Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT3.4011.431.2019.2.IS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-05
Teza: Możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania; koszt-koszty uzyskania przychodów-podwyższenie kosztów uzyskania przychodów; nauczyciel-nauczyciel akademicki; podatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku złożonego dnia 16 października 2019 r., uzupełnionym pismem, złożonym w dniu 20 listopada 2019 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 15 listopada 2019 r., nr 0113-KDIPT3.4011.431.2019.1.IS, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 15 listopada 2019 r. (data doręczenia 15 listopada 2019 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem nadanym za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 20 listopada 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Od dnia 1 października 2002 r. Wnioskodawca jest zatrudniony nieprzerwalnie w ramach stosunku pracy jako nauczyciel akademicki, na stanowisku badawczo-dydaktycznym (adiunkt), zatrudnionym w pełnym etacie na uczelni publicznej, działającej na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668, z późn. zm.). Na podstawie obowiązującego regulaminu pracy (Zarządzenie Rektora) wynika, że do podstawowych obowiązków nauczyciela akademickiego, w ramach stosunku pracy, należy w szczególności w zakresie działalności dydaktycznej: rzetelne prowadzenie zajęć dydaktycznych zgodnie z przydziałem godzin dydaktycznych, realizowanie zajęć dydaktycznych zgodnie z programem przedmiotu, w sposób umożliwiający osiągnięcie przez studenta założonych efektów kształcenia z danego przedmiotu z uwzględnieniem szczególnych potrzeb studentów będących osobami niepełnosprawnymi, terminowe sporządzanie obowiązującej nauczyciela akademickiego dokumentacji toku studiów, udział w opracowywaniu oraz aktualizowaniu programów studiów, przeprowadzanie egzaminów i zaliczeń, opieka nad studentami oraz pracami zaliczeniowymi i semestralnymi studentów, opracowywanie materiałów dydaktycznych do prowadzonych zajęć, doskonalenie metod dydaktycznych i weryfikacji efektów uczenia się (z uwzględnieniem uwag pohospitacyjnych i opinii wyrażonych w ankietach studenckich), przeprowadzanie konsultacji ze studentami, w wymiarze ustalonym przez bezpośredniego przełożonego, jednak nie mniejszym niż 1 godzina dydaktyczna tygodniowo, udział w zebraniach pracowników zwołanych przez kierownika jednostki organizacyjnej, dbałość o wysoką jakość kształcenia i zgodność pracy dydaktycznej z zasadami wewnętrznego systemu zapewniania jakości kształcenia, gromadzenie i przechowywanie zgodnie z procedurą dokumentacji potwierdzającej uzyskanie przez studentów założonych w programie efektów uczenia się; w zakresie działalności badawczej prowadzenie i uczestnictwo w badaniach i pracach rozwojowych, pozyskiwanie środków na badania naukowe i prace rozwojowe, w szczególności poprzez aplikowanie w konkursach i współpracę z gospodarką, rozpowszechnianie i popularyzowanie wyników badań naukowych lub rozwojowych przez publikowanie wyników, aktywne uczestnictwo w konferencjach i seminariach naukowych, podejmowanie działań w celu uzyskania kolejnych stopni naukowych i tytułu naukowego, bieżące i systematyczne przekazywanie informacji o dorobku naukowym; w zakresie działalności organizacyjnej i dotyczącej promocji uczelni oraz nauki: aktywna działalność w organach kolegialnych uczelni oraz innych gremiach działających w uczelni, organizowanie i uczestniczenie w kampanii rekrutacyjnej, promocyjnej i prezentacyjnej uczelni, organizowanie konferencji, sympozjów, seminariów i innych form aktywności akademickiej, inna działalność organizacyjna służąca usprawnieniu funkcjonowania uczelni i jej promocji oraz poprawie jakości kształcenia i działalności naukowej.

