Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-456/07/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-02-28
Teza: Prawo do zastosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: pośrednictwo-pośrednictwo finansowe; proporcja; rata-sprzedaż ratalna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko P. H. „D.” S. A., przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2007r. (data wpływu 19 listopada 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 lutego 2007r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wyliczenia proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług - **jest nieprawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2007r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wyliczenia proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 lutego 2008r. będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 13 lutego 2007r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca dokonuje obrotu artykułami gospodarstwa domowego. Z racji specyfiki branży współpracuje z bankami udzielającymi kredytów konsumenckich na zakup oferowanych towarów. W związku z tym faktem występuje w przedsiębiorstwie sprzedaż zwolniona z podatku od towarów i usług. Sprzedaż zwolniona ma tutaj związek z faktem pośrednictwa finansowego sprzedawanych towarów w systemie ratalnym. Nie jest możliwe wyodrębnienie kwot podatku naliczonego związanego z wykonywaniem czynności dających prawo do odliczenia oraz czynności niedających tego prawa (czynności zwolnionych). Wykonywane czynności pośrednictwa finansowego mają symbol PKWiU 67.13.10-00.90. Są to czynności związane z działalnością pomocniczą. Czynności pośrednictwa finansowego są wykonywane regularnie (co miesiąc). Czynności dotyczące obrotu artykułami gospodarstwa domowego mają symbol 52.45. Sprzedaż wszystkich towarów handlowych u Wnioskodawcy jest opodatkowana. Zwolnione z podatku jest jedynie pośrednictwo finansowe. Faktury za pośrednictwo finansowe wystawiane są na podstawie umów z bankami i rozliczane w formie prowizji.

W związku z opisanym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku zakupu towarów handlowych (sprzedawanych również w systemie ratalnym) podatnik ma obowiązek przy odliczaniu VAT stosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest możliwe przy zakupie towarów handlowych wyodrębnienie kwot podatku naliczonego związanego z wykonywaniem czynności dających prawo do odliczenia VAT oraz czynności niedających tego prawa, gdyż w momencie zakupu towaru nie można określić czy będzie on sprzedany w systemie ratalnym czy nie. W związku z powyższym Wnioskodawca chce obliczać VAT naliczony na zasadzie proporcji wyliczonej na podstawie obrotu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 – art. 8 ust. 1 cyt. ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonuje obrotu artykułami gospodarstwa domowego, w tym również w formie sprzedaży ratalnej i w związku z tym współpracuje z bankami udzielającymi kredytów konsumenckich na zakup oferowanych towarów. Ponadto z wniosku wynika, iż wykonywane przez Wnioskodawcę czynności pośrednictwa finansowego mają symbol PKWiU 67.13.10-00.90, natomiast czynności dotyczące obrotu artykułami gospodarstwa domowego mają symbol 52.45. Przez sprzedaż, zgodnie z przepisem art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o VAT usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych (dla celów podatku od towarów i usług, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2008r., stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (Dz. U. Nr 42 poz. 264 ze zm.).

Wysokość opodatkowania podatkiem od towarów i usług regulują przepisy Działu VIII (art. 41-85) ww. ustawy z dnia 11 marca 2004r. Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie przepis art. 43 ust. 1 pkt 1 stanowi, iż zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 3 tego załącznika ujęto usługi mieszczące się w PKWiU w Sekcji J ex (65-67), tj.: „Usługi pośrednictwa finansowego, z wyłączeniem:

*   działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
*   usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
*   usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
*   usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
*   usług ściągania długów oraz factoringu,
*   usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
*   usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
*   transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności, transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości”.

W świetle powyższych przepisów świadczone przez Wnioskodawcę usługi zaklasyfikowane pod symbolem PKWiU 67.13.10-00.90 podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. Jak wynika z wniosku faktury za pośrednictwo finansowe wystawiane są na podstawie umów z bankami i rozliczane w formie prowizji. A zatem usługi pośrednictwa finansowego świadczone są między Wnioskodawcą a bankami. Zauważyć w tym miejscu należy, iż sprzedaż wszystkich towarów handlowych u Wnioskodawcy jest opodatkowana.

Jak stanowi art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. ustawy).

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Zgodnie z art. 90 ust. 2 ww. ustawy jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Z powyższych regulacji prawnych wynika, iż za zasadę przyjęto oznaczanie części podatku naliczonego, który związany jest z działalnością opodatkowaną, jak i tej części, która związana jest z działalnością nieopodatkowaną. Tylko w przypadku, gdy nie będzie możliwe odrębne określenie kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, następuje oznaczanie tej części przy zastosowaniu proporcji wynikającej ze struktury sprzedaży.

Wobec powyższego podatnik ma generalny obowiązek wyodrębniania podatku, który związany jest z czynnościami opodatkowanymi. Dotyczyć to będzie przede wszystkim tych transakcji, w przypadku których nabywane dobra w całości służą sprzedaży opodatkowanej. Wówczas bowiem cały taki podatek może być alokowany jako podatek związany z wykonywaniem czynności opodatkowanych i podlegający w związku z tym odliczeniu.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż przedmiotowy wniosek dotyczy możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot podatku naliczonego wynikającego z zakupu towarów handlowych (sprzedawanych również w systemie ratalnym). Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego sprzedaż wszystkich towarów handlowych u Wnioskodawcy jest opodatkowana, a zatem zakupione towary handlowe są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Przedmiotem sprzedaży bowiem w tym przypadku są towary a nie usługa pośrednictwa finansowego.

Usługi pośrednictwa finansowego – w przedmiotowej sprawie pośrednictwa związanego z udzielaniem kredytów konsumenckich – należy bowiem uznać za czynność odrębną od samej transakcji sprzedaży towarów. Usługi te dotyczą jedynie formy płatności za sprzedane towary – w wyniku wykonania takiej usługi (na rzecz banku) nabywca towaru ma możliwość dokonania zapłaty w ratach. Zatem podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakup towarów handlowych (których dalsza sprzedaż w całości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT) podlega odliczeniu w całości, a nie jak wskazuje Wnioskodawca przy zastosowaniu proporcji.

Zaznaczyć należy, iż niemożność wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną z podatku musi mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami konkretnej sprawy. Zatem o dopuszczalności stosowania metody rozliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną w żadnym razie nie mogą decydować względy natury pragmatycznej czy też celowościowej. Zatem jeśli nawet podatnikowi byłoby wygodniej posługiwać się odliczeniami częściowymi, to zawsze powinien przede wszystkim poszukiwać możliwości wyodrębnienia kwot podatku.

W świetle powyższego w przedmiotowej sytuacji nie została spełniona przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z zakupu towarów handlowych poprzez zastosowanie proporcji, o której stanowią przepisy art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **nieprawidłowe.**

**

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

****