Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.210.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-28
Teza: Nieuznanie za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą
udziałów w nieruchomości.
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spis-spis z natury
udział-sprzedaż udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 4. Opodatkowanie przy
likwidacji działalności spółki i zaprzestaniu działalności
przez osobę fizyczną-Spis z natury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 4-art. 14-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 4-art. 14-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 4-art. 14-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 4-art. 14-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Pani za
    podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą udziałów w:
    · nieruchomości (KW nr ...),
    · nieruchomości (KW nr ...),
    oraz niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy udziałów w ww.
    nieruchomościach.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    1. W dniu 23 stycznia 2020 r. Wnioskodawca prowadzący w tym czasie działalność
      gospodarczą w formie spółki cywilnej dokonał wraz ze wspólnikiem spółki cywilnej
      zakupu udziałów w prawie własności nieruchomości położonej w ..., gmina ..., dla
      której Sąd Rejonowy w ... VII Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w ... prowadzi księgę
      wieczystą .... Umowa została zawarta w formie aktu notarialnego, Rep. A nr ....
      Z uwagi na fakt, iż zakup obejmował jedynie udziały w opisanej powyżej
      nieruchomości, w akcie notarialnym złożony został wniosek o odłączenie z tej księgi
      wieczystej działki nr ... o pow. .. ha i założenie dla niej nowej księgi wieczystej oraz o
      wpisanie w dziale II tej księgi wieczystej własności na prawach wspólności łącznej
      wspólników spółki cywilnej na rzecz Wnioskodawcy i jego wspólnika.
      Zważywszy, iż zakup ten został dokonany od osób nie będących podatnikami podatku
      VAT, pobrany został podatek od czynności cywilnoprawnych, a będąca podatnikiem
      VAT spółka cywilna, której wspólnikiem był Wnioskodawca, nie miała prawa do

      odliczenia podatku VAT (albowiem brak było podatku naliczonego w związku z tą
      transakcją).
    2. W dniu 15 lutego 2021 r. Wnioskodawca wraz ze wspólnikiem dokonali kolejnego
      zakupu udziałów w nieruchomości, tj. udziału wynoszącego 1/16 części w prawie
      własności nieruchomości położonej w ..., dla której Sąd Rejonowy w ... VII Wydział
      Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą ... (umowa Rep A Nr ...). W akcie
      notarialnym złożony został wniosek o wpisanie w dziale II tej księgi wieczystej
      własności na prawach wspólności łącznej wspólników spółki cywilnej na rzecz
      Wnioskodawcy i jego wspólnika w udziale wynoszący 1/16 części).
      Zważywszy, iż zakup ten został również dokonany od osób nie będących podatnikami
      podatku VAT, pobrany został podatek od czynności cywilnoprawnych, a będąca
      podatnikiem VAT spółka cywilna, której wspólnikiem był Wnioskodawca nie miała
      prawa do odliczenia podatku VAT (albowiem brak było podatku naliczonego w związku
      z tą transakcją).
    3. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w formie spółki cywilnej, która
      polegała na budowie i sprzedaży lokali mieszkalnych, na nabytych nieruchomościach
      wspólnicy rozpoczęli inwestycję budowlaną polegającą na budowie dwóch
      jednorodzinnych budynków mieszkalnych. Jednakże, z uwagi na zmianę planów
      zawodowych wspólników w dniu 01 marca 2023 r. podjęli oni uchwałę, mocą której
      rozwiązali umowę spółki cywilnej z tym dniem. Podpisy pod tą uchwałą zostały
      poświadczone przez notariusza, co umożliwiało ujawnienie zmiany stosunków
      własnościowych w księgach wieczystych.
      Ze względu na rozwiązanie umowy spółki cywilnej, zgodnie z treścią art. 875 kodeksu
      cywilnego, od chwili rozwiązania spółki do majątku wspólnego miały już zastosowanie
      przepisy o wspólności ułamkowej, a nie o wspólności łącznej wspólników spółki
      cywilnej.
      Z tego też względu Wnioskodawcy od dnia rozwiązania umowy spółki cywilnej
      przysługiwał udział w wysokości 1/2 części w udziałach nabytych umowami opisanymi
      powyżej, a jego byłemu wspólnikowi również przysługiwał udział w 1/2 części w tych
      udziałach.
      Przed rozwiązaniom umowy spółki cywilnej, prowadzona na przedmiotowych
      nieruchomościach inwestycja nie została zakończona, a zatem ze względu na podjętą
      decyzję o rozwiązaniu umowy spółki cywilnej i zaniechaniu inwestycji, spółka cywilna
      dokonała korekty podatku VAT odliczonego od wydatków związanych z tą inwestycją
      budowlaną.
      Po rozwiązaniu spółki cywilnej Wnioskodawca nie udostępniał przysługujących mu
      udziałów w nieruchomościach żadnym osobom trzecim na podstawie umów
      cywilnoprawnych odpłatnie lub nieodpłatnie, nie prowadził na nich żadnych działań
      gospodarczych, nie dokonywał żadnych ulepszeń, jak również nie prowadził żadnych
      działań zmierzających do zwiększenia ich wartości lub przygotowania do sprzedaży.
      Ponadto, nabywając do majątku prywatnego udziały objęte wnioskiem,
      Wnioskodawca i jego były wspólnik nie czynił tego w celu z dalszym założeniem
      odsprzedaży. Istniała również możliwość dokonania zniesienia współwłasności
      poprzez podział nieruchomości na dwie odrębne, każda zabudowana jednym domem
      i ich użytkowanie przez byłych wspólników na potrzeby własne.
      Wskazać także należy, że prowadzona przez Wnioskodawcę od 30 sierpnia 2012 r.
      indywidualna działalność gospodarcza (a wiec przed zawarciem umowy spółki
      cywilnej), kontynuowana także po rozwiązaniu spółki cywilnej, nie miała i nie ma
      związku z działalnością w ramach spółki cywilnej (budowa i sprzedaż lokali
      mieszkalnych), indywidualna działalność gospodarcza obejmuje bowiem działalność w
      zakresie opieki dziennej nad dziećmi (PKD 88 91 Z).

