Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.739.2024.2.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Opisane czynności stanowią działalność badawczo-rozwojową, koszty wskazane przez Spółkę stanowią koszty kwalifikowane ulgi badawczo-rozwojowej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa; koszt-koszty kwalifikowane; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 26; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 stycznia 2025 r. (data
    wpływu 17 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem
    podatkowym, podlegającym opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym od całości
    osiąganych dochodów. Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 34 i pkt 34a ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm.; dalej: „ustawa o CIT”).
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na
    podstawie zezwolenia ani działalności na terenie Polskiej Strefy Inwestycji na podstawie
    decyzji o wsparciu, a tym samym, nie korzysta ze zwolnień przewidzianych w art. 17 ust. 1
    pkt 34 lub 34a ustawy o CIT. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego
    o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania
    działalności innowacyjnej.
    Główny przedmiot działalności Wnioskodawcy, ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym
    to: (...). Spółka zajmuje się produkcją profesjonalnych podłoży opartych na (...) do uprawy
    roślin, warzyw oraz do poprawy struktury gleby.
    Głównym celem Spółki jest zapewnienie ciągłego rozwoju sprzedaży opartego na
    pozyskiwaniu nowych klientów i kontynuowaniu współpracy z obecnymi odbiorcami. Cele
    te są realizowane poprzez systematycznie realizowane inwestycje mające na celu
    rozbudowę przedsiębiorstwa wraz z wdrożeniem innowacyjnych rozwiązań
    technologicznych.
    Spółka aby osiągnąć ten cel w latach (...) zrealizowała projekt pn. „(...)”.
    Projekt stanowi naturalną kontynuację procesu inwestycyjnego w firmie i uzupełnienie
    procesu produkcji poprzez wdrożenie (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że w ostatnich latach zwiększa się w Polsce produkcja
    ogrodnicza z wykorzystaniem profesjonalnych (...) oraz rośnie zainteresowanie
    wykorzystaniem nowych komponentów do ich produkcji. Wprowadzane nowe technologie
    do produkcji ogrodniczej wymagają opracowania i adaptacji nowych podłoży do upraw
    roślin, które powinny spełniać zarówno wymagania roślin jak i wprowadzanej technologii
    uprawy. Ważnym czynnikiem jest również aspekt ekologiczny.
    Intensywna eksploatacja złóż (...) doprowadziła do znacznego wyczerpania zasobów tego
    surowca, dlatego też wprowadzenie do produkcji (...) komponentów zastępujących (...)
    oraz ulegających biodegradacji jest uzasadniona. Alternatywą jest stosowanie
    komponentów takich jak (...), które nie jest stosowane w Polsce do tej pory w dziedzinie
    wytwarzania środków (...). W związku z tym jest potrzeba opracowania i adaptacji nowych
    podłoży zawierających te komponenty do uprawy roślin ozdobnych, warzyw i roślin
    sadowniczych.
    (...) jest produktem organicznym produkowanym ze (...). Technologia produkcji (...) jest
    nowatorska w skali kraju. Polega na obróbce termiczno-mechanicznej (...) pozostałego po
    obróbce mechanicznej w (...). (...) pozyskiwane są z materiału lokalnego, szybko
    odnawialnego, ekologicznego, do wzrostu, którego nie używa się środków (...).
    Stosowana technologia produkcji (...) pozwala również uzyskać produkt sterylny co jest
    bardzo ważne w uprawach roślin pod osłonami. Obecnie na polskim rynku sprzedawane

    są (...) wielu firm, ale żadna z tych firm nie oferuje w szerokim zakresie (...) z dodatkiem
    (...). Analiza wykazała, że rynek potrzebuje nowych i proekologicznych (...). Projekt zakłada
    wdrożenie wyników prac sfery B+R z którą współpracuje wnioskodawca. Realizacja
    podmiotowego projektu, dzięki wprowadzeniu do oferty innowacyjnych produktów, w
    sposób znaczący przyczyni się do poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa w skali
    krajowej.
    Ponadto, w wyniku realizacji projektu nastąpi znaczące ograniczenie zużycia paliwa w
    transporcie produktów do klientów firmy, ze względu na mniejszy ciężar palety produktu,
    dla innowacyjnych wyrobów/(...), posiadających dodatek (...). Różnica jednostkowa w
    wadze palety daje w ciągu roku, biorąc pod uwagę skalę działalności Spółki - znaczący
    efekt ekologiczny.
    Inwestycja ma więc charakter ekoinnowacji. Realizacja projektu polega na wdrożeniu (...),
    jako komponentu do produkcji innowacyjnych (...).
    Podjęta przez Spółkę działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie (...). Spółka
    wykorzystuje wiedzę o skuteczności wytwarzania wysokiej jakości (...).
    Wiedza ta oraz umiejętności są następnie stosowane do planowania produkcji,
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów i
    usług. Działalność Spółki nie ma charakteru rutynowego i nie polega jedynie na
    wprowadzaniu okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Spółka realizuje projekt wdrożenia (...), co stanowi o jej zaawansowanym podejściu do
    zrównoważonego rolnictwa.
    Spółka dodatkowo wskazuje, że charakter innowacyjności projektu realizowanego przez
    Wnioskodawcę potwierdza opinia o innowacyjności wystawiona przez podmiot o którym
    mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 z późn. zm.).
    W wyniku jego realizacji nastąpi wprowadzenie:
    a) innowacji (...) międzynarodowej – (...)
    b) innowacji (...) krajowej – (...
    c) innowacji (...) o charakterze marketingowym.
    Projekt jest efektem własnych prac badawczych oraz współpracy ze sferą B+R.
    W związku z czynnościami opisanymi powyżej Spółka poniosła następujące wydatki,
    których część może stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT.
    Podjęta przez Spółkę działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności (przykładowo: wiedzy o
    skuteczności poszczególnych kombinacji używanych środków ochrony roślin i nawozów,
    optymalnych terminach użycia tych środków, wpływu czynników zewnętrznych takich jak
    m.in. presja danego szkodnika lub czynniki pogodowe, itp.). Wiedza ta oraz umiejętności
    są następnie wykorzystywane do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług (takich jak
    opracowanie nowych środków ochrony roślin oraz nawozów w ramach zleceń Spółki,
    przygotowywanie zaleceń i rekomendacji oraz ostrzeżeń dla rolników, a także
    opracowywanie wytycznych, co do stosowania środków ochrony roślin i nawozów, itp.).
    Podjęta przez Spółkę działalność nie ma charakteru rutynowego i nie polega na
    wprowadzaniu okresowych zmian, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Spółka wskazuje, że klasyfikacja prac prowadzonych przez Wnioskodawcę - jako prac B+R
    w rozumieniu ustawy o CIT - jest przedmiotem pytania przedstawionego we wniosku o
    wydanie interpretacji. Spółka oczekuje od organu dokonania interpretacji przepisów
    prawa podatkowego, a w szczególności art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, tj. wskazania, czy

