Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.373.2025.1.AKS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Prawidłowość rozliczeń dokonywanej wewnątrzwspólnotowej
dostawy towarów.
Słowa kluczowe: deklaracje
dokumentacja
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 2. Obowiązek podatkowy
w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów i
wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów -Obowiązek
podatkowy - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje miesięczne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 3. Informacje podsumowujące
-informacje podsumowujące o dokonanych
wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 12a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 3-art. 100-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawidłowości rozliczeń dokonywanej
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sytuacjach nr 1-3.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A P.S.A. (dalej zwana „Spółką” lub „Wnioskodawcą”) prowadzi działalność w formie prostej
    spółki akcyjnej i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania (art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku

    dochodowym od osób prawnych; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.; dalej zwana
    „Ustawą o CIT”).
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest produkcja (...) w ramach grupy
    kapitałowej, z którą jest powiązany w rozumieniu Ustawy o CIT. Grupa produkuje i
    sprzedaje (...). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym na
    potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    Spółka sprzedaje produkowane przez siebie towary nabywcom na terytorium Polski (w
    ramach odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju), nabywcom z terytorium państw
    członkowskich innych niż terytorium kraju, posiadającym właściwe i ważne numery
    identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadane przez państwa
    członkowskie właściwe dla poszczególnych nabywców i zawierające dwuliterowe kody
    stosowane dla podatku od wartości dodanej (w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów), jak również dokonuje sprzedaży na rzecz przedsiębiorstw spoza UE (w ramach
    eksportu towarów). Przedmiotem zapytania jest jednak tylko wewnątrzwspólnotowa
    dostawa towarów.
    Spółka zamierza podpisać z kontrahentem ze Słowacji (dalej zwanym „Kontrahentem”)
    umowę na dostawę towarów (dalej zwane „Towarami”) na Słowację. Kontrahent prowadzi
    sieć sklepów zlokalizowanych na terytorium Słowacji.
    Kontrahent współpracuje z firmą logistyczną (dalej zwaną „Firmą Logistyczną”), która
    posiada na terytorium Polski centrum logistyczne (dalej zwane „Centrum Logistycznym”).
    Kontrahent posiada na terytorium Słowacji magazyn (dalej zwany „Magazynem SK”).
    Współpraca pomiędzy Spółką, Kontrahentem i Firmą Logistyczną ma się odbywać na
    podstawie podpisanej umowy trójstronnej. Cały proces wyglądać będzie następująco:
    1) Spółka będzie otrzymywać zamówienia na dostawy Towarów bezpośrednio od
      Kontrahenta. Zlecenie realizacji zamówienia będzie następnie wysyłane do
      przewoźnika, z którym Spółka współpracuje (dalej zwanym “Przewoźnikiem”).
      Przewoźnik każdorazowo wystawiać będzie dokument WZ (czyli dokument
      magazynowy wydanie zewnętrzne). Spółka wystawiać będzie fakturę, dokumentującą
      sprzedaż Towarów bezpośrednio na Kontrahenta. Wystawienie przez Spółkę faktury
      co do zasady powinno następować nie później niż w kolejnym dniu roboczym po
      wydaniu Towarów z magazynu Spółki. Na potrzeby transakcji sprzedaży Towarów
      Kontrahent poda Wnioskodawcy właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
      wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla
      Kontrahenta (tj. Słowacja), zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od
      wartości dodanej.
    2) Przewoźnik działający w imieniu i na rzecz Spółki będzie dostarczać Towary do Centrum
      Logistycznego.
    3) W Centrum Logistycznym Towary będą podlegać tymczasowemu postojowi. Celem
      postoju będzie jedynie przeładunek Towarów na inny środek transportu. Chwilowe
      zatrzymanie Towarów w Centrum Logistycznym nie będzie zmieniać cech
      dostarczanych Towarów. W Centrum Logistycznym Towary nie będą w żaden sposób
      przetwarzane, nie będzie dochodziło do zmian opakowania Towarów jak również nie
      będzie dochodziło do zmian ich parametrów technicznych i jakościowych. Mogą się
      jednak zdarzyć sytuacje, w których dojdzie do zmiany/wymiany palet, na których
      przewożone są Towary. Zgodnie z warunkami umowy trójstronnej, którą strony
      zamierzają podpisać czasookres dostaw powinien przedstawiać się następująco:
      Dzień A: Kontrahent przesyła zamówienie Spółce.
      Dzień B: Spółka we współpracy z Przewoźnikiem przygotowuje odpowiednie
      dokumenty i zgłasza dostawę (innymi słowy: awizuje dostawę) w Centrum
      Logistycznym.

      Dzień C: Przewoźnik dostarcza Towar do Centrum Logistycznego.
      Dzień D: Firma Logistyczna dostarcza towar do Kontrahenta do Magazynu SK.
    4) Firma Logistyczna generować będzie dokument CMR, do którego dołączać będzie
      dokument dostawy WZ wystawiony przez Przewoźnika, a następnie Firma Logistyczna
      organizować będzie transport Towarów do Magazynu SK.
    5) Spółka ponosić będzie koszty transportu Towarów do Centrum Logistycznego,
      natomiast, koszty transportu Towarów z Centrum Logistycznego do Magazynu SK
      ponosić będzie Kontrahent.
    6) Dostarczenie Towarów do Magazynu SK będzie potwierdzane następującymi
      dokumentami: (1) dokumentem CMR podpisanym przez Kontrahenta oraz (2)
      dokumentem dostawy WZ Podpisane dokumenty powinny być zamieszczane (zgodnie
      z zapewnieniami Firmy Logistycznej do 10 dni roboczych od dostawy Towarów do
      Magazynu SK) przez Firmę Logistyczną na elektronicznej platformie (dalej zwanej „e-
      Platformą”), do której dostęp posiadać będzie Spółka. Spółka pobierać będzie
      podpisane dokumenty bezpośrednio z e-Platformy.
    Co ważne, przeniesienie własności Towarów oraz ryzyko przypadkowej ich utraty przejdzie
    na Kontrahenta z momentem dostarczenia Towarów do Magazynu SK, tj. własność
    Towarów przejdzie na Kontrahenta dopiero na Słowacji.
    Dokumentami potwierdzającymi dostawę Towarów na Słowację będą zatem:
      1) Podpisany przez Kontrahenta dokument CMR oraz
      2) Dokument dostawy WZ, na którym każdorazowo znajdować się będzie ilość sztuk
        Towarów.
    W ramach współpracy w szczególności mogą mieć miejsce następujące sytuacje:
    SYTUACJA NR 1
    Ogólny schemat Sytuacji nr 1:
    Spółka otrzymuje dnia: (DD).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) zamówienie na dostawę
    Towarów.
    Dnia (DD+1).(MM).(RRRR) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza dostawę w
    systemie Firmy Logistycznej (tj. na e-Platformie).
    Dnia (DD+2).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Centrum
    Logistycznego Przewoźnik wystawia dokument WZ. Spółka wystawia fakturę najpóźniej
    dnia (DD+3).(MM).(RRRR).
    Dnia (DD+3).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest przez Firmę Logistyczną
    do Magazynu SK. Fizyczny wywóz Towarów nastąpiłby w tym samym miesiącu, co miesiąc
    opuszczenia Towarów z magazynu Spółki.
    Do dnia (25).(MM+1).(20xx) Spółka otrzymuje dowody, że Towary będące przedmiotem
    transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji.
    Przykładowa Sytuacja nr 1 z konkretnymi datami
    Dla lepszego zobrazowania Sytuacji nr 1 poniżej Wnioskodawca przedstawia Sytuację nr 1
    podając konkretne daty
    Dnia 5 maja roku 20xx (poniedziałek) Spółka otrzymuje zamówienie na dostawę Towarów.
    Dnia 6 maja roku 20xx (wtorek) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza dostawę w
    systemie Firmy Logistycznej.
    Dnia 7 maja roku 20xx (środa) Towar jest dostarczany do Centrum Logistycznego,
    Przewoźnik wystawia dokument WZ. Spółka wystawia fakturę 8 maja 20xx.

