Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.533.2025.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu przy udziale zarządcy
sądowego.
Słowa kluczowe: czynsz
lokal-lokal mieszkalny
najem-najem prywatny
nieruchomości-zarządca nieruchomości
opodatkowanie
przychód
udział
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych-Przychody z tytułu
najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
1

Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Wysokość ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych-
Stawka 8,5%
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4-lit. a
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 -ust. 1a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 lipca 2025 r. (wpływ 8 lipca 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan osobą fizyczną. Pana główne źródła dochodu to:
        Umowa o pracę: Pracuje Pan na etacie na podstawie umowy o pracę, którą podjął
        Pan na długo przed objęciem udziałów w kamienicy (data rozpoczęcia pracy na
        etacie 1 września 2008 r.).
        Działalność gospodarcza: Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w
        zakresie usług księgowych. Od 18 maja 2020 r. opodatkowuje Pan działalność
        gospodarczą podatkiem liniowym.
        Wspólnik spółki cywilnej: Jest Pan wspólnikiem spółki cywilnej o nazwie „(...) Spółka
        Cywilna (...)”, która również świadczy usługi księgowe. Posiada Pan w tej spółce 50%
        udziałów w zysku.
    2. Jest Pan współwłaścicielem kamienicy położonej w (...) (...) ul. (...). Pana udział w tej
    nieruchomości wynosi (...).
    Udział w kamienicy nabył Pan w spadku 11 czerwca 2018 roku, a więc przed rozpoczęciem
    przez Pana jakiejkolwiek działalności gospodarczej (zarówno jednoosobowej, jak i przed
    przystąpieniem do spółki cywilnej) oraz po podjęciu pracy na etacie.
    Kamienica posiada (...) współwłaścicieli. W imieniu wszystkich współwłaścicieli kamienicą
    zarządza podmiot zewnętrzny, który został powołany przez większość współwłaścicieli (nie
    jest to zarządca sądowy).
    Nie ma Pan żadnego wpływu na decyzje administracyjne, operacyjne ani strategiczne
    dotyczące kamienicy i jej najmu. Wszystkie decyzje dotyczące zarządzania, zawierania
    umów najmu, ustalania wysokości czynszów, poszukiwania najemców, przeprowadzania

    remontów czy ogólnego funkcjonowania kamienicy podejmowane są przez większość
    współwłaścicieli lub przez powołanego zarządcę.
    Pana rola ogranicza się wyłącznie do biernego otrzymywania należnej Panu części
    przychodu z najmu, proporcjonalnie do posiadanego udziału. Otrzymuje Pan środki, które
    zarządca, po uregulowaniu wszelkich opłat i kosztów związanych z utrzymaniem
    nieruchomości, wypłaca Panu jako Pana część zysku z najmu.
    Przychody z najmu kamienicy rozlicza Pan dotychczas jako tzw. najem prywatny,
    opodatkowując je ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawek 8,5% (do
    limitu 100 000 zł) i 12,5% (od nadwyżki ponad 100 000 zł), wpłacając należny podatek do
    Urzędu Skarbowego w ustawowych terminach, tj. do 20. dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym osiągnięto przychód.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
    Wskazał Pan, że poprzez sformułowanie zawarte w pytaniu:
      od kwot faktycznie postawionych do mojej dyspozycji (proporcjonalnie do
      posiadanego udziału)
    nie miał Pan na myśli kwoty pobranej przez Zarządcę na Pana rzecz, tj. należności z tytułu
    najmu (czynsz).
    Używając tego sformułowania miał Pan na myśli kwotę, która faktycznie wpływa na Pana
    konto bankowe.
    Nie jest Pan również stroną żadnej umowy, nie podpisuje żadnych umów, dokumentów.
    Wszystkie te czynności robi Zarządca kamienicy.
    Kamienica nie jest składnikiem majątku prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej i nie jest w niej w żaden sposób wykorzystywana.

