Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-733/12-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-10-15
Teza: sposób wystawiania dokumentu dostawy przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym węgla; korygowanie błędnie sporządzonego wykazu dokumentów dostawy; prowadzenie ewidencji przez pośredniczący podmiot węglowy; ubytki gdy węgiel jest w paczkach; umieszczanie na FV adnotacji, iż sprzedaż węgla podlega zwolnieniu; opodatkowanie rozdawania węgla podczas akcji promocyjnych
Słowa kluczowe: dokumenty; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; podatek-podatek akcyzowy; podmiot-podmiot pośredniczący; ubytki; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 12.07.2012 r. (data wpływu 23.07.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie sposobu opodatkowania wyrobów węglowych jest:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej pytania 2, 5, 6 i 7,

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej pytania 1, 3 i 4.

UZASADNIENIE

W dniu 23.07.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie sposobu opodatkowania wyrobów węglowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka R GmbH Sp. z o.o. Oddział w Polsce (dalej jako: Spółka, Wnioskodawca) z siedzibą w W. jest zarejestrowana na terytorium Polski jako pośredniczący podmiot węglowy (dalej: PPW) jak również podatnik podatku akcyzowego. Przedmiotem działalności Spółki jest między innymi wydobywanie węgla kamiennego i brunatnego, produkcja brykietów paliw stałych z węgla kamiennego i brunatnego, a także wytwarzanie produktów koksowania węgla, dystrybucja i sprzedaż energii elektrycznej, sprzedaż hurtowa paliw stałych, ciekłych, gazowych oraz produktów pochodnych. Spółka dokonuje sprzedaży brykietu z węgla.

Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia brykietu kominkowego z węgla brunatnego, jako PPW. Sprzedaż dokonywana jest zarówno na rzecz podmiotów zarejestrowanych jako PPW, jak również na rzecz podmiotów nieposiadających takiego statusu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zgodnie zobowiązującymi od 2 stycznia 2012 roku przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.(Dz. U. Nr 108 poz. 626 ze zm. (dalej: ustawa o podatku akcyzowym) Spółka dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia własnych wyrobów węglowych zobligowana jest do wystawiania dokumentów dostawy w dwóch egzemplarzach?
2.  Czy dokument dostawy musi znajdować się na dwóch odrębnych stronach?
3.  Czy w przypadku błędnie sporządzonego wykazu dokumentów dostawy Wnioskodawca zobligowany jest do jego skorygowania i ponownego przesłania do właściwego urzędu celnego?
4.  Do prowadzenia jakiego rodzaju ewidencji zobligowana jest Spółka?
5.  Czy w przypadku sprzedaży brykietu węglowego pakowanego w paczkach powstają ubytki węglowe?
6.  Czy Wnioskodawca dokonując sprzedaży wyrobów węglowych jako PPW na rzecz PPW powinien umieścić na fakturze VAT adnotację, iż sprzedaż podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem akcyzowym?
7.  Czy rozdawanie brykietu węglowego podczas akcji promocyjnych podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z brzmieniem art. 31a ust. 1 pkt 3 zwolnieniu z opodatkowania podatkiem akcyzowym podlega między innymi wewnątrzwspólnotowe nabycie wyrobów węglowych przez PPW. Warunkiem zwolnienie jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako PPW;
2.  posiadanie, przez PPW, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako PPW;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Zasady wystawiania dokumentów dostawy zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniom od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (dalej: Rozporządzenie).

Stosownie do brzmienia § 52 ust. 1 pkt 5 lit. c Rozporządzenia, dokument dostawy wystawia się w przypadku wewnętrznego nabycia wyrobów węglowych przez PPW. Zasady wystawiania dokumentów dostawy w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia reguluje brzmienie § 2 ust. 1 pkt 6d Rozporządzenia. Dokument dostawy wystawiany jest w dwóch egzemplarzach, z których pierwszy jest dołączany do przemieszczanych wyrobów węglowych, a drugi jest przeznaczony dla podmiotu dokonującego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Po przemieszczeniu wyrobów węglowych do miejsca ich odbioru albo dostawy podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych potwierdza odbiór tych wyrobów na dokumencie dostawy dołączonym do przemieszczanych wyrobów węglowych i dołącza go do drugiego egzemplarza dokumentu dostawy.

Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów węglowych od spółki-matki z terytorium Niemiec. Zatem można uznać, iż Spółka dokonuje niejako wewnątrzwspólnotowego nabycia własnych towarów. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy w przypadku dokonywanie wewnątrzwspólnotowego nabycia własnych towarów konieczne jest jedynie wystawienie przez Wnioskodawcę dokumentu dostawy w jednym egzemplarzu.

Zdaniem Wnioskodawcy rozporządzenie wprowadza wzór dokumentu dostawy jaki powinien być wystawiany w ściśle określonych przypadkach. Zdaniem Wnioskodawcy nie ma znaczenia na ilu stronach zostanie przygotowany dokument dostawy, istotne jest jedynie aby treść sporządzanego dokumentu była tożsama z treścią wskazaną we wzorze opublikowanym w Rozporządzeniu.

Zdaniem Wnioskodawcy stosownie do brzmienia § 2 ust. 8 Rozporządzenia podmiot, który wystawił dokument dostawy, sporządza miesięczne zestawienie wystawionych dokumentów dostawy. Jeden egzemplarz tego zestawienia przekazuje właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy zestawienie.

Zarówno ustawa o podatku akcyzowym, jak i przepisy Rozporządzenia nie wskazują czy istnieje obowiązek skorygowania w przypadku błędnie sporządzonego zestawienia wystawionych dokumentów dostawy.

Wnioskodawca jako PPW zobowiązany jest do przedstawiania zestawienia wystawionych dokumentów dostawy do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego zestawienie dotyczy. Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku, gdy w przedłożonym do urzędu celnego zestawieniu zostanie błędnie wskazany np. numer dokumentu dostawy lub data jego wystawienia, nie ma obowiązku dokonywania jego korekty. Jak również nie ma obowiązku przesyłania skorygowanego zestawienie do urzędu celnego.

Zdaniem Wnioskodawcy zwolnieniu z opodatkowania podatkiem akcyzowym zgodnie z brzmieniem art. 3la ustawy o podatku akcyzowym podlega:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez PPW pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym;
2.  dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez PPW;
3.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez PPW lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym;
4.  import wyrobów węglowych przez PPW lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym;
5.  eksport wyrobów węglowych przez PPW.

Ustawa o podatku akcyzowym uzależnia zastosowanie zwolnienia od spełnienia określonych warunków. Konieczne jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako PPW;
2.  posiadanie, przez PPW, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako PPW;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Ustawa o podatku akcyzowym, jak również przepisy wykonawcze nie uzależniają zastosowania powyższego zwolnienia od prowadzenia ewidencji. Zatem uznać należy, iż Wnioskodawca jako PPW nie jest zobligowany do prowadzenia jakiejkolwiek ewidencji.

Wnioskodawca dokonuje również sprzedaży wyrobów węglowych (uprzednio wyroby te stanowiły przedmiot wewnątrzwspólnotowego nabycia) na rzecz podmiotów nieposiadających statusu PPW jak również niewykorzystujących wyrobów do celów zwolnionych. Wówczas niniejsza sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Wnioskodawca składa deklarację akcyzowe, jak również płaci na konto właściwej izby celnej podatek akcyzowy.

W opisanych powyżej sytuacjach Wnioskodawcy, jest on zobligowany do prowadzenia ewidencji w zakresie sprzedanych wyrobów węglowych opodatkowanych podatkiem akcyzowym.

Zdaniem Wnioskodawcy stosownie do brzmienia art. 2 pkt 20 lit. c ustawy o podatku akcyzowym ubytki wyrobów akcyzowych stanowią wszelkie straty wyrobów węglowych przemieszczanych lub magazynowanych przez PPW. Ponadto mając na uwadze brzmienie art. 9a ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest powstanie ubytków.

Wnioskodawca dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów węglowych jako PPW, ponadto dokonuje również sprzedaży wyrobów węglowych na rzecz PPW. Brykiet kominkowy jest dostarczany do Wnioskodawcy w paczkach. Zapakowany brykiet nie jest w żaden sposób otwierany, czy też przepakowywany do mniejszych opakowań. Towar jest sprzedawany na terytorium Polski w takiej samej formie w jakiej był uprzednio nabyty.

