Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1144/11-5/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-10-27
Teza: Czy nieodpłatne przekazanie wybudowanej przez Wnioskodawcę infrastruktury objęte będzie obowiązkiem w zakresie podatku VAT?
Słowa kluczowe: drogi; infrastruktura; nakłady; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2011 r. (data wpływu 1 sierpnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 września 2011 r. (data wpływu 30 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania na rzecz Gminy i przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego prac związanych z budową infrastruktury – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania na rzecz Gminy i przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego prac związanych z budową infrastruktury. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 30 września 2011 r. o dowód uiszczenia brakującej opłaty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca obecnie prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kancelarii prawniczej oraz wynajmu nieruchomości, opodatkowaną podatkiem liniowym w wysokości 19%. Jest również płatnikiem podatku VAT.

Zainteresowany w dniu 16 maja 2003 r. nabył w drodze umowy zamiany nieruchomość stanowiącą trzy działki. Na nieruchomości tej był posadowiony budynek magazynowo -warsztatowy, a jedna z działek stanowiła drogę dojazdową. Powierzchnia działek to około 5,8 hektara, sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako tereny różne (Tr) i droga (dr). Nieruchomość tą Wnioskodawca zakupił na własne potrzeby jako składnik majątku odrębnego. W 2004 r. zmienił plany odnośnie wykorzystania przedmiotowej nieruchomości i wystąpił do Gminy o zmianę przeznaczenia gruntu pod budownictwo jednorodzinne. Na podstawie umowy zawartej z Gminą (dnia 9 września 2004 r.) Zainteresowany zobowiązał się do wybudowania i sfinansowania uzbrojenia przedmiotowego terenu w zakresie budowy sieci wodociągowej, kanalizacji deszczowej, budowy dróg, a następnie nieodpłatnego przekazania wybudowanej infrastruktury na rzecz Gminy (drogi) i przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego, któremu Gmina powierzyła zadania w zakresie zaopatrywania w wodę oraz odprowadzania ścieków (sieć wodociągowa, kanalizacja deszczowa). Wskazana umowa została następnie zmieniona umową z dnia 2 czerwca 2008 r. w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji sieci wodociągowej.

Zobowiązanie Wnioskodawcy do poniesienia ww. nakładów było jednym z argumentów mających wpływ na uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania obejmującego przedmiotową nieruchomość oraz plany Zainteresowanego dotyczące podziału nieruchomości, które w przyszłości umożliwią sprzedaż działek budowlanych, ewentualnie realizację inwestycji w postaci budowy np. osiedla domków. Wnioskodawca bez budowy uzbrojenia terenu niewątpliwie będzie miał trudności ze sprzedażą poszczególnych działek.

Rada Gminy w dniu 21 września 2006 r. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania obejmujący wszystkie działki. We wskazanym planie zagospodarowania ustalono przebieg planowanej drogi publicznej oraz dróg wewnętrznych, lokalizację zbiornika ewaporacyjnego oraz dokonano przeznaczenia pozostałych objętych planem nieruchomości na cele budownictwa mieszkaniowego.

W czerwcu 2008 r. Zainteresowany dokonał podziału geodezyjnego nieruchomości i uzyskał decyzję podziałową, w wyniku której wyodrębniono z tego terenu około X działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową (jednorodzinną wolnostojącą oraz szeregową). W związku z naliczeniem opłaty adiacenckiej, w ramach rozliczenia Wnioskodawca sprzedał 30 czerwca 2010 r. Gminie X działki, które zostały przeznaczone pod drogi.

W celu wypełnienia zobowiązań wynikających z umowy z Gminą z 2004 r. (budowa wodociągu, kanalizacji deszczowej oraz dróg) konieczne będzie zawarcie z profesjonalnym przedsiębiorcą budowlanym umowy o roboty budowlane oraz zaciągnięcie kredytu bankowego na sfinansowanie ww. inwestycji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy nieodpłatne przekazanie wybudowanej przez Wnioskodawcę infrastruktury w postaci budowy sieci wodociągowej, kanalizacji deszczowej, budowy dróg, Gminie i przedsiębiorstwu wodno-kanalizacyjnemu, któremu Gmina powierzyła zadania w zakresie zaopatrywania w wodę oraz odprowadzanie ścieków (sieć wodociągowa, kanalizacja deszczowa), objęte będzie obowiązkiem w zakresie podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy stanowi: opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie na terytorium kraju.

Zgodnie z postanowieniami kodeksu cywilnego, wszystko co zbudujemy na cudzym gruncie jest własnością właściciela gruntu. Jeśli więc Wnioskodawca zobowiązał się do wybudowania na działce Gminy infrastruktury (na warunkach opisanych w stanie faktycznym) i następnie przekaże ją nieodpłatnie, to mamy do czynienia z dostawą towarów. Wybudowana przez Zainteresowanego sieć kanalizacji deszczowej, wodociąg oraz drogi w myśl ww. przepisów nie staną się jego własnością, lecz właściciela gruntu. Czynności te stanowią usługę, zatem bezpłatne ich świadczenie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. Istotne znaczenie w stanie faktycznym i prawnym ma fakt, że Wnioskodawca przekaże urządzenia wybudowane na gruncie Gminy, a nie na własnym gruncie.

