Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.221.2025.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z Bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-spłata kredytu
ugody-ugoda sądowa
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwrot-zwrot należności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – na wezwanie organu – pismem z 5 czerwca 2025 r. (wpływ). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) 2003 r. zaciągnęła Pani kredyt mieszkaniowy „(...)” w X. na podstawie umowy nr (...)
    aneksowanej (...) 2003 r. w wysokości łącznej w kwocie 29 000 CHF i nabyła Pani
    mieszkanie do remontu pod adresem: A1
    (...) 2008 r., wobec niezakończonego remontu, wystąpiła Pani o kolejny kredyt w Banku Y
    (następca prawny: Z) na tę samą nieruchomość i po przeprowadzeniu procedury
    otrzymała Pani go na podstawie umowy kredytu nr (...) indeksowanego kursem CHF.
    Kwota, jaką otrzymała Pani w walucie polskiej w łącznej kwocie 96 900 PLN (§ 1, ust. 2
    umowy) została przeznaczona na pokrycie kosztów remontu nieruchomości w kwocie 30
    000 PLN oraz spłatę innych zobowiązań, w tym:
    a) kredytu hipotecznego w X. umowa nr (...) z (...) 2003 r. – 46 900 PLN,
    b) karty kredytowej w Q. – 10 000 PLN,
    c) limitu w rachunku X. – 10 000 PLN.
    W lipcu 2019 r. podjęła Pani działania w celu unieważnienia umowy kredytowej i
    odzyskania części wpłaconych tytułem spłaty kredytu środków. Do listopada 2019 r.
    wpłaciła Pani w ramach umowy kredytowej kwotę 194 823,11 PLN oraz 6,75 CHF.
    Po wieloletnich działaniach Pani pełnomocników w trakcie postępowań uznano, że umowa
    kredytu zawierała postanowienia abuzywne. W okresie poprzedzającym termin rozprawy
    apelacyjnej podjęła Pani decyzję o zawarciu ugody sądowej, w wyniku której Bank zapłacił
    na Pani rzecz kwotę w wysokości 66 254,98 PLN. Uzyskane umorzenie znalazło swoje
    udokumentowanie w przesłanym Pani w lutym 2025 r. PIT-11 za 2024 r. Kwota umorzenia
    została wykazana jako Pani przychód w przygotowanym dla Pani e-pit za 2024 r. znacząco
    podwyższając Pani zobowiązanie (do zapłaty) wobec US z tytułu rozliczenia podatku
    dochodowego za 2024 r.
    Powołując się na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe uznaje Pani, że:
    1) spełnia Pani warunek prawny określony:
      a) w § 1 ust. 1 lit. a rozporządzenia – oba kredyty były przeznaczone na zakup i remont
      jednej inwestycji mieszkaniowej pod adresem: A1,
      b) w § 1 ust. 1 lit. b rozporządzenia – nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku
      na realizację innej inwestycji mieszkaniowej,
      c) w § 1 ust. 2 rozporządzenia – kredyt został udzielony w złotych, indeksowany do
      waluty obcej – franka szwajcarskiego,
    2) częściowo spełnia Pani warunek prawny określony w § 1 ust. 2 rozporządzenia, gdyż
      wierzytelność obejmuje częściowo koszty kredytu mieszkaniowego tj. 79,4% (76 900
      PLN) z kwoty 96 900 PLN. Różnica w wysokości 20 000 dotyczyła spłaty innych
      zobowiązań (karta kredytowa, ROR w rachunku bankowym) i stanowi 20,6% kredytu.
