Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.95.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: Obowiązek naliczania podatku VAT od kwot rozliczających
rekompensatę zgodnie z art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004
r. o podatku od towarów i usług; prawo do obniżenia kwoty
podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od zakupu
towarów i usług w związku z realizacją powierzonych przez
Gminę zadań własnych; brak obowiązku do naliczania podatku
VAT od przysporzeń w postaci wkładu na kapitał zakładowy w
związku z Uchwałą jedynego Wspólnika w sprawie
podwyższenia kapitału zakładowego.
Słowa kluczowe: gmina
kapitał-kapitał zakładowy
odliczenia-prawo do odliczenia
rekompensata
wkład
zadania-zadania publiczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Elementy składowe podstawy
opodatkownia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Kwoty nie wchodzące w skład podstawy
opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów w kwestii ustalenia:
    - czy są Państwo zobowiązani do naliczania podatku VAT od kwot rozliczających
    rekompensatę zgodnie z art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
    i usług, w tym od wpłaty udokumentowanej fakturą (...)z dnia (...).2024 tytułem
    Rekompensaty zgodnie z umowami wykonawczymi obejmującymi 2023 rok oraz (...)
    tytułem Rekompensaty na finansowanie powierzonego zadania Publicznego zgodnie z
    umową wykonawczą (kwestia objęta pytaniem nr 1);
    - czy będzie Państwu przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku
    naliczonego od zakupu towarów i usług w związku z realizacją powierzonych przez
    Gminę zadań własnych na zasadach Decyzji UE 21/2012 (kwestia objęta pytaniem nr 2);
    - czy są Państwo obowiązani do naliczania podatku VAT od przysporzeń w postaci wkładu
    na kapitał zakładowy w związku z Uchwałą nr (...) jedynego Wspólnika w sprawie
    podwyższenia kapitału zakładowego (kwestia objęta pytaniem nr 3).
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 14 marca 2025 r. (wpływ
    21 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka (A) sp. z o.o. zarejestrowana została w Sądzie Rejonowym (...) w (...) (...) Wydział
    Gospodarczy pod numerem KRS (...), sygnatura akt (...) i posługuje się REGON: (...), NIP: (...).
    Spółka realizuje zadania zlecone Gminy (...) o charakterze użyteczności publicznej w
    zakresie utrzymania czystości i porządku, których celem jest nieprzerwane zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia powszechnie dostępnych usług oraz w
    miarę możliwości i potrzeb innych zadań, w szczególności zadań nienaruszających statusu
    osoby prawa publicznego zgodnie z wymogami artykułu 12 Dyrektywy Parlamentu
    Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. (Dz.U. UE. L. z 2014 r. 94/65)
    Realizacja gospodarki komunalnej Gminy (...) w zakresie zadań własnych Gminy odbywa
    się przy tym przede wszystkim zgodnie z ustawą z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce
    komunalnej (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 679) oraz ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 609). Spółka jest czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy:
      - (...)
    Przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy:
      - (...)

      - (...)
      - (...)
      - (...)
      - (...)
      - (...)
      - (...)
    Gmina (...) sprawuje kontrolę nad (A) Sp. z o.o. poprzez inną osobę prawną kontrolowaną
    (kontrola pośrednia) w której Gmina (...) posiada (...)% udziałów.
    Gmina (...), w celu zapewnienia bezpośredniego wpływu na Spółkę (A) powołała na
    stanowisko Prezesa Zarządu Spółki tą samą osobę, która pełni funkcję Prezesa Zarządu w
    Spółce (B)
    Operator (A) sp. z o.o. posiada status przedsiębiorstwa.
    Pojęcie „przedsiębiorstwa” zdefiniowane jest w art. 1 zał. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr
    651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z
    rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (tzw. GBER). Zgodnie z ww.
    przepisem, „za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą
    bez względu na jego formę prawną. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące
    działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną
    działalnością, a także spółki lub konsorcja prowadzące regularną działalność gospodarczą.
    Realizacja zadań własnych Gminy (...) realizowana jest na podstawie :
    - Uchwały Nr (...) Rady Miejskiej (...) z dnia (...) 2022 r. w sprawie powierzenia spółce (A) Sp.
      z o. o. z siedzibą we (...) zadań własnych Gminy (...) na podstawie której powierzono
      spółce komunalnej pod firmą: (A) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością realizację
      obowiązkowych zadań własnych Gminy (...) w zakresie:
        1) utrzymania i konserwacji dróg,
        2) oczyszczania zimowego dróg,
        3) zarządzania i utrzymania oraz rozbudowy Cmentarza Komunalnego (...) oraz
          utrzymania cmentarzy (...) i (...) zlokalizowanych na terenie Gminy (...),
        4) bieżącego (letniego) utrzymania czystości,
        5) utrzymania zieleni,
        6) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej,
        7) zarządzania kąpieliskami morskimi.
  - Uchwały NR (...) Rady Miejskiej (...) z dnia (...) 2023 r. w sprawie powierzenia spółce (A) sp. z
      o. o. z siedzibą we (...) zadań własnych Gminy (...) na podstawie której powierzono
      spółce komunalnej pod firmą: (A) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością realizację
      obowiązkowych zadań własnych Gminy (...) obejmujące realizację inwestycji w
      zakresie: gminnych dróg, ulic, mostów, placów, czystości i porządku oraz urządzeń
      sanitarnych, mieszkalnictwa, terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, zieleni
      gminnej i zadrzewień, cmentarza gminnego, gminnych obiektów i urządzeń
      użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    - Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym,
    - Ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej,
    - Ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

    - Ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych,
    - Ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach,
    - Ustawy z dnia 22 września 2006 r. o przejrzystości stosunków finansowych pomiędzy
      organami publicznymi a przedsiębiorcami publicznymi oraz o przejrzystości
      finansowej niektórych przedsiębiorców,
    - Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana z dnia 26
      października 2012 r. Dz.Urz.UE.C Nr 326, str. 47),
    - Decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust.
      2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie
      rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej
      przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym
      interesie gospodarczym (Dz.U.UE. L 7/3 z 2012 r.).
    Spółka Operatora została utworzona w szczególnym celu realizacji zadań użyteczności
    publicznej i zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym niemających charakteru
    przemysłowego ani handlowego.
    Zadania mają charakter usług użyteczności publicznej, świadczonych w ogólnym interesie
    gospodarczym i są realizowane w celu zaspokajania zbiorowych potrzeb mieszkańców
    Gminy, w szczególności z uwzględnieniem postanowień Decyzji. Zgodnie z art. 7 ust. 1
    ustawy o samorządzie gminnym, zadaniami użyteczności publicznej są zadania własne
    gminy, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Artykuł ten zawiera
    przykładowe wyliczenie zadań będących zadaniami użyteczności publicznej.
    Środki finansowe, niezbędne do realizacji powierzonych zadań, są zapewniane przez
    Gminę, co gwarantuje prawidłowe i terminowe ich wykonanie przez Wnioskodawcę.
    Należy zaznaczyć, że środki te, dotyczące powierzonego zadania, mogą zostać
    przeznaczone tylko i wyłącznie na realizację zleconych usług.
    Tytułem realizacji powierzonych zadań, Gmina wypłaca spółce Rekompensatę. Jej
    wysokość nie może przekraczać kwoty koniecznej do pokrycia kosztów netto wynikających
    z wywiązywania się z zobowiązań z tytułu wykonywania zadań publicznych z
    uwzględnieniem rozsądnego zysku (art. 5 ust 1 Decyzji) oraz nie może przekraczać w skali
    roku kwoty określonej w art. 2 ust. 1 lit. a Decyzji, liczonej jako średnia roczna kwota
    Rekompensaty przewidywana w okresie powierzenia Zadania Publicznego.
    Wobec powyższego, wartość Rekompensaty (...) Spółki w danym roku m wylicza się według
    poniższego wzoru:
                            (...)
    gdzie
      (...),
      (...),
      (...),
      (...),
      (...)
    Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga definicja rozsądnego zysku. Zgodnie z art. 5 ust. 5
    Decyzji „rozsądny zysk” oznacza stopę zwrotu z kapitału, której wymagałoby typowe
    przedsiębiorstwo podczas podejmowania decyzji, czy świadczyć usługi w ogólnym
    interesie gospodarczym przez cały okres powierzenia, przy uwzględnieniu poziomu ryzyka.
    Ustalenie rozsądnego zysku podlega negocjacjom między Gminą i Spółką. Rozsądny zysk
    nie powinien przekroczyć odpowiedniej stopy (...) powiększonej o premię w wysokości (...)
    punktów bazowych, a jego kwotowa wartość nie może być mniejsza niż wartość nadwyżki

