Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.484.2025.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: W zakresie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych
z zastosowaniem podwyższonych stawek amortyzacyjnych.
Słowa kluczowe: amortyzacja
amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
stawka-stawka amortyzacyjna
współczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Metody amortyzacji środków trwałych-Stawki
amortyzacyjne ustalane indywidualnie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 2-pkt 1-lit. a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16i-ust. 2-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – pismem z 3 października 2025 r. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od
    osób prawnych, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    zgodnie z przepisami ustawy o CIT.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (...). W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, Spółka wykorzystuje składniki majątku, które w świetle art. 16a
    ustawy o CIT stanowią środki trwałe podlegające amortyzacji podatkowej.
    Wśród środków trwałych wykorzystywanych przez Spółkę znajdują się m.in. budynki i
    budowle, maszyny i urządzenia (...) a także inne maszyny i urządzenia.
    Przy tym:
    1. Część budynków i budowli wykorzystywanych przez Spółkę do prowadzonej działalności
    (...) poddana jest ciągłemu działaniu drgań, wysokich temperatur oraz innych czynników
    powodujących przyspieszenie zużycia obiektu („Budynki i Budowle”). Budynki i Budowle są
    przystosowane do używania w opisanych warunkach.
    Powyższe może dotyczyć takich Budynków i Budowli jak:
    • (...), w której stale pracuje (...);
    • (...), w której stale pracują maszyny przeprowadzające proces obróbki (...).
    2. Na bazie doświadczenia swoich pracowników oraz w oparciu o ich wiedzę i umiejętności
    techniczne, Spółka dokonuje zmian w procesie używania niektórych urządzeń i maszyn (...)
    („Urządzenia (...)”), nieprzewidzianych przez ich producenta. Zmiany takie są dokonywane
    np. w celu zwiększenia mocy produkcyjnej lub ograniczenia kosztów dotyczących
    zużywanej energii.
    Tytułem przykładu można wskazać na wprowadzone przez Spółkę zmiany w procesie
    używania (...). Ze względu na rosnące od kilku lat koszty zużycia energii elektrycznej Spółka
    dostosowuje prace całej instalacji (...) do godzin, w których energia elektryczna jest
    najtańsza. Powoduje to m.in. (...). Nie jest to (...).
    Powyższe działania wpływają na intensywniejszą eksploatację Urządzeń (...), w stosunku
    do standardowego sposobu ich użycia przewidzianego przez producenta.
    Takie działanie jest ekonomicznie uzasadnione z perspektywy Spółki.
    3. Wnioskodawca w swojej działalności wykorzystuje również inne urządzenia
    przemysłowe niż Urządzenia (...), które ze względu na ich wykorzystanie w działalności (...),
    podlegają szybszej eksploatacji z uwagi na oddziałujące na nie czynniki powodujące ich
    szybsze zużycie, takie jak np. (...) („Inne Urządzenia”).
    Powyższe dotyczy typowych urządzeń przemysłowych takich jak:
    (...).
    Ponadto, na bazie doświadczenia swoich pracowników oraz w oparciu o ich wiedzę i
    umiejętności techniczne, Spółka dokonuje zmian w procesie używania niektórych Innych
    Urządzeń.

    Tytułem przykładu można wskazać (...), które po odpowiednich modyfikacjach
    transportują cięższe ładunki niż przewiduje producent urządzenia czy (...), które dzięki
    odpowiedniemu dostosowaniu wykorzystywane są do produkcji kształtowników
    wykraczających wymiarem ponad wielkości przewidywane przez producenta.
    4. W toku prowadzonej działalności Spółka wykorzystuje liczne urządzenia, w których
    zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe („Urządzenia
    Elektrotechniczne”).
    Powyższe dotyczy w szczególności takich urządzeń jak: (...).
    Dla celów amortyzacji podatkowej, Spółka stosuje metodę liniową, o której mowa w art.
    16h ustawy o CIT.
    Dotychczas Spółka stosowała stawki amortyzacyjne nie wyższe niż określone w Wykazie
    stawek amortyzacyjnych stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o CIT (dalej: „Wykaz”).
    Pytania
    Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym:
    1. Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania podwyższonych stawek
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, tj. przy
      zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2, w odniesieniu do opisanych w
      stanie faktycznym Budynków i Budowli jako używanych w warunkach pogorszonych?
