Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-966/10/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-01-26
Teza: podstawa opodatkowania sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości; obrót; opodatkowanie; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2010r. (data wpływu 7 października 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 stycznia 2011r. (data wpływu 13 stycznia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2010r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 stycznia 2011r. (data wpływu 13 stycznia 2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-966/10/MS z dnia 23 grudnia 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza sprzedać w trybie bezprzetargowym, na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) nieruchomość gminną, obejmującą działkę oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków miasta Ch., obręb K. nr 217/65 o pow. 0,0080 ha, zabudowaną częścią budynku mieszkalnego, na rzecz właściciela nieruchomości przyległej, obejmującej działkę nr 503/6, na której stoi pozostała (przeważająca) część przedmiotowego budynku. Teren będący przedmiotem sprzedaży jest dzierżawiony przez przyszłego nabywcę.

Budynek mieszkalny wzniesiony w części na działce gminnej nr 217/65 został wybudowany przez poprzedników prawnych nabywcy przedmiotowej nieruchomości gminnej. Dzierżawca (przyszły nabywca działki 217/65), nabył zabudowaną nieruchomość - przyległą, obejmującą działkę nr 503/6 oraz prawo do poniesionych na działce gminnej nakładów (w postaci części budynku mieszkalnego) w 43/100 części - w sierpniu 2002r., w pozostałej części –w październiku 2005r. W lipcu 2005r. właściciele nieruchomości przyległej, obejmującej działkę nr 503/6 uzyskali zgodę Gminy na dokonanie nadbudowy i zmiany konstrukcji dachu na części budynku wzniesionego na działce gminnej - ze względu na potrzebę remontu, związaną ze stanem technicznym budynku. Przedmiotowy budynek mieszkalny znajdował się i nadal znajduje (w całości) w posiadaniu właścicieli nieruchomości przyległej, obejmującej działkę nr 503/6.

Gmina stała się właścicielem nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży z mocy prawa, na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 maja 1990r. przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 1990r. Nr 32, poz. 191 ze zm.) i nie przysługiwało jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Gmina nie ponosiła również żadnych wydatków na ulepszenie budynku.

Gmina zawrze z nabywcą przedmiotowej nieruchomości gminnej umowę dotyczącą rozliczenia nakładów, następstwem której na poczet ceny nabycia zostanie nabywcy zaliczona wartość części budynku mieszkalnego wzniesionego na działce gminnej.

Przedmiotem sprzedaży będzie zarówno grunt, jak i część budynku mieszkalnego na nim wzniesionego, przy czym sprzedawca - Gmina Ch., nie znajduje się w posiadaniu części przedmiotowego budynku. Część budynku mieszczącego się na gruncie gminnym jest w wyłącznym władaniu przyszłego nabywcy, który jest aktualnie dzierżawcą terenu gminnego.

Dla działki nr 217/65, będącej przedmiotem sprzedaży, brak jest obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie ze „studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Ch.”, uchwalonym na sesji Rady Miejskiej w uchwałą Nr \`(...)\` z dnia 21 kwietnia 1998r. z późn. zm., położona jest ona na terenach mieszkaniowo-usługowych do rozwoju zabudowy w skoncentrowanych formach na przygotowanych terenach. Dla części działki 217/65 oraz działki będącej własnością przyszłego nabywcy (oznaczonej nr 503/6) wydana została przez Burmistrza Miasta w dniu 6 lipca 2005r. decyzja Znak: \`(...)\` ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej nadbudowę, zmianą konstrukcji dachu, dobudowę garażu wraz z zadaszeniem tarasu nad garażem, przebudowę schodów zewnętrznych z wykonaniem zadaszenia nad nimi w istniejącym budynku mieszkalnym.

Budynek, część którego położona jest na gruncie gminnym, obejmującym działkę nr 217/65, zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. (Dz. U. z 1999r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) ma symbol: Sekcja 1, Dział 11, Grupa 112, Klasa 1121. W przedmiotowym budynku mieszczą się dwa samodzielne lokale mieszkalne, dla których założone zostały następujące księgi wieczyste: \`(...)\`, \`(...)\`. Zgodnie z zapisem w księdze wieczystej \`(...)\`, założonej dla nieruchomości gruntowej, obejmującej działkę nr 503/6 (własność przyszłego nabywcy nieruchomości gminnej), przedmiotowa działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy podstawą opodatkowania w opisanym wyżej przypadku będzie wyłącznie grunt, czy też grunt wraz z naniesieniami na gruncie, tj. częścią budynku mieszkalnego.

