Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/4512-609/15-4/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-02-15
Teza: w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki Inwestycyjne związane z Inwestycją, Pozostałe Wydatki Inwestycyjne związane z Przystanią Jachtową, Wydatki Bieżące oraz sposobu dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z budową Przystani Jachtowej
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; gmina; inwestycje-wydatki inwestycyjne; odliczenia-prawo do odliczenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) i w związku z art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 1649, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2015 r. (data wpływu 23 listopada 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 stycznia 2016 r. (data wpływu 1 lutego 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki Inwestycyjne związane z Inwestycją, Pozostałe Wydatki Inwestycyjne związane z Przystanią Jachtową, Wydatki Bieżące oraz sposobu dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z budową Przystani Jachtowej **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   uznania czynności odpłatnego udostępniania Przystani Jachtowej za czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z VAT,

*   prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki Inwestycyjne związane z Inwestycją, Pozostałe Wydatki Inwestycyjne związane z Przystanią Jachtową, Wydatki Bieżące oraz

*   sposobu dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z budową Przystani Jachtowej.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 stycznia 2016 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Gmina i Miasto … (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna za realizację projektów inwestycyjnych, których przedmiotem jest budowa infrastruktury sportowo-rekreacyjnej na obszarach położonych na terenie Gminy. W ramach realizacji przedmiotowych inwestycji Gmina występowała w charakterze inwestora. Podstawę prawną powyższego działania Gminy, stanowią art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), zgodnie z którymi: „zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: 10) kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych”.

W latach 2012-2014 Gmina przeprowadziła inwestycję w celu zagospodarowania przestrzeni turystycznej polegającej na budowie przystani jachtowej znajdującej się przy zbiorniku … w miejscowości … (dalej: „Inwestycja”).

Gmina jest właścicielem powstałej w wyniku Inwestycji przystani jachtowej (dalej: „Przystań Jachtowa”), której całokształtem działalności (m.in. obsługą administracyjną, ustalaniem harmonogramu imprez itp.) zajmuje się nowopowstały wydział działający w Urzędzie Gminy i Miasta … – Wydział Infrastruktury Turystyczno-Sportowej, Zamówień Publicznych, Funduszy Unijnych i Promocji Urzędu Gminy i Miasta ….

Przystań Jachtowa jest sztandarowym obiektem turystycznym Gminy i Miasta …, który w najbliższych latach będzie rozwijany w ramach budowania marki Gminy w oparciu o Zbiornik ….

Opisywaną Inwestycję Gmina w całości sfinansowała środkami własnymi.

Z tytułu realizacji Inwestycji, Gmina poniosła w przeszłości określone wydatki inwestycyjne, m.in. na roboty budowlane, zakup materiałów oraz usług obcych, itp. (dalej: „Wydatki Inwestycyjne”). Wśród Wydatków Inwestycyjnych będących przedmiotem niniejszego wniosku znajdują się m.in. roboty związane z budową nabrzeża ze stalowej ścianki szczelnej wraz z wykonaniem niezbędnych robót ziemnych i umocnieniowych, adaptacji dna i skarp zbiornika dla celów Przystani Jachtowej wraz z placem manewrowym i niezbędnym uzbrojeniem i instalacjami, pali kotwiących i pomostów pływających, zakup usług obcych i materiałów, nadzór inwestorski, projekty, plany i koncepcje inwestorskie itp.

Wśród ww. Wydatków Inwestycyjnych będących przedmiotem niniejszego wniosku nie znajdują się natomiast wydatki związane z budową drogi technologicznej, placu manewrowego, ciągu pieszego i chodnika, zjazdu do slipu oraz plaży. Wydatki te mogą być jednak przedmiotem odrębnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej składanej do Ministra Finansów.

Wartość Inwestycji przekroczyła kwotę 15 tysięcy złotych netto.

