Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.294.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-04
Teza: Możliwość zaliczenia ponoszonych opłat marketingowych do
kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: franszyza
koszt-koszty uzyskania przychodów
związki-związek zawodowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący możliwości zaliczenia ponoszonych opłat marketingowych do
    kosztów uzyskania przychodów. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. ( dalej „Wnioskodawca” to spółka działająca w branży gastronomicznej. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca dokonuje sprzedaży
    posiłków w prowadzonych przez siebie restauracjach sieci „X” (jako franczyzobiorca).
    Wnioskodawca przystąpił do związku pracodawców zrzeszających franczyzobiorców sieci
    „X”, który stanowi „organizację pracodawców” w rozumieniu ustawy z dnia 23 maja 1991 r.
    o organizacjach pracodawców (dalej: „Związek”). Przynależność do Związku nie jest
    obowiązkowa, a przystąpienie do niego wymaga akceptacji statutu regulującego jego
    działalność (dalej: „Statut”).
    Zgodnie ze Statutem, cele Związku to m.in. ochrona praw jego członków i
    reprezentowanie ich na szczeblu ogólnokrajowym, integracja środowiska Wnioskodawcy i
    franczyzobiorców jako prowadzących restauracje sieci „X”. Przynależność do Związku
    związana jest z koniecznością uiszczania przez członków składek członkowskich,
    ustalonych przez Zarząd Związku, które przeznaczane są na realizację celów statutowych
    Związku. Ponadto Statut przewiduje, że Związek podejmuje działania wspierające rozwój
    biznesu i zwiększanie zyskowności operacyjnej restauracji należących do sieci „X”.
    Na bazie Statutu, Związek, oprócz wykonywania działań zmierzających do realizacji celów
    statutowych, realizuje swoje zadania również poprzez prowadzenie działalności
    gospodarczej obejmującej m.in. zawieranie umów w zakresie promocji i reklamy. Związek
    może zarówno świadczyć jak i nabywać usługi marketingowe (np. kampanie reklamowe)
    od innych podmiotów, które prowadzą działalność usługową w tym obszarze, jak również
    dokonywać ich dalszej odsprzedaży. Dzięki członkostwu w Związku, franczyzobiorcy
    nawiązują relacje z innymi właścicielami restauracji, dzięki czemu aktywnie współpracują
    ze sobą w biznesie, dzieląc się wiedzą i doświadczeniem.
    W związku z prowadzoną przez Związek działalnością gospodarczą (marketingową),
    Wnioskodawca zamierza zawrzeć ze Związkiem umowę o świadczenie usług (dalej:
    „Kontrakt”). Na bazie Kontraktu, Związek będzie świadczył na rzecz Wnioskodawcy usługi
    reklamowe, promocyjne oraz marketingowe restauracji sieci „X” prowadzonej przez
    Wnioskodawcę, związane z realizacją strategii marketingowej oraz budowaniem
    wizerunku i zaufania do sieci restauracji i marki „X” na obszarze Polski (dalej: „Usługi”).
    Usługi będą w szczególności polegały na:
    a) opracowaniu, tworzeniu, produkowaniu, drukowaniu, rozprowadzaniu, emitowaniu,
      publikowaniu i eksponowaniu materiałów marketingowych restauracji „X”
      prowadzonej przez Wnioskodawcę, w ramach realizacji strategii marketingowej i
      działalności restauracji „X” na obszarze Polski; oraz
    b) prowadzeniu działań reklamowych, promocyjnych i marketingowych restauracji „X”
      prowadzonej przez Wnioskodawcę, w ramach realizacji strategii marketingowej i
      działalności restauracji „X” na obszarze Polski.
    Na podstawie kontraktu Związek będzie odpowiedzialny za prawidłowe wykonanie Usług i
    wywiązanie się ze swoich obowiązków, w szczególności:
        Związek będzie odpowiadał w pełni za szkody poniesione przez Wnioskodawcę w
        związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem Kontraktu przez Związek;
        Związek będzie odpowiadał za działania i zaniechania podwykonawców jak za swoje
        własne.
