Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.969.2024.5.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: Możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku.
Słowa kluczowe: kredyt
kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-przewalutowanie kredytu
zaniechanie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 12 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 stycznia 2025 r. (wpływ 16 stycznia 2025 r.)
    oraz pismem, które wpłynęło 18 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dnia 15 października 2008 r. doszło do wspólnego zaciągnięcia kredytu mieszkaniowego
    nr (...) (dalej: „Umowa”) przez Panią oraz inne osoby, tj. jej małżonka, a także przez
    niespokrewnione z Panią i Pani mężem małżeństwo. Kredyt został udzielony na cel
    mieszkaniowy (realizację jednej inwestycji mieszkaniowej), tj. budowę domu będącego
    współwłasnością Pani oraz innych (wskazanych powyżej) osób, wraz z którymi Pani jako
    kredytobiorca zawarła Umowę i z którymi zamierzała zamieszkać w wybudowanej
    nieruchomości. Budynek był budowany jako dom jednorodzinny. Kredyt udzielono we
    frankach szwajcarskich i zabezpieczono go hipoteką na nieruchomości gruntowej przy
    ulicy (...). Drugą stronę umowy stanowi Bank A. z siedzibą w (...), jako następca prawny B.
    (...) (dalej: „Bank”). Dnia 4 września 2024 r. doszło do zawarcia aneksu do ww. umowy
    zawartej między wszystkimi kredytobiorcami (w tym Panią), a Bankiem. Na podstawie
    aneksu umorzono zadłużenie w wysokości 854.775,70 zł. Podstawą określenia wysokości
    umorzonego zadłużenia była kwota zadłużenia na dzień 28 sierpnia 2024 r. wynosząca
    411.875,89 CHF powiększona o odsetki w wysokości 342,33 CHF. Wysokość umorzenia
    stanowi różnicę między kwotami kapitału i odsetek przeliczonymi na złotówki po kursie z
    dnia 28 sierpnia 2024 r. - 1 CHF = 4,5710 zł (kapitał 1.882.684,69zł i odsetki: 1.564,79 zł), a
    kwotą kapitału przeliczoną na złotówki po kursie 1 CHF = 2,4974 zł (kapitał: 1.029.473,78
    zł). Kwota umorzenia nie obejmuje jakichkolwiek innych opłat, odsetek karnych ani kwoty
    odsetek skapitalizowanych. Jednocześnie każdy z kredytobiorców (w tym Pani) złożył do
    Banku oświadczenie, że kredyt hipoteczny był zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego,
    kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte wyłącznie na realizacje jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz, że nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację inwestycji
    mieszkaniowej. Pani nie skorzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzenia
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, ani też z umorzenia wierzytelności z
    tytułu tego lub innego kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne
    cele mieszkaniowe.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Zgodnie z aneksem, przed umorzeniem zadłużenia doszło do przewalutowania kredytu na
    polski złoty, a następnie do konieczności spłaty całości pozostałej kwoty kredytu w
    terminie 7 dni.
    Przewalutowanie nastąpiło według kursu 1 CHF = 2,4974 zł. Kurs średni NBP na dzień
    przewalutowania (28 sierpnia 2024 r.) wynosił 1 CHF = 4,5710 zł. Przewalutowanie kredytu
    polegało jedynie na zmianie umowy poprzez przeliczenie kapitału powstałego do spłaty na
    inną walutę niż wskazana w umowie na dzień otrzymania kredytu, tj. wyłącznie na zmianie
    sposobu wykonania zobowiązania. Do przewalutowania kredytu doszło w drodze zmiany
    istniejącej umowy kredytowej w drodze jej zmiany na podstawie aneksu do tej umowy.
    Działalność Banku B. (banku, który udzielił kredytu) podlegała nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym i był on uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Bank A. (następca prawny Banku B.) podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru
    nad rynkami finansowymi i jest on uprawniony do udzielania kredytów na podstawie
    odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę
    kredytu solidarnie.

