Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.503.2019.2.MH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-16
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: brak; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 sierpnia 2019 r. (data wpływu 19 sierpnia 2019 r.) uzupełnionego pismem z dnia 12 sierpnia 2019 r. (data wpływu 19 sierpnia 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działki **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działki.

Pismem z dnia 12 sierpnia 2019 r. (data wpływu 19 sierpnia 2019 r.) uzupełniono wniosek o pełnomocnictwo.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni na podstawie umowy darowizny, sporządzonej w formie aktu notarialnego w Państwowym Biurze Notarialnym, przed notariuszem, Rep. A, nabyła od swojej matki część gospodarstwa rolnego, w którego skład wchodziła działka o łącznej powierzchni 1,07 ha, położona we wsi, gmina ………..

W 1991 r. działki rolne zostały przekształcone na działki budowlane w związku z tworzeniem planu przestrzennego zagospodarowania Gminy. Decyzją z dnia …. Wójt Gminy zatwierdził projekt podziału działki na 8 mniejszych działek nr …………………..

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy, powstałe w wyniku podziału działki są m.in. przeznaczone na:

1.  ……. - poszerzenie drogi gminnej, ul. ………,
2.  ………. - projektowane drogi gminne, ul. ………..,
3.  ……….- projektowana droga gminna, ul. ………….

Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 Nr 46 poz. 543) powstałe w wyniku podziału działki nr …………. z mocy prawa przeszły na rzecz Gminy.

Wobec powyższego dokonanie podziału posiadanych przez podatnika działek było podyktowane zmianami w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie został uchwalony z inicjatywy ……\`(...)\` Został uchwalony z inicjatywy organów Gminy.

Decyzją z dnia Wójt Gminy zatwierdził projekt podziału działki o powierzchni 1637 m2 na 2 mniejsze działki nr ……, które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy z dnia, przeznaczone są na projektowane budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne.

W 2007 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży działki o pow. 812 m2.

Decyzją z dnia …… Wójt Gminy zatwierdził projekt podziału działki …….. o powierzchni 1548 m2 na 2 mniejsze działki ……., które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy, przeznaczone są na projektowane budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne.

W 2014 r. Wnioskodawczyni sprzedała działkę nr\`(...)\`\`(...)\`.. o pow. 774 m2. Natomiast w 2015 r. Wnioskodawczyni sprzedała działkę nr ………., powstałą decyzją Wójta Gminy w 2003 r. o pow. 641 m2 pod rygorem wywłaszczenia.

Decyzją Wójt Gminy ……. zatwierdził projekt podziału działki …….. o powierzchni 4369 m2 na 2 mniejsze działki: ……., które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy przeznaczone są na projektowane budownictwo mieszkalne jednorodzinne. Z wnioskiem o zatwierdzenie projektu podziału działki ……… na 2 mniejsze działki: ……… występowała Wnioskodawczyni. Wniosek o zatwierdzenie projektu podziału działek został złożony ze względu na nadmierną wielkość działki ……..

W 2017 r. Wnioskodawczyni sprzedała działkę nr ………. Obecnie planuje sprzedaż działki nr ………..

Dodatkowo wskazać należy, że:

1.  Podatnik nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej i nie wykorzystywał przedmiotowego gruntu w działalności gospodarczej, w tym również działalności rolniczej w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Źródłem utrzymania podatnika jest emerytura.
2.  Wnioskodawczyni nie posiadała i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ww. ustawy, czyli rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystając na podst. art. 43 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy ze zwolnienia od podatku.
3.  Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
4.  Wnioskodawczyni nie udostępniała i nie udostępnia innym osobom posiadanych gruntów w żadnej formie.
5.  Wnioskodawczyni nie dokonywała sprzedaży (innych niż wymienione we wniosku) gruntów.
6.  Wnioskodawczyni nie poniosła jakichkolwiek nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży tj. np. w celu uzbrojenia terenu, działań marketingowych, itp.
7.  Wnioskodawczyni nie wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
8.  Pierwszy podział działek został dokonany z inicjatywy organów Gminy ze względu na projektowane drogi gminne.