Niewykluczone, iż w przyszłości Gmina poniesie dodatkowe wydatki inwestycyjne związane z Przystanią Jachtową, które zwiększą wartość opisywanego środka trwałego. Mogą to być przykładowo wydatki na dodatkową rozbudowę pomostów pływających, rozbudowanie nabrzeża, itp. (dalej: „Pozostałe Wydatki Inwestycyjne”).

Ponadto, Gmina ponosiła/ ponosi/ będzie ponosić bieżące wydatki związane z utrzymaniem Przystani Jachtowej, obejmujące zarówno nabycie towarów m.in. środki czystości, drobne materiały itp., jak i usług m.in. drobne remonty/konserwacje, media itp. (dalej: „Wydatki Bieżące”).

Zrealizowana Inwestycja została zaklasyfikowana jako środek trwały podlegający amortyzacji dla potrzeb rachunkowości prowadzonej przez Gminę zgodnie z wymogami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r., nr 157, poz. 1240 ze zm.) oraz ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. 2009 r., nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Dokumenty księgowe OT związane z inwestycją zostały wydane w dniach 10 września 2014 r. (w części dotyczącej dostawy oraz montażu pomostów pływających wraz z wyposażeniem) oraz w dniu 24 września 2014 r. (w pozostałej części związanej z budową opisywanej Przystani Jachtowej).

Gmina pobiera opłaty od osób i podmiotów pragnących skorzystać z Przystani Jachtowej. Ponadto, Gmina pobiera dodatkowe opłaty za zużytą przez korzystających energię oraz zaparkowany/zacumowany pojazd transportu drogowego (np. samochód) i wodnego (np. motorówka, jacht itp.). Powyższe opłaty będą nierozerwalnie związane z możliwością korzystania z Przystani Jachtowej. Innymi słowy, nie jest możliwa sytuacja, iż osoba korzystająca z Przystani Jachtowej nie uiści żadnej z ww. opłat.

Z uwagi na charakter Inwestycji, tj. budowa środka trwałego przeznaczonego do wykorzystania co do zasady w sezonie letnim, pierwsza faktyczna sprzedaż w odniesieniu do Przystani Jachtowej nastąpiła w miesiącu maju 2015 r., niemniej już od momentu oddania Inwestycji do użytkowania Przystań Jachtowa została przeznaczona w całości zgodnie z zamiarem, tj. do czynności odpłatnego udostępniania na rzecz zainteresowanych.

Pobierane opłaty za odpłatne udostępnianie Przystani Jachtowej stanowiły/stanowią/będą stanowić bezpośrednio dochód (obrót) Gminy. Gmina dokumentowała/ dokumentuje/ będzie dokumentować czynności odpłatnego udostępniania Przystani Jachtowej za pomocą faktur VAT (względnie paragonów) oraz rozliczać z tego tytułu podatek należny według stawki podstawowej, wykazując go w swoich rejestrach sprzedaży VAT oraz w deklaracjach VAT-7.

Przystań Jachtowa nie była/nie jest/nie będzie wykorzystywana do wykonywania działalności zwolnionej z VAT.

Usługi odpłatnego udostępniania Przystani Jachtowej Gmina klasyfikowała/klasyfikuje/ ma zamiar klasyfikować pod numerem PKWiU 93 (Usługi związane ze sportem, rozrywką i rekreacją) zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Gmina już od momentu planowania Inwestycji (czyli także jeszcze przed wystawieniem faktur przez (pod)wykonawców Inwestycji) posiadała (i nadal posiada) zamiar odpłatnego wykorzystywania powstałej Przystani Jachtowej do czynności opodatkowanych VAT – tj. do usług polegających na odpłatnym udostępnianiu Przystani Jachtowej.

Z tytułu poniesionych/ponoszonych Wydatków Inwestycyjnych, Pozostałych Wydatków Inwestycyjnych, Wydatków Bieżących, Gmina otrzymywała/ otrzymuje/ będzie otrzymywała faktury zakupowe z wykazanym na nich VAT naliczonym.

