Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.654.2024.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-28
Teza: Opodatkowanie podatkiem wprowadzenia do sieci energetycznej wyprodukowanego prądu, określenie podstawy opodatkowania, ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; energia-energia elektryczna; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 lutego 2025 r. (data
    wpływu 24 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej jako: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług [VAT]. Gmina - zgodnie z ustawą z dnia 8 marca
    1990 r. o samorządzie gminnym (dalej jako: „usg”) - wykonuje zadania publiczne w imieniu
    własnym i na własną odpowiedzialność. Do zakresu działania Gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych
    Gminy. Zadanie własne Gminy obejmują m.in. sprawy utrzymania gminnych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Gmina, inwestując w odnawialne źródła energii, dokonała - na obiektach (świetlicach
    gminnych), które stanowią własność Gminy (dalej jako: „Obiekty”) - montażu instalacji
    fotowoltaicznych (dalej jako: „Instalacje”).
    W związku z uruchomieniem Instalacji na Obiektach i wytwarzaniem energii elektrycznej,
    Gmina posiada status prosumenta energii odnawialnej.
    Jednocześnie - w związku z powyższym - Gmina zawarła z A S.A. z siedzibą w (...) (dalej
    jako: „A”) umowy, których przedmiotem jest świadczenie przez A na rzecz Gminy usługi
    kompleksowej, polegającej na: a) sprzedaży energii elektrycznej wraz z zapewnieniem
    usług jej dystrybucji, b) rozliczaniu energii elektrycznej wprowadzonej przez Gminę (jako
    Prosumenta) do sieci OSD, wytworzonej w Mikroinstalacji wraz z zapewnieniem usługi
    odbioru i przesyłania tej energii elektrycznej (dalej jako: „Umowy”).
    W rozumieniu Umów, stosownie do treści stanowiącego ich integralną część Regulaminu
    wykonywania umów kompleksowych (...):
        Prosument to prosument energii odnawialnej, tj. odbiorca końcowy wytwarzający
        energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
        Mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
        odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
        przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej, określonej zgodnie z

        przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.
        o statystyce publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 649 i 730).
        Operator Systemu Dystrybucyjnego (OSD) to przedsiębiorstwo energetyczne
        zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w
        systemie dystrybucyjnym elektroenergetycznym, bieżące i długookresowe
        bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację, remonty
        oraz niezbędną rozbudowę sieci dystrybucyjnej, w tym połączeń z innymi
        systemami elektroenergetycznymi. W rozumieniu niniejszego Regulaminu Umowy
        jest nim B S.A.
        Mikroinstalacja to instalacja odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
        zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
        elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
        osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
        zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Umowy zakładają oparcie rozliczeń Gminy z A na systemie wartościowego rozliczenia
    energii wyprodukowanej przez prosumenta w oparciu o wartość energii ustaloną
    docelowo wg ceny z Rynku Dnia Następnego (RDN), tj. oparcie na systemie net-billing.
    Model ten - wyznaczony regulacjami ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii (dalej jako: „uoze”) - przewiduje zapisywanie wyprodukowanej i
    wprowadzonej do sieci energii elektrycznej jako depozytu prosumenckiego na
    indywidualnym koncie prosumenta, tj. Gminy.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 uoze, sprzedawca (tj. A) dokonuje rozliczenia wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r.
    przez prosumenta energii odnawialnej (czyli Gminę), wytwarzającego energię elektryczną
    w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej
    i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po
    raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Zgodnie z art. 4 ust. 11 pkt 2 uoze, jeżeli prosument energii odnawialnej w ramach
    rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego
    miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12
    kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która
    jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii
    odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o
    którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
    następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć
    dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
    kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Jak stanowi art. 4c ust. 2 uoze, depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie
    zobowiązań prosumenta energii odnawialnej (tj. zobowiązań Gminy) z tytułu zakupu
    energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta (czyli A).
    Stosownie do art. 4c ust. 3 uoze, zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, o którym
    mowa w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
    wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
    energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
    prosumenta energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t)

    przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej
    obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy
    sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
    W świetle powyższych regulacji uoze, docelowo następuje więc pomniejszenie kwoty
    podlegającej zapłacie z tytułu zużycia prądu przez Gminę (w odniesieniu do
    poszczególnych okresów rozliczeniowych).
    Wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna winna być zapisywana
    wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Gminy i
    pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Gminę na rzecz A w danym
    okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez Obiekty (Gminę).
    Na specyfikacji do wystawianej przez A faktury znajduje się:
    1. wyliczenie wartości sprzedaży przez A, sporządzone na podstawie danych
      pomiarowych za dany okres rozliczeniowy (miesięczny), ujmujące łączną wartość
      sprzedaży dla danego punktu poboru;
    2. rozliczenie wartości energii wprowadzonej do sieci, ujmujące m.in. wartość rozliczoną
      w bieżącym okresie oraz wartość pozostałą do rozliczenia.
    O końcowym rozliczeniu (kwocie do zapłaty przez Gminę) w danym miesiącu stanowi
    różnica wartości pobranej przez Gminę energii elektrycznej oraz wartości energii
    wprowadzonej przez Gminę do sieci.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    W kwestii wzajemnych rozliczeń („rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej
    przez Prosumenta do sieci OSD, wobec ilości energii pobranej z tej sieci”), Umowy (§ 1 ust.
    6) odsyłają do „Warunków świadczenia usługi kompleksowej” (dalej jako: „Warunki”),
    stanowiących Załącznik nr 1 do Umowy.
    § 5 Warunków określony jest jako „Zasady rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1a
    ustawy o odnawialnych źródłach energii” i ma następujące brzmienie:
    „1. Sprzedawca, dokonuje rozliczenia:
    a) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD w okresie od 1 kwietnia 2022 r. do
    30 czerwca 2022 r. wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w tym okresie w
    celu jej zużycia na potrzeby własne przez Prosumenta wytwarzającego energię elektryczną
    w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
        większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7,
        nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8
        w odniesieniu do instalacji, w których energia elektryczna została wytworzona i
        wprowadzona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy w
        okresie od 1 kwietnia 2022 r. do 30 czerwca 2022 r.
    b) wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD od 1 lipca 2022 r. przez
    Prosumenta, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii,
    której przyłączenie do sieci OSD i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci OSD po
    raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., wobec wartości energii elektrycznej pobranej
    z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Uprawnienie do rozliczania, o którym mowa w nin. ustępie powstaje od Daty wytworzenia
    po raz pierwszy energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii i wprowadzania jej do
    sieci OSD i trwa przez okres kolejnych 15 lat.
    2. Sprzedawca dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 lit. b), na podstawie ilości
    energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z § 3 ust. 1 powyżej, w zakresie różnicy

    pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD, ustaloną w sposób
    określony w ust. 13-28 i zdaniu powyżej, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej
    sieci, ustaloną w sposób określony w ust. 31.
    3. W przypadku gdy Prosument w ramach rozliczenia, o którym mowa w § 5 ust. 1 lit. b),
    nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków
    odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to
    niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana Prosumentowi przez
    Sprzedawcę, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
    miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć 20% wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot
    nadpłaty. Zwrot nadpłaty następuje na rachunek bankowy Prosumenta, wskazany w
    Załączniku nr 3 – Oświadczenie Prosumenta o numerze rachunku bankowego.
    Niniejsze oświadczenie musi być złożone przez Prosumenta pod rygorem niedokonywania
    przez Sprzedawcę zwrotu nadpłat i traktowania ich jako nadpłatę na koncie Odbiorcy,
    która będzie pomniejszać należność wynikającą z faktury.
    4. Od energii elektrycznej rozliczonej:
    a) zgodnie z ust. 1 powyżej, Prosument nie uiszcza na rzecz Sprzedawcy opłat z tytułu jej
    rozliczenia,
    b) zgodnie z ust. 1 lit. a) powyżej, Sprzedawca uiszcza, na podstawie ilości energii
    sumarycznie zbilansowanej, zgodnie z § 3 ust. 1, opłaty zgodnie z obowiązującą taryfą
    OSD, do sieci którego przyłączony jest Prosument, których wysokość zależy od ilości
    energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez tego
    Prosumenta, zaś Prosument ten nie uiszcza tych opłat.
    5. W przypadku zawarcia umowy przez Prosumenta ze Sprzedawcą i dokonywania
    rozliczeń, o których mowa ust. 1 lit. b) powyżej, opłaty, których wysokość, zgodnie z taryfą
    OSD, do sieci którego przyłączony jest Prosument, zależą od ilości energii elektrycznej
    pobranej, są uiszczane przez:
    a) Prosumenta na rzecz Sprzedawcy,
    b) Sprzedawcę wobec OSD, z którego sieci Prosument pobiera energię elektryczną.
    6. Wysokość opłat pobieranych, o których mowa w ust. 5 powyżej, uiszczanych przez
    Prosumenta w odniesieniu do energii elektrycznej podlegającej rozliczeniu na zasadach
    określonych w ust. 1 i 12, ustala się na podstawie sumy ilości energii sumarycznie
    zbilansowanej we wszystkich godzinach (t) okresu rozliczeniowego, których wynik
    bilansowania jest dodatni, oznaczonej w § 3 ust. 1 symbolem Eb(t).
    7. W rozliczeniu energii elektrycznej wprowadzonej do i pobranej z sieci OSD, o którym
    mowa w ust. 1 lit a) powyżej niezależnie od liczby stref czasowych w danej grupie
    taryfowej, w pierwszej kolejności, przed energią wprowadzoną w bieżącym okresie
    rozliczeniowym rozliczana jest energia z najstarszą datą wprowadzenia do sieci OSD.
    8. W przypadku gdy Prosument rozliczany jest według grupy taryfowej wielostrefowej
    rozliczenie o którym mowa w ust. 12 poniżej, następuje w sposób określony w ust. 7
    powyżej, przy czym w pierwszej kolejności rozlicza się energię elektryczną pobraną w tej
    samej strefie czasowej.
    9. Jeżeli po rozliczeniu, o którym mowa w ust. 12 poniżej, w danej strefie czasowej
    powstaną nadwyżki ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD w stosunku do
    ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, nadwyżki
    te uwzględnia się w bilansowaniu pozostałych stref czasowych.
    10. W przypadku gdy Prosument rozliczany jest według grupy taryfowej wielostrefowej,
    która obejmuje więcej niż dwie strefy czasowe, występujące nadwyżki uwzględnia się