Jeżeli przedmiotem opodatkowania winien być grunt wraz z częścią budynku, czy przedmiotowa sprzedaż będzie zwolniona z podatku od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomość, a jej częścią składową jest część budynku trwale z gruntem związana, podstawą opodatkowania będzie zarówno grunt jak i część budynku mieszkalnego na nim wzniesionego, a sprzedaż będzie zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a) ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Ponieważ we wniosku z dnia 28 września 2010r. Wnioskodawca wskazał, że sprawa dotyczy zdarzenia przyszłego, a nie wskazał planowanego terminu dokonania sprzedaży, zatem niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa obowiązujących w 2010r. oraz obowiązujących w 2011r.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 2 pkt 6 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r., przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., ilekroć w ustawie jest mowa o towarach, rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 37. ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) zastrzeżeniem ust. 2 i 3, nieruchomości są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu.

Natomiast zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 6 przedmiotowej ustawy nieruchomość jest zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli przedmiotem zbycia jest nieruchomość lub jej części, jeśli mogą poprawić warunki zagospodarowania nieruchomości przyległej, stanowiącej własność lub oddanej w użytkowanie wieczyste osobie, która zamierza tę nieruchomość lub jej części nabyć, jeżeli nie mogą być zagospodarowane jako odrębne nieruchomości.

Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać w trybie bezprzetargowym, na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, nieruchomość gminną, obejmującą działkę oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków miasta o pow. 0,0080 ha, zabudowaną częścią budynku mieszkalnego, na rzecz właściciela nieruchomości przyległej, obejmującej działkę nr 503/6, na której stoi pozostała (przeważająca) część przedmiotowego budynku.

Wnioskodawca zawrze z nabywcą przedmiotowej nieruchomości gminnej umowę dotyczącą rozliczenia nakładów, następstwem której na poczet ceny nabycia zostanie nabywcy zaliczona wartość części budynku mieszkalnego wzniesionego na działce gminnej.

Z powołanego wyżej art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W treści art. 7 ust. 1 ww. ustawy, mowa jest bowiem o tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do rozporządzania nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zawartego w przytoczonym przepisie wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” nie należy utożsamiać z prawem własności, lecz jako własność ekonomiczną.

W tym znaczeniu własność ekonomiczna to sytuacja, w której z punktu widzenia aspektów ekonomicznych oraz w rozumieniu potocznym należałoby uznać kogoś za właściciela rzeczy, np. posiadacza nieruchomości, której wydaniu nie towarzyszyło przeniesienie własności w formie aktu notarialnego. W każdym razie w przypadku przejścia własności ekonomicznej ma miejsce dostawa towarów. Czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym. „Dostawa towarów” nie ogranicza się więc wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Jak wynika z powyższego, planowana przez Wnioskodawcę na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, sprzedaż nieruchomości gminnej na rzecz właściciela nieruchomości przyległej, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów.

Podkreślić jednak należy, iż aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Jak stanowi z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do treści ust. 6 powołanego przepisu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z treścią § 12 ust. 1 pkt 12 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zwolnienie w identycznej treści utrzymane zostało również od dnia 1 stycznia 2011r. na mocy § 13 ust. 1 pkt 12 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649).

Gmina, stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność.

Zatem Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zatem dokonując zbycia nieruchomości gminnej na rzecz właściciela nieruchomości przyległej, tj. dokonując czynności o charakterze cywilnoprawnym Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Jednocześnie z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że teren będący przedmiotem sprzedaży, tj. działka nr 217/65 o pow. 0,0080 ha jest dzierżawiona przez przyszłego nabywcę. Działka ta zabudowana jest częścią budynku mieszkalnego.

Budynek mieszkalny wzniesiony w części na działce gminnej nr 217/65 został wybudowany przez poprzedników prawnych nabywcy przedmiotowej nieruchomości gminnej. Dzierżawca (przyszły nabywca działki 217/65), nabył zabudowaną nieruchomość - przyległą, obejmującą działkę nr 503/6 oraz prawo do poniesionych na działce gminnej nakładów (w postaci części budynku mieszkalnego) w 43/100 części - w sierpniu 2002r., w pozostałej części –w październiku 2005r. W lipcu 2005r. właściciele nieruchomości przyległej, obejmującej działkę nr 503/6 uzyskali zgodą Gminy na dokonanie nadbudowy i zmiany konstrukcji dachu na części budynku wzniesionego na działce gminnej - ze względu na potrzebę remontu, związaną ze stanem technicznym budynku. Przedmiotowy budynek mieszkalny znajdował się i nadal znajduje (w całości) w posiadaniu właścicieli nieruchomości przyległej, obejmującej działkę nr 503/6.

Gmina stała się właścicielem nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży z mocy prawa, na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 maja 1990r. przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 1990r. Nr 32, poz. 191 ze zm.) i nie przysługiwało jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Gmina nie ponosiła również żadnych wydatków na ulepszenie budynku.

Sprzedawca - Gmina Ch., nie znajduje się w posiadaniu części przedmiotowego budynku. Część budynku mieszczącego się na gruncie gminnym jest w wyłącznym władaniu przyszłego nabywcy, który jest aktualnie dzierżawcą terenu gminnego.

Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Do dzierżawy – stosownie do art. 694 Kodeksu cywilnego – stosuje się odpowiednio przepisy o najmie.

