Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.543.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box)
Słowa kluczowe: IP Box
oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 13 października 2025 r. (wpływ 13 października
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    1. Dane techniczne Wnioskodawcy
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (...) listopada
    2015 r. pod firmą (...). Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest
    działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z), wspierana przez pozostałe,
    zgłoszone w ewidencji kody PKD.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art.
    3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.
    j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., dalej zwana „ustawa o PIT”). W latach 2019-2021
    Wnioskodawca rozliczał się na podstawie podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów, wybierając podatek liniowy 19%. Z dniem 1 stycznia 2022 r. zmienił
    formę opodatkowania na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i zamierza ją
    kontynuować. Wniosek dotyczy prawa do zastosowania preferencji IP Box wyłącznie
    za lata 2019, 2020 i 2021. Wnioskodawca nie posiadał i nie posiada statusu centrum
    badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych
    formach wspierania działalności innowacyjnej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 706 ze zm.).
    Na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z
    art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, poniżej przedstawiony zostanie wyczerpujący opis
    stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego oraz pytania interpretacyjne wraz ze
    stanowiskiem Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej.
    2. Przedmiot działalności Wnioskodawcy
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w
    sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Kontrahentów,
    prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań (zwanych dalej:
    Oprogramowaniem).
    Wnioskodawca posiada wieloletnie doświadczenie oraz wysokie kwalifikacje
    (wykształcenie wyższe kierunkowe w dziedzinie informatyki), pozwalające na
    prowadzenie zaawansowanych prac badawczo-rozwojowych. Wnioskodawca
    podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
    oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
    zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    Prowadzenie tych prac stanowi kluczowy element tworzenia wartości dla
    Kontrahenta i jest bezpośrednią podstawą do uzyskiwania przychodu z tytułu
    przeniesienia praw autorskich.
    Przedmiotem wniosku są wyłącznie te zadania i obowiązki Wnioskodawcy, które
    prowadzą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia programów komputerowych.
    W szczególności obowiązki te obejmują:
    1) projektowanie architektury Oprogramowania i wsparcie merytoryczne zespołu:
      projektowanie architektury Oprogramowania i jego kluczowych komponentów, a
      także merytoryczne i techniczne wsparcie pozostałych członków zespołu w
      rozwiązywaniu złożonych problemów badawczo-rozwojowych;
    2) prace koncepcyjne i projektowanie rozwiązań:
      prowadzenie prac koncepcyjnych polegających na przekładaniu zidentyfikowanych
      potrzeb biznesowych na innowacyjne rozwiązania techniczne, w tym poprzez
      opracowywanie nowych koncepcji algorytmów, struktur danych i architektury
      systemu;
    3) tworzenie, rozwijanie i ulepszanie Oprogramowania:
      projektowanie i implementacja nowych, innowacyjnych funkcjonalności, modułów i
      komponentów Oprogramowania;
    4) wytwarzanie dokumentacji projektowej i technicznej:
      tworzenie i utrzymywanie kluczowej dokumentacji, która stanowi integralną część
      Oprogramowania. Dokumentacja ta obejmuje m.in.: specyfikacje wymagań,
      architekturę systemu, specyfikacje logiki działania (np. walidacje, reguły biznesowe,
      algorytmy decyzyjne), strukturę danych, opisy interfejsów oraz logikę przepływów.
      Jest ona niezbędna do dalszego rozwoju i utrzymania Oprogramowania;
    5) tworzenie elementów infrastruktury programistycznej:
      projektowanie i implementacja konfiguracji systemowych, skryptów
      automatyzujących oraz innych elementów infrastruktury niezbędnych do
      prawidłowego działania, testowania i wdrażania aplikacji.
    6) analiza i optymalizacja:
      analizowanie danych w celu optymalizacji działań związanych z prowadzonymi
      projektami i tworzonym Oprogramowaniem.
    Relacje z Kontrahentami mają charakter cywilnoprawny (B2B) i nie noszą znamion
    stosunku pracy. Wnioskodawca ponosi pełne ryzyko gospodarcze prowadzonej
    działalności. W szczególności ponosi on odpowiedzialność kontraktową wynikającą z
    art. 471 i n. Kodeksu cywilnego oraz ponosił, ponosi i będzie ponosić
    odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż
    Kontrahent). Umowa łącząca go z Kontrahentem nie nosi znamion umowy o pracę, w
    tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem oraz w czasie i miejscu wskazanym
    przez Kontrahenta.
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny,
    tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej
    efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb
    klientów. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Proces twórczy ma charakter
    systematyczny i metodyczny.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca dokonuje analizy biznesowej celów stawianych
    przed programem oraz analizy istniejących na rynku, gotowych rozwiązań. Analiza
    obejmuje zarówno możliwość zaadaptowania gotowych usług i programów, jak i
    konieczność rozwoju własnych. Decyzje o stworzeniu własnych rozwiązań
    podejmowane są wyłącznie, jeśli analizy wykażą, że jest to optymalny sposób na
    osiągnięcie celów biznesowych lub przewagi konkurencyjnej, a istniejące rozwiązania

    nie spełniają kluczowych potrzeb Kontrahenta. W dalszej kolejności następują etapy
    prototypowania, weryfikacji założeń, a następnie iteracyjne rozwijanie programu w
    pętli informacji zwrotnej. Każdy projekt jest zatem nowym wyzwaniem badawczym.
    Proces twórczy Wnioskodawcy nie polega jedynie na pisaniu kodu według gotowej
    specyfikacji, ale na aktywnym poszukiwaniu rozwiązań dla problemów, dla których
    nie istnieją gotowe, standardowe odpowiedzi. Przykładowo, w ramach jednego z
    projektów, Wnioskodawca stanął przed wyzwaniem stworzenia (...). Proces ten był
    prowadzony w sposób metodyczny, z wykorzystaniem prototypowania i testów
    wydajnościowych (systematyczność i przenoszalność). Taki charakter prac, gdzie
    początkowy rezultat i sposób jego osiągnięcia nie są w pełni znane, jest immanentną
    cechą działalności Wnioskodawcy.
    Oryginalność tworzonych lub rozwijanych programów komputerowych przejawia się
    przede wszystkim w ich autorskim i dedykowanym charakterze. Są to rozwiązania
    tworzone w odpowiedzi na unikalne wyzwania i potrzeby biznesowe Kontrahenta,
    stanowiąc fundament dla jego wewnętrznych procesów lub będąc kluczowym
    elementem produktów i usług oferowanych jego klientom. Innowacyjność tych
    rozwiązań polega na wykorzystaniu nowoczesnych technologii do rozwiązywania
    złożonych problemów oraz tworzenia funkcjonalności, które nie były dotychczas
    dostępne dla Kontrahenta lub na rynku w danej formie. Celem Wnioskodawcy jest
    nie tylko dostarczenie nowej funkcjonalności, ale również realne usprawnienie
    działalności Kontrahenta, np. poprzez automatyzację procesów, optymalizację
    istniejących systemów czy budowę nowych przewag konkurencyjnych. Wskazuje to
    jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie gotowego oprogramowania dostępnego na rynku. Cechuje je to, że
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją
    nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, która
    wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są to jedynie „techniczne”, a „twórcze” realizacje
    projektów.
    Wytwarzając Oprogramowanie lub jego części, Wnioskodawca, jako twórca, staje się
    pierwotnym podmiotem autorskich praw majątkowych do stworzonych przez siebie
    utworów. W zależności od postanowień konkretnej umowy z Kontrahentem,
    przeniesienie całości tych praw na Kontrahenta następuje w zamian za otrzymywane
    wynagrodzenie. Wnioskodawca w analizowanych latach podatkowych (2019-2021)
    współpracował z Kontrahentami w oparciu o dwa główne modele przeniesienia praw:
      1) przeniesienie praw z chwilą ustalenia utworu: w ramach tego modelu, całość
      autorskich praw majątkowych przechodzi na Kontrahenta w momencie
      stworzenia i przekazania utworu (np. poprzez umieszczenie kodu w repozytorium);
      2) przeniesienie praw z chwilą zapłaty wynagrodzenia: w tym modelu przeniesienie
      praw jest warunkowane dokonaniem zapłaty. Do momentu zapłaty Kontrahentowi
      udzielana jest licencja na korzystanie z utworu.
    Oba powyższe mechanizmy prowadzą do ostatecznego zbycia (sprzedaży)
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i są zgodne z art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    Zarówno w przypadku tworzenia nowego Oprogramowania, jak i rozwijania
    istniejącego, efekty pracy Wnioskodawcy w każdym przypadku są odrębnymi
    utworami w rozumieniu art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (zwanej dalej „ustawą o PAIPP”). Każdy stworzony lub
    rozwinięty program komputerowy lub jego moduł stanowi nowy, odrębny utwór
    podlegający ochronie. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i
    okresowych zmian wprowadzanych do Oprogramowania.

    Wnioskodawca osobiście i bezpośrednio prowadzi opisaną działalność badawczo-
    rozwojową. Mimo że współpracuje z innymi specjalistami w ramach zespołu
    projektowego, jego rola polega na samodzielnym wytwarzaniu konkretnych,
    wyodrębnionych funkcjonalnie części Oprogramowania (np. modułów, bibliotek,
    mikrousług). Każdy taki element stanowi odrębny utwór w rozumieniu prawa
    autorskiego, a jego autorstwo jest jednoznacznie przypisane do Wnioskodawcy.
    Jednocześnie nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez
    inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Całość prac B+R związanych
    z wytworzeniem kwalifikowanego IP jest prowadzona bezpośrednio przez niego.
    Wnioskodawca nie pozyskuje zewnętrznych źródeł finansowania swoich prac
    twórczych poza wynagrodzeniem otrzymywanym od Kontrahentów.
    Moment przeniesienia autorskich praw majątkowych jest każdorazowo szczegółowo
    regulowany w umowie z danym Kontrahentem, zgodnie z jednym z opisanych
    powyżej modeli. Przeniesienie następuje poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego
    (np. umieszczenie go w repozytorium w chmurze), co jest potwierdzeniem przyjęcia
    prac, a skutek prawny w postaci przeniesienia praw następuje w chwili określonej w
    umowie (np. z chwilą ustalenia utworu lub z chwilą zapłaty wynagrodzenia).
    Wnioskodawca nie posiada stałego asortymentu produktów i każdorazowo tworzy
    nowy program komputerowy na potrzeby wymagań biznesowych Kontrahenta.
    3. Charakterystyka prac programistycznych
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, opierając się na
    specjalistycznej wiedzy i wieloletnim doświadczeniu w (...), realizuje zaawansowane
    zlecenia programistyczne. Prace Wnioskodawcy koncentrują się na projektowaniu,
    tworzeniu i rozwijaniu dedykowanych rozwiązań biznesowych dla platform takich jak
    (...). Działania te mają na celu nie tylko tworzenie nowych funkcjonalności, ale
    również strategiczną transformację cyfrową procesów biznesowych Kontrahentów
    poprzez automatyzację, integrację i optymalizację.
    W szczególności Wnioskodawca, działając jako wyspecjalizowany architekt
    oprogramowania i deweloper, tworzył i rozwijał m.in. następujące rodzaje
    innowacyjnych rozwiązań:
    (...).
    W ramach powyższych prac Wnioskodawca wykorzystuje nowoczesne i
    zaawansowane technologie, głównie (...). Każdy projekt wymagał stworzenia
    unikalnego kodu, architektury i konfiguracji, co podkreśla jego niepowtarzalny i
    twórczy charakter, wykluczający działania o charakterze rutynowym.
    W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów
    komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowanie lub jego istotne części opierają
    się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie
    architektury, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    W sytuacji, gdy Oprogramowanie jest wytwarzane w zespole, Wnioskodawca jest
    odpowiedzialny za wytworzenie konkretnych, wyodrębnionych części, takich jak
    moduły, nowe funkcjonalności, elementy infrastruktury programistycznej czy
    dokumentacja techniczna. Efektem jego pracy jest odrębny, samodzielny utwór
    (program komputerowy lub jego część stanowiąca odrębny utwór), który podlega
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Stanowisko to potwierdza również aktualna linia orzecznicza – przykładowo Naczelny
    Sąd Administracyjny w wyroku z 7 grudnia 2023 r. (II FSK 812/22) jednoznacznie
    stwierdził, że każda część programu komputerowego (odpowiedni fragment kodu), o

    ile posiada indywidualny, twórczy charakter, stanowi samodzielnie program
    komputerowy podlegający ochronie prawnoautorskiej. Prowadzona ewidencja, w
    połączeniu z historią zadań i raportami czasu pracy, pozwala na precyzyjne
    wyodrębnienie i udokumentowanie, które konkretnie utwory (moduły,
    funkcjonalności) zostały wytworzone bezpośrednio i wyłącznie przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca indywidualnie przenosi na rzecz Kontrahenta autorskie prawa
    majątkowe do wytworzonych przez siebie utworów. Dochód z tego tytułu jest
    kwalifikowany jako przychód z odpłatnego zbycia (sprzedaży) kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika
    tworzenia programu komputerowego. Proces twórczy ma charakter systematyczny i
    metodyczny i obejmuje następujące, cyklicznie powtarzane etapy:
      1) planowanie, analiza i projektowanie: szczegółowa analiza indywidualnych
        potrzeb Kontrahenta, zapoznanie się ze specyfiką jego branży, zbadanie i
        zaprojektowanie możliwych rozwiązań oraz dobór odpowiednich technologii;
      2) prace koncepcyjne i eksperymentalne: opracowywanie nowych koncepcji,
        badanie hipotez i tworzenie rozwiązań wstępnych (prototypów) w celu
        weryfikacji założeń i identyfikacji potencjalnych ryzyk;
      3) implementacja (wytwarzanie Oprogramowania): pisanie kodu źródłowego,
        tworzenie nowych funkcjonalności, modułów i komponentów Oprogramowania
        zgodnie z zaprojektowaną architekturą;
      4) weryfikacja i testowanie: przeprowadzanie testów jednostkowych, integracyjnych
        i akceptacyjnych w celu zapewnienia poprawności działania Oprogramowania:
      5) wdrożenie i utrzymanie: wsparcie Kontrahenta w procesie wdrożenia
        Oprogramowania oraz jego dalszy rozwój i optymalizacja.
    Wnioskodawca realizuje prace z wykorzystaniem praktyk inżynierii oprogramowania
    ((...)), co dodatkowo potwierdza systematyczny, metodyczny i odtwarzalny charakter
    prowadzonych prac B+R.
    Oprócz kodu źródłowego Wnioskodawca wytwarza i przekazuje dokumentację
    techniczną i funkcjonalną (m.in. opis architektury, interfejsów, konfiguracji, użytych
    bibliotek i algorytmów), co ułatwia dalszy rozwój i utrzymanie Oprogramowania oraz
    potwierdza uporządkowany, iteracyjny charakter procesu.
    Efektem podejmowanych działań są nowe programy komputerowe lub ich istotne
    moduły/funkcjonalności spełniające uzgodnione wymagania biznesowe Kontrahenta.
    Rezultaty te nie stanowią jedynie technicznej realizacji szczegółowo narzuconych
    projektów – każdorazowo mają charakter twórczy, indywidualny i oryginalny, a ich
    powstanie wymaga doboru koncepcji, technologii i rozwiązań programistycznych
    adekwatnych do danego problemu.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi
    w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej
    przez Wnioskodawcę nie miały miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla
    się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności
    człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy
    wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie bądź części Oprogramowania
    stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.

    Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej
    sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w
    Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP Box).
    Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
    umiejętności. Innowacyjność ma charakter wewnętrzny (na poziomie
    przedsiębiorstwa/kontrahenta) zgodnie z Objaśnieniami MF IP Box, a działalność nie
    ogranicza się do rutynowych i okresowych zmian.
    Wnioskodawca nie posiada stałego asortymentu powtarzalnych produktów – każdy
    wytwarzany program komputerowy lub jego istotne części są projektowane i
    tworzone pod indywidualne wymagania danego Kontrahenta.
    W tym miejscu należy podkreślić, że integralną częścią procesu twórczego jest
    usuwanie błędów i usterek, które pojawiają się w trakcie wytwarzania
    Oprogramowania. Działania te są niezbędne do dostarczenia produktu
    odpowiadającego pierwotnym wymaganiom Kontrahenta i stanowią element prac
    badawczo-rozwojowych. Należy je odróżnić od rutynowych czynności
    utrzymaniowych, takich jak naprawa błędów w Oprogramowaniu, które zostało już
    finalnie wytworzone i przekazane Kontrahentowi.
    4. Przychody ze zbycia Oprogramowania lub części Oprogramowania
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie.
    Strony danej umowy współpracy uzgadniają, że wynagrodzenie płatne jest w ciągu
    umówionej liczby dni każdorazowo od wystawienia faktury.
    Wnioskodawca jest świadomy, że nie wszystkie czynności programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową. W szczególności dotyczy to rutynowych czynności
    utrzymaniowych, takich jak naprawa błędów w Oprogramowaniu, które zostało już
    wcześniej wytworzone i przekazane Kontrahentowi. W związku z tym, jeżeli w ramach
    świadczonych usług występują elementy niezwiązane z tworzeniem, rozwijaniem lub
    ulepszaniem programów komputerowych (np. naprawa błędów, czynności
    serwisowe), wynagrodzenie przypadające na te zadania jest precyzyjnie
    identyfikowane w ewidencji i wyłączane z podstawy kalkulacji dochodu
    kwalifikowanego IP Box.
    Rozdzielenie to jest możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco odrębnej ewidencji IP
    Box. Ewidencja ta, w powiązaniu z dokumentacją projektową (...), pozwala na
    jednoznaczne przypisanie przychodów i kosztów do konkretnych utworów
    (programów komputerowych/KPWI). Taki poziom szczegółowości gwarantuje, że do
    ulgi IP Box kwalifikowane są wyłącznie dochody pochodzące z działalności twórczej,
    zgodnie z wymogami ustawy.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że
    kluczowym elementem świadczenia jest wytworzenie Oprogramowania i
    przeniesienie na Kontrahenta całości autorskich praw majątkowych w zamian za
    wynagrodzenie. Moment tego przeniesienia jest zróżnicowany w zależności od
    umowy, jednak każdorazowo jego finalnym skutkiem jest odpłatne zbycie (sprzedaż)
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Otrzymywane przez Wnioskodawcę
    należności stanowią zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia (sprzedaży)
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania jest każdorazowo określana na

    koniec okresu rozliczeniowego. Na podstawie prowadzonej ewidencji IP Box (w tym
    zestawień przychodów i faktur przyporządkowanych do poszczególnych KPWi)
    Wnioskodawca jest w stanie jednoznacznie określić, jaka część całkowitego
    wynagrodzenia ryczałtowego przypada na sprzedaż konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.
    Przekazanie utworu (kodu źródłowego, artefaktów) i udostępnienie go
    Kontrahentowi następuje co do zasady poprzez repozytorium kodu i/lub środowisko
    w chmurze (z odpowiednią kontrolą wersji i uprawnieniami dostępu), zgodnie z
    umową. Ten sposób przekazania dokumentuje moment ustalenia utworu i
    odpowiadające mu przeniesienie majątkowych praw autorskich.
    Przeniesienie następuje na wyszczególnionych w umowie polach eksploatacji,
    obejmujących w szczególności: utrwalanie i zwielokrotnianie dowolną techniką (w
    tym zapisywanie w pamięci komputera/serwerów, w chmurze), wprowadzanie do
    obrotu, użyczenie i najem egzemplarzy, publiczne wystawianie, wyświetlanie,
    odtwarzanie, nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie w taki
    sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie
    wybranym, oraz dokonywanie tłumaczeń, modyfikacji, zmian układu i innych
    opracowań w zakresie niezbędnym do integracji i dalszego rozwoju Oprogramowania.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do utworów (programów
    komputerowych oraz ich istotnych części) następuje z zachowaniem wymogów
    określonych w art. 41 oraz art. 53 ustawy o PAIPP. W praktyce moment przeniesienia
    praw autorskich jest regulowany umową i następuje – w zależności od jej
    postanowień – z chwilą ustalenia utworu (np. poprzez przekazanie kodu do
    repozytorium) lub z chwilą otrzymania zapłaty.
    Ponadto, Wnioskodawca może uzyskiwać również przychody z wykonywania innych
    usług informatycznych, które nie stanowią sprzedaży Oprogramowania lub jego
    części – co nie jest przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację.
    5. Indywidualizacja praw własności intelektualnej
    W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:
      - projekt jest rozciągnięty w czasie, w konsekwencji czego można przypisać do niego
      kilka faktur przychodowych, wówczas część danej FV, która obejmuje
      wynagrodzenie autorskie, będzie przychodem za poszczególną część
      Oprogramowania;
      - prowadzone są w tym samym czasie prace nad kilkoma projektami, wtedy możliwe
      jest wyodrębnienie w ramach danej FV przychodów, przypadających na
      poszczególne Oprogramowania lub ich części;
      - projekt zamyka się w obrębie jednej faktury przychodowej, wówczas część
      obejmująca wynagrodzenie autorskie, będzie odnosiła się do przychodu z danego
      Oprogramowania.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi,
    ponieważ każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.
    Wnioskodawca nie posiada stałego asortymentu produktów – każdy projekt jest
    opracowywany pod konkretne, indywidualne potrzeby Kontrahenta i skutkuje
    powstaniem nowego programu komputerowego lub jego istotnych, funkcjonalnie
    wyodrębnionych części.
    Wszystkie prace realizowane w ramach tworzenia programów komputerowych są
    rejestrowane w stosownych systemach do zarządzania zadaniami, co umożliwia
    jednoznaczne powiązanie zadań i ich rezultatów z odpowiednimi KPWI oraz właściwe
    ujęcie przychodów i kosztów w ewidencji IP Box.

    Dla uniknięcia wątpliwości, przez „program komputerowy” rozumie się również
    funkcjonalne elementy wskazywane w orzecznictwie i doktrynie oraz objaśnieniach
    MF IP Box: w tym kod źródłowy, kod wynikowy, moduły, interfejsy, struktury danych,
    opisy procedur operacyjnych oraz towarzysząca dokumentacja techniczna w zakresie
    determinującym sposób działania programu (art. 74 ustawy o PAIPP). Za część
    programu uznaję wyłącznie twórcze materiały projektowe/dokumentacyjne;
    materiały czysto techniczne/odtwórcze nie są wliczane do KPWI.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego (lub jego funkcjonalnie
    samodzielnej części) następuje w momencie jego ukończenia i ustalenia, a
    potwierdzeniem jest w szczególności przekazanie kodu (...) do uzgodnionego
    repozytorium (w tym repozytorium w chmurze) oraz akceptacja/odbiór po stronie
    Kontrahenta.
    6. Koszty uzyskania przychodu/koszty do wskaźnika Nexus
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na
    wytwarzaniu, rozwijaniu lub ulepszaniu programów komputerowych, Wnioskodawca
    ponosi następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów:
      - sprzęt komputerowy i akcesoria – wydatek jest niezbędny do fizycznego tworzenia
      programów komputerowych. Obejmuje zakup i utrzymanie sprzętu (np. laptopy
      /komputery (...), monitory, telefony) oraz akcesoriów i materiałów (np. myszy
      komputerowe, klawiatury, słuchawki, nośniki pamięci, drukarki i materiały
      eksploatacyjne), który jest bezpośrednio wykorzystywany do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów i zdalnej komunikacji. Ponieważ sprzęt ten
      służy całej działalności Wnioskodawcy, jest on traktowany jako koszt wspólny.
      Wnioskodawca alokuje wydatki na ten cel (w formie odpisów amortyzacyjnych lub
      kosztów bezpośrednich) do kosztów kwalifikowanych na potrzeby IP Box z
      zastosowaniem klucza przychodowego, tj. w takiej proporcji, w jakiej pozostają
      przychody ze zbycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (KPWI) do
      przychodów ogółem w danym okresie rozliczeniowym;
      - oprogramowanie komputerowe – wydatek obejmuje licencje na specjalistyczne
      oprogramowanie i narzędzia deweloperskie. Zgodnie z praktyką organów
      podatkowych, koszty te należy rozróżnić:
      · licencje na oprogramowanie niezbędne do prawidłowego działania komputera
        lub ogólnego tworzenia oprogramowania (np. system operacyjny, środowisko
        programistyczne) stanowią koszt wspólny, który Wnioskodawca alokuje do
        kosztów IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego.
      · licencje na oprogramowanie specjalistyczne, wykorzystywane wyłącznie w
        procesie B+R w ramach konkretnego projektu, zaliczane są w 100% do kosztów
        kwalifikowanych danego KPWI.
      · licencje, które same w sobie stanowią nabycie kwalifikowanego prawa własności
        intelektualnej, kwalifikuje się do lit. „d” wskaźnika Nexus (w analizowanych
        latach 2019-2021 sytuacja taka nie miała miejsca).
    Wszystkie ponoszone przez Wnioskodawcę koszty na oprogramowanie w latach 2019-
    2021 kwalifikowały się do lit. „a” wskaźnika Nexus;
    - usługi hostingowe i domeny – koszty te dotyczą infrastruktury (serwerów) oraz
      domen internetowych wykorzystywanych w tworzeniu, testowaniu, wdrażaniu
      oraz skalowaniu Oprogramowania. Są one niezbędne do zapewnienia
      odpowiedniego środowiska deweloperskiego i produkcyjnego. W przypadku, gdy
      usługa jest wykorzystywana wyłącznie na potrzeby działalności B+R, koszt jest
      zaliczany w 100% do kosztów kwalifikowanych. W przypadku, gdy służy całej
      działalności, jest alokowany z zastosowaniem klucza przychodowego;

    - usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu – koszty te są niezbędne do
      prowadzenia działalności B+R, w tym do zdalnego kontaktu z klientem,
      przekazywania wytworzonych rozwiązań, zdobywania wiedzy oraz tworzenia i
      testowania Oprogramowania. Jako koszt wspólny, służący całej działalności,
      Wnioskodawca alokuje wydatki na ten cel do kosztów kwalifikowanych na
      potrzeby IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego;
    - składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy – składki na ubezpieczenia
      społeczne (emerytalne, rentowe, wypadkowe) Wnioskodawcy oraz Fundusz Pracy,
      w części finansowanej przez niego jako płatnika, stanowią koszt uzyskania
      przychodu. Jako koszt wspólny, warunkujący możliwość prowadzenia całej
      działalności gospodarczej, Wnioskodawca alokuje je do kosztów kwalifikowanych
      na potrzeby IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego;
    - usługi księgowe – wydatek obejmuje obsługę księgową działalności gospodarczej, w
      tym prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jako koszt wspólny,
      niezbędny do prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa i wypełniania
      obowiązków podatkowych, Wnioskodawca alokuje go do kosztów kwalifikowanych
      na potrzeby IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego.
    W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności
    gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do Oprogramowania bądź
    jego istotnych części wytworzonych przez Wnioskodawcę. W konsekwencji – co do
    zasady i w zakresie, w jakim wydatki wykazują bezpośredni i funkcjonalny związek z
    tworzeniem/rozwijaniem/ulepszaniem danego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej – koszty ponoszone przez Wnioskodawcę są ujmowane przy obliczaniu
    wskaźnika Nexus (lit. „a” art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT) i alokowane na poziom
    odpowiednich projektów/KPWI na podstawie prowadzonej ewidencji. Ocena
    kwalifikacji kosztów następuje każdorazowo w oparciu o dokumenty źródłowe i
    przyjętą metodykę alokacji, z poszanowaniem wyłączeń wskazanych w art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT.
    W przypadku braku możliwości bezpośredniego przypisania kosztu do konkretnego
    kwalifikowanego IP, Wnioskodawca stosuje klucz przychodowy. Koszt taki jest
    rozdzielany na poszczególne kwalifikowane IP proporcjonalnie do przychodów ze
    zbycia tych KPWI w danym okresie, w relacji do przychodów ogółem. W sytuacji, gdy
    zastosowanie klucza przychodowego nie było możliwe lub zasadne, Wnioskodawca,
    stosując zasadę ostrożności, nie zaliczył takiego kosztu do kosztów uwzględnianych
    w kalkulacji wskaźnika Nexus dla żadnego z projektów.
    Ponadto, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca ponosi
    również inne koszty ogólne, niezbędne do jej funkcjonowania, takie jak np. koszty
    związane z eksploatacją samochodu osobowego. Wnioskodawca, stosując zasadę
    ostrożności i z uwagi na ich pośredni lub trudny do jednoznacznego wykazania
    związek z działalnością badawczo-rozwojową, nie alokuje tych kosztów do dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej i nie uwzględnia ich w kalkulacji
    wskaźnika Nexus.
    7. Ustalenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP
      1) ustalenie dochodu z poszczególnych kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej (KPWI)
      W pierwszej kolejności Wnioskodawca ustala dochód oddzielnie dla każdego
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (KPWI). Dochód ten stanowi
      różnicę między przychodem uzyskanym ze zbycia danego KPWI a kosztami
      uzyskania przychodu, które można bezpośrednio przypisać do tego KPWI.
      W przypadku kosztów pośrednich (wspólnych), których nie można jednoznacznie
      przypisać do konkretnego KPWI (np. koszty księgowości, składki ZUS),

      Wnioskodawca stosuje racjonalne i obiektywne klucze alokacji w celu ich
      prawidłowego rozdzielenia.
      Preferowaną i podstawową metodą alokacji jest klucz przychodowy, oparty na
      proporcji przychodów ze zbycia danego KPWI do przychodów ogółem w danym
      okresie rozliczeniowym (co do zasady miesięcznym). Koszt wspólny jest
      przypisywany do danego KPWI w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody ze
      zbycia tego KPWI do przychodów ogółem Wnioskodawcy w danym okresie.
      Dodatkowo, przyjęta proporcja przychodowa odpowiada zasadzie wynikającej z
      art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, zgodnie z którą koszty, których nie można
      jednoznacznie przypisać do określonych przychodów, ustala się proporcjonalnie
      do osiągniętych przychodów. Odpowiednie zastosowanie tej reguły na potrzeby IP
      Box zapewnia obiektywny i weryfikowalny podział kosztów pośrednich pomiędzy
      KPWI a pozostałą działalność.
      W sytuacji, gdy zastosowanie klucza przychodowego nie było możliwe lub
      zasadne, Wnioskodawca, stosując zasadę ostrożności, nie zaliczał takiego kosztu
      do kosztów uzyskania przychodu dla danego KPWI.
      2) obliczenie kwalifikowanego dochodu z KPWI
      W drugim kroku, Wnioskodawca dla każdego KPWI oblicza kwalifikowany dochód
      poprzez przemnożenie dochodu ustalonego w kroku pierwszym przez
      indywidualnie obliczony dla tego KPWI wskaźnik Nexus, o którym mowa w art.
      30ca ust. 4 ustawy o PIT.
      Wnioskodawca podkreśla, że zarówno dochód, jak i wskaźnik Nexus są
      kalkulowane odrębnie dla każdego zidentyfikowanego w ewidencji programu
      komputerowego (lub jego istotnej części stanowiącej odrębny utwór), co zapewnia
      pełną zgodność z wymogami ustawowymi.
    8. Ewidencja rachunkowa na potrzeby rozliczenia Preferencji IP Box
    Zgodnie z wymogami art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy o PIT, Wnioskodawca oświadcza, że
    od 1 stycznia 2019 r. prowadził na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencję. Ewidencja ta jest zorganizowana w sposób
    zapewniający pełną przejrzystość i audytowalność, z podziałem na poszczególne lata
    podatkowe. Każdy wyodrębniony w ewidencji wiersz odpowiada konkretnemu
    kwalifikowanemu prawu własności intelektualnej (KPWI), takiemu jak projekt, moduł
    czy kluczowa funkcjonalność. Struktura ewidencji obejmuje co najmniej:
      - identyfikator i opis KPWI: unikalna nazwa lub numer identyfikujący projekt/moduł
        oraz jego krótki opis;
      - przychody z KPWI: suma przychodów uzyskanych ze zbycia danego KPWI, z
        możliwością przypisania wielu faktur cząstkowych, zapewniając pełną spójność z
        zapisami w KPiR;
      - koszty uzyskania przychodu: suma kosztów bezpośrednich i pośrednich
        przypisanych do danego KPWI;
      - dochód na KPWI: różnica między sumą przychodów a sumą kosztów uzyskania
        przychodu;
      - koszty dla wskaźnika Nexus (lit. a): koszty faktycznie poniesione na prowadzoną
        bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z danym KPWI;
      - koszty dla wskaźnika Nexus (lit. b, c, d): koszty nabycia wyników prac B+R lub praw
        od innych podmiotów (w przypadku Wnioskodawcy wynoszące 0);
      - obliczenie wskaźnika Nexus: wskaźnik obliczony oddzielnie dla każdego KPWI
        zgodnie ze wzorem z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT;

      - dochód kwalifikowany: Iloczyn dochodu na KPWI i wskaźnika Nexus, stanowiący
        podstawę do opodatkowania 5% stawką.
    Dane zawarte w ewidencji IP Box są w pełni spójne z zapisami w podatkowej księdze
    przychodów i rozchodów oraz z dokumentami źródłowymi.
    Ewidencja została zaprojektowana w sposób zapewniający spełnienie wszystkich
    wymogów ustawowych. W szczególności umożliwia ona:
      - wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (KPWI);
      - ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
        przypadających na każde KPWI;
      - wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w sposób
        zapewniający prawidłowe obliczenie wskaźnika Nexus dla każdego KPWI z
        osobna.
    Wyodrębnionymi w tej Ewidencji kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    (Prawami IP Box) są majątkowe prawa autorskie do programów komputerowych
    wytwarzanych przez Wnioskodawcę – w tym ich istotnych, funkcjonalnie
    samodzielnych części – które stanowią odrębne utwory chronione na podstawie art.
    74 ustawy o PAIPP.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja od początku 2019 r. zawiera komplet
    danych niezbędnych do należytego udokumentowania prawa do preferencji IP Box
    za lata 2019-2021.
    Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę umożliwia również prawidłowe
    przyporządkowanie kosztów do poszczególnych kategorii wskaźnika Nexus, o którym
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. W szczególności w lit. „a” ujmowane są
    wyłącznie koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności
    badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca nie korzysta z podwykonawców w zakresie
    tworzenia Oprogramowania; gdyby jednak incydentalnie zlecił określone czynności
    podmiotom zewnętrznym, koszty te nie byłyby ujmowane w lit. „a” wskaźnika Nexus.
    Zależnie od charakteru i kontrahenta, byłyby one kwalifikowane odpowiednio do lit.
    „b” (nabycie wyników prac B+R od podmiotów niepowiązanych), lit. „c” (od
    podmiotów powiązanych) albo lit. „d” (nabycie kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej) zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT i Objaśnieniami MF z 15 lipca
    2019 r.
    Jednocześnie z katalogu kosztów uwzględnianych przy ustalaniu wskaźnika Nexus
    wyłączane są wydatki niemające bezpośredniego związku z wytworzeniem,
    rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP (np. wydatki o charakterze
    reprezentacji, poczęstunki, wynajem sal konferencyjnych na spotkania biznesowe,
    koszty marketingowe), o ile wystąpią.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT do kosztów bezpośrednio związanych z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej nie zalicza się również w
    szczególności wartości odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
    nieruchomościami.
    Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych od innych
    podmiotów. Wykorzystuje standardowe biblioteki i narzędzia na warunkach
    licencyjnych (w tym open-source). Jak wyjaśniono w sekcji 6, ponoszone koszty
    licencji na oprogramowanie w latach 2019-2021 były kwalifikowane do kosztów
    działalności B+R (lit. „a” wskaźnika Nexus) – bezpośrednio w przypadku licencji
    specjalistycznych lub proporcjonalnie z zastosowaniem klucza przychodowego w
    przypadku licencji ogólnych – i nie obejmowały nabycia kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (lit. „d” wskaźnika Nexus). W konsekwencji, w formule
    wskaźnika Nexus za lata 2019-2021 przyjmowane są wartości: a > 0; b = 0; c = 0; d = 0.

    Dla jasności Wnioskodawca wskazuje, że do lit. „a” kwalifikowane są koszty faktycznie
    poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-
    rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Obejmuje
    to:
      - koszty bezpośrednie: wydatki, które można w całości przypisać do konkretnego
      KPWI.
      - koszty pośrednie (wspólne): koszty, które warunkują możliwość prowadzenia całej
      działalności gospodarczej, w tym działalności B+R. Wnioskodawca alokuje te
      koszty do poszczególnych KPWI z zastosowaniem obiektywnych i racjonalnych
      kluczy podziału. Podstawową i preferowaną metodą alokacji jest klucz
      przychodowy, oparty na proporcji przychodów ze zbycia poszczególnych KPWI do
      przychodów ogółem w danym okresie rozliczeniowym. Zastosowanie tej proporcji
      odpowiada zasadzie z art. 22 ust. 3 ustawy o PIT (ustalanie kosztów niemożliwych
      do jednoznacznego przypisania proporcjonalnie do osiągniętych przychodów). W
      sytuacjach, gdy zastosowanie klucza przychodowego byłoby niemożliwe lub
      niezasadne, Wnioskodawca, stosując zasadę ostrożności, nie zalicza takiego
      kosztu do kosztów kwalifikowanych. Do tej kategorii zaliczane są m.in. wydatki na
      sprzęt komputerowy, oprogramowanie narzędziowe, usługi chmurowe,
      telekomunikacyjne, składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy oraz
      usługi księgowe.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 58 ustawy o PIT, składki na ubezpieczenie zdrowotne nie
    stanowią kosztu uzyskania przychodu. W konsekwencji, nie są one w ogóle
    uwzględniane w kalkulacji dochodu na potrzeby ulgi IP Box ani nie wpływają na
    wartość wskaźnika Nexus. Wnioskodawca odróżnia je od składek na ubezpieczenia
    społeczne, które jako koszt uzyskania przychodu podlegają proporcjonalnemu
    zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych.
    Ponadto, przy kwalifikacji wydatków do lit. „a” wskaźnika Nexus Wnioskodawca nie
    uwzględnia kosztów poniesionych po zakończeniu prac rozwojowych nad
    konkretnym programem komputerowym (KPWI) ani kosztów czynności, które nie
    mają twórczego charakteru. W przypadku składników majątku podlegających
    amortyzacji we wskaźniku ujmowane są wyłącznie odpisy amortyzacyjne dokonane w
    danym roku podatkowym, a nie cały wydatek jednorazowo.
    9. Zastosowanie 5% stawki podatku
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez
    podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy
    opodatkowania.
    Wnioskodawca zamierza zsumować obliczone według powyżej przedstawionego
    schematu kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    osiągnięte w roku podatkowym, których suma powinna stanowić podstawę
    opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatku zgodnie z art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT.
  10. Podsumowanie
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką
    podatkową wobec kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej za lata 2019, 2020 i 2021, zgodnie z przepisami o IP Box, poprzez ujęcie
    tej preferencji w zeznaniach rocznych za te lata (ewentualnie poprzez złożenie
    korekt).
    Z dniem 1 stycznia 2022 r. Wnioskodawca zmienił formę opodatkowania na ryczałt
    od przychodów ewidencjonowanych i zamierza ją kontynuować. Wniosek dotyczy

    wyłącznie prawa do zastosowania preferencji IP Box za lata 2019-2021, w których
    Wnioskodawca rozliczał się podatkiem liniowym 19% na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów.
    Dla uniknięcia wątpliwości, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    będącym przedmiotem wniosku jest autorskie prawo do programu komputerowego,
    o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. To prawo podlega ochronie z
    mocy ustawy o PAIPP (art. 74), niezależnie od procedur zgłoszeniowych
    /rejestracyjnych właściwych dla innych kategorii praw (np. patentów lub wzorów
    przemysłowych), które nie mają zastosowania do programów komputerowych.
    W piśmie z 13 października 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1) W związku z tym, że z przedstawionego opisu sytuacji faktycznej nie wynika w
    jednoznaczny i zrozumiały sposób jakie konkretne programy komputerowy Pan tworzył
    /rozwijał/ulepszał, proszę wyjaśnić:
      a) jakie konkretne programy komputerowe (prawa autorskie do tych programów
        komputerowych) są przedmiotem wniosku?
        Proszę przedstawić szczegółowy opis będących przedmiotem zapytania programów
        komputerowych (konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje oraz na czym polegała
        ich innowacyjność) wraz ze wskazaniem, czy zostały stworzone/rozwinięte
        /ulepszone w okresie, którego dotyczy wniosek.
    Odpowiedź: W okresie objętym wnioskiem (lata 2019-2021) Wnioskodawca, w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, tworzył, rozwijał i ulepszał szereg
    specjalistycznych programów komputerowych oraz ich części. Z uwagi na znaczną liczbę
    zrealizowanych w tym okresie projektów i stworzonych funkcjonalności, w odpowiedzi na
    wezwanie Wnioskodawca przedstawia poniżej opis kilku głównych, zróżnicowanych i
    reprezentatywnych projektów i funkcjonalności, które najlepiej oddają charakterystykę
    prac objętych wnioskiem:
    (...).
    Wszystkie wymienione powyżej programy komputerowe oraz ich części zostały stworzone,
    rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności w
    latach 2019-2021.
      b) czy wszystkie „aplikacje i usługi w chmurze”, „rozwiązania dla platformy”, „moduły”,
        „infrastruktura jako kod”, „skrypty i narzędzia automatyzujące” to programy
        komputerowe, które były tworzone/rozwijane/ulepszane bezpośrednio przez Pana?
        Sposób, w jaki używa Pan ww. pojęć nie pozwala na stwierdzenie, czy różne pojęcia
        określają różne efekty Pana prac, czy pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić
        ten sam efekt Pana prac.
    Odpowiedź: Tak, wszystkie wymienione we wniosku kategorie, takie jak „aplikacje i usługi
    w chmurze”, „rozwiązania dla platformy”, „moduły”, „infrastruktura jako kod” oraz „skrypty
    i narzędzia automatyzujące”, w kontekście działalności Wnioskodawcy, stanowią programy
    komputerowe w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Pojęcia te są używane w celu bardziej precyzyjnego opisania specyfiki i przeznaczenia
    danego oprogramowania, jednak każde z nich odnosi się do efektu pracy Wnioskodawcy,
    którym jest kod źródłowy, stanowiący zestaw instrukcji dla komputera.
    Niezależnie od użytej nazwy („aplikacja”, „moduł”, „skrypt”), każdy z tych efektów pracy:
    - był tworzony, rozwijany lub ulepszany bezpośrednio i osobiście przez Wnioskodawcę,
    - stanowił przejaw jego indywidualnej działalności twórczej,

    - podlegał ochronie prawnoautorskiej jako program komputerowy lub jego istotna,
    samodzielna część.
    Pojęcia te nie są używane zamiennie w odniesieniu do tego samego efektu pracy, lecz
    służą do kategoryzacji różnych typów oprogramowania, które Wnioskodawca tworzył.
    Przykładowo:
    (...).
    W każdym jednak przypadku finalnym rezultatem pracy Wnioskodawcy był program
    komputerowy (lub jego część stanowiąca odrębny utwór), do którego autorskie prawa
    majątkowe były przenoszone na Kontrahenta.
    2) W czym przejawiał się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu
    do „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” których dotyczy wniosek?
    Należy ponadto wyjaśnić jakie konkretne działania podejmował Pan w celu
    opracowania nowego/rozwijanego/ulepszanego „Oprogramowania”/„części
    Oprogramowania” a w szczególności:
      a) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powodowało, iż
      „Oprogramowanie” „części Oprogramowania”, po ich wytworzeniu lub rozwinięciu
      /ulepszeniu różniło się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
      b) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej
      w praktyce gospodarczej „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” zostały
      podjęte w celu realizacji zlecanych zadań?
      c) w oparciu o jakie technologie informatyczne zostały wytworzone/rozwijane
      /ulepszane przez Pana „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania”? Czego
      dotyczyło tworzenie/rozwijanie/ulepszenie przez Pana „Oprogramowania”/„części
      Oprogramowania”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
      niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej były zastosowane?
      d) co powodowało, iż wytworzone nowe/rozwijane/ulepszane „Oprogramowanie”/
      „części Oprogramowania” różniły się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
      e) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powodowało,
      iż „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” po ich wytworzeniu/rozwinięciu
      /ulepszeniu różniło się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawiał się w każdym
    przypadku w kreowaniu nowych, nieistniejących wcześniej rozwiązań informatycznych o
    indywidualnym charakterze. Praca Wnioskodawcy nie polegała na mechanicznym
    odtwarzaniu istniejących schematów, lecz na aktywnym rozwiązywaniu unikalnych
    problemów technicznych i biznesowych, dla których nie istniały gotowe, standardowe
    odpowiedzi. Każdy projekt wymagał indywidualnej analizy, doboru technologii,
    zaprojektowania autorskiej architektury oraz implementacji unikalnego kodu źródłowego.
    a) Nowatorstwo i odmienność tworzonych rozwiązań wynikały nie tyle z samego faktu
    użycia konkretnej technologii, co ze sposobu jej wykorzystania i łączenia w nowe,
    unikalne całości. Wnioskodawca, bazując na swojej wiedzy i doświadczeniu, stosował
    zaawansowane technologie (...) w niestandardowy, autorski sposób, aby osiągnąć cele
    nieosiągalne przy użyciu istniejących u niego wcześniej rozwiązań. Przykładowo:
    (...).
    b) Działania Wnioskodawcy nie polegały na usprawnianiu oprogramowania wytworzonego
    wcześniej w jego własnej praktyce gospodarczej, lecz na tworzeniu nowych programów
    dla Kontrahentów lub rozwijaniu oprogramowania należącego do Kontrahentów. W tym
    drugim przypadku, działania zmierzające do usprawnienia obejmowały m.in.:
    (...).