    Dnia 8 maja 20xx (czwartek) Towar dostarczony jest do Magazynu SK. Fizyczny wywóz
    Towarów nastąpiłby w maju.
    Do dnia 25 czerwca 20xx Spółka otrzymuje dowody, że Towary będące przedmiotem
    transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji.
    SYTUACJA NR 2
    Ogólny schemat Sytuacji nr 2:
    Dnia (DD).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Spółka otrzymuje zamówienie na dostawę
    Towarów.
    Dnia (DD+1 ).(MM).(RRRR) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza dostawę w
    systemie Firmy Logistycznej.
    Dnia (DD+2).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Centrum
    Logistycznego. Przewoźnik wystawia dokument WZ. Spółka wystawia fakturę dnia (DD+2).
    (MM).(RRRR).
    Dnia (DD+3).(MM+1).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Magazynu SK.
    Fizyczny wywóz Towarów nastąpiłby w miesiącu, następującym po miesiącu wystawienia
    faktury.
    Do dnia (25).(MM+1).(20xx) Spółka otrzymuje dowody, że Towary będące przedmiotem
    transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji.
    Przykładowa Sytuacja nr 2 z konkretnymi datami
    Dla lepszego zobrazowania Sytuacji nr 2 poniżej Wnioskodawca przedstawia Sytuację nr 2
    podając konkretne daty.
    Dnia 28 czerwca roku 20xx (środa) Spółka otrzymuje zamówienie na dostawę Towarów.
    Dnia 29 czerwca roku 20xx (czwartek) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza
    dostawę w systemie Firmy Logistycznej.
    Dnia 30 czerwca 20xx (piątek) Towar dostarczony jest do Centrum Logistycznego.
    Przewoźnik wystawia dokument WZ. Spółka wystawia fakturę 30 czerwca 20xx (piątek).
    Dnia 3 lipca (poniedziałek) Towar dostarczony jest do Magazynu SK. Fizyczny wywóz
    Towarów w Sytuacji nr 2 nastąpiłby dopiero w lipcu.
    Do dnia 25 lipca 20xx Spółka otrzymuje dowody, że Towary będące przedmiotem
    transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji.
    SYTUACJA NR 3
    Ogólny schemat Sytuacji nr 3:
    Dnia (DD).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Spółka otrzymuje zamówienie na dostawę Towarów
    Dnia (DD+1).(MM).(RRRR) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza dostawę w
    systemie Firmy Logistycznej.
    Dnia (DD+2).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Centrum
    Logistycznego. Przewoźnik wystawia dokument WZ. Spółka wystawia fakturę dnia (DD+2).
    (MM).(RRRR).
    Dnia (DD+3).(MM+1).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest przez Firmę
    Logistyczną do Magazynu SK. Fizyczny wywóz Towarów nastąpiłby w miesiącu
    następującym po miesiącu, w którym Spółka wystawiła fakturę.
    Do dnia (25).(MM+1).(20xx) Spółka NIE otrzymuje dowodów, że Towary będące
    przedmiotem transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji. Spółka
    otrzymuje dowody, że Towary będące przedmiotem transakcji zostały wywiezione z Polski
    na terytorium Słowacji przed dniem (25).(MM+2).(20xx).

    Przykładowa Sytuacja nr 3 z konkretnymi datami
    Dla lepszego zobrazowania Sytuacji nr 3 poniżej Wnioskodawca przedstawia Sytuację nr 3
    podając konkretne daty.
    Dnia 28 czerwca roku 20xx (środa) Spółka otrzymuje zamówienie na dostawę Towarów.
    Dnia 29 czerwca roku 20xx (czwartek) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza
    dostawę w systemie Firmy Logistycznej.
    Dnia 30 czerwca 20xx (piątek) Towar dostarczony jest do Centrum Logistycznego.
    Przewoźnik wystawia dokument WZ. Spółka wystawia fakturę 30 czerwca 20xx
    Dnia 3 lipca (poniedziałek) Towar dostarczony jest do Magazynu SK Fizyczny wywóz
    Towarów w Sytuacji nr 3 nastąpiłby dopiero w lipcu.
    Do dnia 25 lipca 20xx Spółka nie otrzymuje dowodów, że Towary będące przedmiotem
    transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji. Spółka otrzymuje dowody,
    że Towary będące przedmiotem transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium
    Słowacji 1 sierpnia 20xx r.
    W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że może się zdarzyć sytuacja, w której Spółka
    rozpocznie wyżej opisaną współpracę z Kontrahentem jeszcze przed uzyskaniem
    interpretacji indywidualnej tut. Organu podatkowego. Z tego powodu, Spółka wskazała, że
    niniejszy wniosek dotyczy zarówno stanu faktycznego jak i zdarzenia przyszłego.
    Pytania
    1. Czy Spółka będzie postępować (postępuje) prawidłowo stosując stawkę podatku 0% do
      sprzedaży Towarów na rzecz Kontrahenta w Sytuacji nr 1?
    2. Czy Spółka będzie postępować (postępuje) prawidłowo rozliczając dostawy na rzecz
      Kontrahenta w Sytuacji nr 2 w następujący sposób: w przypadku niedokonania
      fizycznego wywozu na Słowację w miesiącu, w którym wystawiono fakturę przy
      jednoczesnym uzyskaniu dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na Słowację
      do dnia złożenia deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę
      Spółka wykazywać będzie wewnątrzwspólnotową dostawę towarów ze stawką 0% w
      miesiącu wystawienia faktury?
    3. Czy Spółka będzie postępować (postępuje) prawidłowo rozliczając dostawy na rzecz
      Kontrahenta w Sytuacji nr 3 w następujący sposób:
      a) w przypadku dokonania fizycznego wywozu na Słowację w miesiącu następującym
        po miesiącu, w którym wystawiono fakturę przy jednoczesnym nieuzyskaniu
        dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na Słowację do dnia złożenia
        deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę Spółka nie wykaże
        wartości sprzedaży wynikającej z tej faktury w rozliczeniu za miesiąc, w którym
        wystawiona została faktura;
      b) w przypadku uzyskania dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na
        Słowację do dnia złożenia deklaracji podatkowej za kolejny miesiąc następujący po
        miesiącu, w którym wystawiono fakturę Spółka wykaże wewnątrzwspólnotową
        dostawę towarów ze stawką 0% w miesiącu wystawienia faktury?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Spółka będzie postępować (postępuje) prawidłowo stosując stawkę podatku 0% do
      sprzedaży Towarów na rzecz Kontrahenta w Sytuacji nr 1.
    2. W Sytuacji nr 2 Spółka będzie postępować (postępuje) prawidłowo rozliczając dostawy
      na rzecz Kontrahenta w następujący sposób: w przypadku niedokonania fizycznego
      wywozu na Słowację w miesiącu, w którym wystawiono fakturę przy jednoczesnym
      uzyskaniu dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na Słowację do dnia