Natomiast podziału z inicjatywy Wnioskodawczyni dwóch działek opisanych w stanie faktycznym dokonano ze względu chęć uporządkowania stanu prawnego z uwagi na treść uchwały Rady Gminy stanowiącej o wielkości działek pod zabudowę, określającej je na minimum 8 arów, a nadto z uwagi na chęć posprzątania i zabezpieczenia terenu, gdyż jest on porośnięty chwastami i krzewami oraz stał się obecnie wysypiskiem śmieci dla okolicznych mieszkańców co z kolei jest przedmiotem skarg i interwencji Urzędu Gminy.

W pozostałym zakresie Wnioskodawczyni nie poniosła i nie zamierza ponieść żadnych nakładów związanych z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży.

1.  Oferta sprzedaży działki nie będzie umieszczona przez Wnioskodawczynię w Internecie, biurze sprzedaży nieruchomości, ani w prasie.

1.  Wnioskodawczyni nie planuje w najbliższym czasie kolejnej sprzedaży działek.

1.  Uzyskaną kwotę ze sprzedaży działki Wnioskodawczyni ma zamiar przeznaczyć na remont swojego starego poniemieckiego domu tj. wymianę dachu, ocieplenia budynku, wymiany stolarki, w tym drzwi, podłóg, wymianę starej instalacji c.o. i montaż pompy ciepła, wybudowanie łazienki itp. a także na leczenie i rehabilitację ze względu na jej stan zdrowia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż działki przez podatnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości, w tym działek gruntu, nie jest stałym źródłem przychodu podatnika. Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, a także nie zamierza prowadzić takiej działalności w przyszłości. W konsekwencji, zdaniem podatnika, sprzedaż kolejnej działki, podobnie jak sprzedaż w 2007 r. działki nr \`(...)\`\`(...)\`.., sprzedaż w 2014 r. działki nr \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`., sprzedaż w 2015 r. działki \`(...)\`\`(...)\`..i sprzedaż w 2017 r. działki nr \`(...)\`.., nie będzie przedmiotem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, tj. z późn. zm.) (dalej jako „ustawa”) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów (w tym przypadku gruntów) polegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Potwierdza to wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 2011-09-30, I SA/Lu 515/11, w którym stwierdzono, że aby odpłatna dostawa gruntów podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi być realizowana przez podatnika podatku od towarów i usług, a jej przedmiotem musi być nieruchomość gruntowa zabudowana lub niezabudowana stanowiąca teren budowlany lub przeznaczony pod zabudowę.

Istotnym zatem dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że osoba prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Kryterium prowadzenia działalności gospodarczej wyłącza z grona podatników podatku VAT określoną grupę osób fizycznych, nawet w przypadku gdy dokonują one dostawy towarów. Niezbędnym do uznania dostawy towarów za działalność gospodarczą jest bowiem, aby w momencie jej dokonania podatnik miał zamiar dokonywać czynności wielokrotnie. Jeżeli zatem podatnik dokonuje sprzedaży gruntu przeznaczonego pod zabudowę, a okoliczności nie wskazują, że czynności te czynione są z zamiarem ich powtarzania (kontynuowania) i nie zmierzają do nadania im stałego (zorganizowanego) charakteru, to nie można stwierdzić, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu wyżej wskazanym.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie w ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych. Stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Wykonanie danej czynności (w przypadku sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę) jednorazowo jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy nie przesądza automatycznie, że z tego tylko powodu dany podmiot staje się podatnikiem VAT. Konieczne jest bowiem ustalenie, że w odniesieniu do tej czynności występował on w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu. Należy mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą.

Należy uwzględniać czynności podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie.

Fakt podjęcia, np. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych, developerskich czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23.01.2013, I FSK 305/12, Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego 10.04.2013, I FSK 850/12, Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6.07.2018 r., I FSK 1986/16).

Co więcej, według orzecznictwa zbycie nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego nabytego na cele prywatne i po zmianie przeznaczenia tego gruntu, nie stanowi per se działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdy brak przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych gruntów, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu VAT (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2012-03-06, I FSK 1664/11). Sama liczba i zakres transakcji, a także podział gruntu na działki przed sprzedażą, nie mają bowiem charakteru decydującego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Warszawie z 2012-02-29, VIII SA/Wa 1080/11).