    c) Oprogramowanie było wytwarzane i rozwijane głównie w oparciu o technologie (...), w
    tym:
    (...).
    Tworzenie, rozwijanie i ulepszanie dotyczyło budowy nowych aplikacji od podstaw,
    rozbudowy istniejących systemów o nowe moduły i funkcjonalności, a także automatyzacji
    procesów biznesowych i administracyjnych. Każdy projekt wiązał się z zastosowaniem
    nowych dla Wnioskodawcy koncepcji i rozwiązań, takich jak np. (...).
    d) Każde wytworzone lub rozwinięte oprogramowanie było unikalne i różniło się od
    rozwiązań funkcjonujących wcześniej w praktyce Wnioskodawcy, ponieważ:
      - Było tworzone na indywidualne zamówienie: każdy projekt odpowiadał na specyficzne,
      często unikalne, potrzeby i wymagania konkretnego Kontrahenta, które nie mogły
      być zaspokojone przez istniejące, gotowe rozwiązania.
      - Rozwiązywało nowe problemy: Wnioskodawca podejmował się zadań, które stanowiły
      nowe wyzwania badawcze i wymagały opracowania nowatorskich algorytmów,
      architektur i koncepcji.
      - Wykorzystywało nowe kombinacje technologii: każdy projekt był okazją do
      zastosowania nowych narzędzi, bibliotek, wzorców projektowych lub
      architektonicznych, które nie były wcześniej stosowane przez Wnioskodawcę w
      danym kontekście.
    e) Odpowiedź na to pytanie jest tożsama z odpowiedzią na pytanie 2a. Różnice wynikały z
    autorskiego i nowatorskiego sposobu łączenia i wykorzystywania technologii takich jak
    (...), „szytych na miarę” rozwiązań, które znacząco wykraczały poza standardowe,
    wcześniej stosowane przez Wnioskodawcę schematy.
    3) Wobec wskazania we wniosku, że:
      Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny,
      tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej
      efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb
      klientów.
    proszę wyjaśnić:
      a) czy Pana działalność, w ramach której tworzył/rozwijał/ulepszał Pan
        „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” prowadzona była w sposób
        uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
        podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów
        do osiągnięcia?
      b) na czym polegała systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana
        działań w zakresie opisanych we wniosku czynności?
      c) jakie cele na wstępie postawił Pan w celu wytworzenia nowego i rozwinięcia
        /ulepszenia istniejącego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” w
        poszczególnych latach oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
      d) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
        zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
        rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
      e) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach,
        a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego i
        rozwiniętego/ulepszonego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”?
    Odpowiedź:

    a) Tak, działalność Wnioskodawcy była prowadzona w sposób wysoce uporządkowany,
    zaplanowany i metodyczny. Każdy projekt realizowany był według określonego systemu
    pracy, który obejmował następujące etapy:
      - Faza analizy i planowania: na tym etapie Wnioskodawca, w ścisłej współpracy z
      Kontrahentem, analizował wymagania biznesowe i techniczne. Opracowywany był
      wstępny harmonogram prac, definiowano cele (tzw. kamienie milowe) oraz
      dobierano odpowiednie technologie.
      - Faza projektowania: tworzenie architektury rozwiązania, projektowanie struktur
      danych, interfejsów oraz logiki działania poszczególnych komponentów.
      - Faza implementacji (kodowania): pisanie kodu źródłowego zgodnie z przyjętymi
      założeniami projektowymi i standardami kodowania.
      - Faza testowania: weryfikacja poprawności działania stworzonego oprogramowania
      poprzez testy.
      - Faza wdrożenia i utrzymania: instalacja oprogramowania w środowisku docelowym
      oraz wsparcie po wdrożeniu.
    Prace były prowadzone w oparciu o (...), co zapewniało iteracyjne dostarczanie wartości
    i regularną weryfikację postępów w odniesieniu do założonych celów.
    b) Systematyczność działalności Wnioskodawcy przejawiała się w kilku aspektach:
      - Ciągłość: działalność była prowadzona w sposób ciągły i nieprzerwany przez cały okres
      objęty wnioskiem, w ramach stałej współpracy z Kontrahentami.
      - Regularność: prace programistyczne były wykonywane regularnie, w ustalonych
      cyklach (np. dwutygodniowych sprintach), co zapewniało stały postęp i
      przewidywalność procesu wytwórczego.
      - Metodyczność: każde zadanie było realizowane według powtarzalnego, opisanego
      powyżej schematu (analiza, projekt, implementacja, testy), co zapewniało wysoką
      jakość i spójność dostarczanych rozwiązań.
      - Uporządkowanie: wszystkie prace, kod źródłowy oraz dokumentacja były zarządzane
      przy użyciu profesjonalnych narzędzi, takich jak (...), co zapewniało pełną historię i
      audytowalność procesu.
    c) Na początku każdego projektu lub jego etapu, w porozumieniu z Kontrahentem,
    stawiane były konkretne cele biznesowe i techniczne. Poniżej przedstawiono
    przykładowe cele dla wybranych projektów opisanych w punkcie 1a:
    (...).
    Źródłem finansowania wszystkich zaplanowanych prac było wyłącznie wynagrodzenie
    otrzymywane od Kontrahentów w ramach zawartych umów o współpracy (B2B).
    Wnioskodawca nie korzystał z żadnych zewnętrznych dotacji, subwencji ani pożyczek na
    finansowanie działalności badawczo-rozwojowej.
    d) We wszystkich realizowanych projektach postawione cele zostały osiągnięte.
    Opracowane rozwiązania zostały wdrożone i z powodzeniem rozwiązywały
    zidentyfikowane problemy biznesowe i techniczne Kontrahentów.
      - Zasoby ludzkie: wszystkie prace programistyczne i projektowe były wykonywane
        wyłącznie i osobiście przez Wnioskodawcę.
      - Zasoby rzeczowe: Wnioskodawca w swojej pracy wykorzystywał zarówno własny
        sprzęt komputerowy (np. monitory, akcesoria), jak i, w niektórych projektach,
        sprzęt (np. laptop) udostępniony przez Kontrahenta, co było podyktowane
        wymogami bezpieczeństwa danego projektu i polityką dostępu do wewnętrznych
        systemów klienta. Koszty związane z udostępnionym sprzętem ponosił Kontrahent.

      - Zasoby finansowe: działalność była finansowana w całości z bieżących przychodów
        uzyskiwanych od Kontrahentów.
    e) Prace były planowane i realizowane w oparciu o harmonogramy dostosowane do (...).
    Taki model pracy zapewniał terminową realizację celów projektowych i pełną kontrolę
    nad przebiegiem prac w odniesieniu do każdego stworzonego lub rozwiniętego
    programu komputerowego.
    4) W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzył, rozwijał oraz ulepszał Pan
    „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” proszę wyjaśnić:
      a) jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
      „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”?
      b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystywał/rozwijał/ulepszał Pan w ramach tej
      działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstały poszczególne
      innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają
      tworzone/rozwijane/ulepszane „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” od już
      istniejących?
      c) jakie produkty, usługi, procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności?
      d) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy?
      e) co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?
      f) co było efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji
      opisanych prac?
      g) w jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
    Odpowiedź:
    a) Przed rozpoczęciem każdego projektu Wnioskodawca dysponował ugruntowaną wiedzą
    i wieloletnim doświadczeniem w zakresie inżynierii oprogramowania, a w szczególności
    w obszarze (...). Zasoby te obejmowały:
    (...).
    b) W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca stale rozwijał i wykorzystywał
    wiedzę w następujących obszarach:
    (...)
    Innowacyjne rozwiązania powstawały przy użyciu najnowszych wersji (...). Nowe
    zastosowania i usprawnienia, które odróżniały tworzone oprogramowanie od
    istniejących, polegały m.in. na tworzeniu w pełni zautomatyzowanych, elastycznych i
    skalowalnych systemów, które były precyzyjnie dopasowane do potrzeb Kontrahenta, w
    przeciwieństwie do istniejących, często sztywnych i monolitycznych rozwiązań.
    c) Dotychczasowa działalność Wnioskodawcy koncentrowała się wyłącznie na świadczeniu
    wysokospecjalistycznych usług programistycznych, których efektem było tworzenie,
    rozwijanie i ulepszanie oprogramowania dla Kontrahentów. Wnioskodawca nie
    oferował gotowych produktów ani standardowych usług wdrożeniowych.
    d) Oferowane usługi i tworzone w ich ramach produkty (oprogramowanie) były oparte na
    zaawansowanej wiedzy technicznej i technologicznej z zakresu (...), w tym na
    rozwiązaniach opisanych w odpowiedzi na pytanie 2c.
    e) Odpowiedź na to pytanie została zawarta w punkcie 3c.
    f) Efektem działań było powstanie nowych, w pełni funkcjonalnych programów
    komputerowych lub ich istotnych części, które znajdowały konkretne, nowe
    zastosowanie w działalności Kontrahentów. Przykładowo:

    (...).
    g) Odpowiedź na to pytanie została zawarta w punkcie 3a. Przedsięwzięcia były
    realizowane w sposób metodyczny i uporządkowany, zgodnie z przyjętym
    harmonogramem i metodyką prowadzenia projektu ((...)), począwszy od analizy, przez
    projektowanie, implementację, testowanie, aż po wdrożenie.
    5) Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:
      Zarówno w przypadku tworzenia nowego Oprogramowania, jak i rozwijania
      istniejącego, efekty pracy Wnioskodawcy w każdym przypadku są odrębnymi
      utworami w rozumieniu art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych (zwanej dalej „ustawą o PAIPP”).
      należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
      przypadku rozwijania/ulepszania utworów – efekty Pana samodzielnej pracy były
      odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
      74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak. Należy przy tym podkreślić, że zakresem wniosku objęte są wyłącznie te
    efekty pracy (zarówno tworzone od podstaw, jak i stanowiące rozwinięcie/ulepszenie),
    które ze względu na swój twórczy charakter stanowiły odrębny program komputerowy
    (lub jego część stanowiącą samodzielny utwór), podlegający ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Nawet w przypadku rozwijania istniejącego programu, wkład twórczy Wnioskodawcy (np.
    stworzenie nowego modułu, napisanie nowej funkcjonalności, refaktoryzacja istniejącego
    kodu) prowadził do powstania nowego, oryginalnego dzieła, które samo w sobie stanowiło
    program komputerowy i było chronione prawem autorskim od momentu jego ustalenia.
    Nie były to jedynie drobne, nietwórcze modyfikacje.
    6) Co należy rozumieć przez „części Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Przez „części Oprogramowania” należy rozumieć stworzone przez
    Wnioskodawcę, wyodrębnione funkcjonalnie fragmenty kodu źródłowego, które mogą, ale
    nie muszą, stanowić samodzielnie działający program. Są to w szczególności:
    - Moduły: logicznie wyodrębnione części większego systemu, odpowiedzialne za realizację
    określonego zestawu funkcji (np. moduł uwierzytelniania, moduł płatności).
    - Biblioteki: zbiory funkcji i klas, które mogą być wielokrotnie wykorzystywane w różnych
    częściach aplikacji lub w różnych projektach.
    - komponenty: elementy interfejsu użytkownika (np. komponent siatki danych, komponent
    formularza) lub komponenty logiki biznesowej.
    - Mikrousługi: niewielkie, niezależne aplikacje, które realizują jedną, konkretną funkcję
    biznesową i komunikują się z innymi częściami systemu za pomocą (...).
    Wnioskodawca kwalifikuje jako odrębny utwór każdą z tak rozumianych „części
    Oprogramowania”, o ile stanowiła ona efekt jego indywidualnej pracy twórczej, nawet jeśli
    jej pełna funkcjonalność ujawniała się dopiero w połączeniu z innymi elementami
    systemu. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, m.in. w wyroku NSA z 7
    grudnia 2023 r. (II FSK 812/22), gdzie wskazano, że każda część programu
    komputerowego, o ile posiada indywidualny, twórczy charakter, stanowi samodzielnie
    program komputerowy podlegający ochronie.
    7) Czy w każdym przypadku „części Oprogramowania” – były odrębnymi programami
      komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak. Zgodnie z założeniem przyjętym we wniosku, wszystkie „części
    Oprogramowania” (zdefiniowane w odpowiedzi na pytanie nr 6), z których dochód
    Wnioskodawca zamierza opodatkować stawką 5%, były – ze względu na swój indywidualny

    i twórczy charakter – odrębnymi utworami w postaci programu komputerowego,
    podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Każdy moduł, biblioteka czy komponent objęty wnioskiem był rezultatem
    samodzielnego procesu projektowego i implementacyjnego, nosząc znamiona
    oryginalności niezbędne do objęcia go ochroną prawnoautorską.
    8) Czy przysługiwały wyłącznie Panu majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
      „Oprogramowań”/„części Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Tak, do momentu przeniesienia autorskich praw majątkowych na
    Kontrahenta, co następowało z chwilą ustalenia utworu lub z chwilą zapłaty
    wynagrodzenia (zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy), wyłącznie Wnioskodawcy
    przysługiwały pierwotne, autorskie prawa majątkowe do stworzonych przez niego
    programów komputerowych oraz ich części. Wnioskodawca był jedynym twórcą
    opisywanych utworów, w związku z czym nie występowała współwłasność tych praw. Z
    chwilą przeniesienia, całość tych praw przechodziła na Kontrahenta.
    9) Czy w przypadku, gdy rozwijał/ulepszał Pan „Oprogramowanie”/„części
      Oprogramowania”:
      a) był Pan właścicielem lub współwłaścicielem „Oprogramowania”/„części
      Oprogramowania”, które Pan rozwijał/ulepszał, jeżeli nie – to czy w stosunku do tego
      „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” posiadał Pan wyłączną licencję, tj.
      umowę, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z tego prawa?
      b) czy zmiany wprowadzane przez Pana do rozwijanego/ulepszanego
      „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” miały charakter rutynowych
      /okresowych zmian?
      c) czy Pana działania zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego
      „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”?
      d) w wyniku podjętych przez Pana czynności powstał odrębny od tego
      „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” utwór (nowe kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do „Oprogramowania”/
      „części Oprogramowania”) podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      - jeżeli tak - czy przenosił Pan całość autorskich praw majątkowych, otrzymując w
        zamian wynagrodzenie za sprzedaż tego prawa,
      - jeżeli nie – czy Pana wynagrodzenie było tylko wynagrodzeniem za efekty swoich
        prac badawczo-rozwojowych?
    Odpowiedź:
    a) Nie, w przypadkach, gdy Wnioskodawca rozwijał lub ulepszał istniejące
    oprogramowanie, nie był jego właścicielem, współwłaścicielem, ani nie posiadał do
    niego licencji wyłącznej. Dostęp do kodu źródłowego tego oprogramowania był mu
    udzielany przez Kontrahenta na podstawie umowy o współpracy, wyłącznie w celu
    realizacji zleconych prac rozwojowych.
    b) Nie. Należy podkreślić, że przedmiotem wniosku i prowadzonej ewidencji dla celów IP
    Box objęte są wyłącznie te działania, które miały charakter twórczy. Wszelkie
    potencjalne czynności, które mogłyby zostać uznane za rutynowe, okresowe lub
    nietwórcze (np. proste poprawki błędów, wsparcie techniczne niezwiązane z rozwojem,
    kosmetyczne modyfikacje) nie są przedmiotem wniosku i zostały jednoznacznie
    wyłączone z przychodów uwzględnianych w kalkulacji dochodu kwalifikowanego.

    c) Tak, wszystkie działania Wnioskodawcy w zakresie rozwijania i ulepszania
    oprogramowania zmierzały bezpośrednio do poprawy jego użyteczności (np. poprzez
    przeprojektowanie interfejsu użytkownika) lub funkcjonalności (np. poprzez dodanie
    nowych modułów, optymalizację algorytmów, zwiększenie wydajności i skalowalności).
    d) Tak, w wyniku podjętych czynności rozwojowych powstawał odrębny utwór (nowe
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej) w postaci nowej części oprogramowania
    (np. modułu, biblioteki) lub nowej wersji istniejącego oprogramowania, który podlegał
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Następnie Wnioskodawca przenosił całość autorskich praw majątkowych do tego nowo
    powstałego utworu na rzecz Kontrahenta, otrzymując w zamian wynagrodzenie za
    sprzedaż tego prawa, zgodnie z postanowieniami umowy.
  10) Czy w przypadku, gdy rozwijał/ulepszał Pan „Oprogramowanie”/„części
    Oprogramowania”, a w wyniku jego rozwoju/ulepszania nie powstało nowe prawo
    własności intelektualnej, to był Pan właścicielem, współwłaścicielem lub użytkownikiem
    tego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” na podstawie licencji wyłącznej?
    Odpowiedź: Działalność Wnioskodawcy objęta wnioskiem i kalkulacją IP Box z definicji
    dotyczy wyłącznie tych prac, których rezultatem było powstanie nowego, odrębnego
    utworu (kwalifikowanego prawa własności intelektualnej). Jeżeli w ramach świadczonych
    usług miały miejsce jakiekolwiek działania o charakterze nietwórczym lub takie, które nie
    prowadziły do powstania nowego kwalifikowanego IP, to wynagrodzenie za nie nie było i
    nie jest przez Wnioskodawcę zaliczane do dochodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej.
  11) W przypadku, gdy w zakresie rozwijania/ulepszania przez Pana „Oprogramowania”/
    „części Oprogramowania” już istniejącego, którego nie był Pan właścicielem
    /współwłaścicielem oraz nie przysługiwała Panu licencja wyłączna do korzystania z
    rozwijanego produktu, wniosek należy uzupełnić poprzez wskazanie:
    · na jakiej podstawie nastąpiło rozwinięcie/ulepszenie tego „Oprogramowania”/„części
      Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Rozwinięcie lub ulepszenie następowało na podstawie umowy o współpracy
    zawartej z Kontrahentem, która zlecała Wnioskodawcy wykonanie określonych prac
    rozwojowych w stosunku do oprogramowania, do którego Kontrahent posiadał prawa.
    · czy w wyniku tworzenia/rozwinięcia/ulepszenia „Oprogramowania”/„części
      Oprogramowania” tworzone były nowe kody, algorytmy w językach programowania i
      powstało nowe prawo własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Tak, w wyniku tych prac, co do zasady, tworzone były nowe kody źródłowe i
    /lub nowe algorytmy, które w swojej istocie stanowiły nowy, odrębny utwór (nowe prawo
    własności intelektualnej) w rozumieniu prawa autorskiego.
    · czy przysługiwały Panu prawa autorskie do modyfikacji „Oprogramowania”/„części
      Oprogramowania”, które podlegały ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4
      lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, do momentu przeniesienia praw na Kontrahenta, Wnioskodawcy jako
    twórcy przysługiwały pierwotne autorskie prawa majątkowe do stworzonych przez niego
    modyfikacji (ulepszeń, rozwinięć), które jako odrębne utwory podlegały ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    12) Czy w sytuacji, gdy „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” były wytwarzane w
      zespole, to efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Pana był program
      komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych, czy część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z

