Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP1.4512.800.2016.1.AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-12-14
Teza: Czy otrzymana przez Wnioskodawcę darowizna nieruchomości stanowi po stronie Wnioskodawcy dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i czy w konsekwencji, otrzymanie darowizny przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Wnioskodawca z tego tytułu będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; darowizna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 października 2016 r. (data wpływu 11 października 2016 r.), uzupełnionym pismem z 8 grudnia 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   wskazania czy otrzymana przez Wnioskodawcę darowizna stanowi po stronie Wnioskodawcy dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i czy w konsekwencji, otrzymanie darowizny przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Wnioskodawca z tego tytułu będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług – **jest prawidłowe.**
*   wskazania czy jeżeli wystąpi podatek VAT do zapłaty to Wnioskodawca ma prawo ten zapłacony VAT odliczyć – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 października 2016 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   wskazania czy otrzymana przez Wnioskodawcę darowizna stanowi po stronie Wnioskodawcy dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i czy w konsekwencji, otrzymanie darowizny przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Wnioskodawca z tego tytułu będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług;
*   wskazania czy jeżeli wystąpi podatek VAT do zapłaty to Wnioskodawca ma prawo ten zapłacony VAT odliczyć.

Wniosek został uzupełniony pismem z 8 grudnia 2016 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem VAT. Otrzymał od siostry darowiznę w postaci całości przedsiębiorstwa. Wnioskodawca będzie kontynuował działalność gospodarczą. W skład otrzymanego przedsiębiorstwa wchodziły nieruchomości gruntowe. Darowizna nastąpiła w wartości netto. Istnieje obawa, że darowizna ta może nie stanowić całości przedsiębiorstwa, gdzie wówczas trzeba by korygować akt i wówczas wystąpiłby podatek VAT. W przypadku gdyby okazało się, że ww. darowizna będzie jednak podlegać podatkowi VAT Wnioskodawca powziął wątpliwość jaką wartość ma przyjąć dla darowizny (przedmiot darowizny będzie przekazany w wartości netto) i czy będzie mieć obowiązek rozliczenia podatku VAT. Wnioskodawca będzie wykorzystywał darowiznę do celów opodatkowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca jako obdarowany ma obowiązek opodatkować podatkiem VAT otrzymaną darowiznę – jaką ewentualnie stawką, czy może otrzymana darowizna nie podlega w ogóle ustawie VAT czyli czy w przypadku gdyby okazało się, że ww. darowizna będzie podlegać podatkowi VAT to czy Wnioskodawca ma obowiązek rozliczenia podatku VAT od tej darowizny i jaką wartość ma przyjąć dla tej darowizny? Czy jeżeli wystąpi podatek VAT do zapłaty to Wnioskodawca ma prawo ten zapłacony VAT odliczyć?

Zdaniem Wnioskodawcy, darowizna jest jedna z czynności podlegających opodatkowaniu VAT, ale tylko wtedy, gdy jej przedmiotem są towary, co wynika z ustawy VAT. Według art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 14a ustawy o VAT przez wytworzenie nieruchomości rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

*   przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
*   wszelkie inne darowizny

–jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy stwierdzić, że otrzymana przez Wnioskodawcę darowizna nie stanowi po stronie Wnioskodawcy dostawy towarów ani świadczenia usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W konsekwencji, otrzymanie darowizny przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Wnioskodawca z tego tytułu nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu Wnioskodawca podał ponadto, że jeżeli wystąpi podatek VAT do zapłaty to Wnioskodawca ma prawo ten podatek VAT odliczyć.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w zakresie wskazania czy otrzymana przez Wnioskodawcę darowizna stanowi po stronie Wnioskodawcy dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i czy w konsekwencji, otrzymanie darowizny przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Wnioskodawca z tego tytułu będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług;
*   **nieprawidłowe** – w zakresie wskazania czy jeżeli wystąpi podatek VAT do zapłaty to Wnioskodawca ma prawo ten zapłacony VAT odliczyć.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 oraz – w przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

–jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT co do zasady podlega dostawa towarów lub świadczenie usług.

