Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.244.2025.3.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-16
Teza: Stosowanie zwolnienia od akcyzy piwa produkowanego we
współpracy z browarami kontraktowymi.
Słowa kluczowe: akcyza-zwolnienie z poboru akcyzy
browar
działalność-wykonywanie działalności-miejsce
wykonywania działalności
licencja
należność-należności licencyjne
napoje-napoje alkoholowe-piwo
podmiot-podmiot niezależny
współpraca (kooperacja)-współpraca handlowa
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Przedmiot
opodatkowania
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres
przedmiotowy
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Podatnik akcyzy, właściwość organów
podatkowych-Podatnik akcyzy
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Powstanie obowiązku
podatkowego
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania
wyrobów akcyzowych
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Zwolnienia-Rozszerzenie katalogu zwolnień
przez ministra
Podatek akcyzowy-Organizacja obrotu wyrobami
akcyzowymi-Składy podatkowe-Składy podatkowe -
produkcja wyrobów akcyzowych
Podatek akcyzowy-Wyroby akcyzowe - przepisy
szczegółowe. Podstawa opodatkowania i stawki akcyzy.-
Napoje alkoholowe.-Napoje alkoholowe - piwo.
Przepisy: [AKCYZA] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień od podatku akcyzowego (od 1.07.2025 r.)-
Rozdział 2-§ 12
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 10
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 12
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 10-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 8-ust. 1-pkt 1
1

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 8-ust. 6
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
2-art. 13-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział
2-art. 47-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział
1-art. 94-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział
1-art. 94-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 26 sierpnia 2025 r., w zakresie
    dotyczącym zwolnienia od akcyzy piwa produkowanego przez Spółkę na podstawie
    umowy zawartej z Kontrahentem oraz umów zawartych z innymi browarami
    kontraktowymi, wpłynął 10 września 2025 r. Uzupełnili go Państwo dwoma pismami
    datowanymi na 13 października 2025 r. (wpływ 20 października 2025 r. oraz 21 listopada
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży piwowarskiej. W ramach
    planowanego modelu działalności Wnioskodawca zamierza wprowadzić do obrotu piwo
    wytwarzane na podstawie zawartej umowy o współpracy z parterem biznesowym – tzw.
    browarem kontraktowym XXX Sp. z o.o. ul. ... , NIP: ... (dalej jako: „Browar XXX” lub
    „Kontrahent”).
    Zgodnie z przyjętym modelem współpracy, piwo będzie fizycznie produkowane w
    zakładzie Wnioskodawcy. Jednocześnie, proces produkcyjny będzie realizowany przez ten
    browar na podstawie receptury, w której opracowaniu będzie brać udział Browar XXX.
    Wybór oraz proporcje składników wykorzystywanych do warzenia piwa będą należały do
    kompetencji Kontrahenta. Wnioskodawca będzie odpowiedzialny za techniczne i
    operacyjne aspekty produkcji, w tym decyzje dotyczące stosowanych procesów
    technologicznych, zgodnych z zasadami dobrej praktyki produkcyjnej. W celu
    oznakowania produktu Browar XXX dostarczy Wnioskodawcy etykiety, które zostaną
    następnie naniesione na opakowania przez Kontrahenta.
    Wnioskodawca będzie posiadać zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, w
    którym odbywać się będzie produkcja i konfekcjonowanie piwa. Browar XXX planuje
    uzyskać zezwolenie na odbiór piwa wyprowadzanego ze składu podatkowego
    Wnioskodawcy, zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.
    Między Wnioskodawcą a Browarem XXX zostanie zawarta umowa o współpracy, która
    jednoznacznie określi zakres odpowiedzialności stron. Umowa ta przewidywać będzie m.
    in., że:
    - receptura piwa należy do zadań Browaru XXX,
    - odpowiedzialność za realizację procesu technologicznego spoczywa na Wnioskodawcy,
    - Wnioskodawca produkuje piwo na zlecenie Browaru XXX i etykietuje produkt etykietami
      dostarczonymi przez Kontrahenta,
    - wyprowadzenie wyrobu ze składu podatkowego odbywać się będzie na rzecz Browaru
      XXX.
    Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że wspólnie z Kontrahentem:
    - są niezależni prawnie oraz ekonomicznie, nie mają powiązań kapitałowych i zarządczych
      z innymi przedsiębiorcami wytwarzającymi piwo,

    - mają wyłączną kompetencję w zakresie decyzji dotyczących doboru surowców,
      stosowanych systemów produkcyjno-technologicznych oraz wyboru dostawców,
    - prowadzą działalność w miejscu odrębnym od innych przedsiębiorców zajmujących się
      produkcją piwa,
    - ich roczna łączna produkcja nie przekracza 200 000 hektolitrów piwa.
    Wnioskodawca zamierza zawrzeć na powyżej opisanych zasadach umowy z innymi
    browarami kontraktowymi, przy czym łączna produkcja nie przekroczy 200 000
    hektolitrów piwa.
    W uzupełnieniu wniosku w 13 października 2025 r. podali Państwo następujące informacje:
    1. Browar Wnioskodawcy oraz Browar XXX Sp. z o.o. będą:
      a) współpracowali ze sobą na podstawie pisemnej umowy
      b) w poprzednim roku kalendarzowym łącznie wyprodukowali do 200 000 hektolitrów
        piwa.
    2. Browar Wnioskodawcy oraz Browar XXX Sp. z o.o. współpracując ze sobą nie będą
      wytwarzali piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców niż oba
      wskazane we wniosku browary.
    3. Browar Wnioskodawcy oraz inni podatnicy produkujący piwo lub podatnicy posiadający
      zezwolenie wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy o podatku
      akcyzowym, będą współpracowali ze sobą na podstawie pisemnej umowy i w
      poprzednim roku kalendarzowym łącznie wyprodukowali do 200 000 hektolitrów piwa.
    4. Browar Wnioskodawcy oraz podatnicy, z którymi Wnioskodawca podejmie współpracę
      na podstawie pisemnej umowy:
      a) będą prawnie i ekonomicznie niezależni od innych przedsiębiorców wytwarzających
        piwo,
      b) będą posiadali miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu
        niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa,
      c) nie będą wytwarzali piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych
        przedsiębiorców niż zawierający ze sobą umowę.

