Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-202/12-5/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-06-27
Teza: Czy w przypadku wpływu na rachunek domu pomocy społecznej świadczenia emerytalno - rentowego z zagranicy na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika?
Słowa kluczowe: banki; emerytura; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 35

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Banku, przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2012 r. (data wpływu 16 marca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. (data wpływu 22 czerwca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu wypłaty emerytury/renty z zagranicy na rachunek domu pomocy społecznej lub zgromadzenia zakonnego (pytanie Nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1, 2 i 3 oraz w art. 14f § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w związku z czym, pismem z dnia 11 czerwca 2012 r., na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W dniu 22 czerwca 2012 r. (data nadania w polskiej placówce operatora publicznego 19 czerwca 2012 r.), Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne i zdarzenia przyszłe:

Bank – Wnioskodawca, na mocy art. 35 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pełni funkcje płatnika przy realizacji świadczeń emerytalno-rentowych z zagranicy.

1.  Do Wnioskodawcy zgłosili się klienci, na których rachunki bankowe wpływają (bądź będą wpływać) świadczenia emerytalne wypłacane przez ambasady obcych państw. Po analizie przekazów Wnioskodawca ustalił, iż świadczenia te są przekazywane przez ambasadę obcego państwa (jako zleceniodawcę przekazu) ze środków zgromadzonych na rachunku bankowym prowadzonym dla tej ambasady w innym oddziale Banku lub z rachunku bankowego prowadzonego w innym banku krajowym. Wnioskodawca identyfikuje te przekazy w systemach bankowych jako przekazy krajowe, a nie zagraniczne.
2.  Do Wnioskodawcy zgłosili się klienci będący pensjonariuszami domów pomocy społecznej, którzy otrzymują z zagranicy świadczenia emerytalno - rentowe. Po analizie Wnioskodawca ustalił, że świadczenia te zagraniczne instytucje ubezpieczeniowe przekazują nie na rachunki klientów, lecz na rachunek bankowy prowadzony dla domu pomocy społecznej, pod opieką którego znajdują się klienci. Następnie dom pomocy społecznej pokrywa z tych środków koszty pobytu klienta, a ewentualną nadwyżkę pozostawia do dyspozycji podopiecznego. Wnioskodawca zidentyfikował również wpływy o charakterze emerytalno-rentowym na rachunki prowadzone dla różnych zgromadzeń zakonnych, które opiekują się swoimi współwyznawcami, bądź prowadzą działalność polegającą na opiece nad osobami chorymi i starszymi.
3.  Na rachunki bankowe prowadzone dla osób fizycznych (bądź wspólny rachunek kilku osób fizycznych), wypływają świadczenia z zagranicy z rachunków bankowych prowadzonych dla tej samej osoby fizycznej (przelewy między rachunkami należącymi do tej samej osoby) lub dla innej osoby fizycznej (spokrewnionej bądź obcej dla beneficjalna przekazu). Klienci oświadczają Wnioskodawcy, że otrzymują za granicą emerytury/renty, które wpływają na ich własne rachunki zagraniczne i obecnie dokonują oni przelewu środków między własnymi rachunkami, bądź przekazywane są przez pełnomocników z rachunków pełnomocników. W związku z treścią oświadczeń klientów oraz przedkładanymi przez nich dokumentami na potwierdzenie treści oświadczenia, Wnioskodawca powziął wątpliwość co dostosowania art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca dodał, iż:

Płatnik stawia do dyspozycji klientów, tj. zapisuje na ich rachunkach bankowych bądź umożliwia dokonanie wypłaty środków w kasie Oddziału, czy w bankomacie, środki zgodnie z dyspozycją przelewu złożoną przez ambasadę obcego państwa w Polsce do rachunku prowadzonego na rzecz tej ambasady w innym Oddziale Wnioskodawcy lub zgodnie z dyspozycją przekazaną z innego banku krajowego, który prowadzi rachunek na rzecz ambasady obcego państwa w tym innym banku krajowym.

Wnioskodawca nie posiada wiedzy (ani możliwości samodzielnego ustalenia faktu), czy środki przeznaczone na wypłatę emerytur pochodzą z zagranicy, czy też pochodzą z dochodów osiąganych przez ambasady w Polsce (np. z wynagrodzenia za wydawanie dokumentów, etc.). Płatnik opiera się na informacjach uzyskanych od klientów. Klienci oświadczają, że przyznano im świadczenia emerytalne zagraniczne, a wypłaty tych emerytur dokonuje ambasada obcego kraju w Polsce. Oświadczenia te znajdują potwierdzenie w treści dyspozycji przelewów, gdzie zleceniodawcą jest ambasada obcego państwa, a odbiorcą klient Wnioskodawcy. W tytule przelewu natomiast znajdują się różne oznaczenia: „renta”, „emerytura” (w obu przypadkach brak jest przymiotnika „zagraniczna”), miesiąc (słownie lub cyfrowo), bądź inny ciąg znaków. Z punktu widzenia Wnioskodawcy jest to sytuacja analogiczna, jak w przypadku realizacji przelewów emerytalno-rentowych z ZUS/KRUS (przelew zlecony w banku krajowym odbywający się pomiędzy dwoma rachunkami w bankach krajowych; z informacji od klienta oraz z opisu przelewu wynika, iż jest to emerytura/renta).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku wpływu na rachunek klienta świadczenia o charakterze emerytalno-rentowym, przekazanego przez ambasadę obcego państwa ze środków zgromadzonych na rachunku bankowym prowadzonym dla tej ambasady w banku krajowym, ciążą na Wnioskodawcy obowiązki płatnika?
2.  Czy w przypadku wpływu na rachunek domu pomocy społecznej świadczenia emerytalno - rentowego z zagranicy na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika?
3.  Czy w przypadku wypłaty przez Wnioskodawcę osobie fizycznej środków pochodzących z rent/emerytur zagranicznych otrzymywanych przez tę osobę za granicą, a obecnie jedynie przekazywanych przez tę osobę lub za pośrednictwem innej osoby do Polski na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 2 w zakresie zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Natomiast odnośnie pytań oznaczonych Nr 1 i Nr 3 zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wypłaty emerytury/renty z zagranicy na rachunek domu pomocy społecznej lub zgromadzenia zakonnego, nie ciążą na Nim obowiązki płatnika. Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy obowiązani są: osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy - od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

W przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca przekazuje jedynie takie świadczenia na rachunek innego podmiotu, nie będącego beneficjentem świadczenia emerytalno-rentowego. Następnie, dopiero ten podmiot dokonuje faktycznej wypłaty tego świadczenia osobie uprawnionej - emerytowi/renciście. Oznacza to, że nie została w przypadku Wnioskodawcy wypełniona hipoteza przepisu art. 35 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (wypłata przez Wnioskodawcę), a w konsekwencji nie ciążą na Nim obowiązki przewidziane w art. 8 Ordynacji podatkowej. Wnioskodawca zgadza się w tym zakresie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie oraz interpretacjach organów podatkowych, że istotny jest akt wypłaty do rąk uprawnionego, a nie samo uczestnictwo w procesie wypłaty (wyrok WSA z dnia 20 marca 2009 r., oraz interpretacja Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2004 r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu wypłaty emerytury/renty z zagranicy na rachunek domu pomocy społecznej lub zgromadzenia zakonnego (pytanie Nr 2) uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Jak wynika z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy - od wypłacanych przez nie emerytur i rent.

W myśl art. 35 ust. 3 tej ustawy, zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1-1c, z tym, że w przypadku poboru zaliczek od emerytur i rent z zagranicy, stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w większości umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska, opodatkowanie emerytur i rent oraz innych podobnych świadczeń pochodzących z zagranicy, ma miejsce wyłącznie w państwie zamieszkania beneficjenta.

Takie rozwiązanie przyjęte jest w Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku - OECD. Podkreślić należy, że umowy, które zawiera strona polska w dużej mierze wzorowane są na Modelowej Konwencji.

Przypadki, w których prawo opodatkowania tych świadczeń, przysługuje państwu wypłacającemu, stanowią wyjątek od wyżej wskazanej reguły. Odrębne zasady opodatkowania dotyczą głównie świadczeń pochodzących, np. z ustawowych systemów zabezpieczeń socjalnych, indywidualnych systemów emerytalnych, świadczeń związanych z wcześniejszą pracą o charakterze publicznym.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca pełniąc funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przy realizacji świadczeń emerytalno-rentowych, powziął wątpliwość co do ciążącego na Nim obowiązku płatnika w sytuacji, gdy na rachunki bankowe domów pomocy społecznej a także różnych zgromadzeń zakonnych wpływają zagraniczne świadczenia emerytalno-rentowe, przekazywane tam bezpośrednio przez zagraniczne instytucje ubezpieczeniowe.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, iż środki o charakterze świadczeń emerytalno-rentowych wpływają od zagranicznych instytucji ubezpieczeniowych bezpośrednio na rachunek domu pomocy społecznej, czy różnych zgromadzeń zakonnych. W związku z tym, że świadczenia te nie wpływają na rachunki bankowe prowadzone przez Wnioskodawcę, a należące do beneficjentów tych świadczeń, Wnioskodawca nie dokonuje ostatecznie ich wypłaty, pośredniczy jedynie w realizacji zlecenia. W związku z tym nie ciążą na Wnioskodawcy obowiązki płatnika.

Zauważyć jednocześnie należy, że w przypadku realizacji zleceń wypłaty emerytur i rent zagranicznych, Bank jest jedynie wtórnym odbiorcą informacji. Dlatego identyfikacja danego świadczenia jako świadczenia emerytalno-rentowego, następuje na podstawie danych wykazanych na otrzymanych przez Bank dokumentach, wskazanych ewentualnie przez zagraniczny podmiot zlecający dokonanie przelewu w jego treści.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nakłada na płatnika obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku na rachunek organu podatkowego. W przypadku niewykonania jakiejkolwiek z tych czynności, płatnik ponosi odpowiedzialność za wszystkie działania, których efektem jest niewpłacenie w prawidłowej wysokości podatku na rzecz właściwego organu podatkowego.

W przedmiotowej sprawie, mając na uwadze treść art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tut. Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzania postępowania dowodowego, które wskazywałoby, że świadczenia, o których mowa we wniosku, mają charakter świadczeń emerytalno-rentowych z zagranicy. Do postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Końcowo należy podkreślić, że przywołane przez Wnioskodawcę orzeczenie sądu administracyjnego oraz interpretacja organu podatkowego wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mogą być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach. Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), źródłami powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Z uwagi na powyższe, przywołany wyrok sądu administracyjnego oraz interpretacja indywidualna, nie są wiążące dla tut. Organu podatkowego. Każdą sprawę Organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.