Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.727.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-22
Teza: Prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od
ponoszonych wydatków związanych z realizacją inwestycji, z
wyłączeniem wodomierzy, przy zastosowaniu preproporcji, o
której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w związku z § 3
ust. 2 rozporządzenia oraz proporcji sprzedaży, o której mowa
w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT Prawo do odliczenia pełnej kwoty
podatku naliczonego w związku z zakupem wodomierzy.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
projekt
proporcja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
sposobu określania zakresu wykorzystywania
nabywanych towarów i usług do celów działalności
gospodarczej w przypadku niektórych podatników-§ 3-
ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:

      prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego od ponoszonych wydatków
      związanych z realizacją inwestycję pn. „...”, z wyłączeniem wodomierzy, przy
      zastosowaniu preproporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w związku z
      § 3 ust. 2 rozporządzenia oraz proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3
      ustawy o VAT
      prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w związku z zakupem
      wodomierzy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina ... (zwana dalej jako: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu
    terytorialnego (dalej: „JST”). Gmina, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm., zwanej dalej: „USG”), jest
    organem wykonującym zadania publiczne własne i zlecone z zakresu administracji
    rządowej nałożone ustawami. Zdecydowana większość zadań wykonywana jest w ramach
    reżimu publicznoprawnego, jednak niektóre z dokonywanych czynności Wnioskodawca
    wykonuje na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca w ramach wykonywanej działalności dokonuje zarówno czynności
    opodatkowanych, zwolnionych jak i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    W ramach struktury Gminy funkcjonują jednostki budżetowe i zakłady budżetowe, które
    nie posiadają osobowości prawnej i są powołane przez Gminę na podstawie odrębnych
    przepisów. Są to:
    • Gminna Biblioteka Publiczna w ...,
    • Gminny Ośrodek Kultury w ...,
    • Gminny Ośrodek Kultury Społecznej,
    • Gminny Zespół Ekonomiczno-Administracyjny Szkół w ...,
    • Szkoła Podstawowa im. PCK w ...,
    • Szkoła Podstawowa im. .... w ...,
    • Szkoła Podstawowa im. ... w ...,
    • Szkoła Podstawowa im. ... w ...,
    • Szkoła Podstawowa w ...,
    • Szkoła Podstawowa im. ... w ...,
    • Żłobek „...” w ...,
    • Zakład Usług Komunalnych w ... (dalej: „ZUK” lub „Zakład”).
    ZUK jest jednostką organizacyjną Gminy, powołaną do realizacji jej zadań własnych, w
    szczególności w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę, gospodarki wodno-
    kanalizacyjnej oraz odprowadzania i oczyszczania ścieków. Ponadto świadczy on szereg
    usług komunalnych, obejmujących m.in.: utrzymanie czystości i porządku na terenach
    publicznych, budowę i modernizację sieci oraz przyłączy wodno-kanalizacyjnych, budowę,
    przebudowę i bieżące utrzymanie dróg gminnych, a także pielęgnację i utrzymanie
    terenów zieleni.

