Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-885/14/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-07
Teza: Określenie podstawy opodatkowania sprzedaży gruntu niezabudowanego
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2014 r. (data wpływu 8 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu określenia podstawy opodatkowania sprzedaży gruntu niezabudowanego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu określenia podstawy opodatkowania sprzedaży gruntu niezabudowanego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Dnia 20 marca 2000 r. zakupił Pan działkę nr 9/15 wraz ze znajdującymi się na niej budynkami. Zakup odbył się na przetargu, bez VAT. Dnia 5 lipca 2001 r. uzyskał Pan pozwolenie na użytkowanie budynków znajdujących się na tej działce. W dniu 15 marca 2005 r. działka nr 9/15 została podzielona, w wyniku czego utworzono między innymi działkę nr 9/43 o pow. 300 m2, która otrzymała nr porządkowy ul. W. Na tej działce znajdowały się fundamenty, które zostały przez Pana rozebrane oraz uzbrojenie podziemne. Wyżej wymieniona działka wg rejestru gruntów ma oznaczenie klasoużytku Bp. W księdze wieczystej sposób korzystania został określony jako Bp – zurbanizowane tereny niezabudowane. Otrzymał Pan decyzję Urzędu nr 438/04 o warunkach zabudowy – rodzaj inwestycji: odbudowa, budowa budynków. Aktualnie teren nie jest wpisany do rejestru zabytków. Dnia 28 maja 2014 r. Wojewódzki Konserwator Zabytków wydał zawiadomienie stwierdzające między innym, że działka nr 6 „rstu” z tym dniem nie jest wpisana do rejestru zabytków. Uwzględniając 10 letni okres amortyzacji całego obiektu ww. działkę 6 „rstu” (takie określenie wynika ze złożonego wniosku) usunął Pan z ewidencji środków trwałych firmy i przeznaczył do użytku własnego. Wskazał Pan, że od placów nie nalicza się amortyzacji. Plac został zakupiony bez VAT. Cenę zakupu działki 6 „rstu” (9/43) wyliczył Pan jako 27,07% kwoty 335.653 zł stanowiącej cenę nabycia działki nr 9/15.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jeżeli przyjąć, że transakcja sprzedaży niezabudowanej działki nr 6 „rstu” nie jest zwolniona z VAT, to czy VAT należny należy wyliczyć od ceny sprzedaży, pomniejszonej o cenę zakupu?

Zdaniem Wnioskodawcy, VAT należny należy wyliczyć od ceny sprzedaży pomniejszonej o cenę zakupu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Artykuł 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl ust. 6 pkt 1 ww. artykułu, podstawa opodatkowania obejmuje podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku.

W rozdziale 4, działu XII ww. ustawy ustawodawca przewidział szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków.

W myśl art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Na podstawie art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Kodeks cywilny nie zawiera definicji ruchomości. Jest ona definiowana w doktrynie w sposób negatywny – jako wszystko to, co nie jest nieruchomością.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że zbycie działki gruntu, o której mowa we wniosku nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie regulacji zawartych w art. 120 ustawy, gdyż grunt nie jest dobrem ruchomym, o którym mowa w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy. Z uwagi na powyższe podstawą opodatkowania przedmiotowej transakcji – zgodnie z art. 29a ust. 1 i 6 ustawy o podatku od towarów i usług – będzie wszystko, co będzie stanowić zapłatę, pomniejszone o kwotę podatku.

Wobec powyższego stanowisko Pana należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii sposobu opodatkowania przedmiotowej transakcji, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie własnego stanowiska w sprawie oraz nie postawiono pytania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70 - 561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.