Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.331.2025.3.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś
miejsce-miejsce zamieszkania-zmiana miejsca
zamieszkania
rezydencja-rezydencja podatkowa
rodzina
ulga-ulga na powrót
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152-lit. c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 2-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 2-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 3-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43-pkt 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnił go
    Pan w dniu 10 lipca i 12 sierpnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    1. Przybycie do Polski i pierwotne intencje
    Przybył Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej we wrześniu 2021 r. Głównym celem
    Pana przyjazdu było towarzyszenie małoletniej córce, która rozpoczynała studia w A. W
    tamtym czasie nie zamierzał Pan osiedlać się na stałe w Polsce i planował Pan szybki
    powrót na Białoruś. Posiadał Pan jedynie tymczasowe zameldowanie w Polsce i nie był
    Pan zameldowany na stałe.
    2. Ośrodek interesów życiowych w 2021 r.
    2.1. Interesy ekonomiczne
    Od 2006 r. do lutego 2022 r. prowadził Pan nieprzerwanie działalność gospodarczą jako
    indywidualny przedsiębiorca w Republice Białoruś. Posiada Pan potwierdzenia opłacania
    składek na ubezpieczenia społeczne (FSZN) za lata 2021 i 2022 w Białorusi i może Pan
    przedstawić zaświadczenie o zamknięciu tej działalności w Białorusi w lutym 2022 r. Ten
    fakt jednoznacznie wskazuje, że Pana główny ośrodek interesów ekonomicznych w 2021 r.
    znajdował się w Białorusi. Choć w listopadzie 2021 r. założył Pan w Polsce jednoosobową
    działalność gospodarczą (JDG), było to spowodowane wyłącznie pojawieniem się polskich
    klientów oraz, co kluczowe, narastającymi obawami o bezpieczeństwo i prześladowania
    polityczne na Białorusi, które utrudniały kontynuowanie działalności i otrzymywanie
    płatności z zagranicy. Nie oznaczało to natychmiastowego przeniesienia całego Pana
    ośrodka interesów ekonomicznych do Polski.
    2.2. Interesy osobiste
    Pomimo przyjazdu do Polski wraz z żoną i dziećmi, Pana główny ośrodek interesów
    osobistych, w tym mieszkanie należące do Pana żony oraz rozbudowane więzi społeczne,
    pozostawał w Białorusi. Decyzja o definitywnym przeniesieniu ośrodka życia i pozostaniu
    w Polsce została podjęta dopiero w lutym 2022 r. Decyzja ta była bezpośrednio związana z
    eskalacją napięć i poczuciem nieuchronności konfliktu zbrojnego w regionie (który
    wkrótce się rozpoczął), a w konsekwencji z narastającymi obawami o swoje własne
    bezpieczeństwo, w tym realną groźbą uwięzienia politycznego (...) lub wcielenia do armii.
    Uznaje Pan ten moment za przełomowy dla swojej decyzji o przeniesieniu ośrodka
    życiowego do Polski.
    3. Wniosek o pobyt stały
    Złożenie we wrześniu 2021 r. wniosku o pobyt stały miało na celu przede wszystkim
    zalegalizowanie Pana pobytu i zapewnienie możliwości swobodnego, bezwizowego
    podróżowania do Polski w celu opieki nad małoletnią córką rozpoczynającą studia. Było to
    szczególnie istotne w kontekście panującej pandemii COVID-19 i wprowadzonych wówczas

    przez władze białoruskie restrykcji dot. możliwości opuszczania kraju. Pozytywna decyzja
    w sprawie tego wniosku została wydana w styczniu 2022 r. Złożenie wniosku we wrześniu
    2021 r. nie było równoznaczne z faktycznym przeniesieniem ośrodka interesów życiowych
    w tym momencie, lecz może być traktowane jako działanie zapobiegawcze na przyszłe
    częste podróże.
    4. Zasada 183 dni
    W 2021 r. przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej krócej niż 183 dni
    (przybył Pan we wrześniu 2021 r. i w tym okresie również wyjeżdżał Pan na Białoruś, co
    dodatkowo potwierdza, że Pana pobyt w Polsce w 2021 r. nie przekroczył 183 dni).
    5. Rozliczenie PIT-28 za 2021 r. i obecna sytuacja z organem podatkowym:
    Złożył Pan zeznanie PIT-28 za 2021 r. W odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień z
    (...) maja 2025 r. (znak sprawy (...)) dotyczące czynności sprawdzających w zakresie
    zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne do zeznań PIT-28 za lata 2022-2024, Urząd Skarbowy A., zajął wstępne
    stanowisko, że samo złożenie zeznania PIT-28 za 2021 r. oraz wskazanie polskiego adresu
    zamieszkania w zgłoszeniu do CEIDG stanowi dowód na przeniesienie Pana miejsca
    zamieszkania do Polski już w 2021 r., co wyklucza Pana prawo do ulgi na powrót.
