Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1070/13/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-01-22
Teza: Opodatkowanie i zwolnienie sprzedaży w drodze licytacji w postępowaniu egzekucyjnym nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: budynek; czynności-czynności opodatkowane; czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; komornik; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; stawka; stawka-stawki podatku; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2013 r. (data wpływu 4 października 2013 r.), uzupełnionym w dniach 27 grudnia 2013 r. i 16 stycznia 2014 r. (daty wpływu) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży w drodze licytacji w postępowaniu egzekucyjnym nieruchomości zabudowanej – działki nr (\`(...)\`) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 października 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach 27 grudnia 2013 r. i 16 stycznia 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży w drodze licytacji w postępowaniu egzekucyjnym nieruchomości zabudowanej – działki nr (\`(...)\`).

We wniosku oraz jego uzupełnieniach, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jako Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym prowadzi Pan przeciwko dłużnej spółce postępowanie egzekucyjne skierowane do nieruchomości zabudowanej położonej w miejscowości M. /działka nr (\`(...)\`)/, dla której Sąd Rejonowy w miejscowości I. X Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą. Przedmiotowa nieruchomość to zabudowana działka nr (\`(...)\`) o powierzchni 0,3949 ha. Zabudowę działki stanowi budynek produkcyjno-magazynowy o powierzchni 1.709 m², częściowo dwukondygnacyjny, wybudowany w 2007 r. w technologii żelbetowej i murowanej. W budynku znajduje się stolarka okienna PCV, ogrzewanie zasilane piecem na paliwo stałe, odprowadzenie ścieków do zbiornika bezodpływowego. Budynek jest ocieplony i otynkowany. Biegły określił jego stan techniczny na bardzo dobry. Ponadto, zabudowę działki stanowi budynek portierni z garażem o powierzchnia 43 m². Jest to budynek parterowy, wybudowany w technologii tradycyjnej murowanej. Biegły określił jego stan techniczny jako średni. Zgodnie z operatem szacunkowym biegłego, wartość przedmiotowej nieruchomości została oszacowana na kwotę 2.602.000,00 zł, w tym wartość gruntu to kwota 70.000,00 zł, a budynku – 2.532.000,00 zł. Zgodnie z operatem szacunkowym, w skład nieruchomości wchodzą grunty o powierzchni 0,3949 ha. Funkcja budynków położonych na tej nieruchomości została określona przez starostę jako przemysłowe i inne niemieszkalne. W toku czynności ustalono, że na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego z dnia 29 marca 2006 r., państwo R. i A. C. nabyli nieruchomość od Gminnej Spółdzielni „S.” w miejscowości M. nieruchomość zabudowaną położona w miejscowości M. o obszarze 1,9200 ha., dla której w Sądzie Rejonowym w miejscowości M. IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadził księgę wieczystą. W skład tej nieruchomości wchodziła działka zabudowana oznaczona jako (\`(...)\`) o obszarze 0,6407 ha. Oświadczyli oni, że na działce tej znajdowała się część budynku magazynowego murowanego z pustaków żużlowych, krytego płytami stropowymi i papą. Wyżej opisana działka nr (\`(...)\`) była przedmiotem sprzedaży za kwotę 160.000,00 zł. Ww. sprzedaż nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W dniu 26 marca 2007 r. na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego państwo R. i A. C. dokonali sprzedaży na rzecz spółki C.-K. nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę gruntu nr (\`(...)\`) o powierzchni 0,3949 ha, położoną w miejscowości M., dla której przez Sąd Rejonowy IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadził księgę wieczystą. Na podstawie tej umowy sprzedaży określono wartość nieruchomości na kwotę 100.000,00 zł. Strony na podstawie tej umowy wniosły o odłączenie zabudowanej działki nr (\`(...)\`) o obszarze 0,3949 ha z nieruchomości objętej księgą wieczystą i założenie dla tej działki nowej księgi wieczystej oraz wpis praw własności w nowo założonej księdze wieczystej na rzecz spółki C. z siedzibą w miejscowości I.

