Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.92.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Nieuznanie za świadczenie usług w ramach prowadzonej
działalności gospodarczej i w konsekwencji niepodleganie
opodatkowaniu podatkiem VAT usług udzielenia nieodpłatnej
pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
obywatelskiego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
pomoc-pomoc prawna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy nieuznania za świadczenie usług w ramach prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej i w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu
    podatkiem VAT usług udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8
    kwietnia 2025 r. (data wpływu 11 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan Kancelarię Adwokacką w formie jednoosobowej działalności gospodarczej,
    w ramach której świadczy Pan usługi prawnicze na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej oraz przedsiębiorców (osób fizycznych prowadzących
    działalność gospodarczą oraz jednostek organizacyjnych, w tym osób prawnych), dalej
    jako: Klienci, w zakresie, w jakim działalność adwokata została uregulowana w odrębnych
    przepisach prawa m.in. ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (t. j. Dz. U.
    2022 r. poz. 1184 ze zm.). Działalność obejmuje m.in. udzielanie porad prawnych,
    sporządzanie opinii prawnych, opracowywanie projektów aktów prawnych oraz
    reprezentowanie Klientów przed sądami.
    Z uwagi na brzmienie przepisów ustawy o VAT, jest pan czynnym podatnikiem tego
    podatku i niezależnie od osiągniętego w ciągu roku dochodu, odprowadza Pan podatek od
    każdej czynności.
    W ramach praktyki adwokackiej, Wnioskodawca świadczy nieodpłatną pomoc prawną oraz
    udziela nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z
    dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej (t. j. Dz. U. 2021 r. poz. 945 ze zm.), dalej jako: Ustawa
    o nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Zgodnie z art. 8 ustęp 1 tej Ustawy, zapewnienie osobom uprawnionym nieodpłatnej
    pomocy prawnej oraz poradnictwa obywatelskiego należą do zadań zleconych powiatu
    realizowanych przez Powiat samodzielnie albo w porozumieniu z gminami. Powiaty
    wykonują zadania związane z zapewnieniem nieodpłatnej pomocy prawnej poprzez
    utworzenie i organizację Punktów Nieodpłatnej Pomocy Prawnej. Powiaty mogą
    wykonywać te zadania przy pomocy stowarzyszeń lub fundacji, które Punkt Nieodpłatnej
    Pomocy Prawnej jest jednostką organizacyjną, w ramach której osoby uprawnione do
    nieodpłatnej pomocy prawnej, mają możliwość konsultacji istotnych dla nich kwestii
    prawnych z prawnikiem, co do zasady adwokatem albo radcą prawnym.
    Do obowiązków powiatu należy prowadzenie Punktu Nieodpłatnej Pomocy Prawnej, w
    tym m.in. zapewnienie lokalu, w którym odbywają się konsultacje, oraz jego wyposażenie i
    udostępnienie bazy aktów prawniczych, jak również dokonanie wyboru prawników,
    zlecenie im wykonywania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz zawarcie odpowiednich
    umów. Zasady udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej m.in. liczbę adwokatów i radców
    prawnych, którzy będą udzielać nieodpłatnej pomocy prawnej, zasady wynagradzania
    oraz zasady wykorzystywania urządzeń technicznych są ustalane w umowie pomiędzy
    adwokatem a stowarzyszeniem lub fundacją. Wynagrodzenie determinowane jest przez
    tzw. kwotę bazową, określoną przez właściwe ministerstwo, którą otrzymuje
    stowarzyszenie lub fundacja i ok. 75-90% tej kwoty stanowi zazwyczaj wynagrodzenie
    adwokata, przy czym jest stałe w ciągu roku i nie zależy od liczby przepracowanych na
    dyżurach godzin.
    Nie ma Pan wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Powiatu ani jego
    negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad udzielonych w
    trakcie dyżurów, które odbyły się w tracie miesiąca.

