Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-338/16-1/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-25
Teza: uznanie czy majątek przenoszony do Spółki Przejmującej będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług i w wobec tego przeniesienie tego majątku nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 maja 2016 r. (data wpływu 30 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy majątek przenoszony do Spółki Przejmującej (tj. Dział Nieruchomości) będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług i w wobec tego przeniesienie tego majątku nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy majątek przenoszony do Spółki Przejmującej (tj. Dział Nieruchomości) będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług i w wobec tego przeniesienie tego majątku nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (\`(...)\` spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) jest polskim rezydentem podatkowym opodatkowanym od całości swoich przychodów (dochodów) w Polsce. Wnioskodawca jest również zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jednym z przedmiotów działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest handel detaliczny. Ponadto, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą związaną z posiadanymi w kilku lokalizacjach w Polsce zabudowanymi nieruchomościami. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy skupia się zatem, zasadniczo na dwóch niezależnych obszarach, tj. działalności operacyjnej związanej z handlem detalicznym („Działalność Handlowa”) i działalności nieruchomościowej („Działalność Nieruchomościową”).

Z tego względu, w listopadzie 2015 r. uchwałą Zarządu Wnioskodawcy („Uchwała Zarządu”) w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy zostały wyodrębnione dwa działy („Działy”), tj.:

1.  dział obejmujący działalność gospodarczą związaną z zarządzaniem aktywami, w tym głównie obsługą nieruchomości własnych przeznaczonych m.in. pod wynajem, tj. z Działalnością Nieruchomościową („Dział Nieruchomości”), oraz
2.  dział obejmujący działalność gospodarczą operacyjną związaną z usługami handlowymi i handlem detalicznym, tj. z Działalnością Handlową („Dział Handel”).

Utworzenie Działów w strukturze Wnioskodawcy podyktowane było koniecznością uporządkowania zakresów działalności Wnioskodawcy – głównie w celu monitorowania dochodowości posiadanych nieruchomości oraz Działalności Handlowej. Poprzez utworzenie Działów Zarząd Wnioskodawcy dążył do usprawnienia zarządzania aktywami i działalnością Wnioskodawcy oraz do usprawnienia procesów decyzyjnych.

W ramach Działu Nieruchomości prowadzona jest Działalność Nieruchomościową polegająca na:

*   zarządzaniu i administrowaniu aktywami, w tym głównie nieruchomościami posiadanymi przez Wnioskodawcę,
*   zawieraniu umów z dostawcami mediów,
*   przeprowadzaniu przebudowy, modernizacji konserwacji i remontów nieruchomości,
*   nabywaniu i zbywaniu nieruchomości,
*   przygotowaniu analiz rentowności nieruchomości Wnioskodawcy oraz okresowej ocenie ich potencjału biznesowego,
*   przygotowywanie aktywów własnych do wynajmu lub innej formy generowania zysku za ich pośrednictwem.

W ramach Działu Handel prowadzona jest Działalność Handlowa (sprzedaż towarów). Działalność Handlowa jest prowadzona w nieruchomościach własnych i najmowanych (łącznie kilkadziesiąt sklepów typu delikatesy działających w sieci pod wspólnym szyldem) w różnych miejscowościach, na terenie kraju.

W wewnętrznej strukturze Wnioskodawcy Działalność Nieruchomościową oraz Działalność Handlowa jest wyodrębniona na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej, jako dwa odrębne Działy stanowiące dwie zorganizowane części przedsiębiorstwa. W szczególności, Działalność Nieruchomościowa oraz Działalność Handlowa zostały funkcjonalnie wyodrębnione jako osobne Działy, którymi kierują wskazani w Uchwale Zarządu Wnioskodawcy różni członkowie Zarządu (tj. Prezes Zarządu kieruje Działalnością Handlową, a Wiceprezes Zarządu odpowiada za Działalność Nieruchomościową).

Oba Działy są również wyodrębnione finansowo, gdyż posiadają osobne rachunki bankowe oraz prowadzona jest dla każdego z nich odrębna rachunkowość zarządcza. Każda z działalności wydzielonych w ramach struktury Wnioskodawcy, tj. Działalność Handlowa oraz Działalność Nieruchomościowa posiada wydzielone konta syntetyczne i analityczne umożliwiające sporządzenie odrębnych bilansów oraz rachunków zysków i strat. Ponadto, dla każdej z działalności możliwe jest prowadzenie niezależnych analiz opłacalności.