Konieczność opodatkowania transakcji spoczywa więc na dostawcy towarów lub usługodawcy. Nabywca towaru lub usługi jest natomiast zobowiązany do opodatkowania dokonanego nabycia tylko w wyjątkowych przypadkach wskazanych w ustawie, w szczególności w art. 17 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3-5, 7 i 8 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne:

3\. dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

4\. nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  usługobiorcą jest:
    *   w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    *   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4;

5\. nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  nabywcą jest:
    *   w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,
    *   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4,

7\. nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, z zastrzeżeniem ust. 1c, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 122;

8\. nabywające usługi w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, o których mowa w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. poz. 1223), jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji Wnioskodawca nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii nabywców zobowiązanych do opodatkowania planowanego nabycia.

Z wniosku wynika, bowiem że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem VAT. Otrzymał od siostry darowiznę w postaci całości przedsiębiorstwa. Wnioskodawca będzie kontynuował działalność gospodarczą i będzie wykorzystywał darowiznę do celów opodatkowanych.

W przedmiotowej sprawie zatem po stronie Wnioskodawcy w związku z nabyciem w drodze darowizny przedmiotu darowizny nie powstanie obowiązek podatkowy w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Nawet gdyby okazało się, że dokonana darowizna nie była darowizną przedsiębiorstwa lecz darowizną poszczególnych składników majątkowych, to nie zmieni to charakteru dokonanej czynności, tj. nadal będzie nieodpłatna.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że w ramach transakcji Wnioskodawca ani nie dokonał dostawy towarów, ani nie świadczył usług, gdyż Wnioskodawca był w tym przypadku wyłącznie nabywcą przedmiotu darowizny, natomiast podmiotem, który dokonał darowizny, a tym samym podmiotem, który musi rozważyć ewentualne opodatkowanie dokonanej przez siebie czynności, jest darczyńca (siostra Wnioskodawcy).

W konsekwencji po stronie Wnioskodawcy z tytułu nabycia w drodze darowizny przedmiotu darowizny nie powstał obowiązek zapłacenia podatku od towarów i usług.

Obowiązek taki nie powstanie u Wnioskodawcy nawet w sytuacji gdyby okazało się, że dokonana darowizna jest czynnością opodatkowaną po stronie darczyńcy.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, że otrzymana przez Wnioskodawcę darowizna nie stanowi po stronie Wnioskodawcy dostawy towarów ani świadczenia usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i w konsekwencji, otrzymanie darowizny przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a Wnioskodawca z tego tytułu nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług – należało uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii czy jeżeli wystąpi podatek VAT do zapłaty to Wnioskodawca ma prawo ten zapłacony VAT odliczyć.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą i będący czynnym podatnikiem VAT, otrzymał przedmiot darowizny od siostry. Wnioskodawca będzie kontynuował działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 380 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotą darowizny jest zatem bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swojego majątku na rzecz innej osoby. Świadczeniem w darowiźnie nie muszą być tylko pieniądze, mogą to być również inne rzeczy ruchome, bądź nieruchomości, jak również zbywalne prawa majątkowe.

Zatem z samej istoty darowizny wynika, że Wnioskodawca otrzymał przedmiot darowizny nieodpłatnie, tzn. że ze strony Wnioskodawcy nie doszło w tej sytuacji do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego na rzecz darczyńcy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Należy przy tym zaznaczyć, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Kwestie związane z wystawianiem faktur zawarte zostały w art. 106a-106q.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 (art. 106b ust. 2 ustawy).

