Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.237.2025.2.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
ustawy dostawy działki.
Słowa kluczowe: dostawa
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy działki nr (...).

    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 maja 2025 r. (wpływ 23
    maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Powiat (...) jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT
    składającym miesięczne deklaracje VAT-7.
    Na podstawie art. 25b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1145 ze zm.) zwanej dalej „ustawą o gospodarce
    nieruchomościami” Zarząd Powiatu gospodaruje nieruchomościami stanowiącymi
    własność Powiatu.
    Powiat (...) jest właścicielem nieruchomości położonej w (...), oznaczonej w operacie
    ewidencji gruntów i budynków jako działka nr (...) o powierzchni (...) ha powstała w wyniku
    podziału działki nr (...) dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...).
    Nieruchomość ta została objęta decyzją (...), o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej pod nazwą: „...”. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Z
    dniem, w którym decyzja stała się ostateczna, tj. 23 maja 2024 r., przedmiotowa
    nieruchomość przeszła z mocy prawa na własność Skarbu Państwa.
    (...) wszczął postępowanie odszkodowawcze (...) zawiadomił o zgromadzonym materiale,
    przesyłając wyciąg z operatu szacunkowego, gdzie wartość przedmiotu wyceny
    oszacowano na kwotę (...) zł. Decyzja o odszkodowaniu nie została jeszcze wydana.
    Z dniem, w którym decyzja (...) stała się ostateczna, tj. (...) r., przedmiotowa nieruchomość
    przeszła z mocy prawa na własność (...).
    W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w rejonie
    (...)., działka nr (...) oznaczona jest jako:
  - 6.KDL - tereny publicznych dróg lokalnych,
  - E8.U - teren zabudowy usługowej,
  - 1 GP - teren dróg publicznych klasy głównej.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego. Miejscowy Plan
    Zagospodarowania Przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy - są zwolnione od podatku VAT.
    (... ) wszedł w posiadanie działki nr (...) na podstawie decyzji (...) r., wydanej na podstawie
    art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy
    reformujące administrację publiczną. Nieruchomość była wykorzystywana do realizacji
    zadań własnych Powiatu określonych w art. 4 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r.
    o samorządzie powiatowym, tj. transportu zbiorowego i dróg publicznych o charakterze
    ponadgminnym.
    Działka na dzień wydania decyzji (...) była zabudowana (trwale z gruntem związane) pasem
    drogowym, chodnikiem, pasem zieleni, jezdnią.

    Wnioskodawca nie posiada informacji na temat dokładnej daty pierwszego zasiedlenia
    nieruchomości, jednakże w pełni znana jest data wykonania ulepszenia, które miało
    miejsce 1 czerwca 2012 r.
    Symbol PKOB dla wskazanych obiektów:
    Chodnik - PKOB 2111 (Drogi dla pieszych, w tym chodniki),
    Pas zieleni - PKOB 2411 (Drogi i place),
    Jezdnia - PKOB 2111 (Drogi kołowe i autostrady).
    W uzupełnieniu udzielili Państwo następujących informacji:
    Na pytanie Organu „Czy nabycie przez Państwa działki nr (...) nastąpiło w ramach
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?”, odpowiedzieli Państwo „Nie”.
    Na pytanie Organu „Czy nabycie przez Państwa ww. działki nr (...) zostało
    udokumentowane fakturą? Jeżeli tak, to czy był wykazany podatek należny?”,
    odpowiedzieli Państwo „Nie; Nie dotyczy”.
    Na pytanie Organu „Czy wskazane przez Państwa obiekty, znajdujące się na działce nr (...),
    tj. pas drogowy, chodnik, pas zieleni oraz jezdnia stanowią budowle w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)?
    Prosimy odnieść się odrębnie do każdego z ww. obiektów.”, odpowiedzieli Państwo:
    - „Pas drogowy - tak, stanowi budowlę w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.
    - Chodnik - tak, stanowi budowlę.
    - Pas zieleni - nie stanowi budowli w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, jest
      elementem zagospodarowania terenu.
    - Jezdnia - tak, stanowi budowlę w rozumieniu przepisów.”
    Na pytanie Organu „Kiedy ww. obiekty zostały oddane do użytkowania? Prosimy odnieść
    się odrębnie do każdego z ww. obiektów.”, odpowiedzieli Państwo „Nie posiadam takich
    informacji, wykonanie ulepszenia miało miejsce 1 czerwca 2012 r., oddane do użytku
    protokołem 1 czerwca 2012 r.”
    Na pytanie Organu „Czy wskazane przez Państwa w opisie sprawy wydatki na ulepszenie
    ww. obiektów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej
    30% wartości początkowej ww. obiektów? Jeśli odpowiedź na pytanie jest twierdząca, to
    proszę wskazać odrębnie do każdego z ww. obiektów:
    a) czy w stosunku do ww. wydatków przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    b) kiedy ww. obiekty po dokonaniu ulepszeń, zostały oddane do użytkowania? Należy
      wskazać dokładną datę.
    c) czy miało miejsce pierwsze zasiedlenie ulepszonych obiektów? Jeżeli tak, to proszę
      wskazać datę, kiedy to nastąpiło.
    d) czy między pierwszym zasiedleniem ulepszonych obiektów, a ich dostawą, upłynął
      okres dłuższy niż 2 lata?”,
    odpowiedzieli Państwo „Nie. Brak wartości początkowej. Zostały przyjęte po dokonaniu
    inwestycji pn. „...”- data przyjęcia 29 czerwca 2012 r.”
    Na pytanie Organu „Czy działka nr (...) wykorzystywana była przez Państwa wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność
    zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywana była ww. działka,
    wykonywali Państwo - należy podać podstawę prawną zwolnienia?”, odpowiedzieli
    Państwo „Tak. Działka wykorzystywana była na zadania własne powiatu określone w art. 4
    ust 1 pkt 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym tj. transport
    zbiorowy i drogi publiczne o charakterze ponadgminnym.”

