Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.857.2024.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Uznanie wniesienia w formie aportu koparko; ładowarki do
Spółki za czynność pozostającą poza zakresem opodatkowania
VAT, brak obowiązku wystawiania faktury VAT na Spółkę w
związku z wniesieniem w formie aportu koparko; ładowarki.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dokumentowanie
faktura
organ-organ władzy publicznej
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że stanowisko Państwa Gminy w sprawie oceny skutków podatkowych
    opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 października 2024 r. wpłynął wniosek Państwa Gminy z 22 października 2024 r., o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
    - uznania wniesienia w formie aportu koparko-ładowarki do Spółki za czynność
      pozostającą poza zakresem opodatkowania VAT,
    - braku obowiązku wystawiania faktury VAT na Spółkę w związku z wniesieniem w formie
      aportu koparko-ładowarki.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 18 grudnia 2024 r. (data wpływu 18 grudnia 2024 r.), w
    którym wskazali Państwo, że wniosek dotyczy wyłączenie zdarzenia przyszłego.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1.
    Gmina A o statusie miejskim (dalej: Wnioskodawca lub Gmina) jest zarejestrowanym,
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Gmina realizuje zadania
    publiczne na podstawie ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.

    U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm.). Zasadniczo, zadania te wykonywane są przez Gminę w
    ramach reżimu publicznoprawnego. Jednocześnie, Wnioskodawca wykonuje czynności w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    VAT. W związku z tymi czynnościami, Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku VAT.
    2.
    Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty
    należy do zadań własnych gminy. Jednym z takich zadań są sprawy gminnych dróg, ulic,
    mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy).
    W celu realizacji ww. zadania własnego w zakresie dróg gminnych, Gmina zakupiła
    koparko-ładowarkę kołową (marka ..., rok produkcji 2003). Koparko-ładowarka została
    zakupiona na potrzeby Referatu Drogowego. Referat Drogowy wykorzystywał koparko-
    ładowarkę do wykonywania bieżących napraw i remontów dróg gminnych oraz w części
    do zadań inwestycyjnych na drogach wyłącznie gminnych (np. budowa nowego chodnika
    czy parkingu).
    Z uwagi na wykorzystywanie koparko-ładowarki wyłącznie do czynności będących poza
    zakresem opodatkowania podatkiem VAT (tj. wyłącznie do zadań bieżących i
    inwestycyjnych w zakresie dróg gminnych), Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia
    VAT naliczonego od wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją koparko-ładowarki.
    Gmina nie dokonywała zatem odliczeń VAT naliczonego od wydatków związanych z
    nabyciem koparko-ładowarki oraz wydatków związanych z bieżącym wykorzystywaniem
    koparko-ładowarki (tj. wydatków w zakresie paliwa, części zamiennych, serwisu i innych).
    Koparko-ładowarka nie była wykorzystywana do czynności zwolnionych z VAT.
    3.
    Gmina zamierza wnieść koparko-ładowarkę jako wkład niepieniężny (aport) do spółki
    komunalnej, w której posiada 100% udziałów, tj. do spółki B w ... (dalej: Spółka). Spółka
    prowadzi działalność gospodarczą z zakresu użyteczności publicznej, w szczególności w
    zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków.
    W Spółce koparko-ładowarka będzie wykorzystywana m.in. do remontów sieci
    wodociągowych i kanalizacyjnych, do budowy przyłączy wod-kan do nieruchomości
    stanowiących własność przeróżnych podmiotów oraz może być wynajmowana wraz z
    operatorem koparki dla różnych podmiotów.
    Wątpliwości Gminy dotyczą opodatkowania podatkiem VAT czynności wniesienia aportu
    do Spółki.
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym aport koparko-ładowarki
    dokonywany przez Gminę do Spółki będzie czynnością pozostającą poza zakresem
    opodatkowania VAT?
    2. Czy Gmina ma obowiązek wystawić fakturę VAT na Spółkę w związku z aportem koparko-
    ładowarki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:

