uzupełnił go Pan pismem z 31 stycznia 2025 r. (wpływ
    2 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca nie prowadzi
    jednoosobowej działalności gospodarczej, ale jest czynnym podatnikiem VAT z tytułu
    dzierżawy nieruchomości.
    W drodze umowy darowizny z dnia 25 listopada 2010 r. Wnioskodawca stał się
    współwłaścicielem nieruchomości w części ułamkowej wynoszącej 1/2. Jest to
    nieruchomość o nr (...) o pow. (...) ha, KW nr (...) prowadzona przez Sąd Rejonowy (...)
    (dalej: „Nieruchomość”). Nieruchomość ta pierwotnie została nabyta przez ojca i matkę
    Wnioskodawcy w ramach przetargu od Gminy (...) w 1992 r. (we współwłasności z osobami
    trzecimi, gdzie udział ojca i matki Wnioskodawcy wyniósł 50%). W 1992 r. nastąpiła
    częściowa darowizna od rodziców. Następnie część Nieruchomości Wnioskodawca nabył
    od współwłaściciela Nieruchomości w 2004 r. w drodze ugody, a następnie na podstawie
    spadku po ojcu w 2006 r. oraz darowizny od matki w 2010 r. Wnioskodawca stał się
    finalnie współwłaścicielem nieruchomości w części ułamkowej co do 1/2.
    Dla Nieruchomości został sporządzony miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego, zgodnie z którym Nieruchomość przeznaczona jest pod teren zabudowy
    usługowej.
    Wnioskodawca wraz z drugim współwłaścicielem (bratem) dzierżawi Nieruchomość do
    spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”), w której wraz z drugim
    współwłaścicielem są wspólnikami. Spółka ta dokonała na części Nieruchomości
    naniesień. Wydatki z tym związane były ponoszone w ramach Spółki. W skład tych
    naniesień wchodzi: czynna stacja paliw (obecnie franczyza (...)), składająca się z budynku
    użytkowego - pawilonu sklepowego z zapleczem socjalno-biurowym, pięciosłupowej wiaty
    dystrybutorowej, podwójnego stanowiska obsługowego powietrze/odkurzacz, pola 6
    zbiorników podziemnych na paliwa płynne, 1 podziemnego zbiornika LPG oraz zbiornika
    podziemnego na AdBlue, a także samoobsługowa myjnia dwustanowiskowa.
    Wnioskodawca samodzielnie nie dokonywał nakładów na Nieruchomości, które mogłyby
    podnieść jej wartość.
    Z uwagi na charakter działalności prowadzonej przez Spółkę oraz plany inwestycyjne
    Wnioskodawcy, Wnioskodawca oraz współwłaściciel Nieruchomości zamierzają dokonać
    podziału geodezyjnego Nieruchomości, celem wydzielenia z Nieruchomości odpowiedniej
    działki, w tym uwzględniającej obszar, na którym znajdują się naniesienia wykonane przez
    Spółkę, aby następnie sprzedać tę część z naniesieniami Spółce. Wnioskodawca sprzeda
    Spółce wyodrębnioną z naniesieniami działkę po cenie rynkowej.
    Wnioskodawca wcześniej zbywał nieruchomości w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. W 2014 r. Wnioskodawca zbył dom rodzinny, który otrzymał w spadku po
    rodzicach (w współwłasności z bratem). W 2013 r. w związku ze zmianą planów rodzinnych
    Wnioskodawca sprzedał działkę nabytą w 1999 r., zakupioną z myślą o dzieciach w (...).
    Następnie w 2016 r. zbył dom, w którym mieszkał z rodziną kilkadziesiąt lat (działka pod
    dom została nabyta w 1977 r.).
    Wnioskodawca podkreśla, że wszystkie sprzedaże nieruchomości, które miały miejsce, nie
    odbywały się w ramach działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