Gmina nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego zarówno od Wydatków Bieżących, jak i Wydatków Inwestycyjnych związanych z Przystanią Jachtową, gdyż w pierwszej kolejności Gmina chce potwierdzić prawidłowość dokonania takiego odliczenia w drodze interpretacji indywidualnej Ministra Finansów.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że zbiornik … w miejscowości … jest wykorzystywany do celów rekreacyjnych, sportowych oraz turystycznych. Zbiornik … jest terenem ogólnodostępnym. Korzystanie z ww. Zbiornika jest bezpłatne. Jednak Gmina wskazała, że korzystanie z Przystani Jachtowej jest wyłącznie odpłatne. Gmina pobiera opłaty od osób i podmiotów pragnących skorzystać z Przystani Jachtowej. Ponadto Gmina pobiera dodatkowe opłaty za zużytą przez korzystających energię oraz zaparkowany/zacumowany pojazd transportu wodnego (np. motorówka, jacht itp.). Powyższe opłaty będą nierozerwalnie związane z możliwością korzystania z Przystani Jachtowej. Innymi słowy, nie jest możliwa sytuacja, iż osoba korzystająca z Przystani Jachtowej nie uiści żadnej z ww. opłat.

Na pytanie tut. Organu „Czy Przystań Jachtowa będąca przedmiotem wniosku jest budynkiem, budowlą lub urządzeniem budowlanym w myśl ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.)” Wnioskodawca wskazał, że Przystań Jachtowa będąca przedmiotem wniosku jest budynkiem, budowlą lub urządzeniem budowlanym w myśl ustawy Prawo budowlane.

Odnośnie wskazania w jaki sposób została sklasyfikowana opisywana we wniosku Przystań Jachtowa na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), Wnioskodawca wskazał, iż w stosunku do przedmiotowej Inwestycji nie prowadzi takiej klasyfikacji. Środki trwałe stanowiące własność Gminy i Miasta … są ewidencjonowane zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych, która w przypadku Przystani Jachtowej to 2/29/290.

Jednakże opisywaną we wniosku Przystań Jachtową można sklasyfikować pod następujący symbol PKOB - 2.24.241.2412, b) budowle sportowe i rekreacyjne pozostałe – w innych przypadkach.

Gmina wskazała w złożonym wniosku o interpretację, że realizacja przedmiotowej Inwestycji należy do zadań własnych Gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. 2015 poz. 1515 ze zm.). „Korzystanie” z przedmiotowej Przystani Jachtowej przez zainteresowanych polega na odpłatnej możliwości cumowania żaglówek, łodzi, jachtów itp. oraz ich slipowania (wodowania). Gmina i Miasto pobiera m.in. opłaty za wynajem miejsc do cumowania żaglówek, łodzi, jachtów itp. oraz za ich slipowanie (wodowanie). Ponadto Gmina pobiera dodatkowe opłaty za zużytą przez korzystających energię oraz zaparkowany/zacumowany pojazd transportu wodnego (np. motorówka, jacht itp.). Powyższe opłaty będą nierozerwalnie związane z możliwością korzystania z Przystani Jachtowej. Innymi słowy, nie jest możliwa sytuacja, iż osoba korzystająca z Przystani Jachtowej nie uiści żadnej z ww. opłat. Wnioskodawca udostępnia/będzie udostępniał Przystań Jachtową na podstawie opłat pobieranych zgodnie z obowiązującym cennikiem, które następnie są dokumentowane paragonem z kasy fiskalnej. Od strony cywilnoprawnej dochodzi do zawarcia umowy w formie ustnej.

Gmina udostępnia Przystań Jachtową w miesiącach od maja do września.

