Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.484.2025.1.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-15
Teza: W zakresie ustalenia:
1. czy Spółka dokonując zapłaty za nabyte Należności
licencyjne bezpośrednio do Spółki A i będąc w posiadaniu
certyfikatu rezydencji oraz oświadczenie beneficjenta
rzeczywistego otrzymanych od Spółki B zachowując należytą
staranność posiada prawo zastosowania obniżonej stawki
podatku u źródła, zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 1 w
zw. z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
prawnych oraz brzmienia umowy o unikaniu podwójnego
opodatkowania właściwej dla kraju siedziby Spółki B,
2. czy Spółka dokonując zapłaty za nabyte Należności
licencyjne bezpośrednio do Spółki A po zakończeniu roku
powinna sporządzić i wysłać informację IFT; 2R dla Spółki B.
Słowa kluczowe: należność-należności licencyjne
oświadczenia
pobór-pobór podatku u źródła
rezydencja-certyfikat rezydencji
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 3a
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 3d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2025 r. za pośrednictwem platformy e-puap wpłynął Państwa wniosek z
    tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku
    dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:
    1. czy Spółka dokonując zapłaty za nabyte Należności licencyjne bezpośrednio do Spółki A
      i będąc w posiadaniu certyfikatu rezydencji oraz oświadczenie beneficjenta
      rzeczywistego otrzymanych od Spółki B zachowując należytą staranność posiada
      prawo zastosowania obniżonej stawki podatku u źródła, zgodnie z brzmieniem art. 21
      ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      oraz brzmienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania właściwej dla kraju
      siedziby Spółki B,
    2. czy Spółka dokonując zapłaty za nabyte Należności licencyjne bezpośrednio do Spółki A
      po zakończeniu roku powinna sporządzić i wysłać informację IFT-2R dla Spółki B.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X spółka z ograniczona odpowiedzialnością (dalej jako „Spółka”) jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych i polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w
    Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest także zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku VAT. Spółka prowadzi działalność gospodarczą, której
    podstawowym celem gospodarczym jest odpłatne udostępnienie użytkownikom prawa do
    dystrybucji (...) (dalej jako „Należności licencyjne”) na mocy, których kontrahenci (odbiorcy)
    mogą korzystać z praw do odbioru i (...). W tym celu Spółka w pierwszej kolejności
    uzyskuje prawo do dystrybucji praw do (...) od dostawcy, a następnie dokonuje ich
    dalszego odpłatnego przekazania. Spółka nabywa prawo do dystrybucji praw do (...) od
    podmiotów z siedzibą poza granicami kraju. Dokonując zapłaty Należności licencyjnych na
    rzecz zagranicznych kontrahentów Spółka pobiera podatek u źródła zgodnie z brzmieniem
    przepisu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lipca 1992 roku o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 – dalej jako „Ustawa”). W celu zastosowania
    obniżonej stawki podatku u źródła wynikającej z treści danej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania oraz dla zachowania należytej staranności, o której mowa w
    art. 26 ust. 1 Ustawy Spółka pobiera od kontrahentów oświadczenia dotyczące statusu
    beneficjenta rzeczywistego względem wypłacanych należności licencyjnych. Spółka

    zawarła umowę z jednym z kontrahentów z siedzibą we Włoszech (dalej jako „Spółka A”),
    na mocy której nabywa Należności licencyjne związane z prawem do dystrybucji (...).
    Spółka A jest spółką kapitałową prawa włoskiego, którego 100% właścicielem jest inny
    podmiot gospodarczy prawa włoskiego – również spółka (dalej jako „Właściciel” lub
    „Spółka B”). Dodatkowo Spółka uzyskała informację, że Spółka A pełni jedynie rolę spółki
    dystrybucyjnej, a beneficjentem rzeczywistym opisanych we wniosku należności
    licencyjnych jest Spółka B. Płacone przez Spółkę Należności licencyjne na rzecz Spółki A,
    które następnie będą przekazywane do Spółki B nie zmieniają swojego charakteru.
    Powyższe oznacza, że płatności przekazywane od Spółki do Spółki A oraz od Spółki A do
    Spółki B są rodzajowo tożsame.
    Jednocześnie zgodnie z posiadaną wiedzą Spółka B z tytułu otrzymanych Należności
    licencyjnych rozpoznaje przychód w kraju swojej rezydencji podatkowej (tj. we Włoszech).
    W związku z powyższym pojawiła się wątpliwość czy dokonując zapłaty za Należności
    licencyjne do Spółki A w celu zastosowania obniżonej stawki podatku u źródła zgodnie z
    umową o unikaniu podwójnego opodatkowania Spółka powinna uzyskać certyfikat
    rezydencji oraz stosowne oświadczenia dotyczące statusu beneficjenta rzeczywistego od
    „Spółki B” oraz jaki podmiot uwzględnić przy sporządzeniu informacji IFT 2R.
    Powyższe wątpliwości związane są z niejednolitą linią interpretacyjną dotyczącą
    zastosowania koncepcji look-throuh approach”.
    Istotne elementy opisu stanu faktycznego zawarte zostały również we własnym
    stanowisku w sprawie gdzie wskazaliście Państwo, że zgodnie z otrzymanymi przez Spółkę
    od kontrahenta informacjami Spółka A działa wyłącznie jako spółka zależna zajmująca się
    udzielaniem praw i pobieraniem należności w imieniu Spółki B.
    W związku z powyższym należy uznać, że Spółka A nie jest podatnikiem osiągającym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o CIT.
    Pełni jedynie rolę pośrednika, który przekazuje wskazane wynagrodzenie na rzecz Spółki
    B, która jest faktycznym właścicielem Należności licencyjnych (beneficjentem
    rzeczywistym).
    Powyższe potwierdza także treść postawionego przez Państwa pytania Nr 1.
    Pytania
    1. Czy Spółka dokonując zapłaty za nabyte Należności licencyjne bezpośrednio do Spółki A
      i będąc w posiadaniu certyfikatu rezydencji oraz oświadczenie beneficjenta
      rzeczywistego otrzymanych od Spółki B zachowując należytą staranność posiada
      prawo zastosowania obniżonej stawki podatku u źródła zgodnie z brzmieniem art. 21
      ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
      oraz brzmienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania właściwej dla kraju
      siedziby Spółki B?
    2. Czy Spółka dokonując zapłaty za nabyte Należności licencyjne bezpośrednio do Spółki A
      po zakończeniu roku powinna sporządzić i wysłać informację IFT-2R dla Spółki B?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1)
    Zdaniem Spółki w opisanym przypadku Spółka powinna zweryfikować możliwość
    zastosowania stawki podatku u źródła według stawki właściwej dla umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania właściwej dla beneficjenta rzeczywistego wypłacanych
    należności, tj. Spółki B. W przypadku posiadania certyfikatu rezydencji Spółki B oraz
    stosownego oświadczenia dotyczącego statusu beneficjenta rzeczywistego Spółka będzie
    miała prawa do zastosowana stawki podatku zgodnie z daną umową o unikaniu
    podwójnego opodatkowania. Powyższe działanie wynika z uwzględnienia koncepcji look
    through approach.

    Artykuł 3 ust. 2 Ustawy stanowi, że podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu (nierezydenci), podlegają obowiązkowi
    podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) z:
    1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
      tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
    2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej
      nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek
      praw do takiej nieruchomości;
    3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących
      papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane
      ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
    4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w
      spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym,
      instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym
      charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów
      (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej
      50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu
      inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
    5) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
    6) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i
      wykonania świadczenia;
    7) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
    W myśl art. 3 ust. 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody), o których mowa w art. 3 ust. 3
    pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią
    dochodów (przychodów), o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1-4.
    Zgodnie z art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, rzeczywistym właścicielem jest podmiot, który
    spełnia łącznie następujące warunki:
    a) otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej
      przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej
      części,
    b) nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem
      zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,
    c) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności są
      uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym przy
      ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, uwzględnia się
      charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez ten podmiot w zakresie
      otrzymanej należności.

