Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.48.2022.13.HK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-24
Teza: Uprawnienie do korekty zeznania CIT; 8 w zakresie
oświadczenia dotyczącego rezygnacji ze stosowania metody
różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości
(poprzez odznaczenie odpowiedzi „Tak” w polu „Podatnik
rezygnuje ze stosowania metody ustalania różnic kursowych
na podstawie przepisów o rachunkowości, o której mowa w
art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy”) oraz do kontynuowania tej metody
w latach następnych.
Słowa kluczowe: korekta
korekta-korekta zeznania
kurs
metoda
metoda-metoda rachunkowa
różnica
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe
Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 10 Korekta deklaracji
Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 10 Korekta deklaracji-Korygowanie deklaracji
podatkowej
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ustalanie różnic kursowych – metoda rachunkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9b-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9b-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9b-ust. 4
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa
1

[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
10
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
10-art. 81

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 maja 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) z siedzibą w (...) jest
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Przedmiotem działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy jest leasing i najem pojazdów.
    Spółka zawiera umowy leasingu lub najmu z kontrahentami, w ramach których
    wynagrodzenie Spółki wyrażone jest w walucie euro (EUR). Spółka finansuje swoją

    działalność pożyczką udzieloną przez podmiot zagraniczny również w EUR. W związku z
    tym, że większość transakcji dokonywanych przez Spółkę wyrażonych jest w EUR, dla
    ułatwienia rozliczeń, Spółka od początku działalności do końca 2019 r. rozliczała różnice
    kursowe metodą rachunkową, tj. na podstawie przepisów o rachunkowości, zgodnie z
    przepisem art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Metoda ta stosowana była przez Spółkę ponad
    trzy lata.
    W związku z istotnymi wahaniami kursów walut w 2019 r. i specyfiką metody rachunkowej,
    która przewiduje ujęcie w wyniku podatkowym m.in. różnic kursowych z wyceny
    składników aktywów i pasywów wyrażonych w walutach obcych, Spółka oceniła, iż w celu
    zapewnienia większej niezależności wyniku podatkowego od wahań kursów w
    poszczególnych okresach, zasadna jest zmiana metody rozliczenia różnic kursowych na
    metodę, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co pozwoli ujmować w wyniku
    podatkowym jedynie zrealizowane różnice kursowe. Spółka w zeznaniu rocznym za rok
    2019 zadeklarowała więc zakończenie stosowania metody rachunkowej zgodnie z art. 9b
    ust. 4 ustawy o CIT (w polu 30 deklaracji CIT-8 za rok 2019 spółka zaznaczyła odpowiedź
    „Tak”).
    Niemniej jednak, w praktyce okazało się, że z uwagi na skalę działalności Spółki, ilość
    kontraktów wyrażonych w EUR (kilka tysięcy kontraktów) oraz ograniczone
    funkcjonalności systemu księgowego stosowanego przez Spółkę (brak modułu do
    zautomatyzowanego rozliczania różnic kursowych zgodnie z metodą, o której mowa w art.
    9b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT), stosowanie metody, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 1
    ustawy o CIT wiąże się z istotnym wzrostem nakładu pracy ze strony służb finansowo-
    księgowych Spółki związanym z koniecznością selekcjonowania wśród różnic kursowych
    ujętych dla celów rachunkowych zrealizowanych różnic kursowych (zgodnie z art. 15a
    ustawy o CIT).
    Jednocześnie, stosowanie metody rachunkowej nie wymaga dodatkowych czynności z
    uwagi na to, że w wyniku podatkowym ujmuje się różnice kursowe zgodnie z zasadami
    rachunkowości – nie są więc konieczne dodatkowe kalkulacje dla celów podatkowych.
    Dodatkowo, system informatyczny stosowany przez Spółkę posiada funkcjonalności
    pozwalające na automatyczne rozliczanie różnic kursowych, zgodnie z metodą, o której
    mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, co w ocenie Spółki, nie tylko istotnie upraszcza
    rozliczenia i ogranicza konieczny nakład pracy, a co za tym idzie koszty po stronie Spółki,
    ale także ogranicza ryzyko błędu ludzkiego.
    W związku z powyższym, Spółka planuje złożenie korekty zeznania rocznego za rok 2019 w
    zakresie deklaracji co do rezygnacji ze stosowania metody, o której mowa w art. 9b ust. 1
    pkt 2 ustawy o CIT.

