Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.945.2024.2.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: Brak uznania zwrotu poniesionych na rzecz klienta wydatków z tytułu należności celno-podatkowych jako element wynagrodzenia i tym samym niewliczanie ich do podstawy opodatkowania podatkiem VAT świadczonych usług.
Słowa kluczowe: import-import towarów; koszt-zwrot kosztów; należność-należności celne; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 7-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 listopada 2024 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku uznania zwrotu poniesionych na rzecz
    klienta wydatków z tytułu należności celno-podatkowych jako element wynagrodzenia i
    tym samym niewliczania ich do podstawy opodatkowania podatkiem VAT świadczonych
    przez Państwa usług. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28
    stycznia 2025 r. (wpływ 29 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
    X Spółka z o.o. (dalej jako Spółka, Podatnik, Zleceniodawca) jest spółką kapitałową,
    polskim rezydentem podatkowym rozliczającym podatek dochodowy od całości swoich
    dochodów w Polsce. Spółka jest także czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    zarejestrowanym w Polsce. Spółka należy do grupy X dostarczającej usługi agencji
    żeglugowych, wsparcia operatorów i armatorów statków, usługi logistyczne, spedycyjne,
    wysyłkowe. Przedmiotem działalności Spółki są profesjonalne usługi w zakresie obsługi
    agencyjnej statków oraz usługi logistyczne w dziedzinie międzynarodowego transportu
    ładunków drogą morską, lotniczą i drogową.
    Spółka świadcząc swoje usługi wykonuje szereg czynności na rzecz swoich klientów,
    których celem jest obsługa statku i jego ładunku w portach morskich oraz obsługa
    logistyczna przesyłek międzynarodowych w eksporcie i imporcie. Wniosek dotyczy
    działalności logistycznej, do niej Wnioskodawca będzie się odnosić w dalszej części
    wniosku.
    Spółka pełni funkcję przedstawiciela klienta przed różnymi podmiotami zaangażowanymi
    w obsługę danego ładunku (armatorami, agentami dekonsolidacyjnymi, magazynami,
    agencją celną, przewoźnikami itp.), dążąc do płynnej i terminowej obsługi przesyłki.
    Wykonując usługę Spółka w imieniu klienta podejmuje czynności na rzecz przesyłki
    współpracując z zaangażowanymi podmiotami, dbając o przestrzeganie wszelkich
    niezbędnych procedur formalnych, organizując transport, pośrednicząc w zawieraniu
    umów. Nadto reprezentuje interesy klienta przed organami państwowymi oraz
    podmiotami zarządzającymi portami morskimi, w tym bierze udział w formalnościach
    celnych i podatkowych. Tego rodzaju usługa traktowana jest jako usługa kompleksowa i
    wynagrodzenie za nią stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
    na fakturze wskazane są różnego rodzaju czynności i stawka wynagrodzenia za ich
    wykonanie. W toku wykonywania tych usług Spółka zmuszona jest także dokonywać w
    imieniu i na rzecz klienta różnego rodzaju opłat portowych, czy innych należności.
    W toku wykonywanych na rzecz jednego ze swoich klientów usług Spółka chciałaby w
    przyszłości dokonywać także zapłaty należnego od importu towarów cła i podatku VAT na
    rzecz agencji celnej obsługującej klienta.
    Spółka otrzyma od Klienta Pełnomocnictwo do działania w jego imieniu i na jego rzecz w
    związku z uiszczaniem opłat związanych z importem towarów na konto Agencji celnej.
    Spółka będzie prowadziła ewidencję na potrzeby podatku VAT, o której mowa w art. 29a
    ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i będzie w niej
    ujmowała przejściowo zwrot wydatków poniesionych z tytułu należności celno-
    podatkowych.
