Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-880/12-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-30
Teza: Czy spółka (podatnik VAT czynny) ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT wystawionej przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą na terenie Polski, w sytuacji gdy wystawca faktury VAT nie odprowadzi lub odprowadzi z opóźnieniem należny podatek od zawartej transakcji do swojego urzędu skarbowego?
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2012 r. (data wpływu 5 września 2012 r.), uzupełnionym w dniu 11 października 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi działalność handlową i jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym jako podatnik VAT UE. Spółka w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej realizuje dostawy towarów opodatkowane podatkiem VAT. Z tytułu tych czynności Spółka wystawia faktury VAT zawierające kwoty podatku VAT i prowadzi rejestry sprzedaży, w których uwzględnia te faktury. Równocześnie, dla celów powyższej działalności opodatkowanej podatkiem VAT, spółka dokonuje zakupów towarów lub usług od różnych podmiotów (dostawców) i otrzymuje od nich faktury VAT zawierające kwoty podatku VAT.

Spółka uwzględnia te faktury w swoich rejestrach zakupów, traktując podatek VAT wynikający z powyższych faktur jako podatek naliczony. Spółka składa do urzędu skarbowego deklaracje VAT sporządzane na podstawie rejestrów sprzedaży i rejestrów zakupów. Przedstawiana sprawa dotyczy tego, iż spółka zamierza nawiązać współpracę z nowym dostawcą towarów i chce mieć pewność, że będzie mogła odliczyć VAT od otrzymanych faktur VAT, w sytuacji, gdyby okazało się że dostawca nie rozliczyłby podatku (wykazanego w fakturze) w deklaracji VAT, przy czym spółka nie wiedziała i nie mogła wiedzieć o takim procederze.

Spółka przed dokonaniem zakupów u nowego dostawcy upewni się, czy istotnie jest on zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT rozliczającym ten podatek, w tym celu Spółka wystąpi do właściwego urzędu skarbowego z wnioskiem o potwierdzenie, czy dany dostawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony (art. 96 ust.13 ustawy o VAT).

Po otrzymaniu z urzędu skarbowego potwierdzenia, iż dostawca faktycznie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, wówczas zostanie nawiązana współpraca. Towar zostanie faktycznie zakupiony, spółka otrzyma fakturę VAT, należność za towar zostanie uregulowana.

Otrzymana faktura VAT będzie zawierała wszystkie dane wymagane przez § 5. 1. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zakupiony towar będzie wykorzystany w działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy spółka (podatnik VAT czynny) ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT wystawionej przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą na terenie Polski, w sytuacji gdy wystawca faktury VAT nie odprowadzi lub odprowadzi z opóźnieniem należny podatek od zawartej transakcji do swojego urzędu skarbowego?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki brak jest regulacji prawnej, która zabraniałaby podatnikowi obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z poprawnie wystawionej faktury VAT dokumentującej rzeczywiste dokonanie transakcji, otrzymanej od podmiotu istniejącego i zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, od której dany podatnik nie zapłaci do urzędu skarbowego należnego podatku VAT lub gdy odprowadzi podatek VAT z opóźnieniem. W art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, wymienione są przypadki otrzymania faktur i faktur korygujących, które nie stanowią podstawy do obniżenia przez nabywcę kwoty podatku należnego. W żadnym wymienionym przypadku nie ma opisanej sytuacji, która zabraniałaby Spółce obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury, od której sprzedawca nie zapłacił należnego podatku VAT.

Analizując zarówno powołane regulacje prawne, jak i całokształt przepisów ustawy i podatku od towarów i usług, Wnioskodawca uważa, że sam fakt, że kontrahent nie odprowadziłby podatku VAT do swojego urzędu skarbowego, nie pozbawia Spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego z wystawionej przez niego faktury VAT, a urząd skarbowy w takiej sytuacji nie może obciążyć Spółki obowiązkiem zapłacenia VAT za tego kontrahenta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast jak wynika z art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Należy w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 96 ust. 13, na wniosek zainteresowanego naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany potwierdzić, czy podatnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony. Zainteresowanym może być zarówno sam podatnik, jak i osoba trzecia mająca interes prawny w złożeniu wniosku.

Z powyższego przepisu wynika, że w razie wątpliwości czy kontrahent jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, zapytanie w tej kwestii do organu podatkowego może złożyć każdy kto ma w tym interes prawny.

