Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.110.2025.2.MPA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-22
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy
działek.
Słowa kluczowe: grunty-grunty własne
nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    12 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej
    w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy działek o nr 1, 2, 3,
    4. Uzupełnili go Państwo pismem z 13 maja 2025 r. (data wpływu 19 maja 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:
      A.A.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      B.B.
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W grudniu 2005 roku zawarli Państwo umowę z (...) S.A., dotyczącą wybudowania i
    sprzedaży lokalu mieszkalnego, w którym obecnie Państwo zamieszkują.
    Całkowity koszt nabycia lokalu został pokryty ze środków pochodzących z kredytu
    mieszkaniowego udzielonego w styczniu 2006 roku przez (...) S A. w (...).
    W lipcu 2006 roku zakup mieszkania został potwierdzony w formie aktu notarialnego.
    Po uzyskaniu decyzji kredytowej zdecydowali się Państwo na sprzedaż
    dotychczasowego mieszkania. Umowa sprzedaży została zawarta w czerwcu 2006 roku.
    Środki uzyskane z tej transakcji zostały przeznaczone na wykończenie nowo
    zakupionego lokalu. Pozostałą część środków przeznaczyli Państwo na nabycie, za
    pośrednictwem biura nieruchomości, czterech działek budowlanych.
    Zakup miał na celu zabezpieczenie majątku oraz potencjalne zabezpieczenie spłaty
    kredytu hipotecznego zaciągniętego we frankach szwajcarskich. Pierwotnie zamiarem
    Państwa było wybudowanie domu dla siebie i swoich dzieci. Z uwagi na zmianę sytuacji
    życiowej, plany te nie zostały zrealizowane.
    Od momentu ich zakupu nie były podejmowane żadne działania mające na celu
    zwiększenie ich wartości - działki pozostawały w stanie niezmienionym.
    W styczniu bieżącego roku sprzedali Państwo, za pośrednictwem biura nieruchomości,
    jedną z posiadanych działek. W lutym bieżącego roku sprzedali Państwo, za
    pośrednictwem biura nieruchomości, drugą z posiadanych działek.
    Za trzy lata osiągniecie Państwo wiek emerytalny. W związku z tym, planują Państwo w
    bieżącym roku sprzedaż pozostałych dwóch działek. Uzyskane środki chcą przeznaczyć
    na bieżące potrzeby - w tym remont mieszkania oraz na zasilenie indywidualnych kont
    emerytalnych (IKE, IKZE). Oboje Jesteście zatrudnieni na podstawie umowy o pracę i nie
    prowadzicie Państwo działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Na dzień dzisiejszy działki: 1, 2 zostały już sprzedane, a więc wniosek wspólny o
    wydanie wspólnej interpretacji indywidualnej w tym zakresie będzie dotyczył
    zaistniałego stanu faktycznego. W pozostałym zakresie wniosek dotyczy zdarzenia
    przyszłego (planowanej sprzedaży pozostałych działek).
    a) Przedmiotem wniosku są działki położone w (...) (gm. ...) o numerze: 1, 2, 3, 4.

    b) Działki były wykorzystywane na cele prywatne/osobiste. Na działkach miały zostać
    wybudowane domy, z czego jeden miał być przeznaczony na cele mieszkalne
    zainteresowanych, a pozostałe miały zostać przekazane w darowiźnie dzieciom
    zainteresowanych - również z przeznaczeniem na cele mieszkalne. Jednakże z biegiem
    czasu - m.in. ze względu na sytuację majątkową oraz wysokie koszty wybudowania
    domów - zainteresowani zrezygnowali z tych planów.
    c) Działki nie były i nie będą przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych
    odpłatnych umów o podobnym charakterze.
    d) Zainteresowani korzystają z usług pośrednika nieruchomości, który zajmuje się
    pozyskiwaniem nabywcy i zainteresowani nie podejmują w tym zakresie jakichkolwiek
    dodatkowych starań, w tym nie podejmują działań marketingowych.
    e) Zainteresowani nie podejmowali i nie przewidują podejmowania czynności
    wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do
    podniesienia wartości działek.
    f) Zainteresowani dotychczas nie zawierali umów przedwstępnych w odniesieniu do
    sprzedanych działek i nie przewidują zawierania umów przedwstępnych w odniesieniu
    do pozostałych działek.
    g) Zainteresowani na podstawie zawartej umowy z pośrednikiem upoważnili go do
    reprezentowania ich przed urzędami, zarządcami, administratorami, spółdzielniami w
    celu uzyskania dokumentacji niezbędnej do realizacji transakcji oraz m.in. do składania
    oświadczenia w (...).
    Umowa przewiduje, że zainteresowani na wniosek pośrednika udzielą mu dalszych
    pełnomocnictw niezbędnych do wykonania umowy. Umowa została na formularzu
    udostępnionym przez pośrednika, przez co wskazany zakres pełnomocnictwa
    niekoniecznie musi być bezpośrednio powiązany z czynnościami wykonywanymi przez
    pośrednika.
    h) Zainteresowani nie dokonywali wcześniej sprzedaży nieruchomości - z wyjątkiem
    tych opisanych we wniosku.
    i) Zainteresowani na dzień dzisiejszy nie posiadają innych nieruchomości
    przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży (oprócz wskazanych we wniosku).
    j) Sprzedaży podlegały i podlegać będą działki niezabudowane.

## Pytanie

1. Czy transakcje obejmujące sprzedaż działek nr: 1, 2 podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy transakcje obejmujące sprzedaż działek nr: 3, 4 będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych zarówno transakcje opisane w pytaniu nr 1 jak i transakcje
    opisane w pytaniu nr 2 nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    W ocenie Zainteresowanych zbycie przedmiotowych działek, nie stanowi działalności
    gospodarczej, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między

    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W niniejszej sprawie Zainteresowani nie podejmowali i nie podejmują jakichkolwiek
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, nie angażowali i nie angażują
    środków podobnych do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zainteresowani, jako
    osoby prywatne, korzystają z usług pośrednika nieruchomości, który organizuje za nich
    te transakcje.
    Zdaniem Zainteresowanych nie działają oni w charakterze podatników w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzących działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, a zatem sprzedaż tych działek nie stanowi czynności podlegających
    opodatkowaniu, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również (...):
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie, podział gruntu na działki, aby w momencie sprzedaży osiągnąć wyższą cenę
    łączną nie jest decydująca. Nie ma również znaczenia długość okresu, w jakim te
    transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Wszystkie ww.
    elementy mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania

    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży posiadanych
    składników majątku, angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców,
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań ww.
    podmiotów, zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. podejmuje działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga jednak oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy. Zatem należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Państwo podjęli i podejmą w odniesieniu do ww. nieruchomości, przed ich sprzedażą
    i ustalić czy spełniają Państwo przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i
    usług z tytułu tej sprzedaży.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy dokonując sprzedaży działek nr 1, 2, 3 i 4 te,
    podlegały/będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dokonali/zamierzają Państwo dokonać sprzedać jedyne, posiadane działki
    (niezabudowane) i nie będą Państwo sprzedawać innych nieruchomości. Na zakupionych
    działkach zamierzali Państwo pierwotnie wybudować domy dla siebie i dzieci, jednakże
    Państwa plany uległy zmianie. Państwa działki od momentu nabycia nie były
    wykorzystywane w żadnej działalności gospodarczej, w tym także w ramach realizacji
    umów o charakterze cywilnoprawnym. Nie podejmowali Państwo inicjatywy w celu
    wzrostu atrakcyjności przedmiotowych nieruchomości, jak również nie dokonywali działań
    marketingowych w celu sprzedaży. Sprzedaż była i będzie dokonana poprzez biuro
    nieruchomości. W celu sprzedaży działek nie udzielili i nie zamierzają Państwo zawierać
    umów przedwstępnych, jak również nie udzielili i nie zamierzają udzielać pełnomocnictwa
    w celu przygotowania działek do sprzedaży.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    opisanych działek nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że ich
    sprzedaż wypełniła/wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Z opisu sprawy wynika, że skala Państwa zaangażowania w odniesieniu do przygotowania
    działek do sprzedaży, nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek
    świadczących o takiej aktywności w przedmiocie sprzedaży opisanych we wniosku
    nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności).

    Tym samym dokonując sprzedaży Nieruchomości korzystali/będą Państwo korzystać z
    przysługującego Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia Państwa cech podatników podatku VAT, o
    których mowa w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę
    - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww.
    ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, który Państwo
    przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.A. (...) Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.