Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-434/11/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-07-28
Teza: Jakie są skutki podatkowe dofinansowania pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku inspektora ds. obsługi sekretariatu szkolenia w zakresie zarządzania nieruchomościami?
Słowa kluczowe: kwalifikacje-kwalifikacje zawodowe; kwalifikacje-podnoszenie kwalifikacji; pracownik; przychód-przychód ze stosunku pracy; szkolenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2011r. (data wpływu do tut. Biura – 19 kwietnia 2011r.), uzupełnionym w dniu 22 czerwca 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych dofinansowania przez pracodawcę wydatków poniesionych przez pracownika na podnoszenie kwalifikacji – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 kwietnia 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych dofinansowania przez pracodawcę wydatków poniesionych przez pracownika na podnoszenie kwalifikacji.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 10 czerwca 2011r. Znak: IBPB II/1/415-434/11/MK wezwano wnioskodawczynię do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono w dniu 22 czerwca 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest zatrudniona w Spółdzielni Mieszkaniowej. W 2010r. odbyła szkolenie w zakresie zarządzania nieruchomościami. Szkolenie prowadziła placówka nieposiadająca akredytacji. Wnioskodawczyni pokryła koszt szkolenia w wysokości 2.500 zł. Pracodawca zobowiązał się dofinansować to szkolenie w wysokości 1/2 wymaganej opłaty, tj. 1.250 zł. W dniu 19 maja 2010r. została podpisana umowa określająca prawa i obowiązki w związku z podnoszeniem przez pracownika kwalifikacji. Pieniądze zostały wypłacone w kasie spółdzielni w wysokości 1.250 zł, ale 28 maja 2010r. przy wypłacie wynagrodzenia został potrącony podatek w wysokości 18% od kwoty dofinansowania, tj. od 1.250 zł. Księgowość pracodawcy potraktowała to dofinansowanie jako przychód pracownika, od którego został potrącony podatek.

Z uzupełnienia wniosku z dnia 17 czerwca 2011r., które wpłynęło do tut. Biura w dniu 22 czerwca 2011r. wynika, iż:

*   w 2010r. wnioskodawczyni była zatrudniona na stanowisku inspektora ds. obsługi sekretariatu,
*   szkolenie w zakresie zarządzania nieruchomościami nie było niezbędne do wykonywania powierzonych wnioskodawczyni zadań, natomiast szkolenie to podniosło jej kwalifikacje i jest pomocne w pracy w Spółdzielni Mieszkaniowej,
*   wnioskodawczyni nie została skierowana na szkolenie przez zakład pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy pracodawca słusznie potrącił ten podatek?
2.  Czy wnioskodawczyni może się starać o odzyskanie tego podatku i w jaki sposób?

Zdaniem wnioskodawczyni, to dofinansowanie nie powinno być potraktowane jako przychód pracownika. Ponieważ był to okres przejściowy (od 11 kwietnia do 15 lipca 2010r.), to kwota dofinansowania do szkolenia, które podnosi kwalifikacje zawodowe wnioskodawczyni, powinna być wolna od podatku zgodnie z ustawą z dnia 20 maja 2010r. – art. 3.

Według wnioskodawczyni kwota dofinansowania powinna być wolna od podatku w myśl art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ był to okres przejściowy, więc powinny być stosowane przepisy obowiązujące przed 11 kwietnia 2010r.

Z uzupełnienia wniosku z dnia 17 czerwca 2011r., które wpłynęło do tut. Biura w dniu 22 czerwca 2011r. wynika, iż wnioskodawczyni wydaje się, że jeśli niesłusznie został potrącony ten podatek przez pracodawcę, to może starać się o odzyskanie podatku poprzez wykonanie korekty podatku dochodowego za 2010r. przez zakład pracy.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2010r. Dz. U. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 lipca 2010r., wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych, zgodnie z odrębnymi przepisami, przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymanych za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszącym kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych.

Użyte w cytowanym powyżej przepisie sformułowanie „odrębne przepisy" obejmuje cały szereg aktów prawnych, z których wynika prawo pracownika do otrzymania od pracodawcy świadczeń w związku z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego.