Całkowity koszt Inwestycji, o której mowa we wniosku wyniósł 2.570.232,89 zł. Gmina rozważa ewentualność poniesienia „Pozostałych Wydatków Inwestycyjnych”, jednak nie jest obecnie w stanie precyzyjnie określić ich dokładnej kwoty. Plany inwestycyjne Gminy dotyczące Przystani Jachtowej na lata 2017-2019 przewidują wydatki o wartości kosztorysowej 3.929.270,14 złotych. Roczny obrót z tytułu udostępnienia efektów przedmiotowej Inwestycji przykładowo w roku 2015 (pierwszym roku jej udostępniania) wyniósł 3.714,00 zł brutto. Gmina przewiduje uzyskiwanie większych wpływów z tego tytułu w następnych latach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Gminie przysługiwało/przysługuje/będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki Inwestycyjne związane z Inwestycją oraz Pozostałe Wydatki Inwestycyjne związane z Przystanią Jachtową? (oznaczone jako pytanie nr 2 wniosku ORD-IN)
2.  Czy Gminie przysługiwało/przysługuje/będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki Bieżące związane z Przystanią Jachtową? (oznaczone jako pytanie nr 3 wniosku ORD-IN)
3.  W jaki sposób Gmina miała/ma/będzie miała prawo dokonać odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z budową Przystani Jachtowej? (oznaczone jako pytanie nr 4 wniosku ORD-IN)

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Gminie przysługiwało/przysługuje/będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki Inwestycyjne związane z Inwestycją oraz Pozostałe Wydatki Inwestycyjne związane z Przystanią Jachtową.
2.  Gminie przysługiwało/przysługuje/będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki Bieżące związane z Przystanią Jachtową.
3.  W odniesieniu do wydatków związanych z opisywaną Przystanią Jachtową, poniesionych do dnia 31 grudnia 2013 r., Gmina ma prawo dokonać odliczenia podatku naliczonego w deklaracjach za okresy rozliczeniowe, w których otrzymała faktury (poprzez korekty tych deklaracji), nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego.

Natomiast w przypadku wydatków związanych z Przystanią Jachtową ponoszonych od dnia 1 stycznia 2014 r. Gmina może/będzie mogła zrealizować prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w bieżącej oraz następnych deklaracjach VAT, o ile nie upłynęły dwa kolejne okresy rozliczeniowe licząc od końca okresu, w którym otrzymała fakturę i powstał obowiązek podatkowy u sprzedawcy. Natomiast po upływie powyższych okresów, Gmina może/będzie mogła dokonać korekty stosownych deklaracji VAT za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Uzasadnienie

Ad. 1 i Ad. 2

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT „w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”. Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT „kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług”.

Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:

*   nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT oraz

*   nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina w analizowanym przypadku działała/działa/będzie działać, jako podatnik VAT i tym samym, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Gminie powinno przysługiwać prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT naliczonego od Wydatków Bieżących, Wydatków Inwestycyjnych i Pozostałych Wydatków Inwestycyjnych poniesionych/ ponoszonych/ które będą poniesione na utrzymanie/budowę Przystani Jachtowej.

W zakresie spełnienia drugiej z przesłanek, Gmina pragnie zauważyć, że poniesione/ponoszone wydatki związane z utrzymaniem/budową Przystani Jachtowej były/są/będą bezpośrednio związane wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT, tj. z odpłatnym udostępnianiem opisywanej Inwestycji przez Gminę. Poniesione/ponoszone przez Gminę wydatki, umożliwiają/będą umożliwiały wykonywanie czynności opodatkowanych VAT.

W świetle argumentów przedstawionych w uzasadnieniu do pytania 1 nie ulega wątpliwości, że towary i usługi nabywane i wykorzystywane w trakcie utrzymania/budowy Przystani Jachtowej były/są/będą bezpośrednio związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT. Jednocześnie, należy wskazać, że towary oraz usługi nabywane dla potrzeb opisywanej Inwestycji nie służą i nie będą służyć do wykonywania czynności, które nie są opodatkowane VAT lub które byłyby z VAT zwolnione.

Mając powyższe na uwadze, Gminie powinno przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w zakresie Wydatków Bieżących, Wydatków Inwestycyjnych oraz Pozostałych Wydatków Inwestycyjnych.

