Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.229.2025.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Opodatkowanie zbycia udziału w nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości
nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości
udział-sprzedaż udziałów
wywłaszczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawczyni sprzedała swój udział w nieruchomości gruntowej (dalej:
    Nieruchomość), który po śmierci jej dziadka i ojca, a następnie mamy zmarłej w dniu (...)
    lutego 2022 r., został odziedziczony przez nią. Nieruchomość została zwrócona
    Spadkodawczyni, czyli mamie Wnioskodawczyni i pozostałym współwłaścicielom, w tym
    również Wnioskodawczyni, na podstawie decyzji o zwrocie wywłaszczonej Nieruchomości
    wydanych przez:
    1. Starostę z dnia (...) czerwca 2017 r.
    2. Wojewodę z dnia (...) października 2017 r., której wykonanie zostało wstrzymane z
      urzędu w dniu (...) grudnia 2017 r. do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Administracyjny
      (ostateczność decyzji (...) października 2021 r.),
    3. Wojewódzki Sąd Administracyjny z dnia (...) września 2018 r.,
    4. Naczelny Sąd Administracyjny z dnia (...) października 2021 r.
    Nieruchomość, aktem notarialnym z dnia (...) marca 1976 r., została wywłaszczona w
    trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia
    nieruchomości (Dz. U. nr 10/74, poz. 64), na mocy którego własność działki ewidencyjnej 1
    przeszła na rzecz X. Jako cel wywłaszczenia wskazano realizację planu realizacyjnego
    ogólnego zagospodarowania terenu inwestycji pod budowę Y.
    Na podstawie mapy stanu prawnego właścicielami wywłaszczonej nieruchomości w dacie
    wywłaszczenia było rodzeństwo: AA, BA – dziadek Wnioskodawczyni i CC każdy do 1/3
    części. Wywłaszczona nieruchomość oznaczona była numerem ewidencyjnym 1.
    Wnioskiem z (...) października 2001 r. AA oraz spadkobiercy pozostałych byłych
    współwłaścicieli nieruchomości, w tym ojciec Wnioskodawczyni (udział w Nieruchomości 1
    /6) wystąpili o zwrot całej wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej jako działka 1, gdyż
    cel określony w decyzji o wywłaszczeniu nie został zrealizowany.
    W wyniku licznych podziałów, wywłaszczona nieruchomość obejmuje obecnie 10 działek o
    numerach 2, 3, 4 ,5, 6, 7, część działki 8, przy czym postępowanie o zwrot nieruchomości
    było prowadzone odrębnie dla każdej z powyższych działek, a opisywany przypadek
    dotyczy działki 5.
    Zgodnie z art. 136 ust. 3, art. 137 ust. 1, art. 139, art. 140 ust. 1-4, art. 141 ust. 2 i 4, art.
    142 w związku z art. 217 ust.2, art. 5 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce
    nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2016.2144) Starosta w Decyzji z dnia (...)
    czerwca 2017 r. orzekł o zwrocie Nieruchomości dz. 5.
    W wyniku odwołań od powyższej decyzji Wojewoda Decyzją z dnia (...) października 2017 r.
    orzekł również o zwrocie Nieruchomości, tj. dz. 5.
    W związku ze skargami na Decyzję Wojewody datowanymi (...) listopada 2017 r. i (...)
    listopada 2017 r. skierowanymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego,
    Postanowieniem z dnia (...) grudnia 2017 r. Wojewoda z mocy prawa wstrzymał wykonanie
    ostatecznej decyzji Wojewody z dnia (...) października 2017 r.
    Tym samym nie doszło do skutecznego zwrotu Nieruchomości, która cały czas
    pozostawała w posiadaniu miasta.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia (...) września 2018 r. oddalił skargi stron
    postępowania, a tym samym podtrzymał decyzję Wojewody. Została złożona skarga
    kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    W takim stanie faktycznym, tj. w sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał
    jeszcze skargi kasacyjnej, a Nieruchomość nie została prawomocnie zwrócona
    właścicielom lub ich spadkobiercom, w dniu (...) lutego 2021 r. umiera ojciec
    Wnioskodawczyni będący spadkobiercą jednego ze współwłaścicieli wywłaszczonej
    nieruchomości.

    O fakcie śmierci uczestnika postępowania i zgłoszeniu spadkobierców, jako strony
    postępowania administracyjno-sądowego zostaje powiadomiony pismem datowanym (...)
    maja 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny.
