Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-448/14-5/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-08-05
Teza: Uznanie przeprowadzanej akcji promocyjnej za odpłatne świadczenie usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; faktura; odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; premia; rabaty; usługi-usługi marketingowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z 24 kwietnia 2014 r. (data wpływu 29 kwietnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z 23 lipca 2014 r. (data wpływu 25 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania wykonywanych świadczeń za usługi, bądź rabat oraz sposobu dokumentowania tych czynności – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania wykonywanych świadczeń za usługi, bądź rabat oraz sposobu dokumentowania tych czynności. Wniosek uzupełniono 25 lipca 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (Spółka) jest producentem wyrobów farmaceutycznych. Sprzedaży swoich wyrobów zgodnie z przepisami ustawy prawo farmaceutyczne dokonuje wyłącznie poprzez hurtownie farmaceutyczne. Spółka współpracuje bezpośrednio z hurtowniami farmaceutycznymi w celu intensyfikacji sprzedaży.

Wnioskodawca zawarł nową umowę o współpracy z Hurtowniami. W par. 1 pkt 4-7 umowy o współpracy usługobiorca (hurtownia farmaceutyczna) zobowiązuje się do realizacji akcji promocyjnych organizowanych przez Spółkę. Akcje promocyjne skierowane są do aptek w ramach tych akcji, apteki będą mogły nabywać po obniżonych cenach niektóre wyroby Spółki.

Do obowiązków Hurtowni należy:

*   przeprowadzanie akcji telemarketingowych,
*   dystrybucja materiałów informujących o akcji telemarketingowej,
*   sprzedaż objętych promocją wyrobów po obniżonej cenie (to znaczy po cenie niższej niż cena nabycia).

Spółka chce zmotywować hurtownie do intensyfikacji sprzedaży w okresie promocji w związku z tym postanowiła wynagradzać hurtownie procentem od obrotu ze sprzedaży wyrobów objętych promocją, wynagrodzenie ustala się w następujący sposób:

*   utraconą korzyść hurtowni w wyniku obniżenia ceny sprzedaży,
*   wynagrodzenie za akcję telemarketingową oraz dystrybucję materiałów,
*   razem wynagrodzenie wynosi (\`(...)\`) % od obrotu.

Osobną sprawą jest świadczenie na rzecz Spółki usług marketingowych.

W par. 8 umowy o współpracy Hurtownia zobowiązała się do świadczenia szeroko rozumianych usług marketingowych na rzecz Wnioskodawcy.

Ponadto Hurtownia będzie dążyła do osiągnięcia minimalnego poziomu zakupów wskazanych przez Spółkę wyrobów objętych akcją promocyjną.

W przypadku gdy zostaną spełnione łącznie dwa warunki:

*   zrealizowane będą usługi określone w par. 8 pkt 1 umowy,
*   osiągnięty zostanie minimalny poziom zakupów.

Hurtownie otrzymają wynagrodzenie liczone jako % od obrotu wyrobami określonymi przez producenta.

Ta sytuacja dotyczy w szczególności wprowadzonych przez Spółkę nowych wyrobów na rynek.

Oprócz umowy z hurtowniami Wnioskodawca będzie zawierał umowę o świadczeniu usług z sieciami aptek.

Zgodnie z warunkami umowy określonych w par. 2 sieci aptek będą świadczyć szeroko rozumiane usługi marketingowe na rzecz Spółki.

W par. 6 określono że wynagrodzenie będzie wypłacane gdy zleceniobiorca spełni dwa warunki:

*   wykona zalecone usługi marketingowe,
*   osiągnie poziom zakupów wyrobów Spółki objętych daną akcją promocyjną i określonych w załączniku do umowy.

Niespełnienie któregokolwiek z wymienionych powyżej warunków powoduje, że wynagrodzenie nie będzie wypłacone.