Gmina podkreśliła, że stanowisko odmienne od przedstawionego powyżej pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów administracyjnych. Przykładowo, Gmina pragnie przytoczyć orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził, iż „prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.

Tym samym, Gmina nie powinna być traktowana mniej korzystnie niż inne podmioty gospodarcze, świadczące odpłatne usługi udostępniania mienia znajdującego się w ich władaniu i korzystającego w związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy poniesionych wydatkach niezbędnych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Skoro, bowiem Gmina, jako czynny podatnik VAT, zobowiązana jest do uiszczania VAT należnego z tytułu usług odpłatnego udostępnienia Przystani Jachtowej na rzecz osób i podmiotów z niej korzystających to tym samym, powinna ona mieć jednocześnie prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków warunkujących możliwość ich świadczenia.

W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy spełnione są obie przesłanki unormowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT dla skorzystania z prawa do dokonania odliczenia VAT naliczonego, tj. zarówno występowanie przez Gminę w charakterze podatnika VAT, jak i wykorzystywanie nabytych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Tym samym należy uznać, że Gmina ma prawo do dokonania odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową Przystani Jachtowej.

Reasumując należy uznać, że świadczenie przez Gminę odpłatnej usługi udostępniania Przystani Jachtowej na rzecz osób i podmiotów z niej korzystających, będzie stanowić usługę podlegającą opodatkowaniu VAT. Jednocześnie, ponieważ poniesione wydatki na utrzymanie/budowę Przystani Jachtowej były/są/będą bezpośrednio związane z czynnościami opodatkowanymi VAT, Gminie przysługiwało/przysługuje/będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego dla Wydatków Bieżących, Wydatków Inwestycyjnych oraz Pozostałych Wydatków Inwestycyjnych.

Ad. 3

Dla rozliczeń VAT dotyczących okresów upływających z dniem 31 grudnia 2013 r., zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.) prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego powstaje, co do zasady, w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.), jeśli podatnik nie zrealizuje tego uprawnienia w rozliczeniu za ww. okres, wówczas może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. Ponadto, w myśl art. 86 ust. 13 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r.), jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa powyżej, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Natomiast dla rozliczeń VAT dotyczących okresów po 1 stycznia 2014 r. zgodnie z treścią art. 86 ust. 10 i 11 ustawy o VAT w obecnie obowiązującym brzmieniu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy, a jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W myśl art. 86 ust. 13 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem niemającym zastosowania w niniejszym przypadku.

Mając powyższe na uwadze, Gmina stoi na stanowisku, iż w odniesieniu do wydatków związanych z Przystanią Jachtową, poniesionych do dnia 31 grudnia 2013 r., Gmina ma prawo dokonać odliczenia podatku naliczonego w deklaracjach za okresy rozliczeniowe, w których otrzymała faktury (poprzez korekty tych deklaracji) nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego.

Natomiast w przypadku wydatków związanych z Przystanią Jachtową ponoszonych od dnia 1 stycznia 2014 r. Gmina może/będzie mogła zrealizować prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w bieżącej oraz następnych deklaracjach VAT, o ile nie upłynęły dwa kolejne okresy rozliczeniowe licząc od końca okresu, w którym otrzymała fakturę i powstał obowiązek podatkowy u sprzedawcy. Natomiast po upływie powyższych okresów, Gmina może/będzie mogła dokonać korekty stosownych deklaracji VAT za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Natomiast w myśl ww. art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Powołane przepisy stanowią implementację art. 167 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny. Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić – VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika (art. 168 lit. a Dyrektywy).

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast, w myśl art. 88 ust. 4 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.), obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

W brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. ww. art. 88 ust. 4 ustawy stanowi, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z treści cytowanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jak wskazano powyżej, najważniejszym warunkiem umożliwiającym podatnikowi realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów towarów i usług zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu, w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2013 r. – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według ww. art. 15 ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r. – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zapis ten jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Wskazać w tym miejscu należy, że w interpretacji nr IPTPP2/4512-609/15-3/KW stwierdzono, że czynności odpłatnego udostępniania Przystani Jachtowej stanowiły/stanowią/będą stanowić po stronie Gminy czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy, niekorzystające ze zwolnienia od podatku VAT.

