Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.394.2025.3.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-27
Teza: Ustalenie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: faktura-wystawienie faktury
korekta-korekta podatku
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-zbycie nieruchomości
zadatek
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
zwolnienie-prawo do zwolnienia
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego po zakończeniu roku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta środki trwałe i nieruchomości
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed
nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
zasiedlenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa nieruchomości -
rezygnacja ze zwolnienia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    22 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 21 maja 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w kwestii
    ustalenia skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      X („Wnioskodawca”, „Zainteresowany 1”)
      (...);
    2) Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
      · B („Zainteresowana 2”)
        (...);
      · X Spółka Akcyjna („Kupujący”)
        (...).
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 czerwca 2025 r. (wpływ
    30 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X („Wnioskodawca” lub „Zainteresowany 1”) oraz Y(„Zainteresowana 2”), zwani dalej
    również łącznie „Małżonkami” lub „Sprzedającym”, pozostają w związku małżeńskim, w
    którym pierwotnie obowiązywał ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej. W roku 2024
    stan ten uległ zmianie, stosownie do zawartej wówczas umowy majątkowej małżeńskiej
    wprowadzony został w ich małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej.
    Pozostając w związku małżeńskim, w którym wówczas obowiązywał ustrój wspólności
    ustawowej, Małżonkowie nabyli w roku 2009 prawo użytkowania wieczystego
    niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w (...), przy ulicy (...) składającej się z
    działek ewidencyjnych numer 1, 2 i 3, dla których Sąd Rejonowy dla (...) – w (...) (...) Wydział
    Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) („Księga Wieczysta”).
    Sprzedającym opisane prawo użytkowania wieczystego były osoby fizyczne pozostające w
    związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Opisane prawo użytkowania wieczystego zostało nabyte przez te osoby w trakcie trwania
    ich związku małżeńskiego.
    W roku 2009, przed zawarciem powołanej umowy sprzedaży, decyzją Prezydenta (...)
    ustalono warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla
    inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-magazynowego z niezbędną
    infrastrukturą techniczną na ww. działkach ewidencyjnych, tj. działkach ewidencyjnych o
    numerach 1, 2 i 3 („Decyzja WZ z 2009 r.”). W celu uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości
    Wnioskodawca wskazuje, że w Decyzji WZ jako podstawę prawną jej wydania wskazano m.
    in. art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.; dalej: „u.p.z.p.”).
    Przy czym, w Decyzji WZ zawarto m.in. warunek dokonania podziału geodezyjnego
    nieruchomości w celu wydzielenia działki pod ulicę Włodkowica zgodnie z określonymi
    liniami rozgraniczającymi.
    W związku z wydaną Decyzją WZ z 2009 r., decyzją Prezydenta (...) z roku 2011 (zmienioną
    później decyzją tego organu w roku 2013) zatwierdzono projekt budowlany i udzielono
    pozwolenia budowanego („Pozwolenie na Budowę”), na podstawie którego Wnioskodawca
    zrealizował objętą nim inwestycję i wybudował w szczególności opisane niżej Budynki
    wraz określonymi budowlami, instalacjami i urządzeniami technicznymi.

    Małżonkowie, zgodnie ze stosownym oświadczeniem zawartym w warunkowej umowie
    sprzedaży oraz umowie przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu zawartej w
    wykonaniu wspomnianej warunkowej umowy sprzedaży, dokonali nabycia ww. prawa
    użytkowania wieczystego gruntu w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej, w ramach której jest on podatnikiem VAT.
    W związku z tym, że oboje ww. sprzedający byli podatnikami VAT i z tytułu sprzedaży ww.
    prawa wieczystego użytkowania gruntu byli opodatkowani podatkiem od towarów i usług i
    nie byli od tego podatku zwolnieni, sprzedaż powyższa (z uwzględnieniem wszelkich
    płatności częściowych) dokumentowana była fakturami wystawionymi przez tych
    podatników.
    Wnioskodawca dokonał obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    zawartego w fakturach wystawionych przez Sprzedających.
    Po nabyciu ww. prawa użytkowania wieczystego przez Małżonków dokonano podziału
    geodezyjnego opisanej powyżej nieruchomości w zakresie dotychczasowych działek
    ewidencyjnych o nr 2 i 3, w miejsce których powstały działki ewidencyjne o numerach: 4
                                                    2oraz 5 stanowiące drogi („Działki Drogowe”), jak też o numerach: 6 o powierzchni (...) m
    (dalej: „Działka 6”), której sposób korzystania został oznaczony jako „inne tereny
                        2zabudowane”, 7 o powierzchni (...) m (dalej: „Działka 7”), której sposób korzystania został
                                          2oznaczony jako „inne tereny zabudowane” oraz 8 o powierzchni (...) m (dalej: „Działka 8”),
    której sposób korzystania został oznaczony jako „tereny przemysłowe”. Dla porządku
    Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem opisanego podziału geodezyjnego nie była
                            2działka ewidencyjna nr 1 o powierzchni (...) m (dalej: „Działka 1”), której sposób
    korzystania został oznaczony jest jako „grunty orne”.
    W roku 2020 prawo użytkowania wieczystego Działek Drogowych oraz własność
    znajdujących się na tych Działkach Drogowych budowli oraz urządzeń w postaci jezdni
    asfaltowej i chodnika, zostało przez Małżonków sprzedane Miastu (...). Po tak dokonanej
    sprzedaży na rzecz Miasta (...), opisana nieruchomość gruntowa dla której prowadzona
    jest ww. Księga Wieczysta („Nieruchomość”) składa się obecnie z czterech działek
    ewidencyjnych, tj. z Działki 1, Działki 7, Działki 8, Działki 9, a łączny obszar tej
                        2Nieruchomości wynosi 17.553,00 m.
    Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i pozostając w związku z
    nią podatnikiem VAT czynnym, wybudował na Nieruchomości: 1) trzykondygnacyjny
    budynek o przeznaczeniu biurowym („Budynek 1”), 2) jednokondygnacyjny budynek o
    przeznaczeniu niemieszkalnym („Budynek 2”), 3) dwukondygnacyjny budynek o
    przeznaczeniu przemysłowym („Budynek 3”), oraz 4) jednokondygnacyjny budynek o
    przeznaczeniu: zbiorniki, silosy i budynki magazynowe („Budynek 4”), oraz 5)
    jednokondygnacyjny budynek o przeznaczeniu: zbiorniki, silosy i budynki magazynowe
    („Budynek 5”), zwane dalej łącznie „Budynkami”.
    Budynek 1 i Budynek 2 zostały oddane do użytkowania w roku 2013, zaś Budynek 3,
    Budynek 4 i Budynek 5 zostały do użytkowania w roku 2015.
    W wymienionych latach zostały wydane i stały się ostateczne odpowiednie decyzje
    administracyjne udzielające pozwolenia na użytkowanie tych Budynków, przy czym
    decyzja wydana w roku 2013 obejmowała również instalacje i urządzenia techniczne
    związane z obiektem. Opisane wyżej Budynki zostały wzniesione na Działce 9, przy czym
    Budynek 5 położony jest zarówno na Działce 9 jak i na Działce 7.
    Ponadto na Działce 8 zlokalizowana jest budowla w postaci urządzeń kanalizacyjnych
    przepompowni ścieków wraz z uzbrojeniem („Budowla” lub „Przepompownia”).
    Na Działce 1 nie zostały wzniesione żadne budynki ani budowle.

    Nieruchomość i wzniesione na niej Budynki, a także opisana wyżej Przepompownia oraz
    pozostałe budowle, były przeznaczone do wykorzystywania ich do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług („VAT”) przez Wnioskodawcę w ramach
    wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, w ramach której Wnioskodawca był i
    nadal pozostaje zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Tym samym, w związku z
    nabywaniem towarów i usług związanych z wybudowaniem Budynków oraz budowli, a
    także wykonaniem niezbędnych instalacji i urządzeń technicznych, Wnioskodawca
    dokonywał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (zwanego
    dalej również „odliczeniem podatku” lub „odliczeniem VAT”).
    Niezwłocznie po oddaniu poszczególnych Budynków do użytkowania Wnioskodawca
    rozpoczął ich użytkowanie na potrzeby własnej działalności gospodarczej opodatkowanej
    VAT, w tym również poprzez oddanie określonej części Budynków do użytkowania
    osobom trzecim w najem świadczony w ramach tej działalności gospodarczej. Przy czym
    opisany najem stanowił usługi opodatkowane VAT i niekorzystające ze zwolnienia od tego
    podatku. Wnioskodawca na potrzeby niniejszego wniosku wskazuje, że okres jaki upłynął
    od rozpoczęcia wykorzystywania Budynków i budowli na potrzeby działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy, przekroczył w sposób znaczący okres 2 lat.
    W ciągu ostatnich dwóch lat Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ulepszenie, w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, któregokolwiek z Budynków, ani też
    jakiejkolwiek budowli lub jej części, wybudowanych na Nieruchomości, które stanowiły co
    najmniej 30% wartości początkowej.
    Teren, na którym położone są Działka 9, Działka 7, Działka 8 oraz Działka 1, nie jest objęty
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jak jednak była mowa wyżej,
    Działka 9, Działka 7 oraz Działka 8 powstały w wyniku podziału ewidencyjnego
    wymienionych powyżej działek ewidencyjnych o nr 2 i 3. Tym samym, powołana wyżej
    Decyzja WZ z 2009 r. ustalająca warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu
    oraz jego zabudowy dotyczyła inwestycji na ww. działkach ewidencyjnych o numerach 1, a
    także 2 i 3 (które obecnie stanowią Działkę 6, Działkę 7 oraz Działkę 8).
    W roku 2025 Wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy w związku z
    inwestycją, której przedmiotem jest zmiana sposobu użytkowania części obiektu
    budowlanego - budynku magazynowo-biurowego, polegająca na zmianie sposobu
    użytkowania trzech hal magazynowych na hale produkcyjne oraz hali magazynowej na
    hale produkcyjną („Nowa Inwestycja”) obejmującą Działkę 1, Działkę 7, Działkę 8 oraz
    Działkę 9 („Wniosek o Wydanie Decyzji WZ”). Postępowanie administracyjne wszczęte tym
    wnioskiem zostanie zakończone wydaniem decyzji, o której mowa w art. 59 ust. 1 u.p.z.p.
    („Nowa Decyzja WZ”) albo decyzją odmawiającą uwzględnienia wniosku w sprawie
    ustalenia warunków zabudowy („Decyzja Odmowna w Sprawie WZ”). Nie można też
    wykluczyć, że Wniosek o Wydanie Decyzji WZ zostanie z powodów formalnych
    pozostawiony bez rozpoznania albo postępowanie wszczęte tym wnioskiem zostanie
    zawieszone, co spowoduje, że nie dojdzie do wydania Nowej Decyzji WZ w określonym
    czasie.
    Wnioskodawca jest zainteresowany sprzedażą prawa użytkowania wieczystego
    Nieruchomości wraz z odrębną własnością znajdujących się na niej Budynków, a także
    własnością znajdujących się na Nieruchomości budowli oraz urządzeń („Przedmiot
    Transakcji”), której to sprzedaży dokonać zamierza w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, z tytułu której pozostaje zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym
    niekorzystającym z metody kasowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy VAT, a X Spółka
    Akcyjna z siedzibą w (...) („Zainteresowana 3” lub „Kupująca”) jest zainteresowana ich
    nabyciem. Kupująca jest spółką akcyjną, mającą siedzibę i zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, niebędącym
    małym podatnikiem w rozumieniu art. 2 pkt 25 ustawy VAT. Przedmiot Transakcji
    zamierza nabyć w celu wykorzystywania go do działalności gospodarczej opodatkowanej
    VAT i niekorzystającej ze zwolnienia od tego podatku.

    Strona Sprzedająca oraz Kupująca zawarły umowę przedwstępną sprzedaży („Umowa
    Przedwstępna”), na mocy której Kupująca zapłaciła uzgodnioną kwotę tytułem zadatku w
    rozumieniu art. 394 Kodeksu cywilnego („Zadatek”), jak też - w uzgodnionym przez Strony
    terminie i po ziszczeniu się określonych warunków - dodatkowo zapłaci Stronie
    Sprzedającej uzgodnioną zaliczkę („Zaliczka”), przy czym Zadatek został już przez
    Sprzedającego otrzymany. W celu uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości Wnioskodawca
    wskazuje, że zarówno Zadatek jak i Zaliczka zostaną zaliczone na poczet ceny sprzedaży
    Przedmiotu Transakcji. Z racji wystąpienia okoliczności przewidzianych w art. 111a ustawy
    z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U z 2024 r., poz. 1145,
    ze zm.; dalej „u.g.n.”) Strona Sprzedająca oraz Kupująca po ziszczeniu się określonych w
    Umowie Przedwstępnej warunków i w uzgodnionym terminie zawrą warunkową umowę
    sprzedaży („Warunkowa Umowa Sprzedaży”), na podstawie której Strona Sprzedająca
    sprzeda Kupującej prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości wraz z Budynkami i
    budowlami stanowiącymi odrębny przedmiot własności, pod warunkiem, że uprawniony
    podmiot niewykona w stosunku do Nieruchomości prawa pierwokupu przewidzianego w
    art. 111a u.g.n., zwanego dalej „Prawem Pierwokupu”. W przypadku niewykonania Prawa
    Pierwokupu oraz ziszczenia się innych przesłanek zawartych w Umowie Przedwstępnej,
    Strona Sprzedająca oraz Kupująca w uzgodnionym terminie zawrą umowę przeniesienia
    prawa użytkowania wieczystego Nieruchomości na rzecz Kupującej oraz przeniesienia
    prawa własności Budynków i budowli na niej posadowionych („Umowa Przenosząca”).
    Na potrzeby niniejszego zdarzenia przyszłego należy założyć, że do opisanej powyżej
    sprzedaży („Transakcja”) dojdzie, a w Umowie Przenoszącej uwzględnione zostanie, że
    nabycie prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości przez Małżonków nastąpiło na
    zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, jednakże obecnie w ich
    małżeństwie obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej i na potrzeby
    niniejszego zdarzenia przyszłego założyć należy, że stan taki będzie obowiązywał w chwili
    Transakcji. Przy czym wspomniana umowa małżeńska nie przewidywała, by w związku z
    ustaniem wspólności, udziały małżonków nie były równe. W związku z powyższym,
    zgodnie z art. 501 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U.
    z 2023 r., poz. 2809, ze zm.) w zw. z art. 47 § 1 tej ustawy, wskutek zawarcia powołanej
    umowy majątkowej małżeńskiej skutkującej ustaniem wspólności ustawowej, każdy z
    Małżonków w równych udziałach (po ½%) jest obecnie użytkownikiem wieczystym
    Nieruchomości. W konsekwencji tego stanu rzeczy, stroną sprzedającą prawo użytkowania
    wieczystego Nieruchomości oraz prawo własności Budynków i budowli na niej
    posadowionych wraz z Wnioskodawcą będzie jego żona (Zainteresowana 2) i każdy z tych
    Małżonków zbędzie przysługujący mu udział w prawie użytkowania wieczystego
    Nieruchomości oraz udział w prawie własności Budynków i budowli na niej
    posadowionych.
    Jeżeli sprzedaż objęta Transakcją, choćby w części, zwolniona będzie od VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 ustawy VAT, Kupująca zażąda wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż
    tak zwolnioną od VAT.
    Na potrzeby niniejszego zdarzenia przyszłego należy przyjąć, że mogą mieć miejsce dwa
    alternatywne zdarzenia: (i) do dnia zapłaty Zadatku lub Zaliczki, jak też do dnia zawarcia
    Umowy Przenoszącej, Wnioskodawcy nie zostanie doręczona Nowa Decyzja WZ albo
    postępowanie administracyjne wszczęte Wnioskiem o Wydanie Decyzji WZ zostanie
    zakończone Decyzją Odmowną w Sprawie WZ, lub (ii) do dnia zapłaty Zadatku lub Zaliczki
    lub do dnia zawarcia Umowy Przenoszącej Wnioskodawcy zostanie doręczona Nowa
    Decyzja WZ.
    W przypadku, gdy Nowa Decyzja WZ nie zostanie doręczona do czasu odpowiednio
    zapłaty Zaliczki, Zadatku lub zawarcia Umowy Przenoszącej lub zostanie doręczona
    Decyzja Odmowna w Sprawie WZ, Wnioskodawca planuje w tym zakresie potraktować
    sprzedaż w odniesieniu do Działki 1 jako dostawę zwolnioną od VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy VAT, bez prawa do dokonania wyboru Opcji Opodatkowania w tym

