Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-977/09/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-15
Teza: Czy uzyskana przez spółkę w przyszłości refundacja w kwocie 18.000 zł (osiemnaście tysięcy złotych) stanowić będzie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: dotacja; refundacja; wyposażenie; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2009 r. (data wpływu 14 grudnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 9 marca 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do przychodu dotacji otrzymanej na zakup środków trwałych oraz wyposażenia - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do przychodu dotacji otrzymanej na zakup środków trwałych oraz wyposażenia. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 9 marca 2010 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jawna, której Wnioskodawca jest wspólnikiem, prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej paliw silnikowych. W roku 2009 i 2010 zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje za pomocą ksiąg rachunkowych. Podatek dochodowy Wnioskodawca opłaca na zasadach ogólnych. W dniu 20 listopada 2009 r. spółka popisała ze starostą umowę o przyznaniu refundacji ze środków Funduszu Pracy na wyposażenie lub doposażenie stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego. W ramach przedmiotowej umowy spółka otrzyma w terminie 60 dni od daty złożenia wniosku refundację w kwocie 18.000 zł (osiemnaście tysięcy złotych) i będzie zobowiązana do zatrudnienia jednego bezrobotnego. Po zawarciu niniejszej umowy spółka zatrudniła w dniu 3 grudnia 2009 r. pracownika (uprzednio bezrobotnego) oraz nabyła środek trwały i wyposażenie na kwotę brutto 18.011,46 zł.

Powyższą kwotę spółka przeznaczyła na zakup m.in.:

*   myjni samochodowej na kwotę netto 13.935 zł, brutto 17.000,70 zł, stanowiącej środek trwały przyjęty do użytkowania w miesiącu listopadzie 2009 r.,
*   odkurzacza piorącego na kwotę netto 799 zł, brutto 974,78 zł, stanowiącego wydatek zaliczony do kosztów uzyskania przychodu w roku 2009,
*   środków piorących na kwotę netto 29,49 zł, brutto 35,98 zł, stanowiących wydatek zaliczony do kosztów uzyskania przychodu roku podatkowego 2009.

Spółka jawna w rozliczeniu za miesiące listopad i grudzień 2009 r. odliczyła od podatku należnego podatek naliczony w łącznej kwocie 3.247,97 zł (trzy tysiące dwieście czterdzieści pięć złotych), z faktur VAT dokumentujących opisane powyżej wydatki na kwotę brutto. Rozliczenie poniesionych wydatków spółka złożyła w dniu 2 grudnia 2009 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy. Powiatowy Urząd Pracy w dniu 2 grudnia 2009 r. wydał spółce zaświadczenie, iż przyznana jej refundacja w kwocie 18.000 zł stanowi pomoc publiczną de minimis, przyznaną spółce na podstawie ustawy 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawaniu bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2009 r. Nr 62, poz. 512). Wnioskodawca nadmienia, iż na dzień popisania przedmiotowej umowy żaden ze wspólników nie był zarejestrowany jako bezrobotny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy uzyskana przez spółkę w przyszłości refundacja w kwocie 18.000 zł (osiemnaście tysięcy złotych) stanowić będzie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskana w przyszłości przez spółkę refundacja w kwocie 18.000 zł - stanowiąca zgodnie z zaświadczeniem Powiatowego Urzędu Pracy pomoc publiczną de minimis, przyznana spółce na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawaniu bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2009 r. Nr 62, poz. 512) - nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na powyższe kwotę netto refundacji w wysokości 13.935 zł, za którą to kwotę został nabyty środek trwały, od którego to środka trwałego odpisy amortyzacyjne nie będą zaliczane do kosztów uzyskania, mając za podstawę art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy, iż kwota ta winna zostać uznana za zwolnioną od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Natomiast pozostała kwota refundacji, z której to kwoty część stanowią wydatki zaliczane do kosztów uzyskania przychodu i zwrócony podatek naliczony w wysokości 4.065 zł tj.:

*   podatek naliczony od zakupu myjni samochodowej - 3.065,70 zł,
*   podatek naliczony od zakupu odkurzacza piorącego – 175, 78 zł,
*   wartość netto odkurzacza piorącego – 799 zł,
*   wartość brutto zakupionych środków piorących do kwoty refundowanej – 24,52 zł, będzie podlegać pod datą jej uzyskania z Powiatowego Urzędu Pracy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu należy stwierdzić, iż ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.

*   dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
*   ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

Wobec tak brzmiącego przepisu należy uznać, że kwota netto dotacji otrzymanej przez spółkę, której jest Pan wspólnikiem, na zakup środków trwałych, nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawcy została zwrócona kwota brutto za wcześniej zakupione środki trwałe, wyposażenie oraz środki piorące. W związku z powyższym różnica (odpowiadająca wartości naliczonego podatku VAT) jest przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Natomiast refundacja otrzymana jako zwrot kosztów zakupu wyposażenia oraz środków piorących (nie stanowiąca zwrotu wydatków na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych) w całości stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Końcowo wskazać należy, iż powołany we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepis art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, bowiem otrzymane przez Wnioskodawcę środki z Funduszu Pracy na zakup środka trwałego stanowią refundację wcześniej poniesionych kosztów, a nie - jak wynika z powyższego przepisu – nieodpłatne świadczenie, częściowo odpłatne świadczenie lub wartość świadczeń rzeczowych (w naturze).

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako nieprawidłowe, ponieważ otrzymana przez Wnioskodawcę refundacja ze środków Funduszu Pracy na zakup środka trwałego nie podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca pominął również zapisy art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.