Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.159.2025.2.JŁR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-06
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości
otrzymanej w drodze spadku (określenie upływu
pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Słowa kluczowe: darowizna
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadek
spadkobiercy
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem z 9
    października 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 1994 r. Pani dziadkowie – A. i B.E. – przekazali w umowie darowizny gospodarstwo rolne
    i dom Pani rodzicom – C. i D.E. W zamian Pani dziadkowie mieli zapisaną dożywotnią
    służebność mieszkania w tym domu.
    W 2019 r. zmarła Pani babcia – A.E.
    W 2020 r. zmarła Pani mama – C.E. Po mamie nie było żadnego postępowania
    spadkowego.
    W 2021 r. zmarł Pani dziadek – B.E.
    W maju 2024 r. zmarł Pani tata – D.E.
    W lipcu 2024 r. sporządzono notarialnie Akt poświadczenia dziedziczenia – na Panią oraz
    Pani siostrę.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    • Zamierza Pani sprzedać nieruchomość w 2026 r.
    • Sprzedaż dotyczy wszystkich zabudowań wchodzących w skład gospodarstwa rolnego,
      w tym także budynku mieszkalnego.
    • Pomiędzy Pani rodzicami istniała wspólność majątkowa małżeńska.
    • Opisana nieruchomość została przekazana w drodze darowizny do majątku wspólnego
      Pani rodziców.
    • Nieruchomość stanowiła majątek wspólny Pani rodziców. W drodze spadku po śmierci
      mamy nabyła Pani # wielkości udziałów nieruchomości. Po śmierci taty nabyła Pani ½
      wielkości udziałów nieruchomości.
    • Nie było prowadzonego działu spadku. Sporządzono Akt poświadczenia dziedziczenia u
      notariusza.
    Pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy jeśli sprzeda Pani nieruchomość – budynek mieszkalny i budynki gospodarcze – w
    2026 r. będzie Pani musiała zapłacić podatek 19%?
    Pani stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Uważa Pani, że jest spadkobiercą I linii po rodzicach, więc zgodnie z przepisami jest Pani
    zwolniona ze składania wszelkich deklaracji i zapłaty 19% podatku ze sprzedaży
    odziedziczonej nieruchomości, którą sprzeda Pani w 2026 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy jednym ze źródeł przychodów jest:
      odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w ww. lit. a) – c) przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem
    przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie, to nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a
    kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w
    ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment nabycia tej
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania
    nieruchomości przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania
    nieruchomości przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości przez spadkodawcę, do momentu
    odpłatnego zbycia nieruchomości przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to kwota uzyskana
    ze sprzedaży nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia nieruchomości przez
    Spadkodawcę.
    W orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w drodze spadku”,
    użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć nabycie w
    drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego (np. wyroki NSA
    z 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1437/09, z 28 listopada 2013 r., sygn. akt II FSK 2983

    /11, z 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1120/11, z 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966
    /11, z 19 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 625/13, z 29 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3281
    /15).
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje, co
    należy rozumieć pod pojęciem nabycia, dlatego w tym wypadku należy posiłkować się
    normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub
      kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy.
    Na podstawie art. 924 przywołanej ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 ww. ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o nabyciu spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia
    potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa), która obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w
      czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne
    (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako
    współwłasność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie
    nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać
    udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie nieruchomości w czasie trwania wspólności oznacza
    nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo
    udziale. Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby
    je w całości, a nie w określonym udziale.
    Jak wynika z opisu sprawy, Pani oraz Pani siostra otrzymały udziały w nieruchomości,
    wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego w drodze spadku: po swojej matce, która
    zmarła w 2020 r. oraz po swoim ojcu, zmarłym w 2024 r. Pani rodzice w 1994 r. otrzymali
    od Pani dziadków gospodarstwo rolne w drodze darowizny do majątku wspólnego.
    Zamierza Pani (wraz z siostrą) sprzedać wszystkie zabudowania wchodzące w skład
    gospodarstwa rolnego (w tym także budynek mieszkalny) po 1 stycznia 2026 r.

    Zatem, mając na uwadze przeanalizowane przepisy prawa, stwierdzić należy, że w
    opisanej sytuacji termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art.
    10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku,
    w którym Pani rodzice nabyli tę nieruchomość do majątku wspólnego. Nabycie to
    nastąpiło w 1994 r., zatem termin ten niewątpliwie już minął.
    Wobec tego, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie będzie stanowiła dla Pani źródła
    przychodu i tym samym dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nie będzie
    podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie będzie Pani
    także zobowiązana do złożenia z tego tytułu zeznania rocznego PIT-39.

## Dodatkowe informacje

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja
    dotyczy tylko Pani.
    Interpretacja indywidualna została wydana wyłącznie w zakresie podatku dochodowego
    od osób fizycznych. Nie obejmuje natomiast kwestii praw i obowiązków wynikających z
    ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.