Zatem, zgodnie z art. 115 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, do podstawowych obowiązków nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem badawczo-dydaktycznym należy prowadzenie działalności naukowej, kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów, zaś na podstawie art. 115 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, nauczyciel akademicki jest obowiązany do uczestniczenia w pracach organizacyjnych na rzecz uczelni oraz stałego podnoszenia kompetencji zawodowych. W ramach zajmowanego stanowiska na uczelni taką działalność Wnioskodawca prowadzi przygotowując autorskie materiały dydaktyczne, prowadząc w sposób ciągły badania naukowe, których wyniki publikowane są przede wszystkim w postaci artykułów w czasopismach naukowych i rozdziałów w monografiach naukowych z wyraźnie zaznaczoną afiliacją poprzez wskazanie jednostki naukowej jako miejsca realizacji badań naukowych, a także uczestnicząc w różnego rodzaju przedsięwzięciach organizacyjnych Wydziału i Uczelni. Ponadto należy podkreślić, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego, co do zasady, stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191, z późn. zm.), co znalazło swój zapis w art. 116 ust. 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Na podstawie zarządzenia Rektora w sprawie zasad stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich (Zarządzenie Rektora.), uczelnia przyjęła rozwiązanie polegające na tym, że wynagrodzenie za pracę nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem badawczo-dydaktycznym jest objęte w całości uprawnieniem do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.).

Jednakże dalej w wydanym zarządzeniu wskazano, że koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% stosuje się do składników wynagrodzenia za pracę nauczyciela akademickiego obejmujące:

1.  wynagrodzenie zasadnicze, za godziny ponadwymiarowe, za płatny urlop naukowy udzielony, w celu przeprowadzenia badań, przygotowującemu rozprawę doktorską, w celu odbycia za granicą kształcenia stażu naukowego albo dydaktycznego, uczestnictwa w konferencji albo uczestnictwa we wspólnych badaniach naukowych prowadzonych z podmiotem zagranicznym na podstawie umowy o współpracy naukowej,
2.  dodatek za staż pracy, funkcyjny, zadaniowy oraz inne dodatki określone w regulaminie wynagradzania.

W tym samym zarządzeniu wskazuje się, że nie stosuje się 50% kosztów uzyskania przychodów w odniesieniu do:

1.  wynagrodzenia nauczyciela akademickiego wypłacanego za okres nieobecności w pracy, w szczególności za urlop: wypoczynkowy, dla poratowania zdrowia, okolicznościowy, okres: zwolnienia lekarskiego, opieki nad zdrowym dzieckiem,
2.  świadczeń wypłacanych przez ZUS,
3.  nagród: jubileuszowych, Rektora, dodatkowego wynagrodzenia rocznego, odpraw emerytalno-rentowych.

To samo zarządzenie zobowiązuje każdego pracownika do prowadzenia ewidencji prac objętych prawami autorskimi, która to ewidencja winna być przechowywana w jednostce organizacyjnej lub komórce administracyjnej uczelni zatrudniającej pracownika.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 20 listopada 2019 r., Wnioskodawca wskazał, że złożony wniosek dotyczy wydania interpretacji dla okresu od dnia 31 sierpnia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. oraz bieżącego roku podatkowego (2019 r.). Jako pracownik uczelni Wnioskodawca otrzymuje świadczenia finansowane ze środków Zakładowego Świadczeń Socjalnych (dalej: ZFŚS).

Zgodnie z Regulaminem ZFŚS, Zarządzenia Rektora, świadczenie przyznawane jest pracownikowi na podstawie pisemnego wniosku, a głównym kryterium przyznawania świadczeń z funduszu jest sytuacja życiowa, rodzinna i materialna. Zgodnie z regulaminem funduszu, środki ZFŚS przeznacza się na finansowanie działalności socjalnej, organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z funduszu, w tym m.in. na: dofinansowanie wypoczynku zorganizowanego we własnym zakresie w formie wczasów pod gruszą, dofinansowanie do wypoczynku dziecka pracownika, w tym m.in. do kolonii, obozu młodzieżowego, zimowiska i tzw. zielonej szkoły, świadczenia okolicznościowe dla pracowników, emerytów i rencistów. Podstawą przyznania świadczenia (wysokości dofinansowania z funduszu) jest dochód brutto wynikający ze złożonego oświadczenia pracownika. Pracodawca nie stosuje podwyższonych kosztów uzyskania przychodu dla świadczeń finansowanych ze środków ZFŚS, które są wypłacane Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy jako nauczyciel akademicki, zatrudniony w grupie pracowników badawczo-dydaktycznych uczelni Wnioskodawca ma prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w stosunku do całości wynagrodzenia, niezależnie od składnika wynagrodzenia, to jest od wynagrodzenia zasadniczego, za godziny ponadwymiarowe, dodatku funkcyjnego, dodatku za staż pracy, dodatku zadaniowego, wynagrodzenia za okres niezdolności do pracy z powodu choroby, wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy, dodatkowego wynagrodzenia rocznego, a także nagród jubileuszowych, nagród Rektora oraz otrzymywanych świadczeń finansowych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych?
2.  Czy w przypadku uznania za prawidłowe prawa do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w stosunku do całości wynagrodzenia niezależnie od składnika wynagrodzenia, Wnioskodawca ma prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego za okres od dnia 31 sierpnia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.?
3.  Czy w przypadku uznania za prawidłowe prawa do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w stosunku do całości wynagrodzenia, niezależnie od składnika wynagrodzenia Wnioskodawca będzie miał prawo złożyć zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za dany rok podatkowy, w którym to zeznaniu wykaże koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% uzyskanego przychodu, pomimo tego, że uczelnia (pracodawca) nie zastosuje 50% kosztów uzyskania przychodów od wszystkich składników wynagrodzenia, co znajdzie swoje odzwierciedlenie w przekazanej informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11)?

