Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.399.2025.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie zwolnienia na
podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy dla usług w zakresie
uczestnictwa w zajęciach sportowych.
Słowa kluczowe: sport-klub sportowy
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi ściśle związane ze
sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone
podmioty, których celem statutowym jest działalność na
rzecz rozwoju i upowszechniania sportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 32-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 32-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 32-lit. c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025r. wpłynął Państwa wniosek z 19 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy dla
    usług w zakresie uczestnictwa w zajęciach sportowych. Uzupełnili Państwo opis stanu
    faktycznego – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 czerwca 2025 r. (data wpływu 12
    czerwca 2025 r.).
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest Fundacją – organizacją pozarządową prowadzącą działalność
    pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności
    pożytku publicznego i wolontariacie. Fundacja prowadzi działalność społecznie
    użyteczną w sferze zadań publicznych określonych w ustawie o działalności pożytku
    publicznego i wolontariacie, na rzecz ogółu społeczności; działalność ta jest wyłączną
    statutową działalnością Fundacji. Terenem działalności Fundacji jest obszar
    Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym w zakresie niezbędnym dla właściwego
    realizowania celów może ona prowadzić działalność także poza granicami
    Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Dodatkowo jest zarejestrowany w rejestrze
    przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
    Celem Fundacji jest m.in.:
    - krzewienie pasji i animacja sportowa,
    - wspieranie, rozwój, promocja i upowszechnianie sportu i kultury fizycznej wśród dzieci
      i młodzieży,
    - krzewienie pasji do sportu wśród dzieci, młodzieży i osób dorosłych,
    - promocja aktywnego wypoczynku,
    - organizacja, rozwijanie działalności prowadzącej do utrzymania i podnoszenia
      sprawności fizycznej
    - organizacja współzawodnictwa sportowego.
    Działania Wnioskodawcy zachęcają do podjęcia aktywności sportowej, prowadzi zajęcia
    sportowe aktywizujące i ogólnorozwojowe. W ramach realizowanej przez
    Wnioskodawcę działalności zarobkowej, prowadzone są zajęcia sportowe w
    dyscyplinach takich jak gimnastyka sportowa, skoki na ścieżce oraz taniec.
    W ramach Fundacji działa klub sportowy, którego podstawą działania są przepisy
    Ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, Statut Fundacji oraz Regulaminu. Członkiem
    Klubu sportowego może zostać osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do
    czynności prawnych i niepozbawiona praw publicznych, która złoży pisemne
    oświadczenie o przystąpieniu do Klubu oraz akceptacji jego Regulaminu i zostanie
    przyjęta przez Zarząd Fundacji. Za udział w zajęciach klubowych, Fundacja pobiera od
    uczestników zajęć wynagrodzenie. W ramach zajęć sportowych zawodnicy rywalizują ze
    sobą w jednej z omówionych dyscyplin sportowych.
    Gimnastyka sportowa dyscyplina sportowa, które znajdują się w programie letnich
    igrzysk olimpijskich – są uznanymi dyscyplinami sportowymi. To aktywność która przez
    uczestnictwo doraźne lub zorganizowane pozwala uczestnikom na poprawę sprawności
    fizycznej i psychicznej, nawiązywanie relacji społecznych oraz osiąganie wyników w
    rywalizacji na wszystkich poziomach w szerokiej gamie stylów i form tanecznych.
    Podczas treningów wykorzystywane są dmuchane ścieżki akrobatyczne typu „(...)”,
    materace różnej twardości i grubości, podłoga piankowa pokryta wykładziną,
    odskocznia, trampoliny, skrzynie piankowe i inne „kształtki”, lina do wspinaczki, drabinki
    i ławki gimnastyczne, pachołki, woreczki rehabilitacyjne, piłki gimnastyczne i lekarskie,
    równoważnia piankowa, pompowane skosy, maty i walec wykonane tą samą
    technologią co ścieżka „(...)”.

