Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.451.2025.2.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: 1. W części, w jakiej Wnioskodawca nie jest w stanie
bezpośrednio alokować Kosztów Wspólnych do jednego
rodzaju działalności, powinien rozliczyć je kluczem
rozliczeniowym, o którym mowa w przepisach art. 15 ust. 2
oraz 2a ustawy o CIT.
2. W kalkulacji klucza rozliczeniowego, o którym mowa w art.
15 ust. 2; 2a ustawy CIT, za rok podatkowy, w którym doszło do
Połączenia Spółki Przejmującej ze Spółkami Przejmowanymi,
Wnioskodawca powinien uwzględnić wszystkie przychody
wykazane w deklaracji CIT; 8 składanej przez Wnioskodawcę za
ten rok podatkowy
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-proporcjonalne rozliczenie kosztów
podział
połączenie
spółki-przejęcie spółki
spółki-łączenie spółek przez przejęcie
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia przedmiotowe-Przychody z działalności
rolniczej-Działalność rolnicza
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Proporcjonalne
przypisywanie kosztów do źródła przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego
    dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób
    prawnych w zakresie ustalenia:
    - czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, że w części, w jakiej nie są Państwo w stanie
      bezpośrednio alokować Kosztów Wspólnych do działalności rolniczej i opodatkowanej
      to powinni Państwo rozliczyć je kluczem rozliczeniowym, o którym mowa w art. 15 ust.
      2-2a ustawy o CIT;
    - czy w kalkulacji klucza rozliczeniowego, o którym mowa w art. 15 ust. 2-2a ustawy CIT, za
      rok podatkowy, w którym doszło do Połączenia Spółki Przejmującej ze Spółkami
      Przejmowanymi, powinni Państwo uwzględnić wszystkie przychody wykazane w
      deklaracji CIT-8 składanej przez Państwa za ten rok podatkowy (tj. przychody Spółek
      Przejmowanych do dnia Połączenia, a także przychody Spółki Przejmującej za cały rok
      podatkowy, w którym doszło do Połączenia).
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 listopada 2025 r. (data
    wpływu tego samego dnia).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka Przejmująca

    Spółka Przejmująca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (zwanego
    dalej: „CIT”) i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, zgodnie z
    art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka Przejmująca do 3 października 2024 r. nosiła nazwę Y Sp.
    z o.o., wówczas nazwa została zmieniona na X Sp. z o.o., z dniem połączenia Spółka
    Przejmująca zmieniła nazwę z X Sp. z o.o. na A Sp. z o.o. Rokiem podatkowym Spółki
    Przejmującej jest rok kalendarzowy.
    Spółki Przejmowane
    A Sp. z o.o. (dalej: „Spółka Przejmowana 1”), B Sp. z o.o. (dalej: „Spółka Przejmowana 2”), C
    Sp. z o.o. (dalej: „Spółka Przejmowana 3”), D Sp. z o.o. (dalej: „Spółka Przejmowana 4”), E
    Sp. z o.o. (dalej: Spółka Przejmowana 5”), F Sp. z o.o. (dalej: „Spółka Przejmowana 6”) były
    podatnikami podatku CIT i podlegały nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Rokiem podatkowym ww. spółek przed
    Połączeniem był rok kalendarzowy.
    Spółka Przejmowana 1, Spółka Przejmowana 2, Spółka Przejmowana 3, Spółka
    Przejmowana 4, Spółka Przejmowana 5 oraz Spółka Przejmowana 6 mogą być łącznie
    zwane w dalszej części Wniosku także „Spółkami Przejmowanymi”.
    Opis czynności będącej przedmiotem wniosku
    Spółka Przejmująca i Spółki Przejmowane (dalej łącznie zwane: „Łączącymi się Spółkami”
    lub „Uczestnikami”) są częścią międzynarodowej grupy kapitałowej (...) (dalej: „Grupa”),
    która specjalizuje się w działalności w zakresie (...). Zakłada ona w swojej strukturze
    istnienie wyspecjalizowanych podmiotów odpowiedzialnych za poszczególne funkcje w
    ramach łańcucha produkcji, dostawy produktów na rynek polski i rynki zagraniczne oraz
    świadczenia usług na rzecz innych podmiotów z Grupy.
    2 czerwca 2025 r. doszło do połączenia Spółek Przejmowanych ze Spółką Przejmującą, w
    trybie przewidzianym w art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek
    handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej zwany: „KSH”), tj. przez
    przeniesienie całego majątku Spółek Przejmowanych na Spółkę Przejmującą (łączenie się
    przez przejęcie) (dalej zwane: „Połączeniem”). Połączenie zostało przeprowadzone bez
    zamykania ksiąg rachunkowych Spółek Przejmowanych.