    Celem nabycia od Związku Usług jest promocja działalności Wnioskodawcy (prowadzonych
    przez niego restauracji), która ma na celu zwiększenie przychodów Wnioskodawcy. Dzięki
    współpracy ze Związkiem, Wnioskodawca ma szanse na skorzystanie z nakierowanej na
    konkretny sektor gospodarczy (gastronomiczny) strategii marketingowej. Umożliwia to
    Wnioskodawcy promocje jego restauracji i nawiązanie kontaktu z szerszym kręgiem

    potencjalnych klientów, w szczególności budowanie i utrzymanie z nimi długotrwałych,
    satysfakcjonujących relacji, pozwalających na zyskanie lojalności i powtarzalnej sprzedaży.
    Usługi będą dokumentowane fakturą wystawianą przez Związek jako podatnika VAT.
    Wynagrodzenie za Usługi zostanie ustalone przez strony w Kontrakcie jako „Opłata
    marketingowa”. Związek zobowiązany będzie do prowadzenia zestawienia wykonanych
    Usług w danym okresie rozliczeniowym, które udostępni Wnioskodawcy na żądanie.
    Kontrakt nie będzie przewidywał możliwości zwrotu Opłat marketingowych w jakiejkolwiek
    formie.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do zaliczenia ponoszonych przez niego Opłat
    marketingowych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy będzie miał on prawo do zaliczenia ponoszonych przez niego
    Opłat marketingowych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust.1
    ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy
    wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu
    dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem od tej zasady może być wyłącznie sytuacja,
    w której przepisy prawa wyraźnie wskazują przynależność danego wydatku do kategorii
    kosztów uzyskania przychodów (lub też przepisy te wyłączają możliwość jego zaliczenia do
    kosztów uzyskania przychodów). W pozostałych przypadkach kluczowe jest
    przeanalizowanie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem
    przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania. Powyższe oznacza, że dla
    kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony.
    Jeżeli pomiędzy poniesieniem danego wydatku, a powstaniem, zwiększeniem bądź też
    możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy, podatnik ma prawo do
    zaliczenia go w koszty uzyskania przychodów.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji
    rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie
    wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za
    rok podatkowy. Z tak udokumentowanych wydatków winno ponadto wynikać, że mają
    związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i bezpośrednio lub pośrednio wpływają
    na wielkość osiąganych przez podatnika przychodów.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego
        działalnością gospodarczą;
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        jego poniesienie miało na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Co ważne, kosztami uzyskania przychodów są zarówno wydatki pozostające w
    bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i wydatki inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim), jeżeli podatnik
    jest w stanie wykazać, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie
    osiągnięty. W tym kontekście należy uznać, że wszystkie racjonalnie i gospodarczo
    uzasadnione koszty pozwalają na normalne funkcjonowanie przedsiębiorstwa, a w sensie
    podatkowym zabezpieczają źródło przychodów.
    Odnosząc powyższe do Opłaty marketingowej, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    spełnia ona wszystkie przesłanki do uznania jej za wydatek związany z zyskaniem
    /zachowaniem/zabezpieczeniem źródła przychodów. Nabywane przez Wnioskodawcę
    Usługi, za które należna jest Opłata marketingowa, niewątpliwie mają na celu zwiększenie
    przychodów. Uiszczając Opłatę marketingową, Wnioskodawca uzyska wymierne korzyści
    w postaci konkretnego zakresu Usług świadczonych na jego rzecz, przykładowo w postaci
    kampanii reklamowej zachęcającej do odwiedzenia restauracji „X” prowadzonych przez
    Wnioskodawcę. Dzięki współpracy ze Związkiem, Wnioskodawca ma szanse na
    skorzystanie z nakierowanej na konkretny sektor gospodarczy (gastronomiczny) strategii
    marketingowej oraz nawiązanie kontaktu z szerszym kręgiem potencjalnych klientów.
