Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP1.4512.755.2016.1.KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-11-23
Teza: w zakresie prawidłowego skalkulowania podstawy opodatkowania dla potrzeb usługi faktoringu
Słowa kluczowe: faktoring; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 13 września 2016 r. (data wpływu 19 września 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowego skalkulowania podstawy opodatkowania dla potrzeb usługi faktoringu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2016 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek Strony o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowego skalkulowania podstawy opodatkowania dla potrzeb usługi faktoringu.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

F. SA (dalej jako „F.”), na podstawie Umowy faktoringu zawartej z P.. Sp. z o.o. (dalej jako „P.”), od 2001 roku nabywa wierzytelności względem autoryzowanych dealerów samochodowych marki D. (dalej jako „Dealerzy”), które przysługują P. z tytułu sprzedaży samochodów marki D. na rzecz tych Dealerów. W wyniku tego nabycia, Dealerzy jako dłużnicy wierzytelności są zawiadamiani o konieczności dokonania płatności ceny wraz z ewentualnymi odsetkami na rzecz F.. Nabywając wierzytelności od P., F. przejmuje ryzyko niewypłacalności Dealerów.

F. świadczy na rzecz P. usługę faktoringu, gdzie wynagrodzeniem F. jest upust skalkulowany jak poniżej:

wartość naliczonego upustu = kwota zakupionej wierzytelności x ilość dni x stopa dyskontowa / 360 dni.

Wartość tak naliczonego upustu jest powiększona o podatek VAT według stawki obowiązującej w przepisach podatkowych.

Obecnie, po nabyciu wierzytelności przez F. wyłączona jest możliwość zmian tych wierzytelności w wyniku korekt, wystawionych przez P., faktur sprzedaży na rzecz Dealerów.

Jednakże strony Umowy faktoringu planują wdrożenie możliwości dokonywania zmian wierzytelności, które zostały skupione przez F. od P., a które to wierzytelności nie zostały jeszcze spłacone przez dłużników, tj. Dealerów. Wskutek tego P. będzie mógł dokonywać korekty wystawionych faktur sprzedaży. Zmiana ta może polegać na zwiększeniu lub zmniejszeniu ceny sprzedaży przez P.. Przykładowo nowa wartość, po korekcie wysokości wierzytelności będzie obowiązywać od dnia wystawienia faktury korygującej przez P., czyli jeżeli wierzytelność była skupiona w dniu X po cenie Cl, a następnie w dniu X+15 skorygowana do ceny C2, to od dnia X+15 będzie obowiązywać cena C2 w rozliczeniach pomiędzy;

1.  F. i P. w zakresie liczenia upustu; oraz
2.  F. i Dealerem w zakresie obowiązku dokonania zapłaty.

W związku z powyższym F. od dnia X+15 będzie naliczał upust opisany powyżej od ceny wierzytelności C2, a nie od ceny wierzytelności C1. Wskutek tego w rozliczeniach pomiędzy F. i P. z tytułu Umowy faktoringu korekta ceny nie będzie działać wstecznie, ale ma zastosowanie jedynie od dnia, w którym P. dokonał tej korekty.

Dodatkowo Strona wskazuje, że upust, zgodnie z Umową faktoringu, należny F. od wszystkich nabytych w danym miesiącu kalendarzowym wierzytelności od P., jest płacony przez P. w terminie do 15 dnia następnego miesiąca kalendarzowego, na podstawie miesięcznej faktury VAT wystawionej przez F. pierwszego dnia następnego miesiąca kalendarzowego. W związku z powyższym ewentualna zmiana wysokości wierzytelności w trakcie miesiąca kalendarzowego, a w konsekwencji należnego F. upustu, naliczonego zgodnie z podanym powyżej wzorem, będzie już uwzględniona i widoczna w miesięcznej fakturze VAT wystawionej przez F. obejmującej należny upust, tzn. faktura VAT będzie obejmowała już upust w nowej wysokości, obliczonej po dokonaniu korekty wystawionych faktur sprzedaży w związku ze zmianą wysokości wierzytelności.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy w przypadku dokonania korekty faktur sprzedaży (zmiany wysokości wierzytelności) w trakcie miesiąca kalendarzowego, co w konsekwencji spowoduje zmianę wysokości należnego F. upustu, to podatek VAT należy obliczyć i zapłacić od upustu skalkulowanego w ten sposób, że:

1) Uwzględniona jest zmiana wysokości nabytych wierzytelności wskutek korekt faktur sprzedaży, dokonanych przez P. z tym zastrzeżeniem, że w chwili wystawienia przez F. faktury VAT tytułem należnego F. upustu, upust ten jest znany F. w wysokości zmienionej?

Czy

2) Nie jest uwzględniona zmiana wysokości nabytych wierzytelności wskutek korekt faktur sprzedaży, dokonanych przez P. i upust powinien być liczony od pierwotnej wysokości wierzytelności, tak jakby nie było zmian wysokości nabytych wierzytelności?

**Zdaniem Wnioskodawcy;**

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W związku z powyższym oraz z przedstawionym zdarzeniem przyszłym, F. stoi na stanowisku, że w zakresie opodatkowania podatkiem VAT upustu rozliczanego z P., to właściwym jest obliczyć i zapłacić podatek VAT od zmienionej wysokości upustu, dokonanej na skutek zmiany podstawy jego naliczania, czyli wysokości wierzytelności z tytułu ceny sprzedaży samochodu wskazanej na skorygowanych fakturach P. tj. jak w podanym przykładzie:

1.  Do daty zmiany wierzytelności upust jest liczony wedle dotychczasowej wysokości nabytej wierzytelności; następnie zaś
2.  Od daty zmiany wierzytelności upust jest liczony wedle nowej wysokości nabytej wierzytelności.

Natomiast błędne byłoby obliczanie i zapłata podatku VAT od upustu wyliczonego od wartości wierzytelności wynikających z pierwotnie wstawionych faktur P., które zostały skupione przez F., a następnie skorygowane, czyli nie uwzględniającego dokonanych zmian tych wierzytelności, wskutek korekt faktur.

Wynika to z tego, że usługa F. świadczona na rzecz P., która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, zależy od wysokości wierzytelności, która podlega nabywaniu przez F.. Jeżeli zatem następuje zmiana wysokości tej wierzytelności, to zmienia się także upust, co wynika z wzoru, zastosowanego w Umowie faktoringu:

wartość naliczonego upustu = kwota zakupionej wierzytelności x ilość dni x stopa dyskontowa / 360 dni.

Wartość tak naliczonego upustu będzie powiększona o podatek VAT według stawki obowiązującej w przepisach podatkowych.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57a ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.