    W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym aport koparko-ładowarki
    dokonywany przez Gminę do Spółki będzie czynnością pozostającą poza zakresem
    opodatkowania VAT.
    Gmina nie powinna wystawiać faktury VAT na Spółkę w związku z aportem koparko-
    ładowarki.
    Poniżej Gmina przedstawia szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska.
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów. Przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podmiot działający w charakterze podatnika VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wskazane stanowisko zostało przedstawione przykładowo:
    - w interpretacji indywidualnej z 5 grudnia 2018 r. (nr 0113-KDIPT1-2.4012.725.2018.1.
      AJB), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS lub Organ) wskazał,
      że: „Z opisu sprawy wynika, że Gmina ma zamiar sprzedać wóz strażacki na złom na
      podstawie umowy sprzedaży i wystawić fakturę dokumentującą czynność
      niepodlegającą podatkowi od towarów i usług. Pojazd był wykorzystywany przez OSP
      do ochrony przeciwpożarowej. Przy nabyciu ww. samochodu Gminie nie przysługiwało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i pojazd
      był wykorzystywany wyłącznie do czynności z zakresu zadań publicznych dotyczących
      ochrony przeciwpożarowej (akcje ratowniczo-gaśnicze), nałożonych odrębnymi
      przepisami. Samochód jest własnością Gminy od 1991 r., członkowie OSP korzystali
      nieodpłatnie z ww. samochodu do prowadzenia akcji ratowniczo-gaśniczych.
      Samochód był wykorzystywany wyłącznie na cele ochrony przeciwpożarowej czyli
      działalność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Przedstawione
      okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów pozwalają stwierdzić, że skoro wóz
      strażacki nie został nabyty na potrzeby działalności gospodarczej w rozumieniu
      ustawy, lecz jako służący do wykonywania działalności publicznoprawnej, to
      Wnioskodawca sprzedając ww. wóz nie będzie działał dla tej czynności w charakterze
      podatnika. Sprzedaży przedmiotowego wozu strażackiego, wykorzystywanego w
      ramach władztwa publicznego Gminy nie sposób traktować w kategorii działalności
      gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że sprzedaż ww.
      wozu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.”;
    - w interpretacji indywidualnej z 7 grudnia 2022 r. (nr 0112-KDIL3.4012.415.2022.1.MC), w
      której Organ wskazał, iż: „Transakcja sprzedaży samochodu strażackiego
      wykorzystywanego do działalności wynikającej z zadań własnych, nałożonych
      odrębnymi przepisami, realizowanych w ramach reżimu publicznoprawnego,
      pozostaje poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Taka czynność
      zrealizowana będzie przez Państwo poza zakresem działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że sprzedaż ww. samochodu nie będzie
      podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Podsumowując, sprzedaż przez Państwa
      samochodu strażackiego, o którym mowa we wniosku, służącego wyłącznie celom

      statutowym, tj. bezpieczeństwu przeciwpożarowemu, zrealizowana będzie przez
      Państwo poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i
      nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT”;
    - w interpretacji indywidualnej z 28 czerwca 2021 r. (nr 0111-KDIB3-2.4012.312.2021.1.
      KK), w której Organ wskazał, iż: „Analiza okoliczności sprawy na tle przywołanych
      przepisów pozwala stwierdzić, że skoro 14 szt. maszyn do szycia, pawilon
      wystawienniczy oraz 40 kompletów stolików z dwoma ławami nie zostały nabyte na
      potrzeby działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, lecz wyłącznie do celów
      niekomercyjnych i wykorzystywane były podczas organizacji wydarzeń i warsztatów na
      terenie Gminy, a więc do realizacji jej zadań własnych, czyli do wykonywania
      działalności publiczno-prawnej i Wnioskodawcy przy nabyciu tego sprzętu nie
      przysługiwało prawo do odliczenia VAT, to Wnioskodawca sprzedając ww. sprzęt nie
      działa dla tej czynności "w charakterze podatnika". Sprzedaży przedmiotowego
      sprzętu, wykorzystywanego do wykonywania zadań publicznych nie sposób traktować
      w kategorii działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
      od towarów i usług. Oznacza to, że sprzedaż 14 szt. maszyn do szycia, pawilonu
      wystawienniczego oraz 40 kompletów stolików z dwoma ławami nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy,
      w myśl którego sprzedaż przedmiotowych środków trwałych nie podlega
      opodatkowaniu VAT, jest prawidłowe”.
    Co prawda wskazane interpretacje indywidualne dotyczyły transakcji sprzedaży (a w
    analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, planowaną transakcją jest
    wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki), tym niemniej, argumentacja w nich
    wskazana powinna również znaleźć zastosowanie w przypadku aportu. W wyniku aportu
    prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przechodzi bowiem na spółkę/podmiot
    do którego wnoszony jest aport, a zatem transakcja ta stanowi - na gruncie podatku VAT -
    sprzedaż (dostawę towarów).
    Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym aport koparko-ładowarki dokonywany przez Gminę do Spółki będzie
    czynnością pozostającą poza zakresem opodatkowania VAT. Przy nabyciu koparko-
    ładowarki Gminie nie przysługiwało bowiem prawo do odliczenia VAT naliczonego.
    Koparko-ładowarka była - przez cały okres jej posiadania przez Gminę - wykorzystywana
    wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu dróg gminnych. Gmina nie
    dokonywała odliczeń VAT naliczonego od wydatków związanych z nabyciem i
    korzystaniem z koparko-ładowarki. W konsekwencji, dla transakcji wniesienia koparko-
    ładowarki aportem do Spółki, Gmina nie działa w charakterze podatnika VAT. Aport będzie
    zatem czynnością pozostającą poza zakresie opodatkowania podatkiem VAT.
    Ad. 2
    Ponieważ - w opinii Wnioskodawcy - aport koparko-ładowarki nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT (pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT), czynność ta
    nie powinna być dokumentowana fakturą VAT.
    Zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług, faktura VAT jest dokumentem
    zarezerwowanym do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Zgodnie z
    art. 106b ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2 ustawy o VAT, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
      podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
      osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
      z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z pewnymi wyjątkami.
    Ze wskazanego przepisu wynika, że fakturę VAT wystawia podatnik przy wykonywaniu
    czynności podlegającej opodatkowaniu VAT. Ponieważ w analizowanej sytuacji Gmina nie
    będzie występować w charakterze podatnika VAT, wniesienie aportu nie powinna być
    dokumentowana fakturą VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła we wniosku Państwa Gmina jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez pojęcie sprzedaży, rozumie się zarówno odpłatną dostawę towarów, jak i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
      wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika działającego w takim
    charakterze.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy
    publicznej podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za
    podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z
    kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:
    - dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,
    - odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na
      te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.
    Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy,
    gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas
    wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy
    władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Powołany wyżej przepis art. 15 ust. 6 ustawy, jak i cytowany przepis Dyrektywy, wyłączają
    z opodatkowania organy podlegające prawu publicznemu, jeżeli prowadzą daną
    działalność jako organy publiczne, nawet wtedy, gdy pobierają z tytułu tej działalności
    wynagrodzenie. Czynności, w których organy te uczestniczą jako organy publiczne, to
    określone prawem czynności wykonywane w interesie publicznym. Zatem czynności, w
    stosunku do których organy publiczne nie są traktowane jako podatnicy, to czynności
    wykonywane przez nie w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych, a także czynności, do których wykonywania są uprawnione wyłącznie
    organy publiczne.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, organy oraz urzędy publiczne generalnie są
    uznawane za podatników. Dotyczy to jednakże tylko tej sfery, w której faktycznie
    występuje konsumpcja oraz gdzie podmioty te mogą konkurować z podmiotami prawa
    prywatnego.

