Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-220b/11/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-05-26
Teza: Zakres zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2011 r. (data wpływu 14 lutego 2011 r.), uzupełnionym w dniu 20 maja 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2011 r. uzupełniony w dniu 20 maja 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Od 2005 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na pozyskiwaniu odszkodowań od zakładów ubezpieczeniowych, na zlecenie osób indywidualnych.

W skład opisanej usługi wchodzi:

1.  oszacowanie wysokości szkody (w szczególności szkód osobowych):

1.  oszacowanie przybliżonej wysokości uszczerbku na zdrowiu związanego z różnymi urazami (najczęściej chirurgiczno-ortopedycznymi) oraz związane z tym ustalenie możliwości uzyskania zadośćuczynienia za ból oraz cierpienie fizyczne i psychiczne;
2.  obliczenie kosztów poniesionych na zakup lekarstw oraz niezbędny sprzęt ortopedyczny, rehabilitacyjny i pomocniczy;
3.  ustalenie przewidywanych kosztów opieki;
4.  ustalenie wysokości utraconych dochodów;
5.  w przypadku wypadku śmiertelnego, oszacowanie pogorszenia sytuacji materialnej, zadośćuczynienie za stratę osoby najbliższej, koszty pogrzebów, stypy, itp;

3.  udokumentowanie szkody, tzn. pozyskanie niezbędnej dokumentacji prawniczej, medycznej, urzędowej oraz dokumentacji z zakładów pracy uwiarygodniającej powstanie szkody (za dokumentację prawniczą uznaje się również notatkę urzędową z miejsca wypadku sporządzoną przez Policję, akt oskarżenia sporządzony przez Prokuraturę, wyrok Sądu, itp.; natomiast za dokumentację medyczną uznaje się wypis ze szpitala, kartę leczenia z przychodni specjalistycznych i od lekarza rodzinnego; za dokumentacje urzędową uznaje się akt zgonu, zaświadczenie o zameldowaniu; za dokumentację z zakładów pracy uznaje się zaświadczenie o zarobkach);
4.  zgłoszenie szkody do zakładów ubezpieczeń (tzn. sporządzenie pisma roszczeniowego, wypełnienie formularzy dostarczanych przez zakłady ubezpieczeń, uzyskanie i przedstawienie dokumentacji prawniczej, medycznej, urzędowej, z zakładów pracy);
5.  oczekiwanie na wypłatę odszkodowania z zakładów ubezpieczeń oraz wypłata odszkodowania osobie zlecającej usługę;
6.  przy okazji, jeżeli klient stwierdzi szkodę rzeczową (majątkową), usługa obejmuje również oszacowanie tej szkody. W tym przypadku w głównej mierze chodzi o ustalenie przedmiotów, które uległy zniszczeniu i określeniu wartości poniesionych strat.

Przed dniem 2 grudnia 2010 r. opisana działalność była „wg starego PKD” zaklasyfikowana do grupowania 65.23.Z „Pozostałe pośrednictwo finansowe, gdzie indziej nie sklasyfikowane” przy czym wg PKD z 2007 r. została zaklasyfikowana od dnia 2 grudnia 2010 r. do grupowania 64.99.Z „Pozostała usługowa działalność usługowa, gdzie indziej nie sklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych”. Wskazał Pan, iż próby rejestracji działalności gospodarczej wg PKD z 2007 r. 66.21.Z „Działalność związana z oceną ryzyka i szacowaniem poniesionych strat” okazała się bezskuteczna z uwagi na rzekome zarezerwowanie tego grupowania dla innych podmiotów, poza osobami fizycznymi (wg organu rejestracyjnego).

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 20 maja 2011 r. jednoznacznie wskazano, iż w ocenie Wnioskodawcy, świadczone usługi powinny być sklasyfikowane według PKWiU 66.21.10.0 – usługi związane z oceną ryzyka i szacowaniem poniesionych strat, jako usługi związane z ubezpieczeniami i funduszami emerytalnymi, które niekoniecznie muszą być usługami ubezpieczeniowymi. „Usługi związane”, swoim zakresem obejmują nie tylko bezpośrednie usługi ubezpieczeniowe, ale przede wszystkim wszelkie inne usługi niepolegające na zawieraniu umów ubezpieczeniowych czy w ramach funduszy emerytalnych.

W złożonym uzupełnieniu wskazano ponadto, iż osiągnięty przez Wnioskodawcę obrót za 2010 r. wyniósł 62.014 zł, natomiast obecnie, za okres od stycznia do kwietnia 2011 r. – 18.000 zł.

Wnioskodawca rozlicza się na zasadach ogólnych (podatkowa księga przychodów i rozchodów). Po wpłynięciu kwot odszkodowań dla klientów na konto Wnioskodawcy następuje przekazanie środków klientowi z jednoczesnym pobraniem prowizji (%) wcześniej umówionej. Jeżeli środki wpływają na konto klienta, obowiązek przekazania prowizji dla Wnioskodawcy spoczywa na jego kliencie. Otrzymane prowizje są rejestrowane w „dziennej ewidencji sprzedaży”, a następnie zbiorczym miesięcznym dowodem wewnętrznym w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w przypadku opisanej usługi, w świetle aktualnych przepisów podatkowych, istnieje obowiązek dokumentowania przychodów przy zastosowaniu kasy rejestrującej?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie istnieje obowiązek ewidencjonowania opisanych usług za pomocą kasy fiskalnej – wystarczającym jest prowadzenie „książkowej ewidencji sprzedaży” i dokumentowania jej za pomocą miesięcznych dowodów wewnętrznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

W myśl ust. 1 tego przepisu, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, t.j. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w tym zakresie.

Od 1 stycznia 2011 r. obowiązują w tym zakresie przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 138, poz. 930).

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. – sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W załączniku tym, w poz. 23 wymienione usługi finansowe i ubezpieczeniowe (PKWiU 64-66).

Natomiast zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 5.

Zwolnienie, o którym wyżej mowa, traci moc po upływie dwóch miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło w ciągu roku podatkowego przekroczenie kwoty obrotów w wysokości 40.000 zł, z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy (§ 3 ust. 6).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na pozyskiwaniu odszkodowań od zakładów ubezpieczeniowych, na zlecenie osób indywidualnych. Osiągane przez Pana obroty z tytułu sprzedaży na rzecz osób, o których mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie przekroczyły w 2010 r. kwoty 40.000 zł. Wskazał Pan, iż świadczone przez Pana usługi należy klasyfikować według PKWiU w grupowaniu 66.21.10.0.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, iż, o ile świadczone przez Pana usługi polegające na pozyskiwaniu odszkodowań od zakładów ubezpieczeniowych na zlecenie osób indywidualnych są prawidłowo sklasyfikowane według PKWiU w grupowaniu 66, to może Pan korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej do dnia 31 grudnia 2012 r. na podstawie zapisu cytowanego § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia.

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. Zatem tut. organ nie dokonywał oceny poprawności przedstawionych przez Wnioskodawcę klasyfikacji statystycznych. W związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono przy założeniu, że podana klasyfikacja jest prawidłowa.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.