Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-587/15-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-22
Teza: Czy dywidendy wypłacane przez polskie spółki kapitałowe z tytułu akcji lub udziałów nabytych przez F. na rzecz B. (dalej: „Dywidendy”), tj. w okresie kiedy jedynym inwestorem będzie B., będą podlegały zwolnieniu z podatku u źródła w Polsce, zakładając że B. będzie przedstawiał płatnikom w Polsce poprawny certyfikat potwierdzający szwajcarską rezydencję podatkową B. w okresie dokonywania wypłat Dywidend?
Słowa kluczowe: dywidendy; nierezydent; podatek; źródło
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 22; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z poźn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 23 czerwca 2015 r. (data wpływu 29 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy dywidendy wypłacane przez polskie spółki kapitałowe z tytułu akcji lub udziałów nabytych przez F. na rzecz Wnioskodawcy (dalej: „Dywidendy”), tj. w okresie kiedy jedynym inwestorem będzie Wnioskodawca, będą podlegały zwolnieniu z podatku u źródła w Polsce, zakładając że Wnioskodawca będzie przedstawiał płatnikom w Polsce poprawny certyfikat potwierdzający szwajcarską rezydencję podatkową w okresie dokonywania wypłat Dywidend – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy dywidendy wypłacane przez polskie spółki kapitałowe z tytułu akcji lub udziałów nabytych przez F. na rzecz Wnioskodawcy (dalej: „Dywidendy”), tj. w okresie kiedy jedynym inwestorem będzie Wnioskodawca, będą podlegały zwolnieniu z podatku u źródła w Polsce, zakładając że Wnioskodawca będzie przedstawiał płatnikom w Polsce poprawny certyfikat potwierdzający szwajcarską rezydencję podatkową w okresie dokonywania wypłat Dywidend.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Status A.

B. zapewnia świadczenia emerytalne urzędnikom i personelowi organów miasta Zurich (dalej: „Miasto”) oraz pracownikom spółek powiązanych z Miastem (dalej: „spółki powiązane”). W szczególności celem B. jest wypłacanie odpowiednich świadczeń emerytalno - pracowniczych (ang. occupational pension benefits) na rzecz osób objętych zabezpieczeniem pracowniczo-emerytalnym (ubezpieczonych) oraz osobom od nich zależnym w związku z niedogodnościami finansowymi wynikającymi z odejścia z pracy w wyniku osiągnięcia wieku emerytalnego, niepełnosprawności lub śmierci. Poszczególne grupy personelu należą do odrębnych programów emerytalnych. Programy emerytalne reguluje szwajcarska ustawa federalna (niem. Bundesgesetz uber die berufliche Alters-, Hinterlassenen- und Invalidenvorsoge 25.06.1982; dalej: „BVG”). Wysokość zapewnianych świadczeń odpowiada co najmniej wysokości świadczeń należnych poszczególnym osobom zgodnie z BVG oraz innym mającym zastosowanie w tym zakresie szwajcarskim regulacjom federalnym.

B. głównie prowadzi programy emerytalne przeznaczone do zapewniania świadczeń w przypadku osiągnięcia określonego wieku emerytalnego dla osób, które w większości były objęte ochroną przez cały okres zabezpieczenia emerytalnego albo/i nabyły prawo do świadczeń zgodnie z przepisami zawartymi w statucie B. (niem. Vorsorgereglement). Obejmowanie ochroną trwa od momentu zawiązania stosunku pracy do jego rozwiązania lub do momentu, kiedy zakres zatrudnienia spada poniżej określonego progu i wynagrodzenie zostaje obniżone poniżej poziomu wskazanego w BVG.

Miasto i spółki powiązane dostarczają do B. wszelkich niezbędnych informacji i dokumentów do skutecznego wykonywania świadczeń pracowniczo-emerytalnych, np. dostarczają informacji o wynagrodzeniach pracowników, pobierają składki od tych wynagrodzeń i przekazują je do B., informują B. o śmierci, odejściu z pracy w wyniku osiągnięcia wieku emerytalnego albo całkowitej lub częściowej niezdolności do pracowania przez pracowników.

