Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.984.2024.1.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Brak zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług do dostawy nieruchomości.
Słowa kluczowe: gmina; grunty-dostawa gruntu; opodatkowanie; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że stanowisko Państwa w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 grudnia 2024 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług do
    dostawy nieruchomości opisanej we wniosku. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    Gmina jest właścicielem nieruchomości gruntowej niezabudowanej o numerze 1, ..., w
    obrębie..., numer księgi wieczystej... o powierzchni ...ha, stanowiącej (...). Gmina nabyła
    działkę w drodze komunalizacji w latach...
    Działka jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z
    przedmiotowym planem nieruchomość stanowi tereny rolnicze, oznaczone symbolem...
    Dla tych terenów ustalony został zakaz zabudowy, z wyłączeniem:
    - małych budynków gospodarczych (...) oraz
    - obiektów infrastruktury technicznej i drogowej.
    Grunt nie był wykorzystywany wyłącznie do czynności zwolnionych z VAT. Grunt stanowił
    majątek Gminy.
    Gmina zamierza dokonać zbycia przedmiotowej działki w przetargu (...).
    Wątpliwości Gminy dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia z podatku dla dostawy
    opisanej nieruchomości.

## Pytanie

Czy dostawa przez Gminę opisanej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Dostawa opisanej nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    W świetle art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT),
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Jednocześnie jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa
    w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
      takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za
      odszkodowanie;
    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
      podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
      jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Dodatkowo należy wskazać, że jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są
    osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Ponadto, w świetle art. 15 ust. 6 cyt. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że Gmina zbywając opisaną nieruchomość
    będzie działała jako podatnik VAT, dokonując odpłatnej dostawy towaru, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Przedmiotowa czynność będzie dokonywana na podstawie
    zawartej umowy cywilnoprawnej, a wynagrodzeniem Gminy będzie wartość otrzymana w
    pieniądzu.

    Wątpliwości Gminy dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia z VAT dla dokonywanej
    dostawy nieruchomości.
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Jednocześnie, jak stanowi art. 2 pkt 33 cyt. ustawy, przez tereny budowlane rozumie
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    W analizowanej sytuacji, przedmiotowe zwolnienie z podatku nie będzie miało
    zastosowania. Wprawdzie zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, opisany grunt stanowi tereny rolne. Jednakże dopuszczono możliwość
    zabudowy terenu m.in. małymi budynkami gospodarczymi (...). Tym samym, skoro istnieje
    możliwość posadowienia budynku na przedmiotowym gruncie, to w ocenie Gminy stanowi
    on tereny budowlane w rozumieniu ustawy o VAT.
    Tym samym, mając na uwadze powyższe, zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT, nie będzie miało zastosowania.
    Dodatkowo przeanalizować należy możliwość zastosowania zwolnienia z VAT, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W świetle tego przepisu, zwalnia się od podatku
    dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
    podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Skoro Gmina nie wykorzystywała przedmiotowej nieruchomości wyłącznie do czynności
    zwolnionych z VAT (jak wskazano, działka była w majątku Gminy i nie była wykorzystywana
    do żadnych czynności), tym samym, przesłanki zastosowania zwolnienia z VAT, o których
    mowa w powołanej regulacji nie zostały spełnione.
    Dostawa opisanej nieruchomości, nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia
    8 listopada 2024 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.462.2024.3.J, w której wskazano, że
    „Natomiast działka nr 2 w części obejmującej tereny określone w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako teren z możliwością zabudowy budynkami
    służącymi do obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych
    oraz w gospodarstwach leśnych i rybackich, z wykluczeniem budynków mieszkalnych (RU)
    stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, ponieważ przeznaczona jest
    w ww. części pod zabudowę. Tym samym sprzedaż 20 ha z działki nr 2 obejmującą ww.
    część nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT”.
    Podobne podejście zostało przedstawione m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 14
    lutego 2023 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.493.2022.3.MBN, zgodnie z którą „Natomiast dla
    terenu oznaczonego symbolem RP/MR, przewidziane są parametry zabudowy, np.: cechy
    charakterystyczne, wysokość budynków i nachylenie dachów. Powyższe zapisy planu
    zagospodarowania przestrzennego określają zatem jak mają wyglądać budynki,
    wchodzące w skład zabudowy siedliskowej oraz gdzie mogą być one zlokalizowane w
    obrębie wydzielonej liniami rozgraniczającymi części działki nr (...), oznaczonej symbolem
    RP/MR. Tym samym, dla ww. działek, na wydzielonej liniami rozgraniczającymi i
    oznaczonej symbolem RP/ MR jako tereny upraw rolniczych z dopuszczeniem zabudowy
    siedliskowej, jest możliwość ich zabudowy. Skoro jest możliwość zabudowy, to należy
    uznać, że ta część działek jest terenem przeznaczonym pod budowę, spełniającym