W sytuacji, gdy w wyniku magazynowania nastąpi rozerwanie, zniszczenie opakowania, w którym Wnioskodawca przechowuje wyroby węglowe, wówczas powstają ubytki, o których mowa w art. 2 pkt 20 lit. c ustawy o podatku akcyzowym.

Zdaniem Wnioskodawcy przepisy ustawy o podatku akcyzowym, jak również przepisy wykonawcze, nie nakładają obowiązku umieszczania na fakturach VAT dokumentujących sprzedaż zwolnioną z opodatkowania podatkiem akcyzowym adnotacji wskazującej na brak obowiązku zapłaty podatku akcyzowego.

Zdaniem Wnioskodawcy faktury dokumentujące sprzedaż zwolnioną z opodatkowania podatkiem akcyzowym nie muszą zawierać, adnotacji o skorzystaniu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ustawy o podatku akcyzowym.

Zdaniem Wnioskodawcy stosownie do brzmienia art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą podlega sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju. Za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się między innymi przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy.

Niekiedy zdarza się, iż Wnioskodawca organizuje różnego rodzaju akcje reklamowe, polegające na rozdawaniu osobom fizycznym niewielkich ilości brykietu węglowego.

Mając na uwadze powyższe zdaniem Wnioskodawcy przekazanie brykietu podczas akcji promocyjnych na rzecz osób fizycznych podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej pytania 2, 5, 6 i 7,

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej pytania 1, 3 i 4.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, przez wyroby akcyzowe rozumie się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Jednocześnie zgodnie z pkt 1a niniejszego artykułu wyroby węglowe to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W poz. 19 niniejszego załącznika do ustawy zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wskazano na oznaczone kodem ex CN 2701 węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, w poz. 20 na oznaczone kodem CN ex 2702 węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych zaś w poz. 21 na oznaczone kodem CN ex 2704 00 koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Przy czym należy wskazać, iż stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, ex - dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Natomiast stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy pośredniczący podmiot węglowy to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

Ponadto na podstawie art. 9a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju oraz nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych.

Niemniej jednak stosownie do art. 31a ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy zwalnia się od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2 oraz nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2.

Natomiast na podstawie ustępu 2 niniejszego artykułu zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane:

1.  w procesie produkcji energii elektrycznej;
2.  w procesie produkcji wyrobów energetycznych;
3.  przez gospodarstwa domowe, organy administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmioty systemu oświaty o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.\[30\]), żłobki i kluby dziecięce, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz.U. Nr 45, poz. 235, Nr 131, poz. 764 i Nr 171, poz. 1016), podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092), jednostki organizacyjne pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.\[31\]), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.\[32\]);
4.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
5.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
6.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie;
7.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej; procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 ,,produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.);
8.  przez zakłady energochłonne do celów opałowych;
9.  przez podmioty gospodarcze, w których wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Przy czym w myśl art. 31a ust. 3 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a;
2.  posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy

Natomiast stosownie do art. 31a ust. 4 ustawy warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż Spółka jako pośredniczący podmiot węglowy dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia brykietu kominkowego z węgla brunatnego, który następnie sprzedaje na rzecz podmiotów zarejestrowanych jako pośredniczące podmioty węglowe, jak również na rzecz podmiotów nieposiadających takiego statusu.

Wątpliwości Spółki, w pierwszym pytaniu zawartym we wniosku, dotyczą kwestii w ilu egzemplarzach Spółka winna wystawiać dokument dostawy dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia własnych wyrobów węglowych.

Odnosząc się do niniejszej kwestii wskazać należy, iż w wzór i sposób stosowania dokumentu dostawy został określony, w wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 38 ust. 1 ustawy, rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 lit. c rozporządzenia dokument dostawy jest wystawiany przez pośredniczący podmiot węglowy – w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej przez niego wyrobów węglowych.

