Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-873/14/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-27
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego przez Spółkę od nakładów na realizację Inwestycji oraz wydatków na zakup dodatkowego wyposażenia
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2014 r. (data wpływu 28 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku zakupem dodatkowego wyposażenia, które zostanie nieodpłatnie przekazane Miastu oraz od wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji polegającej na wybudowaniu strefy rekreacji dedykowanej dzieciom o nazwie „P…” oraz braku opodatkowania nieodpłatnego przekazania nakładów poniesionych na zrealizowanie przedmiotowej inwestycji oraz opodatkowania nieodpłatnego przekazania na rzecz Miasta dodatkowego wyposażenia inwestycji (sprzętu nagłaśniającego) -**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku zakupem dodatkowego wyposażenia, które zostanie nieodpłatnie przekazane Miastu oraz od wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji polegającej na wybudowaniu strefy rekreacji dedykowanej dzieciom o nazwie „P”, braku opodatkowania nieodpłatnego przekazania nakładów poniesionych na zrealizowanie przedmiotowej inwestycji oraz opodatkowania nieodpłatnego przekazania na rzecz Miasta dodatkowego wyposażenia inwestycji (sprzętu nagłaśniającego).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - Spółka Akcyjna (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest spółką prawa handlowego powołaną do realizacji na terenie S inwestycji o strategicznym znaczeniu dla gospodarki i bezpieczeństwa energetycznego Polski, polegającej na budowie, a w przyszłości eksploatacji, terminalu do odbioru i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego (dalej: Terminal L.). Zgodnie z umową Spółki przedmiotem działalności Spółki jest: wytwarzanie paliw gazowych, górnictwo gazu ziemnego, przeładunek towarów, prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych technicznych, badania i analizy techniczne.

Zgodnie z przyjętymi założeniami biznesowymi, Spółka nie będzie prowadziła działalności operacyjnej do czasu zakończenia inwestycji i oddania Terminalu L. do eksploatacji.

W związku z powyższym Spółka do czasu przekazania Terminala do użytkowania może wykazywać nieznaczne (w relacji do skali projektu inwestycyjnego) przychody ze sprzedaży pozostałej. Niemniej obecnie cała aktywność Spółki jest skoncentrowana na przygotowaniu inwestycji polegającej na budowie Terminalu L. do realizacji.

Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Wnioskodawca, jako spółka celowa powołana do realizacji budowy Terminalu L. w S. , w swoich działaniach pragnie uwzględniać interesy otoczenia zewnętrznego i wewnętrznego projektu jak również środowiska naturalnego. Z tego względu ważnym elementem rozwoju Spółki jest budowanie społecznie odpowiedzialnej firmy poprzez realizację Strategii Zrównoważonego Rozwoju i Odpowiedzialnego Biznesu (z ang. CSR - Corporate Social Responsibility) oraz wyznaczonych przez nią czterech celów głównych:

1.  zaangażowanie interesariuszy zewnętrznych i wewnętrznych projektu w drodze dialogu społecznego,
2.  wspieranie rozwoju miasta S i jego społeczności lokalnych,
3.  troska o środowisko naturalne i promowanie zachowań proekologicznych,
4.  bezpieczne i przyjazne miejsca pracy.

Odnosząc się do definicji społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR), zgodnie z informacją umieszczoną na stronie Departamentu Pożytku Publicznego funkcjonującego w ramach Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej (www.pozytek.gov.pl), nie ma jednej uniwersalnej definicji CSR. Wśród najczęściej podawanych tam definicji CSR znajdują się: :

*   „Społeczną odpowiedzialność biznesu określa się jako koncepcję, dzięki której przedsiębiorstwa na etapie budowania strategii dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne i ochronę środowiska, a także relacje z różnymi grupami interesariuszy”;

*   „(\`(...)\`) odpowiedzialność biznesu to efektywna strategia zarządzania, która poprzez prowadzenie dialogu społecznego na poziomie lokalnym przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstw na poziomie globalnym i jednocześnie kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego”.

Jednocześnie, koncepcja odpowiedzialnego biznesu stała się jednym z kluczowych tematów w polityce gospodarczej Unii Europejskiej, ponieważ prowadzi do trwałego sukcesu przedsiębiorstwa dzięki prowadzeniu dialogu z otoczeniem przy uwzględnieniu aspektów ochrony środowiska i budowy kapitału społecznego.

