Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-453/14/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-08-20
Teza: czynność darowizny pierwszemu synowi wszystkich składników firmy z wyjątkiem nieruchomości oraz czynność późniejszego przekazania w formie darowizny drugiemu synowi nieruchomości w postaci działki i hali produkcyjnej nie podlegają opodatkowania na mocy art. 6 pkt 1 ustawy
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; darowizna; przedsiębiorstwa; wyłączenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 maja 2014 r. (data wpływu 12 maja 2014 r.), uzupełnionym pismem z 4 sierpnia 2014 r. (data wpływu 6 sierpnia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności darowizny pierwszemu synowi wszystkich składników firmy z wyjątkiem nieruchomości oraz opodatkowania czynności późniejszego przekazania w formie darowizny drugiemu synowi nieruchomości w postaci działki i hali produkcyjnej –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2014 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności darowizny pierwszemu synowi wszystkich składników firmy z wyjątkiem nieruchomości oraz opodatkowania czynności późniejszego przekazania w formie darowizny drugiemu synowi nieruchomości w postaci działki i hali produkcyjnej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 4 sierpnia 2014 r. (data wpływu 6 sierpnia 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 28 lipca 2014 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Od kilkunastu lat Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca zamierza przekazać swojemu synowi w formie darowizny wszystkie składniki firmy (tj. towary, wyroby gotowe, środki trwałe, środki pieniężne, zobowiązania, należności, dane kontrahentów) za wyjątkiem nieruchomości składającej się z działki i wybudowanej na tej działce hali produkcyjnej. Syn Wnioskodawcy prowadzi już swoją działalność jako podatnik VAT czynny w podobnym zakresie jak Wnioskodawca. Posiada też swoją oddzielną nieruchomość zabudowaną. Po przejęciu firmy od Wnioskodawcy będzie dysponował pomieszczeniami, w których będzie prowadził dalej działalność. Przejmie też pracowników którzy pracują w firmie Wnioskodawcy jeżeli pracownicy ci wyrażą na to zgodę. Wnioskodawca natomiast nieruchomość stanowiącą obecnie składnik jego firmy a której nie przekaże synowi zamierza wynająć i będzie uzyskiwał przychody w ramach działalności gospodarczej z najmu będąc cały czas podatnikiem VAT. Do tej pory Wnioskodawca nigdy nie osiągał dochodów z najmu. Po pewnym czasie (na razie Wnioskodawca jeszcze nie wie kiedy) Wnioskodawca zamierza ww. nieruchomość przekazać drugiemu synowi w formie darowizny, który będzie prowadził działalność w przejętej od niego nieruchomości. Na dzień dzisiejszy nie wie on jeszcze czy będzie to działalność gospodarcza dalej w formie najmu czy też uruchomi inny rodzaj działalności.

W uzupełnieniu wniosku z 4 sierpnia 2014 r., w odniesieniu do czynności darowizny pierwszemu synowi wszystkich składników firmy z wyjątkiem nieruchomości, Wnioskodawca wyjaśnił:

1.Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie: jako przeważająca (80%) PKD 4649z - sprzedaż hurtowa pozostałych artykułów użytku domowego, w niewielkim zakresie PKD 1629z - produkcja pozostałych wyrobów z drewna, produkcja wyrobów z korka, słomy i materiałów używanych do wyplatania i PKD 3291z - produkcja mioteł, szczotek i pędzli.

2.Wybudowana hala produkcyjna wykorzystywana jest jako pomieszczenie do przechowywania materiałów, towarów, wyrobów, narzędzi, dokumentów firmy itp. Stoi w niej też maszyna do produkcji wyrobów drewnianych i elementów drewnianych wyrobów. W hali tej pracują wszyscy zatrudnieni pracownicy. Działka stanowi element nieodłączny nieruchomości ponieważ hala musi być na czymś wybudowana. Na działce też Wnioskodawca garażuje samochody firmowe.

3.Przedmiotem darowizny na rzecz pierwszego syna będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 i art. 552 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny ponieważ przedmiotem przekazania będą:

1.  własność ruchomości w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz wszelkie prawa rzeczowe do tych ruchomości,
2.  wierzytelności, środki pieniężne,
3.  tajemnice przedsiębiorstwa,
4.  wszelkie dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej z wyjątkiem ksiąg podatkowych bo podatki każdy podatnik rozlicza za siebie (dla podatku dochodowego Wnioskodawca prowadzi PKPiR).

Przedmiotem darowizny nie będzie nieruchomość składająca się z działki i hali produkcyjnej ponieważ syn Wnioskodawcy nie będzie jej potrzebował, bo dysponuje pomieszczeniami w których działalność dotychczas prowadzoną przez Wnioskodawcę będzie dalej kontynuował. Nie będą też przedmiotem darowizny:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
3.  prawa z papierów wartościowych,
4.  koncesje, licencje i zezwolenia,
5.  patenty i inne prawa własności przemysłowej,
6.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,

ponieważ tych składników firmy Wnioskodawca nie posiada.

4.Przedmiotem darowizny na rzecz pierwszego syna będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług ponieważ:

1.  przedmiot darowizny będzie wyodrębniony organizacyjnie ponieważ aby firma mogła dalej funkcjonować w dotychczasowym zakresie syn Wnioskodawcy nie musi być właścicielem nieruchomości tej która nie zostanie mu przekazana. Ponieważ przejmie wszystkie składniki finansowe firmy Wnioskodawcy tj. oprócz hali produkcyjnej i działki przejmie wszystkie pozostałe składniki firmy Wnioskodawcy: środki trwałe ujęte w ewidencji środków trwałych, wyposażenie ujęte w ewidencji wyposażenia, wszystkie: materiały, towary, wyroby, należności, zobowiązania, środki pieniężne, zamówienia, dane kontrahentów, dotychczasowe ustalenia z kontrahentami itp., przejmie też wszystkich pracowników zgodnie z Kodeksem Pracy. Ponieważ Wnioskodawca po przekazaniu ww. składników nie będzie już nigdy w ich posiadaniu to Wnioskodawca uważa, że są one wyodrębnione finansowo.
2.  część będąca przedmiotem darowizny będzie wyodrębniona funkcjonalnie bo będzie obejmować wszystkie elementy, które pozwolą synowi działać samodzielnie i realizować określone zadania gospodarcze,
3.  jest możliwe przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do części która będzie przedmiotem darowizny,
4.  w oparciu o dokonaną darowiznę możliwe jest prowadzenie działalności.

5.Działka i wybudowana na niej hala nie stanowią istotnego składnika dla kontynuowania działalności gospodarczej i bez nich syn Wnioskodawcy będzie mógł w tym zakresie co Wnioskodawca obecnie realizować działania gospodarcze.

6.Syn Wnioskodawcy jako nabywca po nabyciu zespołu składników będzie dalej kontynuował działalność Wnioskodawcy w dotychczasowym zakresie.

7.Po dokonaniu darowizny na rzecz pierwszego syna Wnioskodawca definitywnie zaprzestanie działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie i będzie prowadził działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie wynajmu nieruchomości wyłączonej z darowizny dla pierwszego syna.

Odnośnie darowizny drugiemu synowi nieruchomości Wnioskodawca wyjaśnił:

1.Na moment dokonania darowizny nieruchomości drugiemu synowi Wnioskodawca będzie wykorzystywał tą nieruchomość w działalności gospodarczej polegającej wyłącznie na wynajmie tej nieruchomości.

2.Przedmiotem darowizny na rzecz drugiego syna będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 i art. 552 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, ponieważ przedmiotem przekazania będą:

1.  własność nieruchomości oraz inne prawa rzeczowe do tej nieruchomości,
2.  prawa wynikające z zawartych z najemcami umów dotyczącej tej nieruchomości,
3.  środki pieniężne uzyskane z najmu tej nieruchomości, którymi Wnioskodawca będzie dysponował na moment przekazania tej nieruchomości,
4.  wierzytelności,
5.  tajemnice przedsiębiorstwa,
6.  dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej z wyjątkiem ksiąg podatkowych bo podatki każdy podatnik rozlicza za siebie (dla podatku dochodowego Wnioskodawca będzie prowadził PKPIR lub ewidencję dla potrzeb ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych).