    nad poziom odpisów amortyzacyjnych, rat kapitałowych spłaconych tytułem spłaty
    wierzytelności zaciągniętej na finansowanie infrastruktury, której odpisy te dotyczą,
    niezbędnej do wykonywania zadania publicznego.
    Podsumowując tę część należy wskazać, że Rekompensata to kwota jaka pozostaje do
    zapłaty, jeśli przychody i przysporzenia nie pokryją kosztów działalności Spółki.
    Zgodnie z przepisem art. 107 ust. 1 TFUE, wsparcie finansowe dla podmiotu
    prowadzącego działalność gospodarczą stanowi pomoc publiczną, jeżeli jednocześnie
    spełnione są następujące warunki:
    - Udzielane jest ono z budżetu państwa lub z innych środków publicznych,
    - Przedsiębiorstwo uzyskuje przysporzenie na warunkach korzystniejszych od
      oferowanych na rynku,
    - Ma charakter selektywny (uprzywilejowuje określone przedsiębiorstwo lub
      przedsiębiorstwa albo produkcję określonych towarów),
    - Grozi zakłóceniem lub zakłóca konkurencję oraz wpływa na wymianę handlową między
      państwami członkowskimi UE.
    Parametry, na których podstawie obliczona jest Rekompensata, są ustalone w obiektywny
    i przejrzysty sposób, tak aby nie powodowała ona powstania dodatkowej korzyści
    ekonomicznej, która mogłaby powodować uprzywilejowanie przedsiębiorstwa będącego
    beneficjentem względem przedsiębiorstw z nim konkurujących.
    Spółka prowadzi działalność powierzoną, w zakresie usług w ogólnym interesie
    gospodarczym, jak i działalność nie związaną z wykonywaniem powierzonych przez Gminę
    zadań własnych.
    Zgodnie z art. 5 ust. 9 Decyzji przedsiębiorstwa prowadzące działalność obejmującą usługi
    świadczone w ogólnym interesie gospodarczym oraz inne rodzaje działalności muszą
    prowadzić oddzielną księgowość, wykazując osobno koszty i wpływy związane z usługami
    świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym oraz koszty i wpływy związane z innymi
    usługami. Ewidencja ta jest materiałem analitycznym, na podstawie którego sprawdzane
    jest czy przyznana rekompensata nie przekracza kosztów netto danej usługi świadczonej
    w ogólnym interesie gospodarczym, i że nie miała miejsca nadwyżka rekompensaty.
    Równocześnie oddzielna księgowość działań prowadzonych w zakresie i poza zakresem
    usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym pozwala ocenić, czy kryteria
    określone w decyzji są rzeczywiście spełnione.
    Prowadzona księgowość umożliwi zidentyfikowanie kosztów związanych z usługami
    świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym, w przeciwnym razie nie będzie można
    określić kwoty Rekompensaty.
    Przedsiębiorstwo musi dokonać alokacji kosztów do wszystkich rodzajów działalności.
    Koszty zaliczane do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym mogą
    obejmować wszelkie koszty zmienne wynikające ze świadczenia takich usług oraz
    proporcjonalny udział w kosztach stałych wspólnych dla działalności polegającej na
    usługach świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym i działalności nieposiadającej
    takiego charakteru.
    Rachunkowość Spółki spełnia wymogi art. 5 ust. 9 Decyzji. W ewidencji wyodrębniono
    rachunkowość dotyczącą działalności powierzonej i, odrębnie, działalności komercyjnej.
    Spółka prowadzi wyodrębnioną rachunkowość dla usług powierzonych. Zgodnie z umową
    spółki, Spółka prowadzi działalność zarówno w zakresie jak i poza zakresem zadania
    publicznego, dokumentując to w sposób wymagany przez obowiązujące prawo, w
    szczególności wykazując (ewidencjonując) odrębnie przychody i koszty świadczenia
    zadania publicznego oraz odrębnie przychody i koszty działalności wykraczającej poza
    zakres zadania publicznego, zgodnie z § 39. Poza powyższym, należy jeszcze raz
    zaznaczyć, że Gmina poprzez Spółkę (B) jest udziałowcem spółki. Wobec powyższego
    dokonuje ona czynności mających na celu jej dokapitalizowanie. Dokapitalizowanie takie

    przybiera najczęściej postać podwyższenia kapitału zakładowego przeznaczonego na
    objecie nowo utworzonych udziałów celem zagwarantowania spółce zdolności do
    prowadzenia działalności.
    W nawiązaniu do nakreślonego powyżej stanu faktycznego w (...) i (...) 2024 r. spółka
    wystawiła na Gminę (...) fakturę nr (...) z dnia (...).2024 tytułem Rekompensaty zgodnie z
    umowami wykonawczymi obejmującymi 2023 rok oraz (...) tytułem Rekompensaty na
    finansowanie powierzonego zadania Publicznego zgodnie z umową wykonawcą. Również
    w (...) 2024 r. została podjęta Uchwała nr (...) jedynego wspólnika w sprawie podwyższenia
    kapitału zakładowego Spółki.
    Jednocześnie, mając na uwadze treść art. 14b § 4 oraz § 5 Ordynacji podatkowej, Spółka
    pragnie wyjaśnić, iż aktualnie rozliczenia Spółki w zakresie podatku VAT za (...) i (...) 2023 r.
    objęte są postępowaniem podatkowym. Z tego względu, celem zachowania ostrożności i
    wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, Spółka pragnie doprecyzować, że nie zostały
    spełnione przesłanki wskazane w art. 14b § 4 oraz § 5 Ordynacji podatkowej
    uniemożliwiające wydanie interpretacji indywidualnej, z uwagi na odmienny okres
    rozliczeniowy objęty niniejszym wnioskiem niż toczące się postępowanie - pytania
    przedstawione w niniejszym wniosku dotyczą bowiem opodatkowania podatkiem VAT
    rekompensaty, prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz podwyższenia kapitału
    zakładowego za okres (...) i (...) 2024 r., czyli okres nieobjęty postępowaniem podatkowym.
    Na poparcie powyższego stanowiska Spółki, co do dopuszczalności wydania indywidualnej
    interpretacji podatkowej w zakresie przedstawionym w niniejszym wniosku, Spółka
    przywołuje tezę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2017 r., (sygn. akt
    II FSK 3847/14), zgodnie z którą: „nie ma przeszkód prawnych do wydania interpretacji
    indywidualnej w odniesieniu do elementów stanu faktycznego przeszłego lub przyszłego,
    jeżeli nie są one przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, nawet jeśli owe
    elementy stanu faktycznego są już (lub były) przedmiotem rozstrzygnięcia co do istoty
    sprawy za inne okresy podatkowe, które nie są objęte wnioskiem, zaś określone zdarzenia
    podatkowe występują w działalności podatnika w sposób w powtarzalny w kolejnych
    latach podatkowych.
    W piśmie z 14 marca 2025 wyjaśnili Państwo, że:
    1. Jakie konkretnie wydatki ponoszą Państwo w związku z wykonywaniem zleconych przez
      Gminę usług publicznych?
      Odpowiedź:
      W zawiązku z wykonywaniem zleconych przez Gminę usług publicznych Spółka ponosi
      wydatki takie jak: materiały zakupione do realizacji zadań, wynajem sprzętu, wynajem
      maszyn i urządzeń, wynajem pomieszczeń biurowych, wynajem placu, wynagrodzenia,
      koszty wydziałowe, koszty ogólnozakładowe, koszty operacyjne i finansowe.
    2. Czy otrzymane przez Państwa od Gminy środki finansowe w postaci Rekompensaty są
      ściśle powiązane ze świadczonymi przez Państwa usługami powierzonymi przez
      Gminę?
      Odpowiedź:
      Tak, otrzymane od Gminy środki finansowe w postaci Rekompensaty są ściśle
      powiązane ze świadczonymi przez wnioskodawcę usługami powierzonymi przez
      Gminę.
    3. Czy otrzymana przez Państwa Rekompensata jest przeznaczona na pokrycie kosztów
      ponoszonych przez Państwa w związku ze świadczeniem usług powierzonych przez
      Gminę?