W ramach działań z zakresu CSR, Spółka zaangażowała się w działalność na rzecz lokalnej społeczności, a w szczególności dzielnicy W, gdzie realizowana jest budowa Terminalu L.. W wyniku konsultacji z władzami miasta S Spółka podjęła się wybudowania strefy rekreacji dedykowanej dzieciom o nazwie „P…” (dalej: Inwestycja).

Podjęta przez Spółkę inicjatywa ma na celu budowanie relacji z samorządem terytorialnym, zbudowanie pozytywnego wizerunku Spółki i realizowanej inwestycji budowy Terminalu L., pokazanie Spółki jako podmiotu społecznie odpowiedzialnego oraz rozpowszechnienie nazwy i logotypu Spółki. Jest to szczególnie istotne z uwagi na planowany długi okres eksploatacji Terminalu L., tj. ok 50 lat.

Inwestycja realizowana jest na terenach należących do „Urzędu Miasta” i po jej zakończeniu na mocy stosownego porozumienia zostanie nieodpłatnie przekazana na jego rzecz.

Spółka rozpoczęła już prace związane z realizacją projektu, o czym poinformowano w środkach masowego przekazu. W lipcu 2013 r. Urząd Miasta zatwierdził projekt budowlany i wydał Spółce pozwolenie na budowę. Spółka wybrała głównego wykonawcę Inwestycji, który rozpoczął prace związane z budową Inwestycji. Do chwili sporządzenia wniosku, koszty jakie poniosła Spółka są związane ze sporządzeniem projektu budowlanego oraz realizacją I etapu robót budowlanych.

Spółka poniesie nakłady na realizację Inwestycji w szczególności obejmujące: prace projektowe, budowlane, przygotowawcze, koszty osobowe pracowników Spółki zaangażowanych w realizację projektu, instalację urządzeń do zabawy i sprzętu fitness oraz wydatki na zakup dodatkowego wyposażenia (w tym, np. nagłośnienia). Wszystkie koszty będą w całości sfinansowane przez Spółkę. Nabycie towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji „P…”, za wyjątkiem kosztów osobowych, zostanie udokumentowane fakturą VAT wystawioną na Spółkę. Spółka planuje zakończenie realizacji i nieodpłatne przekazanie Inwestycji w IV kwartale 2014 r. Przekazaniu Inwestycji towarzyszyć będzie szeroka akcja promocyjna, a na obiektach wchodzących w jej skład umieszczone zostanie logo Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania:

1.  Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nakładów na realizację Inwestycji oraz wydatków na zakup dodatkowego wyposażenia?
2.  Czy nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę nakładów poniesionych na zrealizowanie Inwestycji na rzecz „Urzędu Miasta” będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT?
3.  Czy nieodpłatne przekazanie dodatkowego wyposażenia Inwestycji (np. sprzętu nagłaśniającego) „Urzędowi Miasta” będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, od nakładów na realizację Inwestycji oraz wydatków na zakup dodatkowego wyposażenia, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Uzasadniając prezentowane stanowisko, wskazano, że generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego została zawarta w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Stosownie do tego przepisu, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT.

Z kolei zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

*   nabycia towarów i usług,

*   dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

W związku z powyższym, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek naliczony jest związany, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Konsekwentnie, w świetle ustawy o VAT należy stwierdzić, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego, niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą podatnika może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą podatnika VAT można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy dokonywanej przez podatnika VAT. Wydatki te wiążą się więc bezpośrednio z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT wykonywanymi przez podatnika VAT.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością gospodarczą podatnika VAT można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa podatnika VAT i mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez podatnika VAT obrotami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają pośredni związek z działalnością przedsiębiorstwa podatnika VAT, konieczne jest istnienie związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. W ocenie Wnioskodawcy, o pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością gospodarczą podatnika VAT można mówić wówczas, gdy zakupy towarów i usług nie przyczyniają się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika VAT np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa podatnika VAT jako całości, a tym samym przyczyniają się do generowania obrotów przez przedsiębiorstwo podatnika VAT.

Jak to zostało przedstawione w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Spółka będzie ponosiła wydatki związane z realizacją Inwestycji „P…”. Realizacja tego przedsięwzięcia wpisuje się w element przyjętej przez Spółkę Strategii Zrównoważonego Rozwoju i Odpowiedzialnego Biznesu. Celem przedsięwzięcia jest bowiem wspieranie rozwoju miasta, budowanie relacji z samorządem terytorialnym, budowanie pozytywnego wizerunku Spółki wśród lokalnej społeczności, pokazanie Spółki jako podmiotu społecznie odpowiedzialnej oraz rozpowszechnienie nazwy i logotypu Spółki. Zbudowanie pozytywnego wizerunku i pozyskanie przychylności społeczności lokalnej na wstępie działalności jest istotne z uwagi na fakt, że Spółka będzie prowadziła działalność w tym rejonie przynajmniej 50 lat. Z kolei zamontowanie na terenie Inwestycji sprzętu fitness ma na celu promowanie sportu i kultury fizycznej wśród dzieci.