    Spadkobiercami ojca Wnioskodawczyni z mocy prawa i na podstawie Aktu Poświadczenia
    Dziedziczenia, zostają w równych częściach:
    1. żona – 1/4 (a udział w Nieruchomości 1/24),
    2. córka – 1/4 (a udział w Nieruchomości 1/24),
    3. córka – 1/4 (a udział w Nieruchomości 1/24),
    4. Wnioskodawczyni – 1/4 (a udział w Nieruchomości 1/24).
    W dniu (...) października 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem oddala skargi
    kasacyjne. W wyniku tego wyroku prawomocne z datą (...) października 2021 r. stały się:
    1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (...) września 2018 r.,
    2. Decyzja Wojewody z dnia (...) października 2017 r.
    Tym samym prawo własności Nieruchomości zostało przywrócone Wnioskodawczyni oraz
    pozostałym spadkobiercom, jako następcom prawnym wywłaszczonych Właścicieli, w dniu
    (...).10.2021 r.
    Prawo własności Nieruchomości zostało Wnioskodawczyni i pozostałym spadkobiercom
    zwrócone na podstawie Decyzji o zwrocie Nieruchomości wywłaszczonej wydanej na
    podstawie art. 136 ust. 3 u.g.n. Decyzja ta miała charakter restytucyjny, tj. przywracała
    stosunki własnościowe sprzed wywłaszczenia Nieruchomości.
    Od dnia (...) stycznia 2022 r. działka została objęta w posiadanie przez wszystkich
    współwłaścicieli.
    W dniu (...) lutego 2022 r. umiera Spadkodawczyni – mama Wnioskodawczyni, której
    spadkobiercami zostają w równych częściach, co zostało potwierdzone Aktem
    Poświadczenia Dziedziczenia:
    1. córka – 1/3 (a udział w nieruchomości po mamie 1/72),
    2. córka – 1/3 (a udział w nieruchomości po mamie 1/72),
    3. Wnioskodawczyni – 1/3 (a udział w nieruchomości po mamie 1/72).
    W dniu (...).12.2024 r. następuje sprzedaż Nieruchomości przez wszystkich
    współwłaścicieli. Wnioskodawczyni uważa, że zbycie Nieruchomości przez nią nie jest
    odpłatnym zbyciem, do którego zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych nie stosuje się art. 10 ust. 1 pkt 8 tejże ustawy. Nieruchomość nie była
    wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawczynię,
    również jej zbycie nie było dokonywane w ramach takiej działalności.

## Pytanie

Czy przedmiotowa sprzedaż udziału w Nieruchomości, w części odziedziczonej przez
    Wnioskodawczynię po zmarłej mamie – Spadkodawczyni, tj. udziału 1/72 w
    Nieruchomości, przed upływem 5 lat od jej śmierci, stanowi źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w
    związku z tym zbycie jej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, sprzedaż Nieruchomości w części odziedziczonej przez nią po
    zmarłej mamie – Spadkodawczyni, tj. udziału 1/72 w Nieruchomości, przed upływem 5 lat
    od dnia otwarcia spadku (śmierci Spadkodawczyni) nie stanowi źródła przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
    w konsekwencji jej zbycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

    Uzasadnienie stanowiska.
    Opierając się na uzasadnieniu interpretacji indywidualnej 0112-KDSL1-2.4011.429.2024.2.
    KS z dnia 29 sierpnia 2024 r. Wnioskodawczyni stwierdza, że: zgodnie z przepisem art. 9
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Artykuł 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    źródła przychodów wymienia natomiast: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi
    ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W
    przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
    majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie,
    liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej
    nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę
    również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw
    majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego,
    tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
    Świadczy o tym uzasadnienie do Wyrok NSA II FSK 1368/17 z 05.04.2019 r., gdzie w pkt. 11
    Uzasadnienia wskazano, że: „Podkreślić, też trzeba, że choć treść art. 136 ust. 3 u.g.n.
    mówi o zwrocie nieruchomości właścicielowi lub jego spadkobiercom, to nie oznacza to,

    że określenie „spadkobiercom” nie obejmuje także spadkobierców tych spadkobierców
    (dalszych spadkobierców). Jest charakterystyczne bowiem, że przepisy ustawy o
    gospodarce nieruchomościami w szeregu przepisach (na przykład art. 34, art. 37, art. 68,
    art. 132, czy art. 140) używają jednolitego określenia „spadkobiercom” i to konsekwentnie
    w liczbie mnogiej i nie definiują tego pojęcia. Oznacza to więc, że należy go rozumieć w
    znaczeniu jakie nadają mu przepisy ustawy – Kodeks cywilny o spadkobraniu. Przepisy art.