    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychody nierezydentów z tytułu uzyskanych
    w Polsce praw autorskich i praw pokrewnych (należności licencyjne) są opodatkowane
    20% stawką podatku u źródła.
    Stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o CIT, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat
    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako
    płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
    zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
    przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e.
    Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod
    warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od
    podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki
    podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków
    niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej
    staranności.
    Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
    prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o
    CIT płatnika z podatnikiem. W celu pobrania podatku u źródła według właściwej stawki
    kluczowa jest identyfikacja podatnika osiągającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    przychody z tytułu Należności licencyjnych należnych od Spółki.
    W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z otrzymanymi przez Spółkę od kontrahenta
    informacjami Spółka A działa wyłącznie jako spółka zależna zajmująca się udzielaniem
    praw i pobieraniem należności w imieniu Spółki B.
    W związku z powyższym należy uznać, że Spółka A nie jest podatnikiem osiągającym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o CIT.
    Pełni jedynie rolę pośrednika, który przekazuje wskazane wynagrodzenie na rzecz Spółki
    B, która jest faktycznym właścicielem Należności licencyjnych (beneficjentem
    rzeczywistym).
    W omawianej sprawie koncepcja look-through approach powinna być wywiedziona już z
    samej identyfikacji podatnika na gruncie art. 21 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o CIT.
    Należy wskazać, że Spółka A nie działa w charakterze podatnika, a zatem powinna być
    więc pominięte dla celów wyboru właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania oraz określenia właściwej stawki podatku u źródła.
    Obowiązki w zakresie podatku u źródła powinny być przez Wnioskodawcę jako płatnika
    identyfikowane względem podmiotu, który działa jako podatnik wobec otrzymywanych
    należności, tj. wobec Spółki B.
    Mając powyższe na uwadze zdaniem Spółki w opisanej sprawie powinna ona dla celów
    określenia właściwej stawki podatku u źródła o który mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    CIT posłużyć się dokumentacją przedstawioną przez beneficjenta rzeczywistego
    wypłacanych Należności licencyjnych, tj. Spółki B oraz zapisami umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania właściwej dla kraju siedziby Spółki B.
    Ad 2)

    Zdaniem Spółki, jeżeli zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym w uzasadnieniu pytania
    nr 1 podmiotem zagranicznym, który powinien być rozpatrywany w kontekście definicji
    podatnika zagranicznego (art. 3 ust. 2 ustawy o CIT) jest Spółka B, to dla tego podmiotu
    należy przygotować informację IFT 2R.
    Zgodnie z art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT, płatnicy podatku u źródła dokonujący wypłat
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, są obowiązani przesłać podatnikom oraz
    urzędom skarbowym w odpowiednim terminie informacje sporządzone według
    ustalonego wzoru (informacja IFT-2R) w zakresie dokonanych wypłat oraz pobranego
    podatku.
    W składanej informacji IFT-2R płatnik zobowiązany przy tym jest do wskazania podatnika
    w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o CIT dokonanej w danym roku wypłaty.
    W analizowanym przypadku kwalifikacja podatkowa wypłacanego przez Spółkę
    wynagrodzenia powinna zostać przeprowadzona na gruncie umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a państwem
    siedziby podmiotu będącego beneficjentem rzeczywistym zgodnie z klauzulą „look
    through approach”.
    Za podatnika (w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o CIT) podatku u źródła w zakresie
    dokonywanej przez Spółkę wypłaty należności licencyjnych należy uznać Spółkę B.
    Tym samym, zdaniem Spółki w przypadku uznania stanowiska w zakresie pytania 1 za
    prawidłowe, w związku z wypłatą opisanych Należności licencyjnych Spółka jest (oraz
    będzie w przyszłości) zobowiązana do wskazania jako podatnika w składanej za dany rok
    do urzędu skarbowego informacji IFT-2R Spółkę B, tj. rzeczywistego beneficjenta
    należności licencyjnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku.
    Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte
    pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Przede wszystkim,
    przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena, kto, tj. jaki podmiot jest
    rzeczywistym właścicielem w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT wypłacanych przez
    Państwa należności licencyjnych. Państwa wskazanie w tym zakresie potraktowano, jako
    niepodlegający ocenie element opisu sprawy.
    Nadmienić przy tym należy, że stosownie do przepisu art. 14b § 2a pkt 2 lit. b Ordynacji
    podatkowej, kwestia powyższa nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej.
    Zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ściśle
    związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza siedziba lub zarząd usytuowany na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na
    tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z
    zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium
    państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę
    lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej:
    „ustawa o CIT”),

        podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
        zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl
    której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma
    suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    Jak stanowi art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT,
        za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
        podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
        (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji,
        wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
        organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca
        zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 5 ww. ustawy,
        za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
        wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
        (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na
    podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu.
    Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
        podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw
        autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków
        towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
        należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
        użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także
        środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje
        związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub
        naukowej (know-how) – ustala się w wysokości 20% przychodów.
    Jak wynika z powyższego, przychody nierezydentów z tytułu uzyskanych w Polsce praw
    autorskich i praw pokrewnych (należności licencyjne) są opodatkowane 20% stawką
    podatku u źródła.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT,
        osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
        fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
        wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
        pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
        zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
        przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
        właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie
        podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania
        siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem
        rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż
        określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania
        podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu
        podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej

        staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się
        charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w
        rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Stosownie do art. 22a ustawy o CIT,
        przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
        podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, sporządzona w
    Rzymie 21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 1989 r. Nr 62 poz. 374, dalej: „umowa polsko-włoska”),
        1. Należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane
        osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
        Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2. Jednakże należności te mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz gdy odbiorca
        tych należności jest ich właścicielem, podatek ustalony w ten sposób nie może
        przekroczyć 10 procent kwoty brutto tych należności.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 3 umowy polsko-włoskiej,
        Określenie „należności licencyjne”, użyte w niniejszym artykule, oznacza
        wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane z tytułu użytkowania lub prawa do
        użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub
        naukowego, włącznie z filmami dla kin oraz filmami i taśmami dla telewizji lub
        radia, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy receptury
        lub procesu produkcyjnego albo za użytkowanie lub prawo do użytkowania
        urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego oraz za informacje
        związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub
        naukowej.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 umowy polsko-włoskiej,
        Postanowień ustępu 1 nie stosuje się, jeżeli właściciel należności licencyjnych
        mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie wykonuje
        w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne,
        działalność zarobkową przez zakład w nim położony bądź wolny zawód za pomocą
        tam położonej stałej placówki, a prawa lub majątek, z tytułu których wypłacane są
        należności licencyjne, rzeczywiście należą do takiego zakładu lub stałej placówki. W
        takim wypadku należności licencyjne podlegają opodatkowaniu w tym drugim
        Umawiającym się Państwie zgodnie z jego prawem.
    Z opisu sprawy wynika m.in., że jesteście Państwo podatnikiem podatku dochodowego od
    osób prawnych i polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów,
    bez względu na miejsce ich osiągania. Prowadzicie Państwo działalność gospodarczą,
    której podstawowym celem gospodarczym jest odpłatne udostępnienie użytkownikom
    prawa do dystrybucji praw do (...) (Należności licencyjne) na mocy, których kontrahenci
    (odbiorcy) mogą korzystać z praw do odbioru i (...). W tym celu uzyskujecie Państwo prawo
    do dystrybucji praw do (...) od dostawcy, a następnie dokonujecie ich dalszego odpłatnego
    przekazania. Nabywacie Państwo prawo do dystrybucji praw do (...) od podmiotów z
    siedzibą poza granicami kraju. Dokonując zapłaty Należności licencyjnych na rzecz
    zagranicznych kontrahentów pobieracie Państwo podatek u źródła. W celu zastosowania
    obniżonej stawki podatku u źródła wynikającej z treści danej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania oraz dla zachowania należytej staranności, o której mowa w
    art. 26 ust. 1 ustawy pobieracie Państwo od kontrahentów oświadczenia dotyczące
    statusu beneficjenta rzeczywistego względem wypłacanych należności licencyjnych.

