Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-961/14/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-10
Teza: Brak prawa do odliczenia VAT z faktur dokumentujących nabycie usług i towarów związanych z organizacją noworocznego spotkania opłatkowego.
Słowa kluczowe: faktura; gmina; odliczenia-odliczenie od podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 września 2014 r. (data wpływu 29 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia VAT z faktur dokumentujących nabycie usług i towarów związanych z organizacją noworocznego spotkania opłatkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2014 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia VAT z faktur dokumentujących nabycie usług i towarów związanych z organizacją noworocznego spotkania opłatkowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Gmina wykonuje zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana, zdecydowana większość tych zadań jest realizowana przez gminę w ramach reżimu publiczno-prawnego. Niemniej jednak, wybrane czynności Gmina wykonuje na podstawie zawieranych umów cywilno-prawnych i traktuje je jako podlegające regulacjom VAT.

W ramach czynności wykonywanych na podstawie umów cywilno-prawnych Gmina dokonuje:

A.Transakcji opodatkowanych VAT według odpowiednich stawek podatku VAT. Czynności wykonywane przez gminę podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT:

1.  dzierżawa gruntów,
2.  sprzedaż działek pod zabudowę,
3.  wynajem pomieszczeń do celów prowadzenia działalności gospodarczej,
4.  sprzedaż mienia komunalnego,

B.Transakcji zwolnionych:

1.  wynajem pomieszczeń na cele mieszkalne,
2.  dzierżawa gruntów na cele rolnicze,

Po stronie gminy występują także zdarzenia spoza VAT (tj. zdarzenia w ogólne nie podlegające ustawie o VAT):

C.Zarówno polegające na uzyskiwaniu przez gminę dochodów i przychodów w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 157 poz. 1240 ze zm.) w powiązaniu z ustawą z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2003 r. Nr 203, poz. 1966 ze zm.)

D.Jak również niezwiązane z uzyskiwaniem wpływów - w tym budowa gminnej infrastruktury drogowej.

W zakresie czynności A-B Gmina występuje jako podatnik podatku VAT - art. 15 ust. 1, natomiast w zakresie czynności C-D Gmina działa jako organ władzy publicznej w myśl art. 15 ust. 6.

Gmina corocznie, co do zasady w styczniu każdego roku organizuje jednodniową imprezę kulturalną tzw. noworoczne spotkanie opłatkowe. Uroczystość ma charakter otwarty i dedykowana jest wszystkim mieszkańcom Gminy, nie mniej jednak każdorazowo burmistrz jako gospodarz spotkania i przedstawiciel lokalnych władz samorządowych zaprasza gości. Wśród zaproszonych są przedstawiciele różnych środowisk rożnych szczebli, w tym: reprezentanci władz okolicznych gmin sąsiadujących, przedstawiciele powiatu, osoby z kręgów szkolnictwa i nauki, sfery bankowości, bezpieczeństwa publicznego, a także lokalni przedsiębiorcy i lokalne stowarzyszenia i organizacje pozarządowe. Impreza z całą swoją oprawą artystyczno-muzyczną wpisuje się katalog zadań własnych gminy, określony w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym w zakresie promocji oraz spraw kultury. Celem spotkania jest nie tylko przekazanie szerokiemu gronu mieszkańców informacji o wykonanych w mijającym roku inwestycjach oraz planach i założeniach na nowy rok, nakreślenie sytuacji finansowej gminy, ale także prezentacja dorobku kulturalnego lokalnych twórców i stowarzyszeń, a także dokonań i sukcesów artystycznych uczniów szkół funkcjonujących na terenie gminy, a w rezultacie integracja społeczności lokalnej, pobudzenie aktywności obywatelskiej oraz rozbudzenie poczucia tożsamości lokalnej. Cykliczność imprezy powoduje, iż wpisuje się ona jako stały element w kalendarium większych lokalnych spotkań masowych. Udział w spotkaniu jest bezpłatny. Uczestnicy spotkania po zakończeniu części artystycznej są zapraszani na bezpłatny poczęstunek. Impreza odbywa się na terenie hali sportowej jednej ze szkół funkcjonującej na terenie gminy (co istotne powierzchnia hali wraz z całym zapleczem sanitarnym jest również udostępniana za odpłatnością osobom fizycznym, firmom, klubom sportowym zgodnie z jej przeznaczeniem na indywidulane zajęcia sportowe, w terminach kiedy nie odbywają się na niej zajęcia edukacyjne). Organizatorami imprezy są Gmina wraz z instytucją kultury tj. Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Kultury. Harmonogram przygotowań do imprezy wyraźnie precyzuje rodzaj zadań i kosztów, które należą do obowiązków odpowiednio Gminy i MGOK-u. W związku z organizacją przedmiotowej imprezy Gmina ponosi szereg wydatków, w tym promocja imprezy (druk plakatów, zaproszeń), zakup usług wystroju sali, zakup usługi cateringowej, zakup usług zabezpieczenia imprezy (ochrona), zakup usług oświetlenia i nagłośnienia i inne. Wykonawcy usług wystawiają na rzecz Gminy faktury VAT z naliczonym podatkiem VAT, które są w całości opłacane z budżetu gminy. Wydatki mają charakter ogólny tj. są związane z całokształtem imprezy. Do tej pory konwencja spotkania zakładała, iż z uwagi na fakt, iż jest to impreza otwarta, bezpłatna, nie biletowana również nie będzie na niej reklam i innych znaków graficznych czy zapowiedzi słownych mających znamiona reklamy podmiotów gospodarczych czy organizacji; również Gmina nie wychodziła z propozycją sponsoringu wskazanej imprezy przez podmioty czy organizacje działające w lokalnej przestrzeni gospodarczej.