    931-940 k.c. nie ograniczają katalogu spadkobierców tylko do spadkobierców, którzy żyli w
    chwili otwarcia spadku, aczkolwiek katalog ten ustala się na dzień otwarcia spadku (art.
    924 i art. 925 k.c.). Spadkobiercy tych spadkobierców żyjący w chwili otwarcia spadku to
    także spadkobiercy tego pierwszego spadkodawcy, jeżeli ten spadkobierca nie żyje, gdyż
    na zasadzie sukcesji nabywają przecież udział spadkowy po tym spadkodawcy poprzez
    swojego poprzednika prawnego. Wskazują na to także wyroki sądów administracyjnych,
    jak wyrok WSA w Lublinie z dnia 24 września 2015 r., II SA/Lu 578/15, Lex nr 1926868 i
    wyrok WSA w Kielcach z dnia 1 lutego 2018 r., IISA/Ke 864/17, Lex nr 2447577. [...] Zatem
    reasumując, należy wyrazić pogląd, że użyte w art. 136 ust. 3 u.g.n. określenie
    „spadkobiercom” obejmuje także spadkobierców tych spadkobierców (dalszych
    spadkobierców). W konsekwencji zwrot nieruchomości wywłaszczonej dalszym
    spadkobiercom nie powoduje także u nich powstania przychodu, o którym mowa w art.
    10 ust.1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f., jeżeli zbyli nabytą nieruchomość, jej część (udział w niej)
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił jej
    zwrot”.
    Z powyższego wynika, że kluczowym kryterium w sprawie jest określenie daty i sposobu
    nabycia Nieruchomości przez mamę Wnioskodawczyni. Do oceny tego kryterium należy
    zauważyć, że nieruchomość została zwrócona mamie Wnioskodawczyni, czyli
    Spadkodawczyni na podstawie decyzji, które stały się prawomocne z datą 14 października
    2021 r., a podstawą zwrotu wywłaszczonej Nieruchomości jest art. 136 ust. 3 w związku z
    art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami i jej zwrot nastąpił ze
    względu na jej zbędność na cele wywłaszczeniowe.
    Decyzja wydana przez Wojewodę w dniu (...) października 2017 r. stała się prawomocna z
    dniem (...) października 2021 r. Decyzja ta od daty (...) października 2021 r. przywróciła
    stosunki własnościowe, jakie istniałyby, gdyby Nieruchomość nie została wywłaszczona
    Decyzją wywłaszczeniową. Należy zatem stwierdzić, że decyzja o zwrocie wywłaszczonej
    nieruchomości nie stanowi nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.
    Taki wniosek wynika również z wyroku NSA z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. II FSK 1420/17:
    „Zwrot nieruchomości następuje, na podstawie decyzji administracyjnej, która przywraca
    (restytuuje) stronę podmiotową stosunku prawnorzeczowego odnośnie do wywłaszczonej
    nieruchomości do stanu sprzed wywłaszczenia. Nie stanowi więc ono nabycia
    nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.”.
    Mając na uwadze fakt, że do dnia (...) marca 1976 r., czyli do dnia spisania aktu
    notarialnego (dotyczącego wywłaszczenia mienia), Nieruchomość była niewątpliwie
    własnością i w posiadaniu 1/3, dziadka Wnioskodawczyni, który zmarł w grudniu 1992 r., a
    którego Spadkodawczyni była następcą prawnym, to zdaniem Wnioskodawczyni okres 5
    lat liczony co najmniej od 1976 roku upłynął, w związku z czym pięcioletni okres, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych liczony od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie udziałów w Nieruchomości przez spadkodawców Wnioskodawczyni
    niewątpliwie również upłynął.
