Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.151.2017.1.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-11
Teza: w zakresie ustalenia, czy koszty związane z ubezpieczeniem od ryzyk budowlano-montażowych Spółka powinna ująć w kosztach bieżącego okresu, czy koszty powyższe powinny zwiększać wartość początkową nowo powstałych lub zmodernizowanych środków trwałych
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały-wytworzenie środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 lipca 2017 r. (data wpływu do organu 12 lipca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy koszty związane z ubezpieczeniem od ryzyk budowlano-montażowych Spółka powinna ująć w kosztach bieżącego okresu, czy koszty powyższe powinny zwiększać wartość początkową nowo powstałych lub zmodernizowanych środków trwałych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2017 r. wpłynął do organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy koszty związane z ubezpieczeniem od ryzyk budowlano-montażowych Spółka powinna ująć w kosztach bieżącego okresu, czy koszty powyższe powinny zwiększać wartość początkową nowo powstałych lub zmodernizowanych środków trwałych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W Spółce (dalej także: „Wnioskodawca”) rozpoczęto realizację Projektu Inwestycyjnego pt. modernizacja i rozbudowa Zakładów Przeróbki Mechanicznej Węgla X, budowę dwóch pompowni w rejonie potoku K, modernizację i rozbudowę Zakładu Przeróbki Mechanicznej Węgla Y oraz zakup maszyn i urządzeń górniczych (dalej: „Inwestycja”).

W celu realizacji Projektu Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) podpisała umowę ze Skarbem Państwa - Ministrem Skarbu Państwa o udzielenie Wsparcia niebędącego pomocą publiczną. Zgodnie z zawartą umową Spółka zapewni ochronę interesów Skarbu Państwa poprzez dokonanie cesji na rzecz Skarbu Państwa praw z odszkodowań za szkody powstałe w środkach trwałych zakupionych ze środków Wsparcia.

W celu zabezpieczenia przedmiotowej Inwestycji Spółka zawarła umowę ubezpieczenia w zakresie ryzyk budowlano-montażowych realizowanej Inwestycji (za wyjątkiem maszyn i urządzeń górniczych).

Zgodnie z podpisaną umową przedmiotem ubezpieczenia są:

*   roboty budowlano-montażowe (nakład w zakresie robocizny, materiały budowlane, materiały do montażu, realizowany obiekt w czasie budowy) zgodnie z realizowaną Inwestycją
*   mienie istniejące - mienie stanowiące własność Spółki lub też znajdujące się w jego pieczy, przechowywaniu lub pod kontrolą istniejące na terenie budowy lub znajdujące się w jego bezpośrednim sąsiedztwie,
*   wyposażenie i zaplecze placu budowy obejmujące m.in. wszystkie narzędzia wykorzystywane przy realizacji kontraktu, sprzęt przeciwpożarowy, obiekty tymczasowe zaplecza budowy, w granicach ustalonego limitu odpowiedzialności,
*   inne mienie i koszty wyszczególnione w klauzulach i postanowieniach dodatkowych wskazanych w umowie ubezpieczenia. Zakres ochrony ubezpieczeniowej obejmuje szkody rzeczowe (ubezpieczenie mienia) z wyłączeniem ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z uwzględnieniem wskazanych poniżej wykupionych klauzul dodatkowych tj:

1\. Klauzula nr 004 - konserwacja rozszerzona: rozszerzenie zakresu ochrony ubezpieczeniowej o szkody w ubezpieczonych pracach budowlano-montażowych powstałe w okresie konserwacji w sytuacji, gdy szkody te:

1.  zostały spowodowane w trakcie wykonywania czynności zmierzających do spełnienia obowiązków konserwacyjnych lub gwarancyjnych,
2.  ujawniły się podczas okresu konserwacji, a powstały w wyniku wypadku ubezpieczeniowego, który zaszedł w miejscu i okresie ubezpieczenia.

Okres konserwacji rozpoczyna się z chwilą ostatecznego odbioru prac budowlano - montażowych potwierdzonego podpisaniem końcowego protokołu zdawczo - odbiorczego lub z chwilą rozpoczęcia eksploatacji, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpiło wcześniej.

Limit odpowiedzialności 18 miesięcy od daty podpisania końcowego protokołu zdawczo – odbiorczego.

2\. Klauzula nr 006 - koszty pracy w godzinach nadliczbowych i nocnych, w dni ustawowo wolne od pracy oraz koszty frachtu ekspresowego: rozszerzenie zakresu ochrony ubezpieczeniowej o niezbędne i uzasadnione koszty dodatkowe z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych, nocnych lub w dni ustawowo wolne od pracy oraz koszty frachtu ekspresowego, pod warunkiem, że koszty te zostały poniesione w związku z pracami mającymi na celu naprawienie szkody objętej ochroną ubezpieczeniową.

3\. Klauzula nr 100 - ubezpieczenie szkód w pracach budowlano - montażowych w wyniku rozruchu gorącego, prób i testów: rozszerzenie zakresu ochrony ubezpieczeniowej o szkody powstałe w pracach budowlano - montażowych w wyniku prowadzenia rozruchu gorącego, prób lub testów. Ochrona ubezpieczeniowa wygasa z upływem okresu rozruchu gorącego, prób lub testów albo z upływem okresu ubezpieczenia, w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpiło wcześniej.

Limit odpowiedzialności 3 miesiące.

4\. Klauzula nr 112 - postanowienia szczególne dotyczące środków zabezpieczenia przeciwpożarowego na terenie budowy.

5\. Klauzula nr 115 - ubezpieczenie szkód powstałych wskutek błędów projektowych: rozszerzenie ochrony ubezpieczeniowej o szkody w pracach budowlano - montażowych spowodowane błędami projektowymi. Klauzula ma zastosowanie dla szkód powstałych w ubezpieczonym okresie realizacji robót budowlano - montażowych zanim dokonano odbioru obiektu budowlano - montażowego lub jego części - w odniesieniu do tej części.

6\. Klauzula nr 116 - ubezpieczenie szkód powstałych w odebranych częściach kontraktu: rozszerzenie zakresu ochrony ubezpieczeniowej o szkody, które powstały w okresie ubezpieczenia w ukończonych częściach lub etapach prac budowlano - montażowych pod dokonaniu ich częściowego odbioru lub włączeniu do eksploatacji wskutek prowadzenia ubezpieczonych prac związanych z realizacją innych nieukończonych jeszcze części kontraktu.

7\. Klauzula nr 119 - mienie istniejące, stanowiące własność zleceniodawcy lub ubezpieczonego lub też znajdujące się w jego tj. pieczy, przechowywaniu lub pod kontrolą: rozszerzenie zakresu ochrony ubezpieczeniowej o szkody w mieniu stanowiącym własność Ubezpieczonego lub też znajdującym się w jego pieczy, przechowaniu lub pod kontrolą, istniejącym na terenie budowy lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie w dniu rozpoczęcia realizacji ubezpieczonych prac budowlano - montażowych pod warunkiem, że szkody w tym mieniu powstały bezpośrednio wskutek realizacji tych prac.

8\. Klauzula nr 130 - automatyczne ubezpieczenie wzrostu wartości prac budowlano - montażowych: w przypadku, gdy w okresie ubezpieczenia wzrośnie łączna wartość robót budowlano - montażowych, suma ubezpieczenia zostanie zwiększona o 10 % wartości inwestycji, w przypadku zwiększenia sumy ubezpieczenia o więcej niż 10% stawka ubezpieczeniowa może być renegocjowana.

9\. Klauzula nr 132 - przedłużenie okresu ubezpieczenia: w przypadku wydłużenia okresu realizacji Inwestycji okres ubezpieczenia zostanie przedłużony na kolejne 90 dni bez zmiany stawki, przedłużenie na okres dłuższy niż 90 dni stawka będzie renegocjowana.

10\. Klauzula wynagrodzenia rzeczoznawców: rozszerzenie zakresu ubezpieczenia o konieczne i uzasadnione koszty ekspertyz rzeczoznawców związanych z ustaleniem przyczyny i rozmiaru szkody podlegającej odszkodowaniu na podstawie zawartej umowy ubezpieczenia.

Za sumę ubezpieczenia przyjęto całą wartość kontraktu rozumianą jako łączną wartość prac budowlano-montażowych wraz z materiałami użytymi do ich wykonania i elementami podlegającymi montażowi oraz wartości mienia przekazanego przez Zleceniodawcę (Inwestora) celem zamontowania/wbudowania (jeśli zgłoszono) uwzględnionych w wartości kontraktu. Spółka podpisała jedną umowę, obejmującą wszystkie zadania, która została zawarta na czas realizacji Inwestycji. Płatność z tytułu ubezpieczenia będzie uregulowana w czterech równych ratach tj. 2 raty w roku 2017 oraz 2 raty w roku 2018.

W przypadku przedłużenia realizacji prac o okres przekraczający 3 miesiące wysokość składki ulegnie zwiększeniu. Harmonogram Inwestycji wg Biznes Planu zakłada okres realizacji Inwestycji w latach 2016 - 2018.

