Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-312/14/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-31
Teza: spadek z USA - moment powstania obowiązku podatkowego
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od spadków i darowizn; spadek; Stany Zjednoczone
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 8 października 2014 r. (data wpływu do Biura – 9 października 2014 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z nabyciem spadku z zagranicy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 października 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn – w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z nabyciem spadku z zagranicy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 11 kwietnia 2014 r. zmarł w Stanach Zjednoczonych Ameryki (dalej „USA”) brat Wnioskodawczyni, mieszkający i pracujący w USA od 1974 r. Brat Wnioskodawczyni posiadał obywatelstwo polskie (w chwili śmierci ważny paszport) oraz od 1981 r. paszport i obywatelstwo amerykańskie. W chwili śmierci brat Wnioskodawczyni był rozwiedziony, nie miał dzieci; rodzice już nie żyli, rodzeństwo – to tylko siostra – Wnioskodawczyni.

Zmarły pozostawił notarialny testament sporządzony w 2007 r. w USA, zgodnie z którym swój majątek, znajdujący się w całości w USA, zapisał siostrze (Wnioskodawczyni). Zmarły nie pozostawił żadnego majątku w Polsce.

W dniu 27 maja 2014 r. Sąd Stanu C. (USA) wydał orzeczenie stwierdzające, że na mocy testamentu jedyną spadkobierczynią jest Wnioskodawczyni, a wykonawcą testamentu – amerykańska firma adwokacka. Sporządzono 3 kopie tego dokumentu, który, zgodnie z amerykańską procedurą otrzymali:

*   firma adwokacka – wykonawca testamentu;
*   Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Nowym Jorku;
*   Wnioskodawczyni – spadkobierczyni.

Zgodnie z informacją otrzymaną od wykonawcy testamentu wyrok sądowy z dnia 27 maja 2014 r. jest wyrokiem prawomocnym.

Wnioskodawczyni posiada tłumaczenie przysięgłe orzeczenia sądu z dnia 27 maja 2014 r. z języka angielskiego na język polski.

W dniu 18 września 2014 r. wykonawca testamentu przedstawił Sądowi w USA spis masy spadkowej w podziale na: nieruchomość, samochody (2), środki pieniężne, fundusze inwestycyjne, oraz rzeczy osobiste. Wnioskodawczyni otrzymała kopię tego dokumentu.

Procedura spadkowa w USA nie została jeszcze formalnie zakończona – nieruchomość, samochody i rzeczy osobiste zostaną spieniężone; zapłacone zostaną wszelkie zobowiązania związane z kremacją, przesłaniem prochów do Polski; z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży, ze sprzedażą nieruchomości i rzeczy osobistych; zapłacony będzie podatek od spadku w USA; firma adwokacka pobierze honorarium.

W dniu 8 października 2014 r. Wnioskodawczyni złożyła w urzędzie skarbowym formularz SD-Z2 przyjmując:

*   za datę nabycia spadku – datę śmierci spadkodawcy (11 kwietnia 2014 r.);
*   za datę powstania obowiązku podatkowego – datę 27 maja 2014 r. czyli datę wydania orzeczenia Sądu w USA o nabyciu spadku, który w świetle prawa amerykańskiego jest wyrokiem prawomocnym.

Będąc w posiadaniu spisu masy spadkowej Wnioskodawczyni wypełniła dane dotyczące nabytych rzeczy i praw majątkowych.

Z uwagi na różną interpretację przepisów podatkowych w przypadku spadków z zagranicy, Wnioskodawczyni ma wątpliwości dotyczące sposobu określenia momentu powstania obowiązku podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jaka jest, w przedstawionej sytuacji, data powstania obowiązku podatkowego, a co za tym idzie termin złożenia deklaracji SD-Z2, umożliwiający skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
2.  Jeżeli w wydanej interpretacji indywidualnej określony zostanie inny moment powstania obowiązku podatkowego aniżeli 27 maja 2014 r. – czyli data wydania prawomocnego orzeczenia sądu amerykańskiego w sprawie spadku – to w jaki sposób dokonać należy korekty złożonego już formularza SD-Z2?

Ustawa o podatku od spadków i darowizn jasno określa moment, od którego należy liczyć 6 miesięczny okres na zawiadomienie urzędu skarbowego o nabyciu spadków nabytych w Polsce. Tym zdarzeniem początkowym jest dzień uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku.

Z uwagi na fakt, że postępowanie spadkowe odbyło się w USA Wnioskodawczyni uważa. że datą powstania obowiązku podatkowego w jej przepadku jest data wydania prawomocnego orzeczenia Sądu w USA o nabyciu spadku, tj. 27 maja 2014 r.

Ponieważ od wykonawcy testamentu Wnioskodawczyni dostała spis masy spadkowej, uznała, że ma wszelkie dane, aby wypełnić formularz SD-Z2.

Informacje dostępne w broszurach oraz cytowanych w nich interpretacjach indywidualnych, dotyczących momentu określenia obowiązku podatkowego w przypadku spadków z zagranicy, wskazują, iż istnieje duża rozbieżność stanowisk w tym względzie.