    zakresie. Natomiast w przypadku doręczenia Nowej Decyzji WZ, planowane jest, aby
    sprzedaż ta została potraktowana jako dostawa terenu budowlanego, a zatem
    podlegająca opodatkowaniu VAT bez prawa do zwolnienia od tego podatku (kwestia ta
    jest przedmiotem zapytania Zainteresowanych w ramach niniejszego wniosku o
    interpretację indywidualną).
    W pozostałym zakresie, tj. w odniesieniu do Działki 7, Działki 8 oraz Działki 9
    Wnioskodawca oraz Zainteresowana 3 rozważają zrezygnowanie ze zwolnienia od
    podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i dokonanie wyboru
    opodatkowania dostawy na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy VAT („Opcja
    Opodatkowania”). Jeżeli Wnioskodawca oraz Zainteresowana 3 podejmą decyzję o
    wyborze Opcji Opodatkowania, wówczas w akcie notarialnym w ramach którego dojdzie
    do zawarcia Umowy Przenoszącej, złożą oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10
    pkt 2 lit. b, zawierające dane wskazane w art. 43 ust. 11 tej ustawy („Oświadczenie o
    Wyborze Opodatkowania VAT”). Wskazane wyżej Oświadczenie o Wyborze Opodatkowania
    VAT będzie dotyczyć Transakcji w zakresie obejmującym Działkę 7, Działkę 8 oraz Działkę 9.
    Natomiast w odniesieniu tej części Transakcji, która obejmować będzie Działkę 1
    Oświadczenie o Wyborze Opodatkowania VAT zostanie złożone tylko wówczas, jeżeli
    dostawa towarów obejmująca tę działkę ewidencyjną korzystałaby ze zwolnienia od VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.
    Jeżeli strony zdecydują się na wybór Opcji Opodatkowania, stosowny podatek należny
    wynikający z opisanej wyżej kwalifikacji przedmiotowych dostaw dla celów opodatkowania
    VAT zostanie wykazany na fakturze dokumentującej sprzedaż objętą Transakcją, która
    zostanie doręczona Kupującej. Kupująca, niezwłocznie po otrzymaniu rzeczonej faktury w
    rozliczeniu odpowiedniego okresu (lub trzech kolejnych okresów rozliczeniowych
    następujących po tym okresie) zamierza obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę VAT
    wynikającą z tej faktury (traktując tak wykazany w nich podatek jako podatek naliczony). W
    tym także okresie Kupująca zamierza odliczyć VAT dotyczący Zadatku oraz Zaliczki. W
    konsekwencji może mieć miejsce sytuacja, w której kwota podatku naliczonego będzie w
    danym okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego. Wówczas Kupująca
    planuje dokonać obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub
    wystąpi o zwrot różnicy na rachunek bankowy.
    Dla porządku, na potrzeby niniejszego zdarzenia przyszłego przyjąć należy również, że
    opisane okoliczności mające miejsce w dniu składania niniejszego wniosku, takie jak w
    szczególności dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę oraz
    Zainteresowaną 3, pozostawanie przez te podmioty podatnikami VAT czynnymi,
    nieprowadzenie działalności gospodarczej przez Zainteresowaną 2, obowiązywanie
    rozdzielności majątkowej małżeńskiej pomiędzy Małżonkami, czy też opisany brak
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, będą aktualne również w chwili
    dokonywania Transakcji.
    Zgodnie z Umową Przedwstępną Przedmiot Transakcji nie jest formalnie wyodrębniony w
    przedsiębiorstwie Wnioskodawcy jako dział, wydział, oddział itp. ani nie jest możliwe
    sporządzenie przez Wnioskodawcę odrębnego bilansu lub rachunku zysków i strat w
    odniesieniu do Przedmiotu Transakcji czy też nie jest prowadzona odrębna księgowość
    pozwalająca na przyporządkowanie do niego przychodów, kosztów, aktywów, zobowiązań.
    Wnioskodawca nie przenosi na Kupującą praw i obowiązków wynikających z umów
    cywilnoprawnych zawartych z personelem zajmującym się m.in. zarządzaniem
    nieruchomościami, umów o dostawę mediów, umów w zakresie obsługi technicznej
    Przedmiotu Transakcji, umów na obsługę serwisową związaną z funkcjonowaniem
    Przedmiotu Transakcji, takich jak np. umowa o świadczenie usług ochrony Przedmiotu
    Transakcji, utrzymania czystości Przedmiotu Transakcji, monitoringu przeciwpożarowego
    itp.
    W odniesieniu do Przedmiotu Transakcji, Kupująca, poza wprost wymienionymi w Umowie
    Przedwstępnej zobowiązaniami, tj. z tytułu umów najmu, które są przenoszone z mocy

    prawa, nie przejmuje jakichkolwiek innych zobowiązań. Należy przy tym zaznaczyć, że
    intencją Kupującego jest wypowiedzenie po zawarciu Transakcji tych wszystkich umów
    najmu, które z perspektywy prawnej są możliwe do zakończenia.
    Dla porządku Wnioskodawca wskazuje, że w Umowie Przedwstępnej Strony uzgodniły, że
    bezpośrednio po zawarciu Umowy Przenoszącej Wnioskodawca (jako najemca) i Kupująca
    (jako wynajmujący) zawrą umowę najmu i zarządzania, która w założeniu ma obowiązywać
    do dnia 31 grudnia 2025 r. Planowane jest także zawarcie umów trójstronnych w tym
    zakresie pomiędzy Sprzedającym, Kupującą oraz najemcami, które również mają
    obowiązywać do końca 2025 r. Intencją Stron jest bowiem zapewnienie krótkiego okresu
    przejściowego, który z jednej strony pozwoli Wnioskodawcy na znalezienie odpowiedniego
    zaplecza biurowego dla celów prowadzonej działalności gospodarczej i dokonanie
    związanej z tym przeprowadzki, z drugiej zaś pozwoli Kupującej na zawarcie z
    odpowiednimi dostawcami umów o świadczenie usług niezbędnych do właściwego
    funkcjonowaniem Nieruchomości i korzystaniem z niej przez Kupującego, takich jak w
    szczególności usługi konserwacji Budynków oraz odpowiednich urządzeń, odbiór
    odpadów, usługi sprzątania i utrzymania porządku, w zakresie tzw. mediów (m.in.
    dostawa energii elektrycznej, Internetu, wody, usługi w zakresie odprowadzanie
    nieczystości), a także usług o podobnym charakterze.
    W celu uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że
    przedmiotem niniejszego wniosku nie są zagadnienia, o których mowa w art. 42a ustawy
    VAT, w szczególności nie jest nią stawka VAT w przypadku przyjęcia, że określone
    czynności objęte Transakcją podlegają opodatkowaniu VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Na pytanie Organu „Czy opisana we wniosku nieruchomość, tj. działki nr 7, 8, 9 oraz 1, jest
    wykorzystywana wyłącznie przez Pana X w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej? Czy Pani Y wykorzystuje również w jakiś sposób tą nieruchomość (proszę
    wskazać w jaki?)”, odpowiedzieli Państwo, że „Opisana we wniosku nieruchomość, tj.
    działki nr 7, 8, 9 oraz 1, jest wykorzystywana wyłącznie przez Pana X w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej a Pani Y nie wykorzystuje tej nieruchomości w
    jakikolwiek sposób.”
    Na pytanie Organu „Proszę jednoznacznie wskazać czy decyzja o warunkach zabudowy
    wydana w 2009 r. obejmująca m.in. działkę nr 1 wygasła czy na dzień sprzedaży opisanej
    we wniosku nieruchomości będzie obowiązywała?”, wskazali Państwo, że „Wskazuję, co
    następuje.
    Z orzecznictwa sądowoadministracyjnego zaprezentowanego we Wniosku wynika, że
    decyzja o warunkach zabudowy zostaje niejako „skonsumowana” przez ostateczną
    decyzję o pozwolenie na budowę, a zachowanie mocy decyzji o warunkach zabudowy
    odnosi się tylko do konkretnej, wydanej już ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
    Tym samym decyzja o warunkach zabudowy wydana w 2009 r. obejmująca m.in. działkę
    nr 1 nie może być podstawa do wydania kolejnej decyzji stanowiącej pozwolenie na
    budowę.
    W związku z powyższym, odpowiadając na powyższe pytanie Dyrektora Wnioskodawca
    wskazuje, że decyzja o warunkach zabudowy wydana w 2009 r. obejmująca m.in. działkę
    nr 1 powinna być traktowana jako wygasła, a tym samym na dzień sprzedaży opisanej we
    Wniosku nieruchomości nie będzie obowiązywała.”
    Na pytanie Organu „Czy zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy wydaną w 2009 r.
    działka nr 1 jest przeznaczona pod zabudowę? Proszę wskazać jaki rodzaj zabudowy ona
    przewiduje.”, odpowiedzieli Państwo, że „Wyjaśniam, że przedmiotowa decyzja o
    warunkach zabudowy wydana w 2009 r. obejmuje swym zakresem działkę nr 1, jednakże
    obszar te działki nie był przewidziany pod zabudowę. Obszar przewidziany pod zabudowę
    ograniczony jest linią rozgraniczającą, która została wskazana w załączniku do tej decyzji i
    nie obejmuje tej działki ewidencyjnej.”

    Na pytanie Organu „Czy zgodnie z nową decyzją o warunkach zabudowy działka nr 1
    będzie przeznaczona pod zabudowę? Proszę wskazać jaki rodzaj zabudowy ona będzie
    przewidywała.”, odpowiedzieli Państwo, że „Wyjaśniam, że działka nr 1 będzie objęta
    zakresem nowej decyzji o warunkach zabudowy. Będzie przewidywała wybudowanie na
    niej ogrodzenia i słupów oświetleniowych, jednakże nie powinna przewidywać zabudowy
    w postaci innych obiektów budowlanych.”
    Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego w zakresie decyzji o warunkach zabudowy
    (i) Jak wskazano we opisie zdarzenia przyszłego zawartym we Wniosku:
    „W roku 2009, przed zawarciem powołanej umowy sprzedaży, decyzją Prezydenta (...)
    ustalono warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla
    inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-magazynowego z niezbędną
    infrastrukturą techniczną na ww. działkach ewidencyjnych, tj. działkach ewidencyjnych o
    numerach 1, 2 i 3 („Decyzja WZ z 2009 r.”). W celu uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości
    Wnioskodawca wskazuje, że w Decyzji WZ jako podstawę prawną jej wydania wskazano m.
    in. art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.; dalej: „u.p.z.p.”). Przy czym, w Decyzji
    WZ zawarto m.in. warunek dokonania podziału geodezyjnego nieruchomości w celu
    wydzielenia działki pod ulicę Włodkowica zgodnie z określonymi liniami rozgraniczającymi.
    W związku z wydaną Decyzją WZ z 2009 r., decyzją Prezydenta (...) z roku 2011 (zmienioną
    później decyzją tego organu w roku 2013) zatwierdzono projekt budowlany i udzielono
    pozwolenia budowlanego („Pozwolenie na Budowę”), na podstawie którego
    Wnioskodawca zrealizował objętą nim inwestycję i wybudował w szczególności opisane
    niżej Budynki wraz określonymi budowlami, instalacjami i urządzeniami technicznymi.
    (...) Teren, na którym położone są Działka 9, Działka 7, Działka 8 oraz Działka 1, nie jest
    objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jak jednak była mowa
    wyżej, Działka 9, Działka 7 oraz Działka 8 powstały w wyniku podziału ewidencyjnego
    wymienionych powyżej działek ewidencyjnych o nr 2 i 3. Tym samym, powołana wyżej
    Decyzja WZ z 2009 r. ustalająca warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu
    oraz jego zabudowy dotyczyła inwestycji na ww. działkach ewidencyjnych o numerach 1, a
    także 2 i 3 (które obecnie stanowią Działkę 9, Działkę 7 oraz Działkę 8).”
    (ii) Ponadto, w uzasadnieniu przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska w sprawie
    oceny prawnej zdarzenia przyszłego, odnosząc się do wniosków płynących z orzecznictwa
    sądowoadministracyjnego - o którym mowa wyżej - dotyczących „skonsumowania” decyzji
    o warunkach zabudowy przez ostateczna decyzję o pozwoleniu na budowę, wskazano m.
    in., co następuje:
    „Przekładając to na grunt niniejszej sprawy, Decyzja WZ z 2009 r. została „skonsumowana”
    opisanym wyżej Pozwoleniem na Budowę, co oznacza, że nie obowiązuje, a zatem nie
    może mieć tym samym zastosowania do Nieruchomości, w tym również do Działki 1.
    Ujmując to inaczej, w przypadku jakiegokolwiek przedsięwzięcia budowlanego
    obejmującego ten grunt, w brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
    niezbędne byłoby uzyskanie „nowej” decyzji WZ.
    Mając więc na uwadze, że w świetle powołanej definicji terenu budowlanego, Działka 1
    jako grunt niezabudowany o sposobie korzystania oznaczonym jest jako „grunty orne”, w
    braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak też nieobowiązywania
    Decyzji WZ z 2009 r., za teren budowlany uznana być nie może. Jak to już wyżej wskazano,
    przez tereny budowlane na gruncie ustawy VAT rozumie się grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 ustawy VAT).”.

    (iii) W celu uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości Wnioskodawca pragnie niniejszym
    uzupełnić opis zdarzenia przyszłego wskazanego we Wniosku w następujący sposób:
    Po wydaniu opisanej wyżej Decyzji WZ z 2009 r., Wnioskodawca uzyskał dwie kolejne
    decyzje o warunkach zabudowy, wydane w roku 2012 („Decyzja WZ z 2012 r.”) oraz w roku
    2014 („Decyzja WZ z 2014 r.”) m.in. na podstawie art. 59 ust. 1 u.p.z.p.
    Decyzja WZ z 2012 r. ustalała warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu dla
    inwestycji polegającej na w szczególności rozbudowie budynku (w trakcie realizacji).
    Decyzja ta obejmuje swym zakresem Działkę 1, jednakże obszar tej działki nie był
    przewidziany pod zabudowę. Obszar przewidziany pod zabudowę ograniczony linią
    rozgraniczającą wskazaną w załączniku do tej decyzji nie obejmuje bowiem tej działki
    ewidencyjnej.
    Decyzja WZ z 2014 r. ustalała warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu w
    zakresie zmiany sposobu użytkowania jednej z hal (hali nr 2) i polegającej na realizacji
    instalacji do przetwarzania (odzysku) płytek obwodów drukowanych. Hala ta nie była
    położona na terenie Działki 1, a tym samym decyzja ta nie zmieniała zasad zabudowy
    Działki 1.
    W związku z tak wydanymi Decyzją WZ z 2012 r. oraz Decyzją WZ z 2014 r. zostały wydane
    odpowiednie decyzje udzielające pozwolenia na budowę.
    (iv) Mając na uwadze treść Wezwania, Wnioskodawca wskazuje, że (z powodów wyżej już
    opisanych w odpowiedzi na pytanie nr 2 zadane przez Dyrektora) zarówno Decyzja WZ z
    2012 r. jak i Decyzja WZ z 2014 r. powinna być traktowana jako wygasła, a tym samym na
    dzień sprzedaży opisanej we Wniosku nieruchomości zarówno Decyzja WZ z 2012 r. jak i
    Decyzja WZ z 2014 r. nie będzie obowiązywała.”
    Na pytanie Organu „Czy któreś z naniesień (określonych we wniosku jako budowle)
    znajdujących się na gruncie, którego prawo wieczystego użytkowania będzie przedmiotem
    sprzedaży stanowi ruchomości (w rozumieniu Kodeksu cywilnego), tj. nie jest częścią
    składową budynku?”, odpowiedzieli Państwo, że „Wyjaśniam, co następuje. Wśród
    naniesień widniejących w ewidencji Sprzedającego na moment złożenia wniosku o
    wydanie interpretacji oraz niniejszego pisma (określonych we wniosku jako budowle)
    znajdujących się na gruncie, którego prawo wieczystego użytkowania będzie przedmiotem
    sprzedaży i niebędące częścią składową budynku występują słupy oświetleniowe (sieć
    oświetlenia zewnętrznego), ogrodzenie, którego elementem są furtki i brama, a także
    utwardzone place postojowe i manewrowe. Są to jednak urządzenia trwale z gruntem
    związane, a zatem stanowiące jego część składową stosownie do art. 48 Kodeksu
    cywilnego. Tym samym, jako części składowe nieruchomości nie mogą być one odrębnym
    przedmiotem własności i innych praw rzeczowych (art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego). Przy
    czym własność opisanych naniesień stanowi własność wieczystego użytkownika gruntu
    (art. 235 § 1 Kodeksu cywilnego) i jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym
    (art. 235 § 2 Kodeksu cywilnego).”
    Na pytanie Organu „Czy któreś z ww. naniesień stanowi własność przedsiębiorstwa
    przesyłowego, jeżeli tak, proszę o wskazanie, które to naniesienia.”, odpowiedzieli
    Państwo, że „Wyjaśniam, że naniesienia, które zostały wskazane we Wniosku i określone
    jako budowle, znajdujące się na gruncie, którego prawo wieczystego użytkowania będzie
    przedmiotem sprzedaży, nie stanowią własności przedsiębiorstwa przesyłowego.”
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1) Czy opisana w niniejszym wniosku sprzedaż odrębnej własności Budynków oraz
      budowli wzniesionych na Działce 7, Działce 9 oraz Działce 8, a także prawa wieczystego
      użytkowania gruntów stanowiących te działki ewidencyjne będzie korzystać ze
      zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
      VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

