Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.701.2020.11.MGR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-02
Teza: Opodatkowanie przychodów z tytułu dzierżawy znaku
towarowego.
Słowa kluczowe: dzierżawa
przychód-źródła przychodu
znak-znak towarowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z najmu lub dzierżawy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 28 sierpnia 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczący
    opodatkowania przychodów z tytułu dzierżawy znaku towarowego. Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 października 2020 r. (data wpływu 23
    października2020 r.).
    Treść wniosku i jego uzupełnienia jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną i nie prowadzi działalności gospodarczej w formie
    wpisu do CEiDG. Jest On natomiast udziałowcem w spółkach z ograniczoną
    odpowiedzialnością oraz komandytariuszem w spółkach komandytowych. Wnioskodawca
    podjął kroki mające na celu rejestrację znaku towarowego, który wykorzystywany byłby
    docelowo przez spółki powiązane z Wnioskodawcą (spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością, spółkę komandytową, jak również (...) spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością). Znak towarowy będzie zarejestrowany na osobę fizyczną
    (Wnioskodawcę), a nie na poszczególne spółki z grupy, które będą z niego korzystały.
    Rejestracja znaku towarowego nastąpi w Urzędzie (...) i będzie obowiązywać na całym
    obszarze (...). Wnioskodawca zamierza oddać do korzystania powiązanym ze sobą
    spółkom znak towarowy w formie umowy dzierżawy.
    W piśmie z 20 października 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca
    wskazał, że posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP w myśl art. 3
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie zamierza On prowadzić
    działalności gospodarczej w zakresie najmu, bądź dzierżawy. Wnioskodawca zamierza
    oddać do korzystania powiązanym ze sobą spółkom znak towarowy w formie umowy
    dzierżawy. W związku z tym może zawrzeć umowę z dwoma spółkami z ograniczoną
    odpowiedzialnością, w których posiada odpowiednio ... i ... udziałów, z dwoma spółkami
    komandytowymi, w których ww. spółki z ograniczoną są komplementariuszami, a
    Wnioskodawca jest komandytariuszem oraz ze spółką (...), w której Wnioskodawca
    posiada ... udziałów. Ostatecznie Wnioskodawca nie zdecydował jeszcze, z którymi ze
    spółek zawrze umowy dzierżawy, poza tym wysokość udziałów Wnioskodawcy we
    wskazanych spółkach może ulec zmianie.
    Spółki, o których mowa wyżej nie mają żadnych praw do znaku towarowego. Prawo to
    będzie wynikać z zawartych umów dzierżawy. Spółki prowadzą działalność m.in. w
    zakresie transportu lądowego towarów i działalności usługowej wspomagającej transport,
    jak również w zakresie konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych oraz
    pozostałego doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.
    Wnioskodawca wszedł w posiadanie znaku towarowego na podstawie umowy o
    przeniesienie praw autorskich zawartej w ... 2019 r. Wnioskodawca jest jedynym
    właścicielem znaku towarowego.
    Według klasyfikacji ...., znak towarowy został zgłoszony dla poniższej grupy towarów:
    (...)
    Przedmiotowy znak towarowy jest przedmiotem prawa autorskiego i stanowi utwór w
    rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Ponadto, będzie spełniał dla Wnioskodawcy definicję wartości niematerialnej
    i prawnej, w rozumieniu art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jednakże ponownie Wnioskodawca wskazuje, że nie prowadzi działalności gospodarczej,
    więc nie będzie wprowadzany do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych. ... 2020 r. Wnioskodawca złożył wniosek o rejestrację znaku
    towarowego w Urzędzie (...).

    Wnioskodawca wskazuje, że umowy dzierżawy nie zostały jeszcze zawarte. Zgodnie z
    umowami Wnioskodawca zobowiąże się oddać dzierżawcy znak towarowy do używania i
    pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje
    się płacić Wnioskodawcy umówiony czynsz. W związku z tym, że Wnioskodawca planuje
    wydzierżawić prawo do znaku towarowego kilku podmiotom, w umowach będą się
    również znajdowały zapisy o możliwości wykorzystywania praw do znaku towarowego
    przez kilka podmiotów w jednym czasie. Umowy dzierżawy znaku towarowego zostaną
    zawarte przez Wnioskodawcę, jako osobę fizyczną poza działalnością gospodarczą.
    Wnioskodawca wskazuje, że cała kwota wynikająca z umów dzierżawy znaku towarowego
    będzie stanowiła przychód z tytułu oddania spółkom znaku towarowego do używania.
    Kwota wynikająca z umów dzierżawy znaku towarowego będzie odpowiadała wartości
    rynkowej.
    Zdaniem Wnioskodawcy tego typu przychody powinny być klasyfikowane jako przychody
    ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Pytanie

