Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-545/11/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-07-14
Teza: Czy za wykonanie zlecenia, polegającego na organizacji festiwalu Stowarzyszenie powinno obciążyć Gminę i Miasto fakturą VAT, stosując zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: organizacje-organizacje społeczne; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; stowarzyszenia; usługi-usługi kulturalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 kwietnia 2011 r.(data wpływu 15 kwietnia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 7 lipca 2011 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług kulturalnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 7 lipca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług kulturalnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Stowarzyszenie, wpisane do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej, zajmuje się m. in. działalnością kulturalną w zakresie muzyki. Stowarzyszenie planuje organizację festiwalu muzycznego na zlecenie Gminy i Miasta. W związku z tym będzie nabywać różnego rodzaju usługi, towary i materiały niezbędne do tej organizacji. Za organizację festiwalu Stowarzyszenie obciąży fakturą VAT Zleceniodawcę.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż Stowarzyszenie jest uznane za instytucję o charakterze kulturalnym w oparciu o statut i wpis do KRS, a także w oparciu o charakter i cel swojej działalności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy za wykonanie zlecenia, polegającego na organizacji festiwalu Stowarzyszenie powinno obciążyć Gminę i Miasto fakturą VAT, stosując zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług?

W ocenie Wnioskodawcy, za wykonaną na rzecz Gminy i Miasta usługę organizacji festiwalu Stowarzyszenie powinno wystawić fakturę, stosując zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33a ustawy. Po zacytowaniu art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy Wnioskodawca wskazał, iż ze zwolnienia korzystać mogą jedynie:

*   podmioty prawa publicznego,
*   podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym,
*   wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,
*   indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

W związku z powyższym usługa kulturalna – organizacja festiwalu muzycznego przez Stowarzyszenie, którego celem statutowym jest działalność kulturalna, będzie zwolniona od podatku od towarów i usług, jeżeli zostanie spełniona przesłanka z ww. art. 43 ust. 1 pkt 33, tj. jeżeli Stowarzyszenie jest podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym. Z uwagi na to, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia instytucji o charakterze kulturalnym, należy posłużyć się, zdaniem Wnioskodawcy, definicją słownikową. Zgodnie ze słownikiem wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych W. Kopalińskiego instytucja to zakład o charakterze publicznym, działający w jakiejś dziedzinie, organizacja, placówka. Biorąc to pod uwagę Wnioskodawca wskazuje, że jest organizacją publiczną działającą według określonych zasad, określonych w statucie. Potwierdzeniem faktu, iż jest organizacją publiczną jest wpis do publicznego rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej, prowadzony przez Krajowy Rejestr Sądowy.

Ponieważ działalnością statutową Stowarzyszenia jest działalność kulturalna, dla celów podatku od towarów i usług należy Stowarzyszenie uznać za „inny podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym”, o której mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Co więcej, zgodnie ze statutem Stowarzyszenia, jest ono organizacją nienastawioną na osiąganie zysku, a w przypadku jego osiągnięcia jest on w całości przekazywany na cele statutowe Stowarzyszenia. W związku z powyższym spełniona jest przesłanka wynikająca z przepisu art. 43 ust. 18 ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie Stowarzyszenia, wystawiając fakturę za organizację festiwalu muzycznego na rzecz Zleceniodawcy ma prawo zastosować zwolnienie od podatku z uwagi na art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a ustawy, wprowadzonym na mocy art. 19 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23% (pkt 1).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

I tak stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2011 r., zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia”.

Stosownie do art. 43 ust. 17a, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

W świetle art. 43 ust. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347), zgodnie z którym zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

W przeciwieństwie do stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010 r., zgodnie z którym wyznaczenie zakresu zwolnienia usługi z opodatkowania podatkiem od towarów i usług następowało poprzez zidentyfikowanie usługi (czynności) w klasyfikacji statystycznej (PKWiU), w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. zwolnienie określone w powyższym przepisie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi. Od 1 stycznia 2011 r. przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych, określając ich zakres z wykorzystaniem treści przepisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE.

W analizowanej sprawie należy zwrócić uwagę na cel zwolnienia przewidzianego w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże, usługi te – aby mogły korzystać ze zwolnienia – świadczone muszą być przez specyficzne podmioty, tj.:

*   podmioty prawa publicznego,
*   podmioty uznane na podstawie odrę bnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym,
*   wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Należy w tym miejscu podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca wskazał, iż jest stowarzyszeniem uznanym za instytucję o charakterze kulturalnym w oparciu o statut i wpis do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej, jak również w oparciu o charakter i cel swojej działalności.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy za instytucję o charakterze kulturalnym w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy. W cytowanym artykule mowa jest o „odrębnych przepisach”. Wskazanie na statut oraz wpis do KRS nie jest w tym przypadku wystarczające. Tym samym Wnioskodawca, jako nie spełniający definicji żadnego z podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a), wykonując zlecenie związane z organizacją festiwalu muzycznego nie jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia od podatku.

Jak wynika z treści art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązującej od 1 kwietnia 2011 r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, ceną jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Tym samym, w związku z organizacją festiwalu muzycznego Wnioskodawca winien wykazać te czynności na fakturze z zastosowaniem stawki właściwej, tj. stawki podstawowej 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.