B. jest nadzorowany przez Organ Nadzoru Kantonu nad Fundacjami (ang. Cantonal Foundations Supervision Authority; dalej: „CFSA”). B. zapewnia zabezpieczenie (ubezpiecza) 30 000 osobom fizycznym oraz wykonuje świadczenia emerytalne dla ponad 16 000 osób. Głównym organem decyzyjnym w B. jest Rada Powierników (ang. Board of Trustee), która obejmuje tylko 10 osób objętych zabezpieczeniem oraz 10 przedstawicieli pracodawcy. Rada ponosi pełną odpowiedzialność za aktywa B.. Rada Powierników zarządza aktywami B.; jej członkowie są jednak uprawnieni do delegowania zarządu nad aktywami do innych odrębnych i niezależnych podmiotów. Osoby fizyczne, które uzyskują świadczenia od B. nie mają wpływu na decyzje inwestycyjne podejmowane przez B. - jest to wyłączne uprawnienie Rady Powierników albo jej agentów (ang. asset managers).

1.  Status F. (kontraktowego programu zbiorowego inwestowania)

W celu usprawnienia zarządu nad aktywami, B. doprowadził do zawarcia kontraktowego programu zbiorowego inwestowania (dalej: „F.”). B. jest jedynym inwestorem w F.

F. jest kontraktowym programem zbiorowego inwestowania działającym pod nazwą funduszu Turicum. Został on utworzony jako innego rodzaju fundusz papierów wartościowych zgodnie z szwajcarską federalną ustawą dotyczącą programów zbiorowego inwestowania - Bundesgesetz uber die kollektiven Kapitalanlagen 23.06.2006 (dalej: „CISA”) i jest zatwierdzony oraz nadzorowany przez szwajcarski organ Eidgenössischen Finanzmarktaufsicht N. (dalej: „N.”) o podobnym statusie do polskiej Komisji Nadzoru Finansowego.

F. obecnie obejmuje trzy subfundusze, które stanowią jego części. Ten fundusz kontraktowy stanowi umowę pomiędzy: (i) inwestorem, (ii) spółką zarządzającą; i (iii) bankiem depozytariuszem. F. jest zarządzany i administrowany przez F. SA (dalej jako „F.”; lub „spółka zarządzająca”), spółkę zarządzającą funduszami która jest autoryzowana i nadzorowana przez N.. Depozytariuszem F. jest C. S.A. (dalej: „C.”), który odpowiada za utrzymywanie aktywów F.. C. jest regulowany jako depozytariusz dla funduszy przez N.

F. nie jest osobą prawną, spółką kapitałową ani spółką osobową w świetle szwajcarskiego prawa. Nie podlega również opodatkowaniu podatkiem dochodowym i nie może być uznany za rezydenta podatkowego Szwajcarii, ponieważ jest traktowany jako podmiot transparentny dla potrzeb szwajcarskiego podatku dochodowego. Oznacza to, że jakikolwiek dochód osiągany przez F. jest rozpoznawany dla potrzeb szwajcarskiego podatku dochodowego jako dochód jego inwestora / inwestorów.

Ryzyko inwestycyjne ponoszone przez B. (tj. obecnie jedynego inwestora F.) w związku z inwestycjami prowadzonymi przez F. jest ograniczone do kwoty faktycznie zainwestowanej przez B. w F. Wszystkie decyzje oraz zobowiązania są zawierane w imieniu F. przez F.. Spółka zarządzająca posiada aktywa nabyte przez F. w swoim imieniu ale na rzecz inwestorów (obecnie jedynym inwestorem w F. jest B.). Oznacza to, że F. nie może być stroną żadnej umowy, t.j. nie może zaciągać zobowiązań lub być podmiotem praw, np. być dłużnikiem lub wierzycielem.

