Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-262/12-2/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-25
Teza: 1. Kiedy skapitalizowane odsetki będą stanowiły przychód pożyczkodawcy, a tym samym, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych w 99,9% przychód N Polska Sp. z o.o.? 2. Czy również przychód Spółki Komandytowej ze skapitalizowanych odsetek od pożyczki udzielonej N Polska Sp. z o.o. będzie stanowił w 99,9% przychód N Polska Sp. z o.o.?
Słowa kluczowe: odsetki-odsetki skapitalizowane; przychód; przychód-powstanie przychodu; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 5; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25 kwietnia 2012 r. (data wpływu 30 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   ustalenia momentu powstania przychodu wynikającego z kapitalizacji odsetek od pożyczki – **jest nieprawidłowe,**
*   obowiązku łączenia przychodów osiąganych w spółce komandytowej z przychodami Spółki jako wspólnika spółki komandytowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie konsekwencji podatkowych uczestnictwa w spółce osobowej oraz ustalenia momentu powstania przychodu wynikającego z kapitalizacji odsetek od pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

N Sp. z o.o. jest komandytariuszem Spółki L Sp. z o.o. Spółka Komandytowa i z tego tytułu w 99,9% przypadają na nią udziały w zysku spółki komandytowej. Spółka Komandytowa udzieliła szeregu pożyczek innym Spółkom. Wśród pożyczkobiorców, oprócz innych Spółek, znajduje się również N Polska Sp. z o.o.

Zgodnie z treścią zawartych umów pożyczek należne pożyczkodawcy odsetki są kapitalizowane po upływie każdego kwartału.

Pożyczki wraz ze skapitalizowanymi odsetkami będą spłacane na żądanie pożyczkodawcy w późniejszym terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Kiedy skapitalizowane odsetki będą stanowiły przychód pożyczkodawcy, a tym samym, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych w 99,9% przychód N Polska Sp. z o.o.?
2.  Czy również przychód Spółki Komandytowej ze skapitalizowanych odsetek od pożyczki udzielonej N Polska Sp. z o.o. będzie stanowił w 99,9% przychód N Polska Sp. z o.o.?

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2011 roku Nr 74, poz. 397) do przychodów nie zalicza się naliczonych lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w szczególności od udzielonych przez podatnika pożyczek. Przychód uzyskany z tego tytułu powstaje dopiero w momencie faktycznego otrzymania odsetek. Przy ustalaniu przychodu z odsetek obowiązuje bowiem zasada kasowa. W przypadku odsetek przychód powstaje wyłącznie w sytuacji faktycznego otrzymania tego świadczenia.

Kapitalizacja odsetek powoduje zmianę charakteru należności pożyczkodawcy z należności z tytułu odsetek od udzielonej pożyczki na należność z tytułu udzielonej pożyczki tj. z charakteru odsetkowego na charakter kapitałowy. Nie stanowi natomiast faktycznego otrzymania tych odsetek.

Brak, faktycznego otrzymania naliczonych odsetek w momencie ich kapitalizacji czyli zmiany charakteru z odsetkowego na kapitałowy uniemożliwia, zgodnie z treścią powołanego wyżej przepisu artykułu 12 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku, ustalenie w dniu kapitalizacji przychodu z tytułu skapitalizowanych odsetek.

Potwierdza to treść art. 12 ust. 4 pkt 1 obowiązującej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stosownie do którego do przychodów nie zalicza się otrzymanych lub zwróconych pożyczek, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych kredytów. Oznacza to, że do przychodów zaliczana jest spłata pożyczki która obejmuje skapitalizowane odsetki tym samym w tym momencie, czyli dopiero w momencie spłaty wartości skapitalizowanych odsetek pożyczkodawca uzyskuje przychód podatkowy.

Pożyczkodawca będący Spółką Komandytową nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Podatnikami tego podatku są będący osobami prawnymi wspólnicy pożyczkodawcy w tym N Polska Sp. z o.o. będąca komandytariuszem pożyczkodawcy.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 obowiązującej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychody uzyskane przez spółkę niebędącą osobą prawną łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego przez niego prawa do udziału w zysku. Przepis ten nie wyłącza z przychodów wspólnika przychodów uzyskanych przez spółkę nie będącą osobą prawną z tytułu pożyczki udzielonej temu wspólnikowi.

