Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-762/15-5/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-10-05
Teza: W zakresie zastosowania zwolnienia od podatku wniesienia lokali aportem do spółki z o.o.
Słowa kluczowe: aport; lokal; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2015 r. (data wpływu 24 lipca 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 września 2015 r. (data wpływu 24 września 2015 r.) w odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 3 września 2015 r. (skutecznie doręczone 15 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zastosowania zwolnienia od podatku wniesienia Lokali: L1, L2, L3, L5 aportem do spółki z o.o. zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 - **jest prawidłowe,**

*   zastosowania zwolnienia od podatku wniesienia Lokali: L4, I-G, II-G aportem do spółki z o.o. zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2015 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku wniesienia lokali aportem do spółki z o.o. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 21 września 2015 r. (data wpływu 24 września 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 3 września 2015 r., (skutecznie doręczone 15 września 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Pan R. B., dalej również jako „Podatnik” lub „Wnioskodawca” jest obywatelem Szwecji. W 2014 r. zawarł w Polsce ze swoim ojcem (obywatelem Polski) umowę dożywocia (prawem właściwym dla niniejszej umowy były przepisy prawa polskiego). Zgodnie z postanowieniami umowy dożywocia Podatnik w zamian za lokale L1, L2, L3, L4, L5,I-G, II-G jest zobowiązany do zapewnienia swojemu ojcu mieszkania w każdoczesnym miejscu swojego zamieszkania a także jest zobowiązany zapewnić wyżywienie, ubranie, pokryć koszty światła, opału oraz zapewnić pomoc i pielęgnację w chorobie a także sprawić pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym. Strony określiły łączną wartość umowy na 2 535 000 zł., która to została skalkulowana w oparciu o sumę wartości rynkowych poszczególnych lokali.

Zgodnie z ustaleniami stron wydanie lokali, o których mowa powyżej nastąpiło 1 stycznia 2015 r.

Przedmiotowe lokale znajdują się w budynku powstałym w latach 30 ubiegłego stulecia i zostały nabyte przez ojca Podatnika w latach 1998-2000 na podstawie umów sprzedaży, darowizn oraz w drodze spadku. Od stycznia 2015 r. Podatnik zarejestrował się jako podatnik podatku do towarów i usług i wynajmuje nabyte lokale (4 z pośród 7 w stosunku do reszty poszukiwani są najemcy). Jeden z lokali jest wynajmowany na cele mieszkalne, trzy dla firm jako miejsca biurowe, natomiast pozostałe 3 nie są wynajmowane z uwagi na tymczasowy brak zainteresowanych (wolne lokale będą przeznaczone na wynajem powierzchni biurowej). Podatnik nabył przedmiotowe lokale w okresie dłuższym niż dwa lata od ich pierwszego zasiedlenia oraz poczynienia w nich nakładów w wartości większej niż 30%. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych Podatnik rozlicza się na podstawie ryczałtu ewidencjonowanego, o czym przed powstaniem pierwszego przychodu poinformował właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Podatnik nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowych lokali.

Podatnik w ramach reorganizacji swojego przedsięwzięcia w zakresie wynajmu lokali oraz zwiększenia możliwości inwestycyjnych, rozważa utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością do której nabyte lokale zostałyby wniesione aportem w wartości 2 535 000 pln. W zamian za wniesienie aportu Podatnik otrzyma udziały w wartości nominalnej 2 535 000 pln. Aport zostanie przekazany w całości na kapitał zakładowy spółki.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 3 września 2015 r. wskazano:

Ojciec Wnioskodawcy wynajmował lokale nr:

*   Lok nr 1 - wynajmowany na cele mieszkalne na podstawie decyzji administracyjnej z 1952 roku tj. przydziału mieszkania. Innej umowy najmu nie ma. W lokalu tym znajdują się lokatorzy, którym ojciec Wnioskodawcy wynajmował lokal, umowa obowiązuje do chwili obecnej.

*   Lok nr 2 - umowa najmu z dnia 30 maja 2003 roku.

*   Lok nr 3 - umowa najmu z dnia 28 lutego 2011 roku.

*   Lok nr 4 - niewynajmowany, przeznaczony na potrzeby własne ojca Wnioskodawcy.

*   Lok nr 5 - umowa najmu z dnia 05 listopada 2012 roku.

*   Lok nr IG- niewynajmowany, przeznaczony na potrzeby własne ojca Wnioskodawcy.

*   Lok nr IIG- niewynajmowany, przeznaczony na potrzeby własne ojca Wnioskodawcy.

Powyższe oznacza, że lokale poza lokalami przeznaczonymi na użytek własny ojca Wnioskodawcy były wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Wyżej wymienione umowy obowiązują do chwili obecnej w stosunku do których aktualnie stroną jest Wnioskodawca.

