Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.439.2021.2.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-23
Teza: W zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości; nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości; sprzedaż; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 24 kwietnia 2021 r. (data wpływu 28 kwietnia 2021 r.), uzupełnionym 8 lipca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

****

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony 8 lipca 2021 r., o wydanie indywidualnej interpretacji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

We wniosku tym, po uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni, jako była współwłaścicielka nieruchomości położonej w …, przy ul. …, o powierzchni \`(...)\` ha, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka … i jednocześnie spadkobierczyni byłego współwłaściciela tej samej nieruchomości Pana \`(...)\` (zmarły 4 czerwca 2009 r. - dziedziczenie na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z 11 lutego 2014 r.) wystąpiła do Prezydenta Miasta … z wnioskiem o zwrot wywłaszczonej nieruchomości położonej w …, o powierzchni \`(...)\` ha, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka ….

Prezydent …, po przeprowadzeniu stosownego postępowania, decyzją własną z 1 kwietnia 2016 r. (znak …) dokonał zwrotu wyżej wskazanej nieruchomości na rzecz Wnioskodawczyni na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Decyzja ta nie była zaskarżona i stała się ostateczna 28 kwietnia 2016 r.

Wnioskodawczyni rozważa zbycie przedmiotowej nieruchomości. Planowana sprzedaż nie będzie miała związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni (Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności).

W złożonym uzupełnieniu – odpowiadając na następujące pytania - wskazano natomiast, że:

1.  „Tak. Przysługiwało mi prawo do współwłasności tej nieruchomości na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w … w sprawie spadkowej po zmarłej matce \`(...)\`” - odpowiedź na pytanie, czy wskazanie: „jako była współwłaścicielka nieruchomości położonej w … (\`(...)\`) i jednocześnie spadkobierczyni byłego współwłaściciela tej samej nieruchomości” wyraża, że do wskazanej nieruchomości – do momentu jej wywłaszczenia - przysługiwało Pani prawo współwłasności tej nieruchomości?
2.  Od 20 lutego 1988 r. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w … w sprawie spadkowej po zmarłej matce \`(...)\` . - odpowiedź na pytanie dotyczące prośby wskazania daty, od której – pierwotnie, tj. przed dokonaniem wywłaszczenia – przysługiwało Wnioskodawczyni wskazane wyżej prawo (prawo współwłasności do opisanej nieruchomości).
3.  Współwłaścicielem nieruchomości Wnioskodawczyni została na skutek spadkobrania po zmarłej 14 kwietnia 1981 r. matce – Pani \`(...)\`. Na podstawie sprawy spadkowej z dnia 20 lutego 1988 r. Nieruchomość należała do majątku wspólnego ojca Wnioskodawczyni (Pana .. i matki Wnioskodawczyni (Pani \`(...)\`). Wysokość przysługującego udziału w danym spadku to ¼, drugą część dziedziczył Pan \`(...)\` - mąż zmarłej. Nie było żadnych spłat i dopłat tytułem działu spadku.   - odpowiedź na pytanie dotyczące podania sposobu nabycia przez Wnioskodawczynię praw do tej nieruchomości (podstaw wskazanej wyżej współwłasności). Tutejszy organ prosił o podanie, w drodze jakiej czynności prawej Wnioskodawczyni stała się współwłaścicielem opisanej we wniosku nieruchomości? Czy było to w drodze umowy kupna, darowizny, spadkobrania, innej (jakiej?). W przypadku nabycia praw do tej nieruchomości w drodze spadku (tytułem spadkobrania), proszono również o przybliżenie okoliczności towarzyszących dziedziczeniu, tj. przede wszystkim: dat śmierci spadkodawcy/spadkodawców, daty nabycia nieruchomości przez spadkodawcę/spadkodawców (czy nieruchomość była składnikiem majątku wspólnego spadkodawcy/spadkodawców), wysokości przysługującego udziału w danym spadku spadkobiercy, kwestii zaistnienia działu spadku (ewentualnego zniesienia współwłasności), wysokości uzyskanego w wyniku tej/tych czynności udziału w spadku, wskazania, czy dział spadku był ekwiwalentny w naturze i czy wartość uzyskanego przez spadkobiercę udziału odpowiadała pierwotnej wartości udziału w spadku, czy doszło do spłat lub dopłat tytułem działu spadku/zniesienia współwłasności (wskazania na czyją rzecz były one dokonane).
4.  Rodzice Wnioskodawczyni Pan\`(...)\` i Pani \`(...)\` nabyli w 1948 r. działkę od państwa za określoną kwotę. W 1961 r. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej orzekł rozłożyć na raty resztę należności za nabytą w 1948 r. działkę budowlaną. Dnia 19 lutego 1964 r. rodzice Wnioskodawczyni zostali właścicielami i zostali wpisani do księgi wieczystej. Po śmierci Pani \`(...)\` dnia 14 kwietnia 1981 r. w drodze postanowienia sądu spadek dziedziczy Pan \`(...)\` w udziale ¼ i Wnioskodawczyni w udziale ¼. Nie było żadnych spłat i dopłat tytułem działu spadku - odpowiedź na pytanie dotyczące wskazania sposobu nabycia przez ojca Wnioskodawczyni praw do opisanej we wniosku nieruchomości. Tutejszy organ prosił o podanie, w drodze jakiej czynności prawej ojciec Wnioskodawczyni stał się współwłaścicielem opisanej we wniosku nieruchomości? Czy było to w drodze umowy kupna, darowizny, spadkobrania, innej (jakiej?). W przypadku nabycia praw do tej nieruchomości w drodze spadku (tytułem spadkobrania), proszono również o przybliżenie okoliczności towarzyszących dziedziczeniu, tj. przede wszystkim: dat śmierci spadkodawcy/spadkodawców, daty nabycia nieruchomości przez spadkodawcę/spadkodawców (czy nieruchomość była składnikiem majątku wspólnego spadkodawcy/spadkodawców), wysokości przysługującego udziału w danym spadku spadkobiercy, kwestii zaistnienia działu spadku (ewentualnego zniesienia współwłasności), wysokości uzyskanego w wyniku tej/tych czynności udziału w spadku, wskazania, czy dział spadku był ekwiwalentny w naturze i czy wartość uzyskanego przez spadkobiercę udziału odpowiadała pierwotnej wartości udziału w spadku, czy doszło do spłat lub dopłat tytułem działu spadku/zniesienia współwłasności (wskazania na czyją rzecz były one dokonane).
5.  W roku 1948 rodzice Wnioskodawczyni dostali ziemię z urzędu gminy …. Wykupili ją i zostali wpisani do księgi wieczystej dnia 19 lutego 1964 r. Po śmierci matki Wnioskodawczyni (14 kwietnia 1981 r.) nieruchomość dziedziczy ojciec Wnioskodawczyni w udziale ¼ i Wnioskodawczyni w udziale ¼ na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w … z dnia 20 lutego 1988 r. - odpowiedź na pytanie odnoszące się do daty, od której – pierwotnie, tj. przed dokonaniem wywłaszczenia – przysługiwało ojcu Wnioskodawczyni prawo do opisanej nieruchomości.
6.  Wnioskodawczyni jest jedyną spadkobierczynią po zmarłym ojcu – Panu \`(...)\` - odpowiedź na pytania: A) czy do dziedziczenia po Pani zmarłym ojcu zostały powołane (poza Panią) jeszcze inne osoby, czy też była Pani jedynym spadkobiercą? B) w przypadku, gdy do dziedziczenia po Pani zmarłym ojcu zostały powołane jeszcze inne osoby, proszono o podanie wysokości udziałów, w jakich została Pani powołana do dziedziczenia po zmarłym ojcu (wartość ułamkowa udziału w spadku należnego Pani w wyniku spadkobrania po zmarłym ojcu), C) czy zwrot opisanej we wniosku nieruchomości nastąpił stosownie do posiadanego przez Panią udziału w spadku (wskazanej wyżej wartości ułamkowej)?
7.  „Tak. Zwrócono całą opisaną we wniosku nieruchomość. Całą nieruchomość zwrócono tylko na moją rzecz” – odpowiedź na pytanie, czy we wskazanej we wniosku dacie („decyzja własną z 1 kwietnia 2016 r. (\`(...)\`) dokonał zwrotu ww. nieruchomości na rzecz Podatniczki (\`(...)\`) na podstawie 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Decyzja ta nie była zaskarżona i stała się ostateczna 28 kwietnia 2016 r.”):
    1.  zwrócono całą opisaną we wniosku nieruchomość?
    2.  całą opisaną nieruchomość zwrócono tylko na Pani rzecz?
8.  Zurbanizowane tereny niezabudowane – odpowiedź na pytanie o jakiej nieruchomości (nieruchomości jakiego rodzaju, jakiego charakteru) jest mowa we wniosku?
9.  26 października 1988 r. - odpowiedź na pytanie dotyczące podania daty dokonania wywłaszczenia opisanej we wniosku nieruchomości,
10.  „Nie. Nie sprzedawałam nigdy żadnych nieruchomości” - odpowiedź na pytanie, czy w przeszłości Wnioskodawczyni dokonywała sprzedaży jakichkolwiek (innych niż będąca przedmiotem wniosku) nieruchomości? Jeśli tak, proszono o podanie dat sprzedaży oraz ich rodzaju.
11.  Rok 2021 – odpowiedź na pytanie odnoszące się do wskazania roku/daty planowanej sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie prawnym zachodzi obowiązek podatkowy wynikający z uznania tego rodzaju sprzedaży za źródło dochodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawczyni wskazała, że w przedstawionym wyżej stanie faktycznym nie można uznać, aby planowane zbycie nieruchomości wymienionej w stanie faktycznym stanowiło źródło przychodów wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym, aby sprzedaż taka obciążona była obowiązkiem podatkowym w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni wskazała, że Jej stanowisko uzasadnione jest następującymi okolicznościami:

