Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-448/09-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-08-07
Teza: Czy ww. działanie jest prawidłowe, czy słuszna jest podstawa do obliczenia VAT należnego?
Słowa kluczowe: koszt; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 27.04.2009 r. (data wpływu 08.05.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży towarów za pośrednictwem Internetu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.05.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży towarów za pośrednictwem Internetu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskująca prowadzi działalność gospodarczą w formie ryczałtu ewidencjonowanego (sprzedaż internetowa).

W 2008 roku, po przekroczeniu obrotu 50.000 zł, z mocy ustawy działalność Zainteresowanej została opodatkowana podatkiem VAT 22%. Podstawą opodatkowania jest przychód z tytułu sprzedaży towarów. Do sprzedawanego towaru doliczany jest koszt wysyłki. Tak wyliczona kwota (sprzedaż towaru + koszt wysyłki) wpływa na konto Wnioskującej. Ponieważ jest Ona „ryczałtowcem”, nie wykazuje kosztów związanych z prowadzoną działalnością. Klient przesyła Zainteresowanej umówioną kwotę powiększoną o koszt wysyłki. Od otrzymanej kwoty ogółem obliczany jest podatek VAT należny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy ww. działanie jest prawidłowe, czy słuszna jest podstawa do obliczenia VAT należnego?

Zdaniem Wnioskodawcy stanowisko takie jest nieprawidłowe, ponieważ niesłusznie jest zawyżona sprzedaż towarów o koszt wysyłki. Podstawą opodatkowania winna być wartość sprzedanego towaru.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności zdefiniowany został w art. 7 oraz w art. 8 tej ustawy. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy). Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 pkt 1 tej ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 29 ust. 1 ww. ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Koszt przesyłki stanowi jeden z elementów kalkulacyjnych, kształtujących kwotę należną, którą sprzedawca żąda od nabywcy. Skoro zatem kwota należna stanowiąca całość świadczenia należnego od nabywcy, obejmuje wszystkie elementy kosztów związanych z dokonywaną przez podatnika sprzedażą oraz inne elementy kształtujące w efekcie kwotę żądaną od nabywcy, to koszty wyłożone przez sprzedającego w imieniu nabywcy winny wchodzić w podstawę opodatkowania i nie powinny być odrębnie fakturowane z odrębną stawką podatku od towarów i usług właściwą dla tych usług. Sprzedawca towarów, dostarczając je nabywcy dokonuje wyłącznie ich sprzedaży, natomiast koszty dodatkowe, które ponosi, wchodzą w skład jego podstawowej czynności, jaką jest sprzedaż towarów.

W świetle powyższego koszty przesyłki ponoszone w związku ze sprzedażą towarów winny nie tylko zwiększać kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towarów, ale winny być także opodatkowane według stawki podatkowej właściwej dla realizacji sprzedaży towarów. Należy więc przyjąć, że ponoszone koszty przesyłki powinno się w całości opodatkowywać według stawki podatku właściwej dla dostawy poszczególnych produktów. W przypadku, gdy dostawa dotyczy towarów opodatkowanych różnymi stawkami podatku, to koszty przesyłki winny zostać przyporządkowane proporcjonalnie do wartości towarów opodatkowanych poszczególnymi stawkami podatku.

Art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy wskazuje, iż usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy zwalnia się od podatku. Pod pozycją 2 załącznika nr 4 zostały wymienione usługi świadczone przez pocztę państwową i oznaczone symbolem PKWiU 64.11. Zauważyć w tym miejscu należy, iż przedmiotowe zwolnienie ma szczególny, podmiotowy charakter i dotyczy wyłącznie czynności wykonywanych przez Pocztę Polską na rzecz podatnika (zleceniodawcy). Natomiast brak jest w przepisach podatkowych podstawy do stosowania wymienionego zwolnienia w dalszych fazach obrotu usługami (dokonywanego na zasadzie refaktury).

Zgodnie z podstawową zasadą, podatnik występujący w charakterze sprzedawcy, który wysyła zamówiony przez nabywcę towar i korzysta przy tym z usług poczty państwowej, świadczy usługę pocztową na rzecz nabywcy towaru. Usługa ta nie jest jednak - ze względu na świadczący ją podmiot - usługą, o której mowa w poz. 2 załącznika, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, co oznacza, iż nie jest objęta zwolnieniem z podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskująca prowadzi działalność gospodarczą w formie ryczałtu ewidencjonowanego (sprzedaż internetowa). W 2008 roku, po przekroczeniu obrotu 50.000 zł, działalność Zainteresowanej została opodatkowana podatkiem VAT 22%. Do sprzedawanego towaru dolicza koszt wysyłki. Klient przesyła Zainteresowanej umówioną kwotę (wartość towaru) powiększoną o koszt wysyłki.

Zauważyć należy, iż osoba, która zamawia towar za pośrednictwem Internetu, chce nabyć towar, a dostarczenie jej tego towaru jest warunkiem prawidłowej realizacji dostawy. Klient nie chce nabyć odrębnie usługi transportowej (wysyłka towaru), a jedynie chce kupić towar (z dostawą do domu). Oznacza to, że w takiej sytuacji mamy do czynienia z jedną całościową transakcją. A więc sprzedawca powinien zsumować kwotę za towar i przesyłkę, i na pełną kwotę należności wystawić fakturę za dostawę towaru w stawce właściwej dla danego towaru.

W związku z tym, w omawianym przypadku, koszty przesyłki towaru zwiększają kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towaru, co oznacza, że podstawa opodatkowania przy dostawie tego towaru winna obejmować również kwotę stanowiącą zwrot kosztów przesyłki. Zatem cała ta kwota, która zawiera wartość sprzedanego towaru łącznie z wartością opłaty pocztowej, winna zostać zaewidencjonowana przez Wnioskującą jako obrót.

Mając powyższe na względzie stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego stanu faktycznego należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.