Natomiast stosownie do § 2 ust. 6d pkt 1 rozporządzenia, w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lit. b i c oraz pkt 6, dokument dostawy jest wystawiany w dwóch egzemplarzach, z których pierwszy jest dołączany do przemieszczanych wyrobów węglowych, a drugi jest przeznaczony dla podmiotu dokonującego nabycia wewnątrzwspólnotowego, dostawy wewnątrzwspólnotowej, importu lub eksportu wyrobów węglowych. Po przemieszczeniu wyrobów węglowych do miejsca ich odbioru albo dostawy podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu wyrobów węglowych potwierdza odbiór tych wyrobów na dokumencie dostawy dołączonym do przemieszczanych wyrobów węglowych i dołącza go do drugiego egzemplarza dokumentu dostawy.

Przy czym stosownie do § 2 ust. 6i pkt 1 rozporządzenia w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów węglowych dokumentem dostawy może być faktura VAT, jeżeli zawiera w szczególności nazwę, kod CN i ilość wyrobów węglowych, a także w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego - podpis podmiotu odbierającego te wyroby lub osoby reprezentującej ten podmiot wraz z adnotacją o ich przeznaczeniu uprawniającym do korzystania ze zwolnienia od akcyzy, na egzemplarzu faktury przeznaczonym dla tego podmiotu.

W aktach sprawy Spółka wskazała, iż dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów węglowych od spółki-matki z terytorium Niemiec. Mając na uwadze niniejsze, zdaniem Spółki w przypadku dokonywanie wewnątrzwspólnotowego nabycia własnych towarów konieczne jest jedynie wystawienie dokumentu dostawy w jednym egzemplarzu.

Z przywołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, iż pośredniczący podmiot węglowy, w przypadku dokonywania nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych zobowiązany jest do wystawienia dokumentu dostawy w dwóch egzemplarzach. Cytowane przepisy dotyczące sposobu wystawiania dokumentu dostawy wyrobów węglowych w przypadku dokonywania nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych nie rozróżniają przypadków gdy pośredniczący podmiot węglowy dokonuje nabycia własnych wyrobów węglowych czy też nie. Należy, zatem stwierdzić, iż fakt, że Spółka dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych od spółki-matki w przedmiotowej sprawie pozostaje bez znaczenia.

Wobec powyższego Spółka posiadająca status pośredniczącego podmiotu węglowego, w przypadku dokonywania nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych od spółki-matki zobowiązana jest do wystawienia dokumentu dostawy w dwóch egzemplarzach, z których pierwszy jest dołączany do przemieszczanych wyrobów węglowych, a drugi jest przeznaczony dla Spółki - dokonującej nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych. Przy czym po przemieszczeniu wyrobów węglowych do miejsca ich odbioru na terytorium kraju Spółka powinna potwierdzić odbiór tych wyrobów na dokumencie dostawy dołączonym do przemieszczanych wyrobów węglowych i dołączyć go do drugiego egzemplarza dokumentu dostawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Wątpliwości Spółki, w drugim pytaniu zawartym we wniosku, dotyczą obowiązku sporządzania dokumentu dostawy na dwóch odrębnych stronach.

Odnosząc się do niniejszej kwestii wskazać należy, iż w świetle § 2 ust. 11 rozporządzenia wzór dokumentu dostawy dla wyrobów węglowych określa załącznik nr 1a do rozporządzenia.

Tak więc dokument dostawy co do zasady powinien być zgodny z niniejszym wzorem stanowiącym załącznik do rozporządzenia, gdyż ustawodawca przybrał jego sformalizowaną postać. Jednakże w przedmiotowym wzorze nie został określony format tego dokumentu, a zatem bez znaczenia pozostaje fakt na ilu stronach zostaną zamieszczone dane w nim zawarte. Ważne jest jednak aby dokument dostawy zawierał wszystkie elementy określone we wzorze dokumentu dostawy stanowiącym załącznik nr 1a do rozporządzenia oraz był przejrzysty i czytelny.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Spółki, w trzecim pytaniu zawartym we wniosku, dotyczą obowiązku skorygowania i ponownego przesłania do właściwego urzędu celnego błędnie sporządzonego wykazu dokumentów dostawy.

Odnosząc się do niniejszej kwestii wskazać należy, iż w świetle § 2 ust. 8 rozporządzenia, podmiot, który wystawił dokument dostawy, sporządza miesięczne zestawienie wystawionych dokumentów dostawy. Jeden egzemplarz tego zestawienia przekazuje właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy zestawienie.