Pozostałe elementy wymienione w wezwaniu organu podatkowego dotyczące darowizny dla drugiego syna Wnioskodawcy nie będą przedmiotem darowizny bo w firmie nie występują.

3.Przedmiotem darowizny na rzecz drugiego syna nie będzie według Wnioskodawcy zorganizowana część przedsiębiorstwa lecz całe przedsiębiorstwo zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, ponieważ po przekazaniu składników majątku pierwszemu synowi Wnioskodawca zmieni rodzaj działalności gospodarczej wyłącznie na najem nieruchomości, której nie przekaże pierwszemu synowi i na moment przekazania składników majątku wymienionych w punkcie 2 wyjaśnień odnośnie darowizny dla drugiego syna całą działalnością gospodarczą Wnioskodawcy będzie działalność polegająca wyłącznie na wynajmie tej nieruchomości.

4.Drugi syn jako nabywca po otrzymaniu nieruchomości, o której mowa we wniosku, będzie kontynuował prowadzenie działalności gospodarczej w takim zakresie w jakim Wnioskodawca ją będzie prowadził na dzień przekazania czyli w zakresie najmu.

5.Składniki mające być przedmiotem darowizny na rzecz drugiego syna posiadają potencjalną zdolność do prowadzenia działalności w tym samym zakresie, w którym Wnioskodawca ją będzie prowadził na dzień przekazania drugiemu synowi czyli w zakresie najmu.

6.Ewentualna późniejsza zmiana rodzaju działalności przez drugiego syna będzie wymagała zainwestowania dodatkowych środków, bo mając samą nieruchomość trudno prowadzić inny rodzaj działalności poza najmem. Na razie drugi syn zamierza kontynuować działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie najmu. Pytanie odnośnie zmiany profilu działalności Wnioskodawca zadał wyłącznie dlatego, gdyby taka sytuacja wystąpiła.

7.Po dokonaniu darowizny na rzecz drugiego syna Wnioskodawca zaprzestanie całkowicie prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy przekazanie pierwszemu synowi wszystkich składników firmy z wyjątkiem nieruchomości nie będzie podlegało ustawie o podatku od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy?
2.  Czy późniejsze przekazanie drugiemu synowi nieruchomości składającej się z działki i wybudowanej na niej hali produkcyjnej też nie będzie podlegało ustawie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na obydwa pytania jest twierdząca.

Odnośnie pytania nr 1:

Zgodnie z brzmieniem art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przepisów tej ustawy nie stosuje się m.in. do zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało określone w art. 2 pkt 27e tej ustawy i składniki firmy które zostaną przekazane pierwszemu synowi będą ten warunek spełniały. Bez przejęcia nieruchomości będzie mógł on swobodnie realizować określone działania gospodarcze ponieważ będzie dysponował odpowiednimi pomieszczeniami. W tym przypadku wyłączenie z firmy nieruchomości nie powoduje, że pozostałe składniki firmy przestaną być zorganizowaną częścią. Podobne stanowisko zajął NSA w wyroku z dnia 10 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 1062/10.

Odnośnie pytania nr 2:

Zgodnie z brzmieniem art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przepisów tej ustawy nie stosuje się do m.in. do zbycia przedsiębiorstwa. W przypadku Wnioskodawcy w momencie darowizny drugiemu synowi całe przedsiębiorstwo Wnioskodawcy będzie stanowiła nieruchomość składająca się z działki i wybudowanej na tej działce hali produkcyjnej ponieważ wtedy działalność gospodarcza Wnioskodawcy będzie polegała wyłącznie na wynajmie tej hali. Zatem przepisy art. 6 pkt l ustawy o podatku od towarów i usług też będą mieć w tym przypadku zastosowanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą zagadnień będących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, tut. organ udzielił na nie odpowiedzi w jednej interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy o VAT wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 6 pkt 1 ww. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazując, iż jej przepisów nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

W myśl art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Jak wynika z art. 888 § 1 cyt. Kodeksu, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z powołanych przepisów prawa cywilnego wynika zatem, iż umowa darowizny należy do umów cywilnoprawnych przenoszących prawo własności na nabywcę określonych towarów (rzeczy).