    Poza praktyką w ramach Kancelarii Adwokackiej oraz świadczeniem nieodpłatnej pomocy
    prawnej na podstawie umowy z Powiatem Adwokat udziela nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego na zasadach określonych w Ustawie o nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie obejmuje działania dostosowane do indywidualnej
    sytuacji osoby uprawnionej, zmierzające do podniesienia świadomości tej osoby o
    przysługujących jej uprawnieniach lub spoczywających na niej obowiązkach oraz wsparcia
    w samodzielnym rozwiązywaniu problemu, w tym, w razie potrzeby, sporządzenie
    wspólnie z osobą uprawnioną planu działania i pomoc w jego realizacji. Nieodpłatne
    poradnictwo obywatelskie obejmuje w szczególności porady dla osób zadłużonych i
    porady z zakresu spraw mieszkaniowych oraz zabezpieczenia społecznego. Jest zadaniem
    zleconym Powiatu.
    Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie nie jest tożsame z działalnością prawniczą, a do
    jego świadczenia nie jest wymagane posiadanie tytułu adwokata albo radcy prawnego.
    Niezbędne jest ukończenie szkolenia na zasadach określonych w Ustawie o nieodpłatnej
    pomocy prawnej.
    Zawiera Pan umowy o udzielanie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego („Umowa o
    nieodpłatne poradnictwo obywatelskie”) z organizacjami pozarządowymi, z którymi w celu
    realizacji zadań zleconych współpracuje Powiat. Obecnie udziela Pan nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego na podstawie Umowy zawartej ze Stowarzyszeniem.
    Zobowiązał się Pan lub zobowiążę do świadczenia poradnictwa obywatelskiego osobom
    uprawnionym w ramach wyznaczonych dyżurów w punktach nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego oraz w miejscu i czasie wyznaczonym w Umowie.
    Zasady świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego są tożsame z zasadami
    udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, które określa Ustawa o nieodpłatnej pomocy
    prawnej.
    Wynagrodzenie za udzielanie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego Panu należne,
    jest określone w Umowie o świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego jako
    ryczałtowe miesięczne wynagrodzenie. Jego wysokość wynika z zasad określonych w
    Ustawie o nieodpłatnej pomocy prawnej i jest uzależnione od ilości dni przepracowanych
    przez Pana w danym miesiącu, a nie od ilości porad albo innych zadań należących do
    zakresu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w danym miesiącu.
    Podobnie jak w przypadku nieodpłatnej pomocy prawnej, udziela Pan nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego osobiście, osobom uprawnionym, które dokonały
    odpowiedniego zgłoszenia, w miejscu i czasie określonym w Umowie o nieodpłatne
    poradnictwo obywatelskie oraz za wynagrodzeniem ustalonym na zasadach określonych
    w Ustawie o nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Wnioskodawca zaznacza, że w momencie złożenia rozpatrywanego wniosku o
    interpretację indywidualną dokumentuje ww. świadczenia poprzez wystawienie faktury
    VAT na rzecz Powiatu/organizacji pozarządowej. Wnioskodawca uwzględnia VAT należny
    na ww. fakturach oraz rozlicza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wykonywanie umowy następuje poprzez osobiste świadczenie porad prawnych oraz
    poradnictwa obywatelskiego w trakcie dyżurów odbywających się w lokalizacjach
    wskazanych w zawartych umowach. Nie jest wykonywane z innymi osobami lub
    współpracownikami.
    Wynagrodzenie jest wypłacane przez Powiat oraz Stowarzyszenie za osobiste świadczenie
    usług nieodpłatnych porad prawnych oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
    Wynagrodzenie określone w przedmiotowych umowach jest ustalone przez Powiat i
    Stowarzyszenie na podstawie przepisów Ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (zwanej dalej: „Ustawą”)
    oraz stosownego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, które wskazuje stawkę bazową
    na dany rok kalendarzowy. Nie ma Pan wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od

    Powiatu/Stowarzyszenia ani jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest
    zależne od ilości porad udzielonych w trakcie dyżurów, które odbyto w trakcie miesiąca.
    Łączne wynagrodzenie odpowiada rzeczywistej liczbie odbytych dyżurów nieodpłatnych
    porad prawnych lub nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w danym miesiącu.
    Podstawą wypłaty wynagrodzenia jest każdy zrealizowany w danym miesiącu dyżur,
    przeprowadzony według harmonogramu punktu świadczenia nieodpłatnej pomocy
    prawnej i nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego zgodnie z przedstawioną podpisaną
    ewidencją czasu pracy. W wykonaniu umowy, poza wynagrodzeniem nie otrzymuję
    dodatkowych świadczeń.
    Charakter porad odbiega od tych wykonywanych w ramach Pana pracy prawnika. Nie
    reprezentuje Pan klientów przed sądami, nie sporządza Pan pism w toku spraw, nie
    stawia Pan pieczątek, nie ma Pan własnego szyldu. Co więcej nie wolno Panu w ramach
    porad reklamować swoich usług w ramach Kancelarii.
    W myśl art. 3 ww. ustawy nieodpłatna pomoc prawna obejmuje:
      poinformowanie osoby uprawnionej o obowiązującym stanie prawnym oraz
      przysługujących jej uprawnieniach lub spoczywających na niej obowiązkach, w tym w
      związku z toczącym się postępowaniem przygotowawczym, administracyjnym,
      sądowym lub sądowo-administracyjnym;
      wskazanie osobie uprawnionej sposobu rozwiązania jej problemu prawnego;
      sporządzenie projektu pisma w sprawach, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyłączeniem
      pism procesowych w toczącym się postępowaniu przygotowawczym lub sądowym i
      pism w toczącym się postępowaniu sądowo-administracyjnym;
      nieodpłatną mediację;
      sporządzenie projektu pisma o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie
      pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowym lub ustanowienie adwokata,
      radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w postępowaniu
      sądowo-administracyjnym oraz poinformowanie o kosztach postępowania i ryzyku
      finansowym związanym ze skierowaniem sprawy na drogę sądową.
    Pan, w ramach umowy zarówno z Powiatem jak i Stowarzyszeniem, wykonuje wszystkie
    powyższe świadczenia z wyjątkiem nieodpłatnej mediacji, ponieważ nie ma Pan
    odpowiednich uprawnień.
    Każdorazowo świadczenia dobrane są do szczególnej sytuacji osoby uprawnionej.
    W ramach umowy zawartej ze Stowarzyszeniem, jest Pan zobowiązany do osobistego
    świadczenia za wynagrodzeniem nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, którego
    zakres świadczeń wynika z art. 3a ww. ustawy i obejmuje działania dostosowane do
    indywidualnej sytuacji osoby uprawnionej, zmierzające do podniesienia świadomości tej
    osoby o przysługujących jej uprawnieniach lub spoczywających na niej obowiązkach oraz
    wsparcia w samodzielnym rozwiązywaniu problemu, w tym, w razie potrzeby,
    sporządzenie wspólnie z osobą uprawnioną planu działania i pomoc w jego realizacji.
    Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie obejmuje w szczególności porady dla osób
    zadłużonych i porady z zakresu spraw mieszkaniowych oraz zabezpieczenia społecznego.
    W uzupełnieniu wniosku, na pytania Organu o treści:
    1. Na podstawie jakiej umowy (np. umowa zlecenie, umowa o dzieło, inna - jaka)
      świadczy Pan usługi nieodpłatnej pomocy prawnej na rzecz Powiatu?

