Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.42.2025.1.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Aport przedsiębiorstwa stanowi czynność wyłączoną z opodatkowania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa; wyłączenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania, że aport przedsiębiorstwa do Spółki z o.o. stanowi czynność wyłączoną z
    opodatkowania podatkiem VAT

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A., prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A.A. - NIP: (...), jest
    czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Przeważającym przedmiotem działalności jest sprzedaż detaliczna prowadzona przez
    domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet, w tym znaczna część sprzedaży odbywa się za
    pośrednictwem platformy sprzedażowej (...).
    A.A. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej posiada środki trwałe,
    wyposażenie, wartości niematerialne i prawne, jest stroną licznych umów
    zobowiązaniowych, posiada stany magazynowe, posiada wykupione domeny i jest stroną
    umów z platformami sprzedażowymi.
    W ramach prowadzonej działalności A.A. zatrudnia pracowników, w ramach umów o pracę
    i umów zlecenie, posiada środki trwałe oraz stany magazynowe.
    W związku z tym, że A.A. zamierza ww. działalność zacząć prowadzić ze wspólnikiem w
    formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - zamierza zawiązać spółkę z o. o., w
    której będzie udziałowcem. A.A. zamierza wnieść ww. przedsiębiorstwo jako aport na
    pokrycie jego udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo, w tym w szczególności:
        aktywa trwałe, obrotowe,
        stany magazynowe,
        środki trwałe,
        zobowiązania,
        składniki niematerialne w postaci oprogramowania,
        bazy dostawców,
        bazy klientów oraz
        know-how działalności, a także
        czynnik ludzki, czyli kadrę pracowniczą.
    Ponadto, nastąpi przeniesienie na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością umów
    zapewniających możliwości sprzedażowe podmiotu, w tym przede wszystkim umowa z
    platformą sprzedażową (...).
    W przypadku dokonania aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Spółka ta
    będzie mogła - od momentu dokonania aportu - prowadzić działalność polegającą na
    imporcie towarów i ich sprzedaży za pośrednictwem Internetu, dotychczas prowadzoną
    przez A.A. w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Po dokonaniu aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, A.A., w ramach
    jednoosobowej działalności gospodarczej, nie będzie kontynuował działalności polegającej
    na imporcie towarów i ich sprzedaży za pośrednictwem Internetu (wszystkie składniki -
    majątkowe i niemajątkowe - temu służące, zostaną przeniesione na spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością). W przypadku umów dla których prawo cywilne nie umożliwia
    przeniesienia praw na podstawie aportu przedsiębiorstwa, w celu przeniesienia tych
    umów (i wynikających z nich praw i obowiązków) A.A. podejmie dodatkowe czynności
    prawne, zmierzające do przeniesienia tych umów do spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością, w tym zostanie przeniesiona drogą cesji umowa z kluczowym
    kontrahentem tj. platformą sprzedażową (...).

## Pytanie

Czy aport do Spółki przedsiębiorstwa będzie czynnością wyłączoną z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy jako zbycie
    przedsiębiorstwa?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z ogólnie przyjętym poglądem na potrzeby ustawy o VAT należy posługiwać się
    definicją przedsiębiorstwa zawartą w Kodeksie cywilnym.
    Zgodnie z art. 55¹ k.c. przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Obejmuje między innymi:
    1. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów; oraz
    2. inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości; oraz
    4. prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych; wierzytelności;
    5. prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    6. koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Wyliczenie zawarte w art. 55¹ k.c. ma charakter przykładowy. Istotne jest, aby ten zespół
    składników mógł samodzielnie funkcjonować jako przedsiębiorstwo.
    Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny
    pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako
    o zespole, a nie o zbiorze pewnych elementów.
    Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki
    między poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć
    kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Jest to kluczowa kwestia przy
    ocenie, czy chodzi o przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, których zbycie jest
    wyłączone spod działania ustawy o podatku od towarów i usług.
    Czynnikiem „konstytuującym” przedsiębiorstwo lub jego część w znaczeniu
    przedmiotowym jest występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania
    różnorodnych jego składników umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewną
    całość (zespół).
    Występowanie elementu organizacji pozwala odróżnić przedsiębiorstwo od majątku, gdyż
    ten ostatni jest przedmiotem organizacji i stanowi jedynie zbiór elementów wchodzących
    w skład zorganizowanej całości, jaką jest przedsiębiorstwo (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego
    w Łodzi z 21 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa 1269/12).
    Istotne jest, aby ten zespół składników mógł samodzielnie funkcjonować jako
    przedsiębiorstwo. Składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład
    przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż
    można mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze pewnych elementów.
    Ważne jest więc, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne
    związki między poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć
    kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Jest to kluczowa kwestia przy