## Pytanie

Czy zgodnie z przepisem art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z przepisem art.
    9b ust. 4 ustawy o CIT, Spółka jest uprawniona do dokonania korekty zeznania CIT-8 za
    rok 2019 w zakresie oświadczenia dotyczącego rezygnacji ze stosowania metody różnic
    kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, tj. poprzez odznaczenie
    odpowiedzi „Tak” w polu „Podatnik rezygnuje ze stosowania metody ustalania różnic
    kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt
    2 ustawy”, w konsekwencji czego Spółka będzie uprawniona do kontynuowania
    stosowania metody rozliczania różnic kursowych, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT w roku 2020 oraz w latach kolejnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Spółki, zgodnie z przepisem art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z
    przepisem art. 9b ust. 4 ustawy o CIT, Spółka jest uprawniona do dokonania korekty

    zeznania CIT-8 za rok 2019 w zakresie oświadczenia dotyczącego rezygnacji ze
    stosowania metody różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, tj.
    poprzez odznaczenie odpowiedzi „Tak” w polu „Podatnik rezygnuje ze stosowania
    metody ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, o której
    mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy”, w konsekwencji czego Spółka będzie uprawniona
    do kontynuowania stosowania metody rozliczania różnic kursowych, o której mowa w
    art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT w roku 2020 oraz w latach kolejnych.
    Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią
    inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Zasadą jest więc, że podatnik ma prawo do skorygowania deklaracji podatkowej.
    Uprawnienie to nie jest limitowane lub ograniczane w sposób wskazujący na to, że
    korekcie mogą podlegać jedynie wybrane elementy deklaracji podatkowej, np.
    wskazane kwoty przychodów czy podatku do zapłaty. W konsekwencji, zgodnie z art. 81
    § 1 Ordynacji podatkowej korekcie może podlegać każdy element danej deklaracji
    podatkowej.
    W świetle art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej, wyłączenie prawa do skorygowania
    deklaracji w jakimkolwiek zakresie musiałoby wynikać z odrębnych przepisów. W ocenie
    Spółki nie ma jakichkolwiek odrębnych przepisów wyłączających prawo do
    skorygowania zeznania CIT-8 w polu dotyczącym rezygnacji ze stosowania metody
    ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, o której mowa w
    art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W doktrynie prawa podatkowego nie ma wątpliwości również co do tego, że
    korygowanie deklaracji dotyczy całej treści deklaracji, a więc nie tylko oświadczeń
    wiedzy, ale również oświadczeń woli (por. S. Babiarz, Ordynacja podatkowa. Komentarz,
    wyd. XI, WKP 2019). W efekcie, nie ma żadnych przeszkód, aby Spółka dokonała korekty
    deklaracji w zakresie oświadczenia o rezygnacji z rachunkowej metody ustalania różnic
    kursowych.
    Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 9b ust. 4 ustawy o CIT podatnik deklaruje
    rezygnację z wyboru metody rachunkowej w zeznaniu rocznym składanym za ostatni
    rok podatkowy, w którym ta metoda jest stosowana. Deklaracja co do wyboru
    określonej metody jest więc elementem zeznania rocznego i jako taka może podlegać
    korekcie na zasadach właściwych dla korekty deklaracji podatkowych wskazanych w
    Rozdziale 10 Ordynacji podatkowej, w szczególności w art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej.
    Na marginesie Spółka pragnie zwrócić uwagę, że w stanie prawnym obowiązującym od
    1 stycznia 2019 r., przepisy nie przewidują żadnego zawitego terminu na deklarację
    podatnika co do wyboru metody rachunkowej lub rezygnacji z niej, jak miało to miejsce
    w stanie prawnym obowiązującym do końca 2018 r. gdy podatnik musiał zawiadomić
    naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji ze stosowania metody rachunkowej do
    końca ostatniego roku podatkowego, w którym tę metodę stosował. Aktualnie przepisy
    determinują jedynie sposób informowania naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji
    ze stosowania metody rachunkowej, ze wszystkimi tego konsekwencjami, tzn. również z
    możliwością korekty złożonego zeznania.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki, zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej w związku
    z art. 9b ust. 4 ustawy o CIT Spółka jest uprawniona do dokonania korekty zeznania CIT-
    8 za rok 2019 w zakresie oświadczenia dotyczącego rezygnacji ze stosowania metody
    różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, tj. poprzez odznaczenie
    odpowiedzi „Tak” w polu „Podatnik rezygnuje ze stosowania metody ustalania różnic
    kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt
    2 ustawy”, w konsekwencji czego Spółka będzie uprawniona do kontynuowania
    stosowania metody rozliczania różnic kursowych, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT w roku 2020 oraz w latach kolejnych.