    zdaniem organu, Spółka prawidłowo uznaje, że opisane przez nią czynności stanowią
    działalność badawczo-rozwojową.
    W związku z zatrudnieniem pracowników Spółka poniosła następujące koszty (o których
    mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od fizycznych):
    a. wynagrodzenia zasadnicze;
    b. wynagrodzenia za godziny nadliczbowe;
    c. różnego rodzaju dodatki, nagrody (np. nagrody za szczególne osiągnięcia);
    d. ekwiwalenty za niewykorzystany urlop;
    e. koszty nieodpłatnych świadczeń finansowanych przez Spółkę;
    f. wynagrodzenie za czas urlopu;
    g. wynagrodzenie za czas choroby;
    h. składki emerytalne, rentowe, chorobowe o których mowa w ustawie z dnia 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
    i. składki na ubezpieczenie wypadkowe;
    j. składki na ubezpieczenie zdrowotne;
    k. składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
    Do celów kalkulacji ulgi B+R Spółka planuje uwzględniać wydatki wskazane w pkt od a do k
    powyżej jako koszty, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 oraz 18d ust. 2 pkt 1a ustawy
    o CIT. Jako koszty kwalifikowane traktowane będą jedynie te wydatki, które nie zostały
    zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie. W odniesieniu do składek, za koszty
    kwalifikowane uznawane będą te, które finansowane są przez Spółkę jako płatnika.
    Jako koszty kwalifikowane traktowane będą część z wymienionych powyżej wydatków. Dla
    celów skorzystania z ulgi B+R wydatki te będą rozliczane jedynie w takiej części, w jakiej
    czas przeznaczony na realizację działalności B+R przez danego pracownika pozostaje w
    ogólnym czasie pracy w danym miesiącu. Ustalenie tej proporcji następuje w oparciu o
    ewidencję czasu pracy.
    Ewidencja prowadzona jest w ujęciu miesięcznym, w podziale na poszczególne projekty.
    Dane w ewidencji pozwalają na wskazanie, ile w danym dniu dany pracownik lub
    pracownicy poświęcili godzin swojej pracy na czynności stanowiące prace B+R w ramach
    danego projektu.
    Ww. plik podzielony został na wykaz osób wykonujących dane czynności, krótki opis
    czynności oraz ilość godzin poświęconą na ich wykonanie w ujęciu miesięcznym.
    Mając te dane Spółka jest w stanie określić ile godzin w danym miesiącu dany pracownik
    poświęcił na czynności związane z projektami B+R.
    Zestawiając ustaloną ilość godzin z wymiarem czasu pracy danego pracownika w
    miesiącu, Wnioskodawca jest wstanie ustalić proporcję czasu pracy poświęconego na
    prace B+R oraz inne czynności. Ewidencja podlega akceptacji, a następnie jest
    archiwizowana i przekazywana do działu księgowo-podatkowego.
    Środki trwałe
    Spółka poniosła także koszty związane z nabyciem i używaniem środków trwałych (ŚT) w
    rozumieniu przepisów ustawy o CIT.
    Wnioskodawca w ramach realizacji działań o charakterze badawczo-rozwojowym poniósł
    wydatki w postaci odpisów amortyzacyjnych w zakresie następujących ŚT tj.:
    - (...).

    Spółka wskazuje, że ŚT wymienione powyżej będą wykorzystywane w części działalności
    badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy w następujący sposób:
    1. (...)
    Zastosowanie: (...)
    2. (...)
    Zastosowanie: (...)
    3. (...)
    Zastosowanie: (...)
    4. (...)
    Zastosowanie: (...)
    5. (...)
    Zastosowanie: (...)
    6. (...)
    Zastosowanie: (...)
    7. (...)
    Zastosowanie: (...)
    8. (...)
    Zastosowanie: (...)
    9. (...)
    Zastosowanie: (...)
    Wszystkie wymienione urządzenia będą integralnymi elementami w projekcie wdrożenia
    (...). Ich zastosowanie przyczyni się do zwiększenia efektywności, jakości oraz
    zrównoważenia procesów produkcyjnych, pozwalając na osiągnięcie celów badawczo-
    rozwojowych oraz wdrożenie nowoczesnych rozwiązań w Spółce.
    Spółka planuje rozpoznawać odpisy amortyzacyjne od wskazanych powyżej ŚT jako koszty
    kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o CIT. Jako koszty kwalifikowane
    traktowane będą jedynie te wydatki, które nie zostały zwrócone Spółce w jakiejkolwiek
    formie.
    Nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
    badawczo- rozwojową
    Spółka ponosi lub będzie ponosić również koszty związane z nabywaniem materiałów i
    surowców, które bezpośrednio związane są z Projektem I tj.:
    - Surowce np. (...) kompost czyli materiały zużywane do produkcji bezpośrednio wyrobów
      gotowych bądź w produkcji Półfabrykatów,
    - komponenty np. kreda, nawozy,
    - opakowania w większości folia w które Spółka pakuje wytworzone wyroby gotowe oraz
      palety.
    Spółka planuje rozpoznawać te wydatki w całości jako koszty kwalifikowane w rozumieniu
    art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, pod warunkiem, że nie zostaną one zwrócone
    Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie.
    Nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i
    przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych

    Wnioskodawca poniósł lub zamierza ponieść wydatki związane z nabywaniem
    specjalistycznego sprzętu wykorzystywanego, który nie jest jednak traktowany jako środek
    trwały dla celów CIT i który jest wykorzystywany do prac w ramach opisywanego projektu.
    Dotyczy to w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych takich jak PH-metr,
    elektrody, konduktometr, sondy, odczynniki, filtry, dozowniki, czujnik temperatury,
    roztwory buforowe itp.
    Spółka planuje rozpoznawać opisane wydatki jako koszty kwalifikowane w rozumieniu art.
    18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, pod warunkiem, że nie zostaną one zwrócone
    Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie.
    W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała:
    1. Jakie konkretnie projekty podatnik realizuje w ramach opisanych prac? Co jest efektem
      tych prac - nowe produkty/procesy/usługi, czy ulepszone produkty/procesy usługi –
      proszę dokładnie wymienić jakie?
    Projekt opisany we wniosku o wydanie interpretacji polega na wdrożeniu (...).
    Efektem tych prac będzie więc zarówno nowa technologia produkcji składników środków
    (...) jak i nowe produkty.
    Spółka w wyniku realizacji projektu wprowadziła na rynek innowacyjną grupę produktów,
    które są produkowane zgodnie z przyjętymi standardami światowymi, a ich podstawowe
    parametry będą dopasowane do wymagań roślin. Są to m.in. następujące produkty:
    1. (...)
    (...) do uprawy roślin w szkółkach zawiera w swym składzie nie tylko typowy (...) ale
    również (...) i/lub kompost. Dodatek (...) poprawia stabilność i trwałość takiego podłoża. (...)
    poza aspektem ekologicznym poprawia właściwości powietrzne i sorpcyjne oraz zmniejsza
    ciężar objętościowy tego (...).
    2. (...) do roślin balkonowo-rabatowych
    W ostatnich latach w Polsce bardzo wzrosło zainteresowanie produkcją roślin
    balkonowych i rabatowych. Wynika to z zapotrzebowania rynku na taki asortyment roślin.
    Przygotowanie odpowiedniego (...) jest ważne nie tylko do produkcji szklarniowej ale
    również do dalszej uprawy na balkonach, tarasach i ogrodzie.
    Uprawa tych roślin prowadzona jest w pojemnikach lub skrzynkach, a więc w warunkach o
    ograniczonej objętości podłoża. Taki sposób uprawy wymaga podłoża, które pozwoliłoby
    zatrzymać odpowiednią ilość wody przy zachowaniu dobrych właściwości powietrznych.
    Właściwości powietrzno-wodne mają istotne znaczenie dla zachowania zdrowotności
    systemu korzeniowego i prawidłowego zaopatrzenia roślin składniki pokarmowe.
    Zastosowanie do produkcji takiego podłoża (...) wpłynie korzystnie na właściwości
    powietrzno-wodne (...) oraz pozwoli utrzymać zdrowy system korzeniowy co będzie miało
    wpływ na prawidłowy wzrost i jakość roślin.
    3. Podłoże proekologiczne (uniwersalne)
    W związku z założeniami w sprawie ochrony (...) przed nadmierną eksploatacją, polityka
    UE dąży do ograniczenia wydobycia (...). W tym celu poszukuje się komponentu, który
    zastąpi (...) w produkcji (...). Podłoża (...) są coraz częściej wykorzystywane w uprawach
    roślin ozdobnych, zwłaszcza w szkółkach. Obserwuje się również zainteresowanie takimi
    podłożami u producentów warzyw, głównie producentów rozsad. Do ich produkcji
    zostanie wykorzystane (...).
    2. Jakie konkretnie czynności w ramach opisanych prac wykonują Państwa pracownicy?

    W kontekście prac badawczo-rozwojowych (B+R) związanych z (...), pracownicy Spółki
    realizują specyficzne zadania związane z badaniami, rozwojem technologii oraz
    eksperymentalnym wdrożeniem nowego procesu produkcyjnego. Poniżej przedstawiam
    przykłady takich czynności:
    1. Prace badawcze związane z doborem surowców:
    - Prowadzenie badań nad różnymi rodzajami (...), ich właściwościami chemicznymi i
      fizycznymi, a także wpływem na jakość podłoża.
    - Przeprowadzanie testów porównawczych różnych rodzajów (...), aby określić ich
      właściwości w kontekście użyteczności w produkcji podłoży.
    2. Opracowanie technologii mieszania i produkcji podłoży:
    - Badanie wpływu różnych proporcji (...) na jakość i strukturę gotowego podłoża (np. testy
      na strukturę porów, przepuszczalność powietrza, zatrzymywanie wody).
    - Opracowywanie nowych receptur mieszanek, w tym eksperymentowanie z dodatkami
      (np. substancjami poprawiającymi właściwości ekologiczne podłoża).
    3. Testowanie technologii produkcji (...):
    - Przeprowadzanie badań nad optymalnymi parametrami procesu produkcji (...), np.
      kontrolowanie czasu obróbki, temperatury, prędkości maszyn.
    - Opracowywanie prototypowych rozwiązań maszynowych lub modyfikacji istniejących
      maszyn w celu poprawy efektywności i jakości produkcji (...).
    4. Optymalizacja procesów technologicznych:
    - Przeprowadzanie testów i eksperymentów mających na celu optymalizację procesu
      produkcji, takich jak poprawa efektywności mieszania (...) lub zwiększenie wydajności
      maszyn pakujących.
    - Analiza wyników testów technologicznych i wdrażanie usprawnień na podstawie
      uzyskanych danych.
    5. Wykonywanie testów laboratoryjnych i prototypowych:
    - Przeprowadzanie testów laboratoryjnych na próbnych próbkach nowych podłoży w celu
      sprawdzenia ich właściwości fizykochemicznych i biologicznych (np. analiza pH,
      wilgotności, porowatości, zdolności do retencji wody).
    - Tworzenie prototypów nowych mieszanek (...) i ich testowanie w warunkach
      rzeczywistych (np. w szklarni, na plantacjach roślinnych).
    6. Dokumentacja wyników i analiza danych:
    - Gromadzenie wyników eksperymentów i testów, analiza danych z badań
      technologicznych oraz ich dokumentowanie zgodnie z wymaganiami procedur B+R.
    - Przygotowywanie raportów z wyników testów i badań, w tym rekomendacji dotyczących
      dalszego rozwoju technologii produkcji.
    7. Wdrożenie innowacji technologicznych:
    - Przeprowadzanie próbnych uruchomień nowych technologii w skali pilotażowej, ocena
      efektywności nowych maszyn, urządzeń i procesów.
    - Współpraca z zespołem inżynierów w celu wdrożenia zmian technologicznych w
      produkcji.
    8. Prace związane z prototypowaniem maszyn i urządzeń:
    - Projektowanie i budowa prototypów maszyn wykorzystywanych do produkcji (...) lub
      mieszania składników.

