Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-383/08/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-16
Teza: czy podatnik może otrzymywać od niektórych swych kontrahentów, po spełnieniu wymogu integralności pochodzenia faktury i integralności jej treści w ramach EDI, faktury wystawione w formie elektronicznej niezawierające wyrażeń „oryginał” i „kopia” w sytuacji gdy system kontrahenta nie pozwala na uwzględnienie w treści faktur wyrażeń „oryginał” i „kopia”
Słowa kluczowe: faktura-faktura elektroniczna; faktura-oryginał faktury; faktura-wystawienie faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. T., przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2008r. (data wpływu 16 kwietnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy podatnik może otrzymywać od niektórych swych kontrahentów, po spełnieniu wymogu integralności pochodzenia faktury i integralności jej treści w ramach EDI, faktury wystawione w formie elektronicznej niezawierające wyrażeń „oryginał” i „kopia” w sytuacji gdy system kontrahenta nie pozwala na uwzględnienie w treści faktur wyrażeń „oryginał” i „kopia” - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy podatnik może otrzymywać od niektórych swych kontrahentów, po spełnieniu wymogu integralności pochodzenia faktury i integralności jej treści w ramach EDI, faktury wystawione w formie elektronicznej niezawierające wyrażeń „oryginał” i „kopia” w sytuacji gdy system kontrahenta nie pozwala na uwzględnienie w treści faktur wyrażeń „oryginał” i „kopia”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w związku z zakupem towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, otrzymuje faktury VAT od swych kontrahentów. Podatnik otrzymuje także elektroniczne faktury VAT. Podatnik spełnia wszelkie wymogi dla wystawiania, przesyłania, przechowywania oraz udostępniania stosownym organom elektronicznych faktur, a w szczególności gwarantuje autentyczność pochodzenia faktur elektronicznych oraz integralność ich treści poprzez wymianę danych elektronicznych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych. Podatnik zamierza otrzymywać faktury w formie elektronicznej od podmiotu, którego system nie akceptuje w treści faktury wyrażeń „oryginał” i „kopia”, a tym samym faktury w formie elektronicznej otrzymywane od tego podatnika pozbawione byłyby tych wyrażeń.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podatnik może otrzymywać od niektórych swych kontrahentów, po spełnieniu wymogu integralności pochodzenia faktury i integralności jej treści w ramach EDI, faktury wystawione w formie elektronicznej niezawierające wyrażeń „oryginał” i „kopia”, w sytuacji gdy system kontrahenta nie pozwala na uwzględnienie w treści faktur wyrażeń „oryginał” i „kopia”?

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji gdy system kontrahenta nie pozwala na uwzględnienie w treści faktur elektronicznych wyrażeń „oryginał” i „kopia” faktury elektroniczne nie muszą zawierać oznaczeń „oryginał" i „kopia". Dopuszczalność wystawiania faktur w formie elektronicznej wynika z art. 106 ust. 1 i art. 106 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Wydane w oparciu o art. 106 ust 10 o ustawy podatku od towarów i usług rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119) nie reguluje jaką treść winna zawierać faktura wystawiona w formie elektronicznej. Zdaniem Podatnika z treści art. 106 ustawy o VAT wynika, że przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług nie mają zastosowania do faktur wystawianych w formie elektronicznej, gdyż podstawą prawną do wydania tego rozporządzenia jest art. 106 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, a podstawą prawną do wydania rozporządzenia regulującego wystawianie faktur w formie elektronicznej jest przepis art. 106 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe oznacza więc, że faktura wystawiona w formie elektronicznej musi spełniać jedynie wymagania określone w art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym nie musi zawierać oznaczeń „oryginał" i „kopia".

