Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.503.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Prawa do odliczenia podatku VAT w oparciu o sposób
określenia proporcji ustalony na podstawie ewidencji wejść do
Muzeum odpłatnych i nieodpłatnych.
Słowa kluczowe: instytucja-instytucja kultury
metoda
muzeum
odliczenia-odliczenie częściowe
proporcja
wejścia
wzór
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 30 września 2025 r. (wpływ 3 października
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Opis stanu faktycznego:
    Muzeum (...), zwane dalej: „Muzeum” lub „Wnioskodawcą”, jest samorządową instytucją
    kultury, prowadzoną przez Województwo (...), zwane dalej: „Województwem”.
    Muzeum działa w szczególności na podstawie:
    - ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 385), zwanej
      dalej: „ustawą o muzeach”;
    - ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności
      kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87), zwanej dalej: „ustawą o organizowaniu i
      prowadzeniu działalności kulturalnej”;
    - ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t. j. Dz. U. z
      2024 r. poz. 1292);
    - Statutu Muzeum (...), stanowiącego załącznik do uchwały nr (...).
    Muzeum jest wpisane do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Województwo
    pod numerem (...). Muzeum posiada osobowość prawną i jest czynnym podatnikiem VAT.
    Siedzibą Muzeum jest (...), a terenem działania jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej i
    zagranica.
    Misją Muzeum jest gromadzenie i przechowywanie dóbr kultury po wybitnej poetce i
    pisarce (...), w tym zabytków i materiałów dokumentacyjnych w zakresie literatury polskiej,
    sztuki, historii oraz upowszechnianie wiedzy o (...), wartościach literatury, nauki i kultury, a
    także kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz prowadzenie działalności
    naukowej, kulturalnej i edukacyjnej, jak również utrwalanie znaczenia Muzeum jako Daru
    Narodowego w dziedzictwie kulturowym kraju i wśród Polaków za granicą.
    Muzeum w (...) (założone w (...) przez Ministerstwo Kultury i Sztuki) mieści się w
    zabytkowym zespole dworsko-parkowym, który tworzy dworek (...) i zabytkowy park – (...)
    w darze narodowym z okazji jubileuszu (...) pracy pisarskiej.
    W (...) oddano do użytku budynek (...), w którym mieszczą się ekspozycje, działy
    merytoryczne z biblioteką, magazyny zbiorów i administracja Muzeum.
    Aktualnie jest największym w Polsce Muzeum biograficzno-literackim, posiada unikatowe
    zbiory i autentyczne wnętrza z czasów życia autorki (...).
    Działalność Muzeum prowadzona jest w zgodności z ustawą o muzeach, w szczególności
    poprzez:
    - gromadzenie zabytków i materiałów dokumentacyjnych z zakresu swojej działalności;
    - inwentaryzowanie, katalogowanie, naukowe opracowywanie zgromadzonych zbiorów i
      materiałów dokumentalnych;
    - zabezpieczanie, konserwację, przechowywanie zgromadzonych zbiorów, w warunkach
      zapewniających im właściwy stan zachowania i bezpieczeństwo, oraz magazynowanie
      ich w sposób umożliwiający dostępność dla celów naukowych;

    - dbałość o utrzymanie stanu historycznego zespołu dworsko-parkowego oraz
      zabytkowego krajobrazu;
    - organizowanie i prowadzenie badań naukowych;
    - organizowanie wystaw stałych i czasowych;
    - prowadzenie działalności edukacyjnej w formie koncertów, spotkań autorskich,
      konkursów oraz innych przedsięwzięć upowszechniających kulturę i promujących
      Muzeum;
    - udostępnianie zbiorów i parku zabytkowego dla celów edukacyjnych i naukowych;
      wydawanie katalogów, przewodników wystaw, wyników prowadzonych badań
      naukowych oraz publikacji popularnonaukowych, z zakresu swojej działalności;
    - użyczanie zbiorów i przyjmowanie w depozyt zabytków i dzieł sztuki;
    - udzielanie informacji, konsultacji i pomocy w zakresie objętym działalnością Muzeum.
    Źródłami finansowania Muzeum są:
    - dotacje od Województwa, w tym:
    · podmiotowe na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań
      statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów;
    · celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji (na wydatki
      majątkowe);
    - celowe na realizację wskazanych zadań i programów;
    - przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku
      ruchomego;
    - przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych;
    - środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych w ramach darowizn, a także ze
      świadczenia usług sponsoringu, tj. reklamy podmiotów gospodarczych podczas
      wydarzeń kulturalnych;
    - środki z innych źródeł m.in. dotacje z Ministerstwa (...).
    Muzeum może prowadzić, jako dodatkową, działalność gospodarczą według zasad
    określonych w obowiązujących przepisach, o ile działalność ta nie spowoduje ograniczenia
    działalności podstawowej Muzeum.
    Muzeum prowadzi działalność gospodarczą w zakresie:
    - usług związanych z obsługą ruchu turystycznego;
    - wynajmu oraz dzierżawy majątku ruchomego i nieruchomego Muzeum;
    - usług handlowych, w tym sprzedaży publikacji, pamiątek i innych wyrobów związanych
      tematycznie z profilem działalności Muzeum;
    - usług reklamowych, promocji i sponsoringu;
    - odpłatnego i nieodpłatnego organizowania wydarzeń kulturalnych, edukacyjnych,
      naukowych, jak: spektakle, koncerty, wieczory poetycko-muzyczne, lekcje muzealne,
      warsztaty, plenery i konkursy dla młodzieży szkolnej, odczyty prelekcje, spotkania
      autorskie i promocje wydawnictw, konferencje i sympozja oraz cykliczne formy (...);
    - pobierania opłat za udostępnianie zbiorów i ekspozycji, a w szczególności do
      reprodukowania, fotografowania, kopiowania i filmowania;
    - przeprowadzania zleconych kwerend i badań oraz sporządzania opinii i ekspertyz do
      celów naukowo-badawczych, edukacyjnych, konserwatorskich (do różnych publikacji
      oraz do publicznego prezentowania w muzeach, galeriach i ośrodkach naukowych);

    - odpłatnego i nieodpłatnego wypożyczania zbiorów.
    Dochód z działalności gospodarczej wykorzystuje się w celu finansowania działalności
    statutowej Muzeum.
    Powyższe czynności stanowią obrót opodatkowany podatkiem VAT.
    W szczególności, obrót opodatkowany podatkiem VAT obejmuje:
    - odpłatny wstęp na ekspozycje stałe i czasowe oraz do biblioteki i parku Muzeum;
    - organizację lekcji muzealnych ze zwiedzaniem;
    - sprzedaż towarów i pamiątek w sklepiku i kawiarence;
    - sprzedaż książek, katalogów (przewodników) wystaw i zbiorów oraz innych wydawnictw;
    - opłaty za sesje zdjęciowe w (...) i parku zabytkowym;
    - odpłatny wynajem pomieszczeń na imprezy okolicznościowe;
    - udostępnianie zbiorów i ekspozycji;
    - przeprowadzanie kwerend;
    - sprzedaż usług reklamowych;
    - sprzedaż materiałów promocyjnych;
    - usługi na organizację różnych wydarzeń kulturalnych, turystycznych i okolicznościowych.
    Muzeum prowadzi sklepik, w którym sprzedaje różne wydawnictwa (książki i audiobooki z
    utworami (...) oraz współczesne opracowania jej twórczości, przewodniki wystaw i katalogi
    zbiorów) oraz pamiątki z reklamowym nadrukiem (m.in.: magnesy, zakładki do książek,
    torby na zakupy, smycze do kluczy, pocztówki, kubki, breloki, długopisy, puzzle, notesy,
    medale okolicznościowe).
    Muzeum prowadzi także kawiarenkę w formie małej gastronomii, w której sprzedaje
    kawę, ciasto, słodycze, napoje, lody, zapiekanki.
    W Muzeum funkcjonuje także specjalistyczna Biblioteka z księgozbiorem i archiwum
    naukowym, w której gromadzone są zbiory zabytkowe i współczesne związane z życiem,
    twórczością i działalnością (...). Ze zbiorów Biblioteki korzystają pracownicy merytoryczni
    (do prac naukowo-badawczych i edukacyjnych), a także korzystają bezpłatnie lub płatnie
    na miejscu, m.in. osoby prowadzące projekty badawcze lub piszące prace (publikacje)
    naukowe i popularnonaukowe na temat (...) (cena biletu wstępu do biblioteki (...) 2 zł).
    W skład zespołu dworsko-parkowego wchodzi także ogrodzony zabytkowy park o
    powierzchni ok. (...) ha, który czynny jest do zmierzchu. Opłata za wstęp do parku nie jest
    pobierana oddzielnie, tylko stanowi część ceny biletu do Muzeum i wynosi 2 zł. Natomiast
    po zamknięciu ekspozycji stałych w budynkach w (...) i (...) jest możliwość zwiedzania do
    zmierzchu bezpłatnie parku (umożliwiają to otwarte furtki ogrodzenia). Pobierana jest
    również opłata za sesje zdjęciowe odbywające się w ekspozycjach (...) i parku, a także po
    godzinach pracy Muzeum – po wcześniejszym zgłoszeniu.
    Ponadto, Muzeum w 2024 r. rozpoczęło realizację projektu inwestycyjnego w ramach
    Funduszy Europejskich (...) pn. (...). Realizowany projekt inwestycyjny ma na celu
    uatrakcyjnienie oferty i zakłada zwiększenie liczby zwiedzających i przychodów Muzeum z
    poszerzonej działalności gospodarczej.
    W ramach tego projektu Muzeum planuje wykonać między innymi:
    - renowację i modernizację zabytkowego dworku i parku wraz z modernizacją instalacji
      systemu bezpieczeństwa na terenie obiektów muzealnych;
    - wykonanie nawierzchni w obrębie alei i parkingu przy obiektach muzealnych;

    - wykonanie instalacji oświetlenia (montaż 31 szt. latarni i 5 szt. lamp iluminacyjnych
      ledowych);
    - montaż obiektów małej architektury (wykonanie kładki drewnianej oraz altany,
      instalacja 35 kpl. ławek i koszy; wykonanie „(...)”);
    - rekonstrukcję zadaszenia tarasu zabytkowego dworku od strony północnej w celu
      przywrócenia wyglądu z czasów pobytu (...);
    - wykonanie instalacji systemu bezpieczeństwa na terenie obiektów muzealnych (system
      sygnalizacji pożaru, system sygnalizacji włamania i napadu, system monitoringu);
    - modernizację ogrodzenia wokół parku;
    - odrestaurowanie drzewostanu parkowego;
    - budowa obiektu wystawowo-administracyjnego wraz z zagospodarowaniem terenu i
      wyposażeniem;
    - wykonanie i montaż postaci (...) w grocie (wg rysunków (...)).
    Inwestycja ta jest finansowana w 85% ze środków Unii Europejskiej, a 15% stanowi wkład
    własny z dotacji organizatora Muzeum – Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) oraz
    z pożyczki udzielonej przez Urząd Marszałkowski Województwa (...) na należny podatek
    VAT.
    Po dokonaniu modernizacji i wybudowaniu nowego budynku planuje się sprzedaż biletów
    dla zwiedzających do Muzeum i parku, dodatkowo w nowym budynku, który będzie
    posiadał: punkt informacyjny ze sklepikiem, wielofunkcyjną salę wystawowo-
    konferencyjną do prowadzenia działalności merytorycznej i gospodarczej, wydzieloną
    część restauracyjno-hotelową, pomieszczenia ekspozycyjne i magazyny zbiorów oraz
    pracownie działów merytorycznych oraz pomieszczenia biurowo-administracyjne.
    Wówczas wejście na ekspozycje Muzeum i do parku będzie tylko od strony nowego
    budynku wystawowo-administracyjnego oraz całodobowo monitorowane elektronicznie i
    przez pracowników ochrony fizycznej Muzeum.
    Planuje się również odpłatne oprowadzanie przez przewodników po parku i ścieżce
    przyrodniczo-edukacyjnej – po jej zmodernizowaniu. Ponadto, z uwagi na nową
    nawierzchnię w alejkach będzie obowiązywał zakaz wjazdu na teren zabytkowego parku
    samochodami, rowerami i innymi pojazdami.
    Ze względu na modernizację parku i ścieżki przyrodniczo-edukacyjnej (m.in. montaż
    nowych obiektów małej architektury) wprowadzone zostaną jeszcze dodatkowe opłaty dla
    zwiedzających. Zrealizowanie projektu inwestycyjnego ma nastąpić do końca roku 2026.
    Muzeum prowadzi w większości działalność opodatkowaną i w związku z tym odlicza cały
    podatek VAT naliczony. Podczas organizowanych wydarzeń kulturalnych prowadzona jest
    sprzedaż wydawnictw i katalogów (przewodników) wystaw oraz pamiątek, a nie zawsze
    ma miejsce sprzedaż biletów wstępu.
    Wydarzenia kulturalne w większości są finansowane z dotacji celowej organizatora, a
    niewielką część pokrywa Muzeum ze środków uzyskanych ze sprzedaży biletów i
    wydawnictw podczas organizowanych imprez (jako wkład własny). Muzeum otrzymuje od
    organizatora dotację podmiotową, z której finansowane są tylko wynagrodzenia z
    pochodnymi, a koszty utrzymania pokrywane są z wypracowanych środków własnych
    Muzeum z prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z tym, że Muzeum nie jest w
    stanie wypracować wystarczających środków na działalność bieżącą, zwraca się do
    sponsorów o dofinansowanie wydarzeń kulturalnych. W takim przypadku zawierana jest
    umowa sponsoringu i wystawiana faktura VAT na otrzymane środki.
    Ponadto, Muzeum przeprowadza odpłatnie i nieodpłatnie kwerendy na temat (...), zbiorów
    i parku zabytkowego Muzeum oraz udostępnia swoje zbiory i wizerunki obiektów dla

    różnych instytucji, podmiotów i osób fizycznych – zgodnie z wprowadzonym Regulaminem
    udostępniania zbiorów Muzeum. Wówczas Muzeum zawiera umowę na udzielenie licencji
    na wykorzystanie wizerunku cyfrowego eksponatów lub archiwaliów, a w zamian
    otrzymuje wynagrodzenie lub publikację w korzystnej cenie do sprzedaży w sklepiku oraz
    bezpłatne egzemplarze do Biblioteki.
    Muzeum prowadzi także usługi (sprzedaż opodatkowaną) organizacji wydarzeń oraz
    wynajmu pomieszczeń i parku na różne wydarzenia kulturalne i okolicznościowe
    organizowane przez podmioty zewnętrzne.
    Muzeum w (...) w ramach działalności statutowej organizuje też wydarzenia bezpłatne, jak
    np. spotkania autorskie, na których promowane są nowe wydawnictwa i prowadzona ich
    sprzedaż. Cel promocyjno-marketingowy realizowanych przez Muzeum wydarzeń
    bezpłatnych służy przede wszystkim działalności gospodarczej w rozumieniu podatku VAT
    – poszerzenie grona osób zwiedzających, które korzystają ostatecznie ze świadczonych
    przez Muzeum odpłatnych usług. Prowadzone nieodpłatnie działania są integralnie
    związane z działalnością opodatkowaną, służą jej rozwojowi i urozmaiceniu oraz promocji
    Muzeum. Podczas działalności nieodpłatnych każdorazowo udostępnione są punkty
    sprzedaży wydawnictw i pamiątek muzealnych oraz artykułów spożywczych w kawiarence.