    2. Czy świadcząc usługi nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach zawartej umowy z
      Powiatem wyraża Pan oświadczenie woli w imieniu i na rzecz Powiatu?
    3. Czy usługi nieodpłatnej pomocy pranej świadczone na podstawie umowy zawartej z
      Powiatem są wykonywane przez Pana przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji
      wewnętrznej Powiatu?
    4. Czy ponosi Pan ryzyko gospodarcze, ekonomiczne w związku z usługami nieodpłatnej
      pomocy prawnej świadczonymi na podstawie umowy zawartej z Powiatem? Jeśli nie, to
      kto ponosi to ryzyko?
    5. Czy ponosi Pan odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat usług nieodpłatnej
      pomocy prawnej wykonywanych przez Pana na podstawie umowy zawartej z Powiatem
      ?
    6. Czy w umowie są zawarte postanowienia, w ramach których Powiat bierze jakąkolwiek
      odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności wykonywane przez Pana na rzecz
      Powiatu?
    7. Czy umowa zawarta z Powiatem przewiduje stałe wynagrodzenie za świadczone usługi
      nieodpłatnej pomocy prawnej? Czy występuje również jakaś część wynagrodzenia
      zmiennego? Jeśli tak, to jaka i od czego jest ono zależne?
    8. Czy wynagrodzenie, które Pan otrzymuje od Powiatu za wykonywane usługi
      nieodpłatnej pomocy prawnej, stanowi przychód, o którym mowa w przepisach art. 12
      ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
      Dz. U. z 2024., poz. 226 ze zm.)? Należy wskazać konkretny ustęp art. 12 ww. ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    9. Czy wynagrodzenie, które otrzymuje Pan od Powiatu za wykonywane usługi
      nieodpłatnej pomocy prawnej stanowi przychód, o którym mowa w przepisach art. 13
      pkt 2-9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Należy wskazać
      konkretny punkt art. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    10. Na podstawie jakiej umowy (np. umowa zlecenie, umowa o dzieło, inna - jaka)
      świadczy Pan usługi nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na rzecz
      Stowarzyszenia?
    11. Czy świadcząc usługi nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w ramach zawartej
      umowy ze Stowarzyszeniem wyraża Pan oświadczenie woli w imieniu i na rzecz
      Stowarzyszenia?
    12. Czy usługi nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego świadczone na podstawie
      umowy zawartej ze Stowarzyszeniem są wykonywane przez Pana przy wykorzystaniu
      infrastruktury i organizacji wewnętrznej Stowarzyszenia?
    13. Czy ponosi Pan ryzyko gospodarcze, ekonomiczne w związku z usługami
      nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego świadczonymi na podstawie umowy
      zawartej ze Stowarzyszeniem? Jeśli nie, to kto ponosi to ryzyko?
    14. Czy ponosi Pan odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat usług nieodpłatnego
      poradnictwa obywatelskiego wykonywanych przez Pana na podstawie umowy
      zawartej ze Stowarzyszeniem?
    15. Czy w umowie są zawarte postanowienia, w ramach których Stowarzyszenie bierze
      jakąkolwiek odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności wykonywane przez
      Pana na rzecz Stowarzyszenia?

