Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.319.2025.3.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-24
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt mieszkaniowy
nadpłata
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 29 maja 2025 r. (wpływ 2 czerwca 2025 r.) oraz pismem z
    29 maja 2025 r. (wpływ 12 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku
    wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B.

## Opis zdarzenia przyszłego

Jesteście Państwo obydwoje obywatelami polskimi i nie posiadacie innego obywatelstwa.
    Macie miejsce zameldowania i zamieszkania w Polsce. W Polsce mieszkacie na stałe i
    przebywacie dłużej niż 183 dni w roku. Mieszkacie w domu, jaki został sfinansowany
    kredytem udzielonym Wam przez ..., który został przejęty przez .... z siedzibą w X, i stał się
    on stroną zawartej umowy. Jesteście polskimi rezydentami podatkowymi w
    nieograniczonym zakresie. Obydwoje prowadzicie działalność gospodarczą. Nie
    uzyskujecie przychodów z zagranicy. Uzyskujecie przychody z pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Nie uzyskujecie przychodów z: zysków kapitałowych (fundusze inwestycyjne
    pasywne, ETF, pochodne instrumenty finansowe, akcje, najem, dzierżawa), a także z praw
    autorskich. Uzyskuje Pan przychody także z umowy o pracę. Pana żona nie uzyskuje
    przychodów z umowy o pracę lub innych źródeł poza działalnością gospodarczą.
    Jako małżonkowie zawarliście 16 listopada 2007 r. z ...., który został przejęty przez .... z
    siedzibą w X i stał się on stroną zawartej umowy, nr ... o kredyt mieszkaniowy ... (....)
    zwanej dalej „Umową”. Był to kredyt mieszkaniowy rozumiany jako kredyt udzielony w
    całości na finansowanie własnego celu mieszkaniowego. Wskazany kredyt mieszkaniowy
    nie był zastąpiony kredytem refinansowym, ani na jego spłatę nie został zaciągnięty kredyt
    konsolidacyjny.
    Pomiędzy Panem i żoną a Bankiem powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych
    postanowień umownych i całej Umowy (oraz jej ważności), który zawisł w sprawie za sygn.
    ... o ustalenie i zapłatę toczącej się przed Sądem Okręgowym w Y, z Waszego powództwa
    przeciwko Bankowi.
    Zamiarem Banku i Waszym jest polubowne zakończenie sporu i uchylenie stanu
    niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, poprzez przyjęte w Ugodzie
    rozwiązania, w tym:
      zmianę Umowy w zakresie waluty;
      zmianę Umowy w zakresie wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej.
    Ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej, zamiarem Waszym i Banku jest
    również zaniechanie dochodzenia w przyszłości roszczeń w zakresie związanym z
    postanowieniami dotyczącymi zawarcia i wykonywania Umowy w walucie obcej w

    brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej niniejszą Ugodą. Szczegółowe zasady tego
    przekształcenia opisuje treść Ugody.
    Najważniejsze założenia dotyczące przekształcenia umowy przewidują, że:
    Przedmiotem Ugody jest zakończenie sporu oraz uchylenie niepewności co do roszczeń
    unikających z Umowy, między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie waluty,
    wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy. Strony dokonują
    zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską.
    Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na
    podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, stanowił kredyt
    złotowy udzielony na warunkach, o których mowa w pkt 3 poniżej, z zachowaniem
    pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy, tj. okresu kredytowania, formy
    spłaty kredytu w ratach, poniesionych opłat, prowizji i składek ubezpieczeniowych.
    Warunki udzielenia kredytu złotowego, zostały określone w sposób następujący:
    kwota kredytu (kapitał) stanowić ma sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu, jeśli
    jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w CHF, Bank przeliczy ją na walutę polską po średnim
    kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia wypłaty, oprocentowanie kredytu według
    zmiennej stopy procentowej zostało ustalone jako suma wskaźnika referencyjnego WIBOR
    3M i marży umownej;
    wysokość marży odpowiada wysokości marży kredytów mieszkaniowych ponad średnią
    wartość WIBOR dla miesiąca, w którym została zawarta Umowa;
    informacja o jej wysokości dla poszczególnych miesięcy dostępna jest w tabeli „Marża
    kredytów mieszkaniowych” w arkuszu „Marża ponad śr. WIBOR-od 2005 r” w kolumnie
    „Marża ponad średnią wartość WIBOR 3M”, opublikowanej przez Komisję Nadzoru
    Finansowego na stronie internetowej www.knf.gov.pl pod tytułem „Dane statystyczne
    opisujące marżę ponad WIBOR® dla potrzeb ugód dotyczących walutowych kredytów
    mieszkaniowych” (dostęp do strony internetowej aktywny na dzień zawarcia Ugody);
    informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M, dostępna
    jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w arkuszu „Fixing WIBOR (2000-2020)” w
    kolumnie „Wartość Fixingu WIBOR® 3M” w pliku „Dane statystyczne”;
    informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od roku
    2021 dostępna jest w tabeli „Dane opóźnione” opublikowanej przez GPW Benchmark S.A.
    na stronie internetowej: https://gpwbenchmark.pl/dane-opoznione.
    W księgach rachunkowych Banku na dzień ZAWARCIA UGODY wysokość zadłużenia z
    tytułu Umowy wynosiła ...CHF, a w tym:
    kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu);
    odsetki skapitalizowane, odsetki zapadłe niespłacone, odsetki od zadłużenia
    przeterminowanego; odsetki zawieszone; odsetki bieżące.
    Wysokość zadłużenia z tytułu Umowy po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie
    Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia Ugody, formalne
    zadłużenie Pana i żony jako Kredytobiorcy na dzień zawarcia Ugody wynosi ... złotych, a
    Wasze zadłużenie jako Kredytobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z
    Umową wynosi ... złotych. Kwoty wskazane w pkt 2 nie uwzględniając dokonanych przez
    Pana i żonę wpłat na poczet spłaty rat z kosztami.
    Rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie Umowy na
    poczet kredytu w złotych, którego warunki udzielenia zostały określone w ugodzie, nastąpi
    w ten sposób, że wartość spłat dokonanych na podstawie Umowy zostanie zaliczona w
    pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie rat kapitałowych kredytu w
    złotych. Powstała nadwyżka pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, od którego naliczane są
    kolejne odsetki, a niedobór powiększa kapitał do spłaty, od którego naliczane są kolejne

    odsetki. Przed zawarciem Ugody Bank przedłoży Kredytobiorcy Zestawienie stanowiące
    podstawę rozliczenia Umowy. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku
    przeprowadzonych negocjacji Strony uzgodniły, iż Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w
    stosunku do Pana i żony w związku z Umową. Jednocześnie Bank odstępuje od naliczania
    odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Powstanie sytuacja, w jakiej na
    dzień zawarcia ugody, po przewalutowaniu całego kredytu na PLN pozostanie teoretyczne
    zadłużenie wobec Banku z tytułu Umowy, stanowiące kwotę określoną w ugodzie.
    Bank zwolni Pana i żonę, jako Kredytobiorców z długu (umorzy zadłużenie), w ustalonej
    kwocie, a Wy, jako Kredytobiorcy, dokonane zwolnienie z długu przyjmiecie.
    Dodatkowo, Bank zwolni Pana i żonę jako Kredytobiorców z długu – umorzy zadłużenie
    stanowiące wysokość kosztów i opłat, a Wy jako Kredytobiorcy dokonane zwolnienie z
    długu przyjmiecie.
    Według Banku, w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) powstanie po Waszej
    stronie przychód, a na Banku ciążyłby wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj.
    sporządzenie informacji PIT-11).
    Jako Kredytobiorcy przyjęliście do wiadomości, że w celu zastosowania do osiągniętego
    przychodu regulacji rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, niezbędne jest
    spełnienie przez Was warunków wskazanych w tym rozporządzeniu.
    Bank zobowiązuje się do zwrotu kosztów procesu poniesionych przez Państwa jako
    Kredytobiorców oraz połowy opłaty od pozwu.
    W odniesieniu do innych kosztów związanych z prowadzeniem Sporu, Strony oświadczają,
    że poza kwotami wskazanymi w ugodzie, każda z nich poniesie koszty procesu we
    własnym zakresie i nie będą dochodzić od siebie ich zwrotu.
    Nadto, w związku z tym, że:
    jako kredytobiorcy dokonaliście na poczet spłaty kredytu w CHF wpłaty około 671 000 zł,
    kwota ta jest akceptowana przez Państwa oraz Bank, a spłata kredytu wraz z kosztami po
    jego przeliczeniu na PLN wynosi około 620 000 zł, a kwota ta jest akceptowana przez
    Państwa oraz Bank, powstała po Waszej stronie nadpłata w spłatach dokonanych na rzecz
    kredytu w kwocie 51 000 zł, a kwota ta jest akceptowana przez Was oraz Bank,
    nadpłata w kwocie 51 000 zł zostanie zwrócona przez Bank na Waszą rzecz.
    Nadto, wskazać trzeba, że dotychczas nie korzystaliście Państwo z zaniechania poboru
    podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego przez Was na realizację tejże inwestycji lub innej inwestycji mieszkaniowej.
    W przesłanych uzupełnieniach wniosku wyjaśnili Państwo:
    do zawarcia ugody może dojść po uzyskaniu interpretacji indywidualnej, szacowany
    termin to lipiec/sierpień 2025 r.;
      w umowie o kredyt mieszkaniowy wpisano jako cel: „finansowanie kosztów budowy
      domu jednorodzinnego zlokalizowanego przy ul. ..., działka nr ...”;
      kredyt mieszkaniowy został zabezpieczony hipoteką na ww. nieruchomości;
      środki pieniężne uzyskane z kredytu zostały wydatkowane w całości na budowę
      domu jednorodzinnego przy ul. ... w ...;
      kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
      nieruchomość, na którą zostały wydatkowane środki z kredytu zaspokaja potrzeby
      mieszkaniowe jednego gospodarstwa domowego;

