Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.530.2025.3.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-30
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów okularów do
bliży.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
okulary
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 1 lipca 2025 r. (wpływ 2 lipca 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Jest Pani właścicielką Biura Rachunkowego. W dniu 09.06.2025 roku dokonała Pani zakupu
    okularów do bliży wyposażonych w antyrefleks (...) w celu używania ich do pracy przy
    komputerze. Posiada Pani okulary korekcyjne do używania na co dzień o innych
    parametrach, ale pracę może Pani wykonywać tylko w okularach do bliży wyposażonych w
    odpowiednie filtry. Zgodnie z art. 22 ust. 1 UPDOF kosztami uzyskania przychodów są
    koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Na mocy tegoż artykułu
    nie jest możliwe zachowanie źródła przychodów, jeżeli nie będzie Pani używała okularów
    do pracy przy komputerze, gdyż wzrok Pani pogorszył się w wyniku tejże pracy, często
    przy sztucznym świetle.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Prowadzi Pani działalność gospodarczą od 15.06.2018 roku, opodatkowaną podatkiem
    dochodowym wg skali podatkowej i od lipca 2018 roku jest Pani czynnym podatnikiem
    VAT.
    Zakupione okulary do bliży wykorzystuje Pani do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%. Wydatki poniesione na
    zakup okularów zostały udokumentowane fakturą o numerze (...) z dnia 09.06.2025 r. z
    wykazaną kwotą podatku VAT.
    Zakupione okulary z odpowiednimi filtrami służą Pani do pracy przy komputerze wyłącznie
    w czasie pracy. Posiada Pani również inną parę okularów do bliży bez filtra Blue bloker.
    Okulary zakupiła Pani tylko do pracy przy komputerze, filtr ten zapobiega przesuszaniu
    oka.
    Zakup nie wynikał z zaleceń lekarza, gdyż miała Pani okulary o tych samych soczewkach,
    ale bez filtra blue. Bez okularów nie może Pani prowadzić działalności gospodarczej, gdyż
    specyfika pracy w księgowości wymaga intensywnego wykorzystania wzroku. Gdyby nie
    prowadziła Pani działalności gospodarczej nie musiałaby zakupić okularów z kilkoma
    filtrami. Można funkcjonować bez okularów prosząc innych o pomoc w odczytaniu np.
    tekstu na etykiecie w sklepie, ale nie można wykonywać zawodu księgowego bez
    poprawnego odczytania dokumentów oraz ich rozliczenia zachowując poufność.
    Powołując się na przepisy Kodeksu Pracy art. 2376 oraz rozporządzenie Ministra Pracy i
    Polityki Socjalnej w sprawie BHP § 8 pkt 2 w odniesieniu do Pracowników prawo polskie
    nakłada na Pracodawcę obowiązek wyposażenia Pracownika w środki ochrony
    indywidualnej pozwalając na ujęcie w kosztach dofinansowanie zakupu okularów jeżeli
    pracownik pracuje powyżej 50% wymiaru czasu pracy przy monitorze, a lekarz medycyny
    pracy wskazał na konieczność używania okularów z powodów zdrowotnych. Kierując się tą
    troską Państwa polskiego o Pracownika, uważa Pani, że Przedsiębiorca wykonując
    podobne czynności powinien mieć również prawo zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów, a co za tym idzie odliczenia VAT, jeżeli jest czynnym podatnikiem VAT zakupu
    okularów, tym bardziej, że środki na ich zakup musi sobie sam wypracować.
    Nawet jeżeli okulary byłyby wykorzystywane prywatnie to przynajmniej ich zakup
    powinien być częściowo kosztem uzyskania przychodów z prawem do odliczenia VAT jak
    ma to miejsce w przypadku zakupu samochodu osobowego, który jest częściowo
    wykorzystywany prywatnie. Ustawodawca określił prawo do ujęcia w kosztach uzyskania
    przychodów 75% wartości netto zakupu zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o pdof
    oraz odliczenia 50% VAT na mocy art. 86a ustawy VAT.