    Zatem, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż przez
    Wnioskodawczyni udziału 1/72 w Nieruchomości po mojej mamie, dokonana w 2024 r. nie
    stanowi dla Wnioskodawczyni źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W konsekwencji, nie ciąży na Wnioskodawczyni obowiązek zapłaty podatku dochodowego
    z tytułu sprzedaży w 2024 r. udziału 1/72 w Nieruchomości, będącej spadkiem po zmarłej
    mamie Wnioskodawczyni.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty
    podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w przedmiotowej sprawie momentem
    nabycia udziału w nieruchomości przez spadkodawcę, który te udziały w nieruchomości
    nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych udziałów w nieruchomości
    zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy
    /spadkodawców.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że sprzedała Pani swój udział w nieruchomości
    gruntowej, który po śmierci Pani dziadka i ojca, a następnie mamy zmarłej (...) lutego 2022
    r., został odziedziczony przez Panią. Nieruchomość została zwrócona Spadkodawczyni,
    czyli Pani mamie i pozostałym współwłaścicielom, w tym również Pani, na podstawie
    decyzji o zwrocie wywłaszczonej Nieruchomości. Nieruchomość ta, aktem notarialnym z
    (...) marca 1976 r. została wywłaszczona –własność działki ewidencyjnej 1 przeszła na rzecz
    X. Jako cel wywłaszczenia wskazano realizację planu realizacyjnego ogólnego
    zagospodarowania terenu inwestycji pod budowę Y. Na podstawie mapy stanu prawnego
    właścicielami wywłaszczonej nieruchomości w dacie wywłaszczenia było rodzeństwo: AA,
    BA – Pani dziadek i CC, każdy do 1/3 części. Wnioskiem z (...) października 2001 r. AA oraz
    spadkobiercy pozostałych byłych współwłaścicieli nieruchomości, w tym Pani ojciec (udział
    w Nieruchomości 1/6) wystąpili o zwrot całej wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej
    jako działka 1, gdyż cel określony w decyzji o wywłaszczeniu nie został zrealizowany. W
    wyniku licznych podziałów, wywłaszczona nieruchomość obejmuje obecnie 10 działek o
    numerach 2, 3, 4, 5, 6, 7, część działki 8, przy czym postępowanie o zwrot nieruchomości
    było prowadzone odrębnie dla każdej z powyższych działek, a opisywany przypadek
    dotyczy działki 5. (...) lutego 2021 r. umiera Pani ojciec będący spadkobiercą jednego ze
    współwłaścicieli wywłaszczonej nieruchomości.
    Spadkobiercami Pani ojca z mocy prawa i na podstawie Aktu Poświadczenia Dziedziczenia,
    zostają w równych częściach żona oraz trzy córki, w tym Pani, po 1/4 (a udział w
    Nieruchomości 1/24).
    Prawo własności Nieruchomości zostało przywrócone Pani oraz pozostałym
    spadkobiercom, jako następcom prawnym wywłaszczonych właścicieli (...) października
    2021 r. Prawo własności Nieruchomości zostało zwrócone Pani i pozostałym
    spadkobiercom na podstawie Decyzji o zwrocie Nieruchomości wywłaszczonej. Decyzja ta
    miała charakter restytucyjny, tj. przywracała stosunki własnościowe sprzed wywłaszczenia
    Nieruchomości.
    (...) lutego 2022 r. umiera Pani mama (Spadkodawczyni), której spadkobiercami zostają w
    równych częściach trzy córki, w tym Pani, każda po 1/3 (a udział w nieruchomości po
    mamie 1/72). (...) grudnia 2024 r. następuje sprzedaż Nieruchomości przez wszystkich
    współwłaścicieli. Nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności
    gospodarczej przez Panią, również jej zbycie nie było dokonywane w ramach takiej
    działalności.

    Mając na uwadze przedstawiony opis, należy ustalić, czy zwrot uprzednio wywłaszczonej
    nieruchomości stanowi jej nabycie w myśl powołanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.
    Zgodnie z art. 114 ust. 1 ww. ustawy:
      Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3, należy
      poprzedzić rokowaniami o nabycie w drodze umowy praw określonych w art. 112
      ust. 3, przeprowadzonymi między starostą, wykonującym zadanie z zakresu
      administracji rządowej, a właścicielem lub użytkownikiem wieczystym
      nieruchomości, a także osobą, której przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe. W trakcie prowadzenia rokowań może być zaoferowana
      nieruchomość zamienna.
    Wywłaszczenie nieruchomości jest instytucją, za pomocą której państwo wkracza w sferę
    indywidualnych praw obywateli dla osiągnięcia celów o szczególnej doniosłości publicznej.