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Wyłączenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług ww. transakcji jest konsekwencją postanowień art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), który stanowi, iż w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego \[akapit 1\]. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu \[akapit 2\].

Polskie przepisy VAT osiągają więc dozwolony przez dyrektywę skutek – tj. uznanie, że przeniesienie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części na inny podmiot nie jest dostawą, poprzez regulację zawartą w art. 6 ustawy o VAT.

W niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zaznaczyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w ww. ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2.własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3.prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4.wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5.koncesje, licencje i zezwolenia;

6.patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7.majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8.tajemnice przedsiębiorstwa;

9.księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Zatem, składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Przepis ten odgrywa szczególnie istotną rolę, gdyż konstytuuje on zasadę, iż przedsiębiorstwo może stanowić przedmiot obrotu prawnego jako jednolita całość.

Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Istotne znaczenie w powyższej definicji ma końcowy jej fragment. W celu ustalenia zatem, czy mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, zbadać należy, czy nabyty zespół składników majątkowych stanowić mógłby samodzielnie działające przedsiębiorstwo. Wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Ponadto wymogiem do uznania, aby zespół składników stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jest to by stanowił on zespół składników materialnych i niematerialnych - w tym zobowiązań. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Tę ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu Cywilnego.

W związku z powyższym, zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz pewnym zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywały w funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa.

Dlatego należy uznać, że nie jest wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy. Zbywane składniki majątkowe muszą stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy.

Tak więc o tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik jest obowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący podatnikiem VAT czynnym zamierza przekazać swojemu synowi w formie darowizny wszystkie składniki firmy (tj. towary, wyroby gotowe, środki trwałe, środki pieniężne, zobowiązania, należności, dane kontrahentów) za wyjątkiem nieruchomości składającej się z działki i wybudowanej na tej działce hali produkcyjnej. Syn Wnioskodawcy prowadzi już swoją działalność jako podatnik VAT czynny w podobnym zakresie jak Wnioskodawca. Posiada też swoją oddzielną nieruchomość zabudowaną. Po przejęciu firmy od Wnioskodawcy będzie dysponował pomieszczeniami, w których będzie prowadził dalej działalność. Przejmie też pracowników którzy pracują w firmie Wnioskodawcy jeżeli pracownicy ci wyrażą na to zgodę.

Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem darowizny na rzecz pierwszego syna będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 i art. 552 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny ponieważ przedmiotem przekazania będą:

1.  własność ruchomości w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz wszelkie prawa rzeczowe do tych ruchomości,
2.  wierzytelności, środki pieniężne,
3.  tajemnice przedsiębiorstwa,
4.  wszelkie dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej z wyjątkiem ksiąg podatkowych bo podatki każdy podatnik rozlicza za siebie (dla podatku dochodowego Wnioskodawca prowadzi PKPiR).

Przedmiotem darowizny nie będzie nieruchomość składająca się z działki i hali produkcyjnej ponieważ syn Wnioskodawcy nie będzie jej potrzebował, bo dysponuje pomieszczeniami w których działalność dotychczas prowadzoną przez Wnioskodawcę będzie dalej kontynuował.

Nie będą też przedmiotem darowizny:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
3.  prawa z papierów wartościowych,
4.  koncesje, licencje i zezwolenia,
5.  patenty i inne prawa własności przemysłowej,
6.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,

ponieważ tych składników firmy Wnioskodawca nie posiada.

Działka i wybudowana na niej hala nie stanowią istotnego składnika dla kontynuowania działalności gospodarczej i bez nich syn Wnioskodawcy będzie mógł w tym zakresie co Wnioskodawca obecnie realizować działania gospodarcze.

Syn Wnioskodawcy jako nabywca po nabyciu zespołu składników będzie dalej kontynuował działalność Wnioskodawcy w dotychczasowym zakresie.