    Skoki na ścieżce zostały zaliczone do akrobatyki sportowej w 1998 r. Dyscyplina ta
    charakteryzuje się wysoką dynamiką i szybkością wykonywanych elementów. Elementy
    akrobatyczne wykonywane są z rąk na stopy i ze stóp na stopy w przód i w tył. Zawody
    rozgrywane są w kategorii kobiet i mężczyzn indywidualnie i drużynowo (drużyna
    składa się z trzech lub czterech zawodników). Podczas zawodów na ścieżce o długości
    25 m (plus dobieg 10 m) i szerokości 1,5 m zawodnik wykonuje (...) (... w zawodach
    drużynowych) układy skoków z których każdy składa się z (...) elementów (klasy od (...)
    do Mistrzowskiej) wykonywanych po kolei bez przerwy. Pierwszy układ eliminacyjny to
    tzw. układ salt. Elementy w tym układzie nie mogą zawierać więcej niż 180 stopni
    obrotu wokół własnej osi (pół śruby). Drugi układ to tzw. układ śrubowy, w tym układzie
    dozwolone są obroty powyżej pół śruby i dodatkowo muszą być wykonane co najmniej
    dwa salta z obrotem co najmniej o 360 stopni (pełna śruba). Układy (...) i (...) są
    układami finałowymi w których wykonywane elementy są dowolne jednak każdy układ
    musi być zakończony saltem.
    Działania Fundacji nie są skierowane na osiągniecie zysków, a wszelkie osiągnięte
    nadwyżki finansowe przeznaczane są na realizację celów statutowych Wnioskodawcy, w
    tym na organizowanie zawodów sportowych, stypendia i nagrody dla uczestników.
    Prowadzone zajęcia opierają się na współzawodnictwie, rozgrywane są zawody
    wewnętrzne, a liderzy w swoich kategoriach są przygotowywani do zawodów wyższej
    rangi.
    Zajęcia sportowe prowadzone jest przez wykwalifikowanych trenerów, posiadających
    stosowne wykształcenie. Prowadzone przez Klub działania sprzyjają nie tylko rozwojowi
    fizycznemu uczestników, ale również mają na celu jego wychowywanie oraz
    kształtowanie właściwych postaw.
    Klub działa na rzecz ostatecznych beneficjentów usług. Ewentualne poszczególne usługi
    nabywane są od innych podmiotów w celu zorganizowania i realizacji zajęć sportowych
    bezpośrednio na rzecz ich uczestników.
    Uzupełnili Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – opis stanu faktycznego o
    następujące informacje:
    1) Czy świadczone przez Państwa usługi w postaci zajęć sportowych opisanych w stanie
    faktycznym są usługami ściśle związanymi ze sportem lub wychowaniem fizycznym?
    Odpowiedź: Tak
    2) Czy świadczone przez Państwa usługi w postaci zajęć sportowych są konieczne do
    organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i
    uczestniczenia w nim?
    Odpowiedź: Tak
    3) Czy świadczone przez Państwa usługi w postaci zajęć sportowych mają charakter
    czystego wypoczynku i rozrywki, tj. służą rekreacji?
    Odpowiedź: Nie
    4) Czy opłaty wnoszone za uczestnictwo w będących przedmiotem zapytania zajęciach
    sportowych są bezpośrednio powiązane z aktywnym uprawianiem sportu?
    Odpowiedź: Tak
    5) Czy świadczą Państwo usługi związane z działalnością marketingową oraz
    reklamowopromocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego
    prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług
    odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym
    oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością?
    Odpowiedź: Nie

## Pytanie

Czy wynagrodzenie pobierane za uczestnictwo w zajęciach sportowych opisanych w stanie
    faktycznym, prowadzone przez Wnioskodawcę podlega zwolnieniu od podatku od
    towarów i usług w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, pobierane wynagrodzenie przez Wnioskodawcę za
    uczestnictwo w zajęciach sportowych realizowanych przez Klub Sportowy, korzysta ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT).
