Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.91.2019.2.HS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-28
Teza: Skutki podatkowe otrzymania środków pieniężnych tytułem darowizny od rodziców.
Słowa kluczowe: darowizna; zgłoszenie; zwolnienie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął 28 maja 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych tytułem darowizny od rodziców – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych tytułem darowizny od rodziców.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W związku z zakupem mieszkania rodzice darowali Wnioskodawcy środki pieniężne w wysokości 210 000,00 zł. Kwotę tę przekazywali systematycznie przelewami bankowymi na konto Wnioskodawcy w okresie od 31 października 2018 r. do 8 kwietnia 2019 r.:

1.  przelew z 31 października 2018 r. – 1,00 zł,
2.  przelew z 31 października 2018 r. – 5 999,00 zł,
3.  przelew z 2 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
4.  przelew z 5 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
5.  przelew z 6 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
6.  przelew z 7 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
7.  przelew z 8 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
8.  przelew z 9 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
9.  przelew z 10 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
10.  przelew z 11 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
11.  przelew z 12 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
12.  przelew z 13 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
13.  przelew z 15 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
14.  przelew z 17 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
15.  przelew z 18 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
16.  przelew z 26 listopada 2018 r. – 10 000,00 zł,
17.  przelew z 5 grudnia 2018 r. – 10 000,00 zł,
18.  przelew z 16 grudnia 2018 r. – 10 000,00 zł,
19.  przelew z 27 grudnia 2018 r. – 10 000,00 zł,
20.  przelew z 2 stycznia 2019 r. – 10 000,00 zł,
21.  przelew z 12 stycznia 2019 r. – 10 000,00 zł,
22.  przelew z 12 stycznia 2019 r. – 5 000,00 zł,
23.  przelew z 4 lutego 2019 r. – 4 000,00 zł,
24.  przelew z 8 kwietnia 2019 r. – 5 000,00 zł.

W dniu 8 kwietnia 2019 r. Wnioskodawca złożył elektronicznie we właściwym urzędzie skarbowym zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2, ujmując w nim całą otrzymaną kwotę, tj. 210 000,00 zł, dotrzymując terminu 6-ciu miesięcy od daty pierwszego wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

W dniu 13 maja 2019 r. Wnioskodawca dostał wezwanie z urzędu skarbowego w celu:

*   dokonania korekty zgłoszenia SD-Z2 dotyczącej różnicy daty nabycia od daty obowiązku podatkowego, która to była oczywistą pomyłką Wnioskodawcy,
*   dostarczenia potwierdzenia wpływu środków na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

W trakcie wyjaśnień Wnioskodawcy zakwestionowano sposób zgłoszenia darowizny, pomimo zgłoszenia całej kwoty czyli 210 000,00 zł w terminie nieprzekraczającym 6-ciu miesięcy od pierwszego przelewu na jednym zgłoszeniu, chociaż Wnioskodawca przedstawił wszystkie 24 potwierdzenia wpływów na jego rachunek bankowy. Wnioskodawcy polecono zrobić korektę zgłoszenia SD-Z2 z 8 kwietnia 2019 r., gdzie miał skorygować kwotę 210 000,00 zł na wartość jednego z przelewów (Wnioskodawca zrobił na przelew z 2 listopada 2018 r. na kwotę 10 000,00 zł) oraz złożyć zgłoszenia SD-Z2 na każdy przelew, który nastąpił po 12 listopada 2018 r., co też Wnioskodawca zrobił. Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że wpływy – ¬przelewy z dni od 5 listopada 2018 r. do 11 listopada 2018 r. będą podlegać opodatkowaniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zgłoszenie przez Wnioskodawcę całej darowanej przez rodziców kwoty, tj. 210 000,00 zł na jednym zgłoszeniu SD-Z2 w terminie do 6-ciu miesięcy od daty pierwszego przelewu spełnia warunki do zwolnienia z podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowo (terminowo) zgłosił on całą kwotę darowizny w wysokości 210 000,00 zł. Nie minęło 6 miesięcy od daty pierwszego przelewu na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Wnioskodawca zgłosił darowiznę do urzędu skarbowego na zgłoszeniu SD-Z2 z 8 kwietnia 2019 r. Zgłoszona kwota powinna być cała (210 000,00 zł) zwolniona z podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2015 r., poz. 86 ze zm.), ponieważ Wnioskodawca nie zataił żadnego wpływu środków pieniężnych na jego rachunek bankowy.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że ww. środki pieniężne otrzymane od rodziców przeznaczył na zakup mieszkania, na które 16 listopada 2018 r. podpisał akt notarialny – umowę deweloperska z firmą A. Sp. z o.o., na podstawie której dokonał wpłat zgodnie z jej zapisami na rachunek bankowy ww. firmy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 644 ze zm.) – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny.

W myśl art. 5 ww. ustawy – obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy – przy nabyciu w drodze darowizny obowiązek podatkowy powstaje – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy – opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1.  9 637 zł − jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
2.  7 276 zł − jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
3.  4 902 zł − jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy – wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe (art. 14 ust. 2 cyt. ustawy).

Natomiast w myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy, do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1.  do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2.  do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3.  do grupy III – innych nabywców.

Jednakże stosownie do przepisu art. 4a ust. 1 ustawy o podatku do spadków i darowizn – zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1.  zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4 oraz
2.  w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo –kredytowej lub przekazem pocztowym.

Należy również wskazać, że zgodnie z art. 4a ust. 4 ww. ustawy obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

Jak wynika z treści przywołanych powyżej przepisów, w celu skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn należy spełnić łącznie następujące warunki:

*   podmiotem nabywającym własność rzeczy lub praw majątkowych powinien być: małżonek, zstępny, wstępny, pasierb, rodzeństwo, ojczym lub macocha;
*   nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych powinno zostać zgłoszone przez nabywającego właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego (art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy) – warunek ten nie dotyczy jednak nabycia następującego na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego (art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy),
*   udokumentowanie otrzymania środków pieniężnych dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 tejże ustawy).

Zgodnie z art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn – zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa.

W myśl art. 4a ust. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn – minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych i zakres danych w nim zawartych, w tym w szczególności:

1.  dane identyfikujące podatników obowiązanych do złożenia zgłoszenia oraz dane stanowiące podstawę zaliczenia do I grupy podatkowej,
2.  dane identyfikujące oraz ostatni adres spadkodawcy, darczyńcy lub innej osoby, od której lub po której została nabyta własność rzeczy lub prawa majątkowe,
3.  dane dotyczące nabytych rzeczy lub praw majątkowych, ich rodzaj, miejsce położenia rzeczy lub wykonywania praw majątkowych, wraz z ich wartością rynkową oraz wielkość nabytego udziału

\-uwzględniając konieczność potwierdzenia nabycia w celu skorzystania ze zwolnienia.

Wzór zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych określony został przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U. z 2015 r., poz. 2060) wydanym w oparciu o ww. art. 4a ust. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia – zgłoszenie, o którym mowa w § 1, zawiera następujące dane zawiera następujące dane:

1.  datę nabycia;
2.  datę powstania obowiązku podatkowego, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia dzień uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego poświadczenia spadkowego.

Stosownie natomiast do § 2 pkt 5 i 9 rozporządzenia – zgłoszenie, o którym mowa w § 1, zawiera dane identyfikujące i ostatni adres zamieszkania spadkodawcy, darczyńcy lub innej osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa majątkowe oraz dane dotyczące stosunku osobistego nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa majątkowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że rodzice Wnioskodawcy w okresie od 31 października 2018 r. do 8 kwietnia 2019 r. dokonali darowizny środków pieniężnych w łącznej kwocie 210 000,00 zł (24 przelewami) na jego rachunek bankowy. W dniu 8 kwietnia 2019 r. Wnioskodawca złożył elektronicznie we właściwym urzędzie skarbowym zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2, ujmując w nim całą otrzymaną kwotę, tj. 210 000,00 zł, dotrzymując – zdaniem Wnioskodawcy – terminu 6-ciu miesięcy od daty pierwszego wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Następnie – po otrzymaniu wezwania z urzędu skarbowego – Wnioskodawca skorygował kwotę 210 000,00 zł na wartość jednego z przelewów (na przelew z 2 listopada 2018 r. na kwotę 10 000,00 zł) oraz złożył zgłoszenia SD-Z2 na każdy przelew, który nastąpił po 12 listopada 2018 r.

