Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.256.2025.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca dziecko w
przypadku sprawowania opieki naprzemiennej.
Słowa kluczowe: małoletni
opieka
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozwód
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby
samotnie wychowującej dzieci.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4f
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 14 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 13 maja 2025 r. (wpływ 13 maja 2025 r.) oraz
    z 27 maja 2025 r. (wpływ 27 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani rozwiedziona. Z Pani byłym mężem posiada Pani jedno małoletnie dziecko, nad
    którym sprawowana jest opieka naprzemienna w systemie tydzień na tydzień. Tryb opieki
    został ustalony prawomocnym wyrokiem sądu rodzinnego. W wyniku ustaleń: żadne z
    rodziców nie płaci alimentów, oboje rodzice są zaangażowani w wychowanie dziecka w
    porównywalnym stopniu, wnioski o świadczenie 800+ składa Pani, środki z programu 800+
    wpływają na wspólne konto bankowe, którego właścicielami są oboje rodzice, ani Pani, ani
    Pani były mąż nie korzystaliście dotychczas z preferencyjnego rozliczenia jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko.
    Jest Pani zatrudniona na umowę o pracę i przekracza pierwszy próg podatkowy, co
    skutkuje zapłatą podatku według skali 12% oraz 32%. Pani były mąż prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą.
    W pismach stanowiących uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi
    na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), ma Pani nieograniczony obowiązek
      podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Tak, zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT, posiada Pani
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Jest Pani polską rezydentką podatkową,
    mieszka i pracuje Pani w Polsce.
    2. Za który rok podatkowy/lata podatkowe oczekuje Pani wydania interpretacji
      indywidualnej w zakresie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego?
    Odpowiedź: Wniosek dotyczy roku podatkowego 2024, 2023 oraz 2022.
    3. Czy we wszystkich latach będących przedmiotem wniosku uzyskiwała Pani dochody z
      umowy o pracę? Jeżeli nie, proszę wskazać z jakiego tytułu uzyskiwała Pani dochody i
      jaką formą były one opodatkowane?
    Odpowiedź: Tak, przez wszystkie lata wskazane w punkcie 2 uzyskiwała Pani dochody
    wyłącznie z umowy o pracę, opodatkowane według skali podatkowej (12%/32%).
    4. Czy w stosunku do Pani lub Pani dziecka wskazanego we wniosku, w okresie którego
      dotyczy wniosek (wskazanym w odpowiedzi na pkt 2 wezwania), miały zastosowanie
      przepisy:
      a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie
        dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej
        podatkiem liniowym),

      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
      c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6
        lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
        komplementarnych?
    Odpowiedź:
    a) Zarówno Pani jak i Pani dziecko nie korzystaliście z podatku liniowego (art. 30c).
    b) Zarówno Pani jak i Pani dziecko nie korzystaliście z ryczałtu ewidencjonowanego.
    c) Zarówno Pani jak i Pani dziecka nie dotyczy ustawa o podatku tonażowym ani ustawa
      o aktywizacji przemysłu okrętowego.
    5. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, zostało ustalone świadczenie wychowawcze
      zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
      wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576) obydwojgu rodzicom? Jeśli nie, to
      któremu z rodziców i dlaczego?
    Odpowiedź: Świadczenie wychowawcze (800+) było przyznane na Pani wniosek. Środki
    wypłacane były na wspólne konto, którego jest Pani współwłaścicielką razem z byłym
    mężem. Świadczenie nie było formalnie przyznane obydwojgu rodzicom.
    6. Kiedy uprawomocniło się orzeczenie sądu o Pani rozwodzie (proszę wskazać dokładną
      datę)? Czy Pani stan cywilny po orzeczeniu rozwodu uległ zmianie? Jeżeli tak, to należy
      wskazać, czy ponownie wstąpiła Pani w związek małżeński i kiedy to miało miejsce?
    Odpowiedź: Orzeczenie o rozwodzie uprawomocniło się 31 stycznia 2022 r. Od tamtej
    pory Pani stan cywilny nie uległ zmianie – nie zawarła Pani nowego związku małżeńskiego.