W myśl art. 676 Kodeksu cywilnego jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.

Natomiast na podstawie art. 705 Kodeksu cywilnego po zakończeniu dzierżawy dzierżawca obowiązany jest w braku odmiennej umowy, zwrócić przedmiot dzierżawy w takim stanie, w jakim powinien się znajdować stosownie do przepisów o wykonywaniu dzierżawy.

Tak więc roszczenie o zwrot nakładów ulepszających powstaje z chwilą dokonania przez wydzierżawiającego wyboru pomiędzy uprawnieniami z art. 676 Kodeksu cywilnego.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że roszczenie o zwrot nakładów ulepszających powstaje z chwilą dokonania przez wydzierżawiającego wyboru pomiędzy możliwościami przewidzianymi w art. 676 K.c., a wybór ten możliwy jest dopiero w momencie zwrotu dzierżawionej nieruchomości, a nie w momencie zakończenia umowy.

Dopiero wobec braku stosownych postanowień umowy zastosowanie będą miały powołane wyżej przepisy art. 676 i art. 705 K.c.

Jednocześnie należy zauważyć, iż umowa dzierżawy wygasa z mocy prawa w sytuacji gdy dochodzi do umowy sprzedaży dzierżawionego gruntu na rzecz jego dotychczasowego dzierżawcy. Zatem nie jest konieczne dla skuteczności nabycia gruntu uprzednie rozwiązanie czy zakończenie umowy dzierżawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że budynek mieszkalny posadowiony w części na działce gminnej nr 217/65 znajdował się i nadal znajduje (w całości) w posiadaniu właścicieli nieruchomości przyległej, obejmującej działkę nr 503/6.

Sprzedawca - Wnioskodawca, nie znajduje się w posiadaniu części przedmiotowego budynku. Część budynku mieszczącego się na gruncie gminnym jest w wyłącznym władaniu przyszłego nabywcy, który jest aktualnie dzierżawcą terenu gminnego.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego nie wynika, że przed sprzedażą nieruchomości nastąpi zakończenie umowy dzierżawy i zwrot wydzierżawionej nieruchomości skutkujący powstaniem roszczeń o zwrot nakładów poniesionych przez dzierżawcę. Wnioskodawca nie wskazał również, że umowa dzierżawy zawiera jakiekolwiek postanowienia odnoszące się do kwestii rozliczenia nakładów.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Wnioskodawcę działki w trybie bezprzetargowym nie będzie związana z wcześniejszym zakończeniem umowy dzierżawy i zwrotem Wnioskodawcy przedmiotu dzierżawy. W związku z powyższym Wnioskodawca nie będzie posiadał roszczeń, o których mowa w art. 676 Kodeksu cywilnego. Konsekwentnie po stronie dzierżawcy nie powstanie również roszczenie o zwrot poniesionych nakładów na dzierżawionej nieruchomości.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż przedmiotem ww. transakcji sprzedaży na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług będzie dostawa gruntu (działki) obciążonego prawem dzierżawy.

Przy czym dostawa ta nie będzie obejmowała części budynku posadowionego na tej działce, bowiem Wnioskodawca nie przenosi prawa do rozporządzania ww. obiektami jak właściciel. Prawo to – do czasu rozliczenia nakładów – jest po stronie podmiotu, który za zgodą właściciela gruntu wybudował obiekt trwale z gruntem związany. Przyjęcie w przedmiotowej sprawie rozwiązania opartego na art. 48 Kodeksu cywilnego prowadziłoby do naruszenia koncepcji dostawy przyjętej w powołanym wyżej art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem w przedmiotowej sprawie wystąpi po stronie Wnioskodawcy jedynie dostawa nieruchomości gruntowej (działki).

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie natomiast z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy, zatem w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest wyłącznie wartość gruntu. Do podstawy opodatkowania nie podlega natomiast wliczeniu wartość nakładów poniesionych przez dzierżawcę bowiem w odniesieniu do tych obiektów nie występuje dostawa towaru.

W związku z powyższym za nieprawidłowe należało uznać stanowisko Wnioskodawcy, że postawą opodatkowania będzie zarówno grunt jak i część budynku mieszkalnego na nim wzniesionego.

Wobec powyższego rozstrzygnięcia, za bezprzedmiotową należało uznać sprawę dotyczącą pytania Wnioskodawcy odnośnie tego, czy jeżeli przedmiotem opodatkowania winien być grunt wraz z częścią budynku, to czy przedmiotowa sprzedaż będzie zwolniona z podatku od towarów i usług.

Końcowo należy zauważyć, że organy podatkowe nie mają prawa ingerować w zawierane umowy i przyjęty w nich sposób rozliczeń pomiędzy kontrahentami, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w drodze postępowania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności gdyby przed dokonaniem sprzedaży nieruchomości nastąpiło rozwiązanie umowy dzierżawy i zwrot wydzierżawiającemu dzierżawionej nieruchomości skutkujący powstaniem roszczeń o zwrot nakładów) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.