    2. Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania podwyższonych stawek
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, tj. przy
      zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4, w odniesieniu do opisanych w
      stanie faktycznym Urządzeń (...) jako używanych bardziej intensywnie w stosunku do
      warunków przeciętnych?
    3. Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania podwyższonych stawek
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, tj. przy
      zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4, w odniesieniu do opisanych w
      stanie faktycznym Innych Urządzeń jako używanych bardziej intensywnie w stosunku
      do warunków przeciętnych i/lub wymagających szczególnej sprawności technicznej?
    4. Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania podwyższonych stawek
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, tj. przy
      zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0, w odniesieniu do opisanych w
      stanie faktycznym Urządzeń Elektrotechnicznych jako poddanych szybkiemu
      postępowi technicznemu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W zakresie pytania nr 1
    Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania podwyższonych stawek
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, tj. przy
    zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2, w odniesieniu do opisanych w stanie
    faktycznym Budynków i Budowli jako używanych w warunkach pogorszonych.
    W zakresie pytania nr 2
    Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania podwyższonych stawek
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, tj. przy
    zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4, w odniesieniu do opisanych w stanie
    faktycznym Urządzeń (...) jako używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków
    przeciętnych.
    W zakresie pytania nr 3

    Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania podwyższonych stawek
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, tj. przy
    zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4, w odniesieniu do opisanych w stanie
    faktycznym Innych Urządzeń jako używanych bardziej intensywnie w stosunku do
    warunków przeciętnych i/lub wymagających szczególnej sprawności technicznej.
    W zakresie pytania nr 4
    Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania podwyższonych stawek
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, tj. przy
    zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2, w odniesieniu do opisanych w stanie
    faktycznym Urządzeń Elektrotechnicznych jako poddanych szybkiemu postępowi
    technicznemu.
    Część wspólna uzasadnienia do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1-4
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1.
    Kosztami uzyskania przychodów są zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, o ile pozostają w związku
    przyczynowo skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu
    zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywane
    wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.
    Stosownie do art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c,
    stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym
    zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
    1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
    2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
    3. inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok,
      wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu,
      dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy o CIT, zwane środkami
      trwałymi.
    Zgodnie z zasadą określoną w art. 16i ust. 1 ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych od
    środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek
    amortyzacyjnych określonych w Wykazie i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1
    ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16h ust. 2 ustawy o CIT podatnicy dokonują wyboru jednej z metod
    amortyzacji określonych w następnych artykułach ustawy o CIT dla poszczególnych
    środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do
    pełnego zamortyzowania danego środka trwałego. Jedną z możliwych do zastosowania
    metod amortyzacji jest metoda amortyzacji liniowej według stawek z Wykazu – zgodnie z
    art. 16i ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a dla budynków i budowli używanych w warunkach
    pogorszonych podatnicy mogą podwyższać stawki podane w Wykazie przy zastosowaniu
    współczynników nie wyższych niż 1,2.

    Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli w rozumieniu tego
    przepisu zawarte są w objaśnieniach do Wykazu (dalej jako: „Objaśnienia”). Stosownie do
    Objaśnień, za pogorszone warunki używania budynków i budowli, o których mowa w art.
    16i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, uważa się używanie tych środków trwałych pod ciągłym
    działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych
    czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, analizując wskazane przesłanki powstania omawianego
    uprawnienia, należy odnieść się do znaczenia pojęć użytych przez ustawodawcę
    funkcjonujących w języku powszechnym. I tak zgodnie z definicjami zawartymi w słowniku
    języka polskiego PWN (Słownik języka polskiego PWN, 9.08.2023.):
    · „działać” to m.in. „oddziaływać na kogoś lub na coś”;
    · „drgania” to „okresowe zmiany stanu jakiegoś układu, np. wahadła; szybkie,
      wyczuwalne, powtarzające się
    · ruchy”;
    · „ciągły” oznacza „powtarzający się stale; ciągnący się nieprzerwanie w przestrzeni;
      trwający bez przerwy”;
    · „znaczne” to „dość duże; ważne; znaczące; wyróżniające się czymś”;
    · „przyspieszenie” to "przyrost prędkości w jednostce czasu”; „przyspieszony” natomiast
      oznacza „szybszy niż
    · zwykle”;
    · „zużyć/zużywać” to „wykorzystać coś w jakiejś części lub w całości; zniszczyć coś częstym
      lub długim używaniem”; „zużyć się” natomiast to „zostać zniszczonym; wyczerpać się
      fizycznie i psychicznie”.
