Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.19.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Uznanie odpłatnego przeniesienia przez Spółkę
Komandytową Placówki za sprzedaż zorganizowanej części
przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 2 punkt 27e ustawy o
podatku od towarów i usług i w konsekwencji niepodlegania
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ww. dostawy
na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
usług,; brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
kwotę podatku naliczonego przy nabyciu przez
Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania
składników majątku od Zainteresowanego będącego stroną
postępowania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
odliczenia-brak prawa do odliczenia
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    7 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 29 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
    - uznania odpłatnego przeniesienia przez Spółkę Komandytową Placówki za sprzedaż
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 2 punkt 27e ustawy o
      podatku od towarów i usług i w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług ww. dostawy na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o
      podatku od towarów i usług,
    - braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy
      nabyciu przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania składników
      majątku od Zainteresowanego będącego stroną postępowania.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 marca 2025 r. (data
    wpływu 21 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A SPÓŁKA KOMANDYTOWA
      ul. ...
      C
      NIP ...
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ
      ul. ...
      C
      NIP ...

## Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowany, będący stroną postępowania A SPÓŁKA KOMANDYTOWA z siedzibą w C,
    zwana również Wnioskodawcą, która ze względu na podobieństwo nazw obydwu Spółek,
    wymienianych w opisie zdarzenia przyszłego, w celu uniknięcia wątpliwości, jakiej Spółki
    dotyczy dana informacja, czy Spółki Wnioskodawcy czy drugiej Spółki uczestniczącej w
    opisanym zdarzeniu przyszłym, będzie dalej nazywana Spółką Komandytową (pisaną z
    dużej litery), prowadzi działalność polegającą na prowadzeniu dwóch placówek
    zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub
    osobom w podeszłym wieku, zwanych dalej również Placówkami (pisanymi z dużej litery).
    Działalność ta jest prowadzona na podstawie zezwoleń na prowadzenie placówek
    zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub
    osobom w podeszłym wieku.

    W stosunku do każdej z obydwu placówek takie zezwolenie zostało wydane, tj. na
    prowadzenie każdej z obydwu placówek wydano stosowne zezwolenie. Zezwolenie
    określa dokładnie adres i lokalizację danej placówki, której dotyczy zezwolenie i co już ma
    mniejsze znaczenie ilość osób niepełnosprawnych, przewlekle chorych lub w podeszłym
    wieku jakie może przyjąć dana placówka, której dotyczy zezwolenie. Zezwolenie to
    wydawane jest w formie decyzji przez wojewodę na podstawie przepisów art. 22 pkt 3
    oraz 67 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej. Wojewoda... wydał dwie takie decyzje,
    których adresatem jest Spółka Komandytowa, jedną w stosunku do placówki w D, drugą w
    stosunku do placówki w C (obydwie placówki są prowadzone przez Spółkę Komandytową).
    W stosunku do placówki w C stosowne zezwolenie zostało wydane w dniu 04 października
    2019 r. Zatem Spółka Komandytowa prowadzi placówkę w C od końcówki 2019 r. pod
    nazwą „...”.
    Informacji na temat zezwolenia na prowadzenie stosownej placówki w D nie podają
    Państwo, bowiem placówki tej nie dotyczy przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Przy czym w chwili obecnej Placówka w D nie rozpoczęła jeszcze
    działalności, ze względu na trwające prace adaptacyjne - modernizacyjne przystosowujące
    nieruchomość, w której znajduje się ta Placówka do prowadzenia tego typu działalności,
    co jest wspomniane poniżej.
    Placówka w C jest prowadzona w nieruchomości, której własność przysługuje jednej z
    dwóch wspólniczek Spółki Komandytowej, na podstawie umowy najmu tej nieruchomości
    (zwanej dalej „Nieruchomością” pisaną z dużej litery).
    Spółka Komandytowa przyjmuje osoby niepełnosprawne, przewlekle chore lub w
    podeszłym wieku, w celu sprawowania opieki w obydwu placówkach w oparciu o umowy
    tymi osobami lub członkami ich rodzin (w odniesieniu do Placówki w D po rozpoczęciu
    działalności). Ponadto z prowadzeniem każdej z placówek wiąże się zawieranie umów z
    dostawcami mediów do nieruchomości, w których prowadzone są placówki, dostawcami
    produktów żywnościowych, materiałów medycznych, odbiorców odpadów medycznych,
    odbiorców śmieci etc. Spółka Komandytowa w odniesieniu do placówki w C używa nazwy
    „...”. Należy przy tym zwrócić uwagę, iż pierwsze trzy wyrazy nazwy nawiązują do
    działalności w postaci prowadzenia tego typu placówki a ostatni wyraz tej nazwy
    nawiązuje nie tyle do nazwy Spółki Komandytowej ale do ulicy, przy której położona jest ta
    placówka, tj. ulicy ... w C (...). Spółka komandytowa posiada na własność wyposażenie do
    prowadzenia tego typu placówki jak meble i specjalistyczny sprzęt medyczny i
    rehabilitacyjny.
    Niektóre z tych składników majątku stanowią środki trwałe. Spółka komandytowa posiada
    również licencje do oprogramowania przy prowadzeniu tych placówek.
    Spółka Komandytowa jest podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek (nazywanego dalej
    estońskim CIT). Spółka Komandytowa zatrudnia przy obsłudze każdej z placówek więcej
    niż trzy osoby. Spółka Komandytowa jest zarejestrowana dla celów VAT w Polsce.
    Dla Placówki w C jest prowadzony rachunek bankowy dedykowany do prowadzenia
    działalności gospodarczej w tej Placówce. Co więcej, sposób prowadzenia księgowości w
    Spółce Komandytowej pozwala na wyodrębnienie działalności obydwu placówek i
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności oraz zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Możliwym powinno być zatem oddzielenie
    finansów całego przedsiębiorstwa Spółki Komandytowej od finansów zorganizowanej jego
    części w postaci Placówki w C.
    Obydwie Placówki nie są wyodrębnione w strukturze organizacyjnej jako działy lub
    wydziały. Jednak istnieje wyraźne wyodrębnienie organizacyjne o charakterze faktycznym,
    co jest wymuszone przez dwie odrębne decyzje o zezwoleniu na prowadzenie każdej
    placówki, określające odrębne warunki dla prowadzenia każdej placówki. Z prowadzeniem
    każdej z placówek związane jest zawarcie odrębnych umów na świadczenie usług