    Do dnia Połączenia Spółka Przejmowana 5 oraz Spółka Przejmowana 6 osiągały przychody
    z działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o CIT oraz prowadziły także
    działalność pozarolniczą opodatkowaną na ogólnych zasadach CIT. Pozostałe Spółki
    Przejmowane oraz Spółka Przejmująca do dnia Połączenia nie osiągały przychodów z
    działalności rolniczej, wyłączonej z opodatkowania CIT. Od dnia Połączenia Wnioskodawca
    prowadzi więc zarówno działalność rolniczą, wyłączoną z opodatkowania CIT na podstawie
    art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jak i działalność opodatkowaną na zasadach ogólnych.
    Co do zasady przychody osiągane przez Wnioskodawcę, a także koszty ponoszone w
    związku z ich osiągnięciem i prowadzoną działalnością ewidencjonowane były i będą w
    przyszłości poprzez wykorzystanie w systemie finansowym tzw. obiektów kontrolingowych
    jak miejsce powstania kosztów (MPK) czy tzw. centra zysku. W ten sposób Wnioskodawca
    będzie miał możliwość przyporządkowania ich odpowiednio do danego rodzaju
    działalności - działalności rolniczej lub opodatkowanej.
    Oznacza to, że Wnioskodawca jest w stanie przypisać większość rodzajów ponoszonych
    kosztów uzyskania przychodów wprost do osiągniętego rodzaju przychodu oraz, tym
    samym, zdecydować o ich bezpośredniej alokacji do przychodów opodatkowanych lub
    wyłączonych z opodatkowania CIT, w tym również dokonuje tego już na etapie
    księgowania danego kosztu poprzez przypisanie jego kwoty do konkretnego MPK
    dedykowanego dla danego działu gospodarczego prowadzonego w ramach danego
    rodzaju działalności.

    Niemniej, Wnioskodawca ponosi także taką kategorię kosztów podatkowych, która jest
    wspólna obu rodzajom prowadzonej działalności tj. takie koszty uzyskania przychodów,
    których jednoznaczne przypisanie do konkretnego rodzaju działalności nie będzie
    możliwe, ponieważ są one związane z osiąganiem dochodu zarówno z działalności
    rolniczej, jak i opodatkowanej. Wnioskodawca ewidencjonuje te koszty na wybranych MPK
    /centrach zysku dedykowanych dla Kosztów Wspólnych i w ten sposób identyfikuje koszty,
    które następnie planuje rozliczać kluczem rozliczeniowym, o którym mowa w art. 15 ust. 2
    oraz ust. 2a ustawy o CIT. Do takich kosztów zaliczane są w szczególności np. koszty
    amortyzacji wybranych ŚT lub WNiP, zakup paliwa do niektórych samochodów
    osobowych, zakup materiałów biurowych, koszty szkoleń, najmu, usług administracyjnych
    i mediów, koszty usług informatycznych, doradczych, prawnych, kadrowo-płacowych,
    ubezpieczeń, wynagrodzeń oraz koszty składek PPK i ZUS pewnych grup pracowników,
    niektóre koszty podróży służbowych oraz inne podobne koszty, w tym także między
    innymi koszty zakupu (...), zużycia materiałów i surowców (dalej łącznie zwane jako „Koszty
    Wspólne”).
    Do takich kosztów Wnioskodawca stosuje klucz rozliczeniowy, o którym mowa w art. 15
    ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o CIT. Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że z uwagi na
    specyfikę prowadzonej działalności nie ma możliwości wypracowania innej metody
    alokacji, która pozwalałaby na bardziej precyzyjne, wiarygodne przypisanie Kosztów
    Wspólnych do działalności rolniczej i opodatkowanej.
    W roku, w którym doszło do Połączenia Wnioskodawca rozważa skalkulowanie klucza
    rozliczeniowego jako stosunek przychodów osiągniętych z działalności rolniczej w roku
    podatkowym do wszystkich przychodów Wnioskodawcy osiągniętych w roku podatkowym.