Celem ustalenia obowiązków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zwrócił się do Pan do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego w miejscowości P., Naczelnika Urzędu Skarbowego w miejscowości M. oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego w miejscowości R. z zapytaniem, czy dłużna spółka jest obecnie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz czy od sprzedawanej na licytacji komorniczej nieruchomości należy odprowadzić do urzędu skarbowego podatek od towarów i usług. Ponadto wezwał również dłużną spółkę do złożenia stosownych wyjaśnień w zakresie obowiązku odprowadzenia podatku od towarów i usług w przypadku sprzedaży ww. nieruchomości. W odpowiedzi na wezwanie dłużna spółka pismem z dnia 12 marca 2013 r. oświadczyła, że „przy sprzedaży wymienionych nieruchomości gruntowych nie będzie odprowadzany podatek VAT”. Jednakże w toku postępowania, prezes zarządu spółki, pani T. C. w dniu 18 stycznia 2013 r., a także w dniu 9 lipca 2013 r. oświadczyła do protokołu, że przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości powstanie obowiązek naliczenia podatku od towarów i usług wg stawki 23% i odprowadzenia go do Urzędu Skarbowego w miejscowości P. W związku z ww. wyjaśnieniami uzyskał Pan dwa sprzeczne oświadczenia dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży tej samej nieruchomości w drodze licytacji. Właściwy dla dłużnej spółki Naczelnik Urzędu Skarbowego w miejscowości P. pismem z dnia 28 marca 2013 r. poinformował Pana, że spółka „figuruje w ewidencji podatników Urzędu Skarbowego jako organizacja”, „dokonała rejestracji dla celów podatkowych od towarów i usług (VAT)”, „nie dokonała w deklaracji dla podatku od towarów i usług odliczeń podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości na podstawie aktu notarialnego (…) z dnia 26.03.2007 r.”. Ponadto wskazał, że właściwym w sprawie podatku od towarów i usług dla dłużnej spółki za okres od 31 grudnia 2008 r. do 30 grudnia 2012 r. był Urząd Skarbowy w miejscowości R., który na wezwanie organu egzekucyjnego oświadczył, że właściwym dla dłużnika jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w miejscowości P. Pomimo wielokrotnych zapytań w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym kierowanych do naczelników urzędów skarbowych, nie uzyskano żadnej merytorycznej odpowiedzi w zakresie opodatkowania sprzedaży przedmiotowej nieruchomości podatkiem od towarów i usług. Pismem z dnia 18 stycznia 2013 r. zapytał Pan Urząd Skarbowy w miejscowości M., czy przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości powstaje obowiązek obliczenia i zapłaty podatku od towarów i usług. Zgodnie z odpowiedzią, Urząd ten uznał się za niewłaściwy. Pismem z dnia 18 stycznia 2013 r. zapytał Pan Naczelnika Urzędu Skarbowego w miejscowości P., czy przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości powstaje obowiązek obliczenia i zapłaty podatku od towarów i usług, na co Urząd ten poinformował Pana pismem z dnia 25 stycznia 2013 r., pomimo tego że był właściwy, że przekazuje wniosek do Naczelnika Urzędu Skarbowego w miejscowości R. Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia 5 lutego 2013 r. odpowiedział, że dłużna spółka figuruje w ewidencji podatników tego urzędu i jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz, że „obowiązek VAT otworzony” został dla spółki od dnia 31 grudnia 2008 r. Ponadto powiadomiono Pana, że z powodu niewystarczających danych Urząd ten nie jest w stanie udzielić informacji, czy dłużnik przy nabyciu nieruchomości odliczył podatek VAT i wskazano na ustawę regulującą kwestie podatku od towarów i usług. Dłużna spółka pismem z dnia 14 lutego 2013 r. wskazała, że właściwym dla niej Urzędem Skarbowym jest Urząd w miejscowości P. i że jest ona podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskiem z dnia 18 marca 2013 r. ponownie zwrócił się Pan do Urzędu Skarbowego w miejscowości P. i Urzędu Skarbowego z zapytaniem, czy przy sprzedaży zajętej nieruchomości powstaje obowiązek zwrotu podatku od towarów i usług do urzędu skarbowego, czy dłużnik odliczył podatek VAT przy nabyciu nieruchomości, jednakże pismem z dnia 26 marca 2013 r., które wpłynęło do kancelarii w dniu 29 marca 2013 r., został Pan powiadomiony, że ww. wniosek został przekazany do Naczelnika Urzędu Skarbowego w miejscowości P. Pismem z dnia 28 marca 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w miejscowości P. odpowiedział, że właściwym w sprawie podatku od towarów i usług od 31 grudnia 2008 r. do 30 grudnia 2012 r. był Urząd Skarbowy w miejscowości R. oraz, że spółka nie dokonała w deklaracji dla podatku od towarów i usług odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości na podstawie aktu notarialnego z dnia 26 marca 2007 r. Ponadto Naczelnik w tym samym piśmie odpisał, że dłużnik dokonał rejestracji dla celów podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 27 marca 2013 r. zwrócił się Pan do obydwu urzędów skarbowych o wskazanie właściwego dla dłużnej spółki urzędu skarbowego. Pismem z dnia 2 maja 2013 r. poinformowano Pana, że właściwy jest Urząd Skarbowy w miejscowości P. Pismem z dnia 30 lipca 2013 r. ponownie zwrócił się Pan do Urzędu Skarbowego w miejscowości P. o udzielenie informacji w przedmiocie opodatkowania sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, ale Urząd Skarbowy stwierdził, że nie prowadzi ewidencji podatników podatku od nieruchomości oraz, że spółka nie figuruje jako płatnik podatku od czynności cywilnoprawnych lub podatku od spadków i darowizn, a także że od 1 stycznia 2013 r. organem właściwym dla tej spółki jest Urząd Skarbowy w miejscowości P., gdzie dłużnik dokonał rejestracji dla celów podatku od towarów i usług oraz, że w sprawie podatku od towarów i usług za okres od 31 grudnia 2008 r. do 30 grudnia 2012 r. właściwy był Urząd Skarbowy w miejscowości R.