Reasumując, ponieważ N Polska Sp. z o.o. posiada 99,9% udziałów w zysku Spółki Komandytowej w momencie spłaty przez poszczególnych pożyczkobiorców kwoty skapitalizowanych odsetek uzyska w takiej proporcji przychód z tego tytułu, w tym również z tytułu przychodu uzyskanego z tytułu zapłaconych skapitalizowanych odsetek od pożyczki udzielonej przez Spółkę komandytową spółce N Polska Sp. z o.o.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.; dalej: ustawa o PDOP) przepisy ustawy mają zastosowanie do osób prawnych, spółek kapitałowych w organizacji oraz do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej. Z uwagi na fakt, że zgodnie z art. 4 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej: „KSH”), spółki komandytowe są zaliczane do spółek osobowych nieposiadających osobowości prawnej, nie mogą one być uznane za podatników podatku dochodowego od osób prawnych. Jednakże dochody osiągane przez spółki osobowe nie są wyłączone spod opodatkowania podatkiem dochodowym, gdyż przychody i koszty powstające w spółce osobowej przypisywane są odpowiednio do jej wspólników, co w sytuacji gdy wspólnikiem takim pozostaje osoba prawna wynika z art. 5 ustawy o PDOP. Zgodnie z ust. 1 powołanego przepisu przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału), zaś z ust. 2 wynika stosowanie takiej samej zasady do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. Konsekwentnie skutki podatkowe związane z funkcjonowaniem spółek osobowych, a odnoszące się do jej wspólników będących osobami prawnymi, powinny być rozpatrywane w oparciu o pozostałe przepisy ustawy PDOP.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki komandytowej (komandytariuszem). Wnioskodawca jest jednocześnie dłużnikiem spółki osobowej, w której uczestniczy. Spółka osobowa udzieliła bowiem szeregu pożyczek różnym spółkom, wśród których znajduje się Wnioskodawca. Z tytułu udzielonych pożyczek spółce osobowej należą się określone w umowach odsetki. Z treści tych umów wynika jednak, że odsetki te są kapitalizowane po upływie każdego kwartału, a kwoty skapitalizowanych odsetek spłacone mają być później. Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ spółka osobowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, przychód w postaci przedmiotowych odsetek powinien być rozpoznany przez wspólników spółki osobowej (którymi są osoby prawne) zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o PDOP. Jako moment powstania tego przychodu Wnioskodawca, w oparciu o analizę przepisów art. 12 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy o PDOP, wskazuje moment zapłaty skapitalizowanych odsetek.

W sprawie niniejszej bezspornym jest, że podatnikiem podatku dochodowego z tytułu pobierania odsetek od pożyczek nie będzie wymieniona we wniosku spółka osobowa, lecz jej wspólnicy. Tym samym, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o PDOP, Wnioskodawca zobowiązany będzie rozpoznać przychód osiągany z uczestnictwa w spółce niebędącej osobą prawną, oczywiście w takiej proporcji, w jakiej posiada prawo do udziału w zysku tej spółki.

Organ podatkowy nie zgadza się natomiast ze stanowiskiem Spółki w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu związanego z odsetkami od udzielonych pożyczek. Pożyczka - obok kredytu - jest jedną z najczęściej spotykanych umów, umożliwiających korzystanie z obcego kapitału. Umowa pożyczki jest uregulowana w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Stosownie do art. 720 Kodeksu, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość rzeczy oznaczonych co do gatunku lub określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku lub tę samą ilość pieniędzy.