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Ponadto, podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny jest obowiązany umieszczać numer identyfikacji podatkowej na fakturach oraz w ofertach - (art. 96 ust. 11).

Zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy, podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

W myśl art. 106 ust. 1, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Szczegółowe informacje, jakie dane winny być umieszczane na fakturze, zostały zawarte w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 z późn. zm.).

Stosownie do art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Powyższe wskazuje na to, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy zawierają szereg obowiązków, które dotyczą podatników podatku VAT dokonujących sprzedaży towarów i usług. Do obowiązków czynnych podatników VAT należy m.in. rejestracja dla celów podatku VAT, dokumentowanie sprzedaży towarów i usług za pomocą faktury VAT, prowadzenie ewidencji sprzedaży, wypełnianie i składanie do urzędu skarbowego deklaracji dla celów podatku VAT oraz zapłata podatku w kwocie wynikającej z deklaracji.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka prowadzi działalność handlową i jest czynnym podatnikiem VAT. Dla celów powyższej działalności opodatkowanej podatkiem VAT, Spółka dokonuje zakupów towarów lub usług od różnych podmiotów (dostawców) i otrzymuje od nich faktury VAT zawierające kwoty podatku VAT. Spółka uwzględnia te faktury w swoich rejestrach zakupów, traktując podatek VAT wynikający z powyższych faktur jako podatek naliczony. Spółka składa do urzędu skarbowego deklaracje VAT sporządzane na podstawie rejestrów sprzedaży i rejestrów zakupów. Spółka zamierza nawiązać współpracę z nowym dostawcą towarów i chce mieć pewność, że będzie mogła odliczyć VAT od otrzymanych faktur VAT, w sytuacji, gdyby okazało się że dostawca nie rozliczyłby podatku (wykazanego w fakturze) w deklaracji VAT. Spółka przed dokonaniem zakupów u nowego dostawcy upewni się, czy istotnie jest on zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT rozliczającym ten podatek, w tym celu Spółka wystąpi do właściwego urzędu skarbowego z wnioskiem o potwierdzenie, czy dany dostawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony. Po otrzymaniu z urzędu skarbowego potwierdzenia, iż dostawca faktycznie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, wówczas zostanie nawiązana współpraca. Towar zostanie faktycznie zakupiony, spółka otrzyma fakturę VAT, należność za towar zostanie uregulowana. Otrzymana faktura VAT będzie zawierała wszystkie wymagane dane. Zakupiony towar będzie wykorzystany w działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy związane są z możliwością odliczenia podatku VAT z faktury otrzymanej od kontrahenta, w sytuacji gdy kontrahent ten nie odprowadzi podatku należnego lub odprowadzi go z opóźnieniem.

W tym miejscu wskazać należy, że prawo do odliczenia podatku VAT stanowi niewątpliwie integralną część mechanizmu podatku VAT i co do zasady nie podlega ograniczeniu. System odliczeń ma bowiem na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT należnego lub zapłaconego w ramach jego całej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku VAT gwarantuje w ten sposób w zakresie ciężaru podatku neutralność wszystkich rodzajów działalności gospodarczej – niezależnie od jej celu i wyników – pod warunkiem, że co do zasady ona sama podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.a ustawy).

Ograniczenia w odliczeniu podatku VAT nakłada przepis art. art. 88 ust. 3a ustawy, w myśl którego, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
    2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3.  wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż;
4.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
    2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6.  zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym;
7.  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

Przepis ten w ust. 3a pkt 1 lit. a wymienia przypadek, kiedy to podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT z otrzymanej faktury w sytuacji gdy wystawcą faktury jest podmiot nieistniejący.

Z wniosku nie wynika jednak, że kontrahent Wnioskodawcy jest podmiotem nieistniejącym. Spółka przedstawiła jedynie wątpliwość, że kontrahent, od którego ma zamiar kupować towary może nie odprowadzić podatku lub odprowadzić go z opóźnieniem. Takie sytuacje nie zostały wymienione w art. 88 ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że w przedstawionej sytuacji Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego, pomimo faktu, że Jego kontrahent nie odprowadzi należnego podatku lub zrobi to z opóźnieniem.

Mając powyższe na względzie stanowisko Spółki należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.