Przy czym w myśl § 2 ust. 9 rozporządzenia, zestawienie, o którym mowa w ust. 8, zawiera informację o dacie jego sporządzenia, nazwie albo imieniu i nazwisku oraz adresie siedziby albo miejsca zamieszkania podmiotu sporządzającego zestawienie oraz wykaz wystawionych dokumentów dostawy.

Jednocześnie zgodnie z § 2 ust. 9a rozporządzenia przepisy ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy dokumentem dostawy jest faktura VAT.

Jak słusznie wskazała we własnym stanowisku Spółka w przepisach ustawy jak i rozporządzenia nie wskazano na obowiązek korygowania błędnie sporządzonego miesięcznego zestawienia wystawionych dokumentów dostawy.

Niemniej jednak należy zauważyć, iż obowiązek sporządzania i przekazywania właściwemu naczelnikowi urzędu celnego takiego zestawienia wprowadzono w celu zapewnienia właściwej kontroli w zakresie obrotu wyrobami węglowymi. Sporządzanie i przekazywanie właściwemu naczelnikowi urzędu celnego miesięcznego zestawienia wystawionych dokumentów dostawy ma służyć weryfikacji przez organy podatkowe wykorzystania wyrobów węglowych.

Miesięczne zestawienie dokumentów dostawy poza datą jego sporządzenia oraz danymi identyfikującymi podmiot, który je sporządza ma zawierać wykaz wystawionych dokumentów dostawy. W przypadku gdy dane dotyczące wystawionych dokumentów dostawy wyrobów węglowych zawarte w zestawieniu będą błędne takie zestawienie staje się bezużyteczne bowiem poza tymi danymi podmiot nie wskazuje innych informacji dotyczących przeprowadzonych transakcji a jedynie datę sporządzenia zestawienia oraz własne dane identyfikacyjne. Zatem dane dotyczące wystawionych dokumentów dostawy wyrobów węglowych zawarte w zestawieniu muszą być poprawne i spójne z danymi rzeczywiście wystawionych dokumentów dostawy. Tym samym mimo, iż w przepisach regulujących podatek akcyzowy nie wskazano wprost na obowiązek korygowania błędnie sporządzonego miesięcznego zestawienia wystawionych dokumentów dostawy, w przypadku błędnie wskazanych danych dotyczących wystawionych dokumentów dostawy w miesięcznym zestawieniu dokumentów dostawy Spółka winna skorygować błędy i ponownie przekazać zestawienie dokumentów dostawy właściwemu naczelnikowi urzędu celnego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należało uznać za nieprawidłowe.

Wątpliwości Spółki, w czwartym pytaniu zawartym we wniosku, dotyczą obowiązku prowadzenia przez Spółkę ewidencji wyrobów węglowych.

Odnosząc się do niniejszej kwestii wskazać należy, iż przepisy ustawy akcyzowej oraz rozporządzenia wskazują na obowiązek prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych w art. 31a ust. 4 ustawy zgodnie z którym warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3.

Mając na uwadze niniejszy przepis stwierdzić należy, iż obowiązek prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych jest warunkiem zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 pkt 1, 2, 4-9.

Spółka w aktach sprawy wskazała, iż jako pośredniczący podmiot węglowy dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów węglowych, które następnie sprzedaje podmiotom zarejestrowanym jako pośredniczące podmioty węglowe, podmiotom nieposiadających takiego statusu jak również niewykorzystujacym wyrobów węglowych do celów zwolnionych.

Tym samym Spółka w analizowanym przypadku dokonując nabycia wewnątrzwspólnotowego a następnie sprzedaży wyrobów węglowych jako pośredniczący podmiot węglowy korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 31a ust. 1 ustawy bądź dokonuje opodatkowanej sprzedaży wyrobów węglowych, a zatem Spółka w ogóle nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedawanych wyrobów węglowych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należało uznać za nieprawidłowe.

Wątpliwości Spółki, w piątym pytaniu zawartym we wniosku, dotyczą powstania ubytków węglowych w przypadku sprzedaży brykietu węglowego pakowanego w paczkach.