## Pytanie

Czy przychód osiągany z najmu kamienicy, w której posiada Pan bardzo mały udział (...)
    nabyty w spadku (po podjęciu pracy na etacie, ale przed rozpoczęciem jakiejkolwiek
    działalności gospodarczej), i na zarządzanie którą nie ma Pan żadnego wpływu
    (zarządzanie odbywa się przez zewnętrzny podmiot/większość współwłaścicieli), może Pan
    nadal opodatkowywać jako przychód z tzw. najmu prywatnego, rozliczając go ryczałtem
    od przychodów ewidencjonowanych od kwot faktycznie postawionych do Pana dyspozycji
    (proporcjonalnie do posiadanego udziału), pomimo prowadzenia działalności
    gospodarczej w zakresie usług księgowych (zarówno jednoosobowo, jak i jako wspólnik
    spółki cywilnej), a także pracy na etacie?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, przychody z najmu opisanej kamienicy, pomimo prowadzenia przez Pana
    innej działalności gospodarczej (jednoosobowej opodatkowanej podatkiem liniowym oraz
    jako wspólnik spółki cywilnej w zakresie usług księgowych) i pracy na etacie, powinny być
    kwalifikowane jako przychód z tzw. najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Opiera Pan swoje stanowisko na następujących argumentach:
    1. Brak cech działalności gospodarczej w zakresie najmu: Nie spełnia Pan kryteriów
    zorganizowania i ciągłości w rozumieniu działalności gospodarczej w zakresie najmu. Nie
    podejmuje Pan żadnych aktywnych działań w celu pozyskiwania najemców, zawierania
    umów, ustalania stawek czynszu czy zarządzania nieruchomością. Pana rola jest pasywna i
    ogranicza się do czerpania korzyści z posiadanego majątku. Prowadzone przez Pana
    działalności gospodarcze oraz praca na etacie mają zupełnie odmienny charakter (usługi
    księgowe, umowa o pracę) i nie są w żaden sposób powiązane z zarządzaniem kamienicą
    czy czerpaniem z niej aktywnych przychodów z najmu.

    2. Mały udział i brak wpływu na zarządzanie: Posiadany bardzo mały udział (...) oraz fakt,
    że o wszystkich decyzjach dotyczących kamienicy decydują właściciele większościowi lub
    zarządca, świadczy o braku Pana aktywności i wpływu na zarobkowy charakter najmu.
    3. Nabycie udziału jako majątek prywatny: Udział w kamienicy został nabyty w spadku w
    momencie, gdy nie prowadził Pan jeszcze działalności gospodarczej (zarówno
    jednoosobowej, jak i poprzez spółkę cywilną), a jedynym źródłem dochodu była praca na
    etacie, co dodatkowo potwierdza jego prywatny charakter. Nie został on wprowadzony do
    ewidencji środków trwałych żadnej prowadzonych przez Pana działalności gospodarczych.
    4. Zasady opodatkowania najmu prywatnego: Zgodnie z obowiązującymi przepisami od 1
    stycznia 2023 r., ryczałt od przychodów ewidencjonowanych jest jedyną formą
    opodatkowania dla najmu prywatnego.
    Dlatego uważa Pan, że jest Pan uprawniony do rozliczania przychodów z najmu tej
    kamienicy ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z proporcją
    posiadanego udziału i od kwot faktycznie postawionych do Pana dyspozycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do
      jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z
      pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
      według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą.
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej
    działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności
    gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego
    samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.
    W tym miejscu wskazać należy na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21, gdzie
    wskazano:
      „To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” - do przychodów z
      działalności gospodarczej.”
    Zatem najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność
    gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub
    jako odrębne źródło przychodów – najem prywatny (art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy).
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

    Zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne uregulowane są w przepisach ustawy z 20 listopada 1998
    r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.).
    W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
      1) prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;
      2) osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z
        późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Jak stanowi art. 2 ust. 1a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Stosownie do art. 6 ust. 1a ww. ustawy:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
      pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i
      innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11
      ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Z powyższego wynika, że od 1 stycznia 2022 roku, zgodnie z art. 2 ust. 1a cyt. ustawy,
    przychody z tytułu:
        najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym
        charakterze oraz
        dzierżawy, poddzierżawy działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa
        rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów
        specjalnych produkcji rolnej
      - które nie są uzyskiwane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
      opodatkowuje się na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan osobą fizyczną osiągającą
    przychody z tytułu umowy o pracę, z działalności gospodarczej w zakresie usług
    księgowych opodatkowanej podatkiem liniowym oraz jest Pan wspólnikiem spółki
    cywilnej, która również świadczy usługi księgowe. Jest Pan współwłaścicielem kamienicy.
    Pana udział w tej nieruchomości wynosi (...). Udział w kamienicy nabył Pan w spadku przed
    rozpoczęciem przez Pana jakiejkolwiek działalności gospodarczej (zarówno
    jednoosobowej, jak i przed przystąpieniem do spółki cywilnej) oraz po podjęciu pracy na
    etacie. Kamienica posiada (...) współwłaścicieli. W imieniu wszystkich współwłaścicieli
    kamienicą zarządza podmiot zewnętrzny, który został powołany przez większość
    współwłaścicieli (nie jest to zarządca sądowy). Przychody z najmu kamienicy rozlicza Pan
    dotychczas jako tzw. najem prywatny, opodatkowując je ryczałtem od przychodów

