Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.446.2019.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-03
Teza: Podmiot nabywający od Wnioskodawcy przedmiotową nieruchomość nie będzie pierwszym nabywcą lub użytkownikiem otrzymującym w drodze czynności opodatkowanej budynek i budowlę do użytkowania po jego wybudowaniu, ponieważ pierwsze zasiedlenie budynku i budowli nastąpiło przez ich używanie na potrzeby własnej działalności gospodarczej upadłej spółki.
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków; działki; grunty; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; sprzedaż-sprzedaż budynków; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2019 r. (data wpływu 6 listopada 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działek zabudowanych nr X, Y, Z oraz udziału w prawie wieczystego użytkowania działki nr V – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 listopada 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działek zabudowanych nr X, Y, Z oraz udziału w prawie wieczystego użytkowania działki nr V.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest syndykiem masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości (dalej Spółka 1), powołanym w oparciu o Postanowienie Sądu Rejonowego w B z dnia (\`(...)\`) 2017 r. w przedmiocie ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku. W toku postępowania upadłościowego syndyk sprzedaje majątek upadłego w celu zaspokojenia wierzycieli. W skład masy upadłości wchodzi, między innymi, nieruchomość położona w C., przy ul. (\`(...)\`).

Nieruchomość położona w C., przy ul. (\`(...)\`) \[KW nr (\`(...)\`) oraz KW nr (\`(...)\`)\] została zakupiona aktem notarialnym z dn. (\`(...)\`) 2003 r. do D. sp. jawna (dalej: Spółka 2) za kwotę: (\`(...)\`) zł w tym prawo wieczystego użytkowania gruntu za kwotę: (\`(...)\`) zł.

Pobrano opłatę w postaci podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) od wartości wieczystego użytkowania gruntu w wys. 1%, tj. (\`(...)\`) zł.

Jednocześnie z treści aktu notarialnego wynika, iż nabywany budynek był potraktowany zgodnie z definicją towaru używanego i tym samym zastosowano zwolnienie z podatku od towarów i usług VAT.

Dalej wskutek przekształcenia Spółki 2 w Spółkę 1 w dniu (\`(...)\`).2006 r. przedmiotowa nieruchomość weszła w skład majątku upadłej Spółki 1.

Nieruchomość w C. stanowią:

1.  prawo wieczystego użytkowania \[KW nr (\`(...)\`)\] działek o nr: X. (pow.: 405 m2), Y. (pow.: 812 m2) i Z. (pow.: 916 m2) o łącznej pow.: 2 133 m2 Na nieruchomości usytuowane są:
    *   budynek magazynowo-biurowy o pow. użytkowej: 1 486,2 m2. Budynek usytuowany jest na wszystkich ww. działkach odpowiednio: na działce nr X. pow. zabudowy wynosi: 296 m2 (rok zakończenia budowy 1968 r.), na działce nr Y. pow. zabudowy wynosi: 594 m2 (rok zakończenia budowy 1968 r.) i na działce nr Z. pow. zabudowy wynosi: 670 m2 (rok zakończenia budowy: 1997 r.). Budynek posiada wspólny dach i wspólne ściany boczne. Wewnątrz dokonano wymuszonych przejść poprzez wybicie otworu w ścianie nośnej. Źródło zasilania prądem i zasilania wodą zlokalizowane jest w budynku środkowym na działce nr Y. Budynek ma charakter magazynowy z 2 wejściami od ulicy oraz przejściem z budynków na działkach nr: X. i Z. W budynku na działce nr X. jest dostęp do wody i prądu bez własnego źródła zasilania z jednym wejściem od ulicy. Zapewniony dostęp do prądu i wody z budynku na działce nr Y. Budynek ma charakter biurowo-magazynowy. W budynku na działce nr Z. jest dostęp do wody i prądu poprzez źródło w budynku położonym na działce nr Y. Budynek ma charakter biurowo-magazynowy z 2 wejściami od strony ulicy.
    *   budynki parterowe, niepodpiwniczone w zwartej, szeregowej zabudowie. Funkcjonalnie wewnętrznie połączone. Wejścia zewnętrzne z poziomu ramp wyposażonych w schody betonowe. Konstrukcja budynku szkieletowa żelbetowa prefabrykowana z wypełnieniem ścianami murowanymi. Fundamenty: lawy fundamentowe zbrojone, betonowe, ściany fundamentowe murowane z bloczków betonowych. Ściany zewnętrzne: murowane z cegieł ceramicznych pełnych oraz bloczków z betonu komórkowego. Ściany wewnętrzne murowane z cegły wapienno-piaskowej. Rampa od strony południowej ciągła na całej długości. Stropodach z prefabrykowanych dyli korytowych, żelbetowych opartych na ścianach zewnętrznych oraz podciągu żelbetowego. Dach kryty papą bitumiczną. Wrota stalowe do pomieszczeń magazynowych z poziomu ramp. Wejście główne do pomieszczeń biurowych z elementów PCV szklonych. Drzwi wewnętrzne płytowe. Okna PCV szklone zestawem dwu szybowym oraz szyby bezpośrednio osadzone w konstrukcji ścian. Okna zabezpieczone kratami stalowymi. Tynk na ścianach murowanych wapienno-cementowy. W części ściany nieotynkowane. Posadzki w pokojach biurowych płytki ceramiczne terrakota, w pomieszczeniach magazynowych posadzka cementowa. Instalacje: instalacja wodno-kanalizacyjna, elektryczna oświetleniowa i gniazd wtykowych.
2.  Ponadto Spółka 1 dysponuje udziałem w wys. 35/100 w prawie wieczystego użytkowania części nieruchomości gruntowej zabudowanej zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, stanowiącej zabudowaną działkę nr V. o pow. 996 m2 stanowiącą drogę dojazdową i plac manewrowy \[KW nr (\`(...)\`)\] do nieruchomości, o której mowa w pkt 1.

Od dn. ogłoszenia upadłości, tj. (\`(...)\`).2017 r. w ww. obiektach nie dokonywano jakichkolwiek remontów.

Od dn. ogłoszenia upadłości, tj. (\`(...)\`).2017 r. obiekty były przedmiotem wynajmu na rzecz E. sp. z o.o. i z tego tytułu osiągano przychody uwzględniające 23% podatek od towarów i usług VAT.

Teren obejmujący przedmiotową nieruchomość aktualnie nie jest objęty obowiązującym, miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Z dokumentacji księgowej przekazanej przez upadłego syndykowi wynika, że nakłady finansowe jakie były poniesione przez upadłą spółkę na zmodernizowanie ww. nieruchomości nie przekroczyły 30 % wartości początkowej. Nieruchomość była wykorzystywana do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Upadły prowadził księgowość w formie Księgi Handlowej i zaewidencjonował wszystkie budynki i budowle na jednym koncie księgowym bez kont analitycznych dla poszczególnych budynków i budowli.

Z tytułu opisanych powyżej nieruchomości od daty ogłoszenia upadłości przez Sąd Rejonowy w B. tj. od (\`(...)\`) 2017 roku nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne na niniejszych nieruchomościach. Podatnik do chwili obecnej jest czynnym podatnikiem podatku VAT i co się z tym wiąże ma prawo do odliczania podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż zabudowanej działki nr X, opisanej w pkt 75 powinna być sprzedana z zastosowaniem stawki zwolnionej podatku od towarów i usług ?
2.  Czy sprzedaż zabudowanej działki nr Y, opisanej w pkt 75 powinna być sprzedana z zastosowaniem stawki zwolnionej podatku od towarów i usług ?
3.  Czy sprzedaż zabudowanej działki nr Z, opisanej w pkt 75 powinna być sprzedana z zastosowaniem stawki zwolnionej podatku od towarów i usług ?
4.  Czy sprzedaż zabudowanej działki nr V, opisanej w pkt 75 powinna być sprzedana z zastosowaniem stawki zwolnionej podatku od towarów i usług ?

Zdaniem Wnioskodawcy dostawa opisanych w poz. 75 nieruchomości zabudowanych będzie opodatkowana stawką zwolnioną od podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 roku, poz. 1221 z późniejszymi zmianami) - dalej: ustawa VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Tak więc, zastosowanie zwolnienia uzależnione jest od tego, czy dany grunt niezabudowany stanowi teren budowlany. Pojęcie to należy rozumieć ściśle w znaczeniu nadanym przez obowiązujące przepisy.

Przedmiotowe działki są zabudowane budynkami i budowlą, wobec czego powyższy przepis ustawy VAT nie będzie miał zastosowania.

Zdaniem Wnioskodawcy dostawa opisanych w poz. 75 nieruchomości zabudowanych i częściowo zabudowanych będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w części dotyczącej nieruchomości zabudowanych.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 i 9 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 roku, poz. 1221 z późniejszymi zmianami) - dalej: ustawa VAT z podstawy opodatkowania dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli nie wyodrębnia się wartości gruntu lub prawa wieczystego użytkowania gruntu, co powoduje, że stawka podatku lub zwolnienie z podatku ustalone dla dostawy budynku czy budowli stosuje się również do gruntu lub prawa wieczystego użytkowania gruntu związanych z budynkami lub budowlami będącymi przedmiotem dostawy.

Ustawodawca w ustawie VAT przewidział zwolnienie z podatku dla dostawy budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata,

co wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT. Ponadto dla dostawy, która nie mogłaby korzystać ze zwolnienia opisanego wyżej przewidziane zostało kolejne zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10a. Zgodnie z tym przepisem zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W przedmiotowej sprawie elementem przesądzającym jest interpretacja definicji „pierwszego zasiedlenia”. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy VAT przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Definicja ta wynikająca z ustawy VAT została uznana przez TSUE, w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16, za niezgodną z prawem unijnym w takim zakresie, w jakim uznaje ona pierwsze zasiedlenie, jako następujące wyłącznie w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu VAT. W świetle wspólnotowej wykładni nie można pierwszego zasiedlenia nieruchomości ograniczać jedynie do dokonania czynności podlegającej VAT (np. sprzedaży czy najmu). Pierwsze zasiedlenie budynku to jego pierwsze zajęcie, faktyczne używanie (w tym także na potrzeby własnej działalności gospodarczej). I nie ma znaczenia, czy dany budynek został wybudowany, czy też został ulepszony (zmodernizowany).

Posługując się, zatem wykładnią dokonaną przez TSUE, w odniesieniu do budynków mających być przedmiotem opisanej wcześniej dostawy, uznać należy, że dostawa ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, w części budynków magazynowych i garażu jako, że nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia i od pierwszego zasiedlenia upłyną okres dłuższy niż dwa lata. Zwolnienie z podatku wynika w tym przypadku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.

Konstrukcja ustawy VAT, w zakresie opodatkowania dostawy budynków i budowli, jako regułę wprowadza zwolnienie podatkowe, natomiast opodatkowanie stawką podstawową jest odstępstwem od tej reguły, co powoduje, iż dopiero łączne spełnienie wszystkich warunków zapisanych w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a daje możliwość odejścia od zasady zwolnienia z podatku. Potwierdzeniem tej tezy jest również treść art. 43 ust. 10 ustawy VAT, która dopuszcza możliwość rezygnacji ze zwolnienia dopiero po spełnieniu określonych warunków w ustawowo wyznaczonym terminie, co jednoznacznie potwierdza, że wolą ustawodawcy było zwolnienie z podatku dostawy budynków i budowli.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Towarami – według art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, zarówno grunty, jak i budynki spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 6 przez dostawę towarów rozumie się również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste, a na mocy art. 7 ust. 1 pkt 7 – zbycie tego prawa.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W świetle art. 146aa ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w przepisie warunki.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, za wyjątkiem, gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynków, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2019 r. – rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jako syndyk masy upadłości sprzedaje majątek upadłego w celu zaspokojenia wierzycieli. Wnioskodawca planuje sprzedaż nieruchomości w skład której wchodzą prawo użytkowania wieczystego działek o nr X, Y i Z oraz udział w wysokości 35/100 w prawie użytkowania wieczystego działki o nr V. Nieruchomość weszła w skład majątku upadłej spółki w 2006 r.

Działki o nr X, Y i Z są zabudowane budynkiem magazynowo-biurowym, którego części były wybudowane odpowiednio: na działce nr X. w 1968 r., na działce nr Y. w 1968 r. i na działce nr Z. w 1997 r. Działka o nr V. jest zabudowana drogą dojazdową i placem manewrowym, będącymi budowlami, o których mowa w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego.

Od dnia ogłoszenia upadłości w 2017 r. w ww. obiektach nie dokonywano jakichkolwiek remontów.

Od dn. ogłoszenia upadłości w 2017 r. obiekty były przedmiotem najmu i z tego tytułu osiągano przychody uwzględniające 23% podatek od towarów i usług VAT.

Teren obejmujący przedmiotową nieruchomość aktualnie nie jest objęty obowiązującym, miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Z dokumentacji księgowej przekazanej przez upadłego syndykowi wynika, że nakłady finansowe jakie były poniesione przez upadłą spółkę na zmodernizowanie ww. nieruchomości nie przekroczyły 30 % wartości początkowej. Nieruchomość była wykorzystywana do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Z tytułu opisanych powyżej nieruchomości od daty ogłoszenia upadłości w 2017 roku nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne na niniejszych nieruchomościach. Podatnik do chwili obecnej jest czynnym podatnikiem podatku VAT i co się z tym wiąże ma prawo do odliczania podatku naliczonego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku w stosunku do sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że w myśl powołanych przepisów grunt, budynek i budowla spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, w szczególności zaś zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 w zw. z pkt 6 dostawą towarów jest zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Należy mieć jednocześnie na uwadze, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Tym samym oznacza to, że dla sprzedaży prawa do wieczystego użytkowania gruntu należy zastosować taką samą stawkę VAT jak dla sprzedaży prawa własności do budynków i budowli. W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny tych obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy przewiduje zwolnienie od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części ustanawiając jednocześnie wyjątek odnoszący się do pierwszego zasiedlenia budynków, budowli lub ich części. Dlatego analizując możliwość objęcia planowanej sprzedaży nieruchomości zwolnieniem z opodatkowania należy ocenić czy dostawa nie będzie wyłączona ze zwolnienia jako dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, ani też jako dostawa dla której od pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W przedstawionej we wniosku sytuacji podmiot nabywający od Wnioskodawcy przedmiotową nieruchomość nie będzie pierwszym nabywcą lub użytkownikiem otrzymującym w drodze czynności opodatkowanej budynek i budowlę do użytkowania po jego wybudowaniu, ponieważ pierwsze zasiedlenie budynku i budowli nastąpiło przez ich używanie na potrzeby własnej działalności gospodarczej upadłej spółki.

Ponadto zgodnie z opisem przedstawionym we wniosku w okresie od daty ogłoszenia upadłości w 2017 r. (a co za tym idzie, także w ciągu dwóch lat przed planowaną sprzedażą nieruchomości) w obiektach (budynku magazynowo-biurowym, drodze i placu manewrowym) nie dokonywano jakichkolwiek remontów a nakłady finansowe jakie były poniesione przez upadłą spółkę na zmodernizowanie ww. nieruchomości nie przekroczyły 30% wartości początkowej. Nie występuje więc okoliczność wyłączająca planowaną sprzedaż ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10.

Odpowiadając zatem na pytania Wnioskodawcy należy stwierdzić, że sprzedaż zabudowanych działek nr X., Y. i Z. oraz udziału w wysokości 35/100 działki zabudowanej nr V. będzie zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.