Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4015.103.2019.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-18
Teza: Nabycie działki od teściów o wartości poniżej kwoty wolnej od każdego z darczyńców
Słowa kluczowe: darowizna; działki-działki rolne; nieruchomości; podatek-podatek od spadków i darowizn; rodzina; umowa-umowa darowizny
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 3-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 sierpnia 2019 r. (data wpływu – 11 września 2019 r.), uzupełnionym 14 i 18 października 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych dokonanej przez teściów darowizny działki rolnej – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych dokonanej przez teściów darowizny działki rolnej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym w piśmie z 9 października 2019 r. znak: 0111-KDIB4.4015.103.2019.1.MD wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 14 i 18 października 2019 r.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 8 stycznia 2018 r. Wnioskodawcy oraz jego małżonce została darowana działka rolna o powierzchni 0,76 ha. Darowizna ta dotyczyła Wnioskodawcy oraz jego żony i została im przekazana przez teściów (rodziców żony) w ramach I grupy podatkowej. Darowizna została przekazana na mocy aktu notarialnego z umową darowizny. Była to jedyna darowizna, jaką Wnioskodawca otrzymał od teściów; w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym miała miejsce darowizna opisana we wniosku oraz uzupełnieniu, Wnioskodawca nie nabył tytułem nieodpłatnym rzeczy lub praw majątkowych od teściów.

Dodatkowo, Wnioskodawca posiada własne gospodarstwo rolne o powierzchni 8,9029 ha i z wykształcenia jest rolnikiem (posiada dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik rolnik). Wartość rynkowa określona w treści aktu notarialnego z umową darowizny wynosiła 20 tys. zł za przekazaną Wnioskodawcy i jego małżonce działkę o pow. 0,76 ha.

Wnioskodawca nie otrzymał innych rzeczy ani praw majątkowych tytułem nieodpłatnym od teściów – w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym miała miejsce darowizna opisanej we wniosku działki.

Zgodnie z aktem notarialnym, stroną obdarowaną jest Wnioskodawca oraz jego żona.

Wartość rynkowa udziału w darowanej działce (według kwoty określonej w akcie notarialnym, wartość całej darowizny to 20.000 PLN, przy czym jest to darowizna dla dwóch osób), przypadająca na rzecz Wnioskodawcy, nie przekracza kwoty wolnej od podatku od każdego z darczyńców.

Przy zawarciu aktu notarialnego nie pobrano podatku od spadków i darowizn (I grupa podatkowa) na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W związku z powyższym opisem (we wniosku i jego uzupełnieniu) zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca jest objęty obowiązkiem uiszczenia podatku od darowizny?

Jeśli tak, w jakiej kwocie?

Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do przedłożenia jakichś dodatkowych dokumentów/wniosków w Urzędzie Skarbowym?

Jeśli tak, jakich?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn – od podatku zwalnia się osobę zaliczaną do I grupy podatkowej, jeśli wartość darowizny nie przekracza kwoty 19.274 zł w przypadku kilku darczyńców.

W przypadku Wnioskodawcy, darowizna została przekazana dwóm osobom – Wnioskodawcy i jego żonie, przez dwóch darczyńców – teściów. Wartość darowanej działki została w treści aktu notarialnego określona na 20.000 PLN. W związku z tym, kwota darowanej Wnioskodawcy przez teściów działki wynosi 10.000 PLN, kolejne 10.000 PLN przypada na żonę Wnioskodawcy. W związku z tym, wartość darowizny od jednego darczyńcy przypadająca na Wnioskodawcę (zięcia) wynosi 5.000 PLN.

Dodatkowo, Wnioskodawca zaznacza, że w przeciągu 5 lat poprzedzających rok, w którym miała miejsce darowizna opisanej we wniosku działki, nie nabył tytułem nieodpłatnym rzeczy ani praw majątkowych od teściów.