Przede wszystkim, otrzymując darowiznę pieniężną od obojga rodziców Wnioskodawca powinien złożyć odrębne zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2. Wynika to z zawartego w § 2 pkt 5 rozporządzenia w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych określenia „dane identyfikujące (\`(...)\`) darczyńcy”, a zatem wskazującego jednoznacznie, że w dokonywanym zgłoszeniu możliwe jest wskazanie tylko jednego darczyńcy. Zatem, po pierwsze, w przypadku nabycia od więcej niż jednego darczyńcy, z tytułu nabycia od każdego z nich Wnioskodawca winien złożyć odrębne zgłoszenia.

Ponadto, ponieważ darowizny otrzymane przez Wnioskodawcę od rodziców nie przybrały formy aktu notarialnego – stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy powstaje w razie zawarcia umowy bez zachowania formy aktu notarialnego z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia. Spełnienie świadczenia następuje wtedy, gdy darowizna jest wykonana, a zatem kiedy nastąpi wydanie obdarowanemu przedmiotu darowizny. Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych winno być dokonane na formularzu SD-Z2 w terminie 6-miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego. W przypadku darowizny środków pieniężnych znajdujących się na rachunku bankowym darczyńcy – wydanie oznacza obciążenie rachunku darczyńcy. Zatem, po drugie, w przypadku nabycia darowizn w różnych datach, w sytuacji gdy obowiązek podatkowy powstał także w różnych datach, Wnioskodawca również z tego tytułu winien złożyć odrębne zgłoszenia.

Połączenie tych ww. dwóch wymogów oznacza, że Wnioskodawca, aby móc skorzystać ze zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, winien złożyć w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego osobne zgłoszenia SD-Z2 o nabyciu każdej z darowizn osobno od każdego z rodziców i osobno dla każdej darowizny (czyli dla każdego rodzica i dla każdego przelewu). Wnioskodawca, jak wskazuje we wniosku, dokonał zgłoszenia łącznego, sumując zarówno kwoty darowizny od obojga rodziców oraz kwoty wszystkich darowizn (z 24 przelewów) i składając jedno zgłoszenie SD-Z2. Tymczasem, aby móc skorzystać ze zwolnienia z art. 4a ww. ustawy, nie wystarczy jakiekolwiek, dowolne zgłoszenie wszystkich otrzymanych darowizn przez obdarowanego. Dla skorzystania ze zwolnienia zgłoszenie łącznej kwoty darowizny od obojga rodziców nie jest dostateczne, nie jest to bowiem jedna darowizna, lecz są to darowizny od dwóch różnych osób, dodatkowo dokonywane wielokrotnie, gdzie w różnych datach powstawał obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tytułu otrzymanych darowizn. Organ wyjaśnia, że sposób zgłoszenia przez Wnioskodawcę darowizny (darowizn) mógł zaskutkować brakiem zgłoszenia darowizny (darowizn) od jednego z rodziców w określonym w ustawie o podatku od spadków i darowizn terminie.

Korekty na zasadach ogólnych przewidzianych w przepisach ustawy – Ordynacja podatkowa, złożonego zgłoszenia wymaga wskazanie w nim błędnych informacji dotyczących wielkości nabytych udziałów w rzeczy lub prawie majątkowym, miejsca ich położenia lub ich wartości rynkowej. Natomiast w sytuacji zmiany darczyńcy (ujawnienia nowego darczyńcy) ustawodawca nie przewiduje korekty złożonego wcześniej zgłoszenia o nabyciu, lecz nakazuje obowiązek ponownego złożenia zgłoszenia.