    począwszy od strefy czasowej z najwyższym poziomem składnika zmiennego stawki
    sieciowej.
    11. Jeżeli po rozliczeniu, o którym mowa w ust. 12 poniżej, dokonanym w kolejności
    określonej w ust. 7-10 powyżej, w danym okresie rozliczeniowym powstaną nadwyżki,
    uwzględnia się je w rozliczeniu dokonywanym w kolejnych okresach rozliczeniowych, w
    kolejności od strefy czasowej z najwyższym poziomem składnika zmiennego stawki
    sieciowej zawartej w danej grupie taryfowej taryfy operatora systemu dystrybucyjnego
    elektroenergetycznego, do którego jest przyłączony Odbiorca, do strefy z najniższym
    poziomem tego składnika.
    12. Sprzedawca dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do i
    pobranej z sieci OSD, o którym mowa w ust. 1 lit. a) z Prosumentem w okresie
    rozliczeniowym określonym w umowie według następującego wzoru:
    Er(o) = Ebp + (Ebw # Wi) + Er(o-1)
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    Er(o) – ilość energii rozliczonej jako wprowadzona do albo pobrana z sieci OSD w danym
    okresie rozliczeniowym, wyrażoną w kWh,
    Ebp – sumę ilości energii sumarycznie zbilansowanej ze wszystkich godzin (t) okresu
    rozliczeniowego, dla których wynik sumarycznego bilansowania jest dodatni, oznaczoną
    symbolem Eb(t) we wzorze, o którym mowa w § 3 ust. 1, wyrażoną w kWh,
    Ebw – sumę ilości energii sumarycznie zbilansowanej ze wszystkich godzin (t) okresu
    rozliczeniowego, dla których wynik sumarycznego bilansowania jest ujemny, oznaczoną
    symbolem Eb(t) we wzorze, o którym mowa w § 3 ust. 1, wyrażoną w kWh,
    Er(o-1) – ilość energii elektrycznej niewykorzystanej przez Prosumenta w poprzednich
    okresach rozliczeniowych rozliczaną w bieżącym okresie rozliczeniowym zgodnie z § 3 ust.
    2, dla której wartość rozliczenia jest ujemna, wyrażoną w kWh,
    Wi – odpowiedni stosunek ilościowy równy 0,8 dla mikroinstalacji o łącznej mocy
    zainstalowanej elektrycznej nie większej 10 kW oraz równy 0,7 dla instalacji o łącznej mocy
    większej niż 10 kW.
    13. W przypadku gdy Prosument wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle
    energii i wprowadził ją do sieci OSD w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r.,
    wartość tej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 lit. b), jest wyznaczana dla każdego
    miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
    a) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD przez Prosumenta w
    poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc
    kalendarzowy, oznaczonej w § 3 ust. 1 symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    b) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w § 5 ust. 15,
    wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    14. W przypadku gdy Prosument wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle
    energii i wprowadził ją do sieci OSD od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
    której mowa w ust. 1 lit. b), jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
    stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
    a) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD przez Prosumenta oznaczonej w §
    3 ust. 1 symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
    b) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 15, przy czym jeżeli wartość tej
    ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
    Prosumenta (niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej
    lub prosumentem wirtualnym) przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 27 i 28.

    15. Rynkowa cena energii elektrycznej ustalana jest dla każdego okresu rozliczania
    niezbilansowania, w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
    Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii
    elektrycznej (Dz. Urz. UE L 158 z 14 czerwca 2019 r., str. 54), zwanego dalej
    „rozporządzeniem 2019/943”, jako ważona wolumenem obrotu średnia z cen energii
    elektrycznej określonych dla polskiego obszaru rynkowego dla wszystkich sesji notowań
    danej doby w systemie kursu jednolitego na rynkach dnia następnego, prowadzonych:
    a) przez giełdę towarową w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o
    giełdach towarowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 312 oraz z 2021 r. poz. 1505) oraz
    b) w ramach jednolitego łączenia rynków dnia następnego prowadzonego przez
    wyznaczonych operatorów rynku energii elektrycznej.
    16. Rynkowa cena energii elektrycznej, o której mowa w ust. 15 powyżej, jest obliczana
    według wzoru:
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    CGs – cenę energii elektrycznej określoną w systemie kursu jednolitego na sesji notowań s
    rynku dnia następnego [zł/MWh],
    EGs – ilość energii elektrycznej stanowiącą wolumen obrotu na sesji notowań s rynku dnia
    następnego z określaniem ceny energii w systemie kursu jednolitego [MWh],
    S – zbiór sesji notowań rynku dnia następnego z określaniem ceny energii w systemie
    kursu jednolitego prowadzonych przez giełdę towarową lub w ramach jednolitego
    łączenia rynków dnia następnego prowadzonych przez wyznaczonych operatorów rynku
    energii elektrycznej.
    17. Rynkowa miesięczna cena energii elektrycznej ustalana jest dla każdego miesiąca
    kalendarzowego, jako ważona wolumenem energii elektrycznej wprowadzanej do sieci
    OSD przez Prosumentów wytwarzających energię elektryczną w mikroinstalacjach, średnia
    z rynkowych cen energii elektrycznej, o których mowa w ust. 15.
    18. Rynkowa miesięczna cena energii elektrycznej, o której mowa w ust. 17, jest obliczana
    według wzoru:
    RCEm = ∑ t#T(Et #RCEt ) ∑t#T Et
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    Et – sumaryczny wolumen energii elektrycznej wprowadzanej do sieci OSD w okresie
    rozliczania niezbilansowania t przez Prosumentów wytwarzających energię elektryczną w
    mikroinstalacjach, przyłączonych do sieci OSD, posiadających bezpośrednie połączenia z
    siecią przesyłową oraz posiadających zawartą umowę na świadczenie usług
    dystrybucyjnych z co najmniej 200 000 odbiorcami końcowymi [MWh],
    RCEt – rynkową cenę energii elektrycznej, o której mowa w ust. 15, w okresie rozliczania
    niezbilansowania t, przy czym jeżeli RCEt ma wartość ujemną dla danego okresu t, to dla
    tego okresu t przyjmuje się RCEt równą zero [zł/MWh],
    T – zbiór okresów rozliczania niezbilansowania w miesiącu.
    19. W przypadku gdy notowania na rynku dnia następnego są prowadzone dla okresów
    dłuższych niż okres rozliczania niezbilansowania, to za rynkową cenę energii dla danego
    okresu rozliczania niezbilansowania przyjmuje się cenę rozliczeniową określaną w
    systemie kursu jednolitego dla rynku dnia następnego, wyznaczoną dla okresu
    obejmującego dany okres rozliczania niezbilansowania.
    20. W przypadku gdy cena energii elektrycznej określona w systemie kursu jednolitego na
    sesji notowań rynku dnia następnego wyrażona jest w walucie obcej, przeliczenia tej ceny
    dla każdego okresu rozliczania niezbilansowania na złote dokonuje się według
    opublikowanego średniego kursu Narodowego Banku Polskiego z dnia, w którym

