Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.489.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-04
Teza: Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego w związku z realizacją zadania.
Słowa kluczowe: energia-źródło energii
gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „...”. Uzupełnili go Państwo pismem z 18
    czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest jednostką samorządu terytorialnego
    zarejestrowaną dla celów podatku od towarów i usług (dalej: VAT) jako podatnik VAT
    czynny. Działa w oparciu o ustawę z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1465 z późn. zm.). Gmina wykonuje głównie zadania nałożone na nią
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana. Większość tych
    zadań jest realizowana przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego. Niemniej
    jednak wybrane czynności Gmina wykonuje na podstawie zawieranych umów
    cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające regulacjom ustawy o VAT.
    Gmina zamierza złożyć wniosek do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska o
    dofinansowanie zadania pn. „...”.
    Budżet Gminy nie jest w stanie zapewnić potrzebnej opieki osobom w podeszłym wieku
    bez pozyskania środków zewnętrznych w związku z czym Gmina pozyskała już wstępnie
    środki w ramach Programu Wieloletniego "SENIOR+" na lata 2021-2025 edycja 2025
    moduł I - utworzenie lub wyposażenie placówki Dzienny Dom „Senior”+ z Urzędu
    Wojewódzkiego w ....
    Celem realizowanego przez Gminę zadania jest w szczególności (...). Stworzona zostanie
    infrastruktura pozwalająca na aktywne spędzanie czasu wolnego, a także zaktywizowanie i
    zaangażowanie seniorów w działania na rzecz środowiska lokalnego oraz działania
    samopomocowe.
    Gmina zamierza utworzyć Dzienny Dom Seniora w miejscowości .... Będzie on oferował
    usługi mające za zadanie udzielenie pomocy w czynnościach dnia codziennego, a także
    usługi wspomagające w zakresie rozwoju psychofizycznego i aktywizacji społecznej
    dostosowane do osób w wieku 60+ (usługi, opiekuńcze, socjalne, edukacyjne, ruchowe,
    rehabilitacyjne, warsztaty terapii zajęciowej).
    Na potrzeby zadania został przeznaczony jednokondygnacyjny budynek o powierzchni ...
    2  2m przy ... w miejscowości ..., znajdujący się na działce o pow. ... m. Zarówno budynek jak
    i działka stanowią własność Gminy .... Działka jest uzbrojona, zabudowana, ogrodzona.
    Rozpoczęcie realizacji zadania wymaga adaptacji budynku poprzez: rozbiórkę, demontaż,
    prace budowlane oraz prace instalacyjne w zakresie branży sanitarnej i elektrycznej.
    Wykonane też zostaną prace termomodernizacyjne m.in. wymiana źródła ogrzewania
    (piec na pompę ciepła), wymiana instalacji c.o. i grzejników, montaż instalacji
    fotowoltaicznej, wymian okien i drzwi zewnętrznych, docieplenie ścian zewnętrznych,
    ocieplenie dachu (styropapa), wymiana podłóg.
    Dzienny Dom „Senior+” będzie działał w strukturach organizacyjnych Gminnego Ośrodka
    Pomocy Społecznej w .... Usługi zapewnienia pobytu i wyżywienia świadczone przez Gminę
    za pomocą jednostki organizacyjnej będą usługami pomocy społecznej w rozumieniu
    ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1283 z późn.
    zm.). Gmina ..., która będzie świadczyła ww. usługi z zakresu pomocy społecznej za
    pomocą swojej jednostki budżetowej w rozumieniu ustawy o VAT będzie podmiotem
    wymienionym w art. 43 ust. 1 pkt 22 lit. a-e.
    Efekty powstałe w wyniku realizacji omawianego projektu nie będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

