Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.487.2025.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-27
Teza: Możliwość opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie
posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja transakcji
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
poświadczenie
specyfikacja
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 29 lipca 2025 r. o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości opodatkowania
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie
    posiadanych dokumentów. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    (...) Kft. (dalej: Spółka) posiada siedzibę działalności gospodarczej na Węgrzech, gdzie jest
    zarejestrowana jako podatnik VAT.
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą głównie w zakresie (...).
    Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT również w Polsce, w tym również dla
    celów transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    W ramach ww. działalności prowadzonej na Węgrzech, Spółka nabywa w Polsce części
    wyposażenia elektrycznego/elektronicznego takie jak (...) (dalej: Towary) od polskiego
    podmiotu (dalej: Sprzedawca).
    Ponadto, Spółka nabywa w Polsce narzędzia, które udostępnia Sprzedawcy dla potrzeb
    produkcji niektórych Towarów na rzecz Spółki. Przez cały okres współpracy narzędzie
    pozostaje w lokalizacji Sprzedawcy, natomiast Spółka pozostaje właścicielem narzędzia.
    Nabywane Towary Spółka następnie odsprzedaje do kontrahenta (dalej: Nabywca) z
    siedzibą w UE, w tym do Nabywcy z Belgii, który jest zarejestrowany dla potrzeb transakcji
    wewnątrzwspólnotowych w Belgii, Francji oraz Włoszech.
    W ramach dostaw dokonywanych przez Spółkę na rzecz Nabywcy funkcjonują
    jednocześnie dwa modele dostaw w zależności od rodzaju sprzedawanych Towarów:
        część Towarów jest nabywana od Sprzedawcy i sprzedawana do Nabywcy przez
        Spółkę na warunkach na warunkach DDP/miejsce przeznaczenia w kraju UE. W
        ramach tego modelu Towary są transportowane bezpośrednio przez Sprzedawcę
        do innego kraju UE do Nabywcy lub do Spółki (Sprzedawca jest podmiotem
        odpowiedzialnym za transport Towarów do innego kraju UE) - model ten nie jest
        przedmiotem niniejszego Wniosku,
        część Towarów jest nabywana od Sprzedawcy i sprzedawana do Nabywcy przez
        Spółkę na warunkach FCA (Polska). W tym modelu:
          Spółka nabywa Towary od Sprzedawcy w ramach dostawy krajowej w Polsce
          (Sprzedawca wystawia na rzecz Spółki faktury z polskim podatkiem VAT),
          Spółka odsprzedaje Towary do Nabywcy na warunkach FCA/Polska, co oznacza
          iż to Nabywca jest odpowiedzialny za transport Towarów z Polski (od
          Sprzedawcy w Polsce) do kraju przeznaczenia (UE),
          Towary są odbierane przez przewoźnika Nabywcy w Polsce (od Sprzedawcy) i
          są transportowane do magazynu we Francji lub Włoszech, gdzie odbierane są
          przez lokalne spółki z grupy Nabywcy (dalej: Odbiorca) prowadzące magazyny
          w tych krajach.
          Spółka nie ma wiedzy odnośnie do tego czy Towary są sprzedawane przez
          Nabywcę na rzecz Odbiorcy czy też nie.

          Spółka wykazuje przedmiotowe dostawy na rzecz Nabywcy jako
          wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (dalej: WDT) w swoich polskich
          rozliczeniach VAT.
          Spółka dokumentuje dostawę Towarów poprzez wystawienie faktury na rzecz
          Nabywcy. Faktura zawiera:
            podany przez Nabywcę numer dla potrzeb transakcji
            wewnątrzwspólnotowych nadany mu w kraju przeznaczenia towarów
            (innym niż Polska kraju UE),
            opis przedmiotu transakcji (specyfikacja dostarczonych Towarów), w
            szczególności:
              data dostawy,
              ilość (sztuk)
              masę,
              rodzaj towaru,
              numer materiału,
              numer zamówienia,
              datę zamówienia,
              numer delivery note,
              kod CN,
              cena jednostkową Towaru,
              wartość (suma) netto transakcji,
              stawka VAT 0%,
              rodzaj wysyłki,
              warunki dostaw.
    Spółka każdorazowo weryfikuje, iż Nabywca jest zarejestrowany dla potrzeb VAT w kraju
    przeznaczenia Towarów i posiada ważny numer VAT-UE nadany w tym kraju.
    Ze względu na specyfikę działalności gospodarczej, tj. sprzedaż Towarów w ramach WDT
    na dużą skalę oraz fakt, iż to nie Spółka jest odpowiedzialna za transport Towarów z Polski
    do Nabywców w innych krajach UE, Spółka nie jest w stanie na bieżąco gromadzić i
    weryfikować odrębnie dla każdej dostawy dokumentów potwierdzających wywóz z Polski i
    jego dostarczenie do innego kraju UE (podpisanych CMR, delivery note, certyfikatów,
    kwitów wagowych).
    W związku z powyższym, Spółka wprowadziła nowy model potwierdzania WDT.
    Do wyżej wspomnianej transakcji (WDT) Spółka przygotowuje zbiorcze zestawienie w
    formie dokumentu, potwierdzające dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy (odrębnie
    per państwo) w określonym okresie czasu, które zawierają:
        Numer potwierdzenia,
        Datę potwierdzenia,
        Dane Sprzedawcy,
        Dane Nabywcy,
        Adres dostarczenia,
        Dane Odbiorcy,
        Wskazanie warunków dostaw (Incoterms),