    2) Czy opisana w niniejszym wniosku sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu
      stanowiącego Działkę 1 będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT, jeżeli Nowa Decyzja WZ nie zostanie
      wydana do dnia podpisania Umowy Przenoszącej lub jeżeli do dnia podpisania Umowy
      Przenoszącej zostanie wydana Decyzja Odmowna w Sprawie WZ? (pytanie oznaczone
      we wniosku nr 2)
    3) Czy Zainteresowana 2 będzie z tytułu Transakcji podatnikiem VAT? (pytanie oznaczone
      we wniosku nr 3)
    4) Czy Transakcja powinna być dokumentowana fakturą wystawioną wyłącznie przez
      Wnioskodawcę, obejmującą całkowitą cenę sprzedaży oraz ewentualne otrzymane
      płatności częściowe, w tym w zakresie udziału (1/2) w użytkowaniu wieczystym
      Nieruchomości oraz udziału (1/2) w prawie własności Budynków i budowli na niej
      posadowionych przypadających Zainteresowanej 2 jako małżonce Wnioskodawcy?
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)
    5) Czy w zakresie dostawy będącej przedmiotem pytania nr 1 objętej zwolnieniem od
      podatku VAT, strony Transakcji będą mogły wybrać zdefiniowaną we wniosku Opcję
      Opodatkowania składając Oświadczenie o Wyborze Opodatkowania VAT w sposób
      zaprezentowany w niniejszym zdarzeniu przyszłym? (pytanie oznaczone we wniosku nr
      5)
    6) Czy Oświadczenie o Wyborze Opodatkowania VAT może dotyczyć wyłącznie Transakcji
      w zakresie obejmującym Działkę 7, Działkę 8 oraz Działkę 9, czy też może dotyczyć
      również Transakcji w zakresie obejmującym Działkę 1? (pytanie oznaczone we wniosku
      nr 6)
    7) Czy rozliczenie należnego podatku od towarów i usług z tytułu otrzymanego Zadatku
      oraz Zaliczki w odniesieniu do tych Przedmiotów Transakcji, w związku z dostawą
      których możliwe będzie skorzystanie z Opcji Opodatkowania, powinno nastąpić
      dopiero w ramach rozliczenia za okres, w którym Wnioskodawca oraz Zainteresowana
      3 złożą Oświadczenie o Wyborze Opodatkowania VAT, a w związku z powyższym czy
      nie powstanie obowiązek dokonania korekty rozliczeń z tego tytułu za okres
      rozliczeniowy, w którym otrzymano Zadatek, ani też za okres rozliczeniowy, w którym
      otrzymano Zaliczkę? (pytanie oznaczone we wniosku nr 7)
    8) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku wydania
      Nowej Decyzji WZ przed zawarciem Umowy Przenoszącej rozliczenie należnego
      podatku od towarów i usług z tytułu otrzymanego Zadatku oraz Zaliczki w odniesieniu
      do Przedmiotu Transakcji obejmującego Działkę 1 powinno nastąpić dopiero w ramach
      rozliczenia za okres, w którym dojdzie do wydania Nowej Decyzji WZ, a tym samym:
      a) jeżeli zdarzenie to nastąpi po otrzymaniu Zadatku a przed otrzymaniem Zaliczki,
        rozliczenie należnego VAT z tytułu otrzymanej Zaliczki powinno nastąpić dopiero w
        ramach rozliczenia za okres, w którym Wnioskodawca otrzymał tę Zaliczkę, zaś z
        tytułu otrzymanego Zadatku – w ramach rozliczenia za okres, w którym dojdzie do
        zawarcia Umowy Przenoszącej, a w związku z powyższym nie powstanie obowiązek
        dokonania korekty rozliczeń z tego tytułu za okres rozliczeniowy, w którym
        otrzymano Zadatek, jeżeli został on otrzymany przed wydaniem Nowej Decyzji WZ,
      b) jeżeli zdarzenie to nastąpi zarówno po otrzymaniu Zaliczki, jak i po otrzymaniu
        Zadatku, rozliczenie należnego VAT z tytułu otrzymanej Zaliczki i otrzymanego
        Zadatku powinno nastąpić dopiero w ramach rozliczenia za okres, w którym dojdzie
        do zawarcia Umowy Przenoszącej, a w związku z powyższym nie powstanie
        obowiązek dokonania korekty rozliczeń z tego tytułu za okres rozliczeniowy, w
        którym otrzymano Zadatek, ani też za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano
        Zaliczkę, jeżeli te płatności zostały otrzymane przed wydaniem Nowej Decyzji WZ?

    9) Czy w przypadku dokumentowania Transakcji fakturą z wykazanym podatkiem od
      towarów i usług w związku z wyborem Opcji Opodatkowania, jak też w przypadku
      opodatkowania Transakcji w odniesieniu do Działki 1 bez możliwości zastosowania w
      tym zakresie zwolnienia od VAT, podatek ten będzie dla Kupującej stanowił podatek
      naliczony, o kwotę którego Kupująca będzie mogła dokonać obniżenia kwoty podatku
      należnego, a tym samym, jeżeli kwota podatku naliczonego, będzie w okresie
      rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, Kupująca będzie mieć prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy? (pytanie oznaczone we wniosku nr 9).
    10) Czy w związku z przedmiotową Transakcją po stronie Wnioskodawcy upłynął okres
      obowiązku dokonania korekty, o której mowa wart. 91 ustawy VAT? (pytanie oznaczone
      we wniosku nr 10)
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Ad pytanie nr 1)
    Opisana w niniejszym wniosku sprzedaż prawa odrębnej własności Budynków oraz
    budowli wzniesionych na Działce 7, Działce 9 oraz Działce 8, a także prawa wieczystego
    użytkowania gruntów stanowiących te działki ewidencyjne będzie korzystać ze zwolnienia
    od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.
    Ad pytanie nr 2)
    Opisana w niniejszym wniosku sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu
    stanowiącego Działkę 1 będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT, jeżeli do dnia podpisania Umowy Przenoszącej
    nie zostanie wydana Nowa Decyzja lub zostanie wydana Decyzja Odmowna w Sprawie WZ.
    W przypadku zaś doręczenia Wnioskodawcy Nowej Decyzji WZ, sprzedaż prawa
    wieczystego użytkowania gruntu stanowiącego Działkę 1 będzie stanowić teren
    budowlany, a w konsekwencji sprzedaż ta będzie podlegać opodatkowaniu VAT i nie
    będzie korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Ad pytanie nr 3)
    Zainteresowana 2 nie będzie z tytułu Transakcji podatnikiem VAT.
    Ad pytanie nr 4)
    Transakcja powinna być dokumentowana fakturą wystawioną wyłącznie przez
    Wnioskodawcę, obejmującą całkowitą cenę sprzedaży oraz ewentualne otrzymane
    płatności częściowe, w tym w zakresie udziału (1/2) w użytkowaniu wieczystym
    Nieruchomości oraz udziału (1/2) w prawie własności Budynków i budowli na niej
    posadowionych przypadających Zainteresowanej 2 jako małżonce Wnioskodawcy.
    Ad pytanie nr 5)
    Strony Transakcji będą mogły wybrać zdefiniowaną we wniosku Opcję Opodatkowania
    składając Oświadczenie o Wyborze Opodatkowania VAT w sposób zaprezentowany w
    niniejszym zdarzeniu przyszłym.
    Ad pytanie nr 6)
    Oświadczenie o Wyborze Opodatkowania VAT może dotyczyć wyłącznie Transakcji w
    zakresie obejmującym Działkę 7, Działkę 8 oraz Działkę 9. Nie może ono obejmować
    Transakcji w zakresie obejmującym Działkę 1. W zależności bowiem od tego czy Nowa
    Decyzja WZ zostanie doręczona Wnioskodawcy, czy też tak się nie stanie, dostawa w tym
    zakresie stanowić będzie odpowiednio dostawę terenu budowlanego podlegającą
    opodatkowaniu bez możliwości skorzystania ze zwolnienia od VAT albo dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane zwolnioną od VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy VAT, co wyklucza możliwość zastosowanie przepisów art. 43 ust. 10-11
    tej ustawy.

    Ad pytanie nr 7)
    Rozliczenie należnego podatku od towarów i usług z tytułu otrzymanego Zadatku oraz
    Zaliczki w odniesieniu do tych Przedmiotów Transakcji, w związku z dostawą których
    możliwe będzie skorzystanie z Opcji Opodatkowania, powinno nastąpić dopiero w ramach
    rozliczenia za okres, w którym Wnioskodawca oraz Zainteresowana 3 złożą Oświadczenie
    o Wyborze Opodatkowania VAT, a w związku z powyższym nie powstanie obowiązek
    dokonania korekty rozliczeń z tytułu Transakcji za okres rozliczeniowy, w którym
    otrzymano Zadatek, ani też za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano Zaliczkę.
    Ad pytanie nr 8)
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest jego stanowisko, zgodnie z którym w przypadku
    wydania Nowej Decyzji WZ przed zawarciem Umowy Przenoszącej rozliczenie należnego
    podatku od towarów i usług z tytułu otrzymanego Zadatku oraz Zaliczki w odniesieniu do
    Przedmiotu Transakcji obejmującego Działkę 1 powinno nastąpić dopiero w ramach
    rozliczenia za okres, w którym dojdzie do wydania Nowej Decyzji WZ, a tym samym:
    a) jeżeli zdarzenie to nastąpi po otrzymaniu Zadatku a przed otrzymaniem Zaliczki,
      rozliczenie należnego VAT z tytułu otrzymanej Zaliczki powinno nastąpić dopiero w
      ramach rozliczenia za okres, w którym Wnioskodawca otrzymał tę Zaliczkę, zaś z tytułu
      otrzymanego Zadatku – w ramach rozliczenia za okres, w którym dojdzie do zawarcia
      Umowy Przenoszącej, a w związku z powyższym nie powstanie obowiązek dokonania
      korekty rozliczeń z tego tytułu za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano Zadatek,
      jeżeli został on otrzymany przed wydaniem Nowej Decyzji WZ,
    b) jeżeli zdarzenie to nastąpi zarówno po otrzymaniu Zaliczki, jak i po otrzymaniu Zadatku,
      rozliczenie należnego VAT z tytułu otrzymanej Zaliczki i otrzymanego Zadatku powinno
      nastąpić dopiero w ramach rozliczenia za okres, w którym dojdzie do zawarcia Umowy
      Przenoszącej, a w związku z powyższym nie powstanie obowiązek dokonania korekty
      rozliczeń z tego tytułu za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano Zadatek, ani też za
      okres rozliczeniowy, w którym otrzymano Zaliczkę, jeżeli te płatności zostały otrzymane
      przed wydaniem Nowej Decyzji WZ.
    Ad pytanie nr 9)
    W przypadku dokumentowania Transakcji fakturą z wykazanym podatkiem od towarów i
    usług w związku z wyborem Opcji Opodatkowania, jak też w przypadku opodatkowania
    Transakcji w odniesieniu do Działki 1 bez możliwości zastosowania w tym zakresie
    zwolnienia od VAT, podatek ten będzie dla Kupującej stanowił podatek naliczony, o kwotę
    którego Kupująca będzie mogła dokonać obniżenia kwoty podatku należnego, a tym
    samym, jeżeli kwota podatku naliczonego, będzie w okresie rozliczeniowym wyższa od
    kwoty podatku należnego, Kupująca będzie mieć prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty
    podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Ad pytanie nr 10)
    W związku z przedmiotową Transakcją po stronie Wnioskodawcy upłynął okres obowiązku
    dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ustawy VAT.
    UZASADNIENIE
    1. RAMY PRAWNE
    (A) Podatek od towarów i usług
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju, zaś stosownie do art. 7 ust. 1 tej ustawy, „przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...), w tym również: (...) 6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; 7) zbycie
    praw, o których mowa w pkt 5 i 6”.

    Przez sprzedaż w myśl art. 2 pkt 22 ustawy VAT rozumie się odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    (art. 2 pkt 6 ustawy VAT).
    Zarówno więc budynek jak i grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy
    VAT, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Ponadto, w świetle powyższych regulacji zbycie prawa wieczystego użytkowania stanowi
    dostawę towaru w rozumieniu ustawy VAT.
    W świetle art. 233 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz.
    1061, ze zm.; dalej „k.c.”) użytkownik wieczysty może w granicach określonych przez
    ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu
    Państwa lub gruntu jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w użytkowanie
    wieczyste korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach
    użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać. Zgodnie z art. 235 k.c., budynki
    i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie należącym do
    jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez wieczystego użytkownika
    stanowią jego własność. (§ 1). Nadto, przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność
    budynków i urządzeń na użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem
    wieczystym (§ 2). Powołane przepisy k.c. kształtujące uprawnienia użytkownika
    wieczystego na wzór uprawnień właściciela, stanowią również, że omawiane Budynki, a
    także wszelkie budowle posadowione na Nieruchomości, stanowiące odrębny od gruntu
    przedmiot własności.
    W konsekwencji powyższego, przeniesienie (sprzedaż) prawa użytkowania wieczystego,
    stanowić będzie odpłatną dostawę towaru, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    [Dostawa budynków a opodatkowanie dostawy wieczystego użytkowania gruntu]
    W myśl art. 29a ust. 8 tej ustawy VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale
    z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy
    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W związku z tym, grunt czy też prawo
    użytkowania wieczystego gruntu, będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki i
    budowle na nim posadowione. Oznacza to, że grunt dzieli byt prawny wspomnianych
    obiektów w zakresie opodatkowania VAT. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się
    analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z
    gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze
    zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym
    obiekt jest posadowiony. Wskazany przepis obejmuje swoim zakresem także grunty
    będące w użytkowaniu wieczystym. Analogiczny pogląd zaprezentował Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej („Dyrektor KIS”) m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 6 kwietnia
    2017 r. nr 1462-IPPP2.4512.99.2017.1.DG.
    Tylko więc dla porządku Wnioskodawca wskazuje, że jak stanowi ust. 9 ww. art. 29a,
    przepisu ust. 8 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu,
    dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli. Oznacza to jednak, że owo
    wyłączenie dotyczy jedynie sytuacji oddania w użytkowanie wieczyste, a więc oddania w
    użytkowanie wieczyste gruntu „pierwotnemu” użytkownikowi wieczystemu, nie zaś zbycia
    (rozporządzenia) prawem wieczystego użytkowania przez użytkownika wieczystego.
    Oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste jest bowiem wyraźnie
    odróżnianie od przeniesienia prawa użytkowania wieczystego (por. m.in. art. 4 pkt 3b oraz
    art. 27 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 1145, ze zm., oraz art. 232 § 1 oraz art. 233 zd. drugie k.c.).

