Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.513.2018.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-29
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej bądź zwrotu różnicy podatku oraz ujęcie wartości towarów i usług w deklaracji VAT-7
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-zawieszenie działalności gospodarczej; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 września 2018 r. (data wpływu 14 września 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej bądź zwrotu różnicy podatku oraz ujęcie wartości towarów i usług w deklaracji VAT-7 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej bądź zwrotu różnicy podatku oraz ujęcie wartości towarów i usług w deklaracji VAT-7.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Od dnia 2 czerwca 2017 r. Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie pozostałej sprzedaży detalicznej prowadzonej poza siecią sklepową straganami i targowiskami.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT oraz VAT UE od 3 lipca 2017 r. We wrześniu 2017 r. Wnioskodawca nabył towary (art. spożywcze oraz urządzenia do ich dystrybucji) w ramach WNT od kontrahenta z innego kraju UE celem dalszej sprzedaży i dystrybucji na terytorium Polski.

Niestety z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy okazało się, że części z zakupionych produktów Wnioskodawca nie będzie w stanie wprowadzić do obrotu, aby były one zgodne z obowiązującymi normami.

W wyniku powyższego jak i ciągłych nieporozumień wynikających ze współpracy ze sprzedawcą towar został zareklamowany z prośbą o dokonanie jego zwrotu w całości. W związku z wydłużającymi się negocjacjami w sprawie odesłania towaru jak i pokrycia kosztów transportu oraz brakiem sprzedaży Wnioskodawca zdecydował się na zawieszenie działalności na czas nieokreślony z dniem 1 lutego 2018 r. na podstawie art. 14a ust.1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

W okresie zawieszenia Wnioskodawca ponosi wydatki wynikające z umów zawartych przed zawieszeniem działalności - wynajem magazynu dla potrzeb składowania towaru. Ponadto są to koszty związane z obsługą księgową oraz wydatki takie jak zakup licencji oprogramowania antywirusowego, domeny firmowej, serwera dla poczty firmowej bądź też obsługa prawna. Ponoszenie tych kosztów jest niezbędne, aby utrzymać firmę w gotowości do ponownego wznowienia działalności jak i zakończenia działań mających na celu zwrot zakupionych produktów od kontrahenta z UE. Ww. wydatki stwierdzone fakturami VAT Wnioskodawca ujmuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w wartości netto, ale nie składa deklaracji VAT-7 stosownie do art. 99 ust. 7a ustawy o VAT. Wnioskodawca również wystąpił o zwrot podatku naliczonego na podstawie art. 87 ust. 5a ustawy o VAT za okres kiedy działalność była aktywna.

Wnioskodawca zamierza utrzymywać swoją działalność jako zawieszoną aż do momentu kiedy zostanie rozwiązana sytuacja ze zwrotem towaru, tym samym w dalszym ciągu będzie ponosił koszty niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów ujmując je w podatkowej księdze przychodów i rozchodów na podstawie faktur zakupu. Po okresie zawieszenia Wnioskodawca zakłada wznowienie działalności opodatkowanej podatkiem VAT, z tym, że działalność ta byłaby wykonywana w ramach innego PKD.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy po wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w całym okresie zawieszenia działalności gospodarczej oraz ewentualnego zwrotu różnicy podatku VAT?
2.  W jaki sposób w takim przypadku powinna być złożona deklaracja VAT-7 aby uwzględniała wydatki poniesione za cały okres zawieszenia działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W okresie zawieszenia działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, ale Wnioskodawca ma prawo do wykonywania wszelkich czynności niezbędnych do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Takimi czynnościami jest m.in. magazynowanie posiadanego towaru, który został nabyty z zamiarem wykonywania czynności opodatkowanych a brak sprzedaży nie wynika z winy Wnioskodawcy.

Wszelkie pozostałe czynności podjęte w okresie zawieszenia przez Wnioskodawcę są związane z koniecznością utrzymania działalności gospodarczej w gotowości do ponownego jej wznowienia. Działalność ta będzie opodatkowana podatkiem VAT.

W związku z powyższym Wnioskodawca uznaje, iż po wznowieniu działalności będzie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w całym okresie zawieszenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca w składanych deklaracjach będzie miał prawo kwotę podatku naliczonego przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy, lub będzie mógł wystąpić o zwrot różnicy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Ad 1

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do ust. 10 pkt 1 ww. art. 86, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zgodnie z art. 86 ust. 19 ustawy, jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

W świetle przywołanych przepisów stwierdzić należy, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczeniu podlega zatem podatek naliczony, który będzie związany z transakcjami opodatkowanymi, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Prawo do odliczenia przysługuje także w przypadku, gdy w danym okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych, jednak w związku z brakiem podatku należnego, który obniża się o podatek naliczony, podatnik ma prawo do przeniesienia tego podatku na następny okres rozliczeniowy.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Według art. 87 ust. 5a ustawy, w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Należy zauważyć, że ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „zawieszenie działalności”. Kwestia ta została uregulowana m.in. w przepisach ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r. poz. 646 z późn. zm.).

Należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 23 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców, przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy.

Z kolei, w myśl art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Natomiast zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:

1.  może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;
2.  może przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
3.  może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
4.  ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej;
5.  wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
6.  może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej;
7.  może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zatem, przedsiębiorca w okresie zawieszenia działalności gospodarczej ma m.in. prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Zauważyć należy, iż w przypadku podatnika VAT czynnego opodatkowaniu podatkiem VAT, podlegają wszystkie wykonywane przez niego czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym tego podatku.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie pozostałej sprzedaży detalicznej prowadzonej poza siecią sklepową straganami i targowiskami. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT oraz VAT UE. Wnioskodawca zdecydował się na zawieszenie działalności na czas nieokreślony z dniem 1 lutego 2018 r. W okresie zawieszenia Wnioskodawca ponosi wydatki wynikające z umów zawartych przed zawieszeniem działalności – (wynajem magazynu dla potrzeb składowania towaru) oraz koszty związane z obsługą księgową (wydatki takie jak zakup licencji oprogramowania antywirusowego, domeny firmowej, serwera dla poczty firmowej, obsługa prawna). Ponoszenie tych kosztów jest niezbędne aby utrzymać firmę w gotowości do ponownego wznowienia działalności jak i zakończenia działań mających na celu zwrot zakupionych produktów od kontrahenta z UE. Ww. wydatki stwierdzone fakturami VAT Wnioskodawca ujmuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w wartości netto, ale nie składa deklaracji VAT-7 stosownie do art. 99 ust. 7a ustawy o VAT. Po okresie zawieszenia Wnioskodawca zakłada wznowienie działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy po wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w całym okresie zawieszenia działalności gospodarczej oraz ewentualnego zwrotu różnicy podatku VAT.

Mając na uwadze przywołane przepisy prawa oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków poniesionych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Wydatki poniesione na wynajem magazynu dla potrzeb składowania towaru oraz wydatki związane z obsługą księgową, zakup licencji oprogramowania antywirusowego, domeny firmowej, serwera dla poczty firmowej bądź też obsługa prawna można uznać za niezbędne do utrzymania przedsiębiorstwa. Ponadto - jak wskazano w treści wniosku – po okresie zawieszenia Wnioskodawca zakłada wznowienie działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Spełnione zostały zatem przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy, tj. występuje związek ponoszonych wydatków w okresie zawieszenia działalności gospodarczej z czynnościami opodatkowanymi, które wystąpią po wznowieniu działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

W konsekwencji, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Ad 2

Ponadto wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą sposobu złożenia deklaracji VAT-7, aby uwzględniała wydatki poniesione za cały okres zawieszenia działalności gospodarczej.

Jak stanowi art. 99 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 7a ustawy o VAT, w przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji, o których mowa w ust. 1 i 2, za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy.

Natomiast zgodnie z art. 99 ust. 7b ustawy o VAT, zwolnienie z obowiązku składania deklaracji podatkowych, o którym mowa w ust. 7a, nie dotyczy:

1.  (uchylony)
2.  podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3.  podatników dokonujących importu usług lub nabywających towary - w zakresie których są podatnikiem;
4.  okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego;
5.  okresów rozliczeniowych, za które podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które jest obowiązany dokonać korekty podatku naliczonego.

Z powyższych przepisów wynika, że obowiązek składania deklaracji przez podatnika nie dotyczy okresu zawieszenia działalności gospodarczej, jednakże w przypadku wykonania czynności opodatkowanych podatnik nie jest zwolniony z tego obowiązku. Wskazać należy, że odliczenie podatku naliczonego jest prawem podatnika nie obowiązkiem. Zatem podatnik może złożyć deklarację w okresie zawieszenia działalności i wykazać w niej kwotę podatku naliczonego do odliczenia.

Ponadto należy zaznaczyć, że realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego poprzez jego zadeklarowanie w terminie określonym w art. 86 ust. 10b pkt 1 lub ust. 11 ustawy wiąże się z koniecznością złożenia deklaracji podatkowej w okresie zawieszenia, w której podatnik w przypadku braku czynności opodatkowanych w okresie zawieszenia działalności wykazałby kwotę tego podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. W konsekwencji takiego rozliczenia kwota ta zwiększa kwotę podatku naliczonego do odliczenia w następnym okresie rozliczeniowym i w efekcie „dalszego przenoszenia” może być rozliczona z podatkiem należnym (przy braku czynności opodatkowanych w okresie zawieszenia) dopiero w deklaracji złożonej po wznowieniu działalności gospodarczej.

Mając jednakże na uwadze fakt, że w okresie zawieszenia podatnik nie jest zobowiązany do składania deklaracji podatkowych prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego może zostać zrealizowanie również poprzez wykazanie tej kwoty w pierwszej deklaracji składanej po odwieszeniu działalności gospodarczej. Powyższa zasada ma zastosowanie do wszystkich wydatków, do których prawo do odliczenia powstanie w okresie zawieszenia, zarówno tych wykorzystanych do działalności przed zawieszeniem działalności gospodarczej, jak też niezbędnych do utrzymania tej działalności poniesionych w okresie zawieszenia.

W związku z powyższym Wnioskodawca w odniesieniu do wskazanych wydatków, może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego w pierwszej deklaracji składanej po odwieszeniu działalności gospodarczej i w przypadku, gdy kwota podatku należnego przewyższy kwotę podatku naliczonego Wnioskodawca może wystąpić o zwrot podatku na podstawie art. 87 ust. 5a ustawy. Ponadto może składać deklaracje podatkowe za okresy rozliczeniowe, których zawieszenie dotyczy i na bieżąco odliczać podatek naliczony od poniesionych wydatków, wykazując kwotę podatku do dalszego przeniesienia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że niniejsza interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 0/0, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.