Jednakże, z uwagi na znaczące zmiany całej polityki promocji gminy, w tym zawężenie współpracy z samorządami sąsiadującymi poprzez realizację wspólnych przedsięwzięć inwestycyjnych o charakterze sportowo-rekreacyjnym, a także zainicjowanie i aktywne uczestnictwo w strukturach Ponadlokalnego Stowarzyszenia Gmin …, którego celem jest realizacja zintegrowanych inwestycji terytorialnych z różnych obszarach życia społecznego, obywatelskiego i gospodarczego - Gmina rozważa ewentualność zmiany koncepcji organizacji przedmiotowej imprezy i otwarcie możliwości udostępnienia dla podmiotów gospodarczych, organizacji, stowarzyszeń, izb gospodarczych - odpłatnej reklamy podczas trwania uroczystości, a także odpłatnego sponsoringu przedmiotowej imprezy w zamian za ekwiwalentne świadczenie prezentacji i promocji konkretnego sponsora. Przesłanką do wprowadzenia omawianych zmian jest dążenie do poprawy współpracy samorządu z lokalnym biznesem, umożliwienie przedsiębiorcom, szczególnie tym funkcjonującym na terenie Gminy prezentacji ich oferty handlowej. Do tej pory w związku z faktem, iż impreza miała wyłącznie charakter nieodpłatny (zarówno w zakresie wstępu, uczestnictwa w całym programie) jak i nie występowała sytuacja odpłatnej reklamy, sponsoringu Gmina nie dokonywała odliczeń podatku VAT naliczonego w fakturach zakupu związanych z organizacją przedmiotowej imprezy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Gmina będzie mogła dokonywać odliczenia naliczonego podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie usług/towarów związanych z organizacją przedmiotowej imprezy w sytuacji gdy podczas jej trwania będzie występować odpłatny sponsoring/odpłatna reklama świadczona przez Gminę na rzecz reklamodawców/sponsorów?
2.  Jaki rodzaj wskaźnika powinna Gmina zastosować w odniesieniu do faktur objętych zapytaniem nr 1, w przypadku potwierdzenia przez organ podatkowy prawa do dokonywania takich odliczeń?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1

Gmina stoi na stanowisku, iż będzie mogła dokonywać odliczenia naliczonego podatku VAT w fakturach zakupu usług/towarów związanych z organizacją przedmiotowej imprezy, w sytuacji gdy na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych będzie świadczyć odpłatną usługę reklamy dla reklamodawców czy sponsorów. Prawo takie wynika z art. 86 ust 1 ustawy o VAT. Podobne stanowisko w zakresie prawa obniżenia kwoty podatku należnego kwotę podatku naliczonego dla analogicznego przypadku wyrażone zostało w licznych interpretacjach indywidulanych np. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 7 lipca 2014 sygn. IPTPP2/443-276/14-5/JS, Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 30 maja 2014r. Sygn. IPTPP2/443-204/14-5/IR.