## Pytanie

1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do
        stosowania ulgi dla małych browarów?
      2. Czy w przypadku zawarcia umów na powyżej opisanych zasadach z innymi
        browarami kontraktowymi i łączna produkcja nie przekroczy 200 000 hektolitrów
        piwa, zarówno przez Wnioskodawcę, jak i inne współpracujące browary
        kontraktowe, Wnioskodawca będzie uprawniony do stosowania ulgi dla małych
        browarów?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie
        uprawniony do stosowania ulgi dla małych browarów.
      2. Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zawarcia umów na powyżej opisanych
        zasadach z innymi browarami kontraktowymi, gdy łączna produkcja nie
        przekroczy 200 000 hektolitrów piwa, zarówno przez Wnioskodawcę, jak i inne
        współpracujące browary kontraktowe, Wnioskodawca będzie uprawniony do
        stosowania ulgi dla małych browarów.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania

    Zgodnie z § 12 ust. 1 Rozporządzenia [rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25
    czerwca 2025 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. 2025 r. poz. 851)],
    podatnicy produkujący piwo, którzy w poprzednim roku kalendarzowym wyprodukowali
    do 200 000 hl piwa, są uprawnieni do 50% obniżenia należnej akcyzy. Warunkiem
    skorzystania z ulgi jest jednak spełnienie dodatkowych kryteriów niezależności i
    samodzielności producenta – wynikających z § 12 ust. 5 Rozporządzenia. Analogiczną
    preferencję podatkową przewidziano również dla współpracujących ze sobą podmiotów.
    Zgodnie z § 12 ust. 6 Rozporządzenia:
    Ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, mogą korzystać także podatnicy produkujący piwo
    lub podatnicy posiadający zezwolenie wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1
    ustawy, którzy współpracują ze sobą na podstawie pisemnej umowy i w poprzednim roku
    kalendarzowym łącznie wyprodukowali do 200 000 hektolitrów piwa.
    Powyższe zwolnienie, zgodnie z § 12 ust. 7 Rozporządzenia, ma zastosowanie do
    podatników:
      1) prawnie i ekonomicznie niezależnych od innych przedsiębiorców wytwarzających
        piwo;
      2) posiadających miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu
        niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;
      3) niewytwarzających piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych
        przedsiębiorców.
    Warunki do spełnienia przez podatników są tożsame z warunkami zawartymi w § 12 ust. 5
    Rozporządzenia, z tą różnicą, że współpracujące podmioty muszą spełnić je wspólnie.
    Powyższe przepisy stanowią implementację prawa unijnego – dyrektywy Rady 92/83/EWG
    z 19 października 1992 r. (tzw. dyrektywy strukturalnej). Dyrektywa ta upoważnia państwa
    członkowskie do stosowania obniżonych stawek akcyzy dla piwa produkowanego przez
    niezależne małe browary.
    „Niezależny, mały browar”, zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy 92/83/EWG został
    zdefiniowany jako browar, który:
    „jest prawnie i ekonomicznie niezależny od wszelkich innych browarów, mieści się w
    budynkach usytuowanych poza terenem należącym do jakiegokolwiek innego browaru i
    nie działa na mocy licencji”.
    Jednocześnie ustawodawca unijny dodał, iż:
    „w przypadku gdy dwa lub więcej małych browarów współpracują ze sobą, a ich łączna
    wielkość rocznej produkcji nie przekracza 200 000 hl, mogą one być traktowane jako jeden
    niezależny, mały browar”.
    Z powyższego jasno wynika, że preferencja podatkowa adresowana jest do browarów
    współpracujących spełniających kryteria:
    1) niezależności prawnej i ekonomicznej od innych podmiotów produkujących piwo.
    2) odrębności miejsc prowadzenia działalności od innych podmiotów produkujących
      piwo,
    3) braku powiązań licencyjnych z innymi przedsiębiorcami, przy ograniczeniu produkcji
      do 200 000 hl rocznie (liczonej sumarycznie).
    W ocenie Wnioskodawcy, przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego model współpracy
    wypełni wszystkie przesłanki umożliwiające skorzystanie z ulgi dla małych browarów.
    Stosowanie ulgi dla małych browarów a współpraca przy produkcji piwa