Nabycie lokali na podstawie umowy sprzedaży przez ojca Wnioskodawcy nie było opodatkowane podatkiem VAT, od nabytych lokali został odprowadzony podatek od czynności cywilnoprawnych.

W stosunku do lokali nie były ponoszone nakłady przekraczające 30% wartości początkowej danego lokalu.

Zdaniem Wnioskodawcy prawo odliczenia podatku naliczonego od nabytych lokali w związku z ich nabyciem nie przysługiwało ponieważ lokale te zostały nabyte na podstawie umowy dożywocia. Natomiast zdaniem Wnioskodawcy prawo takie przysługuje aktualnie w stosunku do lokali, które przeznaczone są na wynajem lub wynajmowane (za wyjątkiem lokalu wynajmowanego na potrzeby mieszkaniowe).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

W związku z przedstawionym powyżej zdarzeniem przyszłym Podatnik zwraca się z pytaniem czy wniesienie przedmiotowych lokali aportem do spółki z o.o. będzie korzystało ze zwolnienia z podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 tejże ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca jako zarejestrowany podatnik VAT jako właściciel lokali wynajmuje lokale na cele mieszkalne jak i niemieszkalne. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 111 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U 2011 r. Nr 177 poz. 1054 z późn. zm), dalej „UVAT” Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zdaniem Wnioskodawcy wyżej wymieniony przepis będzie miał zastosowanie również do wniesienia aportem nieruchomości do spółki z o.o. Na skutek dokonania przedmiotowego aportu spółka będzie mogła rozporządzać nieruchomościami jak właściciel.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 7 UVAT zwalnia się od podatku:

1.  dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;
2.  a) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
    1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego kwotę podatku naliczonego,
    2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to byty one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Wyżej wymieniony przepis wskazuje jako regułę zwolnienie z podatku od towarów i usług budynków. Jedynie w przypadku wyjątków wskazanych w ustawie dopuszcza się opodatkowanie budynków. W przedstawionym stanie faktycznym pierwsze zasiedlenie nie miało miejsca z uwagi na fakt że lokale znajdują się w budynku wybudowanym w latach 30 poprzedniego wieku. Natomiast ulepszenia stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej lokalu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym nie miały miejsca co najmniej w okresie dwóch lat przed momentem nabycia tychże lokali jak i po ich nabyciu.

Zdaniem Wnioskodawcy powyższe oznacza, że w przypadku opisanym w art. 43 ust. 1 pkt 10 UVAT w którym podatnik nie wypełnia wyjątków przewidzianych w lit. a) i lit. b) wyżej wymienionego przepisu, wniesienie aportu w formie lokali (opisanych w zdarzeniu przyszłym) będzie zwolnione z podatku od towaru i usług. Analiza ewentualnego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w tym przypadku jest bezzasadna z uwagi na fakt spełnienia przesłanek przepisu wcześniej cytowanego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku wniesienia Lokali: L1, L2, L3, L5 aportem do spółki z o.o. zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10,

*   **nieprawidłowe**– w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku wniesienia Lokali: L4, I-G, II-G aportem do spółki z o.o. zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

W myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wyjaśnić również należy, że z odpłatnością za dostawę towarów mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniem (dostawą) a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy, przy czym nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. świadczenie zwrotne otrzymane od drugiej strony.

W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) w postaci nieruchomości do spółki prawa handlowego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie udziałów czy praw), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z treści ww. przepisu wynika, że dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku lub budowli kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez właściciela (dokonującego dostawy) czynności podlegających opodatkowaniu.

Z powyższej definicji wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy rozumieć nie tylko umowę sprzedaży, ale także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Należy jednakże zauważyć, że w przypadku sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności nie dochodzi do pierwszego zasiedlenia, gdyż czynność ta nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy podkreślić, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków, możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Powyższe prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.), zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zawarł w Polsce ze swoim ojcem umowę dożywocia. Zgodnie z ustaleniami stron wydanie lokali, o których mowa powyżej nastąpiło 1 stycznia 2015 r. Przedmiotowe lokale znajdują się w budynku powstałym w latach 30 ubiegłego stulecia i zostały nabyte przez ojca Podatnika w latach 1998-2000 na podstawie umów sprzedaży, darowizn oraz w drodze spadku. Od stycznia 2015 r. Podatnik zarejestrował się jako podatnik podatku do towarów i usług i wynajmuje nabyte lokale (4 z pośród 7 w stosunku do reszty poszukiwani są najemcy). Jeden z lokali jest wynajmowany na cele mieszkalne, trzy dla firm jako miejsca biurowe, natomiast pozostałe 3 nie są wynajmowane z uwagi na tymczasowy brak zainteresowanych (wolne lokale będą przeznaczone na wynajem powierzchni biurowej). Podatnik nabył przedmiotowe lokale w okresie dłuższym niż dwa lata od ich pierwszego zasiedlenia oraz poczynienia w nich nakładów w wartości większej niż 30%.

