Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.836.2024.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: Sposób ustalenia limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; limit; lokal; najem; podatnik; usługi-usługi medyczne; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki medycznej świadczone w ramach zawodu psychologa; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki medycznej świadczone w ramach zawodów medycznych; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze  mieszkalnym  lub  części  nieruchomości na cele mieszkaniowe; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie  podmiotowe - obliczanie obortu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 9 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy sposobu ustalenia limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Podatnik, jako jednoosobowa działalność gospodarcza, świadczy usługi konsultacji
    psychologicznych (PKD 86.90.E – Pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie
    indziej niesklasyfikowana) zwolnione przedmiotowo z VAT, na podstawie ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, rozdział 2, art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d. Roczne
    przychody z tytułu prowadzenia działalności oscylują w granicach (...) tys. zł.
    Od października 2024 r. podatnik poszerzył działalność o usługi najmu – wynajął lokal, w
    którym przyjmuje wszystkich prowadzonych przez siebie pacjentów. Lokal ten nie stanowi
    własności podatnika, tylko jest przez niego wynajęty. W związku z możliwościami lokalu
    podatnik podnajmuje pozostałe pokoje w lokalu innym psychologom, w celu świadczenia
    przez nich własnych usług psychologicznych. Działalność ta jest przez podatnika
    świadczona na podstawie PKD 68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi.
    Szacowane roczne przychody z tego zakresu działalności wynoszą (...) tys. zł. Działalność ta
    jest działalnością dodatkową, która jednak ma na celu zapewnienie dodatkowego
    miesięcznego dochodu oprócz działalności podstawowej – konsultacji psychologicznych.
    Przychody z tytułu działalności zwolnionej przedmiotowo od VAT oraz przychody
    zwolnione podmiotowo od VAT są rozdzielane – istnieje możliwość jasnego wyodrębnienia
    tytułu przychodów.

## Pytanie

Czy do limitu zwolnienia podmiotowego z VAT 200.000 zł podatnik powinien wliczać
    przychody z tytułu konsultacji psychologicznych, które stanowią sprzedaż zwolnioną
    przedmiotowo z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d oraz przychody z tytułu
    podnajmu lokali, które stanowią działalność dodatkową?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, podatnik przyjmuje następującą interpretację sytuacji podatkowej, w
    odniesieniu do Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, art. 113 ust.
    1 i 9:
    1) głównym rodzajem prowadzonej działalności jest działalność przedmiotowo zwolniona
      od VAT (konsultacje psychologiczne), a działalność związana z najmem pomieszczeń
      jest działalnością dodatkową, pomocniczą,
    2) do limitu zwolnienia podmiotowego od VAT do progu 200 tys. zł przychodu, podatnik
      wlicza wyłącznie sprzedaż związaną z najmem pokoi w lokalu, nie wlicza natomiast
      sprzedaży przedmiotowo zwolnionej od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT
      (konsultacji psychologicznych).
    Przykładowo: jeżeli podatnik z tytułu świadczenia usług konsultacji psychologicznych
    osiągnie roczny przychód (...) tys. zł oraz z tytułu najmu pomieszczeń osiągnie roczny
    przychód (...) tys. zł to do progu 200 tys. zł przychodu zwalniającego od VAT będzie zaliczał
    wyłącznie kwotę (...) tys. zł przychodu osiągniętego z tytułu najmu pomieszczeń.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumnie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane są przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z powołanego przepisu wynika, że w rozumieniu ustawy o VAT podatnikami mogą być
    osoby prawne, osoby fizyczne jak również jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W tym miejscu należy wskazać, że definicja działalności gospodarczej ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2 ustawy jednoznacznie wynika, że pod pojęciem
    działalności gospodarczej należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu
    towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W tym przypadku decydujące znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku.
    Wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede
    wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy
    czym przez ciągłość wykorzystywania składników majątku rozumieć należy także
    wykorzystanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
      wykonywania zawodów:
      a) lekarza i lekarza dentysty,
      b) pielęgniarki i położnej,
      c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.
        o działalności leczniczej (Dz. U. z 2023 r. poz. 991, 1675 i 1972),
      d) psychologa.
    Ze wskazanego wyżej przepisu wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi opieki
    medycznej, które spełniają określone warunki – służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia i świadczone są w ramach wykonywanych zawodów
    (lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa i osób świadczących
    powyższe usługi w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w
    ustawie o działalności leczniczej).
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą
    świadcząc usługi konsultacji psychologicznych (PKD 86.90.E – Pozostała działalność w
    zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana) zwolnione przedmiotowo z
    VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług. Pani
    roczne przychody z tytułu prowadzenia działalności oscylują w granicach (...) tys. zł.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzenia wymaga, że świadcząc usługi
    konsultacji psychologicznych działa Pani jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Ponadto, jak wskazała Pani w opisie sprawy, poza działalnością gospodarczą, której
    przedmiotem są usługi psychologiczne od października 2024 r. poszerzyła Pani działalność
    o usługi najmu – wynajęła Pani lokal, w którym przyjmuje wszystkich prowadzonych przez
    siebie pacjentów. Lokal ten nie stanowi Pani własności, tylko jest przez Panią wynajęty. W
    związku z możliwościami lokalu podnajmuje Pani pozostałe pokoje w lokalu innym
    psychologom, w celu świadczenia przez nich własnych usług psychologicznych. Działalność
    ta jest przez Panią świadczona na podstawie PKD 68.20.Z Wynajem i zarządzanie
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Szacowane roczne przychody z tego
    zakresu działalności wynoszą (...) tys. zł. Działalność ta jest działalnością dodatkową, która
    jednak ma na celu zapewnienie dodatkowego miesięcznego dochodu oprócz działalności
    podstawowej – konsultacji psychologicznych. Przychody z tytułu działalności zwolnionej
    przedmiotowo od VAT oraz przychody zwolnione podmiotowo od VAT są rozdzielane –
    istnieje możliwość jasnego wyodrębnienia tytułu przychodów.
    Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony –
    zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej: Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z art. 659 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z