Przedmiotowa nieruchomość wykorzystywana jest przez dłużnika do czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej z zakresu produkcji grzejników i kotłów centralnego ogrzewania od ponad 5 lat. Organ egzekucyjny w dniu 29 sierpnia 2013 r. ponownie wezwał zarówno Naczelnika Urzędu Skarbowego w miejscowości P., jak i Naczelnika Urzędu Skarbowego w miejscowości R. do złożenia wyjaśnień:

*   czy dłużna spółka jest obecnie czynnym podatnikiem podatku VAT,
*   czy po dniu 26 marca 2007 r. w stosunku do nieruchomości dłużna spółka skorzystała z prawa obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
*   czy dłużnik składał stosowne deklaracje w tym zakresie i jakie wydatki w związku z tym poniósł.

Urząd Skarbowy w miejscowości R. pismem z dnia 18 września 2013 r. zawiadomił Pana, że był właściwy dla dłużnej spółki od dnia 1 maja 2008 r. do dnia 30 grudnia 2012 r. oraz wskazał, że odpowiedzi powinien udzielić naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla ww. podatnika. Pismem z dnia 13 września 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w miejscowości P. oświadczył, że dłużna spółka figuruje w ewidencji podatników tego Urzędu Skarbowego jako organizacja, data rozpoczęcia działalności to 15 października 2001 r. Spółka dokonała zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług z dniem 7 listopada 2001 r. Podmiot figurował w Urzędzie Skarbowym w miejscowości P. jako czynny podatnik VAT w okresach:

*   od 7 listopada 2001 r. do 30 grudnia 2008 r.,
*   od 31 grudnia 2012 r. do chwili obecnej.