    W wyroku z 27 września 2022 r., WSA w Gliwicach [wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27
    września 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 216/22], rozważając sens art. 4 ust. 2 Dyrektywy
    zauważa, że:
    „Zgodnie z dyrektywą, w przypadku, gdy dwa lub więcej małych Browarów współpracują
    ze sobą, a ich łączna wielkość rocznej produkcji nie przekracza 200 000 hl, mogą one być
    traktowane jako jeden niezależny mały Browar. (...) Skoro zarówno w dyrektywie, jak i
    rozporządzeniu krajowym dopuszcza się współpracę przy warzeniu piwa, to nie może być
    tak, że współpraca ta wyłącza zwolnienie od opodatkowania”.
    W opisywanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca oraz Kontrahent współpracują ze
    sobą, produkując piwo w rocznej wielkości upoważniającej do skorzystania ze zwolnienia
    wskazanego w Rozporządzeniu. Zgodnie z wyrokiem WSA w Gliwicach, Wnioskodawcę
    oraz Kontrahenta należy traktować jako jeden podmiot, który jest zobligowany do
    spełnienia warunków określonych w § 12 ust. 6 Rozporządzenia wyłącznie w odniesieniu
    do podmiotów współpracujących ze sobą na podstawie pisemnej umowy.
    Kryterium prawnej i ekonomicznej niezależności
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: „Trybunał”) oraz krajowe sądy
    administracyjne wielokrotnie wypowiadały się na temat przesłanki prawnej i ekonomicznej
    niezależności podatnika.
    W wyroku z 2 kwietnia 2009 r. [wyrok TS z 2 kwietnia 2009 r., C-83/08, Glückauf Brauerei
    GmbH w. Hauptzollamt Erfurt, ZOTSiS 2009, nr 4A, poz. 1-2857] Trybunał orzekł, że do
    uznania producenta piwa za „browar, który jest prawnie i ekonomicznie niezależny od
    wszelkich innych browarów” konieczne jest: „sprawdzenie czy pomiędzy nim, a innymi
    producentami piwa istnieje związek zależności prawnej w szczególności na poziomie
    zarządu lub na gruncie przysługiwania udziałów lub prawa głosu, albo stosunek zależności
    ekonomicznej, który może wpłynąć na zdolność podejmowania przez ten podmiot w pełni
    samodzielnych decyzji gospodarczych”.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lutego 2020 r. zajął stanowisko zbliżone do
    linii orzeczniczej Trybunału oraz orzekł, że: „jakakolwiek forma zależności ekonomicznej
    wyłącza stosowanie preferencji podatkowej. W ocenie NSA małe browary na potrzeby
    skorzystania z ulgi od podatku akcyzowego muszą być rzeczywiście, a nie jedynie
    formalnie niezależne od wszelkich innych producentów piwa”.
    Zgodnie z linią orzeczniczą jako browar niezależny należy rozumieć browar, który jest
    prawnie i ekonomicznie niezależny od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo –
    samodzielnie ustalający politykę cenową oraz strategię biznesową, jak również nie dzieli
    kluczowej infrastruktury (np. linii produkcyjnych) z innymi browarami. W opisywanym
    zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcę oraz Kontrahenta należy traktować łącznie jako
    podmioty współpracujące, zatem we wskazanym zakresie są niezależni od innych
    przedsiębiorców wytwarzających piwo.
    Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca oraz Kontrahent wspólnie
    zachowują pełną autonomię w zakresie zarządzania swoimi zasobami, produkcją oraz
    polityką cenową. Współpracę i podział zadań między nimi określa pisemna umowa o
    współpracy. Jest to standardowa praktyka biznesowa w wielu branżach, w tym w branży
    piwowarskiej. W tej sytuacji nie występuje podporządkowanie innemu przedsiębiorcy
    produkującemu piwo, a współdziałanie przynosi korzyści obu stronom, co potwierdza, że
    Browar XXX [winno być: Wnioskodawca] oraz Kontrahent są rzeczywiście, a nie jedynie
    formalnie niezależni od wszelkich innych przedsiębiorców wytwarzających piwo (zgodnie z
    utrwaloną linią orzeczniczą NSA).
    Tym samym Browar XXX [winno być: Wnioskodawca] oraz Kontrahent wspólnie wypełniają
    przesłankę prawnej i ekonomicznej niezależności od innych przedsiębiorców
    wytwarzających piwo.

    Kryterium niedopuszczalności działania na podstawie licencji udzielonej przez inny
    podmiot
    Przepisy Dyrektywy oraz Rozporządzenia ograniczają możliwość skorzystania z ulgi dla
    małych browarów do podmiotów, które nie wytwarzają piwa na podstawie licencji
    uzyskanych od innych przedsiębiorców. Odnosząc się do literalnego brzmienia tego
    przepisu warunek, o którym mowa w § 12 ust. 7 pkt 3 Rozporządzenia, dotyczy wyłącznie
    procesu wytwarzania piwa na podstawie licencji, nie zaś do jakiegokolwiek innego obszaru
    działalności przedsiębiorcy.
    Mając na uwadze art. 94 ust. 2 ustawy akcyzowej, wytwarzanie piwa jest jedną z czynności
    – obok przetwarzania oraz rozlewu – składającą się na proces produkcji piwa. Dlatego też
    zgodnie z literalnym brzmieniem Rozporządzenia, prawodawca ograniczył zakres
    wyłączenia prawa do stosowania zwolnienia do podmiotów wytwarzających piwo na
    podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców. Powyższe ograniczenie nie
    odnosi się zatem do innych obszarów działalności podatników, takich jak pakowanie,
    etykietowanie etc., o ile przedsiębiorca wykonywałby te czynności na podstawie licencji.
    Zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym Browar XXX do produkcji piwa będzie
    stosować autorską recepturę, wykorzystując przy tym linię oraz metody produkcyjne
    Wnioskodawcy. Po zakończeniu procesu produkcyjnego, w tym wytwarzania,
    Wnioskodawca będzie etykietował towar etykietami dostarczonymi przez Kontrahenta.
    Pojęcie „działania na podstawie licencji” było także przedmiotem analizy Trybunału, który
    w wyroku z 4 czerwca 2015 r. wskazał, że przesłanka, zgodnie z którą browar nie może
    działać na mocy licencji, nie jest spełniona jeśli dany browar produkuje swoje piwo
    zgodnie z porozumieniem upoważniającym go do posługiwania się znakami towarowymi i
    metodami produkcji podmiotu trzeciego.
    W stanie faktycznym będącym przedmiotem rozstrzygnięcia Trybunału [wyrok TS z 4
    czerwca 2015 r., C-285/14, Directeur General Des Douanes Et Droits Indirects I Directeur
    Regional Des Douanes Et Droits Indirects D’auvergne V. Brasserie Bouąuet Sa, ZOTSiS
    2015, nr 6, poz. 1-353], spółka Brasserie Bouąuet - po pierwsze - miała prawo
    posługiwania się znakami towarowymi swojego kontrahenta oraz - po drugie - była
    upoważniona do produkowania piwa wyłącznie według metody produkcji należącej do
    podmiotu trzeciego.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca i Kontrahent nie posługują się patentem,
    znakiem towarowym lub metodami produkcji należącymi do podmiotu trzeciego, a przy
    współpracy wykorzystują wyłącznie własne zasoby i wiedzę (know-how).
    Biorąc pod uwagę orzecznictwo Trybunału oraz cele dyrektywy Rady 92/83/EWG, w
    zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku przesłanka niedziałania
    na podstawie licencji zostanie spełniona. Browar XXX [winno być: Wnioskodawca] nie
    będzie upoważniony do posługiwania się znakiem towarowym podmiotu trzeciego, a
    Kontrahent nie będzie wytwarzać piwa na podstawie określonego przez podmiot trzeci
    procesu produkcyjnego.
    Odrębne miejsce prowadzenia działalności
    Kolejnym warunkiem zastosowania ulgi dla małych browarów jest prowadzenie
    działalności w odrębnym miejscu niż inni producenci piwa. Wymóg ten wynika wprost z
    przepisów – zarówno krajowych, jak i unijnych – i ma na celu zagwarantowanie, że dany
    browar nie jest częścią struktury innego większego producenta (np. oddziałem dużego
    browaru), ani nie korzysta z jego zaplecza w sposób podważający samodzielność.
    W przedmiotowym przypadku Browar XXX posiada miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa.
    W konsekwencji również ta przesłanka zostanie spełniona.
    Współpraca browaru kontraktowego z innym browarem, a ulga

    Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego,
    Wnioskodawca będzie spełniać wszystkie przesłanki, o których mowa w § 12
    Rozporządzenia, uprawniające do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy podatników
    produkujących piwo.
    Wnioskodawca nie będzie wytwarzał piwa na podstawie licencji uzyskanej od innego
    przedsiębiorcy. Produkcja piwa będzie się odbywać według własnej receptury
    Kontrahenta, z wykorzystaniem zasobów produkcyjnych Wnioskodawcy. Tym samym jako
    niezależne podmioty współpracujące ze sobą spełniają warunki z § 12 ust. 7
    Rozporządzenia – Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z ulgi dla małych browarów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie sformułowanych pytań
    jest:
    - prawidłowe – w zakresie dotyczącym stosowania ulgi dla małych browarów do piwa
      produkowanego przez Spółkę na podstawie umowy o współpracy zawartej z
      Kontrahentem (pytanie nr 1);
    - nieprawidłowe – w zakresie dotyczącym stosowania ulgi dla małych browarów do piwa
      produkowanego przez Spółkę na podstawie umów o współpracy zawartych z innymi
      browarami kontraktowymi (pytanie nr 2).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 126, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe,
      wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby
      nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji,
      saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do
      ustawy.
    Pod pozycją 13 załącznika nr 1 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych, pod
    kodem CN 2203 00, zostało wymienione piwo otrzymywane ze słodu.
    Również w załączniku nr 2 do ustawy, stanowiącym wykaz wyrobów akcyzowych, do
    których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się
    w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG, w poz. 13, pod
    kodem CN 2203 00, wymieniono piwo otrzymywane ze słodu.
    Jak stanowi art. 94 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym:
      1. Piwem w rozumieniu ustawy są wszelkie wyroby objęte pozycją CN 2203 00 oraz
      wszelkie wyroby zawierające mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, objęte
      pozycją CN 2206 00, jeżeli rzeczywista objętościowa moc alkoholu w tych wyrobach
      przekracza 0,5% objętości.
      2. Produkcją piwa w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie piwa, a
      także jego rozlew.
    Jak wskazano w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Użyte w ustawie określenie skład podatkowy oznacza - miejsce, w którym określone
      wyroby akcyzowe są: produkowane, w tym przetwarzane, lub magazynowane, w tym
      przechowywane, lub przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub
      z którego są wyprowadzane – z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy;

      w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest
      określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy:
      Procedura zawieszenia poboru akcyzy oznacza procedurę stosowaną podczas
      produkcji, w tym przetwarzania, lub magazynowania, w tym przechowywania, lub
      przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są
      spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych
      wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie
      podatkowe.
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest produkcja wyrobów akcyzowych.
    Zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy:
      Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z
      wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek
      podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli
      kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy,
      określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy
      stanowią inaczej.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu
      faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią
      inaczej.
    W świetle art. 13 ust. 1 ustawy:
      Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających
      opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający
      opodatkowaniu akcyzą [...].
    Zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 5 ustawy:
      Produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym
      opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz
      wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych
      stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie
      podatkowym, z wyłączeniem produkcji:
      1) wyrobów akcyzowych, z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych, od
      których akcyza została zapłacona w wysokości równej lub wyższej od kwoty akcyzy
      przypadającej do zapłaty od wyprodukowanych wyrobów akcyzowych, albo z
      wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na
      przeznaczenie, pod warunkiem że wyprodukowany wyrób jest również wyrobem
      akcyzowym zwolnionym od akcyzy ze względu na przeznaczenie;
      2) mniej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku:
      a) winiarskiego, w przypadku win, biorąc pod uwagę średnią roczną produkcję z
      następujących po sobie co najmniej trzech lat winiarskich poprzedzających rok, w
      którym jest ustalana wielkość produkcji wina,
      b) kalendarzowego, w przypadku napojów fermentowanych, biorąc pod uwagę
      średnią roczną produkcję z następujących po sobie co najmniej trzech lat
      kalendarzowych poprzedzających rok, w którym jest ustalana wielkość produkcji
      napojów fermentowanych, jeżeli napoje te:

      - spełniają wymagania określone dla fermentowanych napojów winiarskich, o których
      mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c i d, pkt 2-6, 9 lub 10 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o
      wyrobach winiarskich (Dz.U. z 2023 r. poz. 550) oraz
      - są produkowane przez podmioty posiadające wpis do rejestru przedsiębiorców
      wykonujących działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, o
      którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich;
      3) piwa, wina i napojów fermentowanych, wytwarzanych domowym sposobem przez
      osoby fizyczne na własny użytek i nieprzeznaczonych do sprzedaży;
      4) mniej niż 10 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, alkoholu etylowego,
      dokonywanej przez gorzelnie prawnie i ekonomicznie niezależne od wszelkich innych
      gorzelni oraz niedziałające na podstawie licencji uzyskanej od innego podmiotu;
      5) wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona przedpłata akcyzy;
      6) energii elektrycznej;
      7) wyrobów węglowych;
      8) suszu tytoniowego;
      9) wyrobów gazowych;
      10) zestawów części do urządzeń do waporyzacji.
    Jak wskazano w § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w
    sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2025 r. poz. 851; dalej jako:
    „rozporządzenie” lub „rozporządzenie w sprawie zwolnień”):
      Zwalnia się od akcyzy podatników produkujących piwo, którzy w poprzednim roku
      kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hektolitrów piwa – w wysokości 50 %
      kwoty akcyzy obliczonej według stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 ustawy.
    W świetle § 12 ust. 2 rozporządzenia:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, jest realizowane przez obniżenie należnej kwoty
      akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia.
    Jak stanowi § 12 ust. 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień:
      W przypadku gdy wielkość produkcji piwa w danym roku kalendarzowym przekroczy
      200 000 hektolitrów, do ilości piwa przekraczającej tę wielkość stosuje się stawkę, o
      której mowa w art. 94 ust. 4 ustawy.
    W myśl § 12 ust. 5 rozporządzenia:
      Przepis ust. 1 stosuje się do podatników:
      1) prawnie i ekonomicznie niezależnych od innych przedsiębiorców wytwarzających
      piwo;
      2) posiadających miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu
      niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;
      3) niewytwarzających piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych
      przedsiębiorców.
    Zgodnie z § 12 ust. 6 rozporządzenia:
      Ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, mogą korzystać także podatnicy produkujący
      piwo lub podatnicy posiadający zezwolenie wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54
      ust. 1 ustawy, którzy współpracują ze sobą na podstawie pisemnej umowy i w
      poprzednim roku kalendarzowym łącznie wyprodukowali do 200 000 hektolitrów piwa.
    Stosownie do § 12 ust. 7 rozporządzenia:

      Przepis ust. 6 stosuje się, jeżeli współpracujący ze sobą podatnicy spełniający warunki
      z ust. 6:
      1) są prawnie i ekonomicznie niezależni od innych przedsiębiorców wytwarzających
      piwo;
      2) posiadają miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż
      inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;
      3) nie wytwarzają piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.
    Wskazane wyżej przepisy, dotyczące zwolnienia od akcyzy piwa, zawarte w
    rozporządzeniu w sprawie zwolnień od akcyzy, są wyrazem dokonanej implementacji do
    polskiego prawa podatkowego uregulowań unijnych dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19
    października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu
    i napojów alkoholowych (Dz.U. UE L 316 z 31.10.1992, str. 21, ze zm.; dalej jako:
    „dyrektywa strukturalna” lub „dyrektywa”).
    W myśl art. 4 ust. 1 dyrektywy strukturalnej:
      Państwa Członkowskie mają prawo stosować do piwa produkowanego przez
      niezależne, małe browary obniżone stawki podatku akcyzowego, zróżnicowane
      zależnie od wielkości rocznej produkcji danych browarów, z zachowaniem
      następujących limitów:
      - stawek obniżonych nie stosuje się wobec zakładów produkujących ponad 200 000 hl
        piwa rocznie,
      - stawki obniżone, które mogą kształtować się poniżej poziomu stawki minimalnej,
        mogą być niższe maksymalnie o 50% od standardowej, krajowej stawki podatku
        akcyzowego.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy strukturalnej:
      Do celów stosowania obniżonych stawek podatku akcyzowego przez pojęcie
      „niezależny, mały browar” rozumie się browar, który jest prawnie i ekonomicznie
      niezależny od wszelkich innych browarów, mieści się w budynkach usytuowanych
      poza terenem należącym do jakiegokolwiek innego browaru i nie działa na mocy
      licencji. Jednakże w przypadku gdy dwa lub więcej małych browarów współpracują ze
      sobą, a ich łączna wielkość rocznej produkcji nie przekracza 200 000 hl, mogą one być
      traktowane jako jeden niezależny, mały browar.
    Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniach dotyczą:
    - prawa Wnioskodawcy do stosowania ulgi dla małych browarów w przypadku zawarcia
      umowy o współpracy z Kontrahentem (pytanie nr 1);
    - prawa Wnioskodawcy do stosowania ulgi dla małych browarów w przypadku zawarcia
      umów na opisanych zasadach z innymi browarami kontraktowymi, gdy łączna
      produkcja nie przekroczy 200 000 hektolitrów piwa, zarówno przez Wnioskodawcę,
      jak i inne współpracujące browary kontraktowe (pytanie nr 2).
    Mając na uwadze przywołane przepisy wskazać w pierwszej kolejności należy, że regulacje
    § 12 rozporządzenia w sprawie zwolnień odwołują się do produkcji piwa, którą – zgodnie z
    definicją zawartą w art. 94 ust. 2 ustawy – jest wytwarzanie, przetwarzanie oraz rozlew.
    Tym samym na potrzeby opodatkowania akcyzą, produkcja piwa – jako czynność
    podlegająca opodatkowaniu – została zdefiniowana w sposób bardzo szeroki.
    Zastosowanie omawianego zwolnienia wiąże się nieodłącznie z wielkością produkcji piwa,
    a do tego uwarunkowane jest spełnieniem przez podatników warunków
    wyszczególnionych w § 12 ust. 5 rozporządzenia w sprawie zwolnień, odnoszących się do
    kryteriów ich niezależności.