Jak wskazano na wstępie, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

W omawianej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są/będą spełnione, ponieważ Gmina jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a Wydatki Inwestycyjne i Pozostałe Wydatki Inwestycyjne związane z Przystanią Jachtową oraz Wydatki Bieżące związane z utrzymaniem ww. obiektu – jak wskazał Wnioskodawca – były/są/będą przez Wnioskodawcę wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem z uwagi na związek ww. wydatków wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawca miał/ma/będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie.

Realizacja prawa do odliczenia podatku powinna nastąpić na zasadach zawartych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Na podstawie art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Prawo do obniżenia podatku należnego może być realizowane także w trybie art. 86 ust. 13 ustawy. W myśl tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Natomiast od 1 stycznia 2014 r. – w związku ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35, z późn. zm.) – ww. przepisy art. 86 ust. 10, 11 i 13 ustawy otrzymały następujące brzmienie:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy).

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny (art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy).

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d, 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy).

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a (art. 86 ust. 13 ustawy).

Przy czym, zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, do rozliczeń za okresy rozliczeniowe, które upływają w dniu 31 grudnia 2013 r., stosuje się przepisy art. 86 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r.

W związku z powyższym w odniesieniu do faktur dokumentujących poniesione wydatki, otrzymanych do dnia 31 grudnia 2013 r. należy wskazać, że skoro Wnioskodawca nie skorzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z budową Przystani Jachtowej będzie mógł to uczynić poprzez złożenie korekt deklaracji podatkowych na zasadach określonych w art. 86 ust. 13 ustawy za okresy, w których wystąpiło prawo do odliczenia podatku, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

W odniesieniu zaś do faktur zakupowych dokumentujących poniesione wydatki, które Wnioskodawca otrzymał/otrzyma po 1 stycznia 2014 r., Gmina będzie mogła zrealizować prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony za okres rozliczeniowy, w którym w odniesieniu do nabytych towarów lub usług powstanie u sprzedawcy obowiązek podatkowy i Wnioskodawca otrzyma fakturę, lub za dwa następne okresy rozliczeniowe. Natomiast, jeżeli Wnioskodawca nie dokona odliczenia podatku naliczonego w powyższych okresach, będzie mógł to prawo zrealizować poprzez złożenie korekt deklaracji podatkowych za okresy, w których wystąpiło prawo do odliczenia podatku, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki Inwestycyjne związane z Inwestycją, Pozostałe Wydatki Inwestycyjne związane z Przystanią Jachtową, Wydatki Bieżące oraz sposobu dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z budową Przystani Jachtowej, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W niniejszej interpretacji przyjęto jako element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, iż Wydatki Inwestycyjne, Pozostałe Wydatki Inwestycyjne oraz Wydatki Bieżące mają/będą miały związek wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. W przypadku jednak zmiany okoliczności sprawy, w szczególności odnośnie udostępniania przedmiotowej Przystani Jachtowej również do realizacji zadań własnych w ramach władztwa publicznego, niniejsza interpretacja traci swą aktualność i nie będzie stanowić ochrony prawnej dla Wnioskodawcy.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w części dotyczącej prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki Inwestycyjne związane z Inwestycją, Pozostałe Wydatki Inwestycyjne związane z Przystanią Jachtową, Wydatki Bieżące oraz sposobu dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z budową Przystani Jachtowej. Natomiast wniosek w zakresie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w części dotyczącej uznania czynności odpłatnego udostępniania Przystani Jachtowej za czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z VAT, został rozstrzygnięty w interpretacji indywidualnej Nr IPTPP2/4512-609/15-3/KW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.