      Ponadto, istotnym w sprawie jest, że Wnioskodawca nigdy wcześniej nie
      przeprowadził transakcji zakupu, sprzedaży nieruchomości w ramach prowadzonej
      indywidualnej działalności gospodarczej.
    4. W dniu 04 września 2023 r. Wnioskodawca sprzedał udziały w 1/4 części w
      nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w ... VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg
      Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą KW nr ... oraz w wysokości 1/128 części w
      nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w ... VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg
      Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą ... (akt notarialny Rep. A Nr ...). Tą samą
      umową, były wspólnik Wnioskodawcy również sprzedał przysługujące mu udziały na
      rzecz tych samych nabywców. Sprzedaż ta następowała w udziałach przysługujących
      poszczególnym osobom, ale fizycznie dotyczyła jednego z budynków jako całości.
      Następnie w dniu 20 września 2023 r. Wnioskodawca sprzedał drugiemu pozostałe
      udziały, tj. udziały wynoszące 1/2 części w nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w
      ... VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą KW nr ... oraz
      w wysokości 1/64 części w nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w ... VII
      Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą ... (akt notarialny
      Rep. A Nr ...).
      Sprzedaż ta również następowała w udziałach, lecz dotyczyła sprzedaży drugiego
      budynku jako całości.
      Sprzedaż udziałów nastąpiła z uwagi na zgłoszenie się do Wnioskodawcy i jego
      wspólnika osób chętnych do zakupu, w wyniku czego doszło do umów sprzedaży.
      Z uwagi na fakt, iż w dacie zawierania umów sprzedaży, tj. w roku 2023. przedmiotowe
      nieruchomości nie były już związane z działalności gospodarczą Wnioskodawcy
      (albowiem w związku z rozwiązaniem umowy spółki cywilnej ustał ten związek) i
      stanowiły już wówczas jego majątek prywatny, zarówno sprzedaż z dnia 04 września
      2023 r., jak i sprzedaż z dnia 20 września 2023 r. nie zostały opodatkowane podatkiem
      VAT, lecz pobrany został podatek od czynności cywilnoprawnych. Natomiast środki
      uzyskane ze sprzedaży udziałów opisanych we wniosku zostały przeznaczone na
      potrzeby prywatne.
      Wnioskodawca, tylko i wyłącznie z uwagi na żądanie nabywcy (spółki z ograniczoną
      odpowiedzialnością), który oczekiwał możliwości opodatkowania transakcji podatkiem
      VAT oraz ze względu na szerszą odpowiedzialność cywilnoprawną sprzedającego -
      przedsiębiorcy, wprowadził do działalności gospodarczej udziały w ostatniej
      posiadanej nieruchomości po rozwiązaniu spółki cywilnej, która w dniu 26 lipca 2024
      r. została sprzedana w związku z działalnością gospodarczą.
      Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że nie planuje już obecnie żadnych transakcji
      sprzedaży nieruchomości i nie wykonuje żadnych czynności prawnych i faktycznych
      zmierzających do zawarcia takich umów. W szczególności nie planuje i nie będzie
      nabywał żadnych nieruchomości w celu zbycia. Podatnik nie dokonywał również nigdy
      wcześniej zbycia żadnych nieruchomości.