    W związku z powyższym, w trakcie komunikacji z Urzędem Skarbowym, poinformowano
    Pana, że czynności sprawdzające dotyczące niniejszej sprawy zostają wstrzymane
    /zawieszone do czasu uzyskania przez Pana wiążącej interpretacji indywidualnej od
    Krajowej Informacji Skarbowej. Tym samym, w dniu złożenia niniejszego wniosku o
    interpretację indywidualną, sprawa ta nie jest przedmiotem toczącego się postępowania
    podatkowego ani kontroli podatkowej w Urzędzie Skarbowym, lecz została wstrzymana w
    oczekiwaniu na rozstrzygnięcie KIS.
    6. Karta Polaka:
    Posiada Pan Kartę Polaka od 2011 r.
    Uzupełniając wniosek wyjaśnił Pan, że przyjechał do Polski wraz z rodziną 1 września 2021
    r. Celem przyjazdu było towarzyszenie małoletniej córce, która rozpoczynała studia na
    uniwersytecie w A. Małżonka i dzieci przyjechały do Polski razem z Panem we wrześniu
    2021 r.
    W 2021 r. Pana córka rozpoczynająca studia miała 17 lat, syn miał 8 lat, i on również
    rozpoczął edukację w Polsce po przyjeździe we wrześniu 2021 r.
    Po przyjeździe do Polski we wrześniu 2021 r. zamieszkiwał Pan wraz z rodziną w
    wynajętym mieszkaniu. Mieszkanie to, znajdujące się pod adresem ul. B 1, (...), zostało
    wynajęte głównie na potrzeby córki, ze względu na (...) (...).
    Umowa najmu była zawarta na czas określony, co odzwierciedlało fakt, że pobyt był w
    pierwszej kolejności podyktowany potrzebami edukacyjnymi córki, a długoterminowe
    plany pozostawały otwarte w obliczu niepewnej sytuacji w regionie.
    W latach 2019, 2020 oraz w okresie od 1 stycznia 2021 r. do dnia przyjazdu do Polski miał
    Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi, zgodnie z wewnętrznym
    prawem tego kraju. W okresie od września 2021 r. do lutego 2022 r. Pana miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych wciąż znajdowało się na Białorusi. Kluczowym
    argumentem jest fakt, że nieprzerwanie prowadził Pan tam działalność gospodarczą, która
    stanowiła Pana główne centrum interesów gospodarczych.
    W latach 2019-2020 oraz do września 2021 r. wszystkie Pana istotne powiązania
    majątkowe i osobiste były skoncentrowane na Białorusi. Obejmowały one:

    · na Białorusi: główne źródło dochodów z indywidualnej działalności gospodarczej
      prowadzonej nieprzerwanie od 2006 r., mieszkanie na własność (zarejestrowane na
      Pana żonę), konta bankowe, oszczędności oraz szerokie powiązania społeczne. Miał
      Pan samochód, zarejestrowany na Białorusi,
    · w Polsce: w tym okresie nie posiadał Pan żadnych istotnych powiązań majątkowych z
      Polską.
    W okresie od września 2021 r. do lutego 2022 r. utrzymywał Pan z Białorusią ścisłe
    powiązania, nie tylko majątkowe, ale przede wszystkim osobiste. Do najważniejszych
    należały:
    · kontynuacja działalności gospodarczej, co wiązało się z regularnym opłacaniem
      podatków, składek (FSZN) oraz ponoszeniem bieżących kosztów (np. opłata za hosting
      firmowej strony internetowej na rok z góry w październiku 2021 r.),
    · posiadanie stałego ogniska domowego (mieszkanie własnościowe żony) i ponoszenie
      stałych kosztów jego utrzymania, co potwierdzają opłaty za media i usługi komunalne,
    · był Pan właścicielem samochodu zarejestrowanego na Białorusi, który został sprzedany
      w późniejszym terminie,
    · utrzymywał Pan aktywne konta bankowe, z których regulowane były zobowiązania, a
      także prywatne rachunki, np. za telefon komórkowy,
    · sprawował Pan faktyczną opiekę nad (...) babcią, która pozostała na Białorusi.
    Od dnia przyjazdu do Polski (we wrześniu 2021 r.) do lutego 2022 r. :
    · Pana powiązania majątkowe z Polską były ograniczone i miały charakter wtórny. W
      listopadzie 2021 r. otworzył Pan jednoosobową działalność gospodarczą, co było
      podyktowane pojawieniem się klientów z Polski oraz rosnącymi obawami o
      bezpieczeństwo i ryzykiem politycznym na Białorusi. Nie oznaczało to jednak
      przeniesienia całego ośrodka interesów gospodarczych do Polski. Poza tym
      wynajmował Pan mieszkanie i posiadał polskie konto bankowe.
    · fizycznie przebywał Pan z rodziną w wynajmowanym mieszkaniu w Polsce, ale Państwa
      stałe ognisko domowe (zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD)
      znajdowało się na Białorusi, gdzie posiadali Państwo mieszkanie na własność i gdzie
      koncentrowało się Państwa życie osobiste i majątkowe,
    · w tym okresie zarządzał Pan swoim majątkiem głównie z perspektywy Białorusi, gdzie
      wciąż aktywnie działała Pana główna firma i znajdowała się większość Pana aktywów,
    · Pana życie społeczne i obywatelskie było nadal związane z Białorusią. W Polsce nie był
      Pan zaangażowany w żadną działalność tego typu,
    · Zgodnie z art. 4 ust. 2 Konwencji między Polską a Białorusią, Pana stałe miejsce
      zamieszkania ("stałe ognisko domowe") w tym okresie znajdowało się na Białorusi.
      Posiadał Pan tam mieszkanie na własność, podczas gdy w Polsce dysponował Pan
      jedynie tymczasowo wynajmowanym lokalem.
    W okresie od przyjazdu do Polski we wrześniu 2021 r. do końca tego roku, zazwyczaj
    przebywał Pan na terytorium Polski. Było to podyktowane koniecznością opieki nad
    małoletnią córką i zorganizowania jej bytu w związku z rozpoczęciem studiów. Należy przy
    tym podkreślić szczególny kontekst, w jakim odbywał się Pana pobyt. W tym czasie władze
    Białorusi wprowadziły surowe ograniczenia w podróżowaniu dla swoich obywateli (m.in.
    na mocy Postanowienia Rady Ministrów RB nr 705 z 7 grudnia 2020 r. i jego późniejszych
    redakcji), zezwalając na wyjazd z kraju drogą lądową nie częściej niż raz na sześć miesięcy i
    tylko w ściśle określonych przypadkach. Co więcej, po 26 maja 2021 r. pasażerski ruch
    lotniczy między Unią Europejską a Białorusią został w praktyce zawieszony. W tych
    okolicznościach opuszczenie Polski i powrót na Białoruś bez ostatecznego zorganizowania
    życia córki byłyby działaniem wysoce nierozsądnym.

    Jednocześnie, kluczowym i niezwykle ważnym powodem Pana powrotu na Białoruś była
    nagła sytuacja rodzinna. W grudniu 2021 r. zmarła Pana (...) babcia, dla której był Pan
    faktycznym i jedynym opiekunem. Mimo zorganizowania dla niej prywatnej opieki, Pana
    osobista obecność była niezbędna. W związku z tym w okresie od (..) do (..) grudnia 2021 r.
    przebywał Pan na Białorusi, aby zorganizować pogrzeb oraz jednocześnie uregulować
    pilne sprawy związane z wciąż działającą tam firmą. Jest to kolejny, niezwykle istotny
    dowód na to, że centrum Pana życiowych interesów w tym okresie wciąż znajdowało się
    na Białorusi. Podsumowując, w okresie od września do końca grudnia 2021 r. spędził Pan
    na Białorusi 7 dni, a pozostały czas w Polsce. Co kluczowe, w całym roku podatkowym
    2021 liczba dni Pana pobytu w Polsce była znacznie niższa niż 183 dni.
    Ostateczna decyzja o tym, że Polska staje się Pana jedynym i stałym centrum życiowym,
    skrystalizowała się w lutym 2022 r. Było to bezpośrednio spowodowane narastającym
    napięciem politycznym, nieuchronnością konfliktu zbrojnego w regionie oraz realnymi
    obawami o bezpieczeństwo Pana i rodziny.
    Decyzja w sprawie przyznania prawa stałego pobytu została wydana w dniu (..) grudnia
    2021 r. Sama karta pobytu została wyprodukowana z datą (..) stycznia 2022 r., natomiast
    fizycznie dokument odebrał Pan w urzędzie w jeszcze późniejszym terminie.
    Podkreśla Pan, że data wydania decyzji administracyjnej nie jest tożsama z momentem
    faktycznego przeniesienia ośrodka interesów życiowych. Należy rozróżnić dwie niezależne
    kwestie:
    1. Proces administracyjny:
    Złożenie wniosku o pobyt stały we wrześniu 2021 r. było działaniem zabezpieczającym
    przyszłość rodziny w Polsce na wypadek, gdyby powrót na Białoruś stał się niemożliwy lub
    niebezpieczny. Proces ten toczył się niezależnie od Pana faktycznej sytuacji życiowej, gdyż
    w tamtym momencie Pana ośrodek interesów osobistych i gospodarczych wciąż
    znajdował się na Białorusi. Data 7 grudnia 2021 r. jest więc jedynie datą zakończenia
    procedury urzędowej przez organ.
    2. Faktyczna decyzja życiowa:
    Pana ostateczna, podyktowana nowymi, zewnętrznymi czynnikami (eskalacją napięcia
    politycznego i realną groźbą konfliktu zbrojnego) decyzja o pozostaniu w Polsce na stałe,
    zapadła dopiero w lutym 2022 r.