      Odpowiedź:
      Tak, otrzymana Rekompensata jest przeznaczona na pokrycie kosztów ponoszonych
      przez wnioskodawcę w związku ze świadczeniem usług powierzonych przez Gminę.
    4. Czy bez otrzymanej Rekompensaty, byliby Państwo w stanie wykonać powierzone
      zadania?
      Odpowiedź:
      Nie, bez otrzymanej Rekompensaty, Spółka na chwilę obecną nie byłaby w stanie
      wykonać powierzonych zadań. Finansowanie Zadania Publicznego następuje ze
      środków własnych Operatora oraz przychodów i wpływów pochodzących od Gminy w
      formie Rekompensaty. Na dzień dzisiejszy spółka nie byłaby w stanie realizować zadań
      publicznych wyłącznie ze środków własnych.
    5. Na kogo wystawiane są faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach
      realizacji zleconych Państwu przez Gminę usług publicznych?
      Odpowiedź:
      Faktury dokumentujące nabycie przez wnioskodawcę towarów i usług w ramach
      realizacji powierzonych przez Gminę zadań są wystawiane na wnioskodawcę czyli (A)
      sp. z o.o.
    6. Czy towary i usługi nabywane przez Państwa w ramach realizacji zadań powierzonych
      są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
      VAT?
      Odpowiedź:
      Tak, towary i usługi nabywane przez wnioskodawcę w ramach realizacji zadań
      powierzonych są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności
      opodatkowanych podatkiem VAT.
    7. Kto dokonuje Państwa dokapitalizowania, Gmina czy spółka (B)?
      Odpowiedź:
      Dokapitalizowania dokonuje jedyny wspólnik tj. (B)
    8. W jakiej postaci jest wnoszony wkład na podwyższenie kapitału zakładowego - tj. w
      postaci pieniężnej czy w postaci dostawy lub świadczenia usług?
      Odpowiedź:
      Wkład na podwyższenie kapitału zakładowego odbywa się wyłącznie w formie
      pieniężnej.
    9. W jakim celu następuje podwyższenie kapitału zakładowego?
      Odpowiedź:
      Podwyższenie kapitału zakładowego spółki (A) sp. z o.o. następuje w celu
      zagwarantowania spółce zdolności do prowadzenia działalności.
    10. Czy dokapitalizowanie Państwa przez Gminę lub (B) ma związek z wykonywanymi
      przez Państwa zleconymi przez Gminę usługami publicznymi? Jeśli tak, czy ww.
      dokapitalizowanie jest związane wyłącznie ze zleconymi przez Gminę usługami
      publicznymi, czy także z pozostałą działalnością Państwa Spółki?
      Odpowiedź:

      Jak wskazano wyżej dokapitalizowanie ma na celu zagwarantowanie spółce zdolności
      do prowadzenia działalności jako całości zatem zarówno tej w ramach powierzonych
      jej zadań przez gminę (...) jak i tej niepowierzonej.
    11. Wyjaśnili Państwo co oznacza (kogo dotyczy) użyte w opisie sprawy sformułowanie cyt.
      „Spółka operatora".
      Odpowiedź:
      Spółka Operator jest określeniem podmiotu, który realizuje powierzone Zadania
      Publiczne. Spółka, która na mocy zawartych umów wykonawczych została
      zobowiązana do świadczenia Zadań Publicznych mających charakter usług
      świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym na potrzeby działalności
      powierzonej nosi miano Operatora, czyli zostaje niejako powołana na funkcję
      Operatora.
    Pytania
    1. Czy Spółka jest zobowiązana do naliczania podatku VAT od kwot rozliczających
      rekompensatę zgodnie z art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 361 z późn. zm.), w tym od wpłaty
      udokumentowanej fakturą (...) z dnia (...).2024 tytułem Rekompensaty zgodnie z
      umowami wykonawczymi obejmującymi 2023 rok oraz (...) tytułem Rekompensaty na
      finansowanie powierzonego zadania Publicznego zgodnie z umową wykonawczą?
    2. Czy Spółce będzie przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od
      towarów i usług prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku
      naliczonego od zakupu towarów i usług w związku z realizacją powierzonych przez
      Gminę zadań własnych na zasadach Decyzji UE 21/2012?
    3. Czy spółka jest obowiązana do naliczania podatku VAT od przysporzeń w postaci wkładu
      na kapitał zakładowy w związku z Uchwałą nr (...) jedynego Wspólnika w sprawie
      podwyższenia kapitału zakładowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Spółki w zakresie pytania 1.
    W ocenie Spółki wypłata rekompensaty związana z realizowanym zadaniem publicznym
    stanowi, w świetle ustawy o VAT, wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; zwanej dalej „ustawą o VAT”) opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy przez sprzedaż rozumie się
    odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
    towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy: przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub

    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. (...).
    Jak wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że dostawa towarów czy
    świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym
    warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W
    związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Zatem aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie podatku od towarów i
    usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana
    za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie
    to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie
    kreuje dla podatnika zysk.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
    - istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    - wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
      zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    - istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
      bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    - istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Ponadto, aby czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podmiot
    działający dla tej czynności w charakterze podatnika podatku VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT: podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Według art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy: nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) - tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 Ustawy o samorządzie gminnym Gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym: do zakresu
    działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy: w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć
    jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z
    organizacjami pozarządowymi.
    Stosownie do art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f ww. ustawy: do wyłącznej właściwości rady gminy
    należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres
    zwykłego zarządu, dotyczących tworzenia i przystępowania do spółek i spółdzielni oraz
    rozwiązywania i występowania z nich.
    W oparciu o art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej: Gospodarka komunalna może być
    prowadzoną przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach
    samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego.
    W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy: jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej,
    organy stanowiące jednostki samorządu terytorialnego postanawiają o wyborze sposobu
    prowadzenia i form gospodarki komunalnej.
    Na mocy art. 29a ust. 1 ustawy o VAT: podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3
    i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi
    zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z
    tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. I tak, stosownie do treści ww. przepisu:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:

    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Na mocy art. 29a ust. 7 ustawy: Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego.
    Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o
    podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie
    konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc podstawą
    opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze)
    uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.
    Z powyższego wynika, że podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane
    z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek
    nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności, nie zwiększa
    podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia, taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie
    występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z
    danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można - i należy - potraktować ją jako
    płatność niepodlegającą podatkowi VAT. Zgodnie z Umową, Spółka jest zobowiązana
    przede wszystkim do wykonywania usług publicznych świadczonych w ogólnym interesie
    gospodarczym.
    W świetle powołanych wyżej przepisów podstawę opodatkowania w podatku od towarów i
    usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać
    z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Rekompensata to bezpośredni zwrot ponoszonych przez Spółkę kosztów netto z
    uwzględnieniem zdefiniowanego w Umowie rozsądnego zysku.
    W ocenie Spółki opisana sytuacja to odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spółka wykonuje czynności związane z
    realizacją zadań własnych Gminy w zakresie usług komunalnych, ale wykonuje te
    czynności jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT. Spółka nie wchodzi w
    skład administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą.
    Ustalanie statusu środków pieniężnych otrzymywanych przez Spółkę od Gminy należy
    oceniać w kontekście istnienia związku z konkretnym świadczeniem. Analiza
    przedstawionego opisu sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa prowadzi do
    stwierdzenia, że przedstawiona we wniosku sytuacja nosi znamiona odpłatnego
    świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W zakresie wykonywania czynności związanych z realizacją części zadań własnych Gminy,
    finansowanych z otrzymywanej od Gminy rekompensaty, Spółka działa w charakterze

    podatnika podatku od towarów i usług, a wykonywane czynności spełniają definicję
    świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, dlatego też podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Usługi, powierzone Wnioskodawcy do świadczenia, mieszczące się w zakresie zadań
    własnych Gminy, posiadają charakter usług świadczonych w ogólnym interesie
    gospodarczym. Gmina zobowiązała się zapewnić Spółce środki finansowe w postaci
    Rekompensaty, niezbędne do realizacji powierzonych zadań, co gwarantuje prawidłowe i
    terminowe ich wykonanie przez Wnioskodawcę. Otrzymane środki finansowe dotyczące
    powierzonego zadania mogą zostać przeznaczone tylko i wyłącznie na realizację ww.
    zleconych przez Gminę usług publicznych. Rekompensata jest wypłacana Spółce w ratach
    miesięcznych/zaliczkach, a jej wysokość nie może przekraczać kwoty koniecznej do
    pokrycia kosztów netto wynikających z wywiązywania się ze zobowiązań z tytułu
    świadczenia usług publicznych, z uwzględnieniem rozsądnego zysku. Z uwagi na powyższe
    należy stwierdzić, że pomiędzy płatnością, którą Spółka będzie otrzymywać w ramach
    rekompensaty od Gminy a świadczeniem na rzecz Gminy, zachodzi związek bezpośredni,
    bowiem płatność będzie następować w zamian za to świadczenie. Spółka otrzymując od
    Gminy rekompensatę otrzymuje zindywidualizowaną korzyść, a otrzymane świadczenie
    pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami Spółki dokonywanymi na rzecz Gminy.
    Spółka podejmując się realizacji opisanego zadania, zwalnia Gminę w istocie z określonych
    prawem obowiązków, czyni to jednak za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o
    podatku od towarów i usług - Gmina będzie osiągać więc wymierną korzyść.
    Należy zauważyć, że Wnioskodawca co prawda zobowiązał się wykonywać czynności
    związane z realizacją zadań własnych Gminy, jednak jako odrębny podmiot posiadający
    status podatnika VAT. Spółka sama nie wchodzi w skład administracji samorządowej, lecz
    prowadzi niezależną działalność gospodarczą. Stopień zależności Wnioskodawcy od
    Gminy nie może automatycznie przesądzać o braku możliwości uznania powierzonych
    Spółce zadań własnych Gminy za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, jako odpłatne świadczenie usług.
    W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w wyroku z dnia 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaco, w
    którym stwierdził "Jeżeli chodzi w szczególności o pierwszy z dwóch warunków
    ustanowionych w art. 13 ust. 1 wspomnianej dyrektywy, to znaczy o warunek dotyczący
    statusu podmiotu publicznego, to Trybunał orzekł już, że osoba, która wykonuje czynności
    należące do prerogatyw władztwa publicznego w sposób niezależny, nie pozostając
    częścią administracji publicznej, nie może zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa
    publicznego w rozumieniu tego przepisu (zob. podobnie w szczególności postanowienie
    Mihai, C-456/07, EU:C:2008:293, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo). (...) status
    "podmiotu prawa publicznego" nie może wynikać jedynie z tego, że dana działalność
    polega na wykonywaniu czynności należących do prerogatyw władztwa publicznego (zob.
    podobnie w szczególności postanowienie Mihal, C-456/07, EU:C:2008:293, pkt 17 i
    przytoczone tam orzecznictwo)".
    W kontekście powyższego wskazać należy, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług, otrzymywane z tytułu realizacji opisanych we wniosku usług świadczenie pieniężne,
    określane jako Rekompensata, udokumentowane m.in. fakturą (...) wystawioną (...).2024 r.
    tytułem Rekompensaty zgodnie z umowami wykonawczymi obejmującymi 2023 rok oraz
    (...) tytułem Rekompensaty na finansowanie powierzonego zadania Publicznego zgodnie z
    umową wykonawczą , stanowi dla Spółki zapłatę za świadczone przez nią usługi. Mimo że
    Wnioskodawca wykonuje czynności z katalogu zadań własnych, wymienionych w art. 7 ust.
    1 ustawy o samorządzie gminnym, działając w imieniu jednostki samorządu
    terytorialnego, to jednak, jak wyżej wskazano, nie wchodzi w skład administracji
    samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą. Zatem pomiędzy
    płatnością należną Spółce od Gminy jako Rekompensata, a świadczeniem na jej rzecz,
    zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to świadczenie.

    Tym samym na gruncie rozpoznawanej sprawy nie można przyjąć, że między Gminą a
    Spółką nie nastąpi wymiana świadczeń. Usługi w opisanym zakresie będą stanowić
    określone w art. 8 ust. 1 i , ustawy o podatku od towarów i usług, odpłatne świadczenie
    usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, realizując zadania własne Gminy, za które Spółka otrzyma bezpośrednio
    środki finansowe (Rekompensatę) na pokrycie kosztów powstających w związku z
    realizacją zadań powierzonych Spółce w drodze Uchwały, są wynagrodzeniem (zapłatą) za
    wykonanie konkretnych usług powierzonych przez Gminę, a Spółka wykonuje czynności
    leżące w zakresie przedmiotu opodatkowania VAT, określonego w art. 5 ust. 1 pkt 1
    Ustawy o VAT a tym samym otrzymana rekompensata stanowi podstawę opodatkowania,
    o której mowa w art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT.
    Stanowisko Spółki w zakresie pytania 2
    W ocenie Spółki, Spółce będzie przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 931; dalej jako
    „ustawa") prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego od
    zakupu towarów i usług w związku z realizacją powierzonych przez Gminę zadań własnych
    na zasadach Decyzji UE 21/2012. Jak wskazano wyżek na gruncie ustawy o podatku od
    towarów i usług, otrzymywane z tytułu realizacji opisanych we wniosku usług świadczenie
    pieniężne, określane jako Rekompensata, stanowi dla Spółki zapłatę za świadczone przez
    nią usługi. Mimo że Wnioskodawca wykonuje czynności z katalogu zadań własnych,
    wymienionych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, działając w imieniu
    jednostki samorządu terytorialnego, to jednak, jak wyżej wskazano, nie wchodzi w skład
    administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą. Zatem
    pomiędzy płatnością należną Spółce od Gminy jako Rekompensata, a świadczeniem na jej
    rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to
    świadczenie. Tym samym na gruncie rozpoznawanej sprawy nie można przyjąć, że między
    Gminą a Spółką nie nastąpi wymiana świadczeń. Skoro więc usługi w opisanym zakresie
    będą stanowić określone w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy to
    podatnikowi przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Faktury nabycia towarów i usług w ramach realizacji zadań powierzonych są wystawiane
    na Spółkę. Realizacja przez Spółkę zadań powierzonych, o których mowa we wniosku
    odbywa się w zamian za otrzymaną Rekompensatę podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, tym samym, nabywane przez Wnioskodawcę w ramach
    realizacji zadań powierzonych towary i usługi będą wykorzystywane wyłącznie do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Stanowisko Spółki w zakresie pytania 3
    Podwyższenie kapitału zakładowego w związku z Uchwałą nr (...) jedynego wspólnika z
    dnia (...).2024 r. poprzez wniesienie wkładów pieniężnych nie będzie stanowiło czynności
    opodatkowanej podatkiem VAT, gdyż nie będzie ani odpłatną dostawą towarów, ani
    odpłatnym świadczeniem usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. W
    zakresie podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Wnioskodawca wskazuje, że będzie
    się to odbywało na zasadach przewidzianych przez Kodeks spółek handlowych, poprzez
    wniesienie wkładów pieniężnych. W zamian za wkłady pieniężne Wspólnik otrzyma udziały
    w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki. Podwyższenie kapitału zakładowego nie
    będzie stanowiło wynagrodzenia za świadczenie jakichkolwiek usług przez Spółkę.
    Podwyższenie kapitału zakładowego nie będzie miało również bezpośredniego związku z
    żadną usługą świadczoną przez Spółkę. Bezpośrednim celem podwyższenia kapitału
    zakładowego jest dofinansowanie spółki, zwiększenie jej majątku własnego celem
    zagwarantowania spółce zdolności do prowadzenia działalności i tym samym
    wiarygodności w oczach kontrahentów, w tym zwiększenie wiarygodności kredytowej i
    potencjału inwestycyjnego. Wnioskodawca wskazuje w tym miejscu, że podwyższenie