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy należy stwierdzić, że:
    · katalog czynników uprawniających do zastosowania podwyższonej stawki jest
      katalogiem otwartym z uwagi na fakt, że ustawodawca posługuje się sformułowaniem
      „oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu”;
    · negatywne czynniki powinny oddziaływać na obiekt ciągle co wyklucza jednorazowe
      zdarzenia (katastrofy, itp.); z drugiej strony ciągłość nie musi oznaczać nieprzerwanego
      działania określonych czynników na dany obiekt - odziaływanie może być cykliczne
      (powtarzalne) i nie musi mieć miejsca od momentu oddania do używania do
      zakończenia korzystania ze środka trwałego;
    · skutkiem działania wskazanych czynników powinno być przyspieszenie zużycia obiektu,
      co oznacza sytuację, w której dochodzi do szybszego zużycia środka trwałego w
      porównaniu do sytuacji, w której dany czynnik nie występowałby w ogóle;
    · okoliczność, że przeznaczeniem danego środka trwałego jest jego używanie w
      niekorzystnych warunkach jest bez znaczenia w kontekście możliwości zastosowania
      podwyższonej stawki amortyzacyjnej (ustawodawca nie wprowadza żadnych
      ograniczeń/rozróżnień w tym zakresie).
    Biorąc pod uwagę, że:
    · Budynki i Budowle opisane w stanie faktycznym poddane są działaniu drgań, wysokiej
      temperatury oraz innych niekorzystnych czynników;
    · ww. czynniki oddziałują w sposób ciągły na Budynki i Budowle (co wynika ze specyfiki
      prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności (...) w ruchu ciągłym);
    · czynniki te powodują przyspieszenie zużycia Budynków i Budowli (gdyby czynniki te nie
      występowały, wskazane środki trwałe zużywałyby się wolniej)
    - to zdaniem Wnioskodawcy, Budynki i Budowle są używane w warunkach pogorszonych.

    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do zastosowania
    podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a
    ustawy o CIT w odniesieniu do opisanych Budynków i Budowli używanych, przy
    zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2.
    Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy, iż budynki i budowle, wystawione analogicznie
    jak u Wnioskodawcy na ciągłe działanie opisanych powyżej czynników są używane w
    warunkach pogorszonych, a tym samym istnieje możliwość zastosowania wobec nich
    podwyższonych stawek amortyzacyjnych potwierdzają organy podatkowe w wydawanych
    interpretacjach indywidualnych (m.in. z 5 listopada 2015 r. sygn. IBPB-1-2/4510-420/15
    /AnK, z 11 marca 2020 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.621.2019.2.ES oraz z 28 maja 2020 r.,
    sygn. 0111-KDIB1-1.4010.130.2020.2.DK).
    W ocenie Wnioskodawcy, bez wpływu na prawo do stosowania podwyższonych stawek
    amortyzacyjnych pozostaje okoliczność, że Budynki i Budowle są przystosowane do
    używania w niekorzystnych warunkach (np. stalownia, w której stale pracuje (...)), gdyż
    ustawodawca nie wprowadza żadnych ograniczeń/rozróżnień w tym zakresie. Analogiczne
    stanowisko, iż przystosowanie budynków i budowli do używania w pogorszonych
    warunkach nie wpływa na skorzystanie z przysługującego uprawnienia do podwyższenia
    stawek amortyzacyjnych prezentują organy podatkowe w aktualnie wydawanych
    interpretacjach podatkowych, np. w:
    · interpretacji indywidualnej z 15 kwietnia 2014 r., sygn. ILPB4/423-26/14-2/ŁM, która
      dotyczyła stosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych w stosunku do
      budynków wykorzystywanych przez podmiot świadczący usługi wodociągowo –
      kanalizacyjne. Organ potwierdził możliwość zastosowania stawek podwyższonych do
      budynków i budowli wykorzystywanych w działalności gospodarczej, takich jak
      zbiorniki służące do przechowywania substancji żrących, pomimo że zostały one
      skonstruowane w tym celu;
    · interpretacji indywidualnej z 3 lipca 2019 r., sygn. 0112-KDIL3-3.4011.150.2019.2.AA,
      która dotyczyła stosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych w stosunku do
      budynków związanych z hodowlą zwierząt (kurników). Organ potwierdził, że
      dostosowanie takich budynków i budowli do potrzeb działalności gospodarczej
      poprzez zastosowanie systemu wentylacji w kurniku nie wpływa na możliwość
      skorzystania z uprawnienia do podwyższenia stawek amortyzacyjnych. Ww.
