Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1186/13/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-03-28
Teza: Czy jest możliwość zaliczenia do kosztów odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, wartości spłaty zadłużenia z tytułu kredytów zabezpieczonych hipoteką?
Słowa kluczowe: hipoteka; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; obciążenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2014 r. (data wpływu 30 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów odpłatnego zbycia spłaty kredytów hipotecznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów odpłatnego zbycia spłaty kredytów hipotecznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 27 września 2011 r. zmarł syn Wnioskodawcy, po którym na mocy dziedziczenia ustawowego Wnioskodawca nabył spadek z dobrodziejstwem inwentarza w wysokości ¼ udziału spadkowego. Pozostałymi spadkobiercami była żona Wnioskodawcy a matka zmarłego (odziedziczyła spadek w wysokości ¼ udziału) oraz synowa Wnioskodawcy – żona zmarłego (odziedziczyła spadek w wysokości ½ udziału).

Głównym składnikiem spadku był udział w wysokości ½ we współwłasności nieruchomości zabudowanej, która należała do wspólności ustawowej zmarłego syna i jego żony. W wyniku spadkobrania Wnioskodawca stał się współwłaścicielem nieruchomości. Współwłaściciele podjęli decyzję o sprzedaży nieruchomości. Nastąpiło to w dniu 12 lipca 2013 r. Cena sprzedaży została ustalona na kwotę 710 000 zł, w tym cena sprzedaży przysługującego synowej Wnioskodawcy udziału we współwłasności nieruchomości (6/8) na kwotę 532 500 zł, zaś cena udziałów we współwłasności tej nieruchomości przysługujących Wnioskodawcy i Jego małżonce (po 1/8) na kwoty po 88 750 zł.

Kupujący zapłacili Wnioskodawcy w dniu sprzedaży nieruchomości kwotę 8 875 zł. Taką samą kwotę otrzymała żona Wnioskodawcy, natomiast synowa Wnioskodawcy otrzymała kwotę 53 250 zł, tj. sześć razy większą. Pozostałą część ceny sprzedaży w łącznej kwocie 639 000 zł kupujący zobowiązali się wpłacić w ustalonych terminach na określone rachunki bankowe.

Większość z pozostałej do zapłaty ceny nieruchomości, tj. kwota 600 430 zł została wpłacona bezpośrednio na rachunek techniczny w banku utworzony do wcześniejszej spłaty kredytów hipotecznych obciążających nieruchomość. Przed dokonaniem transakcji niezbędne było zwolnienie hipotek obciążających nieruchomość, na co bank wyraził zgodę przy zastrzeżeniu, że z uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości środków zostaną całkowicie spłacone kredyty hipoteczne. Pozostała z ceny kwota w wysokości 38 570 zł została wpłacona na konta bankowe sprzedającym: kwotę 28 927 zł 50 gr otrzymała synowa Wnioskodawcy a kwota 9 642 zł 50 gr została wpłacona na wspólne konto Wnioskodawcy i Jego żony.

W związku z powyższym, z przypadającej na Wnioskodawcę (zgodnie z udziałem spadkowym w wysokości ¼ wartości spadku) ceny nieruchomości w kwocie 88 750 zł, Wnioskodawca otrzymał jedynie kwotę 8 875 zł – gotówką w dniu sprzedaży oraz kwotę 4 821 zł 25 gr – przelewem na rachunek bankowy, tj. łącznie 13 696 zł 25 gr. Wnioskodawca wspólnie z żoną poniósł też koszty w wysokości 3 000 zł będące prowizją dla agenta nieruchomości pośredniczącego w transakcji sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy jest możliwość zaliczenia do kosztów odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, wartości spłaty zadłużenia z tytułu kredytów zabezpieczonych hipoteką?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości a kosztami powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, dokonanych od zbywanych nieruchomości.

Artykuł 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości określa się na podstawie art. 19 ustawy, a koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 6c i 6d ustawy. Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jest, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, dlatego należy stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości (ich części oraz udziału w nieruchomości) uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne do sfinalizowania transakcji sprzedaży (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód. Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy.

Niewątpliwie w opinii Wnioskodawcy w opisanej sytuacji spłata kredytów hipotecznych – konieczna do wykreślenia hipotek z księgi wieczystej – była niezbędnym warunkiem zawarcia skutecznej umowy sprzedaży, dlatego wartość spłaconych kredytów hipotecznych z uwzględnieniem udziału we współwłasności nieruchomości należy uznać za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości. Bez spłaty kredytów nie doszłoby do transakcji sprzedaży, a więc istnieje między poniesionymi na spłatę kredytów kosztami a uzyskanym ze sprzedaży przychodem związek przyczynowo - skutkowy, konieczny do uznania tych wydatków za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości.

