Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4510-29/15/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-10-15
Teza: w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wskazanych we wniosku wydatków na rzecz członka zarządu Spółki z o.o.
Słowa kluczowe: instrumenty-pochodne instrumenty finansowe; programy-program motywacyjny; rada-rada nadzorcza
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 lipca 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 29 lipca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wskazanych we wniosku wydatków na rzecz członka zarządu Spółki z o.o. - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wskazanych we wniosku wydatków na rzecz członka zarządu Spółki z o.o.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest częścią grupy kapitałowej, w skład której (wraz z Wnioskodawcą) wchodzą podmioty prowadzące działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży pojazdów, wyposażenia do pojazdów, naczep, napraw pojazdów i innych usług. Spółka zajmuje się sprzedażą samochodów ciężarowych, naczep oraz maszyn budowlanych, a także świadczy inne usługi z zakresu branży motoryzacyjnej.

W celu zwiększenia motywacji swoich członków zarządu do osiągania coraz lepszych wyników finansowych, Spółka wprowadziła program motywacyjny. W ramach programu, Spółka przyznała członkowi zarządu Spółki (dalej: „Beneficjent”) pochodny instrument finansowy.

W przyszłości, programem zostaną objęci zarówno Beneficjent, jak również inne osoby wchodzące w skład zarządu Spółki (dalej łącznie: „Beneficjenci”).

Beneficjent wykonuje funkcję członka zarządu na podstawie uchwały wspólników, jednak nie pobiera z tego tytułu wynagrodzenia. Beneficjent jest pracownikiem Spółki, zatrudnionym na umowę o pracę.

Wnioskodawca zawarł z Beneficjentem umowę dotyczącą pochodnych instrumentów finansowych (dalej: „Umowa”), na mocy której Beneficjentowi przyznany został nieodpłatnie pochodny instrument finansowy (dalej: „Prawo”). Prawo przyznane Beneficjentowi jest niezbywalne, ani nie jest możliwe ustalenie jego wartości rynkowej. Prawo przyznane Beneficjentowi przez Wnioskodawcę jest warunkowym prawem do otrzymania w przyszłości wypłaty określonej kwoty pieniężnej, wynikającej ze zrealizowania Prawa. Kwota potencjalnej wypłaty pieniężnej na rzecz Beneficjenta jest uzależniona od wartości wskaźnika finansowego EBITDA (wynik brutto powiększony o zapłacone odsetki oraz amortyzację) wykazanego w sprawozdaniu finansowym Spółki za dany rok finansowy - Umowa podaje formułę (wzór), przy użyciu której zostanie wyliczona kwota pieniężna należna Beneficjentowi. Umowa została zawarta na początku danego roku finansowego, za który EBITDA będzie podstawą wyliczenia kwoty pieniężnej.

Realizacja przyznanego Beneficjentowi Prawa była uzależniona od łącznego spełnienia warunków określonych w Umowie. Warunkami tymi było pełnienie przez Beneficjenta funkcji członka zarządu Spółki na dzień realizacji Prawa (w dniu realizacji uprawnienia Beneficjenta przestały być warunkowe). Wypłata pieniężna została wypłacona Beneficjentowi po dacie realizacji Praw, w terminie określonym Umową.

Wnioskodawca kontynuuje prowadzenie programu motywacyjnego w kolejnych latach obrotowych, na warunkach opisanych powyżej, w odniesieniu do jednego lub większej liczby członków zarządu Spółki. Oznacza to podpisywanie w kolejnych latach z członkami zarządu opisanych powyżej umów o instrument finansowy. W każdym przypadku, stronami umowy będą Wnioskodawcy oraz jeden z Beneficjentów, przy czym możliwe jest, że Spółka zawrze w kolejnym roku Umowę z więcej niż jednym Beneficjentem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłaty pieniężne dokonywane w związku z realizacją Praw przyznanych przez Spółkę na podstawie Umowy będą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłaty pieniężne dokonywane w związku z realizacją Praw przyznanych przez Spółkę na podstawie Umowy będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”). Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wszelkie wydatki podatnika, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zabezpieczenia źródła przychodów. Jednocześnie, zgodnie z przytoczonym przepisem, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

W związku z powyższym, Spółka ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że:

*   wydatki te nie zostały enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 updop oraz
*   istnieje związek (choćby pośredni) pomiędzy ich poniesieniem a możliwością uzyskania przychodu podatkowego lub zachowania albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

W pierwszej kolejności Spółka podkreśla, że wypłaty pieniężne wynikające z programu motywacyjnego obejmującego kluczowych pracowników i opartego na pochodnych instrumentach finansowych nie zostały wymienione w katalogu wydatków nie stanowiących koszty uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 updop).

Ponadto można oczekiwać, że wprowadzanie programu motywacyjnego obejmującego kluczowe dla Spółki osoby, które zasiadają w jej zarządzie i opartego na pochodnych instrumentach finansowych spowoduje, że Spółka odniesie wymierne korzyści finansowe wynikające ze zwiększenia motywacji i zaangażowania swoich kluczowych pracowników, tj. Beneficjentów.

Podkreślić należy, że Beneficjenci jako członkowie zarządu Spółki są bowiem osobami bezpośrednio odpowiedzialnymi za wyniki finansowe Spółki i zwiększenie ich zaangażowania i motywacji do pracy na rzecz Spółki, jak można oczekiwać, znajdzie odzwierciedlenie w wynikach finansowych Spółki.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, wypłaty pieniężne jakie zostaną dokonane w związku z realizacją Praw przez Spółkę powinny zostać przez nią ujęte jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 października 2013 r., Znak: IPPB3/423-659/13-2/MC,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 grudnia 2014 r., Znak: IPTPB3/423-327/14-2/IR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.