Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.711.2024.2.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Skorzystanie z ulgi na działalność badawczo-rozwojową
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa; koszt-koszty kwalifikowane; prace-prace badawczo-rozwojowe; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 26; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2024 r., wpłynął Państwa wniosek z 15 listopada 2024 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 23 stycznia 2025 r. (wpływ 28
    stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego
    od osób prawnych, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub
    34a UPDOP. Spółka powstała z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej i
    funkcjonuje od 2018 roku. Od 2023 roku jest opodatkowana tzw. CIT estońskim (niniejszy
    wniosek nie dotyczy tego okresu).
    Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą przede wszystkim w
    zakresie projektowania i budowy (...). Spółka specjalizuje się w projektowaniu i produkcji
    m.in.:
    · linii do produkcji (...),
    · maszyn do (...),
    · konstrukcji (...),
    · (...),
    · maszyn (...),
    · urządzeń do (...),
    · (...),
    · urządzenia oraz części do (...),
    · (...),
    · linii (...),
    · (...),
    · (...),
    · (...),
    · (...),
    · (...),
    · (...),
    · maszyn (...),

    · części, (...),
    · (...).
    Ponadto, Wnioskodawca posiada wiedzę i doświadczenie w dostarczaniu kompleksowych
    rozwiązań w zakresie (...).
    W ramach zlecenia o charakterze innowacyjnym, rozwojowym (dalej jako: „projekt”),
    Wnioskodawca projektuje i buduje linie produkcyjne lub osobne maszyny (...).
    Projektowane i budowane w Spółce maszyny mają charakter prototypów, które są
    wykonywane pojedynczo, na indywidualne zamówienie klienta. Konstrukcja prototypu nie
    jest odzwierciedleniem standardowych rozwiązań dostępnych na rynku. Projektowane i
    budowane maszyny nie mają takich samych (identycznych) odpowiedników w
    dotychczasowej działalności Wnioskodawcy. Dla pracowników Spółki realizacja projektów
    każdorazowo wymaga indywidualnego, nowatorskiego podejścia, tak aby powstała
    wartość dodana nierealizowana we wcześniejszych projektach, choć wykorzystująca
    wiedzę i doświadczenie pracowników. Potwierdzeniem innowacyjnego charakteru,
    projektowanych przez Wnioskodawcę rozwiązań technologicznych, jest otrzymana przez
    Spółkę (...).
    Wszystkie prace w ramach projektu realizowane są przez wykwalifikowaną kadrę
    inżynierską i techniczną.
    Wnioskodawca posiada rozbudowaną infrastrukturę technologiczną, na którą składają się
    m.in.:
  a) Dział Obróbki (...),
  b) Dział Spawalniczy,
  c) Dział Mechaniczny,
  d) Dział (...),
  e) Dział (...).
    Zakład Wnioskodawcy zlokalizowany w (...) dysponuje (...).
    Proces projektowania i budowy prototypu jest systematyczny i zaplanowany oraz składa
    się z następujących etapów:
    1. Wpływ zapytania ofertowego;
    2. Analiza;
    3. Przygotowanie oferty i kosztorysu;
    4. Akceptacja oferty;
    5. Opracowanie założeń i projektu urządzenia;
    6. Wykonanie prototypu;
    7. Montaż i wdrożenie;
    8. Ewentualne modyfikacje.
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia opis kilku prowadzonych projektów w ramach
    opisanej powyżej działalności:
    Wykonanie 3 (...)
    Przedmiotem projektu było opracowanie (...). Po wykonaniu ww. zmian urządzenia
    pracowały efektywnie, bezawaryjnie.
    Zaprojektowanie i wykonanie nowych form do produkcji (...)
    Przedsięwzięcie polegało na wykonaniu (...). To rozwiązanie przyniosło znaczną poprawę
    wykonywania elementów w ciągu godziny i tym samym znacząco poprawiły efektywność
    ekonomiczną zakładu.

    Prace projektowe, każdorazowo zmierzają do poszukiwania nowych zastosowań dla
    wiedzy i doświadczenia pracowników z uwzględnieniem celów i założeń podanych przez
    klienta. Każdy z projektów posiada cechę indywidualności i jest wynikiem zastosowania
    wiedzy pracowników zdobytej w trakcie tworzenia poprzednich rozwiązań (rozwój przez
    naukę). Proces realizacji projektu, mimo, że jest zaplanowany od strony organizacyjnej,
    cechuje się wysokim stopniem niepewności badawczej i technologicznej. W każdym z
    czterech, ww. etapów prac projektowych, pracownicy Spółki na bieżąco rozwiązują
    problemy, spotykają się z trudnościami i problemami technicznymi, co wymaga twórczego
    i kreatywnego myślenia. W wyniku realizacji prac projektowych, pracownicy Spółki
    rozwijają specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które są następnie wykorzystywane
    przy kolejnych projektach.
    Działalność Wnioskodawcy nie ma na celu wprowadzania jedynie rutynowych czy
    okresowych zmian do wcześniej opracowanych rozwiązań, lecz zmierza do
    opracowywania nowych i innowacyjnych rozwiązań, które przyczyniają się również do
    rozwoju i zwiększenia innowacyjności branży. Pracownicy Spółki systematycznie
    poszerzają swoją wiedzę i dzielą się zdobytym doświadczeniem.
    Część z ponoszonych w ramach projektów, będących przedmiotem tego wniosku kosztów,
    w przypadku uznania działalności Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową,
    Wnioskodawca ma zamiar rozpoznać jako koszty kwalifikowane ulgi badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w art. 18d UPDOP (dalej: „ulga B+R”). Wnioskodawca ma
    zamiar rozliczyć następujące koszty:
    1. Koszty wynagrodzenia - umowy o pracę
    Wnioskodawca w celu realizacji projektów rozwojowych, zatrudnia pracowników przede
    wszystkim na podstawie umowy o pracę. Konstruktorzy są czasem dotrudniani na
    podstawie umowy zlecenia. W ramach nawiązanego stosunku pracy Wnioskodawca
    ponosi następujące koszty, które ma zamiar rozliczyć w ramach ulgi B+R:
  a) wynagrodzenia podstawowe;
  b) składki z tytułu należności wskazanych w punkcie a) powyżej, określone w ustawie z dnia
    13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części finansowanej
    przez Wnioskodawcę jako płatnika składek tj. składki na ubezpieczenie emerytalne,
    rentowe, wypadkowe;
  c) premie (np. roczne, uznaniowe, regulaminowe, miesięczne, motywacyjne), dodatki (np.
    funkcyjne).
    Wnioskodawca ma zamiar rozliczyć w ramach ulgi B+R, koszty wynagrodzenia m.in.
    pracowników działów:
  a) Dział Obróbki (...),
  b) Dział Spawalniczy,
  c) Dział Mechaniczny,
  d) Dział (...),
  e) Dział (...).
    (dalej: „pracownicy”).
    Spółka prowadzi ewidencję czasu pracy. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca ma
    zamiar zaliczyć do kosztów kwalifikowanych jedynie proporcjonalną część kosztów
    składników wynagrodzeń wymienionych powyżej. Proporcja ta będzie odpowiadała
    stosunkowi czasu poświęconego na projekty będące przedmiotem niniejszego wniosku do
    całego czasu pracy w zadanym okresie rozliczeniowym, zgodnie z ewidencją czasu pracy.
    Przyjęta przez Spółkę metodyka będzie zgodna z interpretacją ogólną Ministra Finansów z
    dnia 13 lutego 2024 r. (nr DD8.8203.1.2021).
    2. Koszty związane z nabyciem materiałów i surowców