Od dnia 1 maja 2004 r. grunt jest towarem, którego odpłatna dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W niniejszej sprawie podatnik nie będzie jednak posiadał, w przypadku dostawy działki gruntu, statusu podatnika podatku od towarów i usług. Jak wynika z przytoczonego wyżej orzecznictwa podatnik sprzedając działkę w 2007 r. i kolejne w 2014 r., w 2015 r. i w 2017 r. nie działa w sposób częstotliwy, a nawet gdyby abstrakcyjnie przyjąć, że sprzedaż działek taki charakter posiada, to okoliczność ta nie ma decydującego znaczenia dla oceny czy czynność prawna jest opodatkowana podatkiem VAT.

Dla uznania, że Wnioskodawczyni podlegałaby temu podatkowi, konieczne jest bowiem ustalenie czy w odniesieniu do tej czynności występowałaby ona w charakterze podatnika, tj. jako handlowiec, którego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną.

Tymczasem w stanie faktycznym sprawy takie okoliczności nie mają miejsca.

Wskazują na to w szczególności następujące fakty:

1.  Podatnik zbywa część nieruchomości nabytej w drodze darowizny. Nabycie nieruchomości w drodze darowizny - co do zasady - nie ma na celu późniejszej handlowej działalności. Stąd nie można Wnioskodawczyni przypisać zamiaru prowadzenia w tym zakresie działalności gospodarczej, skoro nie nabyła gruntu w celu jego późniejszej odsprzedaży.
2.  Podatnik nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej i nie wykorzystywał przedmiotowego gruntu w działalności gospodarczej, w tym również działalności rolniczej w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Źródłem utrzymania podatnika jest emerytura.
3.  Wnioskodawczyni nie posiadała i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ww. ustawy, czyli rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystając na podst. art. 43 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy ze zwolnienia od podatku.
4.  Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
5.  Wnioskodawczyni nie udostępniała i nie udostępnia innym osobom posiadanych gruntów w żadnej formie.
6.  Wnioskodawczyni nie dokonywała sprzedaży (innych niż wymienione we wniosku) gruntów
7.  Wnioskodawczyni nie poniosła jakichkolwiek nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży tj. np. w celu uzbrojenia terenu, działań marketingowych, itp.
8.  Wnioskodawczyni nie wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

1.  Pierwszy podział działek został dokonany z inicjatywy organów Gminy ze względu na projektowane drogi gminne. Decyzją Wójt Gminy zatwierdził projekt podziału działki \`(...)\`.. na 8 mniejszych działek nr \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`.. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi, zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy, powstałe w wyniku podziału działki są m.in. przeznaczone na:
    1.  \`(...)\`\`(...)\` - poszerzenie drogi gminnej, ul. \`(...)\`\`(...)\`..
    2.  \`(...)\`\`(...)\`.. - projektowane drogi gminne, ul. \`(...)\`\`(...)\`..
    3.  \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\` - projektowana droga gminna, ul. \`(...)\`\`(...)\`.

Podziału dwóch działek opisanych w stanie faktycznym dokonano ze względu chęć uporządkowania stanu prawnego z uwagi na treść uchwały Rady Gminy stanowiącej o wielkości działek pod zabudowę, określającej je na minimum 8 arów, a nadto z uwagi na chęć posprzątania i zabezpieczenia terenu, gdyż jest on porośnięty chwastami i krzewami oraz stał się obecnie wysypiskiem śmieci dla okolicznych mieszkańców co z kolei jest przedmiotem skarg i interwencji Urzędu Gminy.

W pozostałym zakresie Wnioskodawczyni nie poniosła i nie zamierza ponieść żadnych nakładów związanych z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży.

1.  Oferta sprzedaży działki nie będzie umieszczona przez Wnioskodawczynię w Internecie, biurze sprzedaży nieruchomości, ani w prasie.
2.  Wnioskodawczyni nie planuje w najbliższym czasie kolejnej sprzedaży działek.
3.  Uzyskaną kwotę ze sprzedaży działki Wnioskodawczyni ma zamiar przeznaczyć na remont swojego starego poniemieckiego domu tj. wymianę dachu, ocieplenia budynku, wymiany stolarki, w tym drzwi, podłóg, wymianę starej instalacji c.o. i montaż pompy ciepła, wybudowanie łazienki itp. a także na leczenie i rehabilitację ze względu na jej stan zdrowia.

