Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.219.2025.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-20
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
na realizację zadania przebudowy drogi.
Słowa kluczowe: inwestycje-wydatki inwestycyjne
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
podatek-podatek naliczony
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług

    związanych z realizacją zadania pn. „...”. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 24 kwietnia 2025 r. (wpływ 24 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina otrzymała dofinansowanie na realizację operacji pn. „...” w ramach ogłoszonego
    naboru przez Urząd Marszałkowski.
    Wnioskowana interpretacja jest koniecznym załącznikiem do wniosku o płatność dla
    operacji typu „...” w ramach poddziałania „...” objętego Programem ...”.
    Gmina zwraca się z prośbą o wydanie indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów
    prawa podatkowego w związku z obowiązkiem dostarczenia przedmiotowej interpretacji,
    jako załącznik do wniosku o płatność dla operacji typu „...” w ramach poddziałania „...”
    objętego Programem ...”.
    Przedmiotem zamówienia są roboty budowlane pn. ... w zakresie przebudowy
    nawierzchni jezdni, budowy chodnika, przebudowy pobocza, budowy urządzeń
    odwadniających drogę, budowy sieci kanalizacji deszczowej, przebudowy skrzyżowania,
    remontu zjazdów i przepustów wraz z budową kanału technologicznego w miejscowości
    ..., gmina ..., powiat ...
    W zakres zadania wchodzi:
    1. Przebudowa nawierzchni jezdni drogi gminnej na długości ... m w km 0+000 - ... (odcinek
    I) i w km ... (odcinek II); zakres przebudowy obejmuje wzmocnienie konstrukcji
    nawierzchni i dostosowanie jej do założonego obciążenia ruchem oraz poszerzenia do
    normatywnej szerokości tj. 5,0 m + poszerzenie w obrębie łuków poziomych.
    2. Budowa chodnika na długości ... mb w km ... (odcinek I); zaprojektowano budowę
    chodnika o nawierzchni z kostki brukowej betonowej o szerokości 2,0 m (licząc bez
    krawężnika i obrzeży), lokalnie, w miejscu występowania przeszkody zawężony do min.
    1,25 m.
    3. Przebudowa poboczy w km ... (odcinek I) i w km ... (odcinek II) (str. prawa) i w km ...
    (odcinek I) i w km ... (odcinek II) (str. lewa) na pobocza o nawierzchni z kruszywa
    łamanego stabilizowanego mechanicznie i powierzchniowo utrwalonego grysem i
    bitumem o szerokości 0,75 m.
    4. Budowa sieci kanalizacji deszczowej na długości ... w km ...; Zaprojektowano kolektor
    kanalizacji deszczowej z rur z tworzywa sztucznego o śr. fi 500 mm, odprowadzenie
    wód do istniejącego wylotu przepusty drogowego zlokalizowanego w km ... (str. lewa).
    5. Przebudowa skrzyżowania z drogą gminną w km ....
    6. Remont zjazdów; zakres remontu obejmuje remont istniejących zjazdów do posesji, bez
    zmian ich charakterystycznych parametrów przy użyciu materiałów innych niż w stanie
    pierwotnym (kostka brukowa betonowa gr. 8 cm lub beton asfaltowy).
    7. Remont przepustów; zakres remontu przepustów obejmuje wymianę
    wyeksploatowanych rur przepustowych na nowe o tych samych parametrach
    technicznych oraz rzędnych montaży przy użyciu materiałów innych niż w stanie
    pierwotnym – rur z tworzywa sztucznego.
    8. Budowę urządzeń odwadniających drogę (wpusty uliczne, studnie kanalizacyjne,
    korytka ściekowe, odwodnienia liniowe).
    Dofinansowanie na podstawie zawartej umowy wynosi 63,63% kosztów kwalifikowalnych
    brutto z programu ... Pozostałe środki pochodzić będą z budżetu Gminy.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

    Na pytanie Organu „Czy wskazana we wniosku operacja pn. „...” będzie przez Państwa
    realizowana w związku z działalnością statutową Gminy i należy do zadań własnych gminy
    wskazanych w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r., poz. 1465 ze zm.)? Jeśli tak, to należy wskazać jakie będą to zadania?”, odpowiedzieli
    Państwo:
    „Realizacja operacji w ramach zadań własnych gminy.
    Operacja pn. „...” będzie realizowana przez Gminę w związku z jej działalnością statutową i
    należy do zadań własnych określonych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym, w szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg,
    ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    W ramach przedmiotowego zadania Gmina zamierza wykonywać w szczególności:
    • przebudowę nawierzchni jezdni,
    • budowę chodnika,
    • przebudowę poboczy,
    • budowę urządzeń odwadniających drogę,
    • budowę sieci kanalizacji deszczowej,
    • przebudowę skrzyżowania,
    • remont zjazdów i przepustów.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Do jakich czynności wykorzystywane będą towary i usługi
    nabywane dla realizacji wskazanej operacji, tj. do czynności:
    a. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
    b. zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
    c. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”,
    odpowiedzieli Państwo „Wykorzystanie towarów i usług nabywanych dla realizacji operacji:
    a. Czynności opodatkowane VAT – Gmina nie przewiduje wykonywania czynności
    opodatkowanych VAT w związku z realizacją i po zakończeniu inwestycji.
    b. Czynności zwolnione z VAT – Gmina nie planuje czynności korzystających ze zwolnienia
    przedmiotowego w ramach tej inwestycji.
    c. Czynności niepodlegające VAT – wszystkie nabyte towary i usługi (np. materiały
    drogowe, usługi rozbiórkowe i budowlane, prace geodezyjne) będą wykorzystywane
    wyłącznie do realizacji inwestycji w formie nieodpłatnego udostępnienia drogi
    publicznej mieszkańcom.
    Na pytanie Organu „Do jakich czynności wykorzystywane będą efekty wskazanej operacji,
    tj. do czynności:
    a. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
    b. zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
    c. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?”,
    odpowiedzieli Państwo „Wykorzystanie efektów inwestycji:
    a. Czynności opodatkowane VAT – po zakończeniu budowy Gmina nie będzie wykonywać
    odpłatnych czynności opodatkowanych (brak odpłatnego udostępniania drogi).
    b. Czynności zwolnione z VAT – brak planu wykonywania czynności zwolnionych VAT
    związanych z eksploatacją drogi.