    3) równocześnie, spełnia Pani inne warunki rozporządzenia, a mianowicie:
      a) kredyt został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony
      do udzielania kredytów,

      b) kredyt był zabezpieczony (od pierwszej umowy) w postaci hipoteki ustanowionej na
      nieruchomości,
      c) został zaciągnięty w 79,4% na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    4) uzyskana w wyniku ugody kwota nie stanowi dla Pani przysporzenia majątkowego –
      zgodnie z aktualnym stanem prawnym – jest to zwrot nienależnie pobranych środków
      pieniężnych przekazanych na rzecz banku w ramach spłaty rat udzielonego Pani
      kredytu.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Ugoda została podpisana (...) 2024 r. przed Sądem Apelacyjnym w (...) o sygn. akt (...). W
    ramach ugody nastąpiło:
    - zrzeczenie się roszczeń przez klienta (czyli przez Panią) – na podstawie zawartej ugody
      otrzymała Pani w ramach kwoty zwrotu część środków pieniężnych, które wcześniej na
      mocy Umowy kredytowej przekazała Pani na rzecz Banku, w szczególności w ramach
      spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego kredytu;
    - zrzeczenie się roszczeń przez Bank, który złożył własne powództwo wobec Pani
      powołując się na stan przyszły – po ewentualnym unieważnieniu umowy w ramach
      prowadzonego postępowania – za bezumowne korzystanie z kapitału wypłaconego
      przez Bank na podstawie umowy – po podpisaniu ugody Bank zrzekł się wszelkich
      takich roszczeń.
    W ugodzie Pani i Bank nie ustaliliście zasad przeliczenia wzajemnych świadczeń innych, niż
    wynikały z pierwotnej treści umowy kredytu.
    § 3 ust. 3 ugody wymienionej powyżej zawiera zapis cyt.: „w ramach pełnego i
    ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z Umowy lub w związku z nią, strona
    pozwana Bank Z w (...) zobowiązuje się do zapłaty na rzecz powódki A.A - Klienta kwoty 66
    254,98 PLN (...)” zaś w informacji o przychodach z innych źródeł (...) PIT-11, które otrzymała
    Pani z Banku Z. w lutym 2025 r. powyższa kwota została ujęta w poz. 100 informacji, a jako
    rodzaj przychodu Bank wskazuje: „umorzenie”.
    (...) 2023 r. zapadł nieprawomocny wyrok w sprawie z Pani powództwa ((...)), w którym Sąd
    Okręgowy w (...) orzekł, że umowa kredytu nr (...) z (...) 2008 r. zawierała postanowienia,
    które są podobne lub identyczne z postanowieniami uznawanymi przez sądy powszechne
    za postanowienia abuzywne albo nieważne uznając jej nieważność. Sąd zasądził na Pani
    rzecz dochodzoną kwotę (w wysokości 71 073, 64 PLN plus odsetki i inne świadczenia
    nienależne).
    Na skutek apelacji Banku dalsze postępowanie toczyło się przed Sądem Apelacyjnym w
    (...). Przed datą postępowania sądowego świadomie i dobrowolnie zdecydowała się Pani
    na zawarcie zaproponowanej przez Bank ugody. W ramach procesu wzajemnych
    negocjacji pomiędzy Panią i Bankiem ustalono kwotę podlegającą zwrotowi, która
    ostatecznie wyniosła 66 254,98 PLN oraz częściowy zwrot kosztów postępowania
    sądowego. Wskazana kwota stanowi zwrot części środków pieniężnych, które wcześniej na
    mocy Umowy kredytowej przekazała Pani na rzecz Banku, w szczególności w ramach
    spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego kredytu.
    Na pytania z wezwania:
      6) Czy w związku z zawarciem ugody doszło do:
        a) przewalutowania na złotówki kredytu udzielonego we frankach szwajcarskich?
        b) umorzenia wierzytelności?
        c) otrzymania świadczeń z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania?

      7) Czy w ramach zawartej ugody Bank dokonał zwolnienia z długu, o którym mowa w
      art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny?
      8) Jeżeli w związku z zawarciem ugody doszło do umorzenia wierzytelności należy
      wyjaśnić:
        a) Jakie ustalenia w sprawie umorzenia zobowiązania kredytowego zawiera
        wskazana we wniosku ugoda z Bankiem dla Pani?
        b) Co składa się na kwotę, w stosunku do której została Pani zwolniona z długu, tj.
        czy jest to kwota kapitału, kwota odsetek – w tym odsetki skapitalizowane i
        prowizje, kwota opłat niezbędnych do zawarcia umowy kredytu, kwota kosztów
        usług dodatkowych, ubezpieczeń?
    wyjaśniła Pani, że kredyt był zobowiązaniem spłaconym w listopadzie 2019 r. Nie były więc
    prowadzone inne działania mające ułatwić jego dalszą spłatę.