Za koszt odpłatnego zbycia przez Wnioskodawcę udziału w nieruchomości, zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać 1/8 wartości spłaconego zadłużenia z tytułu kredytów zabezpieczonych hipotekami, tj. 75 053 zł 75 gr. Uzyskanie zwolnienia hipoteki zbywanej nieruchomości było bowiem niezbędnym warunkiem zawarcia skutecznej umowy sprzedaży. Do kosztów odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości można zaliczyć także prowizję pośrednika w sprzedaży nieruchomości – takie stanowisko zostało przedstawione m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 31 stycznia 2011 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn.: IPPB2/415-1069/10-2/AS. W związku z tym, za koszty odpłatnego zbycia udziału 1/8 nieruchomości należy uznać także połowę opłaconej wspólnie z małżonką prowizji dla agenta nieruchomości, należnej z tytułu pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, tj. 1 500 zł (3 000 zł/2 = 1 500 zł).

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości jest jego wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. W przypadku Wnioskodawcy cena sprzedaży przypadająca na Jego udział we współwłasności nieruchomości wynosiła 88 750 zł (710 000 zł /2 x ¼ = 88 750 zł), jednak kwota którą faktycznie otrzymał to 13 696 zł 25 gr. Wynikało to z faktu, iż na udział Wnioskodawcy przypadała wartość spłaconych kredytów hipotecznych w kwocie 75 053 zł 75 gr (600 430 zł /2 x ¼ = 75 053 zł 75 gr). Z uzyskanego faktycznie przychodu Wnioskodawca poniósł dodatkowo koszty prowizji dla agenta za pośrednictwo w transakcji sprzedaży w wysokości 1 500 zł. W związku z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia udziału we współwłasności sprzedanej nieruchomości była kwota 12 196 zł 25 gr. W ocenie Wnioskodawcy sposób obliczenia Jego przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości przedstawia się następująco:

*   cena sprzedaży nieruchomości: 710 000 zł
*   wartość nieruchomości wchodząca w skład spadku (spadkodawca był jednym z dwóch współwłaścicieli nieruchomości): 710 000 zł /2 = 355 000 zł, udział spadkowy Wnioskodawcy: ¼
*   wartość sprzedaży udziału wchodzącego w skład spadku z uwzględnieniem udziału spadkowego Wnioskodawcy: 355 000 zł x ¼ = 88 750 zł
*   wartość kredytów zabezpieczonych hipoteką, których spłata była niezbędna do sprzedaży nieruchomości: 600 430 zł
*   wartość spłaconych kredytów zgodnie z przypadającym Wnioskodawcy udziałem we współwłasności nieruchomości: 600 430 zł /2 = 300 215 zł
*   wartość spłaconych kredytów zgodnie z udziałem spadkowym Wnioskodawcy: 300 215 zł x ¼ = 75 053 zł 75 gr
*   koszty opłaconej wspólnie z małżonką dla agenta nieruchomości prowizji: 3 000 zł
*   wartość opłaconej prowizji przypadającej na Wnioskodawcę: 3 000 zł/2= 1 500 zł
*   przychód ze sprzedaży (wartość sprzedaży udziału wchodzącego w skład spadku z uwzględnieniem udziału spadkowego Wnioskodawcy po odjęciu wartości spłaconych kredytów zgodnie z udziałem spadkowym Wnioskodawcy oraz przypadającego na Wnioskodawcę kosztu prowizji dla pośrednika): 88 750 zł – 75 053 zł 75 gr -1 500 zł = 12 196 zł 25 gr.

Według Wnioskodawcy za uznaniem wartości spłaconych kredytów jako kosztów odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości przemawia dodatkowo fakt, iż podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości nie powinna być kwota wyższa od faktycznie uzyskanego przychodu. Generalną ideą podatku dochodowego jest zapłata określonej części uzyskanego dochodu, którego wysokość ustalana jest na podstawie przepisów prawa, nigdy zaś całość bądź suma wyższa od uzyskanego dochodu. Najwyższą stawką podatku dochodowego jaką przewidział ustawodawca jest 75% przychodu – ma ona charakter represyjny, dotyczy przychodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach.

W opinii Wnioskodawcy gdyby zaś przyjąć, że kwota spłaconego kredytu nie była kosztem odpłatnego zbycia nieruchomości, doszłoby do absurdalnej sytuacji, w której podatek z tytułu sprzedaży byłby większy od faktycznie uzyskanego przez Wnioskodawcę dochodu, dlatego przyjęcie takie jest niedopuszczalne. Gdyby za przychód ze sprzedaży nieruchomości uznać wartość ze sprzedaży nieruchomości przypadającą na udział spadkowy Wnioskodawcy bez odliczenia przypadającej na Jego udział wartości spłaconych kredytów, a przy odliczeniu jedynie opłaconej z przychodu Wnioskodawcy prowizji dla pośrednika nieruchomości, przychód do opodatkowania wyniósłby 87 250 zł. Biorąc pod uwagę, że Wnioskodawca nie miał żadnych kosztów uzyskania przychodu wymienionych w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tyle samo wyniosłaby podstawa opodatkowania, zaś podatek z odpłatnego zbycia nieruchomości obliczony zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyniósłby 16 578 zł. Takie założenie, zdaniem Wnioskodawcy, jest niedopuszczalne, gdyż kwota faktycznie przez Wnioskodawcę uzyskana z odpłatnego zbycia odziedziczonego udziału w nieruchomości wynosi 12 196 zł 25 gr, byłoby to bowiem sprzeczne z podstawowymi zasadami prawa.