    W drodze decyzji dochodzi, m.in. do pozbawienia dotychczasowego właściciela prawa
    własności nieruchomości, z drugiej zaś strony do przejścia prawa własności na rzecz
    Skarbu Państwa lub gminy. Jednocześnie ustawa zawiera swoistą gwarancję, że
    wywłaszczona nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie zgodnie z celem, na który
    dokonano wywłaszczenia. Gwarancją tą jest instytucja zwrotu nieruchomości, w
    przypadku, kiedy nieruchomość stała się zbędna z punktu widzenia celu na jaki dokonano
    wywłaszczenia.
    W myśl art. 136 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nieruchomość wywłaszczona nie może być użyta na cel inny niż określony w decyzji
      o wywłaszczeniu, z uwzględnieniem art. 137, chyba że poprzedni właściciel lub jego
      spadkobierca nie złożą wniosku o zwrot tej nieruchomości.
    Zgodnie z art. 136 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      W razie powzięcia zamiaru użycia wywłaszczonej nieruchomości lub jej części na inny
      cel niż określony w decyzji o wywłaszczeniu właściwy organ zawiadamia
      poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercę o tym zamiarze, informując
      równocześnie o możliwości zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej
      nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części.
    Z kolei jak stanowi art. 136 ust. 3 ww. ustawy:
      Poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej
      nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej
      nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137,
      nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o
      wywłaszczeniu. Z wnioskiem o zwrot występuje się do starosty, wykonującego
      zadanie z zakresu administracji rządowej, który zawiadamia o tym właściwy organ
      gospodarujący zasobem nieruchomości. Warunkiem zwrotu wywłaszczonej
      nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej
      nieruchomości lub udziału w tej części jest zwrot przez poprzedniego właściciela lub
      jego spadkobiercę odszkodowania lub nieruchomości zamiennej stosownie do art.
      140.
    Art. 136 ust. 3 zdanie pierwsze częściowo został uznany za niezgodny z art. 21 ust. 2 w
    związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
    wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2017 r., sygn. akt SK 39/15 (Dz. U. z

    2017 r. poz. 2375), z dniem 20 grudnia 2017 r. Zgodnie z tym wyrokiem wymieniony wyżej
    przepis traci moc w zakresie, w jakim wyłącza prawo do żądania przez poprzedniego
    właściciela lub jego spadkobiercę zwrotu nieruchomości nabytej przez Skarb Państwa lub
    jednostkę samorządu terytorialnego w drodze umowy, o której mowa w art. 114 ust. 1
    ww. ustawy, gdy nieruchomość stała się zbędna na cel publiczny uzasadniający jej nabycie.
    Zgodnie z art. 137 ust. 1 ww. ustawy:
      Nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu,
      jeżeli:
      1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się
        ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo
      2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się
        ostateczna, cel ten nie został zrealizowany.
    Natomiast, w myśl art. 140 ust. 1 ww. ustawy:
      W razie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzedni właściciel lub jego
      spadkobierca zwraca Skarbowi Państwa lub właściwej jednostce samorządu
      terytorialnego, w zależności od tego, kto jest właścicielem nieruchomości w dniu
      zwrotu, ustalone w decyzji odszkodowanie, a także nieruchomość zamienną, jeżeli
      była przyznana w ramach odszkodowania.
    W myśl art. 216 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy:
      1. Przepisy rozdziału 6 działu III niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio do
        nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art.
        6 lub art. 47 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania
        nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. poz. 64 oraz z 1982 r. poz. 79), ustawy z dnia 22
        maja 1958 r. o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i
        osiedlach (Dz. U. poz. 138, z 1961 r. poz. 47 i 159 oraz z 1972 r. poz. 192), ustawy z
        dnia 31 stycznia 1961 r. o terenach budowlanych na obszarach wsi (Dz. U. z 1969
        r. poz. 216, z 1972 r. poz. 312 oraz z 1985 r. poz. 99), art. 22 ustawy z dnia 14 lipca
        1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. z 1969 r. poz. 159, z
        1972 r. poz. 193 oraz z 1974 r. poz. 84), ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach
        budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w
        miastach i osiedlach (Dz. U. poz. 192, z 1973 r. poz. 282 oraz z 1985 r. poz. 99) oraz
        do nieruchomości wywłaszczonych na rzecz państwowych i spółdzielczych
        przedsiębiorstw gospodarki rolnej, jak również do gruntów wywłaszczonych na
        podstawie odrębnych przepisów w związku z potrzebami Tatrzańskiego Parku
        Narodowego.
