Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.998.2024.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT opłat
pobieranych przez Gminę za zajęcie pasa drogowego dróg
publicznych oraz dróg wewnętrznych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
drogi-droga wewnętrzna
drogi-drogi publiczne
drogi-pas drogowy
gmina
udostępnienie-udostępnienie odpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT opłat pobieranych przez Gminę za
    zajęcie pasa drogowego dróg publicznych oraz dróg wewnętrznych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina ... (dalej: „Gmina” lub Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    VAT. Gmina realizuje zadania własne, określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990
    r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 40 z późn. zm.), między innymi
    w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności w sprawach
    dotyczących utrzymania gminnych dróg, ulic, mostów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Wnioskodawca jako zarządca dróg gminnych wydaje decyzje na zajęcie pasa drogowego
    dróg publicznych (gminnych) w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o
    drogach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 645) (dalej: Decyzje) oraz zawiera
    umowy cywilnoprawne na zajęcia pasa drogowego dróg wewnętrznych, o których mowa w
    art. 8 ust. 1 ww. ustawy niestanowiących dróg publicznych znajdujących się na terenie
    Gminy (dalej: Umowy) celem prowadzenia robót w pasie drogowym (np. wykonanie
    przyłączy), bądź umieszczenia w pasie drogowym urządzeń liniowych obcych (m.in.
    przyłączy) albo reklam. Ponadto, Umowy są / będą zawierane na czas określony bądź na
    czas nieokreślony.
    Wnioskodawca na podstawie Decyzji i Umów pobiera od podmiotów zajmujących pas
    drogowy opłaty (dalej: Opłaty), których wysokość ustalana jest w przypadku:
      dróg publicznych: na podstawie uchwały nr .... Rady Gminy ... z dnia 11 marca 2020 r.
      w sprawie ustalenia stawek opłat za zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z

      budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg, dla których
      Zarządcą jest Wójt Gminy .... (dalej: Uchwała), wydanej na podstawie art. 18 ust. 2 pkt
      8 ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r.
      poz. 40 z późn. zm.) oraz art. 40 ust. 8 i 9 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
      publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 645 z późn. zm.) (dalej: Uchwała),
      dróg wewnętrznych: na podstawie zarządzenia nr ...Wójta Gminy ... z dnia 29 stycznia
      2020 r. w sprawie ustalenia stawki opłat za zajęcie nieruchomości, której właściciel
      em jest Gmina ...na cele nie związane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem dróg wewnętrznych. (dalej: Zarządzenie).
    W przedmiotowej Uchwale ustalone zostały zróżnicowane wysokości Opłat za dzień bądź
                      2rok zajmowania powierzchni 1 m pasa drogowego, w zależności od rodzaju zajęcia.
    Natomiast w Zarządzeniu ustalone zostały zróżnicowane wysokości Opłat za dzierżawę
    gruntów stanowiących drogi wewnętrzne za każdy dzień dzierżawy (zajęcia) powierzchni 1
    2m pasa drogi wewnętrznej, w zależności od rodzaju zajęcia.

## Pytanie

Czy pobierane przez Gminę odpłatności (Opłaty) za zajęcie pasa drogowego dróg
    publicznych oraz dróg wewnętrznych znajdujących się na terenie Gminy stanowią/będą
    stanowiły czynności podlegające opodatkowaniu VAT po stronie Gminy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pobierane przez Gminę odpłatności (Opłaty) za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych
    oraz dróg wewnętrznych znajdujących się na terenie Gminy nie stanowią czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie stanowiska
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych Gminy
    należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m.in. zadania obejmujące
    sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Natomiast w świetle art. 9 ust. 1 ww. ustawy, w celu wykonywania zadań Gmina może
    tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z
    organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych drogi, parkingi oraz place
    przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i
    niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi, są drogami wewnętrznymi. Stosownie
    zaś do ust. 2 tego artykułu budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i
    oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na
    którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
    Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu ww. podatkiem
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów
    w zamian za odszkodowanie.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.