Wnioskodawczyni nie jest także podatnikiem w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE - z względu na fakt, że posiadane przez nią grunty były wcześniej przeznaczone na działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od jej woli, w następstwie której przekwalifikowano grunty na działki budowlane. Powyższe stanowisko odpowiada utrwalonej linii orzeczniczej TSUE, zgodnie którą jeśli chodzi o profesjonalny obrót gospodarczy, to powinien cechować się on stałością, powtarzalnością i niezależnością wykonywania (wyrok ETS z dnia 26 września 1996 r. w sprawie C-230/94 Renate Enkler v. Finanzamt Hamburg). Handlem natomiast jest dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży, a przez co zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży (orzeczenie z dnia 8 czerwca 2000 r., Lex Polonica nr 367656, w sprawie C-400/98 pomiędzy Finanzamt Goslar a Brigitte Breitsohl). Brak takiego zamiaru wyklucza możliwość uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług.

Powyższe okoliczności są zbieżne ze stanem faktycznym, na podstawie którego zostały wydane interpretacje indywidualne z dnia 12 lutego 2015 r. (ILPP5/443-277/14-4/PG) i z dnia 14 kwietnia 2017 r. (3063-ILPP1-2.4512.49.2017.2.NF) stwierdzające, że planowana sprzedaż działki budowlanej wchodzącej w skład majątku osobistego Wnioskodawczyni nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawczyni dokonując jej sprzedaży będzie korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na mocy art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawczyni, w celu dokonania sprzedaży działki będzie podejmowała aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s.1, z późn. zm.) (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Należy mieć na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny nie wystarczy, że jako taki został nabyty (darowany), istotny jest również sposób jego wykorzystania w całym okresie posiadania oraz działania podejmowane w celu jego sprzedaży. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych co stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy przytoczyć orzeczenie z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, z którego wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Należy wskazać, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni planuje sprzedaż działki nr …\`(...)\` Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej i nie wykorzystywała przedmiotowego gruntu w działalności gospodarczej, w tym również działalności rolniczej. Wnioskodawczyni nie posiadała i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego. Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni nie udostępniała i nie udostępnia innym osobom posiadanych gruntów w żadnej formie. Wnioskodawczyni nie poniosła jakichkolwiek nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży. Oferta sprzedaży działki nie będzie umieszczona przez Wnioskodawczynię w Internecie, biurze sprzedaży nieruchomości, ani w prasie. Wnioskodawczyni nie planuje w najbliższym czasie kolejnej sprzedaży działek. Uzyskaną kwotę ze sprzedaży działki Wnioskodawczyni ma zamiar przeznaczyć na remont swojego starego poniemieckiego domu, a także na leczenie i rehabilitację ze względu na jej stan zdrowia.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii ustalenia, czy planowana sprzedaż działki nr …….. będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem w pierwszej kolejności należy ustalić, czy dokonując sprzedaży działki nr …………, Wnioskodawczyni będzie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpią okoliczności, które wykraczałyby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Wnioskodawczyni nie podjęła bowiem, w związku z zamiarem sprzedaży działki, ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, takich jak, np. uzbrojenie terenu – doprowadzenie do niego mediów, ogrodzenie działki, wystąpienie o wydanie dla działki decyzji o warunkach zabudowy. Zainteresowana nie angażowała zatem środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowca, tj. nie wykazywała aktywności w przedmiocie zbycia wskazanej we wniosku działki porównywalnych do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, zbycie przez Zainteresowaną działki nr ………. nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawczyni w przedmiocie zbycia tejże nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działki nr ………. Wnioskodawczyni wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działki nr …….., należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawczyni będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Zatem, sprzedaż działki nr …….., należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Zainteresowaną cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działki nr …………, a dostawę tej działki - czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wobec powyższego, sprzedaż przez Wnioskodawczynię działki nr ……….. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Zainteresowanego we wniosku wyroków sądów administracyjnych tut. Organ wyjaśnia, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element argumentacji Wnioskodawcy, są to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnej sprawy i co do zasady wiążą one stronę postępowania w konkretnych, indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcia.

Natomiast odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.