    - Testowanie i optymalizacja działania prototypowych maszyn w rzeczywistych
      warunkach produkcyjnych.
    9. Szkolenia i rozwój kompetencji w zakresie B+R:
    - Organizowanie szkoleń dla pracowników, którzy realizują prace badawczo-rozwojowe,
      w celu podniesienia ich kompetencji w zakresie nowych technologii oraz metod
      badawczych.
    - Szkolenie personelu w zakresie obsługi nowo wdrożonych maszyn i urządzeń oraz
      nowych procesów produkcyjnych.
    10. Analiza rynku i współpraca z ekspertami zewnętrznymi:
    - Prowadzenie badań rynkowych w celu określenia potrzeb i wymagań klientów w
      zakresie ekologicznych podłoży.
    - Współpraca z ekspertami branżowymi, uczelniami technicznymi lub instytutami
      badawczymi w zakresie rozwoju innowacyjnych rozwiązań technologicznych.
    Każda z tych czynności jest ściśle związana z realizacją prac badawczo-rozwojowych,
    mających na celu opracowanie i wdrożenie (...). Prace te mają na celu stworzenie
    produktów o lepszych parametrach użytkowych oraz zapewnienie efektywności i
    zrównoważonego rozwoju procesów produkcyjnych.
    3. W czym przejawia się twórczy charakter opisanych prac?
    Twórczy charaktery przedstawionych we wniosku prac przejawia się powstaniem nowych,
    (...) komponentów do produkcji (...).
    Spółka wskazuje, iż sama technologia produkcji (...) jest nowatorska w skali kraju. Sposób
    wykorzystanie wiedzy i doświadczenia specjalistów zatrudnionych przez Spółkę jest
    innowacyjny.
    4. Jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają te produkty/procesy/usługi od już
      istniejących?
    Nowe produkty będące efektem prac będą wyróżniać się zawartością (...). Na ten moment
    na polskim rynku żadna z firm nie oferuje w szerokim zakresie (...).
    5. Jaką konkretnie istniejącą wiedzę podatnik wykorzystuje do prac nad projektem
      /nowym produktem/procesem/nową usługą?
    Spółka wykorzystuje m.in. wiedzę o skuteczności poszczególnych kombinacji używanych
    środków ochrony roślin i nawozów, optymalnych terminach użycia tych środków, wpływu
    czynników zewnętrznych takich jak np. presja danego szkodnika, czy też czynniki
    pogodowe.
    6. Czy w wyniku prac powstanie nowa wiedza? Jeśli tak to z jakiej dziedziny, dyscypliny?
    Uzyskana wiedza dotyczy obszaru produkcji nawozów i podłoży do uprawy roślin.
    W wyniku prowadzonych prac powstaje nowa wiedza związana m.in. z opracowaniem
    nowych środków ochrony roślin oraz nawozów w ramach zleceń Spółki,
    przygotowywaniem zaleceń, rekomendacji oraz ostrzeżeń dla rolników, a także
    opracowywaniem wytycznych, co do stosowania środków ochrony roślin i nawozów.
    7. Co Państwo rozumieją pod pojęciem „współpracy ze sferą B+R”? Z jakimi podmiotami
      następuje ta współpraca i jakie są jej efekty?
    Pod wskazanym pojęciem rozumiemy współpracę z jednostkami B+R, które są w
    posiadaniu specjalistycznej wiedzy oraz środków, niezbędnych w przeprowadzaniu badań
    nad jakością wyrobów.

    Przykładem takiej współpracy jest współpraca z (...), której efektem była zakończona
    sukcesem realizacja projektu polegającego na wdrożeniu (...). Instytut ten wydał również
    pozytywną opinię dotyczącą innowacyjności produktowej, która dotyczyła projektu „(...)”.
    8. W związku ze wskazaniem przez Państwa, że prace są podejmowane w sposób
      systematyczny – proszę wyjaśnić: jakie cele na wstępie postawili Państwo sobie oraz
      jaki harmonogram w związku z tym został opracowany, czy został faktycznie
      zrealizowany?
    Spółka podkreśla, iż głównym jej celem jest zapewnienie ciągłego rozwoju sprzedaży
    poprzez pozyskiwanie nowych klientów jak i utrzymywaniu i pogłębianiu współpracy z
    obecnymi.
    Cele te są realizowane przede wszystkim za pomocą prowadzonych przez Spółkę
    inwestycji polegających na wdrażaniu nowych technologii produkcyjnych jak i nowych
    produktów.
    Systematyczny charakter prowadzonych prac wynika przede wszystkim z tego, iż realizacja
    jednego projektu nie byłaby możliwa bez skutecznej realizacji innych prac.
    W przeszłości Spółka realizowała m.in. projekt dotyczący „(...)”, dzięki któremu Spółka
    wprowadziła do oferty 4 nowe produkty (...) bazowe, uzyskując tym samym poprawę
    pozycji w skali krajowej i możliwość wejścia na rynki międzynarodowe.
    Sukces opisanego wyżej projektu umożliwił Spółce dalszy rozwój, czego przykładem był
    opracowany biznes plan, obejmujący „(...)”.
    Realizacja projektu opisanego we wniosku miała na celu wprowadzenie do oferty (...)
    (otrzymywanego nowatorską technologią).
    9. W ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie
      konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Realizacja projektu wymagała nakładów finansowych, posiadania odpowiednich zasobów
    surowcowych, ludzkich (w postaci m.in. doświadczonej kadry kierowniczej), a także
    dostępu do know-how.
    Aby opracować konkretne rozwiązanie praktycznego problemu lub innowacyjne
    rozwiązanie w ramach projektu wdrożenia (...), Spółka wykorzystała szereg zasobów
    ludzkich, rzeczowych i finansowych, które miały kluczowe znaczenie dla realizacji projektu.
    Poniżej przedstawiam szczegółowe zasoby, które były zaangażowane w ten proces:
    1. Zasoby ludzkie:
    Realizacja projektu wymagała zaangażowania specjalistów z różnych dziedzin, którzy
    posiadali odpowiednią wiedzę, doświadczenie i umiejętności niezbędne do opracowania
    innowacyjnych rozwiązań technologicznych:
    - Kadra kierownicza: Osoby odpowiedzialne za zarządzanie projektem, monitorowanie
      postępów prac, podejmowanie kluczowych decyzji strategicznych, nadzorowanie
      alokacji zasobów oraz zapewnienie zgodności z celami projektu.
    - Inżynierowie technologii: Specjaliści odpowiedzialni za opracowanie, optymalizację i
      wdrożenie nowych technologii produkcji, w tym technologii (...).
    - Specjaliści ds. jakości: Eksperci odpowiedzialni za kontrolę jakości surowców,
      pośrednich etapów produkcji oraz gotowych podłoży. Przeprowadzają badania
      laboratoryjne, analizy jakościowe i weryfikację parametrów technicznych.
    - Operatorzy maszyn i technicy produkcji: Pracownicy obsługujący maszyny do produkcji
      (...), mieszania składników, pakowania oraz przeprowadzający konserwację maszyn i
      urządzeń.