## Pytanie

Czy w związku z zawarciem w dniu 04 września 2023 r. umowy sprzedaży udziałów w 1/4
    części w nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w ... VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą KW nr ... oraz w wysokości 1/128 części w
    nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w ... VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi Księgę Wieczystą ..., a także w dniu 20 września 2023 r. umowy sprzedaży
    drugiemu nabywcy pozostałych udziałów, tj. udziałów wynoszące 1/2 części w
    nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w ... VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi Księgę Wieczystą KW nr ... oraz w wysokości 1/64 części w nieruchomości dla
    której Sąd Rejonowy w ... VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę
    Wieczystą ... Wnioskodawca nie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, o

    którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem czynność ta nie
    podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług (tekst jednolity w brzmieniu obowiązującym w dacie czynności prawnej, tj. z dnia 7
    lipca 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 1570).
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z zawarciem opisanych powyżej umów sprzedaży.
    Wnioskodawca nie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w
    art. 15 ustawy o podatku od lewarów i usług, a zatem czynności te nie podlegały
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług
    (tekst jednolity w brzmieniu obowiązującym w dacie czynności prawnej, tj. z dnia 7 lipca
    2023 r. Dz.U. z 2023 r. poz. 1570).
    Mając na uwadze przedstawiony bowiem powyżej stan faktyczny wskazać należy, że
    zgodnie z postanowieniami art. 5 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów przy czym czynności określone w ust. 1
      podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem
      warunków oraz form określonych przepisami prawa.
    Ponadto, na mocy art. 15 ust. 3 opodatkowaniu podatkiem podlegają również towary w
    przypadku, o którym mowa w art. 14, a przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
    Art. 7 ustawy o VAT wskazuje natomiast, że przez dostawę towarów, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,
    a zgodnie z ust. 2 tego przepisu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1 rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do
    jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia.
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Wskazać także należy na kluczowy w sprawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, zgodnie z
    którym podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której
    mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności, a działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Kolejnym przepisem wymagającym
    przytoczenia jest przepis art. 14, zgodnie z którym:

