Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-720/14/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-21
Teza: Nadleśniczy będzie wykorzystywał samochód służbowy na dojazdy z miejsca zamieszkania do miejsca pracy.
Słowa kluczowe: dojazdy; nadleśnictwo; pracownik; samochód-samochód służbowy; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 lipca 2014 r. (data wpływu 24 lipca 2014 r.) uzupełnionym w dniu 3 października 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 3 października 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Nadleśnictwo jest państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej reprezentującą Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia, która wchodzi w skład Lasów Państwowych na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 z późn. zm.). Obszar działania Nadleśnictwa wg stanu na dzień 1 stycznia 2014 r. obejmuje 23865 ha i jest administracyjnie wydzielony. Nadleśnictwo podzielone jest na 13 leśnictw, Gospodarstwo Szkółkarskie i Ośrodek Hodowli Zwierzyny, których obszary są również administracyjnie wydzielone.

Nadleśnictwo jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) i prowadzi działalność gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 tej ustawy. Nadleśnictwo wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są związane ze sprzedażą produktów gospodarki leśnej (np. drewna, sadzonek, szyszek, nasion, choinek, kory, igliwia, zwierzyny), stanowiącej główne źródło prowadzonej przez Nadleśnictwo sprzedaży. W mniejszym zakresie Nadleśnictwo wykonuje czynności zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ustawy o VAT, związane z wynajmowaniem nieruchomości na cele mieszkaniowe i dostawą budynków. Lasy Państwowe reprezentują Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia, w ramach zarządu określonego w art. 4 ust. 3 ustawy o lasach. Zgodnie z art. 4 ust. 3 tej ustawy w ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną, a także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają jego wartość.

W Nadleśnictwie reprezentantem Skarbu Państwa w zakresie zarządzanego mienia jest Nadleśniczy, którego zadania określone zostały w art. 35 ustawy o lasach. Zgodnie z tymi przepisami Nadleśniczy prowadzi samodzielnie gospodarkę leśną w Nadleśnictwie na podstawie planu urządzenia lasu oraz odpowiada za stan lasu. W szczególności Nadleśniczy m.in. kieruje Nadleśnictwem jako podstawową jednostką organizacyjną Lasów Państwowych; bezpośrednio zarządza lasami, gruntami i innymi nieruchomościami Skarbu Państwa, pozostającymi w zarządzie Nadleśnictwa; inicjuje, koordynuje oraz nadzoruje działalność pracowników Nadleśnictwa; organizuje ochronę mienia i zwalczanie szkodnictwa leśnego. Zgodnie z § 4 ust. 2 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe (dalej PUZP) miejscem pracy Nadleśniczego jest teren Nadleśnictwa. Przy wykonywaniu ustawowo określonych zadań od Nadleśniczego wymagana jest mobilność i stała gotowość, zarówno przy wykonywaniu bieżących zadań gospodarczych, jak i w sytuacjach szczególnych, w których występują bezpośrednie zagrożenia dla majątku Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa takie, jak np. pożary, wichury, powodzie, kradzieże mienia, gradacje szkodliwych owadów, i inne szkody w drzewostanach i innym majątku. W sytuacjach bezpośredniego zagrożenia dla majątku Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Nadleśniczy musi dotrzeć do miejsc tych zdarzeń w bardzo krótkim czasie, bez względu na porę dnia i dzień tygodnia, dla podjęcia działań mających na celu niedopuszczenie do powstania strat lub ich zminimalizowania. Podczas wykonywania obowiązków służbowych Nadleśniczy używa samochodu (dalej samochód służbowy) stanowiący własność Nadleśnictwa. Uprawnienia Nadleśniczego do korzystania z samochodu służbowego wynikają z § 2 Zarządzenia nr X Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 5 marca 2008 r. w sprawie stanu ilościowego samochodów osobowych i osobowo-terenowych oraz zasad wykorzystywania samochodów prywatnych w celach służbowych w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych. Obecnie, po zakończeniu pracy, samochód służbowy używany przez Nadleśniczego jest parkowany na parkingu przy Nadleśnictwie.

Zgodnie z § 18 ust. 2 PUZP, w wypadku gdy codzienny dojazd do pracy publicznymi środkami lokomocji jest utrudniony, kierownikom jednostek organizacyjnych (w tym Nadleśniczym) oraz osobom przez nich upoważnionym, przysługuje prawo do bezpłatnego używania samochodów służbowych do tego celu.

Na podstawie § 18 ust. 2 PUZP Nadleśniczy zamierza wystąpić do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych z wnioskiem o wyrażenie zgody na dojazdy samochodem służbowym do pracy i garażowanie tego samochodu w miejscu zamieszkania Nadleśniczego, w miejscowości położonej poza terenem Nadleśnictwa (w odległości ok. 1,5 km od granicy zasięgu terytorialnego Nadleśnictwa i ok. 18 km od siedziby Nadleśnictwa).

