Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.631.2025.4.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Niemcy
miejsce-miejsce zamieszkania
miejsce-miejsce zamieszkania-zmiana miejsca
zamieszkania
obowiązek-obowiązek podatkowy
ulga-ulga podatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego. Uzupełnił go Pan pismami z 23
    lipca 2025 r. (wpływ 23 lipca 2025 r.) i pismem z 30 sierpnia 2025 r. (wpływ 30 sierpnia
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od ... kwietnia 2019 r. zameldował się Pan w Niemczech w ..., gdzie przez najbliższe 5 lat
    Pan mieszkał. Pracę w niemieckiej firmie rozpoczął Pan ... maja 2019 r. Od tamtego czasu
    mieszkał, pracował, płacił Pan podatki i rozliczał się z urzędami w Niemczech. Pana
    wypłata była przelewana na konto niemieckiego banku.
    Dnia ... października 2024 r. zakończył Pan stosunek pracy, a dnia ... listopada 2024 r.
    wymeldował się Pan z mieszkania w Niemczech. W listopadzie wrócił Pan do rodziny w
    Polsce i rozpoczął pracę w polskiej firmie.
    W przesłanych uzupełnieniach wniosku, w odpowiedzi na zadane pytania, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi:
      a) pyt.: jakiego kraju obywatelstwo Pan posiada;
        odp.: obywatelstwo polskie;
      b) pyt.: czy miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski nieprzerwanie przez co
        najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres pobytu za granicą;
        odp.: nie posiadałem, w okresie około 4 lat poprzedzających mieszkałem i żyłem w
        Austrii – ja potem bezpośrednio przeniosłem się do Niemiec a rodzina wróciła do
        Polski;
      c) pyt.: proszę wskazać dokładną datę Pana powrotu/przyjazdu do Polski na stałe;
        odp.: dokładnego dnia nie pamiętam – październik 2024 r.;
      d) pyt.: czy od momentu powrotu/przyjazdu do Polski w 2024 r. Pana centrum
        interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w
        Polsce;
        odp.: tak, znajduje się tylko w Polsce;
      e) pyt.: czy posiada Pan certyfikat rezydencji lub inny dowód/inne dowody
        dokumentujące Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w
        latach 2021-2023 oraz w 2024 r. do dnia, w którym przeprowadził się Pan na stałe
        do Polski (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
        podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
        bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – prosimy
        wyjaśnić jakie);
        odp.: tak, pracowałem w jednej firmie bez przerwy, posiadam paski pracownicze
        roczne i miesięczne, certyfikat meldunku i wymeldowania, świadectwo pracy;
      f) pyt.: czy wyjechał Pan do Niemiec tylko w celach zarobkowych, czy też z zamiarem
        przesiedlenia się na stałe?
        odp.: na początku była to próba, potem został już cel zarobkowy;
      g) pyt.: z którym krajem miał Pan w latach 2019 – 2024 ściślejsze powiązania osobiste
        rozumiane jako powiązania rodzinne, znajomi, aktywność społeczna, polityczna,
        kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, itp.? Jakie były Pana
        powiązania rodzinne z Polską w latach 2019 – 2024, a jakie z Niemcami? (w
        szczególności, czy w tym okresie miał Pan w Niemczech członków najbliższej
        rodziny);