    całodobowej opieki, a także na dostawę mediów. W przyszłości ze względu na efekt
    synergii pewne umowy z dostawcami mogą dotyczyć obydwu placówek, np. umowy z
    dostawcami materiałów medycznych, czy cateringu.
    Zainteresowany Wnioskodawca Spółka B SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ
    ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w C (dalej: „B”) jest spółką z siedzibą na terenie
    Rzeczypospolitej Polskiej, która na dzień składania niniejszego wniosku ma zawieszoną
    działalność gospodarczą. Aczkolwiek Spółka ta powstała jeszcze w 2015 r. B nie jest
    podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek.
    Obydwie Spółki są miedzy sobą powiązane w rozumieniu przepisu art. 11a ust. 1 punkt 4
    litera b pierwsze tiret oraz art. 11a ust. 2 punkt 1 litera a oraz ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Osobą wywierającą znaczący wpływ na obydwie Spółki
    tj. na Spółkę Wnioskodawcę oraz B jest wspólnik obydwu Spółek Pani A.A. Pani A.A. jest
    jedynym komplementariuszem Spółki komandytowej a zatem posiada faktyczną zdolność
    do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji w tej Spółce, ze względu na wyłączne
    jej przysługujące prawo prowadzenia spraw tej spółki oraz wyłączne prawo reprezentacji,
    niezależnie od uprawnienia komandytariusza do wyrażania zgody na dokonywanie
    czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. Pani A.A. przysługują wszystkie
    udziały w Spółce B, tj. jest ona jedynym wspólnikiem w tej Spółce z o.o. Na skutek ustaleń
    między wspólnikami obydwu Spółek oraz członkiem Zarządu B ustalono, iż nie jest
    pożądanym, aby dwie Placówki były prowadzone przez jeden podmiot - jedną spółkę.
    Stwarza to większe ryzyko dla tej Spółki, iż w razie poniesienia strat, zwłaszcza
    wynikających z odszkodowania, zadośćuczynienia naprawiających szkodę lub krzywdę
    wyrządzonych osobom fizycznym przyjętym do każdej z Placówek, ryzyko konieczności
    zaprzestania prowadzenia działalności tego typu oraz utratę majątku wyposażenia każdej
    z Placówek będzie dotyczyć całej działalności Spółki, tj. obydwu Placówek.
    Należy przy tym dodać, że placówka w D jest prowadzona w innej nieruchomości
    należącej do Spółki Komandytowej (prawo użytkowania wieczystego gruntu i własności
    budynków i budowli). Jest to w stosunku do obrotów Spółki Komandytowej droga
    nieruchomość. W chwili obecnej Spółka komandytowa prowadzi bardzo kosztowne (w
    relacji do jej zysków) prace modernizacyjne (w tym roboty budowlane) mające za zadanie
    przystosować tą nieruchomość do świadczenia usług zapewniających całodobową opiekę
    osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Przede
    wszystkim te prace modernizacyjne mają doprowadzić do spełnienia ustawowych
    wymogów jakie powinna spełnić tego rodzaju placówka świadcząca takie usługi. Te usługi
    w Placówce w D będą świadczone po zakończeniu tych prac. W celu sfinansowania tych
    prac Spółka Komandytowa zaciągnęła kredyt o znacznej (w stosunku do zysków) kredyt,
    którego spłata jest zabezpieczona hipoteką wpisaną do księgi wieczystej prowadzonej dla
    nieruchomości w D. Ta hipoteka nie obciąża Nieruchomości, w której jest prowadzona
    Placówka w C, która to Nieruchomość należy do wspólniczki Spółki komandytowej.
    Wypowiedzenie kredytu przez bank, który go udzielił w razie utraty płynności przez Spółkę
    Komandytową doprowadziłoby do sparaliżowania, jeśli nie zakończenia, działalności przez
    obydwie placówki zarówno placówkę w D jak i Placówkę w C.
    Z tych obydwu względów docelowo każdą z Placówek winna prowadzić inna Spółka, przy
    czym Placówkę w D winna nadal prowadzić Spółka Komandytowa a Placówkę w C
    Wnioskodawca.
    Jedynym sposobem podziału Spółki Komandytowej, którego skutkiem byłoby przejęcie
    prowadzenia Placówki w C przez B, a który nie skutkowałby utratą statusu podatnika
    ryczałtu od dochodów spółek, byłoby dokonanie podziału przez wydzielenie, o którym
    mowa w przepisie art. 529 § 1 punkt 4 K.s.h. Taka procedura trwałaby bardzo długo i
    szacować czas jej trwania należy na około półtora roku. Bowiem przeprowadzić trzeba
    byłoby nie tylko procedurę podziału przez wydzielenie ale również poprzedzić ją
    procedurą przekształcenia A SPÓŁKA KOMANDYTOWA w spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością, bowiem niedopuszczalne jest dzielnie spółek komandytowych (art.