    W konsekwencji, data wydania decyzji administracyjnej nie może być traktowana jako
    dowód na przeniesienie ośrodka interesów życiowych już w grudniu 2021 r., ponieważ nie
    odzwierciedlała ona ani ówczesnych Pana zamiarów, ani faktycznej sytuacji życiowej, która
    uległa zmianie dopiero dwa miesiące później pod wpływem siły wyższej.
    Zgodnie z treścią decyzji, prawo stałego pobytu zostało Panu przyznane od dnia jej
    wydania, czyli od (..) grudnia 2021 r.
    Podkreśla Pan, że formalne przyznanie prawa nie jest równoznaczne z faktycznym
    przeniesieniem ośrodka interesów życiowych. Jak szczegółowo Pan wyjaśnił, ostateczna
    decyzja o pozostaniu w Polsce na stałe i faktycznym uczynieniu z niej centrum życiowego
    zapadła dopiero w lutym 2022 r., pod wpływem czynników zewnętrznych.
    Data (..) grudnia 2021 r. ma więc charakter czysto administracyjny (moment wejścia w
    życie decyzji prawnej) i nie odzwierciedla momentu, w którym faktycznie przeniósł Pan
    swoje centrum życiowe do Polski.
    Karta Polaka została zwrócona. Zwrot nastąpił, zgodnie z Pana najlepszą pamięcią, na
    przełomie stycznia i lutego 2022 r., po fizycznym odbiorze karty stałego pobytu.

    Przedstawia Pan logikę prawną, która tym kierowała i potwierdza ważność Karty Polaka do
    tego momentu. Mimo że decyzja o przyznaniu prawa stałego pobytu została wydana (..)
    grudnia 2021 r., dowiedział się Pan o tym fakcie od organów państwowych znacznie
    później, po doręczeniu decyzji, co miało miejsce w styczniu 2022 r.
    Zgodnie z art. 20 ust. 4 Ustawy o Karcie Polaka, obowiązek zwrotu karty powstaje w
    terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Decyzja staje się
    ostateczna dopiero po upływie terminu na odwołanie, który biegnie od momentu jej
    doręczenia stronie. W związku z tym, nie mógł Pan wiedzieć o zmianie swojego statusu,
    dopóki nie został o tym oficjalnie powiadomiony.
    Ponieważ do momentu fizycznego odebrania karty stałego pobytu musiał Pan
    legitymować się ważnym dokumentem potwierdzającym prawa w Polsce (np. do pracy),
    do tego czasu funkcję tę w pełni legalnie pełniła Karta Polaka. Był to jedyny Polski
    dokument, który Pan posiadał, aż do momentu faktycznego wejścia w posiadanie karty
    stałego pobytu. Zatem do momentu zwrotu, który nastąpił zgodnie z prawem, Pana Karta
    Polaka pozostawała ważna.
    W zeznaniu PIT-28 za 2021 r. oraz we wniosku o wpis do CEIDG podał Pan swój ówczesny
    adres pobytu w Polsce. Jako osoba dopiero poznająca polski system prawny i podatkowy,
    nie był Pan w pełni świadomy, że formalne pojęcie „miejsca zamieszkania” w deklaracji
    podatkowej jest ściśle powiązane z rezydencją podatkową i ośrodkiem interesów
    życiowych. Wskazany adres był Pana faktycznym, choć tymczasowym, adresem pobytu w
    Polsce i podał go Pan w dobrej wierze, traktując go jako adres korespondencyjny,
    niezbędny do kontaktu z urzędami. Pana zamiarem nie było deklarowanie w ten sposób
    polskiej rezydencji podatkowej, a jedynie wypełnienie wymogów formalnych związanych z
    rejestracją i rozliczeniem działalności prowadzonej jako nierezydent. Pana faktyczne
    centrum interesów życiowych w 2021 r., co wykazuje Pan w pozostałych punktach,
    pozostawało na Białorusi.
    W okresie 2019 r., 2020 r., 2021 r., styczeń-luty 2022 r. Pana miejscem zamieszkania była
    Białoruś.
    W wyniku definitywnego przeniesienia Pana ośrodka interesów życiowych do Polski w
    lutym 2022 r., od tego momentu podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Do przychodów z działalności gospodarczej mają zastosowanie zasady
    opodatkowania określone w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Odpowiadając na pytanie dotyczące certyfikatu rezydencji podatkowej wskazał Pan, że
    posiada Zaświadczenie o stałym miejscu zamieszkania osoby fizycznej w Republice
    Białorusi w okresie podatkowym w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania w 2021 r.