1.  nie można uznać za nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w istocie bowiem decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości stanowi de facto akt restytucji prawa. Inaczej mówiąc, organ dokonując zwrotu wywłaszczonej wcześniej nieruchomości dokonuje w istocie przywrócenia istniejącego stanu prawnego sprzed wywłaszczenia. Nie dochodzi więc do swoistego ponownego nabycia nieruchomości przez beneficjenta wyżej wskazanej decyzji, ale dokonanie przywrócenia dotychczasowemu właścicielowi (lub jego następcom prawnym) jego własności, w związku z odpadnięciem podstawy prawnej dla której dokonano wywłaszczenia. Takie rozumienie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości znajduje swoje uzasadnienie w orzecznictwie sądów zarówno na gruncie obecnej jak i poprzedniej regulacji gospodarki nieruchomościami, por. wyrok z dnia 26 stycznia 1995 r., sygn. akt IV SA 1713/93, ONSA 1996, z. 2, poz. 68). Podobnie Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 25 stycznia 1996 r., sygn. akt III AZP 31/95 (OSNIAPiUS 1996, Nr 14, poz. 194), a także (uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, ONSAiWSA 2017, Nr 6, poz. 97), wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 25/2018, Lex nr 2475482; wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 517/17, Lex nr 2465171,
2.  ewentualne wątpliwości co do tego, czy Wnioskodawczyni, jako spadkobierca byłego współwłaściciela nabyła prawo w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy, należy wyjaśnić, że zgodnie z orzeczeniem NSA z dnia 5 kwietnia 2019 r. sygn. akt II FSK 1368/17, publ. ONSAiWSA 2020/5/68, również przejście praw ze spadkodawcy na spadkobiercę nie stanowi nabycia o którym mowa w wyżej wskazanym artykule. W sprawie ma to zresztą raczej drugorzędne znaczenie wobec upływu ponad pięciu lat od dnia śmierci spadkodawcy Wnioskodawczyni.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 wskazanej wyżej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

˗ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)˗c) cytowanej ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.

Na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Zgodnie z art. 10 ust. 6 cytowanej wyżej ustawy, w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Natomiast, na mocy art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Z informacji podanych we wniosku wynika, że w roku 1948 rodzice Wnioskodawczyni dostali ziemię z urzędu gminy …. Wykupili ją i zostali wpisani do księgi wieczystej 19 lutego 1964 r. Nieruchomość należała do majątku wspólnego ojca Wnioskodawczyni i matki Wnioskodawczyni. Matka Wnioskodawczyni zmarła 14 kwietnia 1981 r. Po śmierci matki Wnioskodawczyni w drodze postanowienia sądu (postanowienie z dnia 20 lutego 1988 r.), spadek dziedziczył ojciec Wnioskodawczyni w udziale ¼ oraz Wnioskodawczyni w udziale ¼. Nie było żadnych spłat i dopłat tytułem działu spadku. Wywłaszczenie opisanej we wniosku nieruchomości nastąpiło 26 października 1988 r. Ojciec Wnioskodawczyni zmarł 4 czerwca 2009 r. Wnioskodawczyni była jedyną spadkobierczynią po zmarłym ojcu. Wnioskodawczyni – jako były współwłaściciel nieruchomości - wystąpiła do Prezydenta Miasta … z wnioskiem o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Prezydent …, po przeprowadzeniu stosownego postępowania, decyzją własną z 1 kwietnia 2016 r. dokonał zwrotu wyżej wskazanej nieruchomości na rzecz Wnioskodawczyni na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Decyzja ta nie została zaskarżona i stała się ostateczna 28 kwietnia 2016 r. We wskazanej dacie zwrócono całą opisaną we wniosku nieruchomość (tylko) na rzecz Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni rozważa zbycie przedmiotowej nieruchomości (rok planowanej sprzedaży – 2021).

Zauważyć należy, że wywłaszczenie nieruchomości jest instytucją, za pomocą której państwo wkracza w sferę indywidualnych praw obywateli dla osiągnięcia celów o szczególnej doniosłości publicznej, poprzez pozbawienie dotychczasowego właściciela prawa własności nieruchomości, które to prawo przechodzi na rzecz Skarbu Państwa lub gminy.

Jednocześnie ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r., poz. 1990 ze zm.) zawiera gwarancję, że wywłaszczona nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie zgodnie z celem, na który dokonano wywłaszczenia. Gwarancją tą jest instytucja zwrotu nieruchomości w przypadku, kiedy nieruchomość stała się zbędna z punktu widzenia celu, na jaki dokonano wywłaszczenia.

Przepis art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Z wnioskiem o zwrot występuje się do starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, który zawiadamia o tym właściwy organ gospodarujący zasobem nieruchomości. Warunkiem zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części jest zwrot przez poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercę odszkodowania lub nieruchomości zamiennej stosownie do art. 140.

Na podstawie art. 140 ust. 1 powołanej ustawy, w razie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzedni właściciel lub jego spadkobierca zwraca Skarbowi Państwa lub właściwej jednostce samorządu terytorialnego, w zależności od tego, kto jest właścicielem nieruchomości w dniu zwrotu, ustalone w decyzji odszkodowanie, a także nieruchomość zamienną, jeżeli była przyznana w ramach odszkodowania.

Decyzja o zwrocie nieruchomości powoduje przejście prawa własności na dotychczasowego właściciela, jednakże nie kreuje tego prawa; przywraca tylko wcześniej panujące stosunki prawnorzeczowe. W związku z tym, w momencie zwrotu nieruchomości nie następuje nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takiej sytuacji ma miejsce restytucja stosunków sprzed wywłaszczenia, tj. zwrot prawa własności do nieruchomości na rzecz poprzedniego właściciela lub jego spadkobierców. Zwrot uprzednio wywłaszczonej nieruchomości, do którego dochodzi na podstawie decyzji administracyjnej jest więc zdarzeniem prawnym zmieniającym podmiotową stronę stosunku prawnorzeczowego odnośnie zwracanej nieruchomości, przywraca wcześniej panujące stosunki prawnorzeczowe. W związku z powyższym, jeżeli wywłaszczona nieruchomość jest zwracana następcy prawnemu osoby, której nieruchomość tę wywłaszczono, to prawo do zwrotu tej nieruchomości ma swe źródło w stosunku prawnym, z którego wynika to następstwo prawne.

W sytuacji, gdy tytułem prawnym do nabycia uprawnienia do wywłaszczonej nieruchomości jest spadkobranie, wówczas za dzień jej nabycia uznać należy datę śmierci uprawnionego, tj. wywłaszczonego właściciela lub też jego spadkobierców. Na podstawie bowiem art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U z 2020 r., poz. 1740 ze zm.) spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o nabyciu spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Data wydania decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości pozostaje więc bez wpływu dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nabytej w ten sposób nieruchomości.

Innymi słowy, zwrot nieruchomości wywłaszczonej na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie jest utożsamiany z nabyciem tej nieruchomości wyrażonym w treści art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy.

Z wniosku wynika (m.in.), że:

*   nieruchomość należała do majątku wspólnego ojca i matki Wnioskodawczyni.
*   Matka Wnioskodawczyni zmarła 14 kwietnia 1981 r. Po śmierci matki Wnioskodawczyni w drodze postanowienia sądu (z dnia 20 lutego 1988 r.), spadek dziedziczył ojciec Wnioskodawczyni w udziale ¼ oraz Wnioskodawczyni w udziale ¼. Nie było żadnych spłat i dopłat tytułem działu spadku.
*   Ojciec Wnioskodawczyni zmarł 4 czerwca 2009 r. Wnioskodawczyni była jedyną spadkobierczynią po zmarłym ojcu.
*   Rodzice Wnioskodawczyni nabyli działkę od Państwa w 1948 r. Dnia 19 lutego 1964 r. rodzice Wnioskodawczyni zostali właścicielami i zostali wpisani do księgi wieczystej.
*   Wnioskodawczyni rozważa zbycie przedmiotowej nieruchomości (podany rok planowanej sprzedaży – 2021).

W związku z powyższym, skoro planowane przez Wnioskodawczynię odpłatne zbycie opisanej nieruchomości nastąpić ma w 2021 r., to z uwagi na upływ podanego w treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawowego okresu (wzgląd na treść art. 10 ust. 5 tej ustawy) – zarówno w stosunku do części nieruchomości nabytej przez Wnioskodawczynię w spadku po zmarłej matce, jak i w stosunku do części nieruchomości nabytej przez Wnioskodawczynię w spadku po zmarłym ojcu – sprzedaż ta nie będzie dla Wnioskodawczyni stanowić źródła przychodu.

W konsekwencji, wskazana transakcja (odpłatne zbycie opisanej nieruchomości) nie będzie prowadzić do powstania po stronie Wnioskodawczyni obowiązku podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Końcowo zaznaczyć należy, że tutejszy organ nie jest uprawniony do analizowania i oceny załączonych dokumentów − jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionym przez wnioskodawcę we wniosku, zadanym przez niego pytaniem oraz zajętym stanowiskiem. W związku z powyższym załączone do przesłanego uzupełnienia wniosku dokumenty nie mogą stanowić przedmiotu merytorycznej analizy w niniejszej sprawie.

Podkreślić również należy, że powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych zapadły w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy przedstawionego przez Wnioskodawczynię zaistniałego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko˗Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

****