Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.124.2021.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-16
Teza: opodatkowanie wyrobów przeznaczonych do celów innych niż wykorzystanie w papierosach elektronicznych
Słowa kluczowe: akcyza; akcyza-wyroby akcyzowe; opodatkowanie; produkcja; sprzedaż
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 7 maja 2021 r. (data wpływu 12 maja 2021 r.), uzupełnionym pismem z 7 lipca 2021 r. (data wpływu 13 lipca 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie opodatkowania wyrobów przeznaczonych do celów innych niż wykorzystanie w papierosach elektronicznych (w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 3) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie opodatkowania wyrobów przeznaczonych do celów innych niż wykorzystanie w papierosach elektronicznych (w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 3). Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 7 lipca 2021 r. (data wpływu 13 lipca 2021 r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 2 lipca 2021 r., znak: 0111-KDIB3-3.4013.124.2021.1.JS.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu wniosku):

A. Sp. z o. o. (dalej Spółka) jest podmiotem z siedzibą w (…), zamierzającym rozpocząć działalność gospodarczą w zakresie handlu hurtowego oraz detalicznego płynami do aromatyzowania tytoniu w postaci cieczy, która będzie składać się w całości, bądź w części z gliceryny roślinnej, glikolu propylenowego, aromatów smakowych oraz opcjonalnie alkoholu etylowego, wody demineralizowanej lub innych nośników z przeznaczeniem innym niż do użycia w papierosach elektronicznych (dalej określanych jako: „produkty”). Towary te będą nabywane bezpośrednio od ich producenta. W opisanej powyżej postaci produkt przystosowany będzie do indywidualnego wykorzystania. Co istotne, oferowane produkty nie będą zawierać nikotyny. Należy jednakże zaznaczyć, że skład ww. produktów będzie tożsamy ze składem beznikotynowych płynów stosowanych w e-papierosach.

Produkty, o składzie zgodnym z przedstawionym powyżej opisem, przeznaczone będą jako środek do aromatyzowania tytoniu w warunkach domowych. Aromaty mogą nadawać wyrobom tytoniowym dodatkowych walorów smakowych lub zapachowych. Użytkownicy będą mieć możliwość dodania do tytoniu wybranego preparatu smakowego, jak również aromatu przygotowanego samodzielnie (rozcieńczonego we własnym zakresie).

Produkty o opisanym wyżej składzie spółka zamierza sprzedawać:

1.  hurtowo – przedsiębiorcom prowadzącym punkty sprzedaży detalicznej, specjalizujące się w sprzedaży produktów z branży e-papierosów;
2.  odbiorcom indywidualnym(konsumentom) – w sklepach (punktach) zajmujących się sprzedażą produktów z branży e-papierosów.

Dodatkowo, w uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że:

1.  składniki produktów nie będą nabywane jako wyroby akcyzowe – płyn do e-papierosów – a tym samym nie będą w ocenie Wnioskodawcy podlegały opodatkowaniu akcyzą;
2.  zawartość alkoholu etylowego zależy od wykorzystanych w recepturze produktu aromatów spożywczych i waha się w przedziale od 0% do 1,5%;
3.  alkohol etylowy sam w sobie nie jest surowcem wykorzystywanym do produkcji produktów przez Spółkę. Alkohol etylowy zawarty jest natomiast w części aromatów spożywczych wykorzystywanych w procesie produkcji. Te aromaty zostaną nabyte od krajowych i zagranicznych dostawców specjalizujących się w produkcji/sprzedaży tego typu surowców;
4.  akcyza od zawartości alkoholu etylowego w używanych aromatach zostanie opłacona przez Spółkę na etapie wprowadzania tychże aromatów do obrotu krajowego z zagranicy (powstanie obowiązku akcyzowego z chwilą nabycia aromatów);
5.  Spółka nie planuje prowadzić własnej sprzedaży w punktach detalicznych;
6.  pytanie nr 2 dotyczy sprzedaży w punktach detalicznych dokonywanej przez inne podmioty;
7.  wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wyłącznie powstania obowiązku akcyzowego w związku z produkcją i sprzedażą płynów do papierosów elektronicznych.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania (oznaczone we wniosku nr 1 i 3):

1.Czy sprzedaż hurtowa produktów, które będą przeznaczone do aromatyzowania wyrobów tytoniowych (na własny użytek nabywcy, w warunkach domowych), nieprzeznaczonych do zastosowania w e-papierosach, na rzecz sklepów zajmujących się sprzedażą detaliczną produktów z branży e-papierosów, rodzi po stronie Spółki obowiązek podatkowy w zakresie podatku akcyzowego?

3.Czy jeśli którykolwiek z kontrahentów spółki (sklepy specjalistyczne zajmujące się sprzedażą towarów z branży e-papierosów), bądź konsumentów zacznie sprzedawać lub wykorzystywać produkty niezgodnie z ich przeznaczeniem (płyn do aromatyzowania tytoniu) lub ze względu na zbliżoną kompozycję chemiczną, zacznie wykorzystywać je jako płyn do zastosowania w e-papierosach, to czy takie zachowanie rodzi po stronie Spółki, jako sprzedawcy hurtowym/detalicznym opisanego wyżej produktu, obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność, którą Spółka planuje rozpocząć nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2020 r. poz. 722, dalej: „ustawa”), „wyroby akcyzowe” to: wyroby energetyczne, energia elektryczna. Napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 46 załącznika nr 1 do ustawy bez względu na kod CN został wymieniony płyn do papierosów elektronicznych.

Za papierosy elektroniczne w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 34 ustawy rozumie się urządzenia jednorazowego albo wielokrotnego użytku służące do spożywania za pomocą ustnika pary powstającej z płynu do papierosów elektronicznych, wyposażone w szczególności w kartridże lub zbiorniki.

Natomiast za płyn do papierosów elektronicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę.

Z treści ww. przepisów wyraźnie wynika, że ustawodawca za wyrób akcyzowy - płyn do papierosów elektronicznych - uznaje tylko wyroby w postaci roztworu, które przeznaczone są do wykorzystania w papierosach elektronicznych. W orzecznictwie oraz interpretacjach podkreśla się, że katalog roztworów stanowiących płyn do papierosów elektronicznych jest katalogiem otwartym, a o klasyfikacji danej substancji jako płynu do papierosów elektronicznych decyduje jej przeznaczenie.

Spółka swoje wyroby będzie komponowała i oferowała na sprzedaż z przeznaczeniem innym niż do wykorzystywania w papierosach elektronicznych, więc planowana działalność nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Za słusznością takiego stanowiska przemawia wiele interpretacji wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Tytułem przykładu w piśmie z dnia 29 czerwca 2018 roku ww. Organ wskazał, że: literalne brzmienie relewantnych przepisów, jak i ich ratio legis nie pozwala na uznanie, że każda mieszanina gliceryny i glikolu oraz - ewentualnie - dodatkowych składników chemicznych jak aromaty i inne dodatki, stanowi wyrób akcyzowy. Dopiero spełnienie warunku funkcjonalnego, tj. przeznaczenia wyrobu jako produktu finalnego podlegającego zastosowaniu w papierosach elektronicznych, oznaczać będzie, że mamy do czynienia z wyrobem akcyzowym, którego produkcja lub konfekcjonowanie skutkować będzie powstaniem zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym (vide pismo z dnia 29 czerwca 2018 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-3.4013.76.2018.1.JS).

W podobnym tonie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 10 lipca 2020 roku, gdzie czytamy: ustawa o podatku akcyzowym, w przypadku płynu do papierosów elektronicznych i baz do tych płynów, nie nakłada obowiązku podatkowego ze względu na przedmiot, ale spełniona musi być koniunkcja: przedmiotu (roztwór zawierający glicerynę i/lub glikol) i przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych. Jeśli spełniona jest tylko jedna z przesłanek tej koniunkcji, tj. jest to roztwór zawierający glicerynę i/lub glikol, ale nie jest przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, to nie staje się towarem zwolnionym z akcyzy, ale tej ustawie w ogóle nie podlega (vide pismo z dnia 10 lipca 2020 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-3.4013.96.2020.2.JS).

Nadto, w podobnym do przedmiotowego stanie faktycznym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną nr 0111-KDIB3-3.4013.30.2020.1.JS wskazując, że tak długo, jak nabywane i oferowane przez Wnioskodawcę na sprzedaż aromaty nie będą przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych, tak długo wyroby te nie będą uznawane za wyroby akcyzowe o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy (vide interpretacja indywidualna z dnia 15 kwietnia 2020 r. 0111-KDIB3-3.4013.30.2020.1 JS).

Wnioskodawca uważa zatem, iż:

Ad. 1 i 2 Działalność objęta zapytaniem nie będzie podlegać opodatkowaniu, ponieważ ustawodawca wyraźnie wskazuje, że o klasyfikacji produktu, jako wyrobu akcyzowego decyduje jego przeznaczenie. Tylko wobec wyrobów dla których określono przeznaczenie do użytku w papierosach elektronicznych lub w przypadku produkcji baz czy płynów do e-papierosów powstaje obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym. Spółka na żadnym etapie produkcji nie zamierza przeznaczać aromatów do ww. celów. Zdaniem Wnioskodawcy tak długo, jak produkty objęte zapytaniem (koncentraty aromatów spożywczych, glikol propylenowy, czysta gliceryna oraz ich mieszaniny) nie będą przez Spółkę komponowane (produkowane) i sprzedawane z przeznaczeniem do użycia w papierosach elektronicznych (co wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego), wówczas planowana działalność gospodarcza objęta zapytaniem nie będzie opodatkowana podatkiem akcyzowym.

