Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-273/09-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-05-07
Teza: Czy na podstawie dokumentów takich jak opisane w stanie faktycznym Spółka, będzie miała prawo do zastosowania stawki 0% w oparciu o art. 42 ust. 1, art. 42 ust. 3 oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT?
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; towar-wywóz towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2009 r. (data wpływu 3 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje dostaw wyprodukowanych przez siebie towarów handlowych i wyrobów gotowych. Większą część sprzedaży stanowi eksport, jednak 15-20% ogólnej sprzedaży stanowi wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (dalej: WDT). Kontrahenci Wnioskodawcy są podatnikami podatku od wartości dodanej, zarejestrowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, jak również posiadają ważny numer VAT UE, który wykazywany jest na fakturach dokumentujących dostawę towarów na terytorium innych krajów Unii Europejskiej, które to faktury są wystawiane przez niego.

Warunki transakcji wewnątrzwspólnotowych przewidują, że towary są transportowane na zlecenie i koszt nabywcy, co powoduje, że w większości przypadków Spółka nie otrzymuje dokumentów przewozowych (CMR), potwierdzonych przez odbiorcę towarów (tzw. trzeci podpis na dokumencie CMR). Dysponuje ona w takim przypadku jedynie CMR podpisanym przez siebie oraz przez przewoźnika. Jednocześnie w momencie wydawania towarów do transportu Zainteresowany dysponuje zamówieniem, które otrzymuje w formie elektronicznej (e-mail) bądź faksowej.

Reasumując, na moment złożenia deklaracji VAT-7 Spółka dokumentuje zastosowanie stawki 0% VAT następującymi dowodami: kopią faktury sprzedaży (wraz z wyszczególnieniem wszystkich towarów, nazwą towarów, ilością sztuk i ceną jednostkową, spełniającą również funkcję „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”), zawierającą numer identyfikacyjny VAT -UE dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nabywcy i dostawcy, dokumentem przewozowym CMR podpisanym przez Wnioskodawcę i przewoźnika oraz zamówieniem klienta przesłanym w formie elektronicznej, bądź faksowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie opisanych dokumentów, Spółka będzie miała prawo do zastosowania stawki 0% w oparciu o art. 42 ust. 1, art. 42 ust. 3 oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT?

Wnioskodawca uważa, iż na podstawie opisanej w stanie faktycznym dokumentacji, tj. faktury stanowiącej również specyfikację sztuk ładunku, listu przewozowego CMR potwierdzonego przez Spółkę i przewoźnika oraz zamówienia otrzymanego od kontrahenta ma prawo do zastosowania stawki VAT w wysokości 0%, w odniesieniu do tak udokumentowanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT: „Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy (\`(...)\`) i podał ten numer oraz swój numer (\`(...)\`), na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (\`(...)\`) posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju”.

W opisanej sytuacji, Spółka dokonuje dostawy na rzecz nabywców posiadających numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Podaje ona ten numer oraz numer, pod którym jest zidentyfikowana dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, na fakturach dokumentujących dostawy towarów do innych krajów Unii Europejskiej. W konsekwencji, pierwszy z powyższych warunków należy uznać w ocenie Spółki, za spełniony.

Zatem, prawo Wnioskodawcy do zastosowania w odniesieniu do opisanych transakcji stawki /AT w wysokości 0% uzależnione będzie od spełnienia drugiego z powyższych warunków, tj. zgromadzenia odpowiednich dowodów.

Jak wynika z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, powyższymi dowodami „są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy (\`(...)\`):

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  kopia faktury,
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku”.

Z opisu wynika, iż Zainteresowany posiada kopię faktury dotyczącej dokonanej WDT. Ponadto, faktura ta zawiera dokładne dane dotyczące dostarczonych towarów, co oznacza, iż posiada on również specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Należy bowiem pamiętać, iż żaden przepis ustawy o VAT nie wymaga, aby wspomniana specyfikacja była odrębnym dokumentem. Może zatem być zawarta w treści innych dokumentów, np. w treści faktury. Powyższe stwierdzenie zostało potwierdzone m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, który w interpretacji prawa podatkowego z dnia 7 kwietnia 2008 r. (sygn. IPPP1/443-166/08-4/AP) uznał, iż „w przypadku, gdy kopia faktury zawiera takie informacje jak: ilość towaru, kod towaru, wagę oraz spis towaru, będzie spełniać warunki, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy, i tym samym - przy spełnieniu pozostałych warunków przewidzianych w tym artykule - uprawni Podatnika do zastosowania stawki 0% w odniesieniu do realizowanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”.