    W wyniku ugody uzyskała Pani zwrot części środków pieniężnych, które wcześniej na mocy
    Umowy kredytowej przekazała Pani na rzecz Banku, w szczególności w ramach spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych od zaciągniętego kredytu.
    Umową (...) zaciągnęła Pani kredyt w wysokości 96 000 PLN, a spłaciła Pani łącznie kwotę
    194 823,11 PLN plus 6,75 CHF. Oznacza to, że poza spłatą kapitału przekazała Pani na
    rzecz Banku środki w kwocie 97 923,11 PLN (więcej, niż kwota kredytu). Wypłacona
    (zwrócona) przez Bank kwota mieści się więc w kwocie wpłaconej przez Panią w czasie
    trwania umowy kredytowej w ramach spłaty rat kredytu. Dodaje Pani, że szacowany w
    umowie kredytowej (...) całkowity koszt kredytu (z ubezpieczeniami) miał wynieść 30
    068,12 PLN (§ 6 umowy).
    PIT-11 wystawiony przez Z. wskazuje „umorzenie” jako rodzaj przychodu.
    W związku z zawarciem ugody otrzymała Pani niejako ekwiwalent środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy umowy kredytowej przekazała Pani na rzecz Banku w ramach
    spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego kredytu. Zwrócono Pani więc niejako
    kwotę wydatków, które wcześniej były przez Panią poniesione z Pani własnych środków.
    Zatem kwoty te nie powodują faktycznego przyrostu w Pani majątku, a jedynie
    „wyrównanie” wcześniejszego jego zmniejszenia. Kwota zwrotu nie spełnia – w Pani ocenie
    – celu przychodu, jakim jest zwiększenie majątku podatnika, bowiem nie zwiększa Pani
    aktywów, ani nie zmniejsza Pani pasywów.
    Interpretacja zagadnienia nie sprawiłaby Pani trudności, gdyby cała kwota kredytu
    spełniała w całości powyższe zasady oraz warunek prawny określony w § 1 ust. 2
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przy chodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Niestety – w przypadku zawartej przez
    Panią umowy kredytowej będącej przedmiotem zakończonego postępowania sądowego –
    tylko 79,4% tej kwoty było przeznaczone na cel mieszkaniowy, a 20,6% na cele inne niż
    mieszkaniowe. Tymczasem Bank, nie analizując treści umowy i sporządzając PIT-11 za
    2024 r., a następnie przesyłając go do Pani – jako podatnika i do właściwego urzędu
    skarbowego uznał, że kwota zwrotu – w pełnej wysokości – ustalona w ramach ugody
    stanowi Pani przychód podatkowy zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy, co stoi w sprzeczności z
    istniejącym piśmiennictwem.
    Pytanie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku):
    Czy wypłacone przez Bank – na podstawie zawartej ugody – środki pieniężne stanowią w
    całości/w części przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych i podlegają w całości/w części wykazaniu w zeznaniu rocznym?
    Pani stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

    Pani zdaniem, odwołując się do istniejącego piśmiennictwa, orzecznictwa i przepisów
    prawa uważa Pani, że wypłaconą przez Bank w wyniku ugody kwotę w wysokości 66
    254,98 PLN należy podzielić na:
    1) nie stanowiącą Pani przychodu podatkowego zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, a przeznaczoną na cele mieszkaniowe zgodnie z
      rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (79,4% kredytu tj. 52 606,45
      PLN z kwoty uzyskanej w ramach ugody),
    2) stanowiącą Pani przychód, gdyż nie związaną bezpośrednio z celem mieszkaniowym
      (20,6% kredytu tj. 13 648,53 PLN z kwoty uzyskanej w ramach ugody).
