Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.449.2025.2.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-25
Teza: Opodatkowanie czynności odpłatnego udostępniania pasa
drogowego drogi wewnętrznej na podstawie Umowy.
Słowa kluczowe: drogi-pas drogowy-zajęcie pasa drogowego
gmina
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania czynności odpłatnego udostępniania pasa drogowego drogi
    wewnętrznej na podstawie Umowy. Uzupełnili Państwo wniosek pismem z 3 lipca 2025 r.
    (wpływ 3 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej również: VAT) jako podatnik VAT czynny.

    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej:
    ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i
    na własną odpowiedzialność.
    Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów.
    Do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz
    organizacji ruchu drogowego, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Wnioskodawca jako zarządca dróg zawiera umowy cywilnoprawne na zajęcie pasa
    drogowego drogi wewnętrznej znajdującego się na terenie Gminy (dalej: Umowy) celem
    prowadzenia robót w pasie drogowym oraz umieszczania w nim urządzeń obcych.
    Jednocześnie Gmina pragnie podkreślić, że Umowy nie są zawierane na podstawie art. 40
    ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Gmina stosuje ten przepis w
    odniesieniu do zajęcia pasa drogi posiadającej status drogi publicznej i wydaje, w tym
    zakresie, decyzję administracyjną. Niniejszy wniosek natomiast dotyczy wyłącznie dróg
    wewnętrznych, a więc dróg nieposiadających statusu drogi publicznej.
    Umowy zawierane są na różne okresy, zaś opłaty za zajęcie pasa są jednorazowe, a za
    umieszczenie urządzeń roczne.
    Wysokość opłat ustalana jest na podstawie obowiązującego Zarządzenia (...) nr (...) z 18
    lipca 2024 r. w sprawie zasad zajmowania pasa drogowego dróg wewnętrznych na cele
    niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg, których
    zarządcą jest Burmistrz (...).
    Wniosek dotyczy dróg wewnętrznych ogólnodostępnych, za których zajęcie pobiera się
    opłaty, zaś zajęcie dróg wewnętrznych nie jest związane z budową, przebudową,
    remontem, czy utrzymaniem dróg.

## Pytanie

Czy odpłatne udostępnianie przez Gminę pasa drogowego drogi wewnętrznej na
    podstawie Umowy stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Odpłatne udostępnianie przez Gminę pasa drogowego drogi wewnętrznej na podstawie
    Umowy nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1

    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług - w zakresie czynności nałożonych przepisami
    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
        jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
        odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których
        powołano te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie
        zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Biorąc pod uwagę powyższe wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    są czynności wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i
    urzędy obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Zdaniem Gminy, udostępnianie ogólnodostępnych dróg wewnętrznych za odpłatnością
    należy postrzegać jako czynność ze sfery publicznoprawnej. Gmina działa w tym zakresie
    jako organ władzy publicznej.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z 26 kwietnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.153.2023.2.MD, w której
    organ wskazał: „Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe
    o charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
    państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
    państwowych funduszy celowych: - dochody pobierane przez państwowe i samorządowe
    jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że pobierając
    opłaty za zajęcie pasa drogowego będą Państwo wykonywać działania mieszczące się w
    zakresie Państwa zadań własnych.
    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze
    publicznym nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie
    realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem
    normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.”
    Tak samo organ podatkowy wypowiedział się w interpretacji indywidualnej z 10
    października 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.608.2023.1.KW, w której czytamy:
    „Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. (...) Tym samym ww.
    opłata za zajęcie pasa drogowego pobierana przez Państwa nie podlega / nie będzie
    podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm. oraz Dz. U. z
    2025 r. poz. 775), zwana dalej „ustawą”.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i
    odzwierciedla zasadę powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji, które są wykonywane przez podatników w ramach ich działalności
    gospodarczej.
    Aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. W
    przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę,
    należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie
    usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Jednocześnie, aby czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
        mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności - czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani na potrzeby podatku od towarów i
    usług jako podatnik VAT czynny. Jako zarządca dróg zawierają Państwo umowy
    cywilnoprawne na zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej znajdującego się na terenie
    Gminy celem prowadzenia robót w pasie drogowym oraz umieszczania w nim urządzeń
    obcych. Umowy zawierane są na różne okresy, zaś opłaty za zajęcie pasa są jednorazowe,
    a za umieszczenie urządzeń roczne. Wysokość opłat ustalana jest na podstawie
    obowiązującego Zarządzenia Burmistrza (...) w sprawie zasad zajmowania pasa
    drogowego dróg wewnętrznych na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
    utrzymaniem i ochroną dróg, których zarządcą jest Burmistrz (...). Wniosek dotyczy dróg
    wewnętrznych ogólnodostępnych, za których zajęcie pobiera się opłaty, zaś zajęcie dróg
    wewnętrznych nie jest związane z budową, przebudową, remontem, czy utrzymaniem
    dróg.
    Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania odpłatnego udostępniania przez Państwa
    pasa drogowego drogi wewnętrznej na podstawie Umowy.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają/będą spełniali Państwo obie wskazane w art. 15 ust. 6
    ustawy przesłanki, tj. czy są/będą Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie
    określonych opłat jest/będzie czynnością ze sfery publicznoprawnej.
    Należy zaznaczyć, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy obsługujące
    te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług. Choć w wielu
    aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem „władza publiczna”, czy
    „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten
    organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot
    gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że
    organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Według art. 9 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
    1. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    2. Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    3. Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o
      charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.
    Na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
    Natomiast stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 320 ze zm. i Dz. U. z 2025 r. poz. 889):
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Z art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych wynika, że:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje
      obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej
      odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli
      jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.
    Stosownie do art. 4 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad i
        pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
        drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na

        podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość
        techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
        postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
        urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt.
    W oparciu o art. 39 ust. 1 i ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
    1. Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować
      niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz
      zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
                                        13. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wyjątkiem ust. 3, lokalizowanie w pasie
      drogowym urządzeń obcych oraz reklam może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem
      właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej -
      zezwolenie nie jest wymagane w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 7,
      lub w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7a lub w art. 22 ust. 2, 2a lub
      2c (...).
    Zgodnie z art. 40 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 11 i ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
    1. Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w drodze
      decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia
      umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
    1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
    2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
    3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2 oraz
      reklam;
    4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w pkt
      1-3.
    3. Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
    11. Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
    zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
    12. Za zajęcie pasa drogowego:
    1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2,
                                    1  42a lub 2c, lub bez decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub 3,
    2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
      umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art.
          1  439 ust. 3 lub 3,
    3) o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie, o
                                                    1której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3
        4lub 3
    - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
    wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z
      kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi, są
      drogami wewnętrznymi.

    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1530 ze zm.) wynika, że:
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu
      Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne, których
      obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego,
      państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych
      wynika z odrębnych ustaw.
    Na podstawie art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych dochody pobierane przez państwowe i
      samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Pobieranie opłat za zajęcie pasa drogowego jest działaniem mieszczącym się w zakresie
    zadań własnych gminy, a więc opłata jest daniną o charakterze publicznym, która nie
    stanowi/nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie
    realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem
    normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Tak więc ww. opłata za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej pobierana przez
    Państwa nie podlega/nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.