Z wniosku wynika, że pierwotny druk SD-Z2 został złożony z zachowaniem wskazanego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn terminu (8 kwietnia 2019 r.). Wnioskodawca jest (był) zatem uprawniony do korekty tego zgłoszenia dotyczącej wysokości darowanej kwoty (każdej z osobna) przez jednego z rodziców (Wnioskodawca nie wskazuje którego), tj. tego od którego zgłosił darowiznę. Pozostaje to bez wpływu na prawo Wnioskodawcy do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn (oczywiście przy zachowaniu pozostałych warunków zwolnienia).

Natomiast darowizna (darowizny) od drugiego z rodziców (każda z osobna) skutkuje koniecznością złożenia nowego zgłoszenia (zgłoszeń). Wnioskodawca nie zgłosił bowiem 8 kwietnia 2019 r. w ogóle darowizny od drugiego rodzica. W przypadku nowych zgłoszeń SD-Z2, w których Wnioskodawca (ujął) ujmie darowizny od drugiego z rodziców (każdą z osobna), tylko w sytuacji, gdy został (zostanie) zachowany ustawowy termin 6 miesięcy na zgłoszenie nabycia środków tytułem darowizny od drugiego rodzica – Wnioskodawca będzie miał prawo do skorzystania z ww. zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn (również przy zachowaniu pozostałych warunków zwolnienia).

W przeciwnym razie Wnioskodawca nie spełni wymaganych przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn warunków do zastosowania zwolnienia z art. 4a ww. ustawy, przede wszystkim ściśle określonego 6-miesięcznego terminu na zgłoszenie.

Należy pokreślić, że wszelkie zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wykluczone jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.

Z treści wniosku (własnego stanowiska) wynika ponadto, że Wnioskodawca przeznaczył otrzymane od rodziców w drodze darowizny środki pieniężne na zakup mieszkania.

W tym miejscu zauważyć należy, że na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy – zwalnia się od podatku nabycie w drodze darowizny pieniędzy lub innych rzeczy przez osobę zaliczoną do I grupy podatkowej w wysokości nieprzekraczającej 9637 zł od jednego darczyńcy, a od wielu darczyńców łącznie nie więcej niż 19.274 zł w okresie 5 lat od daty pierwszej darowizny, jeżeli pieniądze te lub rzeczy obdarowany przeznaczy w okresie 12 miesięcy od dnia ich otrzymania na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni, budowę domu jednorodzinnego, nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo spłatę zabezpieczonego hipoteką kredytu mieszkaniowego wraz z odsetkami.

Warunkiem zastosowania tego zwolnienia jest zaliczenie obdarowanego do I grupy podatkowej oraz przeznaczenie otrzymanych przez obdarowanego pieniędzy lub innych rzeczy w okresie 12 miesięcy od dnia ich otrzymania na cele wyżej wymienione.

Zatem, skoro Wnioskodawca otrzymał darowiznę (darowizny) od rodziców (matki i ojca) – czyli osób zaliczonych do I grupy podatkowej oraz kwotę tę przeznaczył (przeznaczy) w okresie 12 miesięcy od dnia otrzymania na nabycie lokalu mieszkalnego, to darowizna ta (darowizny te) będzie podlegała zwolnieniu od podatku od spadków i darowizn w wysokości nie wyższej niż 19.274 zł.

Pozostała po zastosowaniu zwolnienia z art. 4 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy kwota środków pieniężnych nabytych przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tj. przy uwzględnieniu przywołanych powyżej zapisów art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – z uwzględnieniem kwoty wolnej.

W świetle powyższych wyjaśnień stanowiska Wnioskodawcy, zgodnie z którym prawidłowo (terminowo) zgłosił on całą kwotę darowizny w wysokości 210 000,00 zł, nie można było uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.