Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.36.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Wycofanie nieruchomości ze spółki cywilnej, zamiana udziałów
w nieruchomości, oddanie nieruchomości w najem prywatny.
Słowa kluczowe: najem-najem prywatny
nieruchomości-zbycie nieruchomości
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
spółki-spółka cywilna
wycofanie
zamiana
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z najmu lub dzierżawy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest:
    - prawidłowe – w zakresie pytania nr 1 i nr 3,
    - nieprawidłowe – w zakresie pytania nr 2.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny w odniesieniu do pytania nr 1.
    W odniesieniu do pytania nr 2 i nr 3 wskazuję, co następuje.
    Z opisu sprawy wynika, że są Panowie wspólnikami spółki cywilnej (dalej: Spółka). Na ten
    moment Panów udziały w zyskach Spółki są równe i wynoszą po 50% każdy z nich. W
    czerwcu 2011 r. wspólnicy (dalej: Wspólnik 1, Wspólnik 2) nabyli nieruchomość
    (użytkowanie wieczyste gruntu) zabudowaną budynkiem handlowo-usługowym (dalej:
    Nieruchomość 1). Nieruchomość 1 została ujęta w ewidencji środków trwałych Spółki i
    przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej w formie Spółki. Nieruchomość 1
    została nabyta jako współwłasność łączna wspólników Spółki i zakupiona za środki
    pieniężne pochodzące z zysków Spółki. Nieruchomość 1 została w całości zamortyzowana.
    Do Nieruchomości 1 wspólnicy Spółki w maju 2014 r. dokupili użytkowanie wieczyste
    gruntu (dalej: Nieruchomość 2). Nieruchomość 2 została ujęta w ewidencji środków
    trwałych Spółki i przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej w formie Spółki.
    Nieruchomość 2 została nabyta jako współwłasność łączna wspólników Spółki i zakupiona
    za środki pieniężne pochodzące z zysków Spółki. Nieruchomość 2 została w całości
    zamortyzowana. W listopadzie 2007 r. wspólnicy nabyli nieruchomość gruntową (dalej:
    Nieruchomość 3). W marcu 2009 r. wydano pozwolenie na budowę na Nieruchomości 3, a
    w lipcu 2016 r. wydano pozwolenie na użytkowanie wybudowanego budynku handlowo-
    usługowego znajdującego się na Nieruchomości 3. Od tego momentu przyjęto budynek do
    użytkowania i rozpoczęto jego amortyzację, ujmując go w ewidencji środków trwałych
    Spółki. Nieruchomość 3 została nabyta jako współwłasność łączna wspólników Spółki i
    zakupiona za środki pieniężne pochodzące z zysków Spółki. Nieruchomość 3 nie została
    zamortyzowana. Planują Panowie w przyszłości rozwiązanie Spółki. Pierwszym etapem
    zmierzającym do zakończenia działalności w ramach Spółki ma być wycofanie
    nieruchomości ze Spółki i ich podział między Panów. W ramach planowanego procesu, w
    pierwszej kolejności planowane jest podjęcie przez wspólników Spółki uchwały, na
    podstawie której z majątku Spółki wyłączona zostanie zarówno Nieruchomość 1,
    Nieruchomość 2 oraz Nieruchomość 3. W wyniku opisanego wyłączenia Nieruchomości
    nastąpi zniesienie współwłasności łącznej oraz jej przekształcenie na współwłasność
    ułamkową (po 1/2 udziału w poszczególnych Nieruchomościach przypadającego na
    każdego ze wspólników), jak również przekazanie własności udziału w Nieruchomościach
    do Panów majątków osobistych. Po dokonaniu wspomnianego wycofania Nieruchomości
    ze Spółki planowane jest przeprowadzenie zamiany własności udziałów w poszczególnych
    Nieruchomościach, tj. Wspólnik 1 dokonana przeniesienia własności 1/2 Nieruchomości 1 i
    1/2 Nieruchomości 2 na rzecz Wspólnika 2 w zamian za przekazanie przez niego 1/2
    Nieruchomości 3 na rzecz tego Wspólnika 1. Wskutek zawarcia umowy zamiany nastąpi
    uzyskanie przez Wspólnika 2 wyłącznej własności Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2,
    podczas gdy Wspólnik 1 uzyska wyłączną własność Nieruchomości 3. Po wycofaniu
    Nieruchomości z majątku wspólnego wspólników Spółki, zawarcia umowy zamiany oraz
    rozwiązaniu Spółki planują Panowie oddać Nieruchomości w najem oraz opodatkować je
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jako najem prywatny.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      - pozarolnicza działalność gospodarcza,
      - odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Z zestawienia tych przepisów wynika, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży
    nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spełnione powinny zostać
    dwie podstawowe przesłanki:
    - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu
      działalności gospodarczej,
    - nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości
      mieszkalnych).
    Zatem w przypadku, gdy co najmniej jeden z podanych warunków nie zostanie spełniony,
    przychód ze sprzedaży nieruchomości podlega zaliczeniu do źródła przychodów, jakim jest

    pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    W art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały
    szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich przez podatnika –
    stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast w art. 14 ust. 3
    tej ustawy ustawodawca wymienił te przysporzenia, które nie są przychodami
    podatkowymi.
    Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio;
    Stosownie do art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności gospodarczej są
    zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z
    działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości
    mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c tej ustawy), jak i przychody uzyskane ze
    sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych
    względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich

    odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie
    stanowi przychodu z działalności gospodarczej.
    Sama czynność przesunięcia składników majątku z majątku wspólnego wspólników spółki
    cywilnej do majątków odrębnych tych wspólników – bez dokonania przysporzenia przez
    wspólników na rzecz spółki – nie powoduje skutków w postaci przychodu
    opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dopiero ewentualne
    kolejne czynności mogą za sobą pociągać skutki podatkowe. Jednak są one uzależnione od
    rodzaju i charakteru tych kolejnych czynności.
    Z wniosku wynika, że po dokonaniu wspomnianego wycofania Nieruchomości 1,
    Nieruchomości 2 i Nieruchomości 3 ze Spółki planowane jest przeprowadzenie zamiany
    własności udziałów w poszczególnych Nieruchomościach.
    Zatem konieczne jest odwołanie się do regulacji obowiązujących w tym zakresie. Moment
    przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym jest określany zgodnie z normami
    prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Umowa zamiany jest umową konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia
    obu stron mają charakter niepieniężny.
    Zgodnie z art. 603 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę
      własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej
      rzeczy.
    Stąd umowa zamiany stanowi również odpłatne zbycie rzeczy. Zamiana jest więc umową o
    podobnym charakterze co sprzedaż. Świadczy o tym fakt, że ustawodawca nie reguluje
    odrębnie tej umowy, a jedynie w art. 604 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
    Zgodnie z art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego − m.in. umowa zamiany nieruchomości co do
    tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę. Zasadnicza różnica między umową
    sprzedaży a umową zamiany polega jedynie na tym, że w umowie zamiany nie występuje
    świadczenie pieniężne, a formę zapłaty stanowi inna nieruchomość. Nie ma przy tym
    znaczenia, czy zamieniane nieruchomości mają taką samą wartość lub powierzchnie,
    ponieważ niezależnie od tego, czy przedmiotem zamiany są nieruchomości mające taką
    samą wartość lub powierzchnie, czy też nie, zamiana stanowi formę odpłatnego zbycia,
    przez co wywołuje określone skutki podatkowe.
    W następstwie umowy zamiany mają miejsce dwie czynności. Z jednej strony dochodzi u
    każdej ze stron do odpłatnego zbycia nieruchomości, z drugiej natomiast każda ze stron
    nabywa nową nieruchomość. Zauważam przy tym, że opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych może podlegać jedynie odpłatne zbycie, natomiast
    nabycie jest w tym przypadku podatkowo obojętne.
    Z opisu sprawy wynika, że Nieruchomości 1, 2 i 3 zostały nabyte przez Panów
    odpowiednio w 2011, 2014 oraz 2007 r. i wprowadzone do ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki. Planują Panowie ich wycofanie ze Spółki.
    Po wycofaniu Nieruchomości ze Spółki planowane jest przeprowadzenie zamiany
    własności udziałów w poszczególnych Nieruchomościach. Wszystkie opisane
    Nieruchomości nie mają charakteru mieszkalnego.

    Dlatego też zbycie udziału w Nieruchomościach w drodze zamiany będzie stanowiło dla
    Panów przychód z działalności gospodarczej, jeżeli między pierwszym dniem miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym Nieruchomości zostaną wycofane z działalności
    gospodarczej Spółki i dniem ich zbycia w drodze zamiany, nie upłynie 6 lat, co wynika z art.
    10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Panów sprawie nie
    znajdzie zatem zastosowania powołany przez Panów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczący odpłatnego zbycia nieruchomości, które nie
    następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Podsumowanie: zamiana udziałów w Nieruchomości między Wspólnikiem 1 i Wspólnikiem
    2 (tj. 1/2 udziału w Nieruchomości 1 oraz 1/2 Nieruchomości 2 zostanie przeniesiona na
    Wspólnika 2 oraz 1/2 udziału w Nieruchomości 3 zostanie przeniesiona na Wspólnik 1),
    wskutek której Wspólnik 2 stanie się wyłącznym właścicielem Nieruchomości 1 i
    Nieruchomości 2, a Wspólnik 1 stanie się wyłącznym właścicielem Nieruchomości 3, nie
    będzie neutralna podatkowo w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych dla
    Panów, tj. powstanie u Panów przychód podatkowy w tym zakresie – jeżeli między
    pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym Nieruchomości zostaną
    wycofane z działalności gospodarczej Spółki i dniem ich zbycia w drodze zamiany, nie
    upłynie 6 lat, na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznym.
    W odniesieniu do planowanego przez Panów oddania Nieruchomości w najem oraz
    opodatkowania go ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych jako najem prywatny
    wskazuję, co następuje.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      - pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
      - najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
        składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;

      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Przepis ten koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem, wykluczając z tego
    katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może
    być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło
    przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z
    którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest
    w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy
    przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą bądź
    najem stanowi przedmiot tej działalności, wynajmowanie tego składnika zaliczane jest do
    źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W tym miejscu wskazuję na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21, gdzie wskazano:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z
      działalności gospodarczej.
    Przychody z najmu zaliczane są zatem bez ograniczeń do źródła przychodów
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

    chyba że przedmiot najmu stanowi składnik majątkowy związany z wykonywaną
    działalnością gospodarczą.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające
      przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232), zwanej
      dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
      pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i
      innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11
      ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    Panów wątpliwość dotyczy kwestii, czy po rozwiązaniu Spółki i przeniesieniu
    Nieruchomości do majątków osobistych mogą je Panowie oddać w najem prywatny i
    opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Panów przychody z najmu Nieruchomości, w związku z wycofaniem ich z działalności
    gospodarczej Spółki do Panów majątków osobistych i rozwiązaniem Spółki, uzyskiwane
    będą przez Panów w ramach tzw. najmu prywatnego, a w konsekwencji uzyskiwane z tego
    tytułu przychody należy zakwalifikować do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowanie: po rozwiązaniu Spółki i przeniesieniu Nieruchomości do majątków
    osobistych przychody z ich najmu mogą Panowie zakwalifikować do źródła wskazanego w
    art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkować
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie
    mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Państwa kwestii. Nie
    negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni

    norm prawa podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – tezy badanych rozstrzygnięć
    nie mają zastosowania w tym postępowaniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanów faktycznych. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytania nr 1
    jest art. 14c § 1 w zw. z art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej.