Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-461/12-4/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-18
Teza: Należy wskazać, iż umowa przechowywania nie została wymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym umowa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych mogą natomiast podlegać czynności, na podstawie których zostanie zawarta umowa przechowywania, o ile przybiorą postać którejkolwiek z czynności wymienionej w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; przechowywanie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13.09.2012 r. (data wpływu 17.09.2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30.11.2012 r. (data nadania 03.12.2012 r., data wpływu 05.12.2012 r.) na wezwanie z dnia 23.11.2012 r. Nr IPPB5/423-979/12-2/IŚ oraz Nr IPPB2/436-461/12-2/AF (data doręczenia 26.11.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy przechowywania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.09.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy przechowywania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi sprzedaż detaliczną w niewyspecjalizowanych sklepach spożywczo - przemysłowych. Sprzedaż towarów ewidencjonowana jest przez kasy fiskalne. Dotychczas utargi dzienne ze sklepów były wpłacane do kasy a następnie przekazywane na bankowy rachunek firmowy. Opłaty bankowe stanowiące prowizje bankowe od wpłat utargów na konto firmowe Spółki są ogromne i sięgają rzędu kilkunastu tysięcy złotych rocznie. W związku z faktem, że od wpłat na rachunki osobiste bank nie pobiera prowizji oraz celem ograniczenia kosztów prowizji bankowych Spółka zamierza podjąć następujące kroki prawne:

1.  Wspólnik Spółki posiadający 100% udziałów otworzy bankowy rachunek osobisty, na który będą wpłacane przez sklepy utargi dzienne.
2.  Kwoty wpłacone na rachunek osobisty wspólnik będzie przelewał niezwłocznie w drodze przelewu bankowego na rachunek firmowy Spółki. W ten sposób Spółka uniknie ponoszenia kosztów prowizji bankowych od wpłat dokonywanych przez sklepy.
3.  Osobisty rachunek bankowy założony przez wspólnika jako osobę fizyczną nie będzie wykorzystywany przez wspólnika dla innych celów jak tylko i wyłącznie przyjmowanie wpłat ze sklepów i dalszego ich przekazywania na rachunek firmowy Spółki.
4.  Wspólnik jako osoba fizyczna zawrze ze Spółką umowę przechowania w trybie art. 835 k.c. na podstawie, której nie będzie on uprawniony do rozporządzania środkami stanowiącymi wpłaty utargów ze sklepów. Z tytułu przechowania środków na rachunku osobistym wspólnik nie będzie pobierał żadnych opłat od Spółki.

Pismem z dnia 23.11.2012 r. Nr IPPB5/423-979/12-2/IŚ oraz Nr IPPB2/436-461/12-2/AF wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania w następującym zakresie:

