Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-683/11/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-09-27
Teza: możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych otrzymanych w drodze spadku
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie-nabycie nieodpłatne; spadek; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2011r. (data wpływu do tut. Biura 05 lipca 2011r.), uzupełnionym w dniu 15 września 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej środków trwałych otrzymanych w drodze spadku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 lipca 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej środków trwałych otrzymanych w drodze spadku. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 05 września 2011r. Znak: IBPBI/1/415-683/11/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 15 września 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 22 kwietnia 2011r. zmarł ojciec Wnioskodawcy prowadzący indywidualnie działalność gospodarczą, nie pozostawiając testamentu. Prawo do spadku po zmarłym miała czwórka jego dzieci, tj. Wnioskodawca i troje jego rodzeństwa. W dniu 04 maja 2011r. aktem notarialnym spadkobiercy nabyli spadek. Jednocześnie porozumieniem z dnia 04 maja 2011r. troje rodzeństwa Wnioskodawcy upoważniło Wnioskodawcę do kontynuowania w ich imieniu działalności po ojcu. Wnioskodawca zarejestrował działalność w dniu 04 maja 2011r. Sporządził spis z natury i zgodnie z art. 22g ust. 3 ustalił wartość początkową środk1)ów trwałych firmy w wartości rynkowej z dnia nabycia spadku. W ramach kontynuowanej działalności przyjął również należności i zobowiązania po firmie ojca.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z dnia 13 września 2011r. wskazano m.in., iż:

*   zgodnie z postanowieniem sądu z dnia 17 czerwca 2011r. o częściowym i zgodnym dziale spadku Wnioskodawca odziedziczył całe przedsiębiorstwo (nieruchomości, pojazdy, naczepy i maszyny, prawa wynikające z umów, środki zgromadzone na rachunkach bankowych), broń myśliwską oraz ¼ akcji w spółce akcyjnej,
*   Wnioskodawca jest wyłącznym właścicielem środków trwałych, które w całości są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej,
*   Wnioskodawca prowadzi „pełną księgowość” i opodatkowuje swoje dochody według podatku liniowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kontynuując działalność po zmarłym ojcu ma prawo odpisy amortyzacyjne zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, mimo że nabył je nieodpłatnie. Jednakże zgodnie z cyt. powyżej artykułem z nabycia nieodpłatnego wyłączone jest nabycie w drodze spadku lub darowizny i nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania, jak również dochód z tego tytułu jest zwolniony z podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, iż konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań, braku nadzoru lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Przy czym, kosztem uzyskania przychodu mogą być, co do zasady, wydatki faktycznie poniesione przez podatnika, tzn. takie, przy nabyciu których nastąpił uszczerbek w majątku podatnika.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\-wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Jednakże kosztami uzyskania przychodów są natomiast odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (art. 22 ust. 8 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl natomiast art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny, jeżeli:

*   nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub
*   dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
*   nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż zasadą jest, że do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej można zaliczyć odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej jedynie tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które zostały nabyte przez podatnika odpłatnie. Wyjątek od powyższej zasady stanowią środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne nabyte przez podatnika nieodpłatnie, jeżeli nabycie to nastąpiło w postaci otrzymania spadku lub darowizny. W konsekwencji odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze spadku lub darowizny mogą stanowić koszty uzyskania przychodu prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, pomimo że podatnik nie poniósł ekonomicznego ciężaru ich nabycia (faktycznego wydatku).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż ojciec Wnioskodawcy prowadził indywidualną działalność gospodarczą. Wnioskodawca nabył w spadku po ojcu wszystkie składniki majątku wykorzystywane do prowadzenia tej działalności, w tym także środki trwałe, zarejestrował własną indywidualną działalność gospodarczą i wykorzystując nabyte w ww. sposób składniki majątku kontynuuje prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest wyłącznym właścicielem odziedziczonych środków trwałych, które to środki w całości wykorzystywane są w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż Wnioskodawca może zaliczać do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych otrzymanych w spadku po zmarłym ojcu.

Jednocześnie wskazać należy, iż z braku odmiennego wskazania, wydając przedmiotową interpretację przyjęto założenie, iż w wyniku częściowego działu spadku Wnioskodawca otrzymał na własność składniki majątku, których łączna wartość nie przekraczała wartości udziału w spadku, przypadającego na Wnioskodawcę z tytułu dziedziczenia ustawowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku oraz jego uzupełnienia dołączono kserokopie dokumentów źródłowych. Zauważyć jednak należy, iż wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny dołączonych przez Wnioskodawcę kserokopii dokumentów; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35 – 016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.