    16. Czy umowa zawarta ze Stowarzyszeniem przewiduje stałe wynagrodzenie za
      świadczone usługi nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego? Czy występuje również
      jakaś część wynagrodzenia zmiennego? Jeśli tak, to jaka i od czego jest ono zależne?
    17. Czy wynagrodzenie, które Pan otrzymuje od Stowarzyszenia za wykonywane usługi
      nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, stanowi przychód, o którym mowa w
      przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
      osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024., poz. 226 ze zm.)? Należy wskazać konkretny ustęp
      art. 12 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    18. Czy wynagrodzenie, które otrzymuje Pan od Stowarzyszenia za wykonywane usługi
      nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego stanowi przychód, o którym mowa w
      przepisach art. 13 pkt 2-9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
      Należy wskazać konkretny punkt art. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    wskazał Pan:
    1. Świadczy Pan usługi nieodpłatnej pomocy prawnej na rzecz powiatu na podstawie
      umowy zlecenia/ o świadczenie usług (sama umowa posiada tytuł „O wykonanie
      świadczeń”). Przy czym umowa jest zawierana pomiędzy powiatem a fundacją, a
      następnie pomiędzy Panem a fundacją/stowarzyszeniem. Fundacja/stowarzyszenie
      pełni rolę pośrednika przy zawieraniu umowy i za to należy jej się część
      wynagrodzenia, o czym mowa w dalszej części uzupełnienia. Nie jest to w żadnym
      wypadku klasyczna umowa B2B.
    2. Świadcząc usługi pomocy prawnej w ramach umowy zawartej z Powiatem, nie składa
      Pan oświadczenia woli we własnym imieniu. To nie Pan decyduje, czy w danym
      przypadku odmówić pomocy prawnej czy też nie, albo jej udzielić i nie Pan decyduje,
      jaki będzie zakres udzielanej pomocy, czy należy sporządzić wzór pisma czy też
      odmówić tej czynności. Każdego petenta należy przyjąć, przy czym odmowa udzielenia
      porady możliwa jest tylko w przypadkach przewidzianych przez prawo. Jest to sytuacja
      o 180 stopni różna od tej, jaka istnieje w prowadzeniu prywatnej kancelarii
      adwokackiej.
    3. Tak, to powiat wskazuje miejsce w jakim nieodpłatne porady prawne będą świadczone
      (zazwyczaj jest to budynek gminy, starostwa lub szkoła publiczna), organizuje
      podstawową infrastrukturę, tj. drukarkę, papier, przybory biurowe, łącze do Internetu.
    4. Nie, Pan nie ponosi ryzyka gospodarczego, ekonomicznego w związku ze świadczoną
      nieodpłatną pomocą prawną, świadczoną na podstawie umowy zawartej z powiatem
      /fundacją. Wynagrodzenie jest płatne w formie ryczałtu i jest niezależne od liczby
      godzin dyżuru w miesiącu i od liczby przyjętych interesantów. Nie jest też uzależnione
      od długości trwania porady ani jej skutku dla interesanta. W zakresie punktów
      nieodpłatnej pomocy obywatelskiej nie można pobierać żadnego dodatkowego
      wynagrodzenia od interesantów. Ponadto nie ma Pan swobody wyboru tego kto
      będzie Pana interesantem, ani też nie może Pan odmówić udzielenia porady, chyba że
      odmowę taką uzasadniają przepisy prawa. Kwestię zapewnienia infrastruktury
      reguluje § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie
      nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego z dnia
      21 grudnia 2018 r. Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej Powiatu i
      Zlecającego powoduje, że jako zleceniobiorca Wnioskodawca nie ponosi również w
      tym zakresie ryzyka ekonomicznego.
    5. Nie, nie ponosi Pan odpowiedzialności wobec osób trzecich za rezultat usług
      nieodpłatnej pomocy prawnej wykonywanej na podstawie umowy zawartej z
      powiatem. Nawet jeżeli udzieliłby Pan błędnej porady, to nie ponosi Pan
      odpowiedzialności za rezultat tego błędu. Osoba, której w jej ocenie udzielono błędnej

