Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-22/08-2/IN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-03-20
Teza: Opodatkowanie usług polegających na wynajmie sal kinowych, teatralnych amfiteatrów oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego z tych faktur.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; klasyfikacja-klasyfikacja statystyczna; odliczenia-odliczenie od podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani D. T. przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2007 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie: 21 grudnia 2007 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatkowej za usługi wynajmu sal oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących świadczenie tych usług **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatkowej za usługi wynajmu sal oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących świadczenie tych usług.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na zasadach ogólnych w zakresie usług rozrywkowych, tj. organizacja koncertów artystycznych, kabaretowych itp. Z koncertów organizowanych jako sprzedaż biletowa (stawka VAT 7%) Zainteresowany często otrzymuje faktury za wynajem sal kinowych, teatralnych oraz amfiteatrów z naliczonym podatkiem VAT według stawki VAT 22%, 7% lub z zastosowaniem zwolnienia od podatku.

W takich sytuacjach Wnioskodawca dokonuje odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Jak powinien być naliczany podatek VAT za wynajem ww. lokali?
2.  Czy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących ten wynajem?

Zdaniem Wnioskodawcy, kina, teatry, amfiteatry powinny wystawiać faktury za wynajem sal ze stawką 22%, gdyż ich rola ogranicza się tylko do wynajmu pomieszczenia a nie współorganizacji koncertu.

W związku z tym, iż od 1 stycznia 2008 r. zmianie uległ art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, z prawa do odliczenia podatku nie można skorzystać w odniesieniu do podatku, który jest należny z tego tylko względu, iż został wykazany w fakturze. W sytuacji, gdy na mocy przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wykazany na fakturze podatek nie może być zaklasyfikowany (uznany) jako należny podatek VAT, odbiorcy takiej faktury nie przysługuje prawo do odliczenia, nawet jeśli zostanie on zapłacony.

**Na tle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów - w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do przepisu art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy. Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 ustawy o VAT (art. 8 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawowa stawka podatku VAT wynosi 22%. Jej obniżenie możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa lub też rozporządzenia wykonawcze do ustawy.

Usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości generalnie opodatkowane są podstawową, 22% stawką podatkową. Ustawa przewiduje zwolnienie od podatku jedynie dla usług w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o ściśle określonym charakterze.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Pod pozycją 4 załącznika nr 4 do ustawy o VAT wykazane są „Usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe” – PKWiU ex 70.20.11.

Żadne przepisy natomiast nie przewidują zwolnienia od podatku lub obniżonej stawki podatkowej dla usług w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym na własny rachunek, sklasyfikowanych w PKWiU pod symbolem 70.20.12.

Jak wynika z załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) kina, sale koncertowe, teatry sklasyfikowane są w dziale 12 - Budynki niemieszkalne, w klasie 1261 – Ogólnodostępne obiekty kulturalne. Natomiast niezadaszone amfiteatry nie stanowiące budynków zaliczane są do obiektów inżynierii lądowej.

Z powyższego wynika, iż usługi polegające na wynajmowaniu sal kin, teatrów czy amfiteatrów nie mieszczą się w zakresie zwolnień przewidzianych w poz. 4 załącznika nr 4 do ustawy o VAT, zwolnienie to dotyczy bowiem wyłącznie nieruchomości mieszkalnych.

Z treści pytania nie wynika, aby podmioty dokonujące wynajmu świadczyły jakiekolwiek inne usługi np. zaliczane do grupowania PKWiU 92 – „Usługi związane z kulturą” zatem brak jest również podstaw do zwolnienia z opodatkowania na podstawie treści poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy o VAT.

Podkreślenia wymaga fakt, że organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do klasyfikowania danych usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU.

Zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji statystycznych - na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, w tym także dla usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Ł., który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych. Tylko w przypadku prawidłowego zaklasyfikowania do właściwego grupowania PKWiU możliwie jest rozstrzygnięcie o zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług danego towaru lub usługi.

Ad. 2

Kwestie dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały uregulowane w Dziale IX (art. 86-95) ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 86 ust. 1 cyt ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Generalnie zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. wyżej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

*   z tytułu nabycia towarów i usług,

*   potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,

*   od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Ponadto, w myśl przepisu art. 86 ust. 10 i ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Natomiast, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r.), nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Słuszne jest zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż na mocy powołanego wyżej art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, w przypadku czynności nie objętych opodatkowaniem podatkiem VAT (nie podlegających opodatkowaniu lub zwolnionych z podatku) samo naliczenie takiego podatku nie wiąże się z uprawnieniem do jego odliczenia.

W sytuacji opisanej we wniosku usługi polegające na wynajmie sal opodatkowane są 22% stawką VAT, zatem nie zachodzą w tym przypadku przesłanki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie wyłączające prawo do odliczenia.

Jeżeli zatem nabywane przez Wnioskodawcę usługi zostaną zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 70.20.12 – „Usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym na własny rachunek”, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich zakupem, pod warunkiem oczywiście spełnienia przesłanek pozytywnych określonych w art. 86 ust. 1 tej ustawy oraz niezaistnienia innych przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.