    528 § 2 K.s.h). Ponadto taki podział wiązałby się z przeniesieniem funkcji usługowych i
    aktywów ale i również ryzyk na inny podmiot niż Spółka Komandytowa bez stosownej
    rekompensaty. Z tego względu wspólnicy odrzucili to rozwiązanie, nie podejmując
    żadnych kroków w tym kierunku.
    Wspólnicy obydwu Spółek postanowili zrealizować inny scenariusz polegający na
    sprzedaży przez Spółkę Komandytową na rzecz B Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa
    jaką stanowi Placówka w C.
    Czynności jakie podejmą obydwie Spółki w celu realizacji tego zamierzenia będą
    następujące.
    B zatem wystąpi o wydanie decyzji o zezwoleniu na prowadzenie placówki zapewniającej
    całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w
    podeszłym wieku, w miejscu, tj. w Nieruchomości w C, w której Placówkę tego typu
    prowadzi Spółka Komandytowa. W ustawie o Pomocy Społecznej nie zawarto przepisów
    pozwalających na przeniesienie tej decyzji, będących przykładowo odpowiednikiem
    przepisów art. 40 ustawy Prawo budowalne.
    Po wydaniu decyzji w przedmiocie zezwolenia na prowadzenia takiej placówki, której
    adresatem będzie B, Spółka Komandytowa i właściciel Nieruchomości zawrą umowę
    sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa, którą stanowi Placówka w C.
    W wykonaniu tej umowy sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa zostanie
    przeniesiony stosunek najmu między Spółką komandytową a jej wspólnikiem będącym
    właścicielem Nieruchomości, w ten sposób, iż w ten stosunek najmu wstąpi B. Będzie to
    wymagać zawarcia stosownej umowy trójstronnej między obydwiema Spółkami a
    Wynajmującym.
    Podobnie wykonaniu tej umowy sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa B
    wstąpi w prawa i obowiązki Spółki Komandytowej wynikających z umów z dostawcami
    mediów do Nieruchomości, dostawcami produktów żywnościowych, materiałów
    medycznych, odbiorców odpadów medycznych, odbiorców śmieci etc. Będzie to również
    wymagać zawarcia umów trójstronnych.
    Podobnie wykonaniu tej umowy sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa ...
    nastąpi przejście części pracowników ze Spółki Komandytowej do B. Przy czym będzie to
    przejście w rozumieniu przepisów art. 23 (1) Kodeksu pracy.
    Podobnie wykonaniu tej umowy sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa B
    wstąpi w prawa i obowiązki Spółki Komandytowej wynikających z umów o świadczenie
    usług sprawowania opieki nad osobami przebywającymi w Placówce w C pomiędzy Spółką
    Komandytową a osobami przebywającymi w Placówce, bądź członkami ich rodzin.
    Na mocy umowy sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa ze Spółki
    Komandytowej przejdzie na B wyposażenie Placówki (meble, sprzęt medyczny i
    rehabilitacyjny i inne wyposażenie), a także przejdzie nazwa „...”, a także wszelkie
    tajemnice związane ze Zorganizowaną Częścią Przedsiębiorstwa w zakresie dozwolonym
    prawem (z uwzględnieniem przepisów regulujących ochronę danych osobowych,
    tajemnicę lekarską etc.)
    Na mocy umowy sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa na B ze Spółki
    Komandytowej przejdą należności oraz zobowiązania związane z prowadzeniem Placówki
    w C, które staną się odpowiednio należnościami i zobowiązaniami B.
    Na mocy umowy sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa na B ze Spółki
    Komandytowej przejdą prawa i obowiązki do rachunku bankowego związanego z
    prowadzeniem tej Placówki oraz przejdą środki pieniężne zapisane na tym rachunku
    bankowym, a także przejdą środki pieniężne w gotówce związane z prowadzeniem tej
    Placówki.

    Spółka komandytowa wyda ... księgi rachunkowe i handlowe związane z prowadzeniem
    Placówki w C w wykonaniu umowy sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa.
    Należy podkreślić, iż B będzie kontynuować prowadzenie Placówki po sfinalizowaniu
    transakcji sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa. Przy czym należy
    podkreślić, iż B będzie prowadzić Placówkę oferując te same usługi jednak ilość miejsc
    oferowana w Placówce osobom zapewniających całodobową opiekę osobom
    niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, którym
    zapewniona będzie całodobowa opieka może się nieco różnić ze względu na możliwość
    wydania zezwolenia B, w którym ta kwestia zostanie określona odmiennie.
    Sprzedaż Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa nastąpi za wynagrodzeniem. Ta cena
    sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa zostanie skalkulowana na warunkach
    rynkowych na bazie wyceny Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa. Przy przyjęciu
    perspektywy dwóch niepowiązanych ze sobą stron, działających w dobrej wierze, nie pod
    przymusem, mających równy dostęp do informacji i działających na otwartym rynku.
    Główne składniki Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa powstały jeszcze przed dniem,
    w którym Spółka Komandytowa stała się podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek.
    Spółka ta stała się podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek w 2022 roku.
    Należy dodać, że oprócz decyzji ze Spółki Komandytowej w ramach opisanej wyżej
    transakcji oprócz decyzji o pozwoleniu na prowadzenie Placówki nie przejdą, niektóre
    licencje do programów komputerowych ze względu na ich nieprzenaszalność.
    Dochody obydwu Spółek, tj. B oraz Spółki Komandytowej podlegają w całości
    opodatkowaniu w Polsce
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Zainteresowany będący stroną postępowania - A SPÓŁKA KOMANDYTOWA jest czynnym
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług
    Zainteresowany niebędący stroną postępowania - B SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ
    ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług, w chwili obecnej, jednakże przed przystąpieniem do sprzedaży
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa - B SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ
    ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Na moment sprzedaży zespołu składników majątkowych przez Spółkę Komandytową na
    rzecz Spółki z o.o., zespół ten będzie wyodrębniony w Spółce Komandytowej na
    płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. będzie stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.
    Wyodrębnienie funkcjonalne przejawia się w tym, że po przeniesieniu wszystkich ww.
    składników (za wyjątkiem zezwolenia na prowadzenie Placówki, która jest nieprzenaszalna
    w świetle Prawa), składniki te pozwolą na samodzielne prowadzenie Placówki przez B Sp. z
    o.o. a jedynym aktywem do pozyskania przez Wnioskodawcę będzie wyłącznie nowa
    adresowana do niego decyzja o zezwoleniu na prowadzenie Placówki w C, tj. w tej
    lokalizacji. Przedmiotem przeniesienia będą następujące szeroko rozumiane aktywa:
    - Uprawnienia i obowiązki najemcy z umowy najmu Nieruchomości, w której prowadzona
      jest Placówka w C,
    - Uprawnienia i obowiązki odbiorcy z umów z dostawcami mediów do Nieruchomości,
      dostawcami produktów żywnościowych, materiałów medycznych, odbiorców
      odpadów medycznych, odbiorców śmieci, usług księgowych a także uprawnienia z
      wszelkich innych umów związanych z prowadzeniem Placówki w C,
    - Uprawnienia z umów o pracę,

    - Uprawnienia z umów o świadczenie usług sprawowania opieki nad osobami
      przebywającymi w Placówce w C pomiędzy Spółką Komandytową a osobami
      przebywającymi w Placówce, bądź członkami ich rodzin,
    - Całe wyposażenie Placówki (meble, sprzęt medyczny i rehabilitacyjny i inne
      wyposażenie), nazwa „...”, wszelkie tajemnice związane ze Zorganizowaną Częścią
      Przedsiębiorstwa w zakresie dozwolonym prawem, w tym dane dotyczące struktury
      organizacyjnej, stanowisk pracy, wypracowanych metod działania etc. (z
      uwzględnieniem przepisów regulujących ochronę danych osobowych, tajemnicę
      lekarską etc.),
    - należności oraz zobowiązania związane z prowadzeniem Placówki w C, które staną się
      odpowiednio należnościami i zobowiązaniami B,
    - prawa i obowiązki do rachunku bankowego związanego z prowadzeniem tej Placówki
      oraz przejdą środki pieniężne zapisane na tym rachunku bankowym,
    - a także przejdą środki pieniężne w gotówce związane z prowadzeniem tej Placówki,
      licencje do programów komputerowych, w zakresie dozwolonym prawem.
    Składnikami, które nie przejdą na B Sp. z o.o. będą wyłącznie decyzja o zezwoleniu na
    prowadzenie placówki oraz nieprzenaszalne licencje do oprogramowania. Spółka ta
    samodzielnie wystąpi o wydanie decyzji w przedmiocie zezwolenia oraz o nabędzie
    licencje do oprogramowania.
    B Sp. z o.o. samodzielnie wystąpi o wydanie decyzji w przedmiocie zezwolenia na
    prowadzenie Placówki w C (dedykowaną dla miejsca i budynku) oraz o nabędzie licencje
    do oprogramowania.
    B Sp. z o.o. będzie wykorzystywać nabyte od Zainteresowanego będącego stroną
    postępowania - Spółki Komandytowej składniki majątku do wykonywania czynności
    zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Pytania
    1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym odpłatne przeniesienie przez Spółkę
      Komandytową na rzecz B Placówki będzie stanowić sprzedaż zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 2 punkt 27e ustawy o podatku od towarów i
      usług i co za tym idzie nie będzie podlegało podatkowi od towarów i usług na
      podstawie art. 6 punkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
    2. (przedstawione w uzupełnieniu wniosku) Czy Zainteresowana niebędąca stroną
      postępowania Spółka B Sp. z o.o. będzie uprawniona do obniżenia podatku należnego
      o podatek naliczony przy nabyciu od Zainteresowanego będącego stroną
      postępowania składników majątku opisanych w opisie zdarzenia przyszłego?
    Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Istnieje wyodrębnienie funkcjonalne, bowiem nabyte składniki składające się na Placówkę
    pozwolą na kontynuowanie jej działalności przez B. Nie przeczy temu wnioskowi fakt, iż
    Spółka ta będzie musiała wystąpić o własne zezwolenie na prowadzenie tej działalności.
    Istnieje wyodrębnienie finansowe, poprzez rachunek bankowy, przez który przechodzą
    płatności związane z prowadzeniem Placówki. Co więcej, sposób prowadzenia księgowości
    pozwala na wyodrębnienie działalności obydwu placówek. Wyodrębnienie finansowe
    oznacza bowiem sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń
    gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności
    oraz zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Możliwym powinno być
    zatem oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów zorganizowanej jego części
    (wyrok NSA z dnia 28 stycznia 2019 r., I FSK 293/17).
    Stanowisko Wnioskodawcy oraz Strony w zakresie pytania

    Zdaniem Wnioskodawcy odpłatne przeniesienie przez Spółkę Komandytową na B
    wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego aktywów i pasywów składających się na
    Placówkę poprzez umowę sprzedaży będzie stanowiło zbycie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa zgodnie z art. 2 punkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług (dalej
    ustawa VAT).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy oraz Strony w zakresie pytania
    W pierwszej kolejności należy również odwołać się do definicji zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa zawartej w przepisie art. 2 punkt 27e ustawy VAT. Otóż zgodnie z tym
    przepisem zorganizowana część przedsiębiorstwa to zespól składników materialnych i
    niematerialnych, wyodrębnionych finansowo i organizacyjnie, który mógłby stanowić
    niezależne przedsiębiorstwo. Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje
    także zobowiązania przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych.
    Realizacja określonych zadań gospodarczych powinna być możliwa z wykorzystaniem tego
    zespołu składników majątkowych i niemajątkowych, a nie dopiero w połączeniu z innymi
    składnikami majątku, czy w połączeniu z przedsiębiorstwem.
    Zatem aby można było mówić o zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi istnieć:
    - Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że poszczególne składniki przedsiębiorstwa są
      wyodrębnione. Odrębna struktura funkcjonuje na podstawie umowy, porozumienia,
      regulaminu, czy statutu a także część zorganizowana występuje jako dział, oddział, czy
      wydział, bądź też istnieje faktyczne wyodrębnienie organizacyjne.
    - Wyodrębnienie funkcjonalne umożliwia zorganizowanej części przedsiębiorstwa
      samodzielne funkcjonowanie, jako niezależny podmiot,
    - Wyodrębnienie finansowe pozwalające przypisać przychody, koszty, należności i
      zobowiązania do zorganizowanej części przedsiębiorstwa poprzez stworzenie
      ewidencji transakcji realizowanych tylko przez zorganizowanej części przedsiębiorstwa
      stworzenie odrębnego rachunku bankowego, odrębnego planu kont, wprowadzenie
      rozliczeń wewnętrznych pomiędzy zorganizowanej części przedsiębiorstwa a całym
      przedsiębiorstwem, wyodrębnienia składników majątku należących do tej części
      przedsiębiorstwa. Jednak nie oznacza to konieczności prowadzenia odrębnej
      księgowości oraz samodzielności finansowej.
    Istnieje wyodrębnienie finansowe, poprzez rachunek bankowy, przez który przechodzą
    płatności związane w prowadzeniem Placówki. Co więcej, sposób prowadzenia
    księgowości pozwala na wyodrębnienie działalności obydwu placówek. Wyodrębnienie
    finansowe oznacza bowiem sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń
    gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności
    oraz zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Istnieje również wyodrębnienie organizacyjne. Obydwie Placówki nie są wyodrębnione w
    strukturze organizacyjnej jako działy lub wydziały. Jednak istnieje wyraźne wyodrębnienie
    organizacyjne o charakterze faktycznym, co jest wymuszone przez dwie odrębne decyzje o
    zezwoleniu na prowadzenie każdej placówki, określające odrębne warunki dla
    prowadzenia każdej placówki, z których każda decyzja jest przyporządkowana do
    odrębnego miejsca prowadzenia placówki – w decyzji orzeka się o zezwoleniu na
    prowadzenie Placówki w określonej nieruchomości. Zatem odrębność miejsc prowadzenia
    odrębnych Placówek wymusza również faktyczne wyodrębnienie organizacyjne dla każdej
    z obydwu Placówek. Z prowadzeniem każdej z placówek związane jest zawarcie odrębnych
    umów na świadczenie usług całodobowej opieki, a także na dostawę mediów. W
    przyszłości ze względu na efekt synergii (przed sprzedażą zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, jeśli nastąpi przed rozpoczęciem działalności Placówki w D) pewne
    umowy z dostawcami mogą dotyczyć obydwu placówek np. umowy z dostawcami
    materiałów medycznych, czy cateringu. Nie przeczy to jednak tezie, iż obydwie Placówki są
    od siebie wyraźnie wyodrębnione. Są one prowadzone w innych miejscach a nawet w

    innych miastach, na nieco odmiennych zasadach – co wynika z treści zezwolenia, która
    jest determinowana cechami – „zdolnościami” nieruchomości, w których prowadzone są
    placówki (placówki w D po zakończeniu prac remontowych), do spełnienia ustawowych
    wymagań dla placówek prowadzących taką działalność.
    Istnieje wyodrębnienie funkcjonalne, bowiem nabyte składniki składające się na Placówkę
    pozwolą na kontynuowanie jej działalności przez B. Nie przeczy temu wnioskowi fakt, iż
    Spółka ta będzie musiała wystąpić o własne zezwolenie na prowadzenie tej działalności.
    Niewątpliwie istnieje funkcjonalny i organizacyjny związek między nabytymi składnikami,
    decydujący o samodzielnej realizacji celów gospodarczych w postaci prowadzenia
    Placówki w C. Istotna jest bowiem odpowiedź na pytanie, czy zorganizowana część
    przedsiębiorstwa występuje w strukturze zbywcy w sposób, który pozwoli samodzielnie
    realizować określone zadania gospodarcze, niekoniecznie w postaci działu czy wydziału
    przedsiębiorstwa zbywcy. Przy czym chodzi tu o każdy rodzaj wyodrębnienia zespołu
    składników, niekoniecznie formalny (np. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2020 r., I FSK 1343
    /17, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7
    kwietnia 2021 r. I SA/Bd 101/21).
    Analiza zastosowania oraz roli, jaką w działalności gospodarczej spełniać mogą
    poszczególne składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem zbycia przez
    Spółkę Komandytową na rzecz Spółki B prowadzi do wniosku, że stanowią one
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, która może prowadzić działalność gospodarczą.
    Wymienione składniki materialne i niematerialne faktycznie służyły do prowadzenia przez
    Spółkę Komandytową działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu Placówki czyli
    zakładu zapewniającego całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle
    chorym lub osobom w podeszłym wieku. Stanowią one zorganizowany zespół składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia tego typu działalności
    gospodarczej, a pomiędzy poszczególnymi składnikami istnieją związki funkcjonalne. W
    rezultacie składniki te w pełni umożliwiają podjęcie i prowadzenie przez Spółkę B
    działalności gospodarczej dotychczas prowadzonej przez Spółkę Komandytową.
    Powyższej konkluzji nie zmienia fakt, że decyzja Wojewody ... w przedmiocie zezwolenia na
    prowadzenie Placówki w C jest nieprzenaszalna z mocy prawa i nie przejdzie na B ze
    Spółki Komandytowej a co za tym idzie B będzie musiała samodzielnie wystąpić o taką
    decyzję. Również powyższej konkluzji nie zmienia fakt, iż na B nie przejdą nieprzenaszalne
    licencje do programów komputerowych. Pozostałe składniki (oprócz decyzji i licencji)
    składające się na Zorganizowaną Część Przedsiębiorstwa, jakie będą przeniesione
    pomiędzy obydwiema Spółkami pozwolą na kontynuowanie działalności przez Spółkę B.
    Bowiem z orzecznictwa wynika, że podstawową cechą zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest samodzielność (tak: wyrok NSA z 26 czerwca 2008 r., sygn. I FSK 688
    /07). Znajduje ona wyraz w odrębności jego składników majątkowych, samodzielności
    organizacyjnej, podporządkowaniu realizacji określonego zadania (zadań) gospodarczego,
    indywidualizacji za pomocą własnych oznaczeń firmy, posiadaniu własnej dokumentacji
    księgowej, a także byciu (jako całość) podmiotem określonych obowiązków o charakterze
    publicznym i prywatnym.
    Powyżej zaprezentowane wnioski znajdują potwierdzenie również w indywidualnych
    interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji
    indywidualnej z 2 lipca 2013 r. (sygn. IBPP4/443-153/13/LG) Dyrektor Izby Skarbowej w
    Katowicach podkreślił, że: „Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie
    przedsiębiorstwa są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o W praktyce
    obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim
    przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa
    powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o
    nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest
    to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy

    poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej
    działalności gospodarczej (...) w przedmiotowej sprawie dojdzie do sprzedaży
    przedsiębiorstwa, gdyż przedmiot tej transakcji obejmował będzie całość składników
    materialnych i niematerialnych składających się na przedsiębiorstwo Spółki, z
    wyłączeniem pewnych składników, co jednak pozostaje bez wpływu na możliwość
    prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki przez ich nabywcę w
    takim zakresie jak Wnioskodawca”.
    W tej materii posiłkowo należy sięgnąć do stanowiska wypracowanego w orzecznictwie
    odnośnie transakcji, której przedmiotem jest zbycie przedsiębiorstwa.
    Pojęcie przedsiębiorstwa nie zostało samodzielnie zdefiniowane w ustawach
    podatkowych, stąd dla prawidłowej wykładni tego pojęcia konieczne jest odwołanie się do
                              1przepisów Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 55. k.c., przedsiębiorstwo definiowane jest
    jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do
    prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujący w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art.. 552. k.c., czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo
    obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z
    treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Powołany katalog składników tworzących przedsiębiorstwo ma charakter otwarty
    (ustawodawca posłużył się zwrotem „w szczególności”). Przedsiębiorstwo tworzy zatem
    przede wszystkim zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych
    przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, niekoniecznie zawierający
    wszystkie wymienione wyżej składniki. Co istotne, przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą
    składników materialnych i niematerialnych, lecz ich zorganizowanym zespołem. Składniki
    materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny zatem
    pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako
    o zespole, a nie tylko o luźnym, niezorganizowanym zbiorze pewnych elementów. W
    sytuacji, w której dochodzi do zbycia przedsiębiorstwa, istotne jest, aby zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, aby przekazana masa
    majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej przez
    nabywcę przedsiębiorstwa.
    Co istotne, jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, aby doszło do
    przeniesienia przedsiębiorstwa, nie jest konieczne przeniesienie wszystkich składników
    majątkowych, które tworzyły przedsiębiorstwo u sprzedawcy. Zgodnie ze stanowiskiem
    sądów administracyjnych, wyłączenie pewnych elementów majątku z czynności prawnej

    zbycia przedsiębiorstwa nie oznacza, że czynność taka nie może być uznana za mającą za
    przedmiot przedsiębiorstwo (tak np. NSA w wyroku z 27 marca 2013 r., sygn. akt II FSK
    1896/11). Jeśli wyłączenie określonego składnika nie pozbawi wydzielonego kompleksu
    majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, to czynność taką
    należy uznać za mającą za przedmiot przedsiębiorstwo w rozumieniu ustawy VAT (wyrok
    NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 1586/11). Zatem każdy zespól składników
    majątkowych, dający się wyodrębnić poprzez funkcjonalne powiązanie jego
    poszczególnych składników polegające na przydatności do realizacji określonego działania
    gospodarczego bez względu na jego organizacyjne wyodrębnienie w postaci zakładu czy
                                      1też oddziału będzie „przedsiębiorstwem” w rozumieniu art. 55 k.c. a pojęcie
    „przedsiębiorstwo” obejmuje każdy zespół składników materialnych i niematerialnych
    służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, bez względu na to, czy obejmuje
    ono całość, czy jedynie część majątku określonego podmiotu (tak WSA w Gdańsku w
    wyroku z 7 września 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 396/10). Zgodnie ze stanowiskiem
    orzecznictwa i praktyki podatkowej podkreśla się, że aby dokonać przeniesienia
    przedsiębiorstwa, przeniesienie to musi dotyczyć minimum środków koniecznych do
    prowadzenia przedsiębiorstwa. Przykładowo, w wyroku z 23 kwietnia 2010 r. (sygn. I SA/Kr
    332/10), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, że: „(...) Przedsiębiorstwem
    jest zatem zorganizowany kompleks składników materialnych i niematerialnych, który
    przeznaczony jest do prowadzenia działalności gospodarczej. Nie wszystkie jednak
    elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne by bez ich zbycia nie można
    było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym jakie konkretne składniki muszą być
    przeniesione na nabywcę aby można było uznać że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa
    decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie. Ocena czy
    doszło do nabycia przedsiębiorstwa zależy od ustalenia czy nabyto minimum środków,
    bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności gospodarczej realizowanej przed
    zbyciem nie jest możliwe (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z
    30 czerwca 2008 r. III SA/Wa 540/08, LEX nr 399685). Podnieść także należy, że zgodnie z
    orzecznictwem sądowym (vide wyrok Sądu Najwyższego z 17 października 2000 r. sygn.
    akt I CKN 850/98, LEX nr 50895) strony - jak wynika z art. 552. k.c. - mają pozostawioną
    swobodę, co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć
    przedmiotem czynności prawnej, z tym, że swoboda w wyłączaniu poszczególnych
    składników nie może iść tak daleko aby zakres wyłączeń przekreślił istotę
    przedsiębiorstwa. Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te
    składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo. (...)”.
    Powyższa argumentacja ma również zastosowanie do zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Należy podkreślić, iż zespól składników przeniesiony pomiędzy
    stronami będzie obejmował te składniki, które pozwalają na kontynuowanie funkcji
    spełnianych przez Placówkę w C jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Wreszcie należy wziąć pod uwagę treść objaśnień podatkowych wydanych przez Ministra
    Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r. dotyczących opodatkowania podatkiem VAT zbycia
    nieruchomości komercyjnych. Jakkolwiek te objaśnienia dotyczą zagadnienia, kiedy w
    przypadku zbycia nieruchomości komercyjnych mamy do czynienia z opodatkowanym
    podatkiem VAT zbyciem nieruchomości, a kiedy z przeniesieniem zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa to jednak wnioski zawarte w tych objaśnieniach maja znaczenie również
    dla sytuacji wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego. Otóż dla dokonania oceny, czy mamy
    do czynienia ze zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa istotne jest istnienie
    dwóch okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
    oraz