Wynagrodzenie stanowi % od zakupów wyrobów Spółki objętych promocją.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że umowa o współpracy reguluje zasady współpracy pomiędzy Spółką a Hurtowniami Farmaceutycznymi. Opis stanu faktycznego we wniosku dotyczy dwóch różnych sytuacji:

1.  sprzedaży promocyjnej (par. 1 pkt 4-7 umowy) w sytuacji, gdy Spółka wybraną grupę swoich wyrobów obejmuje w danym okresie szeroką rozumianą akcją promocyjną. Dla realizacji tej sprzedaży określone są konkretne działania wykonywane przez hurtownie;
2.  bieżącej sprzedaży wyrobów (par. 8 umowy) Spółki oraz działań dodatkowych, które zobowiązuje się podjąć hurtownia, aby intensyfikować sprzedaż.

Producent wyrobów farmaceutycznych jest zmuszony sprzedawać swoje produkty przez hurtownię farmaceutyczną. W takiej sytuacji to producent ponosi wszelkie koszty działań związane z promocją i reklamą oraz intensyfikacją sprzedaży. Spółka chcąc zmobilizować hurtownie do działań intensyfikujących sprzedaż w par. 8 umowy nałożyła na nie obowiązek wykonywania dodatkowych czynności marketingowych i określiła za nie wynagrodzenie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W związku z faktem, że strony ustaliły wynagrodzenie za wzajemne świadczenia jako % od obrotu zaistniały wątpliwości czy mamy do czynienia ze świadczeniem szeroko rozumianych usług marketingowych za świadczenia których zleceniobiorca winien wystawić fakturę, czy też mamy do czynienia z udzielonym rabatem od którego zleceniodawca winien wystawić fakturę korygującą?

Zdaniem Wnioskodawcy, pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny w oparciu o który zleceniobiorca otrzyma wynagrodzenie od zleceniodawcy za realizację określonych czynności na rzecz zleceniodawcy. Warunek osiągnięcia poziomu zakupów jest jednym z elementów składowych wynagrodzenia, który jednak nigdy nie występuje samodzielnie. Sam fakt osiągnięcia poziomu zakupu nie daje możliwości otrzymania wynagrodzenia. Zdaniem Spółki, w wyżej opisanym przypadku nie zachodzi sytuacja, w której udzielałaby ona rabatu, w związku z udzielaniem którego należałoby, zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, dokonywać korekty faktur sprzedaży.

Zdaniem Wnioskodawcy, zleceniobiorcy będą świadczyć na rzecz Spółki usługi, które udokumentują wystawionymi na rzecz Spółki fakturami sprzedaży zgodnie z art. 5 ust. 1 oraz art. 8 ust 1 ustawy o VAT. Takie też stanowisko prezentuje Minister Finansów w piśmie PT3/033/10/423/AEW/12/PT-618 z dnia 27 listopada 2012 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem.

Zaznaczyć należy, że nie każde działanie powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu przepisów ustawy. Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zauważyć bowiem należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, że świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Należy stwierdzić, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie świadczącego usługę.

Kolejnym czynnikiem decydującym o tym czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem jest określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy – podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle w art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Stosownie zaś do art. 29a ust. 7 ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

1.  kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2.  wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
3.  zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4.  wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Z treści wniosku wynika, że Spółka jest producentem wyrobów farmaceutycznych. Sprzedaży swoich wyrobów zgodnie z przepisami ustawy prawo farmaceutyczne dokonuje wyłącznie poprzez hurtownie farmaceutyczne. Spółka współpracuje bezpośrednio z hurtowniami farmaceutycznymi w celu intensyfikacji sprzedaży. Wnioskodawca zawarł nową umowę o współpracy z Hurtowniami. Z umowy tej wynika, że usługobiorca (hurtownia farmaceutyczna) zobowiązuje się do realizacji akcji promocyjnych organizowanych przez Spółkę. Akcje promocyjne skierowane są do aptek w ramach tych akcji, apteki będą mogły nabywać po obniżonych cenach niektóre wyroby Spółki. Do obowiązków Hurtowni należy: przeprowadzanie akcji telemarketingowych, dystrybucja materiałów informujących o akcji telemarketingowej, sprzedaż objętych promocją wyrobów po obniżonej cenie (po cenie niższej niż cena nabycia). Spółka chce zmotywować hurtownie do intensyfikacji sprzedaży w okresie promocji w związku z tym postanowiła wynagradzać hurtownie procentem od obrotu ze sprzedaży wyrobów objętych promocją, wynagrodzenie ustala się w następujący sposób:

