Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-355/13/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-04-03
Teza: Czy przy darowiźnie nieruchomości, których Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem na rzecz mającej powstać spółki jawnej, w której Wnioskodawczyni będzie wspólnikiem, w sytuacji, gdy nie dojdzie do przejęcia przez obdarowaną spółkę długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńców, umowa darowizny będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; darowizna; nieruchomości; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; umowa-umowa darowizny
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z 19 grudnia 2013 r. (data wpływu do Biura – 23 grudnia 2013 r.), uzupełnionym 26 i 31 marca 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umowy darowizny nieruchomości, z którą nie wiąże się przejęcie przez obdarowaną spółkę jawną długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2013 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie m.in. skutków podatkowych umowy darowizny nieruchomości, z którą nie wiąże się przejęcie przez obdarowaną spółkę jawną długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 18 marca 2014 r. znak: IBPB II/1/436-355/13/MZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 26 marca 2014 r. (uiszczenie brakującej opłaty) oraz 31 marca 2014 r. (uzupełnienie pisemne braków).

W przedmiotowym wniosku, po jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni zamierza w przyszłości założyć wraz z mężem spółkę jawną. Mąż Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą X, będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, natomiast sama Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni wraz z mężem planuje przekazanie umową darowizny mającej powstać spółce, już po jej powstaniu, szeregu składników majątkowych – nieruchomości, należących do wspólnego majątku małżeńskiego. Część ze składników majątku mającego zostać przedmiotem darowizny jest wpisana do ewidencji środków trwałych w przedsiębiorstwie męża Wnioskodawczyni i była wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej, część pomimo wpisania do ewidencji nigdy faktycznie nie była w takim celu wykorzystywana, pozostała natomiast część należy do majątku prywatnego małżonków i nie jest związana z działalnością gospodarczą prowadzoną przez męża Wnioskodawczyni.

Przedmiotowa darowizna nie będzie wiązać się z przejęciem przez obdarowaną spółkę jawną długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńców.

Nieruchomości których dotyczy wniosek nie zostaną wniesione jako wkład do spółki jawnej w ramach zmiany jej umowy, lecz zostaną nabyte na skutek opisanej transakcji pod tytułem darmym, przy czym stronami tej transakcji będą wspólnicy spółki jawnej i ta spółka. Skutkiem transakcji będzie zwiększenie majątku spółki, gdyż jej aktywa powiększą się, a pasywa pozostaną niezmienione, na skutek planowanej transakcji. Dokonanie planowanej transakcji nie będzie oznaczało zmiany umowy spółki, nabyte przez spółkę nieruchomości nie będą traktowane jako wkłady wspólników, lecz jako majątek nabyty przez spółkę w związku z jej funkcjonowaniem. W szczególności nabyte w ten sposób nieruchomości nie będą brane pod uwagę przy ustalaniu udziału kapitałowego wspólników w spółce jawnej, gdyż nie będą ich wkładami.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zaprezentowane zdarzenie przyszłe będzie skutkowało w świetle ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązkiem zapłaty tego podatku z jakiegokolwiek tytułu, w tym jako zmiana umowy spółki jawnej powodująca zwiększenie jej majątku?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zdarzenie to nie wywoła obowiązku zapłaty podatku z żadnego tytułu, ani w związku z zawarciem umowy darowizny, ani też w związku ze zwiększeniem się majątku spółki jawnej, gdyż do powiększenia majątku dojdzie nie na skutek zmiany umowy spółki, lecz w związku z zawartą przez spółkę umową darowizny.

Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, określającym przedmiot opodatkowania, podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych, umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy, umowy dożywocia, umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat, ustanowienie hipoteki, ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności, umowy depozytu nieprawidłowego, umowy spółki, a także zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, i ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak wymienione czynności cywilnoprawne.

Wnioskodawczyni podkreśliła, że planuje przekazać umową darowizny nieruchomości, których jest współwłaścicielem na rzecz mającej powstać spółki jawnej, w której będzie wspólnikiem. Według Wnioskodawczyni, zgodnie z przywołanym przepisem, umowa darowizny podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych tylko w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy. W opisanym zdarzeniu przyszłym, przedmiotem darowizny mają zostać nieruchomości; nie zostanie zatem spełniona hipoteza wskazanej normy, a co za tym idzie, opisana umowa nie będzie podlegać przedmiotowemu podatkowi. W świetle językowej wykładni przepisów ustawy opisana czynność musi być rozpatrywana jako umowa darowizny, a faktu tego nie zmienia to, iż jej efektem będzie zwiększenie wartości majątku spółki jawnej, której Wnioskodawczyni będzie wspólnikiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni w podatku od czynności cywilnoprawnych tylko w zakresie skutków podatkowych umowy darowizny nieruchomości, z którą nie wiąże się przejęcie przez obdarowaną spółkę jawną długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy. W pozostałym zakresie wniosku wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego też należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz.121). Na podstawie art. 888 § 1 tej ustawy przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną więc cechą darowizny jest jej bezpłatny charakter. Oznacza to, że druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy oraz zbywalne prawa majątkowe. Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione (art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego).

Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy ze względu na przedmiot darowizny wymagana jest szczególna forma dla oświadczeń obu stron.

Nie stanowią darowizny przysporzenia w wypadkach, gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy podstawę opodatkowania przy umowie darowizny stanowi wartość długów i ciężarów albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego.

Jednakże w przypadku, gdy umowa darowizny nie wiąże się z przejęciem przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań osoby darującej, to taka umowa darowizny nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni zamierza wraz z mężem założyć spółkę jawną. Po powstaniu tej spółki, małżonkowie planują przekazanie do niej, na podstawie umowy darowizny, nieruchomości, należących do wspólnego majątku małżeńskiego. Przedmiotowa darowizna nie będzie wiązać się z przejęciem przez obdarowaną spółkę długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńców.

Z treści zaprezentowanych wyżej przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że podatkowi temu podlega umowa darowizny, o ile nastąpiło przejęcie przez obdarowanego długów i ciężarów oraz zobowiązań darczyńcy oraz przejęcie to nastąpiło w umowie darowizny.

Należy przy tym zauważyć, że elementem przedmiotowo istotnym umowy darowizny nie jest przejęcie długów, ciężarów i zobowiązań darczyńcy. Stąd też należy przyjąć, że długi, ciężary i zobowiązania przejęte przez obdarowanego podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, wtedy, gdy pozostają w związku funkcjonalnym z przedmiotem darowizny i które w związku z dokonaną darowizną obciążają obdarowanego.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że jeżeli umowa darowizny nieruchomości, których Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem na rzecz mającej powstać spółki jawnej, w której Wnioskodawczyni będzie wspólnikiem, istotnie nie będzie wiązać się z przejęciem przez obdarowaną spółkę jawną długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńców (Wnioskodawczyni i jej męża), to w takim przypadku nie powstanie obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, wskazana we wniosku umowa darowizny nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla Wnioskodawczyni.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.