W związku z wprowadzeniem z dniem 1 kwietnia 2014 r. zmian do ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie zasad odliczania podatku VAT wydatków związanych z pojazdami samochodowymi o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, Nadleśnictwo, zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy o VAT, w dniu 8 kwietnia 2014 r. złożyło Naczelnikowi Urzędu Skarbowego Informację o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej (VAT-26), w której wykazano samochód używany przez Nadleśniczego. Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy o VAT, Nadleśniczy Nadleśnictwa wprowadził do stosowania Regulamin używania pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej w Nadleśnictwie stanowiący załącznik nr 1 do Zarządzenia Nr 13 z dnia 7 kwietnia 2014 r. Regulamin zawiera zasady powierzania samochodu służbowego, prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, obowiązki pracownika związane z użytkowaniem pojazdu oraz zakres jego odpowiedzialności materialnej. W załączniku do Regulaminu wskazany jest samochód używany przez Nadleśniczego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy po stronie Nadleśniczego powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z używaniem samochodu służbowego na dojazdy z miejsca garażowania samochodu będącego również miejscem zamieszkania Nadleśniczego, położonym poza terenem Nadleśnictwa do pracy, którym jest teren Nadleśnictwa i w związku z tym czy Nadleśnictwo jako płatnik jest obowiązany do obliczenia zaliczki na podatek dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy w świetle art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług można uznać, że samochód służbowy – osobowy, wykorzystywany przez Nadleśniczego do wykonywania obowiązków służbowych, w tym do przejazdów pomiędzy miejscem pracy a miejscem garażowania tego samochodu, będącym miejscem zamieszkania Nadleśniczego, położonym poza terenem Nadleśnictwa , jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie pierwsze. Natomiast w zakresie pytania drugiego zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy nawiązany stosunek pracy i art. 35 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach zobowiązują Nadleśniczego w szczególności do prowadzenia samodzielnie gospodarki leśnej w Nadleśnictwie na podstawie planu urządzenia lasu, kierowania Nadleśnictwem, bezpośredniego zarządzania lasami, gruntami i innymi nieruchomościami Skarbu Państwa, pozostającymi w zarządzie Nadleśnictwa, inicjowania koordynowania oraz nadzorowania działalności pracowników Nadleśnictwa, organizowania ochrony mienia i zwalczania szkodnictwa leśnego. Zgodnie z powołanym przepisem Nadleśniczy odpowiada również za stan lasu. Przy wykonywaniu przez Nadleśniczego obowiązków wynikających z przepisów art. 35 ustawy o lasach wymagana jest od niego stała gotowość i mobilność, zarówno przy realizacji bieżących zadań gospodarczych, jak i w sytuacjach szczególnych, w których występują bezpośrednie zagrożenia dla majątku Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa, takie jak np. pożary, wichury, powodzie, kradzieże mienia, gradacje owadów i inne szkody w drzewostanach i w innym majątku. Obowiązkiem Nadleśniczego jest natychmiastowe reagowanie na wszystkie zgłoszenia o nadzwyczajnych zdarzeniach i szybkie dotarcie na wskazane w zgłoszeniach miejsca, bez względu na porę dnia i dzień tygodnia, dla podjęcia działań mających na celu niedopuszczenie do powstania strat w majątku Nadleśnictwa lub ich zminimalizowania. Podczas wykonywania obowiązków służbowych Nadleśniczy Nadleśnictwa korzysta z samochodu służbowego, stanowiącego własność Nadleśnictwa, w oparciu o zapisy § 2 Zarządzenia nr 19 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 5 marca 2008 r. w sprawie stanu liczbowego samochodów osobowych i osobowo-terenowych oraz zasad wykorzystywania samochodów prywatnych w celach służbowych w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych. Po zakończeniu pracy samochód ten jest obecnie parkowany na parkingu przy Nadleśnictwie. Z uwagi na potrzebę stałej dostępności samochodu do wykonywania obowiązków służbowych, w związku z zapisami § 18 ust. 2 PUZP, Nadleśniczy zamierza wystąpić do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych o zgodę na dojazdy do pracy i garażowanie samochodu służbowego w miejscowości, będącej miejscem zamieszkania Nadleśniczego. Nadleśnictwo stoi na stanowisku, że po ustaleniu garażowania samochodu służbowego w miejscu zamieszkania Nadleśniczego, przejazdy Nadleśniczego tym samochodem pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem pracy, którym jest teren Nadleśnictwa, są konsekwencją wykonywania przez niego obowiązków służbowych i nie będą stanowić nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisów art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem wartości tych przejazdów nie należy uważać za przychód Nadleśniczego ze stosunku pracy. Tak więc na Nadleśnictwie nie ciąży obowiązek płatnika w związku z dojazdem Nadleśniczego samochodem służbowym z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania obowiązków służbowych.