Inwestycja realizowana jest na terenach należących do „Urzędu Miasta” i po jej zakończeniu na mocy stosownego porozumienia zostanie nieodpłatnie przekazana władzom miasta. Dodatkowo, przekazaniu inwestycji towarzyszyć będzie szeroka akcja promocyjna, a na obiektach wchodzących w skład wybudowanego przez Spółkę placu zabaw ma znajdować się jej logo.

W tym aspekcie, w ocenie Spółki, związek pomiędzy działalnością gospodarczą Spółki a wydatkami ponoszonymi na zrealizowanie Inwestycji jest bezsprzeczny. Realizacja Inwestycji jest nakierowana na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ma prowadzić do kreowania i utrzymania jej pozytywnego wizerunku na rynku, co odpowiednio będzie miało pozytywny wpływ na prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą, w tym warunki współpracy z samorządem oraz kontrahentami (a co za tym idzie do powstania obrotu).

Mając na uwadze wszystkie powyższe argumenty, zdaniem Spółki, warunki uprawniające do odliczenia zostaną spełnione, gdyż Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte towary i usługi związane z realizacją Inwestycji, będą związane z ogólną działalnością Spółki, która podlega opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, Spółka ma prawo do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur związanych z nabyciem towarów i usług w celu realizacji Inwestycji.

Zaprezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w stanowisku organów podatkowych, w tym przykładowo w:

*   interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2014 r. (znak: ITPP2/443-160b/14/AK) wydanej na wniosek Spółki przez Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 11 lutego 2014 r. (znak: IPTPP1/443-783/11-5/S/13/MW),

*   interpretacja indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 4 grudnia 2013 r. (znak: IPTPP1/443-730/13-4/MW).

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie nakładów poniesionych na zrealizowanie Inwestycji „P…” na rzecz „Urzędu Miasta” nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT, jako że będzie ono stanowiło nieodpłatne świadczenie usług dla celów związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

W opinii Spółki, wskazane w opisie zdarzenia przyszłego przekazanie nakładów poniesionych na zrealizowanie Inwestycji na rzecz „Urzędu Miasta”, który jest właścicielem gruntu:

1.  nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa towarów - gdyż czynność ta nie może zostać uznana za dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT;
2.  nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT jako świadczenie usług - gdyż ma ono charakter nieodpłatny i jednocześnie jest dokonywane na cele związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu VAT na gruncie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Prezentując szczegółowo uzasadnienie prezentowanego stanowiska Spółka wskazała, że: Ad. (i). Przekazanie nakładów, a dostawa towarów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: Kodeks cywilny), zgodnie z zasadą superficies solo cedit, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Natomiast, w myśl art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

W ocenie Spółki, opisana wyżej zasada będzie miała zastosowanie w omawianej sytuacji, ponieważ elementy wchodzące w skład Inwestycji (urządzenia do zabawy oraz urządzenia fitness), jakie zostaną zamontowane przez wykonawcę na terenie Inwestycji będą trwale związane z gruntem, w związku z czym, w opinii Spółki, będą one stanowiły jej część składową.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Inwestycja powstanie na gruncie stanowiącym własność „Urzędu Miasta”. W związku z tym - zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami Kodeksu cywilnego - plac zabaw, wraz z zamontowanymi na nim urządzeniami nigdy nie będą stanowiły własności Spółki, gdyż będą przynależne do gruntu. Tym samym, Spółka nie będzie mogła przekazać prawa do dysponowania nimi jak właściciel na rzecz Miasta. Prawo własności przejdzie bowiem na właściciela gruntu samoistnie - poprzez związanie montowanych urządzeń z gruntem.

W opisanym przypadku nie dojdzie zatem do dostawy towarów, gdyż Spółka w żadnym momencie nie będzie właścicielem gruntów, na którym zostanie zrealizowana Inwestycja „P…”, a jedynie poniesie określone wydatki związane z ich budową i wyposażeniem.

W konsekwencji należy stwierdzić, że przeniesienie na Miasta jako właściciela gruntu, na którym wybudowany zostanie plac zabaw nakładów poniesionych na wybudowanie placu zabaw „P…” nie będzie stanowiło dostawy towarów.

Ad. (ii). Przekazanie nakładów, a świadczenie usług na gruncie ustawy o VAT.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 tej ustawy, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby niebędące dostawą.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w przepisach ustawy o VAT, w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podlegają opodatkowaniu VAT.

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym m.in. byłych pracowników, wspólników oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z treści powyższego przepisu wynika, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu, istotne jest ustalenie związku takiego świadczenia z działalnością gospodarczą. Jeżeli zatem nieodpłatne świadczenie będzie miało związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie zostanie spełniona przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu.

W świetle brzmienia powyższego przepisu należy stwierdzić, że świadczenie usług nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT w sytuacji, gdy:

*   będzie miało charakter nieodpłatny oraz

*   będzie miało związek z działalnością gospodarczą podatnika.

W ocenie Spółki, w omawianej sytuacji oba powyższe warunki zostaną spełnione.

Przede wszystkim, świadczona przez Spółkę usługa będzie miała charakter nieodpłatny. Dokonując przekazania nakładów poniesionych na zrealizowanie Inwestycji „P…” na rzecz Miasta Spółka nie otrzymuje bowiem żadnej zapłaty, czy wynagrodzenia od Miasta.

Jak wynika z praktyki organów podatkowych jak również orzecznictwa TSUE, odpłatność danej czynności na gruncie VAT ma miejsce, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem, będącym świadczeniem wzajemnym. Tak wynika między innymi z wyroku NSA z dnia 2 kwietnia 2014 r. (sygn. akt I FSK 689/13) oraz orzeczenie TSUE C-154/80 w sprawie Cooperative Aardappelenbewaarplaats oraz C-102/86, w sprawie Apple and Pear.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym, Spółka - w zamian za realizację Inwestycji „P…” nie otrzyma od Miasta żadnego świadczenia wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie na gruncie przepisów o podatku VAT. W konsekwencji - ponieważ świadczona przez Spółkę usługa będzie miała charakter nieodpłatny - pierwszy z przedstawionych powyżej warunków zostanie spełniony (a). Zdaniem Spółki, nie ulega również wątpliwości, że wybudowanie placu zabaw „P…” oraz jego nieodpłatne przekazanie na rzecz Miasta pozostaje w związku z działalnością gospodarczą Spółki (b).

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, realizacja Inwestycji ma na celu kształtowanie pozytywnego wizerunku Spółki wśród lokalnej społeczności, w tym jej kontrahentów, a także budowanie relacji z samorządem lokalnym w ramach przyjętej przez Spółkę społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR). Spółka będzie prowadziła kampanię informacyjno-marketingową w lokalnych mediach, w ramach której przekazywana zostanie informacja o realizowanej Inwestycji, której celem będzie przedstawienie/promowanie Spółki jako podmiotu odpowiedzialnego społecznie, angażującego się w projekty dotyczące edukacji i upowszechniania kultury fizycznej i sportu wśród dzieci i młodzieży.

Mając na uwadze powyższe, w opinii Spółki, realizowana przez nią Inwestycja polegająca na wybudowaniu i nieodpłatnym przekazaniu na rzecz Miasta Inwestycji ma ścisły związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a w zaprezentowane powyżej stanowisko zostało potwierdzone między innymi przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 29 sierpnia 2011 r. (ILPP2/443-873/11-3/SJ), w której organ stwierdził, że „(\`(...)\`) należy, iż przekazując nieodpłatnie nakłady poniesione w związku z wykonaniem inwestycji polegającej na budowie placów zabaw na gruncie należącym do spółdzielni mieszkaniowych oraz gmin, Wnioskodawca będzie świadczył usługę. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przekazywana nieodpłatnie inwestycja związana będzie z prowadzonym przez Spółkę przedsiębiorstwem”.

Podobnie, w interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2014 r. (ITPP2/443-160b/14/AK) wydanej na wniosek Spółki, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy potwierdził, że nieodpłatna budowa strażnicy na rzecz jednostki Państwowej Straży Pożarnej oraz realizacji inwestycji drogowych na rzecz właścicieli gruntów, nie podlega opodatkowaniu VAT.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca pragnie wskazać również na podobne rozstrzygnięcia organów podatkowych, w tym:

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 lutego 2013 r., znak: ILPP1/443-1104/12-5/JSK,

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2012 r., znak: IPPP2/443-231/12-2/AO,

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 października 2009 r., znak: ILPP2/443-937/09-4/EWW.