      na kwotę zwolnienia z długu składa się zadłużenie z następującego tytułu w
      poniższych wysokościach:
      kapitał,
      odsetki skapitalizowane,
      odsetki zapadłe niespłacone,
      odsetki od zadłużenia przeterminowanego,
      odsetki zawieszone,
      odsetki bieżące;
    w związku ze wskazaniem, że „Dodatkowo Bank zwolni nas jako Kredytobiorców z długu –
    umorzy zadłużenie stanowiące wysokość kosztów i opłat, a my jako Kredytobiorcy
    dokonane zwolnienie z długu przyjmiemy” zostali Państwo poproszeni o wyjaśnienie,
    czego dotyczyły ww. koszty i opłaty; czy ich poniesienie przez Państwa było niezbędne do
    zawarcia umowy kredytu (z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
    ubezpieczeń). W odpowiedzi wskazali Państwo, że „element ten został wskazany w ust. 3
    ugody, a jego kwota zostanie uzupełniona na dzień przed zawarciem ugody. Koszty i
    opłaty kredytu wynikające z zaświadczenia bankowego w naszej sprawie dotyczą: prowizji
    z tytułu udzielenia kredytu, pobranej z kwoty kredytu, opłat za wezwania oraz za monity
    oraz przypomnienia o niedostarczeniu dokumentów i wydanie zaświadczenia”.
    na pytanie „czy kwota 51 000 zł, którą Bank zobowiązał się wypłacić, będzie stanowić zwrot
    uiszczonych przez Pana kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku, zawartych w
    ratach kredytu?” odpowiedzieli Państwo, że „kwota 51 000 zł ma charakter „dodatkowy”,
    została ustalona zapewne jako forma ugodowego rozliczenia sporu, ale nie jest
    traktowana jako zwrot dokonanych wcześniej spłat rat kredytu”;
    na pytanie, „czy ww. kwota, która zostanie Panu i żonie wypłacona, będzie stanowić
    przysporzenie ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu hipotecznego zaciągniętego
    w 2007 r., czy też będzie mieścić się w kwocie wpłacanej do banku tytułem spłaty
    zadłużenia na rzecz banku?” odpowiedzieli Państwo, że „kwota ta nie stanowi
    przysporzenia ponad to, co świadczyliśmy do Banku. Jest to różnica pomiędzy rzeczywiście
    wpłaconymi kwotami do banku a udzielonym kapitałem kredytu w PLN”;
    na pytanie, „czy kwota, która zostanie Panu i żonie wypłacona w związku z podpisaną
    ugodą, będzie wynagrodzeniem za zrzeknięcie się praw i roszczeń związanych z
    niedozwolonym charakterem postanowień umowy lub jej nieważności?” udzielili Państwo
    odpowiedzi, że „kwota ta nie stanowi przysporzenia ponad to, co świadczyliśmy do Banku.
    Jest to różnica pomiędzy rzeczywiście wpłaconymi kwotami do banku a udzielonym
    kapitałem kredytu w PLN”;
    kredytobiorcy byli solidarnie zobowiązani (a więc do pełnej wysokości) do spłaty kredytu;
    zgodnie z warunkami ugody bank umorzy część zadłużenia wszystkim
    współkredytobiorcom,
    nieruchomość nie była wykorzystywana przez Pana ani Pana żonę do prowadzenia
    działalności gospodarczej. W 2011 r. zgłosił Pan adres wybudowanego domu jako miejsce
    wykonywania działalności i adres do doręczeń. Żadna działalność jednak nie była i nie jest
    prowadzona pod tym adresem. Ze względu na charakter prowadzonej działalności
    (nadzory inwestorskie) działalność wykonuje Pan w biurach budowy, na terenie całego
    kraju. Żona nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej pod wskazanym
    adresem.
    Nieruchomość, na którą zostały wydatkowane środki z kredytu, nie stanowiła środka
    trwałego w prowadzonej przez Pana i żonę działalności gospodarczej.