    (...) wydał decyzję ustalającą odszkodowanie na rzecz (...) Przedmiotowa decyzja nie jest
    ostateczna.

## Pytanie

Czy (...) prawidłowo uznaje, że charakter działki nr (...), uwzględniony w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego jako teren budowlany (tereny publicznych dróg
    lokalnych, zabudowy usługowej oraz dróg publicznych klasy głównej) sprawia, że stanowi
    ona teren budowlany, a tym samym dostawa tej działki powinna być uznawana za
    opodatkowaną podatkiem VAT, ale korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym
    dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym
    również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
    imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
    zamian za odszkodowanie.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Z przywołanego powyżej przepisu art. 7
    ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub
    podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa
    własności towarów (nieruchomości) w zamian za odszkodowanie jest objęte podatkiem od
    towarów i usług (a więc także wówczas, gdy nie jest ono następstwem decyzji właściciela,
    lecz wynika z nakazu organu władzy publicznej lub z mocy samego prawa). W takiej
    sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za odszkodowanie,
    natomiast odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności
    towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną - objętą opodatkowaniem
    podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od
    towarów i usług podlega opodatkowaniu VAT. Aby dana czynność była opodatkowana,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    tego podatku.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Natomiast art. 15 ust. 6 ustawy stanowi, że: Nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań

    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W świetle powyższego, organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ,
    dokonując przeniesienia własności nieruchomości za odszkodowaniem, nie może
    skorzystać z wyłączenia z opodatkowania przewidzianego w art. 15 ust. 6 ustawy.
    W przypadku wywłaszczenia działki nr (...) o powierzchni (...) ha za odszkodowaniem, nie
    są realizowane zadania publiczne, dla których (...) został powołany. W takiej sytuacji (...)
    działa jako właściciel nieruchomości, a nie jako podmiot prawa publicznego.
    Tym samym przeniesienie własności działki nr (...) w zamian za odszkodowanie stanowi
    odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Odszkodowanie pełni w tym przypadku
    funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności, czyniąc tę dostawę faktycznie
    odpłatną. Opodatkowaniu podlega nie samo odszkodowanie, lecz transakcja przeniesienia
    własności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie w formie odszkodowania.
    Zasady nabywania nieruchomości pod inwestycje w zakresie dróg publicznych, a także
    organy właściwe w tych sprawach, reguluje ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o
    szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.
    Art. 11a ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych stanowi, że: Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i
    wojewódzkich albo wykonujący zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta
    w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację
    inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Na podstawie art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych: Decyzja o zezwoleniu na realizację
    inwestycji drogowej zawiera w szczególności oznaczenie nieruchomości lub ich części,
    według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej
    jednostki samorządu terytorialnego.
    Stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych: Nieruchomości lub ich części, o których mowa w
    art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa:
    1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
    2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
      dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    W myśl art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych: Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za
    nieruchomości, o których mowa w ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu
    na realizację inwestycji drogowej.
    Z art. 12 ust. 4b ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych wynika, że: Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje
    się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej stała się ostateczna.
    Na mocy art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych: Odszkodowanie za nieruchomości, o których
    mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom
    wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości
    ograniczone prawo rzeczowe.
    Na podstawie art. 12 ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych: Do ustalenia wysokości i wypłacenia

    odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o
    gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18.
    W myśl art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych: Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a,
    ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację
    inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym
    następuje ustalenie wysokości odszkodowania.
    Na podstawie art. 112 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami:
    Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
    decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego
    na nieruchomości.
    W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami: Wywłaszczenie własności
    nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego następuje za
    odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej odpowiadającym wartości tych praw.
    Istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub ograniczenie m.in. prawa własności
    nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem wypłaconym na rzecz osoby
    (podmiotu) wywłaszczanego w drodze decyzji. Nieruchomość objęta taką procedurą staje
    się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego.
    Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje organ administracji publicznej, który
    wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji. Z tak określonych zapisów
    ustawowych wynika jasno, że podmiotem podejmującym cały katalog czynności prawnych
    jest organ administracji. Nie wymaga się tu współdziałania, czy jakiejkolwiek innej
    inicjatywy ze strony podmiotu wywłaszczanego.
    Zauważyć należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres oraz zasady zwolnienia od podatku VAT w przypadku dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone w art. 43 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z kolei art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy stanowi, że: Zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Definicja „terenów budowlanych” została zawarta w art. 2 pkt 33 ustawy i oznacza grunty
    przeznaczone pod zabudowę, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku jego braku - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, wydaną na podstawie przepisów o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    W związku z powyższym, zwolnienie od podatku VAT dotyczy dostawy gruntu
    niezabudowanego, pod warunkiem, że grunt ten nie jest przeznaczony pod zabudowę.
    Oznacza to, że zwolnieniu podlegają dostawy gruntów rolnych, leśnych oraz innych
    gruntów, które nie są przeznaczone pod zabudowę. Natomiast opodatkowaniu VAT
    podlega dostawa gruntów zabudowanych oraz niezabudowanych, z wyjątkiem terenów
    budowlanych. W przypadku gruntów niezabudowanych, opodatkowaniu podlegają tylko
    te, które są przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego lub, w jego braku, na podstawie decyzji o warunkach
    zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego:
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w
    przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy lub decyzja o lokalizacji inwestycji
    celu publicznego - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. W konsekwencji, w przypadku
    nieruchomości gruntowych niezabudowanych opodatkowane są wyłącznie te, których
    przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe
    natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy lub
    decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego - są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście możliwości zastosowania zwolnienia z podatku
    VAT przy sprzedaży gruntu niezabudowanego nakazuje oceniać przeznaczenie tego
    gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz
    wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
    W świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt budowlany to taki grunt, który objęty
    jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym określono dla
    niego funkcję „pod zabudowę”.
    Zwolnienie z opodatkowania VAT dostawy terenów zabudowanych zostało określone w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.”
    Z powyższych przepisów wynika, że zwolnienie od podatku VAT dotyczy dostawy całości
    lub części budynków oraz budowli, jeżeli w odniesieniu do nich miało miejsce pierwsze
    zasiedlenie, a okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą wynosi co najmniej 2
    lata. Zwolnienie to nie ma zastosowania, gdy dostawa następuje w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed jego dokonaniem, a także w przypadku, gdy od pierwszego
    zasiedlenia do sprzedaży minęło mniej niż 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy: Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu, lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zatem pierwsze zasiedlenie ma miejsce, gdy następuje oddanie budynku lub jego części
    do użytkowania, zarówno w przypadku wynajmu, jak i wykorzystywania budynku do celów
    własnych przez podatnika.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki lub
    budowle, reguluje art. 29a ust. 8 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem: W przypadku
    dostawy budynków lub budowli trwale związanych z gruntem, albo części takich
    budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Oznacza to, że grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według
    stawki podatku VAT, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. W
    sytuacji, gdy dostawa budynków lub budowli korzysta ze zwolnienia, również sprzedaż
    gruntu będzie korzystać ze zwolnienia z VAT.
    Należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o VAT nie definiują precyzyjnie pojęcia „budynku” czy
    „budowli”. W tym zakresie należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -

    Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.). Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo
    budowlane: Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym, należy przez to
    rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
    zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
    wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    W ocenie (...), w imieniu którego działa (...) działka (...) na moment wywłaszczenia stanowiła
    chodnik, pas zieleni, jezdnie, czyli teren zabudowany. Nie posiadają Państwo informacji na
    temat dokładnej daty pierwszego zasiedlenia nieruchomości, jednakże w pełni znana jest
    data wykonania ulepszenia, które miało miejsce 1 czerwca 2012 r. Jednakże okres, który
    upłynął pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budowli był dłuższy niż 2 lata, zatem
    w odniesieniu do transakcji dostawy budowli zostały spełnione przesłanki do
    zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zatem w ocenie (...), odszkodowanie za działkę (...) podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, jednakże korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian
      za odszkodowanie.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Z przywołanego powyżej przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że przeniesienie z
    nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu
    lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów (nieruchomości) w zamian za
    odszkodowanie jest objęte podatkiem od towarów i usług (a więc także wówczas, gdy
    nie jest ono następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy
    publicznej lub z mocy samego prawa).
    W takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za
    odszkodowanie, natomiast odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za
    przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną -
    objętą opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była

    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to
    na podstawie umów cywilnoprawnych.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
      - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności
    o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników
    podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i
    świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych).
    W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że ani organ władzy publicznej ani urząd
    obsługujący ten organ wydając nieruchomość za odszkodowaniem nie może skorzystać z
    wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W przypadku
    wywłaszczenia nieruchomości za odszkodowaniem nie są realizowane zadania, dla
    realizacji których organy te zostały powołane. Zatem w przedmiotowym zakresie nie
    występują Państwo jako podmiot prawa publicznego, lecz jako właściciel. Państwa
    sytuacja w odniesieniu do kwestii własności nieruchomości jest taka sama jak innych
    podmiotów, dokonujących dostawy gruntów.

    Tym samym dokonując zbycia opisanej nieruchomości (zabudowanej działki nr (...)),
    działają Państwo jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzący
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tak więc przeniesienie przez Państwa własności opisanej we wniosku działki nr (...) w
    zamian za odszkodowanie, stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7
    ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tym
    przypadku odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności
    towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną. Wyjaśnić należy, że
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie, lecz
    stanowiące dostawę towarów - przeniesienie własności nieruchomości w zamian za
    wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.
    Zasady nabywania nieruchomości pod inwestycje w zakresie dróg publicznych, a także
    organy właściwe w tych sprawach, reguluje ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o
    szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311).
    Art. 11a ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych stanowi, że:
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg
      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Na podstawie art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
        1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
        2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu
          do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
          - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
          stała się ostateczna.
    W myśl art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Z art. 12 ust. 4b ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych wynika, że:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 30 dni od dnia, w
      którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.
    Na mocy art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym

      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    Na podstawie art. 12 ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    W myśl art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje
      ustalenie wysokości odszkodowania.
    Na podstawie art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1145 ze zm.):
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.
    W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami,
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub ograniczenie m.in. prawa własności
    nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem wypłaconym na rzecz osoby
    (podmiotu) wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu prawnego w randze decyzji.
    Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa
    lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania
    wydaje organ administracji publicznej, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację
    inwestycji. Z tak określonych zapisów ustawowych wynika jasno, że podmiotem
    podejmującym cały katalog czynności prawnych jest organ administracji. Nie wymaga się
    tu współdziałania, czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze strony podmiotu wywłaszczanego.
    Zauważyć należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji
    o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy lub decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego
    - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    W konsekwencji, w przypadku nieruchomości gruntowych niezabudowanych
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy lub decyzja o lokalizacji inwestycji celu
    publicznego – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług w
    kontekście możliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT przy sprzedaży gruntu
    niezabudowanego nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie

    istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach
    zabudowy.
    W świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt budowlany to taki grunt, który objęty
    jest  miejscowym  planem  zagospodarowania  przestrzennego,  w  którym  określono  dla
    niego funkcję „pod zabudowę”.
    Natomiast zwolnienie z podatku VAT terenów zabudowanych określono m.in. w art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy. Stosownie do jego treści:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co
    do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości
    do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z budynku/budowli.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż
    budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z
    przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie

    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa
    budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
      dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem
    stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich

    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku”, „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane stanowi, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Według art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;.
    W myśl art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
      kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane
      w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już
      istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego
      części ani urządzenia budowlanego.
    Ponadto,  należy  wskazać,  że  zgodnie  z  Polską  Klasyfikacją  Obiektów  Budowlanych
    wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie
    Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r., Nr 112, poz. 1316 ze
    zm.):
      Przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób
      trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące
      wynikiem prac budowlanych.
    Z opisu sprawy wynika, że 17 stycznia 2018 r. weszli Państwo w posiadanie działki nr (...).
    Nieruchomość ta została objęta decyzją (...) na realizację inwestycji drogowej pod nazwą:

    „...”. 23 maja 2024 r. przedmiotowa nieruchomość przeszła z mocy prawa na własność
    Skarbu Państwa. (...) (...) wszczął postępowanie odszkodowawcze 29 sierpnia 2024 r.
    Następnie 19 maja 2025 r. (...) wydał decyzję ustalającą odszkodowanie na Państwa rzecz.
    Mają Państwo wątpliwości, czy prawidłowo uznają Państwo, że charakter działki nr,
    uwzględniony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren
    budowlany (tereny publicznych dróg lokalnych, zabudowy usługowej oraz dróg
    publicznych klasy głównej) sprawia, że stanowi ona teren budowlany, a tym samym
    dostawa tej działki powinna być uznawana za opodatkowaną podatkiem VAT, ale korzysta
    ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali, działka nr (...) na dzień wydania decyzji (...) była zabudowana (trwale
    z gruntem związane) pasem drogowym, chodnikiem, pasem zieleni, jezdnią. Wskazali
    Państwo, że pas drogowy, chodnik oraz jezdnia stanowią budowle w rozumieniu ustawy
    Prawo budowlane.
    Tym samym należy stwierdzić, że zwolnienie zdefiniowane w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    nie znajdzie zastosowania w rozpatrywanej sprawie, z uwagi na fakt, że dostawa obejmuje
    wyłącznie grunt zabudowany. Bez znaczenia zatem dla sprawy pozostaje fakt czy działka
    nr (...), uwzględniona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny
    publicznych dróg lokalnych, zabudowy usługowej oraz dróg publicznych klasy głównej,
    stanowi teren budowlany.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy działki nr (...) zastosowanie
    znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do
    znajdujących się na niej budowli miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
    Jak Państwo wskazali, nie posiadają Państwo informacji na temat dokładnej daty
    pierwszego zasiedlenia nieruchomości ani daty oddania ww. obiektów do użytkowania.
    Podali Państwo jednakże, że w 2012 r. zostały dokonane ulepszenia ww. nieruchomości.
    Po dokonaniu inwestycji zostały oddane do użytku. Z kolei Państwo nabyli ww. działkę 17
    stycznia 2018 r.
    Zatem w odniesieniu do budowli znajdujących się na działce nr (...) doszło do pierwszego
    zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, a do momentu ich dostawy upłynął okres
    dłuższy niż 2 lata.
    W konsekwencji zostały spełnione warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia od
    podatku od towarów i usług do dostawy budowli znajdujących się na działce nr (...), na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tej sytuacji badanie przesłanek dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT
    wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadne, gdyż
    zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej
    zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 29 ust. 8 ustawy, zwolnieniem od podatku od towarów i
    usług objęta jest również dostawa działki gruntu nr (...), na którym te budowle - pas
    drogowy, chodnik oraz jezdnia -są posadowione.
    Zatem odszkodowanie za działkę nr (...), podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, jednakże korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa - rozpatrzone.
    Należy wskazać, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej :
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.