    W ramach prac nad projektami, Wnioskodawca nabywa różnego rodzaju materiały, w tym
    (...). Ponadto, Wnioskodawca w celu realizacji projektów nabywa od poddostawców
    specjalistyczne podzespoły (...), które są projektowane według technicznych wytycznych
    konstruktorów. Każdorazowo, tego typu podzespoły są dedykowane konkretnemu
    prototypowi i nie znajdują zastosowania w pozostałych projektach Wnioskodawcy.
    Wykonywane są na podstawie wskazań Dyrektora Technicznego. Przy końcowej sprzedaży
    prototypu klientowi, takie podzespoły stanowią jego nieodłączną część. Koszty
    nabywanych podzespołów Wnioskodawca traktuje jako koszty materiałów.
    W związku z opisanym powyżej stanem faktycznym, Wnioskodawca planuje dokonać
    rozliczenia z tytułu ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d UPDOP, przy czym w
    szczególności zaznacza, że:
    · nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia lub Polskiej Strefy Inwestycji na podstawie
    decyzji o wsparciu i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17
    ust. 1 pkt 34 lub 34a UPDOP,
    · zamierza odliczyć w ramach ulgi B+R koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 18d ust. 2 i ust.
    3 UPDOP,
    · zamierza dokonać odliczenia kosztów kwalifikowanych, zgodnie z limitami wskazanymi w
    art. 18d ust. 7 pkt 3 UPDOP,
    · nie zamierza odliczać w ramach ulgi B+R odpisów amortyzacyjnych od wartości
    samochodów osobowych, budowli, budynków i lokali stanowiących odrębną własność,
    · wymienione składniki wynagrodzenia pracowników biorących udział w projektach
    będących przedmiotem tego wniosku każdorazowo stanowiły i będą stanowić w
    przyszłości należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · wymienione w tym wniosku koszty nie zostały zwrócone i nie będą zwrócone w
    jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania,
    · nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego,
    · jest małym przedsiębiorcą,
    · prowadzi bilansową oraz pozabilansową ewidencje wyżej opisanych kosztów,
    · koszty kwalifikowane zostaną odliczone od podstawy opodatkowania roku, w którym
    zostały ujęte jako koszty uzyskania przychodu.
    · w przyszłości, w razie rezygnacji z opodatkowania tzw. CIT estońskim, planuje rozliczać
    koszty kwalifikowane tzw. ulgi B+R.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w następujący
    sposób:
    1. Spółka, prowadząc swoją działalność, korzysta z szerokiego zakresu wiedzy i
    doświadczenia zdobytego zarówno w ramach dotychczasowych realizacji, jak i w
    oparciu o (...). Kluczowym aspektem działalności jest wykorzystywanie wiedzy
    multidyscyplinarnej, obejmującej różnorodne obszary (...). Dzięki synergii tych dziedzin
    możliwe jest tworzenie nowatorskich rozwiązań, które spełniają wymagania rynku i
    jednocześnie wykraczają poza dotychczas stosowane standardy techniczne. Duże
    znaczenie ma również doświadczenie praktyczne (własne know-how zespołu
    inżynierskiego, obejmujące praktyczne rozwiązania wypracowane podczas realizacji
    poprzednich projektów). Wiedza ta pozwala na identyfikację potencjalnych problemów
    konstrukcyjnych oraz wprowadzenie usprawnień już na etapie projektowania.
    Podsumowując, wiedza wykorzystana przez Spółkę obejmuje zarówno najnowsze
    osiągnięcia techniczne, jak i doświadczenia praktyczne, co pozwala na projektowanie
    unikalnych rozwiązań w odpowiedzi na złożone potrzeby klientów.