    Innymi słowy, w mianowniku klucza rozliczeniowego Wnioskodawca planuje uwzględnić
    wszystkie przychody Spółek Przejmowanych osiągnięte od początku roku podatkowego do
    dnia Połączenia oraz przychody Spółki Przejmującej za cały rok podatkowy. Z kolei w
    liczniku klucza, w celu ustalenia wartości Kosztów Wspólnych, które powinny być
    alokowane do działalności rolniczej, uwzględnione zostałyby przychody z działalności
    rolniczej osiągnięte przez Spółkę Przejmowaną 5 oraz Spółkę Przejmowaną 6 od początku
    roku podatkowego do dnia Połączenia, a także przychody z działalności rolniczej
    osiągnięte przez Wnioskodawcę po dniu Połączenia do końca roku podatkowego.
    Wnioskodawca zaznacza, że Koszty Wspólne, o których mowa w opisie zdarzenia
    przyszłego spełniają warunki uznania ich za koszty uzyskania przychodów, a przedmiotem
    niniejszego wniosku nie jest potwierdzenie możliwości ich potraktowania jako koszty
    podatkowe.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w części, w jakiej nie jest w stanie
      bezpośrednio alokować Kosztów Wspólnych do działalności rolniczej i opodatkowanej
      to powinien rozliczyć je kluczem rozliczeniowym, o którym mowa w art. 15 ust. 2-2a
      ustawy o CIT?
    2. Czy w kalkulacji klucza rozliczeniowego, o którym mowa w art. 15 ust. 2-2a ustawy CIT,
      za rok podatkowy, w którym doszło do Połączenia Spółki Przejmującej ze Spółkami
      Przejmowanymi, Wnioskodawca powinien uwzględnić wszystkie przychody wykazane
      w deklaracji CIT-8 składanej przez Wnioskodawcę za ten rok podatkowy (tj. przychody
      Spółek Przejmowanych do dnia Połączenia, a także przychody Spółki Przejmującej za
      cały rok podatkowy, w którym doszło do Połączenia)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Przepisy prawa
    Na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przepisów ustawy nie stosuje się do
    przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej oraz dochodów opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.

    Na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa
    w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W świetle dyspozycji przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, z
    zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest
    nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT przy ustalaniu dochodu
    stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł
    przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli
    dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są
    wolne od podatku. Ponadto, w świetle pkt 3 tego samego przepisu przy ustalaniu
    dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się także kosztów
    uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1.
    Na podstawie przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o CIT rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem
    ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie
    albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady
    ustrojowe innych podatników; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych
    dwunastu miesięcy kalendarzowych.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji
    rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie
    wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za
    rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów
    amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m. Odrębne przepisy, do których
    referuje ten przepis stanowią przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 roku o
    rachunkowości (tekst jedn. Dz. U. 2023, poz. 120 ze zm., dalej: „ustawa o rachunkowości”).
    Zasady ustalania kosztów uzyskania przychodów zostały określone w art. 15 oraz art. 16
    ustawy o CIT. Według art. 15 ust. 1 kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy o CIT, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania
    przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku
    dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów,
    koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym
    przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje
    się odpowiednio.
    Z kolei według przepisu art. 15 ust. 2a ustawy o CIT zasadę, o której mowa w ust. 2,
    stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze
    źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3
    stosuje się odpowiednio.
    Na podstawie przepisu art. 25 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-
    6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu
    skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od

    dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za
    poprzednie miesiące.
    Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na
    podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz
    przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust.
    2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości
    dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego
    miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
    podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za
    okres od początku roku.
    Ad 1
    Podstawowym obowiązkiem podatników prowadzących zarówno działalność
    opodatkowaną, jak i wyłączoną (niepodlegającą opodatkowaniu CIT) jest prowadzenie
    ewidencji umożliwiającej jak najdokładniejsze przypisanie kosztów związanych z tymi
    działalnościami. Gdy bezpośrednia alokacja nie jest możliwa, a podatnik nie jest w stanie
    zastosować innego klucza, za pomocą którego koszty zostałyby podzielone w najbardziej
    wiarygodny sposób, jest on zobowiązany zastosować klucz rozliczeniowy, o którym mowa
    w art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o CIT.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca, pomimo wykorzystania w
    systemie finansowym tzw. obiektów kontrolingowych jak miejsce powstania kosztów
    (MPK) czy centra zysku, nie będzie w stanie bardziej jednoznacznie i obiektywnie przypisać
    Kosztów Wspólnych do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności. Są bowiem
    takie grupy kosztów, których bezpośrednia alokacja do danego rodzaju działalności nie
    jest możliwa z uwagi na ich rodzaj a niekiedy i na charakterystykę prowadzonej
    działalności – w tym np. specyfikę (...), z którego Wnioskodawca osiąga zarówno przychody
    z działalności rolniczej, jak i podlegającej opodatkowaniu.
