Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-160/09-2/SP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-25
Teza: Określenie daty nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntów i własności zlokalizowanych na gruncie budynków oraz opodatkowania przychodu ze sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntów i własności zlokalizowanych na gruncie budynków, przyznanych na podstawie art. 7 ust. 1 Dekretu spadkobiercy.
Słowa kluczowe: dekret; nabycie; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód; przychód-źródła przychodu; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 06.03.2009 r. (data wpływu 09.03.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia daty nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntów i własności zlokalizowanych na gruncie budynków oraz opodatkowania przychodu ze sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntów i własności zlokalizowanych na gruncie budynków, przyznanych na podstawie art. 7 ust. 1 Dekretu spadkobiercy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.03.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia daty nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntów i własności zlokalizowanych na gruncie budynków oraz opodatkowania przychodu ze sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntów i własności zlokalizowanych na gruncie budynków, przyznanych na podstawie art. 7 ust. 1 Dekretu spadkobiercy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

1.  Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (Wnioskodawca). Wnioskodawca jest radcą prawnym i dla tej działalności jest zarejestrowany jako podatnik podatku VAT. Wnioskodawca nie prowadzi i nie zamierza prowadzić działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.
2.  Ojciec Wnioskodawcy (Stanisław G.) był m.in. właścicielem nieruchomości zabudowanej położonej przy ul N. oraz przy ul. Ś.(obecnie ul. W.) pod nazwą „W mieście stołecznym przy ul. N.” oznaczenie hipoteczne A/B („Nieruchomość”) Spadek – na podstawie Ustawy – po zmarłym w dniu 01 sierpnia 1944 r. – ojcu Wnioskodawcy nabył Wnioskodawca jako jedyny spadkobierca co stwierdzono prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział Cywilny z dnia 27 lipca 2000 r. o stwierdzenie nabycia spadku.
3.  Nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 listopada 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. (Dz. U z 1945 r. Nr 50 poz. 279), ( Dekret z 1945 r. ). W dniu 29 października 1947 r. w trybie art. 7 ust 1 Dekretu z 1945 r. Wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie prawa własności czasowej Nieruchomości (obecnie prawo użytkowania wieczystego) (Wniosek z 29 października 1947 r.)
4.  W dniu 04 marca 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (i) decyzją administracyjną wydaną w sprawie (dot. hip. B) oraz (ii) decyzją administracyjną wydaną w sprawie (dot. hip. A) – stwierdziło nieważność (1) decyzji Prezydenta m. z dnia 08 listopada 1949 r. odmawiającej prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości w położonej przy ul. N. oznaczonej nr hip. B oraz (ii) decyzji Przewodniczącego Prezydium Rady Narodowej w m. z dnia 05 maja 1951 r. odmawiającej prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości w przy ul. Ś. oznaczonej Nr hip. A.

W dniu 16 maja 2003 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miasta (i) decyzją o sygnaturze ZZZZ stwierdził nieważność decyzji Prezydenta m. z dnia 08 listopada 1949 r. odmawiającej prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości w położonej przy ul. N.– w części gruntu o pow. 7 m kw., oraz (ii) decyzją o sygnaturze OOOO stwierdził nieważność decyzji Przewodniczącego Prezydium Rady Narodowej w m. z dnia 05 maja 1951 r. odmawiającej prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości przy ul. Ś. – w części gruntu o pow. 10 m. kw.

Powołane w ww. decyzjach administracyjnych numery adresowe są niewłaściwie oznakowane numerami hipotecznymi, a właściwe oznakowanie powinno brzmieć ul. N. dot. Nr hip. A oraz przedwojenny adres ul. Ś 1/3 (obecnie W.) dot. nr hip. B.

V. Na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, trwa nadal procedura rozpatrywania Wniosku z 29 października 1947 r. Po jego rozpatrzeniu zostanie na rzecz Wnioskodawcy – w drodze umowy – ustanowione prawo wieczystego użytkowania Nieruchomości i przeniesiona własność budynków znajdujących się na Nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i lit. c), pkt 9 oraz art. 20 ustawy o PIT, prawidłowe jest stanowisko, iż w przypadku ustanowienia na rzecz Wnioskodawcy – na podstawie art. 7 ust. 1 Dekretu z 1945 r. – prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz przeniesienia własności budynków znajdujących się na Nieruchomości – odpłatne zbycie prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz własności budynków znajdujących się na Nieruchomości przez Wnioskodawcę, nie będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychodu ze źródła przychodów odpłatne zbycie nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów”, o który mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i lit. c) ustawy o PIT, nawet wówczas, gdy to odpłatne zbycie nastąpi przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym ustanowiono prawo wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz przeniesiono własność budynków na Wnioskodawcę, a także źródła przychodów „inne źródła”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ustawy o PIT?
2.  Czy w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, prawidłowe jest stanowisko, iż w przypadku odpłatnego zbycia prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz własności budynków znajdujących się na Nieruchomości przez Wnioskodawcę, czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż zostanie dokonana przez osobę (Wnioskodawcę), która nie działa – w stosunku do tej czynności – w charakterze podatnika podatku VAT?

Odpowiedź w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług zostanie rozpatrzony w odrębnej interpretacji indywidualnej.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i lit. c), pkt 9 oraz art. 20 ustawy o PIT, prawidłowe jest stanowisko, iż w przypadku ustanowienia na rzecz Wnioskodawcy – na podstawie art. 7 ust. 1 Dekretu z 1945 r. – prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz przeniesienia własności budynków znajdujących się na Nieruchomości – odpłatne zbycie prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz własności budynków znajdujących się na Nieruchomości przez Wnioskodawcę, nie będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychodu ze:

1.  źródła przychodów odpłatne zbycie nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów”, o który mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i lit. c) ustawy o PIT, nawet wówczas, gdy to odpłatne zbycie nastąpi przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym ustanowiono prawo wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz przeniesiono własność budynków na Wnioskodawcę, a także
2.  źródła przychodów „inne źródła”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i lit. c) ustawy o PIT „źródłami przychodów są (…) odpłatne zbycie (…) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości (\`(...)\`) prawa wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie (…).” Art. art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT stanowi, iż „źródłami przychodów są inne źródła.” Art. 20 ustawy o PIT zawiera otwarty (poprzez użycie słów „w szczególności”) katalog przychodów zaliczanych do źródła przychodów „inne źródła”. Art. 7 ust. 1 Dekretu z 1945 r. przewidywał, iż „dotychczasowy właściciel gruntu, prawni następcy właściciela, będący w posiadaniu gruntu, lub osoby prawa jego reprezentujące, a jeżeli chodzi o grunty oddane na podstawie obowiązujących przepisów w zarząd i użytkowanie – użytkownicy gruntu mogą w ciągu 6 miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę zgłosić wniosek o przyznanie na tym gruncie jego dotychczasowemu właścicielowi prawa wieczystej dzierżawy z czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opłatą symboliczną.”

Wnioskodawca uważa, iż oddanie na jego rzecz w użytkowanie wieczyste gruntu (Nieruchomości), skomunalizowanego Dekretem z 1945 r., oraz przeniesie na jego rzecz własności budynków znajdujących się na Nieruchomości – przy spełnieniu przesłanek wynikających m.in. z art. 7 ust. 1 Dekretu z 1945 r. – ma niewątpliwie charakter rekompensacyjny. Oznacza to zatem, iż ustanowienie na rzecz Wnioskodawcy prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości, oraz przeniesienie własności budynków znajdujących się na Nieruchomości nie powinno być oceniane w kategoriach nabycia, o jakim stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i lit. c) ustawy o PIT. Innymi słowy odpłatne zbycie ustanowionego na podstawie art. 7 ust. 1 Dekretu z 1945 r. prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości, oraz własności budynków znajdujących się na Nieruchomości, nie stanowi przychodu ze źródła przychodów „odpłatne zbycie nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów”, o który mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i lit. c) ustawy o PIT, nawet wówczas gdy odpłatnie zbyte nastąpi przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym ustanowiono prawo wieczystego użytkowania Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy, oraz przeniesiono na jego rzecz własność budynków znajdujących się na Nieruchomości.

Wnioskodawca nabył prawo własności do Nieruchomości w drodze spadku w 1944 r., a złożony przez niego Wniosek z 29 października 1947 r. – bez jego winy – nie został rozpatrzony do dnia dzisiejszego. W wyniku rozpatrzenia Wniosku z 29 października 1947 r., Wnioskodawca otrzyma słabsze prawo (prawo użytkowania wieczystego w miejsce prawa własności), niż to, które zostało mu zabrane na mocy Dekretu z 1945 r. (jest to swoista restytucja). Potwierdzeniem ww. stanowiska Wnioskodawcy jest m.in.: (i) interpretacja indywidualna z dnia 08 września 2008 r. wydana przez Ministra Finansów (w imieniu którego upoważnionym do wydania interpretacji był Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie), sygnatura IPPB2/415-902/08-2/AS, oraz (ii) wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2002 r. (sygn. akt III RN 18/02).

Bezsprzecznie, nie można również uznać, iż zbycie prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz własności budynków znajdujących się na Nieruchomości, po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym ustanowiono prawo wieczystego użytkowania Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy, oraz przeniesiono na jego rzecz własność budynków znajdujących się na Nieruchomości, nie może być uznane za przychód ze źródła przychodów „inne źródła”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ustawy o PIT. Stanowisko to jest prawidłowe, zdaniem Wnioskodawcy, pomimo tego, iż art. 20 ustawy o PIT zawiera otwarty (poprzez użycie słów ‚„w szczególności”) katalog przychodów zaliczanych do źródła przychodów „inne źródła”. Jeżeli bowiem wolą ustawodawcy było uznanie, iż zbycie nieruchomości i prawa wieczystego użytkowania nieruchomości stanowi przychód ze źródła przychodów „odpłatne zbycie nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów”, o który mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i lit. c) ustawy o PIT wyłącznie wówczas, gdy to odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym ustanowiono prawo wieczystego użytkowania Nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy oraz przeniesiono na jego rzecz własność budynków znajdujących się na Nieruchomości, to odpłatne zbycie prawa wieczystego użytkowania oraz własności budynków po upływie tego okresu, nie może stanowić przychodu z innego źródła przychodów, tym bardziej, iż opodatkowanie przychodów ze źródła przychodów „inne źródła” jest mniej korzystne niż opodatkowanie przychodów ze źródła przychodów „odpłatne zbycie nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów”, o który mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i lit. c) ustawy o PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.