Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.654.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-07
Teza: Skutki podatkowe przewalutowania zobowiązań kredytowych
w ramach zawartej ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-przewalutowanie kredytu
obowiązek-obowiązek podatkowy
przewalutowanie
spłata
umowa-umowa o kredyt
zobowiązanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem (wpływ 27 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest polskim rezydentem podatkowym. W 2011 r. wspólnie ze swoją żoną
    zawarł z Bankiem (zwanym dalej „Bankiem”) umowę (zwaną dalej „Umową”) o kredyt
    zabezpieczony hipotecznie (zwany dalej „Kredytem”) na zakup i remont domu (zwanego
    dalej „Domem”), w którym Wnioskodawca mieszka przez kilkanaście lat, także w dniu
    złożenia niniejszego wniosku o wydanie interpretacji. Kredyty został udzielony na okres 30
    lat, jako denominowany w walucie obcej - frankach szwajcarskich (CHF). Wartość
    zadłużenia Wnioskodawcy z tytułu zaciągniętego Kredytu ustalona jest w walucie obcej.
    W 2006 r. Wnioskodawca także zawarł umowę kredytową na zakup i remont innej
    nieruchomości (mieszkania) w innym banku. Ten kredyt był również denominowany w
    walucie obcej (CHF). Po śmierci żony Wnioskodawcy w lutym 2023 r. połowa salda
    zadłużenia z tytułu tego kredytu została spłacona z jego ubezpieczenia, a pozostałą część
    bank umorzył w 2024 r.
    Wnioskodawca wniósł do Sądu pozew przeciw Bankowi w związku z zawartą w 2011 r.
    Umową. Obecnie Bank proponuje Wnioskodawcy zawrzeć ugodę z Bankiem (zwana dalej
    „Ugodą”). Na jej podstawie Wnioskodawca i Bank mają dokonać zmiany waluty zadłużenia
    określonej w Umowie, na walutę polską. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia
    mają przyjąć, iż Kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od
    daty zawarcia Umowy stanowił kredyt złotówkowy. Zatem to rozwiązanie zakłada
    konwersję waluty Kredytu na złotówki, tak jakby od początku był kredytem złotówkowym.
    W konsekwencji po zawarciu Ugody Kredyt przestanie podlegać denominacji w walucie
    obcej. Ugoda ma ustalić wyższe oprocentowanie Kredytu (w PLN) niż jest obecnie, gdy jest
    on denominowany w CHF. Obecnie kredyt jest niespłacony. W wyniku zawarcia Ugody
    znacząco zmniejszy się stan zadłużenia Wnioskodawcy z tytułu Kredytu wobec Banku.
    Propozycja Banku jest związana z prowadzonym przez Bank programem ugód dla
    kredytobiorców frankowych, który ma na celu uwolnienie klienta od ryzyka walutowego i
    ma być wygodną alternatywą wobec długotrwałej i kosztownej drogi sądowej, na którą
    wielu klientów różnych banków wstępuje w takiej sytuacji, ponieważ umowy kredytowe
    zawierały klauzule niedozwolone.
    Kredyt nie jest wierzytelnością traktowaną jako wierzytelność nieściągalna. Umorzenie
    Kredytu nie jest związane z toczącym się bankowym postępowaniem ugodowym (w
    rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków) lub
    postępowaniem restrukturyzacyjnym.
    Wnioskodawca i Bank nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów Ustawy o
    CIT oraz Ustawy o PIT. Dom nigdy nie był związany z działalnością gospodarczą
    prowadzoną przez Wnioskodawcę ani Jego zmarłą żonę. Dom nie był także nigdy
    wynajmowany.
    W uzupełnieniu wniosku w odniesieniu do opisu zdarzenia przyszłego podał Pan: W
    Ugodzie, którą zamierza zawrzeć Wnioskodawca z Bankiem ma być mowa jedynie o

    dokonaniu zmiany waluty zadłużenia określonej w Umowie, na walutę polska. Za
    podstawę ustalenia wysokości zadłużenia strony mają przyjąć, iż Kredyt udzielony na
    podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy stanowił kredyt
    złotówkowy. Zatem to rozwiązanie zakłada konwersję waluty Kredytu na złotówki, tak
    jakby od początku był kredytem złotówkowym. W konsekwencji po zawarciu Ugody Kredyt
    przestanie podlegać denominacji w walucie obcej. W Ugodzie, którą zamierza zawrzeć
    Wnioskodawca z Bankiem nie będzie sformułowania, że Bank umarza Wnioskodawcy
    jakiekolwiek zobowiązania. Jednak w wyniku niniejszego przewalutowania. w wyniku
    zmiany zasad rozliczeń, znacząco zmniejszy się stan zadłużenia Wnioskodawcy z tytułu
    Kredytu wobec Banku.