Natomiast w okresie od 31 grudnia 2008 r. do 30 grudnia 2012 r. właściwym Urzędem w zakresie podatku od towarowi usług był Urząd Skarbowy w miejscowości R. Naczelnik Urzędu Skarbowego w miejscowości P. oświadczył, że dłużna spółka składała w tym Urzędzie Skarbowym deklaracje VAT-7 za okres od listopada 2001 r. do grudnia 2008 r. oraz od grudnia 2012 r. do chwili obecnej. Naczelnik Urzędu Skarbowego w miejscowości P. zawiadomił Pana w następujący sposób: „Jednocześnie informuje się, że w przypadku sprzedaży majątku przejętego w drodze egzekucji – zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz.1054, z późn. zm.) – komornik sądowy, który dokonuje czynności egzekucyjnych wobec podatnika VAT, jest podatnikiem tego podatku”. Nie zgadza się Pan z takim stwierdzeniem Naczelnika, gdyż komornik sądowy nie jest podatnikiem, ale płatnikiem i nie zawsze, jak twierdzi Naczelnik, ale tylko w sytuacjach, gdy istnieje obowiązek naliczenia podatku od towarów i usług, poza tym komornik nie „przejmuje” majątku, ale zajmuje składniki majątku, między innymi nieruchomości. Naczelnik Urzędu Skarbowego w miejscowości P. w tym samym piśmie zawiadomił Pana, że nieruchomość nr (\`(...)\`) o obszarze 0,3949 ha powstała z nieruchomości objętej księgą wieczystą położonej w miejscowości M., a dłużna spółka nabyła tą nieruchomość na podstawie aktu notarialnego z dnia 26 marca 2007 r.

Pismem z dnia 16 września 2013 r., które wpłynęło do kancelarii w dniu 19 września 2013 r., prezes zarządu, pani T. C. oświadczyła, że nieruchomość z działką nr (\`(...)\`) o powierzchni 0,3949 ha została zakupiona w 2007 r. na podstawie aktu notarialnego. Nieruchomość była modernizowana, powstała nowa hala produkcyjna, poniesiono znaczne nakłady, wobec czego sprzedaż tej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Oświadczyła także, że wartości poniesionych nakładów były rozłożone na przestrzeni pięciu lat. Część z nich była wykonywana w systemie gospodarczym i nie może w tak szybkim terminie jednoznacznie ich oszacować. Stwierdziła ponadto, że wymaga to weryfikacji ksiąg podatkowych na przestrzeni ostatnich lat, a z racji bieżących spraw, zleconych przez nadzorcę sądowego, nie jest w stanie tego dokonać. Dodała także, że z racji złożenia wniosku o upadłość, biuro księgowe nie chce nieodpłatnie dokonywać dodatkowych zleconych prac, a wartość nakładów poniesionych wykazuje aktualny operat szacunkowy nieruchomości. W dniu 23 września 2013 r. pani prezes zarządu dłużnej spółki złożyła oświadczenie do protokołu, że według jej wiedzy, nakłady na nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy w miejscowości I. Wydział Zamiejscowy Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą, stanowiącą działkę gruntu o nr (\`(...)\`) położoną w miejscowości M., przekroczyły 30% wartości początkowej tej nieruchomości i przy jej sprzedaży powstaje obowiązek naliczenia i zapłaty podatku VAT do Urzędu Skarbowego w miejscowości P. W toku czynności ustalił Pan, że w aktach księgi wieczystej nieruchomości znajduje się pismo z dnia 1 lutego 2008 r., skierowane w imieniu dłużnej spółki do Sądu Rejonowego w miejscowości M. IV Wydziału Ksiąg Wieczystych, w którym zawnioskowano o wpis zmiany nazwy firmy, która według tego pisma dotychczas brzmiała C.-K. W piśmie tym stwierdzono, że obecna nazwa firmy brzmi C. Według treści tego pisma, NIP firmy oraz regon nie uległy zmianie. Zgodnie z opinią prawnopodatkową z dnia 26 września 2013 r. w sprawie ustalenia kwoty podatku od towarów i usług (VAT) z tytułu sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości w sprawie o sygn. akt (\`(...)\`), sporządzoną przez biegłego sądowego, sprzedaż egzekucyjna przedmiotowej nieruchomości gruntowej zabudowanej podlega opodatkowaniu 23% podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 2 pkt 14 i art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, budynek o powierzchni 1.068 m², którego funkcja została określona jako przemysłowa, został ukończony w 2007 r. – rok zakończenia budowy.