    W wyniku zawartej ugody z bankiem przedmiotowa umowa kredytu nie stanie się
    nieważna.
    W § 1 oraz § 2 ugody jasno wskazano, że:
    Kredytobiorcy potwierdzają wolę zawarcia umowy kredytowej w dacie jej zawarcia (§ 1 ust.
    1);
    Ugoda nie oznacza unieważnienia umowy, ale zmianę jej postanowień – w szczególności
    waluty, wysokości i zasad spłaty zobowiązania (§ 1 ust. 4-7);
    Strony eliminują sporne klauzule (dotyczące np. przeliczeń walutowych) i zastępują je
    nowymi ustaleniami (§ 2 ust. 3 i 4);
    Kredytobiorcy zrzekają się roszczeń dotyczących nieważności umowy i potwierdzają jej
    „utrzymanie” w zmienionym brzmieniu (§ 2 ust. 5);
    Dodatkowo, w § 3 ust. 1 wskazano:
    „Zawarcie Ugody nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.”
    Czyli:
    • Nie dochodzi do unieważnienia starej umowy i zastąpienia jej nową.
    • Umowa pozostaje w mocy, ale w zmienionym kształcie ustalonym w ugodzie.
    kwota 51 000 zł wypłacona przez bank stanowi nadwyżkę (nadpłatę) powstałą w wyniku
    przewalutowania kredytu z CHF na PLN Kwota 51 000 zł, określoną w ugodzie jako „kwota
    dodatkowa” (§ 5 ust. 1), stanowi część nadpłaty dokonanej przez Państwa w ramach spłat
    kredytu denominowanego w CHF, ponad nominalny kapitał kredytu wypłacony przez
    bank. W świetle interpretacji podatkowej, kwota ta nie stanowi przysporzenia
    majątkowego, a jedynie zwrot środków wcześniej wpłaconych do banku, co wyklucza
    powstanie przychodu podatkowego.
    Po przewalutowaniu powstała nadpłata środków wpłaconych przez Państwa w ramach
    spłat rat, którą bank zobowiązał się zwrócić. Z zapisów ugody (§ 1 ust. 5-7) wynika, iż po
    przeliczeniu kredytu na PLN, Państwa rzeczywiste wpłaty przewyższyły saldo wynikające z
    kredytu hipotetycznego.
    Na kwotę nadpłaty, którą bank zobowiązał się zwrócić, składają się nadpłacony kapitał i
    odsetki. W treści ugody wskazano, że nadpłata obejmuje zarówno nadpłacony kapitał jak i
    nadpłacone odsetki, czyli łączne świadczenia spełnione przez Państwa w ramach spłat
    kredytu, które przewyższyły wartość finansowania, jakie bank Wam udzielił.
    Podsumowując, kwota 51 000 zł wypłacona w ramach ugody przez bank w wyniku ugody
    będzie stanowić część zwrotu nadpłaty powstałej wskutek przewalutowania kredytu z CHF
    na PLN. Nadpłata ta obejmuje zarówno kapitał, jak i odsetki, które uiścili Państwo w
    trakcie spłaty kredytu, ponad wartość nominalnie udzielonego kapitału. Bank zobowiązał
    się do jej zwrotu – częściowo poprzez pomniejszenie zadłużenia, częściowo poprzez
    bezpośrednią wypłatę tej kwoty.
    Pytania
    1. Czy w zaprezentowanym stanie przyszłym, na skutek zawarcia wskazanej ugody z
      bankiem, w wyniku której, Bank zwolni Państwa z długu/umorzy część kredytu po jego
      przewalutowaniu z CHF na PLN, a Państwo to zwolnienie przyjmą, dojdzie do
      powstania po Waszej stronie przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych?
    2. Czy w zaprezentowanym stanie przyszłym, przychód podatkowy wynikający z zawarcia
      wskazanej ugody z bankiem z tytułu zwolnienia z długu jakie Państwo przyjmą,
      korzysta z zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia Ministra
      Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od

      niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
      na cele mieszkaniowe?
    3. Czy w zaprezentowanym stanie przyszłym, na skutek zawarcia wskazanej ugody z
      bankiem, w wyniku której, Bank dokona na Państwa rzecz przelewu kwoty 51 000 zł
      tytułem zwrotu różnicy pomiędzy kwotami, jakie Państwo wpłacili na poczet kredytu w
      CHF (około 671 000 zł), a kwotami, jakie były wymagane do spłaty kredytu po
      przewalutowaniu na PLN (około 620 000 zł) dojdzie do powstania po Waszej stronie
      przychodu do opodatkowania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie:
    Umorzona kwota kredytu jest Waszym przychodem jako kredytobiorców.
    Przychód podatkowy wynikający z zawarcia ugód z bankiem z tytułu zwolnienia z długu
    jakie Państwo przyjmiecie, korzysta z zaniechania poboru podatku na podstawie
    Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Otrzymanie od banku kwoty 51 000 zł tytułem zwrotu różnicy pomiędzy kwotami jakie
    wpłacili Państwo na poczet kredytu w CHF (około 671 000 zł), a kwotami, jakie były
    wymagane do spłaty kredytu po przewalutowaniu na PLN (około 620 000 zł), nie jest
    przysporzeniem majątkowym. Nie rodzi to po Waszej stronie przychodu do
    opodatkowania. Zwrot środków, które wcześniej wpłacili Państwo do banku, nie jest dla
    Was przychodem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie
    rodził po Waszej stronie obowiązku podatkowego.
    Uzasadnienie
    Ad. 1
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.) jest
    zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24- 24b, art. 24c, art. 24e. art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Z kolei, jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ww. ustawy:
    1. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    1a. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również
    należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z działalności wytwórczej w
    rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów wina w rozumieniu art. 2 pkt 23
    ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 550)
    będących rolnikami wyrabiających mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku
    podatkowego wyłącznie z winogron pochodzących z upraw własnych winorośli. U
    podatników opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży
    uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    1b. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się także
    przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzące ze źródeł
    nieujawnionych.
    Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma
    charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne
    niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym, każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w urnowe,
    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Według przepisu art. 508 Kodeksu cywilnego
    „Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
    przyjmuje”. Zwolnienie z długu wymaga zatem ustaleń stron i powoduje faktyczne
    umorzenie zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela, oczywiście za zgodą tegoż
    wierzyciela. Wskutek umorzenia części kredytu oraz opłat przez Bank, na co wyrażacie
    Państwo zgodę, dojdzie do powstania po Waszej stronie przychodu w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 2
    Po Państwa stronie powstanie szczególny rodzaj przychodu z innych źródeł. A jego
    źródłem jest umorzona Wam, jako osobom fizycznym, wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego, który został zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej. Jak
    dotychczas nie korzystaliście Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    inwestycja mieszkaniowa opisana we wniosku. Kwestia zaniechania poboru podatku od
    kwoty umorzonych wierzytelności – które to umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r.