    7. Czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż wymienione w treści
      wniosku) i względem nich wykonywała Pani w okresie, którego dotyczy wniosek
      (wskazanym w odpowiedzi na pkt 2 wezwania) władzę rodzicielską? Jeśli tak, należy
      podać ich daty urodzenia.
      W przypadku odpowiedzi twierdzącej na ww. pytanie, należy wskazać czy
      wychowywała je Pani wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym
      (partnerem)?
    Odpowiedź: Nie, nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci, wobec
    których wykonywałaby Pani władzę rodzicielską w okresie, którego dotyczy wniosek.
    8. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek (wskazanym w odpowiedzi na pkt 2 wezwania),
      faktycznie i samotnie wychowywała Pani dziecko wskazane we wniosku, bez udziału
      drugiego rodzica – ojca dziecka – wykonywała Pani władzę rodzicielską: stale troszczyła
      się Pani o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej
      osoby, tj. uczestniczyła w wychowaniu dziecka, dbała o prawidłowy rozwój dziecka
      kształtując jego właściwe zachowania, rozwijała jego zainteresowania, sprawowała nad
      nim pieczę/opiekę, troszczyła się o jego rozwój fizyczny i duchowy, ponosiła wydatki
      związane z wypoczynkiem, ponosiła koszty jego utrzymania, zabezpieczała potrzeby
      bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagała w edukacji szkolnej, brała czynny udział w
      sprawach dotyczących dziecka związanych z jego kształceniem, dodatkowymi
      zajęciami itp.? Jeśli tak, to proszę wskazać przesłanki, które świadczą o tym, że
      samotnie wychowywała Pani dziecko wskazane we wniosku w okresie objętym
      wnioskiem?
    Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w roku 2024, 2023 oraz po 31 stycznia
    2022 r., sprawowała Pani naprzemienną opiekę nad dzieckiem w systemie tydzień na
    tydzień. W okresie, gdy dziecko przebywało u Pani, faktycznie i samotnie wychowywała
    Pani je bez udziału ojca – samodzielnie:
    - dbała Pani o rozwój emocjonalny i fizyczny dziecka,

    - kształtowała Pani jego postawy i zainteresowania,
    - ponosiła Pani wszystkie koszty utrzymania, w tym edukacji, wyżywienia, wypoczynku i
      opieki zdrowotnej,
    - brała Pani czynny udział w życiu szkolnym i zajęciach dodatkowych dziecka,
    - podejmowała Pani samodzielne decyzje dotyczące codziennego funkcjonowania dziecka.
    9. Czy w pozostałym okresie, w którym dziecko wskazane we wniosku nie przebywało z
      Panią, ojciec dziecka zajmował się jego wychowaniem i wykonywał władzę rodzicielską
      w stosunku do dziecka, tj. uczestniczył w wychowaniu dziecka, dbał o prawidłowy
      rozwój dziecka kształtując jego właściwe zachowania, rozwijał jego zainteresowania,
      sprawował nad nim pieczę/opiekę, troszczył się o jego rozwój fizyczny i duchowy,
      ponosił wydatki związane z wypoczynkiem, ponosił koszty jego utrzymania,
      zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagał w edukacji szkolnej,
      brał czynny udział w sprawach dotyczących dziecka związanych z jego kształceniem,
      dodatkowymi zajęciami itp.?
    Odpowiedź: Tak, w okresach, kiedy dziecko przebywało u ojca, on również sprawował nad
    nim samodzielną opiekę i wychowywał je w podobnym zakresie. Jednak w okresie, gdy
    dziecko przebywało u Pani, to Pani samodzielnie i bez udziału ojca wykonywała Pani
    wszystkie obowiązki wychowawcze i finansowe.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym ma Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako
    osoba samotnie wychowująca dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, w opisanym stanie faktycznym spełnia Pani warunki określone w art. 6 ust.