    Posiada Pan szereg dowodów dokumentujących, że centrum interesów życiowych i
    gospodarczych w okresie od września 2021 r. do lutego 2022 r. bezsprzecznie znajdowało
    się na Białorusi. Na żądanie organu może Pan przedstawić między innymi:
    · odpis z państwowego rejestru osób prawnych i przedsiębiorców indywidualnych,
      dotyczący przedsiębiorcy indywidualnego, zawierający zapisy o rozpoczęciu
      działalności oraz o dacie rozpoczęcia procedury zaprzestania działalności (..) lutego
      2022 r.
    · dowody na aktywne prowadzenie działalności gospodarczej na Białorusi, takie jak:
    - potwierdzenia zapłaty podatku w ramach uproszczonego systemu opodatkowania,
    - potwierdzenie opłaty za hosting strony internetowej dla Pana białoruskiej firmy na rok z
      góry, dokonanej w dniu (..) października 2021 r.,
    - potwierdzenia opłacania składek na ubezpieczenie społeczne (FSZN).

    · wyciągi z białoruskiego konta bankowego, potwierdzające regularne ponoszenie
      kosztów związanych z życiem na Białorusi, w tym:
    - opłaty za media i usługi komunalne za mieszkanie (należące do żony) w okresie od
      września 2021 r. do lutego 2022 r.,
    - opłaty za abonament na Pana białoruską komórkę.
    · Dokumenty potwierdzające posiadanie stałego ogniska domowego na Białorusi (np. akt
      własności mieszkania).
    Podsumowując, przedstawione powyżej fakty jednoznacznie wskazują, że faktyczne
    przeniesienie Pana miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
    rozumieniu przepisów ustawy o PIT oraz Konwencji między Polską a Białorusią, nastąpiło
    dopiero w lutym 2022 r. W konsekwencji, jest Pan przekonany, że spełnia wszystkie
    warunki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT
    (tzw. ulgi na powrót), począwszy od dochodów uzyskanych od 2022 r.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, uwzględniając rzeczywiste centrum Pana
    interesów życiowych w 2021 r. poza terytorium RP, spełnia Pan warunki określone w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym ma
    Pan prawo do zastosowania tzw. ulgi na powrót od 2022 r, niezależnie od faktu złożenia
    zeznania PIT-28 za 2021 rok i wskazania polskiego adresu zamieszkania w zgłoszeniu do
    CEIDG w 2021 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, ma Pan pełne prawo do zastosowania tzw. ulgi na powrót od 2022 r.,
    ponieważ spełnił Pan wszelkie warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.
    Uzasadnienie:
    1. Pana status rezydencji podatkowej w 2021 r.
    1.1. Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która posiada na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych
      (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
    1.2. W 2021 r. nie spełnił Pan kryterium 183 dni pobytu w Polsce (przybył Pan we
      wrześniu 2021 r.).
    1.3. Pana ośrodek interesów życiowych w 2021 r. znajdował się poza Polską, tj. w
      Białorusi. Pana interesy ekonomiczne (kontynuacja działalności gospodarczej w
      Białorusi, potwierdzona opłacaniem składek FSZN i zamknięciem działalności dopiero
      w lutym 2022 r.) oraz osobiste (posiadanie mieszkania w Białorusi, więzi społeczne,
      pierwotne intencje powrotu) wyraźnie wskazywały na Białoruś jako centrum Pana
      życia. Złożenie wniosku o pobyt stały miało charakter zapobiegawczy i nie oznaczało
      natychmiastowego przeniesienia ośrodka interesów życiowych.
    1.4. Zgodnie z art. 4 ust. 2 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
      Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, w przypadku
      kolizji rezydencji, decyduje kryterium stałego miejsca zamieszkania (posiadał je Pan w
      Białorusi, nie w Polsce), a następnie kryterium ośrodka interesów życiowych (które, jak
      wykazał Pan, również znajdowało się w Białorusi w 2021 r.).
    1.5. W konsekwencji, w 2021 r. posiadał Pan status nierezydenta podatkowego w Polsce.
    2. Przeniesienie miejsca zamieszkania a ulga na powrót:
    2.1. Art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT zwalnia z podatku przychody podatnika, który
      przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP po dniu 31 grudnia 2021 r., pod

      warunkiem posiadania Karty Polaka i braku miejsca zamieszkania w Polsce przez 3
      lata poprzedzające dzień przeniesienia miejsca zamieszkania.
    2.2. Posiada Pan Kartę Polaka od 2011 r.
    2.3. Faktyczne przeniesienie Pana ośrodka interesów życiowych do Polski, skutkujące
      zmianą rezydencji podatkowej na polską, nastąpiło w lutym 2022 r. Było to
      spowodowane nagłymi i niezależnymi od Pana zdarzeniami politycznymi i militarnymi
      w regionie, które definitywnie uniemożliwiły Panu kontynuowanie dotychczasowego
      życia i działalności w Białorusi.
    2.4. Nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Polsce w rozumieniu ustawy o PIT przez co
      najmniej 3 lata poprzedzające luty 2022 r. (czyli w latach 2019, 2020, 2021).