    Zgodnie z brzmieniem powołanego artykułu zwolnione od podatku VAT są usługi ściśle
    związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe,
    związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem
    statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod
    warunkiem że:
    a) są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania
    wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
    b) świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
    c) są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w
    wychowaniu fizycznym
    – z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-
    promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków
    przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania
    związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu
    sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością; Wnioskodawca nie pobiera
    wynagrodzenia związanego z działalnością marketingową oraz reklamowo-
    promocyjną.
    Pobierane wynagrodzenie dotyczy bezpośredniego uczestnictwa osób uprawiających
    daną dyscyplinę sportową i uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Artykuł 3 ustawy
    o sporcie przewiduje, że działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w
    formie klubu sportowego (ust. 1). Klub sportowy działa jako osoba prawna (ust. 2).
    Zdaniem Wnioskodawcy nie ma przeszkód, aby działalność sportowa prowadzona była
    przez klub sportowy działający w formie fundacji. Wnioskodawca spełnia w/w kryterium
    podmiotowe niezbędnych do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43
    ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zauważyć należy, że zwolnienie usług związanych ściśle ze sportem doznaje pewnego
    ograniczenia ze względu na status usługodawcy, a mianowicie, jak wynika z cyt. wyżej
    przepisu, ze zwolnienia może korzystać podmiot będący klubem sportowym, związkiem
    sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych.
    Zarówno ustawa o VAT, jak i przepisy wykonawcze do niej, nie zawierają definicji klubu
    sportowego, związku sportowego, stowarzyszeń oraz związku stowarzyszeń i innych
    osób prawnych. Działalność klubów sportowych i związków sportowych regulują
    przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t.j. Dz.U. z 2014r., poz. 715 ze zm.).
    Stosownie do art. 3 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 i 2 tej ustawy – działalność sportowa jest
    prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego. Klub sportowy działa jako
    osoba prawna. Kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3, mogą tworzyć związki sportowe.
    Związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń.
    Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 tej ustawy – sportem są wszelkie formy aktywności
    fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na
    wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków

    społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach. Na
    podstawie ust. 2 tego artykułu, sport wraz z wychowaniem fizycznym i rehabilitacją
    ruchową składają się na kulturę fizyczną.
    Pismem z dnia 22 września 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-
    2.4012. 402.2017.2.SR stwierdził, iż „(...) Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca,
    będący klubem sportowym, zamierza rozpocząć działalność, której głównym
    przedmiotem będzie prowadzenie zajęć sportowych dla dzieci w dyscyplinie piłka
    nożna. Za udział w ww. zajęciach sportowych pobierane będą przez Wnioskodawcę
    opłaty przeznaczone na pokrycie kosztów działalności Klubu Sportowego, tj.
    jednorazowa opłata członkowska w Klubie Sportowym (wpisowe) warunkująca
    członkostwo w Klubie Sportowym, w tym możliwość udziału w zajęciach sportowych
    Klubu Sportowego oraz miesięczna opłata za udział uczestnika/członka Klubu
    Sportowego w zajęciach sportowych Klubu Sportowego w danym miesiącu
    kalendarzowym.
    W związku z powyższym należy uznać, że opłaty wnoszone przez uczestników zajęć
    /członków klubu pozostają w ścisłym związku z wykonywanymi przez Wnioskodawcę
    czynnościami polegającymi na prowadzeniu zajęć piłki nożnej. Zatem w tym przypadku
    istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonywanymi opłatami a świadczeniami na
    rzecz uczestników zajęć/członków klubu, które zostaną wykonane przez Wnioskodawcę
    (...)”.