Według oceny Wnioskodawcy, powinien być zwolniony z obowiązku uiszczenia podatku od tej darowizny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2017 r., poz. 833, ze zm.) – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

W związku z tym, że ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji darowizny oraz polecenia darczyńcy, należy w tej kwestii odnieść się do przepisów uregulowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459, ze zm.).

Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego – przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 tej ustawy – obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy – opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9.637 zł − jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

Stosownie do treści art. 9 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – jeżeli nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej osoby następuje więcej niż jeden raz, do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych od tej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Jak wynika z przywołanych przepisów darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Wysokość podatku od spadków i darowizn ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do jednej z trzech grup podatkowych odbywa się w zależności od jego stopnia pokrewieństwa albo powinowactwa z osobą, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy – do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca i jego żona otrzymali 8 stycznia 2018 r. od teściów darowiznę działki o wartości 20.000 zł, darowizna została dokonana w formie aktu notarialnego, nie został pobrany z jej tytułu podatek od spadków i darowizn. Wnioskodawca w ciągu 5 lat poprzedzających rok otrzymania darowizny nie otrzymał tytułem darmym rzeczy ani praw majątkowych od teściów.

Jak wynika z wniosku, darczyńcami byli teściowie Wnioskodawcy, a zatem osoby, które zaliczane są do I grupy podatkowej. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, kwotą wolną od podatku, w stosunku do Wnioskodawcy, będzie więc kwota w wysokości 9.637 zł – odrębnie od każdego z darczyńców.

Darowizna działki o wartości 20.000,00 zł została dokonana – jak wskazał Wnioskodawca – na rzecz jego oraz jego żony, co oznacza, że wartość darowizny jaka przypada dla Wnioskodawcy to 10.000,00 zł. Darczyńcami są teściowie Wnioskodawcy – również dwie osoby – a więc wartość darowizny otrzymanej od teścia i od teściowej wynosi odpowiednio po 5.000,00 zł.

Jak wynika z powyżej cytowanych przepisów, kwota wolna od podatku dla pierwszej grupy podatkowej wynosi 9.637 zł. Wnioskodawca wskazał, iż nie otrzymał w ciągu 5 lat poprzedzających rok nabycia opisanej darowizny innych rzeczy ani praw majątkowych od teściów tytułem darowizny. Wartość otrzymanej darowizny od teściów nie przekroczy zatem kwoty wolnej od podatku, tj. 9.637 zł od każdego z darczyńców. Zatem, stosownie do treści art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy – nabycie działki o wartości 20.000 zł od teściów nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W tej sytuacji nabycie tytułem darowizny nie będzie wymagało zgłoszenia właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.

Wskazany przez Wnioskodawcę w zajętym stanowisku przepis art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że zwalnia się od podatku nabycie w drodze darowizny pieniędzy lub innych rzeczy przez osobę zaliczoną do I grupy podatkowej w wysokości nieprzekraczającej 9.637 zł od jednego darczyńcy, a od wielu darczyńców łącznie nie więcej niż 19.274 zł w okresie 5 lat od daty pierwszej darowizny, jeżeli pieniądze te lub rzeczy obdarowany przeznaczy w okresie 12 miesięcy od dnia ich otrzymania na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni, budowę domu jednorodzinnego, nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo spłatę zabezpieczonego hipoteką kredytu mieszkaniowego wraz z odsetkami.

W przedstawionym stanie faktycznym przepis ten nie będzie miał zastosowania, z uwagi na fakt, że nabycie darowizny przez Wnioskodawcę nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, ponieważ wysokość darowizny od żadnego z darczyńców nie przekroczy 9.637 zł, nie jest zatem konieczną analiza przesłanek do ww. zwolnienia.

Ma jednak rację Wnioskodawca, że nie jest zobowiązany do zapłaty podatku od spadków i darowizn, jednak z innych przyczyn niż zostało to wskazane we wniosku. Wnioskodawca nie może bowiem skorzystać ze wskazanego zwolnienia, dlatego też nie można było potwierdzić jego stanowiska.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.