    odbywała się sesja notowań, a jeżeli kurs dla tego dnia nie został opublikowany, to kursu
    opublikowanego w najbliższym dniu poprzedzającym.
    21. W przypadku gdy dla okresu rozliczania niezbilansowania t nie jest możliwe
    wyznaczenie rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 15, to dla tego
    okresu rozliczania niezbilansowania jako obowiązującą wartość tej ceny przyjmuje się
    wartość rynkowej ceny energii elektrycznej wyznaczonej dla okresu rozliczania
    niezbilansowania t w najbliższym dniu poprzedzającym, dla którego cena ta została
    wyznaczona.
    22. W przypadku gdy rozliczenia pomiędzy Sprzedawcą i Prosumentem są prowadzone z
    wykorzystaniem danych pomiarowych wyznaczanych dla okresów dłuższych niż okres
    rozliczania niezbilansowania, to ustalenie ilości energii elektrycznej dla danego okresu
    rozliczania niezbilansowania, przyjmowanej do wyznaczenia wartości energii elektrycznej,
    o której mowa w ust. 14, oraz zobowiązań, o których mowa w § 5 ust. 31 poniżej, dokonuje
    się na podstawie ilości energii elektrycznej odpowiednio wprowadzonej do sieci i pobranej
    z sieci, wyznaczonych dla okresu, dla którego prowadzone są rozliczenia, dzieląc tę ilość
    energii elektrycznej po równo na zawierające się w tym okresie okresy rozliczania
    niezbilansowania.
    23. Prosument niebędący równocześnie prosumentem zbiorowym lub prosumentem
    wirtualnym, wytwarzający energię elektryczną w mikroinstalacji i podlegający z tego tytułu
    rozliczeniom, o których mowa w ust. 1, może upoważnić w umowie Sprzedawcę do:
    a) wyłączania tej mikroinstalacji lub ograniczania ilości wytwarzanej energii elektrycznej w
    tej mikroinstalacji, tak by nie następowało wprowadzanie tej energii do sieci OSD w
    okresie, gdy cena energii elektrycznej, o której mowa w ust. 15, jest ujemna, oraz
    b) zainstalowania, utrzymywania w sprawności oraz użytkowania urządzeń sterujących tą
    mikroinstalacją w celu, o którym mowa w lit. a.**
    24. W przypadku udzielenia upoważnienia, o którym mowa w ust. 23, Prosument
    obowiązany jest do pokrycia 50% kosztu zakupu urządzeń służących do sterowania
    mikroinstalacją, o których mowa w ust. 23 lit. b, w terminie 3 miesięcy od daty
    zainstalowania tych urządzeń, przy czym:
    a) koszt związany z instalacją tych urządzeń ponosi Sprzedawca, o którym mowa w ust. 23,
    a urządzenia te pozostają własnością Sprzedawcy;
    b) Sprzedawca, o którym mowa w ust. 23, ma obowiązek zdemontowania tych urządzeń
    nie później niż z dniem zakończenia realizacji umowy z tym prosumentem, chyba że
    postanowienia tej umowy stanowią inaczej albo Prosument skorzysta z prawa zakupu, o
    którym mowa w lit. c;
    c) Prosument może zawrzeć ze Sprzedawcą, umowę sprzedaży należących do tego
    Sprzedawcy urządzeń służących do sterowania mikroinstalacją, o których mowa w ust. 23
    lit. b, za cenę nie wyższą niż pozostałe 50% kosztu zakupu tych urządzeń;
    d) Sprzedawca nie może odmówić sprzedaży, o której mowa w lit. c.
    25. Sprzedawcy realizującemu postanowienia umowy, o których mowa w ust. 23, nie
    przysługuje od Prosumenta energii odnawialnej wynagrodzenie za realizację tych
    postanowień.
    26. Prosumentowi, o którym mowa w ust. 23, nie przysługuje odszkodowanie lub
    rekompensata za zmniejszoną ilość wytwarzanej energii elektrycznej w mikroinstalacji w
    następstwie wykonania postanowień umowy, o których mowa w ust. 23.
    27. Sprzedawca może wystąpić do Prosumenta, o którym mowa w ust. 23, o zmianę
    Umowy albo zawarcie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży zawierającej
    postanowienia, o których mowa w ust. 23 lit. a i b. W przypadku gdy Prosument nie wyrazi
    zgody na zmianę albo zawarcie umowy, o której mowa w zdaniu pierwszym, to

    Sprzedawca może stosować rynkową cenę energii elektrycznej, o której mowa w ust. 14,
    dla Prosumenta bez uwzględniania reguły zastępowania ujemnych wartości tej ceny
    wartością równą zero, w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do
    sieci OSD.
    28. W przypadku gdy prosument wystąpił do Koordynatora do spraw negocjacji, o którym
    mowa w art. 31a ustawy – Prawo energetyczne, z wnioskiem o rozwiązanie sporu
    dotyczącego stosowania rynkowej ceny energii elektrycznej z uwzględnieniem ust. 27,
    wówczas do czasu rozwiązania sporu przez tego Koordynatora przy stosowaniu rynkowej
    ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 14 lit. b, dla tego Prosumenta uwzględnia
    się regułę zastępowania ujemnych wartości tej ceny wartością równą zero, w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci OSD.
    29. Sprzedawca w celu prowadzenia rozliczeń, o których mowa w ust. 1 lit. b), prowadzi
    konto dla prosumenta, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości
    energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną Prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
    30. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań Prosumenta z
    tytułu zakupu energii elektrycznej od Sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o
    którym mowa w ust. 29.
    31. Zobowiązanie Prosumenta, o którym mowa w ust. 30, określa się dla danego okresu
    rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania
    niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci
    OSD przez Prosumenta, oznaczonej w § 3 ust. 1 symbolem Eb(t) przyjmującym wartość
    dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe
    obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i
    prosumentem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
    32. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
    ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
    kalendarzowym.
    33. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
    prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki
    na koncie prosumenta. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków
    do depozytu prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone, zgodnie z ust. 3, środki
    umarza się.
    34. Na rozliczenie ze Sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
    najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    35. Sprzedawca dolicza do konta prosumenta wartość energii elektrycznej wytworzonej i
    niezużytej przez Prosumenta, który korzystał z rozliczenia o którym mowa w ust. 1 lit. a).
    Przepis § 5 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
    36. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 35,
    wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej ustalanej dla
    czerwca 2022 r., zgodnie z ust. 17.
    37. Prosument dotychczas korzystający z rozliczeń, o których mowa w ust. 1 lit b), nie
    może ponownie skorzystać z rozliczeń o których mowa w § 4 ust. 1.
    38. Na wniosek Prosumenta wytwarzającego energię elektryczną w Mikroinstalacji
    przyłączonej za układem pomiarowo-rozliczeniowym części wspólnej budynku
    wielolokalowego o przeważającej funkcji mieszkalnej o mocy nie większej niż moc
    przyłączeniowa tego całego budynku, w tym jego części wspólnej i części składającej się z
    indywidualnych lokali, i umiejscowionej na tym budynku, kwota środków stanowiąca
    depozyt prosumencki jest przekazywana na wskazany rachunek bankowy lub rachunek w

    spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na koniec danego okresu
    rozliczeniowego. Postanowień ust. 3 i ust. 30 oraz § 3 ust. 2 powyżej nie stosuje się.
    39. Wniosek, o którym mowa w ust. 38, zawiera oznaczenie Prosumenta, jego siedziby lub
    adresu, adres poczty elektronicznej oraz numer telefonu Prosumenta, jeżeli posiada,
    numer indentyfikacyjny punktu poboru energii, a także numer rachunku bankowego lub
    rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej.
    40. Wniosek, o którym mowa w ust. 38, składa się do Sprzedawcy, w formie pisemnej lub
    elektronicznej lub w postaci elektronicznej opatrzonej podpisem zaufanym lub podpisem
    osobistym.
    41. Sprzedawca rozlicza depozyt prosumencki w sposób określony w ust. 38 najpóźniej od
    drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymał wniosek, o którym
    mowa w ust. 38.
    42. Na wniosek Prosumenta powraca się do dotychczasowej formy rozliczania depozytu
    prosumenckiego. Postanowienia ust. 39-41 stosuje się odpowiednio.
    43. Środki depozytu prosumenckiego, przekazane zgodnie z ust. 38, przeznacza się
    wyłącznie na rozliczenie przez Prosumenta, o którym mowa w ust. 38, zobowiązań z tytułu
    zakupu energii elektrycznej lub na obniżenie opłat związanych z lokalami mieszkalnymi w
    budynku, o którym mowa w ust. 38, lub innych budynkach o przeważającej funkcji
    mieszkalnej, których części wspólne są zarządzane przez tego Prosumenta.
    Odnosząc się bezpośrednio do pytania w części mającej następujące brzmienie: tj. w
    jakich terminach następuje wzajemne potrącenie / kompensata / rozliczenie należności,
    czy i jak umowa reguluje termin płatności, Gmina wyjaśnia, że same Umowy nie regulują
    tych kwestii (poza terminem, o którym mowa w § 6 ust. 2 Warunków, o czym w dalszej
    części odpowiedzi), natomiast terminy te każdorazowo odzwierciedla wystawiana przez A
    faktura oraz załączona do niej specyfikacja. Wzajemne potrącenie następuje zatem w
    terminie ukształtowania się należności obu stron i jest wyrażone w treści ww. faktur.
    Tytułem przykładu (w związku z ujęciem w Wezwaniu prośby o podanie przykładu), Gmina
    prezentuje dane wynikające z wystawionej przez A w dniu 12 sierpnia 2024 r., doręczonej
    w dniu 23 sierpnia 2024 r. oraz załączonej do tej faktury specyfikacji:
    (...)
    Do terminu płatności odnosi się § 6 ust. 2 Warunków, w myśl którego „w przypadku
    zaistnienia konieczności korygowania rozliczeń, Sprzedawca wystawi fakturę VAT –
    korekta z terminem płatności 14 dni od daty wystawienia”.
    Ad 2
    Zgodnie z § 1 ust. 2 Warunków Gmina jest rozliczana za świadczoną usługę dystrybucji
    energii elektrycznej / sprzedaż energii elektrycznej w 1 miesięcznym okresie
    rozliczeniowym, natomiast płatności ustala się w okresach 1-miesięcznych.
    Z powyższego wynika, że faktury wystawiane są za okresy miesięczne.
    W Umowach nie ma natomiast zapisów wprost odnoszących się do terminów wystawiania
    faktur przez Gminę.
    Zapisem, który z kolei odnosi się do wystawiania faktur przez A jest (przywołany już w
    odpowiedzi na pytanie nr 1) § 6 ust. 2 Warunków, w myśl którego „w przypadku
    zaistnienia konieczności korygowania rozliczeń, Sprzedawca wystawi fakturę VAT –
    korekta z terminem płatności 14 dni od daty wystawienia”.
    Pytania