    Zawarliście Państwo umowę z jednym z kontrahentów z siedzibą we Włoszech (Spółka A),
    na mocy której nabywacie Należności licencyjne związane z prawem do dystrybucji (...).
    Spółka A jest spółką kapitałową prawa włoskiego, którego 100% właścicielem jest inny
    podmiot gospodarczy prawa włoskiego – również spółka (dalej jako „Właściciel” lub
    „Spółka B”). Uzyskaliście Państwo informację, że Spółka A pełni jedynie rolę spółki
    dystrybucyjnej, a beneficjentem rzeczywistym opisanych we wniosku należności
    licencyjnych jest Spółka B. Płacone przez Państwa Należności licencyjne na rzecz Spółki A,
    które następnie będą przekazywane do Spółki B nie zmieniają swojego charakteru.
    Płatności przekazywane od Państwa do Spółki A oraz od Spółki A do Spółki B są rodzajowo
    tożsame. Spółka B jest rzeczywistym właścicielem otrzymanych Należności licencyjnych,
    który rozpoznaje z tego tytułu przychód w kraju swojej rezydencji podatkowej (tj. we
    Włoszech).
    Państwa wątpliwość w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 dotyczy kwestii
    ustalenia, czy Spółka dokonując zapłaty za nabyte Należności licencyjne bezpośrednio do
    Spółki A i będąc w posiadaniu certyfikatu rezydencji oraz oświadczenie beneficjenta
    rzeczywistego otrzymanych od Spółki B zachowując należytą staranność posiada prawo
    zastosowania obniżonej stawki podatku u źródła, zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 1
    w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz brzmienia
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania właściwej dla kraju siedziby Spółki B.
    W tym też kontekście zauważyć należy, że dla ustalenia możliwości zastosowania
    preferencyjnych warunków opodatkowania wynikających z zastosowania właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, konieczne jest w pierwszej kolejności
    ustalenie osoby podatnika. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych
    podlega bowiem podatnik osiągający przychody na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
    to w stosunku do tego podatnika mogą znaleźć zastosowanie warunki takiej umowy.
    Odnosząc się do powyższej kwestii, w złożonym wniosku odwołali się Państwo do
    koncepcji „look through approach”, do której stosowania – co do zasady – organy
    podatkowe nie są zobowiązane.
    Możliwość zastosowania ww. koncepcji na gruncie stosowania preferencji wynikających z
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania jest uzależniona od łącznego spełnienia
    wskazanych poniżej warunków.
    Otóż, płatnik każdorazowo musi dokonać weryfikacji odbiorców wypłacanych należności
    pod kątem posiadania statusu Beneficial Owner (dalej: BO) w celu zastosowania
    zwolnienia lub niższej stawki podatku u źródła przy wypłacie należności licencyjnych (także
    wówczas gdy dana UPO nie zawiera klauzuli BO). Taki obowiązek wynika z celu
    zawieranych UPO, jakim jest eliminacja podwójnego opodatkowania. Przy czym, UPO nie
    mogą być nadużywane poprzez tworzenie i wykorzystywanie sztucznych podmiotów, np.
    pośredników nieprowadzących rzeczywistej działalności gospodarczej, zajmujących się
    wyłącznie przekazywaniem należności. Dlatego weryfikowanie statusu BO jest konieczne,
    aby zapobiegać zjawisku tzw. „treaty shopping”. Co więcej celem UPO jest zapewnienie
    zwolnienia lub obniżonej stawki dla wypłacanej z państwa źródła określonej rodzajowo
    należności. Innymi słowo, UPO ograniczają władztwo podatkowe państwa źródła dla
    określonej kategorii płatności. Dlatego jeżeli polski płatnik wypłaca określoną należność,
    to aż do poziomu rzeczywistego właściciela w łańcuchu podmiotów powinna ona zostać
    przekazywana w tej samej formie. Ponadto, płatnik każdorazowo powinien także ustalić,
    czy rzeczywisty właściciel należności rozpoznaje w swoim kraju przychód podatkowy z
    tytułu otrzymanej należności i spełnia on warunki do zastosowania preferencji wynikające
    z danej UPO.