1.  należy udokumentować, że Pan A., który we wniosku Spółki (część D formularza ORD-IN) wskazany został jako pełnomocnik do doręczeń posiada prawnie skuteczne pełnomocnictwo w przedmiotowym zakresie,
2.  wnieść brakującą kwotę opłaty adekwatnie do ilości zdarzeń przyszłych oraz należy przesłać kopię dowodu wpłaty albo wskazać, którego zdarzenia przyszłego dotyczy uiszczona w dniu 14.09.2012 r. opłata w kwocie 40 zł, tj. czy dotyczy zdarzenia w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych czy też zdarzenia w podatku od czynności cywilnoprawnych. Stąd wynika jednocześnie, że Spółka winna potwierdzić w zakresie ilu zdarzeń przyszłych oczekuje wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, gdyż na obecnym etapie występuje niespójność - Spółka w poz. 52 formularza wniosku ORD-IN zaznaczyła, że przedmiotem wniosku jest jedno zdarz cnie przyszłe, uiściła też opłatę do jednego zdarzenia przyszłego, natomiast treść wniosku wskazuje, że interpretacja ma dotyczyć co najmniej dwóch zdarzeń przyszłych: w podatku dochodowym od osób prawnych i w podatku od czynności cywilnoprawnych. Należy przy tym wyjaśnić, że w każdym z tych podatków zdarzenia przyszłe traktowane są odrębnie a ilość tych zdarzeń w każdym podatku powiela odpowiednio zakres tematyczny danej sprawy, mający przełożenie w przepisach podlegających interpretacji (np. w podatku dochodowym od osób prawnych grupa przepisów dot. problematyki kosztów, grupa przepisów dot. przychodów, grupa przepisów dot. różnic kursowych itd\`(...)\`). W praktyce zazwyczaj przełożeniem ilości zdarzeń przyszłych jest liczba zadanych pytań z zakresu danego podatku.
3.  od strony merytorycznej (opis zdarzenia przyszłego, zadane pytania, własne stanowisko w sprawie zadanych pytań) wniosek należy uzupełnić poprzez:
    1.  w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, w uzupełnieniu opisu zdarzenia przyszłego należy wskazać:
        1.  jaka czynność cywilnoprawna zostanie dokonana: umowa przechowania, umowa depozytu nieprawidłowego, czy też umowa pożyczki;
        2.  czy w umowie przechowania zawartej w trybie art. 835 Kodeksu cywilnego przez. Spółkę i wspólnika znajdą się stosowne zapisy co do tego w jaki sposób i w jakiej wysokości nastąpi zwiększenie wypłaty dywidendy dla wspólnika z racji usługi przechowania środków Spółki na jego rachunku osobistym;
        3.  czy kwota wspomnianego „zwiększenia” wypłaty dywidendy jest według Spółki w jakikolwiek sposób wielkością fizycznie wymierną w stosunku do wartości świadczonej usługi przechowania i w jaki sposób można to zwiększenie porównać z wielkością opłat bankowych jakich ewentualnie uniknie Spółka;
        4.  w jaki sposób Wspólnik uzyska wynagrodzenie za wspomnianą usługę w przypadku, gdy Spółka poniesie ewentualną stratę i czy umowa zawiera stosowne zapisy na taką okoliczność;
        5.  czy wspólnik z tytułu przechowywania środków Spółki będzie uzyskiwał profity w postaci odsetek bakowych.
        6.  Powyższe informacje są niezbędne chociażby z uwagi na to, że istnieje niespójność w opisie zdarzenia przyszłego i stanowisku Spółki. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że za wspomnianą usługę przechowania wspólnik nie będzie pobierał żadnych opłat od Spółki, natomiast z uzasadnieniu własnego stanowiska co do zadanego pytania w podatku dochodowym od osób prawnych Spółka przedstawia, że „(\`(...)\`) nie dochodzi w tym przypadku do nieodpłatnego świadczenia na rzecz Spółki przez jej udziałowca, gdyż działanie wspólnika nie nosi znamion nieodpłatności”;
    2.  w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych uzupełnić poprzez:
        1.  jednoznaczne wskazanie jaka czynność cywilnoprawna zostanie dokonana: umowa przechowania, umowa depozytu nieprawidłowego, czy też umowa pożyczki. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca wskazuje, iż zostanie zawarta umowa przechowania, natomiast we własnym stanowisku Wnioskodawca odnosi się do umowy depozytu nieprawidłowego, ewentualnie umowy pożyczki;
        2.  wskazanie, czy Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych we własnym imieniu, czy też w imieniu wspólnika Spółki, bowiem z zadanego we wniosku pytania: „Czy opisana transakcja polegająca na wpłacaniu utargów dziennych w pierwszej kolejności na rachunek osobisty wspólnika Spółki i następnie ich przelewanie na rachunek firmowy spółki - nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych?” nie wynika, czy przedmiotem interpretacji mają być skutki podatkowe dla Spółki czy też dla wspólnika Spółki;
        3.  przeformułowanie pytania w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego w związku z przeformułowanymi pytaniami. Przedstawione własne stanowisko winno być spójne i adekwatne do zadanego pytania.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych Wnioskodawca wskazał, iż pomiędzy Spółką a wspólnikiem zawarta zostanie umowa przechowywania. Spółka nie przewiduje umieszczania zapisów w umowie przechowywania dotyczących sposobu i wysokości zwiększenia dywidendy dla wspólnika z racji usługi przechowywania środków Spółki na jego rachunku bankowym. W skutek zawarcia planowanej umowy przechowywania koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Spółkę zmniejszą się o około 30.000 złotych rocznie. Wspólnik z tytułu posiadanych w Spółce, a także z tytułu świadczenia usługi przechowywania oczekuje profitów w postaci wypłaty dywidendy. Jest to jednak tylko jedna z możliwości uzyskania korzyści ekonomicznych, gdyż przewiduje on również, iż wartość jego udziałów w Spółce wzrośnie, co będzie skutkowało możliwością sprzedaży udziałów po wyższej cenie. W przypadku poniesienia przez Spółkę straty skutek ekonomiczny dla wspólnika będzie taki, że w skutek świadczenia usługi przechowywania osiągnięta strata będzie mniejsza niż w przypadku gdyby usługi takiej nie świadczył. Również w tym przypadku wartość rynkowa posiadanych przez niego udziałów zmniejszy się w mniejszym stopniu niż w przypadku braku usługi przechowywania. Ponadto w mniejszym zakresie wystąpią dla niego negatywne konsekwencje wystąpienia straty podatkowej takiej jak konieczność jej pokrycia czy ewentualnie konieczność wniesienia dopłaty. Wspólnik z tytułu przechowywania środków Spółki będzie uzyskiwał profity w postaci odsetek bankowych.