    [Działka ewidencyjna jako przedmiot odrębnej dostawy]
    Wnioskodawca podziela i przyjmuje za własny pogląd wyrażony przez Dyrektora KIS w
    interpretacji indywidualnej z dnia 28 czerwca 2024 r. nr 0111-KDIB3-3.4012.180.2024.2.PJ,
    który wskazał, że „budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT. Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (tekst jedn.: Dz. Urz. UE.L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 z
    późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”: Państwa członkowskie mogą uznać za
    rzeczy: 1) określone udziały w nieruchomości, 2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi
    prawo do korzystania z nieruchomości, 3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły
    prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania
    nieruchomości lub jej części. Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności
    nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdzi
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem dostawy
    będą trzy wyodrębnione geodezyjnie działki gruntu. Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 24
    ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jedn.: Dz. U. z
    2023 r. poz. 1984): Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą,
    chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości
    lokalowych oraz nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.
    Każda działka gruntu wchodząca w skład nieruchomości stanowi samodzielnie
    wyodrębnioną całość, która może być przedmiotem odrębnej dostawy, opodatkowanej
    właściwą stawką podatkową. Tym samym w sytuacji sprzedaży działek, nawet w
    przypadku, gdy są one objęte jedną księgą wieczystą, zbycie to na gruncie przepisów
    podatkowych należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z tych działek. Zatem
    określenie zwolnienia nie może być rozszerzane na całą nieruchomość, lecz winno być
    przyporządkowane do działki lub części działki, która spełnia warunki wynikające z
    przepisów uprawniające do stosowania preferencji”.
    [Obowiązek podatkowy a Umowa Przenosząca]
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy VAT, „obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6,
    art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f”. Przy czym, zgodnie z ust. 8 tego artykułu, „jeżeli przed
    dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty,
    w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, (...) obowiązek podatkowy powstaje z
    chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty (...)”.
    Wnioskodawca podziela i przyjmuje za własny pogląd wyrażony przez Dyrektora KIS w
    interpretacji indywidualnej z dnia z dnia 12 lipca 2018 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.323.2018.2.
    KOM dotyczący sprawy analogicznej, kiedy to sprzedaż nieruchomości wymagała zgody
    organu administracji publicznej oraz nieskorzystania przez podmiot uprawniony z prawa
    pierwokupu, co spowodowało zawarcie przez strony umowy warunkowej sprzedaży, a
    dopiero po ziszczeniu się tych warunków wynikających z przepisów prawa, doszło do
    zawarcia umowy przenoszącej wieczyste użytkowanie i własność budynków i budowli.
    Dyrektor KIS słusznie wskazał, że „w przypadku dostawy nieruchomości, obowiązek
    podatkowy powstaje zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z art. 19a ust. 1 ustawy. W
    ustawie brak jest szczególnego przepisu odnoszącego się do momentu powstania
    obowiązku podatkowego w tym zakresie, co oznacza to, że obowiązek podatkowy z tytułu
    dostawy nieruchomości powstaje z chwilą dokonania jej dostawy.
    Natomiast jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru otrzymano całość lub część zapłaty
    obowiązek podatkowy - zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy - powstaje z chwilą jej otrzymania
    w odniesieniu do otrzymanej kwoty. Należy wskazać, że w przypadku nieruchomości, co

    do zasady ostateczna umowa sprzedaży następuje poprzez podpisanie aktu notarialnego i
    w tym dniu powstaje obowiązek podatkowy. Przenosząc zatem powyższe rozważania na
    grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy z tytułu dostawy
    nieruchomości powstał w momencie dokonania tej dostawy, zgodnie z art. 19a ust. 1
    ustawy, czyli jak wskazał Wnioskodawca w dniu podpisania aktu notarialnego (...) kiedy to
    na jego podstawie doszło do przeniesienia prawa wieczystego użytkowania i własności
    budynków i budowli na nabywcę. (...) W konsekwencji, (...) należy stwierdzić, że obowiązek
    podatkowy w podatku VAT z tytułu dostawy przedmiotowej nieruchomości zabudowanej
    powstał w dniu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży (...) kiedy to podpisana została
    umowa przenosząca wieczyste użytkowanie i własność budynków i budowli na nabywcę,
    zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy (...)”.
    [Rozliczenie podatku należnego z tytułu Zadatku oraz Zaliczki w związku z Oświadczeniem
    o Wyborze Opodatkowania]
    Mając na uwadze zaprezentowane już przepisy art. 19a ust. 1 i ust. 8 ustawy VAT i płynące
    z nich wnioski, należy wskazać, że opodatkowanie VAT danej czynności podlegającej
    opodatkowaniu tym podatkiem winno nastąpić z chwilą powstania obowiązku
    podatkowego. Skoro zatem, w odpowiedniej części w chwili zapłaty Zadatku oraz Zaliczki
    sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    VAT, a dopiero w Umowie Przenoszącej strony dokonałyby wyboru Opcji Opodatkowania
    wskutek złożenia w akcie notarialnym Oświadczenia o Wyborze Opodatkowania VAT,
    dopiero wówczas nastąpi zdarzenie powodujące, że dostawa Przedmiotu Transakcji
    będzie podlegać opodatkowaniu VAT bez możliwości zastosowania zwolnienia od podatku
    Dopiero więc w chwili zawarcia Umowy Przenoszącej, w której Oświadczenie o Wyborze
    Opodatkowania VAT zostanie złożone, powstanie obowiązek podatkowy. Przy czym dla
    porządku wskazać trzeba, że okoliczność ta powiązana jest z charakterem Zadatku oraz
    Zaliczki (późniejsze zaliczenie ich na poczet ceny sprzedaży), które dzielą tym samym
    prawnopodatkowy los świadczenia głównego (ceny).
    Dopiero więc w chwili podjęcia przez Wnioskodawcę oraz Kupującą decyzji o wyborze
    Opcji Opodatkowania w akcie notarialnym stanowiącym Umowę Przenoszącą, powstanie
    obowiązek uwzględnienia podatku należnego od kwoty Zadatku i Zaliczki oraz pozostałej
    ceny Transakcji w deklaracji podatkowej za bieżący okres rozliczeniowy, w którym to
    zdarzenie miało miejsce, a zatem obejmującym okres (miesiąc) zawarcia Umowy
    Przenoszącej.
    Analogicznie ujął to Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 9 marca 2023 r. nr
    0114-KDIP4-3.4012.7.2023.1.IG, dokonując oceny stanowiska zainteresowanego
    dotyczącego zbliżonej okoliczności. Wskazał w nim, że „do Zadatku, do którego zapłaty
    zobowiązał się Kupujący, nie zostaną spełnione warunki do opodatkowania transakcji lecz
    transakcja korzystała będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy. Przedmiotem dostawy na moment wypłaty Zadatku są bowiem Budynki, w
    stosunku do których znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy (rezygnacja ze zwolnienia nastąpi później).
    (....) należy uznać, że w momencie podjęcia przez strony transakcji ostatecznej decyzji o
    rezygnacji ze zwolnienia od podatku (złożenia oświadczenia dotyczącego wyboru
    opodatkowania dostawy) powstanie nowa okoliczność, w wyniku której dostawa
    Nieruchomości będzie opodatkowana właściwą stawką podatku. Przedmiotowa transakcja
    nie będzie więc korzystała ze zwolnienia dopiero gdy Sprzedający i Kupujący złożą zgodne
    oświadczenie o wyborze opodatkowania transakcji.
    Zatem, skoro w momencie otrzymania Zadatku Strony transakcji nie podjęły decyzji o
    rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należy uznać, że
    dopiero w momencie podjęcia przez Strony transakcji ostatecznej decyzji i złożenia
    oświadczenia dotyczącego wyboru opodatkowania dostawy, powstanie obowiązek
    uwzględnienia podatku należnego od kwoty Zadatku w deklaracji za bieżący okres

    rozliczeniowy, w którym zaistniało zdarzenie powodujące zmianę opodatkowania. Tym
    samym (...) zapłata części ceny sprzedaży (Zadatku) za Nieruchomość, przed złożeniem
    oświadczenia Stron o wyborze opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej
    będzie korzystać ze zwolnienia od podatku do czasu złożenia przez Strony oświadczenia o
    rezygnacji ze zwolnienia. Rozliczenia należnego podatku VAT od otrzymanego zadatku
    należy dokonać dopiero w ramach rozliczenia za okres, w którym Strony złożą
    oświadczenie o wyborze opodatkowania transakcji, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy.”.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawca podziela w pełni i przyjmuje za własne.
    [Rozliczenie podatku należnego z tytułu Zadatku oraz Zaliczki w związku z wydaniem
    Nowej Decyzji WZ]
    W celu uniknięcia zbędnych powtórzeń, wskazać należy, że powyższe przepisy art. 19a ust.
    1 i ust. 8 ustawy VAT, a także zaprezentowana ich wykładnia, mają zastosowanie w pełni
    również do sytuacji wydania Nowej Decyzji WZ po otrzymaniu przez Wnioskodawcę
    Zadatku, ewentualnie po otrzymaniu zarówno Zadatku, jak i Zaliczki.
    Zwolnienie od VAT terenów niezabudowanych innych niż budowlane]
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez tereny budowlane rozumie się
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 ustawy VAT).
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tak jak to ma
    miejsce w niniejszej sprawie) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy (dla
    innych inwestycji niż inwestycje celu publicznego) ustala się w drodze decyzji o warunkach
    zabudowy (dalej: „decyzja WZ”) (art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p.). Zmiana zagospodarowania
    terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także zmiana sposobu użytkowania
    obiektu budowlanego lub jego części (z pewnymi zastrzeżeniami, niemającymi jednak w
    omawianej sprawie znaczenia), wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy
    (art. 59 ust. 1 u.p.z.p.).
    Decyzja WZ ma charakter promesy uprawniającej do późniejszego uzyskania pozwolenia
    na budowę na warunkach w niej określonych. Nie jest to akt upoważniający do podjęcia i
    realizacji inwestycji, ale stanowiący podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę.
    Dopiero w tym następnym postępowaniu organ architektoniczno-budowlany ustala
    szczegóły techniczne dotyczące planowanej inwestycji i ocenia, czy w świetle przepisów
    prawa budowlanego i przepisów wykonawczych do tego prawa możliwe jest udzielenie
    pozwolenia na realizację zamierzonej inwestycji (zob. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, dalej: „NSA”, z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 1302/12, opubl.
    CBOSA - jak wszystkie powołane dalej orzeczenia sądów administracyjnych).
    Jak zauważa się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, uprawnienia wynikające z
    decyzji WZ zostają później niejako „skonsumowane” poprzez ostateczną decyzję o
    pozwoleniu na budowę (por. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego („WSA”)
    we Wrocławiu z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 259/11 oraz wyrok WSA w
    Bydgoszczy z 12 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 329/17) a zachowanie mocy decyzji o
    warunkach zabudowy odnosi się tylko do konkretnej, wydanej już ostatecznej decyzji o
    pozwoleniu na budowę (wyrok NSA z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 3151/17).
    Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę konsumuje decyzję WZ, jednak decyzja ta
    pozostaje w obrocie prawnym i jest związana realizacją inwestycji w wydanym pozwoleniu
    na budowę. Natomiast chęć wybudowania nowego lub innego obiektu budowlanego na
    terenie inwestycji wymaga ponownej oceny wpływu takiego zamierzenia budowlanego na
    ład przestrzenny (pow. wyżej wyrok WSA w Bydgoszczy z 12 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Bd
    329/17, oraz pow. wyżej wyrok NSA z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 3151/17).
    Nieco z innej perspektywy opisał to WSA w Krakowie w wyroku z dnia 10 grudnia 2014 r.

    (sygn. akt II SA/Kr 1402/14, od którego skargę kasacyjną oddalono wyrokiem NSA z dnia 11
    października 2016 r. sygn. akt II OSK 1067/15) podając, że „okoliczność, że na podstawie
    tej decyzji o warunkach zabudowy zostało wydane uprzednio pozwolenie na budowę
    pierwszego etapu inwestycji nie oznacza, że decyzja ta może stanowić podstawę prawną
    dla kolejnych etapów”.
    Przekładając to na grunt niniejszej sprawy, Decyzja WZ z 2009 r. została „skonsumowana”
    opisanym wyżej Pozwoleniem na Budowę, co oznacza, że nie obowiązuje, a zatem nie
    może mieć tym samym zastosowania do Nieruchomości, w tym również do Działki 1.
    Ujmując to inaczej, w przypadku jakiegokolwiek przedsięwzięcia budowlanego
    obejmującego ten grunt, w brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
    niezbędne byłoby uzyskanie „nowej” decyzji WZ.
    Mając więc na uwadze, że w świetle powołanej definicji terenu budowlanego, Działka 1
    jako grunt niezabudowany o sposobie korzystania oznaczonym jest jako „grunty orne”, w
    braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak też nieobowiązywania
    Decyzji WZ z 2009 r., za teren budowlany uznana być nie może. Jak to już wyżej wskazano,
    przez tereny budowlane na gruncie ustawy VAT rozumie się grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 ustawy VAT).
    Sytuacja ta ulegnie jednak zmianie w przypadku doręczenia Nowej Decyzji WZ, która
    obejmować będzie m.in. Działkę 1, która zgodnie ze złożonym w roku 2025 Wnioskiem o
    Wydanie Decyzji WZ stanie się funkcjonalnym elementem Nowej Inwestycji. Wówczas,
    mając na uwadze powołaną definicję terenu budowlanego, Działka 1 stanie się terenem
    budowlanym, co spowoduje, że jej dostawa będzie podlegać opodatkowaniu VAT bez
    prawa do zwolnienia od tego podatku.
    Do czasu jednak doręczenia Nowej Decyzji WZ, niezależnie od przyczyny takiego stanu
    rzeczy (np. wydanie Decyzji Odmownej w Sprawie WZ, pozostawienie Wniosku o Wydanie
    Decyzji WZ bez rozpoznania, czy też zawieszenie postępowania administracyjnego
    wszczętego Wnioskiem o Wydanie Decyzji WZ), dostawa Działki 1 (prawa użytkowania
    wieczystego tego gruntu) winna być traktowana jako dostawa terenów niezabudowanych
    innych niż tereny budowlane, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT. Tym
    samym w takiej sytuacji nie będzie możliwe dokonanie wyboru Opcji Opodatkowania,
    która może mieć zastosowanie jedynie do dostawy objętej zwolnieniem od VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 (o czym będzie mowa szczegółowo poniżej).
    [Zwolnienie od VAT dostawy budynków i budowli]
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą
    budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z kolei przez „pierwsze
    zasiedlenie” rozumie się przez oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na
    ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30%
    wartości początkowej (art. 2 pkt 14 ustawy VAT). Jak wynika z powyższego „pierwsze
    zasiedlenie” budynku (budowli lub ich części) po jego wybudowaniu stanowi m.in. jako
    pierwsze zajęcie budynku (budowli lub ich części), jak też używanie go, w tym również na
    potrzeby własnej działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem powołanego wyżej przepisu
    szczególnego mającego miejsce w przypadku opisanego w nim ulepszenia, co jednak w
    sprawie niniejszej nie ma znaczenia.
    Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości (prawa użytkowania
    wieczystego), spełniających określone w tych przepisach warunki, może korzystać ze

    zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje, jeżeli dostawa jest
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.
    Dla porządku wskazać trzeba na odrębne od powyższego zwolnienie przewidziane w art.
    43 ust. 1 pkt 10a ustawy VAT, na mocy którego zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
      miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
      jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
      obiektów. W sprawie niniejszej nie ma jednak ono zastosowania choćby z tego
      powodu, że Wnioskodawca dokonywał odliczenia VAT w związku opisanym wyżej
      procesem inwestycyjnym.
    [Opcja Opodatkowania]
    Jak stanowi art. 43 ust. 10 ustawy VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od
    podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków,
    budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku,
    budowli lub ich części: 1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; 2) złożą: a) przed
    dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi
    urzędu skarbowego lub b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z
    dostawą tych obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy
    budynku, budowli lub ich części.
    Zgodnie z ust. 11 powyższego artykułu, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2,
    musi również zawierać: 1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji
    podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; 2) planowaną datę zawarcia umowy
    dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit.
    a; 3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Jak z powyższego wynika, podatnik może zrezygnować na powyższych zasadach wyłącznie
    ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, a zatem m.in. wówczas,
    gdy dokonywana jest dostawa budynku, budowli lub ich części, w odniesieniu do których
    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres nie krótszy niż 2 lata.
    Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania w przypadku dokonania powyższego wyboru
    Opcji Opodatkowania, dostawa Budynków oraz Budowli korzystających pierwotnie ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, podlegałaby opodatkowaniu, a
    zatem podatek wykazany w fakturze dokumentującej taką sprzedaż byłby podatkiem
    naliczonym w rozumieniu przepisów ustawy VAT.
    [Prawo do odliczenia podatku]
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem wskazanych w tym przepisie wyjątków.
    Jak wskazano w ust. 2 przedmiotowego artykułu ustawy, kwotę podatku naliczonego
    stanowi „1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z
    tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem
    towaru lub wykonaniem usługi (...)”. Zgodnie z art. 86 ust. 10, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w
    którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług
    powstał obowiązek podatkowy. Jak stanowi ust. 10c, przepis ust. 10 stosuje się

    odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub
    wykonaniem usługi.
    Jak z kolei wynika z ust. 10b tego artykułu ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadku m.in. podatku naliczonego
    wynikającego z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, czy
    też dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi,
    powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub
    dokument celny.
    Jeżeli jednak podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego we wspomnianym
    terminie, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z
    trzech następnych okresów rozliczeniowych (ust. 11 wspomnianego art. 86), z
    zastrzeżeniem uregulowania szczególnego dotyczącego małego podatnika, który wybrał
    metodę kasową, co w sprawie niniejszej nie ma znaczenia. Jeżeli nie dokonał on obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego również w takim terminie, może
    on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej: 1)
    za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo 2) za
    jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych (z zastrzeżeniem uregulowań
    szczególnych dotyczących małego podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy
    VAT, co nie ma w sprawie niniejszej znaczenia) - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc
    od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (art.
    86 ust. 13 ustawy VAT, z zastrzeżeniem postanowień ust. 13a, które jednak w sprawie
    niniejszej nie mają znaczenia).
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której
    mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
    podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
    okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. W dalszych przepisach art. 87
    wskazano szczegółowe terminy i zasady z tym związane, co jednak nie jest przedmiotem
    pytań zawartych w niniejszym wniosku.
    Jak z kolei stanowi art. 88 ustawy VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku
    należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego m.in. faktury gdy
    transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
    podatku (ust. 3a pkt 2), jak też obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie
    stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT
    czynni, zgodnie z art. 96, (z wyłączeniem wskazanego tam przypadku, który jednak nie
    dotyczy niniejszej sprawy) (ust. 4).
    Przy czym zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11,
    art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f. Jak z kolei stanowi ust. 8 powołanego
    artykułu ustawy, „jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi
    otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę (...),
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty”, z wyjątkami które w sprawie niniejszej nie mają znaczenia.
    [Korekta przewidziana w art. 91 ustawy VAT]
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty
    podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji
    obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach
    wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Jak stanowi ust. 2 powołanego artykułu, „w przypadku towarów i usług, które na
    podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także

    gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy (...) korekty, o której mowa w
    ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw
    wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały
    oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu
    pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
    wytworzeniu. (.)”.
    Zgodnie zaś z ust. 3 powołanego artykułu 91, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje
    się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego
    po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia
    działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Biorąc pod uwagę zakres niniejszego wniosku oraz treść pytania odnoszącego się do ww.
    korekty wystarczy wskazać, że jak wynika z powyższych przepisów, w przypadku
    nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów, rzeczona korekta jest
    dokonywana „w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym [nieruchomości i prawa wieczystego
    użytkowania gruntów] zostały oddane do użytkowania”, przy czym „korekty dokonuje się
    po zakończeniu roku, w którym [nieruchomości i prawa wieczystego użytkowania
    gruntów] zostały oddane do użytkowania”, zaś „korekty (...) dokonuje się w deklaracji
    podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku
    podatkowym, za który dokonuje się korekty”. Jak z wynika więc wynika z wykładni
    zaprezentowanych powyżej, powiązanych ze sobą przepisów ust. 2 oraz ust. 1 art. 91
    ustawy VAT, a także z uwzględnieniem brzmienia ust. 2 tego artykułu, rzeczonej korekty
    dokonuje się za poszczególne lata podatkowe, zaś pierwszym okresem 10-letniego okresu
    korekty w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów, jest ten rok
    podatkowy w którym zostały one oddane do użytkowania.
    Analogiczne wnioski płyną z interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 5 kwietnia
    2018 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.84.2018.2.MN, które Wnioskodawca podziela i przyjmuje za
    własne. Wskazano w niej, że „w odniesieniu do części budynku oddanej do użytkowania w
    2005 r. okres korekty minął już z końcem 2014 r. i Wnioskodawca nie będzie zobowiązany
    do dokonania korekty podatku naliczonego odliczanego przy jej budowie. Odmienna
    sytuacja będzie miała miejsce w odniesieniu do pozostałej części budynku która została
    ukończona w 2010 r. W stosunku do tej części budynku okres 10-letniej korekty upływa
    dopiero 2019 r.”. Tożsame stanowisko wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z
    23 listopada 2024 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.438.2023.2.APR.
    [Podatnik VAT]
    Stosownie zaś do art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Jak zaś stanowi ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Nadto, jak już była mowa wyżej, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają
    m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy VAT), zaś przez dostawę towarów rozumie się „przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel” (art. 7 ust. 1 ustawy VAT).
    Tym samym, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy
    VAT podlega opodatkowaniu VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem, musi być bowiem wykonana przez podatnika tego podatku. Co więcej, jak

    zauważa się w orzecznictwie, warunkiem koniecznym do opodatkowania podatkiem VAT
    danej transakcji jest występowanie w charakterze podatnika VAT w odniesieniu do
    konkretnej transakcji (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5
    grudnia 2014 r. I FSK 1547/14).
    Obowiązujące przepisy ustawy VAT nie przewidują też małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników, a tym samym brak jest faktycznej możliwości dokonania rejestracji
    małżonków w takim charakterze, na gruncie przepisów omawianej ustawy.
    Wnioskodawca podziela i przyjmuje za własny pogląd zawarty w uzasadnieniu wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt 1 FSK 731/18,
    który zaaprobował pogląd wyrażony przez Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z
    dnia 10 kwietnia 2017 r. nr 3063-ILPP2-3.4512.58.2017.1.IP. W stanie faktycznym
    analizowanym przez Dyrektora KIS oraz NSA w powołanym wyroku, podatniczka w latach
    2010-2015 prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem było
    kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. W tym okresie, aż do dnia 27 maja
    2014 r., obowiązującym ustrojem majątkowym pomiędzy nią a jej małżonkiem był ustrój
    wspólności majątkowej, który następnie umową majątkową małżeńską z dnia 27 maja
    2014 r., został zmieniony poprzez ustanowienie rozdzielności majątkowej bez podziału
    majątku. W czasie obowiązywania ustroju wspólności majątkowej wszelkie nabywane
    nieruchomości wchodziły w skład majątku wspólnego.
    Podatniczka nabyła w roku 2012 lokal mieszkalny, w celu dalszej jego odsprzedaży. W
    związku z nabyciem nieruchomości poniosła szereg nakładów, od których dokonała
    odliczenia podatku naliczonego, m.in. z tytułu samego zakupu nieruchomości, jej
    wykończenia oraz podniesienia wartości. Przedmiotowa nieruchomość została zbyta pod
    koniec maja 2014 r., to jest po ustanowieniu rozdzielności majątkowej. Formalnie każdy ze
    współwłaścicieli zbył swój udział na rzecz nabywcy i stosownie do tego podatniczka
    otrzymała jedynie odpowiedni udział w cenie sprzedaży. Tym samym wykładnia dokonana
    NSA dotyczyła opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności, która została
    dokonana przez podatnika VAT, ale w stosunku do nieruchomości, która w chwili
    dokonywania tej czynności stanowiła własność ułamkową dwóch osób, w związku ze
    zmianą ustroju majątkowego małżeńskiego obejmującego tę nieruchomość, z ustroju
    wspólności majątkowej małżeńskiej na, obowiązujący w dacie zbycia nieruchomości, ustrój
    rozdzielności majątkowej. NSA wskazał w szczególności, że „istotą współwłasności
    majątkowej małżeńskiej zarówno ustawowej, jak i umownej jest to, iż każdy z małżonków
    jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego na zasadach
    współwłasności łącznej (bezudziałowej). W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 K.r.o. oboje
    małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
    szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
    wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek
    wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
    że przepisy poniższe stanowią inaczej. Przy czym czynności przekraczające zwykły zarząd
    majątkiem wymagają zgody drugiego małżonka. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 K.r.o.
    małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
    ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
    rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Z kolei regulacje
    ustawy o podatku od towarów i usług nie wymieniają małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Istotne dla określenia zakresu podmiotowego opodatkowania podatkiem
    VAT czynności dokonanej łącznie lub odrębnie przez współmałżonków jest jedynie
    ustalenie kto faktycznie dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu tym
    podatkiem, działając przy tym w charakterze wskazanym w art. 15 ust. 2 u.p.t.u., gdyż z
    punktu widzenia podatku od towarów i usług istotne jest kto jest podatnikiem tego
    podatku w świetle przepisów prawa regulujących zasady opodatkowania podatkiem VAT.”.
    Podkreślając, że pojęcia przyjęte w ustawie VAT odrywają się w znacznym stopniu od
    terminologii przyjętej w prawie cywilnym lub rodzinnym i przypisuje się zasadniczo

    autonomiczne znaczenie, swoiste dla tego podatku, a przy ich wykładni na gruncie tej
    ustawy decydujące znaczenie ma walor i skutki ekonomiczne danej czynności
    opodatkowanej, NSA wskazał, że „skoro dla potrzeb opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług pojęcie podatnika zostało zastrzeżone wyłącznie ustawodawcy
    podatkowemu, to brak jest podstaw do modyfikowania tego pojęcia w drodze wykładni
    przepisów dotyczących umów majątkowych małżeńskich, zmieniających stosunki
    własnościowe dotyczące przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług”.
    Sąd przyjął zatem, że skoro podatniczka nabyła nieruchomość jako osoba prowadząca
    działalność gospodarczą, związaną z obrotem nieruchomościami - jako podatnik podatku
    od towarów i usług i w takim samym charakterze dokonywała szeregu czynności
    zmierzających do przygotowania tej nieruchomości do sprzedaży, „przez cały ten czas
    kontrolowała nieruchomość w sensie ekonomicznym. Przyjąć zatem należało, że również
    w takim charakterze dokonała odpłatnej dostawy tej nieruchomości”. Zdaniem NSA „w
    sytuacji gdy daną nieruchomość nabyto do majątku wspólnego, ale jest ona
    wykorzystywana przez przedsiębiorcę, to jej sprzedaż podlega opodatkowaniu według
    zasad właściwych dla działalności gospodarczej” zaś „zmiana panującego między
    małżonkami ustroju majątkowego małżeńskiego w odniesieniu do przedmiotowej
    nieruchomości, pozostaje bez wpływu na ocenę skutków podatkowych w podatku od
    towarów i usług jej zbycia. W niniejszej sprawie decydujące znaczenie miały bowiem
    przepisy prawa podatkowego, nie zaś okoliczność, że w sensie cywilnoprawnym do
    Skarżącej należał jedynie udział w nieruchomości”.
    Co warte podkreślenia NSA uznał, że w takiej sytuacji „skoro podmiotem dokonującym
    dostawy nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej była Skarżąca,
    to za podstawę opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 u.p.t.u. należało przyjąć wszystko,
    co stanowiło zapłatę z tytułu sprzedaży (dostawy) nieruchomości, niezależnie od tego, że
    owa zapłata miałaby podlegać podziałowi pomiędzy współwłaścicieli stosownie do ich
    udziału w zbywanym prawie”.
    [Faktury]
    Zgodnie z przepisami ustawy VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą m.in. sprzedaż (art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy VAT), która rozumiana jest
    jako m.in. odpłatna dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju
    (art. 2 pkt 22 ustawy VAT), jak również otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty
    przed dokonaniem czynności, takich jak m.in. sprzedaż (art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy VAT),
    z wyjątkami, które w sprawie niniejszej nie mają znaczenia.
    Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
    zwolnionej od podatku m.in. na podstawie art. 43 ust. 1 (art. 106b ust. 2 ustawy VAT),
    jednakże na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić
    fakturę dokumentującą określone czynności, takie jak w szczególności sprzedaż (z
    wyjątkami nie dotyczącymi niniejszej sprawy), jak również otrzymanie całości lub części
    zapłaty przed wykonaniem czynności, obejmujących m.in. sprzedaż - jeżeli żądanie jej
    wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym
    dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty (art.
    106b ust. 3 ustawy VAT).
    Podsumowując, zgodnie z powyższymi przepisami podmiotem obowiązanym do
    wystawienia faktury jest wyłącznie podatnik VAT. Przy czym, biorąc pod uwagę opisaną w
    zdarzeniu przyszłym okoliczność, że Kupująca zażąda wystawienia faktury dokumentującej
    także sprzedaż zwolnioną od VAT, gdyby takowa miała miejsce, Wnioskodawca w każdym
    przypadku będzie obowiązany do wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż objętą
    Transakcją.
    Należy przy tym przypomnieć jeszcze raz stanowisko NSA zawarte w uzasadnieniu
    powołanego wyroku z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt I FSK 731/18, zgodnie z
    którym, podatnikiem (a zatem podmiotem obowiązanym do wystawienia faktury, z

    zastrzeżeniem powyższych wyjątków dotyczących dokumentowania sprzedaży zwolnionej)
    w sytuacji sprzedaży nieruchomości nabytej do majątku wspólnego małżonków,
    niezależnie od późniejszej zmiana panującego między małżonkami ustroju majątkowego
    małżeńskiego w odniesieniu do nieruchomości, będzie małżonek dokonujący dostawy
    nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, który za podstawę
    opodatkowania winien (zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy VAT) przyjąć wszystko, co
    stanowiło zapłatę z tytułu sprzedaży (dostawy) nieruchomości, niezależnie od tego, że owa
    zapłata miałaby podlegać podziałowi pomiędzy współwłaścicieli stosownie do ich udziału
    w zbywanym prawie.
    2. WNIOSKI
    Powołane wyżej przepisy prawa oraz zaprezentowana ich wykładnia przekładają się na
    następujące wnioski.
    2.1. Opodatkowanie sprzedaży prawa odrębnej własności Budynków oraz budowli
    wzniesionych na Działce 7, Działce 9 oraz Działce 8, a także prawa wieczystego
    użytkowania gruntów stanowiących te działki ewidencyjne.
    Jak była już mowa, każda działka ewidencyjna gruntu wchodząca w skład nieruchomości
    stanowi samodzielnie wyodrębnioną całość, która może być przedmiotem odrębnej
    dostawy, opodatkowanej właściwą stawką podatkową. Tym samym w sytuacji sprzedaży
    działek, nawet w przypadku, gdy są one objęte jedną księgą wieczystą, zbycie to na
    gruncie przepisów podatkowych należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z
    tych działek (określenie zwolnienia nie może być rozszerzane na całą nieruchomość, lecz
    winno być przyporządkowane do działki lub części działki, która spełnia warunki
    uprawniające do jego stosowania). Ponadto, jak już wyjaśniono, grunt czy też prawo
    użytkowania wieczystego gruntu, dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie
    opodatkowania VAT (podlega opodatkowaniu albo korzysta ze zwolnienia od podatku na
    takich samym zasadach jakie dotyczą tych obiektów).
    W związku z powyższym, biorąc pod uwagę, że na Działce 7 oraz Działce 9 wzniesiono
    Budynki oraz budowle, zaś na Działce 8 wybudowano Przepompownię będącą budowlą,
    które zostały oddane do użytkowania w latach 2013 oraz 2015 a okres pomiędzy
    pierwszym ich zasiedleniem a dostawą ww. Budynków oraz budowli przekroczy znacząco
    2 lata, dostawa tych Budynków i budowli oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    na których zostały one wzniesione korzystać będzie ze zwolnienia od VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.
    Dla porządku wskazać trzeba, że objęcie opisanej wyżej dostawy zwolnieniem
    przewidzianym w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT wyklucza możliwość zastosowania w
    tym zakresie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy VAT.
    Jednakże, gdyby nawet od tego abstrahować, zwolnienie od VAT obejmujące dostawę
    budynków, budowli lub ich części przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy VAT nie
    może mieć zastosowania również z tego powodu, że Wnioskodawca odliczył podatek VAT
    w związku z procesem inwestycyjnym.
    2.2. Opodatkowanie sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu stanowiącego
    Działkę 1.
    Nie powtarzając powyższych uwag dotyczących konieczności dokonania oceny sytuacji
    prawnopodatkowej w odniesieniu do poszczególnych działek ewidencyjnych, jak też
    okoliczności powiązania stawki (zwolnienia) dostawy prawa wieczystego użytkowania ze
    właściwą dla dostawy budowli lub ich części, przypomnieć należy, że Działka 1 stanowi
    grunt orny odnośnie do którego brak jest obowiązującego miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego, jak też obowiązującej decyzji WZ. Za takową nie może
    być bowiem uznana Decyzja WZ z 2009 r. w związku z którą wydano Pozwolenie na
    Budowę, na podstawie którego zrealizowano opisaną w niniejszym wniosku inwestycję
    budowlaną.