Ad. 3 Wnioskodawca będzie sprzedawał produkty z przeznaczeniem innym niż wykorzystanie w e-papierosach, natomiast nie ma wpływu na działania podmiotów trzecich tj. nabywców produktów. Nadto - zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Podatnikiem akcyzy jest natomiast taka osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (art. 13 ustawy). Z uwagi na fakt, iż (jak wywiedziono powyżej) obowiązek podatkowy nie powstanie na etapie produkcji i sprzedaży przez Spółkę produktów nieprzeznaczonych do wykorzystania w e-papierosach, ewentualne zaktualizowanie się takiego obowiązku na dalszym etapie sprzedaży, z uwagi na wykorzystanie produktu niezgodnie z jego przeznaczeniem, nie będzie rodzić obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie Organ zaznacza, że niniejsza ocena prawna dotyczy wyłącznie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 3. W pozostałym zakresie, tj. pytania nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 722 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” – ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 46 załącznika nr 1 do ustawy bez względu na kod CN został wymieniony płyn do papierosów elektronicznych.

Za papierosy elektroniczne w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 34 ustawy uznaje się urządzenia jednorazowego albo wielokrotnego użytku służące do spożywania za pomocą ustnika pary powstającej z płynu do papierosów elektronicznych, wyposażone w szczególności w kartridże lub zbiorniki.

Natomiast za płyn do papierosów elektronicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego; 4a) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie: a) było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub b) nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;
2.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
3.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
4.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej – art. 8 ust. 6 ustawy.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej – art. 10 ust. 1 ustawy.

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony – art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W myśl art. 13 ust. 1a pkt 2 ustawy podatnikiem z tytułu produkcji płynu do papierosów elektronicznych, o której mowa w art. 99b ust. 1 - niezgodnej z art. 47, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która produkuje te wyroby akcyzowe, oraz każda inna osoba, która uczestniczy w ich produkcji.

Zgodnie z art. 99b ustawy:

1.  Produkcją płynu do papierosów elektronicznych w rozumieniu ustawy jest jego wytwarzanie, przetwarzanie, a także jego rozlew.
2.  Za produkcję płynu do papierosów elektronicznych nie uznaje się wytwarzania tego płynu przez konsumenta ręcznie domowym sposobem w gospodarstwie domowym na własne potrzeby.
3.  Podstawą opodatkowania płynu do papierosów elektronicznych jest jego ilość wyrażona w mililitrach.
4.  Stawka akcyzy na płyn do papierosów elektronicznych wynosi 0,55 zł za każdy mililitr.
5.  W przypadku produkcji, o której mowa w ust. 1, niezgodnej z art. 47, stawka akcyzy na płyn do papierosów elektronicznych wynosi dwukrotność stawki, o której mowa w ust. 4.
6.  W przypadku nabycia lub posiadania płynu do papierosów elektronicznych znajdującego się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tego płynu nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony, stosuje się stawkę w wysokości określonej w ust. 5.

Mając na uwadze powyższe przepisy Organ w pierwszej kolejności zauważa, że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy, za płyn do papierosów elektronicznych uznaje się roztwór przeznaczony do wykorzystania w papierosach elektronicznych, zarówno z nikotyną, jak i bez nikotyny, w tym bazę do tego roztworu zawierającą glikol lub glicerynę. Tym samym, za wyrób akcyzowy - płyn do papierosów elektronicznych - uznaje się wszelkie wyroby w postaci roztworu, które przeznaczone są do wykorzystania w papierosach elektronicznych. Katalog roztworów stanowiących płyn do papierosów elektronicznych jest katalogiem otwartym, a o klasyfikacji danej substancji jako płynu do papierosów elektronicznych decyduje jej przeznaczenie.

Równocześnie produkcją płynu do papierosów elektronicznych w rozumieniu ustawy jest jego wytwarzanie, przetwarzanie, a także jego rozlew. Zatem za produkcję (czynność podlegającą opodatkowaniu) uznaje się wytwarzanie, przetwarzanie, a także rozlew wszelkich wyrobów w postaci roztworu, które przeznaczone są do wykorzystania w papierosach elektronicznych.