    c. Czynności niepodlegające VAT – efekt inwestycji (droga publiczna ...) będzie
    udostępniony nieodpłatnie wszystkim użytkownikom, co wyłącza opodatkowanie VAT
    zgodnie z zakresem czynności niebędących dostawą towarów czy świadczeniem usług.”
    Ponadto podali Państwo, że „Uzasadniając pytanie, podkreślamy, że:
    • będąca beneficjentem Gmina nie nabywa usług w związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia VAT przysługuje
    wyłącznie w zakresie wykorzystania towarów i usług do czynności opodatkowanych.
    • Gmina po zakończeniu inwestycji nie przewiduje odpłatnych czynności VAT.
    • inwestycja ma charakter zadania własnego gminy (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    samorządzie gminnym).”
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzpełnieniu wniosku z 24 kwietnia 2025 r.)
    Czy Gmina, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z inwestycją pn. „...”, jeżeli
    po zakończeniu prac Gmina nie będzie wykonywać czynności opodatkowanych VAT, a
    efekt inwestycji (droga) będzie ogólnodostępny i nieodpłatnie użytkowany?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gmina stoi na stanowisku, iż nie będzie miała możliwości odzyskania podatku od towarów
    i usług w ramach kosztów zadania pn. „...”. Wynika to z tego, że przedmiotowa inwestycja
    nie będzie służyła w żaden sposób sprzedaży opodatkowanej.
    Głównym celem inwestycji jest poprawa warunków drogowych poprzez przebudowę drogi
    w miejscowości ... Po zakończeniu inwestycji drogą będzie w zarządzie Burmistrza Miasta.
    Gmina jest osobą prawną oraz czynnym podatnikiem VAT z tytułu czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Do zadań własnych tut.
    organu należą sprawy publiczne z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.) w tym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w
    szczególności obejmujące sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji
    ruchu drogowego. Wobec powyższego nie będą wypełnione warunki wynikające z art. 86
    ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361 z późn. zm.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
        W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
        opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
        zastrzeżeniem art. 114, art. 119a ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
        Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
        otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy:

        W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest
        w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma
        prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub
        do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Należy zauważyć, że według art. 15 ust. 6 ustawy:
        Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów
        obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
        przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
        czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    # podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
    odrębnymi przepisami prawa, oraz
    # podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W oparciu o art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
        Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
        odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
        Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
        lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Według art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
        Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
        szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów,
        placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 320 ze zm.):
        Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
        kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
        ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
        szczególnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
        Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
        kategorie:
        1) drogi krajowe;
        2) drogi wojewódzkie;
        3) drogi powiatowe;
        4) drogi gminne.
    Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:

        Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
        kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
        wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1, 2 i 3 ustawy o drogach publicznych:
        1. Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do
        żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej
        drogi, są drogami wewnętrznymi.
        2. Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg
        wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest
        zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.
        3. Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na
        którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego
        terenu.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
        Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
        właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
        utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Jak wynika z art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
        Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
        1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
        2) wojewódzkich – zarząd województwa;
        3) powiatowych – zarząd powiatu;
        4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
        Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    Na podstawie art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
        Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
        budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych,
        sygnałów drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem
        części pasa drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
    W myśl art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
        Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych,
        robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
        Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
        swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
        utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę
        gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi
        wykonuje zarządca.
    Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa,
    przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi
    należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga. Działania zarządców dróg
    mieszczą się w zakresie czynności o charakterze publicznoprawnym i wynikają z
    wykonywania przez te jednostki władztwa publicznoprawnego.

    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy w związku z realizacją
    zadania pn.: „...”, Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego przy
    nabyciu towarów i usług związanych z inwestycją.
    Zgodnie z przytoczonymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane przez czynnego podatnika podatku VAT, w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego nie
    będą spełnione. Realizując przedmiotowe zadanie, nie będą Państwo działali w
    charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, lecz jako organ władzy publicznej, w zakresie zadań własnych, nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, w ramach czynności publicznoprawnych. Wskazali Państwo
    bowiem, że ww. zadanie będzie realizowane przez Gminę w związku z jej działalnością
    statutową i należy do zadań własnych określonych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym. Ponadto wskazali Państwo w opisie sprawy, że wszystkie nabyte towary i usługi
    (np. materiały drogowe, usługi rozbiórkowe i budowlane, prace geodezyjne) będą
    wykorzystywane wyłącznie do realizacji inwestycji w formie nieodpłatnego udostępnienia
    drogi publicznej mieszkańcom tj. do czynności niepodlegających VAT. Efekt inwestycji
    (droga publiczna ...) będzie udostępniony nieodpłatnie wszystkim użytkownikom.
    W konsekwencji nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku ... w
    zakresie przebudowy nawierzchni jezdni, budowy chodnika, przebudowy pobocza,
    budowy urządzeń odwadniających drogę, budowy sieci kanalizacji deszczowej,
    przebudowy skrzyżowania, remontu zjazdów i przepustów wraz z budową kanału
    technologicznego w miejscowości ..., gmina ..., powiat ...”. Tym samym nie będzie
    przysługiwało również z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w
    art. 87 ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.