    Pierwotnie w dniu 16 stycznia 1992 r. Nieruchomość nabyły na współwłasność dwa
    małżeństwa: (...) i (...) (8/16) — rodzice Wnioskodawcy oraz (...) i (...) (8/16). W sierpniu 1992
    r. Wnioskodawca otrzymał w darowiźnie od rodziców część Nieruchomości 2/16.
    Darowizny dokonano w formie aktu notarialnego.
    Ugoda zawarta w 2004 r. była wynikiem zakończenia wieloletnich sporów między
    współwłaścicielami Nieruchomości oraz partnerami - wspólnikami w spółce (...), tj. spółce,
    gdzie aktualnie udziały posiada Wnioskodawca wraz z bratem. Ojciec Wnioskodawcy,
    Wnioskodawca oraz brat Wnioskodawcy, jak również rodzina p. (...) prowadziła wspólnie
    spółkę (...). W związku ze sporami na tle współpracy wspólników przed sądami zawisły
    sprawy cywilne i gospodarcze (11 spraw) oraz sprawy w postępowaniach karnym (4
    sprawy). Ugoda kończyła tych kilkanaście spraw cywilnych i gospodarczych, a w sprawach
    w postępowaniach karnych strony zobowiązały się do odstąpienia od oskarżenia, jako
    oskarżyciel posiłkowy oraz od oskarżania prywatnego oraz do cofnięcia wszelkich
    zawiadomień i wniosków o wszczęcie postępowań karnych.
    Ugoda została zawarta w dniu 23 marca 2004 r. pomiędzy rodziną (...) i rodziną (...) (którzy
    również części Nieruchomości przekazywali swoim dzieciom), finalnie więc ugoda zawarta
    została pomiędzy (...), (...), (...),(...) a (...), (...), (...),(...) oraz przedsiębiorstwem (...).
    W wyniku Ugody, Wnioskodawca nabył Nieruchomość w wielkości 3/16 od (...). Ww.
    czynności prawnej dokonano w formie ugody zawartej z podpisem notarialnie
    poświadczonym.
    Finalnie w kwietniu 2004 r. Wnioskodawca ma więc 5/16 Nieruchomości. Podobnie 5/16 w
    tym czasie ma brat Wnioskodawcy, rodzice zaś mają 6/16 Nieruchomości.
    W wyniku spadkobrania po zmarłym ojcu w 2006 r. (każdy ze spadkobierców nabył po 1/3
    spadku) stan posiadania Nieruchomości wynosił:
      Wnioskodawca - 6/16,
      brat Wnioskodawcy - 6/16,
      matka Wnioskodawcy - 4/16.
    Wnioskodawca nabył od matki Nieruchomość w części 2/16 w drodze darowizny w 2010 r.
    Ww. czynności prawnej dokonano w formie aktu notarialnego.
    Dokładna data śmierci ojca Wnioskodawcy (spadkodawca) to 15 kwietnia 2006 r.
    Nieruchomość nabyta w 1992 r. przez ojca i matkę Wnioskodawcy objęta była wspólnością
    ustawową małżeńską ojca i matki Wnioskodawcy.
    Zmarły ojciec Wnioskodawcy przed śmiercią w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej
    posiadał 6/16, co w wyniku śmierci prowadziło do podziału majątku i rozdysponowania w
    drodze spadkobrania udziału 3/16 w Nieruchomości.
    Stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym (spadkodawcy) - ojcu Wnioskodawcy - nastąpiło
    na podstawie postanowienia sądu. Data uprawomocnienia się ww. postanowienia to 19
    lipca 2006 r.
    Wnioskodawca odziedziczył spadek po zmarłym ojcu nabywając udział spadkowy w
    wysokości 1/3.
    W wyniku nabycia spadku po zmarłym ojcu Wnioskodawcy, Wnioskodawcy przypadł udział
    w Nieruchomości w wielkości 1/3 (pozostałym spadkobiercom, czyli matce i bratu
    Wnioskodawcy przypadł udział również w wysokości po 1/3).
    Po nabyciu spadku Wnioskodawca był w posiadaniu 6/16 udziału w Nieruchomości, brat
    Wnioskodawcy posiadał taki sam udział, tj. 6/16 w Nieruchomości, a matka Wnioskodawcy
    posiadała 4/16 udziału w Nieruchomości.