## Opis zdarzenia przyszłego

:
    W przypadku wyrażenia przez organ interpretacyjny w ramach odpowiedzi na pytania nr 1
    i 2 stanowiska, że Muzeum nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    pełnej wysokości i że Muzeum powinno dokonywać odliczenia podatku naliczonego
    obliczonego, zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    775; dalej jako „ustawa o VAT”), powstaje zagadnienie sposobu określenia proporcji, jaki
    powinien być stosowany przez Muzeum.
    Jak zostało wspomniane, Muzeum jest samorządową instytucją kultury.
    W § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999; dalej jako
    „rozporządzenie MF”) określono sposób określenia proporcji w przypadku samorządowej
    instytucji kultury.
    Muzeum uważa jednak, że sposób określenia proporcji wynikający z powołanego przepisu
    nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez Nie działalności i
    dokonywanych przez Nie nabyć. W związku z tym, Muzeum rozważa określanie proporcji
    na podstawie udziału wykorzystania infrastruktury, budynków oraz parku do celów
    działalności gospodarczej w całości wykorzystania tych obiektów na podstawie ewidencji
    odpłatnych i nieodpłatnych wejść do Muzeum. Ewidencja ta obejmowałaby szczegółowe
    informacje o odpłatnych i nieodpłatnych wejściach na teren Muzeum w celu zwiedzenia
    zespołu dworsko-parkowego i ekspozycji oraz wzięcia udziału w organizowanych przez
    Muzeum wydarzeniach – co umożliwiłoby określenie, jaką część ogółu osób zwiedzających
    ekspozycje i park stanowią zwiedzający odpłatnie oraz ustalenie stopnia wykorzystania
    infrastruktury Muzeum.
    Ewidencja ta pozwoliłaby na określenie proporcji wyrażającej udział odpłatnych wejść na
    teren Muzeum w ogólnej liczbie wejść (zwiedzających) do Muzeum, która to proporcja
    stanowiłaby podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust.
    2a ustawy o VAT.
    Uzupełniając wniosek – w odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu, wskazali Państwo,
    że niektóre z pytań, zadane przez Dyrektora KIS w wezwaniu, nie mieszczą się w zakresie
    wezwania, jaki został przez niego wskazany. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    wyznaczył bowiem zakres powyższego wezwania poprzez skierowanie do Wnioskodawcy
    prośby o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Niemniej jednak

    niektóre z pytań w istocie wymagają od Wnioskodawcy dokonania oceny prawnej
    zawartych w nich zagadnień, które wymagają rozstrzygnięcia w ramach wydawanej przez
    Dyrektora KIS interpretacji indywidualnej. Wnioskodawca odpowiedział na te pytania,
    natomiast odpowiedzi tych nie można traktować jako elementu stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), a jako jego stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego). Potraktowanie tych odpowiedzi jako stan faktyczny,
    doprowadziłoby do sytuacji, w której to Wnioskodawca udzieliłby odpowiedzi na zadane
    przez siebie pytania we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W tym zakresie
    istotny jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2021 r., sygn.
    akt 11 FSK 1049/21, gdzie rozstrzygana była kwestia domagania się przez organ wydający
    interpretację indywidualną od wnioskodawcy stwierdzenia stanowiącego odpowiedź na
    zadane przez niego pytanie. W tym zakresie NSA wypowiedział się następująco: „Biorąc
    pod uwagę charakter i zadania interpretacji podatkowej trudno uznać stanowisko organu
    podatkowego za prawidłowe, ponieważ prowadziłoby ono do podważenia sensu
    wydawania interpretacji podatkowych, jeśli sam wnioskodawca ma udzielić odpowiedzi na
    zadane przez siebie organowi pytanie”.
    1) Jakich konkretnie wydatków dotyczą/będą dotyczyły pytania nr 1, 2 i 3 sformułowane
      przez Państwa we wniosku? Proszę wskazać odrębnie w odniesieniu do każdego
      pytania.
        Odpowiedź:
        Pytania nr 1, 2 oraz 3 sformułowane we wniosku dotyczą wszystkich wydatków
        ponoszonych przez Muzeum: np. za kanalizację, energię, zakup materiałów
        biurowych, remonty, ogrzewanie, z wyjątkiem wydatków wyłączonych z pełnego
        odliczenia VAT, na mocy ustawy o VAT, tj. związanych z samochodami osobowymi
        (art. 86a ustawy o VAT), za usługi noclegowe i za usługi gastronomiczne (art. 88
        ustawy o VAT).
    2) Do jakich konkretnie czynności wykorzystują Państwo/będą Państwo wykorzystywać
      wydatki, objęte zakresem sformułowanych we wniosku pytań nr: 1 i 2 oraz pytania nr 3
      :
        a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to proszę wskazać
        jakich konkretnie oraz czy są/będą to czynności wyłącznie opodatkowane tym
        podatkiem),
        b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to jakich
        konkretnie – proszę wskazać podstawę prawną zwolnienia),
        c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to
        jakich konkretnie)?
        Proszę wskazać odrębnie w odniesieniu do każdego pytania.
        Odpowiedź:
        Ad. a) Muzeum wykorzystuje i będzie wykorzystywać swoje wydatki w ramach
        swojej działalności do m.in. następujących czynności opodatkowanych: sprzedaży
        biletów, wydawnictw, pamiątek, wynajmu pomieszczeń oraz prowadzonej
        działalności gastronomicznej.
        Ad. b) Muzeum nie wykonuje czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
        Ad. c) Dodatkowo Muzeum nieodpłatnie udostępnia wejścia na wystawy, do parku
        oraz na imprezy kulturalne.
    3) Czy nieodpłatny wstęp na wystawy/do Muzeum (wydarzenia nieodpłatne) będzie
      dotyczył określonych osób/grup osób; jeśli tak proszę o wskazanie jakich osób/grup
      osób dotyczy/będzie dotyczył bezpłatny wstęp do Muzeum/na wystawy (wydarzenia
      nieodpłatne) i na podstawie jakich przepisów przysługuje/będzie przysługiwał?

        Odpowiedź:
        Bezpłatny wstęp do Muzeum dotyczy obecnie określonych grup osób, na podstawie
        art. 10 ust. 3b ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (t. j. Dz. U. z 2022 r.
        poz. 385). Przepis ten wymienia:
        - osoby fizyczne odznaczone Orderem Orła Białego, Orderem Wojennym Virtuti
        Militari, Orderem Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, Medalem „Zasłużony Kulturze
        Gloria Artis”;
        - pracowników muzeów wpisanych do Państwowego Rejestru Muzeów;
        - członków Międzynarodowej Rady Muzeów (ICOM) lub Międzynarodowej Rady
        Ochrony Zabytków (ICOMOS);
        - posiadaczy Karty Polaka, o których mowa w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o
        Karcie Polaka (Dz. U. z 2019 r. poz. 1598 oraz z 2022 r. poz. 91);
        - dzieci do lat 7;
        - weteranów i weteranów poszkodowanych.
        Ponadto, obecnie bezpłatny wstęp do Muzeum dotyczy osób, o których mowa w
        regulaminie dla zwiedzających, obowiązującego u Wnioskodawcy, tj. wszystkich
        pracowników muzeów. Katalog ten może się zmienić w przypadku zmiany
        przepisów powszechnie obowiązujących lub zmiany regulaminu w tym zakresie.
        Muzeum udostępnia bezpłatnie zwiedzanie w jeden dzień w tygodniu na wystawy
        stałe w budynku (...), a także, zgodnie z art. 10 ustawy o muzeach, wprowadza ulgi w
        opłacie za wstęp. Bezpłatne wstępy organizowane przez Dyrektora Muzeum, na
        podstawie nadanych mu ustawowo uprawnień, mają cel promocyjno-
        marketingowy, tj. poszerzenie grona osób odwiedzających instytucję.
    4) Czy towary i usługi, będące przedmiotem Państwa pytań nr: 1 i 2 oraz pytania nr 3, są
      /będą wykorzystywane przez Państwa zarówno do czynności mieszczących się w
      zakresie działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca
      2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), jak i
      czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej? Jeśli tak, to czy są/będą
      Państwo w stanie bezpośrednio przypisać nabyte towary i usługi do celów
      wykonywanej działalności gospodarczej?
        Odpowiedź:
        W ocenie Wnioskodawcy, pytanie to wykracza poza zakres wezwania wskazany
        przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdyż w istocie nie dotyczy ono
        doprecyzowania stanu faktycznego (zdarzenia prawnego), a wymaga dokonania
        oceny prawnej, której oczekuje Wnioskodawca od tut. Organu, zadając pytanie nr 1
        zawarte w jego wniosku, tj. „Czy Muzeum powinno dokonywać odliczenia podatku
        naliczonego obliczonego zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o którym
        mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT?”
        Zgodnie ze wskazanym w tym pytaniu art. 86 ust. 2a ustawy VAT: „W przypadku
        nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez
        podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
        gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust.
        2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym
        mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
        działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
        której mowa w ust 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
        zwanym dalej «sposobem określenia proporcji». Sposób określenia proporcji
        powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
        działalności i dokonywanych przez niego nabyć”.

        Doprecyzowanie stanu faktycznego przez Wnioskodawcę poprzez stwierdzenie, że
        nabywane przez niego towary i usługi są wykorzystywane zarówno do czynności
        mieszczących się w zakresie działalności gospodarczej, jak i czynności będących
        poza tym zakresem doprowadzi do sytuacji, że Wnioskodawca w istocie sam udzieli
        odpowiedzi na zadane przez siebie pytanie nr 1. Odpowiedź ta prowadziłaby do
        prostego wniosku, tj. że Muzeum powinno dokonywać odliczenia podatku
        naliczonego zgodnie ze sposobem określenia proporcji. To samo dotyczy sytuacji,
        gdyby Wnioskodawca odpowiedział Organowi, że nabywane przez niego towary i
        usługi są wykorzystywane do czynności z zakresu działalności gospodarczej. W
        takim przypadku odpowiedź Wnioskodawcy oznaczałaby wprost, że nie jest on
        obowiązany do stosowania proporcji na cele odliczenia podatku naliczonego.
        Problem prawny zaprezentowany przez Wnioskodawcę we wniosku (w pytaniu nr
        1), którego to rozstrzygnięcia oczekuje on od tut. Organu, wymaga właśnie oceny
        prawnej:
        - czy wszystkie dokonywane przez Muzeum czynności mieszczą się w zakresie
          działalności gospodarczej i w związku z tym przysługuje mu pełne prawo do
          odliczenia podatku naliczonego bez konieczności stosowania proporcji,
        - czy też nie wszystkie dokonywane przez Muzeum czynności mieszczą się w
          zakresie działalności gospodarczej i w związku z tym powinno ono zastosować
          proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a dla potrzeb odliczenia podatku
          naliczonego.
        Tym niemniej, odpowiadając na powyższe pytanie, zadane przez Dyrektora KIS, w
        ocenie Wnioskodawcy, towary i usługi nabywane przez Wnioskodawcę są i będą
        wykorzystywane jedynie do czynności mieszczących się w zakresie działalności
        gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Odpowiedź tę należy jednak
        traktować nie jako element stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a jako
        element stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaprezentowanego
        we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zgodnie bowiem z art. 14b §
        3 Ordynacji podatkowej: „Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
        obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego
        albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia stanowiska w sprawie oceny
        prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego”.
    5) Czy towary i usługi, objęte zakresem sformułowanych we wniosku pytań nr: 1 i 2 oraz
      pytania nr 3, są/będą wykorzystywane przez Państwa zarówno do czynności
      opodatkowanych, jak i czynności zwolnionych od podatku? Jeśli tak, to czy mają/będą
      Państwo mieli możliwość bezpośredniego przyporządkowania poniesionych wydatków
      do czynności opodatkowanych?
        Odpowiedź:
        Nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi nie są i nie będą wykorzystywane
        do czynności zwolnionych od podatku VAT. Muzeum w ramach prowadzonej
        działalności nie wykonuje czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
    6) Proszę o podanie dokładnego wzoru, według którego dokonują Państwo/zamierzają
      Państwo dokonać odliczenia od wydatków, będących przedmiotem Państwa pytań nr:
      1 i 2 oraz pytania nr 3, przy pomocy udziału wykorzystania infrastruktury, budynków
      oraz parku do celów działalności gospodarczej w całości wykorzystania tych obiektów
      na podstawie ewidencji odpłatnych i nieodpłatnych wejść do Muzeum oraz wskazanie
      dokładnej metody obliczania sposobu określania proporcji, który Państwo stosują
      /zamierzają w przedmiotowej sprawie zastosować.
        Odpowiedź:
        Poniżej zaprezentowano wzór, według którego Wnioskodawca zamierzałby dokonać
        obliczenia proporcji na potrzeby odliczenia podatku naliczonego:

              LWo + LUio
        P = -------------------------------------------------------- x 100%
          LWo + LWno + LWnp + LUio + LUin
        gdzie poszczególne symbole oznaczają:
        P – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
        całkowitej,
        LWo – liczbę wejść odpłatnych na wystawy i do parku w ciągu roku,
        LWno – liczbę wejść nieodpłatnych na wystawy i do parku w ciągu roku,
        LWnp – liczbę wejść nieodpłatnych do parku (po godzinach pracy) w ciągu roku,
        LUio – liczbę wejść odpłatnych na imprezy kulturalne w ciągu roku,
        LUin – liczbę wejść nieodpłatnych na imprezy kulturalne w ciągu roku.
        Przykładowe wyliczenie proporcji przy wykorzystaniu tego wzoru na podstawie
        danych wynikających z ewidencji wejść prowadzonej w roku 2024 r. zostało zawarte
        w odpowiedzi na pytanie nr 11.
    7) Jakimi przesłankami kierowali się Państwo, uznając, że wskazany sposób obliczenia
      proporcji, w sposób, o którym mowa we wniosku – prewspółczynnik ustalony jako
      udział wykorzystania infrastruktury, budynków oraz parku do celów działalności
      gospodarczej w całości wykorzystania tych obiektów na podstawie ewidencji
      odpłatnych i nieodpłatnych wejść do Muzeum – jest/będzie najbardziej
      reprezentatywny – najbardziej odpowiada/będzie odpowiadał specyfice wykonywanej
      przez Państwa działalności oraz dokonywanych przez Państwa nabyć?
        Odpowiedź:
        Sposób obliczenia proporcji zaproponowany przez Wnioskodawcę został ustalony
        indywidualnie, uwzględniając rzeczywiste wykorzystanie w ciągu roku nabytych
        towarów lub usług związanych z inwestycjami, utrzymaniem, eksploatacją,
        remontami i ulepszeniami obiektów wraz z infrastrukturą należącą do Muzeum na
        potrzeby działalności odpłatnej, jak i nieodpłatnej. Sposób ten odzwierciedla
        stopień wykorzystania budynków Muzeum oraz parku, w związku z którymi
        Muzeum nabywa towary i usługi, od których dokonuje odliczenia podatku
        naliczonego.
        Wnioskodawca wskazuje jednak, że powyższa odpowiedź stanowi wskazanie
        przesłanek, jakimi Wnioskodawca się kierował, co nie oznacza jednak, że ma on
        pewność, że sposób obliczenia proporcji przez Niego zaprezentowany jest
        najbardziej reprezentatywny. Wnioskodawca tak uważa, niemniej jednak jego ocena
        w tym zakresie nie stanowi elementu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a
        jedynie element stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej
        zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zgodnie
        bowiem z art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej: „Składający wniosek o wydanie
        interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
        zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia
        stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia
        przyszłego”. Powyższa kwestia wymaga dokonania oceny prawnej przez Dyrektora
        KIS w wydawanym przez niego rozstrzygnięciu.
    8) Czy sposób obliczenia proporcji, o którym mowa we wniosku, zapewnia/będzie
      zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane podatkiem VAT?