    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Minister Finansów powołał się na treść wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444
    /10 Schriever, zgodnie z którym „przekazanie całości lub części aktywów” należy
    interpretować w taki sposób, iż obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego
    samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych,
    łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić
    samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w
    orzecznictwie sądów administracyjnych. Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE ocena,
    jakie dobra - ruchome lub nieruchome - są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub
    jego zorganizowanej części, musi być dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru
    prowadzonej działalności gospodarczej”. Dlatego zgodnie z treścią objaśnień
    „przedsiębiorstwo” w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT oznacza każdy zespół
    składników służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, jeżeli jest
    wystarczający do prowadzenia przez nabywcę w oparciu o przekazane składniki
    majątkowe w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej.
    Bez wątpienia przenoszone składniki, pozwalają na kontynuowanie prowadzonej
    działalności Placówki jaką prowadzi Spółka Komandytowa przez nabywcę B. Nie przeczy
    temu okoliczność, iż nie zostanie przeniesiona decyzja o zezwoleniu na prowadzenie
    Placówki, a także fakt, iż niektóre licencje na programy komputerowe mogą nie być
    przenaszalne.
    Ponadto beż wątpienia po stronie B istnieje zamiar kontynuowania działalności Placówki.
    W konsekwencji, zespół składników majątkowych opisany powyżej, który zostanie
    przeniesiony przez Spółkę Komandytową do Spółki B stanowi zorganizowaną części
    przedsiębiorstwa a zatem ich przeniesienie na Spółkę B powinno być traktowane na
    gruncie ustawy o VAT jako przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Co
    oznacza, iż ta sprzedaż nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług, Spółka
    Komandytowa nie będzie zobowiązana do naliczenia podatku VAT należnego, do którego
    rozliczenia jako podatek naliczony byłaby uprawniona B.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Spółka B Sp. z o.o. nie będzie uprawniona do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony przy nabyciu od Zainteresowanego będącego stroną postępowania składników
    majątku opisanych w opisie zdarzenia przyszłego, z dwóch przyczyn.
    Po pierwsze, nabyciu przez B Sp. z o.o. od Spółki komandytowej będzie podlegać
    zorganizowana część przedsiębiorstwa od Spółki komandytowej. Do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie stosuje się w ogóle
    przepisów ustawy VAT zgodnie z art. 6 punkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zatem nie powstanie podatek naliczony podlegający rozliczeniu.
    Po drugie, wykorzystanie nabytych składników wyłącznie do wykonywania czynności
    zwolnionych z VAT - usług sprawowania całodobowej opieki nad osobami
    niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub podeszłym wieku, wyklucza w świetle
    przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług możliwość obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nawet gdyby na skutek nabycia tych
    składników powstał podatek naliczony. Nie można bowiem obniżać kwoty podatku
    należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług, które są wykorzystywane
    wyłącznie do świadczenia usług zwolnionych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie”
    obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę,
    przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny, dla celów
                                              1określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” należy odwołać się do art. 55 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061, ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
        1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
          (nazwa przedsiębiorstwa);
        2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów
          i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

        3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
          oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
          stosunków prawnych;
        4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
        5) koncesje, licencje i zezwolenia;
        6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        8) tajemnice przedsiębiorstwa;
        9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
                  2Zgodnie natomiast z art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu
    przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący
    przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w ww. przepisie określenie „w
    szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa.
    Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione
    w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i
    praw przymiotu przedsiębiorstwa.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań

    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    - istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    - zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.

    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I
    FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011
    r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowany będący stroną postępowania jest czynnym
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zainteresowany niebędący
    stroną postępowania nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług, jednakże przed przystąpieniem do sprzedaży zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Zainteresowany będący stroną postępowania prowadzi działalność polegającą na
    prowadzeniu dwóch placówek zapewniających całodobową opiekę osobom
    niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, zwanych dalej
    również Placówkami. Spółka Komandytowa prowadzi placówkę w C od końcówki 2019 r.
    Placówka w D nie rozpoczęła jeszcze działalności, ze względu na trwające prace
    adaptacyjne. Placówka w C jest prowadzona w nieruchomości, której własność przysługuje
    jednej z dwóch wspólniczek Spółki Komandytowej, na podstawie umowy najmu tej
    nieruchomości. Spółka Komandytowa przyjmuje osoby niepełnosprawne, przewlekle
    chore lub w podeszłym wieku, w celu sprawowania opieki w obydwu placówkach w
    oparciu o umowy tymi osobami lub członkami ich rodzin. Ponadto z prowadzeniem każdej
    z placówek wiąże się zawieranie umów z dostawcami mediów do nieruchomości, w
    których prowadzone są placówki, dostawcami produktów żywnościowych, materiałów
    medycznych, odbiorców odpadów medycznych, odbiorców śmieci etc. Spółka