Ad 2.

W opinii Gminy dokonując odliczeń z faktur zakupu związanych z zakupem usług dotyczącym organizacji imprezy - spotkania noworocznego - winna zastosować art. 90 ust. 1 ustawy o VAT. Odnosząc się do wskazanego zapisu Gmina stwierdza, iż nie będzie możliwe obiektywne przyporządkowanie kwot podatku naliczonego z faktur zakupu odrębnie do czynności opodatkowanych, a odrębnie do czynności niepodlegających opodatkowaniu. Trzeba zauważyć, iż organizacja przedmiotowej imprezy dotyczyć będzie dwóch rodzajów czynności tj. czynności które podlegają regulacjom ustawy o VAT oraz czynnościom wchodzącym w zakres zadań własnych gminy tj. sprawa promocji i kultury. Zawarcie umowy cywilno-prawnej za odpłatnością pomiędzy gminą a sponsorami/reklamodawcami, której przedmiotem będzie wykonanie usługi reklamy/promocji i prezentacji sponsora/reklamodawcy będzie opodatkowane podatkiem VAT w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 i w związku z tym Gmina będzie zobowiązana wystawić fakturę (zgodnie z art. 106b ustawy o VAT) z odpowiednio naliczonym podatkiem należnym. Natomiast druga grupa zadań tzw. zadania własne, statutowe gminy, które realizowane są podczas trwania przedmiotowej imprezy nie podlega regulacjom ustawy VAT. Dokonując dalszej analizy algorytmu odliczania naliczonego podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie usług/towarów związanych z organizacją imprezy wyrażonego w art. 90 ustawy o VAT Gmina stwierdza, że nie tylko nie będzie możliwości prawidłowego wskazania kwot podatku należnego (wynikającego z faktur zakupu) w stosunku do czynności, w związku z którymi Gminie przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego, ale ma możliwości określenia proporcji w jakiej można byłoby pomniejszyć kwotę podatku należnego. Stosowanie do regulacji art. 90 ust. 3 ustawy o VAT do ustalenia proporcji konieczne są dwie wielkości tj. czynności w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty należnego podatku oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. W związku z tym, iż nie ma definicji legalnej określenia „czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczeń” koniecznym jest zastosowanie rozstrzygnięcia uchwały 7 sędziów NSA z dnia 24 października 2011 r. sygn. I FPS 9/10, gdzie wskazano, iż zawarte w przepisach art. 90 ust 1 -3 ustawy o VAT sformułowanie „czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo” należy rozumieć jako „czynności zwolnione od podatku oraz czynności opodatkowane na specjalnych zasadach, gdzie ustawa stwierdza wprost, że podatnik nie ma prawa do odliczenia”.

Zaprezentowane stanowisko było już wcześniej przedstawiane przez sądy administracyjne np. Wyrok NSA z dnia 8 kwietnia 2011 sygn. I FSK 659/10, gdzie stwierdzono m.in. „(\`(...)\`) pod tym pojęciem (dot. sformułowania - czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia) nie można natomiast rozumieć także czynności niepodlegających w ogóle podatkowi VAT, gdyż nie są one objęte zakresem przedmiotowym VAT, a więc pozostają niejako poza „sferą zainteresowania” tego podatku (\`(...)\`)”. Podobny pogląd wyrażony został już w roku 2009 w wyroku NSA z dnia 3 czerwca 2009 r. sygn. I FSK 903/08. Syntezując zatem wskazania dotyczące wykładni terminologicznej pojęcia „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia” przyjęte przez linię orzeczniczą sądów oraz kierując się zasadą zakazu wykładni homonicznej, która jest zasadą techniczki prawodawczej zawartą w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. W sprawie „zasad techniki prawodawczej” pod pojęciem „czynności w związku, z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo” należy rozumieć wyłącznie czynności podlegające regulacjom VAT, tj. czynności zwolnione z opodatkowania, a nie czynności pozostające poza zakresem ustawy o VAT. W związku z powyższym Gmina w omawianym przypadku nie powinna zastosować odliczenia częściowego, ale odliczenie pełne, nie zachodzą bowiem przesłanki warunkowe wyrażone w art. 90 ust. 1 - 3. Gmina pragnie zaznaczyć, iż stanowisko to znajduje swoje potwierdzenia w wydawanych w imieniu Ministra Finansów interpretacjach indywidulanych np. interpretacji z dnia 9 maja 2012 r. sygn. ILPP2/443-153/12-4/MR Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 17 maja 2012 r. sygn. IPTPP1/443-138/12-8/MW, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 31 października 2012 r. sygn. ILPP1/443-728/12/5/KG.

