Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-679/13/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-08-27
Teza: Czy przychód uzyskany przez wspólników spółki komandytowej, będących osobami fizycznymi, z tytułu sprzedaży nieruchomości rolnych, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, wolny jest od podatku dochodowego od osób fizycznych, w sytuacji gdy nabywca gruntów zamierza nadal je użytkować na cele rolnicze?
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość rolna; opodatkowanie; przychód; sprzedaż; spółki-spółka komandytowa; wspólnik; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 11 czerwca 2013 r. (data wpływu 14 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania sprzedaży nieruchomości rolnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania sprzedaży nieruchomości rolnych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka komandytowa, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nabyła w czerwcu 2006 roku grunty rolne zabudowane i niezabudowane, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego wraz z wyposażeniem w postaci maszyn i urządzeń. Spółka zarejestrowała się jako producent rolny oraz rozpoczęła prowadzenie działalności rolniczej - produkcję roślinną w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Grunt stanowił składnik majątku spółki i był wykorzystywany na cele rolnicze. Spółka powiększyła wielkość gospodarstwa rolnego, jak również zakupiła nowe maszyny i urządzenia oraz poczyniła inwestycje w istniejące budynki i budowle.

W maju 2013 roku, w ramach reorganizacji składu osobowego spółki - wystąpienie jednego ze wspólników - dokonano sprzedaży gospodarstwa rolnego, o łącznej powierzchni 174,9503 ha, wraz z wyposażeniem oraz przejęciem zatrudnionych pracowników. Nowy właściciel - spółka komandytowa, założona przez byłego wspólnika – jest także producentem rolnym i nabyła grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego z zamiarem dalszego prowadzenia działalności rolniczej, bez zmiany przeznaczenia nieruchomości, z zachowaniem ich charakteru rolnego. W skład sprzedanych gruntów weszły także nieużytki rolne.

Nieruchomości rolne zabudowane i niezabudowane sprzedano na podstawie aktu notarialnego. Natomiast ruchomości, nieodzownie związane z gospodarstwem rolnym, sprzedano na podstawie faktury VAT. Sprzedaż nastąpiła w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przedsiębiorstwa spółki komandytowej, której Wnioskodawca jest wspólnikiem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przychód uzyskany przez wspólników spółki komandytowej, będących osobami fizycznymi, z tytułu sprzedaży nieruchomości rolnych, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, wolny jest od podatku dochodowego od osób fizycznych, w sytuacji gdy nabywca gruntów zamierza nadal je użytkować na cele rolnicze?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód uzyskany przez wspólników spółki komandytowej, będących osobami fizycznymi, z tytułu sprzedaży nieruchomości rolnych, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, wolny jest od podatku dochodowego od osób fizycznych, w sytuacji gdy nabywca gruntów zamierza nadal użytkować je na cele rolnicze.

Wspólnikami spółki komandytowej są osoby fizyczne, których uzyskiwany dochód, na mocy art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego pod warunkiem zachowania charakteru rolnego.

Cytowany przepis uzależnia uzyskanie zwolnienia podatkowego od dwóch przesłanek. Pierwszą z nich jest przesłanka pozytywna, wskazująca, iż sprzedaż ma obejmować nieruchomości wchodzące w skład gospodarstwa rolnego. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.

Spełnienie dwóch powyższych przesłanek łącznie decyduje o tym, że przychód uzyskany ze sprzedaży w ten sposób gospodarstwa rolnego, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolniony jest od podatku dochodowego od osób fizycznych. Stanowisko to potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 września 2011 r. W sprawie II FSK 604/10.

W przedmiotowym stanie faktycznym powierzchnia zbytego gospodarstwa rolnego, w którego skład wchodzą użytki rolne w postaci gruntów ornych, łąk, pastwisk, lasów oraz rowów, łącznie (wraz z nieużytkami 0,1874 ha) wynosi 174,9503 ha, tym samym spełniając przesłanki określone w art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym. Na skutek zbycia przedmiotowych nieruchomości rolnych wraz z urządzeniami i maszynami wchodzącymi w skład gospodarstwa rolnego na rzecz spółki komandytowej, będącej także producentem rolnym, grunty te nie utraciły rolnego charakteru, gdyż nabywca zamierza na przedmiotowych gruntach kontynuować prowadzenie działalności rolniczej.