Każdy z inwestorów jest uprawniony i może dochodzić swoich spraw z aktywów F. - takie roszczenie powinno być wystosowane wobec spółki zarządzającej - w zakresie odpowiadającym udziałowi we wszystkich jednostkach F. (jednostki stanowią zapisy w ewidencji księgowej F. i nie stanowią papierów wartościowych).

Spółka zarządzająca jest również głównym menedżerem inwestycyjnym dla F.. Funkcje inwestycyjne są zlecone dla poszczególnych subfunduszy, także odrębnych i niezależnych podmiotów zajmujących się zarządzaniem aktywami/inwestycjami (ang. asset mangers). Każdy z inwestorów jest uprawniony i może dochodzić swoich spraw z aktywów F. - takie roszczenie powinno być wystosowane wobec spółki zarządzającej - w zakresie odpowiadającym udziałowi we wszystkich jednostkach F. (jednostki stanowią zapisy w ewidencji księgowej F. i nie stanowią papierów wartościowych).

Obecnie jedynym udziałowcem F. jest B. (w przyszłości może być więcej inwestorów). Bez zmian w kontrakcie może być tylko jeden inwestor. Jednostki F. nie mogą być przenoszone na inne podmioty. Obecnie przychody osiągane przez F. po odliczeniu wszelkich obciążeń mogą być dystrybuowane do jedynego inwestora (tj. B.) albo mogą być reinwestowane (zależnie od decyzji spółki zarządzającej). W przypadku umorzenia wszystkich jednostek, F. ulegnie likwidacji. Wówczas wszelkie aktywa są przekazywane inwestorom odpowiednio w proporcji do kwot, które zainwestowali w F. (obecnie tak jak zostało wskazane powyżej jest tylko jeden inwestor).

1.  Inwestycje prowadzone poprzez F.

W przyszłości jest oczekiwane, że F. będzie bezpośrednio inwestował, tj. nabywał akcje i udziały, w polskich spółkach. W konsekwencji, F. może uzyskiwać dywidendy wypłacane przez polskie spółki i inne zyski z udziału w spółkach kapitałowych. Tak jak zostało wskazane powyżej otrzymane dywidendy mogą być reinwestowane przez F. albo po pomniejszeniu o określone kwoty (np. potrącenia związane z kosztami ogólnymi ponoszonymi przez F., jego depozytariusza, spółkę zarządzającą) mogą być dystrybuowane do jego inwestorów (obecnie jak zostało wskazane powyżej jest tylko jeden inwestor, tj. B.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy dywidendy wypłacane przez polskie spółki kapitałowe z tytułu akcji lub udziałów nabytych przez F. na rzecz B. (dalej: „Dywidendy”), tj. w okresie kiedy jedynym inwestorem będzie B., będą podlegały zwolnieniu z podatku u źródła w Polsce, zakładając że B. będzie przedstawiał płatnikom w Polsce poprawny certyfikat potwierdzający szwajcarską rezydencję podatkową B. w okresie dokonywania wypłat Dywidend?

Zdaniem Wnioskodawcy, Dywidendy wypłacane w przyszłości przez polskie spółki kapitałowe z tytułu akcji lub udziałów nabytych przez F. na rzecz B., tj. w okresie kiedy jedynym inwestorem będzie B., będą podlegały zwolnieniu z podatku u źródła w Polsce, zakładając że B. będzie przedstawiał płatnikom w Polsce poprawny certyfikat potwierdzający szwajcarską rezydencję podatkową B. w okresie dokonywania wypłat Dywidend.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1.  Podstawowe zasady opodatkowania nierezydentów

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm., dalej: updop), opodatkowaniu polskim podatkiem dochodowym od osób prawnych podlegają również „podatnicy”, którzy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu. W takich przypadkach, podstawą opodatkowania jest wyłącznie dochód osiągnięty na terytorium Polski.

