Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-556/14-2/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-08
Teza: Czy sprzedaż opisanego przez Wnioskodawcę zespołu składników majątkowych związanych z jego działalnością gospodarczą stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa; składnik-składnik majątkowy; transakcja; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2014 r. (data wpływu 12 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie potraktowania sprzedaży zespołu składników majątkowych jako transakcji zbycia przedsiębiorstwa niepodlegającej opodatkowaniu **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie potraktowania sprzedaży zespołu składników majątkowych jako transakcji zbycia przedsiębiorstwa niepodlegającej opodatkowaniu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza zawrzeć ze spółką P. Sp. z o.o. (dalej: „Nabywca”) umowę sprzedaży, na podstawie której przeniesie na Nabywcę własność zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy i stanowiącego jego przedsiębiorstwo (dalej: „Przedsiębiorstwo”). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i przetwarzania szkła. Nabywca dokona włączenia Przedsiębiorstwa do swojej struktury organizacyjnej i będzie kontynuował (rozwijał) działalność gospodarczą prowadzoną przez Nabywcę.

Własność zespołu składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa zostanie przeniesiona na Nabywcę w drodze jednej umowy sprzedaży, której przedmiotem będzie Przedsiębiorstwo. Tym samym, Wnioskodawca i Nabywca nie będą zawierać odrębnych umów sprzedaży poszczególnych składników majątkowych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa. Jednak zgodnie z dyspozycją z art. 552 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121; dalej: „Kodeks cywilny”), z zakresu Przedsiębiorstwa zostaną wyłączone wybrane składniki majątkowe, których własność nie zostanie przeniesiona na Nabywcę. Z zakresu umowy sprzedaży wyłączone zostaną składniki majątkowe, które nie są konieczne do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, do której wykorzystywane jest Przedsiębiorstwo.

W szczególności, na podstawie umowy sprzedaży Przedsiębiorstwa, na Nabywcę przeniesione zostaną następujące składniki materialne i niematerialne wchodzące na dzień sprzedaży w skład Przedsiębiorstwa:

1.  nazwa, pod którą prowadzone jest Przedsiębiorstwo;
2.  własność wszystkich nieruchomości (w tym prawa użytkowania wieczystego) wchodzących w skład Przedsiębiorstwa, z wyłączeniem bazy rehabilitacyjno-wypoczynkowej w Zakopanem;
3.  własność wszystkich ruchomości, innych aktywów trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa, w tym w szczególności własność maszyn, urządzeń oraz środków transportu, z wyłączeniem specjalistycznych samochodów przeznaczonych do przewozu szyb i szkła, samochodów osobowych (dalej: „Samochody”);
4.  prawa z wszelkich decyzji, pozwoleń, zezwoleń, aktów administracyjnych, uzgodnień i innych podobnych aktów, które są związane z działalnością Przedsiębiorstwa,
5.  prawa wynikające z umów najmu;
6.  prawa (w tym wierzytelności) wynikające z porozumień i zamówień realizowanych w ramach współpracy z dostawcami towarów i usług na rzecz Przedsiębiorstwa oraz wynikające z umów zawartych z tymi dostawcami, z wyłączeniem praw i wierzytelności wynikających z umów na dostawę materiałów produkcyjnych;
7.  prawa wynikające z innych umów związanych z prowadzeniem Przedsiębiorstwa, za wyjątkiem praw i wierzytelności wynikających z wszelkich umów o prowadzenie rachunków bankowych oraz o świadczenie usług związanych z tymi rachunkami (w tym te rachunki bankowe i zgromadzone na nich środki finansowe), praw i wierzytelności z umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz praw i wierzytelności wynikających z wszelkich umów kredytowych oraz umów pożyczek;
8.  dokumentacja związana z działalnością prowadzoną w ramach Przedsiębiorstwa, w tym wszelkiego rodzaju wewnętrzne zalecenia, regulaminy i instrukcje oraz certyfikaty produktów, deklaracje zgodności i właściwości, wzory gwarancji oraz wszelkie prawa wynikające z tych dokumentów;
9.  tajemnica przedsiębiorstwa.

Ponadto, na podstawie odrębnej umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą i Nabywcą zostaną przeniesione również zobowiązania z tytułu udzielonych gwarancji, związane z prowadzonym Przedsiębiorstwem.

Zgodnie z art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. poz. 21, Nr 94, z późn. zm.; dalej: „Kodeks pracy”) Nabywca stanie się stroną stosunków pracy z pracownikami Przedsiębiorstwa i przejmie wszystkie obowiązki wynikające ze stosunków pracy.