    4 ustawy o PIT do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
    Zgodnie z aktualnym orzecznictwem oraz stanowiskami organów podatkowych, opieka
    naprzemienna nie wyklucza możliwości skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako
    osoba samotnie wychowująca dziecko, o ile jeden z rodziców faktycznie wychowuje
    dziecko samodzielnie w okresach sprawowanej przez siebie opieki. W Pani przypadku
    opieka odbywa się w trybie tydzień na tydzień. W czasie sprawowania opieki nad
    dzieckiem, samodzielnie pokrywa Pani wszystkie koszty utrzymania dziecka, bez udziału
    drugiego rodzica – zarówno w zakresie opieki wychowawczej, jak i finansowej. Podobnie,
    w czasie gdy dziecko przebywa u ojca, nie uczestniczy Pani w jego utrzymaniu, a każdy z
    rodziców działa niezależnie w swoim okresie opieki. Brak alimentów z obu stron
    potwierdza, że obowiązek utrzymania dziecka realizowany jest oddzielnie przez każdego z
    rodziców w czasie, gdy dziecko u niego przebywa. Dziecko jest wychowywane przez
    jednego rodzica na zmianę, a więc okresowo – ale faktycznie – przez osobę samotną, co
    mieści się w definicji samotnego wychowywania przyjętej na gruncie podatkowym.
    W związku z powyższym, stoi Pani na stanowisku, że może skorzystać z preferencyjnego
    rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o
    PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest
    zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej
    ustawy. Z jego treści wynika, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na mocy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2023 r. poz. 810 i 1565).
    Wyjaśnić należy, że art. 6 od ust. 4c do ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych został dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
    2022 r. poz. 1265 ze zm.), obowiązuje od 1 lipca 2022 r. i ma zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.
    Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub

      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z
    preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie
    wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:
    · posiadania przez rodzica statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko),
    · wychowywania przez rodzica samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecko),
    · nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których
      zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu
      prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów,
      poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
      zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
      zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
    · niepodlegania przez rodzica i dzieci (dziecko) opodatkowaniu na zasadach
      wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576):
      Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w
      wysokości 800,00 zł miesięcznie na dziecko.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:
      Świadczenie wychowawcze przysługuje:
      1) matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu
        matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo
      2) opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje
        na utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo
      3) opiekunowi prawnemu dziecka, albo
      4) dyrektorowi domu pomocy społecznej, albo
      5) rodzinie zastępczej, osobie prowadzącej rodzinny dom dziecka, dyrektorowi
        placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki
        opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektorowi interwencyjnego ośrodka
        preadopcyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o
        wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 177, 742,
        743 i 858).
    Natomiast stosownie do art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:
      W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką
      naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub

      żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się
      okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w
      wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia
      wychowawczego.
    Co do zasady, świadczenie wychowawcze na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy
    przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na
    utrzymaniu tego rodzica.
    W art. 5 ust. 2a cyt. ustawy ustawodawca zastrzegł natomiast, że w przypadku opieki
    naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę świadczenia wychowawczego ustala się w
    wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc. Zatem stosownie do tego
    przepisu każdemu z rodziców, który – na mocy orzeczenia sądu – wykonuje opiekę
    naprzemienną nad małoletnim dzieckiem przysługuje świadczenie wychowawcze ustalone
    w sposób wskazany w tym przepisie.
    W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe
    są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z
    konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie
    ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od
    spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Tak więc, przepisy
    regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia powinny być interpretowane ściśle;
    niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Należy jednak wskazać, że art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i
    znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie
    wychowującą dziecko.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która
    w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby)
    zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój
    emocjonalny.
    Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status
    osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia)
    drugiej osoby.
    Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka
    oznacza to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje
    rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.
    Brzmienie ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje
    pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło

    wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje
    wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o
    których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych,
    tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci. Do skorzystania z tej preferencji,
    niewystarczające jest samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie
    istotne jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez
    udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze
    niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw
    emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym
    stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi
    dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka,
    niezależnie od tego u kogo, pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką
    dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez
    któregokolwiek z rodziców.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia
    tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób,
    które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej
    wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do
    odrębnych regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać”
    to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować
    kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt
    doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie
    polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój
    emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości
    dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie
    predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie
    światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w
    pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    Samotne wychowywanie oznacza zatem wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego
    udziału drugiego rodzica.
    Samodzielna opieka nad dzieckiem nie jest równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że
    każdy z rodziców zajmuje się dzieckiem w ustalonym czasie, czyli samodzielnie i w tym
    czasie drugi rodzic nie uczestniczy w wychowaniu tego dziecka, nie oznacza że mamy
    do czynienia z samotnym wychowaniem dziecka.
