Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-702/15/AgW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-09-07
Teza: Nieuznanie za podatnika z tytułu sprzedaży niezabudowanej nieruchomości.
Słowa kluczowe: dostawa; działki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2015 r. (data wpływu 7 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania za podatnika z tytułu sprzedaży niezabudowanej nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży niezabudowanej nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pani polskim rezydentem podatkowym i posiada w Polsce tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy. Nie prowadzi Pani indywidualnej działalności gospodarczej ani też nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2011 r. nabyła Pani w drodze dziedziczenia niezabudowaną nieruchomość rolną podzieloną od 2013 r. na działki (dalej: Nieruchomość). Podział Nieruchomości nastąpił na Pani wniosek. Nieruchomość w przeszłości była objęta decyzją o warunkach zabudowy, jednakże wygasła ona z chwilą uprawomocnienia się decyzji o podziale Nieruchomości na działki.

Nieruchomość aktualnie nie posiada żadnej decyzji o warunkach zabudowy, ani nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Nie wynajmuje Pani powyższej Nieruchomości ani nie dokonywała żadnych czynności związanych z obrotem nieruchomościami, czynnościami marketingowymi, ani nie zlecała analiz rynku nieruchomości. Nie inicjowała Pani również żadnych czynności związanych z uzbrojeniem nieruchomości, zapewnieniem przyłączy energetycznych, gazowych, wodociągowych czy też wytyczeniem dróg wewnętrznych lub ustanowieniem służebności.

W przyszłości zamierza Pani darować część działek Nieruchomości córce. Nie wyklucza Pani także sprzedaży pozostałej Nieruchomości, która nastąpi w ramach jednorazowej transakcji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku sprzedaży pozostającej w posiadaniu Wnioskodawczyni części Nieruchomości przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawczyni zostanie uznana za podatnika podatku od towarów i usług?
2.  Czy w przypadku uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku od towarów i usług sprzedaż nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ?

Zdaniem Wnioskodawczyni, dokonując sprzedaży posiadanej części nieruchomości, nie będzie uznana za podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji sprzedaż części Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ad.1

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z powyższymi przepisami, opodatkowanie sprzedaży Nieruchomości jest możliwe tylko wtedy, gdy sprzedawca w odniesieniu do danej transakcji spełnia ogólne kryteria uznania za podatnika VAT.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Działalność gospodarcza powinna więc cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania.

Definicja działalności gospodarczej na gruncie podatku od towarów i usług została także wyjaśniona w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 15 września w sprawach połączonych C-180/10 oraz C-181/10. W orzeczeniu tym wskazano, że „czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Jak wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, wydzieleniu dróg wewnętrznych albo na działaniach marketingowych. Działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym, w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, należy uznać ją za podmiot „prowadzący działalność w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej."

W świetle orzecznictwa TSUE należy więc stwierdzić, że Wnioskodawczyni w odniesieniu do transakcji sprzedaży części posiadanej Nieruchomości nie będzie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, ponieważ, jak wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, nie podejmowała żadnych aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami i nie angażowała środków podobnych do wykorzystywanych przez profesjonalistów. Fakt, że Wnioskodawczyni złożyła wniosek o podział działki nie jest wystarczający do uznania jej za osobę prowadzącą działalność gospodarczą.

Potwierdzeniem, że dokonująca sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawczyni nie działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT może być orzecznictwo Sądów Administracyjnych oraz interpretacje podatkowe, przykładowo:

*   wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I SA/Po 379/13;
*   wyrok NSA z dnia 11 października 2013 r., sygn. art. I FSK 1032/12;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 17 marca 2015 r., sygn. IPTPP2/4512- 61/15-4/PRP;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 marca 2015 r.. sygn. IPPP2/443-1251/14-2/MT;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 4 marca 2015 r., sygn. ITPP3/443-706/14/MD;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. IPPP2/443-1158/14-2/MM;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 2 września 2013 r., sygn. IPTPP4/443-364/13-4/OS;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. ITPP3/443-241/13/MD;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. IPPP1/443-615/13-2/IGO.

Podsumowując, w przypadku sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawczyni nie będzie działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji powyższego sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawczyni w przypadku uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą części posiadanej przez Wnioskodawczynię Nieruchomości, sprzedaż ta będzie podlegała zwolnieniu w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowienia art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste:
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W świetle powołanych przepisów Nieruchomość spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 i jest opodatkowana, zgodnie z obowiązującymi przepisami, stawką w wysokości 23%.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż terenu budowlane. Tereny „budowalne” w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z cytowanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czy w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny „budowalne” w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Dostawa gruntów niezabudowanych będących np. gruntami rolnymi, które nie są terenami budowlanymi jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

W przypadku, gdy teren nie ma ustalonego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w obrocie prawnym nie funkcjonuje decyzja o warunkach zabudowy, dostawa gruntów niezabudowanych jako terenów innych niż „terenu” budowlane podlega zwolnieniu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Mając więc na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w przypadku uznania jej za podatnika podatku od towarów i usług, sprzedaż Nieruchomości będzie zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9.

Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje swoje potwierdzenie w:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 24 kwietnia 2015 r. sygn. IBPP2/4512-79/15/AB;
*   interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2013 r. nr PT10/033/12/207/WLI/13/RD 58639.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 14 § 1 Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

W związku z tym, że stanowisko zawarte w pytaniu pierwszym uznane zostało za prawidłowe, ocena stanowiska dotyczącego pytania drugiego stała się bezprzedmiotowa.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.