    Przebieg transakcji będzie następujący:
    · klient współpracuje ze Spółką na podstawie oferty Spółki na obsługę przesyłek Klienta w
      polskich portach morskich lub lotniczych oraz dostawę przesyłek do siedziby firmy
      (strony nie mają umowy pisemnej, a współpraca oparta jest o ofertę i zlecenie
      mailowe);
    · Spółka w ramach swojej działalności współpracuje z profesjonalną agencją celną, która w
      imieniu i na rzecz klienta dokonuje zgłoszeń celnych i odpowiada za wszelkie związane
      z tym formalności;

    · Spółka pełni tu role pośrednika i organizatora, nie reprezentuje klienta przed organami
      celnymi. Klient nie posiada odrębnej umowy z agencją celną, lecz ma złożone
      „Upoważnienie do działania w formie przedstawiciela bezpośredniego do czynności
      związanych z dokonywaniem zgłoszeń celnych” przez Agencję Celną. Klient zobowiązał
      się do ponoszenia wszelkich opłat celnych i podatków zgodnie z obowiązującym w
      Polsce prawem;
    · rolą Spółki jest zorganizować odprawę celną, tj. Spółka zleca odprawę agencji celnej i
      pośredniczy między nią a klientem. Spółka czyni to w oparciu o zlecenie klienta, a
      następnie sama zleca to agencji celnej (zarówno zlecenie klienta, jak i zlecenie dla
      Agencji Celnej jest identyfikowalne przez unikatowy nr PO (Purchase Order czyli
      Zamówienie Zakupowe Klienta), numer PO umieszczony jest również na fakturze
      handlowej wystawionej przez Nadawcę przesyłki);
    · na życzenie Klienta Spółka chciałaby w przyszłości dokonywać również płatności
      należności celno-podatkowych w imieniu Klienta na konto agencji celnej, co umożliwi
      znacznie szybszy przebieg obsługi przesyłki, szybszą dostawę do klienta oraz mniejsze
      koszty dla Klienta z tytułu magazynowania przesyłek w portach lotniczych i morskich
      (zysk dla Klienta), jak również będzie to stanowić przewagę konkurencyjną Spółki, co
      Wnioskodawca zakłada wpłynie pozytywnie na długofalowe relacje Klienta ze Spółką,
      oraz znacznie sprawniejszą obsługę przesyłki (zysk dla Spółki);
    · w celu dokonywania płatności należności celno-podatkowych przez Spółkę w imieniu
      klienta - agencja celna będzie przygotowywać projekt (draft SAD) odprawy celnej (po
      zleceniu jej tej czynności przez Spółkę w imieniu klienta) i będzie przesyłać go wraz z
      „Powiadomieniem o należnościach” do Spółki. W celu jednoznacznej identyfikacji
      przesyłki - w projekcie zgłoszenia (SADu) będzie wpisany numer faktury dotyczący
      przesyłki (w danej fakturze wymieniony jest nr PO/zamówienia zakupowego),
      natomiast „Powiadomienie o należnościach” będzie oznaczone numerem PO
      /zamówienia zakupowego oraz nr referencyjnym agencji celnej unikatowym dla każdej
      odprawy celnej. Zarówno na projekcie SADu jak na „Powiadomieniu o należnościach”
      jako odbiorca dokumentu/importer będzie wpisany Klient, obydwa dokumenty będą
      zawierać takie same kwoty cła i VAT;
    · Spółka będzie płacić należności celno-podatkowe na konto agencji celnej (wskazane
      przez agencję celną w „powiadomieniu o należnościach”) i następnie będzie obciążać
      nimi swojego Klienta w formie Noty Obciążeniowej (Debit Notę). Klient będzie zwracał
      Spółce dokładnie tę samą kwotę, w walucie polskiej (nie powstają żadne różnice, nie są
      doliczane marże, nie występują różnice kursowe). Płacąc należności w imieniu klienta
      Spółka w tytule przelewu będzie podawać: Numer PO + własny Nr zlecenia + Nr
      Referencyjny Agencji Celnej podany na „Powiadomieniu o należnościach”;
    · płatności te będą dokonywane w imieniu i na rzecz klienta, będą ewidencjonowane w
      księdze rachunkowej Spółki jako rozrachunki z tym klientem, tj. nie będą odnoszone w
      koszty podatkowe Spółki, a nota obciążeniowa wystawiona na klienta będzie zawierać
      Nr PO/zamówienia zakupowego Klienta + nr własny zlecenia Spółki;
    · będzie również prowadzona ewidencja tych wydatków i dokumentów z nimi związanych
      dla potrzeb podatku VAT. Ewidencja ta będzie zawierać: Nr zlecenia Spółki, nr PO
      /zamówienia zakupowego klienta, Nr Noty Obciążeniowej Spółki, datę jej wystawienia,
      nazwę Klienta, kwotę obciążenia w PLN, jak również datę płatności należności przez
      Spółkę na konto Agencji Celnej wraz z zapłaconą kwotą oraz datę płatności należności
      przez klienta wraz z kwotą zapłaconą dla Spółki;
    · Spółka od agencji celnej otrzyma fakturę za wykonane na jej zlecenie w imieniu klientów
      czynności. Kwota ta nie będzie obejmować należności celnych i podatku VAT, a jedynie
      samą wartość usługi i będzie stanowić dla Spółki koszt jej działalności oraz podstawę

      do kalkulacji wynagrodzenia na rzecz klienta. Kwota usługi agencji celnej będzie
      wliczana w wynagrodzenie, jakiego będzie żądać Spółka od swojego klienta za
      organizację odprawy celnej (będzie ona powiększona o uzgodnioną marżę/narzut);
    · za wykonaną usługę Spółka wystawi fakturę VAT, na której ujmie swoje wynagrodzenia m.
      in. z tytułu organizacji odprawy celnej i odrębnie wynagrodzenia z tytułu dokonanych
      płatności celnych, które będzie ustaloną prowizją za te czynności (za ich organizację) i
      nie będzie obejmować samej kwoty zapłaconego przez Spółkę i zwróconego przez
      klienta długu celnego (czyli cła i podatku VAT), które zostało zwrócone w oparciu o
      notę obciążeniową. Faktura jest wystawiana w PLN, częściowo może być kalkulowana
      w oparciu o waluty USD lub EUR – w przypadku otrzymania od zaangażowanych
      podmiotów trzecich faktur w walutach USD/EUR i ustalony przez strony transakcji kurs
      USD lub EUR w stosunku do PLN.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy otrzymany przez Spółkę od klienta i zapłacony na podstawie noty obciążeniowej zwrot
    poniesionych na jego rzecz wydatków z tytułu należności celno-podatkowych nie będzie
    stanowić dla Spółki jako podatnika VAT elementu wynagrodzenia z tytułu świadczonych
    usług, a tym samym nie będzie wliczany do podstawy opodatkowania podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3
    i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku świadczenia usług, o którym mowa w
    art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez
    podatnika. Z kolei w ust. 6 wskazano, że podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Niemniej ustawodawca w ust. 7 tego przepisu wskazuje, że podstawa opodatkowania nie
    obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.

    Jak zatem wynika z powyższych przepisów, możliwe jest wyłączenie wydatków
    poniesionych na rzecz nabywcy usługi / usługobiorcy z podstawy o podatkowania
    podatkiem VAT. Ustawodawca taką możliwość wprost wskazał w przepisach prawa, z tym,
    że uwarunkował ją od spełnienia konkretnych przesłanek:
    · ma być to zwrot wydatków udokumentowanych poniesionych na rzecz nabywcy usługi;
    · podatnik obowiązany jest prowadzić odrębną ewidencje na potrzeby podatku VAT, w
      której przejściowo kwoty te zostaną ujęte.
    Powyższy sposób ustalania podstawy opodatkowania jest zgodny z przepisami Dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz.U. UE Nr L. 347/1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą. Zgodnie z art. 73
    Dyrektywy, w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których
    mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
    otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów
    lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Stosownie do art. 79 Dyrektywy, podstawa opodatkowania nie obejmuje następujących
    elementów:
    a) obniżek cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    b) opustów i obniżek cen udzielonych nabywcy lub usługobiorcy i uwzględnionych w
      momencie transakcji;
    c) kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a zaksięgowanych przez
      podatnika na koncie przejściowym.
    Przy czym, podatnik musi przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których
    mowa w akapicie pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku
    mógł zostać naliczony. Natomiast zgodnie z art. 76 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo
    celne (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1590 ze zm.), czynności dokonane przez przedstawiciela
    celnego w granicach pełnomocnictwa pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby,
    która go ustanowiła. Zgodnie z art. 77 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
    Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny
    (Dz. Urz. UE. L 2013 nr 269, str. 1 ze zm.), zwany dalej UKC, dług celny w przywozie
    powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym
    przywozowym jedną z następujących procedur celnych:
    a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
    b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
    Stosownie do art. 77 ust. 2 UKC dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
    W myśl art. 77 ust. 3 UKC, dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa
    pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia
    celnego (...). W myśl art. 5 pkt 15, 18 i 19 UKC, do celów niniejszego kodeksu stosuje się
    następujące definicje:
    · „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego
      składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą,
      zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we
      własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub
      powiadomienie są składane (pkt 15);

    · „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty
      należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów
      na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego (pkt 18);
    · „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny (pkt 19).
    Usługa świadczona przez Spółkę a prawo do wyłączenia opłaconych należności celnych z
    podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Wskazane wyżej przepisy pozwalają na ustalenie podstawy opodatkowania podatkiem
    VAT bez uwzględnienia kwot, które zostały poniesione na rzecz innego podmiotu, a
    następnie zostały zwrócone podatnikowi.
    Jak wskazano, wymaga to spełnienia określonych warunków opisanych powyżej.
    Biorąc zatem pod uwagę całokształt okoliczności sprawy zauważyć należy, że w zakresie
    obowiązków związanych ze zgłoszeniem celnym towarów będących własnością Klienta
    Spółka będzie działać w imieniu i na rzecz Klienta. Koszty celno-podatkowe, które będą
    ponoszone przez Spółkę z tytułu importu towarów, które będą Spółce zwracane, będą
    stanowić zwrot kosztów celnopodatkowych poniesionych w związku z ww. importem
    towarów. Otrzymywany zwrot poniesionych na rzecz Klienta wydatków z tytułu należności
    celno-podatkowych nie będzie stanowił dla Spółki elementu wynagrodzenia z tytułu
    świadczonych usług. Tym samym zwrot poniesionych przez Spółkę wydatków jest
    niezależny od wynagrodzenia i nie będzie jego częścią. Zatem poniesione ww. koszty celno-
    podatkowe nie będą elementami mającymi wpływ na cenę usług świadczonych przez
    Spółkę jako pełnomocnika Klienta, a należności celno-podatkowe związane z importem
    towarów nie powinny być włączone do podstawy opodatkowania usług świadczonych
    przez Spółkę.
    Podkreślenia ponadto wymaga, że zwrot wydatków poniesionych z tytułu należności
    celnopodatkowych w imieniu i na rzecz Klienta będzie ujmowany przejściowo w
    prowadzonej przez Spółkę ewidencji na potrzeby podatku VAT, o której mowa w art. 29a
    ust. 7 pkt 3 ustawy.
    Biorąc powyższe pod uwagę Spółka uważa, iż otrzymany przez Spółkę od klienta i
    zapłacony na podstawie noty obciążeniowej zwrot poniesionych na jego rzecz wydatków z
    tytułu należności celnopodatkowych nie będzie stanowić dla Spółki jako podatnika VAT
    elementu wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług, a tym samym nie będzie wliczany
    do podstawy opodatkowania podatkiem VAT, pod warunkiem, że:
    a) dokumenty (nota, powiadomienie o należnościach) wystawione przez agencję celną
      dokumentująca wysokość należności celno-podatkowych:
      · będą wystawione na faktycznego nabywcę czyli Klienta Spółki, gdzie klient wskazany
        będzie jako „odbiorca”
      · umożliwią identyfikacje płatności;
    b) Spółka będzie prowadzić ewidencję tych wydatków i dokumentów (not księgowych) z
      nimi związanych dla potrzeb podatku VAT - ewidencja ta będzie przejściowo ujmować
      kwoty wydatków i kwoty zwrócone, forma ewidencji została opisana w „Przebiegu
      transakcji”;

    c) wydatek i kwota zwrotu muszą sobie odpowiadać, tj. winna to być taka sama kwota
      środków pieniężnych w tej samej walucie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. Z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Z powołanego przepisu art. 5 ust. 1 ustawy wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z
    którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie
    usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie
    przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
    Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,

      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    W myśl art. 19a ust. 9 ustawy:
      Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu
      celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.
    Art. 19a ust. 10a ustawy wskazuje, że:
      W przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego obowiązek
      podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia procedury
      uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 rozporządzenia wykonawczego Komisji
      (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady
      wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
      (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 343 z
      29.12.2015, str. 558, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2447”.
    Zgodnie z treścią art. 19a ust. 11 ustawy:
      W przypadku objęcia towarów procedurą: składowania celnego, odprawy czasowej z
      całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych, uszlachetniania
      czynnego, tranzytu, wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów tych pobierane są
      opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze, obowiązek podatkowy z
      tytułu importu towarów powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.
    Powyższe oznacza, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług
    celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady,
    powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.
    Szczególne zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie towarów wiążą się ze specyfiką
    importu jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przede wszystkim
    należy zaznaczyć, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na
    osobach przywożących towary, bez względu na to, czy są one podatnikami w rozumieniu
    art. 15 ustawy o VAT czy też nie. Oznacza to, że każdy podmiot importujący towary
    obowiązany jest uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku
    podatek obciąża czynność faktyczną, jaką jest przywóz towarów.
    Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    W kwestii ustalenia podstawy opodatkowania należy przywołać art. 29a ust. 1 ustawy,
    zgodnie z którym:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z przepisu art. 29a ust. 6 ustawy wynika, że:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
      nabywcy lub usługobiorcy.
    Z kolei art. 29a ust. 7 ustawy wskazuje, że:

      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
      ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
      potrzeby podatku.
    Powyższy sposób ustalania podstawy opodatkowania jest zgodny z przepisami Dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz.U. UE Nr L. 347/1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą.
    Zgodnie z art. 73 Dyrektywy:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    W myśl art. 78 Dyrektywy:
      Do podstawy opodatkowania wlicza się następujące elementy:
      a) podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego VAT;
      b) koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
      Do celów akapitu pierwszego lit. b), państwa członkowskie mogą uznać koszty objęte
      odrębną umową za koszty dodatkowe.
    Stosownie do art. 79 Dyrektywy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje następujących elementów:
      a) obniżek cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      b) opustów i obniżek cen udzielonych nabywcy lub usługobiorcy i uwzględnionych w
      momencie transakcji;
      c) kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a
      zaksięgowanych przez podatnika na koncie przejściowym.
      Podatnik musi przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których mowa w
      akapicie pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku mógł
      zostać naliczony.
    Zgodnie z art. 76 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1373):
      Czynności dokonane przez przedstawiciela celnego w granicach pełnomocnictwa
      pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby, która go ustanowiła.
    Zgodnie z art. 77 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
    z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE. L 2013 nr
    269, str. 1 ze zm.), zwany dalej UKC:
      Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych
      podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur
      celnych:
      a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
      b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
    Stosownie do art. 77 ust. 2 UKC:

      Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
    W myśl art. 77 ust. 3 UKC:
      Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego
      dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego (...).
    W myśl art. 5 pkt 15, 18 i 19 UKC:
      Do celów niniejszego kodeksu stosuje się następujące definicje:
      · „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do
        czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację
        skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym
        wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie,
        deklaracja lub powiadomienie są składane (pkt 15);
      · „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej
        kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych
        towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego (pkt 18);
      · „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny (pkt 19).
    Kwestia pełnomocnictwa została uregulowana w przepisach art. 98 - art. 109 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej
    dalej Kodeksem cywilnym, a kwestia przedstawicielstwa w art. 95 § 1 i § 2 ww. ustawy.
    Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
    W myśl art. 95 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Zatem przedstawicielstwo polega na dokonywaniu czynności prawnej przez osobę
    fizyczną lub prawną (przedstawiciela) w imieniu innej osoby fizycznej lub prawnej
    (reprezentowanego) ze skutkiem prawnym dla tej innej osoby, o ile przedstawiciel działa w
    granicach umocowania, rozumianego jako uprawnienie do dokonania czynności
    prawnych, z bezpośrednim skutkiem dla reprezentowanego.
    Natomiast art. 96 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Pełnomocnictwo udzielone do określonego rodzaju czynności będzie pełnomocnictwem
    rodzajowym, charakteryzującym się tym, że w jego treści określony jest rodzaj i przedmiot
    czynności, do których umocowany został pełnomocnik.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka świadczy usługi w zakresie
    obsługi agencyjnej statków oraz usługi logistyczne w dziedzinie międzynarodowego
    transportu ładunków drogą morską, lotniczą i drogową. Wykonują Państwo szereg
    czynności na rzecz swoich klientów, których celem jest obsługa statku i jego ładunku w
    portach morskich oraz obsługa logistyczna przesyłek międzynarodowych w eksporcie i
    imporcie. W toku wykonywanych na rzecz jednego ze swoich klientów usług, chcieliby
    Państwo w przyszłości dokonywać także zapłaty należnego od importu towarów cła i
    podatku VAT na rzecz agencji celnej obsługującej klienta. Wskazali Państwo, że w ramach
    tej współpracy nie mają umowy pisemnej z klientem, współpraca oparta jest o ofertę i
    zlecenie mailowe. Spółka w ramach swojej działalności współpracuje z profesjonalną
    agencją celną, która w imieniu i na rzecz klienta dokonuje zgłoszeń celnych i odpowiada za
    wszelkie związane z tym formalności. Klient nie posiada odrębnej umowy z agencją celną,

    lecz ma złożone „Upoważnienie do działania w formie przedstawiciela bezpośredniego do
    czynności związanych z dokonywaniem zgłoszeń celnych” przez agencję celną. Klient
    zobowiązał się do ponoszenia wszelkich opłat celnych i podatków zgodnie z
    obowiązującym w Polsce prawem. Państwa rolą jest zorganizować odprawę celną, tj.
    zlecają Państwo odprawę agencji celnej i pośredniczą między nią a klientem. Spółka czyni
    to w oparciu o zlecenie klienta, a następnie sama zleca to agencji celnej. Na życzenie
    klienta Spółka chciałaby w przyszłości dokonywać również płatności należności celno-
    podatkowych w imieniu klienta na konto agencji celnej. Otrzymają Państwo od klienta
    Pełnomocnictwo do działania w jego imieniu i na jego rzecz w związku z uiszczaniem opłat
    związanych z importem towarów na konto agencji celnej. Spółka będzie płacić należności
    celno-podatkowe na konto agencji celnej i następnie będzie obciążać nimi swojego klienta
    w formie Noty Obciążeniowej. Klient będzie zwracał Spółce dokładnie tę samą kwotę, w
    walucie polskiej. W celu dokonywania płatności należności celno-podatkowych przez
    Spółkę w imieniu klienta, agencja celna będzie przygotowywać projekt (draft SAD)
    odprawy celnej (po zleceniu jej tej czynności przez Spółkę w imieniu klienta) i będzie
    przesyłać go wraz z „Powiadomieniem o należnościach” do Spółki. W celu jednoznacznej
    identyfikacji przesyłki, w projekcie zgłoszenia (SADu) będzie wpisany numer faktury
    dotyczący przesyłki (w danej fakturze wymieniony jest nr PO/zamówienia zakupowego),
    natomiast „Powiadomienie o należnościach” będzie oznaczone numerem PO/zamówienia
    zakupowego oraz nr referencyjnym agencji celnej unikatowym dla każdej odprawy celnej.
    Zarówno na projekcie SADu jak na „Powiadomieniu o należnościach” jako odbiorca
    dokumentu/importer będzie wpisany klient, obydwa dokumenty będą zawierać takie
    same kwoty cła i VAT. Spółka będzie prowadziła ewidencję na potrzeby podatku VAT, o
    której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy i będzie w niej ujmowała przejściowo zwrot
    wydatków poniesionych z tytułu należności celno-podatkowych.
    Z powołanych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do
    podstawy opodatkowania.
    W orzeczeniu TSUE w sprawie C-427/98 (Komisja Europejska v. Republika Federalna
    Niemiec) Trybunał wskazał, że:
      Wynagrodzenie jest wartością subiektywną, a więc wartością faktycznie otrzymaną w
      danym przypadku. W szczególności, niedopuszczalna jest sytuacja, gdy podstawa
      opodatkowania byłaby wyższa od kwoty, którą podatnik ostatecznie otrzymuje.