*   utraconą korzyść hurtowni w wyniku obniżenia ceny sprzedaży,
*   wynagrodzenie za akcję telemarketingową oraz dystrybucję materiałów,
*   razem wynagrodzenie wynosi (\`(...)\`) % od obrotu.

Osobną sprawą jest świadczenie na rzecz Spółki usług marketingowych.

W umowie o współpracy Hurtownia zobowiązała się do świadczenia szeroko rozumianych usług marketingowych na rzecz Wnioskodawcy. Ponadto Hurtownia będzie dążyła do osiągnięcia minimalnego poziomu zakupów wskazanych przez Spółkę wyrobów objętych akcją promocyjną.

W przypadku gdy zostaną spełnione łącznie dwa warunki: zrealizowane będą usługi określone w umowie oraz osiągnięty zostanie minimalny poziom zakupów Hurtownie otrzymają wynagrodzenie liczone jako % od obrotu wyrobami określonymi przez producenta. Ta sytuacja dotyczy w szczególności wprowadzonych przez Spółkę nowych wyrobów na rynek.

Oprócz umowy z hurtowniami Wnioskodawca będzie zawierał umowę o świadczeniu usług z sieciami aptek. Zgodnie z warunkami umowy sieci aptek będą świadczyć szeroko rozumiane usługi marketingowe na rzecz Spółki. Wynagrodzenie będzie wypłacane gdy zleceniobiorca spełni dwa warunki: wykona zalecone usługi marketingowe oraz osiągnie poziom zakupów wyrobów Spółki objętych daną akcją promocyjną i określonych w załączniku do umowy. Niespełnienie któregokolwiek z wymienionych warunków powoduje, że wynagrodzenie nie będzie wypłacone. Wynagrodzenie stanowi % od zakupów wyrobów Spółki objętych promocją.

Opis stanu faktycznego we wniosku dotyczy dwóch różnych sytuacji:

1.  sprzedaży promocyjnej w sytuacji, gdy Spółka wybraną grupę swoich wyrobów obejmuje w danym okresie szeroką rozumianą akcją promocyjną. Dla realizacji tej sprzedaży określone są konkretne działania wykonywane przez hurtownie;
2.  bieżącej sprzedaży wyrobów Spółki oraz działań dodatkowych, które zobowiązuje się podjąć hurtownia, aby intensyfikować sprzedaż.

Producent wyrobów farmaceutycznych jest zmuszony sprzedawać swoje produkty przez hurtownie farmaceutyczną. W takiej sytuacji to producent ponosi wszelkie koszty działań związane z promocją i reklamą oraz intensyfikacją sprzedaży. Spółka chcąc zmobilizować hurtownie do działań intensyfikujących sprzedaż nałożyła na nie obowiązek wykonywania dodatkowych czynności marketingowych i określiła za nie wynagrodzenie.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia czy w związku z faktem, że strony ustaliły wynagrodzenie za wzajemne świadczenia jako % od obrotu to mamy do czynienia ze świadczeniem szeroko rozumianych usług marketingowych za świadczenie których zleceniobiorca winien wystawić fakturę, czy z udzielonym rabatem od którego zleceniodawca winien wystawić fakturę korygującą.