Ad. 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie dodatkowego wyposażenia Inwestycji (w tym nagłośnienia) „Urzędowi Miasta” będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.

W uzasadnieniu prezentowanego stanowiska, Wnioskodawca podkreślił, że jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego poza nakładami na wybudowanie i urządzenie Inwestycji w elementy infrastruktury trwale związane z gruntem, Spółka zakupi dodatkowe wyposażenie tj. sprzęt nagłaśniający. Nieodpłatnie przekazanie dodatkowego wyposażenia do infrastruktury Inwestycji na rzecz Miasta - w ocenie Spółki - stanowi dostawę towarów opodatkowaną VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Równocześnie, na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

*   przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

*   wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Powyższe oznacza, że jeżeli podmiot będący podatnikiem VAT przekazuje bez wynagrodzenia towary, przy nabyciu których przysługiwało mu prawo do odliczenia VAT, to takie przekazanie i zużycie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy, Wnioskodawca wskazuje, że jest podatnikiem VAT. W ocenie Spółki, z uwagi na fakt, że nabyte towary i usługi związane z realizacją inwestycji, będą związane z ogólną działalnością Spółki, która podlega opodatkowaniu VAT, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków (kwestia ta stanowi przedmiot pytania nr 2).

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, przekazanie dodatkowego wyposażenia Inwestycji, w tym nagłośnienie na rzecz Miasta stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na postawie art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast przez świadczenie usług - w świetle art. 8 ust. 1 ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w przepisach, w pewnych ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Interpretując powyższy przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, stwierdzić należy, iż opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów. Zatem tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, to wówczas takie świadczenie usług będzie nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jest jednak od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują. Przy czym wskazać zatem należy, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne świadczenie usług (inne niż wskazane w pkt 1) na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, bez względu na to czy podatnikowi przysługiwało, czy też nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku.

Reasumując należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z działalnością gospodarczą, a więc nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zawarte - dla celów podatku od towarów i usług - w art. 15 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.a ustawy).

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Z uregulowań ustawy o podatku od towarów i usług wyraźnie wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka została powołana do realizacji na terenie S inwestycji polegającej na budowie, a w przyszłości eksploatacji, terminalu do odbioru i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego (Terminal L.). Zgodnie z umową Spółki przedmiotem jej działalności jest: wytwarzanie paliw gazowych, górnictwo gazu ziemnego, przeładunek towarów, prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych technicznych, badania i analizy techniczne. Do czasu zakończenia inwestycji i oddania Terminalu L. do eksploatacji Spółka nie będzie prowadziła działalności operacyjnej. W ramach działań z zakresu CSR, Spółka zaangażowała się w działalność na rzecz lokalnej społeczności, a w szczególności dzielnicy W, gdzie realizowana jest budowa Terminalu L.. W wyniku konsultacji z władzami miasta S Spółka podjęła się wybudowania strefy rekreacji dedykowanej dzieciom o nazwie „P…”. Podjęta przez Spółkę inwestycja ma na celu budowanie relacji z samorządem terytorialnym, zbudowanie pozytywnego wizerunku Spółki i realizowanej inwestycji budowy Terminalu L., pokazanie Spółki jako podmiotu społecznie odpowiedzialnego oraz rozpowszechnienie nazwy i logotypu Spółki. Inwestycja realizowana jest na terenach należących do miasta i po jej zakończeniu na mocy porozumienia zostanie nieodpłatnie przekazana na jego rzecz. Po uzyskaniu stosownych zezwoleń Spółka wybrała głównego wykonawcę, który rozpoczął prace związane z budową. Spółka poniesie nakłady na realizację inwestycji w szczególności obejmujące: prace projektowe, budowlane, przygotowawcze, koszty osobowe pracowników Spółki zaangażowanych w realizację projektu, instalację urządzeń do zabawy i sprzętu fitness oraz wydatki na zakup dodatkowego wyposażenia (w tym, np. nagłośnienia). Wszystkie koszty będą w całości sfinansowane przez Spółkę. Nabycie towarów i usług związanych z realizacją Inwestycji „P…”, za wyjątkiem kosztów osobowych, zostanie udokumentowane fakturą VAT wystawioną na Spółkę.