      innymi częściami – wytworzonymi przez inne osoby – stanowiła program
      komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę był, co do
    zasady, odrębny utwór w postaci części oprogramowania (np. modułu, komponentu,
    biblioteki), który ze względu na swój twórczy i indywidualny charakter sam w sobie
    stanowił program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Nawet jeśli dana część oprogramowania była przeznaczona do funkcjonowania w ramach
    większego systemu i łączyła się z częściami wytworzonymi przez inne osoby, to wkład
    twórczy Wnioskodawcy w jej powstanie był na tyle istotny, że sama ta część stanowiła
    odrębny, chroniony utwór. Nie była to sytuacja, w której dopiero połączenie nietwórczych
    fragmentów od różnych osób tworzyło dzieło – każda część stworzona przez
    Wnioskodawcę była od początku do końca jego indywidualnym dziełem.
    13) Czy w sytuacji, gdy w efekcie prac prowadzonych przez Pana powstała część
      oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi
      przez inne osoby – stanowiła program komputerowy podlegający ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to ww. osoby
      (współtwórcy, w tym Pan) przenosili razem (łącznie) na rzecz Kontrahenta (jako
      współwłaściciele) na podstawie odrębnej, wspólnie zawartej umowy prawo do
      stworzonego przez nich łącznie programu komputerowego podlegającego ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i Pan z tego tytułu
      otrzymał wynagrodzenie?
    Odpowiedź: Nie, taka sytuacja nie miała miejsca. Jak wyjaśniono w odpowiedzi na

## Pytanie

12, efektem pracy Wnioskodawcy, co do zasady, był odrębny utwór (część
    oprogramowania), do którego przysługiwały mu wyłączne autorskie prawa majątkowe.
    Wnioskodawca przenosił te prawa na rzecz Kontrahenta indywidualnie, na podstawie
    własnej umowy o współpracy. Nie zawierał on żadnych wspólnych umów z innymi
    osobami (współtwórcami) w celu łącznego przeniesienia praw do całości oprogramowania.
    Każdy z twórców zaangażowanych w projekt rozliczał się z Kontrahentem indywidualnie w
    zakresie stworzonych przez siebie, odrębnych utworów.
    14) Czy rezultatem Pana pracy była wskazana we wniosku „dokumentacja projektowa i
      techniczna” rozumiana jako instrukcje przeznaczone do komputera, które pozwalałyby
      przekształcić je do postaci kodu źródłowego?
    Odpowiedź: Rezultatem pracy Wnioskodawcy była zarówno „dokumentacja projektowa i
    techniczna”, jak i sam kod źródłowy. Należy rozróżnić, że nie każda dokumentacja
    techniczna stanowi „instrukcje przeznaczone do komputera”. W przypadku
    Wnioskodawcy, jedynie niewielka, wysoce specjalistyczna część dokumentacji (np.
    szczegółowe specyfikacje algorytmów, definicje w ramach (...)) mogłaby być tak
    interpretowana. Zasadniczo jednak, większość tworzonej dokumentacji stanowiła opis i
    zbiór wytycznych dla programistów lub użytkowników, a nie bezpośrednie instrukcje dla
    maszyny, które pozwalałyby na automatyczne przekształcenie ich do postaci kodu
    źródłowego. I właśnie ta specyficzna, wysoce specjalistyczna część dokumentacji,
    traktowana jako materiał przygotowawczy, jest wraz z kodem źródłowym przedmiotem
    zapytania w kontekście ulgi IP Box.
    15) Czy w ramach wytwarzania „dokumentacji projektowej i technicznej” przez Pana
      powstały instrukcje komend adresowych do komputera, czy zbiór zleceń dla
      informatyków realizujących kolejne etapy projektu?
    Odpowiedź: Jak wskazano w punkcie poprzednim, tworzona dokumentacja w
    przeważającej mierze stanowiła zbiór zleceń i wytycznych dla programistów,
    administratorów lub użytkowników. Elementy, które można by uznać za bezpośrednie
    „instrukcje komend adresowych do komputera” (np. (...)), stanowiły mniejszość. Zgodnie z

    przyjętym rozgraniczeniem, tylko te drugie – jako materiały przygotowawcze będące
    formą wyrażenia programu – są objęte zakresem niniejszego wniosku.
    16) Czy na Kontrahenta przenosił Pan:
      a) prawo autorskie do „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” łącznie z
        „dokumentacją projektową i techniczną”,
      b) tylko prawo autorskie do „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”,
      c) tylko „dokumentację projektową i techniczną”,
      d) tylko/także inne składowe – proszę o podanie co konkretnie?
    Odpowiedź: Zgodnie z zawartymi umowami, Wnioskodawca przenosił na Kontrahenta
    całość autorskich praw majątkowych do stworzonych utworów. Należy jednak podkreślić,
    że w ramach wynagrodzenia kalkulowanego dla celów IP Box, Wnioskodawca uwzględniał
    wyłącznie wynagrodzenie za przeniesienie prawa autorskiego do:
    - „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” (kodu źródłowego),
    - oraz tej części „dokumentacji projektowej i technicznej”, która stanowiła utwór chroniony
    w ramach art. 74 ustawy (tj. twórcze materiały przygotowawcze).
    Wynagrodzenie za pozostałą dokumentację (niebędącą kwalifikowanym IP), o ile
    występowało, nie było wliczane do przychodów z kwalifikowanego IP.
    17) Czy „dokumentacja projektowa i techniczna” tworzona przez Pana podlegała ochronie
      na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Należy doprecyzować, że ochrona prawnoautorska przyznana programowi
    komputerowemu na mocy art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    obejmuje również materiały przygotowawcze prowadzące do jego opracowania. Jednakże,
    aby dokumentacja była chroniona na równi z programem, musi mieć ona sama w sobie
    charakter twórczy i być na tyle szczegółowa, by de facto stanowić formę wyrażenia
    programu.
    Wnioskodawca w ramach swoich prac tworzył różne rodzaje dokumentacji, w tym ogólną
    dokumentację techniczną i wdrożeniową, jak i (w mniejszości) szczegółową dokumentację
    projektową.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca oświadcza, że przedmiotem wniosku i
    prowadzonej ewidencji dla celów IP Box jest wyłącznie ta część dokumentacji, która
    spełniała powyższe kryteria (tj. stanowiła twórcze, szczegółowe materiały
    przygotowawcze). Wszelka inna dokumentacja (np. instrukcje dla użytkownika, ogólne
    opisy techniczne, dokumentacja wdrożeniowa), która nie miała takiego charakteru, nie
    jest przedmiotem wniosku, a ewentualne wynagrodzenie z jej tytułu zostało wyłączone z
    przychodów uwzględnianych w kalkulacji dochodu kwalifikowanego.
    18) Jak należy rozumieć sformułowanie:
      Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
      Oprogramowania bądź części Oprogramowania jest każdorazowo określana na
      koniec okresu rozliczeniowego.
    które sugeruje cykliczność ustalania dochodów z poszczególnych „Oprogramowań”/
    „części Oprogramowania” w kontekście okoliczności, że przenosi Pan prawa do
    „Oprogramowań”/„części Oprogramowania” na Kontrahentów (a więc dokonuje
    jednorazowych czynności, po których prawa do poszczególnych „Oprogramowań”/„części
    Oprogramowania” nie są już Pana składnikiem majątku wykorzystywanym w działalności
    gospodarczej)?
    Odpowiedź: Sformułowanie to należy rozumieć w kontekście iteracyjnego i ciągłego
    charakteru prowadzonych prac programistycznych. Wnioskodawca pracuje w ramach
    okresów rozliczeniowych (np. miesięcznych), w trakcie których tworzy, rozwija i ulepsza

    wiele programów komputerowych lub ich części jednocześnie, w ramach różnych
    projektów.
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego następuje:
    1. Identyfikacja i ustalenie poszczególnych utworów (programów lub ich części), które
    zostały w tym okresie ukończone i przekazane Kontrahentowi.
    2. Określenie wartości wynagrodzenia przypadającego na przeniesienie autorskich praw
    majątkowych do każdego z tych konkretnych, ukończonych w danym okresie utworów.
    Jest to możliwe dzięki prowadzonej ewidencji czasu pracy, która pozwala na przypisanie
    nakładu pracy do poszczególnych projektów i zadań.
    Cykliczność odnosi się zatem do procesu rozliczania i fakturowania, który odbywa się
    regularnie (np. co miesiąc), a nie do wielokrotnego uzyskiwania dochodu z tego samego,
    raz sprzedanego prawa. Przeniesienie praw do danego, konkretnego utworu (programu
    lub jego części) jest czynnością jednorazową. Po przeniesieniu praw, dany utwór przestaje
    być składnikiem majątku Wnioskodawcy. Cyklicznie (co miesiąc) Wnioskodawca tworzy i
    sprzedaje nowe, odrębne utwory, uzyskując z tego tytułu kolejne, jednorazowe
    wynagrodzenia za sprzedaż poszczególnych praw.
    19) O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosił Pan koszty zakupu
      i utrzymania sprzętu oraz akcesoriów i materiałów? W treści wniosku posłużono się
      jedynie ich przykładowym wyliczeniem. Proszę o wskazanie, w formie katalogu
      zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
      O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosił Pan koszt
      materiałów eksploatacyjnych?
    Odpowiedź: Wskazane w tej kategorii wydatki, w formie katalogu zamkniętego, obejmują:
    - Sprzęt komputerowy: laptopy, komputery (...), monitory, telewizor (wykorzystywany jako
    monitor), smartfony, zasilacz awaryjny ((...)).
    - Podzespoły komputerowe: procesory ((...)), karty graficzne ((...)), płyty główne, pamięci
    RAM, dyski twarde ((...)), karty sieciowe, zasilacze, systemy chłodzenia, obudowy.
    - Urządzenia peryferyjne: klawiatury, myszy, podkładki pod mysz, drukarki/skanery
    (urządzenia wielofunkcyjne), kamery internetowe, głośniki komputerowe, słuchawki z
    mikrofonem.
    - Sprzęt sieciowy: routery, switche.
    - Akcesoria i okablowanie: zewnętrzne dyski twarde, switche/rozgałęziacze USB,
    pendrive'y, listwy przeciwprzepięciowe, zasilacze i ładowarki, kable, adaptery i
    przejściówki, etui i folie ochronne na telefon.
    - Materiały eksploatacyjne: tusze do drukarek, papier, sprężone powietrze, chemia do
    czyszczenia sprzętu komputerowego.
    Przez „koszt materiałów eksploatacyjnych” Wnioskodawca rozumie wydatki na tusze do
    drukarek oraz papier, które były zużywane w związku z prowadzoną działalnością, np. do
    drukowania dokumentacji projektowej lub faktur, a także dedykowane środki do
    konserwacji i czyszczenia sprzętu elektronicznego.
    20) Kosztów jakiego konkretnie oprogramowania komputerowego dotyczy Pana wniosek?
      W treści wniosku posłużono się jedynie ich przykładowym wyliczeniem.
    Odpowiedź: Odpowiadając na pytanie, w formie katalogu zamkniętego, jedynym
    ponoszonym bezpośrednio przez Wnioskodawcę kosztem z tytułu oprogramowania
    komputerowego w okresie objętym wnioskiem (lata 2019-2021) i będącym przedmiotem
    wniosku był koszt licencji (...).
    Należy dodać, że w ramach realizacji zleceń Wnioskodawca korzystał również z
    oprogramowania specjalistycznego (np. środowisk programistycznych, dostępu do

    platform chmurowych) udostępnianego przez Kontrahentów. Jako, że Wnioskodawca nie
    ponosił kosztów tych licencji, nie były one uwzględniane w jego kosztach uzyskania
    przychodu ani w kalkulacji wskaźnika nexus.
    21) O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosił Pan koszt usług
      telekomunikacyjnych? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich
      wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
    Odpowiedź: Wydatki na usługi telekomunikacyjne, w formie katalogu zamkniętego,
    obejmują:
    - Abonament za dostęp do Internetu: opłaty za stacjonarny, szerokopasmowy dostęp do
    Internetu w miejscu prowadzenia działalności.
    - Abonament telefoniczny: opłaty za usługi telefonii komórkowej, w tym rozmowy i
    transmisję danych, wykorzystywane do komunikacji z Kontrahentami i w ramach prac
    rozwojowych.
    22) O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniach nr 4 i 5? Czy
      stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Odpowiedź: Tak, przez „odpowiednią metodykę alokacji” Wnioskodawca rozumie przede
    wszystkim klucz przychodowy. Wnioskodawca wyjaśnia, że w przypadku kosztów, których
    nie można bezpośrednio i jednoznacznie przypisać do przychodów z konkretnego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej(koszty wspólne), stosuje klucz alokacji
    oparty na proporcji przychodów.
    Metodyka ta jest zgodna z zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, która stanowi, że jeżeli koszty uzyskania przychodów są
    wspólne dla przychodów, z których część jest opodatkowana w sposób szczególny, a część
    na zasadach ogólnych, a nie jest możliwe ustalenie, w jakiej części dotyczą one
    poszczególnych przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają
    przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Wnioskodawca stosuje tę zasadę
    analogicznie do alokacji kosztów wspólnych pomiędzy przychody z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej a pozostałe przychody z działalności gospodarczej.
    23) Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
      podziału kosztów wskazany w pytaniach nr 4 i 5) była stosowana wyłącznie w
      przypadku, gdy z obiektywnych przesłanek wynikło, że właściwe przypisanie
      określonej kategorii kosztu (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych) z konkretnym przychodem z danego
      kwalifikowanego IP nie było możliwe w danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy
      wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych IP i nie było możliwości zastosowania
      właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać
      adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu służącego wyliczeniu
      wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić
      jednoznacznej odpowiedzi.
    Odpowiedź: Tak.
    Pytania
    1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
    programów komputerowych (oprogramowania lub jego istotnych części) stanowi prace
    rozwojowe, o których mowa jest w art. 5a ust. 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym czy stanowi działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 oraz art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy prawa autorskie do programów komputerowych (oprogramowania lub jego
    istotnych części) tworzonych przez Wnioskodawcę – w tym współtworzonych w ramach

    współpracy z zespołem po stronie Kontrahenta – w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania lub jego istotnych części) przez Wnioskodawcę w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?
    4. Czy wydatki na:
      - sprzęt komputerowy i akcesoria;
      - oprogramowanie komputerowe;
      - usługi hostingowe i domeny;
      - usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
      - składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
      - usługi księgowe,
    które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu
    odpowiedniej metodyki alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy
    o PIT?
    5. Czy wydatki na:
      - sprzęt komputerowy i akcesoria;
      - oprogramowanie komputerowe;
      - usługi hostingowe i domeny;
      - usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
      - składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
      - usługi księgowe,
    które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu
    odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby
    wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    6. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym oraz
    stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki
    opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2019,
    2020 i 2021?
    7. Czy Wnioskodawca ma prawo rozliczyć preferencję IP Box wstecz za lata 2019, 2020 i
    2021 – poprzez wykazanie jej w zeznaniach rocznych za te lata lub poprzez złożenie ich
    korekt – w oparciu o prowadzoną od 1 stycznia 2019 r. odrębną ewidencję, o której
    mowa w art. 30cb ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1