        Kraj wysyłki,
        Numer faktury,
        Datę wystawienia faktury,
        Numer dostawy (delivery note),
        Datę dostawy,
        Kod CN,
        Ilość,
        Wagę (netto),
        Oświadczenie, iż Towary udokumentowane poniższymi fakturami zostały odebrane
        przez Nabywcę z Polski oraz dostarczone do odpowiednio Włoch lub Francji,
        Podpis Odbiorcy
    - dalej: Potwierdzenie.
    Potwierdzenia są generowane w nieedytowalnym formacie PDF.
    Potwierdzenie zostaje przesłane drogą elektroniczną - jako załącznik do wiadomości email
    - odpowiednio do Nabywcy/Odbiorcy w celu potwierdzenia dokonanych dostaw
    wskazanych w Potwierdzeniu. Na podstawie dostarczonych potwierdzeń od Nabywcy lub
    Odbiorcy monitorowane jest, w odniesieniu do których WDT uzyskano już potwierdzenia
    dla potrzeb zastosowania stawki 0% VAT.
    Dla potrzeb potwierdzania WDT i zastosowania stawki 0% Spółka gromadzi zatem:
        Fakturę dokumentującą WDT,
        Podpisane przez Nabywcę lub Odbiorcę działającego w imieniu Nabywcy
        Potwierdzenie przesłane do Spółki drogą elektroniczną
    - dalej łącznie jako: Dokumenty.
    Spółka gromadzi Dokumenty w formie elektronicznej na dysku sieciowym, do którego
    dostęp będą miały wyłącznie uprawnione osoby.
    Spółka otrzymuje Dokumenty przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej
    za dany okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy dla WDT.
    Na podstawie Dokumentów, Spółka wykazuje WDT opodatkowany stawką 0% VAT w
    rozliczeniu VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.
    Spółka składa/będzie składała informację podsumowującą o dokonanych WDT do urzędu
    skarbowego za pomocą środków komunikacji elektronicznej do 25. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy dla dokonanych
    WDT.
    Informacja podsumowująca zawiera/będzie zawierała prawidłowe dane dotyczące
    dokonanych WDT zgodnie z wymogami wskazanymi w przepisach ustawy o VAT.
    Spółka nie posiada umowy ze Sprzedawcą, na podstawie której miałaby prawo do
    dysponowania powierzchnią/nieruchomością należącą do Sprzedawcy.
    Spółka nie posiada w Polsce ani zaplecza personalnego ani zaplecza technicznego (z
    wyłączeniem udostępnionego narzędzia Sprzedawcy), nad którymi miałaby faktyczną
    kontrolę.
    Spółka wykorzystuje nabywane Towary do działalności opodatkowanej VAT, tj. do
    sprzedaży dokonywanej w ramach WDT.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym posiadane przez Spółkę
    Dokumenty stanowią dowody uprawniające Spółkę do zastosowania stawki VAT 0% do
    WDT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym posiadane przez
    Spółkę Dokumenty stanowią dowody uprawniające Spółkę do zastosowania stawki VAT
    0% do WDT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Warunki do zastosowania stawki 0% przy WDT
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT),
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
    za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
    (dalej: WDT). Przez WDT rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu
    dostawy towarów na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (art. 13
    ust. 1 ustawy o VAT).
    Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 3 ustawy o VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
    podlega opodatkowaniu VAT według stawki 0%, z zastrzeżeniem art. 42.
    W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, WDT podlega opodatkowaniu VAT wg stawki VAT 0%
    pod warunkiem, że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Spełnienie powyższych warunków formalnych uprawnia podatnika do zastosowania
    stawki VAT 0% do dokonanej WDT.
    Stosownie do art. 42 ust. 1a ustawy o VAT, stawka 0% VAT nie ma zastosowania do WDT,
    jeżeli:
    1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 (złożenie
      zbiorczej informacji o dokonanych WDT do urzędu skarbowego) lub ust. 3 pkt 1
      ustawy o VAT (złożenie informacji podsumowujących za pomocą środków komunikacji
      elektronicznej do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał
      obowiązek podatkowy dla WDT), lub
    2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
      wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w
      art. 100 ust. 8 ustawy o VAT
    - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
    skarbowego.
    Biorąc pod uwagę treść powyższych przepisów, w celu zastosowania stawki VAT 0% do
    WDT dokonanego z Polski, Spółka powinna spełnić łącznie następujące warunki:
    1) dokonać dostawy towarów na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż
      terytorium Polski,

    2) dostawa powinna zostać dokonana na rzecz nabywcy posiadającego w momencie
      dostawy właściwy i ważny numer nadany przez państwo członkowskie właściwe dla
      nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej,
      który to numer nabywca poda Spółce,
    3) posiadać w swojej dokumentacji dowody potwierdzające, że towary zostały w ramach
      WDT dostarczone do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium Polski,
    4) być zarejestrowana jako podatnik VAT UE w momencie złożenia deklaracji podatkowej,
      w której każdorazowo wykazywane będzie WDT,
    5) złożyć, zawierającą prawidłowe dane informację podsumowującą o dokonanych WDT,
      za pomocą środków elektronicznych do urzędu skarbowego do 25. dnia
      następującego po miesiącu powstania obowiązku podatkowego.
    W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółka bezsprzecznie spełni cztery z
    pięciu powyższych warunków do zastosowania stawki VAT 0% dla dokonywanych WDT, tj.:
        Spółka dokona dostawy Towarów na rzecz Nabywcy, tj. Towary są transportowane
        z Polski na terytorium innego państwa UE do magazynów Nabywcy,
        Spółka otrzyma od Nabywcy ważny numer VAT-UE właściwy dla przedmiotowej
        transakcji (nadany przez państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy, zawierający
        dwuliterowy kod stosowany dla transakcji wewnątrzwspólnotowych), który Spółka
        każdorazowo weryfikuje co do jego ważności,
        Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym również dla
        celów transakcji wewnątrzwspólnotowych i będzie nadal zarejestrowana w
        momencie złożenia deklaracji podatkowej, w której będzie wykazywała
        przedmiotowe WDT,
        Spółka złoży informację podsumowującą zawierającą prawidłowe dane o
        dokonanych do Nabywcy WDT do właściwego urzędu skarbowego za pomocą
        środków komunikacji elektronicznej do 25. dnia miesiąca następującego po
        miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy dla WDT.
    Oznacza to, że jeżeli Spółka posiada w swojej dokumentacji dowody potwierdzające, że w
    ramach WDT dokonanego na rzecz Nabywcy Towary zostały dostarczone na terytorium
    innego niż Polska państwa członkowskiego UE, to będzie ona uprawniona do
    opodatkowania WDT wg stawki VAT 0%.
    Dokumenty potwierdzające dostarczenie towarów do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego UE innym niż państwo członkowskie wysyłki.
    Od 1 stycznia 2020 r. w Polsce obowiązuje art. 45a Rozporządzenia Wykonawczego Rady
    (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy
    2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej:
    Rozporządzenie).
    Zgodnie z art. 45a Rozporządzenia do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art.
    138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się, że towary zostały wysłane lub
    przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego
    się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących
    przypadków:
          1. sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane
            przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz

            sprzedawca jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w
            sprzeczności dowodów z grupy A, które zostały wydane przez dwie różne
            strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od
            nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych
            dowodów z grupy A, wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze
            sobą w sprzeczności dowodami z grupy B, potwierdzających wysyłkę lub
            transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
            niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
          2. sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
            a. pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały
              wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę
              trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo
              członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie
              określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres
              nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
              przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny
              środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na
              rzecz nabywcy (nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie
              do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
              nastąpiła dostawa); oraz
            b. co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów z
              grupy A, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
              niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub
              jakichkolwiek pojedynczych dowodów z grupy A wraz z jakimikolwiek
              pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami z grupy
              B, potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez
              dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
              sprzedawcy i od nabywcy.
    Dokumenty akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu to:
    Grupa A:
        dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
        list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub
        faktura od przewoźnika towarów;
    Grupa B:
        polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
        dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
        dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
        notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
        przeznaczenia;
        poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
        członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym
        państwie członkowskim.
    Jednocześnie Rozporządzenie nie zawiera przepisów, które uchylałyby przepisy w zakresie
    dowodów do WDT obowiązujące w polskiej ustawie o VAT. Tym samym, od dnia 1 stycznia

    2020 r. obowiązują dwa rodzaje regulacji mogących być podstawą gromadzenia dowodów
    dla potrzeb zastosowania stawki 0% VAT do WDT, tj. art. 42 ustawy o VAT oraz art. 45a
    Rozporządzenia.
    Zgodnie z jednolitym stanowiskiem organów podatkowych prezentowanym w
    wydawanych interpretacjach indywidualnych brak spełnienia warunków zgodnie z art. 45a
    Rozporządzenia nie wyklucza możliwości zastosowania stawki VAT 0% do WDT, np.
    interpretacja indywidualna sygn. 0112-KDIL1-3.4012.31.2025.2.AKS z dnia 21 marca 2025
    r. cyt.:
    „Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.”
    Jednocześnie, zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych (np. sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.238.2024.1.GK z 11 czerwca 2024 r.), zastosowanie dokumentów na podstawie art.
    42 ustawy o VAT uprawnia do zastosowania stawki 0% do WDT, cyt.:
    „Tym samym, ww. dokumenty wskazane przez Państwa we wniosku w wariantach I-VI,
    przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy, upoważniają/będą
    upoważniały Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
    tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT).”
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w innych interpretacjach wydanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np.:
        - interpretacji indywidualnej z 17 lutego 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.1.2021.1.
        MAZ cyt.:
    „Przy czym Organ pragnie zauważyć, że dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów, dla zastosowania stawki 0% podatku VAT, od 1 stycznia 2020 r. Spółka powinna
    dążyć do gromadzenia takich dowodów dokumentujących tę dostawę, o których jest
    mowa w art. 45a rozporządzenia 2018/1912. Równocześnie niespełnienie warunków
    wprowadzonych art. 45a rozporządzenia 2018/1912, tj. brak zgromadzenia wymaganej
    tym przepisem dokumentacji, nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania.
    W takiej sytuacji Wnioskodawca musi udowodnić w inny sposób, zgodnie z przepisami
    ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    Należy bowiem zauważyć, że mimo wejścia w życie od 1 stycznia 2020 r. art. 45a
    rozporządzenia wykonawczego 2018/1912, zgromadzenie dowodów, o których mowa w
    art. 42 ust. 1 pkt 2, w zw. z ust. 3, 4 i 11 ustawy (przy spełnieniu pozostałych ustawowych
    warunków), powoduje że warunek zastosowania do WDT stawki podatku VAT w wysokości
    0%, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, jest spełniony i tym samym
    Wnioskodawca nie jest zobowiązany do gromadzenia dokumentów wymienionych w art.
    45a rozporządzenia, w celu zastosowania stawki 0% VAT do dokonywanych
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.”
        - interpretacji indywidualnej z 23 kwietnia 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-
        3.4012.77.2020.1.MAZ, cyt.:
    „Podkreślenia wymaga fakt, że obowiązujące od 1 stycznia 2020 r. rozporządzenie
    wykonawcze 2018/1912, w art. 45a wprowadziło domniemanie wzruszalne odnoszące się
    do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki
    0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Na mocy rozporządzenia 2018
    /1912, od 1 stycznia 2020 r. domniemanie to stanowi, że towary będące przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały przemieszczone z Polski do innego kraju
    UE (dostawa może korzystać ze stawki 0%), jeżeli podatnik dokonujący
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów posiadać będzie co najmniej dwa niebędące ze
    sobą w sprzeczności dowody, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
    niezależne od siebie nawzajem i niezależne od sprzedawcy i nabywcy.

    Przy czym, niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza
    automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca
    będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy o
    VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.”
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie również w interpretacjach o sygn. 0112-KDIL1-
    3.4012.178.2024.1.AKS z 29 maja 2024 r., 0114-KDIP1-2.4012.419.2023.3.GK z 18
    października 2023 r., 0112-KDIL1-3.4012.382.2023.1.MR z 4 października 2023 r., 0114-
    KDIP1-2.4012.268.2023.2.GK z dnia 26 września 2023 r., 0112-KDIL1-3.4012.199.2022.1.MR
    z 8 lipca 2022 r., czy też 0111-KDIB3-3.4012.616.2021.1.MAZ z 24 stycznia 2022 r.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, iż podatnicy nie mają obowiązku gromadzenia
    dowodów wynikających z art. 45a Rozporządzenia i mogą nadal potwierdzać dokonywane
    WDT w oparciu o przepisy polskiej ustawy o VAT w zakresie dokumentacji tego typu
    dostaw.
    W ocenie Spółki Dokumenty, którymi Spółka będzie dysponowała, stanowią dowody
    wskazane w przepisach ustawy o VAT wymagane dla zastosowania stawki VAT 0% dla
    dokonanych WDT, co potwierdza poniższe uzasadnienie.
    Przepisy art. 42 ust. 3 ustawy o VAT enumeratywnie wskazują jakie dokumenty mogą
    zostać uznane za dowody, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    W myśl art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, cyt.:
    „3. Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
    potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
    innym niż terytorium kraju:
        1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
        wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
        terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy
        przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
        2) (uchylony),
        3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
        4) (uchylony)
    - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.”
    Zgodnie z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w sytuacji gdy dokumenty, o których mowa
    powyżej, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego
    się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami
    potwierdzającym dostarczenie towarów mogą być również inne dokumenty wskazujące,
    że nastąpiła wewnątrzwspólnotowa dostawa, w szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Użycie przez ustawodawcę w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT sformułowania „w
    szczególności” oznacza, że wymieniony w tym przepisie katalog dokumentów ma