    Stanowisko zbieżne ze stanowiskiem Wnioskodawcy, zajął również Dyrektor Izby
    Skarbowej w Łodzi w Interpretacji indywidualnej z dnia 1 marca 2013 roku nr IPTPP1
    /443-953/12-5/IG oraz w Interpretacji indywidualnej z dnia 19 lutego 2013 roku nr
    IPTPP1/443-948/12-5/AK, w których czytamy m.in.:
    „(...)Wskazać należy, że zastosowanie zwolnienia dla usług ściśle związanych ze sportem
    lub wychowaniem fizycznym doznaje pewnych ograniczeń – ze względu na cel tej usługi,
    jak również status usługodawcy i usługobiorcy. Podmiotami uprawnionymi do
    skorzystania z tego zwolnienia są podmioty będące klubem sportowym, związkiem
    sportowym oraz związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych. Ponadto, świadczone
    usługi muszą być świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w
    wychowaniu fizycznym. Jednocześnie świadczone usługi muszą być ściśle związane ze
    sportem lub wychowaniem fizycznym oraz konieczne do organizowania i uprawiania
    sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim (...)”.
    oraz
    „(...) Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa
    podatkowego tut. Organ stwierdza, iż Wnioskodawca w zakresie świadczonych usług
    opisanych we wniosku może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Mając na uwadze
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, z którego Wnioskodawca wywodzi prawo
    zwolnienia z podatku od towarów i usług świadczonych usług, należy stwierdzić, iż z
    językowej wykładni tego przepisu wynika, iż podatnik, aby móc skorzystać ze zwolnienia
    w nim przewidzianego winien spełnić przesłanki o charakterze podmiotowym oraz
    przedmiotowym (...)”.
    W interpretacji indywidualna z dnia 28 września 2022 r., Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.365.2022.1.WH słusznie zauważa, iż [...] nie jest
    wymagane aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na
    przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony
    sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany [...].
    Dodatkowo, w piśmie z dnia 7 lutego 2023r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    0113-KDIPT1-1.4012.824. 2022.2.AKA słusznie zauważył, że „(...) w odniesieniu do
    kwestii uznania, czy świadczone usługi w zakresie prowadzenia w formie klubu
    sportowego odpłatnych zajęć sportowych z tańca należy odnieść się do wyroku
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 26 października 2017 r. w sprawie C-90

    /16, w którym Trybunał uznał, że „Wobec braku w dyrektywie 2006/112 jakiejkolwiek
    definicji pojęcia „sportu”, określenia znaczenia i zakresu tego wyrazu należy w myśl
    utrwalonego orzecznictwa Trybunału dokonać zgodnie z jego zwykłym znaczeniem w
    języku potocznym, przy jednoczesnym uwzględnieniu kontekstu, w którym został on
    użyty, i celów uregulowania, którego jest częścią (zob. podobnie wyroki: z dnia 3
    września 2014 r., Deckmyn i Vrijheidsfonds, C 201/13, EU:C:2014:2132, pkt 19 i
    przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 26 maja 2016 r., Envirotec Denmark, C 550
    /14, EU:C:2016:354, pkt 27)”.
    Warto również wskazać na Interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej 0112-KDIL1-2.4012.313.2023.3.ID z dnia 27 września 2023 r., w której to
    wskazano iż „[...] Zatem w przedmiotowej sprawie skoro usługi w formie zajęć
    sportowych tańca (niebędące usługami związanymi z działalnością marketingową,
    reklamowo-promocyjną oraz związanymi ze wstępem na imprezy sportowe) mają ścisły
    związek z uprawianiem sportu i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport i – jak
    wskazano – świadcząc ww. usługi nie są Państwo nastawieni na osiąganie zysków, a
    osiągnięte zyski w całości przeznaczone są na kontynuację lub doskonalenie
    świadczonych usług, to usługi te mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów
    i usług. Wobec spełnienia przesłanek podmiotowych, jak też przedmiotowych
    wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, do organizowanych przez Fundację
    zajęć sportowych w zakresie nauki tańca ma zastosowanie zwolnienie od podatku od
    towarów i usług przewidziane w wyżej wymienionym przepisie [...]”.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi polegające na
    organizowaniu zajęć sportowych w opisanych w stanie faktycznym dyscyplinach
    sportowych, prowadzonej przez Wnioskodawcę są zwolnione od podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania,
    pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na
    rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy

    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być
    albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za
    wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to
    pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje
    dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź
    poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie
    wynagrodzenie.
