Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/4510-218/15-3/PK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-06-23
Teza: Czy w przypadku wniesienia aportem przez Spółkę UE do Spółki znaku towarowego będącego przedmiotem prawa autorskiego, niezarejestrowanego w Urzędzie Patentowym RP, Spółka będzie uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od ustalonej przez nią na dzień wniesienia aportu wartości znaku towarowego, nie wyższej jednak od wartości rynkowej znaku?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; aport; prawa-prawa autorskie; urząd-Urząd Patentowy RP; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2015r. (data wpływu: 23 marca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 26 marca 2015 r. (data wpływu: 30 marca 2015 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie amortyzacji znaku towarowego wniesionego aportem przez Spółkę UE – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie amortyzacji znaku towarowego wniesionego aportem przez Spółkę UE. W dniu 26 marca 2015 r. (data wpływu: 30 marca 2015 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek poprzez wskazanie właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą prawną, objętą zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 851 - dalej: Ustawa o CIT) nieograniczonym obowiązkiem podatkowym ze względu na położenie jej siedziby na terytorium Polski (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka).

Obecnie, w związku z rozważaną restrukturyzacją prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, rozważane jest wniesienie przez spółkę, mającą siedzibę na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej (dalej: Spółka UE) wkładu niepieniężnego do Spółki w postaci znaku towarowego będącego przedmiotem prawa autorskiego w zamian za udziały w Spółce, przy czym znak towarowy będący przedmiotem aportu nie będzie zarejestrowany w Urzędzie Patentowym RP, tj. będzie to znak towarowy nieobjęty prawem ochronnym udzielanym na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 - dalej jako: Prawo własności przemysłowej).

Znak towarowy, który zostanie nabyty przez Spółkę w drodze wkładu niepieniężnego otrzymanego od Spółki UE, będzie nadawać się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania oraz będzie wykorzystywany przez Spółkę dla potrzeb prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w okresie dłuższym niż rok.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy w przypadku wniesienia aportem przez Spółkę UE do Spółki znaku towarowego będącego przedmiotem prawa autorskiego, niezarejestrowanego w Urzędzie Patentowym RP, Spółka będzie uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od ustalonej przez nią na dzień wniesienia aportu wartości znaku towarowego, nie wyższej jednak od wartości rynkowej znaku?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wniesienia aportem przez Spółkę UE do Spółki znaku towarowego będącego przedmiotem prawa autorskiego, niezarejestrowanego w Urzędzie Patentowym RP, Spółka będzie uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od ustalonej przez nią na dzień wniesienia aportu wartości znaku towarowego, nie wyższej jednak od wartości rynkowej znaku.

Na mocy art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16 Ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 16b ust. 1 Ustawy o CIT amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że prawo do znaku towarowego w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 Ustawy o CIT, jako prawo podmiotowe, dotyczy wyłącznie prawa do znaku zarejestrowanego, które ten status nabywa z chwilą rejestracji. Przymiotu tego nie posiada znak towarowy niezarejestrowany. Oznacza to, że pod pojęciem użytym w ww. przepisie mieszczą się tylko te prawa podmiotowe do znaku towarowego, które mają charakter bezwzględnego prawa majątkowego, tj. znaki towarowe, na które Urząd Patentowy wydał decyzję w sprawie udzielenia prawa ochronnego. Decyzja ta bowiem tworzy podmiotowe prawo używania znaku towarowego i oznaczania nim towarów i usług jako bezwzględne prawo majątkowe. Prawo ochronne jest więc wyłącznym prawem podmiotowym o czasowej i terytorialnej skuteczności. W konsekwencji, znaku towarowego, który nie został zarejestrowany w Urzędzie Patentowym czy też w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego nie można uznać za prawo określone w ustawie Prawo własności przemysłowej, które stosownie do treści art. 16b ust. 1 pkt 6 Ustawy o CIT stanowi wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji.

Jednocześnie należy jednak zauważyć, iż, jak już zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, znak towarowy, który zostanie wniesiony do Spółki w drodze wkładu niepieniężnego stanowić będzie przedmiot prawa autorskiego i będzie wykorzystywany przez Spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej, natomiast zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, autorskie lub pokrewne prawa majątkowe.

Jak wynika z ww. art. 16b ust. 1 Ustawy o CIT, podlegającymi amortyzacji wartościami niematerialnymi i prawnymi są autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, które spełniają następujące warunki:

1.  zostały nabyte,
2.  nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
3.  przewidywany okres ich używania przekracza rok,
4.  są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 Ustawy o CIT.

Autorskie lub pokrewne prawa majątkowe normuje ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 - dalej jako: Ustawa o prawie autorskim).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór), natomiast na mocy art. 1 ust. 2 Ustawy o prawie autorskim w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Stosownie do art. 1 ust. 3 Ustawy o prawie autorskim utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, zaś zgodnie z art. 1 ust. 4 Ustawy o prawie autorskim ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Na mocy art. 41 ust. 1 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy.

Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego, należy więc uznać, iż znak towarowy, którego przeniesienie tytułem aportu do Spółki jest rozważane, jest utworem w rozumieniu art. 1 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i w związku z tym jest on przedmiotem prawa autorskiego, o którym mowa w art. 16b ust. 1 Ustawy o CIT.

Oznacza to, że w sytuacji, gdy Spółce UE przysługują autorskie prawa majątkowe dotyczące przedmiotowego znaku towarowego i dokona ona jego skutecznego wniesienia tytułem wkładu niepieniężnego do Spółki, prawa te zostaną nabyte przez Spółkę.

Konsekwentnie, jako że jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, znak towarowy, który zostanie nabyty przez Spółkę w drodze wkładu niepieniężnego otrzymanego od Spółki UE, będzie nadawać się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania oraz będzie wykorzystywany przez Spółkę dla potrzeb prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w okresie dłuższym niż rok, autorskie prawa majątkowe dotyczące tego znaku towarowego mogą zostać uznane za podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT.

Stosownie do art. 16g ust 1 pkt 4 Ustawy o CIT za wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych uznaje się, w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki - ustaloną przez podatnika, z zastrzeżeniem pkt 4c, na dzień wniesienia wkładu - wartość poszczególnych wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

W świetle powyższego, w opinii Spółki, w przypadku wniesienia aportem przez Spółkę UE do Spółki znaku towarowego będącego przedmiotem prawa autorskiego, niezarejestrowanego w Urzędzie Patentowym RP, Spółka będzie uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od ustalonej przez nią na dzień wniesienia aportu wartości znaku towarowego, nie wyższej jednak od wartości rynkowej przedmiotowego znaku.

Konkluzje Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. ITPB3/423-679c/09/MT;

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 lipca 2013 r., sygn. IPPB1/415-623/13-2/EC;

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 maja 2011 r., sygn. IPPB3/423-219/11-3/PK1.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.