Przychody i koszty przyporządkowywane są w ramach struktury u Wnioskodawcy poprzez stosowany system opisu faktur. Ponadto, system numeracji faktur jest jednym z podstawowych elementów selekcji faktur według struktury Wnioskodawcy. Dodatkowo, każdy dokument księgowy posiada opis miejsca powstania przychodu lub kosztu. Konta rozrachunków, tj. należności i zobowiązań są przyporządkowywane do każdej z działalności prowadzonej odrębnie w ramach Wnioskodawcy. Przyjęty zatem przez Wnioskodawcę sposób prowadzenia księgowości pozwala przypisać każdemu z Działów przynależne do niego przychody i koszty oraz należności i zobowiązania.

Do każdego z Działów funkcjonującego w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy, przyporządkowany jest odrębny zespół składników materialnych i niematerialnych związanych odpowiednio z Działalnością Handlową i Działalnością Nieruchomościową Wnioskodawcy.

W szczególności, Działalność Handlowa obejmuje:

1.  stanowiące własność Wnioskodawcy środki trwałe i wyposażenie, znajdujące się w najmowanych nieruchomościach, wykorzystywane do wykonywania Działalności Handlowej, a także wyposażenie biura: meble, sprzęt komputerowy;
2.  wartości niematerialne i prawne związane z Działalnością Handlową, w tym prawa do licencji i oprogramowania;
3.  pracowników lub współpracowników (łącznie ponad 1000) zatrudnionych do wykonywania zadań związanych z Działalnością Handlową Wnioskodawcy;
4.  towary sprzedawane przez Wnioskodawcę w sklepach w ramach Działalności Handlowej;
5.  rachunek bankowy, na którym będą znajdować się środki pieniężne związane z prowadzoną Działalnością Handlową;
6.  wierzytelności wynikające z prowadzenia Działalności Handlowej, w tym należności z tytułu dostaw towarów handlowych;
7.  zobowiązania związane z Działalnością Handlową, tj. w szczególności zobowiązania z tytułu zakupu towarów handlowych, zobowiązania z tytułu najmu lokali handlowych;
8.  zobowiązania Wnioskodawcy z tytułu umów o pracę lub umów cywilnoprawnych związanych z Działalnością Handlową;

Natomiast, Działalność Nieruchomościowa obejmuje w szczególności:

1.  stanowiące własność Wnioskodawcy aktywa trwałe, w tym w szczególności szereg nieruchomości, a także inne środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z Działalnością Nieruchomościową;
2.  materiały biurowe;
3.  pracowników lub współpracowników zatrudnionych do wykonywania zadań związanych z prowadzoną Działalnością Nieruchomościową (w tym pracowników remontowo-budowlanych);
4.  rachunek bankowy, na którym będą znajdować się środki pieniężne przeznaczone do wykorzystania w prowadzonej Działalności Nieruchomościowej;
5.  wierzytelności związane z Działalnością Nieruchomościową;
6.  zobowiązania Wnioskodawcy związane z nieruchomościami, w tym zobowiązania z tytułu: utrzymywania nieruchomości, mediów, administracji, podatku od nieruchomości.

Każda z działalności funkcjonujących w ramach struktury Wnioskodawcy, tj. działalność Handlowa oraz Działalność Nieruchomościowa jest funkcjonalnie spójna w tym sensie, że zespół składników majątkowych przypisanych do każdej z tych działalności wykorzystywany jest przez zespół pracowników, realizujących zadania przypisane tym działalnościom i stanowi w ramach Wnioskodawcy spójną funkcjonalnie całość.

Uchwała Zarządu Spółki o utworzeniu ww. Działów była w istocie jedynie formalnym potwierdzeniem funkcjonalnego, finansowego i organizacyjnego podziału przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Opisane powyżej Działy funkcjonują niezależnie jako zorganizowane części przedsiębiorstwa – wyodrębnione pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym, a każdemu z nich przydzielono wyspecjalizowanych pracowników do wykonywania różnych pod względem merytorycznym i organizacyjnym zadań.

Zarząd i wspólnicy Wnioskodawcy planują dokonać dalej idącej restrukturyzacji przedsiębiorstwa polegającej, na całkowitym wydzieleniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa – Działu Nieruchomości. W ramach tego procesu planowany jest podział Wnioskodawcy w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH, tj. przez wydzielenie części majątku Wnioskodawcy w postaci Działu Nieruchomości i przeniesienie go na inną spółkę kapitałową z siedzibą w Polsce („Spółka Przejmująca”). Wynika to m.in. z tego, że obecna struktura organizacyjna związana z utrzymaniem przez Wnioskodawcę zarówno Działalności Nieruchomościowej jak i Działalności Handlowej wymaga utrzymywania w ramach jednego podmiotu gospodarczego osobnych struktur związanych z tymi profilami działalności, co powoduje koszty administracyjne oraz utrudnia stosowanie jednolitych zasad gospodarowania majątkiem.

Po dokonanym podziale wspólnicy Wnioskodawcy staną się automatycznie również wspólnikami Spółki Przejmującej.

W konsekwencji, na skutek podziału, u Wnioskodawcy pozostanie organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania związane z Działalnością Handlową (Dział Handel). Zatem po dokonaniu transakcji podziału przez wydzielenie Wnioskodawca będzie kontynuował Działalność Handlową wykorzystując pozostały majątek związany z Działem Handel, który stanie się przedsiębiorstwem Wnioskodawcy. Natomiast, do Spółki Przejmującej zostanie przeniesiony organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania związany z Działalnością Nieruchomościową (Dział Nieruchomości). Przejęty zespół składników majątkowych umożliwi Spółce Przejmującej prowadzenie Działalności Nieruchomościowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: (oznaczone we wniosku nr 2)

Czy majątek przenoszony do Spółki Przejmującej (tj. Dział Nieruchomości) będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług („UVAT”) i wobec tego przeniesienie majątku związanego z Działem Nieruchomości nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy: (do pytania oznaczonego nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że majątek przenoszony do Spółki Przejmującej (tj. Dział Nieruchomości) będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e UVAT, przeniesienie majątku związanego z Działem Nieruchomości do Spółki Przejmującej w wyniku podziału Wnioskodawcy przez wydzielenie, nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług („podatek VAT”). Zgodnie z art. 6 pkt 1 UVAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepisy art. 6 UVAT stanowią katalog określonych czynności, w stosunku do których wyłączone jest stosowanie przepisów UVAT. Oznacza to, że czynności, które co do zasady mieszczą się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług nie podlegają opodatkowaniu ze względu na stosowne wyłączenie.

W konsekwencji, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek zapłaty podatku VAT, gdyż:

1.  planowana transakcja będzie transakcją zbycia;
2.  przedmiotem transakcji będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Ustawodawca określając katalog czynności niepodlegających UVAT, nie zdefiniował pojęcia transakcji zbycia. Dokonując interpretacji art. 6 ust. 1 UVAT należy więc uwzględnić zakres przedmiotowy UVAT i w konsekwencji pojęciu transakcji zbycia, przypisać podobne znaczenie do pojęcia dostawy towarów. Transakcja zbycia w rozumieniu art. 6 ust 1 UVAT obejmuje więc wszelkie czynności skutkujące w świetle obowiązujących przepisów przeniesieniem własności przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Nie ma znaczenia forma dokonanej czynności, a jej efekt końcowy. Podatkowi nie będą podlegać m.in sprzedaż, aport, zamiana, podział przez wydzielenie - jeżeli tylko przedmiotem tejże czynności będzie przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Analogiczne stanowisko prezentują polskie sądy administracyjne. Przykładowo, WSA w Warszawie w wyroku z dnia 7 lutego 2008 r. (sygn. akt III SA/Wa 934/07) wskazał: ,,(\`(...)\`) nie budzi wątpliwości, że przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h. podział dokonywany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie), powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonej części majątku. Złożoność procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest ich końcowy efekt – przeniesienie własności. Reasumując, podział spółki przez wydzielenie jest transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 ust. 1 u.p.t.u”. Powyższy pogląd znajduje też potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 14 lipca 2009 r. (nr IBPP1/443-407/09/BM) wskazał: „(\`(...)\`) zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności w ramach których, następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel (\`(...)\`)’’.

Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w art. 2 pkt 27e UVAT jest analogiczna do tej zawartej w art. 4a pkt 4 UPDOP. Tym samym, opisane w punkcie 1 okoliczności należy analogicznie zastosować przy kwalifikacji Działu Nieruchomości jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa dla celów podatku VAT.

W związku z wskazaniem Wnioskodawcy odnoszącym się do argumentacji w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie i własne stanowisko oznaczone we wniosku nr 1) poniżej przywołano uzasadnienie stanowiska do pytania w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie dotyczącym zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Definicję podatkową zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawiera art. 4a pkt 4 UPDOP.

1.  Zgodnie z tym przepisem, zorganizowana część przedsiębiorstwa jest to organizacyjnie i finansowo wydzielony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące te zadania. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa musi charakteryzować finansowe i organizacyjne wyodrębnienie w ramach istniejącej struktury przedsiębiorstwa w stopniu umożliwiającym jego samodzielne działanie po wydzieleniu. Winny być zatem spełnione łącznie trzy warunki, aby można było uznać, że mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, a mianowicie: zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania) musi być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; o wyodrębnieniu finansowym może świadczyć nie tylko samodzielne sporządzanie bilansu przez np. oddział, ale każde wyodrębnienie, na podstawie którego możemy poznać sytuację finansową części przedsiębiorstwa, które będzie przedmiotem zbycia;
2.  wyodrębnione składniki muszą być przeznaczone do realizacji określonych zadań (funkcji) gospodarczych;
3.  po wyodrębnieniu część przedsiębiorstwa musi być niezależnym przedsiębiorstwem samodzielnie realizującym te zadania.

Konieczność łącznego spełnienia wyżej wymienionych przesłanek została potwierdzona w orzecznictwie oraz stanowiskach organów podatkowych (w szczególności: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego („WSA”) w Lublinie z dnia 12 października 2007 r., sygn. I SA/Lu 403/07, wyrok WSA w Kielcach z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. I SA/Ke 226/09, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 maja 2009 r., nr IPPB5/423-131/09-2/MB; interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 kwietnia 2009 r., (nr ILPP2/443-67/09-4/EN).

Powyższe oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników. Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczony do realizacji określonych zadań, który zarazem byłby zdolny do samodzielnej realizacji tych zadań jako niezależne przedsiębiorstwo. Warunkiem niezbędnym jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Jak wskazał WSA w Krakowie w wyroku z 15 kwietnia 2010 r. (sygn. I SA/Kr 31/10) „w zakresie wydzielenia zespołu składników materialnych i niematerialnych w istniejącym przedsiębiorstwie istotne jest, aby zachodziło ono na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej”.

1.  wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział, itp. Takie organizacyjne wydzielenie powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o podobnym charakterze. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 6 czerwca 2013 r., (IPPB5/423-180/13-6/MK) potwierdził, że: „Analogiczne stanowisko prezentowane jest w wydawanych indywidualnych interpretacjach podatkowych Ministra Finansów, w których przyjmuje się, iż wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika, jako dział, wydział, oddział itp.”
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 6 września 2011 r. (IBPP3/443-290/11/BWo) wskazał, że: „Działalność ta jest prowadzona w sposób samodzielny, choć w ramach struktury prawnej przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Wyodrębnienie organizacyjne ZCP zostało dokonane poprzez przypisanie do niego wszelkich składników materialnych i niematerialnych (w tym i zobowiązań) oraz personelu zajmującego się działalnością w zakresie przewiertów. (\`(...)\`) Jednostka ta jest również wyposażona w odpowiednie składniki majątkowe i niemajątkowa, w oparciu o które realizuje działalność w zakresie przewiertów. Ponadto, będą do niego przypisane poszczególne umowy o świadczenie usług zawarte z zewnętrznymi podmiotami, a także wynikające z tych umów zobowiązania i koszty.”
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 2 kwietnia 2012 r. (ILPB4/423-4/12-2/ŁM) uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, że: „o wyodrębnieniu organizacyjnym zorganizowanej części ze struktur przedsiębiorstwa powinny świadczyć odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze”.
*   Dyrektor izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 22 września 2011 r. (ITPB3/423-390/11/DK) wskazał, że: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.”