Zdaniem Wnioskodawcy, ostatecznie doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku, zgodnie z Komunikatem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 sierpnia 2019 r., ogłoszonym w serwisie internetowym …. wynika, że nauczyciele akademiccy mogą stosować 50% koszty uzyskania przychodów od całości wynagrodzenia. Wskazuje się w nim, że w art. 116 ust. 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w sposób jasny i precyzyjny określono, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego jest działalnością twórczą o indywidualnym charakterze. To samo stanowisko prezentowane jest przez Ministerstwo Finansów, gdzie zgodnie z przedstawionymi w piśmie z dnia 15 lutego 2019 r., nr DD3.8223.31.2019 informacjami wynika, że Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w szczególności art. 115 (obowiązki nauczyciela akademickiego), art. 116 ust. 7 (twórczy, indywidualny charakter całości pracy nauczyciela akademickiego w obszarze prawa autorskiego) są wystarczające do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z treścią art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT), do całości wynagrodzenia nauczyciela akademickiego.

Wnioskodawca uważa, że ma prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego za okres od dnia 31 sierpnia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. Z ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, wynika, że na podstawie art. 116 ust. 7, wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze i jest wystarczające do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z treścią art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy PIT, do całości wynagrodzenia nauczyciela akademickiego. Z ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce Dz. U. 2018 r., poz. 1669 wynika, że zgodnie z art. 1 Ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668, z późn. zm.) weszła w życie z dniem 31 sierpnia 2018 r., z wyjątkiem: pkt 1 „ art. 5, art. 116 ust. 7, art. 265-274 i art. 401, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia”.

Ponadto, Wnioskodawca uważa, że ma prawo do złożenia zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za dany rok podatkowy, w którym to zeznaniu wykaże koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% uzyskanego przychodu pomimo tego, że uczelnia (pracodawca) nie zastosuje 50% kosztów uzyskania przychodów do wszystkich składników wynagrodzenia, co znajdzie swoje odzwierciedlenie w przekazanej informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11). Opierając się na komunikacie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 sierpnia 2019 r., ogłoszonym w serwisie internetowym MNISW wynika, że nauczyciele akademiccy mogą stosować 50% koszty uzyskania przychodów od całości wynagrodzenia, a także zgodnie z art. 116 ust. 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w którym określono, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego jest działalnością twórczą o indywidualnym charakterze, pozwala to przyjąć, że zgodnie z treścią art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy PIT, do całości wynagrodzenia nauczyciela akademickiego można zastosować 50% koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi, w pkt 1 wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Za pracownika w rozumieniu ww. ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy (art. 12 ust. 4 ww. ustawy).

Przechodząc do kwestii kosztów uzyskania przychodów, są one uregulowane w przepisach rozdziału 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Osobom posiadającym status pracownika uzyskującym przychody m.in. ze stosunku pracy przysługuje co do zasady, zgodnie z przepisami art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie jednej pełnej miesięcznej normy kosztów uzyskania przychodów niezależnie od wymiaru czasu pracy.

W odniesieniu do niektórych przychodów ustawodawca dopuścił możliwość ustalania kosztów zryczałtowanych. W przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, mają zastosowanie 50% koszty uzyskanego przychodu.

W takim przypadku, koszty uzyskania przychodów ustala się zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ww. ustawy).

Ustawą z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2018 r., poz. 1291) wprowadzono zmiany w brzmieniu art. 22 ust. 9b, które weszły w życie z dniem 19 lipca 2018 r. i mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2018 r.