    - Specjaliści ds. logistyki i zarządzania łańcuchem dostaw: Osoby odpowiedzialne za
      zapewnienie ciągłości dostaw surowców oraz dystrybucję gotowych produktów,
      koordynację działań między działami produkcji, magazynów i działu sprzedaży.
    - Konsultanci zewnętrzni i eksperci branżowi: Specjaliści zewnętrzni (np. z instytutów
      badawczo-rozwojowych, uczelni technicznych) współpracujący ze Spółką w zakresie
      eksperymentalnych badań oraz technologii proekologicznych.
    2. Zasoby rzeczowe:
    Aby opracować innowacyjne rozwiązanie, Spółka musiała dysponować odpowiednimi
    zasobami rzeczowymi, które obejmowały zarówno sprzęt i maszyny, jak i surowce
    niezbędne do produkcji:
    - Maszyny i urządzenia: Zakup maszyn do produkcji (...), mieszania surowców oraz
      pakowania gotowych mieszanek. Zasoby rzeczowe obejmowały także specjalistyczne
      urządzenia do kontrolowania parametrów jakościowych (np. urządzenia do badania
      wilgotności, pH, struktury podłoży).
    10. Czy przedmiotem pytania jest również wynagrodzenie za czas choroby, urlopu, lub
      innej nieobecności pracownika (jakiej?)?
    Przedmiotem pytania nie jest wynagrodzenie za czas choroby, urlopu a także innej
    nieobecności z uwagi na wydaną przez Ministra Finansów interpretację ogólną (sygn. DD8.
    8203.1.2021) w której potwierdził, że do kosztów w ramach ulgi B+R mogą zostać zaliczone
    przychody pracownika, w tym również te związane z urlopem czy chorobą,
    proporcjonalnie do czasu poświęconego na działalność badawczo-rozwojową.
    11. Czy wydatki, które zamierza podatnik odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej,
      stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych?
    Tak, wydatki które Spółka zamierza odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej,
    stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ustawy o CIT.
    12. Czy wyodrębniacie Państwo koszty kwalifikowane w odrębnej ewidencji rachunkowej
      określonej w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
    Tak, koszty kwalifikowane są wyodrębnione w odrębnej ewidencji.
    Pytania
    1. Czy Spółka prawidłowo uznaje, że opisane w stanie faktycznym czynności stanowią
      działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT?
    2. Czy koszty wskazane przez Spółkę w opisie stanu faktycznego stanowią koszty
      kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT, a w rezultacie, czy
      Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi B+R w szczególności w stosunku
      do tych kosztów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Spółka prawidłowo uznaje, że opisane w stanie faktycznym czynności stanowią
      działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
    2. Spółka prawidłowo uznaje, że wskazane przez nią koszty stanowią koszty
      kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Spółki
    Ad. 1
    Działalność badawczo-rozwojowa zdefiniowana została w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
    Zgodnie z tym przepisem działalnością taką jest działalność twórcza obejmująca badania
    naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu

    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Przepis ten, zawarty w ustawie podatkowej, dla wyjaśnienia zawartej w nim treści wymaga
    odwołania się do kolejnych regulacji. W szczególności, używa on pojęć „badań naukowych”
    oraz „prac rozwojowych”, które na potrzeby ustawy o CIT wyjaśnione zostały w art. 4a pkt
    27 i 28. Badania naukowe zdefiniowane zostały jako badania podstawowe oraz badania
    aplikacyjne w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym, zaś prace rozwojowe
    zdefiniowane są jako prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym.
    Na gruncie tych definicji należy wskazać, że:
    - badania podstawowe - oznaczają prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    - badania aplikacyjne - oznaczają prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    - prace rozwojowe - rozumie się jako działalność obejmującą nabywanie, łączenie,
      kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
      zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
      oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Mając na uwadze przytoczone powyżej definicje, o prowadzeniu działalności badawczo-
    rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
    - mają twórczy charakter,
    - są prowadzone w systematyczny sposób,
    - zostały zrealizowane w określonym celu, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
      wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
    - obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Pojęcie „twórczy” oznacza „mający na celu tworzenie” lub „będący wynikiem tworzenia”.
    Termin „tworzyć” należy definiować zaś jako „powodować powstawanie czegoś”. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Przepisy ustawy o CIT nie precyzują
    co ma być wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być
    przykładowo produkt, materiał, usługa czy też narzędzie. Ponadto, wśród synonimów
    terminu „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy
    „konstruktywny”.
    Mając na uwadze powyższe, w opinii Spółki, opisana we wniosku działalność ma twórczy
    charakter. Prace prowadzone przez Spółkę zmierzają do tworzenia nowych produktów, a
    także metod ich wytwarzania.
    Projekty każdorazowo mają element kreatywności, ponieważ nie powielają uprzednio
    stworzonych i ogólnodostępnych na rynku koncepcji. Twórczy charakter działalności
    Spółki potwierdza również fakt, iż rezultatem jego działań są nowe wytwory intelektu -
    skutkujące powstaniem nowych produktów (...) oraz usług polegających na wprowadzeniu
    (...).
    Pojęcie „systematyczny” oznacza robiący coś „regularnie i starannie”, a także prowadzony
    w sposób „uporządkowany, według pewnego systemu”. Prace Spółki prowadzone są
    „systematycznie”, w zaplanowany i usystematyzowany sposób. Spółka tworzy
    dokumentację (m.in. karty projektów) oraz gromadzi efekty prac, na podstawie których
    można prześledzić przeprowadzone prace oraz odtworzyć ich wynik. Pracownicy

