Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.145.2025.1.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-31
Teza: Skutki podatkowe wypłaty kwoty dodatkowej oraz zwrotu
części odsetek i kapitału w związku z zawarciem ugody z
bankiem dotyczącej pożyczki.
Słowa kluczowe: banki
kwota-kwota dodatkowa
pożyczka
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    12 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:
      Pani AA;
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      Pan BA.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy – małżonkowie – są stronami umowy pożyczki hipotecznej (spłacanej w
    ratach annuitetowych, udzielonej w walucie wymienialnej) zawartej w 2005 r. (dalej także
    jako: „Umowa”) z Bankiem (dalej także jako: „Bank”). Bank jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych oraz bankiem krajowym w rozumieniu ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1896 z późn. zm.),
    podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, a jego działalność
    podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.
    Celem rozwiania wszelkich wątpliwości, oboje Wnioskodawcy są obywatelami polskimi,
    mieszkają w Polsce oraz podlegają w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów
    (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Wnioskodawcy rozliczają podatek dochodowy na warunkach ogólnych, według skali
    podatkowej. Wnioskodawcy rozliczają się wspólnie i pozostają w ustroju wspólności
    majątkowej.
    Zgodnie z Umową Pożyczkobiorcom miała być udostępniona kwota (...) CHF z
    zastrzeżeniem, że wypłata pożyczki nastąpi w złotych polskich po uprzednim przeliczeniu
    kwoty pożyczki po kursie kupna dla dewiz obowiązującym w Banku w dniu realizacji
    zlecenia płatniczego (mechanizm denominacji). Pożyczka mogła zostać wykorzystana na
    cel dowolny. Pożyczka została w całości spłacona (...) kwietnia 2018 r.
    Zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez Bank, Pożyczkobiorcom wypłacono kwotę (...)
    zł, natomiast tytułem spłat rat kapitałowo-odsetkowych Pożyczkobiorcy wspólnie,
    pozostając w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, spełnili na rzecz Banku
    świadczenie w łącznej wysokości (...) CHF. Pożyczkobiorcy zgodnie z umową odpowiadali
    solidarnie za spłatę do pełnej wysokości.
    Wnioskodawcy wytoczyli pozew przeciwko Bankowi i w postępowaniu toczącym się przed
    Sądem Okręgowym, domagają się zapłaty nadwyżki ponad udostępniony Im kapitał
    pożyczki tytułem zwrotu świadczenia nienależnego z uwagi na nieważność Umowy w
    całości (nieistnienie stosunku prawnego). Pozew o nadwyżkę został sporządzony z uwagi
    na uprzednie potrącenie wzajemnych wierzytelności stron nieważnej Umowy i ich
    umorzenie do wysokości wierzytelności niższej. Sprawa jest prowadzona pod sygnaturą
    (...). Strony – celem zakończenia sporu sądowego wynikającego z zarzutu nieważności
    Umowy – planują w bieżącym roku kalendarzowym (2025 r.) zawrzeć ugodę sądową,
    zgodnie z którą pożyczka zostanie rozliczona tak, jakby od daty zawarcia Umowy stanowiła
    pożyczkę w złotych. Z uwagi na spłatę pożyczki bezpośrednio w walucie pożyczki (CHF)
    zadłużenie Pożyczkobiorców na potrzeby zawarcia ugody zostało przeliczone na PLN po
    średnim kursie NBP z dnia całkowitej spłaty pożyczki, tj. (...) kwietnia 2018 r. i wynosi (...) zł.
    Na zadłużenie Pożyczkobiorcy, zgodnie z ugodą, miały składać się: kapitał, odsetki bieżące,
    zawieszone, skapitalizowane i odsetki od zadłużenia przeterminowanego. W ten sposób
    obliczona nadpłata ponad kapitał pożyczki dokonana przez Pożyczkobiorców wynosi (...) zł.
    Bank w drodze ugody ma zobowiązać się do zwrotu na rzecz Pożyczkobiorców kwoty w
    łącznej wysokości (...) zł.
    Postanowienia ugodowe brzmią następująco:

    (...).
    Odnosząc się natomiast do brzmienia § 4 ust. 4 ugody kwota tam wskazana, zgodnie z
    literalnym brzmieniem postanowienia, stanowi „kwotę dodatkową”, którą zobowiązuje się
    wypłacić Pożyczkobiorcom z własnych środków Bank w związku z zawarciem ugody.
    Intencja Banku nie jest Wnioskodawcom znana, a co więcej – tak jak w innych tożsamych
    sprawach – Bank nie zgadza się na modyfikację powyższego postanowienia, tak by
    wybrzmiewał z niego bezsprzecznie charakter wypłacanego świadczenia.
    W ocenie Wnioskodawców przy uwzględnieniu charakteru prowadzonych rozmów
    ugodowych, specyfiki zawieranych ugód w tożsamych sprawach czy wreszcie faktu
    dokonania przez Pożyczkobiorców niemal dwukrotnej nadpłaty ponad udostępniony im
    kapitał pożyczki (zgodnie z przytoczonymi powyżej danymi), świadczenie, które wypłacić
    ma Bank Pożyczkobiorcom będzie mieć charakter zwrotny – zarówno to świadczenie, o
    którym mowa w § 1 ust. 9, jak i w § 4 ust. 4. Podkreślenia jednak wymaga, że stanowi to
    domniemanie Wnioskodawcy, które w świetle wskazanych powyżej okoliczności, nie może
    być poparte żadnymi dodatkowymi wyjaśnieniami Banku, a brzmienie żadnej z
    powyższych klauzul nie podlega negocjacjom.
    Uprzedzając ewentualne zapytania organu podatkowego, Wnioskodawcy wskazują, że
    stanowisko Banku w przedmiocie charakteru wypłaty środków w łącznej kwocie (...) zł
    wynikających z ugody jest takie, jakie sugeruje brzmienie poszczególnych postanowień
    wspomnianego porozumienia.
    Dlatego też Pożyczkobiorcy zwracają z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy właśnie powyższych wątpliwości, chcąc rozstrzygnąć, czy nawet mimo braku
    literalnego wskazania charakteru wypłacanego świadczenia z tytułu zawartej ugody jako
    zwrotnego i równoczesnego braku jednoznacznego przyznania tego przez Bank,
    świadczenie to stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Pytanie

Czy kwota dodatkowa oraz zwrot części nadpłaconych przez Wnioskodawców odsetek i
    kapitału, które Bank ma wypłacić Wnioskodawcom, będzie stanowiła po stronie
    Wnioskodawców przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, kwota dodatkowa, którą na mocy ugody Bank ma wypłacić
    Wnioskodawcom, nie będzie stanowić przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej także jako: „ustawa PIT”).
    Zgodnie z art. 9 ustawy PIT: 1. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku. 1a. Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła,
    przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e,
    art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
    dochodów ze wszystkich źródeł przychodów. 2. Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli
    przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f
    nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Natomiast jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy PIT: przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9,10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są

    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Ustawa PIT rozróżnia źródła przychodów i przewiduje różne sposoby opodatkowania
    dochodów.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy PIT źródłem przychodów są również inne źródła.
    Artykuł 20 ww. ustawy wymienia przykłady przychodów z innych źródeł, na co wskazuje
    określenie „w szczególności”.
    Przyjmuje się powszechnie, że przychody z innych źródeł stanowią realne korzyści
    majątkowe powstałe u podatnika. Jak twierdzi Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji nr 0113-KDIPT2-2.4011.778.2023.2.ACZ: „niemniej jednak z definicji tej
    wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru
    zwrotnego”.
    Zdaniem Wnioskodawców z taką samą sytuacją mamy do czynienia in casu. Mając na
    uwadze długotrwałość prowadzonych postępowań oraz jednolite już orzecznictwo
    polskich sądów, które w dużym uproszczeniu mówiąc, unieważniają umowy kredytu
    waloryzowanych kursem waluty obcej bądź ustalają nieistnienie stosunku prawnego
    wynikającego z takich umów i skutek takiego wyroku w postaci konieczności dokonania
    wzajemnych rozliczeń, tj. zwrotu spełnionych świadczeń jako niemających podstawy
    prawnej (bezpodstawne wzbogacenie), strony postępowań sądowych decydują się na
    zawarcie ugody w drodze wzajemnych ustępstw.
    W tym przypadku Wnioskodawcy pomimo, że dokonali nadpłaty ponad udostępniony
    kapitał w wysokości ok. (...) zł, są gotowi zawrzeć ugodę na warunkach przedstawionych
    powyżej. Dla szybszego zakończenia sprawy są gotowi zrezygnować z przysługującej im
    wierzytelności w wysokości aż (...) zł – oczywiście jest to kwota w przybliżeniu z uwagi na
    zmienność kursów walut i wierzytelności wyrażone w różnych walutach.
    Jak wskazano powyżej, Bank w ugodzie zgodził się na zapłatę na rzecz Wnioskodawców
    kwoty w łącznej wysokości (...) zł.
    Charakter planowanej ugody związanej ściśle ze sporem istniejącym między stronami oraz
    ich wzajemnymi roszczeniami, w tym roszczeniem Wnioskodawców o zwrot spełnionych
    świadczeń tytułem nieważnej umowy, jasno wskazuje, że kwota, którą Bank proponuje
    wypłacić na rzecz Wnioskodawców ma charakter zwrotny, tj. Bank zwróci na rzecz
    Pożyczkobiorców część spełnionego przez nich świadczenia, a więc część pieniędzy
    należących do Pożyczkobiorców, a nienależnie przez nich przekazanych Bankowi. W tym
    miejscu podkreślenia wymaga, że umowa jest nieważna ex lege i ex tunc, a ewentualny
    wyrok ustalający nieważność ma charakter wyłącznie deklaratoryjny. Oczywiście w razie
    zawarcia ugody nie dojdzie do prawomocnego ustalenia nieważności umowy, co nie
    zmienia jednak faktu, że umowa jest nieważna z mocy samego prawa.
    Kredytobiorcy zawierając ugodę, po prostu zrezygnują z sądowej ochrony swoich praw, tj.
    z dochodzenia sądowego orzeczenia nieważności umowy i zasądzenia na ich rzecz
    świadczenia nienależnie spełnionego.
    W związku z zawarciem ugody i dokonaniem przez Bank wypłaty dodatkowej kwoty,
    Wnioskodawcy otrzymają jedynie ekwiwalent własnych środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy Umowy przekazywali na rzecz Banku w ramach spłaty rat pożyczki, tym
    bardziej mając na uwadze fakt, iż dokonali jej całkowitej spłaty 7 lat temu. Zatem, zwrot
    takiej kwoty nie spowoduje faktycznego przysporzenia w ich majątku, a jedynie
    „wyrównanie” wcześniejszego pomniejszenia ich majątku, które z uwagi na fikcję nie
    zawarcia nieważnej umowy, nigdy nie powinno mieć miejsca.