    9) Odpowiedź:
        W ocenie Wnioskodawcy, pytanie to wykracza poza zakres wezwania wskazany
        przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdyż w istocie nie dotyczy ono
        doprecyzowania stanu faktycznego (zdarzenia prawnego), a wymaga dokonania
        oceny prawnej, której oczekuje Wnioskodawca od tut. Organu, zadając pytanie nr 3
        zawarte w jego wniosku. Pytanie to bowiem wymaga rozstrzygnięcia, czy
        Wnioskodawca może określić proporcję zaproponowaną we wniosku zamiast tej
        wynikającej z rozporządzenia MF. Odpowiedź na pytanie nr 8 wymaga m.in. oceny
        prawnej Dyrektora KIS, czy sposób obliczenia proporcji zaproponowany przez
        Wnioskodawcę będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
        kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
        naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane. Wymóg ten wynika z art. 86 ust. 2b pkt 1
        ustawy o VAT, którego treść w istocie została zawarta przez Dyrektora KIS w pytaniu
        nr 8 zawartym w wezwaniu.
        W związku z powyższym, pytanie nr 8 zadane przez Dyrektora KIS nie dotyczy
        doprecyzowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a wyrażenia oceny
        prawnej przez Wnioskodawcę, co do tego, czy zaproponowany przez niego sposób
        obliczenia proporcji spełnia jedną z przesłanek ustawowych.
        Tym niemniej, odpowiadając na powyższe pytanie, w ocenie Wnioskodawcy, sposób
        obliczenia proporcji, o którym mowa we wniosku, zapewnia/będzie zapewniał
        dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
        wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
        przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
        opodatkowane podatkiem VAT. Odpowiedź tę należy jednak traktować nie jako
        element stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a jako element stanowiska
        Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaprezentowanego we wniosku stanu
        faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zgodnie bowiem z art. 14 § 3 Ordynacji
        podatkowej: „Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany
        jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo
        zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia stanowiska w sprawie oceny prawnej
        tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego”.
    10) Czy sposób obliczenia proporcji, o którym mowa we wniosku, obiektywnie
      odzwierciedla/będzie odzwierciedlał część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza?
        Odpowiedź:
        W ocenie Wnioskodawcy, pytanie to wykracza poza zakres wezwania wskazany
        przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdyż w istocie nie dotyczy ono
        doprecyzowania stanu faktycznego (zdarzenia prawnego), a wymaga dokonania
        oceny prawnej, której oczekuje Wnioskodawca od tut. Organu, zadając pytanie nr 3
        zawarte w jego wniosku. Pytanie to bowiem wymaga rozstrzygnięcia, czy
        Wnioskodawca może określić proporcję zaproponowaną we wniosku zamiast tej
        wynikającej z rozporządzenia MF. Odpowiedź na pytanie nr 9 wymaga m.in. oceny
        prawnej Dyrektora KIS, czy sposób obliczenia proporcji, o którym mowa we
        wniosku, obiektywnie odzwierciedla/będzie odzwierciedlał część wydatków
        przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż
        działalność gospodarcza. Wymóg ten wynika z art. 86 ust. 2b pkt 2 ustawy o VAT,
        którego treść w istocie została zawarta przez Dyrektora KIS w pytaniu nr 9
        zawartym w wezwaniu.

        W związku z powyższym, pytanie nr 9 zadane przez Dyrektora KIS nie dotyczy
        doprecyzowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) a wyrażenia oceny
        prawnej przez Wnioskodawcę, co do tego czy zaproponowany przez niego sposób
        obliczenia proporcji spełnia jedną z przesłanek ustawowych.
        Tym niemniej, odpowiadając na powyższe pytanie, w ocenie Wnioskodawcy, sposób
        obliczenia proporcji, o którym mowa we wniosku, obiektywnie odzwierciedla/będzie
        odzwierciedlał część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza. Odpowiedź tę należy
        jednak traktować nie jako element stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a jako
        element stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaprezentowanego
        we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zgodnie bowiem z art. 14 § 3
        Ordynacji podatkowej: „Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
        obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego
        albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia stanowiska w sprawie oceny
        prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego”.
    11) Jakie przesłanki potwierdzają, że sposób określenia proporcji wynikający z
      rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
      gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999) jest
      /będzie mniej reprezentatywny od tego zaproponowanego przez Państwa we
      wniosku? Proszę o ich wskazanie.
        Odpowiedź:
        W ocenie Wnioskodawcy, pytanie to wykracza poza zakres wezwania wskazany
        przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdyż w istocie nie dotyczy ono
        doprecyzowania stanu faktycznego (zdarzenia prawnego), a wymaga dokonania
        oceny prawnej, której oczekuje Wnioskodawca od tut. Organu, zadając pytanie nr 3
        zawarte w Jego wniosku. Pytanie to bowiem wymaga rozstrzygnięcia, czy
        Wnioskodawca może określić proporcję zaproponowaną we wniosku zamiast tej
        wynikającej z rozporządzenia MF. Odpowiedź na pytanie nr 10 wymaga m.in. oceny
        prawnej Dyrektora KIS, czy sposób obliczenia proporcji, o którym mowa we wniosku
        jest bardziej reprezentatywny od tego wynikającego z rozporządzenia MF.

## Pytanie

to bowiem wymaga od Wnioskodawcy, aby ten wskazał przesłanki potwierdzające,
        że sposób obliczenia proporcji, o którym mowa we wniosku jest bardziej
        reprezentatywny od tego wynikającego z rozporządzenia MF. Wskazanie takich
        przesłanek oznaczałoby, że Wnioskodawca jednocześnie potwierdza, że jeden
        sposób jest bardziej reprezentatywny od drugiego, tym samym dokonując oceny
        prawnej, czy sposób ten spełnia jedną z wymaganych przesłanek.
        W związku z powyższym, pytanie nr 9 zadane przez Dyrektora KIS nie dotyczy
        doprecyzowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) a wyrażenia oceny
        prawnej przez Wnioskodawcę, co do tego czy zaproponowany przez Niego sposób
        obliczenia proporcji spełnia jedną z przesłanek ustawowych.
        Tym niemniej, odpowiadając na powyższe pytanie, w ocenie Wnioskodawcy,
        następujące przesłanki potwierdzają, że sposób określenia proporcji wynikający z
        rozporządzenia MF jest/będzie mniej reprezentatywny od tego zaproponowanego
        przez Muzeum we wniosku: Sposób obliczenia proporcji zaproponowany przez
        Wnioskodawcę został ustalony indywidualnie, uwzględniając rzeczywiste
        wykorzystanie w ciągu roku nabytych towarów lub usług związanych z inwestycjami,
        utrzymaniem, eksploatacją, remontami i ulepszeniami obiektów wraz z
        infrastrukturą należącą do Muzeum na potrzeby działalności odpłatnej, jak i
        nieodpłatnej. Sposób ten odzwierciedla stopień wykorzystania budynków Muzeum

        oraz parku, w związku z którymi Muzeum nabywa towary i usługi, od których
        dokonuje odliczenia podatku naliczonego. Przy czym sposób obliczenia proporcji
        wynikający z rozporządzenia MF nie uwzględnia wskazanych powyżej czynników.
        Odpowiedź tę należy jednak traktować nie jako element stanu faktycznego
        (zdarzenia przyszłego), a jako element stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny
        prawnej zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
        Zgodnie bowiem z art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej: „Składający wniosek o wydanie
        interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
        zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia
        stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia
        przyszłego”.
    12) Proszę o przedstawienie analizy porównawczej sposobu określenia proporcji
      ustalonego według udziału wykorzystania infrastruktury, budynków oraz parku do
      celów działalności gospodarczej w całości wykorzystania tych obiektów na podstawie
      ewidencji odpłatnych i nieodpłatnych wejść do Muzeum oraz wynikającego z ww.
      rozporządzenia Ministra Finansów.
        Odpowiedź:
        Poniżej znajduje się analiza porównawcza sposobu określenia proporcji
        zaprezentowanego przez Wnioskodawcę we wniosku oraz sposobu określenia
        proporcji wynikającego z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015
        r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
        usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j.
        Dz. U. z 2021 r. poz. 999; „dalej jako: rozporządzenie MF”). Analiza ta została
        zaprezentowana poprzez wyliczenie proporcji zgodnie z jednym i drugim sposobem
        na podstawie danych za 2024 r.:
        Według sposobu obliczenia proporcji proponowanego przez Wnioskodawcę, na
        podstawie danych wynikających z ewidencji wejść prowadzonej w roku 2024 r.
        proporcja ta kształtowałaby się następująco:
        Wzór:
              LWo + LUio
        P = -------------------------------------------------------- x 100%
          LWo + LWno + LWnp + LUio + LUin
        gdzie poszczególne symbole oznaczają:
        P – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
        całkowitej,
        LWo – liczbę wejść odpłatnych na wystawy i do parku w ciągu roku,
        LWno – liczbę wejść nieodpłatnych na wystawy i do parku w ciągu roku,
        LWnp – liczbę wejść nieodpłatnych do parku (po godzinach pracy) w ciągu roku,
        LUio – liczbę wejść odpłatnych na imprezy kulturalne w ciągu roku,
        LUin – liczbę wejść nieodpłatnych na imprezy kulturalne w ciągu roku.
        Podstawienie do wzoru danych za 2024 r.:
        (...)
        P ≈ 50,63%
        Po zaokrągleniu proporcja wyniesie: 51%
        Przy czym:

        LWo = (...) osób
        LWno = (...) osób
        LWnp = (...) osób
        LUio = (...) osób
        LUin = (...) osób
        Według sposobu obliczenia proporcji wynikającego z rozporządzenia MF, na
        podstawie danych za 2024 r. proporcja ta kształtowałaby się następująco:
        Wzór:
        A x 100
        gdzie poszczególne symbole oznaczają:
        X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
        całkowitej A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez
        samorządową instytucję kultury,
        P – przychody wykonane samorządowej instytucji kultury.
        Podstawienie do wzoru danych za 2024 r.:
        (...) zł x 100
        (...) zł
        X « 11,23%
        Po zaokrągleniu proporcja wyniesie 12%
        Wobec powyższego stosując sposób obliczenia proporcji zaproponowany przez
        Wnioskodawcę proporcja wyniesie 51%, a stosując sposób obliczenia proporcji
        wynikający z rozporządzenia MF proporcja wyniesie 12%.
    13) Na kogo są/będą wystawiane faktury dokumentujące wydatki objęte zakresem
      sformułowanych we wniosku pytań nr: 1 i 2 oraz pytania nr 3?
        Odpowiedź:
        Faktury są i będą wystawiane na Muzeum (...).
    Pytania
    Pytania do stanu faktycznego:
    1. Czy Muzeum powinno dokonywać odliczenia podatku naliczonego obliczonego,
      zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o
      VAT?
    2. Czy Muzeum przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości?
    Pytanie do zdarzenia przyszłego:
    3. W razie wyrażenia przez organ interpretacyjny w ramach odpowiedzi na wcześniejsze
      pytania stanowiska, że Muzeum powinno dokonywać odliczenia podatku naliczonego
      obliczonego, zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust.
      2a ustawy o VAT i że Muzeum nie przysługuje prawo do odliczenia podatku
      naliczonego w pełnej wysokości, to czy Muzeum może nie stosować sposobu
      określenia proporcji wynikającego z § 4 rozporządzenia MF, a zamiast tego określić
      proporcję na podstawie udziału wykorzystania infrastruktury, budynków oraz parku
      do celów działalności gospodarczej w całości wykorzystania tych obiektów na
      podstawie ewidencji odpłatnych i nieodpłatnych wejść do Muzeum?
    Państwa stanowisko w sprawie