    zaangażowani w prace badawczo-rozwojowe muszą zaplanować dane badanie a także
    zinterpretować pozyskane dane i na tej podstawie opracować szczegóły produkcji nowego
    produktu.
    Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, działalność B+R musi mieć na celu „zwiększenie
    zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”.
    Warunek ten jest spełniony w przypadku Spółki, gdyż prowadzone badania pozwalają na
    uzyskanie unikalnej wiedzy, która wcześniej nie była dostępna dla Spółki, a bardzo często
    także dla innych podmiotów (nie były prowadzone do tej pory takie badania). Prowadzone
    przez Spółkę prace obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie technologii produkcji (...). Wiedza ta
    oraz umiejętności są następnie stosowane do planowania produkcji, projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów i usług.
    Wreszcie, prace B+R powinny obejmować zdefiniowane w ustawie o CIT „badania
    naukowe” lub „prace rozwojowe”.
    Prace Spółki mają taki charakter, gdyż ich celem jest zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności (m.in. w zakresie wytworzenia nowego rodzaju produktów wraz z
    technologią ich pozyskiwania, przy jednoczesnym optymalizowaniu kosztów). Pozyskana
    przez Spółkę wiedza dotyczy również wpływu wytwarzanych produktów na rośliny, a także
    stanowi bazę pod dalsze usprawnienia oferowanych przez siebie produktów. Całość tych
    prac nie ma przy tym rutynowego charakteru i nie polega jedynie na wprowadzaniu
    okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Spółka realizuje
    projekt wdrożenia (...), co stanowi o jej zaawansowanym podejściu do zrównoważonego
    rolnictwa.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w linii interpretacyjnej organów podatkowych,
    czego przykładem jest m.in. interpretacja indywidualna DKIS z 13 maja 2022 r., o sygn.
    0111-KDIB1-3.4010.86.2022.2.AN.
    W przywołanej interpretacji DKIS przyznał, że „(...) działalność badawczo-rozwojowa to
    taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań,
    często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. (...) Zatem,
    twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem
    nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.”
    Organ podatkowy zwrócił również uwagę, że „(...) działalność musi mieć określony cel, tj.
    powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do
    tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową,
    przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać
    w ramach bieżących albo przyszłych projektów” oraz, że „(...) w ramach prac rozwojowych
    następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu
    wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii
    czy nowego systemu organizacji”.
    Charakter działalności badawczo-rozwojowej znajduje również potwierdzenie w
    interpretacji indywidualnej DKIS z 2 maja 2022 r., o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.33.2022.3.
    BM, która dotyczyła podmiotu zajmującego się dystrybucją środków ochrony roślin,
    nasion oraz nawozów rolniczych.
    W przywołanej interpretacji indywidualnej organ podatkowy potwierdził, że prowadzone
    przez spółkę pracę w wyniku których zdobyła ona wiedzę o skuteczności poszczególnych
    kombinacji używanych środków ochrony roślin i nawozów, powiązana dodatkowo z
    terminem ich użycia oraz wpływem czynników zewnętrznych stanowią działalność
    badawczo-rozwojową.

    Stanowisko Spółki wspiera też interpretacja DKIS z 10 grudnia 2018 r. (nr 0111-KDIB1-
    3.4010.442.2018.1.BM) dotycząca podmiotu zajmującego się badaniami terenowymi w
    celu testowania produktów rolnych w całym zakresie polskich warunków klimatycznych
    (ocenie biologicznej wydajności produktów fitosanitarnych stosowanych w polu i po
    zbiorze: ich wpływu na rośliny uprawne, szkodniki, choroby i chwasty). Efekty tych prac
    były wykorzystywane przez podmiot trzeci (producenta środków) w celu modyfikacji
    środków ochrony roślin dostosowanych do lokalnych warunków. Podmiot wnioskujący o
    interpretacje, analogicznie jak Spółka, przeprowadzał testy poletkowe, współpracował z
    zewnętrznymi jednostkami badawczymi i instytutami, prowadził monitoring klimatu,
    rozwoju roślin oraz chorób, a także stosował standardy badawcze EPPO.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki opisane w stanie faktycznym czynności
    stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z
    art. 18, odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na
    działalność badawczo-rozwojową, zwane „kosztami kwalifikowanymi”.
    Zgodnie zaś z przepisem art. 18d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, za koszty kwalifikowane uznaje się:
    1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    2. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit.
      a ustawy z dnia 26 lipca 1991 co podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części w
      jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
    3. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową;
    4. nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
      bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności
      naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
    5. ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane
      na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1,2 i 4-8
      ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie
      od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na
      potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
    6. odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust.
      1 pkt 4;
    7. nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust.
      1 pkt 4;

    8. koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z
      rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
    a. przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
      Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
      łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
    b. prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskie lub
      odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów,
      w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
    c. odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno
      w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty
      zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym
      Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
    d. opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
      czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
      szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    Według przepisu art. 18d ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty
    kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
    jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym.
    Natomiast, zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów
    kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu
    zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
    Zgodnie z przepisem art. 18d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    W myśl art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy
    prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o
    którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1
    wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Analizując przytoczone przepisy, można wyodrębnić podstawowe warunki, które powinny
    zostać spełnione, aby podatnik mógł skorzystać z prawa odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym:
    1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych,
    4. jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,

