Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-847/11-4/NS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-09-19
Teza: Opodatkowanie czynności wykorzystania towarów dla celów testowych.
Słowa kluczowe: darowizna; dostawa-nieodpłatna dostawa towarów; opodatkowanie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; przekazanie-przekazanie rzeczy; towar-przekazanie towarów; towar-przekazanie usług; towar-zużycie towarów; usługi-usługa nieodpłatna; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 2 czerwca 2011 r. (data wpływu 13 czerwca 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 sierpnia 2011 r. (data wpływu 5 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykorzystania towarów dla celów testowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykorzystania towarów dla celów testowych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 29 sierpnia 2011 r. (data wpływu 5 września 2011 r.) o informacje doprecyzowujące opisane zdarzenie przyszłe.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Wnioskodawca, będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, jest generalnym dystrybutorem odzieży motocyklowej i akcesoriów pewnej marki na teren Polski. W celu poprawy jakości oraz funkcjonalności oferowanych produktów, Zainteresowany planuje przeprowadzenie okresowych akcji testowych. Niniejsze działania będą polegały na oddaniu w czasowe użytkowanie określonej osobie lub osobom odzieży motocyklowej w celu dokonania oceny jej właściwości, parametrów oraz jakości, ewentualnie wskazania jej wad lub możliwych ulepszeń. Testowanie to będzie przeprowadzone w zróżnicowanych warunkach pogodowych. Osoba testująca jest zobowiązana do przedstawienia relacji (uwag) z okresu testowania (w formie pisemnej oraz fotograficznej). Zasady dotyczące przedmiotowej akcji testowania zostaną opisane w umowie pomiędzy Wnioskodawcą a osobą testującą (osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej). Zasadniczo umowa ta będzie wskazywała, iż osoba testująca po zakończeniu umowy jest zobowiązana do zwrotu odzieży motocyklowej (potwierdzenie protokołem zdawczo-odbiorczym). Zainteresowany podkreśla, iż testowane produkty w takich przypadkach pozostają podczas trwania umowy jego wyłączną własnością (osoba testująca nie ma prawa do dowolnego rozporządzania towarem). W sytuacji, gdy testowany towar po zakończeniu umowy zostanie zwrócony, Wnioskodawca dokona jego sprzedaży (jako towar używany), przeznaczy do ponownych testów lub też komisyjnie zniszczy.
2.  W niektórych przypadkach umowa testowania może jednak przewidywać, iż po jej zakończeniu osoba testująca nie jest zobowiązana do zwrotu towaru. Ponadto, Zainteresowany nie ponosi odpłatności za przekazanie relacji (uwag) z okresu testowania.
3.  Wnioskodawca planuje również przeprowadzenie okresowych akcji testowych o charakterze wewnętrznym. Wówczas testowanie towarów nastąpi przez Zainteresowanego lub też jego pracowników w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa. Co do zasady, testowane towary w wyniku przedstawionych działań testowych mogą zostać zużyte całkowicie (nie będą posiadały walorów użytkowych z racji możliwych uszkodzeń) lub częściowo (będą nadawały się do ich używania).

Z pisma z dnia 29 sierpnia 2011 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, iż:

1.  Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Zainteresowanemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od towarów, które mają być testowane.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w sytuacji przedstawionej w pkt II opisanego zdarzenia przyszłego, nieodpłatne przekazanie (gdy umowa pomiędzy stronami nie będzie przewidywała obowiązku zwrotu towarów) lub w sytuacji opisanej w pkt III, wewnętrzne wykorzystanie (charakter wewnętrzny) towarów dla celów testowych, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 7 ust. 2 lub art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej „ustawa o VAT”?
2.  Czy w sytuacji przedstawionej w pkt l opisanego zdarzenia przyszłego, czynność wykorzystania towarów dla celów testowych, gdy umowa pomiędzy stronami będzie przewidywała obowiązek zwrotu towarów po zakończeniu testów, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 7 ust. 2 lub art. 8 ust. 2 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Nieodpłatne przekazanie towarów na cele testowe (w warunkach opisanych w pkt II) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w momencie przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Z kolei wykorzystanie towarów, o którym mowa w pkt III opisanego zdarzenia przyszłego, które zostały przeznaczone do testowania (na cele związane z działalnością gospodarczą Zainteresowanego), nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Ustęp 2 wskazanego artykułu stanowi zaś, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Wnioskodawca podkreśla, iż dostawy towarów na gruncie ustawy o VAT nie można utożsamiać z cywilnoprawną umową dostawy, na mocy której dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz do ich dostarczenia, a odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i zapłacenia ceny (jak stanowi art. 605 Kodeksu cywilnego).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Tym samym, na gruncie ustawy o VAT istotne jest ekonomiczne władztwo nad rzeczą, a nie samo przeniesienie prawa własności – zarówno w przypadku odpłatnej dostawy towarów, jak i przekazania w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Począwszy od dnia 1 kwietnia 2011 r. (w związku z nowelizacją ustawy o VAT), każde nieodpłatne przekazanie towarów, bez względu na ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, podlega opodatkowaniu VAT. Należy przy tym zauważyć, iż zwrot ustawowy wskazujący, iż chodzi tutaj „w szczególności o przekazanie lub zużycie towarów” jest wewnętrznie sprzeczny z pozostałą treścią art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Wszelkie dookreślenia ustawowe powinny bowiem jedynie precyzować treść przepisu. Tymczasem czynność przekazania niewątpliwie nie odpowiada czynności zużycia (nie mieści się w jej zakresie). Należy zatem uznać, iż wskazany przepis odnosi się wyłącznie do sytuacji nieodpłatnych przekazań towarów, nie ma natomiast zastosowania w przypadku ich zużycia. W przedstawionym przypadku nie jest zasadne dokonywanie wykładni rozszerzającej przepisu. W świetle powyższego, tylko takie przekazanie towarów do celów testowych podlega opodatkowaniu VAT, które nie wiąże się z obowiązkiem zwrotu towarów po zakończeniu testów przez osobę testującą. Tym samym, wewnętrzne zużycie/użycie towarów, o którym mowa pkt III opisanego zdarzenia przyszłego, nie podlega opodatkowaniu VAT.

Niemniej, nawet w hipotetycznej sytuacji, w której założymy, iż art. 7 ust. 2 ustawy o VAT odnosi się także do czynności zużycia towarów, należy zauważyć, iż przepis ten jedynie traktuje o zużyciu na cele osobiste podatnika lub jego pracowników. Tym samym, nieodpłatne zużycie na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. A zatem, nawet przy powyższym założeniu należałoby stwierdzić, że testowanie o charakterze wewnętrznym, o którym mowa w pkt III opisanego zdarzenia przyszłego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy nie ulega wątpliwości, iż nieodpłatne przekazanie towarów do testowania (brak obowiązku zwrotu towaru po okresie testowania) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. W takiej sytuacji osoba testująca uzyska bowiem prawo do rozporządzania towarem jak właściciel. Tym samym, czynność ta zostanie zrównana ze standardową dostawą towarów. Zainteresowany podkreśla, iż opodatkowanie podatkiem od towarów i usług nastąpi w przedstawionym przypadku z chwilą przekazania towaru osobie testującej.

Z kolei wykorzystanie towarów na cele testowe o charakterze wewnętrznym (pkt III opisanego zdarzenia przyszłego), jako związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, nie podlega opodatkowaniu VAT.

Ad. 2

Nieodpłatne wykorzystanie towarów zgodnie z opisem zawartym w pkt l opisanego zdarzenia przyszłego na cele testowe nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (nie spełni warunków wskazanych w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT). Wskazana czynność nie będzie również stanowiła nieodpłatnego świadczenia usług (w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT).

Uzasadnienie

W sytuacji wskazanej w pkt l opisanego zdarzenia przyszłego należy rozważyć, czy czynność wykorzystania towarów dla celów testowych spełnia przesłanki dla tzw. nieodpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy VAT. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 jest świadczeniem usług. Przy czym, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za podlegające opodatkowaniu VAT uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Biorąc pod uwagę wskazane przepisy ustawy o VAT, należy stwierdzić, iż wykorzystanie towarów do celów testowych, w przypadku, gdy umowa z osobą testującą przewiduje obowiązek zwrotu towaru, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Analizując pierwszy punkt art. 8 ust. 2 należy dojść do wniosku, iż w opisanym zdarzeniu przyszłym może dojść do użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa Zainteresowanego. Jednakże Wnioskodawca podkreśla, iż przepis ten stanowi o użyciu towarów do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Tym samym, hipoteza normy wynikającej z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, we wskazanym zdarzeniu przyszłym, bezwzględnie nie może zostać spełniona. Testowanie produktów (nawet przez osoby z zewnątrz) ma bowiem bezpośredni związek z prowadzoną przez Zainteresowanego działalnością gospodarczą. Wnioskodawca w związku z organizacją wskazanej akcji planuje poprawę jakości oraz funkcjonalności oferowanych produktów oraz dąży do zintensyfikowania sprzedaży. W związku z powyższym, nie można zatem uznać, iż zostaną spełnione przesłanki o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT (użycie towarów nie jest przeznaczone na inne cele niż działalność gospodarcza Zainteresowanego).

Zdaniem Wnioskodawcy, sposób wykorzystania towarów dla celów testowych opisany w pkt l zdarzenia przyszłego nie może być traktowany jako nieodpłatne świadczenie usług (zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT). Tym samym, właściwą podstawą prawną w opisanym zdarzeniu przyszłym dla czynności użyczenia, jest jedynie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.

Ponadto, nawet w sytuacji przyjęcia odmiennych wniosków (tj. czynność użyczenia zostanie uznana jako nieodpłatne świadczenie usług), Zainteresowany podkreśla, iż testowanie produktów ma bezpośredni związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Zainteresowany w związku z organizacją wskazanej akcji planuje bowiem poprawę jakości oraz funkcjonalności oferowanych produktów oraz dąży do zintensyfikowania sprzedaży. W wyniku powyższego, bezwzględnie nie mogą zostać spełnione przesłanki, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT (nieodpłatne świadczenie usług nie jest przeznaczone na inne cele niż działalność gospodarcza Wnioskodawcy).

W opinii Zainteresowanego wymaga podkreślenia, iż nawet w hipotetycznej sytuacji uznania powyższego działania jako podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (co zdaniem Wnioskodawcy jest nieprawidłowe), nie byłoby możliwe ustalenie podstawy opodatkowania – co musiałoby skutkować niewystąpieniem obowiązku podatkowego.

Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 12 ustawy o VAT, w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika. Należy zauważyć, iż wskazany przepis w ogóle nie odnosi się do sytuacji opisanej w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, a więc użycia (użyczenia) towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika. Ustawodawca nie określił także w sposób precyzyjny, jakiego rodzaju koszty mogą zostać uznane za poniesione przez podatnika w związku ze świadczeniem nieodpłatnie usług.

W ocenie Zainteresowanego, nie ulega jednak wątpliwości, iż chodzi tu o koszty rzeczywiście poniesione w związku ze świadczoną usługą, tzn. takiego rodzaju koszty, bez poniesienia których wykonanie usługi byłoby niemożliwe. W świetle powyższego Wnioskodawca podkreśla, iż w opisanym zdarzeniu przyszłym dokonuje on użyczenia towarów w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT (nie jest to nieodpłatne świadczenie usług). Nawet jeżeli błędnie zostanie uznane, iż w wyniku wskazanych działań Zainteresowany nieodpłatnie świadczy usługi, to nie jest on w stanie przypisać odpowiedniego kosztu (wydatku) do świadczonych usług. Zainteresowany podkreśla, iż jedynie użyczałby on czasowo towary, które następnie zostaną zwrócone (towar ten mógłby zostać wówczas ponownie wykorzystany do testowania).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w tak sformułowanej definicji usługi.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie nie będące dostawą towarów.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 oraz – w przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ustawy.

Według art. 7 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332), przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Powyższego przepisu nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy).

Analiza powołanego art. 7 ust. 2 ustawy wskazuje wyraźnie, iż ustawodawca rozróżnia czynność przekazania od czynności zużycia towarów. Zatem, opodatkowaniu podlega, zgodnie z pkt 1, przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a na mocy pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny. Skutkiem tak sformułowanych norm prawnych jest przyjęcie, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7 ust. 2 ustawy, podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie – tylko na rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu.

Nie podlegają zatem opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest np. kontrahent przedsiębiorcy (potencjalny kontrahent) – osoba trzecia, niebędąca pracownikiem, udziałowcem ani inną osobą wymienioną w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, a także zużycie towarów na cele własne prowadzonej działalności gospodarczej.

Zwrócić przy tym należy uwagę, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., nadanym wyżej powołaną ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem interpretując powyższy przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy stwierdzić należy, iż opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m. in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów.

Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony Wnioskodawca nie powinien opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.

Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Podkreślić należy, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne świadczenie usług (inne niż wskazane w pkt 1) na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, bez względu na to czy podatnikowi przysługiwało, czy też nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca, będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, z tytułu której jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, jest generalnym dystrybutorem odzieży motocyklowej i akcesoriów pewnej marki na teren Polski. W celu poprawy jakości oraz funkcjonalności oferowanych produktów, Zainteresowany planuje przeprowadzenie okresowych akcji testowych. Niniejsze działania będą polegały na oddaniu w czasowe użytkowanie określonej osobie lub osobom odzieży motocyklowej w celu dokonania oceny jej właściwości, parametrów oraz jakości, ewentualnie wskazania jej wad lub możliwych ulepszeń. Testowanie to będzie przeprowadzone w zróżnicowanych warunkach pogodowych. Osoba testująca jest zobowiązana do przedstawienia relacji (uwag) z okresu testowania (w formie pisemnej oraz fotograficznej). Zainteresowanemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od towarów, które mają być testowane. Zasady dotyczące przedmiotowej akcji testowania zostaną opisane w umowie pomiędzy Wnioskodawcą a osobą testującą (osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej).