    Zdaniem Wnioskodawcy przepisy art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a jasno wskazują na konieczność
    zastosowania klucza rozliczeniowego w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów,
    których bezpośrednie przypisanie do źródła przychodów nie jest możliwe. Taki klucz
    powinien być skalkulowany jako stosunek, w jakim pozostają osiągnięte w roku
    podatkowym przychody z danego źródła przychodów w ogólnej kwocie przychodów.
    W związku z tym, według Wnioskodawcy, Koszty Wspólne powinny być alokowane do
    działalności rolniczej w stosunku, w jakim przychody z działalności rolniczej pozostają w
    ogólnej kwocie przychodów. Analogicznie, Koszty Wspólne powinny być przypisane do
    działalności opodatkowanej w takiej części, w jakiej przychody z działalności
    opodatkowanej pozostają w ogólnej kwocie przychodów.
    W świetle przedstawionych okoliczności Wnioskodawca zaznacza, że nie ma możliwości
    wypracowania innej metody alokacji, która pozwalałaby na bardziej precyzyjne,
    wiarygodne, zbliżone do rzeczywistości przypisanie Kosztów Wspólnych do działalności
    rolniczej lub działalności opodatkowanej.
    Wobec tego Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w części, w jakiej nie jest w stanie
    bezpośrednio alokować Kosztów Wspólnych do jednego rodzaju działalności, powinien
    rozliczyć je kluczem rozliczeniowym, o którym mowa w przepisach art. 15 ust. 2 oraz 2a
    ustawy o CIT.
    Takie stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0111-KDIB1-3.4010.601.2023.2.AN wydanej 18
    stycznia 2024 roku – „w przypadku kosztów związanych zarówno z działalnością
    opodatkowaną, jak i działalnością zwolnioną z opodatkowania - w przypadku których nie
    jest możliwe ich przypisanie do źródła przychodów, należy dokonać alokacji tego rodzaju
    kosztów zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p.”.

    Przywołana interpretacja indywidualna została wydana w stanie faktycznym dotyczącym
    działalności prowadzonej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Wnioskodawca
    jednak stoi na stanowisku, że przepisy art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT mają analogiczne
    zastosowanie także w odniesieniu do działalności rolniczej.
    Ponadto, równoważne stanowisko zostało zaprezentowane przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej także w poniższych interpretacjach indywidualnych:
      - Interpretacja indywidualna o sygnaturze 0114-KDIP2-2.4010.694.2024.2.RK, wydana
        17 lutego 2025 roku,
      - Interpretacja indywidualna o sygnaturze 0111-KDIB1-3.4010.728.2023.1.JG, wydana
        12 lutego 2024 roku,
      - Interpretacja indywidualna o sygnaturze 0111-KDIB2-1.4010.11.2023.1.DD, wydana 2
        marca 2023 roku,
      - Interpretacja indywidualna o sygnaturze 0111-KDIB1-3.4010.512.2022.2.PC, wydana 4
        października 2022 roku,
      - Interpretacja indywidualna o sygnaturze 0111-KDIB1-3.4010.568.2022.1.JG, wydania
        14 września 2022 roku.
    Potwierdzenie powyższego stanowiska zostało wyrażone przez Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z 15 marca 2018 r o sygn. akt II FSK 610/16, który wskazał, że
    „Ponieważ nie zawsze możliwe jest bezpośrednie przypisanie kosztów uzyskania
    przychodów do przychodów podlegających opodatkowaniu i zwolnionych z podatku
    ustawodawca wprowadził instytucje tzw. klucza przychodowego, którego celem jest
    dokonanie podziału tego rodzaju kosztów uzyskania przychodów do przychodów
    opodatkowanych i zwolnionych. Przy czym nie budzi wątpliwości, że zasada określona w
    art. 15 ust. 2 u.p.d.o.p. ma zastosowanie w przypadku, gdy wyodrębnienie kosztów
    związanych z przychodami opodatkowanymi i zwolnionymi nie jest obiektywnie możliwe.
    Jeśli jednak istnieją sposoby obiektywnego i miarodajnego rozdzielenia tych kosztów to
    winny one zostać zastosowane.”
    Ad 2
    Art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o CIT wskazuje na konieczność ustalenia kosztów w
    takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym, przychody nie podlegające opodatkowaniu
    bądź przychody zwolnione z opodatkowania w ogólnej kwocie przychodów.