    ocenie, czy chodzi o przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, których zbycie jest
    wyłączone spod działania ustawy o podatku od towarów i usług.
    Przyjęta w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT opcja wyłączenia z opodatkowania zbycia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wymaga uznania, że w przypadku zbycia
    tak określonego przedmiotu, jego nabywca traktowany jest jako następca prawny
    podatnika dokonującego zbycia.
    Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że „przedsiębiorstwo” obejmuje każdy zespół
    składników materialnych i niematerialnych służących do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, bez względu na to, czy obejmuje on całość, czy jedynie część majątku
    określonego podmiotu.
    Podobny pogląd wyrażono w wyroku z 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 688/07
    stwierdzając, że dla zbycia przedsiębiorstwa konieczne jest przeniesienie na nabywcę
    minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym
    przedsiębiorstwie działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 6 pkt 1
    ustawy o VAT stanowi zatem każdy zespół składników służących do realizacji określonych
    zadań gospodarczych, jeżeli jest wystarczający do prowadzenia przez nabywcę w oparciu
    o przekazane składniki majątkowe w sposób trwały samodzielnej działalności
    gospodarczej (wyrok NSA z 1 października 2020 r., sygn. akt I FSK 12/18).
    Na mocy art. 6 pkt 1 ww. ustawy przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem, w przypadku, gdy
    przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Ponadto, zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć
    w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
    „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
    Biorąc pod uwagę wyżej przytoczone fakty należy podnieść, iż w niniejszym przypadku
    mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jednocześnie przepis art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności
    spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane
    czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu,
    mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia
    usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    przedsiębiorstwa. Dlatego też dla potrzeb tych przepisów należy posłużyć się definicją
                1sformułowaną w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
      1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
      (nazwa przedsiębiorstwa);
      2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
      4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5. koncesje, licencje i zezwolenia;
      6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8. tajemnice przedsiębiorstwa;
      9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

    Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
    elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
    art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on
    „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz
    „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.
                2Potwierdza to z art. 55 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem
    organizacyjnym, funkcjonalnym i materialnym. Składniki materialne i niematerialne
    wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych
    elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa
    mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o
    którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:
    1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził,
    że:
      „(...) celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem
      majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku
      tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT
      opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w
      przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu
      regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia
      jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu -
      do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa,
      włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić
      działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego
      prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej
      likwidacji i sprzedaży zapasów”.
    W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko
    Christel Schriever, TSUE wywiódł, że:

                2Potwierdza to z art. 55 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      „(...) regulacja art. 5(8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje
      przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników
      materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną
      działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak
      sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło
      przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19
      Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na
      prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał
      wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie
      muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z
      opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy”.
    Należy podkreślić, że o tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo
    okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do
    prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością
    prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    W złożonym wniosku wskazał Pan, że:
        prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą: A.A. i jest Pan
        czynnym podatnikiem podatku VAT,
        głównym przedmiotem wykonywanej przez Pana jednoosobowej działalności
        gospodarczej jest sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży
        wysyłkowej lub Internet, w tym sprzedaż za pośrednictwem platformy
        sprzedażowej (...),
        rozważa Pan zawiązanie wraz ze wspólnikiem spółki z o.o., w której będzie Pan
        udziałowcem,
        w zamian za udziały w spółce z o. o. wniesie Pan aportem przedsiębiorstwo,
        obejmujące w szczególności:
        aktywa trwałe, obrotowe,
        stany magazynowe,
        środki trwałe,
        zobowiązania,
        składniki niematerialne w postaci oprogramowania,
        bazy dostawców,
        bazy klientów oraz
        know-how działalności, a także
        czynnik ludzki, czyli kadrę pracowniczą,
        w wyniku aportu na spółkę z o.o. zostaną przeniesione umowy zapewniające
        możliwości sprzedażowe, w tym m.in. umowa z platformą sprzedażową (...),
        po wniesieniu ww. składników majątkowych spółka z o.o. będzie mogła prowadzić
        działalność polegającą na imporcie towarów i ich sprzedaży za pośrednictwem
        Internetu, tj. będzie ona prowadzona w takim samym zakresie, w jakim obecnie
        prowadził ja Pan jako właściciel jednoosobowej działalności gospodarczej,

        po dokonaniu aportu nie będzie Pan kontynuował prowadzenia jednoosobowej
        działalności gospodarczej, polegającej na imporcie towarów i ich sprzedaży za
        pośrednictwem Internetu,
        w przypadku umów, które nie będą mogły zostać przeniesione w ramach aportu do
        spółki z o.o. podejmie Pan dodatkowe czynności prawne zmierzające do ich
        przeniesienia.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą tego, czy aport
    przedsiębiorstwa do Spółki z o.o. stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
                                          2W tym miejscu należy zaznaczyć, że jak wynika z powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego,
    strony (poza wyłączeniami wynikającymi z przepisów szczególnych) mają pozostawioną
    swobodę co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć
    przedmiotem czynności prawnej z tym, że swoboda w wyłączeniu poszczególnych
    składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę
                  1przedsiębiorstwa (art. 55 Kodeksu cywilnego). Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa
    powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez
    przedsiębiorstwa.
    Wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy.
    Jak wskazał Pan we wniosku, przedmiotem aportu będą wszystkie składniki majątkowe i
    niemajątkowe, za pomocą których prowadził Pan dotychczas jednoosobową działalność
    gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej.
    Co istotne w sprawie, po dokonaniu aportu ww. składników przedsiębiorstwa do Spółki z o.
    o., nie będzie Pan kontynuował prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Działalność w zakresie importu towarów i ich sprzedaży za pośrednictwem Internetu
    prowadzona dotychczas przez Pana będzie kontynuowana przez Spółkę z o.o.
    W analizowanej sprawie należy więc zgodzić się z Panem, że przedmiot planowanego
                                              1aportu do Spółki z o.o. będzie stanowić przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu
    cywilnego, a tym samym jego aport będzie czynnością wyłączoną z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie

        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.