    W rodzinach pełnych również rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze
    bowiem opiekują się dzieckiem w tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania

    opieki przez rodziców pozostających w związku małżeńskim (podobnie jak rodziców
    stanu wolnego) może zachodzić taka sytuacja, że w pewnym momencie dnia (a w
    szczególnych sytuacjach nawet w określonych dniach) dzieckiem zajmuje się tylko
    matka, innym razem tylko ojciec, jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o samotnym
    wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu
    z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego faktycznie w
    roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie
    ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.
    Idąc dalej, w niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma art. 6 ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Od 1 stycznia 2022 r. ustawodawca zdecydował się bowiem na zmianę normatywną,
    która zgodnie z art. 6 ust. 4f ww. ustawy nie przyznaje preferencji osobie, która
    wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno
    dziecko. Dotyczy to również sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w
    związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze
    zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Wpływ na możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej w obecnym stanie
    prawnym ma treść art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z
    przepisu tego wynika, że sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d nie ma
    zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem
    prawnym co najmniej jedno dziecko, zaś szczególną formą wspólnej opieki (która również
    wyłącza możliwość rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej
    dziecko) jest opieka naprzemienna, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało
    ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016
    r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    I tak, co do zasady, świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci – przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli
    dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu tego rodzica.
    W art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ustawodawca
    zastrzegł natomiast, że w przypadku opieki naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę
    świadczenia wychowawczego ustala się w wysokości połowy kwoty przysługującego za
    dany miesiąc świadczenia. Zatem na mocy tego przepisu każdemu z rodziców, który –
    na mocy orzeczenia sądu – wykonuje opiekę naprzemienną nad małoletnim dzieckiem
    przysługuje świadczenie wychowawcze ustalone w sposób wskazany w tym przepisie.
    Skoro ustanowienie opieki naprzemiennej powoduje podział świadczenia
    wychowawczego pomiędzy oboje rodziców, to niezależnie od ustaleń pomiędzy
    rodzicami (że świadczenie będzie pobierał jeden z nich) lub braku takich ustaleń (jeden
    z rodziców nie zajmuje się dzieckiem i to drugi pobiera świadczenie) – prawo do
    preferencyjnego rozliczenia nie przysługuje.
    Jak wynika z opisu sprawy, jest Pani rozwiedziona, a orzeczenie o Pani rozwodzie
    uprawomocniło się 31 stycznia 2022 r. i od tamtej pory Pani stan cywilny nie uległ zmianie
    – nie zawarła Pani nowego związku małżeńskiego. Z Pani byłym mężem posiada Pani
    jedno małoletnie dziecko, nad którym sprawowana jest opieka naprzemienna w systemie
    tydzień na tydzień. Tryb opieki został ustalony prawomocnym wyrokiem sądu rodzinnego.
    W wyniku ustaleń: żadne z rodziców nie płaci alimentów, oboje rodzice są zaangażowani w
    wychowanie dziecka w porównywalnym stopniu. Świadczenie wychowawcze (800+) było
    przyznane na Pani wniosek, a środki wypłacane były na wspólne konto, którego jest Pani
    współwłaścicielką razem z byłym mężem. Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym
    innych dzieci, wobec których wykonywałaby Pani władzę rodzicielską w okresie, którego

    dotyczy wniosek. W okresie, gdy dziecko przebywało u Pani, faktycznie i samotnie
    wychowywała Pani je bez udziału ojca – samodzielnie dbała Pani o rozwój emocjonalny i
    fizyczny dziecka, kształtowała Pani jego postawy i zainteresowania, ponosiła Pani
    wszystkie koszty utrzymania, w tym edukacji, wyżywienia, wypoczynku i opieki zdrowotnej,
    brała Pani czynny udział w życiu szkolnym i zajęciach dodatkowych dziecka, podejmowała
    Pani samodzielne decyzje dotyczące codziennego funkcjonowania dziecka. W okresach,
    kiedy dziecko przebywało u ojca, on również sprawował nad nim samodzielną opiekę i
    wychowywał je w podobnym zakresie.
