Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.321.2025.2.NC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych
    przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismami z 21 i 24 lipca 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    I. Działalność Wnioskodawcy i informacje podstawowe.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT. Prowadzi
    działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na pracach
    programistycznych od 1 maja 2019 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej zamiennie: oprogramowaniem, utworem, programem
    komputerowym, aplikacją, modułem).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej, a
    także normalną kodeksową odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W
    szczególności umowa łącząca ze Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym
    Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem, w czasie i miejscu wskazanym przez
    Zleceniodawcę. Strony umówiły się zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca
    świadczenia na zasadach swobody umów.
    Wnioskodawca rozlicza się i będzie rozliczał się w ramach podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów i opodatkowuje swoje dochody na zasadach skali podatkowej.
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP BOX), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2019-2025 i za lata kolejne.
    II. Działalność twórcza.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która
    obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń. Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych
    uniemożliwiłby uzyskanie przychodu.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac twórczych:
    1. rozwija oprogramowanie do digitalizacji dokumentów (...);
    2. rozwija oprogramowanie poprzez tworzenie nowych funkcjonalności w
      oprogramowaniu (...).
    Utwory tworzone oraz rozwijane przez Wnioskodawcę w każdym przypadku są chronione
    przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach

    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). W zakresie rozwoju
    Oprogramowania, Wnioskodawca staje się użytkownikiem takiego na mocy postanowień
    umowy o świadczenie usług podpisanej ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje on Wnioskodawcę
    do rozwoju Oprogramowania, które to rozwinięcie stanowi odrębne programy
    komputerowe chronione w art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem
    jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w pierwszej fazie uzyskuje brzegowe
    informacje od swojego Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu. Dalej Wnioskodawca ustala czy
    jest w stanie w oparciu o aktualne rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć
    dane rozwiązanie. Wnioskodawca na tej podstawie stworzył prototyp, który testował i
    finalnie dokonał implementacji rozwiązania.
    Wnioskodawca podczas świadczonych usług posiada profesjonalną wiedzę z zakresu
    programów komputerowych oraz nowych technologii programistycznych. Wnioskodawca
    za cel podstawowy działań twórczych postawił sobie stworzenie nowego programu
    komputerowego przy zastosowaniu odpowiednich technologii programistycznych.
    Działania te mają na celu usprawnienie działalności gospodarczej Zleceniodawcy. Celem
    Wnioskodawcy w zakresie źródeł finansowania była minimalizacja kosztów Zleceniodawcy,
    które mogłyby powstać przez konieczność wprowadzenia nowych urządzeń, tym samym
    dostosował on technologię do aktualnego zaplecza technicznego zleceniodawcy. O
    oryginalności tworzonych lub rozwijanych programów komputerowych przemawia fakt
    każdorazowego zastosowania odpowiednio dobranych przez Wnioskodawcę technologii
    programistycznych opisanych we wniosku.
    Wnioskodawca nie pozyskuje zewnętrznych źródeł finansowania swoich prac twórczych
    poza wynagrodzeniem otrzymywanym przez niego z usług świadczonych na rzecz
    Zleceniodawcy.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się każdorazowo jako
    utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). Cechuje je to, że
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. W przypadku rozwijania
    programów komputerowych, powstają utwory zależne, o których mowa w art. 2 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca również zamierza uwzględnić
    dochód uzyskiwany z utworów zależnych przy określaniu dochodu z IP BOX.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym. Wnioskodawca wykorzystuje te wyniki we wszystkich efektach swojej
    pracy. Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwoju
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności
    oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty,
    procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u
    Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Wnioskodawca nie posiada stałego asortymentu
    produktów i każdorazowo tworzy nowy program komputerowy na potrzeby wymagań
    biznesowych Zleceniodawcy.
    III. Przeniesienie praw majątkowych.