    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 8 sierpnia 2022 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak: 0111-KDWB.4010.48.2022.1.HK, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 9 sierpnia 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    8 września 2022 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    31 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2221/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 18 lutego 2025 r., sygn. akt II FSK
    878/23 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uchylił interpretację
    indywidualną, stał się prawomocny od 18 lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: „PPSA”):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraziły
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd
        Administracyjny w Warszawie w ww. wyrokach;
      - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”):
      Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:
      1) art. 15a, albo
      2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust.
      3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy
      audytorskie.
    Na podstawie art. 9b ust. 2 updop:

      Podatnicy, którzy wybrali metodę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zaliczają
      odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach
      rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z
      dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a
      także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Wycena ta dla celów
      podatkowych powinna być dokonywana na ostatni dzień każdego miesiąca i na
      ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku
      podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym że wybrany
      termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być
      zmieniany.
    Stosownie do treści art. 9b ust. 3 updop:
      W przypadku wyboru metody, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podatnicy mają
      obowiązek stosować tę metodę przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe,
      licząc od początku roku podatkowego, w którym została przyjęta ta metoda.
      Podatnicy informują o wyborze tej metody w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust.
      1, składanym za rok podatkowy, w którym rozpoczęli jej stosowanie.
    W myśl art. 9b ust. 4 updop:
      O rezygnacji ze stosowania metody, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podatnicy
      informują w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za ostatni rok
      podatkowy, w którym stosowali tę metodę. Rezygnacja może nastąpić po upływie
      okresu, o którym mowa w ust. 3.
    Na podstawie art. 9b ust. 5 updop:
      W przypadku wyboru metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust. 1 pkt
      2, podatnicy na pierwszy dzień roku podatkowego, w którym została wybrana ta
      metoda, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów
      naliczone różnice kursowe ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości na
      ostatni dzień poprzedniego roku podatkowego. Od pierwszego dnia roku
      podatkowego, w którym wybrali tę metodę, stosują zasady, o których mowa w ust. 2.
    Natomiast w myśl art. 9b ust. 6 updop:
      W przypadku rezygnacji z metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust.
      1 pkt 2, podatnicy:
      1) zaliczają na ostatni dzień roku podatkowego, w którym stosowali tę metodę,
      odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów naliczone różnice
      kursowe ustalone na podstawie przepisów o rachunkowości;
      2) od pierwszego dnia roku podatkowego, następującego po roku, w którym
      stosowali tę metodę, stosują zasady, o których mowa w art. 15a, ustalając różnice
      kursowe od dnia, o którym mowa w pkt 1.
    Konsekwencją przyjęcia rachunkowej metody ustalania różnic kursowych jest
    uwzględnienie w kosztach i przychodach podatkowych różnic kursowych powstałych na
    gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 217 ze zm., dalej: „ustawa o rachunkowości”), determinowane ich kwalifikacją
    rachunkową oraz późniejszym ujęciem w księgach rachunkowych.
    Z dniem 1 stycznia 2019 r. zlikwidowany został obowiązek odrębnego zawiadamiania
    urzędu skarbowego o wyborze ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów
    ustawy o rachunkowości oraz o rezygnacji z tego sposobu, które to zawiadomienia
    warunkowały odpowiednio możliwość stosowania tego sposobu oraz zaprzestanie jego
    stosowania. Podatnicy, którzy wybrali ustalanie różnic kursowych na podstawie przepisów
    o rachunkowości, informują o dokonanym wyborze w zeznaniu składanym za rok
    podatkowy, w którym rozpoczęli stosowanie tej metody. Natomiast informację o
    rezygnacji ze stosowania ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o
    rachunkowości podatnicy zamieszczają w zeznaniu składanym za ostatni rok podatkowy,
    w którym stosowali tę metodę.