    W związku ze zmianą waluty zadłużenia, przewalutowanie kredytu obniży należność
    Wnioskodawcy wobec banku, tj. zobowiązanie Wnioskodawcy wynikające z
    przewalutowania kredytu będzie niższe.
    Ponadto wyjaśnił Pan, że w Ugodzie, którą zamierza zawrzeć Wnioskodawca z Bankiem
    ma być mowa jedynie o dokonaniu zmiany waluty zadłużenia określonej w Umowie, na
    walutę polską. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia strony mają przyjąć, iż Kredyt
    udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy
    stanowił kredyt złotówkowy. Zatem to rozwiązanie zakłada konwersję waluty Kredytu na
    złotówki, tak jakby od początku był kredytem złotówkowym. W konsekwencji po zawarciu
    Ugody Kredyt przestanie podlegać denominacji w walucie obcej. W wyniku niniejszego
    przewalutowania znacząco zmniejszy się stan zadłużenia Wnioskodawcy z tytułu Kredytu
    wobec Banku. W Ugodzie, którą zamierza zawrzeć Wnioskodawca z Bankiem nie będzie
    sformułowania, że Bank umarza Wnioskodawcy jakiekolwiek zobowiązania. Zatem w
    ocenie Wnioskodawcy nie dojdzie do umorzenia chociażby części zobowiązania. W ocenie
    Wnioskodawcy zobowiązanie będzie niższe w wyniku przyjęcia innego sposobu
    przeliczenia zobowiązania. a nie w wyniku umorzenia.
    Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy zawarcie przez Wnioskodawcę z Bankiem Ugody w zakresie przewalutowania
    zobowiązań kredytowych spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu i
    obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie (zaprezentowane we wniosku i jego uzupełnieniu)
    W Pana ocenie, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowe zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o PIT, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art.
    23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią
    inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust.
    1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Z powyższych regulacji wynika, że przychód stanowią m.in. otrzymane lub postawione do
    dyspozycji pieniądze i wartości pieniężne. Przez termin „otrzymane”, zgodnie ze
    Słownikiem języka polskiego pod redakcją prof. M. Szymczaka (Wydawnictwo Naukowe
    PWN - 1998 r., wydanie I, tom II, str. 253) należy rozumieć takie pieniądze i wartości
    pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń

    należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota,
    która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika. Natomiast „postawionymi do dyspozycji”
    są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik, wykazując określoną aktywność,
    ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość
    skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
    stawiającej określone środki do dyspozycji.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, jednym ze źródeł przychodów są inne źródła.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym zawarcie Ugody nie oznacza automatycznie, że
    Wnioskodawca osiągnie określoną korzyść w postaci zaoszczędzonych wydatków. Trudno
    bowiem przewidzieć jaki kurs walutowy miałby zastosowanie w przyszłości do Kredytu,
    gdyby Wnioskodawca nie zdecydował się na zawarcie Ugody z Bankiem i nie da się
    wykluczyć, że sumarycznie Wnioskodawca oddałby Bankowi niższą kwotę niż w przypadku
    zawarcia Ugody. Oznacza to, iż w rzeczywistości, nie będzie możliwe określenie czy
    Wnioskodawca odniósł korzyść ekonomiczną wynikającą z zawarciem Ugody.
    Przykładowo, gdy w późniejszym okresie rynkowy kurs waluty obcej CHF stanie się
    względnie niski, to Wnioskodawca ekonomicznie może nie odniesie korzyści z zawarcia
    Ugody. Ponadto, należy również mieć na uwadze ewentualne korzyści i straty poniesione
    przez Wnioskodawcę z tytułu zaciągniętego Kredytu w całym okresie kredytowania, biorąc
    pod uwagę, że był to Kredyt walutowy oraz fakt, iż Kredyt został udzielony na okres 30 lat.