    komandytowa posiada na własność wyposażenie do prowadzenia tego typu placówki jak
    meble i specjalistyczny sprzęt medyczny i rehabilitacyjny. Spółka komandytowa posiada
    również licencje do oprogramowania przy prowadzeniu tych placówek.
    Dla Placówki w C jest prowadzony rachunek bankowy dedykowany do prowadzenia
    działalności gospodarczej w tej Placówce. Co więcej, sposób prowadzenia księgowości w
    Spółce Komandytowej pozwala na wyodrębnienie działalności obydwu placówek i
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności oraz zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Obydwie Placówki nie są wyodrębnione w
    strukturze organizacyjnej jako działy lub wydziały. Jednak istnieje wyraźne wyodrębnienie
    organizacyjne o charakterze faktycznym, co jest wymuszone przez dwie odrębne decyzje o
    zezwoleniu na prowadzenie każdej placówki, określające odrębne warunki dla
    prowadzenia każdej placówki. Z prowadzeniem każdej z placówek związane jest zawarcie
    odrębnych umów na świadczenie usług całodobowej opieki, a także na dostawę mediów.
    W przyszłości ze względu na efekt synergii pewne umowy z dostawcami mogą dotyczyć
    obydwu placówek, np. umowy z dostawcami materiałów medycznych, czy cateringu.
    Wspólnicy obydwu Spółek postanowili, że Spółka Komandytowa sprzeda na rzecz B
    Zorganizowaną Część Przedsiębiorstwa jaką stanowi Placówka w C. B wystąpi o wydanie
    decyzji o zezwoleniu na prowadzenie placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom
    niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, w miejscu, tj. w
    Nieruchomości w C. Po wydaniu decyzji w przedmiocie zezwolenia na prowadzenia takiej
    placówki, której adresatem będzie B, Spółka Komandytowa i właściciel Nieruchomości
    zawrą umowę sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa, którą stanowi Placówka
    w C.
    Przedmiotem przeniesienia będą następujące szeroko rozumiane aktywa:
    - Uprawnienia i obowiązki najemcy z umowy najmu Nieruchomości, w której prowadzona
      jest Placówka w C,
    - Uprawnienia i obowiązki odbiorcy z umów z dostawcami mediów do Nieruchomości,
      dostawcami produktów żywnościowych, materiałów medycznych, odbiorców
      odpadów medycznych, odbiorców śmieci, usług księgowych a także uprawnienia z
      wszelkich innych umów związanych z prowadzeniem Placówki w C,
    - Uprawnienia z umów o pracę,
    - Uprawnienia z umów o świadczenie usług sprawowania opieki nad osobami
      przebywającymi w Placówce w C pomiędzy Spółką Komandytową a osobami
      przebywającymi w Placówce, bądź członkami ich rodzin,
    - Całe wyposażenie Placówki (meble, sprzęt medyczny i rehabilitacyjny i inne
      wyposażenie), nazwa „...”, wszelkie tajemnice związane ze Zorganizowaną Częścią
      Przedsiębiorstwa w zakresie dozwolonym prawem, w tym dane dotyczące struktury
      organizacyjnej, stanowisk pracy, wypracowanych metod działania etc. (z
      uwzględnieniem przepisów regulujących ochronę danych osobowych, tajemnicę
      lekarską etc.),
    - należności, oraz zobowiązania związane z prowadzeniem Placówki w C, które staną się
      odpowiednio należnościami i zobowiązaniami B,
    - prawa i obowiązki do rachunku bankowego związanego z prowadzeniem tej Placówki
      oraz przejdą środki pieniężne zapisane na tym rachunku bankowym,
    - a także przejdą środki pieniężne w gotówce związane z prowadzeniem tej Placówki,
      licencje do programów komputerowych, w zakresie dozwolonym prawem.

    Składnikami, które nie przejdą na B Sp. z o.o. będą wyłącznie decyzja o zezwoleniu na
    prowadzenie placówki oraz nieprzenaszalne licencje do oprogramowania. Spółka ta
    samodzielnie wystąpi o wydanie decyzji w przedmiocie zezwolenia oraz nabędzie licencje
    do oprogramowania.
    B będzie kontynuować prowadzenie Placówki po sfinalizowaniu transakcji sprzedaży
    Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa. Sprzedaż Zorganizowanej Części
    Przedsiębiorstwa nastąpi za wynagrodzeniem. Cena sprzedaży Zorganizowanej Części
    Przedsiębiorstwa zostanie skalkulowana na warunkach rynkowych na bazie wyceny
    Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa. Na moment sprzedaży zespołu składników
    majątkowych przez Spółkę Komandytową na rzecz Spółki z o.o., zespół ten będzie
    wyodrębniony w Spółce Komandytowej na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. będzie stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.
    Analiza zaprezentowanego opisu sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych
    oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do wniosku, że wyodrębniony zespół składników
    materialnych i niematerialnych (Placówka), będący przedmiotem zbycia przez
    Zainteresowanego będącego stroną postępowania, jak wynika z wniosku, będzie stanowił
    zespół składników, który jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie oraz przeznaczony jest do realizacji określonych zadań gospodarczych.
    Ponadto nabywca nabyte składniki majątkowe będzie wykorzystywał do prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Tym samym, zostaną spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania
    wyodrębnionego zespołu składników materialnych i niematerialnych, będących
    przedmiotem zbycia (Placówka w C), za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której
    mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Wobec powyższego, zespół składników materialnych i niematerialnych, będących
    przedmiotem zbycia (Placówka w C), charakteryzuje się wyodrębnieniem organizacyjnym,
    finansowym i funkcjonalnym, a ponadto nabywca - Zainteresowany niebędący stroną
    postępowania - będzie kontynuował prowadzenie Placówki po sfinalizowaniu transakcji
    sprzedaży.
    Zatem, odpłatne przeniesienie przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania -
    Spółkę Komandytową na rzecz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania - B
    Placówki w C będzie stanowiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o którym
    mowa w art. 2 pkt 27e ustawy i w konsekwencji nie będzie podlegało podatkowi od
    towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1
    uznałem za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości w zakresie prawa Zainteresowanego
    niebędącego stroną postępowania do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przy nabyciu przez Zainteresowanego niebędącego stroną
    postępowania składników majątku od Zainteresowanego będącego stroną postępowania
    wskazuję, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,

        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji, odpłatne przeniesienie przez
    Zainteresowanego będącego stroną postępowania - Spółkę Komandytową na rzecz
    Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania - B Placówki w C będzie stanowiło
    zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 2 pkt 27e ustawy i
    w konsekwencji nie będzie podlegało podatkowi od towarów i usług na podstawie art. 6
    pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, przedmiotowa transakcja nie będzie stanowiła dostawy towarów ani
    świadczenia usług podlegających opodatkowaniu VAT, a zatem czynność ta nie powinna
    być dokumentowana fakturą, w której byłby wykazany podatek należny z tego tytułu.
    Tym samym, Zainteresowany będący stroną postępowania nie powinien wykazywać tej
    transakcji jako czynności podlegającej opodatkowaniu i naliczać podatku należnego.
    Zatem, skoro na rzecz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania nie zostanie
    wykonana czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to
    zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, wystawiona faktura dokumentująca ww. transakcję
    nie będzie stanowiła podstawy do obniżenia podatku należnego.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A SPÓŁKA KOMANDYTOWA (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2
    Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej