Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-48/15-2/RD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-17
Teza: Wnioskodawca nie ma prawa do zwrotu podatku naliczonego od usługi windykacyjnej zawartej z firmą windykacyjną w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-zawieszenie działalności gospodarczej; odliczenia-odliczenie od podatku; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2015 r. (data wpływu 22 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwrotu podatku naliczonego od usługi windykacyjnej **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwrotu podatku naliczonego od usługi windykacyjnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W IV kwartale 2010 r., w związku z decyzją GIS nakazującą Wnioskodawcy wycofanie produktu (suplement diety) z rynku powstała pierwsza nadwyżka podatku naliczonego.

Ponowna rejestracja produktu i wprowadzenie na rynek trwało półtora roku. W związku z tym Wnioskodawca musiał zawiesić prowadzenie działalności gospodarczej. W tym czasie dotychczasowy główny odbiorca odmówił spłaty zaległych zobowiązań więc w czerwcu 2011 r. Wnioskodawca podpisał umowę z firmą windykacyjną.

Wnioskodawca ponownie podjął działalność w I kwartale 2012 r., ale od września została ona zawieszona ze względu na bardzo niskie obroty i brak środków finansowych spowodowany odmową spłaty zaległych należności przez odbiorcę.

Po wyroku sądu w 2013 r. rozpoczęto windykację, która ma być zakończona w lutym 2015 r. W tym okresie wystawiane są faktury z podatkiem VAT naliczonym od prowizji dla firmy windykacyjnej.

Podatek ten Wnioskodawca wykazuje jako podatek naliczony.

Podpisanie umowy z firmą windykacyjną nastąpiło w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej, ale zobowiązanie powstało wcześniej, w trakcie jej prowadzenia i nic nie wskazywało na to, iż odbiorca nie będzie chciał spłacać swoich zobowiązań po zawieszeniu przez Wnioskodawcę działalności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przysługuje Wnioskodawcy prawo do zwrotu podatku VAT naliczonego od usługi windykacyjnej, jeżeli umowa zawarta z firmą windykacyjną została zawarta już w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Przysługuje prawo do zwrotu podatku VAT naliczonego od usługi windykacyjnej, ponieważ zobowiązanie powstało dużo wcześniej, jeszcze w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto w myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powołanych przepisów, stwierdzić należy, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Odliczeniu podlega zatem podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego. Istotny jest więc związek tego podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi, gdyż to do realizacji czynności opodatkowanych mają być wykorzystywane towary i usługi, od których podatek naliczony może zostać odliczony od podatku należnego. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z treści wniosku wynika, że w IV kwartale 2010 r., w związku z decyzją GIS nakazującą Wnioskodawcy wycofanie produktu (suplement diety) z rynku powstała pierwsza nadwyżka podatku naliczonego. Ponowna rejestracja produktu i wprowadzenie na rynek trwało półtora roku. W związku z tym Wnioskodawca musiał zawiesić prowadzenie działalności gospodarczej. W tym czasie dotychczasowy główny odbiorca odmówił spłaty zaległych zobowiązań więc w czerwcu 2011 r. Wnioskodawca podpisał umowę z firmą windykacyjną. Wnioskodawca ponownie podjął działalność w I kwartale 2012 r., ale od września została ona zawieszona ze względu na bardzo niskie obroty i brak środków finansowych spowodowany odmową spłaty zaległych należności przez odbiorcę. Podpisanie umowy z firmą windykacyjną nastąpiło w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej, choć zobowiązanie powstało wcześniej, w trakcie jej prowadzenia i nic nie wskazywało na to, iż odbiorca nie będzie chciał spłacać swoich zobowiązań po zawieszeniu przez Wnioskodawcę działalności.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zwrotu podatku naliczonego z tytułu zakupu usługi windykacyjnej.