    Zgodnie z interpretacją indywidualną z 1 sierpnia 2024 r., 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.
    DJ: „zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego (tj. będącej przedmiotem Pani zapytania kwoty dodatkowej) nie będzie
    stanowił dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Zatem nie będzie Pani miała obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej
    Pani przez bank ww. kwoty dodatkowej”.
    Podobne stanowisko zostało zajęte w interpretacji indywidualnej z 21 października 2024
    r., 0112-KDIL2-1.4011.596.2024.2.MKA, której przedmiotem analizy była ugoda zawierana
    z tym samym Bankiem i treść postanowień ugody była zbliżona do wyżej zacytowanych:
    „Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty wyjaśniam, że
    zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Jednakże jak wyżej wyjaśniłem definicja przychodu podatkowego zawarta w art.
    11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że planują Państwo zawrzeć z bankiem ugodę, zgodnie
    z którą kredyt zostanie przewalutowany. Bank poza umorzeniem powstałego po
    przewalutowaniu salda kredytu zobowiąże się do wypłaty na Państwa rzecz kwoty (...) zł.
    Przy czym spełnione przez Państwa świadczenie na rzecz banku przewyższa wysokość
    udostępnionego kapitału o (...) zł. (...) Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą
    otrzymają Państwo od banku w wyniku zawarcia ugody, mieścić się będzie w kwocie
    wpłacanej przez Państwa podczas spłaty kredytu hipotecznego jej otrzymanie nie
    spowoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta
    będzie dla Państwa neutralna podatkowo”.
    Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, podzielają w całości ww.
    interpretację przepisów podatkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie

    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Zgodnie z treścią art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Z kolei stosownie do art. 78 ww. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Do umów pożyczek pieniężnych zawieranych przez bank stosuje się odpowiednio
      przepisy dotyczące zabezpieczenia spłaty i oprocentowania kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie pożyczki i jej spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie pożyczki są obojętne podatkowo. Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się
    w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki, jej części lub odsetek. Wtedy
    bowiem pożyczkobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota (...) zł, którą mają Państwo otrzymać od Banku w wyniku
    zawartej ugody stanowi zwrot wpłaconych środków z tytułu spłaty pożyczki i mieści się w
    kwocie wpłacanej przez Państwa podczas spłaty pożyczki to jej otrzymanie nie powoduje

    po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze
    te nie będą Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Państwa
    stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych,
    stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania,
    ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu
    faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Wydając interpretacje indywidualne organ nie odnosi się do kwot i nie dokonuje wyliczeń.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.