    W związku z tym Wnioskodawca zwraca uwagę, że zgodnie z literalnym brzmieniem tego
    przepisu klucz rozliczeniowy powinien bazować na wszystkich przychodach osiągniętych w
    roku podatkowym (tj. ogólnej kwocie przychodów).Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    klucz, o którym mowa w art. 15 ust. 2 oraz ust 2a powinien być kalkulowany w oparciu o
    przychody Spółek Przejmowanych do dnia Połączenia oraz wszystkie przychody Spółki
    Przejmującej za cały rok podatkowy, wykazane w deklaracji CIT-8 składanej przez
    Wnioskodawcę za rok podatkowy, w którym doszło do Połączenia.
    Za takim stanowiskiem przemawia również fakt, że podatek dochodowy od osób
    prawnych jest podatkiem rocznym (tj. okresem rozliczeniowym jest rok podatkowy), a
    koszty i przychody osiągnięte przez Wnioskodawcę w całym roku mają wpływ na jego
    roczne zobowiązanie podatkowe. Zatem, jako że rokiem podatkowym Wnioskodawcy jest
    rok kalendarzowy, dla potrzeb ustalenia klucza rozliczeniowego, podatnik powinien wziąć
    pod uwagę przychody osiągnięte od początku roku podatkowego (1 stycznia 2025 roku).
    Tak skalkulowany klucz przychodowy pozwoli na uzasadnione ekonomicznie przypisanie
    kosztów, których nie można alokować bezpośrednio, ani w inny sposób do źródła
    przychodów.
    Zdaniem Wnioskodawcy fakt Połączenia dokonanego w trakcie roku pozostaje bez
    znaczenia w tym zakresie, ponieważ, zgodnie z przepisami ustawy o CIT klucz

    rozliczeniowy powinien być obliczany na bazie przychodów z całego roku podatkowego. W
    ocenie Wnioskodawcy podatnicy nie mają możliwości modyfikowania tego klucza i
    wybiórczego zastosowania w odniesieniu tylko do części przychodów lub przychodów
    odpowiadających tylko części roku podatkowego. Takie postępowanie prowadziłoby do
    nieprawidłowego określenia podstawy opodatkowania, a także nie znajduje poparcia w
    samych przepisach ustawy o CIT.
    Ponadto, według brzmienia art. 25 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy są obowiązani do
    uiszczania miesięcznych zaliczek na podatek w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem
    należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek
    należnych za poprzednie miesiące. W ocenie Wnioskodawcy, konieczność kalkulowania
    zaliczek na podatek narastająco od początku roku podatkowego jest dodatkowym
    argumentem przemawiającym za tym, aby w kalkulacji klucza rozliczeniowego
    uwzględniać przychody narastająco, również od początku roku podatkowego.
    Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, iż Połączenie nastąpiło bez zamykania ksiąg
    rachunkowych Spółek Przejmowanych, co oznacza, że ich przychody oraz koszty
    podatkowe osiągnięte w roku podatkowym, w którym doszło do Połączenia zostaną
    zsumowane z przychodami oraz kosztami osiągniętymi przez Wnioskodawcę od początku
    roku podatkowego oraz zostaną wykazane w jednym, rocznym zeznaniu o wysokości
    osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, które zostanie złożone
    przez Wnioskodawcę.
    Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej o
    sygnaturze 0111-KDIB1-3.4010.512.2022.2.PC wydanej 4 października 2022 roku „Zgodnie
    z brzmieniem cytowanego powyżej przepisu, stosownego obliczenia proporcji
    przychodowej należy dokonywać w oparciu o roczne wartości przychodów z danego
    źródła w odniesieniu do ogólnej rocznej kwoty przychodów. W celu ustalenia właściwej
    proporcji kosztów Wnioskodawca winien brać pod uwagę proporcję przychodów
    powstałych podczas całego roku podatkowego i tą proporcją podzielić koszty wspólne
    związane zarówno z przychodami opodatkowanymi, jak i zwolnionymi.”
    Podobny pogląd został zaprezentowany w interpretacjach indywidualnych:
      - Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 15
        lipca 2022 r., sygnatura 0111-KDIB1-2.4010.172.2018.10.EJ,
      - Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 10
        kwietnia 2020 r., sygnatura 0461-ITPB3.4510.700.2016.12.S/MJ,
      - Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 13
        czerwca 2019 r., sygnatura ITPB3/4510-98/16-2/KP.