Podstawowe zasady opodatkowania Dywidend wypłacanych na rzecz „podatników nierezydentów” zostały określone w art. 22, 22a, 26 updop. Zgodnie z nimi, płatnik, czyli podmiot wypłacający Dywidendę albo prowadzący rachunek papierów wartościowych lub rachunek zbiorczy, na którym są zapisane papiery wartościowe, z tytułu których następuje wypłata i za pośrednictwem którego Dywidenda jest wypłacana, pobiera podatek u źródła w wysokości 19%.

Podstawowa stawka podatku u źródła może zostać obniżona lub może zostać zastosowane zwolnienie z tego podatku na gruncie: (i) szczególnych przepisów updop implementujących (a) Dyrektywę Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 345, str. ze zm. 8 dalej: „Dyrektywa”) oraz (b) Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską ustanawiająca środki równoważne środkom ustanowionym w dyrektywie Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek (Dz.U.UE.L.2004.385.30 ze zm., dalej: „Umowa ustanawiająca środki równoważne”) albo (iii) właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania \[dalej: „upo”, Zgodnie z wyrażoną w art. 92 ust. 2 konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483) zasadą hierarchiczności aktów prawnych, umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą w ustawie (za takie uznaje się upo) ma pierwszeństwo przed ustawą (np. updop). Potwierdzeniem tej wykładni jest art. 22a updop, który stanowi, że przepisy podatkowe dotyczące opodatkowania dywidend być stosowane z uwzględnieniem konkretnej upo.\]

Zgodnie z art. 22b updop, do zastosowania regulacji zawartych w upo płatnik musi dysponować certyfikatem rezydencji podmiotu, który uprawniony jest do otrzymania dywidendy.

Odnosząc powyższe do sytuacji przedstawionej we wniosku, w analizowanej sytuacji należy ustalić czy podatnikiem uzyskującym przychody w formie Dywidend jest B. lub F.. Kwestia ta jest analizowana w dalszej części niniejszego wniosku w szczegółach.

1.  Status F. oraz B. w świetle updop

Art. 1 updop określa krąg podmiotów będących „podatnikami” podatku dochodowego od osób prawnych, w tym dla potrzeb art. 22 regulującego opodatkowanie Dywidend. Zakres podmiotowy obejmuje kolejno:

*   osoby prawne i spółki kapitałowe w organizacji,
*   jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej (z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej),
*   spółki komandytowo-akcyjne,
*   spółki niemające osobowości prawnej, mające siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z ustawodawstwem tegoż państwa traktowane są jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Odnosząc powyższą regulację do stanu faktycznego opisanego we wniosku, można stwierdzić, że B. jest „podatnikiem” polskiego podatku dochodowego od osób prawnych. B. w myśl prawa szwajcarskiego jest bowiem osobą prawną i podatnikiem szwajcarskiego podatku dochodowego. Tym samym również dla potrzeb polskiego podatku dochodowego powinien być traktowany jako „podatnik”.

Natomiast F. nie jest osobą prawną ani innego rodzaju jednostką organizacyjną i nie jest podatnikiem szwajcarskiego podatku dochodowego. W efekcie, w opinii Wnioskodawcy, F. nie może być uznany za „podatnika” polskiego podatku dochodowego od osób prawnych.

B. będzie dysponował certyfikatem potwierdzającym jego szwajcarską rezydencję podatkową. Tym samym, mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, B. (a nie F.) powinien być traktowany dla potrzeb updop jako nierezydent uzyskujący Dywidendy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym.

Mając na uwadze, że B. będzie dokonywał inwestycji portfelowych w polskie spółki, przepisy implementujące Dyrektywę oraz Umowę ustanawiającą środki równoważne nie są analizowane w niniejszym wniosku. W dalszej części wniosku jest natomiast analizowane czy konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r. nr 22, poz. 92 z późn. zm., dalej: PL-CH UPO) może zostać zastosowana do B. oraz czy na podstawie jej postanowień można zastosować zwolnienie z podatku u źródła do Dywidend.

