Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1100/10-3/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-28
Teza: wycofanie prawa do używania gruntu oraz opodatkowanie późniejszej sprzedaży tej nieruchomości zabudowanej
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; dostawa; grunty-grunt niezabudowany; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 19.10.2010 r. (data wpływu 27.10.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wycofania prawa od użytkowania gruntu oraz opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.10.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wycofania prawa od użytkowania gruntu oraz opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza przystąpić do spółki cywilnej, która będzie zarejestrowana jako czynny podatnik VAT (dalej: Spółka cywilna). Wspólnicy Spółki cywilnej (m.in. Wnioskodawca), poza wkładami pieniężnymi wniosą do Spółki także wkłady w postaci prawa do używania niezabudowanych działek gruntu (każda z działek stanowi majątek osobisty każdego ze wspólników). Następnie Spółka cywilna zamierza podpisać ze spółką „A” (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością) - czynnym podatnikiem VAT (dalej: Dzierżawca) umowę dzierżawy nieruchomości gruntowych (dwóch sąsiadujących ze sobą działek niezabudowanych).

Umowa dzierżawy ma zostać zawarta na czas nieokreślony, jednocześnie znajdzie się w niej zapis, że po zakończeniu Umowy Dzierżawca ma prawo zwrotu nakładów poczynionych na dzierżawionych gruntach oraz, że do zwrotu nakładów będą zobowiązani właściciele gruntów (tj. wspólnicy Spółki cywilnej). Z uwagi na fakt, że Dzierżawca zamierza ponosić nakłady na dzierżawionych gruntach (zamierza bowiem wybudować budynek użytkowy), w związku z czym może dojść do sytuacji „rozliczenia nakładów”. Nie jest również wykluczone, że wniesione do Spółki cywilnej nieruchomości gruntowe w przyszłości zostaną wycofane z tej Spółki w celu ich sprzedaży, w tym dla Dzierżawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wycofanie ze spółki cywilnej takiej „zwróconej” nieruchomości gruntowej z posadowionym na niej budynkiem lub ewentualna sprzedaż przez wspólników (np. dla Dzierżawcy) takiej wycofanej ze spółki cywilnej nieruchomości wywołuje skutki w zakresie opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży tej zabudowanej nieruchomości w sytuacji zakończenia Umowy oraz zwrotu przez Dzierżawcę nieruchomości wraz z nakładami, a następnie sprzedaż tej zabudowanej nieruchomości dla dotychczasowego Dzierżawcy. W sytuacji sprzedaży nieruchomości z posadowionym na niej budynkiem, kto będzie podatnikiem VAT z tego tytułu.

Analiza wydawanych przez organy podatkowe interpretacji indywidualnych pozwala na postawienie tezy, że podatnikiem z tytułu tej transakcji nie będzie Spółka cywilna. Jak podkreślił bowiem Minister Finansów (Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach) w interpretacji z 10 marca 2009 r. (nr IBPP1/443-1803/08/AS), powołując się na regulacje prawa cywilnego, spółka cywilna nie będąc właścicielem gruntu, nie może dokonać jego sprzedaży (budynków na tym gruncie posadowionych). Organ podkreślił także, że sposób rozliczenia się przez strony w związku z inwestycjami dokonanymi przez spółkę cywilną (w stanie faktycznym sprawy spółka wybudowała na gruncie będącym własnością poszczególnych wspólników - jako osób fizycznych) pozostawiony jest, w ramach swobody zawierania umów, woli stron, chyba że ze względu na treść lub cel umów w tym przedmiocie sprzeciwiałyby się ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Jak podkreślił organ, spółka cywilna nie będąc właścicielem gruntu, nie może być też właścicielem znajdujących się na nim budynków i budowli, a tym samym nie może dokonać ich sprzedaży. Oznacza to więc, że wycofanie nieruchomości ze Spółki również nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

Mając na uwadze przestawioną powyżej argumentację Ministra Finansów dotyczącą nieuznania spółki cywilnej za podatnika z tytułu sprzedaży nieruchomości z posadowionym budynkiem, należy rozważyć, czy podatnikiem nie będzie właściciel nieruchomości gruntowej, czyli Wnioskodawca.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powołanych powyżej przepisów wynika ponadto, iż dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności - czy przynosi jakiekolwiek efekty czy też nie.

W kontekście powyższego należy rozważyć, czy ewentualnej dostawie przez Wnioskodawcę nieruchomości gruntowej z posadowionym na niej budynkiem można przypisać znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zakupu nieruchomości gruntowej Wnioskodawca dokonał bez ściśle sprecyzowanego celu. Nieruchomość ta nie została zakupiona celem zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych swoich lub ewentualnie rodziny. Charakter poczynionej czynności, nieprzeznaczonej na potrzeby osobiste wskazuje, iż zakupu przedmiotowej nieruchomości dokonano z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowych, chociażby poprzez inwestycję środków pieniężnych. Zakup nieruchomości bez sprecyzowanego celu oznacza zakup celem lokaty kapitału, a zatem z zamiarem odzyskania zainwestowanych środków w przyszłości, co możliwe jest przede wszystkim poprzez sprzedaż, ewentualnie dzierżawę nieruchomości lub inwestycje (tym bardziej, że wydzierżawiając Wnioskodawca zamierza pobierać pożytki z zakupionej nieruchomości). W celu właśnie uzyskiwania korzyści finansowych z zakupionej nieruchomości Wnioskodawca wniósł jako wkład niepieniężny do Spółki Cywilnej prawo do jej używania. To pozwala, zdaniem Wnioskodawcy, na twierdzenie, że już w momencie zakupu gruntu istniał zamiar wykorzystywania tego gruntu do działalności gospodarczej.