      interpretacja została wydana wprawdzie na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm., dalej:
      „ustawa o PIT”), ale przepisy dotyczące stosowania podwyższonych stawek
      amortyzacyjnych są analogiczne, jak w ustawie o CIT;
    · interpretacji indywidualnej z 26 marca 2020 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.49.2020.1.AR,
      która dotyczyła stosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych w stosunku do
      autostrady. Organ potwierdził, że charakter autostrady, jako środka trwałego
      używanego w przestrzeni otwartej (opady, zmiana temperatury) czy narażenie na
      znaczne drgania ze względu na ruch samochodowy nie jest przeszkodą do
      zastosowania podwyższonych stawek amortyzacji.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 i 3
    Art. 16i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT umożliwia zastosowanie podwyższonych stawek
    amortyzacyjnych w odniesieniu do maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem
    morskiego taboru pływającego używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków
    przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w
    tym okresie współczynników o wartości nie większej niż 1,4.
    Wnioskodawca podkreśla jednocześnie, że ustawodawca wyłączył prawo do stosowania
    podwyższonych stawek amortyzacyjnych jedynie wobec morskiego taboru pływającego. W
    konsekwencji, zdaniem Spółki, w stosunku do wszelkich maszyn, urządzeń i środków

    transportu, które są używane bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych
    albo wymagają szczególnej sprawności technicznej, mogą mieć zastosowanie
    podwyższone stawki amortyzacyjne. Może to zatem dotyczyć to także Urządzeń (...) i
    Innych Urządzeń, jeśli spełniają ww. warunki.
    Środki trwałe używane bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych.
    Ustawodawca w ustawie o CIT nie definiuje ani nie określa przesłanek jakie powinny być
    spełnione, aby uznać, że wskazane w art. 16i ust. 2 ustawy o CIT środki trwałe są
    „użytkowane bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych”. Zgodnie z
    definicją słownika języka polskiego PWN „intensywny” oznacza „mający duże natężenie”
    bądź „charakteryzujący się dynamiką, wzmożoną aktywnością”, natomiast „przeciętny”
    oznacza „zwykły, typowy”. Tym samym omawiane pojęcie z użyciem przysłówka „bardziej”
    należy rozumieć „mający większe natężenie” czy „bardziej wzmożona aktywność”.
    Jako przykładowe rozumienie bardziej intensywnego zużycia w praktyce wskazuje się
    następujące przykłady:
    · urządzenie poddawane jest działaniu czynników zewnętrznych, takich jak:
    · niskie i wysokie temperatury,
    · środki chemiczne,
    · woda, przez co narażone są one na korozję, pleśnie i uszkodzenia mechaniczne,
    · opary żrące;
    · urządzenie nie pozostaje w spoczynku – używane jest bez przerwy.
    Powyższe potwierdzają stanowiska organów podatkowych m.in.:
    · interpretacja indywidualna z 25 maja 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.45.2017.1.JKT;
    · interpretacja indywidualna z 25 sierpnia 2022 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.541.2022.1.
      WS – wydana wprawdzie na ustawy o PIT, ale przepisy dotyczące stosowania
      podwyższonych stawek amortyzacyjnych są analogiczne, jak w ustawie o CIT.
    Środki trwałe wymagające szczególnej sprawności technicznej.
    Zgodnie z Objaśnieniami, przez maszyny, urządzenia i środki transportu wymagające
    szczególnej sprawności technicznej, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 2, rozumie się te
    obiekty, które używane są w pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w
    ruchu ciągłym, używane w warunkach terenowych, w warunkach leśnych, pod ziemią lub
    innych wskazujących na bardziej intensywne zużycie.
    Należy zatem uznać, że przesłanka używania bardziej intensywnie w stosunku do
    warunków przeciętnych jak także przesłanka szczególnej sprawności technicznej odnosi
    się do kwestii wykorzystywania urządzenia w warunkach wskazujących na bardziej
    intensywne zużycie niż przeciętnie przyjęte dla takich maszyn lub urządzeń.