1.  Status F. oraz B. w świetle PL-CH UPO

Zgodnie z art. 1, postanowienia PL-CH UPO mają zastosowanie do „osób” mających miejsce zamieszkania lub siedzibę (tj. będące rezydentami podatkowymi) w Polsce lub Szwajcarii. Przez „osobę” należy natomiast rozumieć, w świetle art. 3 ust. 1 pkt (c) oraz (d) PL-CH UPO, „zrzeszenia osób” oraz „spółki” czyli „osoby prawne” i „inne jednostki”, które dla celów podatkowych są traktowane jako osoby prawne.

Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Wnioskodawcy, PL-CH UPO może być zastosowana do B., ponieważ podmiot ten jest osobą prawną i jest szwajcarskim rezydentem podatkowym w rozumieniu szwajcarskiego prawa. Natomiast F. nie powinien być traktowany jako „osoba” dla celów PL-CH UPO, ponieważ nie posiada rezydencji podatkowej – w konsekwencji, PL-CH UPO nie może być stosowana do F.

1.  Możliwość zastosowania zwolnienia z podatku u źródła na gruncie PL-CH UPO

Zasady opodatkowania dywidend zostały uregulowane w art. 10 PL-CH UPO. Zgodnie z art. 10 ust. 2 PL-CH UPO, można obniżyć ustawową 19% stawkę podatku do 5% lub 15%, ale tylko kiedy osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Szwajcarii (tzn. jest rezydentem podatkowym Szwajcarii). Dodatkowo, art. 10 ust. 2a PL-CH UPO przewiduje całkowite zwolnienie z podatku u źródła w przypadku, gdy osobą uprawnioną do dywidend jest:

1.  spółka niebędąca spółką osobową, która ma siedzibę w drugim umawiającym się państwie oraz której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi w chwili zapłaty minimum 10 % udziałów (akcji) i spółka musi posiadać je przez nieprzerwany okres 24 miesięcy;
2.  fundusz emerytalny lub inna podobna instytucja, w której mogą uczestniczyć osoby fizyczne w celu zapewnienia sobie świadczeń emerytalnych, o ile taki fundusz emerytalny lub inna podobna instytucja zostały uznane dla celów podatkowych oraz są utworzone i nadzorowane zgodnie z ustawodawstwem drugiego państwa,

Aby zastosować zwolnienie z podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2a pkt (b) PL-CH UPO, B. powinien zatem spełniać łącznie następujące warunki:

1.  powinien być „podmiotem uprawnionym” do Dywidend,
2.  powinien być funduszem emerytalnym lub instytucją o podobnym charakterze, w której mogą uczestniczyć osoby fizyczne w celu zapewnienia sobie świadczeń emerytalnych,
3.  powinien być uznany dla celów podatkowych,
4.  powinien być utworzony i nadzorowany według prawa szwajcarskiego.

Według Wnioskodawcy, wszystkie powyższe warunki są spełniane kumulatywnie, a poniżej przedstawiona jest ich szczegółowa analiza.

Ad. (a) podmiot uprawniony

Pojęcie „podmiotu uprawnionego” (dalej: „podmiot uprawniony”; „beneficjent należności”) nie zostało zdefiniowane w PL-CH UPO ani w żadnym innym polskim akcie prawnym. Jedynie oficjalny komentarz do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD (dalej: „Komentarz OECD”, „Modelowa Konwencja” OECD Committee on Fiscal Afiairs, Model Tax Convention on Income and on Capital (Condensed Version), OECD 2014) zawiera wskazówki interpretacyjne dotyczące samej istoty tego pojęcia.