Takie stanowisko zajął również WSA w Warszawie który w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 września 2007r. (III SA/Wa 1054/07) stwierdził, że: „Za uzasadniony uznał Sąd zarzut Skarżącej, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją postanowienie Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2006r. naruszają art. 106 ust. 1 ustawy o VAT poprzez jego błędną interpretacje i niewłaściwe zastosowanie polecające na przyjęciu, że przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r., w części dotyczącej szczegółowych zasad wystawiania faktur, danych, które powinny zawierać, mają zastosowanie także do faktur wystawianych w formie elektronicznej". Za prawidłowością stanowiska Podatnika przemawia również fakt, że obowiązująca obecnie Dyrektywa 2006/112/WE określając w art. od 226 do 231 treść jaka może znajdować się na fakturze nie wskazuje na obowiązek umieszczania w niej sformułowań „oryginał" i „kopia". Istotne przy tym znaczenie ma również art. 234 wyżej wspomnianej Dyrektywy, z treści którego wyraźnie wynika, że wymagania odnośnie faktur określone w art. 226 do 231 Dyrektywy są wymaganiami wyliczonymi enumeratywnie: „Państwa członkowskie nie mogą nakładać na podatników dostarczających towary lub świadczących usługi na ich terytorium żadnych innych obowiązków ani formalności związanych z przesyłaniem lub udostępnianiem faktur drogą elektroniczną." (podobnie WSA w Warszawie z dnia 27 września 2007r. sygn. akt III SA/Wa 1054/07). Dodatkowo zaznaczenia wymaga okoliczność, iż rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług w części wskazującej na dane, które powinny znaleźć się w fakturze, stanowi nieprawidłową implementację art. 22 VI Dyrektywy zastąpionej obecnie Dyrektywą 2006/112/WE, która w art. 22 enumeratywnie wymieniała elementy które może zawierać faktura nie wskazując przy tym na dopuszczalność umieszczenia w treści faktury sformułowań „oryginał" lub „kopia". Powyższe oznacza, że w związku ze sprzecznością przepisu prawa krajowego z prawem wspólnotowym zastosowanie znajdą przepisy prawa wspólnotowego. W oparciu o powyższe stanowisko Podatnika należy uznać za zasadne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Prawidłowe dokumentowanie obrotu przez podatników VAT należy do ich podstawowych obowiązków. Przepis art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stanowi, że podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Szczegółowe zasady wystawiania i przechowywania faktur określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). Zasady te dotyczą zarówno faktur wystawianych w formie papierowej jak i elektronicznej, przy czym ta druga forma wymaga wypełnienia dodatkowych warunków, wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119). Zgodnie z § 2 cyt. wyżej rozporządzenia faktury wystawiane w formie elektronicznej przesyła się, w tym udostępnia, w tej formie odbiorcy oraz przechowuje się w tej formie przy zastosowaniu elektronicznych urządzeń do przetwarzania (łącznie z cyfrową kompresją) i przechowywania danych, z wykorzystaniem technik teletransmisji przewodowej, radiowej, technologii optycznych lub innych elektromagnetycznych środków. W myśl § 3 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia faktury mogą być wystawiane i przesyłane w formie elektronicznej, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tej formy przez odbiorcę faktury, zwanej dalej „akceptacją”. Akceptacja może być wyrażona w formie pisemnej lub w formie elektronicznej. W przypadku akceptacji w formie elektronicznej przepisy § 4 stosuje się odpowiednio.

Natomiast zgodnie z § 4 rozporządzenia faktury mogą być wystawiane, przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej, pod warunkiem że autentyczność ich pochodzenia i integralność ich treści będą zagwarantowane:

1.  bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.), weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub
2.  poprzez wymianę danych elektronicznych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa, dotycząca tej wymiany, przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność danych.

Z kolei z przepisu § 6 ust. 5 rozporządzenia wynika, że faktury przesłane w formie elektronicznej powinny być przechowywane przez ich wystawcę oraz odbiorcę w formie elektronicznej w formacie, w którym zostały przesłane, w sposób gwarantujący autentyczność ich pochodzenia i integralność ich treści, jak również ich czytelność przez cały okres ich przechowywania.

Obowiązki w zakresie przechowywania faktur elektronicznych dotyczą zarówno podatników wystawiających faktury elektroniczne jak i otrzymujących te faktury. Faktury przesłane jak i otrzymane w formie elektronicznej powinny być przechowywane przez ich wystawcę oraz odbiorcę:

*   w formie elektronicznej,
*   w formacie, w którym zostały przesłane,
*   w sposób gwarantujący autentyczność ich pochodzenia,
*   w sposób gwarantujący integralność ich treści,
*   w sposób gwarantujący czytelność przez cały okres ich przechowywania.

