Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.394.2025.3.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-05
Teza: Możliwość obniżenia podstawy opodatkowania o zapis
testamentowy (nieruchomości przekazanej na rzecz fundacji)
jako ciężar spadku.
Słowa kluczowe: ciężar-ciężar spadkowy
spadek
testament-zapis testamentowy
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-
Powstanie obowiązku podatkowego-Dziedziczenie
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Podmiot opodatkowania
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Ustalenie podstawy opodatkowania-
Czysta wartość
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Ustalenie podstawy opodatkowania-
Długi i ciężary
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 5
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 1-pkt 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 4
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 7-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 7-ust. 2
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 7-ust. 3
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu
windykacyjnego, polecenia testamentowego
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia
    spadku – możliwości obniżenia podstawy opodatkowania o zapis nieruchomości na rzecz
    fundacji. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 29 listopada 2025 r.
    oraz z 15 grudnia 2025 r. (wpływ – 23 grudnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na podstawie wypisu z testamentu, Repertorium A nr (...), wraz z Pani niepełnoletnią
    córką zostały Panie spadkobiercami majątku po zmarłej Pani (...) (dalsza rodzina – III grupa
    podatkowa w rozumieniu ustawy o spadkach i darowiznach).
    W skład spadku wchodzą nieruchomości wymienione w testamencie, tj.:
    - mieszkanie nr (...) znajdujące się w budynku przy ul. (...) w (...),
    - mieszkanie nr (...) znajdujące się w budynku przy al. (...) nr (...) w (...),
    - miejsce postojowe nr (...) w garażu wielopoziomowym przy ul. (...), tzn. garaż (...),
    - oraz nieruchomość niewymieniona w testamencie, tj. mieszkanie nr (...) znajdujące się
      przy ul. (...) w (...), a także obligacje skarbowe.
    Czytając literalnie testament musiałaby Pani wraz z córką zapłacić podatek od całości
    spadku.
    Zgodnie z wyrażoną w testamencie wolą testatora, tj. zmarłej Pani (...), mają Panie
    przenieść własność lokalu nr (...) znajdującego się w budynku przy ul. (...) w (...), lokalu nr
    (...) znajdującego się w budynku przy al. (...) nr (...) w (...) i miejsca postojowego nr (...) w
    garażu wielopoziomowym przy ul. (...), tzn. garaż (...) na rzecz (...) Fundacji (...) ((...), ul. (...))
    w celu utworzenia funduszy (...).

    Pani (...) chorowała na nowotwór, jednak choroba bardzo szybko postępowała i nie
    zdążyła ona sama, za życia przekazać tych nieruchomości jako ich właściciel.
    Zapłata podatku od całości spadku w przypadku bezpłatnego przekazania części
    nabywanego majątku na rzecz Fundacji byłaby krzywdząca.
    W uzupełnieniu wniosku, wskazała Pani, że Spadkodawczyni zmarła 3 czerwca (...) r.
    Posiada Pani tylko ww. testament. Na dzień składania uzupełnienia sprawa spadkowa jest
    jeszcze w toku i nie posiada Pani prawomocnego postanowienia sądu o nabyciu spadku.
    Używając we wniosku zwrotu „zwolnienie z zapłaty podatku” miała Pani na myśli, tę część
    spadku, którą zgodnie z wolą testatora ma Pani przekazać na rzecz Fundacji, ale
    technicznie rzecz biorąc będzie to potraktowanie tej części jako ciężar spadku na
    podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Nie dokonałam Pani jeszcze przeniesienia własności nieruchomości (zgodnie z wolą
    testatora) na rzecz Fundacji, ponieważ jeszcze nie ma prawomocnego postanowienia sądu
    o nabyciu spadku.
    Nie składała Pan również zeznania o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych do urzędu
    skarbowego, ponieważ sprawa spadkowa jest jeszcze w toku i nie posiada Pani
    prawomocnego postanowienia sądu o nabyciu spadku.
    Pytanie – ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy w powyższej sytuacji, w której jest Pani zobligowana, zgodnie z wyrażoną w
    testamencie wolą testatora, tj. zmarłej Spadkodawczyni do przeniesienia własności lokalu
    nr (...) znajdującego się w budynku przy ul. (...) w (...), lokalu nr (...) znajdującego się w
    budynku przy al. (...) nr (...) w (...) oraz miejsca postojowego nr (...) w garażu
    wielopoziomowym przy ul. (...), tzn. garaż (...) na rzecz (...) Fundacji (...) ((...), ul. (...)) w celu
    utworzenia funduszy (...), jest możliwe potraktowanie tej części jako ciężar spadku na
    podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko – ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Pani zdaniem, w przedstawionej sytuacji, w której zgodnie z wyrażoną w testamencie wolą
    testatora jest Pani zobligowana do przekazania ww. części spadku na rzecz Fundacji,
    należy potraktować wykonanie woli testatora jako ciężar spadku, o którym mowa w art. 7
    ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu,
      zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
    Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1710 ze zm.).
    W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:
      Przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych
      zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.
    Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

    Natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Z powyższych przepisów wynika, że nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci
    spadkodawcy. Prawomocne postanowienie sądu jak i akt poświadczenia dziedziczenia
    mają natomiast charakter deklaratoryjny i stwierdzają jedynie nabycie spadku przez
    spadkobiercę.
    Należy zaznaczyć, że termin nabycia spadku określony przez przepisy Kodeksu cywilnego
    nie jest tożsamy z datą powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i
    darowizn. Wynika to z poniższych uregulowań.
    Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 tej ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą
      przyjęcia spadku.
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Z opisu wniosku wynika, że zgodnie z wyrażoną w testamencie wolą testatora, ma Pani
    razem z ze swoją małoletnią córką przenieść własność lokalu nr (...) , lokalu nr (...) i miejsca
    postojowego nr (...) w garażu wielopoziomowym, na rzecz Fundacji w celu utworzenia
    funduszy (...). Spadkodawczyni zmarła 3 czerwca (...) r. (III grupa podatkowa). Posiada Pani
    tylko ww. testament. Nie dokonała Pani jeszcze przeniesienia własności nieruchomości
    (zgodnie z wolą testatora) na rzecz Fundacji, ponieważ jeszcze nie ma prawomocnego
    postanowienia sądu o nabyciu spadku. Nie składała Pani również zeznania o nabyciu
    rzeczy lub praw majątkowych do urzędu skarbowego, ponieważ sprawa spadkowa jest
    jeszcze w toku.
    Stosownie do art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca
      od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według
      ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ
      na określenie podstawy opodatkowania.
    Istotne w rozpatrywanej sprawie jest określenie podstawy opodatkowania, skoro została
    Pani obciążona obowiązkiem wykonania zapisu testamentowego.
    W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy

      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Art. 7 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
      Jeżeli spadkobierca, obdarowany lub osoba, na której rzecz został uczyniony zapis
      zwykły lub windykacyjny, zostali obciążeni obowiązkiem wykonania polecenia lub
      zapisu zwykłego, wartość obciążenia z tego tytułu stanowi ciężar spadku, darowizny,
      zapisu zwykłego lub windykacyjnego, a w przypadku polecenia, o ile zostało
      wykonane.
    Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 3 ww. ustawy:
      Do długów i ciężarów zalicza się również koszty leczenia i opieki w czasie ostatniej
      choroby spadkodawcy, jeżeli nie zostały pokryte za jego życia i z jego majątku, koszty
      pogrzebu spadkodawcy, łącznie z nagrobkiem, w takim zakresie, w jakim koszty te
      odpowiadają zwyczajom przyjętym w danym środowisku, jeżeli nie zostały pokryte z
      majątku spadkodawcy, z zasiłku pogrzebowego lub nie zostały zwrócone w innej
      formie, oraz koszty postępowania spadkowego, wynagrodzenie wykonawcy
      testamentu, obowiązki wykonania zapisów i poleceń zamieszczonych w testamencie,
      wypłaty z tytułu zachowku oraz inne obowiązki wynikające z przepisów Kodeksu
      cywilnego dotyczących spadków.
    Stosownie natomiast do art. 968 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Spadkodawca może przez rozrządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę
      ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia
      majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły).
    Na mocy ww. przepisu powstaje zobowiązanie między spadkobiercą (jako dłużnikiem), a
    zapisobiercą (jako wierzycielem), który może żądać spełnienia świadczenia objętego
    zapisem.
    Z przywołanych przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że podstawę
    opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn stanowi czysta wartość. Jeżeli więc
    spadkobierca został obciążony obowiązkiem wykonania zapisu, wartość obciążenia z tego
    tytułu stanowi ciężar spadku, przy czym w przypadku zapisu także, gdy zapis jest jeszcze
    niewykonany.
    Odnosząc przywołane przepisy do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, należy
    stwierdzić, że podstawę opodatkowania stanowić będzie wartość nabytego przez Panią
    majątku pomniejszona o wartość obciążenia z tytułu zapisu zwykłego proporcjonalnie
    przypadająca na Pani rzecz.
    Zatem ma Pani rację, że przekazanie części spadku na rzecz Fundacji, zgodnie z wolą
    testatora, należy potraktować jako ciężar spadku, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).

    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    podatkowych względem Pani, a nie wywiera skutku prawnego dla Pani niepełnoletniej
    córki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.