    W ocenie Wnioskodawcy:
    1. Muzeum nie powinno dokonywać odliczenia podatku naliczonego obliczonego zgodnie
      ze sposobem określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    2. Muzeum przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości.
    3. W razie wyrażenia przez organ interpretacyjny w ramach odpowiedzi na wcześniejsze
      pytania stanowiska, że Muzeum powinno dokonywać odliczenia podatku naliczonego
      obliczonego zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust.
      2a ustawy o VAT i że Muzeum nie przysługuje prawo do odliczenia podatku
      naliczonego w pełnej wysokości, to Muzeum może nie stosować sposobu określenia
      proporcji wynikającego z § 4 rozporządzenia MF, a zamiast tego określić proporcję na
      podstawie udziału wykorzystania infrastruktury, budynków oraz parku do celów
      działalności gospodarczej w całości wykorzystania tych obiektów na podstawie
      ewidencji odpłatnych i nieodpłatnych wejść do Muzeum.
    Uzasadnienie w zakresie pytań nr 1 i 2
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT: „W zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124”. Z przepisu tego wynikają podstawowe przesłanki przysługiwania prawa do odliczenia
    podatku naliczonego tj. posiadanie statusu podatnika podatku VAT oraz związek z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. W celu omówienia tych przesłanek odwołać
    należy się w pierwszej kolejności do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, w myśl którego.
    „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”. Pierwszą istotną obserwacją
    wynikającą z jego treści jest to, że status podatnika przysługuje niezależnie od formy
    organizacyjno-prawnej podatnika, gdyż przepis wymienia wszystkie znane prawu
    cywilnemu formy podmiotowości prawnej. Jednocześnie zauważyć należy, że podatnikiem
    może być także byt prawny niebędący na gruncie prawa cywilnego ani osobą prawną ani
    tzw. ułomną osobą prawną ani osobą fizyczną.
    Drugim z warunków uznania za podatnika jest prowadzenie samodzielnie działalności
    gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Przepis ten stanowi, że:
    „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych". Definicja ta
    zbudowana jest poprzez wymienienie kategorii działalności uznawanych za działalność
    gospodarczą, jednak użyte terminy (producenci, handlowcy, usługodawcy itd.) posiadają
    niezwykle szeroki zakres znaczeniowy, a dodatkowo poprzedzone zostały określeniem
    „wszelka działalność”, co czytane łącznie czyni tę definicję szczególnie szeroką i
    obejmującą swoim zakresem możliwe największą liczbę rodzajów działalności
    gospodarczej. Zwrócić należy uwagę, że zdanie drugie przytoczonego przepisu zawiera
    frazę „w szczególności”, w związku z czym wykładnia literalna prowadzi do wniosku, że za
    działalność gospodarczą może być uznane także wykorzystanie towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych – czy szerzej działalność kategorii podmiotów wymienionych
    w zdaniu pierwszym – niemająca ciągłego lub zarobkowego charakteru. Jednocześnie
    pamiętać trzeba, że w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT cel lub rezultat wykonywanej
    działalności pozostaje bez wpływu na to, czy działalność tę uznać można za działalność
    gospodarczą na gruncie omawianego przepisu. Działalnością gospodarczą będzie zatem
    działalność, w ramach której podatnik nie osiągnął zysku, a nawet taka działalność, której
    celem nie było osiągnięcie zysku. Działalność ta powinna być także wykonywana
    samodzielnie, co również wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie ugruntowanym

    stanowiskiem TSUE wyrażonym w wyroku z dnia 12 października 2016 r., w celu
    stwierdzenia, czy dany podmiot wykonuje działalność samodzielnie, zbadać należy, czy:
    „dana osoba wykonuje działalność we własnym imieniu, na własny rachunek i własną
    odpowiedzialność oraz czy ponosi ona związane z prowadzeniem działalności ryzyko
    gospodarcze” (Wyrok TSUE z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt C-340/15, Christine
    Nigl i in. przeciwko Finanzamt Waldviertel, pkt 28 i powołane tam orzecznictwo).
    Drugą podstawową przesłanką powstania prawa do odliczenia jest związek z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Przypomnieć należy, że w myśl art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT, prawo do odliczenia przysługuje „w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych”. Czynnościami
    opodatkowanymi w rozumieniu tego przepisu są czynności, które faktycznie są lub
    zostaną objęte podatkiem – nie wystarczy, by były to czynności, które co do zasady są
    opodatkowane. Kiedy bowiem sprzedaży zakupionego przez siebie wcześniej towaru
    dokona podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, to choć co do
    zasady sprzedaż towaru jest czynnością opodatkowaną VAT, to nie będzie mu
    przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego zapłaconego w cenie tego towaru,
    gdyż czynność, do jakiej go wykorzystał nie jest opodatkowana. Taki mechanizm stanowi
    realizację podstawowego celu podatku VAT, tj. obciążenia konsumpcji – kiedy bowiem
    podatnik występuje w charakterze konsumenta danego świadczenia, to nie będzie mu
    przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    W ramach niniejszego wywodu odnieść należy się do charakteru związku z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych. Związek ten może mieć bezpośredni lub pośredni charakter.
    Związek bezpośredni wystąpi wtedy, kiedy nabyte przez podatnika dobro zostanie wprost
    wykorzystane w jego działalności gospodarczej, natomiast związkiem pośrednim będzie
    sytuacja, gdy nabyty towar lub usługa będzie wpływać cenotwórczo na świadczenia
    podatnika. W orzecznictwie TSUE obecna jest teza, że co do zasady związek z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi powinien mieć charakter bezpośredni i
    ścisły, jednak prawo do odliczenia przysługiwać będzie podatnikowi także wówczas, gdy
    tego typu związek nie występuje, ale koszt świadczenia z którego wynika podatek
    naliczony należy do kosztów ogólnych podatnika – tego typu związek pośredni z danym
    świadczeniem opodatkowanym wykonywanym przez podatnika ma zdaniem TSUE
    bezpośredni i ścisły związek z działalnością gospodarczą podatnika jako całością, (zob.
    Wyrok TSUE z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt C-124/12, AES-3C Maritza EAST 1 EOOD
    przeciwko Direktor na direkcija 'Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto' pri Centrałno
    uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite, Płowdiw, pkt 27 i 28 oraz przytoczone
    tam orzecznictwo). Z kolei w wyroku z dnia 21 lutego 2013 r. TSUE wskazał, że przy
    ocenianiu, czy w danym stanie faktycznym zaistniał bezpośredni związek pomiędzy
    nabytym przez podatnika towarem lub usługą, a wykonywanymi przez niego czynnościami
    opodatkowanymi, brać pod uwagę należy istotę nabytych przez podatnika świadczeń
    (Wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt C-104/12, Finanzamt Köln-Nord przeciwko
    Wolfram Becker, pkt 33). W omawianym zakresie zwrócić uwagę należy na podobieństwo
    pomiędzy charakterem omawianego związku, a obecnym w podatkach dochodowych
    warunkiem poniesienia wydatku w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, aby wydatek ten mógł zostać zaliczony do kosztów
    uzyskania przychodów. Przesłanki te są w swojej istocie zbliżone, toteż postawić można
    tezę, iż poglądy orzecznictwa i doktryny wypracowane w tym zakresie na gruncie
    podatków dochodowych mogą znaleźć odpowiednie zastosowanie w odniesieniu do
    związku czynności z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zgodzić należy się
    również z poglądem wyrażonym przez A. Bartoszewskiego, że do omówionej problematyki
    podchodzić należy w sposób racjonalny, a wymogu istnienia bezpośredniego związku jako
    warunku odliczenia podatku naliczonego nie można absolutyzować (A. Bartosiewicz, VAT.
    Komentarz, art. 86). Należy raczej w sposób funkcjonalny oceniać związek danej transakcji

    z działalnością gospodarczą podatnika, biorąc pod uwagę fakt, że celem systemu podatku
    VAT jest obciążenie ciężarem ekonomicznym podatku konsumentów i zapewnienie
    neutralności podatkowej podatnikom.
    Z kolei w myśl art. 86 ust. 2a ustawy o VAT: „W przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej «sposobem określenia proporcji». Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć”. Przepis ten nakłada obowiązek
    stosowania proporcji (tzw. prewspółczynnika) w sytuacji, gdy nabywane przez podatnika
    towary i usługi wykonywane są jednocześnie w do celów działalności gospodarczej, jak i
    do celów innych niż działalność gospodarcza. Pojęcie „działalności gospodarczej” rozumieć
    należy zgodnie z definicją zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, toteż odesłać w tym
    zakresie należy do wcześniejszych rozważań poczynionych w ramach złożonego wniosku.
    W nawiązaniu do powyższego, w ocenie Muzeum, stwierdzić trzeba, że całość
    wykonywanych przez Muzeum czynności wykonywanych jest w ramach działalności
    gospodarczej. Mieć bowiem na uwadze trzeba, że wszystkie wykonywane przez Muzeum
    działania mają ostatecznie na celu zachęcenie potencjalnego gościa do odwiedzenia
    Muzeum. Wszak gdyby Muzeum nie prowadziło działalności w zgodności z ustawą o
    muzeach zgodnie z opisem zawartym w stanie faktycznym, a więc gdyby w szczególności
    nie gromadziło zabytków i materiałów dokumentacyjnych z zakresu swojej działalności,
    nie przechowywało zgromadzonych zbiorów, nie dbało o utrzymanie stanu historycznego
    zespołu dworsko-parkowego i zabytkowego krajobrazu, a także nie organizowało wystaw
    stałych i czasowych, to nie mogłoby liczyć na odwiedzenie swoich obiektów przez
    jakichkolwiek gości. Bez tych działań Muzeum pozostawałoby nieznane i niczym nie
    przyciągałoby potencjalnych gości. Prowadzenie tych działań sprawia, że Muzeum
    przyciąga do siebie odwiedzających. Można zatem uznać, że działania te to swego rodzaju
    marketing, gdyż dzięki nim działalność Muzeum jest promowana i rozpowszechniania. W
    szczególności podkreślić należy, że organizowanie imprez czy dni bezpłatnych także ma
    związek z działalnością gospodarczą Muzeum, gdyż wydarzenia takie mają charakter
    promocyjny i marketingowy, co umożliwia poszerzenie grona zwiedzających odpłatnie
    Muzeum i jednocześnie zwiększa dochody ze sprzedaży pamiątek i wydawnictw
    muzealnych.
    W konsekwencji powyższego stwierdzić trzeba, iż Muzeum nie wykonuje działalności,
    która nie stanowiłaby wykonywania działalności gospodarczej, a zatem odpowiadając na
    pytanie nr 1 stwierdzić trzeba, że Muzeum nie powinno dokonywać odliczenia podatku
    naliczonego obliczonego zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o którym mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. W efekcie tego uznać trzeba, że Muzeum jest podatnikiem
    podatku VAT i wszelka jego działalność ma związek z działalnością opodatkowaną, co
    oznacza, że na pytanie nr 2 należy udzielić odpowiedzi, iż Muzeum przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości.
    Uzasadnienie w zakresie pytania nr 3
    Pytanie nr 3 ma charakter warunkowy i odnosi się do hipotetycznej sytuacji, w której
    organ interpretacyjny nie zgodzi się ze stanowiskiem Muzeum i wyrazi w ramach
    odpowiedzi na wcześniejsze pytania stanowiska, że Muzeum powinno dokonywać
    odliczenia podatku naliczonego obliczonego zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o
    którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i że Muzeum nie przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości. W zakresie tego pytania wskazać w

    pierwszej kolejności trzeba, że w § 4 ust. 1 rozporządzenia MF, wydanym na podstawie art.
    86 ust. 22 ustawy o VAT, określono sposób określenia proporcji w przypadku
    samorządowej instytucji kultury. Przedstawiony on jest przy zastosowaniu wzoru:
    X = A x 100/P,
    gdzie:
    - „X” oznacza proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
    - „A” oznacza roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez samorządową
      instytucję kultury,
    - „P" oznacza przychody wykonane samorządowej instytucji kultury.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT: „W przypadku gdy podatnik, dla
    którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22,
    uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób
    określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez
    niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej
    reprezentatywny sposób określenia proporcji”. Z zacytowanego przepisu wynikają dwie
    przesłanki skorzystania z alternatywnego do wskazanego w rozporządzeniu MF sposobu
    określenia proporcji. Pierwszą z nich jest uznanie przez podatnika, że sposób określenia
    proporcji wskazany w rozporządzeniu MF nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Jest to zatem
    przesłanka subiektywna, oparta o ocenę podatnika w tym zakresie. Druga przesłanka ma
    zaś charakter obiektywny i odnosi się do tego, że inny sposób określenia proporcji będzie
    bardziej reprezentatywny dla podatnika. NSA w wyroku z dnia 18 grudnia 2020 r., sygn.
    akt I FSK 2060/18, stwierdził w tym zakresie, że: „Wynikająca z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT
    możliwość wybrania przez jednostki samorządu terytorialnego sposobu określenia
    proporcji bardziej reprezentatywnego niż wskazany w rozporządzeniu nie może być
    rozumiana jako zezwolenie na dowolne działanie gmin w tym zakresie. Skorzystanie z tej
    możliwości uwarunkowane jest wykazaniem przez gminę, że przyjęty przez nią sposób
    określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez nią działalności i
    dokonywanych nabyć (jest bardziej reprezentatywny), a zatem wykazaniem przesłanki
    określonej w art. 86 ust. 2h ustawy o VAT“.
    W związku z tym zauważyć trzeba, że w myśl art. 86 ust. 2a zd. 2 ustawy o VAT: „Sposób
    określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć”. Z kolei w myśl ust. 2b
    omawianego artykułu: „Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe”.
    W konsekwencji powyższego, uznać należy, że bardziej reprezentatywny będzie ten
    sposób określenia proporcji, który w większym stopniu będzie wypełniał przesłanki
    wynikające z zacytowanego art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Przypomnieć trzeba, że zamiast sposobu określenia proporcji określonego w § 4
    rozporządzenia MF, który, w ocenie Muzeum, nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice

    wykonywanej przez Nie działalności i dokonywanych przez Nie nabyć, Muzeum rozważa
    określanie proporcji na podstawie udziału wykorzystania infrastruktury, budynków oraz
    parku do celów działalności gospodarczej w całości wykorzystania tych obiektów na
    podstawie ewidencji odpłatnych i nieodpłatnych wejść do Muzeum. Ewidencja ta, tak jak
    wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, szczegółowe informacje o odpłatnych i
    nieodpłatnych wejściach na teren Muzeum w celu zwiedzenia zespołu dworsko-
    parkowego i ekspozycji oraz wzięcia udziału w organizowanych przez Muzeum
    wydarzeniach – co umożliwiłoby określenie, jaką część ogółu osób zwiedzających
    ekspozycje i park stanowią zwiedzający odpłatnie oraz ustalenie stopnia wykorzystania
    infrastruktury Muzeum. Ewidencja ta pozwoliłaby na określenie proporcji wyrażającej
    udział odpłatnych wejść na teren Muzeum w ogólnej liczbie wejść (zwiedzających) do
    Muzeum, która to proporcja stanowiłaby podstawę do dokonania odliczenia podatku
    naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Zdaniem Muzeum, zaproponowany sposób określenia proporcji jest bardziej
    reprezentatywny dla wykonywanej przez Nie działalności. Wynikający bowiem z § 4
    rozporządzenia MF sposób określenia proporcji wykorzystuje obrót z działalności
    gospodarczej zrealizowany przez samorządową instytucję kultury oraz przychody
    wykonane samorządowej instytucji kultury. Natomiast zaproponowany przez Muzeum
    sposób określenia proporcji wykorzystuje udział osób odwiedzających Muzeum odpłatnie
    w ogóle osób odwiedzających Muzeum. Zdaniem Muzeum, wykorzystanie tych
    wskaźników pełniej wypełnia normę prawną wynikającą z art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Wskazać bowiem trzeba, że celem i istotą działalności każdego muzeum jest gromadzenie
    i udostępnianie zwiedzającym dóbr naturalnego i kulturalnego dziedzictwa ludzkości, a
    przez to popularyzacja wiedzy. Podstawą tej działalności i cechą konieczną dla realizacji
    tych celów jest odwiedzanie muzeów przez osoby tym zainteresowane. Z tych powodów
    zaproponowany sposób obliczenia proporcji zapewnia dokonanie obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla część
    wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż
    działalność gospodarcza, w związku z czym jest dla Muzeum bardziej reprezentatywny.
    W konsekwencji powyższego, na pytanie nr 3 należy odpowiedzieć, że w razie wyrażenia
    przez organ interpretacyjny w ramach odpowiedzi na wcześniejsze pytania stanowiska, że
    Muzeum powinno dokonywać odliczenia podatku naliczonego obliczonego zgodnie ze
    sposobem określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i że
    Muzeum nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości, to
    Muzeum może nie stosować sposobu określenia proporcji wynikającego z § 4
    rozporządzenia MF, a zamiast tego określić proporcję na podstawie udziału wykorzystania
    infrastruktury, budynków oraz parku do celów działalności gospodarczej w całości
    wykorzystania tych obiektów na podstawie ewidencji odpłatnych i nieodpłatnych wejść do
    Muzeum.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w myśl którego:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do obniżenia podatku
    naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Zatem, istnieje obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    W świetle art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z

          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
          ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym
          mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
        1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących
          prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
          przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
          działalnością;
        3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
          działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
          działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
          charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
          działalności innej niż gospodarcza;
        4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
          ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
          gospodarczej i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W świetle art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu

      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia wynika, że:
      Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej ,,sposobem określenia proporcji”;
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
          z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku samorządowej instytucji kultury, jako sposób określenia proporcji
      uznaje się sposób ustalony według wzoru:
      X=A×100P
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez samorządową
      instytucję kultury,
      P – przychody wykonane samorządowej instytucji kultury.
    Natomiast w myśl § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
        a) dokonywanych przez podatników:
        - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
        - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
        - eksportu towarów,
        - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
          podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
          kraju.
    Pojęcie obrotu, o którym mowa w powyższej regulacji, powinno być interpretowane tak
    jak w przypadku art. 90 ustawy. Obrót powinien być rozumiany jako kwota należna z
    tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług pomniejszona o VAT. Obrót ten będzie –
    dla celów określenia proporcji – powiększany o otrzymane przychody z innej niż
    gospodarcza działalności.