    Faktury VAT z tytułu poniesionych wydatków wystawiane będą na Wnioskodawcę.
    W odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu pytania Organu Wnioskodawca wskazał:
      1) W związku z montażem instalacji fotowoltaicznej w ramach zadania, o którym mowa
        we wniosku, proszę o wskazanie:
      a) Gdzie będą zamontowane ww. instalacje fotowoltaiczne (na budynku/poza
        budynkiem)?
        Odpowiedź: Gmina informuje, iż instalacja będzie zamontowana poza
        budynkiem.
      b) Czy w związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej będą Państwo
        prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20
        lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze
        zm.)? (...)
        Odpowiedź: Gmina potwierdza, iż w związku z wykonaniem instalacji
        fotowoltaicznej na budynku Dziennego Domu Seniora w ... będzie prosumentem
        energii odnawialnej w rozumieniu art.2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
        odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.).
      c) Czy ww. instalacja będzie stanowić mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19
        ustawy o odnawialnych źródłach energii? (...)
        Odpowiedź: Gmina wskazuje, iż instalacja fotowoltaiczna będzie stanowiła
        mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach
        energii.
      d) Czy w przypadku wykonania instalacji będzie zawarta przez Państwa umowa z
        przedsiębiorstwem energetycznym?
        Odpowiedź: Gmina nie zamierza podpisywać nowej umowy.
      e) Jakie zasady rozliczenia wyprodukowanej z instalacji energii elektrycznej zostaną
        określone z przedsiębiorstwem energetycznym?
        Odpowiedź: Gmina informuje, iż rozliczenie nastąpi przy cyklicznej fakturze za
        energię elektryczną.
      f) Czy ww. umowa będzie przewidywać wynagrodzenie dla Państwa w związku z
        wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?
        Odpowiedź: Rozliczenie nie przewiduje wynagrodzenia dla Gminy za
        wyprodukowaną energię elektryczną.
      g) Czy w przypadku ww. instalacji będą korzystali Państwo z rozliczenia:
    i. ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii? Lub
      Odpowiedź: nie.
    ii. wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2
    ustawy o odnawialnych źródłach energii? (...)
      Odpowiedź: Gmina informuje, iż będzie korzystała z rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec
      wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy
      o odnawialnych źródłach energii.

      h) Czy ww. instalacja będzie mieściła się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2
        ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, prosimy wskazać konkretny
        punkt ww. przepisu.
        Odpowiedź: Gmina potwierdza, iż instalacja mieści się w przepisach określonych
        w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, a w szczególności spełnia
        przesłanki wynikające z punktów a - d tego ustępu.
      i) Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
        instalację i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej
        sieci:
    i. będą mogli ją Państwo wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to należy wskazać
    w jakim terminie?
        Odpowiedź: nie dotyczy.
    ii. niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
        Odpowiedź: Gmina informuje, iż niewykorzystana w określonym terminie
        nadwyżka „przepada”.
      j) Do jakich czynności będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja fotowoltaiczna
        powstała w ramach realizowanego zadania, o którym mowa w opisie sprawy, tj.
        czy do czynności:
    i. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności),
        Odpowiedź: nie dotyczy.
    ii. zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to
    czynności),
        Odpowiedź: nie dotyczy.
    iii. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie
    to czynności)?
        Odpowiedź: Instalacja fotowoltaiczna zainstalowana w ramach realizowanego
        zadania będzie wykorzystywana przez Gminę do produkcji energii niezbędnej do
        funkcjonowania budynku, w którym będzie mieścił się Dzienny Dom Seniora. Dom
        ten z kolei będzie wykorzystywany do celów statutowych GOPS. Zatem mając na
        uwadze powyższe, w opinii Gminy efekty zadania będą wykorzystywane do
        czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
      k) W sytuacji, gdy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie przez Państwa
        wykorzystywana zarówno do celów wykonywanej przez Państwa działalności
        gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, prosimy wskazać
        czy będą Państwo mieć możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków
        dotyczących ww. instalacji w całości do celów działalności gospodarczej, w
        rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
        usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
        Odpowiedź: Gmina nie będzie miała możliwości przyporządkowania ponoszonych
        wydatków dotyczących instalacji fotowoltaicznej w całości do celów działalności
        gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
      l) W sytuacji, gdy w ramach działalności gospodarczej będą Państwo wykorzystywać
        instalację fotowoltaiczną, do czynności opodatkowanych i czynności zwolnionych
        od podatku, prosimy wskazać czy będą mieć Państwo obiektywną możliwość
        odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z
        czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od
        podatku VAT?
        Odpowiedź: Gmina nie będzie mieć obiektywnej możliwości odrębnego
        przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
        opodatkowanymi i zwolnionymi z VAT.