    3. Wpływ złożenia PIT-28 za 2021 r. i adresu w CEIDG
    3.1. Samo złożenie zeznania PIT-28 za 2021 r. i wskazanie polskiego adresu w CEIDG w
      2021 r. nie przesądza o Pana rezydencji podatkowej w Polsce w tym roku. Status
      rezydenta wynika z faktycznego posiadania ośrodka interesów życiowych lub
      przekroczenia 183 dni pobytu, a nie z formalnych zgłoszeń, które mogły mieć
      charakter zapobiegawczy lub wynikały z konieczności prowadzenia działalności
      gospodarczej w Polsce.
    3.2. Pana stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych KIS:
    · interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 22 grudnia 2022 r. (sygn. 0115- KDIT3.
      4011.454.2022.5.PS) wskazuje, że definitywny powrót do Polski i przeniesienie ośrodka
      interesów życiowych może nastąpić w późniejszym terminie, nawet jeśli fizyczna
      obecność w Polsce miała miejsce wcześniej. Pana fizyczne przebywanie czy pewne
      działania (np. rozpoczęcie nauki przez dzieci) nie przesądzają automatycznie o
      przeniesieniu centrum interesów życiowych, jeśli faktyczne więzi i intencje wskazują na
      utrzymanie rezydencji w innym kraju.
    · interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 14 stycznia 2025 r. (sygn. 0112- KDIL2-
      1.4011.867.2024.3.MB) potwierdza, że zarejestrowanie działalności gospodarczej (i
      związane z tym złożenie PIT-28) nie zmienia faktycznej sytuacji rezydencji podatkowej
      podatnika. Kluczowe kryteria pozostają faktyczne (183 dni lub centrum interesów).
    3.3. Pan jako nierezydent w 2021 r., był zobowiązany do opodatkowania w Polsce jedynie
      dochodów (przychodów) uzyskanych na terytorium RP (ograniczony obowiązek
      podatkowy). Złożenie PIT-28 za 2021 r. było związane wyłącznie z opodatkowaniem
      dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce.
    Podsumowując, faktyczne przeniesienie Pana ośrodka interesów życiowych do Polski
    nastąpiło na początku 2022 r. (w lutym). Spełnił Pan wszystkie warunki do zastosowania
    ulgi na powrót (przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. oraz
    brak miejsca zamieszkania w Polsce przez co najmniej 3 lata poprzedzające dzień
    przeniesienia). Samo złożenie PIT-28 za 2021 r. i wskazanie polskiego adresu w CEIDG nie
    zmienia statusu Pana rezydencji podatkowej w 2021 r., ponieważ nie spełnił Pan
    ustawowych kryteriów do bycia rezydentem podatkowym w Polsce w tym okresie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:

      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty
      85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
        - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Jednakże w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    W opisie zdarzenia wskazał Pan, że w związku z przyjazdem do Polski podlega Pan
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    W świetle przedstawionych okoliczności uznać zatem należy, że warunek, o którym mowa
    w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez
    Pana spełniony, bowiem w związku z przeprowadzą podlega Pan w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest również istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:

        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona
    osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę
    i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce
    od całości swoich dochodów.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały obszernie przedstawione w Objaśnieniach
    podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą
    zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej)
    osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku
    podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem
    objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków
    podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma
    charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
    Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy
    rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania
    osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności
    społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym
    najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich
    dzieci.

    W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi
    o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie
    należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej,
    główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i
    ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.
    Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pan być uznany za
    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie
    miejsca zamieszkania do Polski.
    Z przedstawionych przez Pana okoliczności wynika, że (..) września 2021 r. przyjechał Pan
    do Polski wraz z żoną i dwójką dzieci. W 2021 r. Pana córka rozpoczynająca studia miała
    17 lat, syn miał 8 lat, i on również rozpoczął edukację w Polsce po przyjeździe we wrześniu
    2021 r.
    Głównym celem Pana przyjazdu było towarzyszenie małoletniej córce, która rozpoczynała
    studia w A. W Polsce zameldował się Pan tymczasowo. We wrześniu 2021 r. złożył Pan
    wniosek o pobyt stały, co jak Pan wskazał miało na celu przede wszystkim zalegalizowanie
    Pana pobytu i zapewnienie możliwości swobodnego, bezwizowego podróżowania do
    Polski w celu opieki nad małoletnią córką rozpoczynającą studia. Złożenie wniosku we
    wrześniu 2021 r. nie było równoznaczne z faktycznym przeniesieniem ośrodka interesów
    życiowych w tym momencie, lecz może być traktowane jako działanie zapobiegawcze na
    przyszłe częste podróże.
    W listopadzie 2021 r. założył Pan w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą (JDG).
    Pana główny ośrodek interesów osobistych, w tym mieszkanie należące do Pana żony oraz
    rozbudowane więzi społeczne pozostawały w Białorusi.