Komentarz OECD nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego, natomiast stanowi wskazówkę jak należy interpretować postanowienia umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w aneksie dołączonym do Komentarza OECD zawierającym rekomendację OECD adresowaną do państw członkowskich (tym samym również do Polski) dotyczącą jego stosowania (W świetle postanowień poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co do zasady, należy interpretować upo według tej wersji Komentarza OECD, która obowiązuje w dacie stosowania danej umowy (tzw. wykładnia dynamiczna). Tym samym Wnioskodawca referuje w treści wniosku do wersji z 2014 r.).

W świetle Komentarza OECD, termin „podmiot uprawniony” należy interpretować szeroko, mając na uwadze przede wszystkim cel upo, czyli min. zapobieganie uchylaniu się od opodatkowania.

Ponadto, na podstawie nowej wersji Komentarza OECD z 2014 r., podmiot otrzymujący dywidendę nie może być uznawany za beneficjenta należności jeżeli: nie ma on prawa do swobodnego dysponowania otrzymaną płatnością i jest ograniczony zobowiązaniem do przekazania kwoty otrzymanej płatności innemu podmiotowi. Jeżeli zobowiązanie do przekazania otrzymanej kwoty płatności jest powiązane z samym jej otrzymaniem, to status podmiotu otrzymującego ją jako podmiotu uprawnionego może być zakwestionowany. Jednakże jeżeli zobowiązanie do przekazania kwoty odpowiadającej otrzymanej płatności nie jest powiązane z otrzymaniem płatności, to ten stan faktyczny nie będzie miał znaczenia przy określaniu statusu beneficjenta należności. W tym kontekście warto zaznaczyć, że zgodnie z Komentarzem OECD, wypłaty realizowane przez programy emerytalne/przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania (dalej: „PZI”) powinny być traktowane jako niezwiązane z płatnościami (np. dywidend, odsetek) otrzymywanymi przez te podmioty.

W opinii Wnioskodawcy, B. powinien być traktowany jako rodzaj PZI, ponieważ stanowi swego rodzaju instytucję zbiorowego inwestowania (skoro wszyscy pracownicy Urzędu Miasta oraz spółek powiązanych mogą w nim inwestować), portfolio aktywów, w które inwestuje jest zróżnicowane i podlega szwajcarskim regulacjom zapewniającym ochronę inwestorom w Szwajcarii. Tym samym, z tej perspektywy jego status jako podmiotu uprawnionego nie powinien być kwestionowany.

Dodatkowo, Komentarz OECD w pkt 6.8 dot. artykułu 1 Modelowej Konwencji opisuje sytuację, w której „podmiotem uprawnionym” jest PZI. W dalszych punktach Komentarza wymienione zostały zasadniczo trzy przesłanki, które PZI musi spełniać kumulatywnie aby ten podmiot został zakwalifikowany jako „beneficjent należności”, tj:

1.  PZI powinien być „osobą” w rozumieniu odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania;
2.  PZI powinien być „rezydentem podatkowym” w państwie gdzie został ustanowiony;
3.  PZI powinien posiadać wyodrębnionego menedżera, który posiada dyskrecjonalną władzę do zarządzania aktywami w imieniu podmiotów mających udziały w PZI (inwestorów).

Spełnienie pierwszego warunku wskazanego powyżej zostało potwierdzone w punkcie 3 niniejszego uzasadnienia, natomiast spełnienie drugiego zostało potwierdzone w punkcie 2 niniejszego uzasadnienia.

Jeśli chodzi o trzeci warunek, to należy zaznaczyć, że przy B. działa Rada Powierników (organ posiadający dyskrecjonalną władzę zarządczą), w której nie zasiadają wszyscy objęci zabezpieczeniem, a jedynie ich dziesięciu przedstawicieli oraz dziesięciu przedstawicieli pracodawców. Ponadto, należy pamiętać, że B. zainwestował swoje aktywa w F., który to fundusz jest zarządzany przez odrębne i niezależne podmioty (ang. asset managers). Biorąc powyższe pod uwagę, w opinii Wnioskodawcy, w świetle Komentarza OECD, B. spełnia również trzecią przesłankę i może być uznany za „osobę uprawnioną” do Dywidend.

