Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-114/13-4/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-06-13
Teza: Czy koszty poniesione przez Wnioskodawcę na realizację usługi budowlanej będą stanowiły koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; koszt-koszty uzyskania przychodów; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 07 marca 2013 r. (data wpływu 14 marca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na realizację usługi budowlanej na podstawie umowy zawartej z nowopowstałymi spółkami za wynagrodzeniem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów:

*   wydatków poniesionych na nabycie gruntów w przypadku przekazania gruntu Gminie bez odszkodowania,
*   wydatków poniesionych na realizację inwestycji drogowej w przypadku realizacji tej inwestycji na własny koszt bez wynagrodzenia,
*   wydatków poniesionych na realizację usługi budowlanej na podstawie umowy zawartej z nowo powstałymi spółkami za wynagrodzeniem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

W maju 2012 r. Spółka (Wnioskodawca) uległa podziałowi, a mianowicie na podstawie art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział został dokonany przez przeniesienie części majątku Spółki dzielonej na istniejące i nowozawiązane spółki tzw. podział przez wydzielenie. Wnioskodawca przed podziałem był właścicielem nieruchomości gruntowej, która została podzielona na mniejsze działki gruntowe. Część z nich wydzielona została do spółek nowo zawiązanych a pozostała część nieruchomości gruntowej pozostała w majątku Wnioskodawcy. Na nieruchomościach gruntowych, które przypadły nowym spółkom planowane są inwestycje niedrogowe, natomiast grunt, który pozostał w majątku Wnioskodawcy jest przewidziany w całości pod inwestycję drogową i jest to grunt, który ściśle sąsiaduje z działkami nowych spółek. W związku z potrzebą zapewnienia odpowiedniego połączenia komunikacyjnego planowanych inwestycji niedrogowych z istniejącymi już drogami oraz w świetle przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115), zgodnie z art. 16 niniejszej ustawy, budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia, a więc do nowych spółek. Grunt, na którym ma być wybudowana droga zostanie przez Wnioskodawcę przekazany Gminie za odszkodowaniem. Następnie będzie zawarta umowa pomiędzy nowymi spółkami a Gminą, na podstawie której zostaną uzgodnione warunki budowy drogi i przebudowy skrzyżowania znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie planowanych inwestycji niedrogowych. Nieruchomość gruntowa pod budowę drogi składa się z działek, które w rejestrze gruntów oznaczone są jako grunty orne i zurbanizowane tereny niezabudowane.

Działki te są objęte planem zagospodarowania przestrzennego, z przeznaczeniem na magazyny i produkcję. Decyzja o warunkach zabudowy nie została wydana.

Wnioskodawcy przy ich nabyciu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Droga znajduje się w planach zagospodarowania przestrzennego – jest to droga publiczna. Nie została wydana decyzja na realizację celu publicznego.

Realizacja inwestycji drogowej jest ściśle związana z planowanymi przez nowe spółki inwestycjami niedrogowymi.

Wnioskodawca zakłada dwa warianty realizacji budowy drogi:

1.  Wnioskodawca będzie realizował inwestycję drogową na własny koszt, z własnych środków bez wynagrodzenia i innych korzyści,
2.  Wnioskodawca będzie realizował inwestycję na podstawie umowy zawartej pomiędzy Nim a nowopowstałymi spółkami za wynagrodzeniem jako podwykonawca.

Informacje uzupełniające.

1.  Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Wnioskodawca prowadzi działalność m.in. w zakresie wznoszenia budynków i budowli; inżynierii lądowej i wodnej; przygotowania terenu pod budowę, usług budowlanych wykończeniowych; zagospodarowania terenów zielonych; architektury i inżynierii, a ponad to wynajmem i obsługą nieruchomości na własny rachunek i na zlecenie.
3.  Nieodpłatne świadczenie usług budowlanych na rzecz nowopowstałych spółek nie będzie miało związku z działalnością gospodarczą Spółki.
4.  Wnioskodawca nie ma celu w nieodpłatnym wybudowaniu drogi na rzecz nowopowstałych spółek.

Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca widnieje w Krajowym Rejestrze Sądowym jako podmiot wykreślony, w związku z czym Spółka informuje, że wykreślenie Spółki nastąpiło w wyniku pomyłki. Spółka złożyła stosowny wniosek i zaskarżyła decyzję Sądu o wykreśleniu podmiotu, a skarga została przyjęta. Obecnie Wnioskodawca oczekuje na przywrócenie wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych.

1.  Czy wartość gruntu, który będzie przekazany Gminie, będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, gdy Spółka zrzeknie się odszkodowania?

Wariant 1 - Wnioskodawca realizuje inwestycję drogową na własny koszt, bez wynagrodzenia.

1.  Czy koszty poniesione przez Spółkę na realizację inwestycji drogowej będą stanowiły koszt uzyskania przychodów?

Wariant 2 - Wnioskodawca realizuje inwestycję drogową na podstawie umowy zawartej z nowopowstałymi spółkami za wynagrodzeniem.

1.  Czy koszty poniesione przez Wnioskodawcę na realizację usługi budowlanej będą stanowiły koszt uzyskania przychodów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 3 (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 7).

Wniosek Spółki w zakresie:

*   pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku jako pytanie nr 2) został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 13 czerwca 2013 r. nr ILPB3/423-114/13-2/JG,
*   pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku jako pytanie nr 4) został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 13 czerwca 2013 r. nr ILPB3/423-114/13-3/JG.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione przez Niego na realizację inwestycji drogowej będą stanowiły dla Niego koszt uzyskania przychodu.

Zgodnie bowiem z zasadą ogólną wyrażoną w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wnioskodawcy, na podstawie zawartej z nowopowstałymi spółkami umowy na budowę drogi i przebudowę istniejącego skrzyżowania, będzie przysługiwało wynagrodzenie (przychód). Realizując zatem umowę poniesie koszty, które będą miały bezsprzeczny i bezpośredni związek z osiągnięciem przez Niego przychodu. Spółka więc stoi na stanowisku, że będą to koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, iż jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał, że będzie realizował inwestycję na podstawie umowy zawartej pomiędzy nim a nowopowstałymi spółkami za wynagrodzeniem jako podwykonawca. Niniejsze wynagrodzenie będzie stanowiło przychód Spółki. Zatem, jak podniósł Wnioskodawca, realizując przedmiotową umowę poniesie koszty, które będą miały bezsprzeczny i bezpośredni związek z osiągnięciem przez Niego przychodu.

Powyższe pozwala uznać, iż wydatki poniesione na realizację usługi budowlanej na podstawie umowy zawartej z nowopowstałymi spółkami za wynagrodzeniem, stanowić będą koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 (oznaczonego we wniosku jako pytanie nr 7), uznać należało za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto dodaje się, iż w zakresie podatku od towarów i usług zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.