Po dokonaniu darowizny na rzecz pierwszego syna Wnioskodawca definitywnie zaprzestanie działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie i będzie prowadził działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie wynajmu nieruchomości wyłączonej z darowizny dla pierwszego syna.

Należy w tym miejscu zauważyć, że jak wynika z powołanego art. 552 Kodeksu cywilnego, strony – poza wyłączeniami wynikającymi z przepisów szczególnych – mają pozostawioną swobodę co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa określoną w art. 551 Kodeksu cywilnego. Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwa.

W orzeczeniu z 8 kwietnia 2003 r. sygn. akt IV CKN 51/2001 Sąd Najwyższy stwierdził, że dla oceny, że przedmiotem czynności było przedsiębiorstwo nie jest konieczne ani decydujące stwierdzenie w akcie, że przedmiot aportu wyczerpuje wszystkie składniki przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 k.c. Określenie to może polegać na ogólnym stwierdzeniu, że przedmiotem aportu jest przedsiębiorstwo albo na wyliczeniu wnoszonych składników w sposób bezpośredni lub przez odwołanie się do innych dokumentów, takich jak bilans czy specyfikacja aportu.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2013 r. sygn. akt II FSK 1489/11 Sąd stwierdził, że kryterium oceny, czy przedmiot czynności prawnej stanowi przedsiębiorstwo będzie pewien poziom zorganizowania i wyodrębnienie funkcjonalne, a przede wszystkim zdolność do tego, aby przy pomocy składników majątkowych objętych umową prowadzić dotychczasową działalność gospodarczą.

Wyrok ten wprawdzie został wydany na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednakże z uwagi na fakt, iż oparty został na wykładni art. 551 i 552 Kodeksu cywilnego, zawarta w nim analiza znajduje zastosowanie również na gruncie podatku od towarów i usług.

Zatem w ocenie tut. organu, istotnym jest, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu, czyli posiada zdolność do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Odnosząc przytoczone wyżej przepisy prawa do przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem darowizny na rzecz pierwszego syna Wnioskodawcy będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 i art. 552 ustawy Kodeks cywilny, prowadzone przez Wnioskodawcę, z wyłączeniem nieruchomości składającej się z działki i wybudowanej na tej działce hali produkcyjnej oraz z wyjątkiem ksiąg podatkowych prowadzonych przez Wnioskodawcę (bowiem – jak wyjaśnił Wnioskodawca - każdy podatnik podatki rozlicza za siebie). Wnioskodawca wskazał również, że jego syn nie będzie potrzebował nieruchomości podlegającej wyłączeniu, bo dysponuje pomieszczeniami, w których działalność dotychczas prowadzoną przez Wnioskodawcę będzie dalej kontynuował. Po dokonaniu przedmiotowej transakcji Wnioskodawca definitywnie zaprzestanie działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie, natomiast syn Wnioskodawcy jako nabywca po nabyciu zespołu składników będzie ją dalej prowadził.

Zatem przedmiotem darowizny będzie przedsiębiorstwo obejmujące całokształt składników majątkowych i niemajątkowych wchodzących w skład działalności Wnioskodawcy tj. własność ruchomości w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz wszelkie prawa rzeczowe do tych ruchomości, wierzytelności, środki pieniężne, tajemnice przedsiębiorstwa oraz wszelkie dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, składające się na aktualne przedsiębiorstwo Wnioskodawcy (z wyłączeniem nieruchomości oraz ksiąg podatkowych). Działalność przedsiębiorstwa będzie kontynuowana przez syna Wnioskodawcy. Syn Wnioskodawcy przejmie też pracowników, którzy pracują w firmie Wnioskodawcy, jeżeli pracownicy ci wyrażą na to zgodę.

