Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1330/11/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-12-12
Teza: Prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia kombajnu.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2011 r. (data wpływu 26 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia kombajnu- **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku z tytułu nabycia kombajnu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od 1990 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą i z tego tytułu od kilkunastu lat jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Regularnie składa Pan deklaracje VAT-7 i rozlicza podatek. Przedmiotem prowadzonej działalności jest: transport drogowy, sprzedaż hurtowa żywych zwierząt, paliw, drewna, materiałów budowlanych, wyrobów sanitarnych, przygotowania terenów pod budowę oraz usługi wspomagające produkcję roślinną. Niezależnie od prowadzonej działalności posiada Pan gospodarstwo rolne, które nie ma nic wspólnego z ww. działalnością i nigdy nie miało. W gospodarstwie tym jest Pan rolnikiem ryczałtowym i posiada ciągnik, kombajn oraz różne maszyny rolnicze wykorzystywane wyłącznie w nim. W dniu 28 czerwca 2011 r. zakupił Pan do działalności gospodarczej kombajn, który został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wykorzystywany jest w celach zarobkowych. Usługi te świadczone są dla czynnych podatników VAT (nie rolników ryczałtowych) i ewidencjonowane fakturami. Kombajn ten nie jest wykorzystywany w gospodarstwie rolnym. Zakup kombajnu został rozliczony w ramach „Programu Rozwoju i Obszarów Wiejskich 2007-2013”. Dofinansowanie dotyczyło tylko części kwoty netto. Program ten jest adresowany i stosowany zarówno dla rolników, jak i dla osób prowadzących działalność gospodarczą na obszarach wiejskich. Po otrzymaniu faktury i zapłaceniu dokonał Pan jej rozliczenia w deklaracji VAT-7 za miesiąc sierpień 2011 r. Zakup ten był związany wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi, a środek trwały jest w ewidencji działalności gospodarczej – amortyzowany i rozliczany również w podatku dochodowym na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku z faktury dokumentującej ten zakup?

Pana zdaniem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124, dlatego też przysługuje prawo do odliczenia podatku z faktury dokumentującej przedmiotowy zakup i prawidłowo z niego skorzystano. Ponadto w Pana przypadku nie znajduje zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 3, który ma zastosowanie do rolnika ryczałtowego, który świadczy usługi na rzecz innych rolników ryczałtowych. Taki rolnik nie ma prawa do odliczenia podatku związanego z tym nabyciem, gdyż świadczone usługi zwolnione są od podatku na podstawie ww. przepisu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom VAT oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały zdefioniowane w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 4 ustawy, w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.

Przez działalność rolniczą - w myśl art. 2 ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług - rozumie się, produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych;

Art. 2 pkt 20 ww. ustawy określa, iż pod pojęciem produktów rolnych należy rozumieć towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim.

W myśl art. 2 pkt 21 ustawy przez usługi rolnicze rozumie się usługi wymienione w załączniku nr 2 do ustawy.

Z regulacji art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) wynika, że za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Rolnik, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Jednakże korzysta ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.

Zatem w przypadku, gdy rolnik ryczałtowy świadczy usługi rolnicze, zwolnione od podatku od towarów i usług, nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego, zawartego w fakturze potwierdzającej zakup maszyn związanych ze świadczeniem tych usług, gdyż zgodnie z generalną zasadą, wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 powołanej ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż niemożliwa jest sytuacja, aby rolnik ryczałtowy mógł jednocześnie rozliczać wskazane usługi na zasadach ogólnych.

Rolnik ryczałtowy może zrezygnować ze zwolnienia, jednakże musi on spełnić warunki określone w art. 43 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 3 ustawy, rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze, które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2.

W przypadku, gdy rolnik prowadzący gospodarstwo rolne i świadczący usługi rolnicze, dokona, po spełnieniu ww. warunków, rejestracji jako czynny podatnik podatku VAT, będą go obowiązywały ogólne zasady rozliczania podatku od towarów i usług. W takim też przypadku będzie mu przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, na zasadach określonych w cytowanym art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług – tj. pod warunkiem związku dokonanego zakupu ze sprzedażą opodatkowaną. Wskazać należy, iż w takiej sytuacji bez wpływu na prawo do odliczania będzie sposób wykorzystywania nabytej maszyny, (tj. czy będzie ona wykorzystywana przez rolnika w prowadzonej produkcji, czy też w celu świadczenia usług rolniczych).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż posiada Pan gospodarstwo rolne i jest rolnikiem ryczałtowym. Ponadto prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego, sprzedaży hurtowej żywych zwierząt, paliw, drewna, materiałów budowlanych, wyrobów sanitarnych, przygotowania terenów pod budowę oraz usług wspomagających produkcję roślinną usług dla rolnictwa. W dniu 28 czerwca 2011 r. zakupił Pan do działalności gospodarczej kombajn, który został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wykorzystywany jest w celach zarobkowych. Usługi te świadczone są dla czynnych podatników VAT i ewidencjonowane fakturami. Kombajn ten nie jest wykorzystywany w gospodarstwie rolnym. Po otrzymaniu faktury i zapłaceniu jej dokonał Pan rozliczenia w deklaracji VAT-7 w deklaracji za miesiąc sierpień 2011 r.

Zatem analizując przedstawiony opis stanu faktycznego na tle powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, iż w omawianej sprawie nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem kombajnu, który wykorzystuje do świadczenia usług na rzecz czynnych podatników VAT (nie rolników ryczałtowych), gdyż z tytułu działalności rolniczej, zdefiniowanej w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług, posiada Pan status rolnika ryczałtowego, natomiast świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego jest zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że fakt wystawienie faktury VAT z wykazanym podatkiem należnym nie powoduje, iż podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Faktura bowiem winna dokumentować czynności podlegające opodatkowaniu na mocy przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń