Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP1.4512.792.2016.3.LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-02-02
Teza: Dostawa działki zabudowanej domem dwurodzinnym budowanym w celach osobistych nie będzie stanowić działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym Wnioskodawca z tytułu dostawy przedmiotowej nieruchomości nie będzie podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: budynek; dostawa; działki; grunty; grunty-grunt zabudowany; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 10 października 2016 r. (data wpływu 12 października 2016 r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło do tut. Organu 29 grudnia 2016 r., oraz pismem, które wpłynęło do tut. Organu 25 stycznia 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży budynku dwurodzinnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2016 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży budynku dwurodzinnego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem, które wpłynęło do tut. Organu 29 grudnia 2016 r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 19 grudnia 2016 r. znak: 2461-IBPP1.4512. 792.2016.1.LSz oraz 2461-IBPB-2-2.4511.920.2016.1.BF. oraz pismem, które wpłynęło do tut. Organu 25 stycznia 2017 r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 9 stycznia 2017 r. znak: 2461-IBPP1.4512.792.2016.2.LSz oraz 2461-IBPB-2-2.4511.920.2016.2.BF.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca posiada dom, w którym mieszka, Wnioskodawca zamierza wybudować dom dwurodzinny w celu przekazania w darowiźnie synowi Wnioskodawcy i jego dzieciom. Wnioskodawca nie chce przekazywać mu gotówki z obawy aby nie zaprzepaścił dorobku życia Wnioskodawcy. Wnioskodawca uważa, że nieruchomość będzie darowizną, którą lepiej spożytkuje. Dom powstanie na działce Wnioskodawcy, którą ma od 2007 r. Może wystąpić jednak taka sytuacja, że Wnioskodawca będzie zmuszony sprzedać ten dom z uwagi na brak środków do życia.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że:

1.  Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT.
2.  Wnioskodawca nie prowadzi, nie prowadził i nie będzie prowadził żadnej działalności gospodarczej.
3.  Wnioskodawca działkę otrzymał w spadku po rodzicach.
4.  Na pytanie tut. Organu „Czy działka w chwili nabycia w 2007 r. była niezabudowana?” Wnioskodawca odpowiedział, że tak była niezabudowana.
5.  Na pytanie tut. Organu „Czy nabycie nieruchomości przez Wnioskodawcę zostało udokumentowane przez zbywcę fakturą VAT?”, Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi.
6.  Na pytanie tut. Organu „Jeśli Wnioskodawca zakupił działkę to z jakich środków i w jakim celu?”, Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi.
7.  Na pytanie tut. Organu „Czy działka była/jest przedmiotem ewentualnej umowy najmu, dzierżawy, jeśli tak to w jakim okresie, co konkretnie było przedmiotem najmu i jakie pożytki czerpał Wnioskodawca z tego tytułu”, Wnioskodawca odpowiedział, że nie jest przedmiotem najmu ani dzierżawy.
8.  Na pytanie tut. Organu „W jakim okresie Wnioskodawca zamierza wybudować dom dwurodzinny i kiedy budynek zostanie oddany do użytkowania po jego wybudowaniu?”, Wnioskodawca odpowiedział, że zamierza zacząć budować w przyszłym roku.
9.  Na pytanie tut. Organu „Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wydatkami związanymi z budową ww. budynku?”, Wnioskodawca odpowiedział, że nie będzie.
10.  Na pytanie tut. Organu „Czy przedmiotowa działka oraz wybudowany na niej dom będą przez Wnioskodawcę wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej (jakiej?), jeśli tak to czy będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT (jakiej?) czy zwolnionej (jakiej?)?”, Wnioskodawca odpowiedział, że nie będą.
11.  Na pytanie tut. Organu „Czy działka była/jest przez Wnioskodawcę w jakikolwiek sposób wykorzystywana od chwili nabycia w 2007 r.? Jeśli tak, to czy była/jest wykorzystywana „na cele prywatne” (jakie konkretnie cele prywatne zaspokajała/zaspokaja?”, Wnioskodawca odpowiedział, że nie była wykorzystywana.
12.  Na pytanie tut. Organu „Czy wybudowany na działce dom będzie przez Wnioskodawcę w jakikolwiek sposób wykorzystywany od chwili wybudowania budynku do chwili ewentualnej sprzedaży domu? Jeśli tak to czy będzie wykorzystywany „na cele prywatne” (jakie konkretnie cele prywatne będzie zaspokajać)?”, Wnioskodawca odpowiedział, że nie będzie.
13.  Na pytanie tut. Organu „Czy budynek po wybudowaniu zostanie natychmiast przekazany w darowiźnie synowi?”, Wnioskodawca odpowiedział, że tak taki ma zamiar.
14.  Na pytanie tut. Organu „Czy w stosunku do ww. działki Wnioskodawca podejmował ewentualnie takie działania jak: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru mającego być przedmiotem sprzedaży, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej lub jakiekolwiek inne działania, jeśli tak to jakie, kiedy i w jakim celu?”, Wnioskodawca odpowiedział, że tak stara się o pozwolenie na budowę.
15.  Na pytanie tut. Organu „Czy w stosunku do ww. działki Wnioskodawca podejmował lub będzie podejmował jakiekolwiek czynności w celu jej uatrakcyjnienia np. wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne, itp., jeśli tak to jakie, kiedy i w jakim celu?”, Wnioskodawca odpowiedział, że nie
16.  Na pytanie tut. Organu „Jakie działania marketingowe podejmie Wnioskodawca w celu sprzedaży przedmiotowego domu?”, Wnioskodawca odpowiedział, że na dzień dzisiejszy nie ma zamiaru sprzedać.
17.  Na pytanie tut. Organu „W jaki sposób Wnioskodawca zamierza pozyskać nabywcę dla sprzedawanego domu dwurodzinnego?”, Wnioskodawca odpowiedział, że na obecną chwilę nie planuje takiej czynności.
18.  Na pytanie tut. Organu „Jakie formy ogłoszeń o sprzedaży będzie Wnioskodawca stosował?”, Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi.
19.  Na pytanie tut. Organu „Dlaczego Wnioskodawca zamierza budować dom dwurodzinny? W jaki sposób dom dwurodzinny miałby być wykorzystywany przez syna Wnioskodawcy i jego dzieci? Czy dzieci syna Wnioskodawcy są pełnoletnie i mogą same zamieszkiwać w części budynku dwurodzinnego?”, Wnioskodawca odpowiedział, że chciałby wybudować dom, w którym zamieszka syn z dziećmi, dopóki dzieci się nie usamodzielnią będą mieszkać w całym domu, gdyż dom bliźniak jest mało metrażowy, składa się z dwóch segmentów po 98 m². W chwili, w której wnuki dorosną będą mogli zamieszkać sami a syn sam.
20.  Na pytanie tut. Organu „Wnioskodawca wskazał we wniosku, że obawia się, że będzie zmuszony sprzedać dom z uwagi na brak środków do życia. Z czego wynikają obawy Wnioskodawcy w tym zakresie?”, Wnioskodawca odpowiedział, że nigdy nic nie wiadomo, w każdej chwili życie może odwrócić się o 180 stopni, Wnioskodawca może stracić pracę, zachorować, po prostu może to przerosnąć Wnioskodawcę, Wnioskodawca chciałby być przygotowany na każdą ewentualność.
21.  Na pytanie tut. Organu „Z jakich środków finansowych Wnioskodawca zamierza wybudować dom dwurodzinny?”, Wnioskodawca odpowiedział, że z własnych środków.
22.  Na pytanie tut. Organu „Na co zostaną przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży budynku dwurodzinnego?”, Wnioskodawca odpowiedział, że na razie nie myśli o sprzedaży, ale gdyby był zmuszony to pieniądze na pewno Wnioskodawca przeznaczy dla syna i jego rodziny.
23.  Na pytanie tut. Organu „Kiedy Wnioskodawca zamierza sprzedać dom dwurodzinny?”, Wnioskodawca odpowiedział, że nie ma na razie takiego zamiaru.
24.  Na pytanie tut. Organu „Czy Wnioskodawca posiada jeszcze inne nieruchomości gruntowe zabudowane lub niezabudowane (oprócz działki przeznaczonej do sprzedaży) przeznaczone w przyszłości do sprzedaży, jeśli tak to ile i jakie oraz kiedy, w jakim celu i w jaki sposób nabyte i wykorzystywane?”, Wnioskodawca odpowiedział, że posiada dom rodzinny, w którym mieszka z rodziną z synem.
25.  Wnioskodawca nie sprzedawał żadnych nieruchomości zabudowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż będzie wyłączona spod działania (rządów) ustaw VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie zobligowany do odprowadzenia podatku VAT, gdyż nie będzie działać jak przedsiębiorca. Wnioskodawca sprzedawać będzie swój majątek prywatny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Co do zasady grunt, budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Podkreślić jednak należy, iż aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość zabudowaną bądź niezabudowaną działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej bądź niezabudowanej istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży działki zabudowanej budynkiem dwurodzinnym podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 wskazał m.in., że zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112 (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. O tym, że dokonujący sprzedaży nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługobiorców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej.