    Gmina realizuje inwestycję pn. „...” (dalej: „Projekt” lub „Inwestycja”). Przedmiotem
    Projektu jest uruchomienie ... e-Usług publicznych. Wnioskodawca wybrał usługi, z których
    najczęściej korzystają podatnicy i osoby prawne z terenu Gminy.
    W celu realizacji Inwestycji Gmina otrzymała dofinansowanie w ramach programu
    regionalnego „Fundusze Europejskie dla ... 2021-2027”. Dofinansowanie zostało przyznane
    w formule pomocy bezzwrotnej i obejmuje koszty Projektu w kwocie brutto (kwota
    podatku VAT stanowi koszt kwalifikowalny). Pełna realizacja Projektu zakłada:
      · modernizację systemów dziedzinowych;
      · modernizację elektronicznego obiegu dokumentów;
      · modernizację systemów GIS;
      · usługę digitalizacji zasobów GIS;
      · zakup zestawów komunikacyjno-pomiarowych;
      · zakup licencji i narzędzi do zdalnego odczytu;
      · uruchomienie E-usług publicznych w szeroko rozumianym zakresie podatkowym, GIS,
        a także obsłudze gospodarki wodnej;
      · szkolenia dla pracowników urzędu;
      · udostępnienie różnych E-usług w ramach jednej Platformy Projektowej.
    W kontekście realizacji Projektu istotnym elementem jest stworzenie nowoczesnej
    Platformy Projektowej, która umożliwi mieszkańcom i mieszkankom dostęp do
    różnorodnych usług publicznych za pośrednictwem internetu. Rozwiązanie to pozwoli na
    wygodne korzystanie z wielu usług bez potrzeby znajomości złożonej struktury systemu.
    Platforma będzie pełniła także funkcję informacyjną, zapewniając dostęp do bieżących
    powiadomień związanych z monitoringiem środowiska, w tym informacjami o jakości
    powietrza, poziomie wód gruntowych czy temperaturze oraz informację dotyczące alertów
    burzowych. Przewidywany termin zakończenia Projektu został wyznaczony na koniec roku
    2025.
    Nabywcą oraz odbiorcą wskazanym na fakturach dotyczących zakupów wszystkich
    towarów i usług nabywanych celu realizacji Inwestycji będzie Wnioskodawca. Większość
    zakupionego sprzętu wykorzystywana będzie bezpośrednio w Urzędzie Gminy, natomiast
    zestawy komunikacyjno-pomiarowe (dalej: „Wodomierze”), zostaną przekazane do ZUK na
    podstawie stosownego protokołu przekazania środka trwałego.
    Zakupy towarów i usług realizowane w ramach Projektu, z wyjątkiem zakupu wodomierzy,
    będą wykorzystywane przez Gminę do celów prowadzonej działalności o charakterze
    mieszanym. Oznacza to, że nabyte towary i usługi będą służyły zarówno do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, czynności zwolnionych z
    opodatkowania, jak i czynności pozostających poza zakresem ustawy o VAT, a więc
    niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Ze względu na charakter realizowanego Projektu oraz sposób jego wykorzystania, Gmina
    nie ma obiektywnej możliwości jednoznacznego przyporządkowania poszczególnych
    wydatków wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, ani też do
    działalności zwolnionej lub niepodlegającej opodatkowaniu. W konsekwencji, w
    odniesieniu do tych wydatków nie jest możliwe zastosowanie tzw. bezpośredniej alokacji
    podatku naliczonego do konkretnych rodzajów czynności.
    Wodomierze zakupione w celu realizacji Projektu, a następnie przekazane do ZUK,
    zamontowane zostaną przez Zakład wyłącznie u osób fizycznych, przy czym pozostaną
    one własnością Gminy. Wnioskodawca nie przewiduje montażu Wodomierzy u
    przedsiębiorców oraz w jednostkach organizacyjnych Gminy. W związku z tym będą

    wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do celów odpłatnych dostaw wody oraz odbioru
    ścieków od gospodarstw domowych, a więc jedynie czynności opodatkowanych VAT.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do częściowego odliczenia podatku VAT
      od wydatków związanych z realizacją Projektu, z wyłączeniem wydatków na zakup
      Wodomierzy, w oparciu o proporcję skalkulowaną dla Urzędu Gminy, o której mowa w
      art. 86 ust. 2a UPTU w związku z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
      grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
      towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
      podatników (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 999, dalej: „Rozporządzenie”), oraz o współczynnik
      VAT z art. 90 ust. 3 UPTU skalkulowany dla Urzędu Gminy?
    2. Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od
      wydatków związanych z realizacją Projektu, wyłącznie w części dotyczącej zakupu
      Wodomierzy, w pełnej wysokości?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, realizując projekt pn.: „...”, Gmina ma prawo do odliczenia
    podatku VAT od wydatków poniesionych z tytułu realizacji Projektu, z wyłączeniem
    wydatków poniesionych w celu zakupu Wodomierzy, w oparciu o proporcję skalkulowaną
    dla Urzędu Gminy, o której mowa w art. 86 ust. 2a VATU w związku z § 3 ust. 2
    Rozporządzenia oraz o współczynnik VAT z art. 90 ust. 3 UPTU skalkulowanego dla Urzędu
    Gminy.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 USG, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1 USG, do zakresu działania gminy należą
    wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz
    innych podmiotów. Należy również wskazać, że zgodnie z art. 7 ust. 1 USG, zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
    Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 UPTU: „podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki poniesione na
    nabycie towarów i usług są związane z wykonywaniem działalności opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124”.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 UPTU: „kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi”.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zatem warunkiem umożliwiającym
    podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 UPTU oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 UPTU. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Na mocy art. 87 ust. 1 UPTU: „w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której
    mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
    podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
    okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy”.
    Natomiast w świetle art. 88 ust. 4 UPTU: „obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako
    podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w
    art. 86 ust. 2 pkt 7”.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników" w rozumieniu UPTU i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 UPTU: „podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.
    Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 UPTU - „obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”.
    Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 UPTU: „nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych”.
    Jak wynika z przytoczonego przepisu, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii
    podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
      · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz;
      · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
        umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności, czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez

    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie
    realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej,
    np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd.,
    umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU.
    Przepisy UPTU nie definiują co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla
    uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co
    wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 UPTU. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast
    odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczową). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    W świetle przepisów art. 86 ust. 2a UPTU, w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej – „sposób określenia
    proporcji”.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 UPTU: „Minister właściwy do spraw finansów publicznych może,
    w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia
    proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego”.
    Zgodnie z §3 ust. 2 Rozporządzenia, jako sposób określenia proporcji uznaje się w
    przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony
    według wzoru:
    X=A x 100 / Dujst
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    Dujst - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
    Stosownie do § 2 pkt 4 Rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie -
    rozumie się przez to podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119
    oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
    a) dokonywanych przez podatników:

      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
    podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
    Zgodnie z § 2 pkt 9 Rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach
    wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego - rozumie się
    przez to dochody obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii
    Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o
    finansach publicznych - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu
    jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
    a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
    b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
    c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
    d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223
        ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego, e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych
        zakładu budżetowego,
    f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
        kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
    g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty
        odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 UPTU. Powyższe
    przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 UPTU.
    Na mocy art. 90 ust. 2 UPTU, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot,
    o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką
    część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w
    stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 UPTU, proporcję, o której mowa w cyt. wyżej ust. 2, ustala się
    jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności,
    w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

    Przepis art. 90 ust. 4 UPTU stanowi, że proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się
    procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku
    poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja.
    Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    W świetle art. 90 ust. 5 UPTU, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu
    uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
    dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego
    użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych
    przez podatnika na potrzeby jego działalności.
    Zgodnie z art. 90 ust. 6 UPTU, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z
    tytułu transakcji dotyczących:
        1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych;
        2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Na podstawie art. 90 ust. 10 UPTU, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-
    8:
        1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
        2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku \ZAT. Gmina wykorzystywać będzie efekty realizowanej
    Inwestycji zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 UPTU, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza. Wnioskodawca nie zna
    sposobu, aby wydatki te bezpośrednio przyporządkować do określonej grupy czynności
    opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z powołanych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z
    art. 86 ust. 1 UPTU, przysługuje w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych w ramach działalności
    gospodarczej podatnika.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca powinien dokonać tzw. bezpośredniej alokacji, czyli
    ustalić, czy dany wydatek można przyporządkować wyłącznie do działalności
    gospodarczej. W przypadku, gdy taka alokacja jest możliwa, przysługuje pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w zakresie czynności opodatkowanych. Wydatki związane
    z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu lub zwolnionymi z VAT nie dają prawa
    do odliczenia.
    Jeżeli jednak przyporządkowanie wydatków wyłącznie do działalności gospodarczej nie
    jest możliwe, a służą one jednocześnie do celów działalności gospodarczej i
    pozagospodarczej, podatnik zobowiązany jest do zastosowania tzw. prewspółczynnika, o
    którym mowa w art. 86 ust. 2a UPTU, w związku z § 3 ust. 2 Rozporządzenia.
    Dodatkowo, jeżeli w ramach działalności gospodarczej podatnik wykonuje zarówno
    czynności opodatkowane, jak i zwolnione z VAT, a nie jest możliwe odrębne określenie
    podatku naliczonego związanego wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi, obowiązane
    jest również zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 i następnych UPTU.