    O wynagrodzeniu w ramach danej sprzedaży można mówić, gdy istnieje bezpośredni
    związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym
    wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym. Dostawcę towarów lub
    usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek
    dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia
    wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w
    pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie
    (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą
    za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części
    pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny
    wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego
    wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Z przytoczonej regulacji art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy wynika, że wyłączeniu z podstawy
    opodatkowania podlegają kwoty otrzymane przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy
    jako zwrot wydatków poniesionych w imieniu i na rachunek nabywcy lub usługobiorcy.
    Należy jednak zaznaczyć, że otrzymany przez podatnika zwrot wydatków poniesionych na
    rzecz zleceniodawcy nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT wówczas, gdy
    podatnik dysponuje dowodami dokumentującymi rzeczywiste kwoty poniesionych

    kosztów oraz ww. dowody zostały wystawione na nabywcę (usługobiorcę), w którego
    imieniu i na rzecz którego poniesione zostały te wydatki.
    Podstawowym warunkiem zastosowania wyłączenia określonego w art. 29a ust. 7 pkt 3
    ustawy jest działanie podatnika w imieniu i na rachunek nabywcy lub usługobiorcy.
    Należy wskazać również, że aby otrzymana przez podatnika kwota stanowiła zwrot
    wydatków poniesionych w imieniu i na rachunek klienta, nie może stanowić należności lub
    kosztów dodatkowych, które w myśl art. 29a ust. 1 i 6 ustawy należy uwzględnić w
    podstawie opodatkowania. Zatem nie wystąpi zwrot wydatków poniesionych przez
    podatnika w imieniu i na rzecz klienta, jeśli wydatki te stanowią świadczenia pomocnicze
    związane bezpośrednio z dokonywaną przez niego na rzecz danego klienta dostawą
    towarów lub świadczeniem usług, czyli wydatki te były poniesione przez podatnika we
    własnym imieniu. W takiej sytuacji kwota zwracanych wydatków stanowi w istocie element
    kalkulacyjny wynagrodzenia z tytułu zawartej transakcji.
    Biorąc zatem pod uwagę całokształt okoliczności sprawy zauważam, że w zakresie
    obowiązków związanych ze zgłoszeniem celnym towarów będących własnością klienta
    działają Państwo w imieniu i na rzecz klienta, zlecając ww. czynności agencji celnej. Koszty
    celno-podatkowe związane z importem towarów będących własnością klienta, będą
    ponoszone i przekazywane przez Państwa agencji celnej. Następnie ww. koszty, które – jak
    Państwo wskazali – będą ponoszone w imieniu i na rzecz klienta w ramach udzielonego
    pełnomocnictwa, będą Państwa Spółce zwracane stanowiąc zwrot należności celno-
    podatkowych poniesionych w związku z ww. importem towarów. Tym samym
    otrzymywany zwrot poniesionych na rzecz klienta wydatków z tytułu należności celno-
    podatkowych nie będzie stanowił dla Państwa elementu wynagrodzenia z tytułu
    świadczonych usług. Zatem zwrot poniesionych przez Państwa wydatków będzie
    niezależny od wynagrodzenia i nie będzie jego częścią. W związku z tym poniesione ww.
    koszty celno-podatkowe nie będą elementami mającymi wpływ na cenę usług
    świadczonych przez Państwa jako pełnomocnika klienta, a należności celno-podatkowe
    związane z importem towarów nie powinny być włączone do podstawy opodatkowania
    usług świadczonych przez Państwa na rzecz klienta.
    Podkreślenia ponadto wymaga, że jak wskazali Państwo w opisie sprawy, zwrot wydatków
    poniesionych z tytułu należności celno-podatkowych w imieniu i na rzecz klienta
    ujmowany będzie przejściowo w prowadzonej przez Państwa ewidencji na potrzeby
    podatku VAT, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy.
    Zatem, zwrot przez klienta na Państwa rzecz należności celno-podatkowych poniesionych
    przez Państwa i przekazanych agencji celnej, dokonującej odprawy celnej towarów, nie
    będzie stanowił elementu Państwa wynagrodzenia i nie będzie wliczany do podstawy
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile

    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Stosownie do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja rozstrzyga
    wyłącznie w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług
    względem Państwa. W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna nie
    wywiera zatem skutków prawno-podatkowych dla Państwa klienta oraz agencji celnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.