## Pytanie

Czy zakup okularów do bliży z filtrami stanowi koszt uzyskania przychodów z działalności
    gospodarczej oraz czy daje prawo odliczenia VAT?
    Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie
    podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

    Pani stanowisko w sprawie
    W nawiązaniu do art. 23 ust. 1 pkt 49), który to artykuł wyklucza wydatki na zakup
    zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa,
    niezaliczonych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych – w przypadku
    stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych osób, albo
    bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa - używanie okularów do
    komputera służy celom prowadzonej działalności oraz w jakiejś mierze celom osobistym.
    Podobnie jak samochód osobowy może być zaliczony w 75% w koszty prowadzonej
    działalności. Stosując ten przepis dosłownie napisanie listu prywatnego na komputerze
    kupionym dla prowadzonej działalności gospodarczej wykluczałoby go z kosztów
    uzyskania przychodów. W Pani ocenie na mocy art. 22 ust. 1 zakup okularów niezbędnych
    aby zachować i wykonywać czynności w ramach prowadzonej działalności stanowi koszt
    uzyskania przychodu. Tym samym daje prawo do odliczenia VAT naliczonego od tego
    zakupu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiał Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną
    spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania
      przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,

    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 omawianej
      ustawy podatkowej nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa
    obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym
    okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów,
    zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
    Opisany przez Panią we wniosku wydatek nie został wprost wymieniony w art. 23 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów
    uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do automatycznego
    przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym
    przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II
    FSK 3526/16:
      Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ
      wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego
      pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
    Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł
    się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:
      Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić
      wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych, które już nimi
      nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego
      ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.
    Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że: (...) zwrot „w celu”
    oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną
    działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek,
    który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub
    może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać,
    mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu.
    Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika
    działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien,
    przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych
    przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego
    podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej
    oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku – wyroki Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia
    2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14.
    Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów
    jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów. Kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów
    sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do
    osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek
    przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
    Działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o
    zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Ryzyko
    prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik. Dlatego decyzje skutkujące
    powstaniem kosztów związanych z tą działalnością nie może rekompensować przy

    pomocy przepisów podatkowych, gdyż oznaczałoby to w praktyce przerzucenie na Skarb
    Państwa ryzyka związanego z określonym przedsięwzięciem gospodarczym
    podejmowanym przez podmiot.
    Możliwość zaliczenia opisanego przez Panią wydatku do kosztów uzyskania przychodów
    wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa
    zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych
    kosztów. Z oczywistych więc względów, tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w
    jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane
    na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.
    Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających
    powyższe kryteria nie można zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność
    gospodarczą.
    Na podstawie przedstawionego przez Panią opisu sprawy stwierdzam, że wydatek na
    zakup okularów do bliży z filtrami ma na celu przede wszystkim ochronę Pani zdrowia.
    Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą
    należą do wydatków o charakterze osobistym. W sytuacji zaistnienia wady wzroku, czy też
    jej pogłębiania się, osoba fizyczna jest zmuszona do zakupu okularów do bliży z filtrami,
    niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie
    prowadzi. Tak więc celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków, jest
    ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Opisany przez Panią zakup jest zatem uwarunkowany ryzykiem wystąpienia problemów
    zdrowotnych, a więc jest wydatkiem o charakterze osobistym, niezależnym od
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wskazanie, że bez okularów do bliży wyposażonych w odpowiednie filtry nie jest Pani w
    stanie wykonywać pracy przy komputerze, nie zmienia faktu, że wydatek ten będzie
    niewątpliwie uwarunkowany stanem Pani zdrowia, a więc będzie wydatkiem wyłącznie o
    charakterze osobistym, niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wobec tego stwierdzam, że bezpośrednim celem, jakim jest poniesienie przez Pani
    wydatku na zakup okularów do bliży, jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z
    pozarolniczej działalności gospodarczej. Tym samym wydatek poniesiony na zakup
    okularów do bliży do pracy przy komputerze nie może zostać zakwalifikowany jako koszty
    uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Podsumowanie: zakup okularów do bliży nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów
    w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zakup
    okularów do bliży jest wydatkiem o charakterze osobistym i brak jest związku
    przyczynowo-skutkowego z przychodami osiąganymi z Pani działalności gospodarczej.
    Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.