Umowa pożyczki - oprócz skutków w prawie cywilnym - powoduje również określone konsekwencje w prawie podatkowym. Należy jednak zauważyć, że wpływ na podatek dochodowy od osób prawnych ma - co do zasady - nie tyle sama kwota pożyczki, co odpłatność umowy (odsetki) lub jej brak.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych kredytów. Odsetki od należności, w tym od udzielonych kredytów i pożyczek, naliczone, lecz nie otrzymane zgodnie z warunkami umowy, nie stanowią u wierzyciela przychodów, co wynika z art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o PDOP. Odsetki takie są więc przychodami w dacie faktycznego otrzymania i odpowiednio w tej samej dacie zapłacone przez dłużnika są jego kosztami uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 11 UPDOP). Rozpoznanie przychodów z tytułu odsetek na zasadzie kasowej stanowi odstępstwo od podstawowej w działalności gospodarczej, memoriałowej zasady powstawania przychodów podatkowych, o której stanowi art. 12 ust.3.

Pojęcie „kapitalizacji odsetek” nie jest zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, jednakże dokonanie kapitalizacji należy traktować na równi z datą faktycznego uzyskania odsetek, gdyż na gruncie ww. ustawy czynność ta powoduje ten sam efekt. Zakresu znaczeniowego tego terminu nie definiują również inne ustawy, niemniej jednak kapitalizacja odsetek polega na ich doliczeniu do kwoty głównej długu. Skoro więc w przypadku kapitalizacji dochodzi do „dopisania” naliczonych odsetek do pierwotnej kwoty pożyczki za zgodą wierzyciela, to należy uznać to za sposób zadysponowania naliczonych odsetek, które czynią zadość roszczeniu pożyczkodawcy o ich zwrot. Wynika z tego, że już od dnia kapitalizacji wierzyciel uzyskuje korzyść ekonomiczną w postaci zwiększenia kwoty, od której naliczane są dalsze odsetki.

Ponadto należy wskazać, iż z datą kapitalizacji odsetki tracą odrębny od kwoty głównej byt prawny (tj. stają się częścią kwoty głównej ze wszelkimi tego konsekwencjami). W rezultacie, w momencie ostatecznego rozliczenia nie mamy już do czynienia ze spłacanymi odsetkami, a jedynie ze spłatą powiększonej kwoty głównej pożyczki. Wynika z tego, że kapitalizacja wywiera ten sam skutek prawny, co zapłata — zmniejsza kwotę odsetek do zapłaty. W wyniku kapitalizacji odsetek pożyczkobiorca (kredytobiorca) pozostawia odsetki do dyspozycji pożyczkodawcy (kredytodawcy), który z kolei rozporządza nimi poprzez doliczenie ich do kwoty kapitałowej pożyczki (kredytu). W konsekwencji należy stwierdzić, że pomimo braku fizycznego wpływu odsetek na rachunek pożyczkodawcy (kredytodawcy) otrzymuje on wynagrodzenie za udostępnienie kapitału stanowiące przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Przechodząc do ustalenia przepisów prawa podatkowego właściwych do zastosowania w przedstawionym zdarzeniu podkreślić należy, iż nie są ze sobą powiązane, w sposób zaprezentowany przez Spółkę, przepisy zawarte w art. 12 ust. 4 pkt 1 UPDOP (zgodnie z którym jako przychód należy traktować skapitalizowane odsetki) i w art. 12 ust. 4 pkt 2 UPDOP (według którego nie są przychodem naliczone lecz nie otrzymane odsetki). Od chwili, gdy nastąpi kapitalizacja odsetek, nie ma już zastosowania przepis mówiący o tym, że naliczone, lecz nie otrzymane odsetki nie stanowią przychodu. Ważne jest natomiast ustalenie, jakie konsekwencje powstają wskutek skapitalizowania odsetek. Mamy tu mianowicie do czynienia z sytuacją, w której odsetki tracą odrębny od kwoty głównej byt prawny (tj. stają się częścią kwoty głównej ze wszelkimi tego konsekwencjami). W rezultacie, w momencie ostatecznego rozliczenia nie mamy już do czynienia ze spłacanymi odsetkami, a jedynie ze spłatą powiększonej kwoty głównej pożyczki. Wynika z tego, że kapitalizacja wywiera ten sam skutek prawny, co zapłata — zmniejsza kwotę odsetek do zapłaty. W wyniku kapitalizacji odsetek pożyczkobiorca (kredytobiorca) pozostawia odsetki do dyspozycji pożyczkodawcy (kredytodawcy), który z kolei rozporządza nimi poprzez doliczenie ich do kwoty kapitałowej pożyczki (kredytu). A zatem pomimo braku fizycznego wpływu odsetek na rachunek pożyczkodawcy (kredytodawcy) otrzymuje on wynagrodzenie za udostępnienie kapitału stanowiące przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W związku z powyższym kwota, o którą powiększa się w wyniku kapitalizacji odsetek należność główna, nie może być traktowana jak odsetki naliczone lecz nie otrzymane. Odsetki te po prostu przestają istnieć, a dłużnik jest zobowiązany do spłaty wyższej kwoty zobowiązania głównego.