    1) Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po
    nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku rozwiązania spółki cywilnej
    lub handlowej niemającej osobowość prawnej. (....)
    5) W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z
    natury towarów na dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynność
    podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt
    3, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani złożyć informację o dokonanym
    spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości towarów i o kwocie podatku
    należnego, nie później niż w dniu złożenia deklaracji podatkowej składanej za okres
    obejmujący dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających
    opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
    6) Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1 powstaje w dniu
    rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu
    albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
    7) Dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust.
    1 pkt 1 oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 21 ust. 3, której
    przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez
    okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku
    od towarów objętych spisem z natury. (....)
    8) Podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi z natury,
    ustalona zgodnie z art. 29a ust. 2. (....)
    Przede wszystkim jednak, zgodnie z ust. 4 tego przepisu, przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do
    towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego. Ostatni przepis mający zastosowanie w
    opisanym powyżej stanie faktycznym to art. 91, który stanowi:
    1) Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 jest on
    obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub
    10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10,
    10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawę art. 90 ust. 11 i 12, dla
    zakończonego roku podatkowego. (....)
    5) W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w
    odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi sprzedaż, a w przypadku
    opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
    6) W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
        przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
        wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
        opodatkowaniu.
    7) Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
    miał takiego prawa a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

    7a. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
    są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
    gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
    prawnych nabywcy z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15
    000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7 dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2
    zdane pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie
    prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
    7b. W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a. wykorzystywanych
    przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7 dokonuje
    się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdane trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
    7c. Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów
    lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności w stosunku do
    których nie przysługuje prawo do obniżone podatku należnego, lub wyłączne do
    czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust.
    7 dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym
    wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego,
    w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
    7d. W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
    towarów i usług, innych niż wymieniono w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
    handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
    czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
    należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
    należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
    zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana. (....).
    Mając na uwadze powyższe przepisy, dokonując chronologicznej analizy prawnej
    dokonanych czynności ustalić należy w pierwszej kolejności, czy przekazanie
    przedmiotowych nieruchomości z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do
    majątku prywatnego w związku z jej rozwiązaniem (skutkująca zmianą współwłasności
    łącznej na współwłasność ułamkową), wiązała się z koniecznością opodatkowania tych
    nieruchomości podatkiem VAT na postawie art. 14 ust. 1 ustawy. W ocenie Wnioskodawcy,
    taki obowiązek nie powstał, a to ze względu na brzmienie art. 14 ust. 4 ustawy, zgodnie z
    którym przepis art. 4 ust. 1 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zważywszy
    zatem, iż w stosunku do nieruchomości objętych niniejszym wnioskiem Spółce nie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, to
    bezspornie brak ich późniejszej dostawy, będący wynikiem rozwiązania spółki cywilnej, nie
    rodził obowiązku podatkowego w podatku VAT.
    Należy przy tym podkreślić, iż w związku z nabyciem przedmiotowych nieruchomości
    prawo - do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługiwało co do
    zasady, ponieważ sprzedaż ta była dokonywana przez osoby fizyczne nie działające w
    charakterze podatników VAT i dokonujące sprzedaży swojego majątku prywatnego. A
    zatem, nie mogło być mowy o nieskorzystaniu z prawa do odliczenia, lecz właśnie o braku
    takiego prawa.
    W konsekwencji, jako że art. 4 ust. 1 nie miał zastosowania dla nieruchomości objętych
    wnioskiem, co do zasady nie miałyby również zastosowania ust. 5 i 7 togo przepisu
    zgodnie z którymi:
    5) W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3 podatnicy są obowiązani sporządzić spis z
    natury towarów na dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności
    podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt
    3, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani złożyć informację o dokonanym