    W zakresie Urządzeń (...), biorąc pod uwagę, iż:
    · Spółka dokonuje zmian w procesie używania Urządzeń (...) nieprzewidzianych przez ich
      producenta,
    · ww. zmiany są uzasadnione od strony biznesowej, pozwalają bowiem np. na
      zwiększenie mocy produkcyjnej lub zmniejszenie kosztów energii,
    · powyższe działania wpływają zarówno na intensywniejszą eksploatację tych urządzeń,
      jak i związanego z nimi osprzętu niż przeciętnie przyjęte dla takich maszyn lub
      urządzeń
    - to w ocenie Wnioskodawcy, zarówno Urządzenia (...), w stosunku do których zmianie
    ulega proces używania, jak i związany z nimi osprzęt (np. (...)) jest używany bardziej
    intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych.

    Ponadto, biorąc pod uwagę, iż wykorzystywane przez Wnioskodawcę Inne Urządzenia,
    obejmujące np.:
    (...)
    - na które oddziałują czynniki powodujące ich szybsze zużycie takie jak np. wysoka
    temperatura, pyły, drgania i/lub używane są w pracy na trzy zmiany, mimo że nie działają
    ze swej istoty w ruchu ciągłym, to należy uznać, że są używane bardziej intensywnie w
    stosunku do warunków przeciętnych i wymagają szczególnej sprawności technicznej.
    W konsekwencji powyższego, przy amortyzacji Urządzeń (...) i Innych Urządzeń Spółka jest
    uprawniona do zastosowania do nich podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których
    mowa w art. 16i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, tj. przy zastosowaniu współczynników nie
    wyższych niż 1,4.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w świetle istniejącej praktyki
    interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w szczególności:
    · w interpretacji indywidualnej z 25 maja 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.45.2017.1.JKT,
      zgodnie z którą, oddziaływanie wykorzystywanych w danej działalności substancji
      (tutaj: środków chemicznych) na środki trwałe można uznać za używane bardziej
      intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych, a tym samym istnieje możliwość
      zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych;
    · w interpretacji indywidualnej z 4 lutego 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.546.2019.1.
      MF, zgodnie z którą pojazdy, za pomocą których świadczy się usługi transportu
      medycznego, z uwagi na szczególnie wysoki roczny przebieg są używane bardziej
      intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych oraz z uwagi na charakter
      świadczonych usług - transport w celu ratowania życia i zdrowia ludzkiego - wymagają
      szczególnej sprawności technicznej, a tym samym spełniają przesłanki zastosowania
      podwyższonych stawek amortyzacji;
    · w interpretacji indywidualnej z 2 grudnia 2021 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.440.2021.1.
      IM, zgodnie z którą samochód rajdowy silnie eksploatowany podczas wyścigów i
      używany w warunkach terenowych jest środkiem trwałym wymagającym szczególnej
      sprawności technicznej i używanym bardziej intensywnie w stosunku do warunków
      przeciętnych, a tym samym istnieje możliwość zastosowania podwyższonych stawek
      amortyzacyjnych;
    · w interpretacji indywidualnej z 14 stycznia 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.528.2021.2.
      AK, zgodnie z którą, środek trwały wykorzystywany 24 godziny na dobę - którego
      sprawność musi być zapewniona w okresie użytkowania, a nie został on stworzony do
      pracy w ruchu ciągłym - wymaga szczególnej sprawności technicznej, a tym samym
      istnieje możliwość zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4
    Co do zasady, art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT umożliwia zastosowanie podwyższonych
    stawek amortyzacyjnych w odniesieniu do maszyn i urządzeń z grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji
    Środków Trwałych, które są poddane szybkiemu postępowi technicznemu, przy
    zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.
    Zgodnie z Objaśnieniami, przez maszyny i urządzenia grupy 4-6 i 8 KŚT, poddane
    szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 3, rozumie się
    maszyny, urządzenia i aparaturę, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub
    systemy komputerowe, spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich
    najnowszych zdobyczy techniki, a także pozostałą aparaturę naukowo-badawczą i
    doświadczalno-produkcyjną.
    Ponadto, w doktrynie prawa podatkowego przyjmuje się, że z uwagi na obecny poziom
    rozwoju technologicznego i powszechne wyposażanie urządzeń różnego typu w

    mikroprocesory zakres stosowania przedmiotowego przepisu może być szeroki i
    znajdować zastosowanie w wielu branżach gospodarki (Komentarz dot. art. 16i ustawy o
    CIT, red. Obońska 2019).