    kapitału zakładowego należy traktować jako świadczenie, które, zgodnie ze wzorem
    podanym w opisie stanu faktycznego, pomniejsza wysokość należnej Spółce
    Rekompensaty. Wkład pieniężny Wspólnika wniesiony na podwyższenie kapitału
    zakładowego nie jest więc Rekompensatą, i, w przeciwieństwie do Rekompensaty, nie
    powinien być traktowany jako zapłata za konkretną usługę.
    Wniesienie wkładu pieniężnego na podwyższenie kapitału zakładowego spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością jest czynnością prowadzącą do uzyskania dodatkowego
    kapitału przez spółkę, który wykorzystywany jest do działalności gospodarczej spółki.
    Podwyższenie kapitału zakładowego spółki poprzez wniesienie wkładu pieniężnego nie
    stanowi czynności opodatkowanej i nie może być z uznane za wynagrodzenie otrzymane z
    tytułu mających być wykonanych przez spółkę usług. Stanowisko to znajduje
    potwierdzenie w szeregu interpretacji podatkowych np. z dnia 21 kwietnia 2023 r. sygn..
    0112-KDIL1 -3.4012.24.2023.1. JK, z dnia 16 czerwca 2023 r. sygn. 0114- KDIP4-
    1.4012.280.2023.1.DP, z dnia 4 grudnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.419.2023.1.RK jak
    i w orzecznictwie sądów administracyjnych w tym m.in. w wyroku NSA z dnia 20 września
    2018 r. sygn. akt I FSK 881/16 czy też wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2024 r.
    sygn. akt I SA/Kr 1164/23. Podwyższenie kapitału zakładowego spółki jest czynnością
    neutralną w odniesieniu do podatku VAT.
    Wnioskodawca jest zdania, że podwyższenia kapitału zakładowego przez wniesienie
    wkładów pieniężnych, nie można zakwalifikować jako odpłatnej dostawy towarów lub
    odpłatne świadczenie usług przede wszystkim ze względu na brak cechy odpłatności
    zatem nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Spółka nie jest obowiązana
    do naliczania podatku VAT od przysporzeń w postaci wkładu na kapitał zakładowy w
    związku z podjętą Uchwałą nr (...) jedynego wspólnika w sprawie podwyższenia kapitału
    zakładowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i
    świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też

    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem, a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar
    lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach
    członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i
    funkcjonowania podatku VAT określonych w dyrektywie są wyroki Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    TSUE, w wyroku z dnia 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-
    NordOst przeciwko GFKLFinancial Services AG wskazał, że „(...) w ramach systemu podatku
    VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami,
    przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie
    na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy
    opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob.
    wyrok z dnia 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb.
    Orz. s. I 10605, pkt 43). W tym świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w
    rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu tylko,
    jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego
    następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez
    usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
    usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w rozumieniu art.
    2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą
    a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra
    Zeneca UK, Zb. Orz. s. I 7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council, TSUE
    stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy
    zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z dnia 8 marca

    1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność
    można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno
    zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność
    za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z
    czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. C-154/80,
    które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie
    harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227
    /EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa
    wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego
    znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona
    dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał
    przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę
    opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę.
    Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia
    wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić
    pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne
    rzeczywiście otrzymane, nie natomiast wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podatku
    od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto - jak wskazano wyżej - aby dana czynność (świadczenie)
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego
    istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną
    korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne
    korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty
    świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności

    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik
    VAT.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
    Zgodnie z ww. regulacją Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca
      zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
      wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych
      w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Powyższe przepisy wskazują, że czynność podlega opodatkowaniu, jeśli podmiot
    wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność. Do zakresu działania gminy, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy,
      należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami
      na rzecz innych podmiotów.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Natomiast, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi
      podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

    W wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 Nagyszénás Településszolgáltatási
    Nonprofit Kft. przeciwko Nemzeti Adó-és Vámhivatal Fellebviteli Igazgatósága, TSUE
    wskazał, że:
      „Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
      wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten
      sposób, że, z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności
      faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego,
      polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych gminy
      zgodnie z umową zawartą między tą spółką a gminą stanowi odpłatne świadczenie
      usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej na mocy tego
      przepisu.
      Art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że - z
      zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych i
      prawa krajowego - działalność, taka jak omawiana w postępowaniu głównym,
      polegająca na wykonywaniu przez spółkę określonych publicznych zadań gminy na
      mocy umowy zawartej między tą spółką a gminą, nie jest objęta zasadą
      nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej przewidzianą w tym przepisie
      wówczas, gdy działalność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9
      ust. 1 tej dyrektywy”.
    Należy wyjaśnić, że dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat
    prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również
    podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności
    komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na
    cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe itd.).
    Gdyby nawet podatnik nie osiągnął z tytułu prowadzonej działalności dochodu, to nie
    zmienia faktu, że wykonując czynności będące przedmiotem działalności gospodarczej
    wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT – bowiem będzie świadczył w tym zakresie
    usługi, które podlegają VAT. Oznacza to w konsekwencji, że jeżeli podmiot uzyska
    jakąkolwiek zapłatę za te usługi w sensie ekonomicznym (nawet bilansując tylko
    poniesione w związku z nim wydatki), to owe wynagrodzenie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT według właściwych reguł.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Realizują Państwa zadania zlecone Gminy Miasta (...) o charakterze użyteczności
    publicznej w zakresie utrzymania czystości i porządku, których celem jest nieprzerwane
    zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia powszechnie
    dostępnych usług oraz w miarę możliwości i potrzeb innych zadań, w szczególności zadań
    nienaruszających statusu osoby prawa publicznego zgodnie z wymogami artykułu 12
    Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. Gmina
    (...) sprawuje kontrolę nad Państwem poprzez inną osobę prawną kontrolowaną (kontrola
    pośrednia) w której Gmina (...) posiada (...)% udziałów.
    Realizacja zadań własnych Gminy (...) realizowana jest m.in. na podstawie :
    - Uchwały Nr (...) Rady (...) z dnia (...) 2022 r. w sprawie powierzenia spółce (A) Sp. z o. o. z
    siedzibą we (...) zadań własnych Gminy (...) na podstawie której powierzono spółce
    komunalnej pod firmą: (A) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością realizację
    obowiązkowych zadań własnych Gminy (...) w zakresie:
        1) utrzymania i konserwacji dróg,
        2) oczyszczania zimowego dróg,