    Nieruchomość od momentu jej nabycia, aż do momentu planowanego odpłatnego zbycia
    jest przedmiotem odpłatnej dzierżawy.
    Umowa dzierżawy Nieruchomości do spółki z o.o. została zawarta zaraz po nabyciu przez
    pierwotnych właścicieli, tj. rodziców Wnioskodawcy i p. (...), tj. w 1992 r. Umowa dzierżawy
    była zawarta na czas określony i była systematycznie przedłużana. Od 2023 r. umowa
    zawarta jest na czas nieokreślony. Umowa miała/ma charakter odpłatny.
    Na wstępie warto zaznaczyć, że wszystkie uzyskane decyzje i pozwolenia dotyczące
    budowy na Nieruchomości stacji paliw nastąpiły z inicjatywy i na wniosek (...).
    Spółka z o.o. sfinansowała stację paliw wraz z całym zapleczem technologicznym i
    sprzętowym. Stacja ostatnie kilkanaście lat pracuje w sieci franczyzowej stacji (...) (...) nr (...)
    , wcześniej miała miejsce współpraca franczyzowa z (...).
    Spółka finalizowała poszczególne etapy budowy stacji - od pozwolenia na budowę, przez
    odbiory, uzgodnienia, pozwolenie na użytkowanie, zawierała umowy na media, prąd,
    wodę i odprowadzanie ścieków. Spółka przeprowadzała kolejne etapy rozbudowy
    obiektów - budynków, wiat, peronów, komunikacji, parkingów, remont zbiorników i
    instalacji paliwowej, wymiany dystrybutorów, budowy myjni ręcznej dwustanowiskowej,
    modernizacji obiektów, budowy pawilonów usługowych.
    Spółka:
      uzyskała koncesje na obrót paliwami, paszporty urządzeń,
      przeprowadza coroczną kontrolę i weryfikację zbiorników paliwowych 6 sztuk, LPG,
      AdBlue, cykliczne próby szczelności i rewizje zewnętrzne i wewnętrzne z Urzędu
      Dozoru Technicznego,
      przeprowadza regularne badania wszystkich urządzeń pomiarowych dystrybutorów
      z Urzędu Miar,
      wszystkie koncesje na obrót alkoholem, odnawiane i przedłużane z Urzędu Gminy.
    Wnioskodawca nie dokonał jeszcze podziału Nieruchomości. Wnioskodawca jest w trakcie
    uzyskiwania decyzji podziałowej. Procedura ta jest już na końcowym etapie, ale na
    moment składania odpowiedzi Wnioskodawca nie ma jeszcze decyzji podziałowej.
    Wnioskodawca, oprócz Nieruchomości wymienionych we wniosku posiada również inne
    nieruchomości. Wnioskodawca posiada 3 nieruchomości gruntowe oraz 5 lokali
    mieszkalnych. Wszystkie zakupy nieruchomości stanowiły formę lokaty posiadanego
    kapitału celem zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych rodziny oraz w celach
    zabezpieczenia swojej przyszłości (poprzez możliwość zbycia i otrzymania zwrotu lokaty
    kapitału), po przejściu na emeryturę.
    Nieruchomości gruntowe:
      1) 23 maja 2000 r., w formie aktu notarialnego, na własne potrzeby mieszkalne,
        Wnioskodawca nabył nieruchomość przy ul. (...), dalej: „Nieruchomość gruntowa 1”,
      2) 27 kwietnia 2007 r., w formie aktu notarialnego, na własne przyszłe potrzeby
        mieszkalne, Wnioskodawca nabył działkę o nr (...) w miejscowości (...), dalej:
        „Nieruchomość gruntowa 2”,
      3) 6 listopada 2007 r., jako wspólną drogę, w formie aktu notarialnego,
        Wnioskodawca nabył nieruchomość o nr (...) oraz nr (...) działki o nr (...), we wsi (...),
        dalej: „Nieruchomość gruntowa 3”.
    Lokale mieszkalne:

      1) 2 października 2017 r., w formie aktu notarialnego, w celu zabezpieczenia
        przyszłości, Wnioskodawca nabył mieszkanie na (...), dalej: „Lokal mieszkalny 1”,
      2) 27 sierpnia 2018 r., w formie aktu notarialnego, w celu zabezpieczenia przyszłości,
        Wnioskodawca nabył mieszkanie na (...), dalej: „Lokal mieszkalny 2”,
      3) 4 grudnia 2019 r., w formie aktu notarialnego, w celu zabezpieczenia przyszłości,
        Wnioskodawca nabył mieszkanie na (...), dalej: „Lokal mieszkalny 3”,
      4) 3 listopada 2021 r., w formie aktu notarialnego, w celu zabezpieczenia przyszłości,
        Wnioskodawca nabył mieszkanie na (...), dalej: „Lokal mieszkalny 4”,
      5) 3 listopada 2021 r., w formie aktu notarialnego, w celu zabezpieczenia przyszłości,
        Wnioskodawca nabył mieszkanie na (...), dalej: „Lokal mieszkalny 5”.
    Nieruchomości gruntowe:
      1) Nieruchomość gruntową 1 Wnioskodawca wykorzystuje na własne potrzeby
        mieszkalne,
      2) Nieruchomość gruntowa 2 na chwilę obecną nie jest wykorzystywana. Została ona
        nabyta w celu zabudowania nieruchomości w przyszłości,
      3) Nieruchomość gruntowa 3 jest drogą.
    Mieszkania:
      1) Lokal mieszkalny 1 jest nieużytkowany, podlega remontom.
      2) Lokal mieszkalny 2 jest wynajmowany długookresowo na cele mieszkaniowe,
      3) Lokal mieszkalny 3 jest wynajmowany długookresowo na cele mieszkaniowe,
      4) Lokal mieszkalny 4 jest wynajmowany długookresowo na cele mieszkaniowe,
      5) Lokal mieszkalny 5 jest wynajmowany długookresowo na cele mieszkaniowe.
    Nieruchomości gruntowe:
      1) Nieruchomość gruntowa 1 jest zabudowana i ma charakter mieszkalny,
      2) Nieruchomość gruntowa 2 jest niezabudowana,
      3) Nieruchomość gruntowa 3 jest niezabudowana.
    Mieszkania:
      1) Lokal mieszkalny 1 jest nieruchomością zabudowaną (lokalem mieszkalnym).
        Obecnie jest w trakcie remontu, ale charakter nieruchomości jest mieszkalny,
      2) Lokal mieszkalne 2 jest nieruchomością, zabudowaną (lokalem mieszkalnym) o
        charakterze mieszkalnym,
      3) Lokal mieszkalny 3 jest nieruchomością, zabudowaną (lokalem mieszkalnym) o
        charakterze mieszkalnym,
      4) Lokal mieszkalny 4 jest nieruchomością zabudowaną (lokalem mieszkalnym) o
        charakterze mieszkalnym,
      5) Lokal mieszkalne 5 jest nieruchomością, zabudowaną (lokalem mieszkalnym) o
        charakterze mieszkalnym.
    Wnioskodawca nie zamierza/nie planuje aktualnie sprzedać ww. nieruchomości zarówno
    gruntowych jak i lokalowych.
    Wnioskodawca wskazuje, że przewidywana/przybliżona data sprzedaży udziału w
    Nieruchomości, będącej przedmiotem sprzedaży to pierwszy kwartał 2025 r. Sprzedaż
    nastąpi po uzyskaniu interpretacji indywidualnej, o którą złożono wniosek celem
    zabezpieczenia skutków podatkowych transakcji.

## Pytanie

Czy planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż udziału w Nieruchomości, na której
    znajdują się naniesienia wykonane przez Spółkę będzie podlegać podatkowi
    dochodowemu od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż udziału w Nieruchomości, na której
    znajdują się naniesienia wykonane przez Spółkę nie będzie podlegać podatkowi
    dochodowemu od osób fizycznych, gdyż wykonywana jest w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r., poz. 226 ze zm., dalej: „Ustawa o PIT”), źródłem przychodów jest odpłatne
    zbycie:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Oznacza to, że jeżeli minie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie danej nieruchomości, to odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nie będzie
    podlegać podatkowi dochodowemu. Warunkiem jest jednak, aby nie następowało ono w
    wykonaniu działalności gospodarczej.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż na rzecz Spółki następowała będzie długi czas
    po upływie okresu, gwarantującego brak opodatkowania podatkiem dochodowym
    uzyskanych ze zbycia nieruchomości dochodów, bowiem do sprzedaży udziału w
    Nieruchomości dochodzi po upływie bardzo długiego okresu od dnia, kiedy
    Wnioskodawca stawał się 50% współwłaścicielem Nieruchomości (co miało miejsce
    odpowiednio w 1992 r., 2004 r., 2006 r. i 2010 r.).
    Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie udziału w Nieruchomości nie może być traktowane
    również, jako zbycie w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    W tym miejscu trzeba zauważyć, że zgodnie z definicją z art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, ilekroć
    w Ustawie o PIT jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności
    gospodarczej - oznacza ona działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 Ustawy o PIT.
    W związku z powyższym istotne jest ustalenie, czy Wnioskodawca w celu dokonania
    sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, działając w