1.  Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, gdy sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ściślej do realizowanych przez nią zadań gospodarczych. Natomiast wyodrębnienie finansowe nie oznacza pełnej, całkowitej samodzielności finansowej, która odnosi się do całego przedsiębiorstwa.

Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 11 marca 2011 r. (ILPP1/443-1294/10-5/MK) wskazał, że: „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lipca 2012 r. (IPTPP4/443-227/12-4/ALN) wskazał, że: „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.

1.  Wyodrębnienie funkcjonalne należy natomiast rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 11 marca 2011 r. (ILPP1/443-1294/10-5/MK) wskazał, że aby można było mówić o wyodrębnieniu funkcjonalnym: „wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie”.
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dna 12 grudnia 2011 r. (ILPB2/436-187/11-2/MK), w której organ wskazał, że: „Wyodrębnienie zaś funkcjonalne to kryterium sprowadzające się do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość, jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku jako niezależny podmiot gospodarczy.”

Jak wynika z art. 4a pkt 4 UPDOP aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić Spółce Przejmującej podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Z kolei składniki majątkowe pozostające u Wnioskodawcy muszą umożliwić jej dalsze prowadzenie tej działalności, która nie zostanie przeniesiona na Spółkę Przejmująca wskutek podziału. Spełnienie omawianych powyżej przesłanek umożliwia więc uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 4a pkt 4 UPDOP. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Przykładowo, w wyroku z dnia 23 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 1643/10, Naczelny Sąd administracyjny wskazał, że „(\`(...)\`) Dział produkcyjny będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeżeli po pierwsze nastąpi jego wyodrębnienie finansowe, funkcjonalne i organizacyjne, a ponadto będzie on mógł prowadzić samodzielnie działalność gospodarczą w zakresie produkcji”.

W konsekwencji, dokonane w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy wyodrębnienie organizacyjne, funkcjonalne i finansowe Działalności Nieruchomościowej oraz Działalności Handlowej, a także zdolność do samodzielnego funkcjonowania prowadzonych działalności gospodarczych pozwali na kwalifikację obu Działów jako odrębnych zorganizowanych części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w rozumieniu art. 4a pkt 4 UDPOP. Wynika to z następujących okoliczności:

1.  Wyodrębnienie organizacyjne Działalności Handlowej oraz Działalności Nieruchomościowej potwierdzone zostało formalnie (w drodze aktów wewnętrznych, tj. w szczególności Uchwały Zarządu) i faktycznie (w świetle faktycznej struktury organizacyjnej Wnioskodawcy) poprzez ujęcie tych działalności w odrębnych jednostkach organizacyjnych funkcjonujących w strukturze Wnioskodawcy, tj. Dział Handel i Dział Nieruchomości. Obu tym wewnętrznym formom organizacyjnym przypisane są odrębne składniki majątkowe i odrębny rachunek bankowy. Ponadto, Dział Handel i Dział Nieruchomości posiadają przypisane prawa niemajątkowe, tj. wierzytelności i zobowiązania. Działami kierują odpowiednio przypisane osoby, odpowiedzialne za wykonywanie zadań związanych z zakresem działania Działów.
2.  Wyodrębnienie funkcjonalne (gospodarcze) Działalności Handlowej i Działalności Nieruchomościowej jest efektem ich przeznaczenia do realizacji odrębnych zadań gospodarczych. Do głównych zadań Działu Handel należy m.in. sprzedaż detaliczna, działania promocyjne i marketingowe, działalność operacyjna, księgowość, kontroling i działania ekspansyjne. Do głównych zadań Działu Nieruchomości należy m.in. prowadzenie gospodarczej i administracyjnej obsługi nieruchomości, przygotowanie, zawieranie i nadzór nad prawidłową realizacją umów z dostawcami mediów do nieruchomości, utrzymywanie bieżących kontaktów i załatwianie wszelkich spraw z kontrahentami w zakresie korzystania przez nich z nieruchomości oraz docelowo przygotowanie, negocjowanie, realizacja umów dzierżawy i najmu. Rezultatem takiego wyraźnego rozdzielenia funkcji gospodarczych jest funkcjonalne przypisanie do Działu Handel i Działu Nieruchomości składników majątkowych niezbędnych dla realizacji tych celów gospodarczych. Co istotne, przypisane do Działalności Handel i Działalności Nieruchomościowej składniki majątkowe są wystarczające dla prowadzenia tych rodzajów działalności, i stanowią niezbędne minimum umożliwiające samodzielną realizację związanych z Działem Handel i Działem Nieruchomości zadań gospodarczych. W szczególności, do Działu Handel zostaną przypisane środki trwałe oraz wyposażenie znajdujące się w wynajmowanych nieruchomościach wykorzystywane do prowadzenia Działalności Handlowej, tj. sprzedaży w sklepach prowadzonych przez Wnioskodawcę. Do Działu Nieruchomości są przypisane wszystkie nieruchomości własne, mające być przedmiotem najmu oraz potencjalnie wyposażenie tych nieruchomości. Do Działu Handel są przypisani pracownicy (lub współpracownicy) zatrudnieni do wykonywania zadań związanych z Działalnością Handlową natomiast do Działu Nieruchomości pracownicy (lub współpracownicy) zatrudnieni do wykonywania zadań związanych z Działalnością Nieruchomościową. Ponadto, do Działu Handel są przypisane wartości niematerialne i prawne związane z Działalnością Handlową, w tym licencje i programy komputerowe, a do Działu Nieruchomości wartości niematerialne i prawne związane z Działalnością Nieruchomościową, w tym licencje i programy komputerowe związane z administrowaniem nieruchomościami.
3.  Wyodrębnienie finansowe Działalności Handlowej i Działalności Nieruchomościowej realizowane jest poprzez:

*   prowadzenie przez Wnioskodawcę odrębnej rachunkowości zarządczej, która umożliwia identyfikację operacji gospodarczych, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań działalności prowadzonej w ramach Działalności Handlowej i Działalności Nieruchomościowej;
*   do Działu Handel i Działu Nieruchomości są przypisane odrębne wierzytelności i zobowiązania związanego z ich działalnością. W szczególności są to zobowiązania wynikające z umów o pracę zawartych z pracownikami (lub współpracownikami), a także z innych umów związanych z Działalnością Handlową lub Działalnością Nieruchomościową. Działalność Handlowa obejmuje zobowiązania wynikające z umów najmu zawartych z właścicielami wynajmowanych nieruchomości. Natomiast, Działalność Nieruchomościową obejmuje m.in. zobowiązania związane z posiadanymi na własność nieruchomościami;
*   utworzenie odrębnych rachunków bankowych, za pomocą których przeprowadzane są rozliczenia należności i zobowiązań, odpowiednio Działalności Handlowej oraz Działalności Nieruchomościowej. Na rachunku bankowym przypisanym do Działu Handel są środki pieniężne związane z prowadzeniem Działalności Handlowej, a na rachunku bankowy przypisanym do Działu Nieruchomości środki pieniężne związane z prowadzeniem Działalności Nieruchomościowej.

Podkreślenia wymaga, iż Dział Handel i Dział Nieruchomości utworzone do prowadzenia Działalności Handlowej oraz Działalności Nieruchomościowej, obejmują m.in. umowy z kontrahentami, zobowiązania i wierzytelności, umożliwiając niezależną i samodzielną realizację przez te wydzielone jednostki organizacyjne funkcji gospodarczych.

Reasumując, przepisów UVAT nie stosuje się do żadnej czynności prawnej mającej za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część. Zatem, nie będzie podlegać podatkowi VAT również przejęcie przez Spółkę Przejmującą w ramach podziału Wnioskodawcy Działu Nieruchomości stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e UVAT.

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 września 2014 r. (nr IBPP4/443-259/14/EK) oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 22 listopada 2013 r. (nr IPTPP2/443-708/13- 2/JN).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasada powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…)

Przez towary należy rozumieć – zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy – rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek stanowią treść Tytułu IV Działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.) zwanego dalej k.s.h.