    Kryterium decydującym o uznaniu organu władzy publicznej za podatnika podatku od
    towarów i usług jest zachowywanie się nie jak organ władzy, lecz jak podmiot gospodarczy
    (przedsiębiorca) w stosunku do określonych transakcji lub czynności. Szczególnie jest to
    uzasadnione w tych przypadkach, gdzie identyczne czynności lub bardzo zbliżone
    czynności bądź też transakcje mogą być wykonywane przez podmioty prywatne (np.
    przedsiębiorców).
    Pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności
    podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by
    w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności
    opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie
    gminnym.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności
    podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w
    perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych
    potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że w ocenie tut.
    organu, każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną
    odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy
    uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej,
    które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.
    Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami,
    realizowane ramach reżimu publicznoprawnego, pozostają poza zakresem ustawy o
    podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez gminę poza zakresem
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te
    czynności nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15
    ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu wskazania wymaga, że w postanowieniu z 20 marca 2014 r. w sprawie C-72
    /13 Gmina Wrocław przeciwko Ministrowi Finansów, Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej orzekł, że:
      „(...) dyrektywę 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się
      ona opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji takich jak te zamierzone przez Gminę
      Wrocław, o ile sąd odsyłający stwierdzi, iż transakcje te stanowią działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy oraz iż nie są wykonywane
      przez rzeczoną gminę w charakterze organu władzy publicznej w rozumieniu art. 13
      ust. 1 akapit pierwszy owej dyrektywy. Jeśli jednak należałoby uznać te transakcje za
      wykonywane przez wspomnianą gminę działającą w charakterze organu władzy
      publicznej, przepisy dyrektywy 2006/112 nie sprzeciwiałyby się ich opodatkowaniu,
      gdyby sąd odsyłający stwierdził, że ich zwolnienie mogłoby prowadzić do znaczących
      zakłóceń konkurencji w rozumieniu art. 13 ust. 2 tej dyrektywy”.