    Skorzystanie z powyższego zwolnienia jest możliwe również w przypadku podmiotów
    współpracujących ze sobą. Przy tym możliwość zastosowania zwolnienia przez podmioty
    współpracujące również jest uzależniona od spełnienia ściśle określonych warunków,
    które wynikają z treści § 12 ust. 6 i 7 rozporządzenia w sprawie zwolnień, tj.:
    1) podmioty chcące skorzystać ze zwolnienia muszą współpracować ze sobą na
      podstawie umowy;
    2) łączna wielkość produkcji piwa przez współpracujące ze sobą podmioty wynosi do 200
      000 hl;
    3) współpracujące ze sobą podmioty są prawnie i ekonomicznie niezależne od innych
      przedsiębiorców wytwarzających piwo;
    4) współpracujące ze sobą podmioty posiadają miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją
      piwa;
    5) współpracujące ze sobą podmioty nie wytwarzają piwa na podstawie licencji
      uzyskanych od innych przedsiębiorców.
    Celem tych regulacji była możliwość udzielenia wsparcia dla tzw. browarów
    kontraktowanych, zajmujących się produkcją piwa przy wykorzystaniu sprzętu i mocy
    produkcyjnych udostępnionych przez browar stacjonarny, które będąc podatnikiem
    podatku akcyzowego, korzystać będą mogły z prawa do obniżenia stawki podatku
    akcyzowego. Brzmienie przepisów krajowych jest zbieżne z brzmieniem przepisów
    dyrektywy. Przepisy te dają uprawnienie do zastosowania zwolnienia w przypadku małych
    i niezależnych browarów. Z kolei niezależność ta przejawia się m.in. brakiem licencji na
    wytwarzanie piwa.
    Zawarte w art. 4 ust. 2 dyrektywy pojęcie działania „na mocy licencji” było przedmiotem
    rozważań TSUE w orzeczeniu z 4 czerwca 2015 r., w sprawie C-285/14. TSUE odpowiadając
    na pytanie: „Czy art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 92/83 należy interpretować w ten sposób, że
    działanie na mocy licencji oznacza wyłącznie działanie na mocy licencji na korzystanie z
    patentu lub znaku towarowego albo że przepis ten można interpretować w ten sposób, iż
    działanie na mocy licencji oznacza działanie zgodnie z metodą produkcji należącą do
    podmiotu trzeciego i z jego upoważnienia?”, w pkt 23 i 24 wyroku stwierdził:
    „Niedziałanie na mocy licencji stanowi tym samym jedną z przesłanek mających
    zagwarantować, że mały browar jest naprawdę niezależny od jakiegokolwiek innego
    browaru. Wynika z tego, że pojęcie działania „na mocy licencji” należy interpretować w ten
    sposób, iż obejmuje ono produkcję piwa na podstawie jakiegokolwiek upoważnienia, z
    którego wynika, że rzeczony mały browar nie jest całkowicie niezależny od podmiotu
    trzeciego, który udzielił mu tego upoważnienia. Jest tak w wypadku upoważnienia do
    korzystania z patentu, znaku towarowego lub metody produkcji należącej do owego
    podmiotu trzeciego.
    Z powyższego wynika, że browar znajdujący się w sytuacji takiej jak sytuacja spółki
    Brasserie Bouquet, która produkuje swe piwo zgodnie z umową w sprawie
    stowarzyszenia, nie spełnia przewidzianej w art. 4 ust. 2 dyrektywy 92/83 przesłanki
    niedziałania na mocy licencji. Po pierwsze, spółka ta, na mocy rzeczonej umowy, ma
    bowiem prawo posługiwać się znakami towarowymi swego kontrahenta. Po drugie, jest
    ona upoważniona do produkowania piwa według metody produkcji należącej do ICO 3B
    SARL, ponieważ korzysta, zgodnie z tą umową z know-how ICO 3B SARL ujętego w
    dokumencie zatytułowanym „Bible du Cercle des 3 brasseurs”, który zawiera między
    innymi opis metody i procesów produkcji piwa w mikrobrowarze”.
    W świetle tego orzeczenia TSUE, każda z trzech przesłanek – upoważnienie do korzystania
    z patentu, znaku towarowego, metody produkcji należącej do podmiotu trzeciego – może
    stanowić samodzielną podstawę do uznania „działania na mocy licencji”.