Zgodnie z art. 529 § 1 k.s.h., wyróżniono cztery sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych.

Podział może być dokonany:

1.  przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały lub akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie),
2.  przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek (podział przez zawiązanie nowych spółek),
3.  przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę lub spółki (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki),
4.  przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie).

Nie budzi wątpliwości, że przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h. podział dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie), powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonej części majątku. Złożoność procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt końcowy – przeniesienie własności.

Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, podział przedsiębiorcy czy wniesienie aportowe.

Dodatkowo należy zauważyć, że dyrektywa z 28 listopada 2006 r., 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w art. 19 w angielskiej wersji językowej zawiera w tym zakresie wyrażenie transfer as a contribution, a niemiecka Einbringung, które uzasadniałoby szerokie rozumienie terminu „transakcja zbycia”. Zatem przyjąć należy, że termin „transakcja zbycia” obejmuje również swoim zakresem przedmiotowym przeniesienie majątku spółki dzielonej w trybie art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h. (podział przez wydzielenie) na spółkę przejmującą nowo zawiązaną lub już istniejącą.

W świetle powyższych regulacji dokonany, na podstawie Kodeksu spółek handlowych, podział przez wydzielenie i przeniesienie na nową spółkę części majątku spółki dzielonej jest, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, operacją obejmującą zdarzenia podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wyjaśnić jednak należy, że w sytuacji gdy w wyniku podziału spółki przez wydzielenie przedmiotem przeniesienia własności jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa to mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który to przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zatem przeniesienie prawa do rozporządzania w wyniku podziału spółki przez wydzielenie jest transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, o ile przedmiotem dostawy jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że jednym z podstawowych wymogów jest to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Innymi słowy podatnik winien uwzględnić w tej transakcji wszystkie składniki majątkowe tej zbywanej części majątku, razem z jego aktywami i pasywami.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Warunkiem niezbędnym jest także wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.

W ocenie Organu wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT powinien być interpretowany z uwzględnieniem wyroku Trybunału Sprawiedliwości WE w sprawie C-497/01 odnoszącego się do treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L Nr 347, poz. 1 ze zm.)

Należy zauważyć, że prawodawca unijny stanowiąc regulację ww. art. 19 Dyrektywy 112 nie zdefiniował jednak użytego w niej pojęcia prawnego „całości lub części majątku”.

W wyroku C-497/01 w sprawie Zita Modes przeciwko Administration de lenregistrement et des domaines Trybunał zwracając uwagę, że niezgodne z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń – innych niż te, o których mowa w Dyrektywie podkreślił, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz – w zależności od konkretnego przypadku – składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że w świetle tej normy dyrektywy – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu.

W ocenie Organu, dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Z treści wniosku wynika, że działalność gospodarcza Wnioskodawcy skupia się zasadniczo na dwóch niezależnych obszarach, tj. działalności operacyjnej związanej z handlem detalicznym („Działalność Handlowa”) i działalności nieruchomościowej („Działalność Nieruchomościową”). Z tego względu, w listopadzie 2015 r. uchwałą Zarządu Wnioskodawcy w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy zostały wyodrębnione dwa działy, tj.:

1.  dział obejmujący działalność gospodarczą związaną z zarządzaniem aktywami, w tym głównie obsługą nieruchomości własnych przeznaczonych m.in. pod wynajem, tj. z Działalnością Nieruchomościową („Dział Nieruchomości”), oraz
2.  dział obejmujący działalność gospodarczą operacyjną związaną z usługami handlowymi i handlem detalicznym, tj. z Działalnością Handlową („Dział Handel”).