W wyniku przeprowadzonych modernizacji powstanie kilkadziesiąt lub kilkaset nowych lub zmodernizowanych dotychczas istniejących środków trwałych. Odbiory środków trwałych będą następować w różnym czasie, każdorazowo w momencie zakończenia robót.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy koszty związane z ubezpieczeniem od ryzyk budowlano-montażowych Spółka powinna ująć w kosztach bieżącego okresu, czy koszty powyższe powinny zwiększać wartość początkową nowo powstałych lub zmodernizowanych środków trwałych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1888 ze zm., dalej: „updop”), za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

W wyniku realizacji Inwestycji powstanie kilkadziesiąt lub kilkaset nowych lub zmodernizowanych istniejących środków trwałych.

Zwiększenie wartości istniejących lub przyjęcie nowych środków trwałych będzie następować na bieżąco w różnych okresach każdorazowo w momencie zakończenia robót. Składka ubezpieczeniowa za cały okres trwania ochrony ubezpieczeniowej ustalona jest od całej wartości Inwestycji, zawiera klauzule dodatkowe rozszerzające zakres ubezpieczenia oraz obejmuje mienie istniejące (otaczające) tj. środki trwałe, które zostały przyjęte do ewidencji Spółki.

W ocenie Spółki koszty ubezpieczenia ryzyk budowlano-montażowych nie są ponoszone w celu wytworzenia środka trwałego. Pomimo, że istnieje związek z realizowaną Inwestycją koszty ubezpieczenia nie mają wpływu na koszt wytworzenia środka trwałego, są to koszty pośrednio pozostające w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami, a tym samym nie powinny być alokowane do wartości początkowej. Wydatki na ubezpieczenie ryzyk budowlano-montażowych służą bowiem ogólnym celom wynikającym z funkcjonowania Spółki jako podmiotu gospodarczego tj. w celu zabezpieczenia przed możliwymi stratami oraz w celu zabezpieczenia interesów Skarbu Państwa.

Kolejnym argumentem przemawiającym za tym, że Ubezpieczenie to nie stanowi części składowej wartości początkowej środków trwałych jest fakt, że ubezpieczenie od ryzyk budowlano-montażowych swoim zakresem obejmuje również mienie istniejące tj. środki trwałe znajdujące się w ewidencji środków trwałych Spółki, które są użytkowane i amortyzowane, część z nich podlega modernizacji w ramach realizowanej Inwestycji. Wydatek ten nie jest ponoszony w celu wytworzenia środków trwałych, ale w związku z samym faktem posiadania środków trwałych (mienia istniejącego, otaczającego) i funkcjonowania Spółki. W opinii Spółki koszty ubezpieczeń nie są wymienione wprost w katalogu kosztów składających się na wartość początkową środków trwałych, jednocześnie wydatek ten nie stanowi „innego kosztu”, o którym mowa w art. 16g ust. 4 updop, który daje się zaliczyć do wartości wytworzonego środka trwałego.

Podsumowując Spółka stoi na stanowisku, iż wydatek na ubezpieczenie ryzyk budowlano-montażowych stanowi koszt pośredni i powinien zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego poniesienia, a tym samym nie powinien być częścią składową wartości początkowej środków trwałych.

Podobne stanowiska znajdujemy w interpretacjach indywidualnych:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 18 stycznia 2017 r., Znak: 2461-IBPB-1-3.4510.1119.2016.l.SK;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 27 października 2015 r., Znak: IPTPB1/4511-436/15-2/MM;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 31 października 2008 r., Znak: IPPB3/423-130l/08-2/IŚ;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 5 maja 2008 r., Znak: ILPB1/415-96/08-2/IM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów niewymienionych w art. 16 ust. 1 updop, pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Jednocześnie ustawodawca wyróżnia koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie). Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnych definicji tych pojęć. Zgodnie jednak z ugruntowanym poglądem - kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów bądź usług. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru. Natomiast pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia.

Zasady potrącalności kosztów uzyskania przychodów zostały unormowane w przepisach art. 15 ust. 4-4h updop.

I tak, zasady potrącalności kosztów bezpośrednich zawarte zostały w art. 15 ust. 4, 4b i 4c updop, zaś koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami) są potrącalne na zasadach przewidzianych w art. 15 ust. 4d i 4e updop.

Stosownie do art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Z kolei art. 15 ust. 4e updop stanowi, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f–4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Należy również wskazać, że stosownie do art. 15 ust. 6 updop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a–16m, z uwzględnieniem art. 16.

Jak stanowi art. 16a ust. 1 updop, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 updop, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

Za koszt wytworzenia uważa się, zgodnie z art. 16g ust. 4 updop, wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia „kosztów ogólnych zarządu”. Należy jednak przyjąć, że przez koszty ogólne zarządu rozumie się koszty działania jednostki jako całości oraz zarządzania nią. W kosztach zarządu wyróżnia się:

1.  koszty administracyjno-gospodarcze, na które składają się: wynagrodzenia wraz z pochodnymi pracowników zarządu, koszty delegacji, koszty eksploatacji samochodów służbowych, koszty zużycia materiałów biurowych, podatki o charakterze kosztowym, opłaty pocztowe, telekomunikacyjne i inne, koszty utrzymania budynków i pomieszczeń zarządu;
2.  koszty ogólnoprodukcyjne obejmujące koszty prowadzenia i utrzymania komórek oraz obiektów ogólnego przeznaczenia, takich jak: magazyny, biura, laboratoria, bocznice kolejowe, a także koszty ochrony mienia jednostki, bezpieczeństwa i ochrony pracy, szkolenia załogi, racjonalizacji i wynalazczości;
3.  koszty nieprodukcyjne, tj. nieprzynoszące efektu gospodarczego, do których zalicza się koszty przestojów, ubytki naturalne i niedobory w magazynach.

Mając powyższe regulacje na uwadze, w przypadku wytworzenia we własnym zakresie środka trwałego, wartością początkową jest koszt wytworzenia obejmujący:

*   wartość w cenie nabycia zużytych rzeczowych składników majątku (chodzi tutaj przede wszystkim o materiały, z których został wykonany środek trwały),
*   wartość w cenie nabycia, wykorzystanych usług obcych (chodzi tutaj zarówno o usługi związane bezpośrednio z samym procesem wytworzenia, jak i usługi niezwiązane bezpośrednio z wytworzeniem lecz niezbędne do uczynienia składnika majątku zdatnym do używania, np. niezbędne ekspertyzy obiektów budowlanych),
*   koszty wynagrodzeń wraz z narzutami,
*   inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych (np. odsetki od pożyczek i kredytów).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika m.in., że Wnioskodawca realizuje Projekt Inwestycyjny pt. modernizacja i rozbudowa Zakładów Przeróbki Mechanicznej Węgla X, budowę dwóch pompowni, modernizację i rozbudowę Zakładu Przeróbki Mechanicznej Węgla Y oraz zakup maszyn i urządzeń górniczych. W celu realizacji projektu Wnioskodawca podpisał umowę ze Skarbem Państwa o udzielenie wsparcia niebędącego pomocą publiczną. Zgodnie z zawartą umową Spółka zapewni ochronę interesów Skarbu Państwa poprzez dokonanie na jego rzecz cesji praw z odszkodowań za szkody powstałe w środkach trwałych zakupionych ze środków wsparcia.

W celu zabezpieczenia przedmiotowej Inwestycji Spółka zawarła umowę ubezpieczenia w zakresie ryzyk budowlano-montażowych realizowanej Inwestycji (za wyjątkiem maszyn i urządzeń górniczych).

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia ustalenia, czy wydatki związane z ubezpieczeniem od ryzyk budowlano-montażowych Spółka powinna ująć w kosztach bieżącego okresu, czy koszty powyższe powinny zwiększać wartość początkową nowo powstałych lub zmodernizowanych środków trwałych.

Jak wynika z opisu sprawy zawarcie, będącego przedmiotem zapytania, ubezpieczenia było warunkiem uzyskania wsparcia ze strony Skarbu Państwa (wynikało z zawartej umowy) i nie wiązało się bezpośrednio z wytworzeniem/modernizowaniem środków trwałych ale było niezbędne dla uzyskania wsparcia przy realizacji projektu.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że do kosztu wytworzenia ww. środków trwałych, o którym mowa w art. 16g ust. 4 updop, nie mogą zostać zaliczone wskazane wydatki. Wydatki te jako dotyczące całokształtu działalności Spółki, mimo że związane są z realizowaną inwestycją, nie mają jednak wpływu na koszt wytworzenia składnika majątku trwałego powstałego w związku z realizowaną inwestycją. W konsekwencji, wydatki niezwiązane bezpośrednio z realizowaną inwestycją, nie mogą zwiększać wartości początkowej środka.

Zgodzić zatem należy się z Wnioskodawcą, że wydatek na ubezpieczenie ryzyk budowlano-montażowych stanowi koszt pośredni i powinien zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego poniesienia.

Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.