    2. Działalność Spółki jest ukierunkowana na wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań
    technicznych, które nie tylko spełniają oczekiwania klientów, ale również przyczyniają
    się do rozwoju wiedzy w dziedzinach (...). Tworzenie prototypów maszyn o unikalnych
    parametrach wymaga opracowywania nowych koncepcji, metod i technologii, które nie
    były wcześniej dostępne w praktyce Wnioskodawcy.
    Nowa wiedza i umiejętności jest nabywana m.in. w następujących dziedzinach:
    · (...) i projektowanie maszyn,
    · spawalnictwie,
    · obróbce (...),
    · (...),
    · informatyka.
    Nabywana wiedza i umiejętności ma charakter interdyscyplinarny. Pozwala na
    wprowadzenie do przemysłu rozwiązań, które poprawiają efektywność procesów
    produkcyjnych, obniżają koszty eksploatacji oraz zwiększają konkurencyjność
    Wnioskodawcy na rynku.
    3. W ramach prac będących przedmiotem wniosku, zazwyczaj łączy się i kształtuje,
    istniejącą wiedzę z różnych dziedzin nauki i techniki. Proces ten umożliwia tworzenie
    nowych rozwiązań, które mają przewagę nad dotychczasowymi technologiami. Spółka
    wykorzystuje wiedzę z zakresu (...) - aby stworzyć maszyny wyposażone w systemy
    sterowania umożliwiające autonomiczną optymalizację procesów produkcyjnych.
    Efektem tego połączenia było opracowanie prototypów maszyn, które są:
    • unikalne w swojej konstrukcji i dostosowane do indywidualnych wymagań klientów,
    • bardziej wydajne energetycznie,
    Prace te dotyczyły i dotyczą zarówno fazy projektowania, jak i prototypowania oraz
    testowania w warunkach rzeczywistych.
    4. Wnioskodawca wdrożył następujące nowe narzędzia i rozwiązania:
    • nowoczesne (...);
    • koncepcje (...);
    • urządzenia (...);
    • nowe komponenty (...);
    • nowoczesne (...).
    5. Projekty realizowane przez Wnioskodawcę wyróżniają się na tle istniejących rozwiązań
    poprzez:
    • (...),
    • (...),
    • (...),
    • zastosowanie nowatorskich technologii, (...),
    • wyższą (...).
    Maszyny tworzone przez Wnioskodawcę są dedykowane dla klientów wymagających
    rozwiązań unikalnych, dostosowanych precyzyjnie do ich potrzeb, które znacząco
    poprawiają wydajność i elastyczność procesów produkcyjnych klientów.

    6. Twórczy charakter działalności, przejawia się w projektowaniu unikalnych oraz
    zindywidualizowanych rozwiązań technicznych w postaci nowych maszyn (każda
    maszyna, będąca przedmiotem wniosku jest unikalna i nie była wcześniej dostępna w
    ofercie firmy). Każdy prototyp to przejaw myśli koncepcyjnej Spółki oraz specjalistów
    zatrudnionych w firmie. Rozwiązania prototypowe jakie wykonuje Wnioskodawca mają
    wpływ na postęp (...).
    • Efektem prac był nowy prototyp, który był dostosowany do wymagań klienta (tj.
    odpowiada stricte danym założeniom). Konstruowane maszyny stanowią każdorazowo
    rozwiązanie unikalne, pasujące jedynie do warunków technicznych (wymogów)
    określonych przez klienta przy składaniu zamówienia.
    • W nowych rozwiązaniach, zastosowanie znalazły innowacyjne mechanizmy i
    komponenty (...) itp. Wszystkie rozwiązania zaprojektowane przez Wnioskodawcę są
    personalizowane, wykorzystujące najnowsze znane technologie z zakresu np. (...).
    Wszystkie te innowacje mają na celu poprawę wydajności, obniżenie kosztów,
    zwiększenie elastyczności produkcji i dostosowanie maszyn do zmieniających się
    wymagań przemysłowych.
    • Tworzone rozwiązania za każdym razem były inne, lepsze, nowocześniejsze. Bazują na
    zdobytej w czasie realizacji poprzednich zleceń aktualnej wiedzy i umiejętnościach.
    Oryginalność rozwiązań przejawia się m.in. w nowatorskim podejściu, unikalnych
    funkcjonalnościach. Takie projekty oferują funkcje lub cechy, które nie występowały w
    dotychczasowych rozwiązaniach. Oryginalność projektów innowacyjnych wynika z tego,
    że wprowadzają one zmianę w sposobie myślenia lub działania, która wyróżnia je na tle
    dotychczasowych rozwiązań. To pozwala na dostarczanie większej wartości klientom
    lub lepsze wykorzystanie dostępnych zasobów.
    • Maszyny mogą być projektowane jako (...). Funkcjonalności i mechanizm działania
    poszczególnych prototypów w dużej mierze opiera się również na odpowiednim
    zaprogramowaniu maszyn. Zastosowanie nowych rozwiązań w zakresie (...).
    M.in. te koncepcje i hipotezy, pozwalały i pozwalają Wnioskodawcy, prowadzić
    działalność innowacyjną, której celem było wprowadzenie (...). Dzięki nim zakład tworzył
    (...).
    7. Tak, działalność Wnioskodawcy, o której mowa we wniosku, wykonywana jest w sposób
    uporządkowany, zaplanowany, metodyczny oraz według pewnego systemu. Działalność
    innowacyjna jest prowadzona praktycznie od samego początku prowadzenia
    działalności przez Wnioskodawcę. Stanowiła ona o przewadze konkurencyjnej na rynku,
    bez prowadzenia prac rozwojowych nie ma rozwoju firmy.
    Proces projektowania i budowy prototypu jest systematyczny i zaplanowany oraz składa
    się z następujących etapów:
      1. Wpływ zapytania ofertowego
      2. Analiza
      3. Przygotowanie oferty i kosztorysu
      4. Akceptacja oferty
      5. Opracowanie założeń i projektu urządzenia
      6. Wykonanie prototypu
      7. Montaż i wdrożenie
      8. Ewentualne modyfikacje.
    8. Tak, koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową są zaliczane, w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

