Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-1244/12/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-02-07
Teza: Czy Wnioskodawca może zaliczyć do podatkowych kosztów uzyskania przychodu wydatki związane z uzyskaniem prawa jazdy kategorii C: opłata na kurs i egzamin oraz wydatki związane z uzyskaniem licencji instruktora jazdy kategorii C?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; egzaminy; koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja; prawo jazdy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2012 r. (data wpływu: 23 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z podjęciem kursu na prawo jazdy kategorii C- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z podjęciem kursu na prawo jazdy kategorii C.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca od 4 czerwca 2012 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (PKD 85.53 Z - Pozaszkolne formy edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu).

Wnioskodawca obecnie szkoli kandydatów na kierowców kategorii B gdyż posiada licencję instruktora kategorii B.W celu zwiększenia przyszłych przychodów z działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza podnieść swoje kwalifikacje zawodowe, aby móc szkolić kandydatów na kierowców również w kategorii C. Wnioskodawca jest w trakcie kursu na prawo jazdy kategorii C, a w przyszłości zamierza uzyskać licencję instruktora w tej kategorii.

Wnioskodawca w zakresie podatku dochodowego rozlicza się na zasadach ogólnych oraz prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może zaliczyć do podatkowych kosztów uzyskania przychodu wydatki związane z uzyskaniem prawa jazdy kategorii C: opłata na kurs i egzamin oraz wydatki związane z uzyskaniem licencji instruktora jazdy kategorii C?

Wnioskodawca uważa, że poniesione wydatki związane z uzyskaniem prawa jazdy kategorii C czyli: opłata za kurs i egzamin oraz wydatki związane z uzyskaniem licencji instruktora kategorii C może zaliczyć do podatkowych kosztów uzyskania, gdyż;

*   wydatki te wiążą się bezpośrednio z zakresem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej
*   służą osiągnięciu przychodów, zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów.

Dzięki posiadaniu prawa jazdy kategorii C Wnioskodawca będzie mógł uzyskać licencję instruktora jazdy kategorii C, co w przyszłości umożliwi mu wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie szkolenia kandydatów na kierowców w tej kategorii i przyczyni się do zwiększenia przychodów z działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie trzy warunki:

*   celem poniesienia wydatku (bezpośrednim lub pośrednim) powinno być osiągnięcie przychodu, lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,

*   wydatek ten nie może być wymieniony w zawartym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

*   wydatek musi być prawidłowo udokumentowany.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź tez zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Podatnik, kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że poniesienie wydatku ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów).

Do stwierdzenia, czy wydatki związane z uzyskaniem prawa jazdy kategorii C oraz licencji instruktora jazdy w tej kategorii mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:

*   czy takie wydatki związane są ze zdobywaniem umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,

*   czy też, wydatki te służą tylko zdobywaniu umiejętności nie związanych z działalnością gospodarczą, a więc które co do zasady mają charakter osobisty.

Jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo - których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza - uznać należy wydatki związane ze zdobywaniem umiejętności niezbędnych w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca od 4 czerwca 2012 roku prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą której podstawowym przedmiotem są pozaszkolne formy edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu. Wnioskodawca w celu zwiększenia przyszłych przychodów z działalności zamierza podnieść swoje kwalifikacje, aby móc szkolić kandydatów na kierowców również w kategorii C. W tym celu Wnioskodawca podjął kurs na prawo jazdy kategorii C, natomiast w przyszłości zamierza uzyskać licencję instruktora w tej kategorii.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skoro uzyskanie licencji instruktora jazdy w kategorii C jest związane z zakresem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a zdobyte umiejętności będą miały odzwierciedlenie w powstaniu lub wzroście przychodu nie ma przeszkód prawnych, aby wydatki związane z uzyskaniem prawa jazdy kategorii C oraz licencji instruktora jazdy w tej kategorii, zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, pod warunkiem ich należytego udokumentowania w sposób właściwy dla rodzaju prowadzonych ksiąg podatkowych.

Jednakże zauważyć należy, iż to na podatniku spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku, jak również przesłanek racjonalności ich ponoszenia, jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Jeśli podatnik nie wykaże ww. związku lub nie przedstawi rzeczowych argumentów wskazujących na celowość i racjonalność poniesionych na ww. kurs oraz uzyskanie licencji instruktora wydatków z punktu widzenia uzyskiwania przychodów z działalności gospodarczej, czy tez zachowania lub zabezpieczenia ww. źródła przychodów, to wydatek nie może zostać uznany za koszt uzyskania przychodów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.