Reasumując, zdaniem Zainteresowanego, czynność nieodpłatnego przekazania infrastruktury Gminie ewentualnie przedsiębiorstwu wodno-kanalizacyjnemu, któremu Gmina powierzyła zadania w zakresie zaopatrywania w wodę oraz odprowadzanie ścieków, będzie nieopodatkowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Art. 8 ust. 2 ustawy, stanowi, iż za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w przepisach art. 8 w pewnych, w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian świadczenie przynoszące mu korzyść.

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie nie będące dostawą towarów.

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Z uwagi na powyższe, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, a zatem za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca na podstawie umowy zawartej z Gminą, zobowiązał się do wybudowania i sfinansowania uzbrojenia gruntu, w zakresie budowy sieci wodociągowej, kanalizacji deszczowej, budowy dróg, a następnie nieodpłatnego przekazania wybudowanej infrastruktury na rzecz Gminy (drogi) i przedsiębiorstwa wodno-kanlizacyjnego (sieć wodociągowa, kanalizacja deszczowa). Przedmiotowy grunt został nabyty przez Zainteresowanego w 2003 r. i następnie w 2004 r. przeznaczony jest jako grunt pod budownictwo jednorodzinne. Zobowiązanie Wnioskodawcy do poniesienia przedmiotowych nakładów było jednym z argumentów mających wpływ na uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania obejmującego przedmiotową nieruchomość oraz plany Zainteresowanego dotyczące podziału nieruchomości, które w przyszłości umożliwią sprzedaż działek budowlanych, ewentualnie realizację inwestycji w postaci budowy np. osiedla domków. W 2008 r. Wnioskodawca dokonał podziału geodezyjnego nieruchomości na X działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, a w 2010 r. w związku z naliczeniem opłaty adiacenckiej, w ramach rozliczenia, sprzedał Gminie X działki, które zostały przeznaczone pod drogi. Jak wskazał Zainteresowany, niewątpliwie bez budowy uzbrojenia terenu będzie miał on trudności ze sprzedażą poszczególnych działek oraz, że budowa przedmiotowej infrastruktury ma na celu podniesienie ceny i atrakcyjności oferowanych działek (zabudowanych i niezabudowanych) i ich sprzedaży w przyszłości.

Odnosząc opisaną przez Wnioskodawcę sytuację do obowiązujących przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż skoro przedmiotowa inwestycja – budowa sieci wodociągowej, kanalizacji deszczowej oraz dróg – będzie dokonywana na gruncie stanowiącym własność Gminy, nie można uznać, iż przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy powyższej infrastruktury stanowi dostawę towaru, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.

W przedmiotowym wypadku nie nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, gdyż Gmina, z racji posiadanego prawa własności do gruntu, będzie dysponowała również prawem własności do wszelkich jego części składowych, to jest w niniejszej sprawie do rozbudowanej infrastruktury wodociągowej, kanalizacyjnej oraz drogowej trwale z tym gruntem związanej.

W związku z powyższym koniecznym jest rozważenie kwestii zakwalifikowania przedmiotowej czynności rozbudowy infrastruktury przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy oraz przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego jako nieodpłatnego świadczenia usług, które nie będzie podlegało regulacjom ustawy o podatku do towarów i usług.

Należy zauważyć, że powołany przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy nie uzależnia faktu opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika od prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tym świadczeniem.

Jak wynika z opisu sprawy, Zainteresowany, w celu podniesienia ceny i atrakcyjności oferowanych do sprzedaży działek zamierza sfinansować koszty budowy sieci wodociągowej, kanalizacji deszczowej oraz budowy dróg na działkach stanowiących własność Gminy.

Z powyższego wynika, że Zainteresowany dokonując rozbudowy przedmiotowej infrastruktury dążyć będzie do zapewnienia sobie źródła przychodów, które będą uzyskiwane z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej – będzie osiągać przychody opodatkowane podatkiem VAT wynikające ze sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż przekazując nieodpłatnie nakłady poniesione w związku z wykonaniem infrastruktury w postaci sieci wodociągowej, kanalizacji deszczowej oraz budowy dróg na działkach stanowiących własność Gminy, Wnioskodawca będzie świadczył usługę. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przekazywana nieodpłatnie inwestycja związana będzie z prowadzonym przez Zainteresowanego przedsiębiorstwem.

Reasumując, nieodpłatne świadczenie na rzecz Gminy i przedsiębiorstwa wodno -kanalizacyjnego polegające na przekazaniu efektów prac związanych z budową infrastruktury w postaci sieci wodociągowej, kanalizacji deszczowej oraz dróg, jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania na rzecz Gminy i przedsiębiorstwa wodno -kanalizacyjnego prac związanych z budową infrastruktury. Natomiast kwestie dotyczące prawa od odliczenia podatku VAT przy nabyciu usług związanych z budową infrastruktury oraz w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – w dniu 27 października 2011 r. zostały rozstrzygnięte w odrębnych interpretacjach indywidualnych nr ILPP2/443-1144/11-4/SJ oraz ILPP2/443-1144/11-6/SJ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.