Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-11/16/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-03-24
Teza: uznanie będącego przedmiotem transakcji sprzedaży budynku za niestanowiący zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT oraz brak wyłączenia z opodatkowania transakcji sprzedaży budynku na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 grudnia 2015 r. (data wpływu 5 stycznia 2016 r.), uzupełnionym pismem z 23 lutego 2016 r. (data wpływu 24 lutego 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania będącego przedmiotem transakcji sprzedaży budynku za niestanowiący zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT oraz braku wyłączenia z opodatkowania transakcji sprzedaży budynku na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania będącego przedmiotem transakcji sprzedaży budynku za niestanowiący zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT oraz braku wyłączenia z opodatkowania transakcji sprzedaży budynku na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 23 lutego 2016 r. (data wpływu 24 lutego 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 24 lutego 2016 r.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 23 marca 2016 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W Spółka jawna (dalej: Wnioskodawca) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarządzania i wynajmu nieruchomości. Wnioskodawca jest właścicielem budynku biurowo-usługowego, który został przez niego po nabyciu przeznaczony na cele wynajmu. W budynku tym znajdują się lokale użytkowe o przeznaczeniu biurowym i usługowym. Jak już wspomniano, Wnioskodawca wykorzystuje przedmiotowy budynek do celów wynajmu. Umowami najmu objęte są poszczególne lokale w budynku, a nie cała jego powierzchnia. Wnioskodawca zawarł z dostawcami tzw. mediów umowy, na podstawie których dokonuje nabycia energii elektrycznej, wody, usług odprowadzenia nieczystości, usług wywozu śmieci, usług ochrony. Koszty przedmiotowych usług są następnie refakturowane na najemców w odpowiedniej części, zgodnie z ustaleniami zawartymi w umowach najmu.

Obecnie Wnioskodawca planuje sprzedać opisany wyżej budynek biurowo-usługowy innemu podmiotowi (dalej: Nabywca). Przedmiotem umowy sprzedaży będzie sama nieruchomość. W ramach zbycia budynku, Wnioskodawca w szczególności nie przeniesie na nabywcę żadnych środków pieniężnych, czy też innego majątku funkcjonalnie związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie wynajmu. Nie dojdzie również do przeniesienia pracowników Wnioskodawcy, w trybie przejścia na Nabywcę zakładu pracy, o którym mowa w art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502). Nabywca nie przejmie od Wnioskodawcy żadnych należności, ani zobowiązań związanych z Nieruchomością – w szczególności Wnioskodawca pozostanie nadal stroną umów z dostawcami mediów, a także pozostanie stroną umów z najemcami. Celem stron transakcji jest bowiem jedynie przeniesienie własności składnika majątkowego, jakim jest nieruchomość, a nie przejęcie przez Nabywcę działalności prowadzonej dotąd przez Wnioskodawcę. Po dokonaniu sprzedaży przedmiotowego budynku, Nabywca wynajmie go lub wydzierżawi Wnioskodawcy, który będzie kontynuował swoją działalność w zakresie wynajmu. Tak więc po dokonaniu zbycia budynku i jego powrotnym wynajęciu/wydzierżawieniu od Nabywcy, Wnioskodawca będzie kontynuował wykonywanie zawartych uprzednio umów najmu z tymi samymi najemcami, a także nadal pozostanie stroną umów związanych z eksploatacją budynku.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na zarządzaniu i wynajmie nieruchomości. W chwili obecnej Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości będącej przedmiotem zapytania z dnia 31 grudnia 2015 r., a także innej nieruchomości gruntowej niezabudowanej, która nie jest wynajmowana, a w przyszłości ma zostać sprzedana.

Wnioskodawca nie posiada obecnie innych nieruchomości będących przedmiotem wynajmu. Wnioskodawca nie przeniesie żadnych innych składników majątkowych na nabywcę. Nie istnieją bowiem żadne inne składniki majątkowe, które służyłyby do prowadzenia najmu przedmiotowej nieruchomości.