    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na
    strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze
      mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele
      mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a
      ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju
      mieszkalnictwa (Dz.U. z 2023 r. poz. 790, 1114, 1463 i 1693).
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jak wynika z wyżej powołanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu
    nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie
    zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych, dotyczących
    charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących
    przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). Przepis art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy nie uzależnia zastosowania zwolnienia od rodzaju czy formy prawnej podmiotu
    świadczącego usługę, jak i od podmiotu nabywającego tę usługę.
    W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze innym niż
    mieszkalny oraz nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
    Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
    · świadczenie usługi na własny rachunek,
    · charakter mieszkalny nieruchomości,
    · mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
    Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od
    podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na
    zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.
    Należy wskazać, że na gruncie przepisów ustawy działalność gospodarcza obejmuje
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów (w tym przypadku lokali) w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych z tytułu tej czynności.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości związanych z uwzględnianiem w limicie sprzedaży
    uprawniającego Panią do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy
    świadczonych przez Panią usług psychologicznych oraz najmu pokoi, wskazania wymaga,
    że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w
      trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Na mocy art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Powyższe oznacza, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub
    zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie powołanego przepisu, ponownie
    skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc od końca roku, w którym utracił
    prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, przy czym podatnik ma prawo do
    powrotu do zwolnienia od początku dowolnego miesiąca w trakcie roku podatkowego, o
    ile zostaną spełnione pozostałe – wynikające z treści przepisu art. 113 ustawy – przesłanki
    uprawniające do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.
    W myśl art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      – energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      – wyrobów tytoniowych,
      – samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
        zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
        fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
        liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
        włącznie:
      – preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      – komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      – urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      – maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      – pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      – motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    W świetle powołanych wyżej przepisów podatnik, aby skorzystać ze zwolnienia
    przewidzianego w art. 113 ustawy nie może wykonywać czynności wymienionych w art.
    113 ust. 13 ustawy.
    Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego wskazuje, że obliczając limit
    sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust.1
    ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku,
    zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy nie bierze się pod uwagę odpłatnej dostawy
    towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem m.in. transakcji
    związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji
    pomocniczych.
    Na podstawie art. 288 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.):
      1. Kwota rocznego obrotu stanowiąca punkt odniesienia dla zastosowania
      zwolnienia, o którym mowa w art. 284, obejmuje następujące kwoty, z wyłączeniem
      VAT:
      a) wartość dostaw towarów i świadczenia usług w zakresie, w jakim byłyby one
      opodatkowane, gdyby zostały dokonane przez podatnika nieobjętego zwolnieniem;
      b) wartość transakcji zwolnionych, z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na
      poprzednim etapie, zgodnie z art. 98 ust. 2 lub art. 105a;

