Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-856/08-4/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-12-03
Teza: Zwolnienia od podatku opłaty za użytkowanie garaży własnościowych w sytuacji, gdy członkom spółdzielni przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego
Słowa kluczowe: garaż; opłata; opłata-opłata eksploatacyjna; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2008 r. (data wpływu 10 września 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 listopada 2008 r. (data wpływu 1 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku opłaty za użytkowanie garaży własnościowych w sytuacji, gdy członkom spółdzielni przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku opłaty za użytkowanie garaży własnościowych w sytuacji, gdy członkom spółdzielni przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 listopada 2008 r. o brakujący podpis osoby upoważnionej do składania oświadczeń w imieniu Spółdzielni.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – spółdzielnia mieszkaniowa, z uwagi na treść przepisu art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług, nie nalicza podatku VAT do opłat za użytkowanie garaży własnościowych w sytuacji, gdy członkowi przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego (jako pierwsze przydzielone). Spółdzielnia obciąża podatkiem VAT wyłącznie opłaty za użytkowanie lokali, gdy jedynym prawem do lokalu jest prawo do innego lokalu niż mieszkalny, np. garaż.

Wnioskodawca podkreśla, że dla realizacji statutowych zadań, Spółdzielnia prowadzi działalność inwestycyjną oraz zarządza nieruchomościami stanowiącymi własność Spółdzielni, jak również nieruchomościami stanowiącymi własność członków spółdzielni. Lokale spółdzielcze są przez członków spółdzielni użytkowane na podstawie następujących tytułów:

1.  przydział na własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, garażu,
2.  przydział na lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego,
3.  aktu przeniesienia własności na podstawie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Garaże, o których mowa wyżej, zostały przez Spółdzielnię wybudowane ze środków członków Spółdzielni, którzy posiadali już przydziały na prawa do lokali mieszkalnych. Zatem przydział na prawo do lokalu garażowego jest przydziałem wtórnym wynikającym z faktu posiadania przez członka przydziału na prawo do lokalu mieszkalnego. Z tytułu użytkowania lokali, na podstawie ww. tytułów, Spółdzielnia pobiera opłaty na pokrycie poniesionych kosztów. Opłaty te są konsekwencją czynności wykonywanych na rzecz członków spółdzielni lub właścicieli nie będących członkami i w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r., są zwolnione od podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opłaty za użytkowanie garaży własnościowych, w sytuacji gdy członkowi spółdzielni przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnione od podatku VAT są opłaty za użytkowanie lokali mieszkalnych, garaży własnościowych w sytuacji, gdy członkowi spółdzielni przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego (jako pierwsze przydzielone prawo). Jeśli jednak członkowi przysługuje wyłącznie prawo do garażu, podbierane od niego opłaty należy opodatkować. W ocenie Spółdzielni, gdyby wolą ustawodawcy było zwolnienie tylko opłat pobieranych z tytułu lokali mieszkalnych, to art. 43 ust. 1 pkt 11 po treści „za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych„ byłoby dodane wyrażenie „z tytułu użytkowania lokali mieszkalnych”. W związku z tym, że takiego zawężenia przedmiotowy artykuł nie zawiera należy interpretować jego treść na korzyść członków Spółdzielni. W konsekwencji oznacza to zwolnienie od podatku VAT również pozostałych opłat pod warunkiem, że członek spółdzielni użytkuje lokal mieszkalny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0%. Ustawodawca daje także podatnikom możliwość stosowania zwolnień podatkowych.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.).

Z przepisu § 8 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970) wynika, że zwolnione od podatku są czynności wykonywane na rzecz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych, za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ww. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Należy zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. powołane wyżej rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. zastąpione zostało rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336). W wyniku tej zmiany od dnia 1 grudnia 2008 r. cytowany wyżej przepis § 8 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r. zastąpiony został przez § 13 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r., jego treść pozostała jednak niezmieniona.

Powołany powyżej przepis art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych stanowi, iż:

*   członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.
*   członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.
*   właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Są oni również obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu. Obowiązki te wykonują przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 5.
*   członkowie spółdzielni uczestniczą w kosztach związanych z działalnością społeczną, oświatową i kulturalną prowadzoną przez spółdzielnię, jeżeli uchwała walnego zgromadzenia tak stanowi. Właściciele lokali niebędący członkami oraz osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, mogą odpłatnie korzystać z takiej działalności na podstawie umów zawieranych ze spółdzielnią.

Z cytowanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnienie odnosi się do czynności wykonywanych na rzecz członków spółdzielni mieszkaniowych, a także osób niebędących członkami spółdzielni. Muszą być oni właścicielami lokali mieszkalnych, a w przypadku członka spółdzielni może przysługiwać mu spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego. Rodzaje opłat wymienione w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych dotyczą wszelkich opłat. Jednakże przepisy art. 43 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy o VAT oraz § 8 ust. 1 pkt 18 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2008 r. (od 1 grudnia 2008 r. § 13 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r.), wyraźnie wskazują na właścicieli lokali mieszkalnych, członków spółdzielni i osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych.

Należy zwrócić uwagę, iż ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze, nie wskazują definicji „lokal mieszkalny” i „lokal użytkowy”. W związku z tym, należy posiłkować się m. in. definicją lokalu mieszkalnego zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu powyższej ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspakajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Natomiast w myśl ust. 4 powyższego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ponadto Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) w § 3 pkt 14 określa lokal użytkowy jako pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. W związku z powyższym, garaż choć stanowi część składową lokalu mieszkalnego nie należy do pomieszczeń pomocniczych lecz przynależnych do danego lokalu i nie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych ludności.

Zatem zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 8 ust. 1 pkt 18 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2008 r. (od 1 grudnia 2008 r. § 13 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r.) odnosi się do czynności związanych z lokalami mieszkalnymi. Zwolnienie dotyczy wyłącznie czynności (za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4, i 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych) związanych z lokalami mieszkalnymi, nie dotyczy zaś czynności związanych z garażami i innymi lokalami użytkowymi.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca nie nalicza podatku VAT do opłat za użytkowanie garaży własnościowych w sytuacji, gdy członkowi przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego (jako pierwsze przydzielone). Spółdzielnia obciąża podatkiem VAT wyłącznie opłaty za użytkowanie lokali, gdy jedynym prawem do lokalu jest prawo do innego lokalu niż mieszkalny, np. garaż.

Jak wynika z cytowanych przepisów, zwolnieniem od podatku VAT objęte są wyłącznie opłaty eksploatacyjne naliczane z tytułu użytkowania lokali mieszkalnych. Należy podkreślić, że zwolnienia w podatku od towarów i usług wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy oraz § 8 ust. 1 pkt 18 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2008 r. (od 1 grudnia 2008 r. § 13 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r.), mają charakter wyjątkowy, a jako takie winny być interpretowane ściśle, nie zaś w sposób rozszerzający.

W związku z powyższym opłaty pobierane przez Wnioskodawcę na pokrycie kosztów utrzymania garaży – niezależnie od tego czy właściciel garażu ma jednocześnie prawo własności do lokalu mieszkalnego – podlegają opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.