Podsumowując, w opinii Gminy w przypadku poniesienia wydatków, które będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT, niekorzystających ze zwolnienia z VAT (tj. w analizowanym przypadku czynności wykonywanych przez Gminę na rzecz sponsorów/reklamodawców) oraz zadań pozostających poza zakresem VAT (zapewnienie bezpłatnego uczestnictwa w lokalnej imprezie kulturalnej) Gmina będzie mieć prawo do pełnego odliczenia naliczonego podatku VAT wynikającego z faktur zakupu dotyczących przedmiotowej imprezy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT.

W myśl tego przepisu w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Tak skonstruowana zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością.

Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą np. dalszej odsprzedaży lub też są niezbędne do wytworzenia towarów lub wykonania usług będących przedmiotem sprzedaży. Bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy (przedsiębiorstwa) - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami.

Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do obrotu osiąganego przez podatnika, np. poprzez odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości. Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wydatków mających pośredni związek z działalnością opodatkowaną, jako jeden z aspektów zasady neutralności podatku VAT było także przedmiotem licznych orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. System odliczania podatku VAT – jak wskazuje TSUE m.in. w wyroku z 22 lutego 2001 r. sprawie C-408/98 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs Excise) – „(\`(...)\`) ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorców od ciężaru podatku VAT, zapłaconego lub do zapłaty, w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. W konsekwencji wspólny system VAT zapewnia całkowitą neutralność opodatkowania VAT wszelkiej działalności gospodarczej, bez względu na jej cel i rezultat, przy założeniu, że ona sama, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT”.

Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE m.in.: wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National pic v. Commissioners of Customs & Excisie), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Particiationis SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.

Katalog czynności opodatkowanych podatkiem VAT zawarty jest w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl którego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy.

Podatnikami w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347, s. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty m.in. sprawy z zakresu promocji gminy, kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 9 i pkt 18 ustawy o samorządzie gminnym).