    Powyższe zmiany zostały wprowadzone ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie
    niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie
    podatkowym i gospodarczym (Dz. U. z 2018 r. poz. 2244). Jak wynika z uzasadnienia do
    ww. ustawy:
      Proponowane zmiany dotyczą przepisów regulujących zasady wyboru przez
      podatnika rozliczania różnic kursowych ustalanych w oparciu o przepisy o
      rachunkowości.
      W obowiązującym stanie prawnym, podatnicy są obowiązani do zawiadomienia w
      formie pisemnej o wyborze rachunkowej metody ustalania różnic kursowych w
      terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, a w przypadku
      podatników rozpoczynających działalność – w terminie 30 dni od dnia jej
      rozpoczęcia. Natomiast w przypadku rezygnacji ze stosowania takiej metody
      ustalania różnic kursowych, podatnicy są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej
      w terminie do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, w którym
      zamierzają zrezygnować ze stosowania tej metody.
      Podatnicy, którzy wybiorą ustalanie różnic kursowych na podstawie przepisów o
      rachunkowości, będą informować o takim wyborze w zeznaniu składanym za rok
      podatkowy, w którym rozpoczęli stosowanie tej metody. Podatnicy będą również
      składać informację o rezygnacji ze stosowania ustalania różnic kursowych na
      podstawie przepisów o rachunkowości. Stosowną informację podatnicy będą
      wykazywać w zeznaniu składanym za ostatni rok podatkowy, w którym stosowali tę
      metodę.
    Ponadto w uzasadnieniu wskazano, że zmiany wprowadzone ww. ustawą mają na celu
    uproszczenie i ułatwienie prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, a także
    odciążenie podatników w wypełnianiu obowiązków biurokratycznych.
    Zmiany w podatkach dochodowych przewidywały m.in. likwidację obowiązków, które
    bezpośrednio nie wpływają na rozliczenia podatkowe i dotyczą okoliczności, których
    ustalenie możliwe jest w oparciu o inne dokumenty posiadane przez podatnika, w tym
    obowiązków odrębnego powiadomienia o wyborze przez podatnika rozliczania różnic
    kursowych ustalanych w oparciu o przepisy o rachunkowości.
    Z kolei, przepisy regulujące zasady uprawniające do skorygowania deklaracji oraz jej
    wymogi formalne zawarto w art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”).
    Z treści art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Na podstawie art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:
      Przez deklaracje rozumie się również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania
      oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa
      podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Jednocześnie, w myśl art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Uprawnienie do skorygowania deklaracji:
      1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli
      podatkowej – w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
      2) przysługuje nadal po zakończeniu:
      a) kontroli podatkowej,
      b) postępowania podatkowego – w zakresie nieobjętym decyzją określającą
      wysokość zobowiązania podatkowego.