    9. Wniosek dotyczy okresu od 2018 do 2022 r. i odnosi się do stanu prawnego
    obowiązującego w tych latach, w szczególności w odniesieniu do przepisów dotyczących
    ulgi badawczo-rozwojowej zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    Pytania
    1) Czy opisana powyżej działalność Spółki, stanowi działalność badawczo-rozwojową, o
      której mowa w prawie podatkowym art. 4a pkt 26 UPDOP, a Wnioskodawca jest
      uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18d ust. 1 UPDOP?
    2) Czy ponoszone, w przedstawionym stanie faktycznym, przez Spółkę, koszty osobowe, tj.
      koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz
      składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu należności stanowią koszty kwalifikowane
      w rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP, a tym samym mogą zostać odliczone od
      podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy?
    3) Czy ponoszone w przedstawionym stanie faktycznym przez Spółkę wydatki na nabycie
      materiałów, surowców i części niezbędnych do realizacji projektów stanowią koszty
      kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP, a tym samym mogą zostać
      odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Opisana, w przedstawionym stanie faktycznym działalność Spółki, stanowi działalność
      badawczo-rozwojową, o której mowa w prawie podatkowym art. 4a pkt 26 UPDOP i
      Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18d ust. 1
      UPDOP.
    2. Ponoszone przez Spółkę w przedstawionym stanie faktycznym koszty osobowe, tj.
      koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz
      składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu tych należności stanowią koszty
      kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP i tym samym mogą zostać
      odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy.
    3. Ponoszone przez Spółkę w przedstawionym stanie faktycznym wydatki na nabycie
      materiałów, surowców i części niezbędnych do realizacji projektów (wskazane w pkt 3)
      stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP, a tym samym
      mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ww.
      ustawy.
    Uzasadnienie własnego stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 UPDOP, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Stosownie natomiast do definicji zawartej w art. 4a pkt 27 UPDOP, badaniami naukowymi
    są:
    · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), rozumiane jako prace
    empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej
    wiedzy podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
    zastosowanie komercyjne;
    · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce, rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
    lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 cyt. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, przez prace
    rozwojowe rozumie się natomiast działalność obejmującą nabywanie, łączenie,

    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje
    się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług
    oraz procesów i technologii produkcji. Prowadzone przez Wnioskodawcę prace są
    działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 cyt.
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Działalność Spółki w ramach prowadzonych
    projektów i produkcji obejmuje prace rozwojowe, w rozumieniu tych przepisów, ponieważ
    spełnia łącznie następujące kryteria:
    • działalność stanowi działalność twórczą,
    • działalność podejmowana jest w sposób systematyczny,
    • celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań,
    • działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
    • działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają
      charakter ulepszeń.
    Działalność twórcza:
    Przepisy UPDOP nie definiuje pojęcia „twórczy”, co oznacza, iż zgodnie z teorią wykładni
    prawa należy odwołać się do znaczenia tego słowa w języku słownikowym i potocznym w
    celu jego zrozumienia i zastosowania.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego (Zob. http://sjp.pwn.
    pl. Wszelkie dalsze odwołania do słownikowego znaczenia słów zawarte w niniejszym
    opracowaniu odnoszą się do wskazanego w niniejszym przypisie słownika), charakter
    twórczy oznacza „tworzący lub mający zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie,
    odkrywczy”.
    Z kolei, słownik języka polskiego PWN, podaje, że działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu (Zob.
    J. Barta, R. Markiewicz, Cecha twórczości i indywidualności, (w:) Prawo autorskie, Wolters
    Kluwer, dostęp online, rozdział 1.3.).
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia” (Zob. M. Poźniak-Niedzielska, A. Niewęgłowski, Prawo autorskie.
    System prawa prywatnego, tom 13. J. Barta (red.), wyd. 3, Warszawa 2013, s. 9). Twórczość
    działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych
    koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej
    podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już funkcjonujących u podatnika.
    Warto również sięgnąć do Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów pochodzących z prawa własności
    intelektualnej, tj. IP Box. Przedmiotowe objaśnienia dotyczą innej ulgi podatkowej,
    jednakże definicja działalności badawczo-rozwojowej jest wspólna zarówna dla ulgi IP Box,