W świetle planowanej umowy sprzedaży Przedsiębiorstwa, Wnioskodawca będzie zobowiązany do wszelkich wynagrodzeń oraz innych płatności należnych pracownikom Przedsiębiorstwa do dnia zawarcia umowy sprzedaży Przedsiębiorstwa.

Na podstawie umowy sprzedaży Przedsiębiorstwa na Nabywcę nie zostaną przeniesione (oprócz wymienionych wyżej: bazy rehabilitacyjno-wypoczynkowej, Samochodów oraz praw i wierzytelności wynikających z umów: na dostawę materiałów, rachunków bankowych, kredytowych i pożyczek, o świadczenie usług telekomunikacyjnych): zafakturowane należności związane z prowadzeniem Przedsiębiorstwa i powstałe w ramach tej działalności w okresie poprzedzających sprzedaż Przedsiębiorstwa, w tym w szczególności wynikające z ww. umów, porozumień, współpracy, aktów administracyjnych i przepisów prawnych, niezależnie od ich daty wymagalności oraz zobowiązania inne niż z tytułu udzielonych gwarancji związane z prowadzeniem Przedsiębiorstwa, powstałe przed dniem transakcji sprzedaży.

Zarówno Wnioskodawca, jak i Nabywca są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług (dalej również: „podatek VAT”) w Polsce.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż opisanego przez Wnioskodawcę zespołu składników majątkowych związanych z jego działalnością gospodarczą stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisanego przez Wnioskodawcę zespołu składników majątkowych związanych z jego działalnością gospodarczą stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, w ramach planowanej umowy sprzedaży Wnioskodawca dokona zbycia Przedsiębiorstwa obejmującego zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do prowadzenia przez niego działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Oznacza to, że gdy przedmiotem transakcji jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o VAT.

Przepisy ustawy o VAT nie zawierają definicji pojęcia „przedsiębiorstwo”. Tym samym, w celu określenia, czy dany zespół składników materialnych i niematerialnych stanowi przedsiębiorstwo, należy w ramach wykładni systemowej odwołać się do odpowiednich definicji zawartych w innych aktach prawnych, w szczególności do definicji zawartej w art. 551 Kodeksu cywilnego. Prawidłowość takiej wykładni potwierdza m.in. wyrok WSA w Warszawie z 28 kwietnia 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa/1767/10), w którym Sąd zauważył; „Definicji przedsiębiorstwa w ustawie o podatku od towarów i usług nie ma. Jest tylko definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Skoro brak jest definicji przedsiębiorstwa w ustawie o VAT to wyjaśnienia pojęcia „przedsiębiorstwo” w ramach wykładni systemowej należało poszukać na gruncie kodeksu cywilnego, ze wskazaniem na art. 551 k.c”.

W art. 551 Kodeksu cywilnego przedsiębiorstwo definiowane jest jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujący w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
*   koncesje, licencje i zezwolenia;
*   patenty i inne prawa własności przemysłowej;
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
*   tajemnice przedsiębiorstwa;
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z katalogiem wymienionym w opisie zdarzenia przyszłego, na mocy planowanej umowy sprzedaży Przedsiębiorstwa Wnioskodawca dokona przeniesienia na rzecz Nabywcy składników materialnych i niematerialnych, które wyczerpują większość z kategorii wymienionych w art. 551 Kodeksu cywilnego - przeniesione zostaną m.in. nazwa przedsiębiorstwa, własność ruchomości i nieruchomości, prawa wynikające z umów najmu, wierzytelności, tajemnica przedsiębiorstwa i dokumentacja związana z prowadzeniem działalności gospodarczej z wyłączeniem ksiąg rachunkowych.

Jednocześnie natęży wskazać - w ślad za Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (powołany wyżej wyrok o sygn. akt 1767/10), że „(\`(...)\`) wymienione wyżej składniki przedsiębiorstwa zostały wskazane w sposób przykładowy a nie enumeratywny, czego dowodzi użyty w przepisie zwrot „w szczególności”. Z przywołanej definicji wynika istotna cecha wskazanego zespołu składników muszą one stanowić zorganizowany kompleks majątkowy przeznaczony do prowadzenia określonej działalności. Poszczególne składniki majątkowe nie stanowią przypadkowego zbioru rzeczy i praw, lecz pozostają ze sobą w relacjach funkcjonalnych i organizacyjnych, które czynią z nich całość zdolną do realizacji określonej działalności”.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, wybrane składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład Przedsiębiorstwa nie zostaną przeniesione na Nabywcę. Wyłączenie z zakresu umowy sprzedaży części składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa nie powoduje, że przedmiot planowanej umowy sprzedaży nie może być uznany za przedsiębiorstwo (w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego). Zgodnie z wyrokiem NSA z 27 marca 2013 r. (sygn. akt II FSK 1896/11) „dopuszczalne jest wyłączenie z transakcji zbycia przedsiębiorstwa pewnych elementów, także wymienionych expressis verbis w art. 55¹ k.c., a mimo to czynność prawna może być uznana za mającą za przedmiot przedsiębiorstwo”. Wyłączenia te nie mogą być jednak zbyt daleko idące. Jak wskazano w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 19 maja 2011 r.: „(\`(...)\`) istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej\`(...)\`” (sygn. ILPP1/443-284/11-4/MK).