Wnioskodawca informuje, że nie zatrudnia on pracowników na podstawie umów o pracę. Zawarł on natomiast umowę zlecenia z osobą fizyczną, której przedmiotem jest ochrona budynku będącego przedmiotem zapytania z dnia 31 grudnia 2015 r., a także zawarł umowę o dzieło z osobą fizyczną, której przedmiotem jest nadzór nad ww. budynkiem (nadzorca nieruchomości).

Wskazane osoby zajmują się tylko świadczeniem usług związanych z budynkiem będącym przedmiotem zapytania z dnia 31 grudnia 2015 r.

Po zawarciu umowy sprzedaży, Wnioskodawca pozostanie nadal stroną umowy zlecenia oraz umowy o dzieło, opisanych powyżej. Umowy te nie zostaną przeniesione na nabywcę nieruchomości.

Zarówno Wnioskodawca, jak i nabywca po transakcji sprzedaży budynku posiadać będą pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielne podmioty.

Przedmiotowa nieruchomość nie została w żaden sposób wyodrębniona organizacyjnie w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, w szczególności jako oddział, dział, wydział itp.

Wnioskodawca informuje, że jego zdaniem będący przedmiotem sprzedaży budynek opisany we wniosku z dnia 31 grudnia 2015 r. na moment przeniesienia prawa własności nie będzie mógł funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze. W szczególności nie zostaną bowiem przeniesione na Nabywcę umowy związane z funkcjonowaniem nieruchomości, tj. umowy z dostawcami mediów, a także umowy z najemcami lokali, których stroną pozostanie Wnioskodawca.

Intencją stron umowy sprzedaży jest wyłącznie przeniesienie własności składnika majątkowego, jakim jest nieruchomość, natomiast nie jest nią przeniesienie działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę do przedsiębiorstwa Nabywcy. Potwierdza to również zamiar powrotnego wynajęcia/wydzierżawienia nieruchomości przez Nabywcę na rzecz Wnioskodawcy, który będzie kontynuował swoją działalność w zakresie wynajmu przedmiotowego budynku.

Wnioskodawca informuje, że nie prowadzi zapisów księgowych w taki sposób, aby pozwalały one na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań odrębnie do działalności w zakresie najmu przedmiotowego budynku – w szczególności nie zostały wyodrębnione konta analityczne służące do odrębnego ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych (kosztów i przychodów) związanych z funkcjonowaniem przedmiotowego budynku.

Wnioskodawca informuje, że do budynku nie przypisano odrębnych środków pieniężnych. Wnioskodawca posiada też jeden rachunek bankowy przeznaczony do obsługi wszelkich płatności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca informuje, że posiada jeden rachunek bankowy przeznaczony do obsługi wszelkich płatności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dla budynku nie został przyporządkowany odrębny rachunek bankowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy będąca przedmiotem transakcji sprzedaży nieruchomość może być uznana za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i czy w związku z tym transakcja sprzedaży będzie podlegać wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy, będąca przedmiotem transakcji sprzedaży nieruchomość nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W związku z tym, transakcja sprzedaży nie będzie podlegać wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Tak więc na gruncie powyższej regulacji można mówić o zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jeśli spełnione są następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół tych składników jest organizacyjnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  zespół tych składników jest finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
4.  składniki te są przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych,
5.  zespół tych składników może stanowić niezależne samodzielne przedsiębiorstwo, realizujące określone zadania gospodarcze.

Dodatkowo wskazać należy, że zorganizowana część przedsiębiorstwa istnieć musi już w ramach przedsiębiorstwa zbywcy, a nie może powstać dopiero u nabywcy. Mając na uwadze powyższe, definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy analizować w trzech płaszczyznach, tj.:

1.  wyodrębnienia organizacyjnego - co oznacza, że powinno być możliwe wyodrębnienie wszystkich składników dotyczących przedmiotu działalności, dla których utworzona zostanie zorganizowana część przedsiębiorstwa, a wyodrębnienie organizacyjne powinno być dostrzegane niejako „z zewnątrz”, powinno ono przejawiać się pewną autonomią decyzyjną, posiadaniem wyodrębnionego zespołu pracowników oraz wyodrębnionym zespołem składników majątkowych, które alokowane zostaną do zorganizowanej części przedsiębiorstwa;
2.  wyodrębnienia finansowego – sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa umożliwia przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów, a także należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa – możliwe jest zatem oddzielenie finansów zorganizowanej części przedsiębiorstwa od finansów przedsiębiorstwa;
3.  wyodrębnienia funkcjonalnego – co oznacza, że jest to zespół składników majątkowych przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych i powinien być w stanie funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze. Konieczne jest zatem zbycie takich składników majątkowych i niemajątkowych, które stworzą możliwość funkcjonowania tego zespołu składników jako samodzielne przedsiębiorstwo u nabywcy – chodzi o zbycie minimum środków, bez których kontynuowanie działalności gospodarczej realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe.

W ocenie Wnioskodawcy, w analizowanym przypadku nie są spełnione ww. warunki uznania zbywanej nieruchomości za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Po pierwsze bowiem, na przedmiot transakcji sprzedaży składać się będzie jedynie nieruchomość, a nie zespół składników majątkowych służących Wnioskodawcy do wykonywania działalności w zakresie wynajmu lokali. Nieruchomość ta nie jest wyodrębniona organizacyjnie w strukturze Wnioskodawcy, nie charakteryzuje się jakimkolwiek stopniem autonomii decyzyjnej, nie alokowano do niej pracowników. Nie jest więc spełniony warunek wyodrębnienia organizacyjnego.

Ponadto w ramach transakcji sprzedaży nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę innych aktywów Wnioskodawcy służących mu do wykonywania działalności gospodarczej. Trudno mówić również o wyodrębnieniu finansowym nieruchomości, skoro Wnioskodawca nie prowadzi odrębnej ewidencji rachunkowej lub odrębnego rachunku bankowego do obsługi należności i zobowiązań związanych z nieruchomością.

Należy wreszcie podkreślić, że będąca przedmiotem zbycia nieruchomość nie może funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze. W szczególności nie zostaną bowiem przeniesione na Nabywcę umowy związane z funkcjonowaniem nieruchomości, tj. umowy z dostawcami mediów, a także umowy z najemcami lokali, których stroną pozostanie Wnioskodawca.

Intencją stron umowy sprzedaży jest wyłącznie przeniesienie własności składnika majątkowego, jakim jest nieruchomość, natomiast nie jest nią przeniesienie działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę do przedsiębiorstwa Nabywcy. Potwierdza to również zamiar powrotnego wynajęcia/wydzierżawienia nieruchomości przez Nabywcę na rzecz Wnioskodawcy, który będzie kontynuował swoją działalność w zakresie wynajmu przedmiotowego budynku.

Powyższe znajduje również potwierdzenie w aktualnych interpretacjach indywidualnych wydawanych z upoważnienia Ministra Finansów, przykładowo w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 30 listopada 2015 r. (IPPP1/4512-1002/15-3/AS).

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowa nieruchomość nie może zostać uznana za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a co za tym idzie, transakcja sprzedaży opisanej nieruchomości nie będzie wyłączona z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie zaś do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – w myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT – należy rozumieć organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).

Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT mamy do czynienia jeżeli spełnione są następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m. in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT powinien być interpretowany z uwzględnieniem orzecznictwa TSUE, w szczególności wyroków w sprawach C-497/01 oraz

C-444/10 odnoszących się do treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.).

W myśl tej regulacji prawa unijnego, w przypadku przekazania odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

Należy zauważyć, że prawodawca unijny stanowiąc regulację ww. art. 19 Dyrektywy 112 nie zdefiniował jednak użytego w niej pojęcia prawnego „całości lub części majątku”.

W wyroku C-497/01 w sprawie Zita Modes Trybunał zwracając uwagę, że niezgodnie z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń – innych niż te, o których mowa w Dyrektywie, podkreślił, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz – w zależności od konkretnego przypadku – składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, personel, infrastrukturę, itp. na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowych realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu możliwe musi być kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.