    Powyższe znajduje swoje odzwierciedlenie również w orzeczeniu NSA z 20 marca 2024 r.,
    sygn. akt I GSK 498/20, z którego wynika, że już samo oznaczanie piwa znakami
    towarowymi innego podmiotu może zostać uznane za samodzielną przesłankę do
    stwierdzenia, że podmiot ten działa na mocy licencji innego podmiotu, wyłączające
    możliwość zastosowania zwolnienia uregulowanego obecnie w § 12 rozporządzenia w
    sprawie zwolnień.
    Mając na uwadze powyższe nie można zgodzić się z Państwem, że ograniczenie prawa do
    stosowania zwolnienia do podmiotów wytwarzających piwo na podstawie licencji
    uzyskanych od innych przedsiębiorców, odnosi się tylko to wytwarzania piwa, a nie odnosi
    się do innych obszarów działalności podatników, takich jak pakowanie, etykietowanie etc.
    Wskazane ograniczenie może bowiem, w świetle przywołanych orzeczeń, odnosić się
    również do innych obszarów działalności, które należy rozpatrywać indywidualnie w
    odniesieniu do konkretnej sytuacji faktycznej. Niemniej jednak należy podkreślić, że
    powyższe nie wpływa ostatecznie na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, obejmujące
    zakres pytania oznaczonego we wniosku nr 1.
    Wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego, że do obrotu będzie wprowadzane piwo
    wytwarzane na podstawie pisemnej umowy współpracy Wnioskodawcy z Kontrahentem.
    Przyjęty model współpracy przewiduje podział obowiązków między Spółką a
    Kontrahentem. Piwo byłoby produkowane i konfekcjonowane w składzie podatkowym
    Wnioskodawcy. Kontrahent planuje uzyskać zezwolenie wyprowadzenia ze składu
    podatkowego, zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy. Spółka wspólnie z Kontrahentem:
    - są niezależni prawnie oraz ekonomicznie, nie mają powiązań kapitałowych i
      zarządczych z innymi przedsiębiorcami wytwarzającymi piwo,
    - mają wyłączną kompetencję w zakresie decyzji dotyczących doboru surowców,
      stosowanych systemów produkcyjno-technologicznych oraz wyboru dostawców,
    - prowadzą działalność w miejscu odrębnym od innych przedsiębiorców zajmujących się
      produkcją piwa,
    - ich roczna łączna produkcja nie przekroczyła w poprzednim roku kalendarzowym 200
      000 hektolitrów piwa,
    - nie będą wytwarzali piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.
    We wniosku Kontrahent został określony jako „browar kontraktowy”. Zauważyć należy, że
    pod pojęciem browaru kontraktowego rozumie się podatnika, którego przedmiotem
    działalności jest produkcja piwa. Jednak z uwagi na to, że browar kontraktowy nie posiada
    własnych urządzeń do wytwarzania piwa, korzysta z mocy produkcyjnych innego
    podatnika - browaru, który takie urządzenia warzelnicze posiada.
    Zatem odpowiadając wprost na Państwa pytanie nr 1 należy stwierdzić, że w
    przedstawionych okolicznościach zdarzenia przyszłego, współpracując z Kontrahentem na
    podstawie pisemnej umowy, Spółka będzie uprawniona do stosowania ulgi dla małych
    browarów, na podstawie § 12 ust. 6 rozporządzenia. Z przedstawionego opisu zdarzenia
    przyszłego wynika, że spełnione zostaną wszystkie warunki wskazane w § 12 ust. 6 i 7
    rozporządzenia w sprawie zwolnień, dające Wnioskodawcy podstawę do korzystania ze
    zwolnienia od akcyzy dla produkowanego we współpracy z Kontrahentem piwa. Wówczas,
    w związku z zawartą umową o współpracy, Państwa browar oraz browar kontraktowy
    Kontrahenta będą traktowane łącznie jako jeden niezależny mały browar, co wynika z art.
    4 ust. 2 dyrektywy.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za
    prawidłowe.
    Wnioskodawca zamierza zawrzeć – na opisanych zasadach dotyczących umowy o
    współpracy z Kontrahentem – pisemne umowy z innymi browarami kontraktowymi, przy
    czym łączna produkcja w roku kalendarzowym nie przekroczy 200 000 hektolitrów piwa.

    Ponadto Spółka podała, że Browar Wnioskodawcy oraz inni podatnicy produkujący piwo
    lub podatnicy posiadający zezwolenie wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1
    ustawy, będą współpracowali ze sobą na podstawie pisemnej umowy. Spółka oraz
    podatnicy, z którymi Wnioskodawca podejmie współpracę na podstawie pisemnej umowy:
    - będą prawnie i ekonomicznie niezależni od innych przedsiębiorców wytwarzających
      piwo,
    - będą posiadali miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż
      inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa,
    - nie będą wytwarzali piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców
      niż zawierający ze sobą umowę.
    Zauważyć należy, że przyszłe umowy o współpracy Wnioskodawca zamierza zawrzeć z
    browarami kontraktowymi. Jak wyjaśniono wyżej, browarem kontraktowym jest podmiot,
    który nie posiada własnych urządzeń do produkcji piwa. Oznacza to, że to Wnioskodawca,
    w przypadku zawarcia umów o współpracy z browarami kontraktowymi, będzie
    produkował piwo w oparciu o własne urządzenia (linie) produkcyjne. Skoro umowy mają
    być zawarte na opisanych zasadach jak w przypadku umowy z Kontrahentem, to będą
    przewidywały, że:
    - receptura piwa należy do zadań browaru kontraktowego,
    - odpowiedzialność za realizację procesu technologicznego spoczywa na Wnioskodawcy,
    - Wnioskodawca produkuje piwo na zlecenie browaru kontraktowego i etykietuje produkt
      etykietami dostarczonymi przez browar kontraktowy,
    - wyprowadzenie wyrobu ze składu podatkowego Wnioskodawcy odbywać się będzie na
      rzecz browaru kontraktowego na podstawie zezwolenia wyprowadzenia, o którym
      mowa w art. 54 ust. 1 ustawy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że najpierw Wnioskodawca zawrze
    umowę o współpracy z Kontrahentem i będzie uprawniony do stosowania ulgi dla małych
    browarów – zwolnienia od akcyzy produkowanego we współpracy piwa. Zawarcie umowy
    z Kontrahentem oznacza, że na gruncie przepisów dyrektywy strukturalnej, ale także
    regulacji zawartych w § 12 rozporządzenia w sprawie zwolnień, Wnioskodawca oraz
    Kontrahent są traktowani jako jeden mały browar. Z uwagi na to, że miejscem
    wytwarzania piwa będzie zakład (skład podatkowy) Wnioskodawcy, zatem będzie to
    oznaczało, że ten mały browar będzie prowadził działalność gospodarczą w miejscu
    prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę.
    Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że zawarcie umowy z innym browarem
    kontraktowym, na warunkach takich samych jak w przypadku umowy Wnioskodawcy z
    Kontrahentem, będzie oznaczało, że miejscem wytwarzania piwa w ramach tej nowej
    umowy będzie zakład (skład podatkowy) Wnioskodawcy. W konsekwencji w jednym i tym
    samym miejscu będą prowadzili działalność (wytwarzali piwo) Wnioskodawca oraz
    Kontrahent traktowani jak jeden niezależny, mały browar, w rozumieniu art. 4 ust. 2
    dyrektywy (działający na podstawie pisemnej umowy) oraz Wnioskodawca i inny browar
    kontraktowy (działający na podstawie pisemnej umowy). Miejscem działalności
    (wytwarzania piwa) Wnioskodawcy i każdego kolejnego browaru kontraktowego, w
    przypadku każdej kolejnej umowy o współpracy, będzie to samo miejsce, gdzie działalność
    będzie prowadził Wnioskodawca i Kontrahent traktowani jako niezależny, mały browar.
    W konsekwencji z przedstawionych okoliczności zdarzenia przyszłego, odnoszących się do
    zakresu wskazanego w pytaniu nr 2, wynika, że Wnioskodawca i każdy kolejny browar
    kontraktowy, które zawrą umowę o współpracy, nie będą spełniały warunku niezależności
    wskazanego w § 12 ust. 7 pkt 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień. Będą bowiem
    posiadały miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w tym samym miejscu jak inni
    przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa (Wnioskodawca i Kontrahent traktowani jak

    niezależny, mały browar). Przepis § 12 ust. 7 pkt 2 rozporządzenia wymaga bowiem, aby
    współpracujący ze sobą podatnicy produkowali łącznie w roku kalendarzowym do 200 000
    hektolitrów piwa, a przy tym posiadali miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w
    odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa.
    Jak wypowiedział się TSUE w wyroku z 2 kwietnia 2009 r., sprawa C-83/08, „(...) w świetle
    celów realizowanych przez dyrektywę 92/83, przepis ten wymaga, by małe browary,
    których roczna produkcja piwa nie przekracza 200 000 hl, były rzeczywiście niezależne od
    wszelkich innych browarów zarówno z punktu widzenia struktury prawno#ekonomicznej,
    jak i struktury produkcji, gdyż mają one wykorzystywać budynki mieszczące się poza
    terenem jakiegokolwiek innego browaru i nie mogą produkować piwa na licencji.
    (...) kryterium niezależności ma na celu zapewnienie, by obniżona stawka podatku
    akcyzowego służyła rzeczywiście browarom, dla których ich nieznaczna wielkość stanowi
    utrudnienie, a nie browarom należącym do grupy kapitałowej. W tych okolicznościach, aby
    przy stosowaniu art. 4 ust. 2 dyrektywy 92/83 uwzględniane były jedynie browary, które są
    rzeczywiście prawnie i ekonomicznie niezależne, należy zapewnić, by przesłanka
    niezależności nie była obchodzona w sposób czysto formalny, w szczególności dzięki
    porozumieniom prawnym pomiędzy poszczególnymi rzekomo niezależnymi, małymi
    browarami, które w rzeczywistości tworzą grupę ekonomiczną o wielkości produkcji
    przekraczającej granice określone w art. 4 dyrektywy 92/83 (zob. analogicznie wyrok z dnia
    29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-91/01 Włochy przeciwko Komisji, Rec. s. I-4355, pkt 50)”.
    Natomiast jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 28
    marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 1461/16:
    „Polski ustawodawca zdecydował się na stworzenie preferencyjnych stawek akcyzy dla
    małych browarów. Rozporządzenie Ministra Finansów z 8 lutego 2013 r. jako akt prawny
    ustalający zasady korzystania z niższej akcyzy zawiera regulacje, które jako przewidujące
    wyjątki od zasady muszą być w pełni respektowane. Praktyka zlecania przez innych
    przedsiębiorców produkcji piwa małym browarom, nie może prowadzić do obejścia prawa
    co do bezwzględnego przestrzegania wszystkich przesłanek zwolnienia tj. ilościowej i
    jakościowej. Korzystne regulacje przewidziane dla małych browarów nie mogą być
    wykorzystywane i nadużywane przez innych przedsiębiorców, którzy w ten sposób mogą
    naruszać zasady zwolnienia co jest nie do zaakceptowania i pogodzenia z przyjętym
    porządkiem prawnym”.
    Wynikające zatem z przepisów i orzecznictwa kryteria niezależności mają zagwarantować,
    że mały browar jest naprawdę niezależny od jakiegokolwiek innego browaru, a
    jakakolwiek forma zależności wyłącza stosowanie preferencji podatkowej. Jak zresztą sami
    Państwo zauważyli we własnym stanowisku, odwołując się do wyroku NSA z 6 lutego 2020
    r., sygn. akt I GSK 695/17, małe browary na potrzeby skorzystania z ulgi od podatku
    akcyzowego muszą być rzeczywiście, a nie jedynie formalnie niezależne od wszelkich
    innych producentów piwa. Wspomniana niezależność jest także związana z tym, aby taki
    mały browar nie dzielił kluczowej infrastruktury (np. linii produkcyjnych) z innymi
    browarami.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności zdarzenia przyszłego w zakresie pytania nr 2
    oraz wskazane przepisy rozporządzenia w sprawie zwolnień, należy stwierdzić, że
    zawierając umowy na wskazanych zasadach z innymi browarami kontraktowymi,
    Wnioskodawca nie będzie uprawniony do stosowania ulgi dla małych browarów, na
    podstawie przepisów § 12 ust. 6, w zw. z § 12 ust. 7 rozporządzenia. Należy podkreślić, że
    przepisy rozporządzenia w zakresie niezależności oraz poziomu produkcji piwa
    zobowiązane są przestrzegać łącznie Wnioskodawca i wszystkie browary kontraktowe, z
    którymi Spółka zawrze pisemne umowy współpracy. Skoro więc Wnioskodawca zawrze
    umowę o współpracy z Kontrahentem, a oba podmioty będą traktowane jako niezależny,
    mały browar, to zawarcie na opisanych warunkach kolejnej umowy przez Wnioskodawcę z
    browarem kontraktowym będzie oznaczało, że nie zostanie spełniony warunek
    niezależności wskazany w § 12 ust. 7 pkt 2 rozporządzenia. Działalność wykonywana przez

    Wnioskodawcę w ramach obu umów (i ewentualnie kolejnych, zawartych przez
    Wnioskodawcę z browarami kontraktowymi) będzie się odbywała w tym samym miejscu –
    składzie podatkowym Wnioskodawcy.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy i jego sytuacji prawnopodatkowej w odniesieniu
    do opisanego zdarzenia przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie
    Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem
    kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być
    rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
      Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują
      się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
        czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.