Interpretacja indywidualna
Sygnatura: S-ILPP3/443-98/13/17-S/TK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-14
Teza: Podatek akcyzowy w zakresie zwolnienia od podatku wyrobów nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia.
Słowa kluczowe: akcyza; napoje-napoje alkoholowe-piwo; produkcja; zniszczenie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 4-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – uwzględniając wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt III SA/Po 748/14 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt I GSK 268/15 – stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2013 r. (data wpływu 2 grudnia 2013 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku wyrobów nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2013 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku wyrobów nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest producentem napojów alkoholowych: cydru i piwa. Zdarza się, że wyroby te znajdując się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy w jednym ze składów podatkowych Zainteresowanego stają się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia i za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego są niszczone w składzie podatkowym. Przed dokonaniem przez Wnioskodawcę niszczenia tych wyrobów wysyła ona do właściwego naczelnika urzędu celnego pisemną informację zawierającą dane o rodzaju i ilości niszczonych wyrobów. Funkcjonariusze urzędu celnego nie zawsze przybywają i są obecni w czasie niszczenia, pomimo tego że zawsze są o nim uprzednio zawiadamiani. W takim przypadku protokół zniszczenia piwa nie jest podpisany przez przedstawicieli organu podatkowego. Podpisany jest tylko przez przedstawicieli Zainteresowanego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo do stosowania zwolnienia, o którym mowa w § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U.2013.212) w sytuacji, w której pomimo uprzedniego zawiadomienia funkcjonariusze celni nie przybywają i nie są obecni w czasie niszczenia piwa lub cydru, a w rezultacie protokół zniszczenia piwa nie jest podpisany przez przedstawicieli organu podatkowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do stosowania zwolnienia, o którym mowa w § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U.2013.212: dalej: „Rozporządzenie w/s zwolnień”) w sytuacji w której pomimo uprzedniego zawiadomienia funkcjonariusze celni nie przybywają i nie są obecni w czasie niszczenia piwa lub cydru, a w rezultacie protokół zniszczenia piwa nie jest podpisany przez przedstawicieli organu podatkowego.

Zainteresowany uważa, że powyższe stanowisko wynika z § 17 ust. 3 zdanie drugie Rozporządzenia w/s zwolnień, który wymaga podpisania protokołu zniszczenia wyrobów akcyzowych przez funkcjonariuszy, którzy są „obecni przy czynnościach zniszczenia”. W rezultacie z oczywistych względów obowiązek posiadania takiego protokołu podpisanego przez funkcjonariuszy nie wystąpi jeśli nie są oni obecni przy czynnościach zniszczenia.

Natomiast kwestię obecności funkcjonariuszy w czasie niszczenia reguluje § 40 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz.U.2010.86.555, dalej: „Rozporządzenie w/s kontroli”). Ust. 1 tego przepisu wymaga każdorazowego powiadamiania urzędu celnego o planowanym niszczeniu – Wnioskodawca wypełnia ten obowiązek. Ust. 2 i 4 wymagają bezwzględnej obecności funkcjonariuszy celnych podczas niszczenia alkoholu etylowego i podpisania przez nich protokołu zniszczenia. Brak jest wymogu bezwzględnej obecności funkcjonariuszy celnych i podpisywania protokołu zniszczenia podczas niszczenia piwa lub cydru.

Z zestawienia dwóch powyższych przepisów (tj. § 17 Rozporządzenia w/s zwolnień oraz § 40 Rozporządzenia w/s kontroli) wynika reguła zgodnie z którą obecność funkcjonariuszy celnych w czasie niszczenia piwa lub cydru (a w rezultacie podpisywanie protokołu zniszczenia) nie jest wymagana – zależy ona od uznania naczelnika urzędu celnego. Jeśli funkcjonariusz jest obecny wówczas podpisuje protokół zniszczenia piwa lub cydru. Jeśli funkcjonariusz nie jest obecny – nie ma obowiązku podpisywani protokołu zniszczenia piwa lub cydru, pomimo tego Spółka jest uprawniona do stosowania zwolnienia o którym mowa w § 17 Rozporządzenia w/s zwolnień, gdyż wymóg podpisywania protokołu dotyczy tylko sytuacji gdy funkcjonariusz przybył i był obecny w czasie niszczenia piwa lub cydru.

