Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.927.2024.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-07
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; pożar-sprzęt pożarniczy; projekt-projekt pomocowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją
    projektu pn. „...”. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej również: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Gmina wykonuje zadania własne w zakresie porządku publicznego i bezpieczeństwa
    obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i
    utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego, wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 14
    ustawy z dnia 8 marca 1990 r, o samorządzie gminnym.
    Gmina jest jednym z partnerów projektu pn. „...” (dalej: Projekt lub Inwestycja)
    realizowanego z udziałem środków Unii Europejskiej w ramach działania nr 2.3
    Zapobieganie zagrożeniom związanym ze zmianą klimatu programu operacyjnego
    Fundusze Europejskie dla ... 2021-2027. Liderem Projektu jest Związek Ochotniczych
    Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej, Gmina będzie beneficjentem umowy o
    dofinansowanie Projektu, zgodnie z umowa partnerską zawartą na podstawie art. 39
    ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków
    europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027.
    W ramach Projektu Gmina dokona zakupu lekkiego pojazdu rozpoznawczo-ratowniczego
    wraz z niezbędnym wyposażeniem (dalej: Pojazd). Pojazd będzie stanowił środek trwały i
    własność Gminy.
    Celem Inwestycji jest wspieranie przystosowania regionu do zmian klimatu i zapobieganie
    klęskom żywiołowym i zagrożeniom ekologicznym. W związku z Projektem, Gmina będzie
    otrzymywać od wykonawców faktury VAT z wykazanymi kwotami podatku naliczonego -
    jako nabywca na fakturach będzie wskazywana Gmina.
    Po dokonaniu zakupu Pojazdu w ramach Projektu, nabyty Pojazd będzie nieodpłatnie
    udostępniony na rzecz Ochotniczej Straży Pożarnej w ... (dalej: OSP) na podstawie umowy
    użyczenia. Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał z tego tytułu jakichkolwiek wpływów.
    Gmina nie zamierza wykorzystywać Pojazdu do czynności opodatkowanych VAT. Również
    OSP nie będzie wykorzystywało Pojazdu do czynności opodatkowanych VAT.
    Do zakresu działalności OSP należy m.in. prowadzenie działań ratowniczych, udział w
    działaniach ratowniczych oraz akcjach ratowniczych, a także udział w działaniach
    prowadzonych przez inne służby, inspekcje i straże. OSP będzie używała przedmiotowy
    Pojazd do wykonywania powyższych zadań.
    Zaznaczenia wymaga, że Pojazd pozostanie własnością Gminy - Gmina jedynie użyczy /
    udostępni go do używania OSP.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanych z realizacją Projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    ponoszonych w związku z realizacją Projektu.
    Uzasadnienie:

    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (dalej: ustawa o VAT), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    • wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika VAT,
    • wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami
      opodatkowanymi VAT,
    • nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Innymi słowy, obniżenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego możliwe jest
    jedynie przez podmiot, który występuje w tym zakresie w roli podatnika VAT. Jednocześnie
    prawo do odliczenia przysługuje jedynie od wydatków poniesionych przez podatnika w
    związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT wg różnych
    stawek.
    W ocenie Wnioskodawcy, o opodatkowaniu VAT danej czynności można mówić wówczas,
    gdy spełnione są następujące przesłanki:
    • wchodzi ona w przedmiotowy zakres ustawy o VAT (kryterium przedmiotowe) oraz
    • jest wykonywana przez podatnika VAT działającego w takim charakterze (kryterium
      podmiotowe).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust, 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1
    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W przypadku natomiast, gdy dane zadanie jest realizowane przez jednostkę samorządu
    terytorialnego w oparciu o umowy cywilnoprawne, a więc na warunkach i w
    okolicznościach typowych dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą -
    jednostka taka będzie traktowana jako podatnik VAT.
    Stosownie z kolei do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Natomiast, art. 7 ust. 1 tej ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W świetle zaś art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 5 ust 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów.
    Jak wynika z ww. przepisów, dla opodatkowania VAT danej czynności, kluczowym
    pozostaje również kwestia odpłatności, bowiem zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT
    opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak
    wskazano w opisie sprawy, udostępnienie Pojazdu na rzecz OSP będzie nieodpłatne.
    Niemniej jednak, ustawa o VAT przewiduje przypadki, w których nieodpłatne świadczenie
    usług zrównane jest na gruncie VAT z odpłatnym świadczeniem usług. Jak stanowi art. 8
    ust. 2 ustawy o VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    „1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika
    lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
    akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących
    osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub
    w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
    tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
    byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.”
    Zdaniem Gminy, w odniesieniu do nieodpłatnego udostępnienia Pojazdu na rzecz OSP na
    podstawie umowy użyczenia, nie zostaną spełnione przesłanki wskazane w ww. przepisie.
    Nieodpłatne świadczenie nie będzie przez Gminę dokonywane do celów innych niż
    działalność gospodarcza oraz Gminie nie będzie przysługuje prawo do odliczenia VAT
    naliczonego w tym zakresie.
    Tym samym, zdaniem Gminy, dokonując nieodpłatnej czynności polegającej na
    udostępnieniu do używania Pojazdu na rzecz OSP na podstawie umowy użyczenia nie
    będzie wykonywała czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przesłanki
    warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego nie zostaną spełnione. Wydatki
    związane z realizacją Inwestycji nie będą służyły Gminie do wykonywania czynności
    opodatkowanych VAT.
    Projekt nie będzie zatem realizowany przez Gminę celem wykonywania czynności, które
    dają podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Pojazd ten nie będzie bowiem wykorzystywany przez Gminę do czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT, niekorzystających ze zwolnienia z VAT i tym samym
    nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    poniesionych w związku z realizacją Projektu.
    Powyższe stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS).
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 11 grudnia 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-
    3.4012.646.2020.1.MPU, DKIS zgodził się z wnioskodawcą, że: „W rozpatrywanej sprawie
    wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości / odzyskania podatku naliczonego w
    związku z realizacją projektu obejmującego nabycie ciężkiego samochodu ratowniczo-