    Korzystanie z usług wyspecjalizowanego podmiotu, który zrzesza szereg przedsiębiorców
    z tej samej branży, przyczyni się do zyskania lojalności klientów i bardziej powtarzalnej
    sprzedaży. Wydatki poniesione na Opłaty marketingowe będą należycie
    udokumentowane, bowiem Wnioskodawca będzie otrzymywał z tego tytułu faktury VAT
    dokumentujące świadczenie Usług.
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że wydatki na Usługi nie znalazły się w katalogu
    wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów określonym przez ustawy o CIT - w
    szczególności, w ocenie Wnioskodawcy, nie można uznać, że Opłata marketingowa ma
    charakter składki członkowskiej o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o CIT. Opłata
    ta stanowi rzeczywiste wynagrodzenie za działania marketingowe, przyczyniające się do
    wzrostu przychodów i promocji restauracji prowadzonych przez Wnioskodawcę.
    Co istotne, pojęcie opłaty członkowskiej nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT, w
    związku z czym należałoby przy ustalaniu znaczenia tego sformułowania odnieść się do
    znaczenia z języka potocznego. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN,
    „członkostwo” to przynależność do jakiejś organizacji, partii itp. natomiast pod pojęciem
    „organizacja” rozumie się:
        grupę ludzi lub państw mających ustaloną strukturę i działających razem, aby
        osiągnąć wspólne cele,
        sposób zorganizowania czegoś,
        organizowanie czegoś.
    Z powyższych definicji wynika, że przynależność do danej organizacji jest determinowana
    przez cel, dla którego podmioty się zrzeszają, a nie przez potencjalne korzyści wynikające z
    członkostwa. Tymczasem, w przypadku Opłaty marketingowej, jest ona ponoszona w
    związku ze świadczoną przez Związek Usługą, którą przynosi Wnioskodawcy wymierne
    korzyści z tytułu działań marketingowych. Nie można zatem uznać, że Opłata
    marketingowa jest chociażby podobna do składki członkowskiej, ponieważ charakteryzuje
    ją zupełnie inny cel, podstawa jej ponoszenia oraz stosunek prawny pomiędzy stronami.
    Za uiszczoną Opłatę marketingową, Wnioskodawca będzie otrzymywał wymierne korzyści

    w postaci konkretnego zakresu świadczeń marketingowych, stanowiące bezpośredni
    ekwiwalent za uiszczoną kwotę. Ponadto Kontrakt stanowi umowę cywilnoprawną, na
    bazie której Związek zobowiązany jest do należytego wykonania ciążącego na nim
    zobowiązania, czego gwarantem jest odpowiedzialność kontraktowa. Cechy te
    jednoznacznie wskazują na to, że stosunek usługowy pomiędzy Wnioskodawcą a
    Związkiem nie stanowi składki członkowskiej, która nie podlega ww. reżimom związanym z
    ryzykiem kontraktowym.
    Co więcej, jak wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie sądów administracyjnych,
    katalogu kosztów negatywnych określonych w ww. przepisie nie należy czytać
    rozszerzająco - tylko ściśle wymienione w nim przypadki nie stanowią kosztów uzyskania
    przychodów. Przykładowo, w wyroku NSA z 22 października 2019 r., sygn. akt II FSK 3678
    /17 wskazano, że „Katalog, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT dotyczy tylko
    jednoznacznie zidentyfikowanych kosztów nie uznawanych za koszt uzyskania przychodu i
    nie można, odwołując się do charakteru tych wydatków, wnioskować, że inne, nie
    wymienione wprost w art. 16 ust. 1 wydatki ze względu na jakiegokolwiek rodzaju
    podobieństwo do wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT również nie
    stanowią kosztów uzyskania przychodu.” Usługi marketingowe, polegające w
    szczególności na promocji i reklamie, nie zostały wymienione w ww. przepisie.
    Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Opłaty marketingowe
    nie mogą być zaklasyfikowane jako opłaty z tytułu członkostwa w Związku - opłaty o takim
    charakterze są przez Wnioskodawcę ponoszone, ale są to składki członkowskie wynikające
    ze Statutu Związku i ustalane jednostronnie przez Zarząd Związku, które są całkowicie
    odrębne od Opłat marketingowych wynikających z Kontraktu, tj. umowy cywilnoprawnej.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy będzie miał on prawo do zaliczenia Opłat
    marketingowych do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ:
        będą one ponoszone przez podatnika (Wnioskodawcę) w związku z prowadzoną
        przez niego działalnością gospodarczą (prowadzenie restauracji sieci „X”);
        będą definitywne (rzeczywiste), ponieważ Kontrakt nie przewiduje możliwości ich
        zwrotu w przypadku wyświadczenia Usług;
        ich ponoszenie będzie miało na celu uzyskanie/zachowanie/zabezpieczenie źródła
        przychodów i z założenia będzie miało wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        co wynika z korzyści płynących z nabycia Usług związanych z promocją i reklamą,
        wpływających na zachęcenie szerokiego grona klientów do odwiedzenia restauracji
        prowadzonych przez Wnioskodawcę;
        będą właściwie udokumentowane (faktury VAT wystawiane przez Związek na bazie
        Kontraktu, a co więcej na wniosek Wnioskodawcy Związek będzie zobowiązany do
        przedstawienia zestawienia wykonanych Usług w danym okresie rozliczeniowym);
        nie znajdują się one w grupie wydatków, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o
        CIT.
    Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że jego stanowisko znajduje potwierdzenie
    przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS dnia 27 sierpnia 2021 r.
        (znak: 0114 - KDIP2-1.4010.191.2021.3.PD) w której organ podatkowy wskazał, że
        „świadczenie Wnioskodawcy (opłata wstępna i opłata roczna za pakiet usług)
        pozostaje w bezpośrednim i konkretnym związku ze świadczeniem wzajemnym ze

        strony usługodawcy - Spółki B Sp. z o.o. W przedmiocie sprawy mamy zatem do
        czynienia z odpłatnością za usługę, a nie składką członkowską. Za uiszczoną opłatę,
        Wnioskodawca otrzymał/otrzymuje wymierne korzyści w postaci konkretnego
        zakresu świadczonych na Jego rzecz usług. W tym stanie rzeczy, w świetle
        przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa
        podatkowego stwierdzić należy, że opłata wstępna oraz opłata roczna ponoszona
        przez Wnioskodawcę na pakiet usług świadczonych przez Spółkę - B Sp. z o.o. na
        Jego rzecz może stanowić u Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów”;
        Interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS dnia 12 kwietnia 2023 r.
        (znak: 0111 -KDIB1-2.4010.112.2023.1.EJ), w której organ podatkowy wskazał, że: „Z
        przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że ponoszony przez Spółkę
        wydatek w postaci corocznej opłaty jest związany z możliwością korzystania ze
        świadczeń oferowanych przez T. Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do
        czynienia z odpłatnością za usługę, a nie składką członkowską, w konsekwencji
        wyłącznie z kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 37
        ustawy o CIT nie ma zastosowania. W tym stanie rzeczy, w świetle przedstawionego
        opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że
        opłata za świadczenie usług przez Organizację na rzecz Spółki może stanowić koszt
        uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT”;
        Interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS dnia 2 lutego 2022 r. (znak:
        0111-KDIB1 -1.4010.620.2021.1.SH), w której organ podatkowy wskazał, że: „W
        okolicznościach przedstawionych w opisie sprawy istotne znaczenia ma fakt, że
        Spółka na podstawie uchwały Zarządu, zobowiązała się wypłacić Prezesowi Zarządu
        jednorazowe wynagrodzenie za świadczenie usług weryfikacji i autoryzacji
        dokumentacji projektowych realizowanych przez Spółkę, w ramach którego
        zobowiązała się do pokrycia kosztów opłaty członkowskiej w Okręgowej Izbie
        Inżynierów Budownictwa oraz w Okręgowej Izbie Architektów RP. Zatem ww.