Następnie, ustawą z dnia z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669, z późn. zm.) wprowadzono zmiany w brzmieniu art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 9b, ww. ustawy, przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:

1.  działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2.  działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
3.  produkcji audialnej i audiowizualnej;
4.  działalności publicystycznej;
5.  działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
6.  działalności konserwatorskiej;
7.  prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191 i 1293), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
8.  działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Powyższa regulacja tworzy zamknięty katalog działalności twórczych, do których można stosować 50% koszty uzyskania przychodów.

Na podstawie art. 22 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 22 ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepis ust. 10 stosuje się również, jeżeli podatnik udowodni, że w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, były wyższe niż kwota określona w ust. 9a.

O zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich decyduje wyłącznie fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności (utworu), będącej przedmiotem prawa autorskiego w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności – jak stanowi ust. 2 tego przepisu – przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Ochroną objęty może być wyłącznie sposób wyrażenia, nie są objęte ochroną odkrycia, idee, procedury, metody i zasady działania oraz koncepcje matematyczne (art. 1 ust. 21 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, a ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności (art. 1 ust. 3 i ust. 4 cytowanej ustawy).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast, z przepisu art. 8 ust. 2 tej ustawy, wynika, że domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

W rozumieniu prawa autorskiego, jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ww. ustawy).

Należy zatem podkreślić, że mimo zmian w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w części dotyczącej podniesienia o 100% limitu stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów (do 85 528 zł rocznie) oraz wskazania dziedzin o charakterze twórczym objętych 50% kosztami, zmianie nie uległa jednak generalna zasada, że 50% koszty mogą być stosowane wyłącznie do przychodów autorów uzyskanych z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami.

Tym samym, aby możliwe było zastosowanie podwyższonych kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzenia związanego z rozporządzeniem prawami autorskimi, muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

*   praca wykonywana przez pracownika jest przedmiotem prawa autorskiego, a więc spełnia przesłanki utworu określone w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

*   pracownik jest twórcą w rozumieniu tej ustawy i uzyskiwanie przychodu przez pracownika wynika z korzystania przez twórcę z tychże praw lub rozporządzania tymi prawami,

*   przychody muszą być uzyskiwane z tych rodzajów działalności, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym prowadzonej działalności naukowo-dydaktycznej, a także prowadzonej na uczelni działalności dydaktycznej.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest zatrudniony nieprzerwalnie w ramach stosunku pracy jako nauczyciel akademicki, na stanowisku badawczo-dydaktycznym (adiunkt), zatrudnionym w pełnym etacie na uczelni publicznej. Zgodnie z art. 115 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, do podstawowych obowiązków nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem badawczo-dydaktycznym należy prowadzenie działalności naukowej, kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów, zaś na podstawie art. 115 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, nauczyciel akademicki jest obowiązany do uczestniczenia w pracach organizacyjnych na rzecz uczelni oraz stałego podnoszenia kompetencji zawodowych. W ramach zajmowanego stanowiska na uczelni taką działalność Wnioskodawca prowadzi przygotowując autorskie materiały dydaktyczne, prowadząc w sposób ciągły badania naukowe, których wyniki publikowane są przede wszystkim w postaci artykułów w czasopismach naukowych i rozdziałów w monografiach naukowych z wyraźnie zaznaczoną afiliacją poprzez wskazanie jednostki naukowej jako miejsca realizacji badań naukowych, a także uczestnicząc w różnego rodzaju przedsięwzięciach organizacyjnych Wydziału i Uczelni. Ponadto należy podkreślić, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego, co do zasady, stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, co znalazło swój zapis w art. 116 ust. 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Na podstawie zarządzenia Rektora w sprawie zasad stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich, uczelnia przyjęła rozwiązanie polegające na tym, że wynagrodzenie za pracę nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem badawczo-dydaktycznym jest objęte w całości uprawnieniem do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów. W uzupełnieniu wniosku z dnia 20 listopada 2019 r. Wnioskodawca wskazał, że złożony wniosek dotyczy wydania interpretacji dla okresu od dnia 31 sierpnia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. oraz bieżącego roku podatkowego (2019 r.). Jako pracownik uczelni Wnioskodawca otrzymuje świadczenia finansowane ze środków Zakładowego Świadczeń Socjalnych (dalej: ZFŚS). Zgodnie z Regulaminem ZFŚS oraz Zarządzenia, świadczenie przyznawane jest pracownikowi na podstawie pisemnego wniosku, a głównym kryterium przyznawania świadczeń z funduszu jest sytuacja życiowa, rodzinna i materialna. Zgodnie z regulaminem funduszu środki ZFŚS przeznacza się na finansowanie działalności socjalnej, organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z funduszu, w tym m.in. na: dofinansowanie wypoczynku zorganizowanego we własnym zakresie w formie wczasów pod gruszą, dofinansowanie do wypoczynku dziecka pracownika, w tym m.in. do kolonii, obozu młodzieżowego, zimowiska i tzw. zielonej szkoły, świadczenia okolicznościowe dla pracowników, emerytów i rencistów. Podstawą przyznania świadczenia (wysokości dofinansowania z funduszu) jest dochód brutto wynikający ze złożonego oświadczenia pracownika. Pracodawca nie stosuje podwyższonych kosztów uzyskania przychodu dla świadczeń finansowanych ze środków ZFŚS, które są wypłacane Wnioskodawcy.