    Podsumowując, w przypadku, gdy na moment Transakcji nie zostanie wydana Nowa
    Decyzja WZ lub zostanie wydana Decyzja Odmowna w Sprawie WZ sprzedaż prawa
    wieczystego użytkowania gruntu obejmującego Działkę 1 korzystać będzie ze zwolnienia
    od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT jako dotyczącego gruntu niebędącego
    terenem budowlanym.
    Sytuacja ta ulegnie jednak zmianie w przypadku doręczenia Nowej Decyzji WZ w dniu
    zawarcia Umowy Przenoszącej lub wcześniej.
    Nowa Decyzja WZ obejmować będzie bowiem m.in. Działkę 1, która zgodnie ze złożonym
    w roku 2025 Wnioskiem o Wydanie Decyzji WZ stanie się funkcjonalnym elementem
    Nowej Inwestycji.
    Wówczas, mając na uwadze powołaną definicję terenu budowlanego, Działka 1 stanie się
    terenem budowlanym, co spowoduje, że jej dostawa będzie podlegać opodatkowaniu VAT
    bez prawa do zwolnienia od tego podatku.
    Tym samym w takiej sytuacji nie będzie możliwe dokonanie wyboru Opcji Opodatkowania,
    która może mieć zastosowanie jedynie do dostawy objętej zwolnieniem od VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 (o czym będzie mowa szczegółowo poniżej).
    2.3. Status Zainteresowanej 2 jako podatnika VAT
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa i uwzględniając wykładnię dokonaną
    przez NSA w powołanym wyroku z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt I FSK 731/18 oraz
    przez Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z dnia z dnia 10 kwietnia 2017 r. nr 3063-
    ILPP2-3.4512.58.2017.1.IP przyjąć należy, że w sytuacji takiej jak zaprezentowana w
    niniejszym wniosku, podatnikiem VAT dokonującym dostawy w związku z Transakcją
    będzie wyłącznie Wnioskodawca. To on bowiem, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej i działając w charakterze podatnika VAT nabył Nieruchomość, wybudował na
    niej Budynki, budowle oraz związane z nimi urządzenia i to Wnioskodawca w ramach tej
    działalności gospodarczej dokonywać będzie dostawy w ramach Transakcji. Z puntu
    widzenia podatku od towarów i usług nie ma więc znaczenia, że Nieruchomość nabyto do
    majątku wspólnego Małżonków, a wskutek późniejszej zmiany panującego między
    małżonkami ustroju majątkowego małżeńskiego Zainteresowana 2 jako małżonka
    Wnioskodawcy z cywilnoprawnego punktu widzenia zbędzie udział (1/2) w użytkowaniu
    wieczystym gruntu oraz udział (1/2) własności budynków i budowli posadowionych na tych
    gruntach.
    2.4. Dokumentowanie fakturą
    Nie powtarzając argumentów przemawiających za tym, że to Wnioskodawca będzie
    podatnikiem VAT dokonującym dostawy w ramach Transakcji i nie będzie nim
    Zainteresowana 2 (jako jego małżonka), wskazać trzeba, że jak wskazano powyżej to
    podatnik dokonujący dostawy będzie dokumentował rzeczoną sprzedaż fakturą. Co
    więcej, faktura tak wystawiona będzie obejmować wszystko, co stanowić będzie zapłatę z
    tytułu tej sprzedaży (a zatem pełną cenę z tytułu sprzedaży, w tym ewentualne płatności
    częściowe, takie jak w szczególności Zadatek oraz Zaliczka).
    2.5. Opcja Opodatkowania i związane z tym oświadczenie
    Jak to już wyjaśniono, każda działka ewidencyjna gruntu wchodząca w skład
    nieruchomości stanowi samodzielnie wyodrębnioną całość, która może być przedmiotem
    odrębnej dostawy, opodatkowanej właściwą stawką podatkową lub korzystającą ze
    zwolnienia od VAT. Ponadto, grunt czy też prawo użytkowania wieczystego gruntu, dzieli
    byt prawny obiektów na nim wzniesionych w zakresie opodatkowania VAT (podlega
    opodatkowaniu albo korzysta ze zwolnienia od podatku na takich samym zasadach jakie
    dotyczą tych obiektów).
    Jak to wynika z zaprezentowanych powyżej wniosków cząstkowych sprzedaż prawa
    odrębnej własności Budynków oraz budowli wzniesionych na Działce 7, Działce 9 oraz

    Działce 8, a także prawa wieczystego użytkowania gruntów stanowiących te działki
    ewidencyjne podlega zwolnieniu od VAT przewidzianemu wart. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    VAT. W konsekwencji tego stanu rzeczy, Wnioskodawca i Zainteresowana 3 jako
    zarejestrowani podatnicy VAT czynni mogą z niego zrezygnować na podstawie art. 43 ust.
    10 składając w akcie notarialnym stanowiącym Umowę Przenoszącą opisane wyżej
    Oświadczenie o Wyborze Opodatkowania VAT, zawierające dane wskazane w art. 43 ust.
    11 ustawy VAT.
    Inna sytuacja ma miejsce w przypadku sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu
    stanowiącego Działkę 1, która w przypadku braku Nowej Decyzji WZ (do czasu jej
    doręczenia Wnioskodawcy) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT, jako wskazany w tym przepisie teren
    niezabudowany inny niż teren budowlane. W związku z powyższym brak będzie
    możliwości skorzystania z możliwości Opcji Opodatkowania, która może mieć
    zastosowanie jedynie do czynności zwolnionych od VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy VAT. Ponadto, gdyby okazało się, że najpóźniej w dniu zawarcia Umowy
    Przenoszącej dojdzie do doręczenia Nowej Decyzji WZ dostawa użytkowania wieczystego
    tego gruntu stanie się wówczas (ex lege, a nie z powodu wyboru Stron) dostawą terenu
    niezabudowanego będącego terenem budowlanym, niekorzystającą ze zwolnienia od VAT,
    opodatkowaną właściwą stawką VAT. Jak bowiem już to wyjaśniono, terenami
    budowlanymi w rozumieniu ustawy VAT są grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skoro więc Nowa
    Decyzja WZ obejmuje swoim oddziaływaniem Działkę 1, doręczenie tej decyzji spowoduje,
    że grunt ten stanie się terenem budowlanym.
    2.6. Rozliczenie podatku należnego w związku z dokonaniem wyboru Opcji
    Opodatkowania, jak też w związku z otrzymaniem Zadatku lub Zaliczki w odniesieniu do
    Przedmiotu Transakcji obejmującego Działkę 1.
    Ze wskazanych wyżej powodów (dostawa nieruchomości ma miejsce wraz z zawarciem
    umowy przenoszącej wieczyste użytkowanie i własność budynków i budowli na nabywcę
    po myśli art. 19a ust. 1 ustawy VAT) miarodajne z punktu widzenia obowiązku
    podatkowego z tytułu Transakcji będzie zawarcie Umowy Przenoszącej.
    Odnosząc się więc do tych przedmiotów Transakcji, w związku z dostawą których możliwe
    będzie skorzystanie z Opcji Opodatkowania, należy przyjąć, że dopiero skorzystanie z
    Opcji Opodatkowania w chwili zawarcia Umowy Przenoszącej będzie zdarzeniem
    powodującym, że dostawa Nieruchomości w tym zakresie będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT bez możliwości zastosowania zwolnienia od tego podatku. A zatem, w
    omawianym zakresie, dopiero wówczas będzie mieć miejsce obowiązek uwzględnienia
    podatku należnego od kwoty Zadatku i Zaliczki. To z kolei spowoduje, że rozliczenie
    należnego podatku od towarów i usług z tytułu otrzymanego Zadatku oraz Zaliczki w
    odniesieniu do tych przedmiotów Transakcji, w związku z dostawą których możliwe będzie
    skorzystanie z Opcji Opodatkowania, powinno nastąpić dopiero w ramach rozliczenia za
    okres, w którym Wnioskodawca oraz Zainteresowana 3 złożą Oświadczenie o Wyborze
    Opodatkowania.
    Jak wyżej wskazano, rozpoznanie obowiązku podatkowego na powyższych zasadach
    będzie działaniem prawidłowym, w związku z czym nie powstanie obowiązek dokonania
    korekty rozliczeń z tego tytułu za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano Zadatek, ani
    też za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano Zaliczkę.
    Analogicznie rzecz się ma w przypadku wydania Nowej Decyzji WZ. Dopiero bowiem
    wydanie Nowej Decyzji WZ będzie zdarzeniem powodującym zmianę zasad
    opodatkowania dostawy użytkowania wieczystego w odniesieniu do Działki 1. Wyznaczy
    bowiem chwilę, z którą Działka 1 stanie się terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt
    33 ustawy VAT i z którą w odniesieniu do dostawy użytkowania wieczystego tej działki

    ewidencyjnej nie będzie mieć już zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy VAT.
    W związku z tym jeżeli zdarzenie to nastąpi po otrzymaniu Zadatku a przed otrzymaniem
    Zaliczki, rozliczenie należnego VAT z tytułu otrzymanej Zaliczki powinno nastąpić w
    ramach rozliczenia za okres, w którym Wnioskodawca otrzymał tę Zaliczkę, zaś z tytułu
    otrzymanego Zadatku - w ramach rozliczenia za okres, w którym dojdzie do zawarcia
    Umowy Przenoszącej, a w związku z powyższym nie powstanie obowiązek dokonania
    korekty rozliczeń z tego tytułu za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano Zadatek, jeżeli
    został on otrzymany przed wydaniem Nowej Decyzji WZ, bowiem wówczas obowiązek
    podatkowy został rozpoznany prawidłowo.
    Natomiast, jeżeli zdarzenie to nastąpi zarówno po otrzymaniu Zaliczki jak i po otrzymaniu
    Zadatku, rozliczenie należnego VAT z tytułu otrzymanej Zaliczki i otrzymanego Zadatku
    powinno nastąpić dopiero w ramach rozliczenia za okres, w którym dojdzie do zawarcia
    Umowy Przenoszącej, a w związku z powyższym nie powstanie obowiązek dokonania
    korekty rozliczeń z tego tytułu za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano Zadatek, ani
    też za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano Zaliczkę, bowiem wówczas obowiązek
    podatkowy został rozpoznany prawidłowo.
    2.7. Prawo do odliczenia podatku przez Zainteresowaną 3
    Jak to wskazano powyżej, Zainteresowana 3 zamierza nabyć przedmiot Transakcji w celu
    wykorzystywania go do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. Tym
    samym, jako podatnik VAT czynny, na podstawie powołanych wyżej przepisów Kupująca
    będzie mogła dokonać odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących sprzedaż objętą Transakcją.
    2.8. Korekta, o której mowa w art. 91 ustawy VAT
    Jak z powyższego wynika, w niniejszej sprawie, opisany wyżej 10-letni okres korekty, o
    której mowa w art. 91 ustawy VAT, upłynął. Jak była mowa wyżej Budynki zostały oddane
    do użytkowania w roku 2013 oraz w roku 2015, co potwierdzają wydane decyzje
    administracyjne udzielające pozwolenia na użytkowanie tych Budynków, wydane w tych
    latach i które w tych latach stały się ostateczne.
    W przypadku bowiem Budynku oddanego do użytkowania w roku 2013, 10-letni okres
    przedmiotowej korekty obejmował następujące lata: 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018,
    2019, 2020, 2021, 2022.
    W przypadku zaś Budynków oddanych do użytkowania w roku 2015, 10-letni okres
    przedmiotowej korekty obejmował następujące lata: 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020,
    2021,2022, 2023, 2024.
    Tym samym, jeżeli w ramach Transakcji, dostawa Budynków wraz z prawem użytkowania
    wieczystego była objęta zwolnieniem od VAT, wskutek upływu opisanego wyżej 10-
    letniego okresu korekty, obowiązek dokonania korekty przewidzianej w art. 91 ustawy VAT
    w sprawie niniejszej nie wystąpi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.
    Uzasadnienie
    Na wstępie wyjaśniam, że celem zachowania spójności wypowiedzi, odpowiedzi w
    kwestiach objętych zakresem postawionych we wniosku pytań w podatku od towarów i
    usług udzielono w innej kolejności niż wynika to z treści wniosku.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem
    cywilnym.
    W art. 195 Kodeksu cywilnego wskazano, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielne kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak wynika z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964
    r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie

      jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a

      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów

    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich
    transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały
    działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania
    takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca oraz Zainteresowana 2
    pozostają w związku małżeńskim, w którym pierwotnie obowiązywał ustrój wspólności
    ustawowej małżeńskiej. W roku 2024 stan ten uległ zmianie, stosownie do zawartej
    wówczas umowy majątkowej małżeńskiej wprowadzony został w ich małżeństwie ustrój
    rozdzielności majątkowej małżeńskiej.
    Pozostając w związku małżeńskim, w którym wówczas obowiązywał ustrój wspólności
    ustawowej, Małżonkowie nabyli w 2009 roku prawo użytkowania wieczystego
    niezabudowanej nieruchomości gruntowej składającej się z działek ewidencyjnych nr 1, 2 i
    3.
    W 2009 roku, przed zawarciem powołanej umowy sprzedaży, decyzją Prezydenta (...)
    ustalono warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla
    inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-magazynowego z niezbędną
    infrastrukturą techniczną na ww. działkach ewidencyjnych, tj. działkach ewidencyjnych o
    numerach 1, 2 i 3.
    W związku z wydaną Decyzją WZ z 2009 r., decyzją Prezydenta (...) z roku 2011 (zmienioną
    później decyzją tego organu w roku 2013) zatwierdzono projekt budowlany i udzielono
    pozwolenia budowanego, na podstawie którego Wnioskodawca zrealizował objętą nim

    inwestycję i wybudował w szczególności opisane niżej Budynki wraz określonymi
    budowlami, instalacjami i urządzeniami technicznymi.
    Małżonkowie, zgodnie ze stosownym oświadczeniem zawartym w warunkowej umowie
    sprzedaży oraz umowie przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu zawartej w
    wykonaniu wspomnianej warunkowej umowy sprzedaży, dokonali nabycia ww. prawa
    użytkowania wieczystego gruntu w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej, w ramach której jest on podatnikiem VAT.
    W związku z tym, że oboje ww. sprzedający byli podatnikami VAT i z tytułu sprzedaży ww.
    prawa wieczystego użytkowania gruntu byli opodatkowani podatkiem od towarów i usług i
    nie byli od tego podatku zwolnieni, sprzedaż powyższa (z uwzględnieniem wszelkich
    płatności częściowych) dokumentowana była fakturami wystawionymi przez tych
    podatników.
    Wnioskodawca dokonał obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    zawartego w fakturach wystawionych przez Sprzedających.
    Po nabyciu ww. prawa użytkowania wieczystego przez Małżonków dokonano podziału
    geodezyjnego opisanej powyżej nieruchomości w zakresie dotychczasowych działek
    ewidencyjnych o nr 2 i 3, w miejsce których powstały działki ewidencyjne o numerach: 4
                                                    2oraz 5 stanowiące drogi („Działki Drogowe”), jak też o numerach: 9 o powierzchni (...) m,
    której sposób korzystania został oznaczony jako „inne tereny zabudowane”, 7 o
              2powierzchni (...) m, której sposób korzystania został oznaczony jako „inne tereny
                          2zabudowane” oraz 8 o powierzchni (...) m, której sposób korzystania został oznaczony
    jako „tereny przemysłowe”. Przedmiotem opisanego podziału geodezyjnego nie była
                            2działka ewidencyjna nr 1 o powierzchni (...) m, której sposób korzystania został
    oznaczony jest jako „grunty orne”.
    W roku 2020 prawo użytkowania wieczystego Działek Drogowych oraz własność
    znajdujących się na tych Działkach Drogowych budowli oraz urządzeń w postaci jezdni
    asfaltowej i chodnika, zostało przez Małżonków sprzedane Miastu (...). Po tak dokonanej
    sprzedaży na rzecz Miasta (...), opisana nieruchomość gruntowa dla której prowadzona
    jest ww. księga wieczysta („Nieruchomość”) składa się obecnie z czterech działek
    ewidencyjnych, tj. z Działki 1, Działki 7, Działki 8, Działki 9, a łączny obszar tej
                        2Nieruchomości wynosi 17.553,00 m.
    Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i pozostając w związku z
    nią podatnikiem VAT czynnym, wybudował na Nieruchomości:
    1) trzykondygnacyjny budynek o przeznaczeniu biurowym („Budynek 1”),
    2) jednokondygnacyjny budynek o przeznaczeniu niemieszkalnym („Budynek 2”),
    3) dwukondygnacyjny budynek o przeznaczeniu przemysłowym („Budynek 3”), oraz
    4) jednokondygnacyjny budynek o przeznaczeniu: zbiorniki, silosy i budynki magazynowe
    („Budynek 4”), oraz
    5) jednokondygnacyjny budynek o przeznaczeniu: zbiorniki, silosy i budynki magazynowe
    („Budynek 5”),
    zwane dalej łącznie „Budynkami”.
    Budynek 1 i Budynek 2 zostały oddane do użytkowania w roku 2013, zaś Budynek 3,
    Budynek 4 i Budynek 5 zostały do użytkowania w roku 2015.
    W wymienionych latach zostały wydane i stały się ostateczne odpowiednie decyzje
    administracyjne udzielające pozwolenia na użytkowanie tych Budynków, przy czym
    decyzja wydana w roku 2013 obejmowała również instalacje i urządzenia techniczne
    związane z obiektem. Opisane wyżej Budynki zostały wzniesione na Działce 9, przy czym
    Budynek 5 położony jest zarówno na Działce 9 jaki na Działce 7.