Z powyższego wynika, że „faktura papierowa” i „faktura elektroniczna” to dwie różne formy tego samego bytu prawnego. Dotyczą ich te same prawa i obowiązki. Dokumenty te muszą zawierać takie same dane, tak w zakresie danych dotyczących sprzedawcy i nabywcy, jak i danych dotyczących przedmiotu transakcji. Różnicą między obiema fakturami jest to, że faktura papierowa musi być wystawiona w dwóch egzemplarzach, tj. w oryginale i z kopią, a faktura elektroniczna, oryginału i kopii mieć nie będzie. Dodatkowo wskazać należy, że przepisy powołanego rozporządzenia z dnia 14 lipca 2005r. zgodne są z prawem Unii Europejskiej. Z objaśnień do cyt. rozporządzenia wynika, że cyt. „Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy Rady 2001/115/WE z dnia 20 grudnia 2001r. zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w celu uproszczenia, modernizacji i harmonizacji ustanowionych warunków fakturowania w zakresie podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 15/24 z 17.01.2002)”.

W związku z powyższym należy także wskazać na regulacje zawarte w cyt. wyżej Dyrektywie odnoszące się do faktur elektronicznych a w szczególności art. 28h ust. 3 lit. c), z którego wynika, że faktury wystawione zgodnie z lit. a) można wysyłać albo na piśmie albo, o ile klient wyraził na to zgodę, elektronicznymi środkami przekazu. Państwa Członkowskie dopuszczają wysyłanie faktur drogą elektroniczną, pod warunkiem że autentyczność pochodzenia i integralność treści są zagwarantowane:

*   bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 2 ust. 2 dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisu elektronicznego; jednakże Państwa Członkowskie mogą zażądać, by bezpieczny podpis elektroniczny był oparty na certyfikacie kwalifikowanym i złożony przy użyciu bezpiecznego urządzenia do składania podpisów w rozumieniu art. 2 ust. 6 i 10 wymienionej dyrektywy,
*   lub w systemie elektronicznej wymiany danych (EDI) określonym w art. 2 zalecenia Komisji 1994/820/WE z dnia 19 października 1994r. odnoszącego się do aspektów prawnych elektronicznej wymiany danych, w przypadku gdy porozumienie w sprawie wymiany przewiduje zastosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia i integralność danych; jednakże Państwa Członkowskie mogą, na określonych przez siebie warunkach, wymagać przekazania na papierze dodatkowego dokumentu zbiorczego podsumowującego.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca, otrzymuje faktury VAT od swych kontrahentów. Otrzymuje także elektroniczne faktury VAT. Wnioskodawca stwierdza, iż spełnia wszelkie wymogi dla wystawiania, przesyłania, przechowywania oraz udostępniania stosownym organom elektronicznych faktur, a w szczególności gwarantuje autentyczność pochodzenia faktur elektronicznych oraz integralność ich treści poprzez wymianę danych elektronicznych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych. Wnioskodawca zamierza otrzymywać faktury w formie elektronicznej od podmiotu, którego system nie akceptuje w treści faktury wyrażeń „oryginał” i „kopia”, a tym samym faktury w formie elektronicznej otrzymywane od tego podatnika pozbawione byłyby tych wyrażeń. Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że tylko faktura otrzymana drogą elektroniczną przechowywana zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur, stanowi podstawę do uznania jej za dokument potwierdzający dokonanie operacji gospodarczej. Faktury przesłane w formie elektronicznej nie mają oryginałów ani kopii oraz winny być przez odbiorcę przechowywane w formie elektronicznej, w formacie, w którym zostały przesłane.

Za nieprawidłowe należało uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż przepisy rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, nie mają zastosowania do faktur wystawianych w formie elektronicznej. Zasadniczy wymóg wynikający z rozporządzenia z dnia 14 lipca 2005r. stawiany fakturom elektronicznym to wymóg zachowania integralności danych zawartych w fakturze oraz zapewnienie jej autentyczności, a to może być spełnione tylko przy zastosowaniu systemu elektronicznej wymiany danych (EDI). Powołane wyżej rozporządzenie w sprawie e-faktur nie określa natomiast elementów, które powinna zawierać faktura VAT. W tym zakresie obowiązują więc przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, za wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku oznaczania faktur wyrazami „oryginał” i „kopia”, gdyż faktury przesłane w formie elektronicznej nie mają oryginałów ani kopii. Należy także zauważyć, iż Wnioskodawca powołuje się na nieobowiązujące rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. Obecnie obowiązującym jest cyt. wyżej rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za **nieprawidłowe.** Ponadto należy podkreślić, iż powołany przez Wnioskodawcę wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 września 2007r. sygn. akt III SA/Wa 1054/07 oraz postanowienie Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie dotyczą konkretnych indywidualnych spraw przedstawionych w określonym stanie faktycznym a dokonane w nich rozstrzygnięcia wiążą tylko w konkretnej sprawie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku–Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.