    Zatem do spłacenia Kredytu pozostał jeszcze długi okres i obecnie nie można ustalić, czy
    Wnioskodawca uzyska jakąkolwiek korzyść.
    Ponadto z uwagi na zmienność kursów walutowych w całym okresie kredytowania,
    ewentualne korzyści wynikające z zawarcia Ugody może nie równoważyć wcześniejszych
    obciążeń wynikających ze spłaty rat Kredytu przy kursie walutowym niekorzystnym dla
    Wnioskodawcy.
    Niniejsze argumenty znajdują również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    przepisów prawa podatkowego wydawanych w podobnych stanach faktycznych.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 12 kwietnia 2017 r. nr 1061-IPTPB3.4511.104.2017.2.SJ organ wskazał, iż: „W ramach
    operacji przewalutowania nie dochodzi do transferu/przelewu środków pieniężnych, nie
    dochodzi do uregulowania w jakiejkolwiek formie zobowiązania wynikającego z umów
    pożyczek - zmianie ulega jedynie waluta, w której zobowiązanie ma być uregulowane.
    Przewalutowanie stanowi wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w
    określonej walucie, na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie. (...) Ponadto spłata
    przewalutowanej pożyczki będzie następować w złotówkach. Nie zachodzą zatem
    przesłanki do powstania różnic kursowych w związku z przewalutowaniem zobowiązania
    ani jego późniejszą spłatą. W wyniku zmiany waluty pożyczki wartość pożyczki, która

    została udzielona w walucie obcej (po przeliczeniu na PLN według właściwego kursu), i
    wartość tej pożyczki wyrażonej w PLN po przewalutowaniu będzie inna, to taka różnica
    jest nieistotna z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego regulujących kwestię
    kosztu uzyskania przychodu bądź przychodu”.
    Wskazaną interpretację przepisów prawa podatkowego w tym zakresie potwierdził
    również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 29 sierpnia 2019 r.
    nr 0112-KDIL3-2.4011.287.2018.1.TR, wskazując, iż: „przewalutowanie środków
    pieniężnych posiadanych przez Wnioskodawcę nie skutkuje powstaniem przychodu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym ód osób fizycznych. Operacja
    przewalutowania środków pieniężnych w walucie obcej na środki pieniężne w złotych jest
    neutralna podatkowo".
    Tożsamy pogląd wyraził także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z
    dnia 6 maja 2021 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.125.2021.1.MK1 uznając za prawidłowe
    stanowisko wnioskodawcy (banku), że przewalutowanie kredytu nie powinno się wiązać z
    powstaniem jakiegokolwiek przychodu po stronie kredytobiorcy, w związku z tym nie jest
    on zobowiązany do sporządzenia informacji według ustalonego wzoru (PIT-11) o
    wysokości przychodów kredytobiorców. Należy zauważyć, że w przedstawionym zdarzeniu
    przyszłym, w wyniku zawarcia Ugody formalnie nie dojdzie do przewalutowania, tylko do
    przeliczenia Kredytu przyjmując, że został on udzielony w złotówkach (PLN), a nie we
    frankach szwajcarskich (CHF). Jednakże tak samo jak w tamtych sprawach w momencie
    zawarcia Ugody z Bankiem nie będzie można określić, czy Wnioskodawca uzyska jakąś
    korzyść, a nawet jeżeli ją uzyska to nie będzie można określić kwoty tej korzyści. W ramach
    operacji przewalutowania nie dochodzi do transferu/przelewu środków pieniężnych, nie
    dochodzi do uregulowania w jakiejkolwiek formie zobowiązania wynikającego z umowy
    pożyczki. Zmianie ulega jedynie waluta, w której zobowiązanie ma być uregulowane.
    Przewalutowanie stanowi wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w
    określonej walucie, na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie.