    Ponadto na Działce 8 zlokalizowana jest budowla w postaci urządzeń kanalizacyjnych
    przepompowni ścieków wraz z uzbrojeniem („Budowla” lub „Przepompownia”).
    Na Działce 1 nie zostały wzniesione żadne budynki ani budowle.
    Nieruchomość i wzniesione na niej Budynki, a także opisana wyżej Przepompownia oraz
    pozostałe budowle, były przeznaczone do wykorzystywania ich do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług („VAT”) przez Wnioskodawcę w ramach
    wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, w ramach której Wnioskodawca był i
    nadal pozostaje zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Tym samym, w związku z
    nabywaniem towarów i usług związanych z wybudowaniem Budynków oraz budowli, a
    także wykonaniem niezbędnych instalacji i urządzeń technicznych, Wnioskodawca
    dokonywał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niezwłocznie po oddaniu poszczególnych Budynków do użytkowania Wnioskodawca
    rozpoczął ich użytkowanie na potrzeby własnej działalności gospodarczej opodatkowanej
    VAT, w tym również poprzez oddanie określonej części Budynków do użytkowania
    osobom trzecim w najem świadczony w ramach tej działalności gospodarczej. Przy czym
    opisany najem stanowił usługi opodatkowane VAT i niekorzystające ze zwolnienia od tego
    podatku.
    W roku 2025 Wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy w związku z
    inwestycją, której przedmiotem jest zmiana sposobu użytkowania części obiektu
    budowlanego - budynku magazynowo-biurowego, polegająca na zmianie sposobu
    użytkowania trzech hal magazynowych na hale produkcyjne oraz hali magazynowej na
    hale produkcyjną obejmującą Działkę 1, Działkę 7, Działkę 8 oraz Działkę 9. Postępowanie
    administracyjne wszczęte tym wnioskiem zostanie zakończone wydaniem decyzji, o której
    mowa w art. 59 ust. 1 u.p.z.p. albo decyzją odmawiającą uwzględnienia wniosku w sprawie
    ustalenia warunków zabudowy. Nie można też wykluczyć, że Wniosek o Wydanie Decyzji
    WZ zostanie z powodów formalnych pozostawiony bez rozpoznania albo postępowanie
    wszczęte tym wnioskiem zostanie zawieszone, co spowoduje, że nie dojdzie do wydania
    Nowej Decyzji WZ w określonym czasie.
    Opisana we wniosku Nieruchomość, tj. działki nr 7, 8, 9 oraz 1, jest wykorzystywana
    wyłącznie przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a
    Zainteresowana nie wykorzystuje tej Nieruchomości w jakikolwiek sposób.
    Wnioskodawca jest zainteresowany sprzedażą prawa użytkowania wieczystego
    Nieruchomości wraz z odrębną własnością znajdujących się na niej Budynków, a także
    własnością znajdujących się na Nieruchomości budowli oraz urządzeń, której to sprzedaży
    dokonać zamierza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z tytułu której
    pozostaje zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym niekorzystającym z metody
    kasowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy VAT, a Kupująca jest zainteresowana ich
    nabyciem. Kupująca jest spółką akcyjną, mającą siedzibę i zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, niebędącym
    małym podatnikiem w rozumieniu art. 2 pkt 25 ustawy VAT. Przedmiot Transakcji
    zamierza nabyć w celu wykorzystywania go do działalności gospodarczej opodatkowanej
    VAT i niekorzystającej ze zwolnienia od tego podatku.
    Do opisanej powyżej sprzedaży dojdzie, a w Umowie Przenoszącej uwzględnione zostanie,
    że nabycie prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości przez Małżonków nastąpiło na
    zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, jednakże obecnie w ich
    małżeństwie obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej i na potrzeby
    niniejszego zdarzenia przyszłego założyć należy, że stan taki będzie obowiązywał w chwili
    Transakcji. Przy czym wspomniana umowa małżeńska nie przewidywała, by w związku z
    ustaniem wspólności, udziały małżonków nie były równe. W związku z powyższym,
    wskutek zawarcia powołanej umowy majątkowej małżeńskiej skutkującej ustaniem
    wspólności ustawowej, każdy z Małżonków w równych udziałach (po 1/2) jest obecnie
    użytkownikiem wieczystym Nieruchomości. W konsekwencji tego stanu rzeczy, stroną

    sprzedającą prawo użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz prawo własności
    Budynków i budowli na niej posadowionych wraz z Wnioskodawcą będzie jego żona
    (Zainteresowana 2) i każdy z tych Małżonków zbędzie przysługujący mu udział w prawie
    użytkowania wieczystego Nieruchomości oraz udział w prawie własności Budynków i
    budowli na niej posadowionych.
    Jeżeli sprzedaż objęta Transakcją, choćby w części, zwolniona będzie od VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 ustawy VAT, Kupująca zażąda wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż
    tak zwolnioną od VAT.
    W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że pomimo tego, iż zakup Nieruchomości
    nastąpił w ramach istniejącej małżeńskiej wspólnoty majątkowej, to jednak prawo to było
    przeznaczone i wykorzystywane przez Wnioskodawcę do działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Czyli Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą
    w oparciu o część składników majątku wspólnego miał nad tym majątkiem kontrolę
    ekonomiczną. W wyniku ustanowienia rozdzielności majątkowej małżeńskiej, majątek
    wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w odniesieniu do którego
    Wnioskodawca działał jako podatnik VAT, nie uległ zmianie. Na gruncie podatku od
    towarów i usług nie doszło do przeniesienia prawa do rozporządzania składnikami
    majątku wykorzystywanymi do działalności gospodarczej Wnioskodawcy. W wyniku
    ustanowienia rozdzielności majątkowej małżeńskiej majątek Wnioskodawcy, jako
    podatnika VAT, nie uległ powiększeniu lub zmniejszeniu, bowiem Wnioskodawca
    prowadził działalność gospodarczą w oparciu o te same składniki majątku. Zmianie
    ulegnie tylko forma własności na gruncie przepisów prawa cywilnego.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie, to Wnioskodawca będzie występował w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji sprzedaż
    Nieruchomości będzie stanowiła dla Wnioskodawcy czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    związku z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast w związku z
    dostawą ww. Nieruchomości Zainteresowana 2 nie będzie występowała w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zapis art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę, obejmując
    swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy
    towarów lub wykonania usługi.
    Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy
      lub usługobiorcy.
    Zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Zatem we wskazanych wyżej przepisach ustawodawca precyzyjnie określił katalog
    elementów wliczanych do podstawy opodatkowania oraz elementów niemających wpływu
    na jej wielkość.
    Z przepisów tych wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy
    towarów. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być
    otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Skoro Nieruchomość została nabyta dla celów prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności gospodarczej oraz jest wykorzystywana w całości wyłącznie w działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy, to – jak wyżej wskazano – właśnie Wnioskodawca jest w
    sensie ekonomicznym właścicielem tego prawa. Zatem to Wnioskodawca, jako podatnik
    podatku VAT, dokona dostawy Nieruchomości w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Tym samym, przy sprzedaży Nieruchomości, podstawą opodatkowania VAT jest należna
    zapłata z tytułu sprzedaży Nieruchomości, pomniejszona o kwotę podatku od towarów i
    usług, a nie wartość udziału Wnioskodawcy w tej Nieruchomości.
    Zatem Wnioskodawca powinien rozpoznać jako podstawę opodatkowania, wartość
    stanowiącą całość należności z tytułu sprzedaży Nieruchomości, czyli wszystko co będzie
    stanowić zapłatę z tytułu dostawy.
    Odnosząc się natomiast do wątpliwości dotyczących obowiązku wystawienia faktury
    należy wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
    a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
    c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
    W myśl art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W świetle art. 106b ust. 3 ustawy:

      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
    1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
    a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
    b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
    a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5
      pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
    b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
      – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach
    podatnik wystawiał fakturę.
    Jak wyjaśniono powyżej, to Wnioskodawca będzie stroną dokonującą czynności
    opodatkowanej podatkiem VAT, a w konsekwencji – będzie podatnikiem z tytułu
    sprzedaży Nieruchomości. Natomiast nabywcą – jak wskazano w opisie sprawy – będzie
    Spółka, będąca zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Ponadto, jak wynika z opisu
    sprawy, jeżeli sprzedaż objęta Transakcją, choćby w części, zwolniona będzie od VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 ustawy VAT, Kupująca zażąda wystawienia faktury
    dokumentującej sprzedaż tak zwolnioną od VAT.
    Zatem wyłącznie Wnioskodawca będąc podatnikiem podatku VAT będzie zobowiązany do
    udokumentowania dostawy Nieruchomości poprzez wystawienie faktury, z
    uwzględnieniem uregulowań zawartych w art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy.
    Zatem, stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytań nr 3 i 4 jest prawidłowe.
    Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    W art. 43 ust. 1 ustawy, dla dostawy nieruchomości niezabudowanych (pkt 9 ww. przepisu)
    oraz nieruchomości stanowiących budynki, budowle lub ich części (pkt 10 i pkt 10a)
    spełniających określone w tych przepisach warunki, ustawodawca przewidział zwolnienie
    od podatku VAT.
    Rozpatrując kwestię opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży zabudowanej Działki 7,
    Działki 9 i Działki 8 należy wskazać, że na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
      lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
      budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.

    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
      takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
      gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku” oraz „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do
    przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418),
    zwanej dalej ustawą Prawo budowlane.

    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach.
    W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
      obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
      tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące
      trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle
      ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące
      instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska
      odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne
      przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
      pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
      przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin
      wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako
      odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość
      użytkową.
    W świetle art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Przez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym
      parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa,
      wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia
      kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał
      przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w
      kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable
      telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie
      stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej
    samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o
    podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej i pozostając w związku z nią podatnikiem VAT czynnym, wybudował na
    Nieruchomości:
    1) trzykondygnacyjny budynek o przeznaczeniu biurowym („Budynek 1”),
    2) jednokondygnacyjny budynek o przeznaczeniu niemieszkalnym („Budynek 2”),
    3) dwukondygnacyjny budynek o przeznaczeniu przemysłowym („Budynek 3”), oraz
    4) jednokondygnacyjny budynek o przeznaczeniu: zbiorniki, silosy i budynki magazynowe
    („Budynek 4”), oraz
    5) jednokondygnacyjny budynek o przeznaczeniu: zbiorniki, silosy i budynki magazynowe
    („Budynek 5”),
    zwane dalej łącznie „Budynkami”.

    Opisane wyżej Budynki zostały wzniesione na Działce 9, przy czym Budynek 5 położony
    jest zarówno na Działce 9 jaki na Działce 7.
    Budynek 1 i Budynek 2 zostały oddane do użytkowania w roku 2013, zaś Budynek 3,
    Budynek 4 i Budynek 5 zostały do użytkowania w roku 2015.
    W wymienionych latach zostały wydane i stały się ostateczne odpowiednie decyzje
    administracyjne udzielające pozwolenia na użytkowanie tych Budynków, przy czym
    decyzja wydana w roku 2013 obejmowała również instalacje i urządzenia techniczne
    związane z obiektem).
    Ponadto na Działce 8 zlokalizowana jest budowla w postaci urządzeń kanalizacyjnych
    przepompowni ścieków wraz z uzbrojeniem („Budowla” lub „Przepompownia”).
    Ponadto wśród naniesień widniejących w ewidencji Wnioskodawcy (określonych we
    wniosku jako budowle) znajdujących się na gruncie, którego prawo wieczystego
    użytkowania będzie przedmiotem sprzedaży i niebędące częścią składową budynku
    występują słupy oświetleniowe (sieć oświetlenia zewnętrznego), ogrodzenie, którego
    elementem są furtki i brama, a także utwardzone place postojowe i manewrowe.
    Własność opisanych naniesień stanowi własność wieczystego użytkownika gruntu i jest
    prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.
    Niezwłocznie po oddaniu poszczególnych Budynków do użytkowania Wnioskodawca
    rozpoczął ich użytkowanie na potrzeby własnej działalności gospodarczej opodatkowanej
    VAT, w tym również poprzez oddanie określonej części Budynków do użytkowania
    osobom trzecim w najem świadczony w ramach tej działalności gospodarczej. Przy czym
    opisany najem stanowił usługi opodatkowane VAT i niekorzystające ze zwolnienia od tego
    podatku. Wnioskodawca na potrzeby niniejszego wniosku wskazuje, że okres jaki upłynął
    od rozpoczęcia wykorzystywania Budynków i budowli na potrzeby działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy, przekroczył w sposób znaczący okres 2 lat.
    W ciągu ostatnich dwóch lat Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ulepszenie, w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, któregokolwiek z Budynków, ani też
    jakiejkolwiek budowli lub jej części, wybudowanych na Nieruchomości, które stanowiły co
    najmniej 30% wartości początkowej.
    Biorąc po uwagę ww. przepisy i przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w
    przypadku dostawy ww. Budynków i budowli posadowionych na poszczególnych ww.
    działkach, Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą
    ww. Budynków i budowli upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto w stosunku do żadnego
    z zabudowań (Budynków i budowli) będących przedmiotem transakcji, Wnioskodawca
    ciągu ostatnich dwóch lat nie ponosił wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej danego
    zabudowania.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie, transakcja sprzedaży ww. Budynków i budowli będzie
    korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy.
    Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków
    lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z
    podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Zatem w opisanym we
    wniosku zdarzeniu przyszłym, sprzedaż prawa użytkowania wieczystego Działki 7, Działki 9
    i Działki 8 na których posadowione są ww. Budynki i budowle będzie opodatkowana
    podatkiem VAT, na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż Budynków i budowli.
    Podsumowując, transakcja sprzedaży prawa użytkowania wieczystego Działki 7, Działki 9 i
    Działki 8 wraz z prawem własności znajdujących się na nich Budynków i budowli będzie
    podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8
    ustawy.

    Należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10
    ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
        ich części.
    Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić
    należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W opisie sprawy Zainteresowani wskazali, że w odniesieniu do Działki 7, Działki 8 oraz
    Działki 9 Wnioskodawca oraz Kupująca rozważają zrezygnowanie ze zwolnienia od
    podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i dokonanie wyboru
    opodatkowania dostawy na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy VAT („Opcja
    Opodatkowania”). Jeżeli Wnioskodawca oraz Kupująca podejmą decyzję o wyborze Opcji
    Opodatkowania, wówczas w akcie notarialnym w ramach którego dojdzie do zawarcia
    Umowy Przenoszącej, złożą oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 lit. b,
    zawierające dane wskazane w art. 43 ust. 11 tej ustawy („Oświadczenie o Wyborze
    Opodatkowania VAT”). Wskazane wyżej Oświadczenie o Wyborze Opodatkowania VAT
    będzie dotyczyć Transakcji w zakresie obejmującym Działkę 7, Działkę 8 oraz Działkę 9.
    Z uwagi na fakt, że ww. sprzedaż Budynków i budowli będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to Wnioskodawca
    oraz Kupująca będą mogli zrezygnować z tego zwolnienia i – po skutecznym spełnieniu
    warunków określonych w wyżej powołanych przepisach art. 43 ust. 10 i art. 43 ust. 11
    ustawy – będą mogli skorzystać z opcji opodatkowania dostawy ww. Budynków i budowli
    według właściwej dla tej czynności stawki podatku VAT. Wówczas transakcja sprzedaży
    prawa użytkowania wieczystego Działki 7, Działki 9 i Działki 8 wraz z prawem własności
    znajdujących się na nich Budynków i budowli nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku VAT i będzie podlegała opodatkowaniu właściwą stawką tego podatku.
    Zatem stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 i 5 należy uznać za
    prawidłowe.

    Przechodząc następnie do kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży
    niezabudowanej Działki 1 należy wskazać, że w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe przepisy jednoznacznie wskazują, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów)
    wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który
    determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu
    gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany
    teren jest terenem budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania
    przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
      sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Przepis art. 2 pkt 33 ustawy, w zgodny sposób odpowiada zatem treści ww. orzeczenia,
    gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost
    w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać
    wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane
    decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

    Z opisu sprawy wynika, że na Działce 1 nie zostały wzniesione żadne budynki ani budowle.
    Działka 1 stanowi grunt orny odnośnie do którego brak jest obowiązującego miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego, jak też obowiązującej decyzji WZ.
    Zainteresowani wskazali, że decyzja o warunkach zabudowy wydana w 2009 r. obejmująca
    m.in. Działkę 1 powinna być traktowana jako wygasła, a tym samym na dzień sprzedaży
    Nieruchomości nie będzie obowiązywała.
    W roku 2025 Wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy w związku z
    inwestycją, której przedmiotem jest zmiana sposobu użytkowania części obiektu
    budowlanego - budynku magazynowo-biurowego, polegająca na zmianie sposobu
    użytkowania trzech hal magazynowych na hale produkcyjne oraz hali magazynowej na
    hale produkcyjną obejmującą m.in. Działkę 1 („Wniosek o Wydanie Decyzji WZ”).
    Postępowanie administracyjne wszczęte tym wnioskiem zostanie zakończone wydaniem
    decyzji, o której mowa w art. 59 ust. 1 u.p.z.p. („Nowa Decyzja WZ”) albo decyzją
    odmawiającą uwzględnienia wniosku w sprawie ustalenia warunków zabudowy („Decyzja
    Odmowna w Sprawie WZ”). Nie można też wykluczyć, że Wniosek o Wydanie Decyzji WZ
    zostanie z powodów formalnych pozostawiony bez rozpoznania albo postępowanie
    wszczęte tym wnioskiem zostanie zawieszone, co spowoduje, że nie dojdzie do wydania
    Nowej Decyzji WZ w określonym czasie.
    Zainteresowani przyjmują, że mogą mieć miejsce dwa alternatywne zdarzenia:
    (i) do dnia zapłaty Zadatku lub Zaliczki, jak też do dnia zawarcia Umowy Przenoszącej,
    Wnioskodawcy nie zostanie doręczona Nowa Decyzja WZ albo postępowanie
    administracyjne wszczęte Wnioskiem o Wydanie Decyzji WZ zostanie zakończone
    Decyzją Odmowną w Sprawie WZ, lub
    (ii) do dnia zapłaty Zadatku lub Zaliczki lub do dnia zawarcia Umowy Przenoszącej
    Wnioskodawcy zostanie doręczona Nowa Decyzja WZ.
    Mając na uwadze powyższe, jeżeli Nowa Decyzja WZ nie zostanie wydana do dnia
    podpisania Umowy Przenoszącej lub jeżeli do dnia podpisania Umowy Przenoszącej
    zostanie wydana Decyzja Odmowna w Sprawie WZ, Działka 1 nie będzie stanowiła terenu
    budowlanego ani terenu przeznaczonego pod zabudowę.
    Zatem w przypadku, gdy jeżeli do dnia podpisania Umowy Przenoszącej nie zostanie
    wydana Nowa Decyzja WZ lub jeżeli zostanie wydana Decyzja Odmowna w Sprawie WZ,
    sprzedaż prawa wieczystego użytkowania działki nr 1 (Działka 1) korzystać będzie ze
    zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy jako dotyczącego gruntu
    niebędącego terenem budowlanym.
    Przy czym podkreślić należy, że – jak wyżej wskazano - prawo rezygnacji ze zwolnienia i
    opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych zostało zawężone tylko do rezygnacji ze
    zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem Oświadczenie o wyborze
    Opodatkowania VAT nie może dotyczyć Transakcji w zakresie sprzedaży prawa
    wieczystego użytkowania działki nr 1 (Działka 1), w przypadku jeżeli ww. sprzedaż będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Natomiast w przypadku, jeżeli do dnia podpisania Umowy Przenoszącej zostanie wydana
    Nowa Decyzja WZ, sprzedaż prawa wieczystego użytkowania działki nr 1 (Działka 1), nie
    będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W przypadku braku możliwości zastosowania zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    a. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    b. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonał obniżenia podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego zawartego w fakturach wystawionych przez Sprzedających z tytułu
    sprzedaży Nieruchomości. Ponadto Wnioskodawca wykorzystywał Nieruchomość na
    potrzeby własnej działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.
    Oznacza to, że nie zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia do dostawy
    Działki 1, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji w przypadku, jeżeli do dnia podpisania Umowy Przenoszącej zostanie
    wydana Nowa Decyzja WZ, sprzedaż prawa wieczystego użytkowania działki nr 1 (Działka
    1), nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2
    ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług wg właściwej stawki.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytań oznaczonych nr 2 i 6 jest
    prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do wątpliwości Zainteresowanych wyrażonych w pytaniach nr 7,
    8a i 8b należy wskazać, że co do zasady, na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
      usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art.
      138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje
    zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób,
      o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
      powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Należy wskazać, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i
    usług definicji zaliczki i zadatku. Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego
    PWN” www.sjp.pwn.pl) zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry przed
    faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi, natomiast zadatek to część
    należności wpłacana z góry jako gwarancja dotrzymania umowy.
    Zgodnie z powyższym, aby zapłatę na poczet przyszłej należności uznać za zaliczkę,
    zadatek musi ona być powiązana z konkretną transakcją, co zostało potwierdzone także
    przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    W wyroku z 21 lutego 2006 r. w sprawie C-419/02 BUPA Hospitals Ltd. Goldsborough
    development Ltd. przeciwko Commisioners Of Customs Excise, TSUE stwierdził, że w
    zakresie art. 10 ust. 2 akapit drugi VI Dyrektywy VAT, nie mieści się przedpłata dokonana w
    kwocie ryczałtowej na towary wskazane w sposób ogólny w wykazie, który może zostać w
    każdej chwili zmieniony za porozumieniem nabywcy i sprzedawcy, z którego nabywca
    może ewentualnie wybrać towary, na podstawie umowy, którą może on w każdej chwili
    rozwiązać, odzyskując w całości wykorzystaną przedpłatę. Należy wskazać, że art. 10 ust. 2
    akapit drugi powyższej Dyrektywy stanowi, że w przypadku gdy zapłata następuje, przed
    wykonaniem dostawy towarów lub świadczenia usług, podatek staje się wymagalny w
    momencie otrzymania płatności i od jej wysokości.
    W powyższym wyroku TSUE podkreślił, że: „(...) w przypadku dokonania płatności
    zaliczkowej obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje zanim dostawa towarów lub
    świadczenie usług zostaną wykonane. Aby obowiązek podatkowy powstał w takiej sytuacji,
    wszelkie okoliczności mające znaczenie dla zaistnienia zdarzenia podatkowego, tzn.
    przyszła dostawa lub przyszłe świadczenie usług muszą już być znane, a zatem w
    szczególności, (...) w momencie dokonania takiej zapłaty, towary i usługi powinny być
    szczegółowo określone”.
    Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lipca 2009 r.
    sygn. akt I FSK 932/08. Sąd uznał, że: „dla uznania wpłaconej kwoty jako zaliczki na poczet
    wykonanych usług, w rozumieniu art. 19 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), istotnym jest, aby przyszłe świadczenie
    było określone w sposób jednoznaczny co do rodzaju towaru bądź usługi, tzn. w sposób
    umożliwiający ich identyfikację, a dodatkowo strony tego świadczenia, w momencie
    wpłaty zaliczki, nie mają woli dokonywania jego zmian w przyszłości”.
    Zatem, aby zapłatę na poczet przyszłych należności uznać za zaliczkę i zadatek, muszą
    zostać spełnione następujące przesłanki:
    - zapłata musi zostać dokonana na poczet konkretnej transakcji, tj. przyszłe świadczenie
    powinno być określone co do rodzaju w sposób jednoznaczny (określone powinny być
    cechy identyfikujące rodzaj towaru bądź usługi),
    - konkretyzacja przyszłego świadczenia powinna być wystarczająco dokładna dla
    określenia zasad opodatkowania świadczenia, tj. w szczególności należy móc określić
    miejsce świadczenia i stawkę opodatkowania,
    - w momencie dokonania zaliczki, czy zadatku strony nie mają intencji zmiany świadczenia
    w przyszłości.
    W świetle przedstawionej treści wniosku i przywołanych przepisów należy stwierdzić, że z
    tytułu otrzymania Zadatku oraz Zaliczki na poczet ceny Nieruchomości, po stronie
    Wnioskodawcy, na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy, co do zasady powstał/powstanie
    obowiązek podatkowy.

    Jednakże, jak wcześniej wskazano, sprzedaż opisanej we wniosku Nieruchomości w
    zakresie Działki 7, Działki 8 oraz Działki 9 korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Analiza przedstawionego opisu sprawy wskazuje, że na
    moment otrzymania Zadatku i Zaliczki strony umowy nie są pewne co do zmiany w
    przyszłości zasad opodatkowania transakcji sprzedaży ww. Działek - Wnioskodawca i
    Kupująca nie złożyli oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia od podatku dla dostawy ww.
    Działek, jedynie rozważają zrezygnowanie ze zwolnienia od podatku.
    Podnieść należy, że w przypadku gdy Zaliczka/Zadatek z tytułu transakcji, została/zostanie
    przez Wnioskodawcę otrzymana przed złożeniem przez strony oświadczenia właściwemu
    dla Kupującej naczelnikowi urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym do zawarcia
    którego dochodzi w związku z dostawą ww. Działek, o rezygnacji ze zwolnienia z art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, to na dzień otrzymania przez Wnioskodawcę ww. Zaliczki
    /Zadatku dostawa przedmiotowych Działek podlegała/podlega z mocy prawa zwolnieniu z
    opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Wskazać bowiem należy, że na moment otrzymania Zaliczki i Zadatku - nie zostały/nie
    zostaną spełnione warunki do opodatkowania transakcji, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10
    ustawy - prawo takie przysługuje Wnioskodawcy i Kupującej m.in. pod warunkiem złożenia
    przed dniem sprzedaży zgodnego oświadczenia właściwemu dla Kupującej naczelnikowi
    urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym do zawarcia którego dochodzi w związku z
    dostawą ww. Działek, o wyborze opodatkowania transakcji. Zatem otrzymane Zaliczka
    oraz Zadatek dotyczące planowanej transakcji, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Podkreślenia wymaga fakt, że w chwili dokonywania wpłaty Zadatku i Zaliczki możliwe było
    /będzie określenie przedmiotu dostawy, tj. towaru w postaci ww. Działek i zasad
    prawidłowego ich opodatkowania.
    W związku z tym, że przyjęcie Zadatku i Zaliczki na poczet ceny sprzedaży nie kreuje
    odrębnego przedmiotu opodatkowania, a więc nie jest zdarzeniem odrębnym od dostawy
    towaru, a jak wskazano wyżej dostawa Działki 7, Działki 8 oraz Działki 9 podlega
    zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to również kwoty
    otrzymanych Zadatku i Zaliczki na poczet przyszłej dostawy ww. Działek, podlegają
    zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W efekcie, w przedstawionych okolicznościach sprawy w związku z otrzymanym
    Zadatkiem oraz Zaliczką Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rozliczenia VAT należnego
    od kwoty Zadatku i Zaliczki z uwagi na to, że dostawa Działki 7, Działki 8 oraz Działki 9
    podlega zwolnieniu, a w dacie wpłat Zadatku i Zaliczki Strony nie złożyły/nie złożą
    oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia dla dostawy ww. Działek.
    Zatem, w momencie złożenia przez Wnioskodawcę i Kupującą Oświadczenia o Wyborze
    Opodatkowania VAT, Wnioskodawca będzie zobowiązany do opodatkowania Zaliczki i
    Zadatku.
    Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku dostawy Działki 1. Z okoliczności sprawy
    wynika, że na moment zapłaty Zadatku i Zaliczki nie jest wiadome czy do dnia podpisania
    Umowy Przenoszącej zostanie wydana Nowa Decyzja WZ tj. czy przedmiotem sprzedaży
    będzie grunt przeznaczony pod zabudowę. Jednocześnie z wniosku nie wynika, żeby
    zawarcie Umowy Przenoszącej było uwarunkowane uzyskaniem przez Wnioskodawcę
    Nowej Decyzji WZ.
    Zatem w przypadku, gdy na moment zapłaty Zadatku/Zaliczki nie jest wiadome czy do
    dnia podpisania Umowy Przenoszącej zostanie wydana Nowa Decyzja WZ, na dzień
    wypłacenia tej kwoty przedmiotem dostawy w zakresie Działki 1 jest/będzie grunt
    niezabudowany, dla którego nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego, ani też nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Zatem

    przedmiotem dostawy na moment wypłaty Zadatku/Zaliczki jest/będzie grunt, w stosunku
    do którego znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT.
    W konsekwencji w sytuacji, kiedy pomiędzy wypłatą Zadatku/Zaliczki, a zawarciem Umowy
    Przenoszącej nastąpi zmiana kwalifikacji Działki 1 i w momencie dokonania ostatecznej
    dostawy Działka ta będzie stanowiła teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o
    VAT, to Zadatek/Zaliczka otrzymane od Kupującej będą opodatkowane podatkiem VAT.
    Podsumowując, w momencie wypłaty Zadatku/Zaliczki powstaje obowiązek podatkowy w
    stosunku do otrzymanej kwoty na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy, przy czym - jak
    rozstrzygnięto powyżej – jeżeli w momencie wpłaty nadal nie jest wiadome czy do dnia
    podpisania Umowy Przenoszącej zostanie wydana Nowa Decyzja WZ, to czynność ta
    będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Natomiast w momencie dokonania transakcji pomiędzy Stronami (podpisania Umowy
    Przenoszącej), Wnioskodawca będzie zobowiązany do opodatkowania otrzymanego
    wcześniej Zadatku/Zaliczki i odprowadzenia podatku VAT z tego tytułu w bieżącej
    deklaracji podatkowej.
    Zatem stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 7, 8a) i
    8b) oceniając całościowo uznano za prawidłowe.
    Przechodząc do wątpliwości Zainteresowanych w zakresie prawa do obniżenia przez
    Nabywcę kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    Nieruchomości oraz zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym, wskazać należy, że
    zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
    z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Okoliczności opisu sprawy wskazują, że Kupująca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT
    czynnym. Przedmiot Transakcji zamierza nabyć w celu wykorzystywania go do działalności
    gospodarczej opodatkowanej VAT i niekorzystającej ze zwolnienia od tego podatku.
    Wnioskodawca był i nadal pozostaje zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
    Zatem w przypadku dokumentowania Transakcji fakturą z wykazanym podatkiem od
    towarów i usług w związku z wyborem Opcji Opodatkowania, jak też w przypadku
    opodatkowania Transakcji w odniesieniu do Działki 1 bez możliwości zastosowania w tym
    zakresie zwolnienia od VAT, Kupującej będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej ww.
    dostawę - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto w przypadku gdy kwota
    podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie wyższa niż kwota podatku
    naliczonego, Kupująca będzie uprawniona do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku
    należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, zgodnie z art.
    87 ust. 1 ustawy. Prawo do odliczenia podatku naliczonego będzie przysługiwało
    Kupującej pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 88
    ustawy o VAT.
    Zatem stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 9 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii czy w związku z przedmiotową Transakcją po
    stronie Wnioskodawcy upłynął okres obowiązku dokonania korekty, o której mowa w art.
    91 ustawy VAT.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest
      on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-
      10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90
      ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i
      12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i

      prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
      gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza
      15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat,
      a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10
      lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w
      przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku
      nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty
      podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
      przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty
      dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
      pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Jak stanowi art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
        przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
        wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
        opodatkowaniu.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
      miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
      gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i

      prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza
      15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w
      ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej
      kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
    Stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów
      lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w
      stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
      zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7e ustawy:
      Podatnik, który skorzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3, art. 113
      ust. 1 albo art. 113a ust. 1, może dokonać korekty podatku naliczonego za pozostający
      okres korekty w deklaracji podatkowej składanej za ostatni okres rozliczeniowy, w
      którym podatnik był podatnikiem VAT czynnym.
    Stosownie do art. 91 ust. 8 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Należy wskazać, że podatnik stosuje zasadę niezwłocznego odliczenia podatku VAT – tj. z
    chwilą, gdy spełnione są przez niego zarówno ww. tzw. przesłanki pozytywne wynikające z
    art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy
    o VAT. Może się okazać, że podatnik w momencie nabycia, planuje wykorzystać towary do
    czynności opodatkowanych (ma tym samym prawo do odliczenia podatku naliczonego),
    jednak faktycznie związek ten może się zmienić i finalnie towar jest wykorzystywany do
    czynności zwolnionych od podatku VAT. Odliczanie podatku naliczonego ma charakter
    prognozowany i planowany, ponieważ przywołane regulacje nakazują oceniać zakres
    prawa do odliczenia podatku na podstawie faktycznego przeznaczenia towaru czy usługi,
    w cenie których podatek był zawarty. Stąd też każdorazowa zmiana planów finalnego
    wykorzystania nabytych towarów i usług, determinuje prawo do jego odliczenia. Ustawa o
    VAT wprowadza obowiązek dokonywania korekty podatku, który pierwotnie związany był z

    czynnościami opodatkowanymi lub z czynnościami nieopodatkowanymi, natomiast
    później nastąpiła zmiana związku podatku naliczonego z uwagi na zmianę przeznaczenia
    towarów lub usług do czynności nieopodatkowanych lub opodatkowanych.
    Z art. 91 ust. 7a ustawy o VAT wynika, że w przypadku środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych o wartości początkowej przekraczającej 15.000 zł, gdy
    podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku
    naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego
    obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, korekty
    podatnik dokonuje w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów
    – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania (za lata
    pozostałe do końca okresu korekty). Roczna korekta w tym przypadku, dotyczy jednej
    dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. Korekty tej należy
    dokonać w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku
    następującego po roku podatkowym, w którym nastąpiła powyższa zmiana.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nabycie prawa użytkowania wieczystego
    gruntu nastąpiło w 2009 r., natomiast wybudowane przez Wnioskodawcę: Budynek 1 i
    Budynek 2 zostały oddane do użytkowania w 2013 r., zaś Budynek 3, Budynek 4 i Budynek
    5 zostały do użytkowania w 2015 r.
    Odnosząc się więc do Pana wątpliwości wskazać należy, że licząc od roku, w którym
    nastąpiło nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntu (2009 r.), a także Budynek 1 i
    Budynek 2 (2013 r.) oraz Budynek 3, Budynek 4 i Budynek 5 (2015 r.) zostały oddane do
    użytkowania, do momentu ich sprzedaży na rzecz Kupującej, nieruchomość ta była przez
    Wnioskodawcę wykorzystywana w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem
    VAT. Stwierdzić zatem należy, że w omawianym przypadku minął 10-letni okres korekty i w
    konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty odliczonego
    podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ww. Nieruchomość.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 10 należało uznać za prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniami
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym opisanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

X (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ...... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.