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca corocznie organizuje jednodniową imprezę kulturalną tzw. noworoczne spotkanie opłatkowe. Uroczystość ma charakter otwarty i dedykowana jest wszystkim mieszkańcom Gminy, niemniej jednak każdorazowo burmistrz jako gospodarz spotkania i przedstawiciel lokalnych władz samorządowych zaprasza gości - przedstawicieli różnych środowisk rożnych szczebli, w tym: reprezentanci władz okolicznych gmin sąsiadujących, przedstawiciele powiatu, osoby z kręgów szkolnictwa i nauki, sfery bankowości, bezpieczeństwa publicznego, a także lokalni przedsiębiorcy i lokalne stowarzyszenia i organizacje pozarządowe. Impreza z całą swoją oprawą artystyczno-muzyczną wpisuje się katalog zadań własnych gminy, określony w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym w zakresie promocji oraz spraw kultury. Celem spotkania jest nie tylko przekazanie szerokiemu gronu mieszkańców informacji o wykonanych w mijającym roku inwestycjach oraz planach i założeniach na nowy rok, nakreślenie sytuacji finansowej gminy, ale także prezentacja dorobku kulturalnego lokalnych twórców i stowarzyszeń, a także dokonań i sukcesów artystycznych uczniów szkół funkcjonujących na terenie gminy, a w rezultacie integracja społeczności lokalnej, pobudzenie aktywności obywatelskiej oraz rozbudzenie poczucia tożsamości lokalnej. Cykliczność imprezy powoduje, iż wpisuje się ona jako stały element w kalendarium większych lokalnych spotkań masowych. Udział w spotkaniu jest bezpłatny. Uczestnicy spotkania po zakończeniu części artystycznej są zapraszani na bezpłatny poczęstunek. Impreza odbywa się na terenie hali sportowej jednej ze szkół funkcjonującej na terenie gminy. Organizatorami imprezy są Gmina wraz z instytucją kultury tj. Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Kultury. Harmonogram przygotowań do imprezy wyraźnie precyzuje rodzaj zadań i kosztów, które należą do obowiązków odpowiednio Gminy i MGOK-u. W związku z organizacją przedmiotowej imprezy Gmina ponosi szereg wydatków, w tym promocja imprezy (druk plakatów, zaproszeń), zakup usług wystroju sali, zakup usługi cateringowej, zakup usług zabezpieczenia imprezy (ochrona), zakup usług oświetlenia i nagłośnienia i inne. Wykonawcy usług wystawiają na rzecz Gminy faktury VAT z naliczonym podatkiem VAT, które są w całości opłacane z budżetu gminy. Wydatki mają charakter ogólny tj. są związane z całokształtem imprezy. Do tej pory konwencja spotkania zakładała, iż z uwagi na fakt, iż jest to impreza otwarta, bezpłatna, nie biletowana również nie będzie na niej reklam i innych znaków graficznych czy zapowiedzi słownych mających znamiona reklamy podmiotów gospodarczych czy organizacji; również Gmina nie wychodziła z propozycją sponsoringu wskazanej imprezy przez podmioty czy organizacje działające w lokalnej przestrzeni gospodarczej.

Gmina rozważa ewentualność zmiany koncepcji organizacji przedmiotowej imprezy i otwarcie możliwości udostępnienia dla podmiotów gospodarczych, organizacji, stowarzyszeń, izb gospodarczych - odpłatnej reklamy podczas trwania uroczystości, a także odpłatnego sponsoringu przedmiotowej imprezy w zamian za ekwiwalentne świadczenie prezentacji i promocji konkretnego sponsora. Do tej pory w związku z faktem, iż impreza miała wyłącznie charakter nieodpłatny (zarówno w zakresie wstępu, uczestnictwa w całym programie) jak i nie występowała sytuacja odpłatnej reklamy, sponsoringu Gmina nie dokonywała odliczeń podatku VAT naliczonego w fakturach zakupu związanych z organizacją przedmiotowej imprezy.

Analizując kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu organizowanej jednodniowej imprezy kulturalnej tzw. noworocznego spotkania opłatkowego, w ramach której Gmina ponosi szereg wydatków, takich jak: promocja imprezy (druk plakatów, zaproszeń), zakup usług wystroju sali, usługi cateringowej, usług zabezpieczenia imprezy (ochrona), usług oświetlenia i nagłośnienia, należy jeszcze raz zauważyć, że prawo to przysługuje w zakresie w jakim zakupy bezspornie związane są z realizowaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Odpłatnie realizowane przez Gminę czynności w trakcie organizacji jednodniowej imprezy kulturalnej (noworocznego spotkania opłatkowego) polegające na udostępnieniu zainteresowanym odpłatnej reklamy podczas trwania spotkania (udostępnianie komercyjne) a także odpłatnym sponsoringu przedmiotowej imprezy w zamian za ekwiwalentne świadczenie prezentacji i promocji konkretnego sponsora, stanowić będą niewątpliwie czynności cywilnoprawne, dla których Gmina występować będzie w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zatem powyższe czynności w świetle ustawy o podatku od towarów i usług traktowane będą jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ww. ustawy, podlegające opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 tej ustawy o VAT.

Jednocześnie z przedstawionych okoliczności bezsprzecznie wynika, że głównym celem ponoszonych wydatków w ramach organizowanego spotkania będzie wykonywanie zadań własnych Gminy (niepodlegających opodatkowaniu). Gmina w zakresie realizacji zadań własnych nie występuje w charakterze podatnika, w związku z czym dokonując ww. nabyć nie będzie miała również konsekwentnie prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z realizacją tych zadań.