Zgodnie z aktem notarialnym z dnia 29 marca 2006 r., przy sprzedaży nieruchomości przez Gminną Spółdzielnię „S.” w miejscowości M. na rzecz osób fizycznych R. i A. C. nie był naliczony podatek od towarów i usług. Państwo R. i A. C. nie wystawili faktury VAT, gdyż przy dokonywaniu transakcji działali jako osoby fizyczne niebędące podatnikami VAT. Nieruchomość zabudowana /działka nr (\`(...)\`)/ była wykorzystywana przez spółkę dłużną wyłącznie dla celów prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji grzejników i kotłów centralnego ogrzewania. Zgodnie z aktem notarialnym z dnia 26 marca 2007 r., w dniu nabycia nieruchomości znajdował się na niej budynek gospodarczy murowany z cegły, ze ścianami w typie ażurowym, kryty papą i budynek gospodarczy murowany z pustaków, kryty blachą, natomiast budynek produkcyjno-magazynowy (produkcyjno-biurowy) został na działce nr (\`(...)\`) wybudowany przez dłużnika. Zgodnie z oświadczeniem prezes zarządu spółki C., dłużnik dokonywał ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w budynku produkcyjno-magazynowym i przekroczyły one 30% jego wartości początkowej. Po zakończeniu ww. ulepszeń budynek nie był przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej czynności o podobnym charakterze. Portiernia z garażem nie była ulepszana. Budynek produkcyjno-magazynowy i budynek portierni z garażem są samodzielnymi obiektami i stanowią budynki w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409). Dłużnik wybudował nową halę produkcyjną już po nabyciu nieruchomości, jako nowy obiekt będący budynkiem w rozumieniu Prawa budowlanego. Według Pana, wiedzy nie ponoszono żadnych nakładów na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym hali produkcyjnej, których wartość stanowiła co najmniej 30% jej wartości początkowej.

Zgodnie z informacją z dnia 7 stycznia 2014 r., pozyskaną z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w miejscowości M., na wniosku z dnia 25 lutego 2008 r. o wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku produkcyjno-magazynowego inwestor nie podał daty zakończenia budowy tego budynku. Data ta jest zapisana w dzienniku budowy, który jest własnością inwestora i po zakończeniu budowy został zwrócony w całości inwestorowi. Wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie traktowany jest jako wezwanie do kontroli obowiązkowej, która odbyła się w dniu 27 lutego 2008 r. W protokole kontroli obowiązkowej zapisano, że zostały wykonane wszystkie roboty objęte decyzją o pozwoleniu na budowę i dokumentacją techniczną. W dniu 28 lutego 2008 r. została wydana decyzja o pozwoleniu na użytkowanie budynku hali produkcyjnej z częścią socjalno-biurową.

W związku z powyższym opisem zadano pytanie sprowadzające się do kwestii.