    Zatem przewalutowanie hipotecznego kredytu bankowego zaciągniętego na własne cele
    mieszkaniowe podatnika (w walucie obcej lub w polskich złotych, lecz indeksowanego do
    waluty obcej, np. CHF) nie powoduje, jak np. umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu,
    definitywnego zredukowania zobowiązania wobec kredytodawcy. W przeciwieństwie do
    umorzenia, przewalutowanie kredytu hipotecznego jest neutralne podatkowo i nie
    powoduje po stronie podatnika powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, w sytuacji opisanej we wniosku, tj. przewalutowania na złotówki
    Kredytu indeksowanych kursem CHF, zmianie uległa jedynie waluta, w której
    zobowiązanie miało być uregulowane. W wyniku zmiany waluty wartość Kredytu, która
    została udzielona w walucie obcej (po przeliczeniu na walutę polską według właściwego
    kursu) i wartość tego Kredytu wyrażonych w walucie polskiej po przewalutowaniu będzie
    inna, to taka różnica jest nieistotna z punku widzenia przepisów prawa podatkowego
    regulujących kwestię kosztów uzyskania przychodu bądź przychodu. Skoro samo
    przewalutowanie stanowi techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w określonej
    walucie na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie, to nie skutkowało to dla
    Wnioskodawcy powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a co za tym idzie nie będzie ciążył na Wnioskodawcy obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych. Tożsamy pogląd przedstawił Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 7 czerwca 2024 r. nr 0114-KDIP3-
    2.4011.378.2024.1.BM.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy zawarcie przez Niego Ugody z Bankiem w zakresie
    Kredytu nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy przychodu i obowiązku
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

    Ponadto, w Pana ocenie nie dochodzi do umorzenia zobowiązania wobec Banku, zatem w
    niniejszej odpowiedzi na wezwanie nie przedstawiono własnego stanowiska w sprawie
    odnoszące się do tej kwestii.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z powyższych regulacji wynika, że przychód stanowią m.in. otrzymane lub postawione do
    dyspozycji pieniądze i wartości pieniężne. Przez termin „otrzymane”, zgodnie ze
    Słownikiem języka polskiego pod redakcją prof. M. Szymczaka (Wydawnictwo Naukowe
    PWN – 1998 r., wydanie I, tom II, str. 253) należy rozumieć takie pieniądze i wartości
    pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń
    należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota,
    która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika.
    Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które
    podatnik, wykazując określoną aktywność, ma możliwość włączyć do swojego władztwa.
    Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to
    uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze
    źródeł przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane

      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych przewalutowania przez bank zaciągniętego
    kredytu wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z
    treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    W ramach operacji przewalutowania nie dochodzi do transferu/przelewu środków
    pieniężnych, nie dochodzi do uregulowania w jakiejkolwiek formie zobowiązania
    wynikającego z umowy pożyczki – zmianie ulega jedynie waluta, w której zobowiązanie ma
    być uregulowane. Przewalutowanie stanowi wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty
    wyrażonej w określonej walucie, na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie.
    Zatem przewalutowanie hipotecznego kredytu bankowego zaciągniętego na własne cele
    mieszkaniowe podatnika (w walucie obcej lub w polskich złotych, lecz indeksowanego do
    waluty obcej, np. CHF) nie powoduje, jak np. umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu,
    definitywnego zredukowania zobowiązania wobec kredytodawcy. W przeciwieństwie do
    umorzenia, przewalutowanie kredytu hipotecznego jest neutralne podatkowo i nie
    powoduje po stronie podatnika powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, w Pana sytuacji opisanej we wniosku, tj. przewalutowania na złotówki
    kredytu zaciągniętego w walucie obcej – frankach szwajcarskich (CHF), zmianie ulegnie
    jedynie waluta, w której zobowiązanie miało być uregulowane. W wyniku zmiany waluty
    wartość kredytu, która została udzielona w walucie obcej (po przeliczeniu na walutę

    polską według właściwego kursu) i wartość tego kredytu wyrażona w walucie polskiej po
    przewalutowaniu będzie inna, to taka różnica jest nieistotna z punku widzenia przepisów
    prawa podatkowego regulujących kwestię kosztów uzyskania przychodu bądź przychodu.
    W konsekwencji, skoro samo przewalutowanie stanowi techniczną operację zamiany
    kwoty wyrażonej w określonej walucie na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie, to nie
    będzie skutkowało to dla Pana powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie będzie ciążył na Panu obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.