    jak i dla ulgi na działalność badawczo-rozwojową, która została przewidziana w art. 18d
    ust. 1 UPDOP.
    Zgodnie z art. 14a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów
    publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego
    przez organy podatkowe, w szczególności: wydając z urzędu ogólne wyjaśnienia przepisów
    prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe) - przy
    uwzględnieniu orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Co istotne, w myśl art. 14n § 4 pkt 1 Ordynacji
    podatkowej, zastosowanie się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do
    objaśnień podatkowych powoduje objęcie go ochroną przewidzianą w art. 14k-14m tej
    ustawy. Zatem, zastosowanie się do tych wyjaśnień zwiększa bezpieczeństwo prawno-
    podatkowe podatników.
    Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych, za działalność twórczą uznaje się działalność,
    której rezultat jest odpowiednio ustalony, przez co może odbyć się w dowolnej formie; ma
    charakter indywidualny, w związku z tym nie jest wynikiem wyłącznie mechanicznych
    działań, ale kreatywnych procesów myślowych; oraz ma charakter oryginalny tzn. stanowi
    nowy twór, przy czym oryginalność należy rozpatrywać retrospektywnie (tzn. rezultat
    pracy nie jest twórczy, w sytuacji, w które istnieje identyczne, uprzednio stworzone już
    dzieło). Ponadto, zostało wskazane, że: „na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w
    stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn.
    przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-
    rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli
    podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem, twórczość
    działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych
    koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej
    podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już funkcjonujących u podatnika”.
    Zgodnie z powyższym, działalność Wnioskodawcy ma charakter twórczy, ponieważ prace
    projektowe każdorazowo zmierzają do poszukiwania nowych zastosowań dla wiedzy i
    doświadczenia pracowników z uwzględnieniem celów i założeń podanych przez klienta. W
    związku z tym, każdy z projektów posiada cechę indywidualności, nie jest on wynikiem
    wyłącznie mechanicznych działań, ale kreatywnych procesów myślowych. Każdy z
    projektów powstaje na podstawie ustaleń z klientem oraz w oparciu o koncepcję
    technologiczną wraz ze specyfikacją techniczną. Konstruktorzy na początkowym etapie
    projektu zajmują się projektowaniem składników linii oraz opracowywaniem dokumentacji
    wykonawczej. Proces realizacji projektu, mimo że jest zaplanowany od strony
    organizacyjnej, cechuje się wysokim stopniem niepewności badawczej i technologicznej. W
    każdym z czterech ww. etapów prac projektowych pracownicy na bieżąco rozwiązują
    problemy, spotykają się z trudnościami i problemami technicznymi, co wymaga twórczego
    i kreatywnego myślenia. Nabyta wiedza i doświadczenie są wykorzystywane podczas
    realizacji kolejnych projektów (następuje ciągły rozwój pracowników i organizacji).
    Podejmowane w trakcie realizacji projektu czynności wymagają zastosowania metod
    analitycznych i koncepcyjnych w celu stworzenia unikalnego w skali Spółki rozwiązania.
    Każdy rezultat pracy Wnioskodawcy stanowi nowe rozwiązanie techniczne, które
    dotychczas nie występowało w praktyce gospodarczej.
    Działalność podejmowana w sposób systematyczny:
    Podobnie jak w przypadku pojęcia „twórczy”, znaczenia tego pojęcia należy poszukiwać w
    języku powszechnym ze względu na brak ustawowej definicji. Według słownika języka
    polskiego pojęcie „systematyczny” to „uporządkowany według pewnego systemu,
    regularny”, a także „odznaczający się skrupulatnością w wykonywaniu czegoś; dokładny”.
    Według tego słownika „systematyczny proces” to „proces zachodzący stale, od dłuższego
    czasu”, natomiast „systematyczne działanie” to działanie „prowadzone w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu”, których efekty są „planowe i metodyczne”.
    Odpowiednikiem cechy systematyczności na gruncie Frascati 2015, jest cecha
    „metodyczna”, która „(...) oznacza, że działalność B+R jest prowadzona w sposób
    zaplanowany, przy czym rejestruje się zarówno przebieg procesu, jak i jego wynik. Aby to

    zweryfikować, należy określić cel projektu B+R oraz źródła finansowania prowadzonych
    prac badawczych i rozwojowych.” (Frascati 2015, s. 50). W orzecznictwie sądów
    administracyjnych można spotkać się z próbą określenia „systematyczności”, która mówi,
    że „(...) działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny
    sposób, czyli bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w przeszłości,
    jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych przy jednoczesnym założeniu, że
    podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego rodzaju.
    Przesłankę tę należy zatem rozumieć jako zakaz obejmowania ulgą incydentalnych działań
    podatnika (...)” (Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 9 października 2019 r. (I SA/Gd 990/19. LEX
    nr 2738804)). Potwierdził to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 8 stycznia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.538.2018.2.APO). Według tezy
    zawartej w interpretacji indywidualnej z 6 marca 2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.617.2019.2.APO, systematyczny charakter
    działalności oznacza także działalność prowadzoną w sposób stały, regularny,
    uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, ze wskazaniem harmonogramu i zasobów.
    Warto również wskazać stanowisko Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z 12
    stycznia 2021 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.833.2020.2.KF), który stwierdził, że „działalność
    badawczo-rozwojowa musi być także podejmowana w systematyczny sposób, czyli istotne
    jest bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w przeszłości, jak i
    rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w
    przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy
    zatem rozumieć jako niemożność uznania za działalność badawczo-rozwojową
    incydentalnych działań podatnika”. Zgodnie z powyższym, prace prowadzone przez
    Wnioskodawcę są oraz będą w przyszłości prowadzone w sposób metodyczny,
    zaplanowany, zorganizowany i ciągły, uporządkowany według ustalonych procedur.
    Spółka prowadzi prace według ściśle ustalonego schematu działania. Zarządzanie
    projektami jest podzielone na poszczególne etapy, które wytyczają prace Spółki. Cały
    proces powstania konkretnego rozwiązania od momentu zgłoszenia do jego zakończenia
    jest szczegółowo zaplanowany. W związku z tym, działalność Wnioskodawcy jest
    podejmowana w sposób systematyczny.
    Celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań:
    Przepisy UPDOP nie określają kryteriów uznania działania za zwiększające zasoby wiedzy
    oraz ich wykorzystania. W Podręczniku Frascati 2015, wskazuje się, że cechą działalności
    B+R jest także nowatorskość, którą Frascati 2015 identyfikuje jako ukierunkowanie na
    nowe odkrycia, przy czym idzie tutaj o nowatorskość odnoszoną dla danego
    przedsiębiorstwa, z wyłączeniem działań podejmowanych w celu kopiowania,
    naśladowania lub realizowania tzw. inżynierii wstecznej jako środka zdobywania wiedzy’,
    ponieważ wiedza ta nie ma charakteru nowatorskiego. Co ważne, powyższe nie oznacza,
    że projekt B+R musi zakończyć się powodzeniem, bowiem w Podręczniku Frascati 2015
    wprost wskazano, że jedną z cech działalności badawczo-rozwojowej jest niepewność co
    do ostatecznego wyniku – zatem, działalność tą cechuje m.in. nieprzewidywalność (
    Frascati 2015, s. 49.). Dlatego też tak istotne jest prowadzenie działalności B+R w sposób
    systematyczny.
    W świetle konstrukcji definicji badawczo-rozwojowej, należy uznać, że „zwiększenie
    zasobów wiedzy odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych,
    natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych. Innymi słowy, działalność
    badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym
    badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych
    (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów,
    procesów lub usług (również w formie nowych technologii).
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje
    podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac

    rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i
    umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych,
    zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    W związku z tym, że ustawodawca dla potrzeb preferencji IP Box, czy też ulgi B+R, nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększenia zasobów wiedzy”, nie jest jasne czy zasoby
    wiedzy odnoszą się do wiedzy ogólnej, wiedzy pracowników, wiedzy w przedsiębiorstwie,
    czy też wiedzy w danej dziedzinie przemysłowej lub naukowej. Nie ma zatem przeszkód,
    aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się wyłącznie do
    wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest element celowościowy w postaci
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań,
    niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno przedsiębiorstwo czy
    też cale państwo, kontynent lub świat. Jasne jest jednak, że im większa będzie
    skalowalność wykorzystania zwiększonych zasobów wiedzy, tym większy będzie potencjał
    dochodowości w tym zakresie, co stanowi jeden z głównych determinantów prowadzenia
    przez podatników działalności badawczo-rozwojowej.”
    Analizując cały proces B+R w Spółce, nie sposób zaprzeczyć, że dochodzi w nim do
    zwiększenia zasobów wiedzy, jak również do ich wykorzystania. Bez zwiększenia zasobów
    wiedzy nie byłoby bowiem możliwe skonstruowanie prototypowych maszyn/linii
    produkcyjnych, których skonstruowanie materializuje także efekt owego zwiększenia
    zasobów wiedzy i jest nierozerwalnie związane z wykorzystaniem zwiększonych zasobów
    wiedzy. Wobec powyższego należy stwierdzić, że również ta przesłanka została spełniona.
    Podsumowując, działalność Wnioskodawcy zwiększa zasoby wiedzy oraz wykorzystuje je
    do tworzenia nowych zastosowań w realizowanych projektach, które wykorzystują
    dostępne zasoby wiedzy pracowników i podwykonawców do tworzenia coraz to nowszych
    rozwiązań.
    Działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług:
    Wnioskodawca wskazuje, że w celu realizacji projektów, pracownicy zatrudnieni przez
    Spółkę nabywają, łączą, kształtują i wykorzystują dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych zindywidualizowanych linii produkcyjnych/maszyn.
    Działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń:
    Prowadzone przez Spółkę prace nie mają charakteru rutynowego i nie stanowią
    okresowych zmian, bowiem są to nowe i kreatywne, innowacyjne koncepcje i rozwiązania.
    Należy w tym miejscu podnieść, że Dyrektor KIS w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych prezentuje poglądy podobne do przedstawionych powyżej, tj. w zakresie
    konstrukcji urządzeń i maszyn zindywidualizowanych, dostosowanych do specyficznych
    potrzeb klientów (wytwarzanie prototypów maszyn/linii produkcyjnych spełniających
    zindywidualizowane potrzeby klientów), uznając je za działalność badawczo-rozwojową.
    Przykłady interpretacji indywidualnych potwierdzające uznanie prowadzenia prac
    badawczo-rozwojowych w zakresie realizacji linii produkcyjnych/maszyn/urządzeń:
    · interpretacja indywidualna z 9 września 2022 r., wydana przez Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej (znak: 0111-KDIB1-3.4010.398.2022.2.AN), w której organ
      podatkowy uznał, że podejmowana przez Spółkę działalność w części odnoszącej się
      do konstruowania i produkcji maszyn, urządzeń oraz linii produkcyjnych, oraz
      modyfikacji istniejących już produktów poprzez wprowadzenie znaczących zmian,
      stanowi działalność badawczo-rozwojową;
    · interpretacja indywidualna z 6 listopada 2023 r., wydana przez Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej (znak: 0112-KDIL2-2.4011.660.2022.9.MM), w której to organ
      podatkowy uznał, że prowadzone przez Wnioskodawcę prace rozwojowe w obszarze
      tworzenia linii produkcyjnych, maszyn i urządzeń skierowanych dla przemysłu

      drzewnego oraz z oraz tworzeniem oprogramowania stanowią działalność badawczo-
      rozwojową;
    · interpretacja indywidualna z 9 marca 2022 r., wydana przez Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej (znak: 0111-KDIB1-3.4010.661.2021.1.IZ), w której to organ
      podatkowy uznał, że wskazane w opisie stanu faktycznego prace, podejmowane w
      ramach realizowanych Maszyn, Urządzeń, Narzędzi mają charakter prac rozwojowych i
      spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28
      UPDOP w brzmieniu obowiązującym zarówno od dnia 1 października 2018 roku, jak i
      również przed dniem 1 października 2018 roku, która uprawnia Spółkę do
      zastosowania ulgi określonej w art. 18d UPDOP;
    · interpretacja indywidualna z 16 października 2023 r. (znak: 0111-KDIB1-
      3.4010.446.2023.2.JMS), w której w której Dyrektor KIS, potwierdził stanowisko
      wnioskodawcy, że prowadzenie działalności w zakresie tworzenia i wdrażania
      systemów optymalizacji i automatyzacji procesów przemysłowych dostosowanych do
      specyficznych potrzeb klientów tj. projektowanie oraz konstrukcji maszyn i linii
      produkcyjnych, wsparcie inżynieryjne dla procesu produkcyjnego klientów spełnia
      definicję działalności badawczo-rozwojowej.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę
    (realizacja projektów, takich jak przedstawione w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym
    przykładowe projekty), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt
    26- 28 UPDOP i tym samym Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi
    badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d UPDOP.
    Koszty wynagrodzeń pracowników
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 UPDOP, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy obliczenia podatku koszty uzyskania
    przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
    kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty
    dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków
    kapitałowych.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 UPDOP, za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w
    danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF, oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13
    października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    pracy pracownika w danym miesiącu.
    Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF, uważa się wszelkiego
    rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich
    ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w
    szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
    różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
    kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto,
    świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że przy rozliczaniu ulgi badawczo-rozwojowej,
    Wnioskodawca ma zamiar jako koszty kwalifikowane odliczyć następujące rodzaje
    kosztów:
    · wynagrodzenia podstawowe wypłacane pracownikom zatrudnionym na podstawie
      umowy o pracę;
    · składki z tytułu należności wskazanych w punkcie a) powyżej, określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - w części
      finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek tj. składki na ubezpieczenie
      emerytalne, rentowe, wypadkowe;
    · premie okresowe i zadaniowe.