Dodatkowym argumentem potwierdzającym słuszność stanowiska o uznaniu Wnioskodawcy jako podatnika jest również okoliczność, że w celu dokonania sprzedaży nieruchomości z posadowionym na niej budynkiem (przy założeniu, że organ podatkowy nie uzna za podatnika z tytułu tej czynności Spółki cywilnej) Wnioskodawca będzie zobowiązany wycofać ze Spółki wniesione prawo do używania tej nieruchomości. Trzeba podkreślić, że jedynym powodem wycofania tego prawa ze Spółki cywilnej będzie zamiar dokonania sprzedaży tej nieruchomości.

Zdaniem Wnioskodawcy, niezgodnym z przepisami w zakresie ustawy o VAT a także przepisów prawa wspólnotowego (art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej) byłoby przyjęcie stanowiska, że w sytuacji sprzedaży nieruchomości gruntowej, zakupionej z zamiarem uzyskania korzyści finansowych, wniesionej do Spółki cywilnej w celu jej dzierżawienia a następnie wycofanej z tejże spółki tylko w celu jej sprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT zaś dokonujący jej sprzedaży nie jest podatnikiem VAT z tego tytułu. Wobec powyższego, Wnioskodawca dokonując sprzedaży opisanej nieruchomości zabudowanej stanie się podatnikiem VAT i jest obowiązany rozliczyć należny podatek VAT z tytułu tej sprzedaży, gdyż budynek znajdujący się na nieruchomości ma charakter użytkowy a pierwsze zasiedlenie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wystąpi dopiero w momencie zwrotu nakładów przez Dzierżawcę do Spółki (budynek zostanie wybudowany przez Dzierżawcę i będzie używany przez Dzierżawcę na jego potrzeby gospodarcze).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z treści art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ww. ustawy).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe przepisy zakładają, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy dokonana będzie przez podmiot mający status podatnika.

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z opisu przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza przystąpić do spółki cywilnej. Jako wspólnik zamierza wnieść do spółki wkład w postaci prawa do używania niezabudowanej działki gruntu. Planuje, że spółka cywilna podpisze umowę ze spółką z o.o. (czynnym podatnikiem podatku VAT) na dzierżawę nieruchomości gruntowych. Przedmiotowa umowa ma zostać zawarta na czas nieokreślony i będzie zawierać zapis, iż po zakończeniu umowy sp. z o.o. ma prawo do zwrotu nakładów poczynionych na wydzierżawionych gruntach oraz że do zwrotu nakładów zobowiązani będą wspólnicy spółki cywilnej. Spółka z o.o. zamierza wybudować budynek użytkowy na wydzierżawionej nieruchomości

Wnioskodawca wskazał również, że po zakończeniu umowy dzierżawy nie wyklucza wycofania prawa do używania nieruchomości gruntowej w celu przyszłej sprzedaży. Jak wynika z opisu przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawca nie wniesie do spółki prawa do nieruchomości lecz tylko prawo do używania nieruchomości gruntowej w związku z powyższym Spółka nie będzie właścicielem nieruchomości gruntowej, nabędzie jedynie prawo do korzystania z niej. Zatem wycofanie przez wspólnika Spółki cywilnej prawa do używania nieruchomości gruntowej nie będzie stanowić odpłatnej dostawy towarów (nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) ani też odpłatnego świadczenia usług, nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy.

W odniesieniu do planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej należy uznać, iż czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów dokonana przez podatnika podatku VAT.

Z brzmienia powołanego wyżej art. 15 ust. 1 i 2 ustawy wynika wyraźnie, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika podatku VAT jest ustalenie, że działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy też wykonujący wolny zawód. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność podlegającą opodatkowaniu jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy.

W przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony winien być już momencie nabycia towaru. Ponadto należy zauważyć, że pod pojęciem handel rozumie się dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów w celu ich odsprzedaży.

Wnioskodawca wskazał, iż grunt, który został oddany w użytkowanie spółce cywilnej stanowi jego majątek osobisty, który został nabyty celem lokaty kapitału, jak wskazał sam Wnioskodawca z zamiarem odzyskania (w przyszłości) zainwestowanych środków - z zamiarem czerpania korzyści z nabytej nieruchomości. Należy zatem uznać, że już w momencie nabycia przedmiotowego gruntu Wnioskodawca miał zamiar wykorzystywania go w celach zarobkowych. W okresie posiadania nieruchomości Wnioskodawca planuje oddać ją w używanie do Spółki cywilnej, której będzie wspólnikiem, co niewątpliwie zmierza do osiągania korzyści. Następnie Wnioskodawca planuje wycofać z użytkowania przedmiotowy grunt (zabudowany budynkami wybudowanymi przez dzierżawcę) ze spółki, i dokonać sprzedaży celem odzyskania zainwestowanych środków pieniężnych. Podejmowane w przyszłości działania Wnioskodawcy wyczerpują znamiona działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 ustawy podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem planowana w przyszłości przez Wnioskodawcę sprzedaż nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem użytkowym, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych jako odpłatna dostawa towarów, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powyższe należało uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.