      porady, może jedynie napisać skargę do powiatu lub okręgowej rady adwokackiej,
      jednak jest to sytuacja zupełnie inna, niż w przypadku prowadzenia spraw w ramach
      Kancelarii Adwokackiej. Za ewentualny błąd odpowiedzialność ponosi powiat.
    6. Nie, nie ma takich postanowień.
    7. Wynagrodzenie jest wyłącznie stałe. Jest ono niezależne od liczby przyjętych
      interesantów i od liczby godzin dyżurów. Odpowiada liczbie dyżurów w tygodniu, które
      odbywają się co tydzień z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy. Wynagrodzenie
      przysługuje za liczbę dyżurów w tygodniu np. jeden dyżur w poniedziałki -
      wynagrodzenie ok. 900 zł brutto, dwa dyżury w poniedziałki i wtorki to dwukrotność
      czyli 1800 zł, przy czym nie ma znaczenia czy liczba dni jest większa lub mniejsza, tj. czy
      w danym miesiącu jest 3 czy 5 poniedziałków z dyżurami. Dotacja na NPP jest
      dwunastokrotnością iloczynu kwoty bazowej. Kwota bazowa jest podstawą ustalenia
      wysokości dotacji. Inaczej mówiąc: Wynagrodzenie zależne jest od Rozporządzenia
      właściwego Ministra, który ustala tzw. kwotę bazową, czyli sumę pieniędzy, jaką
      Ministerstwo przeznacza dla powiatu na utrzymanie punktu nieodpłatnej pomocy
      prawnej. Ta suma jest stała dla każdego punktu w skali kraju. Tę sumę powiat
      przekazuje stowarzyszeniu/fundacji, z czego zazwyczaj około 90% to wynagrodzenie
      prawnika, a około 10% to wynagrodzenie stowarzyszenia/fundacji, przy czym ta część
      „ostatnia”, zależy od umowy pomiędzy adwokatem a stowarzyszeniem/fundacją,
      jednak nie ma wpływu na kwotę bazową. Jest to jedynie forma negocjacji pomiędzy
      prawnikiem a fundacją, jaki procent wynagrodzenia, komu się należy. Po tym
      ustaleniu, co musi nastąpić przed rozpoczęciem roku kalendarzowego, wynagrodzenie
      jest stałe, zapisane w rocznej umowie, płatne co miesiąc, na podstawie faktury
      wystawionej przez adwokata stowarzyszeniu/fundacji.
    8. Nie, wynagrodzenie w żadnym wypadku nie stanowi przychodu z tzw. stosunku pracy i
      stosunków zrównanych.
    9. Wynagrodzenie to w Pana ocenie stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    10. Świadczy Pan usługi nieodpłatnej pomocy prawnej na rzecz powiatu na podstawie
      umowy zlecenia/ o świadczenie usług (sama umowa posiada tytuł „O wykonanie
      świadczeń”). Przy czym umowa jest zawierana pomiędzy powiatem a fundacją, a
      następnie pomiędzy Panem a fundacją/stowarzyszeniem. Fundacja/stowarzyszenie
      pełni rolę pośrednika przy zawieraniu umowy i za to należy jej się część
      wynagrodzenia, o czym mowa w dalszej części uzupełnienia. Nie jest to w żadnym
      wypadku klasyczna umowa B2B.
    11. Świadcząc usługi pomocy prawnej w ramach umowy zawartej z Powiatem, nie składa
      Pan oświadczenia woli we własnym imieniu. To nie Pan decyduje, czy w danym
      przypadku odmówić pomocy prawnej czy też nie, albo jej udzielić i nie Pan decyduje,
      jaki będzie zakres udzielanej pomocy, czy należy sporządzić wzór pisma czy też
      odmówić tej czynności. Każdego petenta należy przyjąć, przy czym odmowa udzielenia
      porady możliwa jest tylko w przypadkach przewidzianych przez prawo. Jest to sytuacja
      o 180 stopni różna od tej, jaka istnieje w prowadzeniu prywatnej kancelarii
      adwokackiej.
    12. Tak, to powiat wskazuje miejsce w jakim nieodpłatne porady obywatelskie będą
      świadczone (zazwyczaj jest to budynek gminy, starostwa lub szkoła publiczna),
      organizuje podstawową infrastrukturę, tj. drukarkę, papier, przybory biurowe, łącze
      do Internetu.
    13. Nie, Pan nie ponosi ryzyka gospodarczego, ekonomicznego w związku ze świadczoną
      nieodpłatną pomocą obywatelską. Wynagrodzenie jest płatne w formie ryczałtu i jest
      niezależne od liczby godzin dyżuru w miesiącu i od liczby przyjętych interesantów. Nie