    sposób profesjonalny, ciągły i zorganizowany, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami.
    Wnioskodawca zbywał nieruchomości, co zostało opisane w stanie faktycznym. Jednakże
    zbycia tych nieruchomości nie były dokonywane przez Wnioskodawcę w sposób
    profesjonalny, ciągły i zorganizowany, ani angażujący środki podobne do
    wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomości.
    Brak profesjonalnego charakteru sprzedaży nieruchomości potwierdza fakt, że dochód ze
    sprzedaży nieruchomości nie stanowił stałego źródła dochodu dla Wnioskodawcy.
    Znaczny okres czasu między nabyciem, a zbyciem nieruchomości również wskazuje na
    fakt, że sprzedaże nie były wykonywane w sposób ciągły i zorganizowany. Oprócz tego
    nieruchomości nie były nabywane w celu dalszej odsprzedaży, bowiem Wnioskodawca
    nabył je z zamiarem osobistego użytkowania, albo nabywał je w spadku.
    Warto zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 maja 2014 r., sygn.
    akt I FSK 774/13, wskazał kryteria, jakimi należy się kierować przy ustaleniu czy mamy do
    czynienia z działalnością gospodarczą czy z zarządem majątkiem prywatnym. Zgodnie z
    tym wyrokiem na gospodarczy charakter uzyskiwanego dochodu może wskazywać zespół
    powiązanych ze sobą działań podatnika, polegających na: wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    przygotowanych w ten sposób do zbycia nieruchomości oraz dokonywaniu tych transakcji
    (nabycia i zbycia) w stosunkowo krótkim przedziale czasowym.
    W przypadku Wnioskodawcy nie można mówić, że mimo kilkukrotnego zbycia
    nieruchomości, były one przygotowane przez Wnioskodawcę do sprzedaży w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd prywatnym majątkiem. Zbywanie nieruchomości nie
    miało charakteru profesjonalnego zorganizowania, nie polegało na nabywaniu i zbywaniu
    nieruchomości, bowiem jedną z tych nieruchomości był dom rodzinny, w którym
    Wnioskodawca przez kilkanaście lat mieszkał ze swoją rodziną, a kolejną nieruchomością
    również był dom rodzinny, który Wnioskodawca otrzymał w spadku, co pokazuje że
    sprzedaże te były podyktowane sytuacjami prywatnymi i rodzinnymi. Ponadto, jak zostało
    już wspomniane, długi okres między nabyciem, a zbyciem nieruchomości potwierdza, że
    nie były one dokonywane w ramach działalności gospodarczej. Można zatem uznać, że
    były to przedsięwzięcia o charakterze incydentalnym, sporadycznym, oderwanym od
    siebie i nie powiązanym ze sobą. Samo wielokrotne wykonanie czynności zbycia, jak i
    powtarzalność transakcji sprzedaży nieruchomości w swojej istocie nie spełnia przesłanki
    „ciągłości”, w rozumieniu art. 5a pkt 6 lit. a Ustawy o PIT i może stanowić zwykłe
    wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Planowane najbliższe zbycie wydzielonej uprzednio geodezyjnie części Nieruchomości do
    Spółki również uzasadnione jest faktem, że nieruchomość ta wykorzystywana jest do
    prowadzonej przez Spółkę działalności, zasadnym jest iż Spółka, która poniosła istotne
    nakłady na Nieruchomość stanie się jej właścicielem. Sprzedaż udziału w Nieruchomości
    wygeneruje po stronie Wnioskodawcy spory dochód, jednakże fakt, iż sprzedaż
    podyktowana jest kwestiami finansowymi, zarobkowymi nie przesądza jeszcze, że
    spełniona jest definicja działalności gospodarczej, jak słusznie wskazuje się w
    orzecznictwie sądów administracyjnych, tak m.in. wyrok NSA w sprawie o sygn. akt II FSK
    1155/20: „w badanej sprawie wystąpiło jedynie uzyskanie decyzji administracyjnych, które
    pozwalało na uzyskanie wyższej ceny. Bez wątpienia także w obrocie prywatnoprawnym
    zbywca składników prywatnego majątku, biorąc pod uwagę zasady doświadczenia
    życiowego oraz logiki, kieruje się chęcią osiągnięcia zysku i tylko z tego względu nie staje
    się uczestnikiem obrotu gospodarczego, nie wchodzi w obszar profesjonalnego obrotu
    handlowego.”