    Zatem korekta deklaracji jest możliwa tylko w sytuacji, gdy za ten rok wysokość należnego
    zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych wynika z zeznania
    podatkowego, tzn. nie była określona decyzją organu podatkowego.
    Na gruncie prawa podatkowego dokonanie korekty deklaracji podatkowej wywołuje takie
    skutki, jak pierwotne złożenie deklaracji.
    Przedmiotem wątpliwości w niniejszej sprawie jest kwestia ustalenia, czy są Państwo
    uprawnieni do dokonania korekty zeznania CIT-8 za rok 2019 w zakresie oświadczenia
    dotyczącego rezygnacji ze stosowania metody różnic kursowych na podstawie przepisów
    o rachunkowości (poprzez odznaczenie odpowiedzi „Tak” w polu „Podatnik rezygnuje ze
    stosowania metody ustalania różnic kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości,
    o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy”), a w konsekwencji do kontynuowania
    stosowania metody rozliczania różnic kursowych, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2
    updop w roku 2020 oraz w latach kolejnych.
    Podkreślić należy, że z treści art. 9b updop wynikają warunki, które podatnik musi spełnić,
    by korzystać z rachunkowej metody rozliczania różnic kursowych. Ustawodawca nakazuje,
    by w okresie, o którym mowa w ust. 3, tj. nie krótszym niż trzy lata podatkowe, licząc od
    początku roku podatkowego, w którym została przyjęta ta metoda, sporządzane przez
    podatników sprawozdania finansowe były badane przez firmy audytorskie. Ustawodawca
    nakazuje także, by metoda ta była stosowana nieprzerwanie przez okres nie krótszy niż 3
    lata podatkowe, licząc od początku roku podatkowego, w którym została przyjęta.
    Warunkiem stosowania wskazanej metody jest więc spełnienie wymogów przewidzianych
    przez ustawodawcę, przy czym warunki te muszą być spełnione od początku roku
    podatkowego, w którym metoda została przyjęta.
    W art. 9b updop nie uregulowano wprost ani zakazu dokonywania korekty deklaracji
    podatkowej, ani bezpośredniego zakazu dokonywania zmian wyboru za lata wcześniejsze.
    Ustawodawca w obecnym brzmieniu przepisu nie przewiduje żadnego terminu na
    złożenie oświadczenia o rezygnacji z metody ustalania różnic kursowych, przewiduje
    jedynie obowiązki w odniesieniu do tych lat podatkowych, za które metoda wynikająca z
    art. 9b ust. 1 pkt 2 updop jest stosowana. Podatnik, decydujący się na korzystanie z
    opisanej metody, jest więc zobowiązany do weryfikacji, czy warunki wynikające z art. 9b
    updop zostały spełnione.
    Odnosząc się do powyższego, stwierdzić należy, że skoro deklaracja co do wyboru
    określonej metody ustalania różnic kursowych stanowi element zeznania rocznego i brak
    jest przepisów szczególnych, które ograniczają lub wyłączają możliwość skorygowania
    deklaracji w tym zakresie, to deklaracja taka może podlegać korekcie na zasadach
    określonych w przepisach Ordynacji podatkowej.
    W związku z powyższym, w niniejszej sprawie są Państwo uprawnieni do korekty zeznania
    za 2019 r. w zakresie oświadczenia dotyczącego rezygnacji ze stosowania metody różnic
    kursowych na podstawie przepisów o rachunkowości (poprzez odznaczenie odpowiedzi
    „Tak” w polu „Podatnik rezygnuje ze stosowania metody ustalania różnic kursowych na
    podstawie przepisów o rachunkowości, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy”) oraz,
    przy spełnieniu warunków, wynikających z art. 9b updop, do kontynuowania tej metody w
    2020 r. oraz w latach kolejnych.
    Zatem stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania skarżonej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
    Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    PPSA.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.