Czy przy sprzedaży w drodze licytacji nieruchomości zabudowanej /działki nr (\`(...)\`)/ powstanie obowiązek naliczenia i odprowadzenia podatku od towarów i usług do właściwego urzędu skarbowego. W przypadku odpowiedzi pozytywnej wg jakiej stawki podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy sprzedaży w drodze licytacji w ramach postępowania egzekucyjnego nieruchomości zabudowanej w miejscowości M. /działki nr (\`(...)\`)/, dla której Sąd Rejonowy w miejscowości I. X Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą, powstanie obowiązek naliczenia podatku od towarów i usług według stawki 23% i odprowadzenia go do właściwego urzędu skarbowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami – w myśl art. 2 pkt 6 powołanej ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z cytowanego przepisu wynika, że aby nastąpiło pierwsze zasiedlenie, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części, do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu. Oznacza to, że jeżeli podatnik wybuduje obiekt lub zmodernizuje go ponosząc przy tym nakłady na ulepszenie przekraczające 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (po wybudowaniu lub ulepszeniu) zostanie oddany do użytkowania w rozumieniu przepisów budowlanych i wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych, nie jest to równoznaczne z jego zasiedleniem. W takim przypadku oddanie do użytkowania nie nastąpi bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce, gdy nowowybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub oddany w dzierżawę, czy najem, gdyż nastąpi wówczas wykonanie czynności podlegającej opodatkowaniu.

W myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Według ust. 11 powyższego artykułu, oświadczenie o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Stosownie do art. 43 ust.1 pkt 10a powołanej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Na podstawie ust. 7a tegoż artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego przepisu wynika, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

W myśl art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego i powołanych uregulowań prawnych prowadzi do stwierdzenia, że skoro - jak wynika z treści wniosku - budynki: produkcyjno-magazynowy oraz hala produkcyjna, które powstały po dniu nabycia przez dłużnika nieruchomości zabudowanej /działki nr (\`(...)\`)/, były wykorzystywane przez dłużnika wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie produkcji grzejników i kotłów centralnego ogrzewania, to nie nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec tego ich sprzedaż nie będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy. Sprzedaż ta nie będzie również zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż treść wniosku wskazuje, że dłużnikowi, jako podatnikowi VAT czynnemu przysługiwało w stosunku do tych obiektów prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich budowie. Ponieważ dostawa przedmiotowych budynków nie będzie objęta zwolnieniem, ani stawką preferencyjną na podstawie innych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do tej ustawy, będzie podlegała opodatkowaniu 23% stawką podatku, stosownie do treści art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ww. ustawy. W konsekwencji – przy uwzględnieniu treści art. 29a ustawy – również dostawa gruntu związanego z tymi budynkami będzie opodatkowaniu wg 23% stawki podatku.

Natomiast sprzedaż budynku portierni z garażem:

*   będzie podlegała opodatkowaniu stawką 23% - jeżeli budynek ten został wybudowany po dniu nabycia przez dłużnika nieruchomości zabudowanej /działki nr (\`(...)\`)/ i był wykorzystywany wyłącznie dla celów prowadzenia ww. działalności gospodarczej, bowiem okoliczności te powodują, że sprzedaż ta nie będzie objęta zwolnieniem ani na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ani na podstawie ust. 10a tego artykułu.
*   będzie podlegała zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy – jeżeli budynek ten znajdował się na działce gruntu w dniu nabycia jej przez dłużnika, bowiem nie będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ nie nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, a treść wniosku nie wskazuje żeby dłużnik ponosił nakłady na jego ulepszenie.

W konsekwencji – przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu związanego z tym budynkiem będzie – w zależności od sposobu opodatkowania jego dostawy – odpowiednio opodatkowana stawką 23% stawką podatku od towarów i usług lub zwolniona od tego podatku.

Jednocześnie należy wskazać, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o przedstawione zdarzenie przyszłe, przy założeniu, że opisane budynki, w momencie sprzedaży, będą stanowiły budynki w rozumieniu powołanej uprzednio ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409).

Ponadto tut. organ wskazuje, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo informuje się, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Z kolei w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Z uwagi na to załączone do wniosku: opinia prawnopodatkowa, kopia wypisu z rejestru gruntów i kopie aktów notarialnych oraz operat szacunkowy nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny Pana stanowiska w sprawie dokonano wyłącznie na podstawie zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.