Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.351.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-26
Teza: Ustalenie, czy czynności, w ramach których Gmina będzie
wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji,
stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w
rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy. Brak prawa do obniżenia
kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
drogi-drogi gminne
odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy:
      ustalenia, czy czynności,w ramach których będą Państwo wykorzystywać majątek
      powstały w ramach Inwestycji, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT
      w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy
      braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      związku z realizacją projektu pn.: „...”.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Realizując zadania własne Gminy, określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie
    gminnym), obejmujące m.in. sprawy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb
    wspólnoty w sprawach gminnych dróg, Gmina zamierza zrealizować inwestycję pn. „...”
    (dalej: Projekt lub Inwestycja), która będzie miała na celu poprawę jakości dojazdu oraz
    skrócenie czasu dojazdu poprzez modernizację drogi gminnej nr ... na odcinku 1274,67 km.
    W ramach realizacji Inwestycji zostaną podjęte w szczególności następujące działania:
      - (...)
    Gmina zamierza zrealizować przedmiotową inwestycję zarówno ze środków własnych, jak
    i ze środków pochodzących ze źródeł zewnętrznych - na realizację przedmiotowego
    projektu Gmina ubiega się o dofinansowanie ze środków pochodzących z Programu
    Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
    Ponoszone przez Gminę wydatki inwestycyjne związane z realizacją Inwestycji zostaną
    udokumentowane wystawianymi na Gminę przez dostawców/wykonawców fakturami
    VAT, na których Gmina będzie oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i usług,
    w tym z podaniem NIP Gminy.
    Majątek powstały/przebudowany w ramach Inwestycji będzie nieodpłatnie udostępniany
    dla wszystkich, tj. jego udostępnianie odbywać się będzie na zasadach ogólnej

    dostępności majątku publicznego. Majątek Inwestycji nie będzie w żaden sposób
    odpłatnie udostępniany przez Gminę na rzecz jakichkolwiek podmiotów trzecich.
    Pytania
    1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina
      wykorzystywać będzie majątek powstały/przebudowany w ramach Inwestycji,
      stanowić będą czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8
      ustawy o VAT?
    2. Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. W opisanym zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina wykorzystywać
      będzie majątek powstały/przebudowany w ramach Inwestycji, nie będą stanowić
      czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o
      VAT.
    2. Gminie nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.
    IV. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1. i 2.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę
    podatku naliczonego stanowi m. in. suma kwot podatku określonych na fakturach
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi VAT.
    Gmina jako podatnik VAT w ramach ponoszenia wydatków na realizację Projektu
    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki dotyczącej statusu podatnika, należy
    wskazać, iż kwestia ta została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Stosownie do treści
    art. 15 ust. 1 ustawy o VAT za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Stosownie zaś do treści ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.

    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W konsekwencji, kryterium uznania jednostki samorządu terytorialnego za podatnika VAT
    jest charakter wykonywanych przez nią czynności, tj. dokonywanie czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłącza, co do zasady te podmioty z kategorii podatników
    VAT, natomiast dokonywanie czynności cywilnoprawnych skutkuje zasadniczo uznaniem
    tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i
    świadczenie usług podlegają opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy
    należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na
    rzecz innych podmiotów. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym,
    zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy dotyczące gminnych dróg. Ponadto, jak
    zostało wskazane, Gmina nie przewiduje wykorzystywania towarów i usług, które zostaną
    nabyte w ramach realizacji Projektu do świadczenia odpłatnych czynności, które
    potencjalnie mogłyby podlegać opodatkowaniu VAT po stronie Gminy i stanowiłyby
    działalność gospodarczą Gminy w rozumieniu ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż Gmina nabywając towary/usługi celem
    realizacji Projektu, nie będzie nabywać ich do działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie będzie działać w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Wydatki na Projekt będą zatem ponoszone poza działalnością gospodarczą Gminy, o
    której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym nie zostanie spełniona pierwsza
    przesłanka warunkująca prawo do odliczenia VAT, stanowiąca o ponoszeniu wydatków
    przez podatnika tego podatku w ramach wykonywanej przez niego działalności
    gospodarczej.
    Związek wydatków ponoszonych na realizację Projektu z działalnością opodatkowaną VAT
    Odnosząc się do drugiej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych VAT, zdaniem Gminy, z uwagi na powyższe, brak jest
    bezsprzecznego i bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które będą ponoszone
    na realizację Projektu, a wykonywaniem przez Gminę czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z
    dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.595.2022.1.MWJ, w której Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) stwierdził, iż: „(...) w przypadku udostępniania
    dróg publicznych ogółowi użytkowników, Gmina nie użytkuje ich do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (...). W konsekwencji, powyższa czynność
    jest wyłączona z systemu podatku VAT i z tego względu stanowi czynność niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT. W omawianych okolicznościach sprawy nie będzie
    występował więc związek przyczynowo-skutkowy, który decydowałby o prawie do
    odliczenia podatku związanego z Państwa wydatkami. Będziecie Państwo bowiem ponosić
    wydatki związane z budową i przebudową drogi, które służą realizacji zadań publicznych.
    (...). Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności sprawy oraz przywołane przepisy
    prawa należy stwierdzić, że nie będziecie mieli Państwo prawa do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z budową i przebudową infrastruktury technicznej drogi gminnej
    (...)”.