Odnosząc się do niniejszej kwestii wskazać należy, iż stosownie do art. 9a ust. 1 pkt 8 ustawy w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Niemniej jednak na podstawie art. 30 ust. 4 ustawy zwalnia się od akcyzy ubytki wyrobów akcyzowych do wysokości ustalonej dla danego podmiotu przez właściwego naczelnika urzędu celnego na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 1 albo ust. 2 pkt 1 lit. a.

Przy czym w świetle ustępu 5 niniejszego artykułu zwolnienie, o którym mowa w ust. 3 i 4, nie ma zastosowania w przypadku ubytków lub całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, wynikających z popełnienia przestępstwa przeciwko mieniu.

Jednocześnie na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych lub doszło do całkowitego zniszczenia wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20, również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych.

Przy czym za ubytki wyrobów węglowych, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. c ustawy uważa się, wszelkie straty wyrobów węglowych powstałe podczas magazynowania i przemieszczania przez pośredniczący podmiot węglowy.

W świetle powyższego należy wskazać, iż aby uznać straty wyrobów akcyzowych za ubytki w rozumieniu ustawy, muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj.

*   straty wyrobów węglowych muszą występować podczas magazynowania i przemieszczania wyrobów węglowych,

*   straty te muszą występować u pośredniczącego podmiotu węglowego.

W aktach sprawy Spółka wskazała, iż jako pośredniczący podmiot węglowy dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia brykietu kominkowego, który następnie sprzedaje na terytorium Polski. Brykiet kominkowy jest dostarczany do Spółki w paczkach i w takiej samej formie sprzedawany. Zapakowany brykiet nie jest w żaden sposób otwierany, czy też przepakowywany do mniejszych opakowań.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż straty wyrobów węglowych powstające podczas przemieszczania i magazynowania przez Spółkę, która jest pośredniczącym podmiotem węglowym są ubytkami w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 20 lit. c ustawy i na podstawie art. 9a ust. 1 pkt 8 ustawy podlegają opodatkowaniu u Spółki jako ubytki.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5 należało uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Spółki, w szóstym pytaniu zawartym we wniosku, dotyczą obowiązku umieszczania na fakturze VAT adnotacji, iż sprzedaż podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem akcyzowym w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych jako pośredniczący podmiot węglowy na rzecz pośredniczącego podmiotu węglowego.

Odnosząc się do niniejszej kwestii wskazać należy, iż stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy faktura oznacza fakturę w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Przepisy ustawy akcyzowej oraz rozporządzenia nie nakładają obowiązku umieszczania na fakturze VAT adnotacji, iż sprzedaż podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem akcyzowym w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych jako pośredniczący podmiot węglowy na rzecz pośredniczącego podmiotu węglowego.

Pośredniczący podmiot węglowy dla celów prawidłowego wykazania przeznaczenia sprzedawanych wyrobów węglowych, co do zasady, powinien wystawić dokument dostawy, w którym zostanie wskazane przeznaczenie wyrobów węglowych do celów zwolnionych i przeznaczenie to zostanie w tym dokumencie potwierdzone przez odbiorcę poprzez złożenie stosownego podpisu osoby reprezentującej ten podmiot.

Zatem Spółka dokumentując sprzedaż wyrobów węglowych na rzecz pośredniczącego podmiotu węglowego nie ma obowiązku umieszczania na fakturze VAT adnotacji, iż sprzedaż podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6 należało uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Spółki, w siódmym pytaniu zawartym we wniosku, dotyczą opodatkowania podatkiem akcyzowym brykietu węglowego rozdawanego podczas akcji promocyjnych.

Odnosząc się do niniejszej kwestii wskazać należy, iż stosownie do art. 9a ust. 2 pkt 7 ustawy za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy.

W aktach sprawy Spółka wskazała, iż niekiedy zdarza się, że organizuje różnego rodzaju akcje reklamowe polegające na rozdawaniu osobom fizycznym niewielkich ilości brykietu węglowego.

Zatem mając na uwadze, iż za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy uznać należy, iż rozdawanie przez Spółkę podczas akcji promocyjnych niewielkich ilości brykietu węglowego osobom fizycznym stanowi sprzedaż wyrobów węglowych, która na podstawie art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Zatem brykiet węglowy rozdawany przez Spółkę podczas akcji promocyjnych podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym u Spółki na podstawie art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 7 należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.