Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-173/11-3/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-04-27
Teza: Czy w sytuacji zbycia części przedsiębiorstwa związanej z działalnością produkcyjną mamy do czynienia ze zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: aport; korekta-korekta podatku; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o. o., przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2011 r. (data wpływu 31 stycznia 2011 r.) uzupełnione pismem z dnia 08 kwietnia 2011 r. (data wpływu 11 kwietnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zbycia części przedsiębiorstwa związanego z działalnością produkcyjną za zorganizowaną część przedsiębiorstwa – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zbycia części przedsiębiorstwa związanego z działalnością produkcyjną za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W dniu 11 kwietnia 2011 r. uzupełniono ww. wniosek w zakresie własnego stanowiska.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi przedsiębiorstwo produkcyjno-handlowe z przedmiotem działalności obejmującym produkcję bulionów, zup, sosów, mieszanek przyprawowych, makaronów instant oraz profesjonalnych produktów dla gastronomii, a także specjalistycznych surowców dla branży mięsnej i garmażeryjnej. Działalność ta prowadzona była w wynajmowanej przez Spółkę nieruchomości. Spółka zbyła część przedsiębiorstwa związanego z działalnością produkcyjną. Umowa obejmuje wyłącznie składniki zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wymienione wprost i enumeratywnie w umowie. Przedmiotem zbycia jest część majątku przedsiębiorstwa, na którą składają się składniki materialne i niematerialne, prawa i obowiązki z umów oraz inne zobowiązania, na których przeniesienie zostaną udzielone odpowiednie zgody, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w przedmiocie obejmującym produkcję bulionów, zup, sosów, mieszanek przyprawowych, makaronów instant oraz profesjonalnych produktów dla gastronomii, a także specjalistycznych surowców dla branży mięsnej i garmażeryjnej, w szczególności:

1.  niematerialna wartość firmy X, wynikająca z jej reputacji, pozycji rynkowej, renomy produktów, marki i prawa do klienteli w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej w przedmiocie obejmującym produkcję bulionów, zup, sosów, mieszanek przyprawowych, makaronów instant oraz profesjonalnych produktów dla gastronomii, a także specjalistycznych surowców dla branży mięsnej i garmażeryjnej oznaczonych znakiem firmowym „X”,
2.  prawa i obowiązki wynikające z umów o współpracy handlowej oraz umów z kontrahentami X - których strony wyraziły (lub wyrażają w terminie do dnia sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa) zgodę na przeniesienie praw i zobowiązań na Spółkę,
3.  prawo do wyłącznego korzystania i pobierania pożytków z nazwy handlowej X oraz znaków towarowych: słowno-graficznego „X”, słowno-graficznego „Y”, słowno-graficznego „Z”,
4.  wszelkie prawa własności intelektualnej (w tym autorskie prawa majątkowe) do:
    1.  receptur i formuł stosowanych do produkcji produktów,
    2.  sposobów i procedur produkcji produktów, w tym norm i specyfikacji producenta oraz technologii przetwarzania,
    3.  bazy danych dostawców i kontrahentów X (w tym byłych i potencjalnych kontrahentów X),
    4.  domeny internetowej X.pl. w szczególności zarejestrowanej w Q spółce akcyjnej S.K.A., strony internetowej prowadzonej pod wymienionym adresem,
    5.  innych niż wymienione powyżej informacji technicznych, handlowych, ekonomicznych, finansowych i know-how związanych ze sprzedażą, dystrybucją, reklamą i marketingiem produktów,
    6.  etykiet, opakowań wykorzystywanych do produkcji i dystrybucji produktów,
    7.  certyfikatów jakości, świadectw jakości,
5.  prawo własności ruchomości: maszyn, linii produkcyjnych, urządzeń, samochodów, zapasów magazynowych, surowców, produktów, półproduktów, etykiet, opakowań według stanu na dzień wydania zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
6.  prawa i obowiązki wynikające z umowy najmu z dnia 29 października 2009 r. oraz prawo wyłącznego używania hal produkcyjnych znajdujących się na terenie stanowiącym przedmiot najmu,
7.  o ile nie zostaną wcześniej spłacone lub leasingodawcy nie wyrażą zgody w terminie do dnia sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa na przeniesienie praw i zobowiązań na Spółkę – zobowiązania związane z umowami leasingowymi, istniejące na dzień wydania zorganizowanej części przedsiębiorstwa ,
8.  zobowiązania wynikające z umów kredytowych, istniejące na dzień wydania zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Kupujący nie jest i nie będzie w żadnym czasie zobowiązany z tytułu:

*   zobowiązań Sprzedającego z umów z kontrahentami, powstałych przed dniem zawarcia umowy, związanych lub wynikających z nabywania towarów lub usług, składników majątkowych, regulowania płatności lub wykonywania ich zobowiązań wynikających z takich umów,
*   zobowiązań publiczno-prawnych Sprzedającego (tj. w szczególności zobowiązań wobec organów podatkowych i ZUS)
*   roszczeń osób trzecich związanych ze składnikami wchodzącymi w skład zorganizowanej części przedsiębiorstw.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji zbycia części przedsiębiorstwa związanej z działalnością produkcyjną mamy do czynienia ze zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa?

Zdaniem Wnioskodawcy uzupełnionym pismem z 08 kwietnia 2011 r. (data wpływu 11 kwietnia 2011 r.), odwołując się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r.- Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz.93 ze zm.) należy stwierdzić, że zgodnie z art. 55 tej ustawy, przedsiębiorstwo stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
*   własność nieruchomości lub ruchomości w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
*   koncesje, licencje i zezwolenia,
*   patenty i inne prawa własności przemysłowej;
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
*   tajemnice przedsiębiorstwa;
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Przedsiębiorstwo, czy też zorganizowana część przedsiębiorstwa jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i nie materialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i nie materialnych,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadanie gospodarcze.

Składniki majątkowe wchodzące w skład części produkcyjnej Spółki stanowią kompleksowo zorganizowany zespół, a nie zbiór przypadkowych elementów, przy pomocy którego nabywca będzie mógł prowadzić działalność produkcyjną, w tym samym zakresie, jak miało miejsce w ramach Spółki.

Biorąc powyższe pod uwagę, część działalności związanej z czynnościami produkcyjnymi stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu, w myśl art. 2 pkt 27e o ustawy. Tym samym uznać należy, iż zbycie wyodrębnionej części działalności w postaci części produkcyjnej jest zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej. Przy czym usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy).

Natomiast, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Jeżeli warunki, o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego, zostaną spełnione, to wniesienie takiego aportu do innego podmiotu (spółki prawa handlowego lub cywilnego), nie będzie podlegało przepisom ustawy.

Należy tu wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Zatem, przedsiębiorstwem w rozumieniu Kodeksu cywilnego jest takie przedsiębiorstwo, które jest zorganizowane i wyposażone w składniki zapewniające realizowanie celów gospodarczych, jest samodzielnym podmiotem prawa funkcjonującym w obrocie gospodarczym. Ponadto nie można traktować jako przedsiębiorstwo wyodrębnionej gospodarczo części będącej zespołem składników majątkowych i niemajątkowych, jeżeli nie będzie obejmować ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży.

Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, czy też przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo – obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, iż Spółka zbyła, jako Zorganizowaną Część Przedsiębiorstwa (ZCP), dział produkcyjny Spółki, w skład którego wchodzą składniki materialne i niematerialne, tj. prawa i obowiązki wynikające z umów o współpracy handlowej oraz umów z kontrahentami X oraz inne zobowiązania, na których przeniesienie zostaną udzielone odpowiednie zgody w przedmiocie działalności gospodarczej obejmującej produkcję bulionów, zup, sosów, mieszanek przyprawowych, makaronów instant oraz profesjonalnych produktów dla gastronomii, a także specjalistycznych surowców dla branży mięsnej i garmażeryjnej. Na nabywcę zostanie również przeniesione prawo własności ruchomości: maszyn, linii produkcyjnych urządzeń, samochodów, zapasów magazynowych surowców, produktów, półproduktów, etykiet, opakowań. Również nabywca będzie miał prawo do wyłącznego korzystania i pobierania pożytków z nazwy handlowej X oraz znaków towarowych oraz do wszelkich praw własności intelektualnej (w tym autorskiego prawa majątkowe) oraz innych informacji technicznych, handlowych, ekonomicznych, finansowych i know - how związanych ze sprzedażą, dystrybucją, reklamą i marketingiem produktów (etykiet, opakowań wykorzystywanych do produkcji i dystrybucji produktów, certyfikatów jakości, świadectw jakości). Nabywca wejdzie również w prawa i obowiązki wynikające z umowy najmu z dnia 29 października 2009 r. oraz będzie korzystał z prawa wyłącznego używania hal produkcyjnych znajdujących się na terenie stanowiącym przedmiot najmu. Na nabywcę przeniesione zostaną również prawa i zobowiązania związane z umowami leasingowymi, istniejące na dzień wydania zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz zobowiązania wynikające z umów kredytowych, istniejące na dzień wydania zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto Wnioskodawca zaznaczył, że nie zostały przekazane:

*   zobowiązania wynikające z umów z kontrahentami, powstałe przed dniem zawarcia umowy, związane lub wynikające z nabywania towarów lub usług, składników majątkowych, regulowania płatności lub wykonywania ich zobowiązań wynikających z takich umów,
*   zobowiązania publiczno-prawne (tj. w szczególności zobowiązań wobec organów podatkowych i ZUS)
*   roszczenia osób trzecich związane ze składnikami wchodzącymi w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa

W ocenie tut. Organu nie wystarczy, że ze względu na pewną samodzielność pod względem technicznym, czy nawet organizacyjnym, zespół składników majątkowych mógłby potencjalnie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ art. 6 pkt 1 ustawy, wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia pewnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, iż przeznaczony do sprzedaży przez Wnioskodawcę majątek nie spełnia definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wynikającej z art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ nie obejmuje całości zobowiązań. Tym samym nie spełnia wszystkich kryteriów wymienionych w tym przepisie. W związku z powyższym ww. transakcja będzie czynnością podlegającą przepisom ustawy (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy) i opodatkowaną na zasadach ogólnych, tj. według właściwych stawek podatkowych lub z zastosowaniem zwolnienia, o ile takie będzie wynikało z przepisów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.