    Zatem zgodnie z powyższym uzasadnieniem stanowiska, zdaniem Wnioskodawcy, należy
    stwierdzić, że planowana sprzedaż udziału w Nieruchomości, nie będzie następowało w
    wyniku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Powyższe oznacza, że przychód ze zbycia udziału w Nieruchomości, na której znajdują się
    naniesienia wykonane przez Spółkę, nie jest źródłem przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8, ani z
    art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT i osiągnięty dochód nie powinien zostać opodatkowany
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca
    dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich
    części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem
    przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie
    dwa warunki:

      odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie.
    Nieistotny dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest sam fakt
    podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na
    celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek).
    Jeżeli zatem właściciel (współwłaściciel) dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do
    czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już
    właścicielem (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości (działek) nie stanowi przy
    tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie
    nabędzie żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku
    samego podziału działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek
    wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości
    nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie
    ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości
    pozostaje bez znaczenia, gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego
    zbycia nieruchomości od daty jej nabycia, a nie od daty podziału.
    Z kolei stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Zasady ustalania przychodów z działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 ww.
    ustawy, który w ust. 1 stanowi, że:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:

      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 14 ust. 2c ww. ustawy:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Zatem, regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia
    1 stycznia 2015 r., objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku,
    które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i
    prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie
    wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy
    amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Jak wynika z uzasadnienia do
    projektu wprowadzającego ww. uregulowanie, zbycie składnika majątku
    wykorzystywanego w działalności gospodarczej stanowi przychód z tej działalności.
    Dotyczy to zarówno składników, które z uwagi na przewidywany okres ich użytkowania,
    krótszy niż rok, nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i
    prawnych, jak i składników, których podatnik – pomimo takiego obowiązku – nie ujął w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Wobec powyższego, przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z
    odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą
    składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych
    w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników
    majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli
    jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki
    majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to
    przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej # oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
      zarobkowym celu działalności,
      wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
      prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność gospodarcza to taka działalność, która:
      1) jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
        będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności
        gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
      2) wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
        konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar
        powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna
        sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
      3) prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania
        są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu,
        mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym
        samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów
    ww. ustawy, pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik
    dokonał jej rejestracji.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi; podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia
    również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny
    Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000,
    organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim
    nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).

    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy, składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie
    przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej
    przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza
    on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
    osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym
    cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z
    całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu
    konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015
    r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest
    niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np.
    sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją
    czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
    Przez powtarzalność rozumie się ponadto cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika –
    mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby
    dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne
    spełnienie tych przesłanek.
    W opisanej sprawie podkreślić również należy, że zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do treści art. 47 § 1-3 powołanej ustawy:

      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej
      odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub
      istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla
      przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.
    Jak natomiast wynika z art. 48 tej ustawy:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości,
    zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej
    rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale
    związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej
    własności.
    W przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem
    stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek nie stanowi odrębnej
    nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia, tzn. zbycia bez
    gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie
    gruntu, jak i np. znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego.
    Przepisy nie rozdzielają sprzedaży gruntu od sprzedaży budynku lub jego części
    stanowiących część składową nieruchomości. Nie wymieniają również sprzedaży budynku
    lub jego części jako odrębnego źródła przychodu w podatku dochodowym.
    Tym samym z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady na nieruchomość (np.
    wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie istniejących budynków lub budowli)
    stanowią część składową gruntu. Wszystko to, co zostało trwale z gruntem złączone,
    stanowi bowiem jego część składową.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy Kodeks cywilny.
    Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej
    (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma
    kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.

    Zakwalifikowanie do źródła przychodów ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby
    takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodów, możliwość odliczenia kosztów ich
    uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych
    sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy
    zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden i ten sam przychód stanowić
    może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której
    ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo
    do innego.
    Przy czym, każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego.
    Przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości, należy uwzględnić wszystkie
    etapy tej aktywności. Ocena podejmowanych działań powinna uwzględniać działania
    podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a
    nie wyłącznie osobno.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Pana do właściwego
    źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z
    planowanym odpłatnym zbyciem udziału w nieruchomości (działki nr (...)), o której mowa
    we wniosku.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 ww. ustawy.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą, nie stanowi działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu nie sposób przyjąć, że planowana sprzedaż udziału
    w nieruchomości (działce nr (...)) wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że nieruchomość (udziały) nie została
    nabyta przez Pana dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w niej
    wykorzystywana (wymienia Pan, że nabycie udziałów nastąpiło w drodze darowizny od
    rodziców, w drodze ugody, w drodze spadku po zmarłym ojcu oraz w drodze darowizny
    od matki). W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Pana wskazują, że
    nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i
    mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym
    majątkiem. Również w szczególności fakt, że sprzedaż udziału w nieruchomości nastąpi po
    upływie długiego okresu od jej nabycia oraz okoliczności nabycia udziałów w
    nieruchomości i fakt, że jest Pan osobą nietrudniącą się obrotem nieruchomościami,
    sugeruje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