    Analogiczne podejście prezentują organy podatkowe w wydawanych interpretacjach
    podatkowych, w których wskazują, że maszyny i urządzenia, co do których można uznać,
    że są poddane szybkiemu postępowi technicznemu to np. tokarka CNC, wycinarka
    laserowa itp. (np. interpretacja indywidualna z 7 czerwca 2019 r., sygn. 0115- KDIT3.
    4011.180.2019.2.MPŁ, interpretacja indywidualna z 14 lutego 2023 r., sygn. 111-KDIB1-
    3.4010.56.2023.1.JG.
    Mając na uwadze powyższe, Urządzenia Elektrotechniczne należy uznać za urządzenia
    poddane szybkiemu postępowi technicznemu, a tym samym przy ich amortyzacji Spółka
    jest uprawniona do zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których
    mowa w art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT przy zastosowaniu współczynników nie wyższych
    niż 2,0.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Na podstawie art. 16a ust. 1 ustawy o CIT,
      amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W myśl art. 16h ust. 2 ustawy o CIT,

      podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod
      amortyzacji określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed
      rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego
      zamortyzowania danego środka trwałego.
    Stosownie do treści art. 16i ust. 1 ustawy o CIT,
      odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł,
      dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie
      stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
    Z powyższych przepisów wynika, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w
    czasie obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności
    gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok (środków
    trwałych). Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania
    danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek
    amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiących
    Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Aby dany składnik
    majątku mógł zostać zaliczony do środków trwałych, musi stanowić własność lub
    współwłasność podatnika.
    Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych stanowi Załącznik nr 1 do ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Stawki amortyzacyjne przyporządkowane są do środków
    trwałych oznaczonych symbolami. Ich rozwinięcie znajduje się w Klasyfikacji Środków
    Trwałych, którą określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w
    sprawie klasyfikacji środków trwałych (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1864), będące
    rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce
    publicznej (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1799 ze zm.).
    Na mocy art. 16i ust. 2 ustawy o CIT,
      podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać:
      1) dla budynków i budowli używanych w warunkach:
      a) pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,
      b) złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4;
      2) dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru
      pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych
      albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w tym
      okresie współczynników nie wyższych niż 1,4;
      3) dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji, poddanych
      szybkiemu postępowi technicznemu, przy zastosowaniu współczynników nie
      wyższych niż 2,0.
    Z art. 16i ust. 7 ustawy o CIT wynika, że:
      wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia
      szczególnej sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz
      maszyn i urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa
      w ust. 2, zawarte są w objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.
    Państwa wątpliwości w związku z zadanym pytaniem oznaczonym we wniosku nr 1
    dotyczą ustalenia, czy są Państwo uprawnieni do zastosowania podwyższonych stawek
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, tj. przy
    zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2, w odniesieniu do opisanych w stanie
    faktycznym Budynków i Budowli jako używanych w warunkach pogorszonych.
    Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, o których mowa w ust. 2,
    zawarte są w objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych, stanowiącego Załącznik 1

    do omawianej ustawy. Stosownie do objaśnienia nr 1 do ww. Wykazu, za pogorszone
    warunki używania budynków i budowli, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy
    o CIT, uważa się używanie tych środków trwałych pod ciągłym działaniem wody, par
    wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych czynników
    powodujących przyspieszenie zużycia obiektu.
    Zatem, dla budynków i budowli używanych pod ciągłym działaniem wysokich temperatur,
    znacznych drgań i wysokiej wilgotności powodujących przyspieszenie zużycia obiektu
    podatnicy mogą podwyższać stawki podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych – przy
    zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2.
    Należy przy tym podkreślić, że uprawnienie do stosowania podwyższonej stawki nie ma
    charakteru stałego i dotyczy okresu, w którym istnieją okoliczności pozwalające uznawać
    budynek lub budowlę za używane w warunkach pogorszonych. Okoliczności używania
    budynku mogą bowiem ulegać zmianie, w tym w sposób powodujący ustanie warunków
    uzasadniających podwyższenie stawek. W takim przypadku podatnik ma obowiązek
    obniżyć stawkę do poziomu wynikającego z Wykazu.
    Dokonana wykładnia przepisów prawa podatkowego wyjaśnia przesłanki istnienia po
    stronie podatnika uprawnienia określonego w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT.
