Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1220/14-4/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-03-10
Teza: dokument X., mimo niewłaściwych danych Spółki dokonującej eksportu, potwierdza w sposób jednoznaczny wywóz towarów wykazanych na fakturze poza terytorium Unii Europejskiej. Dokument ten uprawnia więc Wnioskodawcę do zastosowania dla dokonanego eksportu towarów stawki podatku.
Słowa kluczowe: eksport; faktura; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2014 r. (data wpływu 10 grudnia 2014 r.) uzupełnionym w dniu 28 stycznia 2015 r. (data wpływu 2 lutego 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 21 stycznia 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 26 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki 0% dla eksportu towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki 0% dla eksportu towarów. Wniosek uzupełniony został w dniu 28 stycznia 2015 r. (data wpływu 2 lutego 2015 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 21 stycznia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka prawa włoskiego (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka) jest zarejestrowanym w Polsce, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zajmuje się między innymi sprzedażą artykułów użytku domowego, głównie okapów. Część towarów jest eksportowana poza Unię Europejską (np. do Rosji). Zdarza się, iż Spółka dokonuje wywozu towarów przez Litwę. Zgłoszenia celne dokonywane są przez upoważnioną agencję celną. Urząd celny wywozu potwierdza fizyczne wyprowadzenie towarów poza obszar Unii Europejskiej, przesyłając zgłaszającemu dokument X, wygenerowany z systemu ECS. Na jednym z otrzymanych przez Spółkę wydruków X. pojawiły się niewłaściwe dane podmiotu dokonującego eksportu (nazwa, adres, NIP). Litewski urząd celny jako podmiot dokonujący eksportu wskazał spółkę X Group Polska Sp. z o.o. zamiast Wnioskodawcy. Pozostałe dane, określające między innymi rodzaj eksportowanego towaru (tj. nazwa, ilość, waga, wartość, towarów), daty wystawienia dokumentu, kraj pochodzenia i dostawy są prawidłowe.

Prawidłowość danych dotyczących eksportowanych towarów potwierdza wystawiona przez Spółkę faktura. Podkreślić należy, że dokument X. wskazuje numer faktury, o której mowa wyżej.

Wnioskodawca wystąpił do odpowiednich organów litewskich o sprostowanie błędu, jednak organ litewski odmówił jej dokonania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy posiadany przez Wnioskodawcę dokument X. zawierający nieprawidłowe dane podmiotu dokonującego eksportu (Spółki, Wnioskodawcy) uprawnia do zastosowania stawki 0%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Dokument X., który zawiera nieprawidłowe dane podmiotu dokonującego eksportu, ale prawidłowe oznaczenie towarów (zgodne z wystawioną fakturą) i który potwierdza ich wywóz poza obszar Unii Europejskiej, uprawnia Spółkę do zastosowania stawki 0%.

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. Z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm. (dalej jako: ustawa o VAT) przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29 października 2005 r., str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1777/2005”.

Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy o VAT, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Natomiast art. 41 ust. 6 ustawy o VAT stwierdza, że stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne, eksportem towarów jest więc potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty.

Warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki 0% jest posiadanie stosownych dokumentów spełniających warunki określone w przepisach celnych, które będą jednoznacznie potwierdzać wywóz określonych towarów poza granicę Wspólnoty.

Ustawa o VAT nie określa formy dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Ustawodawca wskazuje jednak, że eksportem towarów jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów, zatem ustalając zakres stosowania przepisu art. 41 ust. 6 ustawy o VAT należy odwołać się do przepisów prawa celnego.

Wspólnotowe przepisy celne szczegółowo określają tryb wydawania przez urzędy celne potwierdzeń wywozu towarów poza terytorium Unit Europejskiej. Za dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6 ustawy o VAT uprawniający do zastosowania stawki 0% można uznać tylko taki dokument, który został wystawiony i potwierdzony zgodnie z zasadami określonymi w prawie celnym. W momencie eksportu takimi dokumentami, co do zasady, były karta 3 SAD lub dokument X. w przypadku obsługi zgłoszenia wywozowego w systemie ECS.

Z przytoczonych przepisów wynika, że aby podatnik mógł zastosować stawkę 0% w przypadku eksportu winien posiadać dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty, a takim dokumentem jest m.in. dokument X.. Przepisy podatkowe nie określają jakie dane winien taki dokument zawierać, kwestie te bowiem regulują przepisy celne, a w szczególności rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne (Dz. U. z 2014, nr 1504). Należy jednak zauważyć, że do zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą wywozu należy dołączyć fakturę.

Stosownie bowiem do § 30 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, do zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą wywozu lub powrotnym wywozem należy dołączyć w szczególności, z uwzględnieniem art. 221 ust. 2 Rozporządzenia Wykonawczego:

1.  fakturę lub w wypadku braku faktury fakturę prowizoryczną lub fakturę pro forma, sporządzone zgodnie z wymogami art. 181 Rozporządzenia Wykonawczego, z zastrzeżeniem ust. 2;
2.  pozwolenie, zezwolenie lub inne dokumenty, jeżeli są wymagane w związku z wywozem towarów;
3.  dokumenty, o których mowa w § 28 pkt 1 i 5.

Należy zatem zauważyć, iż z dokumentu celnego wywozowego oraz z faktury VAT dokumentującej dostawę eksportową wynikać musi tożsamość towaru będącego przedmiotem eksportu co do nazwy (rodzaju) towaru, ilości towaru, wartości, ceny jednostkowej itp. Innymi słowy z dokumentu celnego powinno wynikać wprost, że określone towary wykazane w fakturze VAT zostały istotnie wywiezione poza terytorium Unii Europejskiej, co skutkuje powstaniem prawa do zastosowania stawki 0%. Zatem wyłącznie takie błędy, które uniemożliwiają zidentyfikowanie towarów wykazanych na fakturze z towarami wykazanymi w dokumencie X. powodują, iż dokument ten nie może być uznany za dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Stanowisko to wynika między innymi z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 31 maja 2011 r. (sygn. ILPP4/443-182/11-4/PG). W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku takie błędy nie pojawiają się.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, dane na dokumencie X. dotyczące określenia wywożonych poza obszar Unii Europejskiej towarów (nazwa, ilość, masa, wartość) zgadzają się z danymi wynikającymi z wystawionej przez Spółkę faktury. Błąd dotyczy jedynie nieprawidłowego wskazania na dokumencie X. podmiotu dokonującego sprzedaży. Mając więc na uwadze powyższe, Wnioskodawca uważa, iż między wystawionym dokumentem celnym potwierdzającym wywóz towarów (jakim jest X.) a fakturą wystawioną przez Spółkę, która potwierdza dokonaną sprzedaż, zachodzi tożsamość towarów będących przedmiotem eksportu (tym bardziej, że dokument X. w swojej treści wskazuje na numer faktury). W tym przypadku błędne wskazanie podmiotu dokonującego eksportu na dokumencie X. nie jest istotne. Istotne jest prawidłowe udokumentowanie oznaczenia towarów oraz wywozu towarów poza obszar Unii Europejskiej co jest spełnione przez wystawiony dokument X.. W związku z tym Spółka będzie uprawniona do zastosowania w przedmiotowej sprawie stawki podatku VAT w wysokości 0%.

Reasumując, otrzymany przez Wnioskodawcę dokument X., mimo niewłaściwych danych Spółki dokonującej eksportu (Wnioskodawcy), potwierdza w sposób jednoznaczny wywóz towarów wykazanych na fakturze poza terytorium Unii Europejskiej. Dokument ten uprawnia więc Wnioskodawcę do zastosowania dla dokonanego eksportu towarów stawki podatku.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 18 września 2009 r., (sygn. IBPP3/443-706/09/IK).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Wskazać należy, że wskazany przez Wnioskodawcę przepis art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054, z późn. zm.) obowiązuje w brzmieniu: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

\- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Nie wpływa to jednak na przedmiotowe rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.