    spisie z natury, o ustalonej na jogo podstawie wartości towarów i o kwocie podatku
    należnego, nie później niż w dniu złożenia deklaracji podatkowej składanej za okres
    obejmujący dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających
    opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
    7) Dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust.
    1 pkt 1 oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której
    przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez
    okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku
    od towarów objętych spisem z natury.
    W drugiej kolejności także wskazać, należy, że ze względu na zaniechanie inwestycji
    prowadzonej na tych nieruchomościach, z przyczyn leżących po stronie podatnika, tj. po
    stronie spółki cywilnej, dokonana została korekta VAT, a to zgodnie z art. 91, w tym art. 91
    ust. 7d ustawy o VAT.
    Przede wszystkim jednak, zważywszy, iż po rozwiązaniu umowy spółki cywilnej i przejściu
    przedmiotowych nieruchomości z majątku związanego z działalnością gospodarczą, do
    majątków prywatnych wspólników, doszło do ich sprzedaży, rozważyć należy kwestię
    uznania tych czynności za opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    W ocenie Wnioskodawcy, zawarte po rozwiązaniu spółki cywilnej umowy sprzedaży nie
    podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie każda bowiem czynność,
    stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności a
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców łub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartość
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Tak więc, warunkiem
    opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie
    dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być
    zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Jeśli zatem osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku
    osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalne nie zmierza do nadania jej stałego
    charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Należy mieć na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób
    jego wykorzystania i podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie
    posiadania. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania
    wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych co stwierdził Trybunał Sprawiedliwości
    UE w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od
    wartość dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalność
    gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem
    taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, przyjęcie czy dany podmiot - w odniesieniu do konkretnej czynności -
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

    W realiach niniejszej sprawy uznać zatem trzeba, że jeśli po likwidacji działalności
    gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę w formie spółki cywilnej, udziały w
    przedmiotowych nieruchomościach nie były przez niego wykorzystywane do jakichkolwiek
    celów zarobkowych, jak również nie zostały podjęte żadne działania świadczące o tym, iż
    mogą mieć one związek z aktualną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy (działalność
    projektowa w zakresie sprawowania nadzoru inwestorskiego) oznacza to, że stanowiły one
    majątek osobisty Wnioskodawcy.
    Majątek ten nie był udostępniany osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych
    ani odpłatnie ani nieodpłatnie, nie były dokonywane żadne nakłady zwiększające wartość,
    jak również nie były podejmowane żadne czynności przygotowujące udziały do sprzedaży.
    W konsekwencji, z okoliczności sprawy nie wynikają przesłanki świadczące o tym, że
    sprzedaż przez Wnioskodawcę udziałów w nieruchomościach po likwidacji spółki cywilnej
    nastąpiła w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę.
    Podkreślić bowiem ponownie należy, że działalność gospodarcza Wnioskodawcy nie ma
    żadnego związku z obrotem nieruchomościami, lecz polega na wykonywaniu projektów
    technicznych, sprawowaniu nadzorów technicznych oraz inwestorskich i tylko z tytułu tej
    działalności jest on podatnikiem podatku VAT, a status ten nie rozciąga się na wszystkie
    czynności prawne dokonywane przez niego jako osobę fizyczną.
    Przede wszystkim jednak środki finansowo uzyskane ze sprzedaży zostały przeznaczone
    na potrzeby prywatne.
    A zatem, jako że Wnioskodawca w związku z transakcjami sprzedaży objętymi niniejszym
    wnioskiem nie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy o VAT, to sprzedaż była wyłączona z opodatkowania tym podatkiem.
    Podsumowując, sprzedaż udziałów w nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w ... VII
    Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą KW nr ... oraz w
    nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w ... VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi Księgę Wieczystą ... dokonana przez Wnioskodawcę po rozwiązaniu spółki
    cywilnej, nie stanowiła czynności wykonywanej w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, zatem nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. O ile bowiem zakup udziałów w nieruchomościach dokonany był w
    związku z prowadzeniem w ramach spółki cywilnej działalności gospodarczej, której celem
    miała być budowa i sprzedaż budynków i lokali mieszkalnych, która ze swej Istoty
    zakładała więc powtarzalność i ciągłość takich działań, o tyle już rozwiązanie umowy spółki
    cywilnej i przeniesienie do majątków prywatnych składników majątkowych w tym udziałów
    w przedmiotowych nieruchomościach świadczy o tym, że nabywając je do majątku
    prywatnego (poprzez zmianę udziału we współwłasności z łącznej na ułamkową).
    Wnioskodawca zmienił swoje plany w stosunku do tej nieruchomości, a zatem wycofał się
    zamiaru dokonywania działań handlowych o charakterze powtarzalnym i zorganizowanym.
    Z togo względu, jako że Wnioskodawca nie miał w planie żadnych dalszych działań
    handlowych w stosunku do nieruchomości, posiadane w majątku prywatnym udziały
    zostały sprzedane w takim stanie, w jakim zostały nabyte do majątku prywatnego.
    A zatem, zakup nieruchomości z zamiarem ich późniejszej odsprzedaży został dokonany
    przez spółkę cywilną, która na gruncie podatku VAT jest podatnikiem odrębnym od Jej
    wspólników albowiem w tym podatku spółka cywilna nie jest transparentna podatkowo.
    Natomiast nabycie do majątku prywatnego przez Wnioskodawcę jako podatnika podatku
    VAT (innego niż spółka cywilna, w której był wspólnikiem) nie nastąpiło z zamiarem
    odsprzedaży. Z uwagi na odrębność podatkową spółki cywilnej i jej wspólnika na gruncie
    podatku VAT nabycia te nie były tożsame.

    Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy potwierdza treść interpretacji indywidualnej z
    dnia 20 grudnia 2019 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0112-KDIL4.
    4012.464.2019.2.TKU oraz z dnia 17 października 2024 r., 0113-KDIPT-3.4012.681.2024.1.
    MWJ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę tow
      arów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej,
    budynku) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7
    sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności nieruchomości. Jest to zgodne z normami
    unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347
    z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy
    przysługiwała niepodzielnie kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art.
    195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 ww. ustawy:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy:

      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W ujęciu cywilistycznym istotą umowy sprzedaży jest to, że sprzedawca zobowiązuje się
    przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się
    rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
    Jak stanowi art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do treści art. 47 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Na mocy art. 45 Kodeksu cywilnego:
      Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Zatem, w zakresie pojęcia towarów jako budynków, budowli i ich części jak również
    gruntów, mieści się współwłasność jako prawo do rzeczy wspólnej. Wobec powyższego,
    towarem jest część budynku lub budowli, a także udział w prawie własności
    nieruchomości.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż właściciel udziału jest równocześnie
    właścicielem części ułamkowej wspólnego prawa (prawa własności). W przypadku zbycia
    udziału w nieruchomości, dotychczasowy współwłaściciel przenosi na nabywcę prawo do
    rozporządzania tą nieruchomością jak właściciel, w zakresie, w jakim uprawniała go do
    tego wysokość jego udziału.
    Zatem, w zakresie pojęcia towarów, jako rzeczy oraz ich części, mieści się współwłasność
    jako prawo do rzeczy wspólnej. Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art.
    2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowej (działki), dokonywane przez podatnika,
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że 23 stycznia 2020 r. prowadząc działalność gospodarczą w
    formie spółki cywilnej dokonała Pani wraz ze wspólnikiem spółki cywilnej zakupu udziałów
    w prawie własności nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą ....
    15 lutego 2021 r. wraz ze wspólnikiem dokonała Pani kolejnego zakupu udziałów w
    nieruchomości, tj. udziału wynoszącego 1/16 części w prawie własności nieruchomości, dla
    której Sąd Rejonowy prowadzi Księgę Wieczystą .... W akcie notarialnym złożony został
    wniosek o wpisanie w dziale II tej księgi wieczystej własności na prawach wspólności
    łącznej wspólników spółki cywilnej na rzecz Pani i wspólnika w udziale wynoszący 1/16
    części). Zważywszy, iż zakup ww. nieruchomości został dokonany od osób nie będących
    podatnikami podatku VAT, pobrany został podatek od czynności cywilnoprawnych, a