    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako:
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną
    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Badaniami naukowymi są więc:
    - badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – rozumiane jako prace empiryczne lub
    teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o
    podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
    zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – rozumiane jako prace mające na celu
    zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych
    produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT przez prace rozwojowe rozumie się działalność
    obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech
    dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego Oprogramowania
    tworzonego przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc się do interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-
    1.4011.318.2019.3.MG i stanowiska Wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione i
    zaaprobowane przez Organ podatkowy działalność badawczo-rozwojowa powinna:
    obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być
    podejmowana w sposób systematyczny oraz być podejmowana w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Oprócz tego w Objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP Box – w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do
    kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia
    dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i
    rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing.
    Paris/GUS, Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl).
    Według podręcznika działalność badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza,
    nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Działalność
    podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu programu komputerowego w
    odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe Kontrahentów. Działania te stanowią prace
    rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw. Polegają one bowiem na
    wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych,
    języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i
    ulepszonych rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:

    - nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie lub części
    Oprogramowania w zależności od potrzeb Kontrahentów, z którym współpracuje, a
    dany Kontrahent ma na celu zwiększenie innowacyjności istniejących/zastanych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb;
    - nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
    Wnioskodawcy wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony,
    natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych),
    pomimo korzystania z istniejących metod informatycznych i języków
    programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub
    znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    - metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
    zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
    udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem;
    - możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
    wykonywanej przez niego działalności na rzecz Kontrahentów jest przeniesienie
    autorskich praw majątkowych z Oprogramowania lub części Oprogramowania na
    Kontrahenta co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, można stwierdzić, że tworzenie
    przez niego programów komputerowych spełnia kryteria działalności badawczo-
    rozwojowej zawarte w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.
    Ponadto, Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że ustawa o PIT odsyła bezpośrednio do
    przepisów ustaw pozapodatkowych, natomiast zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą
    sądów administracyjnych, Organ jest zobowiązany do tego, aby się do nich
    ustosunkować.
    Jak wskazuje wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., o sygn. I GSK 789/14, „pojęcia »
    przepisów prawa podatkowego«, o którym mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej
    nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie,
    lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na
    opodatkowanie”.
    W podobnym kontekście wypowiedziały się sądy administracyjne w innych
    orzeczeniach, m.in. NSA w wyroku z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. II FSK 2524/12
    stwierdził, że: „Trzeba również zauważyć, że mimo, iż instytucja indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego odnosi się głównie do regulacji z zakresu
    prawa daninowego, jakim jest prawo podatkowe, to nie można jednak tracić z pola
    widzenia, że prawo podatkowe określa konsekwencje prawnopodatkowe w związku ze
    zdarzeniami regulowanymi przez inne dziedziny prawa. Nie funkcjonuje ono w
    oderwaniu od innych gałęzi prawa, zwłaszcza tych, które normują stosunki społeczne
    zaistniałe pomiędzy podmiotami cywilnymi, głównie zaś pomiędzy podmiotami
    gospodarczymi. Prawo podatkowe jest zatem ściśle związane z obrotem prawnym, w
    tym gospodarczym, bez zaistnienia którego, nie powstałyby stosunki
    podatkowoprawne. Podczas interpretacji przepisów prawa podatkowego nie można
    zatem nie uwzględnić regulacji prawnych, które normują stosunki z zakresu obrotu
    gospodarczego. Ograniczenie interpretacji przepisów prawa podatkowego wyłącznie do
    sfery podatkowej – narusza przepisy regulujące wydawanie indywidualnych
    interpretacji przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2009 r., I FsK
    1871/07)”.
    Podobnie wskazał WSA z Poznania w wyroku z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. I SA/Po 795
    /18, argumentując, że „trzeba w tym miejscu szczególnie podkreślić, że pojęcia »
    przepisy prawa podatkowego«, o którym mowa w art. 14b § 1 O.p., nie można

    ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi
    o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie
    (por. wyrok NSA z 7 kwietnia 2016 r., I GSK 789/14).
    Zgodnie zatem z utrwalonymi już w orzecznictwie poglądami, które tu Sąd w pełni
    podziela, organy podatkowe, dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego,
    zobowiązane są do posiłkowania się przepisami z innych dziedzin prawa dla
    wyjaśnienia znaczenia występujących w przepisach ustaw podatkowych pojęć i
    instytucji z tych innych dziedzin prawa (zob. np. wyroki: NSA z dnia 4 listopada 2011 r.
    sygn. akt II FSK 1019/09, z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II FSK 2524/12, i z dnia 20
    sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2108/12). Wynika to stąd, że przepisy prawa
    podatkowego jakkolwiek stanowią autonomiczną dziedzinę prawa, to jednak nie są
    całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu
    prawnego, a wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część
    jednego porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.
    Zgodnie z powyższym, Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez
    niego działalność dotyczy prac rozwojowych, a w konsekwencji czy może zostać uznana
    za badawczo-rozwojową oraz może oczekiwać wydania w tym zakresie interpretacji
    indywidualnej. Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art. 26e ust. 1 ustawy
    PIT pojęciem „działalności badawczo-rozwojowej”, zaś na gruncie wskazanego aktu, nie
    zdefiniował go samodzielnie, a jedynie odwołał się do definicji zawartej w ustawie
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, to organ podatkowy jest zobowiązany do oceny,
    czy działalność Wnioskodawcy spełnia te kryteria.
    Ad 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym
    opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z
    praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga również, aby spełnione zostały dwa kryteria:
    - przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    - prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska.
    Należy uznać, że Oprogramowanie lub część Oprogramowania, stanowi przedmiot
    ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy
    komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich
    wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Zgodnie
    z Polską Normą PN-ISO/IEC 2382-1:1996-1.05.01 program komputerowy to jednostka
    syntaktyczna zgodna z zasadami konkretnego języka programowania, składająca się z
    deklaracji i instrukcji lub rozkazów potrzebnych do rozwiązania funkcji, zadania lub
    problemu (M. Szmit, Wybrane zagadnienia opiniowania sądowo-informatycznego,
    Warszawa 2014, s. 178). Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być
    poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one
    same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy
    programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr.
    TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpećnostni softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816).

    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-
    alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.),
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art.
    74).
    Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny/zdarzenie
    przyszłe można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest
    Oprogramowanie jak i części Oprogramowania, wytwarzane przez Wnioskodawcę w
    ramach zawartej umowy współpracy pomiędzy nim a danym Kontrahentem. Zdaniem
    Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez
    niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a
    jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez
    niego działalności badawczo-rozwojowej, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Ad 3.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    - z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych dotyczących kwalifikowanego
    IP;
    - ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    - z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    - z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
    uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w zamian za wykonane
    usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie. Należność ta obejmuje
    honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do
    wytworzonego Oprogramowania bądź części Oprogramowania, należy zakwalifikować
    jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. Kwalifikacja ta jest prawidłowa niezależnie od
    umownego momentu przeniesienia praw. Zarówno model, w którym prawa przechodzą
    z chwilą stworzenia utworu, jak i model, w którym przejście praw uwarunkowane jest
    zapłatą wynagrodzenia, prowadzą do definitywnego przeniesienia własności do prawa
    intelektualnego, co wyczerpuje znamiona „sprzedaży” w rozumieniu ustawy.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    - przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    - należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;

    - podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Według Wnioskodawcy zostały spełnione wszystkie trzy przesłanki uznania, ponieważ
    wytwarza, rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci
    praw autorskich do programu komputerowego, co zostało wykazane w zakresie pytania
    nr 2.
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochód (strata) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z
    pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    - z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    - ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    - z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
    produktu lub usługi;
    - z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
    postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Natomiast art. 9 ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli
    przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f
    nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Zastosowanie cedułowości (teorii źródeł) wiąże się z konsekwencjami, zwłaszcza w
    zakresie możliwości stosowania specjalnych stawek opodatkowania lub kosztów
    normatywnych.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w przeważającym zakresie
    obejmuje tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są
    następnie przenoszone w ramach realizacji zawartej umowy współpracy na
    określonego Kontrahenta.
    Wnioskodawca za wykonane usługi otrzymuje ustalone wynagrodzenie, obejmujące
    również należność za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    Zważając na to, że działania Wnioskodawcy zorientowane są na działalność badawczo-
    rozwojową, Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    - sprzęt komputerowy i akcesoria;
    - oprogramowanie komputerowe;
    - usługi hostingowe i domeny;
    - usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
    - składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
    - usługi księgowe.
    Ww. wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22
    w zw. z art. 23 ustawy o PIT, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie
    albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę
    pozarolniczej działalności gospodarczej.

    W przypadku braku możliwości bezpośredniego przypisania danego kosztu do
    przychodów ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca alokuje takie koszty pośrednie
    przy użyciu klucza przychodowego, tj. w proporcji przychodów ze zbycia
    Oprogramowania (KPWI) do przychodów ogółem w danym okresie rozliczeniowym.
    Jeżeli dany koszt nie mógł zostać przypisany do działalności badawczo-rozwojowej ani
    bezpośrednio, ani przy użyciu klucza alokacji, Wnioskodawca nie uwzględniał go w
    kalkulacji dochodu z kwalifikowanego IP. Takie ostrożnościowe podejście zapewnia
    rzetelne i precyzyjne ustalenie podstawy opodatkowania.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, w tym przypisane
    według odpowiedniej metodyki, należy uznać za koszty prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej, a tym samym za koszty uzyskania
    przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust.
    7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT.
    Ad 5.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    ((a+b)*1,3)/(a+b+c+d)
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
    na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu
    niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta.
    Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje
    również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową,
    Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    - sprzęt komputerowy i akcesoria;
    - oprogramowanie komputerowe;

    - usługi hostingowe i domeny;
    - usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
    - składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
    - usługi księgowe.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu
    art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez
    Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej należy kwalifikować do wskaźnika Nexus w następujący
    sposób:
    Do kosztów, o których mowa w lit. „a” wzoru (koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową), przy
    zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy zaliczyć:
    - sprzęt komputerowy i akcesoria;
    - oprogramowanie komputerowe (w analizowanym stanie faktycznym, zgodnie z opisem
    w sekcji 6, są to wyłącznie koszty narzędzi deweloperskich i systemów niezbędnych
    do pracy);
    - usługi hostingowe i domeny;
    - usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
    - składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
    - usługi księgowe.
    Wnioskodawca podkreśla, że kwalifikacja składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz
    Pracy oraz kosztów usług księgowych jako kosztów działalności B+R ujmowanych w
    literze „a” wskaźnika Nexus jest zgodna z ugruntowaną i jednolitą linią interpretacyjną
    organów podatkowych, potwierdzoną w licznych interpretacjach indywidualnych
    wydawanych w ostatnich latach.
    Do kosztów, o których mowa w lit. „d” wzoru (nabycie przez podatnika kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej), potencjalnie mogłyby kwalifikować się niektóre licencje
    na oprogramowanie. Jednakże, w stanie faktycznym za lata 2019-2021 Wnioskodawca
    nie ponosił tego typu kosztów, zatem wartość dla lit. „d” wynosi 0.
    Ad 6.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT: „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy
    o PIT;
    - wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    - uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    - określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
    pomocą wskaźnika Nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;

    - prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.
    W przedmiotowym przypadku Wnioskodawca:
    - prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której realizowana jest działalność
    badawczo-rozwojowa w rozumieniu ustawy o PIT;
    - w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowane
    prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania;
    - programy komputerowe sprzedaje na rzecz Kontrahentów, z tytułu czego
    Wnioskodawca uzyskuje przychody;
    - dokonuje odpowiedniej alokacji kosztów do przychodów z danego programu
    komputerowego, przez co określa dochód ze sprzedaży określonego
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania, w tym jest w stanie obliczyć wartość
    Nexus dla każdego z nich;
    - wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5%, wynika z
    odrębnie prowadzonej Ewidencji.
    W związku z powyższym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania
    5% stawki podatku dochodowego.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach Organów
    podatkowych.
    Ad 7.
    Zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT, preferencja IP Box jest rozliczana w zeznaniu rocznym
    poprzez zastosowanie 5% stawki do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej. Z kolei na podstawie art. 81 § 1 i n. Ordynacji podatkowej
    podatnik ma prawo skorygować uprzednio złożone zeznanie roczne.
    Wnioskodawca jest świadomy, że rozliczenie ulgi IP Box za lata przeszłe wiąże się z
    koniecznością przedstawienia wiarygodnych dowodów na spełnienie wszystkich
    warunków w tamtym okresie. Prawo do ulgi za lata 2019-2021 jest w pełni
    udokumentowane na podstawie następujących, kompletnych i spójnych dowodów:
    1. Prowadzonej na bieżąco od 1 stycznia 2019 r. ewidencji IP Box.
    2. Umów o współpracy z kontrahentami.
    3. Faktur sprzedażowych i kosztowych oraz powiązanych z nimi wyciągów bankowych.
    4. Historii projektów i zadań oraz raportów czasu pracy z systemów do zarządzania
    projektami (np. (...)).
    Wnioskodawca prowadzi od 1 stycznia 2019 r. odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencję (pozaksięgową), o której mowa w art. 30cb ustawy
    o PIT, w sposób pozwalający na ustalenie przychodów, kosztów i dochodu/straty
    przypadających na każde kwalifikowane IP oraz na obliczenie wskaźnika Nexus. Spełnia
    także pozostałe warunki stosowania IP Box (prowadzenie B+R, wytwarzanie
    kwalifikowanych IP, uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych IP).