W dniu 28 lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną nr ILPP3/443-98/13-2/TK, w której stwierdził, że stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku wyrobów nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia jest nieprawidłowe.

Pismem sygnowanym datą 17 marca 2013 r. (data wpływu 20 marca 2014 r.) Wnioskodawca, reprezentowany przez pełnomocnika Pana (…), wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o zmianę interpretacji indywidualnej nr ILPP3/443-98/13-2/TK z dnia 28 lutego 2014 r. Odpowiedzi na ww. wezwanie udzielono pismem z dnia 4 kwietnia 2014 r., nr ILPP3/443/W-6/14-2/TW (skutecznie doręczonym w dniu 8 kwietnia 2014 r.), w którym stwierdzono, że brak jest podstaw do zmiany ww. interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

W dniu 9 maja 2014 r. wpłynęła skarga na ww. interpretację, w której wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej z dnia 28 lutego 2014 r. nr ILPP3/443-98/13-2/TK.

Wyrokiem z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt III SA/Po 748/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną interpretację z dnia 28 lutego 2014 r. nr ILPP3/443-98/13-2/TK.

Na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt III SA/Po 748/14 Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt I GSK 268/15 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt III SA/Po 748/14.

W uzasadnieniu ww. orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: „Nie trafne są przy tym twierdzenia DIS co do tego, iż kwestie nie objęte pytaniem o wydanie interpretacji indywidualnej nie mogą być rozpatrywane w toku niniejszej sprawy. Wskazać należy, iż dotyczą one wykładni § 17 rozporządzenia z dnia 8 lutego 2013 r. dokonanej w oparciu o argumentację opartą o przepis § 40 rozporządzenia z dnia 7 maja 2010 r. Podkreślić należy, iż przy dokonywaniu wykładni § 17 rozporządzenia z dnia 8 lutego 2013 r., zasadnym jest bowiem odwoływanie się do brzmienia innych przepisów wskazujących na poprawną wykładnię dokonaną przez Sąd I instancji, co nie oznacza, jak twierdził DIS, dokonywania wykładni innych przepisów nie objętych pytaniem zadanym przez Kompanię.

Potwierdzeniem poprawności dokonanej wykładni i zastosowania § 17 rozporządzenia z dnia 8 lutego 2013 r., przez Sąd I instancji jest fakt, iż § 40 ust. 3 został zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 15 czerwca 2015 r. (Dz.U.2015, poz. 898), w ten sposób, iż otrzymał on brzmienie „w przypadku gdy podmiot poinformował właściwego naczelnika urzędu celnego o planowanym niszczeniu suszu tytoniowego oraz wyrobów akcyzowych, innych niż określone w ust. 2, a funkcjonariusz nie przybył do podmiotu we wskazanym w informacji terminie, podmiot dokonuje zniszczenia wyrobów bez obecności funkcjonariusza”.

W dniu 27 grudnia 2016 r. do Biura KIP w Lesznie wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt III SA/Po 748/14 wraz z aktami sprawy.

W uzasadnieniu ww. orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, że zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. 2013, poz. 212) zwalnia się od akcyzy wyroby akcyzowe, które znajdując się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, stały się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia i za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego zostały zniszczone:

1.  w składzie podatkowym albo
2.  w innym miejscu spełniającym warunki niszczenia wyrobów na podstawie przepisów odrębnych, w obecności przedstawiciela organu podatkowego.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem sporządzenia z czynności zniszczenia wyrobów akcyzowych, w dwóch egzemplarzach, protokołu zniszczenia wyrobów akcyzowych, w którym podaje się przyczyny tego zniszczenia Protokół zniszczenia wyrobów akcyzowych podpisuje podatnik oraz obecny przy czynności zniszczenia przedstawiciel organu podatkowego (§ 17 ust. 1 pkt 3).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podkreślił, że wskazany wyżej przepis jest jasny w swej treści i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Jak wyraźnie wynika z pkt 2 ww. przepisu obligatoryjna obecność przedstawiciela organu podatkowego wymagana jest wyłącznie w sytuacji niszczenia wyrobów akcyzowych w innym miejscu, niż skład podatkowy. Niewątpliwie też w takim przypadku, obecny podczas niszczenia wyrobów akcyzowych, funkcjonariusz celny podpisuje protokół zniszczenia. Nie ma zatem podstaw, w świetle wskazanego przepisu, do twierdzenia, jak to czyni organ, że obecność funkcjonariusza organu podatkowego, który podpisuje protokół zniszczenia tych wyrobów, jest warunkiem skorzystania ze zwolnienia, o którym stanowi § 17, także w przypadku, gdy wyroby akcyzowe są niszczone w składzie podatkowym (pkt 1 ww. przepisu).