    Definicja świadczenia usług, stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego
    obrotu profesjonalnego.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od
    podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze
    sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe
    oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest
    działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:
      a) są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania
        wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
      b) świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
      c) są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w
        wychowaniu fizycznym
      – z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-
      promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków
      przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania
      związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu
      sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.
    Na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-
    24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub
    świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
    1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt
    18, 18a,22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
    2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
    konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
    niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Stosownie do art. 43 ust. 18 ustawy zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit.
    a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych
    przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku
    ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie
    świadczonych usług.

    Jednocześnie zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. m dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą” państwa członkowskie
    zwalniają świadczenie niektórych usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym, przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób
    uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.
    Zatem analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że ze zwolnienia od
    podatku VAT na mocy wymienionych przepisów mogą korzystać usługi ściśle związane
    ze sportem świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki
    stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na
    rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, jeżeli są one konieczne do organizowania i
    uprawiania sportu, świadczący te usługi nie jest nastawiony na osiąganie zysków oraz
    usługi świadczone są na rzecz osób uprawiających sport. Przy czym z tego zwolnienia
    wyłączone są usługi związane z działalnością marketingową oraz reklamowo-
    promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usługi odpłatnego prowadzenia statków
    przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usługi odpłatnego zakwaterowania
    związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usługi wynajmu sprzętu
    sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością. Ponadto, zwolnienie powyższe ma
    zastosowanie w sytuacji, gdy podmiot wykonujący ww. czynności nie osiąga w sposób
    systematyczny zysków z tej działalności, a jeśli je osiąga – są one w całości przeznaczane
    na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
    Niespełnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek (podmiotowej lub
    przedmiotowej) powoduje, że świadczenie usług nie korzysta ze zwolnienia od podatku
    na podstawie omawianej regulacji. Przepisy ustawy nie zawierają jednak definicji
    „ścisłego” związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym.
    W pewnym zakresie do kwestii tej odniósł się TSUE w wyroku z 16 października 2008 r.
    w sprawie C-253/07 Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko
    The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, w którym to wyjaśnił, że
    świadczenie usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym „może być
    zwolnione tylko wtedy, gdy są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających
    zwolnieniu, tj. uprawiania sportu lub wychowania fizycznego” (pkt 22). Ponadto TSUE
    podkreślił, że „Zwolnienie transakcji należy zatem ustalić w szczególności w zależności
    od charakteru świadczonych usług oraz ich związku ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym” (pkt 23).
    Natomiast w wyroku z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej wskazał, że „W odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy VAT
    należy stwierdzić, że przepis ten, według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i
    wychowania fizycznego w ogóle. Mając na względzie owo brzmienie, intencją
    rzeczonego przepisu nie jest przyznanie zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom
    sportu”. Z wyroku tego wynika również, że art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy, w celu jego
    stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym
    poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w
    określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany.
    Celem powołanego przepisu Dyrektywy jest wspieranie niektórych rodzajów
    działalności interesu publicznego, czyli usług mających ścisły związek z uprawianiem
    sportu lub z wychowaniem fizycznym, które są świadczone przez organizacje
    nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub
    uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Przepis ten ma zatem na celu wspieranie
    podejmowania takiej aktywności przez szerokie warstwy społeczeństwa. Interpretacja
    tego przepisu ograniczająca zakres stosowania zwolnienia, jakie on przewiduje, do
    aktywności sportowej podejmowanej w sposób zorganizowany, systematyczny lub
    mający na celu udział w zawodach sportowych, byłaby sprzeczna z rzeczonym celem.

    W konstatacji Trybunał stwierdził, że „art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady należy interpretować w ten sposób, iż niezorganizowana, niesystematyczna i
    niemająca na celu udziału w zawodach aktywność sportowa może być uznana za
    uprawianie sportu w rozumieniu tego przepisu”.
    Działalność klubów sportowych i związków sportowych regulują przepisy ustawy z 25
    czerwca 2010 r. o sporcie (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1488 ze zm.).
    Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o sporcie działalność sportowa jest prowadzona w
    szczególności w formie klubu sportowego.
    W myśl art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy o sporcie kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3,
    mogą tworzyć związki sportowe. Związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub
    związku stowarzyszeń.
    Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o sporcie sportem są wszelkie formy
    aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na
    wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków
    społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.
    Sport wraz z wychowaniem fizycznym i rehabilitacją ruchową składają się na kulturę
    fizyczną.
    Z kolei, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t.j. Dz. U. z
    2023 r., poz. 166) fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z
    podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo
    użytecznych, w szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki,
    oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska
    oraz opieka nad zabytkami.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy fundacje mogą ustanawiać osoby fizyczne niezależnie
    od ich obywatelstwa i miejsca zamieszkania bądź osoby prawne mające siedziby w
    Polsce lub za granicą.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów prawa wynika, że podatnik, aby mógł skorzystać
    ze zwolnienia z podatku VAT, powinien spełnić przesłanki zarówno o charakterze
    przedmiotowym, jak i podmiotowym. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, który
    implementuje do krajowego porządku prawnego przepis art. 132 ust. 1 lit. m
    Dyrektywy, należy interpretować tak, że zwolnieniem od podatku VAT określonym w tej
    normie objęte są nie tylko usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki
    stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na
    rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, ale również tego typu usługi świadczone przez
    inne podmioty nienastawione na osiąganie zysku.
    Jak wynika z opisu sprawy:
      - są Państwo Fundacją, w ramach której działa Klub Sportowy, która prowadzi
        działalność społecznie użyteczną w sferze zadań publicznych określonych w
        ustawie o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, na rzecz ogółu
        społeczności; działalność ta jest Państwa wyłączną statutową działalnością;
      - Państwa celem jest m.in. wspieranie, rozwój, promocja i upowszechnianie sportu i
        kultury fizycznej wśród dzieci i młodzieży, organizacja, rozwijanie działalności
        prowadzącej do utrzymania i podnoszenia sprawności fizycznej, krzewienie pasji
        do sportu wśród dzieci, młodzieży i osób dorosłych czy organizacja
        współzawodnictwa sportowego;
      - w ramach realizowanej przez Państwa działalności zarobkowej, prowadzone są
        zajęcia sportowe w dyscyplinach takich jak gimnastyka sportowa, skoki na ścieżce;

      - Państwa działania nie są skierowane na osiągniecie zysków, a wszelkie osiągnięte
        nadwyżki finansowe przeznaczane są na realizację Państwa celów statutowych, w
        tym na organizowanie zawodów sportowych, stypendia i nagrody dla
        uczestników.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów
    prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że spełniają Państwo przesłankę
    podmiotową warunkującą zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 32 ustawy.
    Natomiast przesłanka o charakterze przedmiotowym odnosi się do charakterystyki
    usług świadczonych przez podmioty wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy – są to
    usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym, konieczne do
    organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i
    uczestniczenia w nim i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub
    uczestniczących w wychowaniu fizycznym.
    W analizowanej sprawie podkreślenia wymaga, że zgodnie z brzmieniem ustawy o
    podatku od towarów i usług, zwolnieniu podlegają usługi „ściśle” związane ze sportem
    lub wychowaniem fizycznym. Przepisy ustawy nie zawierają definicji „ścisłego” związku
    usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym.
    W pierwszej kolejności należy odnieść się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 26 października 2017 r. w sprawie C-90/16, w którym Trybunał uznał, że
    wobec braku w dyrektywie 2006/112 jakiejkolwiek definicji pojęcia „sportu”, określenia
    znaczenia i zakresu tego wyrazu należy w myśl utrwalonego orzecznictwa Trybunału
    dokonać zgodnie z jego zwykłym znaczeniem w języku potocznym, przy jednoczesnym
    uwzględnieniu kontekstu, w którym został on użyty, i celów uregulowania, którego jest
    częścią (zob. podobnie wyroki: z dnia 3 września 2014 r., Deckmyn i Vrijheidsfonds, C-
    201/13, EU:C:2014:2132, pkt 19 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 26 maja
    2016 r., Envirotec Denmark, C-550/14, EU:C:2016:354, pkt 27).