W analizowanej sprawie przedmiotem zbycia będzie budynek biurowo-usługowy. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarządzania i wynajmu nieruchomości. Wnioskodawca jest właścicielem budynku biurowo-usługowego, który został przez niego po nabyciu przeznaczony na cele wynajmu. W budynku tym znajdują się lokale użytkowe o przeznaczeniu biurowym i usługowym. Umowami najmu objęte są poszczególne lokale w budynku, a nie cała jego powierzchnia. Wnioskodawca zawarł z dostawcami tzw. mediów umowy, na podstawie których dokonuje nabycia energii elektrycznej, wody, usług odprowadzenia nieczystości, usług wywozu śmieci, usług ochrony. Koszty przedmiotowych usług są następnie refakturowane na najemców w odpowiedniej części, zgodnie z ustaleniami zawartymi w umowach najmu. Przedmiotem umowy sprzedaży będzie sama nieruchomość. W ramach zbycia budynku, Wnioskodawca w szczególności nie przeniesie na nabywcę żadnych środków pieniężnych, czy też innego majątku funkcjonalnie związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie wynajmu. Nabywca nie przejmie od Wnioskodawcy żadnych należności, ani zobowiązań związanych z Nieruchomością – w szczególności Wnioskodawca pozostanie nadal stroną umów z dostawcami mediów, a także pozostanie stroną umów z najemcami. Celem stron transakcji jest bowiem jedynie przeniesienie własności składnika majątkowego, jakim jest nieruchomość, a nie przejęcie przez Nabywcę działalności prowadzonej dotąd przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca będzie kontynuował wykonywanie zawartych uprzednio umów najmu z tymi samymi najemcami, a także nadal pozostanie stroną umów związanych z eksploatacją budynku. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników na podstawie umów o pracę. Zawarł umowę zlecenia z osobą fizyczną, której przedmiotem jest ochrona budynku a także zawarł umowę o dzieło z osobą fizyczną, której przedmiotem jest nadzór nad ww. budynkiem (nadzorca nieruchomości). Po zawarciu umowy sprzedaży, Wnioskodawca pozostanie nadal stroną umowy zlecenia oraz umowy o dzieło. Umowy te nie zostaną przeniesione na nabywcę nieruchomości. Przedmiotowa nieruchomość nie została w żaden sposób wyodrębniona organizacyjnie w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, w szczególności jako oddział, dział, wydział itp. Będący przedmiotem sprzedaży budynek nie będzie mógł funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze. W szczególności nie zostaną bowiem przeniesione na Nabywcę umowy związane z funkcjonowaniem nieruchomości, tj. umowy z dostawcami mediów, a także umowy z najemcami lokali, których stroną pozostanie Wnioskodawca. Intencją stron umowy sprzedaży jest wyłącznie przeniesienie własności składnika majątkowego, jakim jest nieruchomość, natomiast nie jest nią przeniesienie działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę do przedsiębiorstwa Nabywcy. Wnioskodawca nie prowadzi zapisów księgowych w taki sposób, aby pozwalały one na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań odrębnie do działalności w zakresie najmu przedmiotowego budynku – w szczególności nie zostały wyodrębnione konta analityczne służące do odrębnego ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych (kosztów i przychodów) związanych z funkcjonowaniem przedmiotowego budynku. Do budynku nie przypisano odrębnych środków pieniężnych. Wnioskodawca posiada też jeden rachunek bankowy przeznaczony do obsługi wszelkich płatności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, dla budynku nie został przyporządkowany odrębny rachunek bankowy.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że zbywana przez Wnioskodawcę Nieruchomość (budynek biurowo-usługowy) nie będzie stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W konsekwencji, skoro przedmiot planowanej transakcji – budynek biurowo-usługowy – nie będzie stanowił zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jego zbycie nie będzie podlegało wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Tym samym, transakcja sprzedaży wskazanego w zdarzeniu przyszłym budynku biurowo-usługowego będzie stanowiła czynność określoną w art. 5 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest **prawidłowe.**

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Niniejsza interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, tj. okoliczności, w których Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem sprzedaży będzie sama nieruchomość.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (w szczególności takiej zmiany, która spowodowałaby, że przedmiotem transakcji będzie przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa) lub zmiany stanu prawnego.

Końcowo należy wskazać, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie interpretację przepisów prawa podatkowego. Niniejsza interpretacja skierowana jest tylko do Wnioskodawcy i nie odnosi się do nabywcy bowiem każdą czynność, z którą mogą być związane skutki podatkowoprawne należy rozstrzygać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.