Zdaniem Sądu, w przypadku, gdy obecność funkcjonariusza przy dokonywaniu czynności niszczenia wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym nie jest wymagana, tak jak stanowi ww. przepis § 17 ust. 1 pkt 1, nie ma podstaw do przyjęcia, że aktualny pozostaje w takiej sytuacji wymóg podpisania protokołu przez przedstawiciela organu podatkowego i to jako warunku do zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego.

W ocenie Sądu nie ma również racji organ, że w rozpatrywanej sprawie analiza przepisów wydanych na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, tj. – w tej sprawie – rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 86, poz. 555 ze zm.) stanowi inną kwestię, przedstawioną w opisie sprawy, która nie została objęta pytaniem, zatem nie może być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzona.

Zgodnie z art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Stosownie natomiast do art. 14c § 1, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z treści wskazanych przepisów, w sposób wyraźny wynika, że organ wydający interpretację nie jest związany wskazanymi przez wnioskodawcę przepisami, w oparciu, o które powinno nastąpić wyjaśnienie powstałych wątpliwości. Wręcz przeciwnie, w odniesieniu do przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego, organ zobowiązany jest do podania pełnej oceny prawnej, uwzględniającej również przepisy pominięte w złożonym wniosku. Uzasadnienie prawne musi stanowić rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie dane przepisy znajdują zastosowanie, a także, dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Oznacza to, że odpowiedź organu winna być tak sformułowana, aby wnioskodawca uzyskał informację, co do trafności jego stanowiska, a sama interpretacja ma wyjaśnić w wyczerpujący i rzetelny sposób, jaki przepis lub, jakie przepisy znajdą zastosowanie w jego indywidualnej sprawie.

Zdaniem Sądu, zatem organ błędnie pominął przy ocenie prawnej przedmiotowej sprawy § 40 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 86, poz. 555 ze zm.), z którego, jak słusznie zarzuca spółka, również wyraźnie wynika, że nie wymagają obecności funkcjonariusza czynności niszczenia takich wyrobów, o których stanowi ww. § 3 ust. 1 pkt a i b rozporządzenia, czyli piwa i wina, określonych ww. przepisem (§ 40 ust. 2 ww. rozporządzenia).

W świetle powyższego, w ocenie Sądu, organ podatkowy nieprawidłowo przyjął, że Spółka nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego określonego w § 17 ww. rozporządzenia, wyrobów akcyzowych, które znajdując się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, stały się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia i za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego zostały zniszczone w składzie podatkowym, a z czynności zniszczenia wyrobów akcyzowych sporządzono protokół zniszczenia, w którym podano przyczyny tego zniszczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt III SA/Po 748/14 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając na uwadze wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zawarte w wyroku z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt III SA/Po 748/14, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, użyte w ustawie określenia oznaczają wyroby akcyzowe – wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 13 załącznika nr 1 wymieniono pod kodem CN 2203 00 – piwo otrzymywane ze słodu.

W poz. 16 załącznika nr 1 wymieniono pod kodem CN 2206 00 – pozostałe napoje fermentowane (na przykład cydr (cidr), perry i miód pitny); mieszanki napojów fermentowanych oraz mieszanki napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych, gdzie indziej niewymienione ani nie włączone.

Z kolei w poz. 13 załącznika nr 2, stanowiącego „Wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja musi odbywać się w składzie podatkowym, o którym mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG” wymieniono pod kodem CN 2203 00 – piwo otrzymane ze słodu.

