Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.768.2025.2.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Odliczenie wydatków w uldze rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: niepełnosprawni
odliczenia-odliczenie od dochodu
sprzęt
ulga-ulga rehabilitacyjna
wyposażenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Rodzaje wydatków
na cele rehabilitacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 września 2025 r. (wpływ 22 września
    2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wniosek dotyczy roku podatkowego 2025.
    Orzeczenie o niepełnosprawności wydano 24 lutego 2009 r. przez Miejski Zespół do Spraw
    Orzekania o Niepełnosprawności w X, ul. Y (...). Orzeczenie wydano na stałe.
    Pani niepełnosprawność datuje się przed 16-tym rokiem życia, a dokładnie od urodzenia.
    W orzeczeniu wskazano o konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki
    pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie danej osoby.
    Kamerkę, którą zakupiono na odpowiednią fakturę na Pani nazwisko, chciałaby Pani
    odliczyć od swoich dochodów. Wydatki na kamerę nie zostaną sfinansowane ani
    dofinansowane w jakiejkolwiek formie.
    Jest Pani osobą leżącą od urodzenia. Nie chodzi Pani, ani nie siada. Blokada stawów
    biodrowych po nieudanych operacjach stawów biodrowych. Ma Pani stany ... zagrażające
    życiu, często .... Dzięki zainstalowanej kamerce z możliwością komunikacji, gdy Pani
    opiekun jest poza domem (zakupy czy wizyty u lekarza), może on Panią obserwować, co
    zmniejsza stres. Często nieświadomie wywołuje Pani ..., co może spowodować
    zachłyśnięcie. Dla Pani bezpieczeństwa kamerka jest konieczna. Mieszka Pani tylko z
    opiekunem. Sąsiadki mają klucz do mieszkania, na wypadek, gdyby w czasie nieobecności
    opiekuna konieczna była szybka interwencja do czasu jego powrotu. Ponadto, Pani
    opiekun kilka lat temu stracił nagle przytomność. Młodsza siostra ma zainstalowaną
    aplikację do kamerki i sprawdza, czy wszystko jest w porządku. W sytuacji, gdyby Pani
    opiekunowi coś się stało, to z braku pomocy czekałaby Panią śmierć z głodu lub z ataku ...
    (na szczęście opiekun przychodzi Pani z pomocą przez ... lat).
    W uzupełnieniu wniosku podała Pani, że w roku podatkowym 2025 uzyskuje Pani
    następujące dochody w skali miesiąca podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające
    na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej:
    renta socjalna .... zł brutto;
    renta rodzinna .... zł brutto;
    dodatek dopełniający do renty socjalnej w wysokości ... zł.
    ZUS poinformował Panią, że od tych trzech świadczeń w skali miesiąca pobierany jest
    podatek ... zł.
    Od świadczenia wspierającego w wysokości ... zł nie jest pobierany podatek dochodowy.
    Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej kamerę internetową na podstawie
    art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Uważa Pani, że kamerka pozwala czuć się bezpieczną, bo Pani mama załatwiając drobne
    zakupy czy leki, a także wizyty u lekarza ma podgląd czy z Panią jest wszystko w porządku.
    Często zwraca Pani jedzenie i może się zadławić. Ma Pani też stany ... zagrażające życiu. W
    razie, gdy mama zobaczy, że coś się z Panią dzieje, wsiada w taksówkę i szybko wraca do
    domu. Sąsiadka też mając klucze, w razie potrzeby przychodzi Pani pomóc po telefonie
    mamy. Bez podglądu przez kamerkę, byłaby Pani ciągle w niebezpieczeństwie. Mama też
    ma mniej stresu, gdy musi Panią zostawić bez opieki, aby cokolwiek załatwić. Pani
    zdaniem, kamerka pozwala zaoszczędzić stresu i nie narażać Pani na niebezpieczeństwo

    utraty życia. Jest wręcz konieczna. Nadmienia Pani, że nie potrafi usiąść, bo ma blokadę
    stawów biodrowych po nieudanej operacji, więc o zachłyśnięcie jest łatwo. Reaguje Pani
    także na głos mamy, aby nie wkładać ....
    Kamerka to adaptacja i wyposażenie mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z
    niepełnosprawności osoby niepełnosprawnej, czyli Pani.
    Reasumując, Pani zdaniem, jest Pani uprawniona do odliczenia wydatku na kamerkę w
    ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 26 ust. 7a
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniu składanym za 2025
    rok.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21
      lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz
      wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych,
      poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania
    tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b – 7g tego artykułu.
    Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na
      adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    W myśl art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na zakup,
      naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w
      rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich
      używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o
      którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
          stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do
          pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
          wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

      1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji
    podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data
    ustalenia niepełnosprawności.
    Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku,
      gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności
      wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących
      do dnia 31 sierpnia 1997 r.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7c ww. ustawy:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie
      organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
      ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem
          przez nie funkcji przewodnika;
        2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały

      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających
    należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowej ulgi przysługuje podatnikowi tylko i
    wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.
    Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych,
    wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek
    udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich
    warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi
    z tego określone skutki prawne
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pani osobą
    niepełnosprawną, orzeczenie o niepełnosprawności wydano 24 lutego 2009 r. na stałe. W
    orzeczeniu wskazano o konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki
    pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie danej osoby. Jest Pani
    osobą leżącą od urodzenia. Nie chodzi Pani, ani nie siada, co spowodowane jest blokadą
    stawów biodrowych po nieudanych operacjach stawów biodrowych. Ma Pani stany ...
    zagrażające życiu, często zwraca jedzenie. W 2025 r. została zakupiona kamerka z
    możliwością komunikacji. Dzięki zainstalowaniu w mieszkaniu tego urządzenia, w czasie,
    gdy Pani opiekun jest poza domem (zakupy czy wizyty u lekarza), może on Panią
    obserwować, co zmniejsza stres. Często nieświadomie wywołuje Pani ..., co może
    spowodować zachłyśnięcie. Dla Pani bezpieczeństwa kamerka jest konieczna. Mieszka
    Pani tylko z opiekunem. Sąsiadki mają klucz do mieszkania na wypadek, gdyby w czasie
    nieobecności opiekuna konieczna była szybka interwencja do czasu jego powrotu.
    Ponadto, Pani opiekun kilka lat temu stracił nagle przytomność. Młodsza siostra ma
    zainstalowaną aplikację do kamerki i sprawdza, czy wszystko jest w porządku. W sytuacji,
    gdyby Pani opiekunowi coś się stało, to z braku pomocy czekałaby Panią śmierć z głodu
    lub z ataku .... Kamerka została zakupiona na odpowiednią fakturę na Pani nazwisko.
    Wydatki na kamerę nie zostaną sfinansowane ani dofinansowane w jakiejkolwiek formie.
    Odnosząc powyższe do zacytowanych powyżej przepisów należy wskazać, że odliczeniu od
    dochodu podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem
    wykonywania czynności życiowych, w tym m.in. wydatki poniesione na adaptację i
    wyposażenie mieszkań stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    Rozpatrując, czy wymienione przez Panią wydatki na kamerkę z możliwością komunikacji,
    mieszczą się w pojęciu adaptacji i wyposażenia mieszkań lub budynków mieszkalnych
    stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy ustalić znaczenie
    użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.
    Zgodnie z językowym znaczeniem terminu – „adaptacja” to „przystosowanie do innego
    użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka
    budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to
    urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.
    Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać
    inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz
    budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego
    walory użytkowe. Zatem, adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi
    ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod
    uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też, w przypadku każdej osoby niepełnosprawnej
    wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż
    powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.
    Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań (budynków mieszkalnych),

    stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy wskazać, że w doktrynie
    zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym
    przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia
    lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT.
    Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że pojęcie „adaptacja” rozumieć
    należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy
    „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych
    dla potrzeb osoby niepełnosprawnej – wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011
    r., sygn. akt I SA/Wr 667/11.
    Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego
    wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie
    za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji
    lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika.
    W związku z przytoczonym przepisem art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych za wydatki takie można uznać wydatki poniesione na np. likwidację
    barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na wózkach
    inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien zamykanych z
    niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i zainstalowanie
    brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób niepełnosprawnych ruchowo,
    założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi” umożliwiających swobodne
    podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów uchwytów, specjalnych baterii
    dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi przesuwnych.
    Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), w
    przeciwieństwie do wydatków z tytułu zakupu sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych
    nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie czy wydatki te są
    podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością.
    Pogląd ten potwierdził m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I SA
    /Łd 1541/11, stwierdzając, że „nie można zgodzić się z tą częścią dokonanej przez organ
    wykładni art. 26 ust. 7a pkt 1 i 3 pdf, wedle której wydatki na adaptację i wyposażenie
    mieszkań muszą mieć, tak samo jak sprzęt rehabilitacyjny, indywidualny charakter. Z
    gramatycznego brzmienia pierwszego unormowania wynika bowiem, że wymóg
    „indywidualnego przeznaczenia” w ogóle nie dotyczy wydatków na adaptację i
    wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych. Jedynym warunkiem zastosowania
    tego odliczenia, stosownie do treści art. 26 ust. 7a pkt 1 pdf, jest to by adaptacja
    (wyposażenie) mieszkania (budynku) odpowiadała potrzebom wynikającym z
    niepełnosprawności. Uwzględniając regulację zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 6 pdf należy tego
    rodzaju wydatkom stawiać nadto warunek by służyły rehabilitacji osoby niepełnosprawnej
    lub ułatwiały jej wykonywanie czynności życiowych. Są to jedyne ustawowe wymogi
    stawiane wspomnianym wydatkom”.
    Ponieważ jest Pani osobą leżącą (nie chodzi Pani, ani nie siada), a ponadto, występują u
    Pani stany ... zagrażające życiu, kamerka z możliwością komunikacji, którą Pani zakupiła,
    umożliwia opiekunowi kontrolę i sprawowanie nad Panią opieki w sytuacji, gdy znajduje
    się on poza domem (zakupy czy wizyty u lekarza). Dzięki zainstalowanej w mieszkaniu
    kamerce z możliwością komunikacji może on Panią obserwować, co zmniejsza stres. Dla
    Pani bezpieczeństwa kamerka jest konieczna. Mieszka Pani tylko z opiekunem. Ponadto,
    Pani siostra ma zainstalowaną aplikację do kamerki i sprawdza, czy wszystko jest w
    porządku.
    Reasumując, mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we
    wniosku opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że poniesione przez Panią w 2025 r.
    wydatki na zakup kamerki, jako związane z dostosowaniem mieszkania do potrzeb
    wynikających z Pani niepełnosprawności, stanowią wydatki na wyposażenie mieszkania w
    myśl art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dzięki temu
    urządzeniu opiekun ma możliwość nadzoru nad Panią w czasie jego nieobecności w

    mieszkaniu, co pozwala zmniejszyć ryzyko zaistnienia niebezpiecznych wypadków (np.
    zachłyśnięcia), jakim podlega Pani ze względu na swoją niepełnosprawność.
    Zatem wskazany wydatek na zakup kamerki, który Pani poniosła w 2025 r., można zaliczyć
    do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne, o których mowa art. 26 ust. 1 pkt 6 w
    zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na
    podstawie dokumentu stwierdzającego jego poniesienie przez Panią. Tym samym, będzie
    Pani mogła odliczyć ww. wydatek od dochodu w zeznaniu podatkowym składanym za
    2025 r., przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z powołanych przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stanowisko Pani uznano za prawidłowe, ponieważ wskazała, że kamerka to adaptacja i
    wyposażenie mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności osoby
    niepełnosprawnej, czyli Pani.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretację opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.