    gaśniczego. (...) Jak wynika z okoliczności sprawy, efekt realizacji projektu nie jest
    wykorzystywany do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Wobec powyższego, skoro efekt realizacji projektu nie jest związany z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to stwierdzić należy, że nie
    zostanie spełniony warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Oznacza to
    równocześnie, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu podatku, o
    którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.”
    Zbliżone stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 28
    kwietnia 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.166.2020.1.RD, w której organ wskazał: „Z opisu
    sprawy wynika, że Wnioskodawca realizował projekt pn. "Zakup specjalistycznego
    samochodu ratowniczo-gaśniczego wraz z wyposażeniem do ratowania życia i mienia na
    potrzeby Ochotniczej Straży Pożarnej w (...)” w ramach zadań własnych nałożonych na
    niego ustawą o samorządzie gminnym. Zatem w analizowanym przypadku Gmina nie
    ponosiła wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy, a tym samym nabywając towary i usługi nie działała w charakterze
    podatnika podatku VAT. Ponadto jak wskazał Wnioskodawca, zakupiony w ramach
    realizacji projektu w 2014 r. Wóz strażacki nie jest wykorzystywany do wykonywania
    jakichkolwiek odpłatnych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych, w
    szczególności nie stanowi on przedmiotu dzierżawy, czy najmu. Jak wskazano Wóz
    strażacki jest przez Gminę wykorzystywany wyłącznie do działalności niekomercyjnej
    (niepodlegającej VAT). Zatem w rozpatrywanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1
    ustawy uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są spełnione”.
    W konsekwencji, w opinii Gminy, nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków ponoszonych w związku z realizacją Projektu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Według art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika
    określone zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione

    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku
    ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających
    temu podatkowi.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
      związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy porządku publicznego i
      bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w
      tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej
    sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – wydatki
    ponoszone w związku z realizacją projektu nie będą służyły do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W ramach projektu dokonają Państwo
    zakupu lekkiego pojazdu rozpoznawczo-ratowniczego wraz z niezbędnym wyposażeniem,
    nabyty Pojazd będzie nieodpłatnie udostępniony na rzecz Ochotniczej Straży Pożarnej w ...
    na podstawie umowy użyczenia i nie będą Państwo uzyskiwać z tego tytułu jakichkolwiek
    wpływów. Nie zamierzają Państwo wykorzystywać Pojazdu do czynności opodatkowanych
    VAT. W związku z powyższym, nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww.
    projektu. Tym samym, z tego tytułu nie będzie przysługiwało Państwu prawo do zwrotu
    różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego w
    związku z realizacją projektu pn. „...”, ponieważ efekty projektu nie będą
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem interpretacja ta nie wywiera skutków prawnych dla partnerów projektu.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i należy je
    traktować indywidualnie. Zatem nie mogą mieć wpływu na ocenę prawną rozpatrzonej
    sprawy
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.