Stanowisko Nadleśnictwa znajduje oparcie w interpretacji indywidualnej, sygn. IBPBII/1/415-640/12/MK z dnia 2 października 2012 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach i interpretacji indywidualnej, sygn. IPTPB1/415-52/13-2/MAP z dnia 9 kwietnia 2014 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Artykuł 12 ust. 1 analizowanej ustawy stanowi, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przepisy dotyczące określania przychodu ze stosunku pracy, w szczególności dotyczące innych nieodpłatnych świadczeń należy rozpatrywać w kontekście przepisów obowiązujących pracowników określających m.in. zasady użytkowania i dbania o powierzone pracownikom mienie. Jak bowiem wynika z dyspozycji art. 124 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 Nr 21 poz. 94 z późn. zm.) pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż wymienione w § 1, powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się. Z powyższego wynika, że realizacja obowiązków służbowych przez pracownika nie może generować dla tego pracownika dodatkowego przychodu ze stosunku pracy.

W myśl art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Nadleśnictwo jest państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej reprezentującą Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia, która wchodzi w skład Lasów Państwowych.

W Nadleśnictwie reprezentantem Skarbu Państwa w zakresie zarządzanego mienia jest Nadleśniczy, którego zadania określone zostały w art. 35 ustawy o lasach. Zgodnie z tymi przepisami Nadleśniczy prowadzi samodzielnie gospodarkę leśną w Nadleśnictwie na podstawie planu urządzenia lasu oraz odpowiada za stan lasu. W szczególności Nadleśniczy m.in. kieruje Nadleśnictwem jako podstawową jednostką organizacyjną Lasów Państwowych; bezpośrednio zarządza lasami, gruntami i innymi nieruchomościami Skarbu Państwa, pozostającymi w zarządzie Nadleśnictwa; inicjuje, koordynuje oraz nadzoruje działalność pracowników Nadleśnictwa; organizuje ochronę mienia i zwalczanie szkodnictwa leśnego. Zgodnie z § 4 ust. 2 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe (dalej PUZP) miejscem pracy Nadleśniczego jest teren Nadleśnictwa. Przy wykonywaniu ustawowo określonych zadań od Nadleśniczego wymagana jest mobilność i stała gotowość, zarówno przy wykonywaniu bieżących zadań gospodarczych, jak i w sytuacjach szczególnych, w których występują bezpośrednie zagrożenia dla majątku Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa takie, jak np. pożary, wichury, powodzie, kradzieże mienia, gradacje szkodliwych owadów, i inne szkody w drzewostanach i innym majątku. W sytuacjach bezpośredniego zagrożenia dla majątku Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa Nadleśniczy musi dotrzeć do miejsc tych zdarzeń w bardzo krótkim czasie, bez względu na porę dnia i dzień tygodnia, dla podjęcia działań mających na celu niedopuszczenie do powstania strat lub ich zminimalizowania. Podczas wykonywania obowiązków służbowych Nadleśniczy używa samochodu (dalej samochód służbowy) stanowiący własność Nadleśnictwa. Uprawnienia Nadleśniczego do korzystania z samochodu służbowego wynikają z § 2 Zarządzenia nr X Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 5 marca 2008 r. w sprawie stanu ilościowego samochodów osobowych i osobowo-terenowych oraz zasad wykorzystywania samochodów prywatnych w celach służbowych w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych. Obecnie, po zakończeniu pracy, samochód służbowy używany przez Nadleśniczego jest parkowany na parkingu przy Nadleśnictwie.

Zgodnie z § 18 ust. 2 PUZP, w wypadku gdy codzienny dojazd do pracy publicznymi środkami lokomocji jest utrudniony, kierownikom jednostek organizacyjnych (w tym Nadleśniczym) oraz osobom przez nich upoważnionym, przysługuje prawo do bezpłatnego używania samochodów służbowych do tego celu.

Na podstawie § 18 ust. 2 PUZP Nadleśniczy zamierza wystąpić do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych z wnioskiem o wyrażenie zgody na dojazdy samochodem służbowym do pracy i garażowanie tego samochodu w miejscu zamieszkania Nadleśniczego, w miejscowości położonej poza terenem Nadleśnictwa (w odległości ok. 1,5 km od granicy zasięgu terytorialnego Nadleśnictwa i ok. 18 km od siedziby Nadleśnictwa).

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, iż przydzielenie samochodu służbowego i wyznaczenie miejsca garażowania w miejscu zamieszkania, wynikające z charakteru pracy na danym stanowisku nie skutkuje powstaniem przychodu pracownika ze stosunku służbowego, o ile samochód ten jest wykorzystywany w celach służbowych. W konsekwencji przejazdy z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania obowiązków służbowych nie generują również przychodu ze stosunku pracy. Przychód ze stosunku pracy nie powstaje bowiem w sytuacji gdy przejazdy z oraz do miejsca zamieszkania, a także garażowanie stanowią realizację celu służbowego jakim jest dbałość o powierzone mienie Nadleśnictwa.

Reasumując, należy stwierdzić, iż przejazdy Nadleśniczego samochodem służbowym z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania pracy – o ile nie będą służyć jego osobistym celom lecz wykonywane będą w ramach realizacji zadań służbowych – nie będą stanowić nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem ich wartości nie będzie można uznawać za przychód pracownika ze stosunku służbowego. W konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie obowiązany – jako płatnik – do uwzględnienia tego faktu przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.