Ponadto, warto jeszcze zaznaczyć, że wielokrotnie zarówno polskie organy podatkowe jak i sądy administracyjne potwierdzały, że jedną z głównych cech „podmiotu uprawnionego” jest posiadanie tzw. „władztwa ekonomicznego”. Tytułem przykładu można wskazać prawomocny wyrok WSA z 13 czerwca 2004 r. o sygnaturze III SA/Wa 60/14, w którym sąd stwierdził, że „osobę uprawnioną” do dywidendy należy rozumieć jako (\`(...)\`) osobę z prawnego punktu widzenia, uprawnioną do dywidendy - „właściciela dywidendy” - beneficjenta, który ma prawo do czerpania korzyści ekonomicznych z majątku i sprawuje kontrolę nad majątkiem i sposobem korzystania z majątku (\`(...)\`). Ponadto, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 19 sierpnia 2013 r. o nr IPTB3/423-192/13-2/MF stwierdził: (\`(...)\`) Należy przyjąć, że omawiany termin odnosi się do każdego, kto posiada prawny tytuł do poboru określanych świadczeń (dywidend, odsetek, należności licencyjnych) na własny rachunek. Liczy się samo posiadanie przez daną osobę prawa poboru świadczeń, nie zaś fakt posiadania przez taką osobę tytułu prawnego do prawa bądź mienia, z którego świadczenie jest wypłacane. Powyższe stanowisko wnioskodawcy znajduje potwierdzenie również w innych interpretacjach i wyrokach (Np. w wyroku NSA z dnia 11 marca 2015 r. o sygnaturze II FSK 214/13, wyroku NSA z dnia 11 marca 2015 r. o sygnaturze II FSK 215/13, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 października 2014 r., nr ITPB4/423-79/14/PST).

W stanie faktycznym dołączonym do wniosku zostało wskazane, że B. jest jedynym inwestorem w F.. Wobec tego, B. jako jedyna ze stron umowy tworzącej F. włada ekonomicznie aktywami nabytymi w imieniu F. i będzie posiadał prawo do czerpania korzyści z Dywidend. Tym samym, w opinii Wnioskodawcy, B. jest „podmiotem uprawnionym” do Dywidend również w świetle przedstawionej powyżej praktyki polskich organów podatkowych i polskich sądów administracyjnych.

Dodatkowo, warto wspomnieć o sytuacji, w której podmiot uczestniczący w danej transakcji jest podmiotem transparentnym podatkowo. W interpretacji indywidualnej z dnia 9 kwietnia 2009 r. (nr IPPB5/423-29/09-2/IŚ) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że: (\`(...)\`) spółka ze względu na transparentność podatkową nie jest zarówno we Francji, jak i w Polsce uznawana za podatnika a obowiązek podatkowy istnieje na poziomie wspólników to dla celów podatkowych rzeczywistymi odbiorcami przychodu \[tzn. „podmiotami uprawnionymi” - uwaga Wnioskodawcy\] z tytułu dywidendy są wspólnicy spółki (osoby prawne i fizyczne). Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w innych interpretacjach (Np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2009 r., IPPB5/423-30/09-2/IŚ oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 grudnia 2014r., nr IPPB5/423-835/14-4/AJ).

Jeśli zatem podmiot jest transparentny podatkowo, to nie może być mu przypisany status „podmiotu uprawnionego”. Mając na uwadze, że w analizowanej sytuacji F. jest podmiotem transparentnym i wszystkie jego dochody są należne B. (jedyny inwestor), w opinii Wnioskodawcy, również z tego powodu, to B. powinien być traktowany jako „podmiot uprawniony” do Dywidend.