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, podstawową działalnością Przedsiębiorstwa jest produkcja i przetwarzanie szkła. Zdolności do kontynuowania tej działalności nie pozbawia Przedsiębiorstwa wyłączenie z jego składników bazy rehabilitacyjno-wypoczynkowej.

Na zdolność do kontynuowania działalności gospodarczej Przedsiębiorstwa nie wpłynie również wyłączenie z jego składników Samochodów. Utrzymywanie floty samochodów przystosowanych do przewozu szyb i samochodów osobowych nie jest bowiem warunkiem koniecznym do prowadzenia podstawowej działalności gospodarczej Przedsiębiorstwa. W celu zapewnienia realizacji funkcji transportowej Nabywca, który ma inny model biznesowy, będzie korzystał z usług świadczonych w ramach outsourcingu usługi transportowej od zewnętrznych usługodawców - w taki sam sposób jak czyni to dotychczas.

Wyłączenie z zakresu sprzedaży praw i wierzytelności wynikających z umów na dostawę materiałów produkcyjnych również nie pozbawia Przedsiębiorstwa zdolności do kontynuowania jego podstawowej działalności. Nabywca może bowiem zawrzeć nowe umowy na dostawę materiałów produkcyjnych, którymi zastąpi umowy zawarte przez Wnioskodawcę. Ponadto, Nabywca prowadzi działalność w tym samym sektorze jak Wnioskodawca i ma już zawarte umowy ze swoimi dostawcami z tej samej branży, które wykorzysta.

Ponadto, zdolności do kontynuowania podstawowej działalności Przedsiębiorstwa nie pozbawia go również wyłączenie z jego składników praw i wierzytelności wynikających z:

*   umów o prowadzenie rachunków bankowych;
*   umów kredytowych oraz pożyczek;
*   umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych.

Powyższe umowy mogą być bowiem w prosty sposób zastąpione nowymi umowami zawartymi przez Nabywcę lub zawartymi do tej pory przez Nabywcę.

Zdolności do kontynuowania działalności gospodarczej Przedsiębiorstwa nie pozbawia go również wyłączenie z zakresu przedmiotu sprzedaży zafakturowanych należności związanych z prowadzeniem Przedsiębiorstwa i powstałych w ramach tej działalności w okresie poprzedzającym sprzedaż Przedsiębiorstwa.

Dla kwalifikacji zbywanego zespołu składników materialnych i niematerialnych jako przedsiębiorstwa nie ma znaczenia czy przenoszone są również zobowiązania, bowiem zobowiązania nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Zobowiązania były wymienione w art. 55¹ Kodeksu cywilnego jako składniki przedsiębiorstwa w uprzednim brzmieniu tego przepisu, natomiast od 25 września 2003 r. zostały z tego katalogu usunięte. Niemniej jednak, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, na Nabywcę przeniesione zostaną zobowiązania z tytułu udzielonych gwarancji, związane z prowadzonym Przedsiębiorstwem.

W świetle powyższego, należy uznać, że wyłączenie z zespołu składników Przedsiębiorstwa ww. elementów nie pozbawia Przedsiębiorstwa zdolności do kontynuowania jego podstawowej działalności, którą jest produkcja i przetwarzanie szkła.

W związku z powyższym, nie ulega wątpliwości, że zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, będący przedmiotem planowanej umowy sprzedaży, stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. W konsekwencji, planowana umowa sprzedaży będzie stanowiła zbycie przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii interpretacyjnej organów podatkowych. Zaprezentowane wyżej rozumowanie potwierdzają m.in. następujące interpretacje indywidualne wydane w podobnych sprawach:<

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, z dnia 6 sierpnia 2012 r., sygn. IPPP2/443-569/12-2/DG;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. ILPP2/443-429/12-4/EN;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, z dnia 11 grudnia 2011 r., sygn. IBPP3/443-1053/11/IK;
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, z dnia 19 maja 2011 r., sygn. ILPP1/443-284/11-4/MK.

Podsumowanie

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisanego przez Wnioskodawcę zespołu składników majątkowych związanych z jego działalnością gospodarczą stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości wskazanego powyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.