Nie sposób jednak zgodzić się z Wnioskodawcą w kwestii uznania wnoszonego zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Wnioskodawca wprawdzie wskazał, że przedmiotem darowizny na rzecz pierwszego syna będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże w ocenie tut. organu nie mamy do czynienia z organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie zespołem składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Jak wynika bowiem z przedstawionego opisu sprawy, nie mamy do czynienia z przekazaniem przez Wnioskodawcę zespołu składników niematerialnych i materialnych, które są wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie (nie sposób mówić o jakimkolwiek wyodrębnieniu organizacyjnym, finansowym czy funkcjonalnym), skoro w rzeczywistości przedmiotem darowizny na rzecz syna będzie całe przedsiębiorstwo Wnioskodawcy, w oparciu o które prowadzi on działalność gospodarczą tj. własność ruchomości w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz wszelkie prawa rzeczowe do tych ruchomości, wierzytelności, środki pieniężne, tajemnice przedsiębiorstwa oraz wszelkie dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, składające się na aktualne przedsiębiorstwo Wnioskodawcy, z wyłączeniem działki i wybudowanej na tej działce hali produkcyjnej oraz ksiąg podatkowych.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że o ile warunki wynikające z przepisu art. 552 i 552 ustawy Kodeks cywilny zostaną spełnione, zaś wyłączenie z przedsiębiorstwa nieruchomości i ksiąg podatkowych nie narusza istoty przedsiębiorstwa jako całości oraz pozwoli na kontynuowanie działalności gospodarczej przez syna Wnioskodawcy w oparciu o pozostałe składniki tego przedsiębiorstwa, wówczas zamierzona przez Wnioskodawcę darowizna zespołu składników materialnych i niematerialnych na rzecz pierwszego syna Wnioskodawcy, będzie nosiła znamiona czynności, do której zastosowanie będzie miał przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa.

Tym samym czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy podatku od towarów i usług, tj. będzie wyłączona spod działania ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe, bowiem przekazanie pierwszemu synowi wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych firmy z wyjątkiem nieruchomości oraz ksiąg podatkowych będzie stanowiło czynność wyłączoną z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, z tym jednak zastrzeżeniem, że czynność ta będzie stanowiła transakcję zbycia przedsiębiorstwa nie zaś zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Kwestią budzącą wątpliwości Wnioskodawcy jest również opodatkowanie czynności przekazania drugiemu synowi darowizny w postaci składników opisanych w treści wniosku.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca zamierza wynająć nieruchomość stanowiącą obecnie składnik jego firmy a której nie przekaże pierwszemu synowi i będzie uzyskiwał przychody w ramach działalności gospodarczej z najmu będąc cały czas podatnikiem VAT. Do tej pory Wnioskodawca nigdy nie osiągał dochodów z najmu. Po pewnym czasie (na razie Wnioskodawca jeszcze nie wie kiedy) Wnioskodawca zamierza ww. nieruchomość przekazać drugiemu synowi w formie darowizny, który będzie prowadził działalność w przejętej od niego nieruchomości.

Wnioskodawca wyjaśnił, że na moment dokonania darowizny nieruchomości drugiemu synowi Wnioskodawca będzie wykorzystywał tą nieruchomość w działalności gospodarczej polegającej wyłącznie na wynajmie tej nieruchomości.

Przedmiotem darowizny na rzecz drugiego syna będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 i art. 552 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, ponieważ przedmiotem przekazania będą:

1.  własność nieruchomości oraz inne prawa rzeczowe do tej nieruchomości,
2.  prawa wynikające z zawartych z najemcami umów dotyczącej tej nieruchomości,
3.  środki pieniężne uzyskane z najmu tej nieruchomości, którymi Wnioskodawca będzie dysponował na moment przekazania tej nieruchomości,
4.  wierzytelności,
5.  tajemnice przedsiębiorstwa
6.  dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej z wyjątkiem ksiąg podatkowych bo podatki każdy podatnik rozlicza za siebie (dla podatku dochodowego Wnioskodawca będzie prowadził PKPIR lub ewidencję dla potrzeb ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych).

Pozostałe elementy wymienione w wezwaniu organu podatkowego dotyczące darowizny dla drugiego syna Wnioskodawcy nie będą przedmiotem darowizny bo w firmie nie występują.

Przedmiotem darowizny na rzecz drugiego syna nie będzie według Wnioskodawcy zorganizowana część przedsiębiorstwa lecz całe przedsiębiorstwo zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, ponieważ po przekazaniu składników majątku pierwszemu synowi Wnioskodawca zmieni rodzaj działalności gospodarczej wyłącznie na najem nieruchomości, której nie przekaże pierwszemu synowi i na moment przekazania składników majątku wymienionych powyżej odnośnie darowizny dla drugiego syna całą działalnością gospodarczą Wnioskodawcy będzie działalność polegająca wyłącznie na wynajmie tej nieruchomości.

Drugi syn jako nabywca po otrzymaniu nieruchomości, o której mowa we wniosku, będzie kontynuował prowadzenie działalności gospodarczej w takim zakresie w jakim Wnioskodawca ją będzie prowadził na dzień przekazania czyli w zakresie najmu.

Składniki mające być przedmiotem darowizny na rzecz drugiego syna posiadają potencjalną zdolność do prowadzenia działalności w tym samym zakresie, w którym Wnioskodawca ją będzie prowadził na dzień przekazania drugiemu synowi czyli w zakresie najmu.

Ewentualna późniejsza zmiana rodzaju działalności przez drugiego syna będzie wymagała zainwestowania dodatkowych środków, bo mając samą nieruchomość trudno prowadzić inny rodzaj działalności poza najmem. Na razie drugi syn zamierza kontynuować działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie najmu. Pytanie odnośnie zmiany profilu działalności Wnioskodawca zadał wyłącznie dlatego, gdyby taka sytuacja wystąpiła.

Po dokonaniu darowizny na rzecz drugiego syna Wnioskodawca zaprzestanie całkowicie prowadzenia działalności gospodarczej.

Odnosząc przytoczone wyżej przepisy prawa do przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem darowizny na rzecz drugiego syna Wnioskodawcy będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 i art. 552 ustawy Kodeks cywilny, obejmujące własność nieruchomości oraz inne prawa rzeczowe do tej nieruchomości, prawa wynikające z zawartych z najemcami umów dotyczącej tej nieruchomości, środki pieniężne uzyskane z najmu tej nieruchomości, którymi Wnioskodawca będzie dysponował na moment przekazania tej nieruchomości, wierzytelności, tajemnice przedsiębiorstwa oraz dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, z wyjątkiem ksiąg podatkowych (gdyż jak wskazał Wnioskodawca, podatki każdy podatnik rozlicza za siebie). Na moment dokonania darowizny nieruchomości drugiemu synowi Wnioskodawca będzie wykorzystywał tą nieruchomość w działalności gospodarczej polegającej wyłącznie na wynajmie tej nieruchomości. Po dokonaniu darowizny na rzecz drugiego syna Wnioskodawca zaprzestanie całkowicie prowadzenia działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wyjaśnił również, że drugi syn jako nabywca po otrzymaniu nieruchomości, o której mowa we wniosku, będzie kontynuował prowadzenie działalności gospodarczej w takim zakresie w jakim Wnioskodawca ją będzie prowadził na dzień przekazania czyli w zakresie najmu.

Wnioskodawca podał, że ewentualna późniejsza zmiana rodzaju działalności przez drugiego syna będzie wymagała zainwestowania dodatkowych środków, bo mając samą nieruchomość trudno prowadzić inny rodzaj działalności poza najmem. Na razie drugi syn zamierza kontynuować działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie najmu.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że jeśli drugi syn Wnioskodawcy w oparciu o przekazany mu zespól składników majątkowych i niemajątkowych będzie kontynuować działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie najmu (tj. działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę na moment przekazania darowizny) oraz o ile warunki wynikające z przepisu art. 551 i 552 ustawy Kodeks cywilny zostaną spełnione, zaś wyłączenie z przedsiębiorstwa ksiąg podatkowych nie narusza istoty przedsiębiorstwa jako całości, wówczas zamierzona przez Wnioskodawcę czynność darowizny na rzecz drugiego syna Wnioskodawcy, będzie nosiła znamiona czynności, do której zastosowanie będzie miał przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa.

Tym samym czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy podatku od towarów i usług, tj. będzie wyłączona spod działania ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku, gdyby działalność gospodarcza prowadzona przez drugiego syna Wnioskodawcy nie była kontynuowana w zakresie najmu) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.