Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-2.4510.14.2017.1.MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-02-27
Teza: Czy Wnioskodawca może wykazać w wyniku podatkowym wyłącznie różnicę pomiędzy sumą dodatnich różnic kursowych powstałych w danym okresie a sumą ujemnych różnic kursowych powstałych w danym okresie - odpowiednio jako przychód podatkowy lub koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: różnica-różnice kursowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 stycznia 2017 r. (data wpływu do tut. BKIP 10 stycznia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może wykazać w wyniku podatkowym wyłącznie różnicę pomiędzy sumą dodatnich różnic kursowych, a sumą ujemnych różnic kursowych powstałych w danym okresie - odpowiednio jako przychód podatkowy lub koszt uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2017 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca może wykazać w wyniku podatkowym wyłącznie różnicę pomiędzy sumą dodatnich różnic kursowych, a sumą ujemnych różnic kursowych powstałych w danym okresie - odpowiednio jako przychód podatkowy lub koszt uzyskania przychodów.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej także jako: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą związaną z szeroko pojętą branżą chemiczną. Na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1888 ze zm.; dalej: „UPDOP”) Spółka jest podmiotem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Spółka dokonuje licznych transakcji z podmiotami zagranicznymi w walutach obcych. W efekcie dokonywanych transakcji w Spółce występują zarówno dodatnie jak i ujemne różnice kursowe. Spółka dotychczas rozliczała różnice kursowe metodą podatkową, o której mowa w art. 15a UPDOP.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może wykazać w wyniku podatkowym wyłącznie różnicę pomiędzy sumą dodatnich różnic kursowych powstałych w danym okresie a sumą ujemnych różnic kursowych powstałych w danym okresie - odpowiednio jako przychód podatkowy lub koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 15a UPDOP Spółka zobowiązana jest w wyniku podatkowym wykazywać wyłącznie różnicę pomiędzy sumą dodatnich różnic kursowych powstałych w danym okresie a sumą ujemnych różnic kursowych powstałych w danym okresie - odpowiednio jako przychód podatkowy lub koszt uzyskania przychodów.

Zgodnie z przepisem art. 15a ust. 1 UPDOP różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Jednocześnie, ustawodawca kompleksowo regulując problematykę różnic kursowych w UPDOP od dnia 1 stycznia 2007 r. nie wskazał w żadnym odrębnym przepisie, że dodatnie różnice kursowe, o których mowa w art. 15a ust. 2 UPDOP stanowią przychody podatkowe, natomiast ujemne różnice kursowe, o których mowa art. 15a ust. 3 UPDOP stanowią koszty uzyskania przychodów. W przepisie art. 15a UPDOP ustawodawca nakazuje przyjąć do rozliczenia podatkowego jedynie różnice wartości pomiędzy dodatnimi i ujemnymi różnicami kursowymi, co znajduje odzwierciedlenie w zapisie przepisu art. 15a ust. 1 UPDOP in fine: w kwocie wynikającej z różnic między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Zdaniem Spółki, z powyższego wynika, że jedynie kwota powstała z obliczenia wartości różnicy pomiędzy dodatnimi i ujemnymi różnicami kursowymi będzie miała wpływ na wynik podatkowy stając się odpowiednio przychodem podatkowym lub kosztem podatkowym.

Brak jest podstaw w innych przepisach UPDOP do każdorazowego wykazywania w danym okresie rozliczeniowym kwoty stanowiącej przychód z tytułu dodatnich różnic kursowych (z tytułów wskazanych w art. 15a ust. 2) i jednoczesnego wykazywania kosztu uzyskania przychodu z tytułu ujemnych różnic kursowych (z tytułów wskazanych w art. 15a ust. 3). Tym samym, zdaniem Spółki, prawidłowym będzie przyjęcie dla rozliczenia jedynie różnicy pomiędzy dwoma tymi wartościami, tj. pomiędzy dodatnimi a ujemnymi różnicami kursowymi. Należy stwierdzić, że przepis art. 15a ust. 2 UPDOP, odnosi się do kwestii powstawania dodatnich różnic kursowych w podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast art. 15a ust. 3 UPDOP wskazuje na sposoby powstawania ujemnych różnic kursowych. Ustawodawca dokonał więc rozdzielenia obu wartości, wskazując jednocześnie, że w wyniku podatkowym należy ująć jedynie różnicę obu tych wartości. Oznacza to, że Spółka nie jest zobowiązana do każdorazowego wykazywania przychodu powstałego z tytułu dodatnich różnic kursowych i kosztu uzyskania przychodu z tytułu ujemnych różnic kursowych.