        wynagrodzenie jest odrębnym wynagrodzeniem za ww. usługi projektowe, a więc
        nie jest związane z zarządzaniem spółką, czy pełnieniem funkcji w organach
        stanowiących Spółki oraz posiadania statusu wspólnika. (...) Mając powyższe na
        względzie stwierdzić należy, że w okolicznościach przedstawionych we wniosku
        Państwa Spółka jest uprawniona do zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych
        wydatków dot. składek członkowskich z tytułu uczestnictwa Prezesa Zarządu w
        Okręgowej Izbie Inżynierów Budownictwa oraz Okręgowej Izbie Architektów RP, na
        podstawie art. 15 ust. 1 updop. Jednocześnie nie będą mieć zastosowania do
        Państwa Spółki wyłączenia przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 38 i 38a updop.”;
        wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2014 r. (sygn. II FSK 962
        /12), w którym sąd wskazał, że: „Składki członkowskie pobierane przez Towarzystwo
        w swej istocie były opłatami abonentowymi uiszczanymi za korzystanie z telewizji
        kablowej. Skoro zatem działalność strony została zakwalifikowana jako działalność
        usługowa, to wnoszone przez członków opłaty były zapłatą za uzyskanie usługi
        telewizji kablowej. Natomiast konieczność uiszczenia składki członkowskiej

        związana była z samym faktem wstąpienia do organizacji społecznej jaką jest
        Stowarzyszenie i bycia jej członkiem”.
    Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na
    wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT
    oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może
    mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania

    przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodów.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać
    nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy
    ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których
    charakter budzi wątpliwości.
    Z opisu Państwa sprawy wynika, że dokonują Państwo sprzedaży posiłków w
    prowadzonych przez siebie restauracjach sieci „X” (jako franczyzobiorca).
    Przystąpili Państwo do związku pracodawców zrzeszających franczyzobiorców sieci, który
    stanowi „organizację pracodawców” w rozumieniu ustawy o organizacjach pracodawców.
    Przynależność do Związku nie jest obowiązkowa, a przystąpienie do niego wymaga
    akceptacji statutu regulującego jego działalność.
    Zgodnie ze statutem cele związku to m.in. ochrona praw jego członków i reprezentowanie
    ich na szczeblu ogólnokrajowym, integracja środowiska Wnioskodawcy i franczyzobiorców
    jako prowadzących restauracje sieci „X”. Przynależność do związku związana jest z
    koniecznością uiszczania przez członków składek członkowskich, ustalonych przez zarząd
    związku, które przeznaczane są na realizację celów statutowych związku. Ponadto statut
    przewiduje, że związek podejmuje działania wspierające rozwój biznesu i zwiększanie
    zyskowności operacyjnej restauracji należących do sieci „X”.
    Na bazie statutu związek, oprócz wykonywania działań zmierzających do realizacji celów
    statutowych, realizuje swoje zadania również poprzez prowadzenie działalności
    gospodarczej obejmującej m.in. zawieranie umów w zakresie promocji i reklamy. Związek
    może zarówno świadczyć, jak i nabywać usługi marketingowe (np. kampanie reklamowe)
    od innych podmiotów, które prowadzą działalność usługową w tym obszarze, jak również
    dokonywać ich dalszej odsprzedaży.
    Dzięki członkostwu w związku franczyzobiorcy nawiązują relacje z innymi właścicielami
    restauracji, dzięki czemu aktywnie współpracują ze sobą w biznesie, dzieląc się wiedzą i
    doświadczeniem.
    Spółka zamierza zawrzeć ze związkiem umowę o świadczenie usług (kontrakt). Na bazie
    kontraktu związek będzie świadczył na rzecz Spółki usługi reklamowe, promocyjne oraz
    marketingowe restauracji sieci „X” prowadzonej przez Spółkę, związane z realizacją
    strategii marketingowej oraz budowaniem wizerunku i zaufania do sieci restauracji i marki
    „X” na obszarze Polski (usługi).