    Należy w związku z powyższym uznać, że jako podatnik ma Pani prawo do korekty
    rozliczenia PIT-37 za 2024 r. poprzez zastąpienie kwoty pełnej uzyskanej w ramach ugody
    (i uznanej jako przychód w PIT-11 i zeznaniu podatkowym PIT-37) kwotą proporcjonalnie
    wyliczoną dla celu nie związanego z celem mieszkaniowym, stanowiącej Pani przychód, a o
    której mowa w powyższym ust. 2.
    Co do zasady, w przypadku umorzenia kredytu frankowego przeznaczonego na cele
    mieszkaniowe podatnik może skorzystać z zaniechania poboru podatku. Nie usunęła Pani
    jednak tego przychodu z zeznania PIT-37 przygotowanego na platformie e-podatki, gdyż
    kredyt który był przedmiotem postępowania sądowego był tylko w części (79,4%)
    przeznaczony na cele mieszkaniowe. Od łącznego dochodu uiściła Pani wyliczony podatek
    do zapłaty.
    W wyniku korekty zeznania podatkowego PIT-37 za 2024 r. uzyska Pani prawo do
    odzyskania uiszczonego podatku od kwoty nie stanowiącej Pani przychodu podatkowego.
    Korekta będzie polegała na zastąpieniu kwoty 66 254,98 PLN (pozycja 76 PIT-37) kwotą 13
    648,53 PLN jako nie związaną bezpośrednio z celem mieszkaniowym i stanowiącą
    przychód podlegający opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Źródła przychodów
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jednym z nich są „inne źródła”, czyli źródła inne niż wymienione w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8b ustawy (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy).
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” oznacza, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, każde świadczenie mające
    realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji
    Z analizy przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia wynika w szczególności, że (...)
    2003 r. zaciągnęła Pani kredyt mieszkaniowy „(...)” w X. na podstawie umowy nr (...)
    aneksowanej (...) 2003 r. w wysokości łącznej w kwocie 29 000 CHF i nabyła Pani
    mieszkanie do remontu pod adresem: A1. (...) 2008 r., wobec niezakończonego remontu,
    wystąpiła Pani o kolejny kredyt w Banku Y (następca prawny: Z) na tę samą nieruchomość
    i po przeprowadzeniu procedury otrzymała Pani go na podstawie umowy kredytu nr (...)
    indeksowanego kursem CHF. Kwota, jaką otrzymała Pani w walucie polskiej w łącznej
    kwocie 96 900 PLN (§ 1, ust. 2 umowy) została przeznaczona na pokrycie kosztów remontu
    nieruchomości w kwocie 30 000 PLN oraz spłatę innych zobowiązań, w tym:
    a) kredytu hipotecznego w X umowa nr (...) z (...) 2003 r. – 46 900 PLN,
    b) karty kredytowej w Q. – 10 000 PLN,
    c) limitu w rachunku X – 10 000 PLN.
    W lipcu 2019 r. podjęła Pani działania w celu unieważnienia umowy kredytowej i
    odzyskania części wpłaconych tytułem spłaty kredytu środków. Do listopada 2019 r.
    wpłaciła Pani w ramach umowy kredytowej kwotę 194 823,11 PLN oraz 6,75 CHF. Po
    wieloletnich działaniach Pani pełnomocników w trakcie postępowań uznano, że umowa
    kredytu zawierała postanowienia abuzywne. W okresie poprzedzającym termin rozprawy

    apelacyjnej podjęła Pani decyzję o zawarciu ugody sądowej, w wyniku której Bank zapłacił
    na Pani rzecz kwotę w wysokości 66 254,98 PLN. Ugoda została podpisana (...) 2024 r.
    przed Sądem Apelacyjnym w (...) o sygn. akt (...). W ramach ugody nastąpiło:
    - zrzeczenie się roszczeń przez klienta (czyli przez Panią) – na podstawie zawartej ugody
      otrzymała Pani w ramach kwoty zwrotu część środków pieniężnych, które wcześniej na
      mocy Umowy kredytowej przekazała Pani na rzecz Banku, w szczególności w ramach
      spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego kredytu;
    - zrzeczenie się roszczeń przez Bank, który złożył własne powództwo wobec Pani
      powołując się na stan przyszły – po ewentualnym unieważnieniu umowy w ramach
      prowadzonego postępowania – za bezumowne korzystanie z kapitału wypłaconego
      przez Bank na podstawie umowy – po podpisaniu ugody Bank zrzekł się wszelkich
      takich roszczeń.