W świetle powyższego, moment powstania przychodu w związku z kapitalizacją odsetek od pożyczek (kredytów), nie może być ustalany na podstawie przepisu art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o PDOP. Zastosowanie w tej sytuacji ma jedynie przepis art. 12 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy, który nakazuje traktować skapitalizowane odsetki jako przychód. Powyższe unormowanie w połączeniu z faktem, że kapitalizacja odsetek prowadzi do wygaśnięcia wierzytelności z tytułu należnych odsetek, wskazuje zatem, że kwotę naliczonych i skapitalizowanych odsetek należy traktować jako przychód w momencie kapitalizacji. Zaprezentowane powyżej stanowisko jest zbieżne z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2005 r. (sygn. II FSK 34/05), który stwierdził, co następuje: „W momencie kapitalizacji odsetki zmieniły swój dotychczasowy charakter, powiększając kwotę kapitału, co oznaczało, że stworzyły nową wierzytelność. W momencie przekształcenia należności pobocznej (odsetek) w główną (wierzytelność) Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – uzyskała przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: wartość pieniężną odpowiadającą wysokości skapitalizowanych odsetek”. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w doktrynie: „Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz 2011” (Wydawnictwo Unimex, Wrocław 2011, str. 361)

Powyższe stanowisko jest słuszne również ze względu na normę zawartą w art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a, z której wynika, że kosztem uzyskania przychodów (po stronie dłużnika) są skapitalizowane odsetki od otrzymanych pożyczek (kredytów). Przepis ten koresponduje z normą, która nakazuje traktować skapitalizowane odsetki (po stronie pożyczkodawcy / kredytodawcy), jako przychód. Koszt ten rozpoznany być powinien w momencie kapitalizacji odsetek (w sposób zgodny z zawartą umową i obowiązującymi w tej materii przepisami prawa), gdyż po tej dacie odsetki tracą swój byt. Nie można tej kategorii zaliczyć do „naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów)”, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 11, gdyż wchodzą one w skład podstawowego zobowiązania. Podobny pogląd w wyroku z 9 października 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 960/09) wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdzając, że: „Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10a) u.p.d.o.p., za koszty uzyskania przychodów nie uważa się wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), które - pomimo, iż nie zostały wypłacone - podlegały kapitalizacji na zasadach przewidzianych w umowach. Jeżeli zatem skapitalizowane odsetki od zaciągniętych pożyczek (kredytów) stanowią koszt uzyskania przychodów u pożyczkobiorcy, to po stronie pożyczkodawcy kwalifikować je należy jako przychód podlegający opodatkowaniu i stanowiący zapłatę. Opowiadając się za tą interpretacją należy mieć na uwadze art. 26 ust. 7 u.p.d.o.p., zgodnie z którym wypłata, o której mowa w ust. 1, między innymi chodzi o odsetki, oznacza wykonanie zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub kapitalizację odsetek. A zatem sama kapitalizacja odsetek powoduje u płatnika obowiązek odprowadzenia podatku u źródła od uzyskanego przez pożyczkodawcę przychodu. Zatem kapitalizacja odsetek powoduje powstanie przychodu a po stronie pożyczkodawcy jest kosztem uzyskania przychodów. A zatem sama kapitalizacja jest formą zapłaty odsetek. Nie można uznać, iż w przypadku kapitalizacji odsetek nie mamy do czynienia z zapłatą odsetek.” W kwestii stosowania przepisów zawartych w art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a i pkt 11 wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny (w wyroku z dnia 8 lipca 2010 r. – sygn. akt II FSK 359/09) uznając, że: „(…)swobodne przeniesienie prawa do dysponowania tym przychodem, to jest odsetkami z tytułu korzystania z pożyczonego kapitału, o które zgodnie z wolą pożyczkodawcy, pożyczkobiorca powiększa co pewien czas kwotę pożyczonych pieniędzy, należy traktować jako formę zapłaty odsetek w momencie ich kapitalizacji.”

