Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.31.2025.1.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-25
Teza: Ustalenie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej).
Słowa kluczowe: Irlandia; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; ośrodki-ośrodek interesów życiowych; rezydencja-rezydencja podatkowa; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1a-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1a-pkt 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 4a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Od września 2021 r. studiuje Pani w Irlandii i spędza tam większość roku. W roku 2025 po
    spędzeniu okresu świątecznego w Polsce, w dniu 20 stycznia zacznie Pani pracować w
    Irlandii. Praca będzie wykonywana w ramach stażu, w wymiarze 39 godzin tygodniowo.
    Umowę podpisała Pani na 8 miesięcy, nie przerwie Pani studiów. Natychmiast po
    zakończeniu pracy we wrześniu zacznie Pani studia magisterskie (nadal w Irlandii). Przez
    cały ten czas będzie Pani mieszkać w wynajmowanym pokoju, w prywatnym
    zakwaterowaniu dla studentów. Zarówno studia, jak i zakwaterowanie opłacać będzie Pani
    z dochodów z pracy. W Polsce w roku 2025 spędzi Pani łącznie około 4 tygodni
    odwiedzając rodzinę. Nie planuje Pani wracać do Polski na stałe, po ukończeniu studiów
    (w maju 2026 r.), planuje Pani ponownie pracować w Irlandii. W Irlandii posiada Pani
    numer PPS (numer identyfikacyjny potrzebny między innymi do pracy). Ma tam Pani swoje
    główne konto w banku (używane do wypłaty) i numer telefonu. Warunek rezydencji
    podatkowej w Irlandii, ze względu na ilość dni pobytu spełnia Pani już od 2022 r. W 2025 r.
    wynagrodzenie z pracy na terenie Irlandii będzie Pani jedynym źródłem dochodu. Irlandia
    jest też krajem gdzie przebywają Pani przyjaciele, oraz gdzie bierze Pani udział w życiu
    kulturalnym. Ma Pani polskie obywatelstwo, w Polsce mieszkają Pani rodzice i brat (nie ma
    Pani partnera ani dzieci). Podczas pobytu w Polsce mieszka Pani z rodzicami. W 2025 r. nie
    ma Pani w Polsce żadnych dochodów. Jednocześnie nadal ma Pani utworzony długo przed
    wyjazdem na studia polski numer telefonu, jak i konto w banku, ze względu na wygodę.
    Nie ma Pani żadnych nieruchomości, samochodu, kredytu itp. w żadnym z krajów.

## Pytanie

Czy w 2025 r. podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że będzie objęta jedynie ograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce,
    jako że Pani ośrodek interesów życiowych znajduje się w Irlandii i spędza tam Pani
    zdecydowaną większość roku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):

      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika "lub" w
    sformułowaniu "centrum interesów osobistych lub gospodarczych" dla doprecyzowania
    kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym
    samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w
    Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać
    opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o
    którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu
    prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce,
    bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z
    oceną całokształtu faktów i okoliczności.

    Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z
    którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to
    występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej,
    kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod
    uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
    W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym
    państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie
    podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
    W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi
    o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej,
    główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem
    ww. przesłanek.
    Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
    Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Madrycie dnia 13
    listopada 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 29 poz. 129 ze zm., dalej: „Umowa”), zmodyfikowanej
    przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę i Irlandię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem
      tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania,
      pobytu, siedzibę, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.
      Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w
      tym Państwie z tytułu dochodu osiąganego ze źródeł położonych tylko w tym Państwie.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Z opisu zdarzenia wynika, że od września 2021 r. studiuje Pani w Irlandii i spędza tam
    większość roku. W roku 2025 po spędzeniu okresu świątecznego w Polsce, w dniu 20
    stycznia zacznie Pani pracować w Irlandii. Praca będzie wykonywana w ramach stażu, w
    wymiarze 39 godzin tygodniowo. Umowę podpisała Pani na 8 miesięcy, nie przerwie Pani
    studiów. Natychmiast po zakończeniu pracy we wrześniu zacznie Pani studia magisterskie
    (nadal w Irlandii). Przez cały ten czas będzie Pani mieszkać w wynajmowanym pokoju, w
    prywatnym zakwaterowaniu dla studentów. Zarówno studia, jak i zakwaterowanie opłacać

    będzie Pani z dochodów z pracy. W Polsce w roku 2025 spędzi Pani łącznie około 4 tygodni
    odwiedzając rodzinę. Nie planuje Pani wracać do Polski na stałe, po ukończeniu studiów (
    w maju 2026 r.), planuje Pani ponownie pracować w Irlandii. W Irlandii posiada Pani
    numer PPS (numer identyfikacyjny potrzebny między innymi do pracy). Ma tam Pani swoje
    główne konto w banku (używane do wypłaty) i numer telefonu. Warunek rezydencji
    podatkowej w Irlandii, ze względu na ilość dni pobytu spełnia Pani już od 2022 r. W 2025 r.
    wynagrodzenie z pracy na terenie Irlandii będzie Pani jedynym źródłem dochodu. Irlandia
    jest też krajem gdzie przebywają Pani przyjaciele, oraz gdzie bierze Pani udział w życiu
    kulturalnym. Ma Pani Polskie obywatelstwo, w Polsce mieszkają Pani rodzice i brat (nie ma
    Pani partnera ani dzieci). Podczas pobytu w Polsce mieszka Pani z rodzicami. W 2025 r. nie
    ma Pani w Polsce żadnych dochodów. Jednocześnie nadal ma Pani utworzony długo przed
    wyjazdem na studia polski numer telefonu, jak i konto w banku, ze względu na wygodę.
    Nie ma Pani żadnych nieruchomości, samochodu, kredytu itp. w żadnym z krajów.
    Mając na uwadze opisane zdarzenie oraz przedstawiony stan prawny, należy stwierdzić,
    że skoro w 2025 r. nie będzie Pani przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    dłużej niż 183 dni, a jednocześnie nie będzie posiadała Pani na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej ośrodka interesów życiowych (centrum interesów osobistych i
    gospodarczych), to brak jest przesłanek uprawniających do uznania Pani za osobę mającą
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu cyt. art. 3 ust.
    1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, zgodzić się należy, że w 2025 r. w Polsce podlega Pani ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, tj. podlega Pani obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od
    dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, natomiast
    nie podlega Pani obowiązkowi podatkowemu od dochodów uzyskanych na terytorium
    Irlandii.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.