Ponadto ojciec Wnioskodawcy wynajmował lokale:

*   Lok nr 1 - wynajmowany na cele mieszkalne na podstawie decyzji administracyjnej z 1952 roku tj. przydziału mieszkania. Innej umowy najmu nie ma. W lokalu tym znajdują się lokatorzy, którym ojciec Wnioskodawcy wynajmował lokal, umowa obowiązuje do chwili obecnej.

*   Lok nr 2 - umowa najmu z dnia 30 maja 2003 roku.

*   Lok nr 3 - umowa najmu z dnia 28 lutego 2011 roku.

*   Lok nr 4 - niewynajmowany, przeznaczony na potrzeby własne ojca Wnioskodawcy.

*   Lok nr 5 - umowa najmu z dnia 05 listopada 2012 roku.

*   Lok nr IG- niewynajmowany, przeznaczony na potrzeby własne ojca Wnioskodawcy.

*   Lok nr IIG- niewynajmowany, przeznaczony na potrzeby własne ojca Wnioskodawcy.

Powyższe oznacza, że lokale poza lokalami przeznaczonymi na użytek własny ojca Wnioskodawcy były wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Wyżej wymienione umowy obowiązują do chwili obecnej w stosunku do których aktualnie stroną jest Wnioskodawca.

Nabycie lokali na podstawie umowy sprzedaży przez ojca Wnioskodawcy nie było opodatkowane podatkiem VAT, od nabytych lokali został odprowadzony podatek od czynności cywilnoprawnych.

W stosunku do lokali nie były ponoszone nakłady przekraczające 30% wartości początkowej danego lokalu.

Zdaniem Wnioskodawcy prawo odliczenia podatku naliczonego od nabytych lokali w związku z ich nabyciem nie przysługiwało ponieważ lokale te zostały nabyte na podstawie umowy dożywocia. Natomiast zdaniem Wnioskodawcy prawo takie przysługuje aktualnie w stosunku do lokali, które przeznaczone są na wynajem lub wynajmowane (za wyjątkiem lokalu wynajmowanego na potrzeby mieszkaniowe).

Z uwagi na powołane przepisy oraz opis zdarzenia przyszłego, planowane przez Wnioskodawcę wniesienie Lokali: L1, L2, L3, L5 aportem do spółki z o.o., które są przedmiotem umów najmu objęte będą zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Lokale te zostały oddane do użytkowania najemcom (a zatem doszło do ich pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy) oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dokonanym aportem nie upłynie okres krótszy niż 2 lata.

W związku z tym, że wymienione Lokale będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, Wnioskodawca po spełnieniu warunków, o których mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, może zrezygnować z ww. zwolnienia od podatku i wybrać opodatkowanie dla dostawy tych Lokali.

Natomiast w odniesieniu do Lokali: L4, I-G, II-G, należy wskazać, że jak wynika z opisu sprawy, nie doszło dotąd do wydania ww. lokali, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Tym samym należy stwierdzić, że w przypadku tych lokali nie doszło do pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.

W związku z powyższym, dopiero aport opisanych lokali przez Zainteresowanego, będzie spełniał definicję pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w cyt. art. 2 pkt 14 ustawy.

Tym samym, wniesienie aportem do spółki z o.o. wskazanych lokali nie będzie spełniało przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Należy zatem w odniesieniu do ww. lokali przeanalizować warunki zwolnienia wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Z powołanej wyżej regulacji wynika, że aby dostawa nieruchomości mogła korzystać ze zwolnienia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki określone w tym przepisie, tj. sprzedającemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu budynków lub budowli oraz sprzedający nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunek zawarty w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy oznacza, że mowa tutaj jest o prawie do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sposobem pozyskania budynków, budowli lub ich części, tj. ich nabyciem, jak również wybudowaniem.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ponieważ lokale te zostały nabyte na podstawie umowy dożywocia. W stosunku do lokali nie były ponoszone nakłady przekraczające 30% wartości początkowej danego lokalu.

Wobec powyższych okoliczności, wniesienie aportem do spółki z o.o. opisanych lokali będzie mogło korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zostaną bowiem spełnione przesłanki warunkujące zwolnienie od podatku określone w tym przepisie.

Podsumowując czynność wniesienia w formie aportu do spółki z o.o., Lokali: L1, L2, L3, L5 będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Natomiast aport lokali: L4, I-G, II-G będzie korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.