    charakter otwarty. Podatnik ma zatem prawo wykorzystać również inne dokumenty niż
    wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT w celu potwierdzenia wywozu towarów z
    terytorium Polski na terytorium innego państwa UE.
    Istotne jest aby ww. dokumenty jednoznacznie potwierdzały, że towar został faktycznie
    dostarczony do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Dokumenty
    wskazane w art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT mają łącznie potwierdzać fakt
    dostarczenia towarów na terytorium innego państwa członkowskiego niż Polska. Podatnik
    nie ma przy tym obowiązku zgromadzenia wszystkich dokumentów wymienionych w art.
    42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z ugruntowanym w tym zakresie
    stanowiskiem sądów administracyjnych podatnik może zgromadzić tylko niektóre
    dokumenty, jeżeli posiadają one wystarczającą wartość dowodową. Potwierdza to m.in.
    uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r. sygn. akt. I FPS 1
    /10, cyt.:
    „art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających
    dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego,
    który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11
    ustawy. (...) dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów (...) do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.”
    Analogiczne stanowisko prezentuje Dyrektor KIS w wydawanych interpretacjach
    podatkowych. Przykładowo w interpretacji indywidualnej sygn. 0111-KDIB3-
    3.4012.47.2024.1.AW z dnia 26 marca 2024 r., cyt.:
    „Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że dla
    zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym
    jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o
    jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust.
    11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne
    dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.), zgodnie
    z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
    sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.”
    W świetle powyższego dla zastosowania przez Spółkę stawki VAT 0% do WDT
    wystarczające jest, aby Spółka dysponowała jednym z dowodów wskazanych w przepisie
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT i uzupełniła go dodatkowo dowodem wskazanym w treści
    przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka każdorazowo
    będzie w posiadaniu faktury zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, tj.
    data dostawy, ilość (sztuk), masę, rodzaj towaru, numer materiału, numer zamówienia,
    datę zamówienia, numer delivery note, kod CN, cena jednostkową Towaru, rodzaj wysyłki,
    warunki dostaw. W takiej sytuacji należy uznać, że:
        faktura stanowi dokument, o którym mowa w przepisie art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o
        VAT,

        posiadanie specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku odrębnej od faktury nie jest
        konieczne do zastosowania 0% VAT do WDT.
    Powyższe stanowisko potwierdzają sądy administracyjne (Wyroki NSA z dnia 3 grudnia
    2009 r., sygn. I FSK 1301/08 oraz z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. I FSK 1388/08, wyrok WSA
    w Poznaniu z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt I SA/Po 421/15) oraz organy podatkowe.
    Przykładowo:
    - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. akt I FSK 1388
      /08, cyt:
    „Wracając do powołanych wcześniej metod wykładni należy stwierdzić, że wyrażony
    pogląd nie stoi w sprzeczności z literalnym brzmieniem powołanego przepisu.
    Ustawodawca nie wyłącza możliwości, by faktura zawierała specyfikację sztuk ładunku, a w
    zasadzie by dowody wymienione enumeratywnie w art. 43 ust. 3 zostały ujęte trzema
    odrębnymi dokumentami.
    Powyższe wydaje się potwierdzać art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, gdzie wskazano konieczne
    wymogi, które spełniać powinna prawidłowo wystawiona faktura. Nie ma natomiast
    przeszkód by obok elementów wymienionych w powołanym przepisie jej wystawca
    umieścił specyfikację, o której mowa w art. 43 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT.
    Rację należy przyznać Sądowi pierwszej instancji również w zakresie w jakim stwierdza, że
    specyfikacja nie jest żadnym konkretnym dokumentem, a jedynie pewnego rodzaju
    wyliczeniem, które w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podatnik może
    sporządzić zarówno na odrębnym dokumencie jak i w ramach wystawionej faktury, z
    podkreśleniem, że zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku chodzi o osiągnięcie celu
    jakim jest możliwości identyfikacji towaru będącego przedmiotem dostawy.”
    - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 lutego 2025 r., sygn. 0114-
      KDIP1-2.4012.700.2024.1. GK, cyt.:
    „Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych.”
    Powyższe stanowisko zostało zaaprobowane przez Dyrektora KIS w interpretacjach
    indywidualnych: sygn. 0112-KDIL1-3.4012.26.2025.2.KK z dnia 26 marca 2025 r., sygn.
    0113-KDIPT1-2.4012.7.2025.1.PRP z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.676.2024.1.RM z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.616.2021.1.MAZ z
    dnia 24 stycznia 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.590.2020.2.JO z dnia 21 stycznia 2021 r.
    Przepis art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, jako jeden z dokumentów uprawniających do
    zastosowania stawki VAT 0% wskazuje m.in. dowód potwierdzający przyjęcie przez
    nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
    Dowodem potwierdzającym przyjęcie towaru na terytorium państwa członkowskiego na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju będzie Potwierdzenie w
    nieedytowalnym formacie PDF, które będzie zawierało następujące informacje:
        Numer potwierdzenia,
        Datę potwierdzenia,
        Dane Sprzedawcy,
        Dane Nabywcy,
        Adres dostarczenia,