    Powyższe interpretacje indywidualne zostały wydane po pozytywnych dla podatnika
    wyrokach sądów administracyjnych, w których organ odstąpił od uzasadnienia dokonanej
    oceny prawnej stanowiska wnioskodawców. Ponadto, przytoczone interpretacje zostały
    wydane w stanie faktycznym dotyczącym kalkulacji klucza rozliczeniowego w roku
    podatkowym, w którym wnioskodawcy rozpoczęli korzystanie ze zwolnienia z podatku CIT
    w ramach Specjalnej Strefy Ekonomicznej. W opinii Wnioskodawcy opis zdarzenia
    przyszłego przedstawionego w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej,
    tj. Połączenie Spółek Przejmowanych (z których część prowadziła działalność rolniczą
    przed Połączeniem) oraz Spółki Przejmującej (która przed Połączeniem nie prowadziła
    działalności rolniczej, ale obecnie, po dniu Połączenia taką działalność prowadzi) można
    porównać do stanu faktycznego, w którym podatnik rozpoczyna korzystanie ze zwolnienia
    z podatku CIT w ramach Specjalnej Strefy Ekonomicznej. W związku z tym, skoro podatnicy
    rozpoczynający w trakcie roku korzystanie z pomocy publicznej w ramach Specjalnej
    Strefy Ekonomicznej są uprawnieni do kalkulowania klucza rozliczeniowego, o którym
    mowa w art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o CIT uwzględniając przychody z całego roku
    podatkowego (również zanim rozpoczęli korzystanie z pomocy publicznej), w
    przedmiotowej sprawie Wnioskodawca również powinien być uprawniony do

    uwzględnienia w kalkulacji klucza rozliczeniowego wszystkich przychodów od początku
    roku podatkowego, w którym doszło do Połączenia.
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w kalkulacji klucza rozliczeniowego,
    o którym mowa w art. 15 ust. 2-2a ustawy CIT, za rok podatkowy, w którym doszło do
    Połączenia Spółki Przejmującej ze Spółkami Przejmowanymi, Wnioskodawca powinien
    uwzględnić wszystkie przychody wykazane w deklaracji CIT-8 składanej przez
    Wnioskodawcę za ten rok podatkowy (tj. przychody Spółek Przejmowanych do dnia
    Połączenia, a także przychody Spółki Przejmującej za cały rok podatkowy, w którym doszło
    do Połączenia).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”:
        Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
        sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
        innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
        24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,
        Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art.
        24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z
        tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku
        podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
        różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT:
        Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
        opodatkowania nie uwzględnia się:
        1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu
        podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,
        3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w
        przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność
        poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład
        uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli
        przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu
        przypadającego na zagraniczny zakład.
    Konstrukcja przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT daje podatnikowi możliwość odliczenia dla
    celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ww. ustawy), pod
    warunkiem, że wykaże istnienie związku przyczynowego pomiędzy ich poniesieniem a
    powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu. Dotyczy to
    zarówno takich wydatków, które bezpośrednio przekładają się na uzyskanie konkretnych
    przychodów, jak i tych, których nie można w taki sposób przypisać do określonych
    przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione, jako zmierzające do ich osiągnięcia.
    Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:
        Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
        odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
        (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok

        podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości
        odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu oznaczonym Nr 1 dotyczy kwestii ustalenia, czy
    prawidłowe jest Państwa stanowisko, że w części, w jakiej nie są Państwo w stanie
    bezpośrednio alokować Kosztów Wspólnych do działalności rolniczej i opodatkowanej
    powinni Państwo rozliczyć je kluczem rozliczeniowym, o którym mowa w art. 15 ust. 2-2a
    ustawy o CIT.
    Z opisu sprawy wynika, że od dnia połączenia prowadzą Państwo zarówno działalność
    rolniczą, wyłączoną z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jak i
    działalność gospodarczą opodatkowaną za zasadach ogólnych. Zatem należy wskazać, że
    powinni Państwo prowadzić księgi rachunkowe w ten sposób, aby rozdzielić przychody z
    działalności gospodarczej i przychody z działalności rolniczej oraz odpowiednio
    przypadające na nie koszty. Pozwoli to na wyodrębnienie dochodów z działalności
    gospodarczej (podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym) i działalności
    rolniczej (wolnej od podatku dochodowego). Obowiązek taki wynika z przepisów
    podatkowych, które zobowiązują podatników do prowadzenia ewidencji rachunkowej w
    sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i
    wysokości należnego podatku (na podstawie ww. art. 9 ust. 1 ustawy o CIT).