    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, pracownicy zaangażowani do projektów
    będących przedmiotem Wniosku, poza wynagrodzeniem podstawowym, mogą
    otrzymywać dodatkowe świadczenia, w szczególności premie okresowe i zadaniowe,
    świadczenia prywatnej opieki medycznej. Wymienione świadczenia stanowią należności z
    tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 UPDOF. Ponadto, z tytułu powyższych należności
    Wnioskodawca ponosi ciężar składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998
    r. o systemie ubezpieczeń społecznych w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako
    płatnika składek. Jak również zaznaczono, zarówno premie, jak i dodatkowe świadczenia
    oraz należne z ich tytułu składki, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 15 UPDOP.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, koszty uzyskania przychodu w postaci
    wynagrodzeń, premii okresowych i zadaniowych, kosztów dodatkowych nieodpłatnych
    świadczeń na rzecz pracowników stanowiących należności, o których mowa w art. 12 ust.
    1 UPDOF, oraz składek, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
    ubezpieczeń społecznych, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt
    1 UPDOP, w tej części, w jakiej czas przeznaczony przez poszczególnych pracowników na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy danego
    pracownika w danym miesiącu.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 15 stycznia 2021 r. (znak: 0111-
    KDIB1-3.4010.509.2020.2.JKT) nie zakwestionował faktu prowadzenia działalności
    badawczo-rozwojowej w zakresie projektu, w który mają być zaangażowani pracownicy
    produkcyjni tj. ślusarze, inżynierowie, kierownicy działów, brygadziści, frezer, tokarz,
    pomocnicy ww. programiści, konstruktorzy.
    Ważne z punktu widzenia zakwalifikowania kosztów wynagrodzeń pracowników wraz ze
    składkami do kosztów kwalifikowanych jest prowadzenie ewidencji czasu pracy, która
    umożliwia określenie czasu przeznaczonego na realizację działalności badawczo-
    rozwojowej w stosunku do ogólnego czasu pracy pracownika w danym miesiącu oraz
    określenie czasu przeznaczonego na konkretny projekt. Toteż pozwala na określenie
    kosztu wynagrodzenia, który przypada na czas pracy pracownika przeznaczony na
    realizację projektów z zakresu działalności badawczo-rozwojowej.
    Ponadto, możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na wynagrodzenia pracowników
    biorących udział w realizacji prac badawczo-rozwojowych została wielokrotnie
    potwierdzona przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w:
    · interpretacji indywidualnej z 17 czerwca 2020 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.116.2020.2.
      IM): „reasumując, należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie
      ustalenia, czy należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991
      r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz składki z tytułu tych należności
      określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych, w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek,
      przysługujące Pracownikom, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację
      prac B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy tych Pracowników w danym miesiącu,
      stanowią dla Spółki koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1
      ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania Oddziału w
      ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe;
    · interpretacji indywidualnej z 3 lutego 2020 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.545.2019.1.
      MBD): „przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy, stwierdzić należy, że
      przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in należności z
      tytułu wynagrodzeń pracownika, który' realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
      badawczo-rozwojowe. Istotne jest, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania
      będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego
      pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić
      dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, koszty wynagrodzeń pracowników, w ocenie Wnioskodawcy
    stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 UPDOP. Zdaniem
    Wnioskodawcy, ponoszone przez Spółkę wydatki na wypłatę wynagrodzeń dla
    pracowników, którzy realizują zadania związane z opisaną działalnością badawczo-

    rozwojową a także premii okresowych i zadaniowych, kosztów dodatkowych
    nieodpłatnych świadczeń na rzecz pracowników stanowiących należności, o których mowa
    w art. 12 ust. 1 UPDOF, oraz składek, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r.
    o systemie ubezpieczeń społecznych - w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako
    płatnika składek - stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 1 UPDOP w
    części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu i mogą zostać odliczone
    od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ww. ustawy.
    Koszty - materiałów i surowców
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 UPDOP, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Przepisy podatkowe nie regulują, co należy rozumieć poprzez sformułowanie „nabycie
    materiałów i surowców” wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej.
    Z literalnego brzmienia powyższych przepisów wynika, że ustawodawca wprowadził
    wyłącznie dwa warunki uznania kosztów materiałów i surowców za koszty kwalifikowane
    na cele stosowania ulgi badawczo-rozwojowej:
    · koszty te muszą stanowić koszty uzyskania przychodów dla podatnika (art. 18d ust. 1
      UPDOP), nabyte materiały i surowce są bezpośrednio związane z prowadzoną
      działalnością badawczo- rozwojowy (art. 18d ust. 2 pkt 2 UPDOP).
    W ocenie Wnioskodawcy, przytoczony przepis pozwala na zaliczenie do kosztów
    kwalifikowanych kosztów wszelkich materiałów (stanowiących koszty uzyskania
    przychodu) niezbędnych do realizacji prac rozwojowych. W sytuacji, gdy wykorzystanie
    tych materiałów jest niezbędne do realizacji projektu należy uznać, że zachodzi
    bezpośredni związek tych materiałów i surowców z działalnością badawczo-rozwojową.
    Takie stanowisko zostało potwierdzone m.in. przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji z 23 czerwca 2023 r. (znak: 0113-KDWPT.4011.2.2023.2.ASZ).
    W sposób pośredni można posiłkować się art. 28 ust. 2 ustawy o rachunkowości, zgodnie z
    którym cena nabycia (...) to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną
    sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku
    akcyzowego, a w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze
    publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i
    przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia
    do obrotu, łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub
    wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i
    odzyski.
    W zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości. W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały
    to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólno-
    administracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