    W 2021 r. przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej krócej niż 183 dni. Złożył
    Pan zeznanie PIT-28 za 2021 r.
    Posiada Pan Kartę Polaka od 2011 r.
    Po przyjeździe do Polski we wrześniu 2021 r. zamieszkiwał Pan wraz z rodziną w
    wynajętym mieszkaniu. Mieszkanie to zostało wynajęte głównie na potrzeby córki, ze
    względu na (...). Umowa najmu była zawarta na czas określony, co odzwierciedlało fakt, że
    pobyt był w pierwszej kolejności podyktowany potrzebami edukacyjnymi córki, a
    długoterminowe plany pozostawały otwarte w obliczu niepewnej sytuacji w regionie.
    W latach 2019, 2020 oraz w okresie od 1 stycznia 2021 r. do dnia przyjazdu do Polski miał
    Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi, zgodnie z wewnętrznym
    prawem tego kraju. W okresie od września 2021 r. do lutego 2022 r. Pana miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych wciąż znajdowało się na Białorusi. Kluczowym
    argumentem jest fakt, że nieprzerwanie prowadził Pan tam działalność gospodarczą, która
    stanowiła Pana główne centrum interesów gospodarczych.
    W latach 2019-2020 oraz do września 2021 r. wszystkie Pana istotne powiązania
    majątkowe i osobiste były skoncentrowane na Białorusi. Obejmowały one:
    · na Białorusi: główne źródło dochodów z indywidualnej działalności gospodarczej
      prowadzonej nieprzerwanie od 2006 r., mieszkanie na własność (zarejestrowane na
      Pana żonę), konta bankowe, oszczędności oraz szerokie powiązania społeczne. Miał
      Pan samochód, zarejestrowany na Białorusi,
    · w Polsce: w tym okresie nie posiadał Pan żadnych istotnych powiązań majątkowych z
      Polską.

    W okresie od września 2021 r. do lutego 2022 r. utrzymywał Pan z Białorusią ścisłe
    powiązania, nie tylko majątkowe, ale przede wszystkim osobiste. Do najważniejszych
    należały:
    · kontynuacja działalności gospodarczej, co wiązało się z regularnym opłacaniem
      podatków, składek (FSZN) oraz ponoszeniem bieżących kosztów (np. opłata za hosting
      firmowej strony internetowej na rok z góry w październiku 2021 r.),
    · posiadanie stałego ogniska domowego (mieszkanie własnościowe żony) i ponoszenie
      stałych kosztów jego utrzymania, co potwierdzają opłaty za media i usługi komunalne,
    · był Pan właścicielem samochodu zarejestrowanego na Białorusi, który został sprzedany
      w późniejszym terminie,
    · utrzymywał Pan aktywne konta bankowe, z których regulowane były zobowiązania, a
      także prywatne rachunki, np. za telefon komórkowy,
    · sprawował Pan faktyczną opiekę nad (...) babcią, która pozostała na Białorusi.
    Od dnia przyjazdu do Polski (we wrześniu 2021 r.) do lutego 2022 r.:
    · Pana powiązania majątkowe z Polską były ograniczone i miały charakter wtórny. W
      listopadzie 2021 r. otworzył Pan jednoosobową działalność gospodarczą, co było
      podyktowane pojawieniem się klientów z Polski oraz rosnącymi obawami o
      bezpieczeństwo i ryzykiem politycznym na Białorusi. Nie oznaczało to jednak
      przeniesienia całego ośrodka interesów gospodarczych do Polski. Poza tym
      wynajmował Pan mieszkanie i posiadał polskie konto bankowe,
    · fizycznie przebywał Pan z rodziną w wynajmowanym mieszkaniu w Polsce, ale Państwa
      stałe ognisko domowe (zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD)
      znajdowało się na Białorusi, gdzie posiadali Państwo mieszkanie na własność i gdzie
      koncentrowało się Państwa życie osobiste i majątkowe,
    · w tym okresie zarządzał Pan swoim majątkiem głównie z perspektywy Białorusi, gdzie
      wciąż aktywnie działała Pana główna firma i znajdowała się większość Pana aktywów,
    · Pana życie społeczne i obywatelskie było nadal związane z Białorusią. W Polsce nie był
      Pan zaangażowany w żadną działalność tego typu,
    · Zgodnie z art. 4 ust. 2 Konwencji między Polską a Białorusią, Pana stałe miejsce
      zamieszkania („stałe ognisko domowe”) w tym okresie znajdowało się na Białorusi.
      Posiadał Pan tam mieszkanie na własność, podczas gdy w Polsce dysponował Pan
      jedynie tymczasowo wynajmowanym lokalem.