      c) wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 146–149 oraz art. 151, 152 i 153;
      d) wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 138, gdy zastosowanie ma
      zwolnienie przewidziane w tym artykule;
      e) wartość transakcji związanych z nieruchomościami, transakcji finansowych, o
      których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)–g), oraz usług ubezpieczeniowych i
      reasekuracyjnych, chyba że transakcje te mają charakter transakcji pomocniczych.
      2. Zbycia materialnych lub niematerialnych dóbr inwestycyjnych podatnika nie
      uwzględnia się do celów obliczania obrotu, o którym mowa w ust. 1.
    Zatem Dyrektywa 2006/112/WE w art. 288 pkt 1 lit. e stanowi, że kwota obrotu obejmuje
    wartość transakcji związanych z nieruchomościami.
    Zauważenia wymaga, że Dyrektywa 2006/112/WE najem i dzierżawę nieruchomości
    traktuje jako transakcje. Wynika to chociażby z treści art. 135 lit. l Dyrektywy, dotyczącego
    zwolnienia od podatku określonych transakcji, który jako transakcje zwolnione wymienia
    dzierżawę i najem nieruchomości.
    Według internetowego wielkiego słownika języka polskiego, transakcja to czynność lub
    zespół czynności prowadzący lub mający doprowadzić do kupna albo sprzedaży jakichś
    towarów.
    Ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do
    ustawy nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej
    kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca
    komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa
    nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z
    pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych.
    Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa -http://(...)), synonimami
    do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny, wspierający, poboczny, akcesoryjny,
    dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny, subsydiarny, uzupełniający,
    wspomagający”.
    Przepisy unijnej Dyrektywy w zakresie VAT posługują się określeniem „incidental
    transactions” w ramach odpowiedniego przepisu, co na język polski może być tłumaczone
    jako „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” wg Słownika języka
    polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza przy tym „mający małe
    znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza
    „dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze
    „incydentalnym” oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy
    określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie
    „incydentalności” odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego
    zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.
    Także w wersji francuskiej omawianej VI Dyrektywy użyto określenia „accessoire”, a w
    wersji niemieckiej „Hilfsumsaetze”, co wskazuje, że w analizowanym kontekście istotne
    jest, aby były to czynności poboczne, czy też pomocnicze do zasadniczej działalności
    podatnika (wspomniane powyżej trzy wersje językowe VI Dyrektywy są kompatybilne i
    wskazują na pomocniczy, poboczny charakter omawianych czynności). Podobnie, polska
    wersja językowa Dyrektywy 2006/112, która zastąpiła VI Dyrektywę, odstępuje od
    sformułowania „transakcje sporadyczne” i określa omawiane czynności jako „transakcje
    pomocnicze”.
    Transakcje pomocnicze zatem to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością
    podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym
    uzupełnieniem tej działalności. Tak więc, aby ocenić, czy dana czynność może być uznana
    za pomocniczą, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim to, czy stanowi ona

    uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Jeżeli dana działalność
    stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze.
    Zatem, aby ocenić, czy świadczona usługa ma charakter „pomocniczy”, należy wziąć pod
    uwagę to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika.
    Za czynności związane z nieruchomościami należy natomiast uznać nie tylko usługi stricte
    dotyczące nieruchomości, ale wszelkie czynności, których wykonanie oparte jest na
    wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu nieruchomości. Transakcje pomocnicze natomiast
    to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich
    tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności.
    Zauważenia wymaga, że jak wcześniej wskazano, świadczenie usług najmu wypełnia
    określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest
    wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych.
    W okolicznościach niniejszej sprawy na gruncie ww. przepisów należy więc stwierdzić, że
    czynność najmu przez Panią pozostałych pokoi w lokalu innym psychologom, w celu
    świadczenia przez nich własnych usług psychologicznych, na gruncie ustawy o podatku od
    towarów i usług wypełnia definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2
    ustawy. Przedmiotowe pokoje w lokalu stanowią majątek wykorzystywany w prowadzonej
    przez Panią działalności gospodarczej.
    Tym samym, skoro świadczy Pani usługi najmu pokoi w lokalu innym psychologom za
    wynagrodzeniem, to w kontekście powołanych przepisów ustawy, najem ten stanowi,
    zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach prowadzonej przez
    Panią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji jest
    Pani podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, z tytułu ww.
    najmu. Usługi te więc jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednocześnie świadczone przez Panią usługi najmu pozostałych pokoi w lokalu innym
    psychologom, w celu świadczenia przez nich własnych usług psychologicznych, nie
    spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 36 ustawy. W konsekwencji, najem nieruchomości jest opodatkowany podatkiem
    VAT.
    Podkreślenia ponadto wymaga, że prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w
    zakresie usługi najmu nieruchomości nie można uznać za działalność świadczoną
    pomocniczo. Jest to – jak jednoznacznie wynika z przedstawionego opisu sprawy, obok
    działalności w zakresie usług konsultacji psychologicznych, drugi rodzaj wykonywanej
    przez Panią działalności.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości związanych z uwzględnianiem w limicie sprzedaży
    uprawniającym Panią do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy
    świadczonych przez Panią usług konsultacji psychologicznych oraz najmu nieruchomości,
    powtórzenia wymaga, że obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 113 ust.1 ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci
    prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy nie bierze się pod
    uwagę odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z
    wyjątkiem m.in. transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają
    charakteru transakcji pomocniczych.
    Ponadto zwrócić należy uwagę, że zwolnienie wynikające z art. 113 ustawy jest
    zwolnieniem podmiotowym, co oznacza, że jest związane bezpośrednio z podmiotem
    prowadzącym działalność gospodarczą, która w standardowych warunkach podlegałaby
    opodatkowaniu. Zwolnienie to odnosi się do konkretnego limitu wynikającego ze

    sprzedaży (odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług) danego
    podatnika. Skoro, jak wyżej wskazano wykonuje Pani oprócz działalności gospodarczej
    polegającej na świadczeniu usług konsultacji psychologicznych, również działalność
    gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości, to bez względu na to, że nie zajmuje się
    Pani wynajmem jako profesjonalny przedsiębiorca sprzedaż z tej działalności powinna być
    wliczana do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Tak więc, odpłatne świadczenie przez Panią usług najmu pokoi w lokalu innym
    psychologom, w celu świadczenia przez nich własnych usług psychologicznych, jako
    transakcji związanych z nieruchomościami, które nie mają charakteru czynności
    pomocniczych, każdorazowo podlega wliczeniu do wartości sprzedaży, o której mowa w
    art. 113 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji analiza przedstawionych przez Panią okoliczności sprawy w kontekście
    powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że wartość sprzedaży z tytułu
    świadczonych przez Panią usług konsultacji psychologicznych, które – jak Pani wskazała w
    opisie sprawy – korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy,
    nie powinna być wliczana do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Natomiast wartość sprzedaży z tytułu świadczenia przez Panią usług najmu pokoi w lokalu
    innym psychologom za wynagrodzeniem, jako że usługi te nie spełniają przesłanek do
    objęcia ich zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy,
    powinny być wliczane do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Podsumowanie
    Do limitu zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie powinna
    Pani wliczać wartości sprzedaży z tytułu świadczonych usług konsultacji psychologicznych,
    które stanowią sprzedaż zwolnioną od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy,
    natomiast do limitu należy wliczać sprzedaż związaną z najmem pokoi w lokalu innym
    psychologom za wynagrodzeniem.
    Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym
    wniosku.
    W interpretacji tej, jako element opisu sprawy przyjąłem wskazane przez Panią
    okoliczności, że świadczone przez Panią usługi konsultacji psychologicznych są zwolnione
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy, i kwestia ta nie była
    przedmiotem merytorycznej analizy.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,

    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.