Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-29/10/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-01-18
Teza: Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w otrzymanych fakturach dokumentujących świadczenie usług, za które przyznane zostało wynagrodzenie w postaci bonusu reklamacyjnego, w myśl zasady określonej w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: bonus; świadczenie; świadczenie-świadczenie odpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2009r. (data wpływu 1 października 2009r.), uzupełnionym pismami z dnia 10 grudnia 2009r. (data wpływu 15 grudnia 2009r.) oraz z dnia 6 stycznia 2010r. (data wpływu 8 stycznia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez kontrahenta dokumentujących świadczenie usług, za które Wnioskodawca wypłaca bonus reklamacyjny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez kontrahenta dokumentujących świadczenie usług, za które Wnioskodawca wypłaca bonus reklamacyjny.

Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 10 grudnia 2009r. (data wpływu 15 grudnia 2009r.) oraz z dnia 6 stycznia 2010r. (data wpływu 8 stycznia 2010r.), będącymi odpowiedziami na wezwania tut. organu z dnia 4 grudnia 2009r. oraz z dnia 23 grudnia 2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest handel hurtowy akumulatorami.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć z odbiorcami swoich towarów porozumienie dotyczące przyznania wynagrodzenia gwarancyjnego (bonusu reklamacyjnego) firmie X za wykonanie obsługi gwarancyjnej akumulatorów.

Postanowienia porozumienia dotyczące tego bonusu są następujące:

*   wykonanie obsługi gwarancyjnej przez firmę X obejmuje: reprezentowanie Wnioskodawcy przed klientami, rozpatrywanie zgłoszonych reklamacji pod kątem ich zasadności, szczegółowe informowanie klienta o sposobie rozpatrzenia reklamacji,
*   firma X ponosi odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie obsługi gwarancyjnej,
*   z tytułu obsługi gwarancyjnej firmie X przysługuje wynagrodzenie gwarancyjne (bonus reklamacyjny) w wysokości 1,5% wartości netto zakupionych przez firmę X akumulatorów w okresie rozliczeniowym (rok obrotowy),
*   płatność bonusu nastąpi w terminie \`(...)\` dni po wystawieniu przez firmę X faktury VAT obciążającej spółkę Wnioskodawcy,
*   jeżeli wartość wadliwych akumulatorów w stosunku do których firma X w okresie rozliczeniowym wykonała obsługę gwarancyjną będzie wyższa niż 1,5% wartości netto zakupionych przez firmę X akumulatorów w okresie rozliczeniowym (rok obrotowy) wysokość przyznanego bonusu reklamacyjnego będzie podlegać ustaleniu w drodze negocjacji (wysokość bonusu reklamacyjnego ustalonego w drodze negocjacji nie może przekroczyć 1,6% wartości netto zakupionych przez firmę X akumulatorów w okresie rozliczeniowym).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Przedmiotowe usługi nie są wymienione w klasyfikacjach PKWiU.

Bonus reklamacyjny przysługuje kontrahentowi w wysokości 1,5% wartości netto zakupionych u Wnioskodawcy w danym okresie rozliczeniowym produktów.

Wysokość obrotów uprawniających do otrzymania bonusu reklamacyjnego ustala Wnioskodawca na podstawie wystawionych faktur VAT dokumentujących sprzedaż (ilość sztuk oraz wartość netto produktów będących podstawą do wyliczenia bonusu reklamacyjnego).

W przypadku bonusu reklamacyjnego kontrahent ma wykonywać usługi obsługi gwarancyjnej jak opisano wyżej.

Umowa ustalająca zasady wynagrodzenia za świadczone przez kontrahenta usługi określa czynności które mają być wykonane w ramach bonusu (wynagrodzenia) reklamacyjnego.

W przypadku bonusu reklamacyjnego kontrahent zobowiązany jest do wykonywania obsługi gwarancyjnej produktów Wnioskodawcy (zobowiązanie to obejmuje również gotowość do wykonywania obsługi gwarancyjnej).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 6 stycznia 2010r.):

Czy Wnioskodawca posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez firmę X dokumentujących świadczenie usług, za które Wnioskodawca wypłaca bonus reklamacyjny?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 6 stycznia 2010r.) może odliczyć podatek naliczony wynikający z faktur otrzymanych od kontrahenta z tytułu świadczenia usług, za które wypłacany jest bonus reklamacyjny (wykonana obsługa gwarancyjna w rocznym rozliczeniu).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postaci energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które wymienione są w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy).

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w myśl art. 8 ust. 1 tej ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, iż definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.

Z powyższego wynika, iż w przepisach powołanej ustawy określeniem „usług” objęto obszerny krąg czynności obejmujący swoim zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń nie ujętych w tych klasyfikacjach.

Szczególną uwagę należy zwrócić na zapis art. 8 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, który przez świadczenie usług nakazuje rozumieć także zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. W związku z powyższym należy uznać, iż pojęcie świadczenia, składającego się na istotę usługi, należy interpretować zgodnie z jego cywilistycznym rozumieniem. W efekcie, przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

W myśl art. 8 ust. 3 ustawy o VAT usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Z powyższego wynika, że czynności, które podlegają opodatkowaniu (dostawa towarów oraz świadczenie usług) muszą mieć charakter odpłatny. Odpłatność oznacza w tym przypadku wykonanie ich za wynagrodzeniem. Istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą i otrzymaną zapłatą.

Kolejnym czynnikiem decydującym o tym czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem jest określenie czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.

Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej czynności.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT prowadzącym działalność w zakresie hurtowego handlu akumulatorami. Wnioskodawca zamierza zawrzeć z odbiorcami swoich towarów porozumienie dotyczące przyznania wynagrodzenia gwarancyjnego (bonusu reklamacyjnego) firmie X za wykonanie obsługi gwarancyjnej akumulatorów. Postanowienia porozumienia dotyczące tego bonusu są następujące:

*   wykonanie obsługi gwarancyjnej przez firmę X, która obejmuje: reprezentowanie Wnioskodawcy przed klientami, rozpatrywanie zgłoszonych reklamacji pod kątem ich zasadności, szczegółowe informowanie klienta o sposobie rozpatrzenia reklamacji,
*   ponoszenie odpowiedzialność przez firmę X za prawidłowe wykonanie obsługi gwarancyjnej,
*   z tytułu obsługi gwarancyjnej firmie X przysługuje wynagrodzenie gwarancyjne (bonus reklamacyjny) w wysokości 1,5% wartości netto zakupionych przez firmę X akumulatorów w okresie rozliczeniowym (rok obrotowy),
*   płatność bonusu nastąpi w terminie \`(...)\` dni po wystawieniu przez firmę X faktury VAT obciążającej spółkę Wnioskodawcy,
*   jeżeli wartość wadliwych akumulatorów, w stosunku do których firma X w okresie rozliczeniowym wykonała obsługę gwarancyjną będzie wyższa niż 1,5% wartości netto zakupionych przez firmę X akumulatorów w okresie rozliczeniowym (rok obrotowy), wysokość przyznanego bonusu reklamacyjnego będzie podlegać ustaleniu w drodze negocjacji (wysokość bonusu reklamacyjnego ustalonego w drodze negocjacji nie może przekroczyć 1,6% wartości netto zakupionych przez firmę X akumulatorów w okresie rozliczeniowym).

W kontrahent zobowiązany jest do wykonywania obsługi gwarancyjnej produktów Wnioskodawcy (zobowiązanie to obejmuje również gotowość do wykonywania obsługi gwarancyjnej).

Przedmiotowe usługi nie są wymienione w klasyfikacjach PKWiU.

Wysokość obrotów uprawniających do otrzymania bonusu reklamacyjnego ustala Wnioskodawca na podstawie wystawionych faktur VAT dokumentujących sprzedaż (ilość sztuk oraz wartość netto produktów będących podstawą do wyliczenia bonusu reklamacyjnego).

Umowa ustalająca zasady wynagrodzenia za świadczone przez kontrahenta usługi określa czynności, które mają być wykonane w ramach bonusu (wynagrodzenia) reklamacyjnego.

Z powyższego wynika, że postanowienia dotyczące przyznania wynagrodzenia gwarancyjnego (bonusu reklamacyjnego) firmie X za wykonanie obsługi gwarancyjnej akumulatorów w wysokości 1,5% (w określonych w umowie przypadkach nie więcej niż 1,6%) wartości netto zakupionych przez firmę X akumulatorów w okresie rozliczeniowym (rok obrotowy), stanowi w przedmiotowej sprawie ekwiwalent za świadczoną usługę wykonywania ww. obsługi gwarancyjnej uszkodzonych akumulatorów.

Zatem otrzymanie przez firmę X ww. bonusu stanowi rodzaj wynagrodzenia za określone zachowanie się nabywcy w stosunku do sprzedawcy, które jest przyznawane za spełnienie określonych warunków.

W przedmiotowej sprawie istnieje element wzajemności, konieczny do uznania, że płatność w formie bonusu w wysokości 1,5% (w określonych w umowie przypadkach nie więcej niż 1,6%) wartości netto zakupionych przez firmę X akumulatorów jest wynagrodzeniem za świadczoną usługę, za którą firma X wystawia faktury VAT obciążające Wnioskodawcę.

Zatem zachowanie nabywcy należy uznać w tym przypadku jako świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego (Wnioskodawcy). Jako zapłatę za wykonaną usługę kontrahent otrzymuje bonus w wysokości 1,5% (w określonych w umowie przypadkach nie więcej niż 1,6%) wartości netto zakupionych przez firmę X akumulatorów w okresie rozliczeniowym (rok obrotowy).

W świetle powyższego zachowanie podmiotu otrzymującego wynagrodzenie (bonus reklamacyjny) czyli nabywcy, polegające na wykonaniu obsługi gwarancyjnej akumulatorów (również polegające na gotowości do wykonania obsługi gwarancyjnej) należy uznać za świadczenie usług zgodnie z cyt. art. 8 ust. 1 ustawy VAT.

Na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Odnośnie kwestii prawa do odliczenia przez Wnioskodawcę podatku naliczonego z otrzymanych faktur dokumentujących świadczenie usług, za które wypłacany jest bonus reklamacyjny w wysokości 1,5% (w określonych w umowie przypadkach nie więcej niż 1,6%) wartości netto zakupionych przez firmę X akumulatorów w okresie rozliczeniowym, obowiązuje zasada, zgodnie z którą prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Jeżeli zatem w przedmiotowej sprawie wynagrodzenie jest wypłacane w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących świadczenie usług, za które wypłacane jest wynagrodzenie w postaci ww. bonusu. Ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jak wskazano wyżej bonus reklamacyjny, o którym mowa we wniosku jest wynagrodzeniem za świadczenie usług, które powinno być udokumentowane przez świadczącego te usługi fakturą VAT.

Reasumując, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w otrzymanych fakturach dokumentujących świadczenie ww. usług za które przyznane zostało wynagrodzenie w postaci bonusu reklamacyjnego, w myśl zasady określonej w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT (w szczególności art. 88 ust. 3a pkt 2 tej ustawy).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja wydana została w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy i nie wywołuje żadnych skutków prawnych dla kontrahenta Wnioskodawcy otrzymującego bonus reklamacyjny.

Zauważyć należy, iż kwestia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od kontrahenta z tytułu udzielonej mu premii pieniężnej objęta została odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.