      złożenia deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę Spółka
      wykazywać będzie wewnątrzwspólnotową dostawę towarów ze stawką 0% w miesiącu
      wystawienia faktury.
    3. W Sytuacji nr 3 Spółka będzie postępować (postępuje) prawidłowo rozliczając dostawy
      na rzecz Kontrahenta w następujący sposób:
      a) w przypadku dokonania fizycznego wywozu na Słowację w miesiącu następującym
        po miesiącu, w którym wystawiono fakturę przy jednoczesnym nieuzyskaniu
        dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na Słowację do dnia złożenia
        deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę Spółka nie wykaże
        wartości sprzedaży wynikającej z tej faktury w rozliczeniu za miesiąc, w którym
        wystawiona została faktura;
      b) w przypadku uzyskania dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na
        Słowację do dnia złożenia deklaracji podatkowej za kolejny miesiąc następujący po
        miesiącu, w którym wystawiono fakturę Spółka wykaże wewnątrzwspólnotową
        dostawę towarów ze stawką 0% w miesiącu wystawienia faktury.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    I. UWAGI OGÓLNE
    Na wstępie wskazać należy, że w celu uniknięcia zbędnych powtórzeń poniższe uwagi
    ogólne stanowią element uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy odnośnie do każdego z
    trzech zadanych pytań.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm., dalej zwanej „ustawą o VAT"),
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    2) eksport towarów,
    3) import towarów na terytorium kraju,
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Ustawa o VAT w tym przepisie wprowadziła zasadę terytorialności. Według tej zasady
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione w art. 5 ustawy o VAT czynności, ale
    tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Jak wskazuje się przy tym art. 2 pkt 1 ustawy o VAT: „terytorium kraju to terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej”.
    Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium
    Unii Europejskiej rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej
    (...)”.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...)”.
    W myśl przy tym art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT: „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

    W myśl art. 13 ust. 1 ustawy o VAT: „Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8”.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o VAT: „Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że
    nabywca towarów jest:
    1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
      wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż
      terytorium kraju;
    2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
    3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
      podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2,
      jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o
      podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą
      przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
    4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym
      niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są
      nowe środki transportu”.
    Ponadto, stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy o VAT: „Wewnątrzwspólnotową dostawa
    towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
    u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art.
    113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7”.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że dla uznania danej czynności za
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium
    kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych
    towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).
    Wskazać w tym miejscu należy, że od dnia 1 stycznia 2020 r. we wszystkich państwach
    Wspólnoty obowiązują przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z
    dnia 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE. L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej „rozporządzeniem 2018/1912”.
    Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    I tak, zgodnie z art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912: „Do celów
    stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się,
    że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca
    przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w
    którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
        niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
        posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
        których mowa w ust. 3 lit, a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
        niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest
        w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a),

        wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami,
        o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które
        zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem,
        od sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
        (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały
        wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią
        działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie
        przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia;
        nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i
        miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer
        identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej
        towary na rzecz nabywcy; oraz
        (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
        mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
        niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
        pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
        pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa
        w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane
        przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy
        i od nabywcy.
        Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b pkt
        (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
        dostawa.
    2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
    3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
    transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
        list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub
        faktura od przewoźnika towarów;
      b) następujące dokumenty:
      (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
      (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
      notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
      przeznaczenia;
      (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim”.
    Co jednak ważne, niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie
    oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie
    musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy o VAT,
    że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o VAT: „W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42”.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy o VAT: „Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
    podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo

      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE”.
    Warunki wymienione w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT muszą być spełnione łącznie.
    Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie faktycznie opodatkowana, a
    drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z
    kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą
    transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w
    państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany).
    Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana
    stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki
    podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowania w ten sposób ma na celu uniknięcia
    zakłócenia konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem
    opodatkowania.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o VAT: „Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma
    zastosowania, jeżeli:
    1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt
      1, lub
    2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w
      art. 100 ust. 8
      – chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego”.
    Na mocy art. 42 ust. 3 ustawy o VAT: „Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są
    następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
      wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
      dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
      inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany
      przewoźnikowi (spedytorowi),
    2) (uchylony),
    3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
    4) (uchylony)
      – z zastrzeżeniem ust. 4 i 5”.
    Przy tym, w myśl art. 42 ust. 11 ustawy o VAT: „W przypadku gdy dokumenty, o których
    mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego
    się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów,
    dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące,
    że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju”.
    Na tle powyższego wskazać należy, że analiza regulacji dotyczących transakcji
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów pozwala na wskazanie dwóch podstawowych
    warunków, od spełnienia których uzależnione jest potraktowanie danej czynności jako
    dostawy wewnątrzwspólnotowej.
    Pierwszy z tych warunków dotyczy aspektu prawnego transakcji – jego spełnienie ma
    gwarantować, że czynność ta zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie
    w państwie przeznaczenia i zostanie tam faktycznie opodatkowana.
    Drugi z tych warunków dotyczy aspektu faktycznego transakcji – jego spełnienie pozwala
    na przyjęcie, że faktycznie nastąpił wywóz towarów z kraju i jego transport
    (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Warunek ten dotyczy
    udokumentowania faktu wywozu towaru oraz dostarczenia go w ramach dostawy w
    państwie przeznaczenia. Koncentruje się on zatem na faktycznych, a nie prawnych
    aspektach transakcji. Powyższy warunek został określony wprost w wyżej cytowanym
    przepisie art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Istotnym zatem jest to, aby przedmiotowe
    dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie
    dostarczony do innego państwa członkowskiego.
    Jednocześnie w tym miejscu należy zwrócić uwagę na orzecznictwo Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w wyroku z dnia 27 września 2007 r., sygn. C-409
    /04 w sprawie Teleos i inni zawarł tezę, gdzie wskazuje na główne cechy dostaw
    wewnątrzwspólnotowych. Jak podaje: „uznanie danej dostawy lub danego nabycia za
    czynności wewnątrzwspólnotowe musi być dokonywane na podstawie elementów
    obiektywnych, takich jak fizyczne przemieszczenie towarów pomiędzy państwami
    członkowskimi. (...) Wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru następuje, a zwolnienie od
    podatku dostawy wewnątrzwspólnotowej znajduje zastosowanie tylko wtedy, gdy prawo
    do rozporządzenia towarem jak właściciel zostało przeniesione na nabywcę i gdy
    dostawca ustali, że towar ten został wysłany lub przetransportowany do innego państwa
    członkowskiego i że w wyniku wysyłki lub transportu fizycznie opuścił terytorium państwa
    członkowskiego dostawy”.
    Zatem należy uznać, że dostawa wewnątrzwspólnotowa oznacza dostawę towarów, a więc
    musi nastąpić przeniesienie prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel, towar musi
    być transportowany pomiędzy dwoma państwami członkowskimi UE, a transakcje muszą
    być dokonywane pomiędzy podatnikami tych państw członkowskich.
    Należy zatem wskazać, że aby uznać daną czynność za wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, muszą zostać spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1) musi mieć miejsce czynność określona w art. 7 ustawy o VAT, tj. musi dojść do
      przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel;
    2) w konsekwencji tej czynności musi dojść do wywozu towaru z terytorium Polski na
      terytorium innego państwa członkowskiego UE przez dostawcę lub przez nabywcę.
    Warunki te maję charakter faktyczny i musi je łączyć bezpośredni związek przyczynowo
    skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle sprecyzowanych w ustawie czynności
    (dostawy), towar opuszcza terytorium kraju w celu dostarczenia go do innego kraju Unii
    Europejskiej – przy czym nabywca tego towaru w wykonaniu tej czynności nabywa prawo

    do rozporządzania nim jak właściciel (warunek ten zasadniczo ziszcza się poprzez
    przeniesienie własności towaru). Niespełnienie którejkolwiek z wymienionych przesłanek
    powoduje, że nie dochodzi do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu
    przepisów ustawy o VAT.
    Powyższą tezę potwierdził m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 maja
    2011 r. (sygn. akt I SA/Wr 446/11), który wskazał, że: „Uznanie danej dostawy za czynność
    wewnątrzwspólnotową musi być dokonywane na podstawie elementów obiektywnych,
    takich jak fizyczne przemieszczenie towarów pomiędzy państwami członkowskimi.
    Określenie »wywóz« użyte w art. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
    i usług (tekst jedn.: Dz. U z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), należy interpretować w ten sposób,
    że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów następuje tylko wtedy, gdy prawo do
    rozporządzania towarem jak właściciel zostało przeniesione na nabywcę i gdy dostawca
    ustali, że towar ten został wysłany lub przetransportowany do innego państwa
    członkowskiego, w wyniku wysyłki lub transportu, tj. fizycznie opuścił terytorium państwa
    członkowskiego dostawy”.
    II. SZCZEGÓŁOWE UZASADNIENIE STANOWISKA DLA SYTUACJI NR 1
    Przechodząc do kwalifikacji prawno-podatkowej Sytuacji nr 1 wskazać należy, że dostawa
    na rzecz Kontrahenta w Sytuacji nr 1 powinna być kwalifikowana jako
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Krótkotrwała przerwa logistyczna nie wpływa bowiem na sposób kwalifikacji danej
    transakcji jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Przerwa logistyczna jest jedynie
    podyktowana względami operacyjnymi/logistycznymi, a Towar w przerwie nie ulega
    zmianom/modyfikacjom.
    Co więcej, od momentu złożenia przez Kontrahenta u Wnioskodawcy zamówienia
    wiadomym jest, że Towar opuści Polskę, a Spółka otrzymuje numer VAT UE Kontrahenta z
    kraju docelowego odbioru Towarów (tj. słowacki numer VAT UE).
    Po dokonaniu przez Kontrahenta (poprzez Firmę Logistyczną) przemieszczenia Towarów z
    Centrum Logistycznego do Magazynu SK (położonego na Słowacji) – nawet pomimo
    krótkotrwałego postoju Towarów w Centrum Logistycznym – dostawy Towarów będą
    stanowiły wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o
    VAT. Krótkotrwały postój nie wpłynie bowiem w żaden sposób na prawno-podatkową
    kwalifikację transakcji.
    Co więcej, spełnione zostaną wszystkie poniższe warunki:
    1) faktycznie dojdzie do wywozu Towarów z terytorium kraju na terytorium Słowacji
      (czyli na terytorium innego państwa członkowskiego UE) oraz
    2) Kontrahent poda Spółce właściwy i ważny numer identyfikacji dla transakcji
      wewnątrzwspólnotowych nadanych przez Słowację oraz
    3) Spółka posiadać będzie w swojej dokumentacji dokument CMR oraz dokument WZ.
    W rezultacie, stwierdzić należy, że Spółka będzie postępować prawidłowo stosując stawkę
    podatku 0% do sprzedaży Towarów na rzecz Kontrahenta w Sytuacji nr 1. Opisana w
    Sytuacji nr 1 sprzedaż Towarów na rzecz Kontrahenta stanowić bowiem będzie
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    III. SZCZEGÓŁOWE UZASADNIENIE STANOWISKA DLA SYTUACJI NR 2
    Przechodząc do kwalifikacji prawno-podatkowej Sytuacji nr 2 wskazać należy, że dostawa
    na rzecz Kontrahenta w Sytuacji nr 2 powinna być kwalifikowana jako
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Jak była już o tym wyżej mowa przerwa logistyczna nie wpływa na sposób kwalifikacji
    danej transakcji jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Przerwa logistyczna jest
    jedynie podyktowana względami operacyjnymi/logistycznymi, a Towar w przerwie nie
    ulega zmianom/modyfikacjom.
    Od momentu złożenia przez Kontrahenta u Wnioskodawcy zamówienia wiadomym jest, że
    Towar opuści Polskę, a Spółka otrzymuje numer VAT UE Kontrahenta z kraju docelowego
    odbioru Towarów (tj. słowacki numer VAT UE).
    W rezultacie fakt, że faktura, dokumentująca dostawę Towarów zostanie wystawiona w
    jednym miesiącu, a wywóz Towarów z terytorium Polski na terytorium Słowacji będzie
    miał miejsce w drugim miesiącu nie wpływa na kwalifikację danej transakcji na gruncie
    Ustawy o VAT. Podkreślić bowiem należy, że w Sytuacji nr 2 przesunięcie czasowe wynika z
    przyjętego modelu współpracy, który polega na tym, że:
    Dnia (DD).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Spółka otrzymuje zamówienie na dostawę
    Towarów. Dnia (DD+1).(MM).(RRRR) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza
    dostawę w systemie Firmy Logistycznej.
    Dnia (DD+2).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Centrum
    Logistycznego. Przewoźnik (działający w imieniu Spółki) wystawia dokument WZ. Spółka
    wystawia fakturę dnia (DD+2).(MM).(RRRR).
    Dnia (DD+3).(MM+1).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Magazynu SK.
    Fizyczny wywóz Towarów nastąpiłby w miesiącu, następującym po miesiącu wystawienia
    faktury.
    Do dnia (25).(MM+1).(20xx) Spółka otrzyma dowody, że Towary będące przedmiotem
    transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji.
    W praktyce przesunięcie pomiędzy miesiącem wystawienia faktury a miesiącem
    dostarczenia Towarów do Magazynu SK wynika ze sposobu ułożenia transakcji, a nie z
    chęci zatrzymania Towarów na terytorium Polski. Od samego początku wiadomym jest, że
    Towary przeznaczone są do wywozu z terytorium Polski na terytorium Słowacji.
    W rezultacie nie sposób twierdzić, że w miesiącu wystawienia faktury doszłoby do
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, natomiast w kolejnym miesiącu doszłoby
    do niejako „reklasyfikacji tej transakcji” i uznania, że mamy do czynienia z
    wewnątrzwspólnotową dostawą towarów. Podkreślić bowiem należy, że postój Towarów
    w Centrum Logistycznym jest z reguły niezmiernie krótkotrwały i ma tylko pozwolić na
    skompletowanie przez Firmę Logistyczną większego ładunku od różnych dostawców w
    celu połączenia ich w jeden większy transport wysyłany na Słowację. Firma Logistyczna na
    żadnym etapie nie nabywa własności Towaru. Firma Logistyczna działa bowiem tylko jako
    operator logistyczny/firma transportowa.
    Tym samym, w Sytuacji nr 2 w Polsce nie dochodzi do dostawy towarów, w rozumieniu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Transport z magazynu Spółki do Centrum Logistycznego
    stanowi jedynie krajowe przemieszczenie własnego towaru, które poprzedza właściwy
    transport międzynarodowy. Powyższe oznacza, że od momentu wysłania Towaru z
    magazynu Spółki do momentu dostarczenia Towaru do Magazynu SK mamy do czynienia
    z jedną i tą samą transakcją, udokumentowaną jedną fakturą. Co więcej, zauważyć należy,
    że sam nawet ustawodawca nie przewiduje, aby jedna czynność prawna (sprzedaż
    towaru) skutkowała jednocześnie dwoma różnymi konsekwencjami w zakresie
    opodatkowania podatkiem VAT, następującymi jednak w różnym czasie.
    Podsumowując powyższe, stwierdzić należy, że w Sytuacji nr 2 Spółka będzie postępować
    prawidłowo rozliczając dostawy na rzecz Kontrahenta w następujący sposób: w przypadku
    niedokonania fizycznego wywozu na Słowację w miesiącu, w którym wystawiono fakturę
    przy jednoczesnym uzyskaniu dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na
    Słowację do dnia złożenia deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę

    Spółka wykazywać będzie wewnątrzwspólnotową dostawę towarów ze stawką 0% w
    miesiącu wystawienia faktury.
    Przechodząc do kwalifikacji prawno-podatkowej Sytuacji nr 3 wskazać należy, ze dostawa
    na rzecz Kontrahenta w Sytuacji nr 3 powinna być kwalifikowana jako
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Analogicznie jak w Sytuacji nr 1 i Sytuacji nr 2
    przerwa logistyczna nie wpływa na sposób kwalifikacji danej transakcji jako
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Przerwa logistyczna jest jedynie podyktowana
    względami operacyjnymi/logistycznymi, a Towar w przerwie nie ulega zmianom
    /modyfikacjom.
    Od momentu złożenia przez Kontrahenta u Wnioskodawcy zamówienia wiadomym jest, że
    Towar opuści Polskę, a Spółka otrzymuje numer VAT UE Kontrahenta z kraju docelowego
    odbioru Towarów (tj. słowacki numer VAT UE).
    W rezultacie fakt, że faktura, dokumentująca dostawę Towarów zostanie wystawiona w
    jednym miesiącu, a wywóz Towarów z terytorium Polski na terytorium Słowacji będzie
    miał miejsce w drugim miesiącu nie wpłynie na kwalifikację danej transakcji na gruncie
    Ustawy o VAT. Podkreślić bowiem należy, że w Sytuacji nr 3 przesunięcie wynika z
    przyjętego modelu współpracy, który polega na tym, że:
    Dnia (DD).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Spółka otrzymuje zamówienie na dostawę
    Towarów. Dnia (DD+1).(MM).(RRRR) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza
    dostawę w systemie Firmy Logistycznej.
    Dnia (DD+2).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Centrum
    Logistycznego Przewoźnik działający w imieniu Spółki wystawia dokument WZ. Spółka
    wystawia fakturę dnia (DD+2).(MM).(RRRR).
    Dnia (DD+3).(MM+1).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest przez Firmę
    Logistyczną do Magazynu SK. Fizyczny wywóz Towarów nastąpiłby w miesiącu
    następującym po miesiącu, w którym Spółka wystawiła fakturę
    Do dnia (25).(MM+1).(20xx) Spółka nie otrzyma dowodów, że Towary będące przedmiotem
    transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji. Spółka otrzyma dowody, że
    Towary będące przedmiotem transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji
    przed dniem (25).(MM+2).(20xx).
    Jak była już o tym wyżej mowa, w praktyce przesunięcie pomiędzy miesiącem wystawienia
    faktury a miesiącem dostarczenia Towarów do Magazynu SK wynika ze sposobu ułożenia
    transakcji, a nie z chęci zatrzymania Towarów na terytorium Polski. Od samego początku
    wiadomym jest, że Towary przeznaczone są do wywozu z terytorium Polski na terytorium
    Słowacji.
    W rezultacie nie sposób twierdzić, że w miesiącu wystawienia faktury doszłoby do
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, natomiast w kolejnym miesiącu doszłoby
    do niejako „reklasyfikacji tej transakcji" i uznania, że mamy do czynienia z
    wewnątrzwspólnotową dostawą towarów. Podkreślić bowiem należy, że postój Towarów
    w Centrum Logistycznym jest niezmiernie krótkotrwały i ma pozwolić na skompletowanie
    przez Firmę Logistyczną większego ładunku od różnych dostawców w celu połączenie ich
    w jeden większy transport wysyłany na Słowację Firma Logistyczna na żadnym etapie nie
    nabywa własności Towaru. Firma Logistyczna działa bowiem tylko jako operator
    logistyczny/firma transportowa.
    Tym samym, w Polsce nie dochodzi do dostawy towarów, w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT. Transport z magazynu Spółki do Firmy Logistycznej to jedynie krajowe
    przemieszczenie własnego towaru, które poprzedza właściwy transport międzynarodowy.
    Powyższe oznacza, że od momentu wysłania Towaru z magazynu Spółki do momentu
    dostarczenia Towaru do Magazynu SK mamy do czynienia z jedną i tą samą transakcją,
    udokumentowaną jedną fakturą. Co więcej, zauważyć należy, że sam nawet ustawodawca

