Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-261/13-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-06-24
Teza: Prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów osobowych przeznaczonych do odsprzedaży oraz z tytułu leasingu samochodów osobowych przeznaczonych na wynajem
Słowa kluczowe: najem; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; samochód; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 26.03.2013 r. (data wpływu 28.03.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów osobowych przeznaczonych do odsprzedaży oraz z tytułu leasingu samochodów osobowych przeznaczonych na wynajem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.03.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów osobowych przeznaczonych do odsprzedaży oraz z tytułu leasingu samochodów osobowych przeznaczonych na wynajem.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza rozszerzyć działalność gospodarczą o handel samochodami osobowymi oraz ich długoterminowy wynajem bez kierowcy. W ewidencji działalności gospodarczej zakres działalności został już poszerzony o PKD 45.11.Z „Sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek” oraz PKD 17.11.Z „Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek”. Firma w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego zamierza nabyć używane samochody osobowe o masie do 3,5 t, a następnie sprzedać je firmie leasingowej i dokonać tzw. leasingu zwrotnego. Po zawarciu umowy leasingu samochody będą przeznaczone wyłącznie na wynajem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Samochody będą wynajmowane na podstawie umów długoterminowych.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Samochody, o których mowa we wniosku będą wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej tylko i wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zakup samochodów osobowych o masie do 3,5 t, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego (na fakturę VAT) będzie traktowany jako zakup towarów handlowych i będzie uprawniał firmę do pełnego odliczenia VAT?
2.  Czy podatek VAT od rat leasingowych w ramach leasingu zwrotnego będzie podlegał pełnemu odliczeniu jeśli leasing będzie dotyczył samochodów osobowych przeznaczonych wyłącznie na wynajem, przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Samochody osobowe o masie do 3,5 t zostaną zakupione w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego jako towary handlowe. Wnioskodawca zajmuje się handlem samochodami co potwierdza stosowny wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Samochody po opłaceniu akcyzy zostaną jako towar handlowy sprzedane firmie leasingowej. W związku z powyższym podatek VAT przy zakupie będzie podlegał odliczeniu w całości. Następnie samochody zostaną wyleasingowane w leasingu zwrotnym z przeznaczeniem wyłącznie na długoterminowy wynajem dla klientów, na okres powyżej 6 miesięcy. W związku z powyższym VAT od rat leasingowych będzie podlegał odliczeniu w całości. W powyższej sytuacji samochody nie będą wykorzystywane bezpośrednio w firmie i nie będą mogły służyć do celów prywatnych.

Przepisy VAT ograniczają kwotę podatku naliczonego przy nabywaniu samochodów osobowych do 60% kwoty podatku określonego w fakturze dokumentującej ich nabycie, nie więcej jednak niż 6.000 zł (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów I usług oraz ustawy o transporcie drogowym, Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm. — dalej u.z.u.p.t,u.). Jednak ograniczenia tego nie stosuje się w przypadku gdy przedmiotem działalności podatnika jest handel samochodami lub ich oddanie w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy (zob. art. 3 ust 2 pkt 7 lit. b u.z.u.p.t.u.). W powyższym przypadku oba warunki są spełnione

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W świetle art. 9 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a\- z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Przepis art. 9 ust. 1 - stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy - stosuje się również w przypadku, gdy:

1.  nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,
2.  dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

\- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów opodatkowaniu podatkiem VAT podlega czynność nabycia towarów. Należny podatek z tytułu obrotu rozliczany jest przez nabywcę towaru w państwie, do którego następuje dostawa towarów.

Zasady opodatkowania transakcji wewnątrzwspólnotowych, tj. nabycie według stawki właściwej dla danego towaru, zaś dostawa co do zasady według stawki 0% powoduje, że podatek z tytułu danej czynności (którą jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami, u jednego kontrahenta stanowiące wewnątrzwspólnotowe nabycie, u drugiego zaś wewnątrzwspólnotową dostawę) jest faktycznie rozliczany przez nabywcę w państwie, do którego towary zostały ostatecznie przemieszczone.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), dalej zwanej ustawą nowelizującą, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Na podstawie art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 24 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 1456), w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 585), użyte w art. 3 ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z powołanych wyżej uregulowań ustawy nowelizującej wynika, że – co do zasady – w przypadku nabycia samochodów osobowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości. Ograniczenie wynikające z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż pojazdów lub ich wynajem na okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Użyte w zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a i b, sformułowanie „przedmiotem działalności podatnika” w zestawieniu z dalszą częścią zdania w brzmieniu „jest odsprzedaż tych samochodów (pojazdów)” lub odpowiednio „jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy (…)” nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym (formalnym), lecz w kontekście zadysponowania konkretnym samochodem w ściśle określony sposób. Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z odsprzedażą lub oddaniem w odpłatne używanie konkretnych samochodów poprzez użycie wyrazu „tych”. Przy czym oddanie samochodów w odpłatne używanie na podstawie określonej umowy jest jedyną okolicznością wymienioną w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b, która uzasadnia jego zastosowanie. Nie wystarczy w tym przypadku sama deklaracja podatnika, że prowadzi tego rodzaju działalność, jeśli nie towarzyszą temu okoliczności przemawiające za tym, że oddanie w odpłatne używanie samochodu na podstawie określonej umowy, stanowi rzeczywisty przedmiot działalności podatnika.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza rozszerzyć działalność gospodarczą o handel samochodami osobowymi oraz ich długoterminowy wynajem bez kierowcy. W ewidencji działalności gospodarczej zakres działalności został już poszerzony o PKD 45.11.Z „Sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek” oraz PKD 17.11.Z „Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek”. Wnioskodawca w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego zamierza nabyć używane samochody osobowe o masie do 3,5 t, a następnie sprzedać je firmie leasingowej i dokonać tzw. leasingu zwrotnego. Po zawarciu umowy leasingu samochody będą przeznaczone wyłącznie na wynajem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Samochody będą wynajmowane na podstawie umów długoterminowych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Samochody, o których mowa we wniosku będą wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej tylko i wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę fakt, iż przedmiotem działalności gospodarczej podatnika będzie handel samochodami i nabyte wewnątrzwspólnotowo samochody zostaną odsprzedane, należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia przedmiotowych samochodów, w myśl art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy nowelizującej.

Ponadto, skoro Wnioskodawca po zawarciu umowy leasingu przeznaczy samochody wyłącznie na wynajem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy to ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego również nie znajdzie zastosowania. A zatem, w myśl art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe przedmiotowych samochodów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.