    Możliwość alokacji kosztów została uregulowana w art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT:
        2. Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których
        dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty
        związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają
        opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku
        dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła
        przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w
        roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis
        art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
        2a. Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik
        ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie
        podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego
        opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
        odpowiednio.
    Metoda przychodowego klucza podziału kosztów, określona w art. 15 ust. 2 omawianej
    ustawy, ma zastosowanie, jeżeli kumulatywnie zaistnieją następujące przesłanki:
    - podatnik osiąga przychody ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz
      przychody z innych źródeł,
    - w związku z tym faktycznie ponosi określone koszty uzyskania przychodów, które są
      ujęte łącznie i nie ma możliwości ich wyodrębnienia dla poszczególnych źródeł
      przychodów.
    Przepis art. 15 ust. 2a powołanej ustawy stosuje się natomiast, jeżeli zaistnieją łącznie
    następujące przesłanki:
    - podatnik osiąga przychody ze źródeł, z których część dochodów podlega opodatkowaniu
      a część nie podlega opodatkowaniu albo jest wolna od podatku,
    - w związku z tym faktycznie ponosi określone koszty podatkowe, które są ujęte łącznie i
      nie ma możliwości ich wyodrębnienia dla przychodów tworzących dochód podlegający
      opodatkowaniu i tworzących dochód niepodlegający opodatkowaniu albo wolny od
      podatku.

    Należy przy tym podkreślić, że zastosowanie przychodowego klucza podziału koszów do
    poszczególnych rodzajów przychodów należy rozpatrywać w kategoriach „wyjątku od
    zasady”, kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej
    kategorii kosztu do danego źródła przychodów nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym (dany koszt dotyczy kilku źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej
    metodologii jego przypisania do danego źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać
    adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego
    źródła).
    Rozliczenie kosztów podatkowych związanych z różnymi przychodami ma na celu
    ustalenie tej ich części, która powinna mieć wpływ na dochód do opodatkowania. Z całej
    bowiem ogólnej masy przychodów i kosztów podatkowych podatnik musi wyodrębnić te,
    które mają wpływ na dochód do opodatkowania i wyeliminować te, które nie powinny
    mieć tego wpływu, uwzględniając przy tym odrębności wynikające z działalności
    podlegającej opodatkowaniu, tj. działalności pozarolniczej oraz działalności
    niepodlegającej opodatkowaniu, tj. działalności rolniczej lub działalności zwolnionej.
    Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powyższe wyjaśnienia,
    należy stwierdzić, że co do zasady mogą Państwo zastosować metodę proporcjonalnego
    ustalania kosztów podatkowych.
    Z uwagi na fakt, że wydatki, o których mowa we wniosku dotyczą zarówno przychodów, z
    których dochód podlega opodatkowaniu (tj. przychodów z działalności gospodarczej), jak i
    przychodów, które na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych nie stanowią źródła przychodów (tj. przychodów z działalności rolniczej) –
    podstawą prawną do zastosowania proporcji jest art. 15 ust. 2 i ust. 2a ustawy o CIT.
    Tak więc w przypadku, gdy ponoszą Państwo Koszty Wspólne dla osiągnięcia przychodu
    podlegającego opodatkowaniu oraz przychodu niepodlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym i nie są Państwo w stanie wyodrębnić kosztów przypadających
    na poszczególne rodzaje przychodów, wówczas zgodnie z metodą określoną w art. 15 ust.
    2-2a powołanej ustawy, należy dokonać następujących czynności:
    1) ustalić ogólną kwotę przychodów,
    2) ustalić ogólną kwotę kosztów,
    3) ustalić kwotę przychodów ze źródła, z którego dochód podlega opodatkowaniu,
    4) ustalić stosunek procentowy, w jakim przychody z punktu 3 pozostają do przychodów z
      punktu 1,
    5) ustalić kwotę kosztów stanowiących koszty uzyskania przychodów (stosunek
      procentowy, o którym mowa w pkt 4, pomnożony przez koszty z pkt 2).
    Tym samym – w przypadku wydatków, które są związane zarówno z działalnością
    pozarolniczą (opodatkowaną), jak i z działalnością rolniczą (nieopodatkowaną) – koszty
    podatkowe należy rozliczać proporcjonalnie w takim stosunku, w jakim pozostaje
    wysokość przychodu podlegającego opodatkowaniu i zwolnionego z opodatkowania w
    ogólnej kwocie przychodów dotyczących tych źródeł przychodów.