    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, w rozumieniu tej ustawy, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność
    gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,
    w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z art. 15 ust. 6 nie uznaje się
    za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla których zostały one
    powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Mając na uwadze powyższe regulacje, w celu określenia jak traktowane są, w oparciu o
    przepisy ustawy o VAT, wykonywane przez jednostki samorządu terytorialnego czynności,
    w pierwszej kolejności należy ustalić, czy jednostki te wykonują samodzielnie działalność
    gospodarczą.
    Wprawdzie pojęcie działalności gospodarczej ma obiektywny charakter, co oznacza, że
    działalność tę ocenia się niezależnie od jej celów lub rezultatów, aby jednak dana
    działalność kwalifikowana była, jako działalność gospodarcza, musi mieć ona charakter
    trwały i być wykonywana w zamian za wynagrodzenie otrzymywane przez
    świadczeniodawcę / dostawcę.
    W odniesieniu do czynności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego
    istotne znaczenie ma zwłaszcza ta druga przesłanka, tj. to czy podmiot świadczący
    otrzymuje wynagrodzenie za świadczone usługi.
    Jak już Gmina wskazywała w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wysokość
    Opłat ustalana jest na podstawie Uchwały oraz Zarządzenia, a więc aktów prawa
    miejscowego stanowionych przez organy jednostek samorządu terytorialnego.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, z uwagi w szczególności na tryb ustalania Opłat, nie
    stanowią one wynagrodzenia za świadczone przez Gminę usługi w rozumieniu regulacji o
    VAT.
    Pragną Państwo zwrócić uwagę, że w ostatnim czasie, organy podatkowe zgodnie
    prezentują stanowisko, zgodnie z którym opłata za zajęcie pasa drogowego nie podlega
    opodatkowaniu VAT, ponieważ w tym zakresie jednostka samorządu terytorialnego nie
    występuje w charakterze podatnika VAT. Pobieranie przez jednostki samorządu
    terytorialnego takich opłat mieści się bowiem w zakresie zadań o charakterze
    publicznoprawnym do których są one zobowiązane na podstawie odrębnych przepisów.
    Powyższe stanowisko potwierdzają również wydane w ostatnim czasie interpretacje
    indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w tym m.in.:
      interpretacja indywidualna z dnia 2 maja 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-
      1.4012.165.2024.1.MGO w której organ wskazał, że: „Mając na uwadze opis sprawy
      oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że pobierając opłaty za zajęcie pasa
      drogowego wykonują / będą Państwo wykonywać działania mieszczące się w
      zakresie Państwa zadań własnych. Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez
      Państwa danina o charakterze publicznym nie jest / nie będzie stanowiła zapłaty za
      świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych

      odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem normy prawnej, o której mowa
      w art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym ww. opłata za zajęcie pasa drogowego
      pobierana przez Państwa nie podlega / nie będzie podlegała przepisom ustawy o
      podatku od towarów i usług”;
      interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2024 r. o sygn. 0114-KDIP4-
      3.4012.190.2024.1.IK, w której organ stwierdził, że: „Mając na uwadze opis sprawy
      oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że pobierając opłatę za zajęcie pasa
      drogowego będą Państwo wykonywać działania mieszczące się w zakresie Państwa
      zadań własnych.”.
    Mając na uwadze powyższe, pobierane przez Gminę odpłatności (Opłaty) za zajęcie pasa
    drogowego dróg publicznych oraz dróg wewnętrznych znajdujących się na terenie Gminy
    nie powinny podlegać opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług – w zakresie czynności nałożonych przepisami

    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
      jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
      odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano
      te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
      cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako
    podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub
    składki. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku
    wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie
    odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są
    czynności wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i
    urzędy obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa
    publicznego.
    Zaznaczenia wymaga, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy
    obsługujące te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i
    usług. Choć w wielu aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem
    „władza publiczna”, czy „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje
    tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji
    jest wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów
    podlegających prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do
    czynności wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych.
    Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej
    oraz urząd obsługujący ten organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub
    transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu,
    ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy (urzędy) nie są podatnikami w
    zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji
    których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie
    umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego.

    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o
      charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    W myśl art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 320 ze zm.):
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    W myśl art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Stosownie do art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować
      niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz
      zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
    Jednak art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że:
      W szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym
      urządzeń obcych oraz reklam, może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego
      zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest
      wymagane w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7 lub w art. 22 ust. 2,
      2a lub 2c (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w
      drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku
      zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Według art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:

      Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
      2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
      3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
      oraz reklam;
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione
      w pkt 1-3.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad
      i pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
      drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
      podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość
      techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
      postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
      urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;
    W myśl przepisu art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
    Zgodnie z art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych:
      Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
      zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego:
      1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22
      ust. 2, 2a lub 2c,
      2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
      umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c,
      3) o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie,
      o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c
      - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
      wysokości
      10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.):
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek
      Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne,
      których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora
      finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:

      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych dochody pobierane przez państwowe i
      samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że
    pobierając opłaty za zajęcie pasa drogowego wykonują/będą Państwo wykonywać
    działania mieszczące się w zakresie Państwa zadań własnych.
    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze
    publicznym nie stanowi/nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy
    uznać, że w zakresie realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są
    Państwo adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Tak więc ww. opłata za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych oraz dróg
    wewnętrznych pobierana przez Państwa nie podlega/nie będzie podlegała przepisom
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.