        3) zarządzania i utrzymania oraz rozbudowy Cmentarza Komunalnego (...) oraz
          utrzymania cmentarzy (...) i (...) zlokalizowanych na terenie Gminy (...),
        4) bieżącego (letniego) utrzymania czystości,
        5) utrzymania zieleni,
        6) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej,
        7) zarządzania kąpieliskami morskimi.
    - Uchwały NR (...) Rady Miejskiej (...) z dnia (...) 2023 r. w sprawie powierzenia spółce (A) sp.
    z o. o. z siedzibą (...) zadań własnych Gminy (...) na podstawie której powierzono spółce
    komunalnej pod firmą: (A) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością realizację
    obowiązkowych zadań własnych Gminy (...) obejmujące realizację inwestycji w zakresie:
    gminnych dróg, ulic, mostów, placów, czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych,
    mieszkalnictwa, terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, zieleni gminnej i
    zadrzewień, cmentarza gminnego, gminnych obiektów i urządzeń użyteczności
    publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    - Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym,
    - Ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej,
    - Ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,
    - Ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych,
    - Ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach,
    - Ustawy z dnia 22 września 2006 r. o przejrzystości stosunków finansowych pomiędzy
    organami publicznymi a przedsiębiorcami publicznymi oraz o przejrzystości finansowej
    niektórych przedsiębiorców,
    Środki finansowe, niezbędne do realizacji powierzonych zadań, są zapewniane przez
    Gminę, co gwarantuje prawidłowe i terminowe ich wykonanie przez Wnioskodawcę.
    Należy zaznaczyć, że środki te, dotyczące powierzonego zadania, mogą zostać
    przeznaczone tylko i wyłącznie na realizację zleconych usług.
    Tytułem realizacji powierzonych zadań, Gmina wypłaca spółce Rekompensatę. Jej
    wysokość nie może przekraczać kwoty koniecznej do pokrycia kosztów netto wynikających
    z wywiązywania się z zobowiązań z tytułu wykonywania zadań publicznych z
    uwzględnieniem rozsądnego zysku (art. 5 ust 1 Decyzji) oraz nie może przekraczać w skali
    roku kwoty określonej w art. 2 ust. 1 lit. a Decyzji, liczonej jako średnia roczna kwota
    Rekompensaty przewidywana w okresie powierzenia Zadania Publicznego.
    Wobec powyższego, wartość Rekompensaty (...) Spółki w danym roku m wylicza się według
    poniższego wzoru:
                            (...)
    gdzie:
    (...),
    (...),
    (...),
    (...),
    (...)

    Ustalenie rozsądnego zysku podlega negocjacjom między Państwem a Gminą. Rozsądny
    zysk nie powinien przekroczyć odpowiedniej stopy (...) powiększonej o premię w
    wysokości (...) punktów bazowych, a jego kwotowa wartość nie może być mniejsza niż
    wartość nadwyżki nad poziom odpisów amortyzacyjnych, rat kapitałowych spłaconych
    tytułem spłaty wierzytelności zaciągniętej na finansowanie infrastruktury, której odpisy te
    dotyczą, niezbędnej do wykonywania zadania publicznego.
    Rekompensata to kwota jaka pozostaje do zapłaty, jeśli przychody i przysporzenia nie
    pokryją kosztów działalności Spółki.
    Prowadzą Państwo działalność powierzoną, w zakresie usług w ogólnym interesie
    gospodarczym, jak i działalność nie związaną z wykonywaniem powierzonych przez Gminę
    zadań własnych.
    Państwa rachunkowość spełnia wymogi art. 5 ust. 9 Decyzji. W ewidencji wyodrębniono
    rachunkowość dotyczącą działalności powierzonej i odrębnie, działalności komercyjnej.
    Prowadzą Państwo wyodrębnioną rachunkowość dla usług powierzonych. Zgodnie z
    umową spółki, prowadzą Państwo działalność zarówno w zakresie jak i poza zakresem
    zadania publicznego, dokumentując to w sposób wymagany przez obowiązujące prawo, w
    szczególności wykazując (ewidencjonując) odrębnie przychody i koszty świadczenia
    zadania publicznego oraz odrębnie przychody i koszty działalności wykraczającej poza
    zakres zadania publicznego, zgodnie z § 39.
    Poprzez Spółkę (B) Gmina jest Państwa udziałowcem. Wobec powyższego dokonuje ona
    czynności mających na celu Państwa dokapitalizowanie. Dokapitalizowanie takie przybiera
    najczęściej postać podwyższenia kapitału zakładowego przeznaczonego na objecie nowo
    utworzonych udziałów celem zagwarantowania Państwu zdolności do prowadzenia
    działalności.
    W (...) i (...) 2024 r. wystawili Państwo na Gminę (...) fakturę nr (...) z dnia (...).2024 tytułem
    Rekompensaty zgodnie z umowami wykonawczymi obejmującymi 2023 rok oraz (...)
    tytułem Rekompensaty na finansowanie powierzonego zadania Publicznego zgodnie z
    umową wykonawcą.
    W (...) 2024 r. została podjęta Uchwała nr (...) jedynego wspólnika w sprawie podwyższenia
    kapitału zakładowego Spółki.
    W zawiązku z wykonywaniem zleconych przez Gminę usług publicznych ponoszą Państwo
    wydatki takie jak: materiały zakupione do realizacji zadań, wynajem sprzętu, wynajem
    maszyn i urządzeń, wynajem pomieszczeń biurowych, wynajem placu, wynagrodzenia,
    koszty wydziałowe, koszty ogólnozakładowe, koszty operacyjne i finansowe.
    Otrzymane przez Państwa od Gminy środki finansowe w postaci Rekompensaty są ściśle
    powiązane ze świadczonymi przez Państwa usługami powierzonymi przez Gminę.
    Otrzymana Rekompensata jest przeznaczona na pokrycie kosztów ponoszonych przez
    Państwa w związku ze świadczeniem usług powierzonych przez Gminę.
    Bez otrzymanej Rekompensaty, na chwilę obecną nie byliby Państwo w stanie wykonać
    powierzonych zadań. Finansowanie Zadania Publicznego następuje ze środków własnych
    oraz przychodów i wpływów pochodzących od Gminy w formie Rekompensaty.
    Faktury dokumentujące nabycie przez Państwa towarów i usług w ramach realizacji
    powierzonych przez Gminę zadań są wystawiane na Państwa.
    Towary i usługi nabywane przez Państwa w ramach realizacji zadań powierzonych są
    wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Państwa dokapitalizowania dokonuje jedyny wspólnik tj. (B)
    Wkład na podwyższenie kapitału zakładowego odbywa się wyłącznie w formie pieniężnej.
    Podwyższenie Państwa kapitału zakładowego następuje w celu zagwarantowania Państwu
    zdolności do prowadzenia działalności.
    Państwa dokapitalizowanie ma na celu zagwarantowanie Państwu zdolności do
    prowadzenia działalności jako całości zatem zarówno tej w ramach powierzonych zadań
    przez Gminę (...) jak i tej niepowierzonej.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 dotyczą kwestii
    ustalenia czy są Państwo zobowiązani do naliczania podatku VAT od kwot rozliczających

    rekompensatę zgodnie z art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, w tym od wpłaty udokumentowanej fakturą (...) z dnia (...).2024 tytułem
    Rekompensaty zgodnie z umowami wykonawczymi obejmującymi 2023 rok oraz (...)
    tytułem Rekompensaty na finansowanie powierzonego zadania Publicznego zgodnie z
    umową wykonawczą.
    W świetle art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi
    zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z
    tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy stanowi, że:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że, co do zasady, podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko, co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do
    podstawy opodatkowania.
    Z art. 29a ust. 1 wynika, że aby dotacje i inne środki o podobnym charakterze stanowiły
    podstawę opodatkowania, muszą być wypłacane jako należność z tytułu dostawy towarów
    lub świadczenia usług i być bezpośrednio związane z ceną świadczenia.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane podatkiem od towarów i usług istotne są szczegółowe
    warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie
    dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.