      2) Czy będą Państwo w stanie wyodrębnić ponoszone w ramach inwestycji wydatki
        (inne niż wydatki na wykonanie instalacji fotowoltaicznej)?
        Odpowiedź: Gmina pragnie wskazać, iż będzie w stanie wyodrębnić ponoszone w
        ramach inwestycji wydatki inne niż na wykonanie instalacji fotowoltaicznej.
        Wyodrębnienie to nastąpi na podstawie:
      - dokumentów księgowych,
      - kosztorysów inwestorskich lub powykonawczych,
      - harmonogramów rzeczowo-finansowych inwestycji,
      - ewidencji księgowej i systemu klasyfikacji budżetowej.
        Wydatki takie mogą obejmować m.in. koszty opracowania dokumentacji
        projektowej, nadzoru inwestorskiego, przyłączenia do sieci elektroenergetycznej,
        przeglądów technicznych czy systemów monitoringu instalacji.
      3) Z jakimi czynnościami będą miały związek wydatki objęte zakresem Państwa pytania,
        poza wydatkami na wykonanie instalacji fotowoltaicznej, tj. z czynnościami:
      a) opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to
        czynności),
      Odpowiedź: nie dotyczy.
      b) zwolnionymi od podatku od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności),
      Odpowiedź: nie dotyczy.
      c) niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać
        jakie to czynności)?
      Odpowiedź: Wydatki na realizację zadania służyć będą przede wszystkim do
      wypełnienia zadań własnych Gminy (niepodlegających ustawie o VAT) nałożonych na
      Gminę przepisami ustawy o samorządzie gminnym, w szczególności z:
      - realizacją zadań własnych gminy w zakresie obsługi Dziennego Domu Seniora,
      - zapewnieniem energii elektrycznej na potrzeby Dziennego Domu Seniora,
      - świadczeniem usług publicznych nieodpłatnych dla mieszkańców.
      4) W sytuacji, gdyby wydatki objęte zakresem Państwa pytania, poza wydatkami na
        wykonanie instalacji fotowoltaicznej, były wykorzystywane zarówno do celów
        wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
        działalność gospodarcza, prosimy wskazać czy będą Państwo mieć możliwość
        przyporządkowania tych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w
        rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?
        Odpowiedź: Gmina informuje, iż nie będzie mieć możliwości przyporządkowania
        wydatków objętych pytaniem w całości do celów działalności gospodarczej, o której
        mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
      5) W sytuacji, gdy w ramach działalności gospodarczej będą Państwo wykorzystywać
        wydatki objęte zakresem pytania, poza wydatkami na wykonanie instalacji
        fotowoltaicznej, do czynności opodatkowanych i czynności zwolnionych od
        podatku, prosimy wskazać czy będą mieć Państwo obiektywną możliwość
        odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z
        czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od
        podatku VAT?
        Odpowiedź: Gmina nie będzie mieć obiektywnej możliwości odrębnego
        przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
        opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi z tego podatku.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wynikającego z faktur zakupu w związku z realizacją zadania pn. ...?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gmina ... stoi na stanowisku, iż na podstawie obowiązujących przepisów prawnych nie ma
    możliwości odliczenia podatku od towarów i usług VAT w związku z realizacją zadania pn.
    „....
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 zgodnie z art. 86
    ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego z faktur otrzymanych i usług.
    Jak wynika z powołanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi
    podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek
    został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn.
    takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Prawo do obniżenia podatku
    należnego przysługuje zatem podmiotowi działającemu w charakterze podatnika w
    ramach prowadzenia działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zaś zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W katalogu art. 7 ust. 1 ustawy o
    samorządzie gminnym wskazane są zadania, w których mieści się zakres omawianego
    zadania.
    Gmina nabyła towary celem zrealizowania zadania „... ", nie jako podatnik podatku VAT w
    ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług, lecz jako organ władzy publicznej.
    Gmina poniesie wydatki udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę, lecz
    nie będzie mogła dokonać odliczeń kwot podatku VAT naliczonego od wydatków
    związanych z utworzeniem i wyposażeniem Dziennego Domu Senior+ mając na względzie
    fakt, że przedmiotowy Dzienny Dom Senior+ będzie służył Gminie jedynie na potrzeby
    realizacji jej zadań własnych w zakresie pomocy społecznej. W przedmiotowej sprawie
    Gmina nie będzie wykonywała świadczeń podlegających opodatkowaniu VAT.
    W ocenie Gminy w związku z realizacją ww. zadania nie będzie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ani ubiegania się o jego
    zwrot. Nie zostaną spełnione wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - przesłanki
    warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Gmina nie działa jako podatnik