    W odniesieniu najpierw do znaczenia pojęcia „sportu” w języku potocznym, pojęcie to
    określa zwykle, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 23 opinii, aktywność o
    charakterze fizycznym lub, innymi słowy, aktywność cechującą się niepozbawionym
    znaczenia elementem fizycznym.
    Jeśli chodzi następnie o systematykę Dyrektywy, z przytoczonego orzecznictwa
    Trybunału wynika, że wyrażenia użyte dla określenia zwolnień przewidzianych w art.
    132 tej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, jako że stanowią one
    odstępstwa od ogólnej zasady, według której VAT jest pobierany od każdego
    odpłatnego świadczenia zrealizowanego przez podatnika. Niemniej zasada ścisłej
    wykładni nie oznacza, że terminy użyte do zdefiniowania wskazanych zwolnień powinny
    być interpretowane w sposób, który pozbawiałby je skuteczności (zob. podobnie
    wyroki: z 18 listopada 2004 r., Temco Europe, C-284/03, EU:C:2004:730, pkt 17; a także z
    25 lutego 2016 r., Komisja/Niderlandy, C-22/15, niepublikowany, EU:C:2016:118, pkt 20 i
    przytoczone tam orzecznictwo).
    Ponadto, chociaż, jak wskazuje tytuł rozdziału, w ramach którego mieści się omawiany
    artykuł, zwolnienia przewidziane w tym artykule mają na celu uprzywilejowanie
    niektórych rodzajów działalności w interesie publicznym, to jednak zwolnienia te nie
    dotyczą wszystkich rodzajów działalności wykonywanej w interesie publicznym, lecz
    jedynie tej działalności, która została w tym przepisie wymieniona i opisana w bardzo
    szczegółowy sposób (zob. podobnie wyrok z dnia 21 lutego 2013 r., Žamberk, C-18/12,
    EU:C:2013:95, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z 26 lutego 2015 r., VDP
    Dental Laboratory i in., C-144/13, C-154/13 i C-160/13, EU:C:2015:116, pkt 45).
    Analiza kontekstu art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy 2006/112 przemawia zatem za
    wykładnią, zgodnie z którą znajdujące się w tym przepisie pojęcie „sportu” ogranicza się

    do aktywności odpowiadających zwykłemu znaczeniu wyrazu „sport”, które cechują się
    niepozbawionym znaczenia elementem fizycznym, i nie obejmuje wszystkich
    aktywności mogących w ten bądź inny sposób wiązać się z tym pojęciem.
    W opinii Rzecznika Generalnego przedstawionej 15 czerwca 2017 r. do sprawy C-90/16
    w pkt 18 wskazał on, że po trzecie, Trybunał wypowiadał się w kwestii, jakie rodzaje
    aktywności mogą być uznane za sport. W sprawie Žamberk (9) uznał, że
    niezorganizowana, niesystematyczna i niemająca na celu udziału w zawodach
    aktywność sportowa jest objęta zwolnieniem. W sprawie Komisja/Niderlandy (10)
    orzekł, że wynajem łodzi rekreacyjnych nie może być traktowany jako aktywność
    sportowa, ponieważ łodzie te mogą być wykorzystywane w celach czysto rekreacyjnych
    (11). Sprawa ta nie dotyczyła jednak definicji sportu jako takiej, ponieważ nie
    kwestionowano w niej, że żeglarstwo może być uznane za sport.
    Wskazania wymaga również wyrok TSUE z 21 lutego 2013 r. C-18/12, w którym Trybunał
    stwierdził, że w odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m dyrektywy VAT należy stwierdzić, że
    przepis ten, według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i wychowania fizycznego
    w ogóle. Mając na względzie owo brzmienie, intencją rzeczonego przepisu nie jest
    przyznanie zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom sportu (zob. podobnie ww. wyrok
    w sprawie Canterbury Hockey Club i Canterbury Ladies Hockey Club, pkt 27).