    W konsekwencji, w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją inwestycji, Gmina ma
    prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem
    prewspółczynnika oraz proporcji sprzedaży, pod warunkiem braku przesłanek
    negatywnych, o których mowa w art. 88 UPTU.
    Należy jednak zauważyć, że jak wskazano wyżej, w myśl art. 90 ust. 10 pkt 2 UPTU, jeżeli
    proporcja nie przekracza 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie
    dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Na podstawie art. 86 ust. 2g UPTU, zasada ta
    znajduje również zastosowanie do proporcji ustalanej zgodnie z art. 86 ust. 2a UPTU.
    Warto jednak podkreślić, że proporcja niższa niż 2% nie pozbawia automatycznie
    podatnika prawa do odliczenia, podatnik ma wówczas możliwość wyboru, może
    zrezygnować z odliczenia lub skorzystać z prawa do odliczenia na podstawie wyliczonego
    wskaźnika.
    W przypadku Wnioskodawcy, wyliczona proporcja nie przekracza 2%, Gmina może więc,
    zgodnie z art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 UPTU, przyjąć, że proporcja wynosi
    0%. W takiej sytuacji nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków poniesionych na realizację przedmiotowego projektu.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do częściowego
    odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 2a UPTU oraz przepisów
    wykonawczych, w związku z poniesionymi wydatkami na realizację Inwestycji (z
    wyłączeniem wydatków na zakup Wodomierzy). Jednakże ze względu na wyliczoną
    proporcję nie przekraczająca 2%, Wnioskodawca może zrezygnować z odliczenia podatku
    naliczonego, uznając proporcję za 0%.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Administracji Krajowej (dalej: „DKIS”). Przykładowo
    w interpretacji indywidualnej z dnia 10 czerwca 2025 r. o sygn. 0113-KDIPT1-
    1.4012.397.2025.1.JK, organ uznał że: „Podsumowując, należy stwierdzić, że na podstawie
    art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów rozporządzenia - co do zasady - przysługuje Państwu
    prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na realizację
    Inwestycji, w części w jakiej zakupione towary i usługi są związane z czynnościami
    opodatkowanymi VAT. Należy jednak zauważyć, że z uwagi na fakt, że czynności
    opodatkowane VAT będą stanowić w analizowanym przypadku znikomą część działalności
    Starostwa, której dotyczy ww. projekt i wyliczona dla niego proporcja - jak Państwo
    wskazali - nie przekracza 2%, to na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2
    ustawy, będą Państwo mogli przyjąć, że proporcja wynosi 0% i nie będzie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na
    realizację ww. projektu.”
    W podobnym tonie wypowiedział się DKIS wydając interpretację indywidualną z dnia 7
    kwietnia 2023 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.135.2023.1.RMA, stwierdzając że: „Z wniosku
    wynika, że powstała w ramach realizowanego projektu pn. „(...)” infrastruktura będzie
    zamontowana i wykorzystywana w budynku Urzędu Gminy (...). Urząd prowadzi
    działalność opodatkowaną, zwolnioną i niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Nie mają
    Państwo możliwości przyporządkowania wskazanej infrastruktury do konkretnej
    działalności. Obliczony prewspółczynnik zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów
    wynosi 1%. Uznali Państwo, że wskazany prewspółczynnik wynosi 0%. Zatem w kontekście
    obowiązujących przepisów prawa podatkowego oraz mając na uwadze, że proporcja -
    ustalony przez Państwa prewspółczynnik nie przekroczył 2%, mieli Państwo prawo uznać,
    że prewspółczynnik wynosi 0%.”
    Ad. 2