Wnioskodawca uważa, że należy mieć na względzie to, że spadek po zmarłym synu nabył z dobrodziejstwem inwentarza, a przy opodatkowaniu kwoty sprzedaży bez odliczenia spłaconych kredytów hipotecznych doszłoby do konieczności pokrywania przez Wnioskodawcę z osobistego majątku kosztów powstałych na skutek spadkobrania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 27 września 2011 r. zmarł syn Wnioskodawcy, po którym na mocy dziedziczenia ustawowego Wnioskodawca nabył spadek z dobrodziejstwem inwentarza w wysokości ¼ udziału spadkowego. Pozostałymi spadkobiercami była żona Wnioskodawcy a matka zmarłego (odziedziczyła spadek w wysokości ¼ udziału) oraz synowa Wnioskodawcy – żona zmarłego (odziedziczyła spadek w wysokości ½ udziału). Głównym składnikiem spadku był udział w wysokości ½ we współwłasności nieruchomości zabudowanej, która należała do wspólności ustawowej zmarłego syna i jego żony. W wyniku spadkobrania Wnioskodawca stał się współwłaścicielem nieruchomości. Współwłaściciele podjęli decyzję o sprzedaży nieruchomości. Nastąpiło to w dniu 12 lipca 2013 r. Kupujący zapłacili Wnioskodawcy w dniu sprzedaży nieruchomości kwotę 8 875 zł.

Większość z pozostałej do zapłaty ceny nieruchomości została wpłacona bezpośrednio na rachunek techniczny w banku utworzony do wcześniejszej spłaty kredytów hipotecznych obciążających nieruchomość. Przed dokonaniem transakcji niezbędne było zwolnienie hipotek obciążających nieruchomość, na co bank wyraził zgodę przy zastrzeżeniu, że z uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości środków zostaną całkowicie spłacone kredyty hipoteczne. Pozostała z ceny kwota została wpłacona na konta bankowe sprzedającym: kwota 9 642 zł 50 gr została wpłacona na wspólne konto Wnioskodawcy i Jego żony.

W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 z późn. zm.) prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. Stosownie do art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że dniem nabycia nieruchomości będącej przedmiotem spadku jest data śmierci spadkodawcy.

W związku z tym uznać należy, że odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku dokonane w dniu 12 lipca 2013 r., tj. przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 cytowanej ustawy).

Natomiast, zgodnie z art. 30e ust. 7 tejże ustawy, w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Do kosztów odpłatnego zbycia można zaliczyć takie wydatki, jak:

*   prowizje pośredników w obrocie nieruchomościami,
*   koszty ogłoszeń w prasie,
*   wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej,
*   koszty i opłaty sądowe, koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego.

Podstawowym kryterium pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – oprócz bezpośredniego związku ze zbyciem – jest jego obligatoryjny względem zbycia charakter. Istotnym jest zatem, aby zbywca nieruchomości był zobowiązany ponieść określony koszt związany z jej zbyciem, a także aby ten koszt był ze zbyciem bezpośrednio związany.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że spłata zadłużenia z tytułu kredytów zabezpieczonych hipoteką, jaka ustanowiona była na sprzedanej nieruchomości, będąca wydatkiem sfinansowanym z ceny sprzedaży, nie może być traktowana w kategoriach kosztów odpłatnego zbycia, w rozumieniu art. 19 ust. 1 ww. ustawy. Obowiązek spłaty przedmiotowych kredytów spoczywał po stronie sprzedającej i niezależnie od dokonanej transakcji, nie zmienia tego zapis w umowie, że część kwoty uzyskanej z ceny sprzedaży została przelana bezpośrednio na rzecz banku tytułem ich spłaty. Zatem fakt, iż w niniejszej sprawie strony ustaliły, że zapłata nastąpi poprzez przekazanie części należnej ceny na poczet spłaty zadłużenia kredytowego nie może mieć wpływu na wysokość uzyskanego przychodu.

Reasumując, spłata zadłużenia z tytułu kredytów zabezpieczonych hipoteką nie stanowi kosztu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku po zmarłym synu i nie może zostać uwzględniona przy ustalaniu wysokości przychodu z tytułu sprzedaży tego udziału, gdyż pomiędzy wydatkiem a odpłatnym zbyciem nie zachodził związek przyczynowo-skutkowy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.