    Z kolei § 2 pkt 12 rozporządzenia stanowi, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przychodach wykonanych samorządowej
      instytucji kultury – rozumie się przez to przychody samorządowej instytucji kultury w
      rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane tej instytucji z
      budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty zwróconych
      dotacji, o odsetki od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów
      z mienia tej instytucji oraz o odszkodowania należne tej instytucji inne niż
      odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy –
      wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania planu finansowego, z których
      instytucja ta pokrywała koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania
      jednostki samorządu terytorialnego.
    W myśl § 4 ust. 2 rozporządzenia;
      Przychody wykonane samorządowej instytucji kultury nie obejmują przychodów
      uzyskanych z tytułu:
        1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
          dochodowym są zaliczane przez samorządową instytucję kultury do środków
          trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
          oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do
          środków trwałych samorządowej instytucji kultury – używanych na potrzeby
          prowadzonej przez tę instytucję działalności;
        2) transakcji dotyczących:
        a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
          finansowych,
        b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
          transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie ww. transakcji z przychodów wykonanych samorządowej instytucji kultury
    (mianownik proporcji) zapewnia spójność (symetrię) z wyłączeniem tych transakcji z
    obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty
    przychodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które zniekształcałyby tę
    proporcję.
    Ponadto, stosownie do § 8 rozporządzenia:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-
      7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i
    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.

    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowanie podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą.
    Natomiast, przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Przepis art. 15 ust. 1 ustawy mówi, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Zasady tworzenia i działania instytucji kultury określa ustawa z dnia 25 października 1991
    r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87).
    W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
      upowszechnianiu i ochronie kultury.
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery,
      operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy
      kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w
      różnych dziedzinach kultury.
    Art. 9 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej stanowi, że:
      Jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc
      samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest
      podstawowym celem statutowym.
    Z art. 9 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej wynika, iż:
      Instytucje kultury, dla których organizatorami są jednostki samorządu terytorialnego,
      mogą otrzymywać dotacje celowe na zadania objęte mecenatem państwa, w tym
      dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, z
      budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw
      kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
    Na mocy art. 12 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

      Organizator zapewnia instytucji kultury środki niezbędne do rozpoczęcia i
      prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta
      działalność jest prowadzona.
    W myśl art. 28 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności
    kulturalnej:
        1. Instytucja kultury pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z
          uzyskiwanych przychodów.
        2. Przychodami instytucji kultury są przychody z prowadzonej działalności, w tym
          ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy
          składników majątkowych, dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub
          jednostki samorządu terytorialnego, środki otrzymane od osób fizycznych i
          prawnych oraz z innych źródeł.
        3. Organizator przekazuje instytucji kultury środki finansowe w formie dotacji:
        a) podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych
          zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów;
        b) celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji;
        c) celowej na realizację wskazanych zadań i programów.
    Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami ustawy o organizowaniu i prowadzeniu
    działalności kulturalnej, instytucja kultury finansowana lub dofinansowana jest przez
    organizatora (jednostkę samorządu terytorialnego) przez m.in. dotacje, w zakresie
    tworzenia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym
    jest ona prowadzona.
    Zasady prowadzenia działalności przez muzea określa ustawa z dnia 21 listopada 1996 r. o
    muzeach (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 385).
    Zgodnie z treścią art. 1 ustawy o muzeach:
      Muzeum jest jednostką organizacyjną nienastawioną na osiąganie zysku, której
      celem jest gromadzenie i trwała ochrona dóbr naturalnego i kulturalnego
      dziedzictwa ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, informowanie o
      wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie podstawowych
      wartości historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości
      poznawczej i estetycznej oraz umożliwianie korzystania ze zgromadzonych zbiorów.
    Stosownie do art. 2 ustawy o muzeach:
      Muzeum realizuje cele określone w art. 1, w szczególności przez:
        1) gromadzenie zabytków w statutowo określonym zakresie;
        2) katalogowanie i naukowe opracowywanie zgromadzonych zbiorów;
        3) przechowywanie gromadzonych zabytków, w warunkach zapewniających im
          właściwy stan zachowania i bezpieczeństwo, oraz magazynowanie ich w sposób
          dostępny do celów naukowych;
        4) zabezpieczanie i konserwację zbiorów oraz, w miarę możliwości, zabezpieczanie
          zabytków; archeologicznych nieruchomych oraz innych nieruchomych obiektów
          kultury materialnej i przyrody;
        5) urządzanie wystaw stałych i czasowych;
        6) organizowanie badań i ekspedycji naukowych, w tym archeologicznych;
        7) prowadzenie działalności edukacyjnej;
        7a) popieranie i prowadzenie działalności artystycznej i upowszechniającej kulturę;

        8) udostępnianie zbiorów do celów edukacyjnych i naukowych;
        9) zapewnianie właściwych warunków zwiedzania oraz korzystania ze zbiorów i
          zgromadzonych informacji;
        10) prowadzenie działalności wydawniczej.
    Na mocy art. 9 ustawy o muzeach:
      Muzeum może prowadzić, jako dodatkową, działalność gospodarczą w celu
      finansowania działalności określonej w art. 2.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 ustawy o muzeach:
      Wstęp do muzeów jest odpłatny, z wyjątkiem ust. 3b, oraz nieodpłatny, gdy właściwy
      podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1, tak postanowi.
    I tak, na mocy art. 10 ust. 2 ustawy o muzeach:
      W jednym dniu tygodnia wstęp na wystawy stałe muzeów jest nieodpłatny.
    W myśl art. 10 ust. 3 ustawy o muzeach:
      Dyrektor muzeum ustala i podaje do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo
      przyjęty, wysokość opłat za wstęp do muzeum oraz dzień, o którym mowa w ust. 2.
      Dyrektor muzeum może zwolnić z opłat za wstęp.
    Z art. 10 ust. 3b ustawy o muzeach wynika, że:
      Zwolnienie z opłaty za wstęp do muzeów państwowych przysługuje:
      1) osobom fizycznym odznaczonym Orderem Orła Białego, Orderem Wojennym
        Virtuti Militari, Orderem Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, Medalem „Zasłużony
        Kulturze Gloria Artis”;
      2) pracownikom muzeów wpisanych do Państwowego Rejestru Muzeów;
      3) członkom Międzynarodowej Rady Muzeów (ICOM) lub Międzynarodowej Rady
        Ochrony Zabytków (ICOMOS);
      4) posiadaczom Karty Polaka, o których mowa w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o
        Karcie Polaka (Dz. U. z 2019 r. poz. 1598 oraz z 2022 r. poz. 91);
      5) dzieciom do lat 7;
      6) weteranom i weteranom poszkodowanym.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo samorządową instytucją kultury, działającą na
    podstawie ustawy o muzeach, ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności
    kulturalnej, ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz Statutu Muzeum.
    Muzeum jest wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez Województwo.
    Muzeum posiada osobowość prawną i jest czynnym podatnikiem VAT. Misją Muzeum jest
    gromadzenie i przechowywanie dóbr kultury po wybitnej poetce i pisarce, w tym zabytków
    i materiałów dokumentacyjnych w zakresie literatury polskiej, sztuki, historii oraz
    upowszechnianie wiedzy, wartościach literatury, nauki i kultury, a także kształtowanie
    wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz prowadzenie działalności naukowej, kulturalnej i
    edukacyjnej, jak również utrwalanie znaczenia Muzeum jako Daru Narodowego w
    dziedzictwie kulturowym kraju i wśród Polaków za granicą. Muzeum mieści się w
    zabytkowym zespole dworsko-parkowym, który tworzy dworek z (...) w. i zabytkowy park.
    W (...) oddano do użytku budynek (...), w którym mieszczą się ekspozycje, działy
    merytoryczne z biblioteką, magazyny zbiorów i administracja Muzeum. Aktualnie jest

    największym w Polsce Muzeum biograficzno-literackim, posiada unikatowe zbiory i
    autentyczne wnętrza z czasów życia autorki (...). Działalność Muzeum prowadzona jest w
    zgodności z ustawą o muzeach, w szczególności poprzez: gromadzenie zabytków i
    materiałów dokumentacyjnych z zakresu swojej działalności; inwentaryzowanie,
    katalogowanie, naukowe opracowywanie zgromadzonych zbiorów i materiałów
    dokumentalnych; zabezpieczanie, konserwację, przechowywanie zgromadzonych zbiorów,
    w warunkach zapewniających im właściwy stan zachowania i bezpieczeństwo, oraz
    magazynowanie ich w sposób umożliwiający dostępność dla celów naukowych; dbałość o
    utrzymanie stanu historycznego zespołu dworsko-parkowego oraz zabytkowego
    krajobrazu; organizowanie i prowadzenie badań naukowych; organizowanie wystaw
    stałych i czasowych; prowadzenie działalności edukacyjnej w formie koncertów, spotkań
    autorskich, konkursów oraz innych przedsięwzięć upowszechniających kulturę i
    promujących Muzeum; udostępnianie zbiorów i parku zabytkowego dla celów
    edukacyjnych i naukowych; wydawanie katalogów, przewodników wystaw, wyników
    prowadzonych badań naukowych oraz publikacji popularnonaukowych, z zakresu swojej
    działalności; użyczanie zbiorów i przyjmowanie w depozyt zabytków i dzieł sztuki;
    udzielanie informacji, konsultacji i pomocy w zakresie objętym działalnością Muzeum.
    Źródłami finansowania Muzeum są: dotacje od Województwa, w tym: podmiotowe na
    dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym
    na utrzymanie i remonty obiektów; celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów
    realizacji inwestycji (na wydatki majątkowe); celowe na realizację wskazanych zadań i
    programów; przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników
    majątku ruchomego; przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych; środki
    otrzymane od osób fizycznych i prawnych w ramach darowizn, a także ze świadczenia
    usług sponsoringu, tj. reklamy podmiotów gospodarczych podczas wydarzeń kulturalnych;
    środki z innych źródeł, m.in. dotacje z Ministerstwa (...). Muzeum może prowadzić, jako
    dodatkową, działalność gospodarczą według zasad określonych w obowiązujących
    przepisach, o ile działalność ta nie spowoduje ograniczenia działalności podstawowej
    Muzeum. Muzeum prowadzi działalność gospodarczą w zakresie: usług związanych z
    obsługą ruchu turystycznego; wynajmu oraz dzierżawy majątku ruchomego i
    nieruchomego Muzeum; usług handlowych, w tym sprzedaży publikacji, pamiątek i innych
    wyrobów związanych tematycznie z profilem działalności Muzeum; usług reklamowych,
    promocji i sponsoringu; odpłatnego i nieodpłatnego organizowania wydarzeń
    kulturalnych, edukacyjnych, naukowych, jak: spektakle, koncerty, wieczory poetycko-
    muzyczne, lekcje muzealne, warsztaty, plenery i konkursy dla młodzieży szkolnej, odczyty
    prelekcje, spotkania autorskie i promocje wydawnictw, konferencje i sympozja oraz
    cykliczne formy (Noc Muzeów, Narodowe Czytanie); pobierania opłat za udostępnianie
    zbiorów i ekspozycji, a w szczególności do reprodukowania, fotografowania, kopiowania i
    filmowania; przeprowadzania zleconych kwerend i badań oraz sporządzania opinii i
    ekspertyz do celów naukowo-badawczych, edukacyjnych, konserwatorskich (do różnych
    publikacji oraz do publicznego prezentowania w muzeach, galeriach i ośrodkach
    naukowych); odpłatnego i nieodpłatnego wypożyczania zbiorów. Dochód z działalności
    gospodarczej wykorzystuje się w celu finansowania działalności statutowej Muzeum.
    Powyższe czynności stanowią obrót opodatkowany podatkiem VAT. W szczególności,
    obrót opodatkowany podatkiem VAT obejmuje: odpłatny wstęp na ekspozycje stałe i
    czasowe oraz do biblioteki i parku Muzeum; organizację lekcji muzealnych ze
    zwiedzaniem; sprzedaż towarów i pamiątek w sklepiku i kawiarence; sprzedaż książek,
    katalogów (przewodników) wystaw i zbiorów oraz innych wydawnictw; opłaty za sesje
    zdjęciowe w Dworku i parku zabytkowym; odpłatny wynajem pomieszczeń na imprezy
    okolicznościowe; udostępnianie zbiorów i ekspozycji; przeprowadzanie kwerend; sprzedaż
    usług reklamowych; sprzedaż materiałów promocyjnych; usługi na organizację różnych
    wydarzeń kulturalnych, turystycznych i okolicznościowych. Muzeum prowadzi sklepik, w
    którym sprzedaje różne wydawnictwa (książki i audiobooki z utworami (...) oraz
    współczesne opracowania jej twórczości, przewodniki wystaw i katalogi zbiorów) oraz
    pamiątki z reklamowym nadrukiem (m.in.: magnesy, zakładki do książek, torby na zakupy,