    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw majątkowych
    następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu, poprzez
    fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego.
    Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania komputerowego następuje
    w momencie jego ukończenia. Wnioskodawca przekazuje program Zleceniodawcy, a
    Zleceniodawca go przyjmie. Potwierdzeniem przeniesienia tych praw będzie fizyczne
    wydanie kodu poprzez umieszczenie go w repozytorium w chmurze.
    IV. Obliczenie dochodu.
    Wnioskodawca uzyskuje dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca otrzymuje łączne wynagrodzenie za świadczone usługi programistyczne.
    Zdarza się, że otrzymuje również wynagrodzenie za naprawę błędów oraz konsultacje
    niezwiązane bezpośrednio z tworzeniem programów. Dochód ten będzie każdorazowo
    wyłączany przez Wnioskodawcę z uzyskiwanego wynagrodzenia i nie będzie podlegał
    opodatkowaniu IP BOX. Taki pozostały dochód będzie opodatkowany według stawki
    podstawowej podatku. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie wyodrębnia na fakturze
    osobnej pozycji dotyczącej przeniesienia praw majątkowych do stworzonego lub
    rozwiniętego oprogramowania to jest w stanie je wyodrębnić na podstawie prowadzonych
    ewidencji i zapisek.
    Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej, przez którą ma na myśli odrębną
    od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust.
    2 ustawy o PIT dokonuje wyodrębnienia każdego z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej (prawa IP Box). Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa
    autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1. zakup sprzętu komputerowego i wyposażenia biura – laptop, słuchawki, mysz
      komputerowa, biurko komputerowe – potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów;
    2. koszty samochodowe – paliwo, serwisy – potrzebne do dojazdów do siedziby
      Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
    3. opłaty leasingowe samochodu osobowego – potrzebne Wnioskodawcy do dojazdów do
      siedziby Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
    4. koszty składek ubezpieczenia społecznego, zdrowotnego i funduszu pracy – koszt
      obowiązkowy prowadzonej działalności;
    5. usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP BOX).
    Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencji, każde Prawo IP Box (prawa autorskie do Oprogramowania).
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadających na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na
    bieżąco od 1 maja 2019 r.

    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wskazał, że poprzez program komputerowy rozumie zbiór algorytmów
    oraz kodu źródłowego napisanych przy użyciu języków programowania oraz technologii
    programistycznych, które w rezultacie tworzą program komputerowy pozwalający na
    realizację komend na urządzeniach elektronicznych. Wnioskodawca doprecyzował, że
    pojęć użytych w opisie sprawy, takich jak: „program”, „funkcjonalności”,,
    „oprogramowanie”, „projekt”, „program komputerowy”, „utwór”, „aplikacja”, „moduł”
    używa zamiennie.
    Wnioskodawca potwierdził, że wymienione we wniosku efekty pracy to programy
    komputerowe, podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, które są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Wnioskodawcę.
    Efektem rozwijania narzędzia (...) jest program komputerowy, podlegający ochronie
    zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które są
    tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Wnioskodawcę – Wnioskodawca jest ich twórcą.
    Wnioskodawca samodzielnie tworzy algorytmy.
    Wszystkie wymienione efekty pracy Wnioskodawcy, w tym również rozwijane
    oprogramowania, to programy komputerowe, podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ust.
    1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które są tworzone i rozwijane
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę.
    Działalność, która stanowi przedmiot wniosku nie stanowi katalogu zamkniętego.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie interpretacji bezterminowej, nie jest w stanie wskazać
    jakie projekty będzie tworzył pod koniec roku 2025 oraz w latach następnych, będą to
    jednak projekty realizowane w sposób opisany we wniosku.
    Oryginalność oprogramowania/programów komputerowych przejawia się przede
    wszystkim przez fakt, że programy te nie mogłyby być zakupione przez Zleceniodawcę na
    wolnym rynku, musiały być stworzone lub rozwinięte przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie/programy komputerowe w oparciu o
    technologie i języki programowania wskazane we wniosku, tj.: (...). Technologie zostały
    dobrane do konkretnego programu indywidualnie.
    Wyjaśniając, jakimi zasobami wiedzy Wnioskodawca dysponował przed rozpoczęciem
    realizacji poszczególnego programu komputerowego, wskazał, że posiada profesjonalną
    wiedzę w zakresie programowania programów komputerowych, popartą odpowiednim
    doświadczeniem zawodowym.
    Wnioskodawca łączy wiedzę teoretyczną z praktyczną w szczególności w zakresie pisania
    skryptów w językach programowania. Wnioskodawca wykorzystywał technologie opisane
    wyżej. Oprogramowania, które stworzył Wnioskodawca nie istniały dotychczas w
    działalności Zleceniodawcy, stąd jest to innowacyjne w obrębie działalności swojego
    zleceniodawcy.
    W każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    utworów – efekty pracy Wnioskodawcy są i będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie
    do tych programów komputerowych, z tym zastrzeżeniem, że przenosi on prawa
    majątkowe na Zleceniodawcę.
    Wnioskodawca wyjaśnił, że w kwestii „przeniesienia praw majątkowych” chodzi wyłącznie
    o majątkowe prawa autorskie do programów komputerowych.
    Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do rozwijanego oprogramowania nie mają
    charakteru rutynowych lub okresowych zmian.
    Efekty pracy Wnioskodawcy zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie

    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Wnioskodawcy przysługują takie prawa, ale przenosi on je na Zleceniodawcę.
    Systematyczność pracy Wnioskodawcy polega na prowadzeniu prac twórczych w ramach
    działalności gospodarczej, która prowadzona jest w sposób ciągły i zarobkowy.
    Wnioskodawca nie ogranicza swojej działalności do pojedynczych czynności, czy też nie
    traktuje tej działalności jako dorywcza. Wnioskodawca tworzył wewnętrzne
    harmonogramy w okresie tworzenia programu komputerowego, które umożliwiały mu
    zaplanowanie i pilnowanie terminów.
    Pod pojęciem „kosztów usług księgowych” należy rozumieć miesięczny ryczałt należny dla
    biura rachunkowego za prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
    Wydatek ten nie obejmuje kosztów opłat skarbowych od wydania interpretacji.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane jako całość
      działalności realizowanej w ramach zawartej umowy ze Zleceniodawcą, polegające na
      tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
      rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego,
      wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub rozwijania programów
      komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o
      których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
      komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
      preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania
      kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane
    jako całość działalności realizowanej w ramach umowy ze Zleceniodawcą, polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-
    rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 1 pkt 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z
    dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z
    późn. zm.). Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 1 pkt 39 w zw. z art.
    4 ust. 2 UPSWN, rozumie się:
    - badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 4
    ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie

    i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług
    programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje prace
    programistyczne zlecane przez klientów, prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności.
    Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu
    realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii.
    Należy przy tym podkreślić, iż opisane w stanie faktycznym podejmowane prace
    zmierzające do stworzenia Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a
    zadania i problemy, przed którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze
    indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do programu
    komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 uPIT traktuje m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W przedmiotowym wniosku Wnioskodawca wskazał, że przejaw działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych
    zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.). Wnioskodawca wskazuje, że w ramach
    działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” oprogramowanie, co ustawodawca wymaga, aby
    uznać je za prace rozwojowe.
    Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX
    (pkt 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    Wnioskodawca w takim przypadku wytwarza program komputerowy. Nadto jak zostało
    wyżej podkreślone, podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany z przeniesienia Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów wytworzonych we własnej działalności gospodarczej w

    ramach sprzedaży tych praw. Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za
    bezpośrednie bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania. Wobec czego Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla
    tworzonych IP. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz
    nie działa pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane (zaimplementowane funkcjonalności, jak i ich kod
    źródłowy) programy komputerowe są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są m.in.
    autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz.
    1231 z późn. zm.), w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję,
    która umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    w prowadzonych księgach – tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w
    sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej pozwala
    nadto wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej. Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia te wszystkie przesłanki, ma prawo
    do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika, odrębnie na każde Prawo IP BOX.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 uPIT, wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z
    preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik nexus. Jedną
    ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie są
    bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość
    odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Ustawodawca
    posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak wykładnia tego przepisu
    powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części
    finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio
    związane z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w
    stanie faktycznym, tj.:
    1. zakup sprzętu komputerowego i wyposażenia biura – laptop, słuchawki, mysz
      komputerowa, biurko komputerowe – potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
      źródłowego, testowania prototypów;
    2. koszty samochodowe – paliwo, serwisy – potrzebne do dojazdów do siedziby
      Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;
    3. opłaty leasingowe samochodu osobowego – potrzebne Wnioskodawcy do dojazdów do
      siedziby Zleceniodawcy celem omówienia wyników świadczenia;

    4. koszty składek ubezpieczenia społecznego, zdrowotnego i funduszu pracy – koszt
      obowiązkowy prowadzonej działalności;
    5. usługi księgowe – potrzebne Wnioskodawcy do tworzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów oraz ewidencji IP BOX.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
          zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
          przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871
          i 1897),

        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne,
    prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących
    dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod
    potrzeby indywidualne Zleceniodawcy.
    Jak Pan wskazał, w ramach prowadzonych prac twórczych:
    1. rozwija oprogramowanie do digitalizacji (...);
    2. rozwija oprogramowanie poprzez tworzenie nowych funkcjonalności w
      oprogramowaniu (...).
    Efekty Pana prac zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów
    są za są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.

    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia
    programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest
    program komputerowy, napisany w języku programistycznym. Wykorzystuje Pan te wyniki
    we wszystkich efektach swojej pracy. Projekty polegające na tworzeniu i rozwoju
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności
    oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy,
    które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i
    Zleceniodawcy. Nie posiada Pan stałego asortymentu produktów i każdorazowo tworzy
    nowy program komputerowy na potrzeby wymagań biznesowych Zleceniodawcy.
    Efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się każdorazowo jako utwory w
    rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Cechuje je to, że zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. Zmiany wprowadzane przez
    Pana do rozwijanego oprogramowania nie mają charakteru rutynowych lub okresowych
    zmian.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

    Wskazał Pan, że prowadzi działalność gospodarczą w sposób ciągły i systematyczny, tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem
    jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów.
    Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań. W pierwszej fazie uzyskuje Pan brzegowe informacje od swojego
    Zleceniodawcy o zapotrzebowaniu. Dalej ustala Pan czy jest w stanie w oparciu o aktualne
    rozwiązania w dziedzinie oprogramowania stworzyć dane rozwiązanie. Na tej podstawie
    stworzył Pan prototyp, który testował i finalnie dokonał implementacji rozwiązania.
    Systematyczność Pana pracy polega na prowadzeniu prac twórczych w ramach
    działalności gospodarczej, która prowadzona jest w sposób ciągły i zarobkowy. Nie
    ogranicza Pan swojej działalności do pojedynczych czynności, czy też nie traktuje tej
    działalności jako dorywcza. Tworzył Pan wewnętrzne harmonogramy w okresie tworzenia
    programu komputerowego, które umożliwiały zaplanowanie i pilnowanie terminów.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje
    Pan w sposób systematyczny prace programistyczne, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań. Podczas świadczonych usług posiada Pan
    profesjonalną wiedzę z zakresu programów komputerowych oraz nowych technologii
    programistycznych. Za cel podstawowy działań twórczych postawił Pan sobie stworzenie
    nowego programu komputerowego przy zastosowaniu odpowiednich technologii
    programistycznych. Działania te mają na celu usprawnienie działalności gospodarczej
    Zleceniodawcy.
    Wyjaśniając, jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
    poszczególnego programu komputerowego, wskazał, że posiada profesjonalną wiedzę w
    zakresie programowania programów komputerowych, popartą odpowiednim
    doświadczeniem zawodowym. Łączy Pan wiedzę teoretyczną z praktyczną, w
    szczególności w zakresie pisania skryptów w językach programowania.
    Oryginalność oprogramowania/programów komputerowych przejawia się przede
    wszystkim przez fakt, że programy te nie mogłyby być zakupione przez Zleceniodawcę na
    wolnym rynku, musiały być stworzone lub rozwinięte przez Pana. Tworzy i rozwija Pan
    oprogramowanie/programy komputerowe w oparciu o następujące technologie i języki
    programowania (...). Technologie zostały dobrane do konkretnego programu
    indywidualnie.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazał Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności podejmuje działalność
    twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu
    komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program
    komputerowy, napisany w języku programistycznym. Wykorzystuje Pan te wyniki we
    wszystkich efektach swojej pracy. Projekty polegające na tworzeniu i rozwoju

    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności
    oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy,
    które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana i
    Zleceniodawcy. Zmiany wprowadzane przez Pana do rozwijanego oprogramowania nie
    mają charakteru rutynowych lub okresowych zmian.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
          ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
          Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
          Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
          ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
          badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne, prowadzące do powstania
    innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy. W zakresie rozwoju Oprogramowania, staje się Pan użytkownikiem takiego

    na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze Zleceniodawcą.
    Zobowiązuje on Pana do rozwoju Oprogramowania, które to rozwinięcie stanowi odrębne
    programy komputerowe chronione w art. 74 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Prace zmierzające do
    stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem,
    którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku programistycznym. W
    każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    utworów – efekty Pana pracy są i będą odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie
    pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, są to warunki zgodne z art. 41
    oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przeniesienie praw
    majątkowych następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu,
    poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego.
    Uzyskuje Pan dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej do
    programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Ponadto z treści wniosku wynika, że wyodrębnia Pan w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, każde Prawo IP BOX (majątkowe
    prawa autorskie do programów komputerowych). W przedmiotowej ewidencji dokonuje
    Pan wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Dokonuje Pan
    również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,
    przypadających na każde prawo własności intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne
    umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ewidencja taka prowadzona jest od 1 maja 2019 r.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2019-2025 r. oraz za lata kolejne.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za lata 2019-2024 r. oraz za lata
    kolejne, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.

    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służyły/będą służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem było/będzie powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności

    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.