    Możliwość skorzystania z omawianego uprawnienia przez zindywidualizowanego
    podatnika jest uzależniona od stwierdzenia, że w konkretnej, zaistniałej u niego sytuacji
    faktycznej przesłanki te zostały spełnione czyli zaistniały okoliczności faktyczne wskazane
    w hipotezie normy prawnej zawartej w art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a).
    Przesądzenie, czy warunki te zostały spełnione w danym stanie faktycznym, tj.,
    przesądzenie, czy dany budynek lub budowla jest używany w warunkach pogorszonych
    wymaga natomiast zbadania kwestii istnienia wysokich temperatur, wilgotności i drgań
    oraz stopnia ich intensywności, natężenia, zmienności, czasu występowania. Konieczna
    jest również analiza wpływu tych czynników na obiekt – obejmująca w szczególności ocenę
    stanu technicznego budynku, stopnia jego zużycia, w tym relacji rzeczywistego zużycia
    (niszczenia) budynku lub budowli do zużycia przewidzianego dla tego rodzaju obiektu
    używanego w standardowych, normalnych warunkach oraz czynników wpływających na
    ewentualne przyspieszone zużycie obiektu – dokonana z uwzględnieniem obowiązujących
    norm służących ocenie szkodliwości tych czynników na budynki. Innymi słowy, ocena
    warunków używania budynku sprowadza się do dokonania ustaleń okoliczności
    faktycznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że część budynków i budowli
    wykorzystywanych przez Spółkę do prowadzonej działalności (...) poddana jest ciągłemu
    działaniu drgań, wysokich temperatur oraz innych czynników powodujących
    przyspieszenie zużycia obiektu („Budynki i Budowle”). Budynki i Budowle są
    przystosowane do używania w opisanych warunkach.
    Powyższe może dotyczyć takich Budynków i Budowli jak:
    • (...), w której stale pracuje (...);
    • (...), w której stale pracują maszyny przeprowadzające proces obróbki (...).
    Przenosząc przedstawione uregulowania prawne na grunt analizowanej sprawy należy
    zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym będą mieli Państwo możliwość
    zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2
    pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, tj. przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2, w
    odniesieniu do opisanych w stanie faktycznym Budynków i Budowli jako używanych w
    warunkach pogorszonych.
    Dodatkowo należy zaznaczyć odrębność podstawy materialnoprawnej korzystania z
    omawianego uprawnienia, jaką jest zaistnienie przesłanek wynikających z regulacji art. 16i
    ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT, od sposobu udowodnienia, że przesłanki te faktycznie
    zaistniały. Decyzję o podwyższeniu stawki amortyzacyjnej budynku podejmuje podatnik,

    uwzględniając istniejący stan faktyczny i treść powoływanych unormowań. Stosując
    omawiany art. 16i ust. 2 pkt 1) lit. a) podatnik musi jednak liczyć się z koniecznością
    przedstawienia dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności na etapie
    ewentualnych późniejszych postępowań podatkowych lub kontrolnych.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    prawidłowe.
    Następną kwestią do rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy są Państwo uprawnieni do
    zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2
    pkt 2 ustawy o CIT, tj. przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4, w
    odniesieniu do opisanych Urządzeń (...) jako używanych bardziej intensywnie w stosunku
    do warunków przeciętnych oraz Innych Urządzeń jako używanych bardziej intensywnie w
    stosunku do warunków przeciętnych i/lub wymagających szczególnej sprawności
    technicznej.
    Jak wynika z objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy o CIT, przez maszyny, urządzenia i
    środki transportu wymagające szczególnej sprawności technicznej, o których mowa w art.
    16i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, rozumie się te obiekty, które używane są w pracy na trzy
    zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym, używane w warunkach
    terenowych, w warunkach leśnych, pod ziemią lub innych wskazujących na bardziej
    intensywne zużycie.
    Ponadto, ustawa o CIT nie definiuje, ani nie określa przesłanek, jakie powinny być
    spełnione aby uznać, że np. urządzenia są „używane bardziej intensywnie w warunkach
    wskazujących na bardziej intensywne zużycie”.
    Z opisu sprawy wynika, że na bazie doświadczenia swoich pracowników oraz w oparciu o
    ich wiedzę i umiejętności techniczne, Spółka dokonuje zmian w procesie używania
    niektórych urządzeń i maszyn (...) („Urządzenia (...)”), nieprzewidzianych przez ich
    producenta. Zmiany takie są dokonywane np. w celu zwiększenia mocy produkcyjnej lub
    ograniczenia kosztów dotyczących zużywanej energii. Powyższe działania wpływają na
    intensywniejszą eksploatację Urządzeń (...), w stosunku do standardowego sposobu ich
    użycia przewidzianego przez producenta.