Stanowisko to potwierdził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 maja 2008 r. (sygn. III SA/Wa 147/08) orzekając, iż „jeśli w sposób dostateczny można ustalić na podstawie faktury nazwę, ilość, cenę, wartość lub inne dane niezbędne do ustalenia jaki towar był przedmiotem owej dostawy, to posiadanie specyfikacji jest zbędne. Wówczas faktura pełni rolę specyfikacji”. Dodatkowo, Spółka posiada również dokumenty przewozowe CMR. Jednakże z uwagi na fakt, iż transport odbywa się na koszt i zlecenie nabywcy, Zainteresowany ma trudności z uzyskaniem dokumentu, który byłyby potwierdzony trzema podpisami, tj. łącznie przez Spółkę, przewoźnika oraz nabywcę towarów. Jednakże na moment złożenia deklaracji /AT-7 Wnioskodawca dysponuje zamówieniami od klienta przekazanymi jej w formie elektronicznej (e-mail) lub faksowej, co w jego ocenie uzasadnia fakt zastosowania stawki 0% VAT dla dokonanych dostaw.

Zdaniem Spółki, o poprawności powyższego podejścia świadczy brzmienie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku, gdy dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT nie potwierdzają jednoznacznie faktu dostarczenia towarów do innego kraju Unii Europejskiej, dostawca może posiłkować się również innymi dowodami, m.in. korespondencją handlową z nabywcą, w tym jego zamówieniem towarów.

Dodatkowo Wnioskodawca podkreśla, z czym zgodził się m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 7 stycznia 2009 r. (sygn. ILPP2/443-938/08 -2/AK), iż „złożenie zamówienia jest początkiem szeregu następujących po sobie zdarzeń składających się na dokonywaną przez Spółkę wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, a którego zakończeniem jest dokonanie przez nią dostawy zamówionych towarów oraz otrzymanie zapłaty. Zamówienia te potwierdzają zatem, iż po stronie kupujących istnieje wola nabycia analizowanych towarów, która - po otrzymaniu ich, znajduje swoje odzwierciedlenie w przyjęciu do magazynu i w dokonaniu zapłaty za nie”.

Równocześnie Zainteresowany wskazuje, że żaden z przepisów ustawy o /AT nie określa natomiast formy, w jakiej dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, miałyby być dostarczone. W szczególności zaś nie zawiera wymogu, aby dokumentacja potwierdzająca WDT była zgromadzona wyłącznie w formie papierowej. Należy przy tym zauważyć, iż korespondencja handlowa najczęściej jest przesyłana za pomocą poczty elektronicznej, która to forma w ocenie Spółki spełnia wymogi dowodów, o których mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.

Wskazać należy również wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 lutego 2008 r. (sygn. III SA/Wa 2140/07), w którym sąd orzekł, iż „biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”.

Na poparcie swojego stanowiska Spółka pragnie ponownie przywołać cytowaną powyżej interpretację indywidualną prawa podatkowego wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 stycznia 2009 r., w której organ w całości potwierdzając stanowisko wnioskodawcy stwierdził, iż: „dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty dodatkowe miały formę elektroniczną, bądź też były przesłane w formie elektronicznej albo przy zastosowaniu faksu”. W ocenie Spółki również fakt, iż na dokumencie CMR brakuje podpisu odbiorcy nie będzie również stał na przeszkodzie w zastosowaniu stawki 0% VAT. Wskazać należałoby w tym miejscu interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 21 marca 2008 r. (sygn. IBPP1/443-146/08/PK/KAN-823/08), w której wskazał on, iż „nieposiadanie przez Wnioskodawcę listu przewozowego (CMR) nie pozbawia go prawa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%. Istotne jest bowiem, ażeby podatnik posiadał dokument wystawiony i podpisany przez przewoźnika, który stanowi dowód zawarcia przez niego umowy przewozu towaru będącego przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej”. Odnosząc stan faktyczny zaistniały w cytowanej interpretacji do sytuacji Spółki należałoby podkreślić, iż na fakt zarejestrowania towaru w systemie przewoźnika, a co za tym idzie dalszej jego dostawy, świadczy posiadanie dokumentu CMR podpisanego przez przewoźnika, który to dokument potwierdza, iż towar został przewoźnikowi fizycznie wydany przez Wnioskodawcę.

W tym miejscu warto również zauważyć, że przywołany powyżej wyrok WSA stanowi, „że dokumenty uzupełniające nie muszą potwierdzać faktu dostarczenia towaru na terytorium innego państwa członkowskiego, lecz mają wskazywać, że miała miejsce wewnątrzwspólnotowa dostawa”.

Również nie bez znaczenia pozostają w tym przypadku normy prawa wspólnotowego. Przepisy Dyrektywy nie mówią wprost o obowiązkach, jakie muszą spełnić podatnicy, aby zastosować stawkę 0% VAT przy dokonywanych WDT. Na podstawie uregulowań zawartych w przepisach Dyrektywy, poszczególne państwa członkowskie mają możliwość wprowadzenia określonych warunków formalnych, których spełnienie pozwoli na objęcie danej dostawy stawką 0% VAT. W konsekwencji, wymogi wprowadzane przez inne państwa różnią się od siebie i stąd trudności w uzyskaniu dodatkowego potwierdzenia od kontrahenta, że dostawa towarów miała miejsce. Powyższe różnice mogą m.in. powodować niechęć kontrahentów do spełniania wymogów dokumentacyjnych, które na dostawców nakłada polska ustawa o VAT, a których nie ma w przepisach w kraju nabywcy tego towaru.

Reasumując, w ocenie Spółki należy stwierdzić, iż zebrane przez nią dokumenty, tj. kopia faktury i list przewozowy oraz korespondencja handlowa, spełniają jej zdaniem warunek, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W konsekwencji, mając na uwadze spełnienie również warunku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, należy stwierdzić, iż Wnioskodawca będzie uprawniony do stosowania stawki VAT w wysokości 0% w odniesieniu do dokonywanych WDT nawet w sytuacji, gdy na moment złożenia deklaracji VAT-7 nie posiada dokumentu CMR opatrzonego jednocześnie trzema podpisami (Spółki, przewoźnika i nabywcy), a posiada otrzymane w formie elektronicznej lub faksowej zamówienie zagranicznego kontrahenta z innego kraju Unii Europejskiej.

W konsekwencji, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego wyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Art. 13 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (\`(...)\`).

Stosownie do art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Natomiast w myśl art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zgodnie z ust. 3 powołanego artykułu, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towaru z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  kopia faktury,
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

\- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

W myśl art. 42 ust. 11 ustawy, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4.  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Jak wynika z powyższych uregulowań, prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0%, uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, iż doszło do wywozu towaru poza terytorium Polski. Istotą przywołanych przepisów jest zobowiązanie podatnika do udowodnienia, iż towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju, ze względu na korzystniejsze, niż w odniesieniu do dostaw krajowych, skutki podatkowe.

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wewnątrzwspólnowej dostawy towarów mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy, natomiast dokumenty wymienione w ust. 11, pełnią funkcję uzupełniającą, w przypadku, gdy dokumentacja podstawowa nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy.

Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca dokonał wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, którą udokumentował fakturą VAT. W celu zastosowania 0% stawki VAT dla przedmiotowej dostawy, obok spełnienia warunku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 ustawy, Wnioskodawca posiada następujące dokumenty: kopie faktury sprzedaży (wraz z wyszczególnieniem wszystkich towarów, nazwą towarów, ilością sztuk i ceną jednostkową spełniająca, funkcję „specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku”), zawierającą również numer identyfikacyjny VAT-UE dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nabywcy i dostawcy, dokument przewozowy CMR podpisany przez Wnioskodawcę i przewoźnika, oraz zamówienie klienta przesłane w formie elektronicznej, bądź faksowej.

Zaznaczyć należy, iż w przypadku, gdy dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy, zawierają już informacje, które powinny być zawarte w specyfikacji (dokument z pkt 3), wówczas właśnie te dokumenty uznaje się za wystarczające potwierdzenie dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium Polski.

Dodatkowo tut. Organ wyjaśnia, iż posiadany przez Zainteresowanego dokument CMR, o ile wynika z niego, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, należy uznać za dokument wymieniony w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy. Bowiem przepisy regulujące kwestie udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie wymagają, aby był on potwierdzony trzema podpisami: sprzedawcy, przewoźnika oraz nabywcy towarów.

Mając na uwadze opis sprawy i treść powołanych przepisów należy stwierdzić, iż Zainteresowany posiada dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy, które wraz z dokumentami uzupełniającymi upoważnią go do zastosowania 0% stawki podatku dla dokonanej wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.