Natomiast w poz. 16 załącznika nr 2, wymieniono pod kodem CN 2206 00 – pozostałe napoje fermentowane (na przykład cydr (cidr), perry i miód pitny) mieszanki napojów fermentowanych oraz mieszanki napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone.

W myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest produkcja wyrobów akcyzowych.

Zgodnie z art. 45 ustawy, w przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zakończenia tej procedury, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Stosownie do art. 92 ustawy, do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

Korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 31 ust. 6 ustawy, Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2013 r., poz. 212) zwanego dalej rozporządzeniem, określił:

1.  zwolnienia wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych wynikające z przepisów prawa Unii Europejskiej, umów międzynarodowych oraz zasady wzajemności, a także szczegółowy zakres oraz warunki i tryb stosowania tych zwolnień;
2.  szczegółowy zakres oraz warunki i tryb stosowania zwolnień od akcyzy, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwanej dalej „ustawą”, oraz naczelników urzędów celnych właściwych w sprawach zwrotu zapłaconej kwoty akcyzy.

Zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się od akcyzy wyroby akcyzowe, które znajdując się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, stały się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia i za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego zostały zniszczone w składzie podatkowym.

Stosownie do § 17 ust. 3 rozporządzenia, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem sporządzenia z czynności zniszczenia wyrobów akcyzowych, w dwóch egzemplarzach, protokołu zniszczenia wyrobów akcyzowych, w którym podaje się przyczyny tego zniszczenia. Protokół zniszczenia wyrobów akcyzowych podpisuje podatnik oraz obecny przy czynności zniszczenia przedstawiciel organu podatkowego.

Tryb niszczenia wyrobów akcyzowych nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia zostały określone przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 86, poz. 555, z późn. zm.).

Na mocy § 3 ust. 1 pkt 1 lit a i b ww. rozporządzenia z dnia 7 maja 2010 r., kontroli podlega przestrzeganie przepisów o podatku akcyzowym w zakresie produkcji, przemieszczania i zużycia wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie: piwa otrzymywanego ze słodu, określonego w poz. 13 załącznika nr 2 do ustawy, oraz wszelkich wyrobów zawierających mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, określonych w poz. 16 załącznika nr 2 do ustawy, jeżeli rzeczywista objętościowa moc alkoholu w tych wyrobach przekracza 0,5 % vol, zwanych dalej „piwem”; wina, napojów fermentowanych oraz wyrobów pośrednich, określonych w poz. 14-16 załącznika nr 2 do ustawy, zwanych dalej „wyrobami winiarskimi”.

W myśl § 40 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 7 maja 2010 r., podmiot przesyła właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, przed planowanym terminem niszczenia wyrobów, o których mowa w § 3 ust. 1, nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia, pisemną informację zawierającą dane o rodzaju i ilości niszczonych wyrobów.

Podmiot sporządza w dwóch egzemplarzach protokół zniszczenia wyrobów akcyzowych, o których mowa w § 3 ust. 1, w którym podaje przyczyny ich zniszczenia, i przesyła niezwłocznie jeden egzemplarz właściwemu naczelnikowi urzędu celnego (§ 40 ust. 2 ww. rozporządzenia z dnia 7 maja 2010 r.).

Z przywołanych powyżej przepisów wynika zatem, że zwalnia się od akcyzy wyroby akcyzowe, które znajdując się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, gdy stały się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia i za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego zostały zniszczone w składzie podatkowym, pod warunkiem sporządzenia z czynności zniszczenia wyrobów akcyzowych, w dwóch egzemplarzach, protokołu zniszczenia wyrobów akcyzowych, w którym podaje się przyczyny tego zniszczenia. Protokół zniszczenia wyrobów akcyzowych winien być podpisany przez podatnika oraz obecnego (jeśli był obecny) przy czynności zniszczenia przedstawiciela organu podatkowego.

Reasumując, Wnioskodawca ma prawo do stosowania zwolnienia, o którym mowa w § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2013 r., poz. 212) w sytuacji, w której pomimo uprzedniego zawiadomienia funkcjonariusze celni nie przybywają i nie są obecni w czasie niszczenia piwa lub cydru i protokół zniszczenia nie jest podpisany przez przedstawicieli organu podatkowego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.