Przykładowo, jeżeli w okresie rozliczeniowym wartość dodatnich różnic kursowych większa będzie od wartości ujemnych różnic kursowych, Spółka w wyniku podatkowym wykaże przychód podatkowy w wartości różnicy pomiędzy dodatnimi różnicami kursowymi a ujemnymi różnicami kursowymi.

Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że na zakończenie okresu rozliczeniowego, dla celów rozliczenia w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, należy przyjąć różnice pomiędzy dodatnimi a ujemnymi różnicami kursowymi.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka dokonuje licznych transakcji z podmiotami zagranicznymi w walutach obcych. W efekcie dokonywanych transakcji w Spółce dochodzi do powstawania różnic kursowych. Spółka ustala różnice kursowe metodą podatkową.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm.), podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1.  art. 15a, albo
2.  przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

W myśl art. 15a ust. 1 ww. ustawy, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Dodatnie różnice kursowe powstają na podstawie art. 15a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Natomiast ujemne różnice kursowe powstają, w myśl art. 15a ust. 3 ww. ustawy, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Powyższe regulacje wskazują, że różnice kursowe są odrębnymi pozycjami w rachunku podatkowym. Wynika to z literalnego brzmienia art. 15a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem mowa w nim jest o „różnicach kursowych”, które jeżeli są dodatnie to zwiększają przychody podatkowe, a jeżeli są ujemne to odpowiednio zwiększają koszty podatkowe. Przepis ten wskazuje również, że przedmiotowe różnice kursowe stanowią kwotę, którą obliczamy jako różnicę pomiędzy wartościami określonymi w następnych ustępach, tj. jako różnicę pomiędzy:

1.  wartością przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej, a wartością tego przychodu w dniu jego otrzymania (art. 15a ust. 2 pkt 1 i art. 15a ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych),
2.  wartością poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej, a wartością tego kosztu w dniu jego zapłaty (art. 15a ust. 2 pkt 2 i art. 15a ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych),
3.  itd.

Efekt tych wyliczeń należy ująć w przychodach podatkowych jako dodatnią różnicę kursową lub w kosztach uzyskania przychodów jako ujemną różnicę kursową.

Kwestią będącą przedmiotem rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy Spółka stosując podatkową metodę rozliczana różnic kursowych może wykazać różnice kursowe jedynie poprzez ujęcie w wyniku podatkowym nadwyżki ujemnych lub dodatnich różnic kursowych danego okresu rozliczeniowego.

Spółka wyraziła stanowisko, że: „na zakończenie okresu rozliczeniowego dla celów rozliczenia w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, należy przyjąć różnice pomiędzy dodatnimi a ujemnymi różnicami kursowymi”.

W ocenie Organu, przedstawione stanowisko Spółki nie wynika z ww. zacytowanych przepisów prawa podatkowego, które to przepisy powinny być interpretowane ściśle, zgodnie z wykładnią językową. Ze stanowiskiem Spółki nie można się zatem zgodzić, bowiem istotą wskazanego przepisu art. 15a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są różnice kursowe, dalej sposób ich ujęcia w rachunku podatkowym oraz sposób ich wyliczania.

W żadnym momencie regulacja ta nie wskazuje, że możliwe jest wykazanie jedynie różnicy pomiędzy sumą dodatnich lub ujemnych różnic kursowych danego okresu rozliczeniowego.

Podsumowując, różnice kursowe winny być rozliczane – w myśl art. 15a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – odrębnie dla każdej operacji gospodarczej określonej w art. 15a ust. 2 i 3 tej ustawy.

Stanowisko Spółki należy zatem uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78/79, 50-124 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.