    1. Czy Gmina - w związku z wprowadzaniem przez Gminę do sieci elektroenergetycznej
      wyprodukowanej dzięki Instalacjom energii elektrycznej (realizacją przez Gminę
      dostaw energii elektrycznej na rzecz A) - działa w ramach statusu podatnika podatku
      od towarów i usług?
    2. Jak należy ustalać podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności
      polegającej na wprowadzeniu przez Gminę do sieci elektroenergetycznej
      wyprodukowanej dzięki Instalacjom energii elektrycznej (dostawie przez Gminę energii
      elektrycznej)?
    3. W jaki sposób należy identyfikować moment powstania obowiązku podatkowego
      Gminy w podatku od towarów i usług w związku z wprowadzeniem przez Gminę do
      sieci elektroenergetycznej wyprodukowanej dzięki Instalacjom energii elektrycznej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1)
    Gmina - w związku z wprowadzaniem przez Gminę do sieci elektroenergetycznej
    wyprodukowanej dzięki Instalacjom energii elektrycznej (realizacją przez Gminę dostaw
    energii elektrycznej) - działa w ramach statusu podatnika podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 uptu, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do
    treści art. 15 ust. 6 uptu, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 uptu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. W świetle
    tego zapisu działalność Gminy polegająca na wprowadzeniu do sieci wyprodukowanej
    przy wykorzystaniu Instalacji energii elektrycznej stanowić będzie działalnością
    gospodarczą („wszelka działalność producentów”). Treść powyższego przepisu znajduje
    odzwierciedlenie w art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r.
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE z 11 grudnia 2006
    r. L 347/1), zgodnie z którym: podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w
    dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też
    rezultaty takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z
    kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. W świetle wskazanych
    unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług
    występować mogą w dwoistym charakterze:
    1) podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz

    2) podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z uwagi na to, że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość
    prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 uptu, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika podatku od towarów i usług. Oznacza to, że w zakresie czynności
    cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy
    dotyczą one ich zadań własnych, podmioty te należy uznać za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą - powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    uoze), w ocenie Wnioskodawcy pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego
    charakteru dokonywanej przez Gminę dostawy energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacjach. Tym samym, wprowadzenie do sieci energetycznej przez Gminę energii
    elektrycznej, która zostanie wyprodukowana w instalacji fotowoltaicznej znajdującej się na
    dachach Obiektów zakładu budżetowego, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 uptu, opodatkowaniu VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 uptu, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W rozumieniu art. 2 pkt 6 uptu, towarami są
    rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 uptu, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Uptu nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 uptu. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz
    świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego).
    Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak
    nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako
    świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub
    usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w

    części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w
    pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za
    dostawę towarów lub świadczenie usług.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc, w ocenie Gminy, jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 uptu, a
    Gminę należy uznać za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 uptu, gdyż
    w tym przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 uptu - Wnioskodawca dokonywać bowiem będzie
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w Instalacjach nie jako organ władzy publicznej,
    lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą energii
    elektrycznej.
    Bez wpływu na status czynności Gminy jako opodatkowanej VAT pozostaje - w ocenie
    Gminy - okoliczność wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec
    przedsiębiorstwa energetycznego.
    Ad 2)
    Zdaniem Gminy, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług stanowi
    wartość energii wprowadzonej do sieci. Wartość ta jest wyznaczana - zgodnie z art. 4b
    uoze - dla każdego miesiąca kalendarzowego. Wartość tę należy pomniejszyć o kwotę
    podatku od towarów i usług należnego metodą „w stu”.
    Jak wynika z przepisów uoze (art. 4b), w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej, czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 uoze) jest wyznaczana dla każdego
    miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 uoze, tj. jako iloczyn sumy ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
    prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w
    poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc
    kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne
    oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 6 uoze,
    wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast, gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej
    lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość tej energii jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2 uoze i stanowi sumę iloczynów (wyznaczonych dla
    poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu) ilości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez tego
    prosumenta - oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną
    oraz rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 4 uoze. Należy
    zaznaczyć, że w sytuacji, gdy wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania
    niezbilansowania (t), a prosument nie jest jednocześnie prosumentem zbiorowym ani
    wirtualnym, przyjmuje się cenę równą zero.
    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2b uoze wyznacza wartość kwoty należnej
    prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej określając ją
    jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej ceny energii
    elektrycznej. Kwotę tą należy uznać za należne Gminie (tj. prosumentowi) wynagrodzenie
    za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 uptu, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art.
    30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi

    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Z kolei w myśl, art. 29a ust. 6 uptu, podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Jednocześnie art. 29a ust. 7 uptu stanowi, że podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Z art. 29a ust. 1 uptu wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Kwotę należną dla Gminy jako prosumenta z tytułu dostawy wytworzonej energii
    elektrycznej w instalacjach fotowoltaicznych stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej przez Gminę do sieci po zbilansowaniu
    międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej.
    Wartość jest wartością należną Gminie z tytułu rozliczenia wprowadzonej do sieci energii
    elektrycznej wytworzonej w Instalacji, obejmującą całość należnego Gminie świadczenia
    od A, którą - w celu określenia podstawy opodatkowania - należy pomniejszyć o kwotę
    występującego dla tej dostawy podatku należnego.
    Ad 3)
    W ocenie Gminy, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w związku z
    wprowadzeniem przez Gminę energii elektrycznej do sieci powstanie w sposób opisany w
    art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 uptu, czyli z momentem wystawienia faktury,
    nie później jednak niż termin płatności (wskazany na fakturze).
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 uptu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6,
    art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest
    opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy
    przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się
    wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź
    świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

    Stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 4 lit a uptu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu
    przewodowego.
    Jak z kolei stanowi art. 19a ust. 7 uptu, w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4,
    gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4,
    a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    W przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz innego podatnika podatku od towarów i
    usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, jednakże faktura taka
    powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji, gdy
    podatnik nie wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem - obowiązek
    podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawienie, a w przypadku gdy nie
    określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    Zatem obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit a) oraz art. 19a
    ust. 7 uptu, tj. z chwilą wystawienia faktury, natomiast gdyby Gmina nie wystawiła faktury
    lub wystawiła ją z opóźnieniem obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu
    na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu
    terminu płatności.
    Odnosząc powyższe regulacje do opisanych okoliczności uznać zatem należy, że termin
    płatności przez A na rzecz Gminy wyznacza w istocie termin płatności ujęty w fakturze
    wystawionej przez A. Termin ten należy bowiem uznać za termin zapłaty - w drodze
    kompensaty - przez A, a więc najpóźniej z tą datą Gmina powinna wystawić fakturę
    dokumentującą dostawę na rzecz A.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      1) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
        energii;
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
        świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa
    towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

    jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego
    towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację
    art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Zgodnie z ww. regulacją
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma więc charakter
    podmiotowo-przedmiotowy.
    Zatem jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług
    występować mogą w dwoistym charakterze:
        podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
        podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...).
    Realizacja zadań własnych następować może także w drodze dostawy towarów i
    świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do
    zasady odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    W analizowanej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą
    o OZE.
    Art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy o OZE:
        Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
        zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
        elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
        osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
        zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
        elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w

        mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
        odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
        przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
        przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.
        o statystyce publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 459 i 830).
    Art. 3 ustawy o OZE:
        Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
        elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na
        zasadach i warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z
        wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości
      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:

        Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
        gdzie poszczególne symbole oznaczają:
        Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
        podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia
        oznacza ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci
        dystrybucyjnej elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii
        elektrycznej wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
        Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
        sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    Art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE:
      1. W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
        odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
        której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
        kalendarzowego i stanowi iloczyn:

      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
        w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
      2. W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz
        pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i
        wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024
        r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest
        wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących
        iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
        niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4c ust. 1-6 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.

      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
    Art. 40 ust. 1 - 1aa ustawy o OZE:
      1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42
      ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
        1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
        rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
        prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
        odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej
        lub umowy sprzedaży.
      1aa. Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także sprzedawca
      zobowiązany.
    W zakresie, w jakim powołane przepisy dotyczą prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, weszły w życie 2 lipca 2024 r.
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Inwestując w odnawialne źródła energii, dokonali Państwo - na obiektach
    (świetlicach gminnych), które stanowią Państwa własność montażu instalacji
    fotowoltaicznych. W związku z uruchomieniem Instalacji na Obiektach i wytwarzaniem
    energii elektrycznej, posiadają Państwo status prosumenta energii odnawialnej.
    Zawarli Państwo z A Obrót S.A. umowy, których przedmiotem jest świadczenie przez A
    na Państwa rzecz usługi kompleksowej, polegającej na: a) sprzedaży energii elektrycznej
    wraz z zapewnieniem usług jej dystrybucji, b) rozliczaniu energii elektrycznej
    wprowadzonej przez Państwa (jako Prosumenta) do sieci OSD, wytworzonej w
    Mikroinstalacji wraz z zapewnieniem usługi odbioru i przesyłania tej energii
    elektrycznej. Umowy zakładają oparcie Państwa rozliczeń z A na systemie
    wartościowego rozliczenia energii wyprodukowanej przez prosumenta w oparciu o
    wartość energii ustaloną docelowo wg ceny z Rynku Dnia Następnego (RDN), tj. oparcie
    na systemie net-billing.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy w związku z wprowadzaniem przez Państwa do
    sieci elektroenergetycznej wyprodukowanej dzięki Instalacjom energii elektrycznej działają
    Państwo jako podatnik podatku VAT.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej
    (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za
    wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów na
    zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE,
    gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność
    gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający
    z ustawy Prawo przedsiębiorców.