W odniesieniu do powyższego, podkreślenia wymaga fakt, że ani w Dyrektywie 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1 ze zm.), ani też w ustawie o VAT prawodawca nie zdefiniował pojęcia „premia pieniężna” czy też „rabat”, w odniesieniu do działań podejmowanych przez podatników w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów. Zatem celem dokonania prawidłowej kwalifikacji takich czynności w świetle przepisów o podatku od towarów i usług, należy przeprowadzić obiektywną analizę całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej transakcji, która pozwoli na ocenę skutków tej transakcji w świetle regulacji dotyczących podatku od towarów i usług. Należy przy tym mieć na uwadze, że sama wola podatnika, znajdująca odzwierciedlenie w treści czynności prawnej, nie może określać charakteru prawnego świadczenia w oderwaniu od jego obiektywnych cech, bowiem nie nazwa, lecz treść świadczenia decyduje o tym jaki ma ono charakter.

W tym miejscu należy zauważyć, że to strony dokonujące czynności cywilnoprawnych określają w zawieranych przez siebie umowach wartość – cenę, za którą dokonują transakcji.

Zgodnie z art. 353 ust. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 121), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Oznacza to, że Strony mogą także swobodnie umówić się, w kwestiach dotyczących wynagrodzenia za realizację warunków umowy.

Przepisy ustawy nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalania ceny, czyli możliwa jest sprzedaż po cenie niższej niż rzeczywista wartość danych towarów lub usług. Nie ma znaczenia, że podatnik w danej chwili sprzedaje ten towar, bądź usługę za cenę znacznie niższą.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz.U. z 2013 r., poz. 385), przez cenę rozumie się wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. Jak stanowi art. 2 ust. 1 ww. ustawy, ceny towarów i usług uzgadniają strony zawierające umowę (…).

Udzielenie rabatu, o ile nie sprzeciwiają się temu inne niż podatkowe przepisy prawa, jest ściśle skorelowane z konkretną transakcją, w związku z którą zostało zastosowane i powoduje obniżenie ceny dostarczanych towarów lub świadczonych usług, wpływa na zmniejszenie podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jednakże w przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę przepisy ustawy o podatku VAT, dokonaną analizę pojęcia usługi (świadczenia) jako czynności podlagającej opodatkowaniu VAT oraz ww. okoliczności przedstawione we wniosku i jego uzupełnieniu stwierdzić należy, że czynności wykonywane przez hurtownie farmaceutyczne na rzecz Spółki stanowią świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Wynika to z faktu, że w przedmiotowej sprawie występują skonkretyzowane świadczenia (przeprowadzenie akcji telemarketingowych oraz dystrybucja materiałów, bądź wykonanie usługi marketingowej przez hurtownie na rzecz Wnioskodawcy), za wykonanie których wypłacane jest przez Wnioskodawcę wynagrodzenie. Skoro jest możliwe zidentyfikowanie konkretnego świadczenia wykonywanego przez określony podmiot (hurtownie) na rzecz Wnioskodawcy, należy je uznać za świadczenie usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy, zaś sposób ustalenia wynagrodzenia (jako określony % od obrotu), pozostaje bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie.

Tym samym relacje zobowiązaniowe między stronami umowy wskazują na istnienie odpłatnego świadczenia usług, które na gruncie ustawy będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT w oparciu o art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Co do zasady czynność opodatkowana podatkiem VAT, wykonana przez podatnika podatku VAT, powinna zastać udokumentowana fakturą VAT.

Zgodnie bowiem z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zatem za prawidłowe należało uznać stanowisko Wnioskodawcy, że hurtownie będą świadczyć na rzecz Wnioskodawcy usługi w rozumieniu ustawy, które będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT i winne być dokumentowane przez hurtownie fakturami VAT.

Tut. Organ pragnie zauważyć, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14 b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego tj. nie przeprowadza dowodów oraz nie analizuje załączonych do wniosku dokumentów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W świetle powyższego tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Należy zauważyć również, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz jego uzupełnieniu. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.