1.  Zasadniczo umowa ta będzie wskazywała, iż osoba testująca po zakończeniu umowy jest zobowiązana do zwrotu odzieży motocyklowej (potwierdzenie protokołem zdawczo-odbiorczym). Testowane produkty w takich przypadkach pozostają podczas trwania umowy wyłączną własnością Zainteresowanego (osoba testująca nie ma prawa do dowolnego rozporządzania towarem). W sytuacji, gdy testowany towar po zakończeniu umowy zostanie zwrócony, Wnioskodawca dokona jego sprzedaży (jako towar używany), przeznaczy do ponownych testów lub też komisyjnie zniszczy.
2.  W niektórych przypadkach umowa testowania może jednak przewidywać, iż po jej zakończeniu osoba testująca nie jest zobowiązana do zwrotu towaru. Ponadto, Zainteresowany nie ponosi odpłatności za przekazanie relacji (uwag) z okresu testowania.
3.  Wnioskodawca planuje również przeprowadzenie okresowych akcji testowych o charakterze wewnętrznym. Wówczas testowanie towarów nastąpi przez Zainteresowanego lub też jego pracowników w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa. Co do zasady, testowane towary w wyniku przedstawionych działań testowych mogą zostać zużyte całkowicie (nie będą posiadały walorów użytkowych z racji możliwych uszkodzeń) lub częściowo (będą nadawały się do ich używania).

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, iż nieodpłatne przekazanie w czasowe użytkowanie określonej osobie lub osobom odzieży motocyklowej, ma związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością – dokonywane jest bowiem w celu oceny jej właściwości, parametrów oraz jakości, ewentualnie wskazania jej wad lub możliwych ulepszeń. W związku z powyższym, czynność przekazania wskazanych towarów do testowania osobom trzecim w sytuacji, gdy umowa pomiędzy stronami będzie przewidywała obowiązek zwrotu towarów po zakończeniu testów, nie będzie stanowiła dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy. Nie dojdzie bowiem w tej sytuacji do przeniesienia prawa do rozporządzania tym towarem jak właściciel. Czynności tej nie będzie również można uznać za odpłatne świadczenie usług w świetle art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, gdyż opodatkowaniu jako odpłatne świadczenie usług, na mocy tego przepisu podlega użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza, co w niniejszej sytuacji nie będzie miało miejsca, bowiem przedmiotowa czynność będzie miała związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością. Zatem czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie będzie podlegało również opodatkowaniu przeprowadzenie okresowych akcji testowych o charakterze wewnętrznym, tj. przez Zainteresowanego lub też jego pracowników, bowiem czynności te będą miały związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością i z tej przyczyny nie będą mogły zostać uznane za odpłatne świadczenie usług na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy.

Natomiast, czynność przekazania wskazanych towarów do testowania osobom trzecim w sytuacji, gdy umowa testowania będzie przewidywać, iż po jej zakończeniu osoba testująca nie jest zobowiązana do zwrotu towaru, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na mocy art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy. W tej sytuacji bowiem dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (darowizna), a ponadto Zainteresowanemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych towarów.

Reasumując:

Ad. 1

W sytuacji przedstawionej w pkt II opisanego zdarzenia przyszłego, nieodpłatne przekazanie towarów (odzieży motocyklowej) osobom trzecim dla celów testowych (gdy umowa pomiędzy stronami nie będzie przewidywała obowiązku zwrotu towarów), będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy.

W sytuacji opisanej w pkt III, wewnętrzne wykorzystanie (przez Zainteresowanego lub jego pracowników) towarów (odzieży motocyklowej) dla celów testowych, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 2

W sytuacji przedstawionej w pkt l opisanego zdarzenia przyszłego, czynność wykorzystania towarów (odzieży motocyklowej) dla celów testowych, gdy umowa pomiędzy stronami będzie przewidywała obowiązek zwrotu towarów po zakończeniu testów, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wykorzystania towarów dla celów testowych. Natomiast kwestia dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej z dnia 19 września 2011 r. nr ILPP1/443-847/11-5/NS.

Ponadto, kwestie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych zostały rozstrzygnięte odrębnymi pismami.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.