    W ugodzie Pani i Bank nie ustaliliście zasad przeliczenia wzajemnych świadczeń innych, niż
    wynikały z pierwotnej treści umowy kredytu. § 3 ust. 3 ugody wymienionej powyżej
    zawiera zapis cyt.: „w ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron
    wynikających z Umowy lub w związku z nią, strona pozwana Bank Z w (...) zobowiązuje się
    do zapłaty na rzecz powódki A.A - Klienta kwoty 66 254,98 PLN (...)” zaś w informacji o
    przychodach z innych źródeł (...) PIT-11, które otrzymała Pani z Banku Z. w lutym 2025 r.
    powyższa kwota została ujęta w poz. 100 informacji, a jako rodzaj przychodu Bank
    wskazuje: „umorzenie”. (...) 2023 r. zapadł nieprawomocny wyrok w sprawie z Pani
    powództwa ((...)), w którym Sąd Okręgowy w (...) orzekł, że umowa kredytu nr (...) z (...)
    2008 r. zawierała postanowienia, które są podobne lub identyczne z postanowieniami
    uznawanymi przez sądy powszechne za postanowienia abuzywne albo nieważne uznając
    jej nieważność. Sąd zasądził na Pani rzecz dochodzoną kwotę (w wysokości 71 073, 64 PLN
    plus odsetki i inne świadczenia nienależne). Na skutek apelacji Banku dalsze
    postępowanie toczyło się przed Sądem Apelacyjnym w (...). Przed datą postępowania
    sądowego świadomie i dobrowolnie zdecydowała się Pani na zawarcie zaproponowanej
    przez Bank ugody. W ramach procesu wzajemnych negocjacji pomiędzy Panią i Bankiem
    ustalono kwotę podlegającą zwrotowi, która ostatecznie wyniosła 66 254,98 PLN oraz
    częściowy zwrot kosztów postępowania sądowego. Wskazana kwota stanowi zwrot części
    środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy kredytowej przekazała Pani na
    rzecz Banku, w szczególności w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od
    otrzymanego kredytu. Wyjaśniła Pani, że kredyt był zobowiązaniem spłaconym w
    listopadzie 2019 r. Nie były więc prowadzone inne działania mające ułatwić jego dalszą
    spłatę. W wyniku ugody uzyskała Pani zwrot części środków pieniężnych, które wcześniej
    na mocy Umowy kredytowej przekazała Pani na rzecz Banku, w szczególności w ramach
    spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od zaciągniętego kredytu. Umową (...) zaciągnęła Pani
    kredyt w wysokości 96 000 PLN, a spłaciła Pani łącznie kwotę 194 823,11 PLN plus 6,75
    CHF. Oznacza to, że poza spłatą kapitału przekazała Pani na rzecz Banku środki w kwocie
    97 923,11 PLN (więcej, niż kwota kredytu). Wypłacona (zwrócona) przez Bank kwota mieści
    się więc w kwocie wpłaconej przez Panią w czasie trwania umowy kredytowej w ramach
    spłaty rat kredytu. Dodaje Pani, że szacowany w umowie kredytowej (...) całkowity koszt
    kredytu (z ubezpieczeniami) miał wynieść 30 068,12 PLN (§ 6 umowy). PIT-11 wystawiony
    przez Z. wskazuje „umorzenie” jako rodzaj przychodu. W związku z zawarciem ugody
    otrzymała Pani niejako ekwiwalent środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy
    kredytowej przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych
    od otrzymanego kredytu. Zwrócono Pani więc niejako kwotę wydatków, które wcześniej
    były przez Panią poniesione z Pani własnych środków. Zatem kwoty te nie powodują
    faktycznego przyrostu w Pani majątku, a jedynie „wyrównanie” wcześniejszego jego
    zmniejszenia. Kwota zwrotu nie spełnia – w Pani ocenie – celu przychodu, jakim jest
    zwiększenie majątku podatnika, bowiem nie zwiększa Pani aktywów, ani nie zmniejsza
    Pani pasywów.