    VAT, a wydatki nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych tym
    podatkiem.
    Ponadto Wnioskodawca wskazał, że zdaniem Gminy nabywając towary/usługi celem
    realizacji zadania nie będzie nabywała ich do działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie będzie działała w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Na powyższe nie powinno mieć wpływu potencjalne wprowadzenie do sieci energii
    wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną. Montaż wspomnianej instalacji ma na
    celu wyłącznie zapewnienie ekologicznego źródła energii dla Budynku Dziennego Domu
    Seniora i obniżenie kosztów jego użytkowania związanych z zakupem energii. Ponadto
    Gmina nie będzie wykorzystywała wytworzonej w ten sposób energii w celach
    zarobkowych. Instalacja nie będzie służyła innym obiektom gminnym lecz wyłącznie ww.
    budynkowi.
    Nie można mówić w tym przypadku o działalności producenta energii po stronie Gminy.
    Gmina nie jest zainteresowana ani nie jest jej celem produkcja prądu w celach
    komercyjnych. Wyprodukowany przez instalację fotowoltaiczną prąd będzie miał związek
    wyłącznie z działaniem Gminy w sferze publiczno-prawnej, tj. zapewnienie prądu dla
    zadań własnych z zakresu opieki społecznej.
    Zdaniem Gminy w sytuacji wyprodukowania przez instalację prądu i wprowadzenia go do
    sieci energetycznej nie nastąpi jego sprzedaż. Gmina nie otrzyma żadnego wynagrodzenia
    za energię wprowadzoną do sieci. Tym samym nie można uznać, że dojdzie do
    jakiejkolwiek zapłaty na rzecz Gminy za wprowadzenie prądu do sieci energetycznej. W
    konsekwencji wprowadzenie to nie będzie stanowiło odpłatnej dostawy towarów
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić, czy
    towary i usługi nabyte przez Państwa w związku z realizacją zadania będą wykorzystywane
    przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
      umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci

      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
      ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;

      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
        - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
          odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie,
          o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
        - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
          niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
          instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja
          odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot
          odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
        - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
          instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja
          odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot
          odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę
          na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
          odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:

      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Według art. 4c ust. 1 – ust. 10 ustawy o OZE:

      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej "kontem prosumenta", na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej "depozytem prosumenckim".
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
        prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
      1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
      2) ust. 1a pkt 1.
      Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
      1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
        obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec
        sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
      2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        dla czerwca 2022 r.
      – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:

      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
        który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014
        r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit.
        c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z okoliczności sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług. Zamierzają Państwo złożyć wniosek do Wojewódzkiego
    Funduszu Ochrony Środowiska o dofinansowanie zadania pn. „...”. Rozpoczęcie realizacji
    zadania wymaga adaptacji budynku poprzez: rozbiórkę, demontaż, prace budowlane oraz
    prace instalacyjne w zakresie branży sanitarnej i elektrycznej. Wykonane też zostaną prace
    termomodernizacyjne m.in. wymiana źródła ogrzewania (piec na pompę ciepła), wymiana
    instalacji c.o. i grzejników, montaż instalacji fotowoltaicznej, wymian okien i drzwi
    zewnętrznych, docieplenie ścian zewnętrznych, ocieplenie dachu (styropapa), wymiana
    podłóg. Ponadto – jak Państwo wskazali – instalacja fotowoltaiczna będzie stanowiła

    mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii. W
    związku z wykonaniem ww. instalacji fotowoltaicznej będą Państwo prosumentem energii
    odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Rozliczenie z przedsiębiorstwem energetycznym wyprodukowanej z instalacji energii
    elektrycznej nastąpi przy cyklicznej fakturze za energię elektryczną. Będą Państwo
    korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o
    art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Należy zaznaczyć, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o
    podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym
    energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
    jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie
    zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług
    definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np.
    zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej w związku z
    wykonaną instalacją fotowoltaiczną, niezbędną do funkcjonowania budynku, w którym
    będzie mieścił się Dzienny Dom Seniora, należy rozpatrywać więc jako działalność
    gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy za podatnika
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie występuje
    wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na podstawie art. 15