    Podobnie art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy VAT w celu jego stosowania nie wymaga, aby
    aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład
    zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj.
    regularnie lub w sposób zorganizowany bądź w celu uczestniczenia w zawodach
    sportowych, o ile jednak podejmowanie tej aktywności nie wpisuje się w ramy czystego
    wypoczynku i rozrywki.
    Jak wskazano powyżej, aby mogli Państwo skorzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    32 ustawy, muszą Państwo również spełnić przesłankę o charakterze przedmiotowym,
    która odnosi się do charakterystyki usług świadczonych przez podmioty wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy – czyli usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym, koniecznych do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania
    wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim i świadczonych na rzecz osób
    uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo fundacją, której celem jest m.in.
    wspieranie, rozwój, promocja i upowszechnianie sportu i kultury fizycznej wśród dzieci i
    młodzieży, organizacja, rozwijanie działalności prowadzącej do utrzymania i podnoszenia
    sprawności fizycznej.
    W ramach Fundacji działa klub sportowy. Jak Państwo wskazali, Państwa działania
    zachęcają do podjęcia aktywności sportowej, prowadzą Państwo zajęcia sportowe
    aktywizujące i ogólnorozwojowe w dyscyplinach takich jak gimnastyka sportowa, skoki na
    ścieżce. Za udział w zajęciach klubowych, pobierają Państwo od uczestników zajęć
    sportowych wynagrodzenie. W ramach zajęć sportowych zawodnicy rywalizują ze sobą w
    jednej z omówionych dyscyplin sportowych – gimnastyka sportowa i skoki na ścieżce. Jak
    Państwo wskazali – prowadzone działania sprzyjają nie tylko rozwojowi fizycznemu
    uczestników, ale również mają na celu jego wychowywanie oraz kształtowanie właściwych
    postaw.
    Zatem z okoliczności sprawy wynika, że prowadzone przez Państwa zajęcia sportowe w
    zakresie gimnastyki sportowej i skoków na ścieżce stanowią usługi ściśle związane ze
    sportem, świadcząc opisane we wniosku usługi nie są Państwo nastawieni na osiąganie
    zysków, a wszelkie osiągnięte nadwyżki finansowe przeznaczane są na realizację
    Państwa celów statutowych, w tym organizowanie zawodów sportowych, stypendia i
    nagrody dla uczestników.
    Jednocześnie, w ramach zajęć sportowych nie świadczą Państwo usług objętych
    wyłączeniem ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy. Jak wskazali

    Państwo, nie świadczą Państwo usług związanych z działalnością marketingową oraz
    reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenie
    statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego
    zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług
    wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.
    Z okoliczności sprawy wynika więc, że opisane zajęcia sportowe w zakresie gimnastyki
    sportowej i skoków na ścieżce są konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub
    organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia i nie mają charakteru czystego
    wypoczynku i rozrywki.
    Zatem, skoro usługi świadczone w formie zajęć sportowych, w zakresie gimnastyki
    sportowej i skoków na ścieżce, mają ścisły związek z uprawianiem sportu – jak
    wskazano powyżej – świadcząc ww. usługi nie są Państwo nastawieni na osiąganie
    zysków, a wszelkie osiągnięte nadwyżki finansowe przeznaczane są na realizację
    Państwa celów statutowych, w tym na organizowanie zawodów sportowych, stypendia i
    nagrody dla uczestników, to usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Wobec spełnienia przesłanki podmiotowej, jak też przedmiotowej, o których mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, do organizowanych przez Państwa zajęć sportowych, w
    zakresie gimnastyki sportowej i skoków na ścieżce, ma zastosowanie zwolnienie od
    podatku od towarów i usług przewidziane w wyżej wymienionym przepisie. W związku z
    tym, usługi polegające na organizowaniu ww. zajęć sportowych, za które pobierają
    Państwo wynagrodzenie, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze
    stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Jednocześnie należy podkreślić, że interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli
    korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem
    zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
    objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.