Organizowanie corocznie jednodniowej imprezy kulturalnej (noworocznego spotkania opłatkowego) należy do zadań własnych Gminy, która w tym zakresie nie działa w charakterze podatnika. Nie można więc bezsprzecznie przyjąć, że w momencie dokonywania zakupów związanych z organizacją wskazanego spotkania polegających na promocji imprezy poprzez druk plakatów, zaproszeń oraz zakupu usług wystroju sali, usługi cateringowej, usług zabezpieczenia imprezy (ochrony), usług oświetlenia i nagłośnienia, Wnioskodawca będzie je wykorzystać do czynności opodatkowanych. Głównym celem organizowanego corocznie noworocznego spotkania opłatkowego jest bowiem realizacja zadań własnych, gdyż, jak wskazał Wnioskodawca, do tej pory konwencja spotkania zakładała, że jest to impreza otwarta, bezpłatna, nie biletowana, na której nie będzie reklam i innych znaków graficznych czy zapowiedzi słownych mających znamiona reklamy podmiotów gospodarczych czy organizacji ani też sponsoringu wskazanej imprezy. Dlatego spotkania były organizowane nieodpłatnie w ramach zadań własnych.

Zatem zmiana koncepcji organizacji przedmiotowej imprezy poprzez świadczenie dla zainteresowanych usług odpłatnej reklamy czy sponsoringu przedmiotowej imprezy w zamian za ekwiwalentne świadczenie prezentacji i promocji konkretnego sponsora nie może przesądzać o zmianie charakteru imprezy, a co za tym idzie skutkować wystąpieniem prawa do odliczenia.

Trzeba wskazać, że z literalnej interpretacji art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, bezpośrednio wynika, że odliczyć można podatek naliczony związany z transakcjami, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Istnienie bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku w ww. Dyrektywie 2006/112/WE Rady. Przepisy Rozdziału 1–4 Tytułu X Dyrektywy VAT (art. 167 i nast.) wprowadzają podstawową regułę wspólnego systemu podatku VAT, zgodnie z którą podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast prawo takie nie przysługuje w przypadku dokonywania transakcji zwolnionych lub nieopodatkowanych.

Warunek zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną był również akcentowany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 1995 r., (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v. Commissioners of Customs & Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi (ang. direct and immediate link with the taxable transactions ). Także w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc), TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. Ponadto Trybunał w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta przesądził, że w sytuacji gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.

W świetle powyższych regulacji, w ocenie tutejszego organu, nie każdy zaistniały rodzaj powiązania o charakterze pośrednim przy dokonywaniu świadczeń opodatkowanych, lecz oczywistość oraz bezpośredniość tego powiązania z dokonywaną przez Wnioskodawcę sprzedażą opodatkowaną, może dopiero dawać uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym, zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zauważyć w tym miejscu należy, że podatnicy dokonujący czynności niepodlegających opodatkowaniu byliby stawiani w pozycji uprzywilejowanej: po pierwsze nie mieliby obowiązku uiszczenia podatku należnego, a po drugie dokonując jakiejkolwiek innej czynności opodatkowanej, mogliby skorzystać z uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego, niepozostającego w relacji z podatkiem należnym. Innymi słowy, podatnik miałby prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie pod warunkiem dokonania jednej czynności opodatkowanej, nawet stanowiącej nieznaczny wycinek całokształtu jego działalności.

W omawianych okolicznościach, zdaniem organu, nie występuje związek przyczynowo-skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku od zakupów nabywanych w ramach realizowanego spotkania. O ile nie można wykluczyć, że wspomniane zakupy mogą przyczynić się do uzyskania sprzedaży opodatkowanej, tym niemniej jednak, związek ten nie jest bezpośredni, dostrzegalny i bezsporny, a tylko taki pozwalałby na zrealizowanie przez Wnioskodawcę prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z organizacją ww. imprezy.