    Ponadto, w swojej działalności wykorzystują Państwo również inne urządzenia
    przemysłowe niż Urządzenia (...), które ze względu na ich wykorzystanie w działalności (...),
    podlegają szybszej eksploatacji z uwagi na oddziałujące na nie czynniki powodujące ich
    szybsze zużycie, takie jak np. wysoka temperatura, pyły, drgania i/lub używane są w pracy
    na trzy zmiany, mimo że nie działają ze swej istoty w ruchu ciągłym („Inne Urządzenia”).
    Powyższe dotyczy typowych urządzeń przemysłowych takich jak:
    (...).
    Ponadto, na bazie doświadczenia swoich pracowników oraz w oparciu o ich wiedzę i
    umiejętności techniczne, Spółka dokonuje zmian w procesie używania niektórych Innych
    Urządzeń. Tytułem przykładu można wskazać suwnice, które po odpowiednich
    modyfikacjach transportują cięższe ładunki niż przewiduje producent urządzenia czy (...),
    które dzięki odpowiedniemu dostosowaniu wykorzystywane są do produkcji
    kształtowników wykraczających wymiarem ponad wielkości przewidywane przez
    producenta.
    Zgodzić się zatem należy z Państwa stanowiskiem, że w konsekwencji powyższego, przy
    amortyzacji Urządzeń (...) i Innych Urządzeń Spółka jest uprawniona do zastosowania do
    nich podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 2
    ustawy o CIT, tj. przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 jest prawidłowe.

    Przedmiotem zawartej przez Państwa w złożonym wniosku wątpliwości jest również
    kwestia ustalenia, czy są Państwo uprawnieni do zastosowania podwyższonych stawek
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, tj. przy
    zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0, w odniesieniu do opisanych w stanie
    faktycznym Urządzeń Elektrotechnicznych jako poddanych szybkiemu postępowi
    technicznemu.
    Jak już wyżej wskazano, na mocy art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT,
      podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać:
      3) dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji, poddanych
      szybkiemu postępowi technicznemu, przy zastosowaniu współczynników nie
      wyższych niż 2,0.
    Zgodnie z objaśnieniami do załącznika nr 1 ustawy o CIT, przez maszyny i urządzenia
    grupy 4-6 i 8 klasyfikacji, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa
    w art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, rozumie się maszyny, urządzenia i aparaturę, w
    których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, spełniające
    założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich najnowszych zdobyczy techniki, a także
    pozostałą aparaturę naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną.
    Zatem, przyśpieszonej amortyzacji podlegać mogą następujące środki trwałe:
    • maszyny i urządzenia należące do jednej z następujących grup KŚT: 4-6 lub 8 będące
      jednocześnie aparaturą naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną, lub
    • maszyny i urządzenia należące do jednej z następujących grup KŚT: 4-6 lub 8
      posiadające układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, wykorzystujące
      najnowsze zdobycze techniki podczas spełniania założonych dla nich funkcji.
    Z opisu sprawy wynika, że w toku prowadzonej działalności Spółka wykorzystuje liczne
    urządzenia, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy
    komputerowe („Urządzenia Elektrotechniczne”).
    Powyższe dotyczy w szczególności takich urządzeń jak: (...).
    Zatem, zgodzić się zatem należy z Państwa stanowiskiem, że Urządzenia Elektrotechniczne
    zaliczone do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji, należy uznać za urządzenia poddane szybkiemu
    postępowi technicznemu, a tym samym przy ich amortyzacji Spółka jest uprawniona do
    zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16i ust. 2
    pkt 3 ustawy o CIT przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Nadmienia się, że to na podatniku ciąży obowiązek dokonania prawidłowej klasyfikacji
    środka trwałego (środków trwałych) do odpowiedniej grupy KŚT. Po dokonaniu zaś takiej
    klasyfikacji to na podatniku spoczywa ciężar udowodnienia faktu, iż dany środek trwały
    podlega odpowiedniej klasyfikacji, gdyż to podatnik jest osobą, która z tego faktu wywodzi
    skutki prawne.
    Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one
    konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu
    przyszłym) i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
      się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.