      2. Przepisy rozdziału 6 działu III stosuje się odpowiednio do nieruchomości nabytych
        na rzecz Skarbu Państwa albo gminy odpowiednio na podstawie:
      1) art. 5 i art. 13 ustawy z dnia 25 czerwca 1948 r. o podziale nieruchomości na
        obszarach miast i niektórych osiedli (Dz. U. poz. 240 oraz z 1957 r. poz. 172);
      2) art. 9 dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu
        nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych (Dz.
        U. z 1952 r. poz. 31);
      3) ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu
                                    11)nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. poz. 127, z późn. zm.).
    Celem zwrotu jest więc przywrócenie stosunków własnościowych sprzed wywłaszczenia.
    Decyzja o zwrocie nieruchomości pełni zatem funkcję restytucyjną, przywraca bowiem
    prawo własności nieruchomości – w tym przypadku poprzedniemu właścicielowi.
    Decyzja o zwrocie nieruchomości powoduje przejście prawa własności na
    dotychczasowego właściciela, jednakże nie kreuje tego prawa; przywraca tylko wcześniej

    panujące stosunki prawnorzeczowe. W związku z tym w momencie zwrotu nieruchomości
    nie następuje nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W takiej sytuacji ma miejsce restytucja stosunków
    sprzed wywłaszczenia, tj. zwrot prawa własności do nieruchomości na rzecz poprzedniego
    właściciela lub jego spadkobierców. Zwrot uprzednio wywłaszczonej nieruchomości, do
    którego dochodzi na podstawie decyzji administracyjnej jest więc zdarzeniem prawnym
    zmieniającym podmiotową stronę stosunku prawnorzeczowego odnośnie zwracanej
    nieruchomości, przywraca wcześniej panujące stosunki prawnorzeczowe. W związku z
    powyższym, jeżeli wywłaszczona nieruchomość jest zwracana następcy prawnemu osoby,
    której nieruchomość tę wywłaszczono, to prawo do zwrotu tej nieruchomości ma swe
    źródło w stosunku prawnym, z którego wynika to następstwo prawne.
    W kwestii ustalenia czy zwrot nieruchomości na podstawie decyzji właściwego organu
    administracji dokonany w oparciu o przepis art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, stanowi nabycie w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991
    r. wypowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z: 30 października
    2014 r., sygn. akt II FSK 2372/12; 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1420/17; 5 kwietnia
    2019 r., sygn. akt II FSK 1368/17. NSA stanął na stanowisku, że zwrot nieruchomości na
    podstawie decyzji właściwego organu administracji dokonany w oparciu o przepis art. 136
    ust. 2 i ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie stanowi nabycia w myśl art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W sytuacji, gdy tytułem prawnym do nabycia uprawnienia do wywłaszczonej
    nieruchomości jest spadkobranie, wówczas za dzień jej nabycia uznać należy datę nabycia
    przez uprawnionego, tj. wywłaszczonego właściciela lub też jego spadkobierców.
    Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie dokonana przez Panią w 2024 r. sprzedaż
    odziedziczonego po zmarłej matce udziału 1/72 w Nieruchomości, podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od którego
    momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przedmiotowej sprawie należy wskazać, że jest Pani spadkobiercą po zmarłej matce,
    która nabyła przedmiotowy udział w nieruchomości w spadku po swoim mężu (Pani ojcu).
    Zatem datą nabycia udziału w nieruchomości przez Pani matkę, o której mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    jest (...) lutego 2021 r., tj. dzień śmierci Pani ojca – jej spadkodawcy.
    W świetle powyższego, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy
    w odniesieniu do nabytego przez Panią udziału 1/72 w Nieruchomości w ramach spadku
    po matce, liczony jest od końca 2021 r.
    Zatem, dokonana (...) grudnia 2024 r. sprzedaż przypadającego na Panią udziału 1/72 w
    Nieruchomości (nabytego w spadku po matce) stanowiła dla Pani źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i podlegała opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych, bowiem została
    dokonana przed upływem 5 lat, licząc od końca 2021 r., tj. roku, w którym nastąpiło
    nabycie tej części udziału w Nieruchomości przez Pani spadkodawcę (Pani matkę).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego bądź we własnym stanowisku,
    które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
    W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Zatem, interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, należy
    podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową
    tylko dla Pani, a nie dla pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.
    W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej oraz wyroków sądu
    należy wskazać, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych,
    indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu
    do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.