W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych Wnioskodawca wskazał, iż Spółka planuje zawrzeć umowę przechowywania. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem we własnym imieniu. Jednocześnie Wnioskodawca przedstawił inaczej sformułowane pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz własne stanowisko w tej sprawie. Wnioskodawca załączył potwierdzenie opłaty dotyczącej kolejnego zdarzenia przyszłego oraz pełnomocnictwo do doręczeń dla Pana A..

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  Czy opisana transakcja polegająca na zawarciu umowy przechowywania oraz wpłacaniu utargów dziennych ze sklepów w pierwszej kolejności na rachunek osobisty wspólnika Spółki następnie ich przelewanie na rachunek firmowy spółki – nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych?
2.  Czy opisana transakcja polegająca na wpłacaniu utargów dziennych na rachunek osobisty wspólnika a następnie ich przelewanie na rachunek firmowy Spółki nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych z tytułu nieodpłatnych świadczeń określonych w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy pytania Nr 1 w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych w części dotyczącej umowy przechowywania. W zakresie pytania Nr 1 w części dotyczącej wpłacania utargów dziennych ze sklepów w pierwszej kolejności na rachunek osobisty wspólnika Spółki następnie ich przelewanie na rachunek firmowy spółki oraz pytania Nr 2 zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, umowa przechowywania nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, gdyż żaden przepis ustawy o podatku od czynności prawnych nie nakłada obowiązku tego podatku od umowy przechowywania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki;

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne ( art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka prowadzi sprzedaż detaliczną w niewyspecjalizowanych sklepach spożywczo - przemysłowych. Sprzedaż towarów ewidencjonowana jest przez kasy fiskalne. Dotychczas utargi dzienne ze sklepów były wpłacane do kasy a następnie przekazywane na bankowy rachunek firmowy. Opłaty bankowe stanowiące prowizje bankowe od wpłat utargów na konto firmowe Spółki są ogromne i sięgają rzędu kilkunastu tysięcy złotych rocznie. W związku z faktem, że od wpłat na rachunki osobiste bank nie pobiera prowizji oraz celem ograniczenia kosztów prowizji bankowych Spółka zamierza podjąć następujące kroki prawne: Wspólnik Spółki posiadający 100% udziałów otworzy bankowy rachunek osobisty, na który będą wpłacane przez sklepy utargi dzienne. Kwoty wpłacone na rachunek osobisty wspólnik będzie przelewał niezwłocznie w drodze przelewu bankowego na rachunek firmowy Spółki. W ten sposób Spółka uniknie ponoszenia kosztów prowizji bankowych od wpłat dokonywanych przez sklepy. Osobisty rachunek bankowy założony przez wspólnika jako osobę fizyczną nie będzie wykorzystywany przez wspólnika dla innych celów jak tylko i wyłącznie przyjmowanie wpłat ze sklepów i dalszego ich przekazywania na rachunek firmowy Spółki. Wspólnik jako osoba fizyczna zawrze ze Spółką umowę przechowania w trybie art. 835 k.c. na podstawie, której nie będzie on uprawniony do rozporządzania środkami stanowiącymi wpłaty utargów ze sklepów. Z tytułu przechowania środków na rachunku osobistym wspólnik nie będzie pobierał żadnych opłat od Spółki. Wnioskodawca wskazał, iż Spółka planuje zawrzeć umowę przechowywania.

Reasumując, należy wskazać, iż umowa przechowywania nie została wymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym umowa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych mogą natomiast podlegać czynności, na podstawie których zostanie zawarta umowa przechowywania, o ile przybiorą postać którejkolwiek z czynności wymienionej w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.