Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.574.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i
usług transakcji sprzedaży udziałów w opisanych działkach
powstałych po podziale działki w sytuacji gdy wartość
transakcji nie przekroczy 200 000 zł.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty-podział gruntu
grunty-sprzedaż gruntów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług transakcji sprzedaży udziałów w opisanych działkach powstałych po podziale działki
    (...) w sytuacji gdy wartość transakcji nie przekroczy 200 000 zł.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 października 2025 r.
    (wpływ 16 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni (...) jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni nie jest i nigdy nie była zarejestrowana jako podatnik VAT. W 1993 r.
    Wnioskodawczyni wstąpiła w związek małżeński (...). W trakcie trwania małżeństwa
    małżonkowie pozostawali we wspólności ustawowej.
    W 1994 r. aktem notarialnym o numerze (...) X i Y dokonali darowizny na rzecz swojego
    syna Z oraz jego żony (tj. Wnioskodawczyni) (...) niezabudowanej działki gruntu numer A
    (...).
    W 1997 r. Sąd Rejonowy (...) wydał zawiadomienie o założeniu dla wyżej wymienionej
    działki księgi wieczystej o numerze (...), a w 2001 r. ówczesny mąż Wnioskodawczyni
    uzyskał z Urzędu Gminy (...) zaświadczenie (...), w którym zostało potwierdzone, że na
    podstawie planu zagospodarowania przestrzennego Gminy (...) działka nr A położona w
    (...) przeznaczona jest pod uprawy rolne.
    W 2003 r. Wnioskodawczyni wraz z byłym mężem podjęli decyzję o sprzedaży części
    posiadanych gruntów w celu uzyskania środków pieniężnych na pokrycie kosztów
    remontu domu, w którym mieszkali. Z uwagi na dużą powierzchnię, a tym samym na
    trudności w znalezieniu kupca, działka A na przestrzeni ostatnich 20 lat podlegała
    podziałom.

    W 2013 r. Wnioskodawczyni wzięła rozwód. Z uwagi na rozstanie, byli małżonkowie podjęli
    decyzję o sprzedaży pozostałej części posiadanych wspólnie gruntów.
    Pierwsza działka została sprzedana przez małżeństwo w 2004 r. Na dzień złożenia wniosku
    wszystkie wyżej wymienione działki zostały sprzedane.
    Sprzedaż działek prezentuje poniższa tabela:
    · (...)
    Działka A/62 została podzielona na cztery działki o numerach: A/68, A/67, A/69 i A/70. Dla
    działek A/68, A/67, A/69 i A/70 wydano odrębne decyzje o warunkach zabudowy. Decyzje o
    warunkach zabudowy dla działek A/68, A/67, A/69 i A/70 zostały wydane przed ich
    sprzedażą. Dla działki A/63 zostało wydane pozwolenie na zabudowę trzema domami
    jednorodzinnymi. Działka A/63 została podzielona na działki o numerach: A/74, A/75 i A
    /76. Dla działek A/64 i A/65 nie występowano o warunki zabudowy. Obie działki zostały
    sprzedane jako działki rolne. Na dzień sprzedaży działek nie były one objęte miejscowym
    planem zagospodarowania. Właściciele nie występowali o objęcie miejscowym planem
    zagospodarowania. Sprzedawane grunty miały status gruntów ornych i nigdy nie
    podlegały przekształceniu. Byli teściowe Wnioskodawczyni byli przez wiele lat
    właścicielami wskazanej nieruchomości. Działki nigdy nie były wykorzystywane w
    działalności gospodarczej, nie były one udostępniane osobom trzecim w drodze
    dzierżawy, użyczenia czy najmu. Nabycie działek nastąpiło w ramach czynności
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przedmiotowe działki
    stanowiły majątek prywatny, osobisty Wnioskodawczyni oraz jej byłego męża. W celu
    zbycia działek Wnioskodawczyni nie prowadziła działań marketingowych, nie korzystała z
    usług pośrednictwa w sprzedaży, jak również nie inwestowała w działki. Dokonanie
    podziałów działki A było spowodowane brakiem zainteresowania ze strony kupców z
    uwagi na jej wielkość. Przed dokonaniem sprzedaży niektórych działek (tj. działek A/68, A
    /69 i A/70), Wnioskodawczyni wraz z byłym mężem wystąpili przed ich sprzedażą o
    wydanie decyzji o warunkach zabudowy do Urzędy Gminy. Sposób takiego postępowania
    był niezbędny z uwagi na status sprzedawanej ziemi (grunty orne). Wnioskodawczyni
    wystąpiła o ww. decyzje jedynie na prośbę tych kupujących, którzy zastrzegli, iż nie kupią
    danej działki bez otrzymania od sprzedających pozytywnej decyzji o warunkach jej
    zabudowy. W przypadkach kiedy potencjalny kupujący nie zastrzegał takiego warunku
    dotyczącego potencjalnej transakcji, Wnioskodawczyni nie podejmowała takich działań z
    własnej inicjatywy. W przypadku działki A/63 potencjalni kupujący nie byli zainteresowani
    zakupem tak dużej działki. Aby móc ją podzielić Wnioskodawczyni uzyskała informację, że
    najpierw musi wystąpić o pozwolenie na zabudowę ww. działki. Dopiero po uzyskaniu
    pozwolenia na budowę mogła dokonać podziału działki A/63 na trzy mniejsze, tj. działki o
    numerach: A/74, A/75 i A/76. Wnioskodawczyni sprzedała działki innym osobom fizycznym
    do ich majątku prywatnego, celem budowy przez nich domów mieszkalnych.
    Wnioskodawczyni nie prowadziła oraz nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie
    usług deweloperskich. Środki uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawczyni przeznaczyła oraz
    zamierza przeznaczyć na cele osobiste.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wnioskiem są objęte następujące numery działek: A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A
    /74, A/76, A/75, A/65, A/64.
    Na moment sprzedaży wszystkie działki będące przedmiotem wniosku Wnioskodawczyni
    (tj. działki o następujących numerach: A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A
    /75, A/65, A/64) stanowiły grunt niezabudowany.
    Daty sprzedaży działek/udziałów w działce będących przedmiotem wniosku
    Wnioskodawczyni (tj. działek o następujących numerach: A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70,
    A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A/64) prezentuje poniższa tabela: (...)