    smycze do kluczy, pocztówki, kubki, breloki, długopisy, puzzle, notesy, medale
    okolicznościowe). Muzeum prowadzi także kawiarenkę w formie małej gastronomii, w
    której sprzedaje kawę, ciasto, słodycze, napoje, lody, zapiekanki. W Muzeum funkcjonuje
    także specjalistyczna Biblioteka z księgozbiorem i archiwum naukowym, w której
    gromadzone są zbiory zabytkowe i współczesne związane z życiem, twórczością i
    działalnością (...). Ze zbiorów Biblioteki korzystają pracownicy merytoryczni (do prac
    naukowo-badawczych i edukacyjnych), a także korzystają bezpłatnie lub płatnie na
    miejscu, m.in. osoby prowadzące projekty badawcze lub piszące prace (publikacje)
    naukowe i popularnonaukowe na temat (...) (cena biletu wstępu do biblioteki (...)). W skład
    zespołu dworsko-parkowego wchodzi także ogrodzony zabytkowy park o powierzchni ok.
    (...) ha, który czynny jest do zmierzchu. Opłata za wstęp do parku nie jest pobierana
    oddzielnie, tylko stanowi część ceny biletu do Muzeum i wynosi (...) zł. Natomiast po
    zamknięciu ekspozycji stałych w budynkach w Dworku i (...) jest możliwość zwiedzania do
    zmierzchu bezpłatnie parku (umożliwiają to otwarte furtki ogrodzenia). Pobierana jest
    również opłata za sesje zdjęciowe odbywające się w ekspozycjach Dworku i parku, a także
    po godzinach pracy Muzeum – po wcześniejszym zgłoszeniu. Ponadto, Muzeum w 2024 r.
    rozpoczęło realizację projektu inwestycyjnego w ramach Funduszy Europejskich dla (...)
    2021-2027 pn.: (...). Realizowany projekt inwestycyjny ma na celu uatrakcyjnienie oferty i
    zakłada zwiększenie liczby zwiedzających i przychodów Muzeum z poszerzonej
    działalności gospodarczej. W ramach tego projektu Muzeum planuje wykonać między
    innymi: renowację i modernizację zabytkowego dworku i parku wraz z modernizacją
    instalacji systemu bezpieczeństwa na terenie obiektów muzealnych; wykonanie
    nawierzchni w obrębie alei i parkingu przy obiektach muzealnych; wykonanie instalacji
    oświetlenia (montaż 31 szt. latarni i 5 szt. lamp iluminacyjnych ledowych); montaż
    obiektów małej architektury (wykonanie kładki drewnianej oraz altany, instalacja 35 kpl.
    ławek i koszy; wykonanie „(...)”); rekonstrukcję zadaszenia tarasu zabytkowego dworku od
    strony północnej w celu przywrócenia wyglądu z czasów pobytu (...); wykonanie instalacji
    systemu bezpieczeństwa na terenie obiektów muzealnych (system sygnalizacji pożaru,
    system sygnalizacji włamania i napadu, system monitoringu); modernizację ogrodzenia
    wokół parku; odrestaurowanie drzewostanu parkowego; budowa obiektu wystawowo-
    administracyjnego wraz z zagospodarowaniem terenu i wyposażeniem; wykonanie i
    montaż postaci (...) w grocie. Inwestycja ta jest finansowana w 85% ze środków Unii
    Europejskiej, a 15% stanowi wkład własny z dotacji organizatora Muzeum – Urzędu
    Marszałkowskiego Województwa oraz z pożyczki udzielonej przez Urząd Marszałkowski
    Województwa na należny podatek VAT. Po dokonaniu modernizacji i wybudowaniu
    nowego budynku planuje się sprzedaż biletów dla zwiedzających do Muzeum i parku
    dodatkowo w nowym budynku, który będzie posiadał: punkt informacyjny ze sklepikiem,
    wielofunkcyjną salę wystawowo-konferencyjną do prowadzenia działalności merytorycznej
    i gospodarczej, wydzieloną część restauracyjno-hotelową, pomieszczenia ekspozycyjne i
    magazyny zbiorów oraz pracownie działów merytorycznych oraz pomieszczenia biurowo-
    administracyjne. Wówczas wejście na ekspozycje Muzeum i do parku będzie tylko od
    strony nowego budynku wystawowo-administracyjnego oraz całodobowo monitorowane
    elektronicznie i przez pracowników ochrony fizycznej Muzeum. Planuje się również
    odpłatne oprowadzanie przez przewodników po parku i ścieżce przyrodniczo-edukacyjnej
    – po jej zmodernizowaniu. Ponadto, z uwagi na nową nawierzchnię w alejkach będzie
    obowiązywał zakaz wjazdu na teren zabytkowego parku samochodami, rowerami i innymi
    pojazdami. Ze względu na modernizację parku i ścieżki przyrodniczo-edukacyjnej (m.in.
    montaż nowych obiektów małej architektury) wprowadzone zostaną jeszcze dodatkowe
    opłaty dla zwiedzających. Zrealizowanie projektu inwestycyjnego ma nastąpić do końca
    roku 2026. Muzeum prowadzi w większości działalność opodatkowaną i w związku z tym
    odlicza cały podatek VAT naliczony. Podczas organizowanych wydarzeń kulturalnych
    prowadzona jest sprzedaż wydawnictw i katalogów (przewodników) wystaw oraz
    pamiątek, a nie zawsze ma miejsce sprzedaż biletów wstępu. Wydarzenia kulturalne w
    większości są finansowane z dotacji celowej organizatora, a niewielką część pokrywa
    Muzeum ze środków uzyskanych ze sprzedaży biletów i wydawnictw podczas

    organizowanych imprez (jako wkład własny). Muzeum otrzymuje od organizatora dotację
    podmiotową, z której finansowane są tylko wynagrodzenia z pochodnymi, a koszty
    utrzymania pokrywane są z wypracowanych środków własnych Muzeum z prowadzonej
    działalności gospodarczej. W związku z tym, że Muzeum nie jest w stanie wypracować
    wystarczających środków na działalność bieżącą, zwraca się do sponsorów o
    dofinansowanie wydarzeń kulturalnych. W takim przypadku zawierana jest umowa
    sponsoringu i wystawiana faktura VAT na otrzymane środki. Ponadto, Muzeum
    przeprowadza odpłatnie i nieodpłatnie kwerendy na temat (...), zbiorów i parku
    zabytkowego Muzeum oraz udostępnia swoje zbiory i wizerunki obiektów dla różnych
    instytucji, podmiotów i osób fizycznych – zgodnie z wprowadzonym Regulaminem
    udostępniania zbiorów Muzeum. Wówczas Muzeum zawiera umowę na udzielenie licencji
    na wykorzystanie wizerunku cyfrowego eksponatów lub archiwaliów, a w zamian
    otrzymuje wynagrodzenie lub publikację w korzystnej cenie do sprzedaży w sklepiku oraz
    bezpłatne egzemplarze do Biblioteki. Muzeum prowadzi także usługi (sprzedaż
    opodatkowaną) organizacji wydarzeń oraz wynajmu pomieszczeń i parku na różne
    wydarzenia kulturalne i okolicznościowe organizowane przez podmioty zewnętrzne.
    Muzeum w ramach działalności statutowej organizuje też wydarzenia bezpłatne, jak np.
    spotkania autorskie, na których promowane są nowe wydawnictwa i prowadzona ich
    sprzedaż. Cel promocyjno-marketingowy realizowanych przez Muzeum wydarzeń
    bezpłatnych służy przede wszystkim działalności gospodarczej w rozumieniu podatku VAT
    – poszerzenie grona osób zwiedzających, które korzystają ostatecznie ze świadczonych
    przez Muzeum odpłatnych usług. Prowadzone nieodpłatnie działania są integralnie
    związane z działalnością opodatkowaną, służą jej rozwojowi i urozmaiceniu oraz promocji
    Muzeum. Podczas działalności nieodpłatnych każdorazowo udostępnione są punkty
    sprzedaży wydawnictw i pamiątek muzealnych oraz artykułów spożywczych w kawiarence.
    Muzeum wykorzystuje i będzie wykorzystywać swoje wydatki w ramach swojej działalności
    do m.in. następujących czynności opodatkowanych: sprzedaży biletów, wydawnictw,
    pamiątek, wynajmu pomieszczeń oraz prowadzonej działalności gastronomicznej.
    Muzeum nie wykonuje czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Dodatkowo
    Muzeum nieodpłatnie udostępnia wejścia na wystawy, do parku oraz na imprezy
    kulturalne. Bezpłatny wstęp do Muzeum dotyczy określonych grup osób, o których mowa
    w art. 10 ust. 3b ustawy o muzeach, tj. osób fizycznych odznaczonych Orderem Orła
    Białego, Orderem Wojennym Virtuti Militari, Orderem Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej,
    Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”; pracowników muzeów wpisanych do
    Państwowego Rejestru Muzeów; członków Międzynarodowej Rady Muzeów (ICOM) lub
    Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków (ICOMOS); posiadaczy Karty Polaka, o których
    mowa w ustawie o Karcie Polaka; dzieci do lat 7 oraz weteranów i weteranów
    poszkodowanych. Ponadto, obecnie bezpłatny wstęp do Muzeum dotyczy osób, o których
    mowa w regulaminie dla zwiedzających, obowiązującego u Wnioskodawcy, tj. wszystkich
    pracowników muzeów. Katalog ten może się zmienić w przypadku zmiany przepisów
    powszechnie obowiązujących lub zmiany regulaminu w tym zakresie. Muzeum udostępnia
    bezpłatnie zwiedzanie w jeden dzień w tygodniu na wystawy stałe w budynku (...), a także,
    zgodnie z art. 10 ustawy o muzeach, wprowadza ulgi w opłacie za wstęp. Bezpłatne wstępy
    organizowane przez Dyrektora Muzeum, na podstawie nadanych mu ustawowo
    uprawnień, mają cel promocyjno-marketingowy, tj. poszerzenie grona osób
    odwiedzających instytucję.
    W pierwszej kolejności wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia, czy Muzeum powinno
    dokonywać odliczenia podatku naliczonego obliczonego zgodnie ze sposobem określenia
    proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, czy też Muzeum przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości.
    W tym miejscu należy zauważyć, że z powołanego wyżej art. 1 ustawy o muzeach,
    jednoznacznie wynika, że muzeum jest jednostką nienastawioną na osiąganie zysku,
    celem muzeów jest gromadzenie i trwała ochrona dóbr naturalnego i kulturalnego
    dziedzictwa ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, informowanie o

    wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie podstawowych wartości
    historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości poznawczej i
    estetycznej oraz umożliwianie korzystania ze zgromadzonych zbiorów.
    Cel ten jest realizowany poprzez wykonywanie zadań wymienionych w art. 2 ustawy o
    muzeach.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że misją Muzeum jest gromadzenie i przechowywanie
    dóbr kultury po wybitnej poetce i pisarce (...), w tym zabytków i materiałów
    dokumentacyjnych w zakresie literatury polskiej, sztuki, historii oraz upowszechnianie
    wiedzy o (...), wartościach literatury, nauki i kultury, a także kształtowanie wrażliwości
    poznawczej i estetycznej oraz prowadzenie działalności naukowej, kulturalnej i
    edukacyjnej, jak również utrwalanie znaczenia Muzeum jako Daru Narodowego w
    dziedzictwie kulturowym kraju i wśród Polaków za granicą. Działalność Muzeum
    prowadzona jest w zgodności z ustawą o muzeach, w szczególności poprzez: gromadzenie
    zabytków i materiałów dokumentacyjnych z zakresu swojej działalności;
    inwentaryzowanie, katalogowanie, naukowe opracowywanie zgromadzonych zbiorów i
    materiałów dokumentalnych; zabezpieczanie, konserwację, przechowywanie
    zgromadzonych zbiorów, w warunkach zapewniających im właściwy stan zachowania i
    bezpieczeństwo, oraz magazynowanie ich w sposób umożliwiający dostępność dla celów
    naukowych; dbałość o utrzymanie stanu historycznego zespołu dworsko-parkowego oraz
    zabytkowego krajobrazu; organizowanie i prowadzenie badań naukowych; organizowanie
    wystaw stałych i czasowych; prowadzenie działalności edukacyjnej w formie koncertów,
    spotkań autorskich, konkursów oraz innych przedsięwzięć upowszechniających kulturę i
    promujących Muzeum; udostępnianie zbiorów i parku zabytkowego dla celów
    edukacyjnych i naukowych; wydawanie katalogów, przewodników wystaw, wyników
    prowadzonych badań naukowych oraz publikacji popularnonaukowych, z zakresu swojej
    działalności; użyczanie zbiorów i przyjmowanie w depozyt zabytków i dzieł sztuki;
    udzielanie informacji, konsultacji i pomocy w zakresie objętym działalnością Muzeum.
    Z opisu sprawy wynika, że Muzeum prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie
    odpłatnego, ale również i nieodpłatnego organizowania wydarzeń kulturalnych,
    edukacyjnych, naukowych, jak: spektakle, koncerty, wieczory poetycko-muzyczne, lekcje
    muzealne, warsztaty, plenery i konkursy dla młodzieży szkolnej, odczyty prelekcje,
    spotkania autorskie i promocje wydawnictw, konferencje i sympozja oraz cykliczne formy
    (Noc Muzeów, Narodowe Czytanie), a także odpłatnego i nieodpłatnego wypożyczania
    zbiorów. Muzeum przeprowadza odpłatnie i nieodpłatnie kwerendy na temat (...), zbiorów
    i parku zabytkowego Muzeum oraz udostępnia swoje zbiory i wizerunki obiektów dla
    różnych instytucji, podmiotów i osób fizycznych – zgodnie z wprowadzonym Regulaminem
    udostępniania zbiorów Muzeum. Ze zbiorów Biblioteki korzystają pracownicy
    merytoryczni (do prac naukowo-badawczych i edukacyjnych), a także korzystają bezpłatnie
    lub płatnie na miejscu, m.in. osoby prowadzące projekty badawcze lub piszące prace
    (publikacje) naukowe i popularnonaukowe na temat (...). Dodatkowo Muzeum
    nieodpłatnie udostępnia wejścia na wystawy, do parku oraz na imprezy kulturalne. Po
    zamknięciu ekspozycji stałych w budynkach w (...) i (...) jest możliwość zwiedzania do
    zmierzchu bezpłatnie parku (umożliwiają to otwarte furtki ogrodzenia). Ponadto, obecnie
    bezpłatny wstęp do Muzeum dotyczy osób, o których mowa w regulaminie dla
    zwiedzających, obowiązującego u Wnioskodawcy, tj. wszystkich pracowników muzeów.
    Muzeum udostępnia także bezpłatnie zwiedzanie w jeden dzień w tygodniu na wystawy
    stałe w budynku (...), a także, zgodnie z art. 10 ustawy o muzeach, wprowadza ulgi w
    opłacie za wstęp. Bezpłatny wstęp do Muzeum dotyczy określonych grup osób, o których
    mowa w art. 10 ust. 3b ustawy o muzeach.
    Cele statutowe należy odróżnić od czynności komercyjnych i typowej działalności
    zarobkowej.