    W świetle powołanych unormowań, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki
    podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Mając na względzie powyższe należy każdorazowo badać, czy sprzedaż majątku jednostki
    samorządu terytorialnego podlega wyłączeniu z VAT. Przy czym w każdym przypadku
    konieczna jest ocena spełniania przesłanek art. 9 i 13 dyrektywy 2006/112/WE
    (odpowiednio art. 15 ustawy o VAT) w konkretnych okolicznościach faktycznych sprawy.
    Przenosząc zatem powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy w pierwszej kolejności
    ustalić czy dokonując wniesienia w formie aportu koparko-ładowarki do Spółki będą
    działali Państwo charakterze podatnika VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwa Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Gmina realizuje zadania publiczne na podstawie ustawy z 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zadania te wykonywane są przez Gminę w
    ramach reżimu publicznoprawnego. W celu realizacji zadania własnego w zakresie dróg
    gminnych, Gmina zakupiła koparko-ładowarkę kołową. Koparko-ładowarka została
    zakupiona na potrzeby Referatu Drogowego. Referat Drogowy wykorzystywał koparko-
    ładowarkę do wykonywania bieżących napraw i remontów dróg gminnych oraz w części
    do zadań inwestycyjnych na drogach wyłącznie gminnych (np. budowa nowego chodnika
    czy parkingu). Z uwagi na wykorzystywanie koparko-ładowarki wyłącznie do czynności
    będących poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, Gminie nie przysługiwało prawo
    do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją
    koparko-ładowarki. Gmina nie dokonywała zatem odliczeń VAT naliczonego od wydatków
    związanych z nabyciem koparko-ładowarki oraz wydatków związanych z bieżącym
    wykorzystywaniem koparko-ładowarki. Gmina zamierza wnieść koparko-ładowarkę jako
    wkład niepieniężny (aport) do spółki komunalnej, w której posiada 100% udziałów.
    Przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prowadzą do
    stwierdzenia, że skoro koparko-ładowarka, mająca być przedmiotem wniesienia w formie
    aportu do Spółki, wykorzystywana była przez Państwa wyłącznie do realizacji ww. zadania
    własnego i nie dokonywali Państwo odliczenia podatku naliczonego, gdyż takie prawo
    Państwu nie przysługiwało, to w odniesieniu do czynności wniesienia w formie aportu
    koparko-ładowarki do Spółki nie będą działali Państwo dla tej czynności w charakterze
    podatnika. Transakcja wniesienia w formie aportu koparko-ładowarki do Spółki,
    wykorzystywanej do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT -
    wynikającej z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowanych w
    ramach reżimu publicznoprawnego, będzie pozostawała poza zakresem ustawy o podatku
    od towarów i usług. Czynność ta będzie bowiem realizowana przez Państwa poza
    zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że
    wniesienia w formie aportu koparko-ładowarki do Spółki, wykorzystywanej do działalności
    niepodlegającej VAT, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podsumowując stwierdzam, że w odniesieniu do wniesienia w formie aportu koparko-
    ładowarki do Spółki nie będą działali Państwo w charakterze podatnika podatku VAT, w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W tym zakresie będą Państwo objęci regulacją przepisu
    art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym wniesienia w formie aportu koparko-ładowarki do Spółki
    będzie stanowiło czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się natomiast do kwestii obowiązku wystawienia faktury VAT na Spółkę w
    związku z wniesieniem w formie aportu koparko-ładowarki, należy zauważyć, że definicja
    faktury została określona w art. 2 pkt 31 ustawy, w myśl którego:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Zgodnie z dyspozycją art. 106a ustawy:

      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:
        1) sprzedaży, z wyjątkiem:
          a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
            usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku
            należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez
            usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub
            dokonującego dostawy towarów,
          b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w
            dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim
            identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo
            członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;
        2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
        posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe
        miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te
        czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności
        gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
        posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe
        miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
        miejscem świadczenia jest terytorium:
          a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
            zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca
            i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego
            nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
          b) państwa trzeciego;
        3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych,
        o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników
        zidentyfikowanych na potrzeby tych procedur, dla których państwem
        członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest
        Rzeczpospolita Polska;
        4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze
        szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników
        zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem
        członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest
        Rzeczpospolita Polska.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
        1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
          106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
          podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
          rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
        2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
          korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
        3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
          wskazany w pkt 1;
        4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności,
          o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
          a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
          b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
            ust. 5 pkt 4,
          c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art.
            19a ust. 1b.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:

      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W świetle art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
    1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
          a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
          b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
    1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa
      w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
          a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust.
            1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
          b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
      – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura VAT dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Natomiast w niniejszej sprawie – jak rozstrzygnięto powyżej – Państwa Gmina z tytułu
    wniesienia w formie aportu koparko-ładowarki do Spółki nie będzie działała w charakterze
    podatnika podatku VAT, a czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem. Zatem skoro wniesienie w formie aportu koparko-ładowarki do Spółki będzie
    czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to nie będzie
    podstaw dla udokumentowania go na zasadach określonych w art. 106b ustawy, czyli za
    pomocą faktury.
    Podsumowując, wniesienie w formie aportu koparko-ładowarki do Spółki będzie
    czynnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, Państwa Gmina nie
    będzie zobowiązana do wystawienia faktury dokumentującej dokonanie tej czynności.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 i nr 2
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które przedstawiła Państwa Gmina i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, ile rzeczywisty
    stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem

    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa Gminę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Państwa Gminy
    będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i Państwa Gmina zastosuje się
    do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.