        odp.: najbliższe zawsze z rodziną, żona i dzieci mieszkali oni w Polsce, nigdy nie
        identyfikowałem się z niemiecką kulturą, która mocno szanuję. Mieszkałem z
        rodziną w Niemczech wujek, ciocia – a tak, to znajomi z pracy – wypady po pracy.
      h) pyt.: czy Pana najbliższa rodzina w Polsce (żona/dzieci) w ww. okresie pozostawała
        na Pana utrzymaniu;
        odp.: częściowo tak – żona prowadziła działalność zarobkową;
      i) pyt.: z którym krajem miał Pan w latach 2019 – 2024 ściślejsze powiązania
        gospodarcze, tj. źródło przychodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
        ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.? Jakie
        były Pana powiązania gospodarcze z Polską w latach 2019 – 2024, a jakie z
        Niemcami?
        odp.: w Niemczech zarabiałem i płaciłem podatki, leczyłem się, płaciłem swoją część
        opłat za wynajem. Kredyt mieszkaniowy mieliśmy w Polsce, ale to przed wyjazdem.
        Innych kredytów nie mieliśmy. Konto bankowe w Niemczech. Powiązaniem była
        rodzina i kredyt, w późniejszym okresie zakup domu.
      j) pyt.: czy od momentu przyjazdu do Polski ma Pan w Polsce stałe miejsce
        zamieszkania;
        odp.: tak, mam razem z rodziną w Polsce;
      k) pyt.: z jakiego tytułu uzyskuje/będzie uzyskiwał Pan dochody po przeprowadzeniu się
        do Polski na stałe;
        odp.: umowa o pracę w dużej korporacji;
      l) pyt.: czy w którymkolwiek roku podatkowym, począwszy od 2019 r. do 2024 r.
        przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni? Jeśli tak,
        prosimy podać w którym konkretnie roku?
        odp.: nie przebywałem;
      m) pyt.: czy Pana rodzina (żona i dzieci) miała się do Pana do Niemiec przeprowadzić;
        czy planowaliście Państwo wspólne zamieszkanie na terytorium Niemiec;
        odp.: myśleliśmy o tym, ale z roku na rok stan bezpieczeństwa w Niemczech spadał;
      n) pyt.: czy Pana dzieci pozostawały przez okres Pana pobytu za granicą na Pana
        utrzymaniu;
        odp.: nie, razem z żoną utrzymywaliśmy dzieci – z pewnym wyjątkiem podczas
        pandemii Covid – żona była zmuszona zamknąć działalność ... ze względu na opiekę
        nad dziećmi, ale ponownie otworzyła działalność po.

## Pytanie

Czy należy się Panu ulga na powrót – art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawy PIT)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, ulga na powrót powinna być Panu przyznana ze względu na okres 5 lat
    życia w Niemczech.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze
    zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
      3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
            - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do
            Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej,
            Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie,

            Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei,
            Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub
            Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
            - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5
            lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13
    lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    W konsekwencji, zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku
    dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione
    muszą być wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej,
    należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w
    którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w
    okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne
    – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:

      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W myśl natomiast art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach
    wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we
    własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.

    W rozpatrywanej sprawie należy się odnieść do przepisów Umowy z dnia 14 maja 2003
    r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z
    2005 r. Nr 12 poz. 90).
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. Umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego
      Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce
      stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i
      obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.
      Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym
      Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z
      tytułu majątku położonego w tym Państwie.
    Jak wynika z kolei z art. 4 ust. 2 ww. Umowy:
      Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się
      według następujących zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
        ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w
        tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek
        interesów życiowych),
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
        Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym zwykle przebywa,
      c) jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie,
        którego jest obywatelem,
      d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
        nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w
        drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i
    zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w
    konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest
    zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość
    zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba
    zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej
    dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z
    różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada
    ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma
    państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez
    takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy
    ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie,

    zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności
    gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności
    należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli
    miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je
    biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania.
    Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z 29 kwietnia 2021 r., wydanymi przez
    Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego
    osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a tej ustawy, istnienie w Polsce ośrodka
    interesów życiowych oznacza posiadanie ścisłych powiązań osobistych lub gospodarczych
    z Polską. Każda z tych przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z
    tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek
    interesów życiowych w Polsce. Natomiast centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów
    osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania
    osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich,
    podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej itp. W praktyce,
    czynnikiem branym najczęściej pod uwagę, jest obecność w Polsce współmałżonka,
    partnera lub małoletnich dzieci.
    W przypadku centrum interesów gospodarczych – jak wynika z Objaśnień – w praktyce
    chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym
    względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej
    z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności
    zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek
    nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba
    zarządza swoim mieniem itd.
    Z opisanych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że:
      · od 30 kwietnia 2019 r. zamieszkał się Pan w Niemczech, pracę w niemieckiej firmie
        rozpoczął Pan ... maja 2019 r.; od tamtego czasu mieszkał, pracował, płacił Pan
        podatki i rozliczał się z urzędami w Niemczech; Pana wypłata była przelewana na
        konto niemieckiego banku;
      · na dowód świadczenia pracy w Niemczech posiada Pan paski pracownicze roczne i
        miesięczne, certyfikat meldunku i wymeldowania oraz świadectwo pracy;
      · do Niemiec nie wyjechał Pan z zamiarem przesiedlenia się na stałe, a w celu
        zarobkowym;
      · w latach 2019 – 2024 ściślejsze powiązania osobiste miał Pan z rodziną w Polsce (żoną
        i dziećmi), nigdy nie identyfikował się Pan z niemiecką kulturą, którą mocno szanuje;
        w Niemczech mieszkał Pan z wujkiem i ciocią;
      · w ww. okresie Pana najbliższa rodzina w Polsce (żona i dzieci) pozostawała częściowo
        na Pana utrzymaniu, z pewnym wyjątkiem podczas pandemii – żona była zmuszona
        zamknąć działalność ze względu na opiekę nad dziećmi;
      · z uwagi na spadający poziom bezpieczeństwa w Niemczech Pana żona i dzieci nie
        przeprowadziły się do Pana do Niemiec;