    Należy zauważyć, że w ramach działalności statutowej, Muzeum realizuje misję publiczną.
    W tym znaczeniu Muzeum jest swego rodzaju dobrem publicznym finansowanym m.in. z
    publicznych dotacji.
    Celem działalności Muzeum jako samorządowej instytucji kultury jest m.in. prowadzenie
    działalności edukacyjnej, popieranie i prowadzenie działalności artystycznej i
    upowszechniającej kulturę, informowanie o wartościach i treściach gromadzonych
    zbiorów, upowszechnianie podstawowych wartości historii, nauki i kultury, kształtowanie
    wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz umożliwianie korzystania ze zgromadzonych
    zbiorów, a więc realizowanie zadań nałożonych ustawą o muzeach. Działania te w swojej
    istocie nie mogą być działaniami ściśle komercyjnymi (handlowymi prowadzonymi z
    zamiarem osiągnięcia zysku), lecz działaniami ukierunkowanymi na realizację misji
    publicznej.
    Zatem, realizowane przez Muzeum cele statutowe są wyrazem realizacji celów, do których
    Muzeum, jako samorządowa instytucja kultury, zostało powołane przez organizatora. W
    związku z powyższym, w odniesieniu do ww. nieodpłatnych czynności realizowanych przez
    Muzeum, stanowiących czynności statutowe, należy wskazać, że będą one przede
    wszystkim wyrazem realizacji celów statutowych Muzeum.
    Wprowadzenie odpłatności za wykonywane czynności nie zmienia faktu, że Muzeum
    działa na podstawie ustawy o muzeach, ustawy o organizowaniu i prowadzeniu
    działalności kulturalnej, ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz Statutu
    Muzeum, a zatem głównym założeniem i celem działalności Muzeum jest działalność
    publiczna.
    Skoro Muzeum, działa na podstawie art. 1 ustawy o muzeach, należy ponownie
    podkreślić, że z przepisu tego wynika, że muzeum jest jednostką organizacyjną
    nienastawioną na osiąganie zysku.
    Zatem, działalności Muzeum nie można rozpatrywać w takim samym zakresie jak innych
    podmiotów nastawionych na działalność wyłącznie komercyjną, tj. nastawioną na zysk.
    Należy także brać pod uwagę, co istotne w rozpatrywanej sprawie, że zasadniczym
    źródłem finansowania Muzeum są również dotacje.
    Z okoliczności sprawy wyraźnie wynika, że dochód z działalności gospodarczej
    wykorzystuje się w celu finansowania działalności statutowej Muzeum, oraz że do źródeł
    finansowania Muzeum należą także m.in. dotacje od Ministerstwa (...) i Województwa,
    środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych, przychody z prowadzonej działalności,
    przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych oraz środki z innych źródeł.
    Z powyższego wynika, że dotacje finansujące działalność Muzeum są zatem bezpośrednio
    związane z prowadzoną przez Państwa działalnością.
    Z przytoczonych przepisów ustawy o muzeach oraz działalności statutowej Muzeum
    wynika publiczny (niekomercyjny) charakter działalności w stosunku do działalności
    gospodarczej (komercyjnej).
    Dodatkowo, jak wskazali Państwo, w ramach działalności statutowej Muzeum organizuje
    też wydarzenia bezpłatne, jak np. spotkania autorskie, na których promowane są nowe
    wydawnictwa i prowadzona ich sprzedaż. Cel promocyjno-marketingowy realizowanych
    przez Muzeum wydarzeń bezpłatnych służy przede wszystkim działalności gospodarczej w
    rozumieniu podatku VAT – poszerzenie grona osób zwiedzających, które korzystają
    ostatecznie ze świadczonych przez Muzeum odpłatnych usług. Prowadzone nieodpłatnie
    działania są integralnie związane z działalnością opodatkowaną, służą jej rozwojowi i
    urozmaiceniu oraz promocji Muzeum. Podczas działalności nieodpłatnych każdorazowo
    udostępnione są punkty sprzedaży wydawnictw i pamiątek muzealnych oraz artykułów
    spożywczych w kawiarence.

    Należy przy tym nadmienić, że realizację obowiązków wynikających z art. 10 ust. 2 ustawy
    o muzeach, polegających na wyznaczeniu jednego dnia w tygodniu z bezpłatnym wstępem
    do Muzeum należy zaliczyć do celów związanych z Państwa działalnością gospodarczą.
    Taki obowiązek na Muzeum został nałożony ustawą o muzeach i nie świadczy o tym, że
    takie nieodpłatne wstępy odbywają się poza prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Nieodpłatne wstępy podyktowane uregulowaniami ustawy o muzeach, wpisują się
    bowiem w ogólną działalność gospodarczą prowadzoną przez Państwa. W przypadku
    zatem wejściówek bezpłatnych w jednym dniu tygodnia w związku z obowiązkiem
    wynikającym z przepisów prawa, nie wykonują Państwo działalności pozostającej poza
    sferą działalności gospodarczej (stanowisko to potwierdza również np. wyrok z 22 czerwca
    2023 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt I FSK 1157/19).
    Należy jednak wyraźnie podkreślić, że z treści ww. przepisów ustawy o muzeach, jak
    również z przedstawionych w opisie sprawy okoliczności wynika, że Państwo prowadzą
    działalność statutową – ze swej istoty nienastawioną na osiąganie zysków, niebędącą
    działalnością gospodarczą, jak również prowadzą równocześnie komercyjną działalność
    gospodarczą (opodatkowaną).
    Zatem, cele promocyjne podejmowanych przez Państwa z tytułu wskazanych
    nieodpłatnych działań, które nie są obligatoryjnie, tak jak w przypadku wskazanego w
    ustawie o muzeach art. 10 ust. 2, będą służyły zarówno realizacji celów statutowych
    nieodpłatnych, jak również działalności gospodarczej.
    Z uwagi na powyższe okoliczności nie można uznać, że wszystkie czynności, jakie będą
    Państwo wykonywać w ramach nieodpłatnych działań wskazanych we wniosku, będą
    wpisywać się w ramy wyłącznie działalności gospodarczej, a wszystkie nabywane towary i
    usługi będą służyły wyłącznie działalności gospodarczej. Uzasadnia to tym bardziej
    okoliczność, że nie wszystkie zorganizowane nieodpłatne wejścia i wydarzenia są na
    Państwa nałożone innymi przepisami – nałożone na Państwa obligatoryjnie. W niektórych
    przypadkach, sami Państwo zdecydowali o nieodpłatnym udostępnianiu wystaw
    /wydarzeń.
    Będą Państwo wykonywać działalność statutową, która ze swej istoty nie będzie
    komercyjną – nie będzie ukierunkowana na bezpośredni efekt komercyjny prowadzonej
    przez Państwa działalności.
    Jak Państwo wskazali, Muzeum działa w szczególności na podstawie przepisów ustawy o
    muzeach, ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, ustawy o
    ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz zgodnie ze Statutem Muzeum, a do
    zakresu jego działania należy gromadzenie i przechowywanie dóbr kultury po wybitnej
    poetce i pisarce (...), w tym zabytków i materiałów dokumentacyjnych w zakresie literatury
    polskiej, sztuki, historii oraz upowszechnianie wiedzy o (...), wartościach literatury, nauki i
    kultury, a także kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz prowadzenie
    działalności naukowej, kulturalnej i edukacyjnej, jak również utrwalanie znaczenia
    Muzeum jako Daru Narodowego w dziedzictwie kulturowym kraju i wśród Polaków za
    granicą. Muzeum realizuje te działania, w zgodności z ustawą o muzeach.
    Zatem, nie ma wątpliwości, że w przypadku wskazanych przez Państwa nieodpłatnych
    działań, jak bezpłatne wstępy na wystawy, do parku oraz na imprezy kulturalne czy inne
    wydarzenia organizowane przez Muzeum oraz organizowanych działań płatnych (np.
    wystaw stałych i czasowych, organizacji lekcji muzealnych, udostępniania zbiorów i
    ekspozycji), będą Państwo przede wszystkim realizowali zadania statutowe polegające na
    upowszechnianiu kultury w szerokim tego pojęcia znaczeniu, do której muzea jako
    instytucje kultury zostały powołane (w związku, z którą nie działają one jako podatnicy
    podatku VAT), jak również działalność gospodarczą w rozumieniu podatku VAT (poprzez
    np. poszerzenie grona osób odwiedzających, które skorzystają ostatecznie z odpłatnych
    usług świadczonych przez muzea).

    W przypadku braku możliwości przyporządkowania wydatków poniesionych na
    organizację ww. nieodpłatnych działań, w całości do czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług w ramach działalności gospodarczej, Państwo – jak każdy
    inny podatnik tego podatku w takiej sytuacji – powinni stosować sposób określenia
    proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że choć w ramach opisanych, organizowanych
    nieodpłatnie działań promują Państwo i zachęcają osoby uczestniczące w tych
    wydarzeniach do ponownego odwiedzenia Muzeum, co w rezultacie będzie mogło
    przyczyniać się do zwiększenia zainteresowania Państwa działalnością oraz zwiększenia
    Państwa przychodów ze sprzedaży opodatkowanej, to jednocześnie będą Państwo
    realizować przede wszystkim cele statutowe, o których mowa w ww. art. 2 ustawy o
    muzeach.
    Brak jest bowiem obiektywnych argumentów potwierdzających okoliczności, że
    organizacja wstępów/wydarzeń bezpłatnych, zarówno tych wynikających z uregulowań
    ustawowych, jak i wyznaczonych przez Państwa będzie wykonywana wyłącznie w ramach
    działalności promocyjnej i marketingowej celem poszerzenia grona osób ostatecznie
    korzystających z usług odpłatnych oraz że te działania nieodpłatne będą przyczyniały się
    do zwiększenia tylko sprzedaży opodatkowanej z tytułu wstępu.
    W prowadzonej przez Państwa działalności bezpłatne wstępy organizowane przez
    Państwa oraz odpłatne wystawy/wydarzenia będą służyły przede wszystkim działalności,
    do której zostali Państwo jako instytucja kultury powołani, a zatem służyć będą
    promowaniu zasobów dziedzictwa kulturowego posiadanego przez Muzeum,
    upowszechnianiu wiedzy o kulturze i tradycji.
    Zatem, w omawianej sprawie spełniają Państwo warunki wyłącznie do częściowego
    odliczenia kwoty podatku naliczonego, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy –
    wydatki ponoszone przez Państwa są wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego
    podatnikiem VAT, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem oraz czynności
    niepodlegających opodatkowaniu (w zakresie Państwa działań statutowych).
    Nie jest to jednak prawo do odliczenia, które może nie uwzględniać przeznaczenia
    nabywanych towarów i usług do czynności niepodlegających opodatkowaniu. W opisanym
    przypadku nie można uznać, że całość prowadzonej przez Państwa działalności zarówno
    odpłatnie, jak i nieodpłatnie, będzie działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy.
    W konsekwencji, przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    ponoszonych wydatków w zakresie, w jakim nabywane towary i usług, będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
    Podsumowując, z uwagi na fakt, że Muzeum prowadzi działalność statutową – ze swej
    istoty nienastawioną na osiąganie zysków, niebędącą działalnością gospodarczą i
    równocześnie prowadzi komercyjną działalność gospodarczą (opodatkowaną), mają
    Państwo prawo dokonać odliczenia podatku naliczonego przypisanego do działalności
    gospodarczej, zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy. Tym samym, Muzeum nie przysługuje prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w pełnej wysokości, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.
    Zatem, stanowisko Państwa w zakresie pytania oznaczonego nr 1 i nr 2 uznałem za
    nieprawidłowe.
    Wątpliwości Państwa dotyczą również w razie wyrażenia przez organ interpretacyjny w
    ramach odpowiedzi na wcześniejsze pytania stanowiska, że Muzeum powinno dokonywać
    odliczenia podatku naliczonego obliczonego, zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o
    którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy i że Muzeum nie przysługuje prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w pełnej wysokości, to czy Muzeum może nie stosować sposobu

    określenia proporcji wynikającego z § 4 rozporządzenia MF, a zamiast tego określić
    proporcję na podstawie udziału wykorzystania infrastruktury, budynków oraz parku do
    celów działalności gospodarczej w całości wykorzystania tych obiektów na podstawie
    ewidencji odpłatnych i nieodpłatnych wejść do Muzeum.
    Z opisu sprawy wynika, że Muzeum rozważa określanie proporcji na podstawie udziału
    wykorzystania infrastruktury, budynków oraz parku do celów działalności gospodarczej w
    całości wykorzystania tych obiektów na podstawie ewidencji odpłatnych i nieodpłatnych
    wejść do Muzeum. Ewidencja ta obejmowałaby szczegółowe informacje o odpłatnych i
    nieodpłatnych wejściach na teren Muzeum w celu zwiedzenia zespołu dworsko-
    parkowego i ekspozycji oraz wzięcia udziału w organizowanych przez Muzeum
    wydarzeniach – co umożliwiłoby określenie, jaką część ogółu osób zwiedzających
    ekspozycje i park stanowią zwiedzający odpłatnie oraz ustalenie stopnia wykorzystania
    infrastruktury Muzeum. Ewidencja ta pozwoliłaby na określenie proporcji wyrażającej
    udział odpłatnych wejść na teren Muzeum w ogólnej liczbie wejść (zwiedzających) do
    Muzeum, która to proporcja stanowiłaby podstawę do dokonania odliczenia podatku
    naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że w takich okolicznościach, które Państwo wskazali we
    wniosku, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. Jak
    wynika z art. 86 ust. 2a ustawy – sposób określenia proporcji powinien najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
    · zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na
      działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT)
      oraz
    · obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą
      oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w
      całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że istnieje
    obowiązek wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać
    prowadzonej działalności gospodarczej. Warto nadmienić, że zastosowane metody, czy też
    sposoby, na podstawie których dokonuje się wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku
    naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego
    ustalenia, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona
    działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na podatniku.
    Ustawodawca zaproponował w art. 86 ust. 2c ustawy kilka metod, które podatnik może
    wykorzystać celem proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego, jednakże katalog
    ten nie ma charakteru zamkniętego.
    Wskazać należy, że ustawodawca, na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom
    możliwość zastosowania innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy,
    natomiast tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny.
    Zatem, mogą Państwo zastosować inną metodę tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana
    metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej działalności.