    Tak więc w przypadku wypłaty należności licencyjnych, płatnik musi każdorazowo ustalić
    BO wypłacanej należności, czy rozpoznaje on przychód w swoim państwie rezydencji, a
    także to czy płatność przekazywana w łańcuchu nie zmieniła swego charakteru.
    Jak wynika z wniosku:

    1. Spółka A pełni jedynie rolę pośrednika, który przekazuje wskazane wynagrodzenie na
      rzecz Spółki B,
    2. beneficjentem rzeczywistym należności licencyjnych jest Spółka B,
    3. Należności licencyjne na rzecz Spółki A, przekazywane do Spółki B - nie zmieniają
      swojego charakteru,
    4. Spółka B z tytułu otrzymanych Należności licencyjnych rozpoznaje przychód w kraju
      swojej rezydencji podatkowej (tj. we Włoszech).
    Biorąc powyższe pod uwagę, uprawnieni są Państwo do zastosowania preferencji
    wynikającej z UPO zawartej z Włochami, a więc obniżonej stawki podatkowej
    przewidzianej w tej umowie do opodatkowania należności licencyjnych, o ile oczywiście
    Spółka B nie posiada zakładu w Polsce i w istocie dochowają Państwo należytej
    staranności o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, co oznacza, że weryfikowana jest
    przez Państwa zgodność otrzymanych dokumentów oraz informacji dotyczących
    rzeczywistego właściciela należności licencyjnych, uwzględniając dostępne publicznie dane
    oraz okoliczności faktyczne i prawne.
    W świetle powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    Nr 1, z ww. zastrzeżeniem należało uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się do Państwa pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 wskazać należy, że
    zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy o CIT,
        Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia
        miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1, 2-2b, 2d i 2e
        pobrano podatek, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego
        naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje swoje
        zadania, albo - w przypadku dochodu, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f
        - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
        skarbowego właściwy według siedziby płatnika wykonuje swoje zadania, a w
        przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2
        oraz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów wartościowych
        zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została płatnikowi
        ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt 15, na
        rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego
        właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje
        zadania. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w:
        1) art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,
        2) art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i
        pobranym podatku
        - sporządzone według ustalonego wzoru.
        Obowiązek przesłania tych informacji podatnikom oraz urzędowi skarbowemu nie
        powstaje w przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a zdanie pierwsze.
    W myśl art. 26 ust. 3a ustawy o CIT,
        Płatnicy są obowiązani przesłać informację, o której mowa w ust. 3 pkt 1, w
        terminie przekazania kwoty pobranego podatku, a informację, o której mowa w
        ust. 3 pkt 2, w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego po roku
        podatkowym, w którym dokonano wypłat, o których mowa w ust. 1, również
        wówczas, gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w
        trybie przewidzianym w ust. 3b.
    Art. 26 ust. 3d ustawy o CIT stanowi natomiast, że

        Informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, sporządzają i przekazują również
        podmioty, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust.
        1 oraz art. 22 ust. 1, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego
        opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku. Przepisy ust.
        3b i 3c stosuje się odpowiednio.
    Z powyższych przepisów wynika, że gdy określony podmiot dokonuje wypłat należności z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust 1 ustawy o CIT, to ma on obowiązek
    wypełniania formularza IFT-2/IFT-2R.
    Skoro zatem, rzeczywistym właścicielem wskazanych we wniosku Należności licencyjnych,
    jest Spółka B, której certyfikat rezydencji będziecie Państwo posiadać, to jesteście
    zobowiązani do sporządzenia informacji IFT-2/2R w której wykazane zostaną przychody
    /dochody podatnika a więc Spółki B i złożenia tej informacji do właściwego urzędu
    skarbowego.
    W konsekwencji Państwa stanowisko, wskazujące, że w związku z wypłatą opisanych
    Należności licencyjnych Spółka jest (oraz będzie w przyszłości) zobowiązana do wskazania
    jako podatnika w składanej za dany rok do urzędu skarbowego informacji IFT-2R - Spółkę
    B, tj. rzeczywistego beneficjenta należności licencyjnych, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi
        element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.