    Działki będące przedmiotem wniosku Wnioskodawczyni (tj. działki o następujących
    numerach: A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A/64) na
    moment sprzedaży już nie stanowiły Wnioskodawczyni i jej ówczesnego męża (...)
    wspólności ustawowej.
    Na moment sprzedaży wszystkie działki oraz udziały w działce będące przedmiotem
    wniosku Wnioskodawczyni (tj. działki o następujących numerach: A/68, A/2, A/13, A/66, A
    /69, A/70, A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A/64) stanowiły własność Wnioskodawczyni w
    udziale 50%. Pozostałe 50% stanowiło własność byłego męża Wnioskodawczyni (...), z
    którym na dzień sprzedaży działek/udziałów w działce już nie łączyła wspólność
    majątkowa.
    Działka nr A była w przeszłości kilkukrotnie dzielona na mniejsze części. Wnioski o
    dokonanie podziału były składane wspólnie przez Wnioskodawczynię oraz jej ówczesnego
    męża (...), ponieważ działka stanowiła ich współwłasność. Podziały następowały na
    przestrzeni wielu lat, każdorazowo w związku z zamiarem sprzedaży części gruntu i z
    uwagi na brak zainteresowania zakupem całej działki o dużej powierzchni.
    Na moment sprzedaży działek/udziałów w działce będącej przedmiotem złożonego
    wniosku (tj. działek o następujących numerach: A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A
    /74, A/76, A/75, A/65, A/64) nie były one objęte miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego.
    W odniesieniu do działek będących przedmiotem złożonego wniosku Wnioskodawczyni
    informuje, że żadna z tych działek na moment sprzedaży nie stanowiła majątku objętego
    wspólnością ustawową. Na moment sprzedaży wszystkie działki oraz udziały w działce
    będące przedmiotem niniejszego wniosku (tj. działki o następujących numerach: A/68, A/2,
    A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A/64) stanowiły własność
    Wnioskodawczyni w udziale 50%. Pozostałe 50% stanowiło własność byłego męża
    Wnioskodawczyni (...), z którym na dzień sprzedaży działek/udziałów w działce nie łączyła
    już Wnioskodawczyni wspólność majątkowa.
    Wszystkie działki będące przedmiotem wniosku (tj. działki o następujących numerach: A
    /68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A/64) pozostawały
    nieużytkowane do momentu sprzedaży. Na działkach nie była prowadzona działalność
    rolnicza ani żadna inna forma użytkowania gruntu poza uprawą na własne potrzeby.
    Działki będące przedmiotem niniejszego wniosku (tj. działki o następujących numerach: A
    /68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A/64) nie były
    wykorzystywane na cele działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775).
    Działki będące przedmiotem niniejszego wniosku (tj. działki o następujących numerach: A
    /68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A/64) nie były
    wykorzystywane na cele działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775).
    Działka pochodząca z darowizny była początkowo wykorzystywana rolniczo – do
    podstawowych upraw zbóż – jednak uprawy te miały charakter wyłącznie na własne
    potrzeby i nie stanowiły działalności rolniczej w rozumieniu przepisów o VAT.
    W odniesieniu do sprzedaży działek będących przedmiotem niniejszego wniosku (tj.
    działek o następujących numerach: A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A
    /75, A/65, A/64) nie zostały podpisane żadne umowy przedwstępne.
    W sprawach dotyczących zbywanych działek Wnioskodawczyni nie udzieliła Kupującemu
    ani innemu podmiotowi zgód/pozwoleń/pełnomocnictw do występowania w jej imieniu. W
    sprawach zbywanych działek Wnioskodawczyni podejmowała działania samodzielnie lub
    we współpracy ze swoim byłym mężem (...).

    Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek nakładów w celu uatrakcyjnienia działek
    będących przedmiotem niniejszego wniosku (tj. dotyczących działek o następujących
    numerach: A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A/64) – np.:
    uzbrojenie działki w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej,
    elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie;
    utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej; inne działania
    zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki.
    W odniesieniu do działek A/74, A/75 i A/76 nie została wydana decyzja o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu.
    W odniesieniu do wszystkich działek będących przedmiotem wniosku (tj. działek o
    następujących numerach: A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A
    /64), Wnioskodawczyni podejmowała samodzielne działania w celu znalezienia kupców.
    Informacje o możliwości zakupu były przekazywane wśród kręgu znajomych oraz rodziny,
    a także Wnioskodawczyni zamieszczała ogłoszenia dotyczące sprzedaży działek na
    platformie internetowej (...).
    Wszystkie działki powstałe w wyniku podziału działki A, które były własnością lub
    współwłasnością Wnioskodawczyni i są objęte niniejszym wnioskiem (tj. działki o
    następujących numerach: A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A
    /64) na dzień złożenia wniosku o interpretację indywidualną zostały sprzedane.
    Daty sprzedaży działek/udziałów w działce będących przedmiotem niniejszego wniosku (tj.
    działki o następujących numerach: A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A/70, A/67, A/74, A/76, A
    /75, A/65, A/64) prezentuje poniższa tabela:
    (...)
    Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości, które zamierza sprzedać.
    Działka A/62 została podzielona na cztery działki o numerach: A/68, A/67, A/69 i A/70. Dla
    działek A/68, A/67, A/69 i A/70 wydano odrębne decyzje o warunkach zabudowy. Decyzje o
    warunkach zabudowy dla działek A/68, A/67, A/69 i A/70 zostały wydane przed ich
    sprzedażą. Kupujący zastrzegli, że kupią powyższe działki tylko gdy będą dla nich wydane
    warunki zabudowy.
    Dla działki A/63 zostały wydane warunki zabudowy na zabudowę trzema domami
    jednorodzinnymi. Działka A/63 została podzielona na działki o numerach: A/74, A/75 i A/76
    – te działki po podziale działki A/63 nie miały już wydanych warunków zabudowy, z uwagi
    na to, że w momencie podziału działki A/63 wydane dla niej warunki zabudowy stały się
    nieważne. Dla działek A/64 i A/65 nie występowano o warunki zabudowy.
    Wszystkie działki zostały oznaczone w aktach notarialnych sprzedaży jako działki rolne.
    Zdaniem Wnioskodawcy warunki zabudowy nie oznaczają tego, że są to działki
    budowlane. Dopiero w momencie wybudowania domu dana działka przekształca się w
    działkę w działkę budowlaną.

## Pytanie

Czy transakcje sprzedaży opisanych działek powstałych po podziale działki A będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w sytuacji, gdy wartość
    transakcji przekroczy 200 000 zł?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) zwanej dalej ustawą: „Opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju” Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy: „Ilekroć w
    dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.” W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: „Przez dostawę towarów, o

    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel (...).” W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy
    przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowych (w tym również działek jak i udziału w
    działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy jednak zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – aby
    dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być ona wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy. Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
    „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.” Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.”
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał taki podmiot, który dla tej określonej
    czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w
    ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność i które występują w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe
    wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Oznacza to, że
    uzyskiwanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, czy w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów wskazanej ustawy.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czyli podejmującą takie działania, które mogą wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
    jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek (wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia), uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, jak również prowadzenie
    działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich. Ponadto należy zaznaczyć ,że
    aby taką aktywność uznać za aktywność handlową należy wykonać szereg wyżej
    wskazanych działań w sposób zorganizowany i skoordynowany. Aby taką aktywność uznać
    za aktywność handlową nie wystarczy jedynie stwierdzić faktu zaistnienia wymienionych
    działań w sposób pojedynczy. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona
    podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

    Podatnikiem podatku od towarów i usług nie jest osoba fizyczna dokonująca
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz która nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej – Wnioskodawczyni wyprzedaje majątek osobisty. Dokonanie
    przez Wnioskodawczynię transakcji sprzedaży opisanych działek stanowi działanie w
    sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania.
    W ocenie Wnioskodawczyni – rozporządzanie majątkiem osobistym jakiego dokonała nie
    jest samodzielnym wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o podatku od towarów i usług. Czynność sprzedaży dokonana przez
    Wnioskodawczynię nie ma charakteru zorganizowanego i ciągłego, ponadto nie cechuje
    się profesjonalizmem, ponieważ grunty nie zostały nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży,
    teren nie został uzbrojony, jak również nie zostały wytyczone nowe drogi wewnętrzne.
    Podział działki A został dokonany z uwagi na brak zainteresowania zakupem tak dużego
    obszaru przez potencjalnych kupujących. Sprzedaż omawianych nieruchomości nastąpiła
    w wyniku wydarzeń, które miały miejsce po roku 2013, tj. roku, w którym
    Wnioskodawczyni rozstała się z ówczesnym mężem i podziałem posiadanego wspólnie
    majątku. Należy nadmienić, że Wnioskodawczyni nie inwestowała środków pieniężnych we
    wskazane działki, jak również nie prowadziła działań marketingowych, wykraczających
    poza zwykłe formy ogłoszenia. Nie korzystała ona również z usług pośrednictwa w
    sprzedaży przez wyspecjalizowany podmiot, sprzedaż realizowała samodzielnie oraz z
    udziałem byłego męża z uwagi na łączącą ich współwłasność ww. gruntów, a przy
    niektórych transakcjach przy pomocy najbliższej rodziny po udzieleniu im pełnomocnictwa
    (syn i córka).
    Okres czasu w jakim nastąpiła sprzedaż gruntów jest związany z wielkością
    zainteresowania na rynku potencjalnych kupujących oraz możliwościami czasowymi
    obsłużenia sprzedaży przez Wnioskodawczynię oraz jej byłego męża. Wnioskodawczyni
    nie działała w sposób cykliczny i w sposób zorganizowany, odbyte transakcje cechują się
    jednorazowością oraz okazjonalnością i były dokonywane w celu uzyskania i
    spożytkowania pozyskanych środków na cele prywatne Wnioskodawczyni i jej najbliższej
    rodziny, w tym cele mieszkaniowe.
    Sprzedane przez Wnioskodawczynię działki zostały nabyte poprzez czynności nie
    podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a uzyskane ze sprzedaży
    środki Wnioskodawczyni, jako osoba nieprowadząca działalności gospodarczej,
    przeznaczyła oraz zamierza przeznaczyć na cele osobiste.
    Stanowisko Wnioskodawczyni potwierdzają m.in.:
    · wyrok WSA w Kielcach z 27 czerwca 2024 r. (sygn. I SA/Ke 219/24),
    · wyrok WSA w Łodzi z 07 września 2017 r. (sygn. I SA/Łd 610/17).
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawczyni, przedmiotowe transakcje sprzedaży nie
    będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nawet w sytuacji, gdy
    wartość transakcji sprzedaży przekroczy 200 000,00 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        1) określone udziały w nieruchomości,
        2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
        3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom.
    Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych
    specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim

    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności

    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w działkach istotne jest,
    czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności

    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, nie jest Pani i
    nigdy nie była zarejestrowana jako podatnik VAT. W trakcie trwania Pani małżeństwa
    otrzymała Pani wraz z ówczesnym mężem w darowiźnie niezabudowaną działkę gruntu nr
    A o powierzchni (...). W 2003 r. wraz z byłym mężem podjęła Pani decyzję o sprzedaży
    części posiadanych gruntów w celu uzyskania środków pieniężnych na pokrycie kosztów
    remontu domu, w którym Pani wraz z mężem mieszkała. W 2013 r. rozwiodła się Pani, w
    związku z czym wraz z byłym mężem podjęła Pani decyzję o sprzedaży pozostałej części
    posiadanych wspólnie gruntów. Działka A była kilkukrotnie dzielona na mniejsze części.
    Wnioski o dokonanie podziału były składane wspólnie przez Panią oraz Pani ówczesnego
    męża. Podziały następowały na przestrzeni wielu lat, każdorazowo w związku z zamiarem
    sprzedaży części gruntu i z uwagi na brak zainteresowania zakupem całej działki o dużej
    powierzchni. Działki nigdy nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie były
    one udostępniane osobom trzecim w drodze dzierżawy, użyczenia czy najmu. Na
    działkach nie była prowadzona działalność rolnicza ani żadna inna forma użytkowania
    gruntu poza uprawą na własne potrzeby. Działki nie były wykorzystywane na cele
    działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775). Nie ponosiła Pani jakichkolwiek
    nakładów w celu uatrakcyjnienia ww. działek. W celu zbycia działek nie korzystała Pani z
    usług pośrednictwa w sprzedaży, jak również nie inwestowała Pani w działki. W
    odniesieniu do ww. działek podejmowała Pani samodzielne działania w celu znalezienia
    kupców. Informacje o możliwości zakupu były przekazywane wśród kręgu znajomych oraz
    rodziny, a także zamieszczała Pani ogłoszenia dotyczące sprzedaży działek na platformie
    internetowej (...) W odniesieniu do sprzedaży ww. działek nie zostały podpisane żadne
    umowy przedwstępne. W sprawach dotyczących zbywanych działek nie udzieliła Pani
    Kupującemu ani innemu podmiotowi zgód/pozwoleń/pełnomocnictw do występowania w
    jej imieniu. Wyżej wskazane działki na moment sprzedaży stanowiły Pani własność w
    udziale wynoszącym 50%. Na moment sprzedaży działek/udziałów ww. działki nie były one
    objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działka A/62 została
    podzielona na cztery działki o numerach: A/68, A/67, A/69 i A/70. Przed dokonaniem
    sprzedaży działek A/68, A/69 i A/70 wraz z byłym mężem wystąpiła Pani o wydanie decyzji
    o warunkach zabudowy co – jak Pani wskazuje – było niezbędne z uwagi na status
    sprzedawanej ziemi (grunty orne) oraz dokonywane było jedynie na prośbę tych
    kupujących, którzy zastrzegli, iż nie kupią danej działki bez otrzymania pozytywnej decyzji
    o warunkach jej zabudowy. W przypadkach kiedy potencjalny kupujący nie zastrzegał
    takiego warunku dotyczącego potencjalnej transakcji, nie podejmowała Pani takich działań

    z własnej inicjatywy. W przypadku działki A/63 potencjalni kupujący nie byli zainteresowani
    zakupem tak dużej działki. Aby móc ją podzielić – jak Pani wskazuje – zgodnie z uzyskaną
    informacją, musiała Pani wystąpić najpierw o pozwolenie na zabudowę ww. działki.
    Dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę mogła dokonać Pani podziału działki A/63
    na trzy mniejsze, tj. działki o numerach: A/74, A/75 i A/76. Dla działki A/63 zostało wydane
    warunki zabudowy na zabudowę trzema domami jednorodzinnymi. Działka A/63 została
    podzielona na działki o numerach: A/74, A/75 i A/76. W odniesieniu do działek A/74, A/75 i
    A/76 nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z
    uwagi na podział działki A/63 wydane dla niej warunki zabudowy stały się nieważne. Dla
    działek A/64 i A/65 nie występowano o warunki zabudowy. Nie prowadziła oraz nie
    prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich. Środki
    uzyskane ze sprzedaży przeznaczyła oraz zamierza przeznaczyć Pani na cele osobiste. Nie
    posiada Pani innych nieruchomości, które zamierza Pani sprzedać.
    Pani wątpliwości dotyczą braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    transakcji sprzedaży udziałów w niezabudowanych działkach powstałych po podziale
    działki A w sytuacji gdy wartość transakcji nie przekroczy 200 000 zł.
    Wskazać należy, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    W celu wyjaśnienia Pana wątpliwości na wstępie należy ustalić, czy w odniesieniu do
    opisanej sprzedaży udziałów w opisanych we wniosku działkach, działa Pani w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej
    czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie
    przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży
    udziału w opisanych działkach niezabudowanych, spełnia Pani przesłanki do uznania Pani
    za podatnika podatku od towarów i usług.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podjęła Pani działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.

    W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży udziałów w opisanych działkach – wystąpi Pani w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie, sprzedaż udziałów we wskazanych działkach należy uznać za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jak wynika bowiem z
    opisu sprawy, działkę nr A, z której podziału powstały działki będące przedmiotem Pani
    wniosku nabyła Pani w trakcie trwania małżeństwa w drodze darowizny. Nie jest i nigdy
    nie była Pani zarejestrowana jako podatnik VAT. Wskazane działki użytkowane były na
    własne potrzeby. Działki nigdy nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie
    były one udostępniane osobom trzecim w drodze dzierżawy, użyczenia czy najmu. Na
    działkach nie była prowadzona działalność rolnicza ani żadna inna forma użytkowania
    gruntu poza uprawą na własne potrzeby. Działki nie były wykorzystywane na cele
    działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy. Nie ponosiła Pani jakichkolwiek
    nakładów w celu uatrakcyjnienia ww. działek. W celu zbycia działek nie korzystała Pani z
    usług pośrednictwa w sprzedaży, jak również nie inwestowała Pani w działki. Informacje o
    możliwości zakupu były przekazywane wśród kręgu znajomych oraz rodziny, a także
    zamieszczała Pani ogłoszenia dotyczące sprzedaży działek na platformie internetowej (...).
    W odniesieniu do sprzedaży ww. działek nie zostały podpisane żadne umowy
    przedwstępne. W sprawach dotyczących zbywanych działek nie udzieliła Pani Kupującemu
    ani innemu podmiotowi zgód/pozwoleń/ pełnomocnictw do występowania w Pani imieniu.
    Środki uzyskane ze sprzedaży przeznaczyła oraz zamierza przeznaczyć Pani na cele
    osobiste. Nie posiada Pani innych nieruchomości, które zamierza Pani sprzedać.
    Wskazuje Pani, że choć działki na przestrzeni wielu lat ulegały podziałom, to było to
    podyktowane brakiem zainteresowania zakupu działek z uwagi na ich wielkość.
    Występowała Pani również (wraz z byłym mężem) o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy w odniesieniu do niektórych działek, ale – jak Pani wskazuje – nie było to
    działanie wynikające z Pani inicjatywy.
    W rozpatrywanej sprawie brak jest zatem aktywnych Pani działań, które zmierzałyby do
    uatrakcyjnienia gruntu mającego być przedmiotem sprzedaży, zatem brak jest przesłanek
    świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia udziałów we współwłasności
    ww. działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzą, że sprzedaż udziałów w działkach wypełniać będzie przesłanki
    działalności gospodarczej. Nie podejmowała Pani takich aktywnych działań w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny
    do wykorzystywanych przez handlowców. W ww. przypadku nie podejmowała Pani
    szeregu zorganizowanych czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym.
    Działki będących przedmiotem Pani wniosku nie stanowiły majątku objętego wspólnością
    ustawową. Na moment sprzedaży wszystkie ww. działki, będące przedmiotem niniejszego
    wniosku stanowiły Pani własność w udziale wynoszącym 50%.
    Zatem, w związku ze sprzedażą udziałów w ww. działkach nr A/68, A/2, A/13, A/66, A/69, A
    /70, A/67, A/74, A/76, A/75, A/65, A/64 powstałych w wyniku podziału działki nr A, będzie
    Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co
    nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    bowiem czynność ta oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy
    nie mają zastosowania. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o

    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziałów w ww. działkach, a
    ich dostawy – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Skutkiem powyższego, sprzedaż przez Panią udziałów w ww. działkach powstałych w
    wyniku podziału działki nr A, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    bowiem w związku z ich sprzedażą nie wystąpi Pani w charakterze podatnika podatku VAT,
    o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą
    zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że transakcje sprzedaży opisanych działek powstałych w
    wyniku podziału działki nr A w zakresie udziału będącego Pani własnością nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    nawet w sytuacji, gdy wartość transakcji przekroczy 200 000,00 zł.
    Tym samym, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pani ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.