    do 31 grudnia 2024 r. – została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.
    Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia: §1.1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
    przypadku gdy: a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
    mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej,
    oraz b) osoba fizyczna będąca strona umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej; 2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
    mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
    indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
    zastosowania ujemnego oprocentowania
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); 2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i
    prowizje; 3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
    umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia: Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o
    której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych: 1) jednego gospodarstwa domowego albo 2) więcej niż jednego
    gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie
    jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz.
    1774 i 1843).
    Z § 3 rozporządzenia wynika, że: W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty
    również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
    zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia: W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony
    kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
    zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z
    tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2
    rozporządzanie w brzmieniu na dzień składania niniejszego wniosku, nie ma obecnie ram
    czasowych.
    Artykuł 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Za
    wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się: 1) wydatki
    poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
    budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim
    lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
    wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
    takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w

    takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
    gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
    również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
    udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
    jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt
    pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę
    lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu
    mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
    własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
    własnego pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
    do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 przytoczonego rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samo otrzymanie
    kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne
    podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi
    do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Dokonując oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank zadłużenia kredytowego
    (kwoty kapitału) uznać należy, że zostały spełnione warunki do skorzystania przez Państwa
    z zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, o których mowa
    w cytowanym rozporządzeniu Ministra Finansów. Tym samym, do uzyskanego przez Was
    przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na
    zakup mieszkania znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od
    osób fizycznych. A wobec tego nie będziecie Państwo zobowiązani do opodatkowania tego
    przychodu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 3
    W odniesieniu natomiast do kwoty zwrotu (nazwanej w umowie dodatkową), to w związku
    z zawarciem Ugody otrzymacie Państwo ekwiwalent środków pieniężnych, które wcześniej
    na mocy Umowy przekazaliście na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo –
    odsetkowych od otrzymanego Kredytu. Otrzymacie Państwo środki będące ekwiwalentem
    wydatków, które były uprzednio przez Was poniesione z własnych środków. Zatem, kwoty
    te nie powodują faktycznego przyrostu w Waszym majątku, a jedynie „wyrównanie”
    wcześniejszego zmniejszenia w tym majątku. Operacja taka nie spełnia celu przychodu,
    jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez
    zmniejszenie jego pasywów.
    A zatem:
    Skoro kwota 51 000 zł, którą otrzymacie Państwo od banku w wyniku zawartej ugody,
    mieści się w kwocie wpłacanej przez Was podczas spłaty kredytu hipotecznego w CHF, to
    jej otrzymanie nie spowoduje po Waszej stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego.

    Jest to tylko zwrot kwoty, jaką wpłaciliście do banku ponad Wasze zobowiązanie wobec
    niego.
    W konsekwencji, pieniądze te nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Waszej
    stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia

    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Przystępując do oceny skutków podatkowych planowanego umorzenia Państwu przez
    bank w 2025 r. wierzytelności od zaciągniętego w 2007 r. kredytu hipotecznego, wskazać
    należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela z prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Tym samym, wartość umorzonych Państwu kwot wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego, na podstawie planowanej w 2025 r. ugody z bankiem, stanowi przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w
    aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z
    20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
      a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty
      mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego

    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
    1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone
      w ust. 1.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
    gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Kwota ww. wierzytelności może przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje
    oraz poniesione opłaty niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z
    wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby
    kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedstawili Państwo informacje, z których wynika, że:
    1) w 2007 r. zaciągnęli Państwo kredyt mieszkaniowy w walucie CHF na budowę domu
      jednorodzinnego;
    2) był to kredyt zaciągnięty na Państwa cele mieszkaniowe i został zabezpieczony
      hipoteką na ww. nieruchomości;
    3) ww. kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
    4) w przeszłości nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot
      umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego;
    5) zamierzają Państwo zawrzeć w 2025 r. ugodę z bankiem, na podstawie której dojdzie
      do umorzenia przez Bank zadłużenia z tytułu kapitału i odsetek od ww. kredytu
      mieszkaniowego;
    6) ponadto, Bank umorzy Państwu zadłużenie z tytułu kosztów i opłat, tj.: prowizji z tytułu
      udzielenia kredytu, pobranej z kwoty kredytu, opłat za wezwania oraz za monity oraz
      przypomnienia o niedostarczeniu dokumentów i wydanie zaświadczenia;