      jest też uzależnione od długości trwania porady ani jej skutku dla interesanta. W
      zakresie punktów nieodpłatnej pomocy obywatelskiej nie można pobierać żadnego
      dodatkowego wynagrodzenia od interesantów. Zasady są tu analogiczne, jak w
      przypadku punktu nieodpłatnej pomocy prawnej.
    14. Nie, nie ponosi Pan odpowiedzialności wobec osób trzecich za rezultat usług
      nieodpłatnej pomocy obywatelskiej wykonywanej na podstawie umowy zawartej z
      powiatem. Zasadą jest, że nie można pisać pism w toku sprawy, jak też prowadzić
      doradztwa w zakresie w jakim w sprawie występuje obrońca lub pełnomocnik z
      wyboru lub z urzędu, ponadto nawet jeżeli udzieliłby Pan błędnej porady, to nie
      ponosi Pan odpowiedzialności za rezultat tego błędu. Osoba, której w jej ocenie
      udzielono błędnej porady, może jedynie napisać skargę do powiatu lub okręgowej
      rady adwokackiej, jednak jest to sytuacja zupełnie inna, niż w przypadku prowadzenia
      spraw w ramach Kancelarii Adwokackiej.
    15. Nie, nie ma takich postanowień.
    16. Wynagrodzenie jest wyłącznie stałe. Jest ono niezależne od liczby przyjętych
      interesantów i od liczby godzin dyżurów. Dotacja na NPP jest dwunastokrotnością
      iloczynu kwoty bazowej. Kwota bazowa jest podstawą ustalenia wysokości dotacji.
      Inaczej mówiąc: Wynagrodzenie zależne jest od Rozporządzenia właściwego Ministra,
      który ustala tzw. kwotę bazową, czyli sumę pieniędzy, jaką Ministerstwo przeznacza
      dla powiatu na utrzymanie punktu nieodpłatnej pomocy prawnej. Ta suma jest stała
      dla każdego punktu w skali kraju. Tę sumę powiat przekazuje stowarzyszeniu/fundacji,
      z czego zazwyczaj około 90% to wynagrodzenie prawnika, a około 10% to
      wynagrodzenie stowarzyszenia/fundacji, przy czym ta część „ostatnia”, zależy od
      umowy pomiędzy adwokatem a stowarzyszeniem/fundacją, jednak nie ma wpływu na
      kwotę bazową. Jest to jedynie forma negocjacji pomiędzy prawnikiem a fundacją, jaki
      procent wynagrodzenia, komu się należy. Po tym ustaleniu, co musi nastąpić przed
      rozpoczęciem roku kalendarzowego, wynagrodzenie jest stałe, zapisane w rocznej
      umowie, płatne co miesiąc, na podstawie faktury wystawionej przez adwokata
      stowarzyszeniu/fundacji.
    17. Nie, wynagrodzenie w żadnym wypadku nie stanowi przychodu z tzw. stosunku pracy i
      stosunków zrównanych.
    18. Wynagrodzenie to stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Czy udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego, na zasadach przedstawionych we wniosku o interpretację indywidualną,
    stanowi świadczenie usług w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej, które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Odnośnie zadanego pytania to zostało ono przeformułowane. Na marginesie należy
    wskazać, że pytanie o takim samym brzmieniu zostało już zadane we wniosku o
    interpretację indywidualną: 0112-KDIL3.4012.6.2025.1.MBN, gdzie organ podzielił
    stanowisko radcy prawnej, która wskazała, że w jej ocenie
    Powyższy wniosek był potwierdzony w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    Dyrektora KIS, m.in.:
    - interpretacji indywidualnej z 20 kwietnia 2023 r., o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.111.2023.2.
      IO,

    - interpretacji indywidualnej z 16 kwietnia 2024 r., o sygn. 0112-KDIL1-1.4012.80.2024.2.
      HW.
    Należy wskazać, że wcześniej Wnioskodawca uwzględniał jedynie możliwość skorzystania
    ze zwolnienia podmiotowego, natomiast w zmodyfikowanym pytaniu uwzględniono
    możliwość, iż w przedstawionym stanie faktycznym czynności w ogóle nie podlegają pod
    przepisy ustawy o VAT.
    W świetle wyroków TSUE, akceptowanych przez orzecznictwo sądów administracyjnych, za
    samodzielną działalność gospodarczą nie może być uznana działalność prowadzona przy
    wykorzystaniu zasobów innego podmiotu, która nie powoduje ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, nie jest związana z powstaniem odpowiedzialności usługodawcy
    wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością oraz
    jest związana z podporządkowaniem osoby wykonującej taką działalność (wyrok TS z 15
    grudnia 1987 r., C-235/85, Komisja Wspólnot Europejskich v Królestwo Niderlandów, EU:C:
    1987:161, dalej wyrok C-235/85, Komisja, oraz wyrok TS z 25 lipca 1991 r., C-202/90,
    Ayuntamiento de Sevilla v. Recaudadores de Tributos de las Zonas primera y segunda, EU:
    C:1991:332, dalej wyrok C-202/90, Ayuntamiento).
    Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie obejmuje działania dostosowane do indywidualnej
    sytuacji osoby uprawnionej, zmierzające do podniesienia świadomości tej osoby o
    przysługujących jej uprawnieniach lub spoczywających na niej obowiązkach oraz wsparcia
    w samodzielnym rozwiązywaniu problemu, w tym, w razie potrzeby, sporządzenie
    wspólnie z osobą uprawnioną planu działania i pomoc w jego realizacji. Nieodpłatne
    poradnictwo obywatelskie obejmuje w szczególności porady dla osób zadłużonych i
    porady z zakresu spraw mieszkaniowych oraz zabezpieczenia społecznego. Jest zadaniem
    zleconym Powiatu. Nieodpłatne poradnictwo obywatelskie nie jest tożsame z działalnością
    prawniczą, a do jego świadczenia nie jest wymagane posiadanie tytułu adwokata albo
    radcy prawnego. Niezbędne jest ukończenie szkolenia na zasadach określonych w ustawie
    o nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Na podstawie Umowy o świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego
    Wnioskodawca zobowiązał się do świadczenia poradnictwa obywatelskiego osobom
    uprawnionym w ramach wyznaczonych dyżurów w punktach nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego oraz w miejscu i czasie wyznaczonym w Umowie. Zasady świadczenia
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego są tożsame z zasadami udzielania
    nieodpłatnej pomocy prawnej, które określa ustawa o nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podatnika. Warunkiem bowiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku
    z jej wykonaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy: Pod pojęciem działalności gospodarczej rozumie się
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 3 ustawy: Za wykonywaną samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:
    1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1 -6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych
      czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
      więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i
      wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,
      wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
      trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać winno zobowiązanie,
    które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę,
    podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.