Jak stanowi art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadków, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
2.  sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

–jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Treść powołanych przepisów wskazuje, że ww. przepisy nie nakładają na podatników żadnych formalnych obowiązków w zakresie dokumentowania fakturami nieodpłatnej dostawy towarów opodatkowanej na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem opisana we wniosku czynność nieodpłatnego przeniesienia przez darczyńcę towarów, nie powinna być udokumentowana przez wystawienie faktury bowiem brak jest podstaw do udokumentowania darowizny poprzez wystawienie faktury na zasadach określonych w ww. art. 106a-106q ustawy o VAT.

Jednocześnie analiza przedmiotowej sprawy wskazuje, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w związku z opisaną transakcją, nawet gdyby u darczyńcy z tytułu tej czynności wystąpił podatek należny i darczyńca udokumentował darowiznę fakturą, gdyż Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie nie poniesie żadnego ciężaru podatku VAT.

Podstawową zasadą systemową podatku od towarów i usług jest jego neutralność dla podatnika przejawiająca się w ten sposób, że podatek obciąża finalnego odbiorcę, czyli konsumenta. Jak wynika z orzecznictwa TSUE, (np. w sprawie C-438/09) ustanowiony system odliczeń w VAT ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT podlegającego zapłacie lub uiszczonego w ramach jego całej działalności gospodarczej (pkt 24).

Należy zauważyć, że przypadku czynności nieodpłatnych, w sytuacji gdy podlegają one opodatkowaniu VAT, do zapłaty ewentualnego podatku jest zobowiązany dostawca towaru lub świadczący usługę. Nabywca nie ponosi w tym przypadku żadnych kosztów, w tym nie ponosi ciężaru tego podatku, nie ma zatem podstaw do odliczania przez niego VAT rozliczonego przez dokonującego nieodpłatnej dostawy towarów (odliczenie VAT stanowiłoby dla otrzymującego składniki majątku nieuzasadnioną korzyść).

W przypadku nieodpłatnego przekazania (darowizny), darczyńca obowiązany jest na podstawie art. 7 ust. 2 lub 8 ust. 2 ustawy o VAT do ewentualnego opodatkowania nieodpłatnego przekazania, jednak kwestia ta pozostaje bez znaczenia dla Wnioskodawcy, gdyż w kwestii rozliczeń podatkowych u Wnioskodawcy, który nie dokonuje zapłaty za nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług, nie może być mowy o żadnym podatku naliczonym i prawie do odliczenia podatku naliczonego gdyż jego ciężar ponosi w takim przypadku wyłącznie darczyńca.

Tak więc przypadku nieodpłatnego otrzymania darowizny Wnioskodawca nie dokonuje wydatkowania żadnych środków finansowych, nie można zatem mówić o jakimkolwiek prawie do odliczenia podatku naliczonego.

Przy nieodpłatnym przekazaniu przedmiotu darowizny Wnioskodawca nie płaci ceny, a więc nie płaci w cenie podatku, który mógłby podlegać odliczeniu. Skoro Wnioskodawca nie poniesie ciężaru podatku VAT przy nabyciu (bo nabycie to jest nieodpłatne) to nie może poprzez odliczenie nastąpić „uwolnienie od ciężaru”, którego de facto nie poniósł.

Zatem Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z otrzymaniem darowizny. Sposób rozliczenia podatku VAT przez darczyńcę pozostaje bowiem bez wpływu na rozliczenie podatkowe VAT Wnioskodawcy.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, że jeżeli wystąpi podatek VAT do zapłaty to Wnioskodawca ma prawo ten podatek VAT odliczyć – należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego bądź zmiany stanu prawnego.

Ponadto wskazuje się, że mając na uwadze fakt, że stroną wniosku o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest podmiot, który otrzymał w drodze darowizny przedmiot darowizny zaznacza się, że interpretacja nie ma mocy wiążącej dla siostry Wnioskodawcy tj. podmiotu, który dokonał na rzecz Wnioskodawcy darowizny.

W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie mają zastosowania dla tego podmiotu.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163 poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.