Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.326.2018.1.ES
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-09
Teza: Obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej przez osobę prowadzącą pkpir.
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja podatkowa; dokumentacja-dokumentacja podatkowa-sporządzenie dokumentacji podatkowej; księgi-księgi rachunkowe; podmiot-podmioty powiązane
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 25 (uchylony); [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 25a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn.zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2018 r. (data wpływu 20 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku sporządzania dokumentacji podatkowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej. Jest czynnym podatnikiem VAT, składa deklaracje miesięczne. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej jest sprzedaż, serwis i integracja systemów i urządzeń do automatycznej identyfikacji danych, takich jak terminale, czytniki kodów kreskowych, korektory danych, drukarki.

W ramach prowadzonej działalności zdarza się Wnioskodawcy importować z krajów trzecich części i podzespoły elektroniczne przeznaczone zarówno do sprzedaży jak i wykorzystywane do naprawy sprzętów (świadczenia usług). Od początku prowadzenia działalności gospodarczej, w tym także w roku 2017, w którym zaistniał opisywany stan faktyczny, Wnioskodawca prowadzi Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów. Przewiduje że, z uwagi na rozmiar działalności, w następnych latach również będzie prowadził Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów.

Wnioskodawca wybrał opodatkowanie podatkiem liniowym wg stawki 19% i płaci miesięczne zaliczki na podatek dochodowy w tej formie. W 2017 roku dokonywał transakcji zakupu towarów z Hong Kongu, gdzie wartość wszystkich zapłat przekroczyła równowartość kwoty określonej w art. 25a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przekroczenie równowartości kwoty określonej w art. 25a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r o podatku dochodowym od osób fizycznych w płatnościach na rzecz kontrahenta z kraju, zakwalifikowanego wg. polskich przepisów jako stosującego szkodliwą konkurencję podatkową, zobowiązuje Wnioskodawcę do sporządzenia dokumentacji podatkowej tych transakcji w latach 2017 i 2018?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 25a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych żeby zaistniał obowiązek sporządzenia dokumentacji podatkowej powinny być spełnione łącznie następujące warunki:

1.  zapłata należności została dokonana bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium kraju stosującego szkodliwą konkurencję podatkową,
2.  wszystkie wymagane świadczenia w roku podatkowym powinny przekroczyć równowartość 20.000 euro,
3.  transakcja lub inne zdarzenie, z którego wynika wymagalność świadczenia powinna być ujęta w księgach rachunkowych.

Nie spełnienie jednego z wymienionych warunków powoduje, że podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest zobowiązany do sporządzania dokumentacji podatkowej. Jak wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego w 2017 nie prowadził i obecnie nie prowadzi ksiąg rachunkowych ponieważ przychody Jego netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych w żadnym roku podatkowym nie przekroczyły równowartości w walucie polskiej 2.000.000 euro, zatem art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości nie znalazł zastosowania.

Zgodnie z paragrafem 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów Wnioskodawca prowadził i prowadzi nadal Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca uważa, że pomimo przekroczenia w 2017 r. w zapłatach za należności równowartości kwoty 20.000,- euro do kontrahentów, których miejsce zamieszkania, siedziba lub zarząd mieści się na terytorium kraju stosującego szkodliwą konkurencję podatkową, Wnioskodawca nie był zobowiązany i nie będzie zobowiązany w 2018 r. do sporządzania dokumentacji podatkowej. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej w piśmie 0115-KDIT3.4011.115.2017.1.MR z dnia 27 czerwca 2017 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 25a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509):

1.  prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą lub działy specjalne produkcji rolnej, którzy w roku podatkowym oraz w roku poprzedzającym rok podatkowy prowadzą i prowadzili księgi rachunkowe:
    1.  dokonujący w roku podatkowym transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 25 ust. 1 i 4, mających istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty), lub
    2.  ujmujący w roku podatkowym w księgach rachunkowych inne zdarzenia, których warunki zostały ustalone (lub narzucone) z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 25 ust. 1 i 4, mające istotny wpływ na wysokość ich dochodu (straty)

\- których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych przekroczyły w roku poprzedzającym rok podatkowy równowartość 2.000.000 euro, lub

1.  dokonujący, bezpośrednio lub pośrednio, zapłaty należności na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, wynikających z transakcji lub innego zdarzenia ujętego w księgach rachunkowych, jeżeli łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza równowartość 20.000 euro, lub
2.  zawierający z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową:
    1.  umowę spółki niebędącej osobą prawną, jeżeli łączna wartość wniesionych przez wspólników wkładów przekracza równowartość 20.000 euro lub
    2.  umowę wspólnego przedsięwzięcia lub inną umowę o podobnym charakterze, w których wartość wspólnie realizowanego przedsięwzięcia określona w umowie, a w przypadku braku określenia w umowie tej wartości - przewidywana na dzień zawarcia umowy, przekracza równowartość 20.000 euro

\-są obowiązani do sporządzenia dokumentacji podatkowej tych transakcji lub innych zdarzeń, zwanej dalej „dokumentacją podatkową”.

W myśl art. 25a ust. 1d ww. ustawy za transakcje lub inne zdarzenia mające istotny wpływ na wysokość dochodu (straty) podatnika, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których łączna wartość przekracza w roku podatkowym równowartość 50.000 euro, z tym że w przypadku podatników, których przychody w rozumieniu przepisów o rachunkowości, w roku poprzedzającym rok podatkowy przekroczyły równowartość:

1.  2.000.000 euro, lecz nie więcej niż równowartość 20.000.000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość przekracza w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość kwoty 50.000 euro powiększoną o 5.000 euro za każdy 1.000.000 euro przychodu powyżej 2.000.000 euro;
2.  20.000.000 euro, lecz nie więcej niż równowartość 100.000.000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość przekracza w roku podatkowym kwotę stanowiącą równowartość kwoty 140.000 euro powiększoną o 45.000 euro za każde 10.000.000 euro przychodu powyżej 20.000.000 euro;
3.  100.000.000 euro - za takie transakcje lub inne zdarzenia uznaje się transakcje lub inne zdarzenia jednego rodzaju, których wartość w roku podatkowym przekracza kwotę stanowiącą równowartość kwoty 500.000 euro.

Na podstawie przytoczonych powyżej uregulowań stwierdzić m.in. należy, że konieczność sporządzenia dokumentacji, o której mowa w art. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych występuje, gdy zostaną spełnione następujące warunki:

*   podmiot dokonujący transakcji dla celów działalności gospodarczej prowadził w roku poprzedzającym rok podatkowy oraz prowadzi w roku podatkowym księgi rachunkowe,

*   przychody lub koszty tego podmiotu, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, w roku poprzedzającym rok podatkowy przekroczyły równowartość 2.000.000 euro,

*   pomiędzy ww. podmiotem a jego kontrahentem istnieją powiązania w rozumieniu art. 25 ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy,

*   łączna kwota transakcji w roku podatkowym między podmiotami powiązanymi przekracza kwotę 50.000 euro.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności importuje z krajów trzecich części i podzespoły elektroniczne przeznaczone zarówno do sprzedaży jak i wykorzystywane do naprawy sprzętów (świadczenia usług). Od początku prowadzenia działalności gospodarczej, w tym także w roku 2017, Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Przewiduje że, z uwagi na rozmiar działalności, w następnych latach również będzie prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów. W 2017 roku Wnioskodawca dokonywał transakcji zakupu towarów z Hong Kongu, gdzie wartość wszystkich zapłat przekroczyła równowartość kwoty określonej w art. 25a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów na zasadach określonych rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r., oraz po 1 stycznia 2018 r. nie będzie zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych na zasadach określonych ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości – stwierdzić należy, że nie są spełnione ustawowe przesłanki do powstania obowiązku sporządzenia dokumentacji podatkowej, o której mowa w art. 25a ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym – pod warunkiem, iż stan prawny nie ulegnie zmianie – Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do sporządzenia dokumentacji podatkowej w 2017 i 2018 r. w związku z płatnością przekraczającą równowartość kwoty określonej w art. 25a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na rzecz kontrahenta z kraju, zakwalifikowanego wg. polskich przepisów jako stosującego szkodliwą konkurencję podatkową.

Stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Ponadto, wydając interpretację indywidualną organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Postępowanie interpretacyjne nie jest postępowaniem podatkowym, nie może też zastępować postępowania podatkowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.