    ewidencjonowanych według stawek 8,5% (do limitu 100 000 zł) i 12,5% (od nadwyżki
    ponad 100 000 zł). Kamienica nie jest składnikiem majątku prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej i nie jest w niej w żaden sposób wykorzystywana.
    Skoro kamienica nie będzie przez Pana wynajmowana w ramach działalności
    gospodarczej, to wynajem ten stanowić będzie źródło przychodów, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. najem prywatny).
    Tym samym przychody, jakie Pan uzyska ze wskazanego źródła będą podlegać
    opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne według stawki przewidzianej w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a tej ustawy, tj. 8,5%
    do kwoty 100 000 zł, natomiast od nadwyżki ponad tę kwotę według stawki 12,5%.
    Pana stanowisko w tej części uznaje się za prawidłowe.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących ustalenia kwoty od jakiej powinien zostać
    zapłacony zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych w
    związku z uzyskanymi przychodami z najmu nieruchomości wskazać należy, że w myśl art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów
      ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do
      dnia 20 następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień – w terminie do dnia 20 stycznia
      następnego roku podatkowego.
    Z przedstawionych uregulowań prawnych wynika, że podstawą generowania przychodów
    z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie
    wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym
    generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednak, aby powstał przychód po stronie
    wynajmującego, muszą zaistnieć przesłanki określone w art. 6 ust. 1a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne lub art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli
    czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan współwłaścicielem kamienicy wraz z (...)
    współwłaścicielami. W imieniu wszystkich współwłaścicieli kamienicą zarządza podmiot
    zewnętrzny, który został powołany przez większość współwłaścicieli (nie jest to zarządca
    sądowy). Nie ma Pan żadnego wpływu na decyzje administracyjne, operacyjne ani
    strategiczne dotyczące kamienicy i jej najmu. Wszystkie decyzje dotyczące zarządzania,
    zawierania umów najmu, ustalania wysokości czynszów, poszukiwania najemców,
    przeprowadzania remontów czy ogólnego funkcjonowania kamienicy podejmowane są
    przez większość współwłaścicieli lub przez powołanego zarządcę. Nie jest Pan również
    stroną żadnej umowy, nie podpisuje żadnych umów, dokumentów. Wszystkie te czynności
    robi Zarządca kamienicy. Pana rola ogranicza się wyłącznie do biernego otrzymywania
    należnej Panu części przychodu z najmu, proporcjonalnie do posiadanego udziału.
    Otrzymuje Pan środki, które zarządca, po uregulowaniu wszelkich opłat i kosztów
    związanych z utrzymaniem nieruchomości, wypłaca Panu jako Pana część zysku z najmu.
    Zgodnie z definicją współwłasności wynikającą z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).

    Cechą charakterystyczną współwłasności jest to, że prawo własności całej rzeczy
    przysługuje niepodzielnie kilku współwłaścicielom. Jeżeli wielkość takiego udziału jest
    określona, mówi się wówczas o współwłasności w częściach ułamkowych.
    Do tego rodzaju współwłasności mają zastosowanie przepisy art. 197 Kodeksu cywilnego,
    zgodnie z którym:
      Domniemywa się, że udziały współwłaścicieli są równe.
    Treść stosunku będącego podstawą powstania współwłasności może określać inną
    wielkość udziałów. W czasie trwania współwłasności w częściach ułamkowych każdy
    współwłaściciel może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli.
    Z kolei, współposiadanie i korzystanie z rzeczy wspólnej przez współwłaścicieli podlega
    pewnym ograniczeniom.
    Według art. art. 206 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz
      do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i
      korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
    Ponadto według zasady zawartej w art. 207 ww. ustawy:
      Pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku
      do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i
      ciężary związane z rzeczą wspólną.
    Z unormowania zawartego w tym przepisie wynika jednoznacznie, że współposiadanie
    rzeczy i wspólne korzystanie z niej jest regułą, a korzystanie i posiadanie rozdzielne części
    rzeczy wspólnej – wyjątkiem.
    Szczegółowy zakres uprawnień i obowiązków zarządcy nieruchomością wynika z
    przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 344 ze zm.) oraz przepisów odrębnych ustaw – w tym ustawy z dnia 17
    listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1550 ze zm.), a
    także postanowień umowy o zarządzanie nieruchomością.
    Zgodnie z art. 184a ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Zarządca nieruchomości to przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą z
      zakresu zarządzania nieruchomościami.
    W myśl art. 184b ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Zarządzanie nieruchomością polega na podejmowaniu decyzji i dokonywaniu
      czynności mających na celu zapewnienie racjonalnej gospodarki nieruchomością, a
      w szczególności:
      1) właściwej gospodarki ekonomiczno-finansowej nieruchomości;
      2) bezpieczeństwa użytkowania i właściwej eksploatacji nieruchomości;
      3) właściwej gospodarki energetycznej w rozumieniu przepisów prawa
        energetycznego;
      4) bieżące administrowanie nieruchomością;
      5) utrzymanie nieruchomości w stanie niepogorszonym zgodnie z jej przeznaczeniem;
      6) uzasadnione inwestowanie w nieruchomość.
    Stosownie do art. 185 ust. 2 ww. ustawy:
      Zakres zarządzania nieruchomością określa umowa o zarządzanie nieruchomością,
      zawarta z jej właścicielem, wspólnotą mieszkaniową albo inną osobą lub jednostką
      organizacyjną, której przysługuje prawo do nieruchomości, ze skutkiem prawnym