    Mając na uwadze opisaną sytuację faktyczną wskazać należy, że w art. 6 ust. 4f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca doprecyzował, że ww.
    preferencyjne opodatkowanie nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie
    z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również
    gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom
    zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11
    lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Należy podkreślić, że zwrot „zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5
    ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci”, nie
    odnosi się do tego czy rodzic faktycznie pobiera to świadczenie, lecz czy ma do niego
    prawo (zostało mu przyznane).
    W sytuacji, gdy jeden z rodziców nie pobiera świadczenia wychowawczego nie oznacza, że
    nie ma prawa do tego świadczenia. Zatem osoba, która wspólnie z drugim rodzicem
    wychowuje dziecko nie może skorzystać z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby
    samotnie wychowującej dziecko. Jedną z form wspólnego wychowywania dziecka jest tzw.
    opieka naprzemienna.
    Jak wyżej wskazano istotny dla zastosowania omawianej preferencji, a więc możliwości
    skorzystania z preferencyjnego rozliczania się w sposób przewidziany dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko jest fakt samotnego wychowywania dziecka. W rezultacie samotni
    rodzice, którzy wychowują dziecko wspólnie (w tym samym lub różnym czasie) w tym
    również w ramach opieki naprzemiennej nie mogą rozliczyć swoich dochodów w sposób
    przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
    Mając zatem na uwadze zacytowane przepisy prawa oraz opis sprawy stwierdzić należy,
    że w przedmiotowej sprawie – w okresie od dnia uprawomocnienia się wyroku sądu o
    Pani rozwodzie ustalającego opiekę naprzemienną należy stwierdzić, że skoro w tym
    wyroku sąd orzekł o wykonywaniu opieki naprzemiennej nad Pani dzieckiem wspólnie z
    Pani byłym mężem to nie może Pani skorzystać z preferencyjnego opodatkowania
    dochodów przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dziecko.
    Nie sposób uznać, że w przedstawionym przez Panią opisie sprawy – w tak
    zorganizowanym trybie wykonywania władzy rodzicielskiej i opieki przez obojga
    rodziców – zachodzą dwa odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny proces
    przeprowadza ojciec małoletniego dziecka (Pani były mąż) w swoim czasie, gdy dziecko
    przebywa z nim, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi podczas, gdy dziecko
    przebywa z Panią. Wychowania dziecka nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i
    długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna praca obojga
    rodziców. Ponadto jak sama Pani wskazała, oboje rodzice są zaangażowani w
    wychowanie dziecka w porównywalnym stopniu. Dlatego też okoliczność, że
    wychowaniem małoletniego dziecka zajmuje się zarówno Pani, jak i Pani były mąż w
    systemie opieki naprzemiennej wyklucza możliwość uznania Pani za osobę samotnie
    wychowującą dziecko.
    Tym samym, nie kwestionując faktu, że Pani – już jako osoba rozwiedziona – brała
    udział w wychowywaniu swojego małoletniego dziecka – nie sposób uznać Pani za
    osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym

    od osób fizycznych. W tym konkretnym przypadku, współdziałanie Pani w
    wychowywaniu dziecka, poprzez opiekę nad nim przez oboje rodziców, nie oznacza, że
    proces wychowawczy dziecka prowadzony jest tylko i wyłącznie przez Panią. Fakt, że w
    przedstawionej sytuacji każdy z rodziców zajmuje się dzieckiem w ustalonym czasie,
    czyli samodzielne, i w tym czasie drugi rodzic nie uczestniczy w jego wychowaniu, nie
    oznacza, że mamy do czynienia z samotnym wychowaniem dziecka. Należy jeszcze raz
    podkreślić, że samodzielna opieka nad dzieckiem nie jest równoznaczna z samotną
    opieką. Zatem nie kwestionując Pani zaangażowania w proces wychowawczy
    małoletniego dziecka, nie można uznać, że posiada Pani status osoby samotnie
    wychowującej dziecko.
    Podsumowując, w świetle przedstawionego opisu sprawy i obowiązującego stanu
    prawnego, nie można uznać Pani za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu
    art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie
    przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnej formy opodatkowania
    przewidzianej w art. 6 ust. 4c i ust. 4d w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako osoba samotnie wychowująca dziecko w
    zeznaniach rocznych za lata 2022-2024.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu
    faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.