    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą - Panią a zleceniodawcą - Stowarzyszeniem wykaże, że spełnione
    są wszystkie trzy warunki, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, to nie można
    uznać Pani za podatnika podatku od towarów i usług. Jednocześnie brak spełnienia
    któregokolwiek warunku oznacza, że występuje Pani w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Warunek pierwszy - warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest pomoc prawna - świadczona
    przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego - w niniejszej sprawie Stowarzyszenia oraz Starostwa.
    W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym zakresie
    ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się wynagrodzenie -
    warunek drugi).
    Warunek drugi - wynagrodzenie. Zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony, w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez
    zleceniobiorcę.
    Warunek trzeci - odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich. Warunek będzie
    spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy - zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek będzie także spełniony gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Zatem, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym
    przypadku, świadczenie przez Pana usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie zawartej umowy ze
    Stowarzyszeniem, w Pana ocenie, nie mieści się w definicji działalności gospodarczej
    określonej w ustawie o podatku od towarów i usług, a tym samym nie jest Pan z tego
    tytułu podatnikiem zobowiązanym do rozliczania tego podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą w myśl art. 7 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie
    świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia
    odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, była
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
        1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
        2) (uchylony)
        3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu
          wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych
          czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy
          zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do
          warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
          zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Na mocy art. 13 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163):

      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:
        1) (uchylony)
        2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej,
          naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w
          konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z
          tytułu udziału w badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty
          tworzące system szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z
          uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych
          przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
        3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o
          pracę;
        4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
          arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
        5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z
          pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób
          powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z
          wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;
        6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
          samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
          wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w
          postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników,
          z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności
          publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach
          powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo
          samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
        7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
          należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
          stanowiących osób prawnych;
        7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
        8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub
          umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
          a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
            jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej
            osobowości prawnej,
          b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane,
            lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli
            podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą
            nieruchomością,
          c) przedsiębiorstwa w spadku
        - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
          prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
          przychodów, o których mowa w pkt 9;
        9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
          kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym
          przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
          podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o
          których mowa w pkt 7.

    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest
    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do warunków:
    - wykonywania tych czynności,
    - wynagrodzenia, oraz
    - odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz
    także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy
    działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto
    ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i
    wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie
    warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
    wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie
    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie
    określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba,
    która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze
    stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z
    wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność
    działania, poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do
    warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala wyłączyć
    wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec
    osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawnopodatkowego
    danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy o podatku VAT
    prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika
    podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania
    podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Znacząca jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z charakteru
    stosunku prawnego łączącego Pana oraz fundację/stowarzyszenie z którymi podpisał Pan
    umowy.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu

    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006 Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Na podstawie tego artykułu:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    W akapicie pierwszym, art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, określa osobę, która
    może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym
    miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Przepis art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wyjaśnia znaczenie terminu „samodzielnie”
    użytego w art. 9. Jak stanowi ww. art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych
      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a
      pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności
      pracodawcy.
    W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy
    przypomnieć art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Przepis art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że:
      Poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba,
      która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub
      transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz
      sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza
      terytorium państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty.
    Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (...).
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności
    gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania towarów i
    usług.
    To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest działalnością
    wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się w zakresie
    podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony poziom
    dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej czynności, aby
    brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług. Elementem
    definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje zasoby ludzkie lub
    rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez producenta, handlowca

    lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w rozumieniu Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar wykorzystania i zorganizowania
    środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji towarów lub świadczeniu usług.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla
    przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas Primera y Segunda, C-235/85 Komisja
    Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach
    wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która
    wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu,
    na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób
    trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co się
    tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako zintegrowany z
    organizacją pracodawcy (...) czy i w jakim zakresie może swobodnie zorganizować swoją
    działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego zorganizowania (wybór
    współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania zadań, godziny pracy), jak też
    brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w administracji stanowią elementy typowe dla
    działalności wykonywanej w sposób samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym
    dyrektywom jak też pewnej kontroli czy władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które
    odnajdujemy również w stosunku pracy nie wykluczają charakteru samodzielnego
    działalności. Co się tyczy warunków wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także
    to określone ustawą) jest proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego
    wynika stanowią jasne wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma
    wątpliwości, że ryzyko w ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na
    pracodawcy. W zakresie odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest
    odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać
    (pkt 6).
    Zauważenia wymaga, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą
    ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak
    bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który
    nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać powinno zobowiązanie,
    które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę,
    podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą - Panem a zleceniodawcą - powiatem, fundacją lub
    stowarzyszeniem wykaże, że spełnione są wszystkie trzy warunki, to nie można uznać
    Pana za podatnika VAT w odniesieniu do czynności będących przedmiotem umów.
    Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zleceniobiorca
    występuje w charakterze podatnika VAT.

    Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności: należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest pomoc prawna oraz poradnictwo
    obywatelskie świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie
    infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego.
    W tym kontekście zauważenia wymaga, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym zakresie
    ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym, jak kształtuje się wynagrodzenie –
    warunek drugi).
    Warunek drugi – wynagrodzenie: zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, to nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez
    zleceniobiorcę.
    Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich: warunek będzie
    spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy – zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Z wniosku wynika, że prowadzi Pan Kancelarię Adwokacką w formie jednoosobowej
    działalności gospodarczej. Świadczy Pan nieodpłatną pomoc prawną oraz udziela
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z dnia 5
    sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej. Zawiera Pan umowy o udzielanie nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego („Umowa o nieodpłatne poradnictwo obywatelskie”) z
    organizacjami pozarządowymi, z którymi w celu realizacji zadań zleconych współpracuje
    Powiat. Obecnie udziela Pan nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie
    Umowy zawartej ze Stowarzyszeniem. Świadczy Pan usługi nieodpłatnej pomocy prawnej
    na rzecz powiatu na podstawie umowy zlecenia/o świadczenie usług (sama umowa
    posiada tytuł „O wykonanie świadczeń”). Przy czym umowa jest zawierana pomiędzy
    powiatem a fundacją, a następnie pomiędzy Panem a fundacją/stowarzyszeniem.
    Świadcząc usługi pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w
    ramach umów zawartych z fundacją/ stowarzyszeniem, nie składa Pan oświadczenia woli
    we własnym imieniu. Powiat wskazuje miejsce w jakim nieodpłatne porady prawne oraz
    nieodpłatne porady obywatelskie będą świadczone (zazwyczaj jest to budynek gminy,
    starostwa lub szkoła publiczna), organizuje podstawową infrastrukturę, tj. drukarkę,
    papier, przybory biurowe, łącze do Internetu. Nie ponosi Pan ryzyka gospodarczego,
    ekonomicznego w związku ze świadczoną nieodpłatną pomocą prawną oraz nieodpłatną
    pomocą obywatelską. Nie ponosi Pan odpowiedzialności wobec osób trzecich za rezultat
    usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnej pomocy obywatelskiej.
    Wynagrodzenie jest wyłącznie stałe. Nie ma Pan wpływu na wysokość wynagrodzenia
    należnego od Powiatu ani jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne
    od ilości porad udzielonych w trakcie dyżurów, które odbyły się w tracie miesiąca.
    Wynagrodzenie za świadczoną nieodpłatną pomoc prawną oraz nieodpłatną pomoc
    obywatelską stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Analiza okoliczności sprawy i powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że świadczenie
    przez Pana usług z zakresu nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego na podstawie zawartej umowy z fundacją/stowarzyszeniem,
    nie mieści się w definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o podatku od
    towarów i usług.

    Realizując czynności na podstawie ww. umów o świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej
    oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego nie ponosi Pan odpowiedzialności wobec
    osób trzecich za wykonywane czynności oraz nie ponosi Pan ryzyka gospodarczego i
    ekonomicznego związanego z wykonywanymi ww. czynnościami.
    Powyższe wskazuje, że zawarcie opisanych umów o świadczenie usług nieodpłatnej
    pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, powoduje powstanie
    stosunku prawnego posiadającego cechy zbliżone do stosunku pracy, w ramach którego
    Pan jako Zleceniobiorca związany jest ze Zleceniodawcą (fundacją/stowarzyszeniem)
    więzami prawnymi co do warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także
    odpowiedzialności Zleceniodawcy wobec osób trzecich. Jak bowiem wskazano wyżej,
    warunek ten jest także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej
    odpowiedzialności.
    Wobec powyższego, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt
    3 ustawy, świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego, na zasadach przedstawionych we wniosku o interpretację indywidualną
    nie stanowi świadczenia usług w ramach prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wobec powyższego, w odniesieniu do świadczonych przez Pana usług z zakresu
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, zaistniały
    przesłanki z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, co oznacza, że są spełnione kryteria wyłączające
    świadczenie ww. usług, objętych zawartymi umowami zlecenia z fundacją
    /stowarzyszeniem, z czynności podlegających ustawie.
    Zatem świadczenie przez Pana, w okolicznościach przedstawionych we wniosku,
    opisanych usług nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego, nie stanowi wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej i w
    efekcie nie jest Pan z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług, a wykonywane
    czynności nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte
    pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    W interpretacji tej, jako element stanu faktycznego przyjęto Pana wskazanie, że
    wynagrodzenie, które otrzymuje Pan za wykonywanie usług nieodpłatnej pomocy prawnej

    oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego stanowi przychód, o którym mowa w art.
    13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.