    nie przewiduje, aby jedna czynność prawna (sprzedaż towaru) skutkowała jednocześnie
    dwoma różnymi konsekwencjami w zakresie opodatkowania podatkiem VAT,
    następującymi jednak w różnym czasie.
    Odnosząc się natomiast do kwestii zaraportowania transakcji opisanej w Sytuacji nr 3
    zauważyć należy, że zgodnie z art. 42 ust. 12-12a ustawy o VAT:
    „12. Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 nie został spełniony przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:
    1) okres kwartalny – podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art.
      109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w
      art. 109 ust. 3 za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy
      danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia
      deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o
      których mowa w ust. 1 pkt 2;
    2) okres miesięczny – podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w
      art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa
      w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy
      ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed
      upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym
      okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2.
    12a. W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w
    ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w
    którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez niego tej dostawy, i
    dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej,
    o której mowa w art. 100 ust. 1”.
    Skoro zatem, w Sytuacji nr 3 Spółka otrzyma dowody, że Towary będące przedmiotem
    transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji przed dniem (25).(MM+2).
    (20xx) Spółka będzie postępować prawidłowo rozliczając dostawy na rzecz Kontrahenta w
    następujący sposób:
    a) w przypadku dokonania fizycznego wywozu na Słowację w miesiącu następującym po
      miesiącu, w którym wystawiono fakturę przy jednoczesnym nieuzyskaniu
      dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na Słowację do dnia złożenia
      deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę Spółka nie wykaże
      wartości sprzedaży wynikającej z tej faktury w rozliczeniu za miesiąc, w którym
      wystawiona została faktura;
    b) w przypadku uzyskania dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na Słowację
      do dnia złożenia deklaracji podatkowej za kolejny miesiąc następujący po miesiącu, w
      którym wystawiono fakturę Spółka wykaże wewnątrzwspólnotową dostawę towarów
      ze stawką 0% w miesiącu wystawienia faktury.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;

    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
    Przez terytorium kraju – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy:
    Przez państwo członkowskie – rozumie się państwo członkowskie Unii Europejskiej, a
    także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii
    Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii
    Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L
    29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).
    Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się
    terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    Z kolei w myśl art. 2 pkt 4 ustawy:
    Przez terytorium państwa członkowskiego – rozumie się terytorium państwa
    wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zaznaczenia wymaga, że ww. przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego.
    W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności,
    które dają nabywcy prawo do postępowania z nimi jak właściciel. Chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym.
    Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie
    „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na

    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na
    odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie
    towaru.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
    Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
    rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
    art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem
    ust. 2-8.
    Zatem dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi
    zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel).
    Ponadto należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania
    transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot
    prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:
    Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
    1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
      wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż
      terytorium kraju;
    2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
    3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
      podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2,
      jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o
      podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą
      przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
    4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
      dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
    Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest
    podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku
    na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Na mocy art. 19a ust. 1 ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
    usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług.
    Natomiast, stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy:
    W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.
    Z powołanego przepisu wynika, że dokonanie dostawy w ramach wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów rozpoczyna bieg szczególnego rodzaju terminu wyznaczającego
    moment powstania obowiązku podatkowego. Termin ten kończy bieg w 15. dniu miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy. Do czasu upływu tego
    terminu, wystawienie faktury dokumentującej przedmiotową transakcję skutkuje
    powstaniem obowiązku podatkowego w momencie jej wystawienia. Jeśli jednak do 15.
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy, faktura nie
    zostanie wystawiona, obowiązek podatkowy powstaje niezależnie od daty wystawienia
    faktury.
    W myśl art. 106i ust. 1 ustawy:
    Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Według art. 106i ust. 7 ustawy:
    Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
    1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi,
    2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub
      części zapłaty.
    Zatem, jeżeli podatnik wystawił fakturę przed dostawą towarów i w ciągu 60 dni od dnia
    wystawienia faktury doszło do dostawy towarów, świadczenia usług lub zapłaty zaliczki
    (przedpłaty itp.) wskazanych na fakturze, uznać należy, że faktura została wystawiona
    zgodnie z art. 106i ust. 7 ustawy.
    Na mocy art. 41 ust. 3 ustawy:
    W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
    zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
    Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
    podatku 0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
      kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

    Warunki wymienione w art. 42 ust. 1 ustawy, muszą być spełnione łącznie. Spełnienie
    pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie faktycznie opodatkowana, a
    drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z
    kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą
    transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w
    państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która
    następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w
    państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam
    właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócenia
    konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania.
    Na podstawie art. 42 ust. 12 ustawy:
    Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:
    1) okres kwartalny – podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w
      art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
      mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla
      dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do
      złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada
      dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
    2) okres miesięczny – podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w
      art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
      mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres
      rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju,
      jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po
      następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o
      których mowa w ust. 1 pkt 2.
    Jak stanowi art. 42 ust. 12a ustawy:
    W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w
    ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres
    rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez niego
    tej dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji
    podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
    Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
    deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
    następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art.
    133 i art. 138g ust. 2.
    Stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są
    obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych
    wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do
    których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości
    dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na
    potrzeby podatku od wartości dodanej, zwane dalej „informacjami podsumowującymi”.
    W myśl art. 109 ust. 3 ustawy:
    Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3
    oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113

    ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na
    prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w
    szczególności dane dotyczące:
    1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego,
      w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
    2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
      podatku naliczonego;
    3) kontrahentów;
    4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem
    VAT zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    Spółka zamierza podpisać z kontrahentem ze Słowacji umowę na dostawę towarów na
    Słowację. Kontrahent prowadzi sieć sklepów zlokalizowanych na terytorium Słowacji.
    Kontrahent współpracuje z firmą logistyczną, która posiada na terytorium Polski centrum
    logistyczne.
    Kontrahent posiada na terytorium Słowacji magazyn.
    Współpraca pomiędzy Spółką, Kontrahentem i Firmą Logistyczną ma się odbywać na
    podstawie podpisanej umowy trójstronnej. Cały proces wyglądać będzie następująco:
    1. Spółka będzie otrzymywać zamówienia na dostawy Towarów bezpośrednio od
      Kontrahenta. Zlecenie realizacji zamówienia będzie następnie wysyłane do
      przewoźnika, z którym Spółka współpracuje. Przewoźnik każdorazowo wystawiać
      będzie dokument WZ (czyli dokument magazynowy wydanie zewnętrzne). Spółka
      wystawiać będzie fakturę, dokumentującą sprzedaż Towarów bezpośrednio na
      Kontrahenta. Wystawienie przez Spółkę faktury co do zasady powinno następować nie
      później niż w kolejnym dniu roboczym po wydaniu Towarów z magazynu Spółki. Na
      potrzeby transakcji sprzedaży Towarów Kontrahent poda Spółce właściwy i ważny
      numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla Kontrahenta (tj. Słowacja), zawierający dwuliterowy kod
      stosowany dla podatku od wartości dodanej.
    2. Przewoźnik działający w imieniu i na rzecz Spółki będzie dostarczać Towary do Centrum
      Logistycznego.
    3. W Centrum Logistycznym Towary będą podlegać tymczasowemu postojowi. Celem
      postoju będzie jedynie przeładunek Towarów na inny środek transportu. Chwilowe
      zatrzymanie Towarów w Centrum Logistycznym nie będzie zmieniać cech
      dostarczanych Towarów.
    4. W Centrum Logistycznym Towary nie będą w żaden sposób przetwarzane, nie będzie
      dochodziło do zmian opakowania Towarów jak również nie będzie dochodziło do
      zmian ich parametrów technicznych i jakościowych. Mogą się jednak zdarzyć sytuacje,
      w których dojdzie do zmiany/wymiany palet, na których przewożone są Towary.
      Zgodnie z warunkami umowy trójstronnej, którą strony zamierzają podpisać
      czasookres dostaw powinien przedstawiać się następująco:
    Dzień A: Kontrahent przesyła zamówienie Spółce.
    Dzień B: Spółka we współpracy z Przewoźnikiem przygotowuje odpowiednie dokumenty i
    zgłasza dostawę (innymi słowy: awizuje dostawę) w Centrum Logistycznym.
    Dzień C: Przewoźnik dostarcza Towar do Centrum Logistycznego.
    Dzień D: Firma Logistyczna dostarcza towar do Kontrahenta do Magazynu SK.

    Firma Logistyczna generować będzie dokument CMR, do którego dołączać będzie
    dokument dostawy WZ wystawiony przez Przewoźnika, a następnie Firma Logistyczna
    organizować będzie transport Towarów do Magazynu SK.
    Spółka ponosić będzie koszty transportu Towarów do Centrum Logistycznego, natomiast,
    koszty transportu Towarów z Centrum Logistycznego do Magazynu SK ponosić będzie
    Kontrahent.
    Dostarczenie Towarów do Magazynu SK będzie potwierdzane następującymi
    dokumentami:
    (1) dokumentem CMR podpisanym przez Kontrahenta oraz (2) dokumentem dostawy WZ.
    Podpisane dokumenty powinny być zamieszczane (zgodnie z zapewnieniami Firmy
    Logistycznej do 10 dni roboczych od dostawy Towarów do Magazynu SK) przez Firmę
    Logistyczną na elektronicznej platformie (dalej zwanej „e-Platformą”), do której dostęp
    posiadać będzie Spółka. Spółka pobierać będzie podpisane dokumenty bezpośrednio z e-
    Platformy.
    Przeniesienie własności Towarów oraz ryzyko przypadkowej ich utraty przejdzie na
    Kontrahenta z momentem dostarczenia Towarów do Magazynu SK, tj. własność Towarów
    przejdzie na Kontrahenta dopiero na Słowacji.
    Dokumentami potwierdzającymi dostawę Towarów na Słowację będą zatem:
      1) podpisany przez Kontrahenta dokument CMR oraz
      2) dokument dostawy WZ, na którym każdorazowo znajdować się będzie ilość sztuk
        Towarów.
    W ramach współpracy w szczególności mogą mieć miejsce następujące sytuacje:
    SYTUACJA NR 1
    Spółka otrzymuje dnia (DD).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) zamówienie na dostawę Towarów.
    Dnia (DD+1).(MM).(RRRR) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza dostawę w
    systemie Firmy Logistycznej (tj. na e-Platformie).
    Dnia (DD+2).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Centrum
    Logistycznego. Przewoźnik wystawia dokument WZ. Spółka wystawia fakturę najpóźniej
    dnia (DD+3).(MM).(RRRR).
    Dnia (DD+3).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest przez Firmę Logistyczną
    do Magazynu SK. Fizyczny wywóz Towarów nastąpiłby w tym samym miesiącu, co miesiąc
    opuszczenia Towarów z magazynu Spółki.
    Do dnia (25).(MM+1).(20xx) Spółka otrzymuje dowody, że Towary będące przedmiotem
    transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji.
    SYTUACJA NR 2
    Dnia (DD).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Spółka otrzymuje zamówienie na dostawę
    Towarów.
    Dnia (DD+1 ).(MM).(RRRR) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza dostawę w
    systemie Firmy Logistycznej.
    Dnia (DD+2).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Centrum
    Logistycznego. Przewoźnik wystawia dokument WZ. Spółka wystawia fakturę dnia (DD+2).
    (MM).(RRRR).
    Dnia (DD+3).(MM+1).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Magazynu SK.
    Fizyczny wywóz Towarów nastąpiłby w miesiącu, następującym po miesiącu wystawienia
    faktury.

    Do dnia (25).(MM+1).(20xx) Spółka otrzymuje dowody, że Towary będące przedmiotem
    transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji.
    SYTUACJA NR 3
    Dnia (DD).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Spółka otrzymuje zamówienie na dostawę Towarów
    Dnia (DD+1).(MM).(RRRR) Spółka przygotowuje Towar do wysyłki i zgłasza dostawę w
    systemie Firmy Logistycznej.
    Dnia (DD+2).(MM).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest do Centrum
    Logistycznego. Przewoźnik wystawia dokument WZ. Spółka wystawia fakturę dnia (DD+2).
    (MM).(RRRR).
    Dnia (DD+3).(MM+1).(RRRR) (dzień roboczy) Towar dostarczony jest przez Firmę
    Logistyczną do Magazynu SK. Fizyczny wywóz Towarów nastąpiłby w miesiącu
    następującym po miesiącu, w którym Spółka wystawiła fakturę.
    Do dnia (25).(MM+1).(20xx) Spółka NIE otrzymuje dowodów, że Towary będące
    przedmiotem transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji. Spółka
    otrzymuje dowody, że Towary będące przedmiotem transakcji zostały wywiezione z Polski
    na terytorium Słowacji przed dniem (25).(MM+2).(20xx).
    Państwa wątpliwości dotyczą prawidłowości rozliczania dostaw na rzecz Kontrahenta ze
    Słowacji w Sytuacjach 1-3.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek podatkowy z tytułu WDT powstaje
    zasadniczo z chwilą wystawienia faktury albo 15. dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, jeżeli do tej daty nie została wystawiona
    faktura. Zatem, w sytuacji gdy faktura dokumentująca wewnątrzwspólnotową transakcję
    zostanie wystawiona przed dokonaniem dostawy towarów, to wystawienie tej faktury
    spowoduje powstanie obowiązku podatkowego z tytułu WDT.
    Wskazali Państwo, że w Sytuacji nr 1 wystawienie faktury oraz wywóz towarów z
    terytorium kraju odbywa/odbywać się będzie w tym samym miesiącu. Ponadto, będą
    Państwo posiadali dowody potwierdzające, że Towary będące przedmiotem transakcji
    zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji przed upływem terminu na złożenie
    deklaracji za ww. miesiąc (tj. przed 25. dniem miesiąca następującego po miesiącu
    wystawienia faktury oraz wywozu towaru).
    Natomiast w Sytuacji nr 2 wywóz towarów następuje/nastąpi w miesiącu następującym po
    miesiącu wystawienia faktury (tj. faktura jest/będzie wystawiona w miesiącu X, natomiast
    faktyczny wywóz towarów nastąpi w miesiącu X+1). Ponadto, będą Państwo posiadali
    dowody potwierdzające, że Towary będące przedmiotem transakcji zostały wywiezione z
    Polski na terytorium Słowacji przed upływem terminu na złożenie deklaracji za miesiąc w
    którym wystawiona została faktura (tj. przed 25. dniem miesiąca X+1, czyli następującego
    po miesiącu wystawienia faktury).
    W Sytuacji nr 3, analogicznie do Sytuacji nr 2, faktura jest/będzie wystawiona w miesiącu
    X, natomiast faktyczny wywóz towarów następuje/nastąpi w miesiącu kolejnym, tj. X+1. W
    tym wariancie nie będą Państwo jednak posiadali dowodów potwierdzających, że Towary
    będące przedmiotem transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji przed
    upływem terminu na złożenie deklaracji za miesiąc, w którym wystawiona została faktura
    (tj. przed 25. dniem miesiąca X+1, czyli następującego po miesiącu wystawienia faktury).
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej
    dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez
    podatnika. Natomiast art. 42 ust. 1 wskazuje m.in. że wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem, że
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres

    rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do
    nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wskazać należy, że w Sytuacji nr 1 oraz nr 2, w której będą
    Państwo w posiadaniu dowodów potwierdzających, że towary zostały wywiezione z
    terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium Słowacji przed terminem
    złożenia deklaracji za okres w którym nastąpiło/nastąpi wystawienie faktury a także
    spełnione zostaną pozostałe warunki umożliwiające zastosowanie stawki 0%, o których
    mowa w art. 42 ust. 1 ustawy, to obowiązek podatkowy powstał/powstanie w momencie
    wystawienia faktury i mogą/będą mogli Państwo zastosować stawkę 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz Kontrahenta ze Słowacji.
    Natomiast w Sytuacji nr 3, w której nie będą Państwo w posiadaniu dowodów
    potwierdzających, że Towary będące przedmiotem transakcji zostały wywiezione z Polski
    na terytorium Słowacji przed upływem terminu na złożenie deklaracji za miesiąc w którym
    wystawiona została faktura, nie są/nie będą spełnione warunki umożliwiające
    zastosowanie stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozliczeniu
    deklaracji za okres odpowiadający wystawieniu faktury, o których mowa w art. 42 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 42 ust. 12 pkt 2 ustawy, jeżeli warunek, o którym mowa
    w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za okres miesięczny, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji o której
    mowa w art. 109 ust. 3 ustawy za ten okres. Podatnik wykazuje tę dostawę w ww.
    ewidencji, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką
    właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu
    do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres
    rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Natomiast, jak
    stanowi art. 42 ust. 12a ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie
    dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art.
    109 ust. 3 ustawy, za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z
    tytułu dokonania przez niego tej dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz
    odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1 ustawy.
    Zatem, jeśli są/będą Państwo w posiadaniu dowodów potwierdzających, że towary będące
    przedmiotem transakcji zostały wywiezione z Polski na terytorium Słowacji do dnia
    złożenia deklaracji za kolejny miesiąc następujący po miesiącu, w którym wystąpił
    obowiązek podatkowy (Spółka wystawiła fakturę), jednocześnie spełniając pozostałe
    warunki umożliwiające zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
    towarów, o których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy, to mogą/będą mogli Państwo wykazać
    tę dostawę ze stawką 0% w rozliczeniu za okres, w którym powstał/powstanie obowiązek
    podatkowy, tj. w którym wystawili/wystawią Państwo fakturę.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że:
    Ad 1.
    Spółka postępuje/będzie postępować prawidłowo stosując stawkę podatku 0% do
    sprzedaży Towarów na rzecz Kontrahenta w Sytuacji nr 1.
    Ad 2.
    W Sytuacji nr 2 Spółka postępuje/będzie postępować prawidłowo rozliczając dostawy na
    rzecz Kontrahenta w następujący sposób: w przypadku niedokonania fizycznego wywozu
    Towarów na Słowację w miesiącu, w którym wystawiono fakturę, przy jednoczesnym
    uzyskaniu dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na Słowację do dnia złożenia
    deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę, Spółka wykazywać będzie
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów ze stawką 0% w miesiącu wystawienia faktury.

    Ad 3.
    W Sytuacji nr 3 Spółka postępuje/będzie postępować prawidłowo rozliczając dostawy na
    rzecz Kontrahenta w następujący sposób:
    a) w przypadku dokonania fizycznego wywozu Towarów na Słowację w miesiącu
      następującym po miesiącu, w którym wystawiono fakturę przy jednoczesnym
      nieuzyskaniu dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na Słowację do dnia
      złożenia deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę, Spółka nie
      wykaże wartości sprzedaży wynikającej z tej faktury w rozliczeniu za miesiąc, w którym
      wystawiona została faktura;
    b) w przypadku uzyskania dokumentów potwierdzających wywóz Towarów na Słowację
      do dnia złożenia deklaracji podatkowej za kolejny miesiąc następujący po miesiącu, w
      którym wystawiono fakturę Spółka wykaże wewnątrzwspólnotową dostawę towarów
      ze stawką 0% w miesiącu wystawienia faktury.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
    Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego
    stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.