    Powzięła Pani wątpliwość czy wypłacone przez Bank – na podstawie zawartej ugody –
    środki pieniężne stanowią w całości bądź w części przychód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych i podlegają w całości bądź w części wykazaniu
    w zeznaniu rocznym.
    Przystępując do oceny Pani sytuacji wyjaśniam, że art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) stanowi, że:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp. Zarówno w doktrynie jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy
    Prawo bankowe:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei art. 69 ust. 2 pkt 1-4 ustawy Prawo bankowe stanowi, że:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
        1) strony umowy;
        2) kwotę i walutę kredytu;
        3) cel, na który kredyt został udzielony;
        4) zasady i termin spłaty kredytu.
    Podkreślam przy tym, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej jest obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek, gdyż
    wówczas kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe, czyli przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przychód bowiem jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, realną
    korzyścią majątkową podatnika. Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:

    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
      · zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne, które
      podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
      · zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które zostały
      mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki
      pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma
      możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to
      uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości
      pieniężne do dyspozycji podatnika;
    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
      · świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
      · nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe. Zatem przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia,
    które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym
    przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter
    definitywny. Z uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze
    niepieniężnym, uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko
    uzyskanie przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    W analizowanej sprawie w ramach zawartej (...) 2024 r. ugody w ramach procesu
    wzajemnych negocjacji pomiędzy Panią i Bankiem doszło do ustalenia kwoty podlegającej
    zwrotowi, która ostatecznie wyniosła 66 254,98 PLN. Jak wskazała Pani w opisie zdarzenia
    wskazana kwota stanowi zwrot części środków pieniężnych, które wcześniej na mocy
    umowy kredytowej przekazała Pani na rzecz Banku, w szczególności w ramach spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego kredytu.
    W konsekwencji kwota ta nie powoduje faktycznego przyrostu w Pani majątku, a jedynie
    „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia w Pani majątku. Wobec tego, można uznać, że
    taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani
    poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów, a tym samym po
    Pani stronie jako kredytobiorcy nie powstał przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, środki pieniężne wypłacone przez Bank na podstawie zawartej ugody, stanowiące
    zwrot świadczeń nienależnie uiszczonych przez Panią tytułem spłaty rat kapitałowo-
    odsetkowych nie są w całości Pani przychodem – są świadczeniem niepodlegającym
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Tym samym cała wypłacona przez Bank na
    podstawie ww. ugody kwota nie podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym
    za rok podatkowy w którym doszło do wypłaty ww. kwoty.
    Wobec tego do uzyskanej ww. należności, tj. kwoty wypłaconej przez Bank na podstawie
    zawartej ugody, nie znajduje zastosowania wskazane przez Panią rozporządzenie Ministra
    Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.), bowiem w niniejszej sprawie nie
    powstał przychód, który mógłby podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych i korzystać ewentualnie z ww. zaniechania.

    Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem w całości za nieprawidłowe ze względu na
    to, że oparła je Pani na stwierdzeniu, że:
      (...) wypłaconą przez Bank w wyniku ugody kwotę należy podzielić na:
        1) nie stanowiącą Pani przychodu podatkowego zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych, a przeznaczoną na cele mieszkaniowe
        zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
        zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
        (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
        mieszkaniowe (79, 4% kredytu tj. 52 606,45 PLN z kwoty uzyskanej w ramach
        ugody),
        2) stanowiącą Pani przychód, gdyż nie związaną bezpośrednio z celem
        mieszkaniowym (20,6% kredytu tj. 13 648,53 PLN z kwoty uzyskanej w ramach
        ugody). (...)

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.