      bezpośrednio dla tej osoby lub jednostki organizacyjnej. Umowa wymaga formy
      pisemnej lub elektronicznej pod rygorem nieważności.
    W rozpatrywanej sprawie wyjaśniam, że czynność zarządzania nieruchomością polega na
    podejmowaniu decyzji i dokonywaniu czynności mających na celu zapewnienie właściwej
    gospodarki ekonomiczno-finansowej nieruchomości oraz zapewnienie bezpieczeństwa
    użytkownika i właściwej eksploatacji nieruchomości, w tym bieżącego administrowania
    nieruchomością, jak również czynności zmierzających do utrzymania nieruchomości w
    stanie niepogorszonym zgodnie z jej przeznaczeniem oraz uzasadnionego inwestowania w
    tę nieruchomość. Ustalenie zarządcy nie ogranicza w żadnym razie praw własności.
    Zarządca nieruchomości wykonuje te czynności we własnym imieniu, ale na rzecz
    współwłaścicieli nieruchomości, czyli nie na własny rachunek. Okoliczność ta nie pozbawia
    właścicieli statusu podatnika podatku dochodowego. Tym samym, obowiązki podatkowe
    dotyczące przychodów z najmu nieruchomości nadal spoczywają na każdym ze
    współwłaścicieli, stosownie do posiadanych przez nich udziałów.
    Oznacza to, że w opisanej sytuacji Pan, jako współwłaściciel nieruchomości, osiąga
    przychody z tytułu najmu tej nieruchomości i jest opodatkowany ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych. Przychody z tytułu najmu powinien Pan opodatkować
    proporcjonalnie do posiadanych udziałów w nieruchomości, zgodnie z art. 21 ust. 1
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne, tj. za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20
    następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień – w terminie do dnia 20 stycznia następnego
    roku podatkowego.
    W związku z powyższym, skoro zarządca działa na Pana rzecz, to otrzymane od najemców
    należności za najem (czynsz) stanowią dla Pana przysporzenie majątkowe (otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne), od którego należy odprowadzić zryczałtowany podatek dochodowy. Skoro
    bowiem zarządca działa na Pana rzecz, to pobrane przez zarządcę na Pana rzecz
    należności z tytułu najmu (czynsz), proporcjonalnie do posiadanego udziału w
    nieruchomości, należy uznać za Pana przychody – otrzymane lub postawione do Pana
    dyspozycji w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne.
    Tym samym nie można zgodzić się z Pana stanowiskiem, zgodnie z którym jest Pan
    zobowiązany do płacenia zryczałtowanego podatku dochodowego od kwoty jaka wpłynie
    na Pana konto bankowe.
    Uznanie takiego stanowiska za prawidłowe oznaczałoby opodatkowanie zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym dochodu, tj. przychodu pomniejszonego o poniesione koszty (w
    szczególności koszty remontów), zamiast przychodu uzyskiwanego z tytułu najmu
    nieruchomości proporcjonalnie do posiadanych udziałów w tej nieruchomości.
    Reasumując, w przedstawionych okolicznościach jest Pan zobowiązany do zapłaty
    miesięcznych zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu najmu
    nieruchomości, której jest Pan współwłaścicielem, w terminie do dnia 20 następnego
    miesiąca, a za miesiąc grudzień – w terminie do dnia 20 stycznia następnego roku
    podatkowego, niezależnie od tego, czy nieruchomość, której jest Pan współwłaścicielem,
    generuje dochód, czy stratę.
    Przychodem podlegającym opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym są
    bowiem należności z tytułu świadczenia usług najmu (czynsz), które są pobierane przez
    zarządcę na Pana rzecz, w poszczególnych okresach rozliczeniowych. Jeżeli zatem
    zarządca pobiera od najemców m.in. na Pana rzecz (jako współwłaściciela nieruchomości)
    należności z tytułu najmu, należy je uznać (w części odpowiadającej posiadanym
    udziałom) za Pana przychody (jako otrzymane lub postawione do Pana dyspozycji w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne), które powinny być opodatkowane
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych.

    Zatem Pana stanowisko w tej części należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W
    stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.