    Oznacza to, że w części w jakiej nie są Państwo w stanie bezpośrednio alokować Kosztów
    Wspólnych, jak wynika z wniosku, do takich kosztów zaliczane są w szczególności np.
    koszty amortyzacji wybranych ŚT lub WNiP, zakup paliwa do niektórych samochodów
    osobowych, zakup materiałów biurowych, koszty szkoleń, najmu, usług administracyjnych
    i mediów, koszty usług informatycznych, doradczych, prawnych, kadrowo-płacowych,
    ubezpieczeń, wynagrodzeń oraz koszty składek PPK i ZUS pewnych grup pracowników,
    niektóre koszty podróży służbowych oraz inne podobne koszty, w tym także między
    innymi koszty zakupu (...), zużycia materiałów i surowców, to powinni Państwo rozliczyć je
    kluczem proporcji, o którym mowa w art. 15 ust. 2-2a ustawy o CIT, tj. wartość tych
    kosztów przemnożyć przez stosunek przychodów podlegających opodatkowaniu do sumy

    przychodów ogółem (przychody podlegające opodatkowaniu, tj. z działalności
    pozarolniczej, które są opodatkowane oraz przychody z działalności rolniczej).
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
    Z opisu sprawy wynika, że 2 czerwca 2025 r. doszło do połączenia Spółek Przejmowanych
    ze Spółką Przejmującą, w trybie przewidzianym w art. 492 § 1 pkt 1 ustawy - Kodeks spółek
    handlowych, tj. przez przeniesienie całego majątku Spółek Przejmowanych na Spółkę
    Przejmującą. Połączenie zostało przeprowadzone bez zamykania ksiąg rachunkowych
    Spółek Przejmowanych. Do dnia Połączenia Spółka Przejmowana 5 oraz Spółka
    Przejmowana 6 osiągały przychody z działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 2
    ustawy o CIT oraz prowadziły także działalność pozarolniczą opodatkowaną na ogólnych
    zasadach CIT. Pozostałe Spółki Przejmowane oraz Spółka Przejmująca do dnia Połączenia
    nie osiągały przychodów z działalności rolniczej, wyłączonej z opodatkowania CIT. Od dnia
    Połączenia Wnioskodawca prowadzi więc zarówno działalność rolniczą, wyłączoną z
    opodatkowania CIT na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jak i działalność
    opodatkowaną na zasadach ogólnych.
    Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu oznaczonym Nr 2 dotyczy kwestii ustalenia, czy
    w kalkulacji klucza rozliczeniowego, o którym mowa w art. 15 ust. 2-2a ustawy CIT, za rok
    podatkowy, w którym doszło do Połączenia Spółki Przejmującej ze Spółkami
    Przejmowanymi, powinni Państwo uwzględnić wszystkie przychody wykazane w deklaracji
    CIT-8 składanej przez Państwa za ten rok podatkowy (tj. przychody Spółek Przejmowanych
    do dnia Połączenia, a także przychody Spółki Przejmującej za cały rok podatkowy, w
    którym doszło do Połączenia).
    W tym miejscu ponownie należy wskazać , że zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o CIT, jeżeli
    podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z
    których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione
    z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła
    przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku
    podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
    Z powyższego wynika zatem, że w sytuacji braku możliwości przypisania danych kosztów
    do poszczególnych źródeł przychodów, aby ustalić jaka część kosztów powinna obniżać
    dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, podatnik powinien
    zastosować proporcję przychodów z tych źródeł do ogólnej sumy osiągniętych w danym
    roku przychodów.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy, z którego wynika, że 2 czerwca 2025 r. doszło do
    połączenia Spółek Przejmowanych ze Spółką Przejmującą, zauważyć należy, że od tego
    dnia prowadzą Państwo zarówno działalność rolniczą(wyłączoną z opodatkowania na
    podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT), jak i działalność gospodarczą (opodatkowaną
    na zasadach ogólnych).
    Zatem, należy zgodzić się z Państwem, że w kalkulacji klucza rozliczeniowego, o którym
    mowa w art. 15 ust. 2-2a ustawy CIT, za rok podatkowy, w którym doszło do Połączenia
    Spółki Przejmującej ze Spółkami Przejmowanymi, powinni Państwo uwzględnić wszystkie
    przychody wykazane w deklaracji CIT-8 składanej przez Państwa za ten rok podatkowy (tj.
    przychody Spółek Przejmowanych do dnia Połączenia, a także przychody Spółki
    Przejmującej za cały rok podatkowy, w którym doszło do Połączenia).
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy,
    iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów
    podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych
    w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych
    stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego
    prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
        będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
        będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.