Do odrębnych przepisów (z uwagi na brak uregulowań w tym zakresie w przepisach szczególnych), należało zaliczyć ustawę z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) wraz z aktami wykonawczymi do tej ustawy. Możliwość przyznania pracownikowi dodatkowych świadczeń w związku z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych regulowało rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. Nr 103, poz. 472 ze zm.) oraz związane z nim rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 03 lutego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216).

Warunkiem zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy było to, aby świadczenie zostało przyznane pracownikowi zgodnie z odrębnymi przepisami, dotyczyło podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego oraz było przyznane osobie zatrudnionej na podstawie stosunku pracy lub stosunków pokrewnych.

Należy zaznaczyć, iż na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 marca 2009r. (sygn. akt K 28/08) stwierdzającego niezgodność art. 103 ustawy Kodeks pracy z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 02 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), z dniem 11 kwietnia 2010 r. straciło moc wydane na jego podstawie rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych.

Jednakże w dniu 16 lipca 2010r. weszła w życie ustawa z dnia 20 maja 2010r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 105 poz. 655).

W art. 1 ww. ustawy wskazano, iż w Kodeksie pracy po art. 103 (który utracił moc) dodaje się art. 1031-1036.

W myśl art. 1031 § 1 Kodeksu pracy przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą.

Ww. ustawa w art. 2 nadała również nowe brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego.

Z kolei w art. 3 ustawy zmieniającej wskazano, iż do pracowników, którzy rozpoczęli podnoszenie kwalifikacji zawodowych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. przed dniem 16 lipca 2010r.), stosuje się przepisy regulujące zasady i warunki podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez pracowników, obowiązujące przed dniem 11 kwietnia 2010r.

Zatem w takich przypadkach stosuje się przepisy regulujące zasady i warunki podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez pracowników, obowiązujące przed utratą mocy art. 103 Kodeksu pracy oraz wydanego na jego podstawie ww. rozporządzenia. Dotyczy to zarówno kwestii podnoszenia kwalifikacji przed dniem 11 kwietnia 2010r., jak i od dnia 11 kwietnia 2010r. do dnia 15 lipca 2010r.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawczyni jest zatrudniona w Spółdzielni Mieszkaniowej. W 2010r. odbyła szkolenie w zakresie zarządzania nieruchomościami. Szkolenie to prowadziła placówka nieposiadająca akredytacji. Wnioskodawczyni pokryła koszt szkolenia w wysokości 2.500 zł. Pracodawca zobowiązał się dofinansować to szkolenie w wysokości 1/2 wymaganej opłaty, tj. 1.250 zł. W dniu 19 maja 2010r. została podpisana umowa określająca prawa i obowiązki w związku z podnoszeniem przez pracownika kwalifikacji. Pieniądze zostały wypłacone w kasie spółdzielni w wysokości 1.250 zł, ale 28 maja 2010r. przy wypłacie wynagrodzenia został potrącony podatek w wysokości 18% od kwoty dofinansowania, tj. od 1.250 zł.

Z uzupełnienia wniosku wynika, iż w 2010r. wnioskodawczyni była zatrudniona na stanowisku inspektora ds. obsługi sekretariatu, szkolenie w zakresie zarządzania nieruchomościami nie było niezbędne do wykonywania powierzonych jej zadań, natomiast szkolenie to podniosło kwalifikacje wnioskodawczyni i jest pomocne w pracy w Spółdzielni Mieszkaniowej; wnioskodawczyni nie została skierowana na szkolenie przez zakład pracy.

Z uwagi na powyższe, stwierdzić należy, iż związku z brzmieniem przepisu art. 3 ustawy zmieniającej, tj. z dnia 20 maja 2010r., w przedmiotowym przypadku należy przywołać przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 03 lutego 2006r. oraz Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. oraz art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 lipca 2010r.

W treści ww. art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest mowa między innymi o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych. Według Słownika Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN SA (Warszawa 1997-2011):

*   zawód – to wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych,
*   kwalifikacje – to wykształcenie i uzdolnienia potrzebne do pełnienia jakiejś funkcji lub wykonywania jakiegoś zawodu.