    Na podstawie kontraktu związek będzie odpowiedzialny za prawidłowe wykonanie usług i
    wywiązanie się ze swoich obowiązków, w szczególności:
        Związek będzie odpowiadał w pełni za szkody poniesione przez wnioskodawcę w
        związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem kontraktu przez związek;
        Związek będzie odpowiadał za działania i zaniechania podwykonawców jak za swoje
        własne.
    Celem nabycia od związku usług jest promocja działalności wnioskodawcy (prowadzonych
    przez niego restauracji), która ma na celu zwiększenie przychodów wnioskodawcy. Dzięki
    współpracy ze związkiem wnioskodawca ma szanse na skorzystanie z nakierowanej na
    konkretny sektor gospodarczy (gastronomiczny) strategii marketingowej. Umożliwia to

    wnioskodawcy promocję jego restauracji i nawiązanie kontaktu z szerszym kręgiem
    potencjalnych klientów, w szczególności budowanie i utrzymanie z nimi długotrwałych,
    satysfakcjonujących relacji, pozwalających na zyskanie lojalności i powtarzalnej sprzedaży.
    Usługi będą dokumentowane fakturą wystawianą przez związek jako podatnika VAT.
    Wynagrodzenie za usługi zostanie ustalone przez strony w kontrakcie jako „opłata
    marketingowa”. Związek zobowiązany będzie do prowadzenia zestawienia wykonanych
    usług w danym okresie rozliczeniowym, które udostępni wnioskodawcy na żądanie.
    Kontrakt nie będzie przewidywał możliwości zwrotu opłat marketingowych w jakiejkolwiek
    formie.
    Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia ponoszonych Opłat marketingowych
    do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Wydatki na Opłatę marketingową nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych
    za koszt uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W szczególności
    nie można stwierdzić, że Opłata marketingowa ma charakter składki członkowskiej, o
    której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o CIT.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na rzecz organizacji, do
      których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, z wyjątkiem:
      a) składek organizacji spółdzielczych na rzecz związków rewizyjnych i Krajowej Rady
      Spółdzielczej, z tym że górną granicę składki określi minister właściwy do spraw
      finansów publicznych w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady
      Spółdzielczej,
      b) (uchylona)
      c) składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców,
      działających na podstawie odrębnych ustaw – do wysokości łącznie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej 0,25% kwoty
      wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących
      podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne.
    Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków z
    tytułu Opłaty marketingowej do kosztów uzyskania przychodów. Konieczne jest tutaj
    również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionymi wydatkami a celem,
    jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.
    Celem nabycia od Związku Usług jest promocja Państwa działalności (prowadzonych przez
    Spółkę restauracji), która ma na celu zwiększenie przychodów. Dzięki współpracy ze
    Związkiem mają Państwo szanse na skorzystanie z nakierowanej na konkretny sektor
    gospodarczy (gastronomiczny) strategii marketingowej. Umożliwia to promocję restauracji
    należącej do Spółki i nawiązanie kontaktu z szerszym kręgiem potencjalnych klientów, w
    szczególności budowanie i utrzymanie z nimi długotrwałych, satysfakcjonujących relacji,
    pozwalających na zyskanie lojalności i powtarzalnej sprzedaży.
    W konsekwencji, ponoszone przez Państwa wydatki na Opłaty marketingowe spełniają
    wszystkie przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, tj. zostaną poniesione przez
    Spółkę, będą miały definitywny charakter, przyczynią się do zwiększenia przychodów
    Spółki w związku z usługami promocyjno-marketingowymi świadczonymi przez Związek,
    zostaną właściwie udokumentowane i nie będą podlegały wyłączeniu z kosztów
    podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zaznaczyć ponadto należy, że to na Spółce jako podmiocie odnoszącym korzyść z faktu
    zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów, ciąży
    obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego ponoszonych wydatków z
    prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą, jak również obowiązek ich
    właściwego udokumentowania.

    Podsumowując, będą mieli Państwo prawo do zaliczenia ponoszonych przez Spółkę Opłat
    marketingowych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko
    sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy
    i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyroki sądowe
    zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w
    sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.