W konsekwencji każdy podmiot, który dokonuje produkcji (wytwarzania, przetwarzania, rozlewu) substancji (roztworów) przeznaczonych do wykorzystania w papierosach elektronicznych, bądź oferuje te substancje (roztwory) na sprzedaż jako płyn do papierosów elektronicznych lub jako półprodukt służący do dalszej produkcji takiego płynu, przeznacza te wyroby do wykorzystania jako płyn do papierosów elektronicznych – przesądzając tym samym o konieczności traktowania tych substancji jako wyrobów akcyzowych o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedawać produkty – płyny do aromatyzowania tytoniu w postaci cieczy, które będą składać się w całości, bądź w części z gliceryny roślinnej, glikolu propylenowego, aromatów smakowych oraz opcjonalnie alkoholu etylowego, wody demineralizowanej lub innych nośników, z przeznaczeniem innym niż do użycia w papierosach elektronicznych.

Składniki produktów nie będą przez Wnioskodawcę nabywane jako wyroby akcyzowe – płyn do e-papierosów. Równocześnie, aromaty zostaną nabyte od krajowych i zagranicznych dostawców specjalizujących się w produkcji/sprzedaży tego typu surowców. Akcyza od zawartości alkoholu etylowego w używanych aromatach zostanie opłacona przez Spółkę na etapie wprowadzania tychże aromatów do obrotu krajowego z zagranicy (powstanie obowiązku akcyzowego z chwilą nabycia aromatów).

Spółka nie planuje prowadzić własnej sprzedaży w punktach detalicznych.

Na tle powyższego Spółka ma wątpliwości dotyczące powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży przez Wnioskodawcę przedmiotowych produktów przeznaczonych do aromatyzowania wyrobów tytoniowych (na własny użytek nabywcy, w warunkach domowych), nieprzeznaczonych do wykorzystania w papierosach elektronicznych, a także czy w przypadku, gdy nabywcy przedmiotowych produktów zaczną sprzedawać lub wykorzystywać produkty Spółki jako płyn do papierosów elektronicznych, u Wnioskodawcy powstanie z tego tytułu obowiązek podatkowy.

Ustosunkowując się do wątpliwości Wnioskodawcy stwierdzić należy, że działalność objęta wnioskiem polegająca na sprzedaży przez Wnioskodawcę przedmiotowych produktów, które będą składać się w całości, bądź w części z gliceryny roślinnej, glikolu propylenowego, aromatów smakowych oraz opcjonalnie alkoholu etylowego, wody demineralizowanej lub innych nośników, przeznaczonych do celów innych niż do użycia w papierosach elektronicznych (przeznaczonych do aromatyzowania wyrobów tytoniowych) – nie będzie rodzić obowiązku podatkowego w zakresie związanym z uregulowaniami dotyczącymi płynów do papierosów elektronicznych.

Powyższe wynika z faktu, że zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego produkowane i sprzedawane przez Wnioskodawcę produkty będą miały przeznaczenie inne niż do wykorzystania w papierosach elektronicznych – będą przeznaczone do aromatyzowania wyrobów tytoniowych przez nabywców na własny użytek w warunkach domowych. Jednocześnie komponenty produkowanych, a następnie sprzedawanych przez Wnioskodawcę produktów będą nabywane jako wyroby nieakcyzowe. Tym samym przedstawione przez Wnioskodawcę produkty nie spełniają kryteriów do uznania ich za płyny do papierosów elektronicznych. W konsekwencji planowana działalność polegająca na sprzedaży przez Wnioskodawcę przedmiotowych produktów nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w zakresie związanym z uregulowaniami dotyczącymi płynów do papierosów elektronicznych.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy zatem uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do sytuacji, w której nabywcy przedmiotowych produktów zaczną sprzedawać lub wykorzystywać produkty Spółki jako płyn do papierosów elektronicznych, Organ podziela stanowisko Wnioskodawcy, że takiej sytuacji u Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy.

Jak wyżej wskazano, o klasyfikacji danego wyrobu jako płynu do papierosów elektronicznych decyduje jego przeznaczenie. Skoro zatem Wnioskodawca nie będzie wprowadzał do obrotu przedmiotowych produktów jako wyroby przeznaczone do wykorzystania w papierosach elektronicznych, tym samym nie będzie ponosił odpowiedzialności za niezgodne wykorzystanie tych produktów przez ich nabywców. Co do zasady, obowiązek zapłaty podatku akcyzowego będzie ciążył na nabywcach przedmiotowych produktów, którzy przeznaczą je do wykorzystania w papierosach elektronicznych.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 jest zatem prawidłowe.

Organ zastrzega, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie przedstawionych we wniosku pytań dotyczących sytuacji prawnopodatkowej Zainteresowanego związanej z opodatkowaniem płynów do papierosów elektronicznych (pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 3). W pozostałym zakresie, tj. pytania nr 2 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i kształtują wyłącznie sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia. Nie mają tym samym mocy prawa powszechnie obowiązującego. Zatem z uwagi na odmienny stan faktyczny, jak i często odmienny stan prawny, należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych - art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193, ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Pouczenie

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.