    W okresie od przyjazdu do Polski we wrześniu 2021 r. do końca tego roku, zazwyczaj
    przebywał Pan na terytorium Polski. W grudniu 2021 r. zmarła Pana (...) babcia, dla której
    był Pan faktycznym i jedynym opiekunem. W związku z tym w okresie od (..) do (..) grudnia
    2021 r. przebywał Pan na Białorusi, aby zorganizować pogrzeb oraz jednocześnie
    uregulować pilne sprawy związane z wciąż działającą tam firmą. Podsumowując, w okresie
    od września do końca grudnia 2021 r. spędził Pan na Białorusi 7 dni, a pozostały czas w
    Polsce. W okresie 2019 r., 2020 r., 2021 r., styczeń-luty 2022 r. Pana miejscem
    zamieszkania była Białoruś.
    Skoro zatem, od (..) września 2021 r. przebywał Pan w Polsce wraz z żoną i małoletnimi
    dziećmi, które rozpoczęły w Polsce edukację, wynajął Pan mieszkanie, w którym Pan
    zamieszkiwał wspólnie z rodziną, a także rozpoczął Pan od listopada prowadzenie
    działalności zarobkowej uznać należy, że już we wrześniu 2021 r. spełniał Pan warunek
    pozwalający na uznanie Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, z uwagi na
    posiadanie w Polsce centrum interesów osobistych.
    Jednakże, mając na uwadze, że w 2021 r. Białoruś również traktowała Pana jako rezydenta
    podatkowego, ustalając Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy się
    odnieść do przepisów Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem

    Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
    od dochodu i majątku, z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 120 poz. 534).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem
      tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze.
    W myśl natomiast art. 4 ust. 2 umowy:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w
      obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących
      zasad:
        a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe
        miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za
        mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma
        ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
        b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
        interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
        żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
        c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie
        przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce
        zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem,
        d) jeżeli jest ona obywatelem obu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem
        żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną
        zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,
    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu
    Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i
    ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz
    nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod
    uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i
    wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim
    mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne
    postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie
    tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym
    osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

    Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, w Konwencji zaznaczono, że
    każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący
    własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany).
    Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, a oznacza to,
    że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do
    własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt,
    który z różnych powodów może mieć krótkotrwały charakter (wycieczka, podróż służbowa,
    podróż w celach oświatowych, w celu odbycia kursu szkoleniowego itd.)
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Analizując pierwszą z ww. norm kolizyjnych, należy mieć na uwadze, iż w opisie zdarzenia
    wskazał Pan, że po wrześniu 2021 r. posiadał stałe miejsce zamieszkania na Białorusi,
    jednakże wyjaśnił Pan również, że w Polsce od września 2021 r. wynajął Pan mieszkanie, w
    którym zamieszkiwał wraz z małżonką i niepełnoletnimi dziećmi. Powyższe wskazuje, że
    od września 2021 r. posiadał Pan stałe miejsce zamieszkania w obu państwach, w związku
    z czym Pana miejsce zamieszkania należy ustalić w oparciu o kolejne normy wskazane w
    art. 4 ust. 2 umowy. Od września 2021 r. powiązania gospodarcze łączyły Pana zarówno z
    Białorusią, jak i z Polską, gdzie wynajął Pan mieszkanie a od listopada prowadził Pan także
    działalność gospodarczą. Natomiast niewątpliwie ściślejsze powiązania osobiste – z uwagi
    na pobyt małżonki i małoletnich dzieci – łączyły Pana z Polską, gdzie również od września
    zazwyczaj Pan przebywał. Z tego względu uznać należy, że – w okresie od września 2021 r.
    – Pana miejscem zamieszkania ustalonym w oparciu o normy kolizyjne jest Polska.
    Potwierdzeniem tego jest także fakt, że w Polsce wystąpił Pan o pozwolenie na pobyt stały
    składając stosowny wniosek we wrześniu 2021 r.
    Tymczasem, jak wyjaśniłem powyżej, dla skorzystania z ulgi na powrót istotne jest aby
    przeniesienie miejsca zamieszkania nastąpiło po 31 grudnia 2021 r., co w Pana sytuacji nie
    miało miejsca.
    Niezależnie zatem od ewentualnego spełnienia pozostałych przesłanek nie przysługuje
    Panu prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przy czym okoliczność złożenia zeznania PIT-28 za 2021 r. i wskazanie polskiego adresu w
    CEIDG nie stanowi samodzielnej przesłanki dla oceny możliwości skorzystania z ulgi na
    powrót. Dla skorzystania z ulgi istotne jest bowiem łączne spełnienie przesłanek
    wynikających z ww. przepisów.
    Końcowo zauważyć należy, że skoro zamieszkał Pan w Polsce już w 2021 r. to w takiej
    sytuacji bez znaczenia pozostaje moment uzyskania przez Pana pozwolenia na pobyt stały
    i związana z tym utrata ważności Karty Polaka.

## Dodatkowe informacje

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć,
    że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników – dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa
    powszechnie obowiązującego. Podkreślić również należy, że dotyczą one odmiennych
    sytuacji aniżeli przedstawiona w Pana wniosku.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.