    będąca podatnikiem VAT spółka cywilna, której Pani była wspólnikiem nie miała prawa do
    odliczenia podatku VAT. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w formie
    spółki cywilnej, która polegała na budowle i sprzedaży lokali mieszkalnych, na nabytych
    nieruchomościach wspólnicy rozpoczęli inwestycję budowlaną polegającą na budowie
    dwóch jednorodzinnych budynków mieszkalnych. Z uwagi na zmianę planów zawodowych
    wspólników, 1 marca 2023 r. podjęli oni uchwałę, mocą której rozwiązali umowę spółki
    cywilnej z tym dniem. Ze względu na rozwiązanie umowy spółki cywilnej, od chwili
    rozwiązania spółki do majątku wspólnego miały już zastosowanie przepisy o wspólności
    ułamkowej, a nie o wspólności łącznej wspólników spółki cywilnej. Od dnia rozwiązania
    umowy spółki cywilnej przysługiwał Pani udział w wysokości 1/2 części w udziałach
    nabytych umowami opisanymi powyżej. Pani byłemu wspólnikowi również przysługiwał
    udział w 1/2 części w tych udziałach.
    Przed rozwiązaniem umowy spółki cywilnej, prowadzona na przedmiotowych
    nieruchomościach inwestycja nie została zakończona, a zatem ze względu na podjętą
    decyzję o rozwiązaniu umowy spółki cywilnej i zaniechaniu inwestycji, spółka cywilna
    dokonała korekty podatku VAT odliczonego od wydatków związanych z tą inwestycją
    budowlaną.
    W tym miejscu należy wskazać, że rozwiązanie spółki cywilnej rodzi konsekwencje
    podatkowe. Likwidacja działalności spółki powoduje, że podmiot ten przestaje być
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Przepisy ustawy o VAT przewidują w takim
    przypadku obowiązek opodatkowania towarów, w stosunku do których przysługiwało
    podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz sporządzenie spisu z natury.
    Obowiązki te wynikają z art. 14 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po
      nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku rozwiązania spółki
      cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej.
    Na mocy art. 14 ust. 4 ustawy:
      Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    W świetle art. 14 ust. 5 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić
      spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania
      czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których
      mowa w ust. 1 pkt 3, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani złożyć
      informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości
      towarów i o kwocie podatku należnego, nie później niż w dniu złożenia deklaracji
      podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki, zaprzestania
      wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia
      przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
    Zgodnie z art. 14 ust. 6 ustawy:
      Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu
      rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających
      opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
    Przywołany powyżej art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy, nakazując, w sytuacji wskazanej w tym
    przepisie, opodatkowanie towarów, różnicuje je na towary własnej produkcji oraz towary,
    które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy. Zatem towary podzielono na takie, które
    zostały wytworzone przez podatnika oraz takie, które zostały przez niego nabyte. W obu
    tych grupach mogą mieścić się towary, które stanowią tzw. środki obrotowe, jak towary
    handlowe, surowce oraz towary, które zaliczone zostały przez podatnika do jego środków
    trwałych.

    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przypadku likwidacji działalności spółki
    cywilnej, opodatkowaniu podlegają zarówno towary handlowe, jak też środki trwałe czy
    wyposażenie, w stosunku do których spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W przypadku więc zaistnienia określonych okoliczności, wszystkie towary, przy zakupie
    których został odliczony podatek naliczony muszą zostać opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług, aby zrównoważyć to odliczenie. Towary, które nie spełniają ww. warunku,
    nie podlegają w takiej sytuacji opodatkowaniu.
    Jak wynika z wniosku, Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu udziałów w przedmiotowych nieruchomościach oraz spółka dokonała
    korekty podatku VAT odliczonego od wydatków związanych z niezakończoną inwestycją
    budowlaną.
    Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w analizowanej sprawie jest ustalenie, czy sprzedaż
    udziałów w nieruchomościach (po likwidacji działalności) jest czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Wyjaśnienie tej wątpliwości uzależnione jest od
    stwierdzenia, czy sprzedając ww. udziały w nieruchomościach wykonywała Pani
    działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, i działała Pani w tym zakresie
    jako podatnik podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Aby określona czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi być dokonana
    przez podatnika podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności

    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:
    · dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług,
    · czynność ta wykonana została przez podmiot, który dla tej właśnie czynności występuje
      w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Zauważyć należy, że w analizowanym przypadku – jak Pani wskazała – w dniu 01 marca
    2023 r. podjęła Pani wraz ze wspólnikiem uchwałę, na mocy której została rozwiązana
    umowa spółki cywilnej z tym dniem. Od dnia rozwiązania umowy spółki cywilnej
    przysługiwał Pani udział w wysokości ½ części w udziałach nabytych nieruchomości.
    Likwidacja działalności spowoduje, że nieruchomości wykorzystywane dotychczas do
    działalności gospodarczej wejdą w skład Pani majątku prywatnego. W związku z tym, w
    rozpatrywanej sprawie, po likwidacji działalności dokonała Pani sprzedaży wyłącznie
    majątku prywatnego, niesłużącego celom działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów
    (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej
    w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za
    objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczeń C-180/10 i C-181/10 wynika również, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w

    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, że uznanie czy dany podmiot – w
    odniesieniu do konkretnej czynności – działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Istotne jest zatem to, czy w świetle zaprezentowanego stanu sprawy, Pani w celu
    dokonania dostawy udziału w nieruchomościach po likwidacji działalności, podjęła
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący „działalność
    gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu Pani majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że Pani wraz ze wspólnikiem, po zlikwidowaniu Spółki, dokonała
    sprzedaży udziałów w nieruchomościach. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że
    nie podjęła Pani ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Po rozwiązaniu spółki cywilnej, nie udostępniała Pani przysługujących
    Pani udziałów w nieruchomościach żadnym osobom trzecim na podstawie umów
    cywilnoprawnych odpłatnie lub nieodpłatnie, nie prowadziła Pani na nich żadnych działań
    gospodarczych, nie dokonywała żadnych ulepszeń, jak również nie prowadziła żadnych
    działań zmierzających do zwiększenia ich wartości lub przygotowania do sprzedaży.
    Sprzedaż udziałów w nieruchomościach nastąpiła z uwagi na zgłoszenie się do Pani i Pani
    wspólnika osób chętnych do zakupu, w wyniku czego doszło do umów sprzedaży. Środki
    uzyskane ze sprzedaży ww. udziałów zostały przeznaczone na potrzeby prywatne.
    Nabywając do majątku prywatnego udziały objęte wnioskiem, Pani i Pani były wspólnik nie
    czynili tego w celu i z dalszym założeniem odsprzedaży. Nie planuje Pani obecnie żadnych
    transakcji sprzedaży nieruchomości i nie wykonuje żadnych czynności prawnych i
    faktycznych zmierzających do zawarcia takich umów. W szczególności nie planuje Pani i
    nie będzie nabywała żadnych nieruchomości w celu zbycia. Nie dokonywała również Pani
    nigdy wcześniej zbycia żadnych nieruchomości.
    W niniejszej sprawie, brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w
    przedmiocie zbycia opisanych nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił
    bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wskazanych we
    wniosku udziałów w nieruchomościach wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie
    podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Sprzedając udziały w przedmiotowych nieruchomościach, korzysta Pani z

    przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    W związku z powyższym, w ocenie tutejszego Organu, sprzedaż udziałów w
    nieruchomościach opisanych we wniosku można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności, gdyż okoliczności sprawy nie przesądzają o
    wykorzystywaniu ww. nieruchomości dla celów zarobkowych.
    Mając na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności analizowanej sprawy należy
    stwierdzić, że po likwidacji Spółki i po podziale majątku między jej wspólników, nie była
    Pani zobowiązana do naliczenia podatku należnego w związku ze sprzedażą udziałów w
    gruncie, bowiem czynność ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje
    ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzam, że z tytułu sprzedaży udziałów w:
      · w nieruchomości (KW nr ...),
      · nieruchomości (KW nr ...),
    nie działała Pani w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika VAT,
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem
    sprzedaż udziałów ww. nieruchomościach nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, w
    szczególności dotyczące obowiązku dokonała korekty podatku VAT odliczonego od
    wydatków związanych z inwestycją budowlaną, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem
    zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie dotyczy wspólnika spółki cywilnej, o którym
    mowa we wniosku.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli

    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnośnie powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.