Ad. (b) status funduszu emerytalnego lub instytucji o podobnym charakterze, w której mogą uczestniczyć osoby fizyczne w celu zapewnienia sobie świadczeń emerytalnych

Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, B. zapewnia świadczenia emerytalne następującym podmiotom: urzędnikom, personelowi oraz pracownikom spółek powiązanych oraz Miasta. Świadczenia są wypłacane osobom objętym zabezpieczeniem (i osobom od nich zależnym) w razie nabycia prawa do emerytury, niepełnosprawności lub śmierci. Zasady wypłacania świadczeń reguluje BVG oraz statut B. (OBR).

Pojęcia „funduszu emerytalnego” lub „instytucji o podobnym charakterze, w której mogą uczestniczyć osoby fizyczne w celu zapewnienia sobie świadczeń emerytalnych” nie zostały zdefiniowane w PL-CH UPO. Dlatego, zgodnie z art. 3 ust. 2 PL-CH UPO, należy je definiować zgodnie z prawem podatkowym danego Państwa.

Mając na uwadze powyższe, według prawa szwajcarskiego, w tym podatkowego, B. jest „instytucją o podobnym charakterze do funduszu emerytalnego, w której mogą uczestniczyć osoby fizyczne w celu zapewnienia sobie świadczeń emerytalnych”. Tym samym w opinii Wnioskodawcy, należy uznać, że również dla celów polskiego prawa (tj. państwa źródła przychodów w analizowanej sytuacji) B. powinien być traktowany jako „fundusz emerytalny” albo przynajmniej „instytucja o podobnym charakterze, w której mogą uczestniczyć osoby fizyczne w celu zapewnienia sobie świadczeń emerytalnych”. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, warunek (b) jest również spełniony w przypadku B.

Ad. (c) podmiot uznany dla celów podatkowych

Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, B. jest szwajcarskim rezydentem podatkowym. Jest zatem podmiotem „uznanym dla celów podatkowych”.

Ad. (d) podmiot utworzony i nadzorowany według prawa szwajcarskiego

Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, B. został zatwierdzony (tj. utworzony) za potwierdzeniem i jest nadzorowany przez CFSA. W opinii Wnioskodawcy, należy zatem uznać, że B. spełnia również warunek (d).

1.  Podsumowanie

Mając na uwadze powyższe, w opinii Wnioskodawcy, Dywidendy wypłacane przez polskie spółki kapitałowe z tytułu akcji/udziałów nabytych przez F. na rzecz B., tj. w okresie kiedy jedynym inwestorem będzie B., będą podlegały zwolnieniu z podatku u źródła w Polsce, zakładając że B. będzie przedstawiał płatnikom w Polsce poprawny certyfikat potwierdzający szwajcarską rezydencję podatkową B. w okresie dokonywania wypłat Dywidend.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo wskazać należy, że w dniu 20 kwietnia 2010 r. został sporządzony w Warszawie Protokół między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. oraz Protokołu, sporządzonego w Bernie dnia 2 września 1991 r., (Dz. U. z 2011 r. Nr 255, poz. 1533), który wszedł w życie z dniem 17 października 2011 r. Na mocy art. III ww. protokołu zmieniającego, art. 10, ustęp 2 Konwencji (Dywidendy) z dniem 17 października 2011 r. otrzymał następujące brzmienie: „Dywidendy te mogą być jednak opodatkowane także w tym Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale - jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie - podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 15 procent kwoty dywidendy brutto.”.

Zgodnie z powyższym na podstawie art. 10 ust. 2 PL-CH UPO, można obniżyć ustawową 19% stawkę podatku do 15%, a nie jak omyłkowo wskazał Wnioskodawca w uzasadnieniu własnego stanowiska, że ustawową 19% stawkę podatku na podstawie ww. przepisu można obniżyć do 5% lub 15%.

Powyższe Organ zakwalifikował jako oczywistą omyłkę pisarską nie mającą wpływu na sposób rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.