    5. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób
      prawnych, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
    6. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu, kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów
      określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych,
    7. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Biorąc pod uwagę ponoszone przez Spółkę koszty, powstałe przy realizacji prac badawczo-
    rozwojowych, opisanych w stanie faktycznym, stanowią koszty kwalifikowane.
    Poniżej Spółka odnosi się do każdego rodzaju z ponoszonych kosztów pod kątem
    zaliczenia ich do kosztów kwalifikowanych.
    I. Wynagrodzenia dla pracowników.
    Przepis art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, daje
    możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych należności z tytułu wynagrodzeń
    pracowników w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności
    badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Trzeba przy tym pamiętać, że dla możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych
    należności z tytułu ww. wynagrodzeń konieczne jest faktyczne uczestnictwo zatrudnionych
    w pracach badawczo-rozwojowych. Nie wystarczy zatem jedynie wpisanie w dokumencie
    nawiązującym stosunek pracy/zlecenia umowy o dzieło do zakresu obowiązków takiej
    osoby prac z obszaru B+R. Jeżeli w ramach świadczonej pracy, oprócz obowiązków
    związanych z działalnością badawczo-rozwojową, wykonuje inne obowiązki, należy
    wyodrębnić, a zatem wyłączyć z ulgi badawczo-rozwojowej, tę część wynagrodzenia,
    świadczeń i składek, które nie są związane z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.
    Mając na uwadze powyższe, Spółka będzie prowadzić ewidencję czasu pracy, która
    wykaże, ile godzin poświęca dany pracownik na działalność badawczo-rozwojową, jeśli
    pracownik ten będzie zajmować się też innymi czynnościami spoza obszaru B+R.
    Rozpatrując kwestię wynagrodzeń pracowniczych pod kątem możliwości ich zaliczenia do
    kosztów kwalifikowanych, nie można pominąć brzmienia przepisu art. 12 ust. 1 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    226 ze zm.), zgodnie z którym za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy,
    pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika. Jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Należy zatem uznać, że do kosztów kwalifikowanych należy zaliczyć wszystkie elementy
    wynagrodzenia wymienione w przywołanym wyżej przepisie. Co więcej, zastosowanie w
    przepisie katalogu otwartego elementów wynagrodzenia, przez użycie zwrotu „w
    szczególności” oznacza, że przychodem ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju wypłaty i
    świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, a mające
    swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy.
    Tym samym zdaniem Spółki wskazane w stanie faktycznym elementy wynagrodzeń
    pracowników zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe stanowią koszty
    kwalifikowane.
    II. Koszty nabycia sprzętów, materiałów i surowców bezpośrednio związanych z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową

    W związku z prowadzeniem badań oraz prac, opisanych w stanie faktycznym, Spółka
    ponosi i będzie ponosić koszty związane z koniecznością zakupu różnych surowców lub
    materiałów. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i
    surowców za koszty kwalifikowane jest ich bezpośredni związek z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową. W przepisach ustaw podatkowych nie znajdziemy
    definicji użytych w ww. przepisie wyrażeń „materiały” i „surowce”. Zgodnie z definicją,
    zawartą w Słowniku Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl), pojęcie surowce oznacza
    „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do
    wytwarzania jakichś produktów lub energii”. Odnośnie zaś do pojęcia „materiałów” należy,
    zdaniem Spółki, oprzeć się na definicji zamieszczonej w ustawie z dnia 29 września 1994 r.
    o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 19 ww.
    ustawy, materiały to „składniki majątku zużywane na własne potrzeby”. W piśmiennictwie
    wskazuje się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu
    operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby,
    w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji
    działalności ogólnoadministracyjnej”.
    W ocenie Spółki, nabywane materiały i surowce wskazane w opisie stanu faktycznego
    będą bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, należy
    zatem stwierdzić, że wydatki te będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w
    ww. przepisach.
    Spółka wskazuje nadto, że ww. koszty podejmowanych prac będą ewidencjonowane w
    specjalnie przeznaczonej do tego celu odrębnej ewidencji w stosunku do wszystkich
    projektów/prac, które zostaną zakwalifikowane, jako prace badawczo-rozwojowe, co
    pozwoli na szczegółową analizę kosztów przypisanych danym obszarom B+R.
    W ocenie Spółka nabywane wyposażenie wskazane w opisie stanu faktycznego będzie
    bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, należy zatem
    stwierdzić, że wydatki te będą stanowiły koszty kwalifikowane.
    Spółka wskazuje, że pojęcia „materiały” i „surowce”, którymi ustawodawca posłużył się w
    art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawie o CIT, są w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych
    rozumiane szeroko - ich znaczenia nie są ograniczane np. do budulca, który podatnik
    wykorzystuje do wykonywania prototypów w ramach prowadzonej działalności
    innowacyjnej. Przykładowo Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 13 kwietnia 2018
    r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.54.2018.2.APO, Legalis, potwierdził, że wydatki poniesione na
    zakup literatury fachowej mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu
    komentowanego przepisu. Art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawie o CIT, stanowi również podstawę
    do uznawania za koszty kwalifikowane wydatków ponoszonych na nabycie środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, które są zaliczane do kosztów
    uzyskania przychodów na podstawie art. 16d ust. 1 ustawie o CIT - które nie są rozliczane
    w drodze odpisów amortyzacyjnych ze względu na wartość początkową poniżej 10 000 zł.
    Tym samym w Ocenie Spółki wydatki na zakup materiałów oraz surowców będą stanowiły
    koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.
    III. Środki trwałe i WNiP
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu
    zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy
    amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.
    Natomiast, w myśl art. 16d ust. 1 ustawie o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia

    2018 r., podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku,
    o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g
    nie przekracza 10.000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty
    uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. Zgodnie z art. 16f ust. 3
    ustawie o CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
    początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do
    używania jest wyższa niż 10.000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub
    niższa niż 10.000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów
    amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do
    używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu
    następnym.
    Spółka stoi na stanowisku, iż w przypadku, gdy posiada ona środki trwałe, które
    wykorzystuje w działalności badawczo-rozwojowej oraz w innej działalności operacyjnej,
    będzie uprawniona do uznania, za koszty kwalifikowane tej części odpisów
    amortyzacyjnych od ww. środków trwałych, w jakiej są one wykorzystywane do
    prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej DKIS z 13 maja
    2022 r., o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.86.2022.2.AN, w której organ podatkowy wskazał, że
    „co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej,
    mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków
    wskazanych w art. 18d ustawie o CIT. Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów
    kwalifikowanych, w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawie o CIT, w ramach limitów, odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są
    one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej”.
    Wskazane przez Spółkę w stanie faktycznym środki trwałe będą integralnymi elementami
    w projekcie wdrożenia (...). W związku z tym w ocenie Spółki odpisy amortyzacyjne od
    wskazanych środków trwałych będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d
    ust. 3 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),
      przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
      obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
      systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 ustawy o CIT,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm. dalej: „Ustawa SWIN”),

      badania naukowe są działalnością obejmującą:
    a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Według art. 4a pkt 28 ustawy o CIT,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy SWIN,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy o CIT,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    W celu stwierdzenia, czy opisane w stanie faktycznym czynności stanowią działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, należy przeprowadzić
    analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które
    mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika,
    które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT).
    Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące
    odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone
    w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów
    aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi
    na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podano w słowniku
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś

    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi
    być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d ustawy o CIT – co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF). Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Zatem, definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje
    podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac
    rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i
    umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych,
    zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy”, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie

    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Odnosząc się do opisanych czynności, nie sposób stwierdzić, że czynności wskazane w pkt
    9 opisu tj. szkolenia i rozwój kompetencji w zakresie B+R kwalifikują się jako działalność
    badawczo-rozwojową.
    Czynności takich jak:
    - organizowanie szkoleń dla pracowników, którzy realizują prace badawczo-rozwojowe, w
      celu podniesienia ich kompetencji w zakresie nowych technologii oraz metod
      badawczych,
    - szkolenie personelu w zakresie obsługi nowo wdrożonych maszyn i urządzeń oraz
      nowych procesów produkcyjnych,
    - nie można uznać za czynności o charakterze twórczym, a to właśnie twórczy charakter
    prac stanowi jedno z kryteriów pozwalających uznać prowadzone przez podatnika prace
    za prace badawczo-rozwojowe.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Natomiast, czynności wymienione w pkt 9 powyżej, takich znamion nie posiadają.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pyt. 1, w tej części należy uznać za nieprawidłowe.
    Natomiast, zgodzić się należy z Państwem, że pozostałe czynności stanowią działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 – 28 ustawy o CIT.
    Państwo stanowisko w ww. zakresie pyt. 1 jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy o CIT,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1, 2 i 2a ustawy o CIT,
      za koszty kwalifikowane uznaje się,
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
      lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w

      jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową.
    W myśl art. 18d ust. 3 ustawy o CIT,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 ustawy o CIT,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2021 r.,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. – Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów, o
      których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Art. 18d ust. 7 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
      których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-
      5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w

      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia.
    Art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b ustawy o CIT,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku CIT przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów
    kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione
    następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
      badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu ustawy o CIT,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy
      o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawy o CIT,

    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić koszt kwalifikowany w
    całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., ze zm., dalej: „ustawa o PIT”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku PIT, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem
    mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1
    ustawy o PIT.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
    Należy jednak zauważyć, że składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych
    Świadczeń Pracowniczych nie można uznać za koszty kwalifikowane na potrzeby
    stosowania ulgi badawczo-rozwojowej.
    Obowiązek i zasady odprowadzania składek na Fundusz Pracy nakłada na pracodawców
    ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, natomiast
    składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych uregulowane są w ustawie
    z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności
    pracodawcy. Zatem, składki te nie zostały uregulowane w ustawie o systemie ubezpieczeń
    społecznych, a tylko takie mogą stanowić koszty kwalifikowane, w rozumieniu art. 18d ust.
    2 pkt 1 ustawy o CIT. W ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w niektórych
    artykułach są tylko wskazane sytuacje, w których do składek na Fundusz Pracy i Fundusz
    Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych stosuje się tą ustawę, ale składki te nie są
    określone tą ustawą.
    Reasumując, z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, wynika, że odliczenie w ramach ulgi na
    działalność badawczo-rozwojową nie obejmuje składek na Fundusz Pracy i Fundusz
    Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
    Państwa stanowisko w zakresie pyt. 2 w powyższym zakresie jest więc nieprawidłowe.
    Wskazać również należy, że od 1 stycznia 2018 r., przepisy podatkowe dają możliwość
    uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez
    płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października
    1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.),
    należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z
    tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a u.p.d.o.p.).
    Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.:
      za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, -z wyjątkiem przychodów
      uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa
      w pkt 9.
    Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią
    wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia i umowa o
    dzieło, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa
    działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu
    przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia i o dzieło w danym
    miesiącu.
    Zgodnie z cytowanym już art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się
    także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i

    prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z
    wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
    własnością.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT,
      odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość
      początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia
      do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest
      równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą
      dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w
      miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej, albo w miesiącu następnym.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia wymienionych środków trwałych do kosztów
    kwalifikowanych na podstawie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, w ramach odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do
    działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności,
    odpisy amortyzacyjne nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy od środków
    trwałych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli są
    rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, w
    sytuacji, gdy będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a
    częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych
    będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej będą służyć
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego we wniosku opisu sprawy należy
    stwierdzić, że są Państwo uprawnieni do zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi
    badawczo-rozwojowej odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych w myśl art. 18d ust.
    3 ustawy o CIT, w takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne
    będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    W zakresie zaliczenia kosztów nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, wskazać należy ponownie na art. 18d
    ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).

    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Zaznaczyć należy, że obowiązujące przepisy w zakresie ulgi B+R pozwalają na
    zakwalifikowanie do niej kosztów materiałów i surowców, które podatnik zaliczył do
    kosztów uzyskania przychodów i są one bezpośrednio związane z prowadzoną przez
    niego działalnością badawczo-rozwojową.
    Tym samym należy stwierdzić, że są Państwo uprawnieni do zaliczenia do kosztów
    kwalifikowanych ww. kosztów nabycia materiałów i surowców w myśl art. 18d ust. 2 pkt 2
    ustawy o CIT, jeżeli jak Państwo wskazują zaliczyli ww. koszty do kosztów uzyskania
    przychodów i są one bezpośrednio związane z prowadzoną przez Państwa działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
    - Spółka prawidłowo uznaje, że opisane w stanie faktycznym czynności stanowią
      działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT:
    - w części dotyczącej czynności wskazanych w pkt 9 tj. szkolenia i rozwoju kompetencji w
      zakresie B+R – jest nieprawidłowe,
    - w pozostałym zakresie – jest prawidłowe.
    - Spółka prawidłowo uznaje, że wskazane przez nią koszty stanowią koszty
      kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT:
    - w zakresie kosztów poniesionych na składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz
      Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych – jest nieprawidłowe,
    - w pozostałym zakresie – jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W części pytania oznaczonego we wniosku nr 2 w zakresie kosztów związanych z
    nabyciem specjalistycznego sprzętu, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach

    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.