    ust. 6 ustawy – bowiem będziecie Państwo dokonywać dostawy energii elektrycznej
    wytworzonej w ww. mikroinstalacjach nie jako organ władzy publicznej, lecz na podstawie
    umowy cywilnoprawnej, zawieranej z dostawcą energii elektrycznej.
    Z przepisów ustawy OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
    ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
    wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
    prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym
    energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę
    równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacjach.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnych
    źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało
    wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości
    energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będziecie dokonywali na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej, niezbędnej do funkcjonowania budynku, w
    którym będzie mieścił się Dzienny Dom Seniora, wytworzonej w ramach zadania pn. „...”,
    stanowić będzie odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww.
    zadania wskazuję, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną

    zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w
    art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
      o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją
    zadania do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie
    możliwe, będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak będzie
    natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi
    wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast, jeżeli nie będą mieli Państwo możliwości przypisania w całości poniesionych
    wydatków na realizację projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą
    przepisy art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
    Należy zauważyć, że - jak wskazano w opisie sprawy – będą Państwo w stanie wyodrębnić
    ponoszone w ramach inwestycji wydatki inne niż na wykonanie instalacji fotowoltaicznej.
    Wyodrębnienie to nastąpi na podstawie: dokumentów księgowych, kosztorysów
    inwestorskich lub powykonawczych, harmonogramów rzeczowo-finansowych inwestycji,
    ewidencji księgowej i systemu klasyfikacji budżetowej.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach zadania na wykonanie instalacji
    fotowoltaicznej, niezbędnej do funkcjonowania budynku, w którym będzie mieścił się
    Dzienny Dom Seniora, zauważam, że instalacja ta będzie służyć do produkcji prądu,
    którego dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie
    wskazuję, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie
    przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy prądu. Ponadto – jak wynika z okoliczności
    sprawy – wybudowany budynek (Dzienny Dom Senior+) będzie służył Państwu na potrzeby
    realizacji zadań własnych w zakresie pomocy społecznej, które nie podlegają
    opodatkowaniu VAT. Tak więc część zadania dotycząca wykonania instalacji
    fotowoltaicznej będzie miała związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze jej

    imperium, czyli zadań własnych, a zatem będzie miała związek z czynnościami
    wykonywanymi poza działalnością gospodarczą.
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją montażu instalacji fotowoltaicznych Państwa działania w
    charakterze prosumenta, będą stanowiły działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą
    ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na montaż instalacji fotowoltaicznej,
    niezbędnej do funkcjonowania budynku, w którym będzie mieścił się Dzienny Dom
    Seniora, będą miały związek – wbrew Państwa twierdzeniu – zarówno z działalnością
    gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z działalnością inną niż
    działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Natomiast pozostałe wydatki ponoszone w ramach realizacji zadania, tj. oprócz wydatków
    na instalację fotowoltaiczną – jak wynika z opisu sprawy – będą wykorzystywane wyłącznie
    do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z powołanych powyżej przepisów prawa wynika, że rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku
    VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem w związku z ponoszeniem nakładów na wykonanie instalacji fotowoltaicznej,
    niezbędnej do funkcjonowania budynku, w którym będzie mieścił się Dzienny Dom
    Seniora, w sytuacji, gdy – jak wynika z okoliczności sprawy – nie będą mieli Państwo
    możliwości przypisania ponoszonych wydatków na wykonanie ww. instalacji
    fotowoltaicznej w całości do działalności gospodarczej, będzie przysługiwać Państwu na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz
    rozporządzenia.
    W odniesieniu natomiast do pozostałych wydatków – oprócz poniesionych w ramach
    zadania inwestycyjnego wydatków na instalację fotowoltaiczną – wskazuję, że
    podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie zostaną
    spełnione, bowiem ww. pozostałe wydatki nie będą wykorzystywane przez Państwa do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym, w odniesieniu do ww.
    pozostałych wydatków ponoszonych w ramach ww. zadania (poza wydatkami na instalację
    fotowoltaiczną) – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie będą mieli Państwo prawa do
    odliczenia podatku naliczonego.
    Wobec powyższego, oceniając całościowo Państwa stanowisko uznaję je za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany

    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.