    Zamierzają Państwo dokonać obliczenia proporcji na potrzeby odliczenia podatku
    naliczonego zgodnie z następującym wzorem:
              LWo + LUio
        P = -------------------------------------------------------- x 100%
          LWo + LWno + LWnp + LUio + LUin
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    P – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    LWo – liczbę wejść odpłatnych na wystawy i do parku w ciągu roku,
    LWno – liczbę wejść nieodpłatnych na wystawy i do parku w ciągu roku,
    LWnp – liczbę wejść nieodpłatnych do parku (po godzinach pracy) w ciągu roku,
    LUio – liczbę wejść odpłatnych na imprezy kulturalne w ciągu roku,
    LUin – liczbę wejść nieodpłatnych na imprezy kulturalne w ciągu roku.
    Sposób obliczenia proporcji, zaproponowany przez Państwa, został ustalony
    indywidualnie, uwzględniając – Państwa zdaniem – rzeczywiste wykorzystanie w ciągu
    roku nabytych towarów lub usług związanych z inwestycjami, utrzymaniem, eksploatacją,
    remontami i ulepszeniami obiektów wraz z infrastrukturą należącą do Muzeum na
    potrzeby działalności odpłatnej, jak i nieodpłatnej. Sposób ten – w Państwa opinii –
    odzwierciedla stopień wykorzystania budynków Muzeum oraz parku, w związku z którymi
    Muzeum nabywa towary i usługi, od których dokonuje odliczenia podatku naliczonego.
    W Państwa ocenie, ww. sposób obliczenia proporcji zapewnia/będzie zapewniał
    dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane podatkiem
    VAT.
    Zdaniem Państwa, zaproponowany we wniosku, sposób obliczenia proporcji, obiektywnie
    odzwierciedla/będzie odzwierciedlał część wydatków przypadającą odpowiednio na
    działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.
    W Państwa ocenie, sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia MF jest
    /będzie mniej reprezentatywny od tego zaproponowanego przez Muzeum we wniosku:
    Sposób obliczenia proporcji zaproponowany przez Państwa został ustalony indywidualnie,
    uwzględniając rzeczywiste wykorzystanie w ciągu roku nabytych towarów lub usług
    związanych z inwestycjami, utrzymaniem, eksploatacją, remontami i ulepszeniami
    obiektów wraz z infrastrukturą należącą do Muzeum na potrzeby działalności odpłatnej,
    jak i nieodpłatnej. Sposób ten odzwierciedla stopień wykorzystania budynków Muzeum
    oraz parku, w związku z którymi Muzeum nabywa towary i usługi, od których dokonuje
    odliczenia podatku naliczonego. Przy czym, sposób obliczenia proporcji wynikający z
    rozporządzenia MF nie uwzględnia wskazanych powyżej czynników.
    Według sposobu obliczenia proporcji proponowanego przez Państwa, na podstawie
    danych wynikających z ewidencji wejść prowadzonej w roku 2024 r. proporcja wyniesie:
    51%, a stosując sposób obliczenia proporcji wynikający z rozporządzenia MF proporcja
    wyniesie 12%.
    Zaznaczyć w tym miejscu należy, że z powołanych przepisów art. 86 ust. 2b i 2h ustawy
    wynika, że zaproponowany sposób musi zapewniać dokonanie odliczenia wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz być
    bardziej reprezentatywny niż metoda zaproponowana w rozporządzeniu.
    Przesłanką zaproponowanej przez Państwa metody nie może być wyłącznie to, że jest ona
    korzystniejsza dla Państwa. Należy zauważyć, że sam fakt, iż zastosowanie do ustalenia

    proporcji odliczenia (prewspółczynnika) wzoru przewidzianego dla instytucji kultury w
    rozporządzeniu będzie skutkowało tym, że obliczony prewspółczynnik będzie niższy, a tym
    samym kwota odliczonego podatku też będzie niższa w porównaniu z metodą
    zaprezentowaną przez Państwa, nie wskazuje, że proporcja obliczona według danych
    dotyczących liczby wejść do Muzeum zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego
    wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz obiektywnie
    odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz cele inne.
    Wyboru metody obliczenia proporcji nie można bowiem uzależniać od ostatecznej
    wysokości procentowej wskaźnika. Doprowadzałoby to bowiem każdorazowo do wyboru
    najwyższego wskaźnika, a tym samym do nieadekwatnego (zawyżonego) zakresu prawa
    do odliczenia podatku, uwzględniając jak wskazano wcześniej nieprecyzyjność wybranej
    metody.
    W rozpatrywanej sprawie z zaproponowaną we wniosku metodą nie sposób się zgodzić
    również ze względu na fakt, że Państwa argumentacja nie zawiera racjonalnych i
    obiektywnych powodów, dla których wskazana metoda najbardziej odpowiada specyfice
    Państwa działalności. Nie przedstawili Państwo wiarygodnych przesłanek pozwalających
    na stwierdzenie, że zastosowany przez Państwa sposób określenia proporcji będzie
    gwarantował, że zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych
    towarów i usług będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny.
    Oparcie proporcji na liczbie wejść (biletów) nie jest równoznaczne z rzeczywistym
    stopniem wykorzystania zakupów związanych z funkcjonowaniem Muzeum do
    wykonywania czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Należy raz jeszcze wskazać, że mogą Państwo zastosować inną metodę tylko i wyłącznie w
    sytuacji, gdy wybrana przez Państwa metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    Dokonując wyboru sposobu określenia proporcji należy w szczególności mieć na uwadze
    charakter działalności (w tym zwłaszcza statutowej) prowadzonej przez instytucję kultury,
    a także sposób finansowania tej instytucji.
    Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami ustawy o organizowaniu i prowadzeniu
    działalności kulturalnej samorządowej instytucją kultury, finansowanej lub
    dofinansowanej przez m.in. dotacje, w zakresie tworzenia i prowadzenia działalności
    kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym jest ona prowadzona. Zaproponowana
    przez Państwa metoda nie uwzględnia tego, że instytucje kultury otrzymują dotacje nie
    tylko do działalności innej niż gospodarcza, ale także inne dotacje, w tym na ogólne
    funkcjonowanie (również w ramach działalności gospodarczej). Są to dotacje, których nie
    otrzymują inni przedsiębiorcy prowadzący komercyjną działalność gospodarczą. Przyjęta
    przez Państwa metoda nie uwzględniają zatem specyfiki działalności prowadzonej przez
    jednostki sektora finansów publicznych (do których należą państwowe i samorządowe
    instytucje kultury) oraz tych elementów prowadzonej działalności kulturalnej (muzeum),
    które mają wpływ na jej prowadzenie i funkcjonowanie. Metoda wskazana przez Państwa
    nie oddaje specyfiki prowadzonej działalności, o której mowa w art. 86 ust. 2b ustawy oraz
    nie zapewnia obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie
    w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane. Zatem, uznać
    należy, że zastosowanie wskazanej przez Państwa metody mogłoby prowadzić do
    nieadekwatnego odliczenia podatku naliczonego – niezgodnego z rzeczywistością.
    Kierując się zasadą neutralności, punktem wyjścia dla kalkulacji prewspółczynnika
    (sposobu określenia proporcji) w sytuacji wydatków mieszanych, przewidzianej w art. 86
    ust 2a ustawy, powinien być konkretny wydatek, bo to on wykazuje związek tak z
    działalnością gospodarczą jak i inną działalnością podatnika. Aby zrealizować cele
    wynikające z ww. przepisu, realizując zasadę neutralności, należy zestawić konkurencyjne
    sposoby określania proporcji z konkretnym wydatkiem. Dopiero wówczas jest możliwe
    ustalenie, jaki sposób ustalenia proporcji jest najbardziej właściwy.

    Z treści wniosku wynika, że w ramach swojej działalności wykonują Państwo następujące
    czynności opodatkowane podatkiem VAT – odpłatny wstęp na ekspozycje stałe i czasowe
    oraz do biblioteki i parku Muzeum; organizację lekcji muzealnych ze zwiedzaniem;
    sprzedaż towarów i pamiątek w sklepiku i kawiarence; sprzedaż książek, katalogów
    (przewodników) wystaw i zbiorów oraz innych wydawnictw; opłaty za sesje zdjęciowe w
    Dworku i parku zabytkowym; odpłatny wynajem pomieszczeń na imprezy
    okolicznościowe; udostępnianie zbiorów i ekspozycji; przeprowadzanie kwerend; sprzedaż
    usług reklamowych; sprzedaż materiałów promocyjnych; usługi na organizację różnych
    wydarzeń kulturalnych, turystycznych i okolicznościowych.
    Przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji nie może zostać uznany za
    najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i
    dokonywanych nabyć, bowiem założenia przyjęte przy obliczaniu wysokości tego
    współczynnika budzą wątpliwości.
    Proponowana przez Państwa metoda określenia proporcji nie jest metodą gwarantującą,
    że zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych towarów i usług
    będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny. Prezentowana metoda oddaje
    jedynie liczbę osób odwiedzających Muzeum, a nie specyfikę prowadzonej działalności, o
    której mowa w art. 86 ust. 2b ustawy oraz nie zapewnia obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane. Liczba wejść do Muzeum (odpłatnych i
    nieodpłatnych) nie odnosi się w żaden sposób np. do wynajmu pomieszczeń Muzeum dla
    realizacji zewnętrznych wydarzeń, czy sprzedaży przez Państwa publikacji, wydawnictw
    oraz pamiątek, czy też do ilości przeprowadzonych sesji zdjęciowych oraz opłat
    pobieranych z tego tytułu itp.
    Wskazana przez Państwa metoda kalkulacji proporcji, może zatem prowadzić do
    nieadekwatnego odliczenia podatku naliczonego – niezgodnego z rzeczywistością.
    Z wykorzystywaniem wskazanej metody nie da się zatem w sposób obiektywny,
    wiarygodny i pełny określić wykorzystywania dokonywanych nabyć towarów i usług do
    działalności gospodarczej.
    Skoro obligatoryjne nieodpłatne wejścia, wynikające z art. 10 ust. 2 ustawy o muzeach, są
    związane z działalnością gospodarczą, to nie można uznać, że takie nieodpłatne wejścia
    będą dotyczyły wyłącznie działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. To
    nie nieodpłatne wejścia stanowią o działalności niepodlegającej opodatkowaniu, ale
    realizowane cele statutowe. Zatem, przyjęta przez Państwa konstrukcja prewspółczynnika
    jest błędna.
    Skoro, jak wskazano, obligatoryjny nieodpłatny wstęp wynikający z ustawy o muzeach, np.
    wynikający z art. 10 ust. 2 ustawy o muzeach dotyczy działalności gospodarczej
    opodatkowanej, to nie można uznać, że prewspółczynnik skalkulowany na podstawie
    udziału wykorzystania infrastruktury, budynków oraz parku do celów działalności
    gospodarczej w całości wykorzystania tych obiektów na podstawie ewidencji odpłatnych i
    nieodpłatnych wejść do Muzeum zapewni prawidłowe odliczenie podatku naliczonego
    przypisanego wyłącznie do działalności gospodarczej oraz do czynności opodatkowanych.
    Zatem, założenia przyjęte przy takim wyliczeniu proporcji budzą wiele wątpliwości.
    Tym samym, proponowana przez Państwa metoda określenia proporcji nie jest metodą
    gwarantującą, że zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych
    towarów i usług będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny, zatem nie można
    także przyjąć, że wskazany przez Państwa sposób kalkulacji proporcji odpowiada zasadom
    kalkulacji, o których mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Natomiast przy pomocy sposobu wyliczania proporcji, zaproponowanego przez
    prawodawcę, Państwo jako samorządowa instytucja kultury, świadcząca czynności

    zarówno w ramach działalności gospodarczej, jak i poza taką działalnością, wyliczą
    matematycznie wysokość proporcji, przy zastosowaniu której będą dokonywać rozdziału
    podatku naliczonego od wydatków tylko przez Państwa faktycznie ponoszonych, jednak
    wyłącznie takich, które są związane z czynnościami mieszczącymi się w pojęciu działalności
    gospodarczej (opodatkowanej), a których to przypisanie wyłącznie do tych czynności nie
    jest możliwe. Metoda wskazana w rozporządzeniu najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć oraz z uwagi na sposób wyliczenia
    wskaźnika obiektywnie odzwierciedla tę część wydatków, która przypada na działalność
    gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza. Ww. metoda obliczania
    proporcji dla samorządowej instytucji kultury uwzględnia bowiem specyfikę działalności
    samorządowej instytucji kultury.
    Ponadto, jak już wskazano powyżej, z zaproponowaną we wniosku metodą nie sposób się
    zgodzić również ze względu na fakt, że Państwa argumentacja nie zawiera racjonalnych i
    obiektywnych powodów, dla których wskazana metoda najbardziej odpowiada specyfice
    Państwa działalności.
    Należy również dodać, że przesłanką przyjęcia zaproponowanej przez Państwa metody nie
    może być wyłącznie to, że jest ona korzystniejsza dla Państwa. Z powołanych wyżej
    przepisów art. 86 ust. 2b i 2h ustawy wynika bowiem, że zaproponowany sposób musi
    zapewniać dokonanie odliczenia wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane oraz być bardziej reprezentatywny niż metoda
    zaproponowana w rozporządzeniu.
    Tym samym, w celu odliczania podatku naliczonego od wskazanych we wniosku wydatków
    powinni Państwo stosować sposób określenia proporcji, z uwzględnieniem zasad
    określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy z uwzględnieniem przepisu § 4 ust. 1
    rozporządzenia, ustalony dla samorządowej instytucji kultury, ponieważ sposób ten, w
    porównaniu do metody wskazanej przez Państwa, bardziej będzie odpowiadać specyfice
    wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć przez Muzeum.
    Podsumowując, stwierdzam, że dokonując odliczeń podatku naliczonego od wszystkich
    wydatków związanych z inwestycjami, utrzymaniem, eksploatacją, remontami i
    ulepszeniami obiektów wraz z infrastrukturą należącą do Muzeum, ponoszonych na
    potrzeby działalności odpłatnej, jak i nieodpłatnej, w odniesieniu do których są/będą
    Państwo zobowiązani do stosowania przepisów o sposobie określenia proporcji,
    zawartych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy, nie są/nie będą Państwo uprawnieni w odniesieniu
    do tych zakupów do stosowania prewspółczynnika ustalonego na podstawie ewidencji
    liczby odpłatnych i nieodpłatnych wejść do Muzeum.
    Zatem, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i opisem
    zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w

    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    W odniesieniu do przywołanych orzeczeń na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii
    nie może wpłynąć powołane orzecznictwo, ponieważ zapadło ono w odniesieniu do
    indywidualnego i właściwego tylko temu orzecznictwu opisu sprawy. W związku z
    powyższym, nie negując takiego orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie
    wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc
    obowiązująca zaprezentowanych przez Państwa wyroków zamyka się w obrębie spraw,
    dla których zostały wydane.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.