    Ponadto, analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w interpretacji
    indywidualnej DKIS z dnia 9 lutego 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1 -1.4012.899.2022.1.MH.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy:
    - majątek powstały/przebudowany w ramach Inwestycji nie będzie wykorzystywany przez
      Gminę do jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT;
    - nie będzie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego od
      wydatków związanych z realizacją Projektu z uwagi na brak związku wydatków, które
      będą przez Gminę ponoszone z czynnościami opodatkowanymi VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak wynika z treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek

    pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności
    musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zgodnie
    z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie
    odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w

    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.):
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Według art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu
      województwa, powiatu lub gminy.
    Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Jak wynika z art. 7 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po
      zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).

    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    W świetle art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
      budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów
      drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa
      drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
    Jak stanowi art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych,
      robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa,
    przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi
    należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga.
    Działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa
    publicznoprawnego.
    Jak już wskazano wcześniej, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych
    i nienazwanych).
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Realizując zadania własne Gminy, określone w art. 7 ust. 1 ustawy o
    samorządzie gminnym, obejmujące m.in. sprawy w zakresie zaspokajania zbiorowych
    potrzeb wspólnoty w sprawach gminnych dróg, zamierzacie Państwo realizować
    inwestycję pn. „...”. Inwestycja ma na celu poprawę jakości dojazdu oraz skrócenie czasu
    dojazdu poprzez modernizację drogi gminnej. Zamierzacie Państwo realizować
    inwestycję zarówno ze środków własnych, jak i ze środków pochodzących ze źródeł
    zewnętrznych. Ponoszone w ramach projektu wydatki będą dokumentowane
    wystawianymi na Państwa przez dostawców/usługodawców fakturami VAT. Majątek,
    który powstanie w ramach inwestycji będzie nieodpłatnie udostępniany dla wszystkich,
    tj. udostępnianie to odbywać się będzie na zasadach ogólnej dostępności majątku
    publicznego. Majątek inwestycji nie będzie w żaden sposób odpłatnie udostępniany
    przez Państwa na rzecz jakichkolwiek podmiotów trzecich.

    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy czynności, w ramach
    których Gmina wykorzystywać będzie majątek powstały/przebudowany w ramach
    Inwestycji, stanowić będą czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art.
    5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe uregulowania, należy stwierdzić, że w przypadku
    udostępniania opisanej infrastruktury ogółowi użytkowników, nie będą Państwo
    użytkować jej do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i tym
    samym w powyższym zakresie nie będą Państwo działać jako podatnik, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, powyższa czynność jest wyłączona z systemu
    podatku VAT i z tego względu stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Podsumowując, stwierdzam, że czynności, w ramach których będą wykorzystywać
    Państwo majątek powstały w ramach inwestycji, nie będą czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również braku prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „...”.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych,
    tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie
    zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w
    pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej
    czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    W analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do
    odliczenia nie będą spełnione, gdyż w związku z realizacją projektu nie będą działali
    Państwo jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a dokonane
    nabycia towarów i usług w związku z realizacją ww. projektu nie będą miały związku z
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Wobec powyższego, nie
    będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    realizacją przedmiotowego projektu. Z tego tytułu nie będzie przysługiwać Państwu
    również prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy,
    stwierdzam, że nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „...”, ponieważ nabyte w
    ramach ww. inwestycji towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazuję, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.