    W przeszłości nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu tego bądź innego
    kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe. Nie
    korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    tego bądź innego kredytu mieszkaniowego/kredytów mieszkaniowych zabezpieczonego/
    zabezpieczonych hipotecznie.
    Celem inwestycji w momencie zawarcia umowy kredytu hipotecznego było zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych rodzin, kredyt został zaciągnięty na cele wymienione w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie
    obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia
    2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912).
    Na pytanie organu, czy w wybudowanym domu jednorodzinnym zamieszkała Pani wraz z
    mężem oraz drugim małżeństwem odpowiedziała Pani, że nie. Żadne z małżeństw nie
    zamieszkiwało na stałe w wybudowanym budynku, jednakże był to pierwotny cel
    inwestycji. W okresie 2 lat od zakończenia budowy w budynku mieszkalnym zameldowane
    wraz z dziećmi były Pani z synem B.A. i córką C.A. wraz z Panią B.B. z córkami C.B. i D.B.
    Budynek został skonstruowany jako dom jednorodzinny, w ramach budynku nie doszło,
    ani nie miało dojść do wyodrębnienia lokali mieszkalnych poprzez założenie dla nich
    odrębnych ksiąg wieczystych, w których osobno mieszkałyby oba małżeństwa.
    Obecnie wybudowany budynek został przekształcony w budynek usługowy i nie służy już
    celom mieszkaniowym Pani, jej męża albo Państwa B. Kredytobiorcy w związku z
    koniecznością spłaty wysokich zobowiązań wynikających z zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego zdecydowali do prowadzenia działalności we własnym budynku.
    Małżeństwo B. nie pozostaje w stosunku do Pani albo jej męża osobą zaliczoną do I grupy
    podatkowej, ani nie jest Pani w żaden inny sposób powiązana z nimi więziami rodzinnymi.
    Małżeństwo B. było przyjaciółmi rodziny, z uwagi na co małżeństwa pierwotnie
    zadecydowały się wspólnie zamieszkać.
    Żadna z osób z drugiego małżeństwa nie pozostaje w stosunku do Pani osobą zaliczoną
    do I grupy podatkowej, o której mowa w art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r.
    o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).

## Pytanie

Czy umorzona, na skutek zawarcia aneksu do Umowy kredytu mieszkaniowego nr (...),
    kwota zadłużenia nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, umorzona, na skutek zawarcia aneksu do Umowy kredytu mieszkaniowego
    nr (...), kwota zadłużenia nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów
    podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są inne źródła. Stosownie
    do art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
    emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
    rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
    uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
    wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na
    rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o

    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z
    innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O
    przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku,
    kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu. Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia
    z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z
    długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
    Kwotę kapitału umorzoną na podstawie ugody zawartej z bankiem należy zakwalifikować
    do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe: 1. Zarządza się
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot: 1) umorzonych
    osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a)
    kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz b) osoba
    fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania
    poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej; 2)
    otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
    udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
    waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
    oprocentowania. 2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: 1)
    kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); 2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i
    prowizje; 3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
    umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. 3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty
    również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
    zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego. 4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został
    zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt
    konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
    wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego 5. Przez jedną

    inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której
    celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: 1) jednego gospodarstwa domowego
    albo 2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
    mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna
    z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
    rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043). 6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym
    mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą
    jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
    wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi. 7. W
    przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne,
    zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie
    do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    W myśl § 2 ww. rozporządzenia: 1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób prawnych od dochodu odpowiadającego równowartości
    umorzonych kwot wierzytelności z tytułu kredytów mieszkaniowych, od tej części kapitału
    tych kredytów, od której następuje zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1, w przypadku gdy: 1) umorzenia dokonuje
    podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów; 2) równowartość umorzonych
    kwot wierzytelności nie pomniejszyła w jakiejkolwiek innej formie przychodu, dochodu,
    podstawy opodatkowania ani podatku podmiotu udzielającego kredytu mieszkaniowego
    lub umarzającego kwoty wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem
    rezerw i odpisów utworzonych na te wierzytelności, które zostały rozwiązane w związku z
    tym umorzeniem, i w następstwie ich rozwiązania ustalony został przychód do
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. 2. Przepis ust. 1 stosuje się
    odpowiednio do podatkowej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego
    1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800, z późn.
    zm.), przy czym zaniechanie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje wyłącznie do wysokości
    dochodów spółki tworzącej taką grupę, która umorzyła kwoty wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego i jest podmiotem określonym w ust. 1 pkt 1.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że zaniechanie, o którym mowa w § 1 i §
    2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do
    dnia 31 grudnia 2024 r.
    Natomiast w myśl § 3 rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie
    mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: 1) udzielony przed dniem
    15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
    nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie,
    lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim
    prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w
    takim prawie, oraz 3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
    budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim
    lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
    wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

    c) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
    takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w
    takim prawie, d) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
    gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
    również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
    udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
    jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt
    pod budowę budynku mieszkalnego, e) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę
    lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu
    mieszkalnego, f) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
    własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
    własnego pomieszczenia niemieszkalnego – położonych w państwie członkowskim Unii
    Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
    albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki: 1. kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej; 2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
    uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw; 3. kredyt był
    zabezpieczony hipotecznie; 4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia
    zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego
    hipotecznie; 5. kwota wierzytelności obejmuje kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału),
    odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez
    kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem
    kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Dochody, od których
    zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają
    opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art.
    21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, do kwoty umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka

      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi
    konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.

    Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia
    kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne
    przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności należy zakwalifikować do przychodu z
    innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra
    Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,

      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a celem tej
      inwestycji było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
      na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie,
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie w lit. d) wskazano, że wydatkiem uznawanym za
    cel mieszkaniowy jest m.in. budowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa lub remont
    własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego
    położonego w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
    do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że kredyt został udzielony na cel
    mieszkaniowy (realizację jednej inwestycji mieszkaniowej), tj. budowę domu będącego
    współwłasnością Pani oraz innych niespokrewnionych osób, z którymi jako Kredytobiorca
    zawarła Pani Umowę kredytową i z którymi zamierzała Pani zamieszkać w wybudowanej
    nieruchomości. Budynek był budowany jako dom jednorodzinny.
    Kredyt udzielono we frankach szwajcarskich i zabezpieczono go hipoteką na
    nieruchomości gruntowej. Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy
    odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie. Działalność banku, który udzielił kredytu
    podlegała oraz jego następcy prawnego podlega nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym i był/jest on uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. W
    przeszłości nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu tego bądź innego
    kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe. Nie
    korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu

    tego bądź innego kredytu mieszkaniowego/kredytów mieszkaniowych zabezpieczonego
    /zabezpieczonych hipotecznie.
    Celem inwestycji w momencie zawarcia umowy kredytu hipotecznego było zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych rodzin, kredyt został zaciągnięty na cele wymienione w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie
    obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia
    2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912). Żadne z małżeństw nie zamieszkiwało na stałe w
    wybudowanym budynku, jednakże był to pierwotny cel inwestycji. Budynek został
    skonstruowany jako dom jednorodzinny, w ramach budynku nie doszło, ani nie miało
    dojść do wyodrębnienia lokali mieszkalnych poprzez założenie dla nich odrębnych ksiąg
    wieczystych, w których osobno mieszkałyby oba małżeństwa. Obecnie wybudowany
    budynek został przekształcony w budynek usługowy i nie służy już celom mieszkaniowym
    Pani, Pani męża albo Państwa B. Kredytobiorcy w związku z koniecznością spłaty wysokich
    zobowiązań wynikających z zaciągniętego kredytu mieszkaniowego zdecydowali do
    prowadzenia działalności we własnym budynku.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy
    prawa, w Pani przypadku nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. Nie spełnia Pani wszystkich przesłanek umożliwiających zastosowanie
    ww. zaniechania.
    Trudno zgodzić się z Panią, że kredyt hipoteczny został zaciągnięty na zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych, tj. na Pani własne cele mieszkaniowe. Pomimo, że zamierzała
    Pani zamieszkać w wybudowanym budynku mieszkalnym, to celu tego nie zrealizowała
    Pani, ani Pani rodzina, ani drugie małżeństwo. Wskazała Pani jedynie, że w okresie 2 lat od
    zakończenia budowy w budynku mieszkalnym zameldowała się m.in. Pani wraz z dziećmi.
    Powyższe nie świadczy o realizacji celu mieszkaniowego.
    Wybudowany budynek mieszkalny obecnie został przekształcony w budynek usługowy.
    Kredytobiorcy w związku z koniecznością spłaty wysokich zobowiązań wynikających z
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego zdecydowali się do prowadzenia działalności we
    własnym budynku.
    Tym samym nie sposób przyjąć, że celem wybudowania domu mieszkalnego była
    realizacja Pani własnych potrzeb mieszkaniowych, o czym stanowi § 1 ust. 5
    rozporządzenia. Wybudowany budynek mieszkalny nie zaspokajał Pani i Pani rodziny
    potrzeb mieszkaniowych.
    Ponadto, nie można zapomnieć, że w § 1 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia wskazano co należy
    rozumieć, przez jedną inwestycję mieszkaniową. W myśl tego przepisu:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych więcej niż
      jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
      zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
      każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
      rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
      darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    W uzupełnieniu poinformowała Pani, że żadna z osób z drugiego małżeństwa nie
    pozostaje w stosunku do Pani osobą zaliczoną do I grupy podatkowej, o której mowa w
    art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U.
    z 2021 r. poz. 1043). Małżeństwo B. nie pozostaje w stosunku do Pani albo Pani męża
    osobą zaliczoną do I grupy podatkowej, ani nie jest Pani w żaden inny sposób powiązana z
    nimi więziami rodzinnymi. Małżeństwo B. było przyjaciółmi rodziny, z uwagi na co
    małżeństwa pierwotnie zadecydowały się wspólnie zamieszkać.

    Zatem, nie można uznać, że został spełniony warunek realizacji jednej inwestycji
    mieszkaniowej przez dwa gospodarstwa domowe (dwa małżeństwa).
    Wobec powyższego – nie może Pani skorzystać z zaniechania poboru podatku w
    odniesieniu do umorzonej wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu. Tym samym,
    umorzona, na skutek zawarcia aneksu do Umowy kredytu mieszkaniowego nr (...) kwota
    zadłużenia podlega opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko Pani indywidualnej sprawy i nie wywołuje
    skutków podatkowych dla pozostałych kredytobiorców.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.