Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.172.2022.2.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-25
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z przebudową stacji uzdatniania wody oraz rozbudową sieci i urządzeń wodociągowych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; wodociągi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest **prawidłowe**.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

28 marca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenie w całości kwot podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn.: „(\`(...)\`)”. Uzupełnili go Państwo pismem z 26 kwietnia 2022 r. (wpływ 27 kwietnia 2022 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 maja 2022 r. (wpływ 11 maja 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (\`(...)\`) w latach 2022-2023 zamierza ponieść wydatki na zadanie pn. „(\`(...)\`)” zapewniających stałą dostawę wody dla mieszkańców Gminy (\`(...)\`). Gmina zamierza pokryć część kosztów planowanej inwestycji ze środków Polski Ład. Realizacja inwestycji odbywać się będzie w systemie „zaprojektuj i wybuduj”. Zakres prac obejmuje: przeprowadzenie zamówienia publicznego, nadzór inwestorski, opracowanie dok. projektowej, przebudowę budynku stacji uzdatniania wody wraz z instalacjami i studnią głębinową, budowę dodatkowych ujęć wody, budowę drogi dojazdowej, inst. oświetlenia zewnętrznego, inst. fotowoltaicznej oraz montaż agregatu prądotwórczego i innych robót budowlanych zapewniających stałą dostawę wody na cele bytowe, gospodarcze i ppoż. dla mieszkańców Gminy (\`(...)\`).

Po zakończeniu inwestycji stacja pozostanie własnością Gminy i nie będzie przekazana na rzecz podmiotów zewnętrznych. Gmina (\`(...)\`) jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i w związku z realizowanym projektem będzie osiągać dochód ze sprzedaży opodatkowanej. Realizowana inwestycja pn. „(\`(...)\`)” będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

**Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego**

Wybudowana droga dojazdowa w ramach zadania pn. „(\`(...)\`)” jest drogą o kategorii wewnętrzna i będzie służyła do dojazdu na teren modernizowanej stacji.

Wybudowana droga dojazdowa o kategorii wewnętrzna będzie służyć tylko i wyłącznie do wjazdu, na teren modernizowanej stacji oraz do studni głębinowych, przez osoby do tego uprawnione. Drogą poruszać się będą konserwatorzy wodociągowi, pracownicy kontroli oraz sprzęt służący do usuwania ewentualnych uszkodzeń urządzeń wodociągowych na terenie stacji.

Instalacja oświetlenia zewnętrznego, o której mowa we wniosku, zostanie wykonana na terenie modernizowanej stacji, a jedna lampa będzie zainstalowana przy drodze dojazdowej na teren stacji.

Wykonane oświetlenie będzie służyć tylko i wyłącznie do oświetlenia terenu modernizowanej stacji oraz wjazdu na tę stację. Wykonane oświetlenie ma ułatwić dotarcie porą nocną na teren stacji, a także oświetlić teren usunięcia ewentualnych awarii na jej terenie w porze nocnej. Awarie muszą być usuwane natychmiastowo tak, aby zapewnić mieszkańcom stałą dostawę wody.

Modernizowana stacja ma na celu przede wszystkim dostarczenie wody mieszkańcom do celów bytowych. W wyjątkowych sytuacjach takich jak pożar może być wykorzystana poprzez istniejące hydranty do działań ratowniczo - gaśniczych służb OSP i PSP. Zużyta woda na cele pożarowe nie może stanowić kosztu mieszkańca, gdyż jest to zadanie własne gminy, za które gmina jako właściciel wodociągów nikogo nie obciąża. Hydranty przeciwpożarowe umieszczone na sieci, w której płynie woda z modernizowanej hydroforni w (\`(...)\`) są nieopomiarowane, wobec czego nie ma możliwości wskazać jaka ilość do celów p.poż. byłaby zużywana. Podkreśla się, że ewentualne wykorzystanie hydrantów w celach przeciwpożarowych byłoby absolutnie marginalne (pożary wymagające hydrantów i dostarczanej przez nie wody zdarzają się niezwykle rzadko). Hydranty służą bądź mogą służyć również sporadycznie odpowietrzaniu sieci wodociągowej.

Zaznacza się, iż w ostatnich latach zawodowe i ochotnicze straże pożarne nie pobierały wody z umieszczonych na ww. sieci hydrantów, ponieważ nie prowadzono działań ratowniczo-gaśniczych, na tym terenie, z użyciem hydrantów. Nadmienia się, że wozy strażackie posiadają zbiorniki wodne wraz z wodą i w większości przypadków jest to wystarczające do akcji p.poż. Tankowanie wozów strażackich odbywa się poprzez wyznaczony punkt czerpalny bezpośrednio z ujęcia w SUW (\`(...)\`).