Z przepisu § 11 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. wynika, iż pracownikowi podejmującemu naukę w formach pozaszkolnych bez skierowania może być udzielony urlop bezpłatny i zwolnienie z części dnia pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia w wymiarze ustalonym na zasadzie porozumienia między zakładem pracy i pracownikiem. Przepis § 5 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

W przypadku doskonalenia zawodowego pracownika wyróżnić można sytuacje gdy szkolenia są niezbędne dla wykonywania obowiązków zawodowych pracownika w firmie na danym stanowisku.

Aby więc mówić o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych, szkolenie w zakresie zarządzania nieruchomościami musiałoby być ściśle związane z zajęciem, które wnioskodawczyni – inspektor ds. obsługi sekretariatu w 2010r. wykonywała w ramach swoich obowiązków pracowniczych.

Zauważyć należy, iż wnioskodawczyni zatrudniona na stanowisku inspektora ds. obsługi sekretariatu w 2010r. nie wykonywała obowiązków związanych z zarządzaniem nieruchomościami. Nie była bowiem pracownicą zatrudnioną u pracodawcy na stanowisku zarządzającej nieruchomościami. Nie można zatem przyjąć, że poprzez zdobycie uprawnień do zarządzania nieruchomościami nastąpiło podwyższenie w 2010r. posiadanych przez wnioskodawczynię kwalifikacji w zakresie bycia inspektorem ds. obsługi sekretariatu. Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku wskazała, iż szkolenie nie było niezbędne do wykonywania powierzonych zadań.

Ponadto przepis § 11 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. nie przewidywał – w przypadku podjęcia przez pracownika nauki w formach pozaszkolnych bez skierowania – możliwości zwrotu przez pracodawcę kosztów uczestnictwa w szkoleniu (czy też jego dofinansowania). Na ww. szkolenie wnioskodawczyni nie została bowiem skierowana przez pracodawcę – Spółdzielnię Mieszkaniową.

W świetle powyższego dofinansowanie przez pracodawcę w 2010r. kosztów szkolenia w zakresie zarządzania nieruchomościami pod rządami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 15 lipca 2010r. stanowi dla wnioskodawczyni zatrudnionej na stanowisku inspektora ds. obsługi sekretariatu przychód ze stosunku pracy, gdyż szkolenie to, nie było niezbędne – jak sama wnioskodawczyni stwierdza w uzupełnieniu wniosku – do wykonywania powierzonych jej zadań (inspektora ds. obsługi sekretariatu). Zatem kwota dofinansowania przez pracodawcę ww. szkolenia nie jest dla wnioskodawczyni świadczeniem przyznanym przez pracodawcę na podnoszenie jej kwalifikacji zawodowych, w związku z czym kwota ta nie jest zwolniona z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do 15 lipca 2010r.) Dofinansowane to jest natomiast przychodem wnioskodawczyni ze stosunku pracy, o którym mowa w ww. art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego pracodawca – Spółdzielnia Mieszkaniowa obowiązana była w 2010r. do pobrania zaliczki na podatek dochodowy.

Cytowany art. 12 ust. 1 ww. ustawy zawiera przykładowe wyliczenie świadczeń stanowiących przychody ze stosunku pracy co oznacza, iż nie należy traktować go jako wyczerpującego katalogu rodzajów świadczeń zaliczanych do przychodów z tych tytułów. Świadczą o tym zwroty użyte w tym przepisie przez ustawodawcę: „\`(...)\`a w szczególności\`(...)\`” oraz „\`(...)\`i wszelkie inne kwoty\`(...)\`”. Dlatego, do przychodów określonych w tym przepisie należy zaliczyć również inne nie wymienione wprost w nim świadczenia, jeżeli uzyskiwane są przez pracownika w związku z wykonywaną przez niego pracą. Zatem właściwym jest stwierdzenie, że do przychodów wnioskodawczyni ze stosunku pracy należy również zaliczyć kwotę dofinansowania przez pracodawcę szkolenia w zakresie zarządzania nieruchomościami. Od kwoty tej pracodawca jako płatnik obowiązany był do poboru zaliczki na podatek dochodowy. W związku z czym brak jest przesłanek do podjęcia przez wnioskodawczynię starań o odzyskanie pobranej przez pracodawcę – Spółdzielnię Mieszkaniową zaliczki na podatek (podatku).

Wobec powyższego stanowisko wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.