    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C-219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność
    odpłatną. Jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest
    „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność
    oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
    jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w
    sprawie C#219/12.
    W okolicznościach analizowanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa w związku
    z tą dostawą należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie występuje wyłączenie jednostki
    samorządu terytorialnego z grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy –
    dokonują bowiem Państwo dostawy energii elektrycznej wytworzonej w Instalacjach nie
    jako organ władzy publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej z
    dostawcą energii elektrycznej. W konsekwencji, gdy wprowadzają Państwo do sieci
    energię elektryczną, podlegającą rozliczeniu w systemie net-billing, dokonują Państwo na
    rzecz sprzedawcy energii elektrycznej dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    o VAT, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą określenia podstawy opodatkowania dla energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci zgromadzonej na koncie prosumenta.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii

    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn
    sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t)
    składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b ust. 6 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca
    kalendarzowego.
    Natomiast gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej
    lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość tej energii jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów
    (wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
    miesiącu) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez tego prosumenta – oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartość ujemną oraz rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa
    w art. 4b ust. 4 ustawy o OZE. Należy zaznaczyć, że w sytuacji, gdy wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), a prosument nie jest
    jednocześnie prosumentem zbiorowym ani wirtualnym, przyjmuje się cenę równą zero.
    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty
    należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    określając ją jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej
    ceny energii elektrycznej. Kwotę tą należy uznać za należne Państwu (tj. prosumentowi)
    wynagrodzenie za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.

    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Podstawę opodatkowania u Państwa – prosumenta energii odnawialnej – dla
    wprowadzonej do sieci energetycznej energii elektrycznej, która jest wyprodukowana za
    pomocą Instalacji, stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci przez Państwa po zbilansowaniu międzyfazowym i rynkowej ceny
    energii elektrycznej. Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu
    międzyfazowym i ceny rynkowej) – jak stwierdzono powyżej - jest wartością należną
    Państwu z tytułu rozliczenia wytworzonej energii elektrycznej w Instalacjach, obejmującą
    całość należnego Państwu świadczenia od przedsiębiorstwa energetycznego, którą – w
    celu określenia podstawy opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę występującego
    dla tej dostawy podatku należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę
    brutto z tytułu rozliczenia przez Państwa wytworzonej w Instalacjach energii elektrycznej,
    to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również momentu powstania obowiązku podatkowego w
    opisanej we wniosku sytuacji.
    Art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu
    za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien
    być rozliczony za ten okres.
    Art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplne lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    Art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Art. 106b ust. 1 ustawy:
        Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności – w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    W przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz innego podatnika podatku VAT,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, zaś faktura powinna być
    wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji, gdy podatnik nie
    wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem - obowiązek podatkowy
    powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w przypadku gdy nie określono
    takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że w tym przypadku przez „termin płatności” rozumie się
    termin płatności za dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Zgodnie z § 1 ust. 2 Warunków są Państwo rozliczani za świadczoną usługę dystrybucji
    energii elektrycznej / sprzedaż energii elektrycznej w 1 miesięcznym okresie
    rozliczeniowym, natomiast płatności ustala się w okresach 1-miesięcznych. Z powyższego
    wynika, że faktury wystawiane są za okresy miesięczne. W Umowach nie ma natomiast
    zapisów wprost odnoszących się do terminów wystawiania faktur przez Państwa.
    Wskazali Państwo, że same Umowy nie regulują w jakich terminach następuje wzajemne
    potrącenie / kompensata / rozliczenie należności (poza terminem, o którym mowa w § 6
    ust. 2 Warunków, zgodnie z którym „w przypadku zaistnienia konieczności korygowania
    rozliczeń, Sprzedawca wystawi fakturę VAT – korekta z terminem płatności 14 dni od daty
    wystawienia”), natomiast terminy te Państwa zdaniem każdorazowo odzwierciedla
    wystawiana przez A. faktura oraz załączona do niej specyfikacja. Wzajemne potrącenie
    następuje zatem w terminie ukształtowania się należności obu stron i jest wyrażone w
    treści ww. faktur.
    Jak wynika z treści wniosku i przykładowej faktury, w dokumencie tym został wskazany
    termin płatności przez Państwa na rzecz A za pobranie przez Państwa w danym okresie

    energii elektrycznej. Ze specyfikacji wynika natomiast o jaką kwotę depozytu została
    pomniejszona kwota do zapłaty oraz jaka kwota została zapisana na depozyt, do
    rozliczenia w przyszłych okresach rozliczeniowych.
    Przedstawiony model rozliczeń między stronami wskazuje więc na stosowanie
    kompensaty wzajemnych zobowiązań i należności z tytułu dostaw energii z
    przedsiębiorstwem energetycznym. Wartość energii wykazywana jest w formie depozytu
    na Państwa koncie i na otrzymywanej z przedsiębiorstwa energetycznego fakturze oraz
    specyfikacji do faktury, wskazującej szczegółowe rozliczenie należności za energię
    elektryczną.
    Obowiązek podatkowy dla dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa jako
    prosumenta powstaje zatem zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7
    ustawy. Dla dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa obowiązek podatkowy
    wiąże się z chwilą wystawienia przez Państwa faktury, a w związku z tym, że nie określono
    takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności za dostawę energii elektrycznej
    wprowadzonej przez Państwa do sieci.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.