    definicję terenu budowlanego, opisanego w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W związku z tym,
    należy uznać, że dla tej części przedmiotowych działek, nie ma zastosowania zwolnienie, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy”.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, dostawa opisanej nieruchomości nie będzie
    korzystała ze zwolnienia z VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
    1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
      takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za
      odszkodowanie;
    2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o
      podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
    3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
      jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
    4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
    5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
    6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
    7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość spełnia definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
      umów cywilnoprawnych.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że Państwo dokonując sprzedaży nieruchomości –
    tj. czynności wykonywanej na podstawie umowy cywilnoprawnej – wystąpią w charakterze
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W związku z tym,
    sprzedaż nieruchomości gruntowej będzie podlegała opodatkowaniu, zgodnie z regulacją
    zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania

    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, które stanowią tereny
    budowlane. Z kolei, zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów), będących na przykład gruntami rolnymi, czy leśnymi.
    Należy ponadto zauważyć, że według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130, ze zm.):
    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
    gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych,
    morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych
    ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań
    własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
    2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
      w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego, miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” należy odwołać się do definicji
    zawartych w ustawie z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze
    zm.).
    Zgodnie z zapisem art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:

    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek,
    budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość
    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
    budowlanych.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany,
    który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród
    budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Jak stanowi art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany
    niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska,
    mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
    antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
    reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki,
    wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
    składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
    podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze,
    pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
    przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin
    wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne
    pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    W myśl art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym – należy przez to rozumieć obiekt
    budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga
    wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i
    trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w
    ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable
    zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz
    kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie
    stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
    Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury – należy przez to rozumieć
    niewielkie obiekty, a w szczególności:
    a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,
    b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,
    c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice,
      huśtawki, drabinki, śmietniki.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych – należy przez to rozumieć
    urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
    użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
    instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
    ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    W świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt budowlany to taki grunt, który objęty
    jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym określono dla
    niego funkcję „pod zabudowę”.
    W analizowanym przypadku, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego przedmiotowa nieruchomość stanowi tereny rolnicze, oznaczone (...). Dla
    tych terenów ustalony został zakaz zabudowy, z wyłączeniem:

    - małych budynków gospodarczych (...) oraz
    - obiektów infrastruktury technicznej i drogowej.
    Powyższe zapisy planu zagospodarowania przestrzennego określają zatem jak mają
    wyglądać budynki, wchodzące w skład zabudowy. Skoro zatem jest możliwość zabudowy,
    to należy uznać, że przedmiotowa działka jest terenem przeznaczonym pod zabudowę,
    spełniającym definicję terenu budowlanego, opisanego w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W
    związku z tym, należy uznać, że dla dostawy tej działki, nie będzie miało zastosowania
    zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, dla dostawy przedmiotowej działki,
    należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy tej działki na
    podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
      posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle

    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Z cytowanego wyroku wynika, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja
    sprzedaży w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali, nabyli działkę w drodze komunalizacji (...). W okolicznościach tej
    sprawy nie można mówić, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przy nabyciu ww. działki, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa
    nie była objęta tym podatkiem. Grunt nie był wykorzystywany wyłącznie do czynności
    zwolnionych z VAT.
    W związku z tym, sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, że nie
    zostały spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.
    Reasumując, stwierdzam, że sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 nie będzie korzysta ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy. Wobec powyższego
    sprzedaż działki nr 1 nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT,
    a zatem będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podatku od
    towarów i usług właściwej dla towaru będącego przedmiotem dostawy.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko, dotyczące braku zastosowania zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem VAT do dostawy opisanej nieruchomości, uznałem za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Państwa będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.