Spółka planuje zakończenie realizacji i nieodpłatne przekazanie inwestycji w IV kwartale 2014 r. Wskazano, że przekazaniu inwestycji towarzyszyć będzie akcja promocyjna, a na obiektach wchodzących w skład inwestycji umieszczone zostanie logo Spółki.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwości dotyczące:

*   prawa do odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych na realizację inwestycji oraz wydatków na zakup dodatkowego wyposażenia,

*   opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania przez Spółkę nakładów poniesionych na zrealizowanie inwestycji na rzecz miasta,

*   opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania przez Spółkę dodatkowego wyposażenia inwestycji – sprzętu nagłaśniającego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, odnosząc się w pierwszej kolejności, do prawa Spółki do odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych na budowę strefy rekreacji dedykowanej dzieciom „P.” oraz wydatków na zakup dodatkowego wyposażenia (które po zakończeniu realizacji inwestycji zostaną nieodpłatnie przekazane na rzecz miasta) stwierdzić należy, że z przedstawionych okoliczności nie wynika aby nabyte towary i usługi miały/lub mogły mieć bezpośredni związek z działalnością opodatkowaną Spółki (jak wynika z wniosku przedmiotem działalności Spółki jest wytwarzanie paliw gazowych, górnictwo gazu ziemnego, przeładunek towarów, prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych technicznych, badania i analizy techniczne). W ocenie organu - wbrew stanowisku Spółki - w przedmiotowej sprawie brak jest również choćby pośredniego wpływu realizowanej budowy terenu rekreacyjnego dla dzieci, na przyszłą sprzedaż opodatkowaną Spółki poprzez ewentualne nakłonienie potencjalnych klientów do nabywania usług Spółki, po wybudowaniu Terminalu. Wnioskodawca nie wykazał racjonalnego związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy realizacją przedmiotowego projektu, a zwiększeniem swojej sprzedaży opodatkowanej, a z przedstawionych we wniosku okoliczności nie sposób wyprowadzić wniosku o wzroście sprzedaży opodatkowanej u podatnika, w okresie późniejszym.

Wobec powyższego, skoro nabyte towary i usługi nie posłużą czynnościom opodatkowanym, to w świetle powołanego art. 86 ust. 1 ustawy, nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług od poniesionych wydatków. Jeszcze raz podkreślić należy, że prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jednocześnie prawo do odliczenia podatku naliczanego nie jest przywilejem podatkowym, ale elementem konstrukcyjnym podatku od towarów i usług.

Przechodząc z kolei do kwestii opodatkowania nieodpłatnego przekazania poniesionych nakładów (na wybudowanie strefy rekreacyjnej dla dzieci na gruncie stanowiącym własność miasta) na rzecz miasta stwierdzić należy, że czynności tych nie można uznać za dostawę towaru, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy. W przedmiotowym wypadku nie nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, gdyż - jak słusznie wskazała Spółka - miasto, z racji posiadanego prawa własności do gruntu, będzie dysponowało również prawem własności do wszelkich jego części składowych, to jest w niniejszej sprawie do wybudowanego terenu rekreacyjnego (placu zabaw) trwale z tym gruntem związanych.

W związku z powyższym koniecznym jest rozstrzygnięcie kwestii, czy w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie art. 8 ust. 2 ustawy.

Jak wynika z okoliczności sprawy nakłady poniesione przez Spółkę na realizację inwestycji „P…” polegającej na wybudowaniu i nieodpłatnym przekazaniu miastu placu zabaw, pozostają bez związku z działalnością gospodarczą Spółki i nie wpłyną na osiągane przez Spółkę przychody opodatkowane podatkiem VAT, zatem - uwzględniając powyższe - stwierdzić należy, iż przekazując nieodpłatnie nakłady poniesione w związku z wykonaniem opisanej inwestycji, polegającej na budowie placu zabaw na gruncie należącym do miasta, Wnioskodawca świadczy usługę, która w świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przekazywana nieodpłatnie inwestycja - w ocenie tutejszego organu - nie jest związana z prowadzonym przez Spółkę przedsiębiorstwem.

Reasumując, nieodpłatne świadczenie na rzecz miasta polegające na przekazaniu nakładów poniesionych w związku z realizacją opisanej inwestycji, będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się z kolei do kwestii opodatkowania czynności związanej z nieodpłatnym przekazaniem na rzecz miasta dodatkowego wyposażenia tj. sprzętu nagłaśniającego wskazać należy, że przekazanie to nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, bowiem - jak rozstrzygnięto powyżej - w odniesieniu do tych towarów Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przedmiotowe przekazanie nie spełni zatem przesłanek zawartych w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy i nie może być uznane za dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a więc za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia a w przypadku zdarzenie przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.