Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-57/07/10-S/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-23
Teza: Sprzedaż działek stanowiących majątek osobisty nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; majątek-majątek prywatny; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów - uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 825/08 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. akt I FSK 45/09 – stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2007 r. (data wpływu 5 października 2007 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 listopada 2007 r. (data wpływu 29 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

Wniosek Pana z dnia 3 października 2007 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczy opodatkowania sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę.

Wnioskodawca wraz z małżonką na mocy umowy darowizny z dnia 22 czerwca 1998 r. (rep. A Nr (…)) otrzymał od swojej matki nieruchomość rolną bez zabudowań o powierzchni 2,26 ha oraz gospodarstwo rolne bez zabudowań o powierzchni 5,90 ha – położone w miejscowości S., gmina P. Nieruchomości te były wykorzystywane przez Zainteresowanego do działalności rolniczej. Płody rolne nie były nigdy sprzedawane lecz wykorzystywane na potrzeby rodziny. Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Grunty otrzymane w drodze darowizny uchwałą Rady Miejskiej Nr (…) z dnia 16 września 1999 r. i uchwałą Nr X(…) z dnia 28 kwietnia 2005 r. przeznaczone zostały w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę. Grunty te Zainteresowany podzielił na mniejsze działki, część z nich została sprzedana na przełomie lat 2005-2007 (14 działek). Wnioskodawca zapłacił od każdej sprzedaży podatek VAT. W przyszłości Zainteresowany planuje sprzedaż jeszcze kilku działek.

W uzupełnieniu przedmiotowego wniosku Wnioskodawcy oświadczył, że w dniu 28 listopada 2007 r. złożył w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT-Z), wskazując datę 1 grudnia 2007 r., jako dzień zaprzestania wykonywania czynności opodatkowanych, co oznacza iż od tego dnia nie jest zarejestrowany jako „podatnik VAT-czynny”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż działki rolnej, nabytej w drodze darowizny, w formie kilku pomniejszych działek jest działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i czy czynności sprzedaży ww. gruntów podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, definicja podatnika zawarta jest w art. 15 ust. 1 ustawy o PTU, działalność gospodarcza zdefiniowana jest natomiast w ust. 2 tego artykułu. Jednakże definiując zarówno podatnika, jak i działalność gospodarczą nie można pominąć przepisów prawa unijnego - a mianowicie pierwszej i szóstej dyrektywy Rady.

W świetle art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z definicji tej wynika, że dotyczy ona podmiotów zajmujących się działalnością w sposób profesjonalny, a więc mających zamiar stałego prowadzenia określonej działalności w sposób powtarzalny, wielokrotny, czyli częstotliwy.

W tej sytuacji za podatnika podatku VAT należy uznać tego, kto dokonuje czynności handlu, produkcji, świadczenia usług także wtedy, gdy czynność taka dokonywana jest przez niego jednorazowo, lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar handlu, produkcji, świadczenia usług tj. obiektywny zamiar prowadzenia takiej działalności. Nie jest jednak działalnością gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Sprzedaż majątku prywatnego, który nie jest związany z działalnością gospodarczą oraz nabyty został w drodze darowizny, a nie w celu dalszej odsprzedaży nie ma charakteru handlowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Prawidłowość takiego stanowiska potwierdza orzecznictwo unijne – orzeczenie TSWE z dnia 04.10.1995 r. Dieter Armbrecht, sprawa C-291/92 (ECR S 2807 S. 117-118).

Uznając powyższe stanowisko za poprawne stwierdzić należy, że zapłacony podatek VAT od sprzedaży działek powinien być zwrócony, a sprzedaż działek w przyszłości nie będzie podlegała opodatkowaniu.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 4 stycznia 2008 r. interpretację indywidualną nr ILPP2/443-57/07-4/ISN, w której stanowisko Pana uznał za nieprawidłowe.

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w ww. interpretacji indywidualnej stwierdzono, iż dokonywana przez niego dostawa gruntów jest czynnością podlegającą uregulowaniom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług i jako taka, podlega opodatkowaniu ww. podatkiem.

Pismem z dnia 18 stycznia 2008 r. Pan wezwał Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia 2008 r. nr ILPP2/443-57/07-4/ISN.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 20 lutego 2008 r. nr ILPP2/443/W-7/08-2/SJ Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym, Pan, wniósł w dniu 5 marca 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy, wydał wyrok w dniu 3 września 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 825/08, w którym uchylił zaskarżoną interpretację.

W dniu 28 października 2008 r. Minister Finansów złożył skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku WSA.

Wyrokiem z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt I FSK 45/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

W związku z powyższym, uwzględniając uzasadnienie ww. wyroku, stwierdza się co następuje.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Podatnikami w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności.

Działalność gospodarcza na mocy art. 15 ust. 2 ustawy obejmuje:

*   wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy;
*   czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zasady wykładni językowej i funkcjonalnej definicji działalności gospodarczej prowadzą do wniosku, że działalność gospodarczą stanowi nie tylko działalność częstotliwa, czyli stała i powtarzalna, ale także jednorazowa czynność, jeżeli wiąże się z nią zamiar częstotliwości, przy czym czynność powinna być wykonana przez producenta, handlowca, usługodawcę, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika lub wykonującego wolny zawód.

Biorąc pod uwagę przedstawione przepisy stwierdzić należy, że aby dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Na uwagę zasługuje fakt, iż uznanie osoby fizycznej za podatnika w myśl ustawy, uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Zatem, osoba fizyczna wykonująca czynność dostawy towarów, polegającą na zbyciu części majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży (w celach handlowych) – nie jest podatnikiem podatku VAT.

Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany wraz z małżonką otrzymał od swojej matki w drodze umowy darowizny nieruchomość rolną bez zabudowań o powierzchni 2,26 ha oraz gospodarstwo rolne bez zabudowań o powierzchni 5,90 ha – położone w miejscowości S., gmina P. Nieruchomości te były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do działalności rolniczej. Płody rolne nie były nigdy sprzedawane lecz wykorzystywane na potrzeby rodziny. Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Przedmiotowe nieruchomości uchwałą Rady Miejskiej Nr (…) z dnia 16 września 1999 r. i uchwałą Nr X(…) z dnia 28 kwietnia 2005 r. przeznaczone zostały w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę. Grunty te Wnioskodawca podzielił na mniejsze działki, część z nich została sprzedana na przełomie lat 2005-2007 (14 działek). W przyszłości Zainteresowany planuje sprzedaż jeszcze kilku działek.

Skoro Wnioskodawca wraz z małżonką otrzymał od swojej matki w formie darowizny nieruchomość rolną bez zabudowań, która wprawdzie wykorzystywana była przez niego do działalności rolniczej, lecz jedynie na własne potrzeby, gdyż jak podkreślił, nie jest rolnikiem ryczałtowym, czyli nie dokonywał dostaw wyprodukowanych płodów rolnych, wynika z tego jednoznacznie, że nie nabył on przedmiotowego gruntu w celu odsprzedaży, a w celach jego wykorzystywania na potrzeby osobiste. Grunt ten zatem, w żadnym przypadku nie miał charakteru towaru handlowego. Natomiast wyprzedaż majątku prywatnego przez osobę fizyczną, nawet jeżeli przybierze w określonym przedziale czasowym charakter częstotliwy – nie może być uznana za działalność handlową, czyniąca tenże podmiot podatnikiem VAT.

W przedmiotowej sprawie wskazać również należy, że dokonana w latach późniejszych zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie powoduje, iż działki rolne stają się automatycznie działkami budowlanymi.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż Wnioskodawca dokonuje sprzedaży działek należących do majątku osobistego, jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej w tym zakresie, a dostawa nie będzie miała charakteru działalności profesjonalnej, stałej i zorganizowanej.

Zatem, sprzedaż działek przez Zainteresowanego nie stanowi działalności gospodarczej lecz związana jest z przysługującym mu prawem do rozporządzania własnym majątkiem i dlatego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.