### Pytanie

### Czy Gminie (\`(...)\`) przysługuje prawo do odliczenia całości naliczonego VAT od realizowanej inwestycji?

### Państwa stanowisko w sprawie

Wydobywana i uzdatniana woda jest sprzedawana odbiorcom, a od sprzedanej wody naliczany jest podatek od towarów i usług. W opisanej sytuacji występuje związek ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanej.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Z treści art. 86 ust. 1 o VAT wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Gmina stoi na stanowisku, iż skoro realizowana inwestycja pn. „(\`(...)\`)” będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT to Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na planowana inwestycję. Wydobywana i uzdatniana woda jest sprzedawana odbiorcom, a od sprzedanej wody naliczany jest podatek od towarów i usług.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

W opisanej sytuacji występuje związek ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanej. Z treści art. 86 ust. 1 o VAT wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest **prawidłowe**.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji (…).

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

‒ podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

‒ podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r. poz. 559 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Stosowanie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym:

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie.

Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h i art. 91 ustawy.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:

W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy:

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Stosowanie do art. 91 ust. 3 ustawy:

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

W świetle art. 91 ust. 7 ustawy:

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Przepis art. 91 ust. 7a ustawy stanowi, że:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Z przedstawionej przez Państwa sytuacji wynika, że w latach 2022-2023 zamierzają Państwo ponieść wydatki na zadanie pn. „(\`(...)\`)” zapewniające stałą dostawę wody dla mieszkańców Gminy. Realizacja inwestycji odbywać się będzie w systemie „zaprojektuj i wybuduj”. Zakres prac obejmuje: przeprowadzenie zamówienia publicznego, nadzór inwestorski, opracowanie dok. projektowej, przebudowę budynku stacji uzdatniania wody wraz z instalacjami i studnią głębinową, budowę dodatkowych ujęć wody, budowę drogi dojazdowej, inst. oświetlenia zewnętrznego, inst. fotowoltaicznej oraz montaż agregatu prądotwórczego i innych robót budowlanych zapewniających stałą dostawę wody na cele bytowe, gospodarcze i ppoż. dla mieszkańców Gminy (\`(...)\`).

Po zakończeniu inwestycji stacja pozostanie Państwa własnością i nie będzie przekazana na rzecz podmiotów zewnętrznych. Są Państwo czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i w związku z realizowanym projektem będą osiągać dochód ze sprzedaży opodatkowanej.

Państwa wątpliwości dotyczą pełnego prawa do odliczenia VAT naliczonego związanego z realizacją inwestycji.

W omawianej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione. Jak bowiem Państwo wskazali, przedmiotowa inwestycja będzie wykorzystywana przez Państwa – zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT – do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz modernizowana stacja ma na celu przede wszystkim dostarczenie wody mieszkańcom do celów bytowych. Wskazali Państwo również, że ewentualne wykorzystanie hydrantów w celach przeciwpożarowych byłoby absolutnie marginalne (pożary wymagające hydrantów i dostarczanej przez nie wody zdarzają się niezwykle rzadko). Hydranty służą bądź mogą służyć również sporadycznie odpowietrzaniu sieci wodociągowej. W ostatnich latach zawodowe i ochotnicze straże pożarne nie pobierały wody z umieszczonych na ww. sieci hydrantów, ponieważ nie prowadzono działań ratowniczo-gaśniczych, na tym terenie, z użyciem hydrantów. Ponadto, wozy strażackie posiadają zbiorniki wodne wraz z wodą i w większości przypadków jest to wystarczające do akcji p.poż. Tankowanie wozów strażackich odbywa się poprzez wyznaczony punkt czerpalny bezpośrednio z ujęcia w SUW (\`(...)\`).

Tak więc, w okolicznościach przedstawionych we wniosku będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia całej kwoty podatku VAT z tytułu wydatków związanych z realizacją inwestycji pn.: „(\`(...)\`)”. Powyższe wynika z tego, że w analizowanym przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ponadto, będą Państwo mogli zrealizować ww. prawo do odliczenia VAT naliczonego pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Jednakże należy zastrzec, że w sytuacji, gdy inwestycja zostanie wykorzystana faktycznie przez Państwa do celów przeciwpożarowych (czynności niepodlegające opodatkowaniu), to nastąpi zmiana przeznaczenia przedmiotowej Infrastruktury. W konsekwencji konieczna będzie stosowna korekta odliczonego uprzednio podatku naliczonego – na zasadach określonych w art. 91 ustawy.

Zatem Państwa stanowisko jest **prawidłowe**.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).