W konsekwencji, w ocenie organu, Wnioskodawcy w tym przypadku nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z organizowaniem noworocznego spotkania opłatkowego, gdyż cel imprezy będzie służył przede wszystkim i bezpośrednio zaspokajaniu potrzeb zbiorowych wspólnoty w zakresie kultury i promocji gminy, a wykorzystanie tego spotkania niejako przy okazji na cele komercyjne (reklama, sponsoring) – jak wynika z okoliczności sprawy – nie może przesądzić o uprawnieniu do realizacji tego prawa.

Podkreślenia wymaga, że skoro ustawodawca podjął decyzję o zakresie dopuszczalnych odliczeń od podatku, to próba odliczenia na innej podstawie pewnych wydatków bezpośrednio związanych z czynnościami niepodlegającymi odliczeniu nie może zyskać aprobaty tut. organu.

Wprawdzie każdy wydatek ma wpływ na działalność gospodarczą danego podmiotu i każdy mógłby więc pośrednio podlegać odliczeniu. Jednak jeżeli określone wydatki mają bezpośredni związek z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu, to ewentualne doszukiwanie się pośredniego wpływu tych czynności na działalność opodatkowaną nie może prowadzić do zmiany ich kwalifikacji z punktu widzenia możliwości zastosowania odliczenia. Taki związek jest bowiem zbyt nieuchwytny i marginalny w porównaniu do wyraźnego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającymi VAT (czynnościami wykonywanymi przez Gminę w ramach zadań własnych).

W konsekwencji należy uznać, że efekty organizowanego spotkania pozostaną bez wpływu na wysokość obrotów opodatkowanych osiąganych przez Gminę z tytułu świadczenia dla zainteresowanych usług odpłatnej reklamy i promocji konkretnego sponsora. Spotkanie noworoczne opłatkowe jest bowiem organizowane corocznie niezależnie od tego czy na tym spotkaniu występowałyby usługi odpłatnej reklamy czy sponsoringu czy też nie. Organizowana impreza powstaje bez wpływu na obroty z tytułu odpłatnej reklamy czy promocji konkretnego sponsora.

Należy zauważyć, że w opisie sprawy Wnioskodawca nie wskazał żadnych wydatków bezpośrednio związanych z wykonaniem przez niego usług reklamowych czy promocyjnych, a te które wskazał są wydatkami ogólnymi dotyczącymi całej imprezy, których jak podał Wnioskodawca nie jest w stanie przyporządkować jednoznacznie do tych planowanych czynności opodatkowanych. Te wydatki ogólne i tak byłyby poniesione niezależnie od tego czy w trakcie imprezy wystąpiłyby czynności opodatkowane czy nie.

W świetle powyższego od takich wydatków ogólnych wymienionych we wniosku i niezwiązanych bezpośrednio i wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi nie jest możliwe dokonanie odliczenia w żadnej części gdyż celem ich poniesienia nie jest w pierwszej i najważniejszej kolejności wykonanie czynności opodatkowanych, bowiem te powstają niejako przy okazji czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach zadań własnych.

Oznacza to, że związek wymienionych przez Wnioskodawcę zakupów ponoszonych w celu zorganizowania imprezy z wykonywaniem czynności opodatkowanych jest w rozpatrywanej sprawie zbyt mało konkretny w porównaniu do jednoznacznego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającemu opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wnioskodawcy nie będzie więc przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług wymienionych we wniosku, ponoszonych w związku z organizacją jednodniowej imprezy kulturalnej, gdyż zakupy te będą służyły bezpośrednio w pierwszej kolejności czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT (zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie kultury i promocji gminy), a tym samym nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający podatnika VAT do odliczenia podatku naliczonego, wynikający z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym będzie mógł dokonywać pełnego odliczenia naliczonego podatku VAT w fakturach zakupu usług/towarów związanych z organizacją przedmiotowej imprezy, należało uznać za nieprawidłowe.

W związku z udzieleniem odpowiedzi na pytanie pierwsze, że Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT rozpatrywanie sprawy w kontekście kolejnego pytania tj. „Jaki rodzaj wskaźnika powinna Gmina zastosować w odniesieniu do faktur objętych zapytaniem nr 1, w przypadku potwierdzenia przez organ podatkowy prawa do dokonywania takich odliczeń?”, stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.