Z powołanego wyżej orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jednoznacznie wynika, że rozstrzygnięcie, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

W świetle powołanych powyżej przepisów, dostawa nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w sytuacji, gdy działaniom dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza wybudować dom dwurodzinny w celu przekazania go w darowiźnie synowi Wnioskodawcy i jego dzieciom. Dom powstanie na działce Wnioskodawcy, którą otrzymał w spadku po rodzicach w 2007 r. Działka w chwili jej otrzymania była niezabudowana.

Wnioskodawca zamierza zacząć budować w roku 2017. Może wystąpić jednak taka sytuacja, że Wnioskodawca będzie zmuszony sprzedać ten dom z uwagi na brak środków do życia, gdyż zdaniem Wnioskodawcy nigdy nic nie wiadomo, w każdej chwili życie może odwrócić się o 180 stopni, Wnioskodawca może stracić pracę, zachorować, po prostu może to przerosnąć Wnioskodawcę, Wnioskodawca chciałby być przygotowany na każdą ewentualność.

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT, nie prowadzi, nie prowadził i nie będzie prowadził żadnej działalności gospodarczej.

Działka oraz wybudowany na niej dom nie będą przez Wnioskodawcę wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.

Działka nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w jakikolwiek sposób od chwili nabycia w 2007 r. Działka nie jest także przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawca chciałby wybudować dom, w którym zamieszka syn z dziećmi, dopóki dzieci się nie usamodzielnią będą mieszkać w całym domu, gdyż dom bliźniak jest mało metrażowy, składa się z dwóch segmentów po 98 m². W chwili, w której wnuki dorosną będą mogli zamieszkać sami a syn sam. Wnioskodawca zamierza wybudować dom dwurodzinny z własnych środków.

Wnioskodawca stara się o pozwolenie na budowę, jednak na dzień dzisiejszy Wnioskodawca nie ma zamiaru sprzedać domu i pozyskać nabywców.

Wnioskodawca posiada dom rodzinny, w którym mieszka z rodziną z synem.

Wnioskodawca nie sprzedawał żadnych nieruchomości zabudowanych.

W kontekście powyższych rozważań, istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca podejmował lub będzie podejmował działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie w celu dokonania sprzedaży działki zabudowanej budynkiem dwurodzinnym, Wnioskodawca nie będzie angażował środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowca, tj. nie będzie wykazywał aktywności w przedmiocie zbycia wskazanej we wniosku działki zabudowanej budynkiem dwurodzinnym porównywalnych do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Wskazane przez Wnioskodawcę staranie się o pozwolenie na budowę domu nie przesądza o konieczności opodatkowania tej nieruchomości gdyż czynność ta jest dokonana w celu przygotowania do budowy domu dla syna i wnuków Wnioskodawcy i ewentualna zmiana planów Wnioskodawcy co do darowizny domu synowi i jego dzieciom spowodowana ewentualnym brakiem środków do życia wpłynie na zmianę sytuacji w tym zakresie. Ponadto działka ta nie była do tej pory przez Wnioskodawcę w żaden sposób wykorzystywana, nie była też przedmiotem najmu czy dzierżawy.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej sprawy należy stwierdzić, że dostawa działki - będąca skutkiem zdarzeń losowych, tj. pogorszenia się sytuacji życiowej Wnioskodawcy - zabudowanej domem dwurodzinnym budowanym w celach osobistych nie będzie stanowić działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym Wnioskodawca z tytułu dostawy przedmiotowej nieruchomości w okolicznościach przedstawionych we wniosku nie będzie podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności gdyby Wnioskodawca budował przedmiotowy budynek z zamiarem sprzedaży) lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Należy zatem podkreślić, że ciężar wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego spoczywa na składającym wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Organ podatkowy nie może w tym względzie zastępować Wnioskodawcy – nie jest on bowiem uprawniony ani do zakreślania granic stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), ani do ustalania we własnym zakresie, czy podane przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe odpowiada stanowi rzeczywistemu. Zaznaczyć należy, że organ wydający interpretację jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Wszelkie zatem negatywne konsekwencje podania we wniosku niepełnego zdarzenia przyszłego oraz zdarzenia przyszłego niezgodnego z rzeczywistością ponosi Wnioskodawca.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.