Stanowisko, zgodnie z którym przychód wynikający z kapitalizacji odsetek powstaje po stronie kredytodawcy (pożyczkodawcy) w momencie kapitalizacji, znajduje potwierdzenie w przepisie art. 26 ust. 7 ustawy o PDOP. Z przepisu tego (dotyczący pożyczki zaciągniętej od zagranicznego pożyczkodawcy) wynika, że wypłata, o której mowa w art. 26 ust. 1, 1c i 1d, oznacza wykonanie zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub kapitalizację odsetek. Ustawodawca wskazuje więc, że kapitalizację odsetek należy traktować na równi z ich zapłatą, gdyż skutek obu czynności jest ten sam tj. zmniejszenie kwoty odsetek do zapłaty.

Oprócz powyższego należy wskazać, że normy zawarte w art. 12 ust. 4 pkt 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) ustawy, w ich obecnym brzmieniu wprowadzono do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnym na mocy ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 1993r., Nr 134, Poz. 646).

Przed wspomnianą nowelizacją w 1993 r. omawiane artykuły brzmiały następująco:

*   art . 12 ust. 4 pkt . 1 updop: Do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług\`(...)\`, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem otrzymanych skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).
*   art . 16 ust. 1 pkt . 10 lit. a) updop: Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych zapłaconych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Na mocy art . 2 ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw, w art. 12 ust . 4 pkt . 1 wykreślono wyraz „otrzymanych”, natomiast w art . 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) — wyraz „zapłaconych”. Z powyższego wynika, iż „ratio legis” ustawodawcy, określającego zasady opodatkowania skapitalizowanych odsetek od pożyczek (kredytów) było takie, iż poprzez wykreślenie wyrazów „otrzymanych” i „zapłaconych” w sposób jednoznaczny wskazano na moment powstania przychodu po stronie wierzyciela oraz kosztów uzyskania przychodów po stronie dłużnika — którym jest moment każdorazowej kapitalizacji dokonywanej zgodnie z warunkami umów zawieranych przez kontrahentów. Uzasadniając wykreślenie w art . 12 ust . 4 pkt . 1 ustawy o PDOP wyrazu „otrzymanych” Ministerstwo Finansów jako projektodawca ustawy wyjaśniło, iż proponowana zmiana nosi charakter uściślający. Idea podatku dochodowego opiera się w zdecydowanej większości na przychodach należnych, a tylko w nielicznych sytuacjach na przychodach faktycznie otrzymanych (np.: w przypadku zwykłych odsetek). Analogicznie należy interpretować daną normę prawa po stronie kosztów uzyskania przychodu. Odsetki skapitalizowane należy uważać za otrzymane, lecz nie wypłacone (debata odbyła się 30 listopada 1993 r. w Komisjach Polityki Gospodarczej oraz Ustawodawczej i była poświęcona rządowemu projektowi ustawy o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw (Druk nr 115 z dnia 1993-11-18).

Z powyższego wynika, iż skapitalizowane odsetki stanowią przychód Wnioskodawcy w dacie ich kapitalizacji, dokonanej zgodnie z warunkami umów zawartych przez kontrahentów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się:

*   w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu wynikającego z kapitalizacji odsetek od pożyczki – jako nieprawidłowe,
*   w zakresie obowiązku łączenia przychodów osiąganych w spółce komandytowej z przychodami Spółki jako wspólnika spółki komandytowej – jako prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.