Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-631/16-1/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-09-14
Teza: Jeżeli przedmiotem darowizny będą autorskie prawa majątkowe do logo - to czy wobec Wnioskodawcy powstanie jakikolwiek przychód podatkowy w związku z dokonaniem darowizny na rzecz spółki komandytowej, w której będzie on wspólnikiem, autorskiego prawa majątkowego do logo, które zostało zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM)? Jeżeli przedmiotem darowizny będzie zarejestrowany znak towarowy - to czy wobec Wnioskodawcy powstanie jakikolwiek przychód podatkowy w związku z dokonaniem darowizny prawa do znaku towarowego na rzecz spółki komandytowej, w której będzie on wspólnikiem?
Słowa kluczowe: darowizna; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2016 r. (data wpływu 14 lipca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych darowizny autorskiego prawa majątkowego do logo oraz znaku towarowego na rzecz spółki komandytowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych darowizny autorskiego prawa majątkowego do logo oraz znaku towarowego na rzecz spółki komandytowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą opodatkowaniu w Polsce od całości uzyskiwanych dochodów. Wnioskodawca prowadził jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca był wspólnikiem spółki cywilnej. W 2011 r. spółka cywilna, której jednym ze wspólników był Wnioskodawca została przekształcona na podstawie art. 551 § 2 Ksh w spółkę komandytową. Obecnie Wnioskodawca jest wspólnikiem m.in. ww. spółki komandytowej oraz drugiej spółki – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa. Wnioskodawca jest jednym z dwóch komandytariuszy pierwszej spółki - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa oraz drugiej spółki - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa. Komplementariuszem pierwszej spółki - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa oraz drugiej spółki - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa jest spółka z o.o., w której Wnioskodawca jest jednym z dwóch wspólników.

Wnioskodawca posiada prawa autorskie do logo w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r., które zostało zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM). W momencie rejestracji znaku towarowego w OHIM, Wnioskodawca uzyska prawo ochronne do zarejestrowanego znaku towarowego. Wskazane prawa autorskie do logo nie zostały ujęte jako wartości niematerialne i prawne dla celów podatkowych w pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, bowiem logo zostało wytworzone we własnym zakresie.

Wnioskodawca planuje przekazać, w drodze umowy darowizny, na rzecz spółki komandytowej, w której jest komandytariuszem bądź autorskie prawo majątkowe do logo, które zostało zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) bądź prawo ochronne do zarejestrowanego znaku towarowego (jeśli na dzień zawarcia umowy darowizny Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo ochronne do zarejestrowanego znaku towarowego). Przekazanie autorskiego prawa majątkowego do logo bądź znaku towarowego będzie darowizną w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Logo lub znak towarowy będą używane w spółce komandytowej na cele prowadzonej działalności gospodarczej przez jej wspólników w ramach tej spółki, a przewidywany okres ich używania będzie dłuższy niż 1 rok. Wartość początkowa wartości niematerialnej i prawnej w postaci praw autorskich do logo lub prawa do znaku towarowego nabytych w drodze umowy darowizny zostanie ustalona wedle wartości rynkowej z dnia dokonania darowizny, na podstawie wyceny, sporządzonej przez podmiot specjalizujący się w wycenie wartości niematerialnych i prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania (oznaczone we wniosku nr 1 i 3).

1.  Jeżeli przedmiotem darowizny będą autorskie prawa majątkowe do logo - to czy wobec Wnioskodawcy powstanie jakikolwiek przychód podatkowy w związku z dokonaniem darowizny na rzecz spółki komandytowej, w której będzie on wspólnikiem, autorskiego prawa majątkowego do logo, które zostało zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM)?
2.  Jeżeli przedmiotem darowizny będzie zarejestrowany znak towarowy - to czy wobec Wnioskodawcy powstanie jakikolwiek przychód podatkowy w związku z dokonaniem darowizny prawa do znaku towarowego na rzecz spółki komandytowej, w której będzie on wspólnikiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, wobec Niego nie powstanie jakikolwiek przychód podatkowy w związku z dokonaniem darowizny wartości niematerialnych i prawnych w postaci praw autorskich do logo lub prawa do znaku towarowego na rzecz spółki komandytowej, w której Wnioskodawca będzie wspólnikiem. Wartość darowizny będzie przychodem (w stosunku do posiadanych udziałów w zyskach spółki osobowej) jedynie dla tych wspólników, którym nie przysługiwało prawo autorskie do logo lub prawo do znaków towarowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia darowizny w sposób odrębny od innych przepisów prawa. Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Bezpłatny charakter darowizny oznacza, że Wnioskodawca nie otrzyma od spółki osobowej żadnego (pieniężnego bądź niepieniężnego) świadczenia wzajemnego.

Na gruncie podatku dochodowego spółka komandytowa nie ma podmiotowości, jest spółką przejrzystą podatkowo, a jej przychody podlegają opodatkowaniu bezpośrednio u jej wspólników.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1 a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy, przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125. Przychodami podatkowymi są zatem m.in. otrzymane w formie darowizny rzeczy bądź prawa majątkowe. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zamierza przekazać w formie darowizny spółce komandytowej, w której jest on wspólnikiem (komandytariuszem) prawa autorskie do logo, które zostało zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) lub prawa ochronne do znaku towarowego. Ewentualny przychód z tytułu przedmiotowej darowizny na rzecz spółki komandytowej, opodatkowany byłby u jej wspólników, w tym m.in. u Wnioskodawcy. Aby nieodpłatne świadczenie stanowiło przychód do opodatkowania, musi być otrzymane przez podatnika. Nie można otrzymać świadczenia „od samego siebie”, a w takiej sytuacji znajduje się wspólnik, który przenosi na spółkę osobową w formie darowizny prawo autorskie do logo, które zostało zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) lub prawa ochronne do znaku towarowego. Tym samym przychód z nieodpłatnych świadczeń powstanie jedynie u wspólników, którzy otrzymają świadczenie. W przypadku wspólnika, który przekaże w formie darowizny prawo autorskie do logo, które zostało zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) lub prawa do znaku towarowego, przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń nie powstanie.

Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 5 listopada 2013 r. o nr ILPB1/415-895/13-4/AA, z dnia 29 lipca 2014 r. o nr 1LPB1/415-490/14-2/AG oraz z dnia 2 marca 2015 r. o nr ILPB1/415-1405/14-4/AN.

W konsekwencji, przekazanie przez Wnioskodawcę w drodze darowizny na rzecz spółki komandytowej prawa autorskiego do logo, które zostało zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) lub prawa ochronnego do znaku towarowego nie będzie wywoływało u niego skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy – wspólnika spółki osobowej – przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie wskazać należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena dopuszczalności prawnej zawarcia umowy darowizny składników majątku stanowiących własność Wnioskodawcy na rzecz spółki komandytowej, której Wnioskodawca będzie wspólnikiem. Są to bowiem kwestie regulowane przez odrębne przepisy (przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny – Dz. U. z 2016 r., poz. 380 oraz ustawy z dnia 15 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy – Dz. U. z 2015 r. poz. 2082 z późn. zm.), niebędące przepisami prawa podatkowego, a tym samym nie mogące być przedmiotem indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Jeżeli opis przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie chroni Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r. poz. 846), przepis art. 14na ustawy zmienianej w art. 1 ma zastosowanie do interpretacji indywidualnych wydanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.