    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi.
    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy, zgodnie z którym:
      (...) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych
    wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Istotne zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    Definicji terminu „bezpośredniego wpływu na cenę” nie zawiera zarówno ustawa, jak
    również Dyrektywa 2006/112/WE Rady, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do
    sposobu wykładni tego pojęcia wynikającego z orzecznictwa TSUE.
    Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem TSUE, do podstawy opodatkowania podatkiem
    VAT zalicza się, w przypadkach, które określa art. 11 część A ust. 1 lit. a) szóstej dyrektywy
    (odpowiednio art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady), subwencje przyznane podatnikom.
    Przepis ten zmierza do obciążenia podatkiem VAT całej wartości towarów lub usług, a
    przez to – do uniknięcia zmniejszenia przychodu z podatku na skutek przyznania
    subwencji (zob. np. pkt 26 wyroku w sprawie C-144/02).
    Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, ma on zastosowanie, gdy subwencja jest
    bezpośrednio związana z ceną danej transakcji. W swoich wyrokach TSUE wskazywał, że
    aby miała miejsce taka sytuacja, subwencja powinna przede wszystkim być przyznawana
    konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określonego towaru
    lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w tym przypadku subwencja może być uznana
    za świadczenie wzajemne względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku
    z tym podlega opodatkowaniu (zob. np. pkt 28 ww. wyroku C-144/02).

    Ponadto, subwencje związane bezpośrednio z ceną interpretuje się jako obejmujące
    jedynie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów
    lub świadczenie usług, i które są płacone przez stronę trzecią sprzedawcy lub dostawcy
    (wyrok w sprawie C-184/00 pkt 18). Niezbędne jest, by cena, którą ma zapłacić nabywca
    lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w stosunku
    odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    która stanowiłaby zatem element determinujący cenę, jakiej ten ostatni żąda. Należy
    zatem zbadać, czy okoliczność, że subwencja jest przyznawana sprzedawcy lub
    świadczącemu usługi, pozwala mu obiektywnie na sprzedaż towarów lub świadczenie
    usług po cenie niższej od tej, której by żądał, gdyby nie otrzymał subwencji (zob. pkt 29
    wyroku C-144/02). Powinno być w każdym razie możliwe zidentyfikowanie świadczenia
    wzajemnego, które stanowi subwencja. Nie ma konieczności, by kwota subwencji
    odpowiadała dokładnie zmniejszeniu ceny dostarczonego towaru lub wykonanej usługi.
    Wystarczy, by korelacja istniejąca między tym zmniejszeniem a wspomnianą wyżej
    subwencją, która może mieć charakter ryczałtowy, była istotna (zob. pkt 30 wyroku C-144
    /02).
    Analizując kwestię czy otrzymywane przez beneficjenta środki wchodzą do podstawy
    opodatkowania świadczonych usług, należy zatem rozważyć, czy występują konkretne
    usługi wykonywane przez niego, z którymi związane jest to dofinansowanie. Tylko bowiem
    w takim przypadku dotacja może wchodzić do podstawy opodatkowania. Następnie
    należy zbadać, zgodnie z przedstawionymi powyżej tezami wyroków TSUE, czy
    dofinansowanie stanowi element determinujący cenę tej usługi (świadczenia).
    Analizując przedstawiony opis sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa należy
    zauważyć, że pomiędzy płatnością, którą otrzymują Państwo w ramach Rekompensaty od
    Gminy a świadczeniem na rzecz Gminy, zachodzi związek bezpośredni, bowiem płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    We wniosku wskazali Państwo, że otrzymane przez Państwa środki finansowe w postaci
    Rekompensaty są ściśle powiązane ze świadczonymi przez Państwa usługami
    powierzonymi przez Gminę i są przeznaczone na pokrycie kosztów ponoszonych przez
    Państwa w związku ze świadczeniem usług powierzonych przez Gminę. Bez otrzymanej
    Rekompensaty, na chwilę obecną nie byliby Państwo w stanie wykonać powierzonych
    zadań. Wysokość Rekompensaty nie może przekraczać kwoty koniecznej do pokrycia
    kosztów netto wynikających z wywiązywania się z zobowiązań z tytułu wykonywania zadań
    publicznych z uwzględnieniem rozsądnego zysku oraz nie może przekraczać w skali roku
    kwoty określonej w art. 2 ust. 1 lit. a Decyzji, liczonej jako średnia roczna kwota
    Rekompensaty przewidywana w okresie powierzenia Zadania Publicznego. Wartość
    Rekompensaty wyliczana jest według ustalonego wzoru.
    Otrzymując od Gminy (...) Rekompensatę, otrzymują Państwo zindywidualizowaną
    korzyść, a otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami,
    które dokonują Państwo na rzecz Gminy (...). Państwa Spółka, podejmując się świadczenia
    powierzonych usług, zwalnia Gminę (...) w istocie z określonych prawem obowiązków,
    czyni to jednak za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i
    usług – Gmina (...) osiąga więc wymierną korzyść. Realizując powierzone zadania, czynią to
    Państwo za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług
    Zobowiązali się Państwo wykonywać czynności związane z realizacją zadań własnych
    Gminy (...), jednak czynią to Państwo jako odrębny podmiot posiadający status podatnika
    VAT. Nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą niezależną
    działalność gospodarczą. Stopień Państwa zależności od Gminy nie może automatycznie
    przesądzać o wyłączeniu powierzonego Państwu zadania własnego gminy z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    W kontekście powyższego, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług otrzymywana
    z tytułu realizacji opisanych we wniosku usług Rekompensata, stanowi dla Państwa

    zapłatę za świadczone przez Państwa usługi. Mimo, że wykonują Państwo czynności w
    zakresie powierzonych zadań własnych Gminy (...), o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy
    o samorządzie gminnym, to jednak - jak wyżej wskazano - nie wchodzą Państwo w skład
    administracji samorządowej, lecz prowadzą niezależną działalność gospodarczą. Zatem
    pomiędzy płatnością należną Państwu od Gminy jako Rekompensata, a świadczeniem na
    jej rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to
    świadczenie. Tym samym, na gruncie rozpoznawanej sprawy należy przyjąć, że między
    Gminą (...) a Państwem następuje wymiana świadczeń.
    Z tych też względów czynności, które Państwo zobowiązali się wykonywać na rzecz Gminy
    (...), realizując powierzone zadanie własne gminy w zamian za otrzymaną Rekompensatę,
    stanowią określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jednocześnie otrzymana
    rekompensata stanowi element podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy.
    Reasumując, są Państwo zobowiązani do naliczania podatku VAT od kwot rozliczających
    rekompensatę zgodnie z art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, w tym od wpłaty udokumentowanej fakturą (...) z dnia (...).2024 tytułem
    Rekompensaty zgodnie z umowami wykonawczymi obejmującymi 2023 rok oraz (...)
    tytułem Rekompensaty na finansowanie powierzonego zadania Publicznego zgodnie z
    umową wykonawczą.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty
    podatku naliczonego od zakupu towarów i usług w związku z realizacją powierzonych
    przez Gminę zadań własnych na zasadach Decyzji UE 21/2012 (kwestia objęta zakresem
    pytania oznaczonego we wniosku nr 2).
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    W myśl ust. 1 tego artykułu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone
    warunki:
      - odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
      - towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
        określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu

    podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być
    częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest
    podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych. Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik
    ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany
    podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Z wniosku wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Realizują Państwo zadania zlecone Gminy Miasta (...) o charakterze użyteczności
    publicznej w zakresie utrzymania czystości i porządku. Towary i usługi nabywane przez
    Państwa w ramach realizacji zadań powierzonych są wykorzystywane wyłącznie do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tytułem realizacji powierzonych
    zadań, Gmina wypłaca Państwu Rekompensatę.
    Oznacza to, że spełnione są obie przesłanki umożliwiające odliczenie podatku naliczonego
    określone w art. 86 ust. 1 ustawy – w konsekwencji przysługuje Państwu na podstawie art.
    86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od zakupu towarów i usług związanych realizacją powierzonych przez Gminę
    zadań własnych. Przy czym prawo to przysługuje pod warunkiem niezaistnienia
    negatywnych przesłanek wymienionych w art. 88 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości w kwestii objętej zakresem pytania oznaczonego we wniosku nr 3,
    dotyczą kwestii ustalenia czy są Państwo obowiązani do naliczania podatku VAT od
    przysporzeń w postaci wkładu na kapitał zakładowy w związku z Uchwałą nr (...) jedynego
    Wspólnika w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego (kwestia objęta pytaniem nr 3).
    Z wniosku wynika, że są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, tj. podmiotem
    prawa handlowego. Wskazali Państwo, że Gmina poprzez Spółkę (B) jest Państwa
    udziałowcem (Gmina (...) posiada (...)% udziałów w Spółce (B)). Gmina (...), w celu
    zapewnienia bezpośredniego wpływu na Państwa Spółkę powołała na stanowisko Prezesa
    Zarządu Spółki tą samą osobę, która pełni funkcję Prezesa Zarządu w Spółce (B) Państwa
    dokapitalizowania dokonuje (B) Wkład na podwyższenie kapitału zakładowego odbywa się
    wyłącznie w formie pieniężnej. Podwyższenie Państwa kapitału zakładowego następuje w
    celu zagwarantowania Państwu zdolności do prowadzenia działalności. Dokapitalizowanie
    ma na celu zagwarantowanie Państwu zdolności do prowadzenia działalności jako całości
    zatem zarówno tej w ramach zadań powierzonych przez Gminę (...) jak i działalności
    niepowierzonej.
    Istota spółki z ograniczoną odpowiedzialnością uregulowana została w Tytule III Dziale I
    ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze
    zm.), zwanej dalej „KSH”.
    Zgodnie z art. 151 § 1 KSH:

      Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może być utworzona przez jedną albo
      więcej osób w każdym celu prawnie dopuszczalnym, chyba że ustawa stanowi
      inaczej.
    W myśl art. 152 KSH:.
      Kapitał zakładowy spółki dzieli się na udziały o równej albo nierównej wartości
      nominalnej.
    Art. 153 KSH stanowi, że:
      Umowa spółki stanowi, czy wspólnik może mieć tylko jeden, czy więcej udziałów.
      Jeżeli wspólnik może mieć więcej niż jeden udział, wówczas wszystkie udziały w
      kapitale zakładowym powinny być równe i są niepodzielne.
    Z art. 177 § 1 i § 2 KSH wynika, że:
      § 1. Umowa spółki może zobowiązywać wspólników do dopłat w granicach liczbowo
      oznaczonej wysokości w stosunku do udziału.
      § 2. Dopłaty powinny być nakładane i uiszczane przez wspólników równomiernie w
      stosunku do ich udziałów.
    W art. 178 § 1 i § 2 KSH mowa o tym, że:
      § 1. Wysokość i terminy dopłat oznaczane są w miarę potrzeby uchwałą wspólników.
      Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, do dopłat tych stosuje się przepisy § 2 oraz
      art. 179.
      § 2. Jeżeli wspólnik nie uiścił dopłaty w określonym terminie, obowiązany jest do
      zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie; spółka może również żądać naprawienia
      szkody wynikłej ze zwłoki.
    Na mocy art. 179 § 1 KSH:
      Dopłaty mogą być zwracane wspólnikom, jeżeli nie są wymagane na pokrycie straty
      wykazanej w sprawozdaniu finansowym.
    Z kolei z art. 257 KSH wynika, że:
      § 1. Jeżeli podwyższenie kapitału zakładowego następuje nie na mocy
      dotychczasowych postanowień umowy spółki przewidujących maksymalną wysokość
      podwyższenia kapitału zakładowego i termin podwyższenia, może ono nastąpić
      jedynie przez zmianę umowy spółki.
      § 2. Podwyższenie kapitału zakładowego następuje przez podwyższenie wartości
      nominalnej udziałów istniejących lub ustanowienie nowych.
      § 3. Jeżeli podwyższenie kapitału zakładowego następuje na podstawie
      dotychczasowych postanowień umowy spółki, przy zachowaniu wymagań
      określonych w § 1, oświadczenia dotychczasowych wspólników o objęciu nowych
      udziałów wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności. Art. 260 § 2 stosuje
      się odpowiednio.
    Dopłaty mogą być wnoszone w związku z czasowymi trudnościami finansowymi spółki,
    potrzebą jej dokapitalizowania, koniecznością poniesienia dodatkowych nakładów
    inwestycyjnych itp.
    Dopłata jest formą wewnętrznej przymusowej pożyczki wspólników na rzecz spółki.
    Wspólnikowi, który uiścił dopłatę, nie przysługuje (chyba że zarządzono zwrot dopłat)
    roszczenie o wypłatę uiszczonej sumy.
    Jak wskazano powyżej, aby czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem, a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste
    wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do

    wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Wzajemność świadczeń jako warunek konieczny do uznania usługi za podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje poparcie zarówno w orzecznictwie krajowych
    sądów administracyjnych, jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    Przykładowo, w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting
    Leeuwarden, Trybunał w wyroku z 3 marca 1994 r. podkreślił, że:
      „Czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny
      między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie
      wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość
      faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    Należy wyjaśnić, że wniesienie aportu rzeczowego (wkładu niepieniężnego) do spółki
    prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w
    art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od
    towarów i usług, uznawane jest za sprzedaż.
    Jednocześnie wskazać należy, że wkłady wnoszone do spółek kapitałowych (spółki z o.o.)
    są przeznaczone na pokrycie udziałów w spółce.
    W sytuacji będącej przedmiotem wniosku Państwa jedyny Wspólnik tj. (B) nie wniesie do
    Państwa Spółki rzeczy, ale pieniądze (wkład pieniężny). W (...) 2024 r. została podjęta
    Uchwała nr (...) jedynego Wspólnika ((B)) w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego
    Państwa Spółki przeznaczonego na objęcie nowo utworzonych udziałów celem
    zagwarantowania Spółce zdolności do prowadzenia działalności. Z wniosku nie wynika,
    aby przekazywane środki miały związek ze świadczonymi przez Państwa usługami na rzecz
    Wspólnika.
    W świetle art. 7 oraz art. 8 ustawy, przekazanie środków pieniężnych nie stanowi
    czynności, która w świetle ustawy o VAT mogłaby zostać zakwalifikowana jako dostawa
    towarów bądź świadczenie usług, tj. jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług. Wynika to z faktu, że środki pieniężne nie spełniają definicji towaru,
    tym samym ich przekazanie nie może stanowić dostawy towarów, jak również nie można
    uznać, że samo przekazanie środków pieniężnych stanowi świadczenie usług.
    W związku z powyższym, dokapitalizowanie Państwa przez jedynego Wspólnika tj. (B)
    poprzez podwyższenie kapitału zakładowego przeznaczonego na objęcie nowo
    utworzonych udziałów, nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej VAT, gdyż nie
    będzie ani odpłatną dostawą towarów, ani odpłatnym świadczeniem usług, o których
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a tym samym nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług
    Podsumowując, nie są Państwo obowiązani do naliczania podatku VAT od przysporzeń w
    postaci wkładu na kapitał zakładowy w związku z Uchwałą nr (...) jedynego Wspólnika w
    sprawie podwyższenia kapitału zakładowego.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja, nie rozstrzyga w kwestii Państwa rozliczenia w zakresie podatku
    VAT za (...) i (...) 2023 r. objętego postępowaniem podatkowym.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we

    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.