    W konsekwencji, istotą działania Pana w związku z planowaną sprzedażą udziału w
    nieruchomości nie było/nie jest prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz
    zwykły zarząd majątkiem. Mając na uwadze opis sprawy, planowanej przez Pana
    sprzedaży udziału w nieruchomości nie można przypisać cech zorganizowania i ciągłości,
    które zgodnie z ustawową definicję wyznaczają zakres pojęcia działalności gospodarczej
    albo pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Okoliczności dotyczące nabycia nieruchomości (udziałów) i planowanej sprzedaży nie dają
    podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży
    do działalności gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że planowana sprzedaż udziału w opisanej
    nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje
    powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, w oparciu o okoliczności przedstawione przez Pana, skutki podatkowe
    planowanego odpłatnego zbycia udziału w ww. nieruchomości (działce nr (...)), należy
    rozpatrywać w kontekście przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, czyli przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości (udziału).
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Przepis art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny, stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

    Natomiast zgodnie z art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Jak stanowi art. 925 ww. Kodeksu:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei
    postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia
    potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Zważywszy na fakt, że przedmiotowa nieruchomość (udział) nabyta w 1992 r. przez Pana
    ojca i matkę objęta była ich wspólnością ustawową małżeńską, należy odnieść się również
    do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej
    trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została
    ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania
    małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc
    rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością
    ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.
    Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych,
    takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków, nabycie nieruchomości do
    majątku objętego małżeńską wspólnością ustawową, oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Wskutek tego,
    małżonek w momencie śmierci drugiego z nich, nie mógł ponownie nabyć udziału w tej
    nieruchomości.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez Naczelny Sąd
    Administracyjny uchwale z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd
    stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych przez
    współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu
    tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych
    do majątku wspólnego małżonków”.

    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Przepis ten dodany został ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) i ma zastosowanie do
    dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019r.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło
    ono przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje
    sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy.
    Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie
    nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu
    odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat –
    to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym od 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie
    źródło przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku,
    liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w
    stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został
    otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca).
    Ww. zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonali odpłatnego zbycia
    nieruchomości po 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości.
    Zatem, z analizy powyższych przepisów wynika, że w przedstawionym przez Pana
    zdarzeniu przyszłym nabycie przez Pana udziałów w nieruchomości (działce nr (...))
    nastąpiło w następujących latach:
      1992 r. - udział w nieruchomości (działce nr (...)) został nabyty w drodze darowizny od
      Pana rodziców,
      2004 r. - udział w nieruchomości (działce nr (...)) został nabyty w drodze ugody od (...),
      zawartej z podpisem notarialnie poświadczonym,
      1992 r. – udział w nieruchomości (działce nr (...)) został nabyty w drodze spadku po
      zmarłym Pana ojcu, do którego ma zastosowanie przepis art. 10 ust. 5 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidujący liczenie okresu, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
      nabycie nieruchomości (udziału) przez spadkodawcę czyli przez Pana ojca, tj. w 1992
      r.,
      2010 r. – udział w nieruchomości (działce nr (...)) został nabyty w drodze darowizny
      od Pana matki.

    Zatem, w odniesieniu do ww. udziałów w nieruchomości (działce nr (...)), niewątpliwie
    minął pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w odniesieniu do udziału nabytego w drodze spadku).
    W konsekwencji, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej, planowane (w
    2025 r.) odpłatne zbycie przez Pana udziału w opisanej nieruchomości (działki nr (...)),
    również nie będzie stanowiło dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, w związku
    z art. 10 ust. 5 tej ustawy (w odniesieniu do udziału nabytego w drodze spadku).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do treści zadanego
    pytania, natomiast nie dotyczy innych kwestii podanych w opisie, które nie były
    przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. Pana brata).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
      się Pan do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.