W jaki sposób należy opodatkować przychody/dochody Wnioskodawcy, które będą przez
    Niego uzyskiwane na podstawie umów dzierżawy znaku towarowego zawartych ze
    spółkami powiązanymi z Wnioskodawcą (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, spółką
    komandytową, (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, prawa do znaku towarowego mogą być przedmiotem dzierżawy.
    Powyższe wynika z przepisu art. 709 Kodeksu cywilnego oraz znajduje uzasadnienie w
    wyroku Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2011 r. sygn. akt IV CSK 274/10, w którym
    wskazano, że „Unormowanie w prawie autorskim umów mających za przedmiot prawa
    autorskie nie eliminuje stosowania przepisów Kodeksu cywilnego, w tym jego części
    szczególnej. Nie jest więc wykluczone zawieranie umów innych, aniżeli przewidziane w
    prawie autorskim umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych albo umowy o
    korzystanie z utworu (licencyjne), przy uwzględnieniu specyfiki praw autorskich. Nie ma
    też więc podstaw do wyłączenia - z zasady - dopuszczalności ustanowienia dzierżawy na
    prawach autorskich, oczywiście przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 709
    Kodeksu cywilnego. Dzierżawa musiałaby obejmować przynajmniej jedno pole
    eksploatacji i związaną z nim możliwość uzyskiwania pożytków, na przykład dawać
    dzierżawcy prawo odpłatnego wystawiania utworu”.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych określają w swojej treści tzw. źródła przychodów podlegające
    opodatkowaniu.
    W ramach tych kategorii wymienić należy wskazaną w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy
    z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz.
    1426 ze zm.), dzierżawę i najem prywatny - w tej kategorii uwzględnione są wszystkie
    przychody niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej z tytułu najmu,
    podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze. W
    związku z tym należy więc stwierdzić, że ustawodawca wyraźnie wyodrębnił dzierżawę i
    najem prywatny jako oddzielne i niezależne źródło przychodów na gruncie ww. ustawy.
    Co więcej, w art. 16a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodatkowo
    doprecyzowane zostało, że przedmiotem umowy w ramach tego źródła są zarówno
    rzeczy, jak i prawa majątkowe. Jedyne wyłączenie z tego źródła przychodów dotyczy
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z działalnością
    gospodarczą. Należy więc stwierdzić, że przychody z dzierżawy praw majątkowych mogą
    być zaliczane do przychodów ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ jeżeli ustawodawca chciałby wyłączyć
    tego typu kategorie przychodów, to wskazałby to bezpośrednio w treści przepisów, tak jak
    zrobił to z przychodami związanymi z działalnością gospodarczą.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, przychody z dzierżawy znaku
    towarowego należy zaliczyć do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli dzierżawa i najem prywatny. Przede
    wszystkim sama umowa dzierżawy praw została wyraźnie wskazana w źródle dzierżawa i
    najem prywatny i brak jest wyłączenia tego typu przychodów, na co wskazano powyżej.
    Potwierdzenie tego stanowiska znaleźć można również w wyroku NSA sygn. akt II FSK 3715
    /17, w którym wskazano, że: „Przychody z umowy dzierżawy prawa majątkowego mogą
    być w PIT zaliczone do tego samego źródła co najem”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, ma On możliwość wyboru formy
    opodatkowania jaką jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (art. 2 ust. 1a ustawy
    z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 43 ze zm.), a w konsekwencji
    będzie On mógł opodatkować przychody, które będą przez Niego uzyskiwane na
    podstawie umów dzierżawy znaku towarowego zawartych ze spółkami powiązanymi z
    Wnioskodawcą (spółką z ograniczona odpowiedzialnością, spółką komandytową, (...)
    spółką z ograniczoną odpowiedzialnością) przy zastosowaniu stawki ryczałtu w wysokość
    8,5% przychodów (art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne), bez możliwości uwzględnienia
    kosztów ich uzyskania. W tym przypadku przychód będzie uzyskiwany bez pośrednictwa
    płatnika, czyli obowiązanym do rozliczenia podatku będzie Wnioskodawca.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 24 listopada 2020 r. wydałem interpretację indywidualną Nr
    0113-KDIPT2-1.4011.701.2020.2.MD, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 7 grudnia 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    30 grudnia 2020 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (data wpływu do Organu 4 stycznia 2021 r.).
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną interpretację
    indywidualną w zakresie objętym skargą - wyrokiem z 27 października 2021 r. sygn. akt I SA
    /Wr 139/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 14 stycznia 2025 r. sygn. akt II FSK 487/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny od 14 stycznia 2025
    r. Data wpływu prawomocnego orzeczenia – 3 marca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.

    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 27 października 2021
        r. sygn. akt I SA/Wr 139/21 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14
        stycznia 2025 r. sygn. akt II FSK 487/22;
      • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 ustawy z 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wniesienia wniosku, bowiem stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej
    samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu z 27 października 2021 r. sygn. akt I SA/Wr 139/21 oraz
    wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2025 r. sygn. akt II FSK 487/22.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa, który stanowi:
      Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.