Należy zatem uznać, iż została spełniona przesłanka pozytywna art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w postaci zbycia nieruchomości rolnych stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, gdyż zbyto grunty zakwalifikowane w ewidencji gruntów i budynków jako grunty rolne, o powierzchni niewątpliwie przekraczającej 1 ha. Jednocześnie wypełniono drugą z przesłanek wynikającą z powołanego przepisu, mianowicie na skutek sprzedaży grunty te nie utraciły charakteru rolnego.

Tym samym, z uwagi na spełnienie wszystkich przesłanek wynikających z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzasadnione jest twierdzenie, iż przychód uzyskany w wyniku zbycia nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, przy zachowaniu ich rolnego charakteru, wolny jest od podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Definicja działalności rolniczej zawarta jest w art. 2 ust. 2 powołanej ustawy. W myśl powołanego przepisu, działalnością rolniczą jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo - fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

*   licząc od dnia nabycia.

Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca dla celów podatku dochodowego precyzuje wyraźnie, co należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w tym przepisie ma charakter wyczerpujący. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej podstawową jej cechą jest uzyskiwanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkty roślinne), chowu lub hodowli (produkty zwierzęce). Wszelkie inne przychody pośrednio związane z działalnością rolniczą, czy też powstające przy okazji prowadzenia działalności rolniczej - nie stanowią przychodów z tej działalności.

Z przedłożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki komandytowej, która prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, a także rozpoczęła prowadzenie działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy. Spółka komandytowa, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nabyła w czerwcu 2006 roku grunty rolne zabudowane i niezabudowane, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego wraz z wyposażeniem w postaci maszyn i urządzeń. W maju 2013 roku, dokonano sprzedaży gospodarstwa rolnego, o łącznej powierzchni 174,9503 ha, wraz z wyposażeniem oraz przejęciem zatrudnionych pracowników. Grunty rolne stanowiły składnik majątku spółki i były wykorzystywane na cele rolnicze.

Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej zawarta została w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jej treścią, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane są podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, wychodząc z definicji działalności rolniczej oraz pozarolniczej działalności gospodarczej zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych podkreślić należy, że jeżeli przychody uzyskiwane będą z działalności rolniczej, nie będą opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychody ze źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 3, tj. nie będą stanowić przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast wszelkie inne przychody, nawet pośrednio związane z działalnością rolniczą, czy też powstające przy okazji prowadzenia działalności gospodarczej - nie stanowią przychodów z działalności rolniczej. Przychody te, mimo iż uzyskiwane są przez osoby prowadzące działalność rolniczą, pochodzą jednakże z innych źródeł niż ta działalność i w związku z tym podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, według zasad określonych w ustawie.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zatem, odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeśli nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu w rozumieniu powołanego art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości (prawa), jej części lub udziału w nieruchomości (w prawie) następuje po upływie tego okresu przychód uzyskany z tego tytułu w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że sprzedaż przedmiotowych nieruchomości rolnych wykorzystywanych na cele rolnicze nie stanowi źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło ich nabycie do dnia zbycia upłynął okres pięciu lat, o którym mowa w tym przepisie, tym samym przychód uzyskany z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy, według którego w przedstawionym stanie faktycznym znajdzie zastosowanie zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy należało uznać za nieprawidłowe.

Zastrzec należy, iż interpretacja została oparta na oświadczeniu Wnioskodawcy przedstawionym we wniosku, z którego wynika, że przedmiotowe nieruchomości rolne wchodziły w skład gospodarstwa rolnego oraz były wykorzystywane wyłącznie w działalności rolniczej (na cele rolnicze).

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. W szczególności obowiązek wykazania, że konkretny wydatek został poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu.

Jednocześnie informuje się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Oznacza to, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych wspólników spółki osobowej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.