Dlatego Wnioskodawczyni złożyła niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej równolegle ze złożeniem formularza SD-Z2.

Wnioskodawczyni wskazała, że W przypadku podania w interpretacji indywidualnej późniejszej daty powstania obowiązku podatkowego – złoży nową lub korygującą deklarację SD-Z2.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.), podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

W myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z powyższym spadkobierca, który w chwili otwarciu spadku był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn od nabytej własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz od nabytej własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą.

Na podstawie art. 5 ww. ustawy, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Natomiast stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przy nabyciu w drodze dziedziczenia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku.

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia (art. 6 ust. 4 ww. ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 4a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 11 kwietnia 2014 r. zmarł w USA brat Wnioskodawczyni, pozostawiając testament na mocy którego, spadek (położony na terytorium USA) nabyła w całości Wnioskodawczyni – siostra spadkodawcy. W dniu 27 maja 2014 r. Sąd Stanu C. (USA) wydał orzeczenie stwierdzające, że na mocy testamentu jedyną spadkobierczynią brata mieszkającego w USA jest Wnioskodawczyni; orzeczenie Sądu jest prawomocne. W dniu 18 września 2014 r. wykonawca testamentu przedstawił Sądowi w USA spis masy spadkowej w podziale na: nieruchomość, samochody (2), środki pieniężne, fundusze inwestycyjne, oraz rzeczy osobiste. Wnioskodawczyni posiada kopię tego dokumentu. Procedura spadkowa w USA nie została jeszcze formalnie zakończona (nieruchomość, samochody i rzeczy osobiste zostaną spieniężone; zapłacone zostaną wszelkie zobowiązania związane z kremacją i przesłaniem prochów do Polski; z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży, ze sprzedażą nieruchomości i rzeczy osobistych; zapłacony będzie podatek od spadku w USA; firma adwokacka pobierze honorarium). W dniu 8 października 2014 r. Wnioskodawczyni złożyła w urzędzie skarbowym zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych na formularzu SD-Z2 przyjmując za datę nabycia spadku – datę śmierci spadkodawcy (11 kwietnia 2014 r.) a za datę powstania obowiązku podatkowego – datę 27 maja 2014 r., czyli datę wydania orzeczenia Sądu Stanu C. (USA) o nabyciu spadku.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w myśl przepisu art. 922 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121), przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami. Określenie spadku następuje w drodze zastosowania czterech kryteriów: prawa i obowiązki mają charakter cywilnoprawny, majątkowy, nie są ściśle związane z osobą zmarłego, nie przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy osoby te są spadkobiercami.

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem podlegającym przepisom prawa spadkowego.

Przechodząc do kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego wskazać należy, iż dysponentem masy spadkowej po śmierci brata Wnioskodawczyni w USA jest kancelaria prawna, która zajmuje się przeprowadzeniem postępowania spadkowego i po jego zakończeniu przeleje należną kwotę na konto osobiste spadkobierczyni. W konsekwencji, jeżeli Wnioskodawczyni nie posiadałaby innych (niż przelew bankowy dokumentujący przelanie kwoty spadku) wcześniejszych dokumentów (dowodów), z których wynikałoby, iż Wnioskodawczyni nabyła spadek (w jakiej części) to dopiero w momencie zakończenia procedury i przekazania należnych kwot pieniężnych w świetle art. 6 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 6 ust. 4 ustawy powstałaby dla niej obowiązek podatkowy.

W rozpatrywanej sprawie – jak wynika to z wniosku – Wnioskodawczyni dysponuje kopią dokumentów: prawomocnym orzeczeniem Sądu w USA z 27 maja 2014 r. stwierdzającym, że na mocy testamentu jedyną spadkobierczynią brata mieszkającego w USA jest Wnioskodawczyni oraz spisem masy spadkowej sporządzonym 18 września 2014 r. przez kancelarię adwokacka (wykonawcę testamentu).

Zatem w świetle art. 6 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy powstał dla Wnioskodawczyni z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia wyroku Sąd w USA z 27 maja 2014 r. o nabyciu spadku. Jeżeli orzeczenie to uprawomocniło się w dniu jego wydania, tj. 27 maja 2014 r., to nie ma przeszkód by stwierdzić, że z tą datą powstał dla Wnioskodawczyni obowiązek podatkowy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie stwierdzić należy, iż w kontekście powyższego rozstrzygnięcia ocena stanowiska w zakresie pytania 2 (dotyczącego korekty formularza SD-Z2) stała się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie wskazuje się, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w granicach zdarzenia przedstawionego we wniosku przez Wnioskodawcę. Organ podatkowy nie ocenia zgodności opisu zdarzenia sformułowanego we wniosku z rzeczywistością. Jeżeli zdarzenie przedstawione we wniosku nie odpowiada rzeczywistości, interpretacja nie wywołuje skutków prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.