      · Pana powiązania gospodarcze z Polską w latach 2019 – 2024 dotyczyły zaciągniętego
        w Polsce kredytu oraz zakupu domu, natomiast, w Niemczech zarabiał Pan i płacił
        podatki, leczył się, płacił swoją część opłat za wynajem;
      · ... października 2024 r. zakończył Pan stosunek pracy, a dnia ... listopada 2024 r.
        wymeldował się Pan z mieszkania w Niemczech; w listopadzie 2024 r. wrócił Pan do
        rodziny w Polsce i rozpoczął pracę w polskiej firmie; od tego momentu Pana
        centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych)
        znajduje się w Polsce.
    Jak wynika z Objaśnień podatkowych z dnia 29 kwietnia 2021 r. „Rezydencja podatkowa
    oraz zakres obowiązku podatkowego osób fizycznych”, co do zasady przenoszenie
    centrum interesów osobistych (a przez to ośrodka interesów życiowych czy ściślejszych
    powiązań osobistych) wiąże się z wyjazdem/przyjazdem do danego państwa również
    najbliższej rodziny podatnika (męża/żony i dzieci). Wyjazd do pracy za granicę, podczas
    gdy małżonek oraz dzieci pozostają w Polsce powodować będzie najczęściej utrzymanie
    centrum interesów osobistych na terytorium Polski.
    W przypadku okresowych wyjazdów do pracy za granicę istotnym kryterium, tj. kryterium
    pozwalającym rozstrzygnąć konflikt rezydencji są ściślejsze powiązania osobiste i
    gospodarcze z danym państwem (posiadanie domu, męża i dzieci w Polsce było
    rozstrzygające dla stwierdzenia nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce).
    Poza tym, należy mieć na uwadze, jak wynika z Objaśnień podatkowych, że „rezydencja
    podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu
    faktów i okoliczności. Ustalenie rezydencji podatkowej w indywidualnej sprawie wymaga
    zatem w każdym przypadku oceny wszystkich faktów i okoliczności istotnych z punktu
    widzenia danego podatnika.”
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz analizowane przepisy należy
    stwierdzić, że ściślejsze powiązania osobiste – odnoszące się do relacji rodzinnych – w
    okresie świadczenia pracy w Niemczech miał Pan z Polską. To w Polsce, przez cały okres
    świadczenia pracy w Niemczech, koncentrowały się Pana interesy osobiste: w Polsce miał
    Pan najbliższą rodzinę – żonę i dzieci, które pozostawały przez okres Pana pracy w
    Niemczech częściowo na Pana utrzymaniu, w Polsce zakupił Pan dom. Z opisu nie wynika,
    by podejmował Pan jakiekolwiek działania, które zmierzałyby do stałego zamieszkania w
    Niemczech, nigdy nie identyfikował się Pan z niemiecką kulturą.
    Całokształt przedstawionych okoliczności wskazuje, że celem Pana wyjazdu były względy
    zarobkowe, natomiast w Polsce miał Pan ośrodek interesów osobistych.
    Wobec podanych przez Pana okoliczności faktycznych, nie sposób przyjąć, że przeniósł
    Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski w 2024 r., tj. z końcem swojego pobytu w
    Niemczech czy z momentem rozpoczęcia pracy w Polsce.
    W związku z powyższym, w Pana sytuacji zmiana przez Pana miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski, o której mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, nie nastąpiła. Pana centrum interesów osobistych znajdowało się w
    okresie od ... maja 2019 r. do ... października 2024 r., tj. w okresie świadczenia pracy w
    Niemczech, w Rzeczpospolitej Polskiej. Przedstawione przez Pana okoliczności wskazują,
    że nie przeniósł Pan w 2024 r. miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Oznacza to, że nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 152 w zw. z art. 21 ust. 43 pkt ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. tzw. „ulgi na powrót”.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.