    Zgodnie z art. 86 ust. 1 UPTU, w zakresie, w jakim usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
    pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w przedmiotowej sytuacji.
    Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikom podatku VAT, gdy towary i usługi, przy nabyciu których naliczony został
    podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    · zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz;
    · pozostają w bezspornym związku z wykonywaniem przez niego czynnościami
        opodatkowanymi.
    Gmina podkreśla, iż działający w jej imieniu ZUK będzie wykorzystywał zadanie do
    świadczenia odpłatnych usług z zakresie dostarczania wody na rzecz podmiotów
    zewnętrznych (tj. do czynności, zdaniem Gminy, opodatkowanych VAT). Odpłatne
    świadczenie usług dostarczania wody do osób fizycznych będzie stanowiło, w ocenie
    Gminy, czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, stosownie do art. 15 ust. 1 pkt 1 z zw. z
    art. 8 ust. 1 UPTU.
    Gmina za pośrednictwem ZUK na podstawie umowy cywilnoprawnej będzie działała w
    charakterze podatnika VAT. Mając na uwadze, że umowy dotyczące dostarczania wody
    będą stanowiły na gruncie przepisów prawa umowę cywilnoprawną, na podstawie której
    Gmina działająca poprzez ZUK (jako usługodawca) będzie wykonywała na rzecz
    podmiotów zewnętrznych (usługobiorców) czynności w zakresie dostarczania wody z
    wykorzystaniem części Inwestycji, w opinii Gminy, w ramach wykonywania
    przedmiotowych czynności Gmina będzie działała w roli podatnika VAT.
    Gmina będzie miała więc możliwość odliczenia podatku VAT w 100% z faktur związanych z
    zakupem i montażem Wodomierzy, gdyż wpłaty odbiorców zewnętrznych za świadczoną
    usługę podlegać będą opodatkowaniu w całości.
    Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy potwierdza również interpretacja indywidualna
    DKIS z dnia 28 maja 2025 r. o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.442.2025.1.JS, w której, zdaniem
    organu: „Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy należy stwierdzić,
    że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą
    spełnione, ponieważ jesteście Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT oraz -
    jak Państwo wskazali - gminna infrastruktura wodociągowa będzie wykorzystywana do
    czynności, które podlegają opodatkowaniu VAT i jednocześnie nie korzystają ze zwolnienia
    z tego podatku. Do wybudowanej sieci przyłączone będą wyłącznie domy osób fizycznych,
    na rzecz których będą Państwo świadczyć usługi dostawy wody opodatkowane VAT. Przy
    pomocy infrastruktury wodociągowej świadczą Państwo wyłącznie odpłatne usługi
    dostawy wody na rzecz odbiorców zewnętrznych. W związku z powyższym będzie Państwu
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji
    przedmiotowego Projektu. Wobec powyższego, w związku z wykorzystaniem
    infrastruktury wodociągowej do świadczenia wyłącznie odpłatnych usług dostawy wody na
    rzecz odbiorców zewnętrznych, będą mieli Państwo prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości od wydatków ponoszonych przy realizowaniu projektu pn. „...”.
    Prawo to będzie przysługiwać Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    negatywnych wynikających z treści art. 88 ustawy.”
    Stanowisko wnioskodawcy w tym zakresie potwierdza również treść interpretacji DKIS z
    dnia 30 kwietnia 2025 r. o sygn. 0112-KDIL3.4012.148.2025.2.AK, w której organ stwierdził
    że: „W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT zostaną
    spełnione, ponieważ są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT, a w odniesieniu do

    miejscowości z wykazu nr 1 inwestycja jest/będzie wykorzystywana wyłącznie do celów
    opodatkowanej działalności gospodarczej w ramach zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Jak
    Państwo wskazali - inwestycja realizowana dla miejscowości z wykazu nr 1 będzie
    wykorzystywana do świadczenia przez ZGK odpłatnych usług dostarczania wody dla
    odbiorców zewnętrznych (...). Wobec powyższego stwierdzam, że stosownie do art. 86 ust.
    1 ustawy, przysługuje i będzie Państwu przysługiwało prawo do pełnego (100%) odliczenia
    podatku naliczonego VAT od wydatków poniesionych przez Gminę na realizację zadania
    oraz z faktur dokumentujących wydatki bieżące związane z funkcjonowaniem inwestycji
    polegającej na zakupie i montażu wodomierzy w miejscowościach (...). Prawo to będzie
    Państwu przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    wynikających z treści art. 88 ustawy.”
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy Gmina ponosi/będzie ponosiła
    wydatki inwestycyjne oraz wydatki bieżące winna dokonać pełnego odliczenia podatku
    VAT, przy realizacji części Projektu polegającej na zakupie i montażu Wodomierzy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 – ust. 6 ustawy.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

    Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Doprecyzowaniem powołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy jest przepis art. 86
    ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
      o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych

      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
      działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
      działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności,
      w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej
      niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
      ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i
      poza tą działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Według art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Natomiast z treści art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:

      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Stosownie do § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być
    ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu
    terytorialnego jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby
    określenia proporcji dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Ww. rozporządzenie wprowadza wzory, według których są wyznaczane sposoby
    określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu
    „udziałów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu
    działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:

      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
      podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
    W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego – rozumie się przez to dochody
      obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
      środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach
      publicznych – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d i pkt 5 ustawy o finansach
      publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
      podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
      równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
      podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
      podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
      samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
      223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
      jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
      mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
      jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
      jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
      kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
      samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
      kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    W myśl § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
      organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków
      trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki
      samorządu terytorialnego - używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki
      działalności;
      2) transakcji dotyczących:

      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w
    której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe.
    Przepis ten wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia
    towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do
    celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele inne niż związane z
    działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności
    danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia
    to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
    Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są
    uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami,
    których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty,
    składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
    związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań
    sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych regulacji wynika, że organy władzy publicznej są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności
    nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie
    podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i
    usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Przepis art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    W myśl art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Stosownie do art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
      dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
      finansowych;
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
      transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Na mocy art. 90 ust. 9a ustawy:
      Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku.
    Jak stanowi art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje.
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90
    ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności
    podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT. Realizują Państwo inwestycję pn. „...”. Przedmiotem Projektu jest uruchomienie ... e-
    Usług publicznych.
    Zakupy towarów i usług realizowane w ramach Projektu (z wyjątkiem zakupu wodomierzy)
    będą wykorzystywane przez Państwa do celów prowadzonej działalności o charakterze
    mieszanym. Oznacza to, że nabyte towary i usługi będą służyły zarówno do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, czynności zwolnionych z
    opodatkowania, jak i czynności pozostających poza zakresem ustawy o VAT, a więc
    niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Ze względu na charakter realizowanego
    Projektu oraz sposób jego wykorzystania, nie mają Państwo obiektywnej możliwości
    jednoznacznego przyporządkowania poszczególnych wydatków wyłącznie do działalności
    gospodarczej opodatkowanej VAT, ani też do działalności zwolnionej lub niepodlegającej
    opodatkowaniu.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Jak wyżej wskazano, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z
    czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i
    usług związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku
    naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy, a w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem – proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, zakupy towarów i usług w ramach Projektu będą
    wykorzystywane przez Państwa do działalności mieszanej, tj. niepodlegającej
    opodatkowaniu, opodatkowanej podatkiem VAT oraz zwolnionej z VAT i nie są Państwo w
    stanie przyporządkować wydatków tylko do działalności wyłącznie opodatkowanej VAT lub
    tylko do działalności niepodlegającej VAT bądź zwolnionej z VAT.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że w sytuacji gdy wydatki poniesione w związku
    z realizacją ww. Projektu są wykorzystywane przez Państwa zarówno do działalności
    gospodarczej (czynności opodatkowane i zwolnione od podatku VAT) oraz do celów innych
    niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu) i nie mają
    Państwo możliwości przypisania poniesionych wydatków w całości do działalności
    gospodarczej, to w celu obliczenia kwoty podatku do odliczenia od tych wydatków są/będą
    Państwo zobowiązani do stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy w uwzględnieniem § 3 ust. 2 Rozporządzenia, skalkulowanej dla Urzędu Gminy.
    Ponadto z uwagi na to, że wydatki związane z realizacją Projektu służą/będą służyły w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych,
    jak i do czynności zwolnionych od podatku, i nie mają/nie będą mieli Państwo możliwości
    odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku
    do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, są/będą Państwo
    zobowiązani również do proporcjonalnego odliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 2 i
    następne ustawy.
    W konsekwencji przysługuje/będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „...” - z
    wyłączeniem wydatków poniesionych na zakup wodomierzy - w części, w jakiej ww.
    wydatki są związane z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi, na
    podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a i następne ustawy, przepisów ww.
    Rozporządzenia, a także przepisów art. 90 ust. 2 i następne ustawy. Zauważyć przy tym
    należy, że prawo do odliczenia będzie przysługiwało pod warunkiem niewystąpienia
    przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
    Tym samym uznałem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    W odniesieniu natomiast prawa do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości od
    wydatków związanych z realizacją Projektu, wyłącznie w części dotyczącej zakupu
    Wodomierzy – jak już wyżej wskazano - rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, wodomierze zakupione w celu realizacji Projektu, a następnie
    przekazane do ZUK, zamontowane zostaną przez Zakład wyłącznie u osób fizycznych, przy
    czym pozostaną one własnością Gminy. Gmina nie przewiduje montażu Wodomierzy u
    przedsiębiorców oraz w jednostkach organizacyjnych Gminy. W związku z tym będą
    wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do celów odpłatnych dostaw wody oraz odbioru
    ścieków od gospodarstw domowych, a więc jedynie czynności opodatkowanych VAT.
    Mając na uwadze wszystkie przedstawione przez Państwa informacje oraz przywołane
    przepisy prawa należy stwierdzić, że w tych okolicznościach przysługuje/będzie
    przysługiwało Państwu pełne prawo odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem
    wodomierzy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy. Jak bowiem
    wynika z opisu sprawy, nabyte wodomierze są/będą wykorzystywane przez Państwa
    wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.