Jak wskazano wyżej z uregulowań ustawy wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego, a w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, zwrotu różnicy na rachunek bankowy niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym należy wskazać, że związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Niewątpliwie zatem dla możliwości obniżenia podatku należnego o naliczony, konieczny jest związek wydatków z działalnością opodatkowaną podatnika, jednak związek ten nie musi być bezpośredni wobec czynności podlegających opodatkowaniu, może on mieć także charakter pośredni. Jak stwierdza Naczelny Sąd Administracyjny: „co do zasady ustawa o podatku VAT nie wymaga dla odliczenia podatku naliczonego istnienia bezpośredniego związku między zakupem i sprzedażą tego samego towaru” (wyrok z 22 lutego 2002 r„ sygn. akt III SA 7776/98, Lex nr 40400). Jest to stanowisko zgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE, który uznaje: „Prawo do odliczenia zostaje jednak również przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub większą liczbą transakcji objętych podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty omawianych usług należą do jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te zachowują bowiem bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą podatnika” (wyrok z 6 września 2012 r. w sprawie C-496/11, Portugal Telecom SGPS SA p. Fazenda Publica).

Bezspornym jest, że opisany zakup usługi windykacyjnej, nie ma bezpośredniego związku z prowadzoną działalnością opodatkowaną. Należy bowiem zauważyć, że nabycie przedmiotowej usługi windykacyjnej nie generowało, bezpośrednio żadnych opodatkowanych czynności przez Wnioskodawcę.

W zaistniałej sytuacji nie możemy także mówić o pośrednim związku nabywanej usługi windykacyjnej z działalnością opodatkowaną podatnika.

Jak wynika z wyżej cytowanego orzecznictwa prawo do odliczenia podatku zostaje również przyznane podatnikowi, gdy koszty danych towarów czy usług należą do kosztów ogólnych podatnika i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te zachowują bowiem bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą podatnika.

W przedmiotowym przypadku nabywanej przez Wnioskodawcę usługi windykacyjnej nie można uznać za koszty ogólne działalności, które stanowią element cenotwórczy dostarczonych przez Wnioskodawcę towarów. Jak wynika z wniosku podpisanie umowy z firmą windykacyjną nastąpiło w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej a jej przedmiotem jest windykacja zobowiązań, które powstały przed podpisaniem niniejszej umowy.

Skoro Wnioskodawca nie prowadzi działalności opodatkowanej bowiem działalność gospodarcza została zawieszona, bezsporne jest, że przedmiotowe usługi windykacyjne, nie stanowią elementu cenotwórczego dostarczonych towarów. Nie istnieje związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy nabywaną usługą windykacji a powstaniem obrotu.

W analizowanym przypadku, wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy nie można również uznać, że przedmiotowe usługi windykacyjne mają związek z działalnością opodatkowaną a Wnioskodawca ma prawo do zwrotu podatku naliczonego z uwagi na to, że zobowiązanie spłaty należności powstało jeszcze w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej. Jak sam Wnioskodawca wskazał przedmiotowe usługi są konsekwencją odmowy spłaty zaległych zobowiązań, a podpisanie umowy z firmą windykacyjną nastąpiło w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej. Zatem usługi windykacyjne nie były nabyte w czasie, gdy Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą, a co za tym idzie nie mogły one stanowić elementu cenotwórczego dostarczonych wówczas towarów.

Zatem, należy wskazać, że koszty związane z nabyciem usługi windykacyjnej, pomimo że zobowiązanie do spłaty zaległych należności przez głównego odbiorcę powstało jeszcze w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej, nie wypełniają hipotezy przepisów art. 86 ust. 1 ustawy uprawniającej do odliczenia podatku naliczonego. Przedmiotowa usługa windykacyjna, którą Wnioskodawca nabywa w związku brakiem spłaty zobowiązań od głównego odbiorcy nie ma związku z czynnościami opodatkowanymi.

W konsekwencji należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie ma prawa do zwrotu podatku naliczonego od usługi windykacyjnej zawartej z firmą windykacyjną w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.