Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.526.2024.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek zabudowanych oraz prawo
nabywcy do odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: budynek
czynności-czynności opodatkowane
działki
grunty-grunt niezabudowany
grunty-grunt zabudowany
nieruchomości
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą” lub „ustawą o VAT”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej
    sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.):

      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą VAT”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie udziału w towarze (np.
    współwłasności nieruchomości gruntowej) również stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Zatem na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność była opodatkowana, musi
    być wykonana przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny. Pozwala
    uznać za podatnika każdy podmiot, który prowadzi określoną działalność występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Status podatnika VAT wynika również z
    okoliczności dokonania czynności, które podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Tym
    samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź

    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna
    zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi działalność
    gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    Sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy. Zasadnym jest odwołanie się w niej do
    orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego
    wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z
    dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który
    stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    W rozumieniu statusu podatnika może pomóc orzeczenie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07. NSA stwierdził, że:
      „(...) formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
      okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
      zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
      każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
      występował w charakterze podatnika podatku VAT”.
    Jak wyjaśniono wyżej, w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z dokonanej wyżej analizy przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
        czynność jest ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
        VAT,
        czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
        podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT -
    co do zasady - mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług dla
    określenia jego praw i obowiązków. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do
    konkretnej czynności działa jako podatnik podatku VAT, wymaga oceny każdorazowo
    odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający jest osobą fizyczną, która posiadała udziały w
    wysokości 1/18 w działkach:
                2a) o powierzchni (...) m (działki o nr ewidencyjnych 1, 2 i 3),
                2b) o powierzchni (...) m (działki o nr ewidencyjnych 4, 5, 6, 7, 8, 9),
                2c) o powierzchni (...) m (nr ewidencyjny 10).
    Sprzedający zbył swoje udziały w Nieruchomości na rzecz Spółki.
    Mają Państwo wątpliwości, czy sprzedaż Nieruchomości na rzecz Spółki stanowi czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Sprzedający nabył udziały w Nieruchomości poprzez zawarcie ugody ze Skarbem Państwa,
    akt notarialny (...) z dnia 30 lipca 1997 r. Celem nabycia Nieruchomości był jej wynajem lub
    dzierżawa.
    Nieruchomość była przedmiotem umowy dzierżawy zawartej w dniu (...) listopada 2018 r.
    z osobą prawną - Sprzedający wraz z pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości był
    Wydzierżawiającym. Umowa została zawarta na czas oznaczony - do dnia (...) października
    2028 r. W umowie Sprzedający oświadczył, że jest podatnikiem VAT. Sprzedający
    wydzierżawiał Nieruchomość.
    Usługi najmu i dzierżawy zostały zdefiniowane w Kodeksie cywilnym.
    Art. 659 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1 Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do
      używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
      § 2 Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Art. 693 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1 Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
      § 2 Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju.
      Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.
    Zarówno najem, jak i dzierżawa, są umowami dwustronnie zobowiązującymi i
    wzajemnymi. Umowa najmu/dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony
    - zarówno wynajmującego/wydzierżawiającego, jak i najemcę/dzierżawcę - określone
    przepisami obowiązki. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego,
    czyli oddania rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na
    płaceniu umówionego czynszu. Wobec tego umówiony między stronami czynsz jest

    wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy, w związku z czym stanowi
    świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu najmu/dzierżawy przez najemcę
    /dzierżawcę.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem/dzierżawa stanowi
    zatem świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wykonując cywilnoprawną umowę najmu/dzierżawy, Sprzedający występował w
    charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a
    czynność odpłatnego udostępnienia Nieruchomości stanowiła usługę podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art.
    8 ust. 1 ustawy.
    W zdaniu drugim definicji pojęcia „działalność gospodarcza” zawartej w art. 15 ust. 2
    ustawy mowa jest o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów
    zarobkowych. W analizowanej sprawie Sprzedający wykorzystywał Nieruchomość w
    działalności gospodarczej, z tytułu której jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku VAT. W konsekwencji, z okoliczności przedstawionych przez Państwa nie wynika,
    aby posiadane udziały w działkach (udziały w Nieruchomości) służyły wyłącznie do
    zaspokojenia potrzeb osobistych Sprzedającego przez cały okres ich posiadania.
    Wykorzystywanie nieruchomości w ramach prowadzonej przez Sprzedającego działalności
    gospodarczej bezspornie wskazuje, że działki nie stanowiły majątku osobistego, ponieważ
    z przywołanych uprzednio przepisów oraz orzecznictwa TSUE wynika, że nieruchomość
    wykorzystywana na cele działalności gospodarczej nie stanowi majątku osobistego. Tym
    samym, sprzedaż Nieruchomości na rzecz Spółki nie stanowiła czynności rozporządzania
    majątkiem prywatnym, ale dotyczyła Nieruchomości wykorzystywanej w prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W konsekwencji w związku ze sprzedażą udziałów w działkach Sprzedający działał w
    charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a
    czynność dostawy udziałów w Nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w przepisach warunki
    przewidziane jest zwolnienie od podatku.
    Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy
      lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
      budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W przypadku nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, możliwe jest - po spełnieniu określonych
    warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia budynku i budowli. W
    tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).
    Art. 3 pkt 1, 2, 3 Prawa budowlanego:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
        małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
        obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
        budowlanych;
      2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
        związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych
        oraz posiada fundamenty i dach;
      3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
        lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,
        estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe,
        wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
        reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
        zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
        oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje
        oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu,
        budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
        technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
        wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
        maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części
        przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Gdy nie zostaną spełnione przesłanki dla zastosowania zwolnienia od podatku do
    sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, należy
    przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy.
    Art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - gdy przy ich nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT, a podatnik
    wykorzystywał je wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT - niezależnie
    od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat).
    To zwolnienie można zastosować dla dostawy towarów, gdy spełnione są łącznie dwa
    warunki:

        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Jeśli choć jeden z warunków nie jest spełniony, to dostawa towarów nie może skorzystać
    ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
      takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
      gruntu.
    Co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej
    stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim
    posadowione. Oznacza to, że gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia
    od podatku, również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że w skład Nieruchomości wchodzą:
        działki zabudowane o nr ewidencyjnych:
      - 1, 2,
      - 4, 5, 6, 7, 8, 9,
      - 10.
        działka niezabudowana nr 3.
    Wskazali Państwo we wniosku, że:
        działka nr 11 zabudowana jest:
      - budynkiem o pow. (...) m², którego funkcje zostały określone jako „zbiorniki, silosy i
        budynki magazynowe” (rok zakończenia budowy - 1996),
      - innym budynkiem niemieszkalnym o pow. (...) m² (rok zakończenia budowy - 1983)
        oraz
      - budynkiem biurowym oddanym do użytkowania w 2014 r. (rok zakończenia
        budowy - 2001),
        działka nr 2 jest zabudowana:
      - częścią budynku biurowego o pow. (...) m² (rok zakończenia budowy - 1990) oraz
      - budynkiem biurowym oddanym do użytkowania w 2014 r. (rok zakończenia budowy
        - 2001),
        działki nr 8 i 9 zabudowane są:
      - częścią budynku biurowego o pow. (...) m² (rok zakończenia budowy - 1990) oraz

      - budynkiem biurowym oddanym do użytkowania w 2014 r. (rok zakończenia budowy
        - 2001),
        działka nr 7 zabudowana jest:
      - częścią budynku biurowego o pow. (...) m² (rok zakończenia budowy - 1990),
      - budynkiem biurowym oddanym do użytkowania w 2014 r. (rok zakończenia
        budowy - 2001),
      - budynkiem niemieszkalnym o pow. 43 m² oraz częścią budynku przemysłowego o
        pow. (...) m² (rok zakończenia budowy - 1990),
        działki nr 4, 5, 6, 10 zabudowane są częścią budynku przemysłowego o pow. (...) m²
        (rok zakończenia budowy - 1990).
    Aby ustalić, czy dla dostawy Budynków zlokalizowanych na działkach nr 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9,
    10 znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, należy w pierwszej
    kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynków
    posadowionych na Nieruchomości.
    Wszystkie ww. budynki były przedmiotem umowy dzierżawy zawartej (...) listopada 2018 r.
    na czas oznaczony do (...) października 2028 r.
    Sprzedający nie ponosił nakładów na ulepszenie ww. budynków, które przekraczały 30%
    wartości nieruchomości.
    A zatem w przypadku każdego budynku posadowionego na Nieruchomości, doszło do
    pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy nim a zrealizowaną dostawą upłynął już okres dłuższy
    niż 2 lata. Zatem dla dostawy ww. budynków posadowionych na Nieruchomości
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W
    konsekwencji, ze zwolnienia korzystała również dostawa udziałów w prawie własności
    gruntu, na którym ww. budynki i budowle są posadowione, zgodnie z art. 29a ust. 8
    ustawy.
    Zatem, sprzedaż udziałów w ww. działkach zabudowanych stanowiła czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    W związku z tym, rozpatrywanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a
    i pkt 2 ustawy stało się bezzasadne.
    Zwolnienie od podatku, określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, jest fakultatywne. Po
    spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 11 ustawy, strony
    transakcji mają możliwość rezygnacji ze zwolnienia i wyboru opodatkowania planowanej
    dostawy nieruchomości.
    Art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów

      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Spółka i Sprzedający nie złożyli zgodnego oświadczenia o
    rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i wyborze opodatkowania, o którym mowa w art.
    43 ust. 10 ustawy. Zatem, skoro nie podjęto decyzji o rezygnacji ze zwolnienia od podatku
    i nie spełnili Państwo warunków z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, to dostawa udziału w
    ww. budynkach oddanych do użytkowania ponad 2 lata przed datą planowanej sprzedaży
    powinna podlegać zwolnieniu w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W konsekwencji,
    zwolnieniem powinna być objęta również dostawa udziałów w prawie własności gruntu,
    na którym ww. budynki są posadowione, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe, ponieważ w
    myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla transakcji powinno znaleźć zastosowanie zwolnienie
    od podatku.
    Państwa wątpliwości dotyczą także prawa Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Sprzedającego na
    rzecz Spółki.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
        podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli gdy są wykorzystywane do czynności
    zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:

        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy.
    W art. 88 ustawy określone są wyjątki, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Spółka
    planuje dalej dzierżawić Nieruchomość na cele komercyjne. Po zakończeniu okresu
    trwania umowy dzierżawy Spółka przeznaczy Nieruchomość pod zabudowę mieszkalną
    (budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne), a wybudowane lokale będą przedmiotem
    odpłatnej dostawy.
    Oznacza to, że Spółka będzie wykorzystywać Nieruchomość do wykonywania czynności
    opodatkowanych: usług dzierżawy oraz dostawy lokali.
    Dostawa udziału w działkach nr 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 wraz z posadowionymi na nich
    naniesieniami korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Jak Państwo wskazali Kupujący
    (Spółka) i Sprzedający nie złożyli zgodnego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia od
    podatku VAT i wyborze opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy. Tym
    samym nie przysługuje Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwoty
    podatku VAT naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego na rzecz Spółki.
    Zatem nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem w zakresie pytania nr 2 wniosku, że
    zakup Nieruchomości przez Spółkę będzie uprawniał ją do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez
    Sprzedającego, w przypadku, gdy strony transakcji skorzystają z prawa rezygnacji ze
    zwolnienia.
    Wskazali Państwo, że do transakcji sprzedaży doszło 24 września 2024 r. zatem jeśli
    zgodnie z Państwa wskazaniem Kupujący i Sprzedający nie złożyli zgodnego oświadczenia
    o rezygnacji ze zwolnienia od podatku VAT i wyborze opodatkowania, o którym mowa w
    art. 43 ust. 10 ustawy to transakcja w zakresie sprzedaży udziału w ww. działkach
    zabudowanych wraz z posadowionymi na nich naniesieniami nie powinna podlegać
    opodatkowaniu, ale jak wskazano powyżej powinna korzystać ze zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    W konsekwencji skoro jak wskazano powyżej transakcja sprzedaży udziału w ww.
    działkach zabudowanych wraz z posadowionymi na nich naniesieniami była zwolniona od
    podatku, Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
    kwotę podatku VAT naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja obejmuje zagadnienia związane z dostawą udziału w działkach
    zabudowanych nr 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10. W zakresie opodatkowania podatkiem VAT
    dostawy udziału w niezabudowanej działce nr 3, i w konsekwencji prawa Spółki do
    odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia od Sprzedającego tego udziału,
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Interpretacja dotyczy tylko Państwa jako Zainteresowanych, który wystąpili z wnioskiem
    wspólnym o wydanie interpretacji prawa podatkowego w swojej indywidualnej sprawie, i
    nie wywołuje skutków prawnych dla innych podmiotów uczestniczących w dostawie
    Nieruchomości.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie stanu faktycznego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A. Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.