    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do rozliczenia preferencji
    IP Box wstecz za lata 2019, 2020 i 2021 – poprzez wykazanie tej preferencji w
    zeznaniach rocznych za te lata lub poprzez złożenie ich korekt – w oparciu o
    prowadzoną odrębną ewidencję i przy spełnieniu ustawowych przesłanek.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
        spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2021 r. poz. 478 i 619),

      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku wynika, że
    prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 2 listopada 2015 r., której
    przeważającym przedmiotem działalności jest działalność związana z oprogramowaniem.
    W okresie objętym wnioskiem (lata 2019-2021) w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, tworzył, rozwijał i ulepszał Pan szereg specjalistycznych programów
    komputerowych oraz ich części:
    (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów komputerowych opisanych we wniosku oraz uzupełnieniu).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której

    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń. Pana proces twórczy ma charakter systematyczny i metodyczny i nie
    polega jedynie na pisaniu kodu według gotowej specyfikacji, ale na aktywnym
    poszukiwaniu rozwiązań dla problemów, dla których nie istnieją gotowe, standardowe
    odpowiedzi. Przykładowo, w ramach jednego z projektów, stanął Pan przed wyzwaniem
    stworzenia (...). Proces ten był prowadzony w sposób metodyczny, z wykorzystaniem
    prototypowania i testów wydajnościowych (systematyczność i przenoszalność). Taki
    charakter prac, gdzie początkowy rezultat i sposób jego osiągnięcia nie są w pełni znane,
    jest immanentną cechą Pana działalności. Oryginalność tworzonych lub rozwijanych
    programów komputerowych przejawia się przede wszystkim w ich autorskim i
    dedykowanym charakterze. Są to rozwiązania tworzone w odpowiedzi na unikalne
    wyzwania i potrzeby biznesowe Kontrahenta, stanowiąc fundament dla jego
    wewnętrznych procesów lub będąc kluczowym elementem produktów i usług
    oferowanych jego klientom. Innowacyjność tych rozwiązań polega na wykorzystaniu
    nowoczesnych technologii do rozwiązywania złożonych problemów oraz tworzenia
    funkcjonalności, które nie były dotychczas dostępne dla Kontrahenta lub na rynku w danej
    formie. Pana celem jest nie tylko dostarczenie nowej funkcjonalności, ale również realne
    usprawnienie działalności Kontrahenta, np. poprzez automatyzację procesów,
    optymalizację istniejących systemów czy budowę nowych przewag konkurencyjnych.
    Wskazuje to jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza
    zastosowanie gotowego oprogramowania dostępnego na rynku. Cechuje je to, że zawsze
    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są to
    jedynie „techniczne”, a „twórcze” realizacje projektów. Nie posiada Pan stałego
    asortymentu produktów i każdorazowo tworzy nowy program komputerowy na potrzeby
    wymagań biznesowych Kontrahenta. Każdy projekt wymagał stworzenia unikalnego kodu,
    architektury i konfiguracji, co podkreśla jego niepowtarzalny i twórczy charakter,
    wykluczający działania o charakterze rutynowym. Wytwarzane przez Pana
    Oprogramowanie lub jego istotne części opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie architektury, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Efektem podejmowanych działań są nowe programy
    komputerowe lub ich istotne moduły/funkcjonalności spełniające uzgodnione wymagania
    biznesowe Kontrahenta. Rezultaty te nie stanowią jedynie technicznej realizacji
    szczegółowo narzuconych projektów – każdorazowo mają charakter twórczy,
    indywidualny i oryginalny, a ich powstanie wymaga doboru koncepcji, technologii i
    rozwiązań programistycznych adekwatnych do danego problemu. Stoi Pan na stanowisku,
    że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze
    w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na
    rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w
    ramach działalności prowadzonej przez Pana nie miały miejsca. Wskazał Pan, że w
    doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona

    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie bądź części
    Oprogramowania stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Pana twórczą
    działalność odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z
    dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP Box). W uzupełnieniu wniosku,
    stwierdził Pan, że twórczy charakter Pana działalności przejawiał się w każdym przypadku
    w kreowaniu nowych, nieistniejących wcześniej rozwiązań informatycznych o
    indywidualnym charakterze. Pana praca nie polegała na mechanicznym odtwarzaniu
    istniejących schematów, lecz na aktywnym rozwiązywaniu unikalnych problemów
    technicznych i biznesowych, dla których nie istniały gotowe, standardowe odpowiedzi.
    Każdy projekt wymagał indywidualnej analizy, doboru technologii, zaprojektowania
    autorskiej architektury oraz implementacji unikalnego kodu źródłowego. Nowatorstwo i
    odmienność tworzonych rozwiązań wynikały nie tyle z samego faktu użycia konkretnej
    technologii, co ze sposobu jej wykorzystania i łączenia w nowe, unikalne całości. Bazując
    na swojej wiedzy i doświadczeniu, stosował Pan (...) w niestandardowy, autorski sposób,
    aby osiągnąć cele nieosiągalne przy użyciu istniejących u niego wcześniej rozwiązań.
    Przykładowo (...). Pana działania nie polegały na usprawnianiu oprogramowania
    wytworzonego wcześniej w Pana własnej praktyce gospodarczej, lecz na tworzeniu
    nowych programów dla Kontrahentów lub rozwijaniu oprogramowania należącego do
    Kontrahentów. W tym drugim przypadku, działania zmierzające do usprawnienia
    obejmowały m.in.: (...). Oprogramowanie było wytwarzane i rozwijane głównie w oparciu o
    technologie (...), w tym: (...). Tworzenie, rozwijanie i ulepszanie dotyczyło budowy nowych
    aplikacji od podstaw, rozbudowy istniejących systemów o nowe moduły i funkcjonalności,
    a także automatyzacji procesów biznesowych i administracyjnych. Każdy projekt wiązał się
    z zastosowaniem nowych dla Pana koncepcji i rozwiązań, takich jak np.(...). Każde
    wytworzone lub rozwinięte oprogramowanie było unikalne i różniło się od rozwiązań
    funkcjonujących wcześniej w Pana praktyce, ponieważ: było tworzone na indywidualne
    zamówienie: każdy projekt odpowiadał na specyficzne, często unikalne, potrzeby i
    wymagania konkretnego Kontrahenta, które nie mogły być zaspokojone przez istniejące,
    gotowe rozwiązania, rozwiązywało nowe problemy: podejmował się Pan zadań, które
    stanowiły nowe wyzwania badawcze i wymagały opracowania nowatorskich algorytmów,
    architektur i koncepcji, wykorzystywało nowe kombinacje technologii: każdy projekt był
    okazją do zastosowania nowych narzędzi, bibliotek, wzorców projektowych lub
    architektonicznych, które nie były wcześniej stosowane przez Pana w danym kontekście.
    Różnice wynikały z autorskiego i nowatorskiego sposobu łączenia i wykorzystywania
    technologii takich jak (...) do tworzenia dedykowanych, „szytych na miarę” rozwiązań, które
    znacząco wykraczały poza standardowe, wcześniej stosowane przez Pana schematy.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania
    wymienionych programów komputerowych lub ich części miała twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,

    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan we wniosku, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje
    Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Kontrahentów,
    prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań (zwanych dalej:
    Oprogramowaniem). Pana działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i
    systematyczny, tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klientów. W pierwszej kolejności dokonuje Pan analizy biznesowej
    celów stawianych przed programem oraz analizy istniejących na rynku, gotowych
    rozwiązań. Analiza obejmuje zarówno możliwość zaadaptowania gotowych usług i
    programów, jak i konieczność rozwoju własnych. Decyzje o stworzeniu własnych
    rozwiązań podejmowane są wyłącznie, jeśli analizy wykażą, że jest to optymalny sposób
    na osiągnięcie celów biznesowych lub przewagi konkurencyjnej, a istniejące rozwiązania
    nie spełniają kluczowych potrzeb Kontrahenta. W dalszej kolejności następują etapy
    prototypowania, weryfikacji założeń, a następnie iteracyjne rozwijanie programu w pętli
    informacji zwrotnej. Każdy projekt jest zatem nowym wyzwaniem badawczym. Działania te
    prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego. Proces twórczy ma charakter systematyczny i metodyczny i
    obejmuje następujące, cyklicznie powtarzane etapy: planowanie, analiza i projektowanie:
    szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb Kontrahenta, zapoznanie się ze specyfiką
    jego branży, zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań oraz dobór odpowiednich
    technologii; prace koncepcyjne i eksperymentalne: opracowywanie nowych koncepcji,
    badanie hipotez i tworzenie rozwiązań wstępnych (prototypów) w celu weryfikacji założeń
    i identyfikacji potencjalnych ryzyk; implementacja (wytwarzanie Oprogramowania): pisanie
    kodu źródłowego, tworzenie nowych funkcjonalności, modułów i komponentów
    Oprogramowania zgodnie z zaprojektowaną architekturą; weryfikacja i testowanie:
    przeprowadzanie testów jednostkowych, integracyjnych i akceptacyjnych w celu
    zapewnienia poprawności działania Oprogramowania: wdrożenie i utrzymanie: wsparcie
    Kontrahenta w procesie wdrożenia Oprogramowania oraz jego dalszy rozwój i
    optymalizacja. Realizuje prace z wykorzystaniem praktyk inżynierii oprogramowania (m.in.
    (...)), co dodatkowo potwierdza systematyczny, metodyczny i odtwarzalny charakter
    prowadzonych prac B+R. Stoi Pan na stanowisku, że w ramach działalności gospodarczej
    prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana
    działalność była prowadzona w sposób wysoce uporządkowany, zaplanowany i
    metodyczny. Każdy projekt realizowany był według określonego systemu pracy, który
    obejmował następujące etapy:
    - Faza analizy i planowania: na tym etapie, w ścisłej współpracy z Kontrahentem,
    analizował Pan wymagania biznesowe i techniczne. Opracowywany był wstępny
    harmonogram prac, definiowano cele (tzw. kamienie milowe) oraz dobierano
    odpowiednie technologie.

    - Faza projektowania: tworzenie architektury rozwiązania, projektowanie struktur danych,
    interfejsów oraz logiki działania poszczególnych komponentów.
    - Faza implementacji (kodowania): pisanie kodu źródłowego zgodnie z przyjętymi
    założeniami projektowymi i standardami kodowania.
    - Faza testowania: weryfikacja poprawności działania stworzonego oprogramowania
    poprzez testy.
    - Faza wdrożenia i utrzymania: instalacja oprogramowania w środowisku docelowym oraz
    wsparcie po wdrożeniu.
    Prace były prowadzone w oparciu o (...), co zapewniało iteracyjne dostarczanie wartości i
    regularną weryfikację postępów w odniesieniu do założonych celów. Systematyczność
    Pana działalności przejawiała się w kilku aspektach:
    - Ciągłość: działalność była prowadzona w sposób ciągły i nieprzerwany przez cały okres
    objęty wnioskiem, w ramach stałej współpracy z Kontrahentami.
    - Regularność: prace programistyczne były wykonywane regularnie, w ustalonych cyklach
    (np. dwutygodniowych sprintach), co zapewniało stały postęp i przewidywalność
    procesu wytwórczego.
    - Metodyczność: każde zadanie było realizowane według powtarzalnego, opisanego
    powyżej schematu (analiza, projekt, implementacja, testy), co zapewniało wysoką jakość
    i spójność dostarczanych rozwiązań.
    - Uporządkowanie: wszystkie prace, kod źródłowy oraz dokumentacja były zarządzane
    przy użyciu profesjonalnych narzędzi, takich jak (...), co zapewniało pełną historię i
    audytowalność procesu.
    Na początku każdego projektu lub jego etapu, w porozumieniu z Kontrahentem, stawiane
    były konkretne cele biznesowe i techniczne. Źródłem finansowania wszystkich
    zaplanowanych prac było wyłącznie wynagrodzenie otrzymywane od Kontrahentów w
    ramach zawartych umów o współpracy (B2B). Nie korzystał Pan z żadnych zewnętrznych
    dotacji, subwencji ani pożyczek na finansowanie działalności badawczo-rozwojowej. We
    wszystkich realizowanych projektach postawione cele zostały osiągnięte. Opracowane
    rozwiązania zostały wdrożone i z powodzeniem rozwiązywały zidentyfikowane problemy
    biznesowe i techniczne Kontrahentów. Wszystkie prace programistyczne i projektowe były
    wykonywane wyłącznie i osobiście przez Pana. W swojej pracy wykorzystywał Pan zarówno
    własny sprzęt komputerowy (np. monitory, akcesoria), jak i, w niektórych projektach,
    sprzęt (np. laptop) udostępniony przez Kontrahenta, co było podyktowane wymogami
    bezpieczeństwa danego projektu i polityką dostępu do wewnętrznych systemów klienta.
    Koszty związane z udostępnionym sprzętem ponosił Kontrahent. Działalność była
    finansowana w całości z bieżących przychodów uzyskiwanych od Kontrahentów. Prace
    były planowane i realizowane w oparciu o harmonogramy dostosowane do (...). Taki
    model pracy zapewniał terminową realizację celów projektowych i pełną kontrolę nad
    przebiegiem prac w odniesieniu do każdego stworzonego lub rozwiniętego programu
    komputerowego.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych lub ich części jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i

    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan wieloletnie doświadczenie oraz wysokie
    kwalifikacje (wykształcenie wyższe kierunkowe w dziedzinie informatyki), pozwalające na
    prowadzenie zaawansowanych prac badawczo-rozwojowych. Pana działania zmierzają do
    zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, opierając się na specjalistycznej wiedzy i
    wieloletnim doświadczeniu (...), realizuje Pan zaawansowane zlecenia programistyczne.
    Pana prace koncentrują się na projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu dedykowanych
    rozwiązań biznesowych dla platform takich jak (...). Działania te mają na celu nie tylko
    tworzenie nowych funkcjonalności, ale również strategiczną transformację cyfrową
    procesów biznesowych Kontrahentów poprzez automatyzację, integrację i optymalizację.
    W ramach powyższych prac wykorzystuje Pan nowoczesne i zaawansowane technologie,
    głównie (...). Każdy projekt wymagał stworzenia unikalnego kodu, architektury i
    konfiguracji, co podkreśla jego niepowtarzalny i twórczy charakter, wykluczający działania
    o charakterze rutynowym. Wobec czego w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje Pan nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    W uzupełnieniu wniosku wyjaśnił Pan, że przed rozpoczęciem każdego projektu
    dysponował Pan ugruntowaną wiedzą i wieloletnim doświadczeniem w zakresie inżynierii
    oprogramowania, a w szczególności w obszarze (...). Zasoby te obejmowały:
    (...).
    W ramach prowadzonej działalności stale rozwijał i wykorzystywał Pan wiedzę w
    następujących obszarach:
    (...).
    Innowacyjne rozwiązania powstawały przy użyciu najnowszych wersji (...). Nowe
    zastosowania i usprawnienia, które odróżniały tworzone oprogramowanie od istniejących,
    polegały m.in. na tworzeniu w pełni zautomatyzowanych, elastycznych i skalowalnych
    systemów, które były precyzyjnie dopasowane do potrzeb Kontrahenta, w przeciwieństwie
    do istniejących, często sztywnych i monolitycznych rozwiązań. Dotychczasowa Pana
    działalność koncentrowała się wyłącznie na świadczeniu wysokospecjalistycznych usług
    programistycznych, których efektem było tworzenie, rozwijanie i ulepszanie
    oprogramowania dla Kontrahentów. Nie oferował Pan gotowych produktów ani
    standardowych usług wdrożeniowych. Oferowane usługi i tworzone w ich ramach
    produkty (oprogramowanie) były oparte na zaawansowanej wiedzy technicznej i
    technologicznej z zakresu (...), w tym na rozwiązaniach opisanych powyżej. Efektem
    działań było powstanie nowych, w pełni funkcjonalnych programów komputerowych lub
    ich istotnych części, które znajdowały konkretne, nowe zastosowanie w działalności
    Kontrahentów. Przedsięwzięcia były realizowane w sposób metodyczny i uporządkowany,
    zgodnie z przyjętym harmonogramem i metodyką prowadzenia projektu (np. (...)),
    począwszy od analizy, przez projektowanie, implementację, testowanie, aż po wdrożenie.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystywał Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku, podejmuje Pan działalność
    twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej

    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Pana proces twórczy ma charakter systematyczny i metodyczny i
    nie polega jedynie na pisaniu kodu według gotowej specyfikacji, ale na aktywnym
    poszukiwaniu rozwiązań dla problemów, dla których nie istnieją gotowe, standardowe
    odpowiedzi. Oryginalność tworzonych lub rozwijanych programów komputerowych
    przejawia się przede wszystkim w ich autorskim i dedykowanym charakterze. Są to
    rozwiązania tworzone w odpowiedzi na unikalne wyzwania i potrzeby biznesowe
    Kontrahenta, stanowiąc fundament dla jego wewnętrznych procesów lub będąc
    kluczowym elementem produktów i usług oferowanych jego klientom. Innowacyjność tych
    rozwiązań polega na wykorzystaniu nowoczesnych technologii do rozwiązywania
    złożonych problemów oraz tworzenia funkcjonalności, które nie były dotychczas dostępne
    dla Kontrahenta lub na rynku w danej formie. Pana celem jest nie tylko dostarczenie
    nowej funkcjonalności, ale również realne usprawnienie działalności Kontrahenta, np.
    poprzez automatyzację procesów, optymalizację istniejących systemów czy budowę
    nowych przewag konkurencyjnych. Wskazuje to jednoznacznie na niepowtarzalność
    wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie gotowego oprogramowania
    dostępnego na rynku. Każdy projekt wymagał stworzenia unikalnego kodu, architektury i
    konfiguracji, co podkreśla jego niepowtarzalny i twórczy charakter, wykluczający działania
    o charakterze rutynowym. Wytwarzane przez Pana Oprogramowanie lub jego istotne
    części opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie architektury, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego)
    oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Efektem podejmowanych działań są nowe programy komputerowe lub ich istotne moduły
    /funkcjonalności spełniające uzgodnione wymagania biznesowe Kontrahenta. Rezultaty te
    nie stanowią jedynie technicznej realizacji szczegółowo narzuconych projektów –
    każdorazowo mają charakter twórczy, indywidualny i oryginalny, a ich powstanie wymaga
    doboru koncepcji, technologii i rozwiązań programistycznych adekwatnych do danego
    problemu. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania stworzone na rzecz danego
    Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha
    twórczości jest spełniona. Twórczy charakter Pana działalności przejawiał się w każdym
    przypadku w kreowaniu nowych, nieistniejących wcześniej rozwiązań informatycznych o
    indywidualnym charakterze. Pana praca nie polegała na mechanicznym odtwarzaniu
    istniejących schematów, lecz na aktywnym rozwiązywaniu unikalnych problemów
    technicznych i biznesowych, dla których nie istniały gotowe, standardowe odpowiedzi.
    Pana działania nie polegały na usprawnianiu oprogramowania wytworzonego wcześniej w
    Pana własnej praktyce gospodarczej, lecz na tworzeniu nowych programów dla
    Kontrahentów lub rozwijaniu oprogramowania należącego do Kontrahentów. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace
    programistyczne zlecane przez Kontrahentów, prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań (zwanych dalej: Oprogramowaniem). Pana działalność
    prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny, tj. uporządkowany oraz
    według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie
    Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. Każdy projekt jest
    zatem nowym wyzwaniem badawczym. Działania te prowadzone są w ułożony,
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego.
    Proces twórczy ma charakter systematyczny i metodyczny i obejmuje następujące,
    cyklicznie powtarzane etapy: planowanie, analiza i projektowanie: szczegółowa analiza
    indywidualnych potrzeb Kontrahenta, zapoznanie się ze specyfiką jego branży, zbadanie i
    zaprojektowanie możliwych rozwiązań oraz dobór odpowiednich technologii; prace
    koncepcyjne i eksperymentalne: opracowywanie nowych koncepcji, badanie hipotez i
    tworzenie rozwiązań wstępnych (prototypów) w celu weryfikacji założeń i identyfikacji

    potencjalnych ryzyk; implementacja (wytwarzanie Oprogramowania): pisanie kodu
    źródłowego, tworzenie nowych funkcjonalności, modułów i komponentów
    Oprogramowania zgodnie z zaprojektowaną architekturą; weryfikacja i testowanie:
    przeprowadzanie testów jednostkowych, integracyjnych i akceptacyjnych w celu
    zapewnienia poprawności działania Oprogramowania: wdrożenie i utrzymanie: wsparcie
    Kontrahenta w procesie wdrożenia Oprogramowania oraz jego dalszy rozwój i
    optymalizacja. Realizuje prace z wykorzystaniem praktyk inżynierii oprogramowania ((...)),
    co dodatkowo potwierdza systematyczny, metodyczny i odtwarzalny charakter
    prowadzonych prac B+R. Prace były planowane i realizowane w oparciu o (...). Taki model
    pracy zapewniał terminową realizację celów projektowych i pełną kontrolę nad
    przebiegiem prac w odniesieniu do każdego stworzonego lub rozwiniętego programu
    komputerowego. Posiada Pan wieloletnie doświadczenie oraz wysokie kwalifikacje
    (wykształcenie wyższe kierunkowe w dziedzinie informatyki), pozwalające na prowadzenie
    zaawansowanych prac badawczo-rozwojowych. Pana działania zmierzają do zwiększenia
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Przed
    rozpoczęciem każdego projektu dysponował Pan ugruntowaną wiedzą i wieloletnim
    doświadczeniem w zakresie inżynierii oprogramowania, a w szczególności w obszarze (...).
    Przedsięwzięcia były realizowane w sposób metodyczny i uporządkowany, zgodnie z
    przyjętym harmonogramem i metodyką prowadzenia projektu (np. (...)), począwszy od
    analizy, przez projektowanie, implementację, testowanie, aż po wdrożenie.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia/rozwijania
    /ulepszania wymienionych programów lub ich części spełniała warunki do uznania jej za
    prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu oraz rozwijaniu
    /ulepszaniu programów komputerowych (oprogramowania lub jego istotnych części)
    spełniała definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,

      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                        (a + b) x 1,3
                        a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek
    prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o
    IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy należy
    wskazać, że:
    - tworzył oraz rozwijał/ulepszał Pan wymienione w opisie sprawy programy komputerowe
    lub ich części w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Pana był, co do zasady, odrębny utwór
    w postaci części oprogramowania (np. modułu, komponentu, biblioteki), który ze
    względu na swój twórczy i indywidualny charakter sam w sobie stanowił program
    komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych;
    - zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania/ulepszania utworów
    również w postaci nowej części oprogramowania – efekty Pana samodzielnej pracy,
    także w zespole były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegały
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    - do momentu przeniesienia autorskich praw majątkowych na Kontrahenta, co
    następowało z chwilą ustalenia utworu lub z chwilą zapłaty wynagrodzenia (zgodnie z
    postanowieniami konkretnej umowy), wyłącznie Panu przysługiwały pierwotne,
    autorskie prawa majątkowe do stworzonych przez Pana programów komputerowych
    oraz ich części;
    - indywidualnie przenosił Pan na rzecz Kontrahenta autorskie prawa majątkowe do
    wytworzonych przez siebie utworów. Dochód z tego tytułu był kwalifikowany jako
    przychód z odpłatnego zbycia (sprzedaży) kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej;
    - przeniesienie majątkowych praw autorskich do utworów (programów komputerowych
    oraz ich istotnych części) następowało z zachowaniem wymogów określonych w art. 41
    oraz art. 53 ustawy o prawach autorskim i prawach pokrewnych;
    - rezultatem Pana pracy była zarówno „dokumentacja projektowa i techniczna”, jak i sam
    kod źródłowy. Tworzona dokumentacja w przeważającej mierze stanowiła zbiór zleceń i

    wytycznych dla programistów, administratorów lub użytkowników. Elementy, które
    można by uznać za bezpośrednie „instrukcje komend adresowych do komputera” (np.
    (...)), stanowiły mniejszość. Zgodnie z zawartymi umowami, przenosił Pan na
    Kontrahenta całość autorskich praw majątkowych do stworzonych utworów. W ramach
    wynagrodzenia kalkulowanego dla celów IP Box, uwzględniał Pan wyłącznie
    wynagrodzenie za przeniesienie prawa autorskiego do tej części „dokumentacji
    projektowej i technicznej”, która stanowiła utwór chroniony w ramach art. 74 ustawy (tj.
    twórcze materiały przygotowawcze). Wynagrodzenie za pozostałą dokumentację
    (niebędącą kwalifikowanym IP), o ile występowało, nie było wliczane do przychodów z
    kwalifikowanego IP;
    - od 1 stycznia 2019 r. prowadził Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencję, pozwalającą na jednoznaczne przypisanie
    przychodów i kosztów do konkretnych utworów (programów komputerowych/KPWI).
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że autorskie prawa do
    programów komputerowych (oprogramowania lub jego istotnych części) tworzonych
    /rozwijanych/ulepszanych przez Pana, w tym współtworzonych w ramach współpracy z
    zespołem po stronie Kontrahenta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej były
    kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, odpłatne przeniesienie praw autorskich do programów komputerowych
    (oprogramowania lub jego istotnych części) w ramach wykonywanych przez Pana zleceń
    programistycznych stanowiła sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dochód ten stanowił kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art.
    30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów
    art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniach
    rocznych za lata 2019-2021.
    Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości dotyczącej możliwości dokonania korekty
    złożonych zeznań rocznych zauważyć należy, iż zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29
    sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania
      obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i
      inkasenci.
    W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy
    nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już
    – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z
    korektą uprzednio złożonej deklaracji.
    Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem
    podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji
    (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1
    Ordynacji podatkowej). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu
    przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a Ordynacji podatkowej.
    Tym samym, ma Pan prawo rozliczyć preferencję IP Box wstecz za lata 2019, 2020 i 2021 –
    poprzez wykazanie jej w zeznaniach rocznych za te lata lub poprzez złożenie ich korekt – w
    oparciu o prowadzoną od 1 stycznia 2019 r. odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wątpliwość Pana budzi również kwestia uznania wskazanych we wniosku wydatków za:
    · koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, oraz
    · koszty do obliczenia wskaźnika nexus.
    Jak wskazuje Pan we wniosku oraz w uzupełnieniu, w ramach prowadzonej działalności
    ponosił Pan wydatki na:
    - sprzęt komputerowy: laptopy, komputery (...), monitory, telewizor (wykorzystywany jako
    monitor), smartfony, zasilacz awaryjny (...); podzespoły komputerowe: procesory (...),
    karty graficzne (...), płyty główne, pamięci RAM, dyski twarde ((...)), karty sieciowe,
    zasilacze, systemy chłodzenia, obudowy; urządzenia peryferyjne: klawiatury, myszy,
    podkładki pod mysz, drukarki/skanery (urządzenia wielofunkcyjne), kamery
    internetowe, głośniki komputerowe, słuchawki z mikrofonem; sprzęt sieciowy: routery,
    switche; akcesoria i okablowanie: zewnętrzne dyski twarde, switche/rozgałęziacze USB,
    pendrive'y, listwy przeciwprzepięciowe, zasilacze i ładowarki, kable, adaptery i
    przejściówki, etui i folie ochronne na telefon, materiały eksploatacyjne: tusze do
    drukarek, papier, sprężone powietrze, chemia do czyszczenia sprzętu komputerowego
    – wydatek ten jest niezbędny do fizycznego tworzenia programów komputerowych
    - oprogramowanie komputerowe (koszt licencji (...)) – licencje na oprogramowanie
    niezbędne do prawidłowego działania komputera lub ogólnego tworzenia
    oprogramowania stanowią koszt wspólny, który alokuje Pan do kosztów IP Box z
    zastosowaniem klucza przychodowego, natomiast licencje na oprogramowanie
    specjalistyczne, wykorzystywane wyłącznie w procesie B+R w ramach konkretnego
    projektu, zaliczane są przez Pana w 100% do kosztów kwalifikowanych danego KPWI;

    - usługi hostingowe i domeny – koszty te dotyczą infrastruktury (serwerów) oraz domen
    internetowych wykorzystywanych w tworzeniu, testowaniu, wdrażaniu oraz skalowaniu
    Oprogramowania. Są one niezbędne do zapewnienia odpowiedniego środowiska
    deweloperskiego i produkcyjnego;
    - usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny: opłaty za usługi telefonii
    komórkowej, w tym rozmowy i transmisję danych) i dostęp do Internetu (abonament za
    dostęp do Internetu: opłaty za stacjonarny, szerokopasmowy dostęp do Internetu w
    miejscu prowadzenia działalności – koszty te są niezbędne do prowadzenia działalności
    B+R, w tym do zdalnego kontaktu z klientem, przekazywania wytworzonych rozwiązań,
    zdobywania wiedzy oraz tworzenia i testowania Oprogramowania;
    - składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, wypadkowe) i Fundusz Pracy –
    jako koszt wspólny, warunkujący możliwość prowadzenia całej działalności
    gospodarczej, alokuje je Pan do kosztów kwalifikowanych na potrzeby IP Box z
    zastosowaniem klucza przychodowego;
    - usługi księgowe – jako koszt wspólny, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania
    przedsiębiorstwa i wypełniania obowiązków podatkowych, alokuje go Pan do kosztów
    kwalifikowanych na potrzeby IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z
    kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik
    nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami i ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z ww. przepisem należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego
    prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.
    Koszty te, muszą być poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za
    przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie

    związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z
    przychodem z kwalifikowanych praw IP.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, powinien spełniać warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
    poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodu,
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
    wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który
    następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie
    wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do
    przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część
      dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
      wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt
      153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu, który poniósł Pan w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw autorskich,
    może Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według
    ustalonej proporcji jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania lub jego części
    do Pana przychodów ogółem z prowadzonej działalności w danym okresie.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, kosztami uzyskania przychodów z
    kwalifikowanego IP były wszelkie koszty poniesione w związku z prowadzoną przez Pana
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Reasumując, poniesione przez Pana wydatki na:
    - sprzęt komputerowy: laptopy, komputery (...), monitory, telewizor (wykorzystywany jako
    monitor), smartfony, zasilacz awaryjny (...); podzespoły komputerowe: procesory (...),
    karty graficzne (...), płyty główne, pamięci RAM, dyski twarde ((...)), karty sieciowe,
    zasilacze, systemy chłodzenia, obudowy; urządzenia peryferyjne: klawiatury, myszy,
    podkładki pod mysz, drukarki/skanery (urządzenia wielofunkcyjne), kamery
    internetowe, głośniki komputerowe, słuchawki z mikrofonem; sprzęt sieciowy: routery,
    switche; akcesoria i okablowanie: zewnętrzne dyski twarde, switche/rozgałęziacze USB,
    pendrive'y, listwy przeciwprzepięciowe, zasilacze i ładowarki, kable, adaptery i
    przejściówki, etui i folie ochronne na telefon, materiały eksploatacyjne: tusze do
    drukarek, papier, sprężone powietrze, chemia do czyszczenia sprzętu komputerowego;
    - oprogramowanie komputerowe (koszt licencji (...));

    - usługi hostingowe i domeny;
    - usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny: opłaty za usługi telefonii
    komórkowej, w tym rozmowy i transmisję danych) i dostęp do Internetu (abonament za
    dostęp do Internetu: opłaty za stacjonarny, szerokopasmowy dostęp do Internetu w
    miejscu prowadzenia działalności;
    - składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, wypadkowe) i Fundusz Pracy;
    - usługi księgowe
    – które ponosił Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, były kosztami uzyskania
    przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust.
    7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kolejnym krokiem jest wyliczenie wskaźnika nexus.
    Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury
    nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również
    ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową
    związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują
    się jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki
    trwałe (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu takich środków trwałych
    (wartości niematerialnych i prawnych), które podlegają amortyzacji podatkowej oraz
    mają związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP, mogły zostać uwzględnione we
    wskaźniku nexus, jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane
    w roku podatkowym, w którym Pan korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie
    wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z

    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Wskaźnik nexus „(...) służy do określenia tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która
    podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej”, powinien być liczony kumulatywnie na
    przestrzeni lat.
    Mając na uwadze treść wniosku, należy uznać wymienione wydatki na:
    - sprzęt komputerowy: laptopy, komputery (...), monitory, telewizor (wykorzystywany jako
    monitor), smartfony, zasilacz awaryjny (...); podzespoły komputerowe: procesory (...),
    karty graficzne (...), płyty główne, pamięci RAM, dyski twarde (...), karty sieciowe,
    zasilacze, systemy chłodzenia, obudowy; urządzenia peryferyjne: klawiatury, myszy,
    podkładki pod mysz, drukarki/skanery (urządzenia wielofunkcyjne), kamery
    internetowe, głośniki komputerowe, słuchawki z mikrofonem; sprzęt sieciowy: routery,
    switche; akcesoria i okablowanie: zewnętrzne dyski twarde, switche/rozgałęziacze USB,
    pendrive'y, listwy przeciwprzepięciowe, zasilacze i ładowarki, kable, adaptery i
    przejściówki, etui i folie ochronne na telefon, materiały eksploatacyjne: tusze do
    drukarek, papier, sprężone powietrze, chemia do czyszczenia sprzętu komputerowego;
    - oprogramowanie komputerowe (koszt licencji (...));
    - usługi hostingowe i domeny;
    - usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny: opłaty za usługi telefonii
    komórkowej, w tym rozmowy i transmisję danych) i dostęp do Internetu (abonament za
    dostęp do Internetu: opłaty za stacjonarny, szerokopasmowy dostęp do Internetu w
    miejscu prowadzenia działalności;
    - składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, wypadkowe) i Fundusz Pracy;
    - usługi księgowe
    – które ponosił Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art.
    22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy
    zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Pana i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W
    stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez

    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazuję, że
    rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma
    zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Ponadto wskazuję, że w odniesieniu do powołanych wyroków sądów administracyjnych
    należy zauważyć, że zapadły one w indywidualnych sprawach określonych podmiotów i
    nie mają mocy wiążącej w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.