    Zdaniem Wnioskodawcy, pomocna w zakresie wykładni pojęcia może być również
    definicja zawarta w rozporządzeniu Ministra Finansów z 23 grudnia 2019 r. w sprawie
    prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U.2019. Poz. 2544, ze zm.).
    Według ww. rozporządzenia materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które
    w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego
    wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część
    składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki,
    butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli
    opakowania te nie są środkami trwałymi.
    Możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na materiały oraz surowce, które są
    następnie wykorzystywane do działań badawczo-rozwojowych, również potwierdził
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji z 5 listopada 2018
    r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.346.2018.2.JS: „kosztem kwalifikowanym u Wnioskodawcy, w
    myśl art. 18d ust. 2 pkt 2 mogą być również wydatki poniesione w pełnej wysokości na
    materiały i surowce, z uwagi na fakt, że były/są/będą wykorzystywane wyłącznie do
    realizacji działalności B+R.
    W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 lipca 2019 r.
    (znak: 0114-KDIP2-1.4010.259.2019.1.MR), organ podatkowy zgodził się w wnioskodawcą
    co do tego, że spółka do kosztów kwalifikowanych w rodzaju wskazanym w art. 18d ust. 2
    pkt 2 UPDOP, może zaliczyć, a następnie rozliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej,
    koszty nabycia i wytworzenia materiałów i surowców zużytych na wytworzenie
    sprzedawanej klientowi linii produkcyjnej, która jest wytwarzana w ramach działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie materiały takie jak: (...), używane do produkcji linii
    produkcyjnych/maszyn spełniają definicję materiałów podstawowych bezpośrednio
    związanych z wytworzeniem wyrobu, tj. stają się nieodłączną substancją gotowego
    rozwiązania technicznego i umożliwiają jego prawidłowe funkcjonowanie zgodnie z
    założeniami konstruktorskimi. Materiały (części, podzespoły), zarówno standardowe jak i
    wykonywane na zlecenie Wnioskodawcy przez podmioty zewnętrzne, stanowią część
    składową (montażową) linii produkcyjnej i nie mogą być używane poza wyrobem, któremu
    są dedykowane. Ponadto, fragmenty/składniki prototypu kalkulowane z uwzględnieniem
    kosztów robocizny oraz kosztów remontu stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu
    art. 18d ust. 2 pkt 2 UPDOP.
    Z powyższych względów, wydatki poniesione przez Spółkę na nabycie materiałów
    wykorzystywanych przy pracy nad realizacją projektów badawczo-rozwojowych stanowią
    koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 UPDOP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
      r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „ustawy Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce”),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.

    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
      komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Stosownie do art. 4a pkt 27-28 ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym do 30 września
    2018 r.
      Ilekroć w ustawie jest mowa o
      27) badaniach naukowych - oznacza to:
      a) badania podstawowe - oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub
      teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o
      podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
      zastosowanie komercyjne,
      b) badania stosowane - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej
      wiedzy, zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,
      c) badania przemysłowe - badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub
      wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług;
      badania te uwzględniają tworzenie elementów składowych systemów złożonych,
      budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub w środowisku symulującym
      istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii,
      a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do
      uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych;
      28) pracach rozwojowych - oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki,
      technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do
      planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub
      ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących
      rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych,
      procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli
      takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:
      a) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje,
      testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w
      otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których
      głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub
      usług, których ostateczny kształt nie został określony,
      b) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać
      do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi
      produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja
      wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.

    W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić
    analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które
    mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika,
    które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).
    Przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie w art. 4a ust. 3 ww. ustawy, mogące
    odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone
    w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów
    aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi
    na brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podano w słowniku
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop – co zostało
    wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF). Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    · w znaczeniu pierwszym – w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    · w znaczeniu drugim – w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Z treści wniosku wynika, że (...). Projektowane i budowane w Państwa Spółce maszyny
    mają charakter prototypów, które są wykonywane pojedynczo, na indywidualne
    zamówienie klienta. Konstrukcja prototypu nie jest odzwierciedleniem standardowych
    rozwiązań dostępnych na rynku. Projektowane i budowane maszyny nie mają takich
    samych (identycznych) odpowiedników w Państwa dotychczasowej działalności.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisana działalność Spółki stanowi
    działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w prawie podatkowym art. 4a pkt 26
    UPDOP, a Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18d
    ust. 1 UPDOP, jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Odnosząc się do zadanego przez Państwa pytania oznaczonego nr 2 we wniosku, wskazać
    należy, że stosownie do treści art. 18d ust. 1 updop,
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust.
      1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową.
    Stosownie z art. 18d ust. 5 updop,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop,
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.

    Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021
    r.,
      kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. – Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., kwota
    kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
      małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca
      2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów,
      o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
      ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
      pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia.
    Art. 18d ust. 8 updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu

    podatkowym
    kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie
    spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
    badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
    rozumieniu updop,
    · koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów
    kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,
    · ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop,
    przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
    podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
    jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    · jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
    przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
    zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    · w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    · podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    · kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów
    · określonych w updop,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
    zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu
    wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-
    rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją
    prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty
    świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt
    kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 226, dalej: „updof”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.

    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne
    kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest
    katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc
    wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy ponoszone w przedstawionym stanie
    faktycznym przez Spółkę koszty osobowe, tj. koszty wynagrodzeń pracowników
    zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz składki na ubezpieczenia społeczne z
    tytułu należności stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 UPDOP, a
    tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art.
    18 ww. ustawy, jest prawidłowe.
    Odnosząc się do kosztów nabycia materiałów należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2
    updop, który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów jest ich
    bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy
    omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    W zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

    Materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio
    związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy ponoszone w przedstawionym stanie
    faktycznym przez Spółkę wydatki na nabycie materiałów, surowców i części niezbędnych
    do realizacji projektów stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2
    UPDOP, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej
    zgodnie z art. 18 ww. ustawy, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.