W wewnętrznej strukturze Wnioskodawcy Działalność Nieruchomościową oraz Działalność Handlowa jest wyodrębniona na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej, jako dwa odrębne Działy stanowiące dwie zorganizowane części przedsiębiorstwa. Oba Działy są również wyodrębnione finansowo, gdyż posiadają osobne rachunki bankowe oraz prowadzona jest dla każdego z nich odrębna rachunkowość zarządcza. Każda z działalności wydzielonych w ramach struktury Wnioskodawcy, tj. Działalność Handlowa oraz Działalność Nieruchomościowa posiada wydzielone konta syntetyczne i analityczne umożliwiające sporządzenie odrębnych bilansów oraz rachunków zysków i strat. Ponadto, dla każdej z działalności możliwe jest prowadzenie niezależnych analiz opłacalności. Przychody i koszty przyporządkowywane są w ramach struktury u Wnioskodawcy poprzez stosowany system opisu faktur. Przyjęty zatem przez Wnioskodawcę sposób prowadzenia księgowości pozwala przypisać każdemu z Działów przynależne do niego przychody i koszty oraz należności i zobowiązania. Do każdego z Działów funkcjonującego w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy, przyporządkowany jest odrębny zespół składników materialnych i niematerialnych związanych odpowiednio z Działalnością Handlową i Działalnością Nieruchomościową Wnioskodawcy. Opisane Działy funkcjonują niezależnie jako zorganizowane części przedsiębiorstwa – wyodrębnione pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym, a każdemu z nich przydzielono wyspecjalizowanych pracowników do wykonywania różnych pod względem merytorycznym i organizacyjnym zadań. Zarząd i wspólnicy Wnioskodawcy planują dokonać dalej idącej restrukturyzacji przedsiębiorstwa polegającej, na całkowitym wydzieleniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa – Działu Nieruchomości. W ramach tego procesu planowany jest podział Wnioskodawcy w trybie art. 529 § 1 pkt 4 KSH, tj. przez wydzielenie części majątku Wnioskodawcy w postaci Działu Nieruchomości i przeniesienie go na inną spółkę kapitałową z siedzibą w Polsce („Spółka Przejmująca”). W konsekwencji, na skutek podziału, u Wnioskodawcy pozostanie organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania związane z Działalnością Handlową (Dział Handel). Zatem po dokonaniu transakcji podziału przez wydzielenie Wnioskodawca będzie kontynuował Działalność Handlową wykorzystując pozostały majątek związany z Działem Handel, który stanie się przedsiębiorstwem Wnioskodawcy. Natomiast, do Spółki Przejmującej zostanie przeniesiony organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania związany z Działalnością Nieruchomościową (Dział Nieruchomości). Przejęty zespół składników majątkowych umożliwi Spółce Przejmującej prowadzenie Działalności Nieruchomościowej.

Mając na uwadze zaprezentowany opis sprawy należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji zostały spełnione wszystkie wskazane wyżej przesłanki do uznania przedmiotowego zespołu składników Spółki (Dział Nieruchomości) za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółki w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Opisana we wniosku „Działalność Nieruchomościowa” jest bowiem zespołem składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie Spółki, przeznaczona jest do realizacji określonych zadań gospodarczych i potencjalnie mogłaby ona stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze. Ponadto przejęty zespół składników majątkowych umożliwi Spółce Przejmującej kontynuację działalności, przez prowadzenie Działalności Nieruchomościowej.

Zatem w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i opisana przez Spółkę czynność polegająca na podziale spółki przez wydzielenie i przeniesienie na spółkę przejmującą części majątku spółki dzielonej w rozumieniu art. 529 § 1 pkt 4 ksh stanowiącej zorganizowaną część przedsiębiorstwa (Dział Nieruchomości), będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym majątek przenoszony do Spółki Przejmującej (tj. Dział Nieruchomości) będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e UVAT, przeniesienie majątku związanego z Działem Nieruchomości do Spółki Przejmującej w wyniku podziału Wnioskodawcy przez wydzielenie, nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, jest prawidłowe.

Niniejszą interpretacją indywidualną załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na pytania nr 1 i 3 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz Ordynacji podatkowej wydano odrębne rozstrzygnięcia z dnia 29 czerwca 2016 r.

Końcowo wskazać należy, że definitywnej oceny przedmiotu czynności prawnej dokonuje sam podatnik, który jest w pełni zorientowany, czy przekazywane w ramach tej czynności składniki majątkowe wypełniają definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Podkreślić jednocześnie należy, że Organ podatkowy jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.