    7) w związku ze zmianą waluty zadłużenia na walutę polską, na mocy ugody, powstanie
      nadpłata środków wpłaconych przez Państwa w ramach spłat rat, którą bank
      zobowiązał się zwrócić. Z zapisów ugody wynika, iż po przeliczeniu kredytu na PLN,
      Państwa rzeczywiste wpłaty przewyższyły saldo wynikające z kredytu hipotetycznego.
      Na kwotę nadpłaty, którą bank zobowiązał się zwrócić, składają się nadpłacony kapitał
      i odsetki. W treści ugody wskazano, że nadpłata obejmuje zarówno nadpłacony kapitał
      jak i nadpłacone odsetki, czyli łączne świadczenia spełnione przez Państwa w ramach
      spłat kredytu, które przewyższyły wartość finansowania, jakie bank Wam udzielił.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    W konsekwencji, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    zaciągniętego w 2007 r. na finansowanie kosztów budowy domu jednorodzinnego, która
    zostanie Państwu umorzona przez bank w 2025 r. (kwota kapitału i odsetek oraz opłat),
    stanowi dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W stosunku do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu ww. kredytu
    hipotecznego w części dotyczącej kwoty kapitału i odsetek oraz prowizji z tytułu udzielenia
    kredytu, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Natomiast, odnosząc się do pozostałych opłat, które w związku z zawartą ugodą zostaną
    Państwu umorzone, tj. opłat za wezwania, za monity oraz przypomnienia o
    niedostarczeniu dokumentów i wydanie zaświadczenia należy wyjaśnić, że w tym wypadku
    nie ma zastosowania ww. rozporządzenie Ministra Finansów.
    Wynika to wprost z przepisu § 1 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, zgodnie z
    którym: Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: kwoty kredytu
    mieszkaniowego (kapitału); odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; opłaty,
    jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu
    mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    Zatem, przychód związany z umorzeniem powyższych opłat – jako, że ich poniesienie nie
    było niezbędne do zawarcia umowy kredytowej – nie będzie korzystał z zaniechania
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    W sytuacji przedstawionej we wniosku, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia w 2025 r. przez bank kwoty
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, w części dotyczącej kwoty kapitału i odsetek
    oraz prowizji z tytułu udzielenia tego kredytu. Jednocześnie, od tej części umorzonej kwoty
    (dotyczącej opłat za wezwania, za monity oraz przypomnienia o niedostarczeniu
    dokumentów i wydanie zaświadczenia), w jakiej zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami
    stanowi ona dla Państwa przychód, winni Państwo zapłacić podatek dochodowy (każde z
    Państwa po połowie).
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty stanowiącej zwrot uiszczonych kwot na rzecz Banku
    w związku z zaciągniętym kredytem
    Powzięli Państwo również wątpliwość, czy w przypadku, gdy Bank dokona na Państwa
    rzecz zwrotu kwoty nadpłaty, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotami, jakie Państwo

    wpłacili na poczet kredytu w CHF, a kwotami, jakie były wymagane do spłaty kredytu po
    przewalutowaniu na PLN, kwota ta będzie stanowić przychód, który podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jak zostało już wcześniej wspomniane, otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach
    przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie
    kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części
    lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe
    (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że kwota, którą Bank wypłaci po podpisaniu
    ugody, jest zwrotem przez Bank kwot, które w wyniku ugody uznano za nadpłatę ponad
    należną Bankowi spłatę zadłużenia kredytu. Przedmiotowa kwota nie stanowi
    przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu zaciągniętego w 2007 r., nie
    jest również wynagrodzeniem za odstąpienie przez Państwa od dochodzenia roszczeń
    wobec Banku na drodze sądowej.
    Wobec powyższego, kwota nadpłaconego kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r.,
    którą zwróci Państwu Bank w związku z zawarciem ugody, nie będzie stanowić dla
    Państwa przychodu. Czynność ta nie spowoduje uzyskania przysporzenia majątkowego,
    wzrostu Państwa majątku. Powyższa kwota – jak Państwo wskazali − nie stanowi
    przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu zaciągniętego w 2007 r. Jest
    to różnica pomiędzy rzeczywiście wpłaconymi kwotami do banku a udzielonym kapitałem
    kredytu w PLN. Przedmiotowa kwota nie jest również wynagrodzeniem za odstąpienie od
    dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej. Zatem kwota zwrócona Państwu
    przez Bank, stanowiąca nadpłatę, nie będzie Państwa przychodem w rozumieniu art. 11
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jej uzyskanie, nie będzie skutkować
    po Państwa stronie powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od
    osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji
    indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów
    prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku
    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło
    się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa
    chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.