        Dane Odbiorcy,
        Wskazanie warunków dostaw (Incoterms),
        Kraj wysyłki,
        Numer faktury (nie zawsze)
        Datę wystawienia faktury,
        Numer dostawy (delivery note),
        Datę dostawy,
        Kod CN,
        Ilość,
        Wagę (netto),
        Oświadczenie, iż Towary udokumentowane poniższymi fakturami zostały odebrane
        przez Nabywcę z Polski oraz dostarczone do odpowiednio Włoch lub Francji,
        Podpis Odbiorcy.
    Ustawa o VAT nie precyzuje jednak kto ma ten dowód dostarczyć (czy nabywca, czy
    przewoźnik, czy odbiorca) jakie dane lub formę powinien mieć dokument, aby uznać go za
    dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju.
    Należy zatem uznać, iż każdy dowód, niezależnie od jego formy, potwierdzający przyjęcie
    Towaru na terytorium innego niż Polska kraju UE, stanowi dowód w rozumieniu przepisu
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    W przedmiotowym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym podpisanie Potwierdzenia
    przez Nabywcę/Odbiorcę, który faktycznie odbiera Towary we Francji lub Włoszech
    stanowi bezsprzeczne potwierdzenie, iż wskazane w Potwierdzeniu Towary zostały
    dostarczone pod wskazany na Potwierdzeniu adres znajdujący się na terytorium państwa
    UE, innego niż Polska.
    W świetle powyższego, podpisane przez Nabywcę/Odbiorcę Potwierdzenie stanowi dowód
    w rozumieniu przepisu art. 42 ust. 11 pkt 4 ustawy o VAT, tj. dowód potwierdzający
    przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Oznacza to, że w stosunku do każdej faktury dokumentującej WDT Spółka będzie zawsze
    posiadała co najmniej jeden z dowodów wskazanych w przepisie art. 42 ust. 3 ustawy o
    VAT oraz co najmniej jeden z dowodów wskazanych w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o
    VAT, tj.:
        specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
        dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    W świetle powołanych powyżej przepisów ustawy o VAT oraz argumentacji, należy uznać,
    że posiadane przez Spółkę Dokumenty tj.:
        faktura ze specyfikacją poszczególnych sztuk dostarczonych Towarów oraz
        Potwierdzenie (zgodnie z powyższym opisem)
        spełniają warunki dotyczące dokumentów wymaganych w celu zastosowania stawki
        VAT 0% do WDT.
    Wniosek:

    Dokumenty stanowią dowody, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT
    uprawniające Spółkę do zastosowania stawki VAT 0% do WDT.
    Powyższe stanowisko, potwierdzają również liczne interpretacje indywidualne Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:
        - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 marca 2025 r. sygn.
        0112-KDIL1-3.4012.26.2025.2.KK, cyt.:
    „Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez
    Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do
    Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w
    innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww.
    transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody (opisane w
    Wariantach A-C) w postaci: (...)
    * Wariant C - kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w
    fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz podpisanego
    przez Kontrahenta odrębnego oświadczenia potwierdzającego dostarczenia towarów do
    miejsca docelowego. Przedmiotowe oświadczenie zawiera: adres dostawcy, adres
    nabywcy, numer faktury, numer dostawy i data dostawy, nazwa towaru i ilość, miejsce
    dostawy towaru, stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają
    /będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy
    spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku
    w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).”
        - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 czerwca 2024 r. sygn.
        0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.GK, cyt.:
    „Wariant II
    W ramach tego wariantu, Spółka jest/będzie w posiadaniu (i) faktury (lub jej kopii)
    zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. W tym wariancie Spółka nie
    posiada/nie będzie posiadała dokumentu wskazanego w Wariancie I, np.
    międzynarodowego listu przewozowego CMR, lub też posiada go/będzie go posiadała, ale
    nie jest/nie będzie on podpisany przez odbiorcę towaru.
    W związku z tym Spółka gromadzi/zamierza gromadzić dodatkową dokumentację
    potwierdzającą dokonanie WDT w postaci (ii) potwierdzenia odbioru towarów
    otrzymywanego od Kontrahenta. Potwierdzenie to może być złożone w następujących
    formach:
    * korespondencja elektroniczna (mailowa) z Kontrahentem zawierająca oświadczenie o
    odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych
    umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw: przykładowo mogą to być dane
    takie jak data dostawy towaru, oznaczenie symbolu oraz ilości towaru, numer faktury czy
    też numer dokumentu "Delivery Note" będącego dokumentem towarzyszącym danej
    dostawie. Spółka przesyła/będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-mail ze
    szczegółami danych dostaw, a Kontrahent odsyła/będzie odsyłał Spółce odpowiedź
    mailową zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane. Potwierdzenie to
    może być zawarte w treści wiadomości e-mail lub stanowić załącznik do takiej wiadomości
    zawierający listę dostaw z podpisem Kontrahenta; lub
    (....)
    * wygenerowany przez Spółkę dokument pn. "Delivery Confirmation" wysyłany do działu
    logistycznego Kontrahenta, który zawiera/będzie zawierać dane Spółki oraz dane
    pozwalające na jednoznaczną identyfikację wskazanych dostaw (tj. np. numer dokumentu

    powiązanego z dostawą, waga oraz ilość towaru). Na dokumencie Kontrahent umieszcza
    /umieści adnotację potwierdzającą, że wymienione dostawy zostały odebrane, a następnie
    odsyła/odeśle ten dokument Spółce.; lub
    * (...).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że gromadzona przez Spółkę w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym dokumentacja w związku z dokonywanymi
    wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na
    potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii
    Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi
    im w tych państwach, tj. dokumenty (opisane w Wariantach I-VI) (...) - stanowią/stanowić
    będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i
    ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Tym samym, ww. dokumenty wskazane przez Państwa we wniosku w wariantach I-VI, przy
    spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają/będą upoważniały
    Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT).
    Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym dostawy dokumentowane przy pomocy
    dokumentów opisanych w Wariancie I-VI (pytanie nr 1-6) powinny być w świetle art. 42 ust.
    1 w związku z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, opodatkowane 0% stawką VAT należy uznać za
    prawidłowe.
        - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 maja 2024 r. sygn.
        0112-KDIL1-3.4012.178.2024.1.AKS, cyt.:
    „* Wariant B1 - Spółka będzie w posiadaniu:
    1) kopii faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku (jak w wariancie A1),
    2) zbiorczego Zestawienia faktur dokumentujących dokonane dostawy wraz z
    oświadczeniem, że towary udokumentowane fakturami wymienionymi w zestawieniu z
    ostały przez Nabywcę odebrane w miejscu przeznaczenia (oświadczenie przesłane przez
    Nabywcę).
    Wspominane Zestawienie oraz sposób jego dostarczenia do Spółki (wysyłka Zestawienia
    wypełnionego przez Nabywcę) zostało szczegółowo opisane w wariancie A1. (...)
    Spółka po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego (miesiąca) przygotowuje listę
    wystawionych przez Spółkę faktur dokumentujących WDT (dalej: Zestawienie) w danym
    okresie rozliczeniowym na rzecz danego Nabywcy. Zestawienie zawiera m.in. następujące
    dane: numer faktury dokumentującej dostawę, datę wystawienia faktury, numer VAT
    Nabywcy oraz kwotę należną z tytułu dokonania dostawy. Ponadto, na dokumencie
    znajduje się oświadczenie, że towary będące przedmiotem dostaw udokumentowanych
    fakturami wymienionymi w Zestawieniu przybyły do miejsca przeznaczenia, które to
    miejsce dla transakcji będących przedmiotem złożonego wniosku znajduje się
    każdorazowo poza granicami Polski, na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
    Na dokumencie znajdują się również miejsce na datę, stempel (pieczątkę) oraz podpis
    osoby reprezentującej Nabywcę (pozycje te uzupełnia Nabywca). Zestawienie jest
    przesyłane Nabywcy drogą elektroniczną (w korespondencji e-mail). Następnie
    wypełnione przez Nabywcę Zestawienie (uzupełnione o pieczątkę, datę oraz podpis
    naniesione elektronicznie na dokument Zestawienia w formie graficznej) jest odsyłane
    Spółce również drogą mailową. (...)
    Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    opisane wyżej dokumenty posiadane przez Państwa w odniesieniu do transakcji WDT
    realizowanych przez Spółkę w Wariantach A1-C2, stanowić będą dowody dokonania

    dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie dla
    każdego z Wariantów, będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały Państwa
    (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Podsumowując należy uznać, że: (...) 3. Dostawy udokumentowane przy pomocy
    dokumentów, o których mowa w Wariancie B1 są/będą, w świetle art. 42 ust. 1 w związku
    z art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, opodatkowane 0% stawką VAT.”
        - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2024 r. sygn.
        0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK, cyt.:
    „Wariant A - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
    * kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
    stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
    * otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów
    (przykładowo w formie PDF), zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy
    dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały
    dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego
    oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do potwierdzenia odbioru
    towarów. (...)
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez
    Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do
    Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w
    innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww.
    transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody (opisane w
    Wariantach A-H) w postaci: (...) stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają
    /będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy
    spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku
    w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).
    Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym dostawy dokumentowane przy pomocy
    dokumentów opisanych w Wariancie A-H (pytanie nr 1-8) powinny być w świetle art. 42
    ust. 1 w związku z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, opodatkowane 0% stawką VAT należy
    uznać za prawidłowe.”
        - interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 października 2023 r.
        sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.624.2023.1.JS, cyt.:
    „Wariant I: Wnioskodawca będzie posiadał oświadczenie nabywcy, że towary zostały
    dostarczone na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Polska.
    Wzór oświadczenia będzie generowany przez system księgowy Wnioskodawcy i wysyłany
    na adres mailowy nabywcy. Wnioskodawca będzie otrzymywał od nabywcy oświadczenie
    na swój adres mailowy. Oświadczenie będzie zawierało podpis elektroniczny
    przedstawiciela nabywcy albo podpis odręczny przedstawiciela nabywcy. Oświadczenie
    będzie wysyłane w wersji elektronicznej (załącznik do maila). Oświadczenie będzie
    zawierało w szczególności: dane nabywcy (firma, adres, numer podatkowy), numer faktury
    i numer zamówienia, rodzaj i ilość zamówionych towarów, miejsce dostarczenia towarów
    (kraj, miejscowość), oświadczenie nabywcy, że towary których dotyczy oświadczenie
    zostały dostarczone do wskazanego miejsca, datę sporządzenia oświadczenia, podpis
    przedstawiciela nabywcy. (...)

    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa wskazać
    należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, gdy będziecie Państwo mieli problemy z
    pozyskaniem od firmy transportowej listu przewozowego CMR, a będziecie Państwo
    posiadać dokumenty wymienione w wariancie I, II, III i IV stanowiące dowody dokonania
    dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie
    będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju, to posiadane ww. dokumenty będą upoważniały Państwa (przy
    spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku
    w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).”
    Przepisy ustawy o VAT nie zawierają wymogu, aby dokumenty potwierdzające WDT były
    sporządzone i zgromadzone wyłącznie w formie papierowej. Dopuszczalne jest zatem aby
    dokumenty te miały formę elektroniczną oraz były przesyłane również w tej formie
    elektronicznej, przy równoczesnym zachowaniu autentyczności takich dokumentów.
    Możliwość posługiwania się dokumentami elektronicznymi dla zastosowania stawki 0%
    VAT potwierdza jednolite stanowisko sądów administracyjnych oraz organów
    podatkowych. Przykładowo:
    - wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 2140/07, cyt.:
    „nie ma wymogu, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter
    transakcji miały formę "papierową". Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie
    dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona
    była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że
    dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem.”
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
      dniu 24 maja 2024 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.188.2024.2.PRP cyt.:
    „Należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT nie uzależniają zastosowania stawki 0% od
    posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o
    ich formie, każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych
    dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik
    komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi
    sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument
    udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub faks dokumentu,
    niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym
    mowa w powołanych przepisach ustawy o VAT.”
    Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane również w interpretacjach
    indywidualnych: sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.58.2024.3.JSZ z 30 kwietnia 2024 r., sygn. 0113-
    KDIPT1-2.4012.28.2023.2.KT z 28 kwietnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.756.2022.2.
    KT z 30 stycznia 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.525.2022.1.GK z 23 grudnia 2022 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.579.2022.3.KT z 22 listopada 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.546.2022.2.KT z 28 października 2022 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.233.2022.2.KK z
    9 sierpnia 2022 r.
    Wniosek:
    W świetle powołanych powyżej przepisów oraz orzecznictwa sądów administracyjnych i
    organów podatkowych rodzaj oraz format gromadzonych dokumentów pozostaje bez
    wpływu na prawo podatnika do zastosowania stawki VAT 0% dla WDT. Istotne jest aby,
    dokumenty łącznie potwierdzały fakt dostarczenia towarów do nabywcy w innym kraju
    członkowskim UE niż Polska.
    Podsumowanie:
    Mając na uwadze wskazane powyżej przepisy ustawy o VAT, uzasadnienie oraz stanowisko
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i sądów administracyjnych należy uznać, że

    Spółka spełnia wszystkie warunki wskazane w przepisie art. 42 ust. 1 ustawy o VAT
    uprawniające ją do zastosowania stawki VAT 0% dla WDT, ponieważ:
    1) Spółka dokonuje dostawy Towarów (WDT) na rzecz Nabywcy;
    2) Spółka otrzymała/otrzyma od Nabywcy ważny numer VAT-UE właściwy dla
      przedmiotowej transakcji (nadany przez państwo członkowskie właściwe dla Nabywcy,
      zawierający dwuliterowy kod stosowany dla transakcji wewnątrzwspólnotowych);
    3) Spółka posiada/będzie posiadała fakturę stanowiącą specyfikację poszczególnych sztuk
      ładunku, a także Potwierdzenie, które to Dokumenty w sposób jednoznaczny
      potwierdzają/potwierdzać będą dostarczenie Towarów będących przedmiotem WDT
      na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w związku z tym
      stanowić będą dowody w świetle art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Dokumenty te
      Spółka będzie posiadała w terminie wskazanym w przepisach ustawy o VAT;
    4) Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym również dla
      celów transakcji wewnątrzwspólnotowych i będzie nadal zarejestrowana w momencie
      złożenia deklaracji podatkowej, w której będzie wykazywała przedmiotowe WDT;
    5) Spółka składa/będzie składała informację podsumowującą zawierającą prawidłowe
      dane o dokonanych WDT do właściwego urzędu skarbowego za pomocą środków
      komunikacji elektronicznej do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      powstał obowiązek podatkowy dla dokonanych WDT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
      towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:

      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 pkt 1-3 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
      niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w
      pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
      przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
      lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Zatem, dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi
    zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel).
    Z treści wniosku wynika, że Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej na
    Węgrzech i jest w tym kraju zarejestrowana jako podatnik VAT. Spółka jest również
    zarejestrowana na potrzeby podatku VAT w Polsce, w tym dla celów transakcji
    wewnątrzwspólnotowych. Spółka zajmuje się (...). W ramach ww. działalności prowadzonej
    na Węgrzech, Spółka nabywa w Polsce części wyposażenia elektrycznego/elektronicznego
    np. (...) (Towary) od polskiego podmiotu (Sprzedawca). Ponadto, Spółka nabywa w Polsce
    narzędzia, które udostępnia Sprzedawcy na potrzeby produkcji niektórych Towarów na
    rzecz Spółki (cały czas Spółka pozostaje właścicielem narzędzia). Towary zakupione od
    Sprzedawcy Spółka odsprzedaje kontrahentowi z siedzibą w UE (Nabywca), w tym do
    Nabywcy z Belgii, który jest zarejestrowany dla potrzeb transakcji
    wewnątrzwspólnotowych w Belgii, Francji oraz Włoszech.
    Transakcja będąca przedmiotem wniosku przebiega w ten sposób, że Spółka nabywa
    Towary od Sprzedawcy w ramach dostawy krajowej w Polsce, co Sprzedawca
    dokumentuje fakturą zawierającą polski podatek VAT. Następnie Spółka odsprzedaje te
    Towary Nabywcy. Zgodnie z przyjętymi przez strony warunkami FCA/Polska, Nabywca jest
    podmiotem odpowiedzialnym za transport Towarów od Sprzedawcy z Polski do kraju
    przeznaczenia UE. Przewoźnik Nabywcy odbiera Towary od Sprzedawcy i transportuje do
    magazynu we Francji lub Włoszech. Tam Towary odbierane są przez lokalne spółki z grupy
    Nabywcy prowadzące magazyny w tych krajach (Odbiorca). Przy czym, Spółka nie ma
    wiedzy, czy Nabywca sprzedaje Towary Odbiorcy. Spółka wykazuje dostawy Towarów
    dokonane na rzecz Nabywcy jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) w
    polskich rozliczeniach VAT i wystawia faktury na rzecz Nabywcy.
    Wątpliwości Spółki dotyczą możliwości opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie posiadanych dokumentów.

    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że od 1 stycznia 2020 r., w
    kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%
    dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zastosowanie mają przepisy rozporządzenia
    wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie
    wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z
    transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018 s. 10), zwanego
    dalej „rozporządzeniem 2018/1912”.
    Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Wprowadza ono m.in. domniemania
    wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z
    prawem do odliczenia (stawki VAT 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
      niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
      posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
      których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w
      posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a),
      wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami,
      o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały
      wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
      sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
      (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane
      lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
      nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
      pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
      adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
      przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu;
      oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
      (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
      mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
      pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
      pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w
      ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie
      różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
      2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
      list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura
      od przewoźnika towarów;

      b) następujące dokumenty:
      (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
      (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
      notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
      przeznaczenia;
      (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim.
    Jeżeli, warunki określone w rozporządzeniu 2018/1912 nie są spełnione, wówczas
    dostawca musi udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy,
    że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    Według art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
      numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
      państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
      stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju
      i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, natomiast drugi wskazuje, że istotnie nastąpił
    wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport
    (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji
    wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie
    przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która
    następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką VAT 0%,
    natomiast w państwie nabywcy podlega opodatkowaniu według stawki podatku właściwej
    w tym państwie. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania
    konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
      pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
      dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
      których mowa w art. 100 ust. 8

      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3
    ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
      odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
      wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
      państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz
      towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony)
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Przy czym, według art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
      ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem, art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy,
    uzupełnione ewentualnie dowodami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy, razem mają
    potwierdzać informację, której wymaga przepis. Nie oznacza to jednak, że dla
    potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów
    dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty
    jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego
    państwa członkowskiego.
    Powyższe potwierdza powołana również przez Państwa uchwała Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił,
    że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie
    przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z
    prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski
    do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy

    pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia
    realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak
    tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży
    na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada
    opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie
    art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających
    dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego,
    który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11
    ustawy.
    Tym samym zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki
    0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik
    posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie
    potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem, w świetle powołanych przepisów prawa oraz uchwały NSA, należy stwierdzić, że
    dla zastosowania stawki VAT 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie
    niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami
    wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik
    może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do
    wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Należy również zgodzić się z Państwem, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona
    specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego
    przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację. Potwierdza to m.in. powołany
    przez Państwa wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK
    1388/08, w którym Sąd wskazał, że: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do
    posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Przy czym, jak słusznie Państwo wskazali - przepisy regulujące prawo do zastosowania
    preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających
    wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0%
    od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Zatem, skoro przepisy nie
    stanowią o ich formie, można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie
    szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy
    dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli
    zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan
    dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta,
    niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym
    mowa w powołanych przepisach ustawy. Zatem, każda forma dokumentu jest
    dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami
    źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny

    jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE.
    W analizowanej sprawie, Spółka, która jest zarejestrowana w Polsce na potrzeby podatku
    VAT, w tym dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, dokonuje dostawy Towarów na
    rzecz Nabywcy. Nabywca jest podatnikiem podatku od wartości dodanej i posługuje się
    numerem VAT UE nadanym przez inne niż Polska państwo członkowskie UE (państwo
    przeznaczenia towarów). W wyniku dostawy dokonanej przez Spółkę na rzecz Nabywcy
    towar transportowany jest z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego UE
    (Włochy, Francja). Przy tym, Spółka wskazała, że składa/będzie składała informację
    podsumowującą o dokonanych WDT do urzędu skarbowego za pomocą środków
    komunikacji elektronicznej do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    powstał obowiązek podatkowy dla dokonanych WDT. Informacja podsumowująca zawiera
    /będzie zawierała prawidłowe dane dotyczące dokonanych WDT, zgodnie z wymogami
    wskazanymi w przepisach ustawy o VAT.
    Natomiast odnośnie posiadanej dokumentacji Spółka wskazała, że dostawę Towarów na
    rzecz Nabywcy dokumentuje fakturą, która zawiera m.in. podany przez Nabywcę numer
    nadany dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w kraju przeznaczenia towarów
    (innym niż Polska kraju UE), specyfikację dostarczonych Towarów, w tym m.in. datę
    dostawy, ilość sztuk, masę, rodzaj towaru, numer materiału oraz zamówienia, datę
    zamówienia, numer delivery note, kod CN, cenę jednostkową Towaru, wartość (suma)
    netto transakcji, stawkę VAT 0%, rodzaj wysyłki oraz warunki dostaw. Jednocześnie Spółka
    wskazała, że nie ma możliwości na bieżąco gromadzić i weryfikować dokumentów
    potwierdzających wywóz Towaru z Polski i jego dostarczenie do innego kraju UE
    (podpisanych CMR, delivery note, certyfikatów, kwitów wagowych) odrębnie dla każdej
    dostawy (duża skala sprzedaży oraz transportowanie Towarów z Polski do Nabywców w
    innych krajach UE przez inny podmiot). W związku z powyższym, Spółka wprowadziła
    nowy model potwierdzania WDT, który polega na tym, że do dokonywanych WDT, Spółka
    przygotowuje zbiorcze zestawienie potwierdzające dokonanie WDT (odrębnie per
    państwo) w określonym okresie czasu (Potwierdzenie), które zawiera numer i datę
    potwierdzenia, dane Sprzedawcy, Nabywcy i Odbiorcy, adres dostarczenia, warunki
    dostaw (Incoterms), kraj wysyłki, numer i datę wystawienia faktury, numer dostawy
    (delivery note), datę dostawy, kod CN, ilość oraz wagę (netto). Potwierdzenie zawiera
    również oświadczenie, że Towary udokumentowane fakturami zostały odebrane przez
    Nabywcę z Polski i dostarczone do Włoch lub Francji oraz podpis Odbiorcy. Potwierdzenia
    są generowane w nieedytowalnym formacie PDF i przesyłane drogą elektroniczną jako
    załącznik do wiadomości e-mail odpowiednio do Nabywcy/Odbiorcy, w celu potwierdzenia
    wskazanych w Potwierdzeniu dokonanych dostaw. Na podstawie dostarczonych
    Potwierdzeń od Nabywcy lub Odbiorcy Spółka monitoruje, w odniesieniu do których WDT
    uzyskała już Potwierdzenia dla potrzeb zastosowania stawki 0% VAT.
    Zatem, na potwierdzenie WDT Spółka gromadzi fakturę dokumentującą WDT oraz
    podpisane przez Nabywcę lub Odbiorcę działającego w imieniu Nabywcy Potwierdzenie
    przesłane do Spółki drogą elektroniczną (Dokumenty). Spółka gromadzi Dokumenty w
    formie elektronicznej na dysku sieciowym, do którego dostęp będą miały wyłącznie
    uprawnione osoby. Jednocześnie Spółka wskazała, że otrzymuje Dokumenty przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w
    którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu WDT.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa
    należy uznać, że w sytuacji gdy w związku z dokonaną transakcją Spółka posiada/będzie
    posiadała fakturę zawierającą specyfikację Towarów oraz podpisane przez Odbiorcę

    Potwierdzenie zawierające m.in. dane Sprzedawcy, Nabywcy i Odbiorcy, adres
    dostarczenia, numer i datę wystawienia faktury, numer i datę dostawy (delivery note), kod
    CN, ilość i wagę (netto) Towarów oraz oświadczenie, że Towary udokumentowane
    fakturami zostały odebrane przez Nabywcę z Polski i dostarczone do Włoch lub Francji -
    Spółka ma/będzie miała prawo do opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy
    stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie art. 42 ust. 3 w zw. z art. 41 ust. 3 ustawy.
    Tym samym, stanowisko, z którego wynika, że na podstawie posiadanych Dokumentów
    Spółka ma prawo do zastosowania stawki VAT 0% dla WDT jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania
    interpretacji.
    Przy czym, podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (pytania). Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, kwestie,
    które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być rozpatrzone. Dotyczy to prawidłowości
    zakwalifikowania transakcji dokonywanej pomiędzy Spółką i Nabywcą, tj. uznania jej za
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na terytorium kraju.
    Ponadto informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we
    wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z
    Polski do innego kraju UE mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ
    podatkowy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111
        ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.