W ramach pracy świadczonej na rzecz Wnioskodawcy nauczyciele akademiccy niewątpliwie wykonują utwory, w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a w szczególności:

*   prace naukowe niezbędne do przeprowadzenia procesu dydaktycznego oraz naukowo-badawczego, których wyniki zostały opracowane w formie utworu pisemnego lub w prezentacji utrwalonej na nośnikach magnetycznych umożliwiających ich percepcję,

*   konspekty zajęć dydaktycznych,

*   odczyty, referaty, artykuły, recenzje, podręczniki, skrypty,

*   seminaria i konsultacje,

*   przykłady opracowane na potrzeby zajęć dydaktycznych.

Wymienione przez Wnioskodawcę utwory, objęte są dyspozycją art. 12 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych a więc z mocy prawa stają się własnością pracodawcy (Uczelni).

Z tytułu wykonywania pracy nauczyciele akademiccy, zatrudniani przez Wnioskodawcę, otrzymują wynagrodzenie zasadnicze wraz z pozostałymi składnikami.

Zgodnie z Zarządzeniem Rektora Wnioskodawcy z dnia 4 lipca 2019 r. (dalej: „Zarządzenie”) w sprawie stosowania 50% kosztów uzyskania przychodu ze stosunku pracy, Uczelnia obecnie stosuje 50% koszty uzyskania przychodu do całości wynagrodzenia nauczycieli akademickich zatrudnionych w Uczelni w grupach dydaktycznych, badawczych i badawczo-dydaktycznych.

Zgodnie z § 2 Zarządzenia podwyższone koszty uzyskania przychodu nauczycieli akademickich naliczane będą od:

*   wynagrodzenia zasadniczego,

*   kwot dodatków do wynagrodzenia zasadniczego (tj. wynagrodzenia zasadniczego uzupełniającego, wynagrodzenia zasadniczego projakościowego wynagrodzenia za pracę w godzinach ponadwymiarowych dodatku za staż pracy, dodatku funkcyjnego, dodatku za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, dodatku z zewnętrznych źródeł finansowania, na wsparcie mobilności naukowca, dodatkowego wynagrodzenia za pełnienie funkcji promotora, wydanie opinii w sprawie nadania stopnia naukowego, za pracę w komisjach rekrutacyjnych, za sprawowanie opieki nad praktykantami),

*   dodatkowego wynagrodzona rocznego,

*   nagród (jubileuszowych, emerytalnych nagród ministra),

*   odpraw (emerytalnych, w związku z redukcją etatów, rentowych),

*   przychodu uzyskanego z tytułu zwrotu kosztów przejazdów oraz podróży podejmowanych w celach służbowych (ryczałty za używanie samochodu prywatnego dla potrzeb Uczelni),

*   wynagrodzeń za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy (za czas urlopów, choroby) oraz ekwiwalentów za niewykorzystany urlop wypoczynkowy,

*   wypłacanych przez Uczelnię zasiłków pieniężnych z ubezpieczania społecznego,

*   otrzymywanych przez pracownika świadczeń finansowanych ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w zakresie w jakim świadczenia te nie korzystają ze zwolnień z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazuje, że poza przychodami osiąganymi z tytułów wskazanych powyżej, które zostały ujęte wprost w Zarządzeniu, Uczelnia wypłaca swoim pracownikom także:

*   zasiłki pieniężne z ubezpieczania wypadkowego,

*   wynagrodzenia za dyżury i usługi kliniczne,

*   wynagrodzeń za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z tytułu zwolnienia od pracy udzielonego na podstawie art. 188 Kodeksu pracy,

*   dopłat do urlopów z tytułu: godzin ponadwymiarowych, usług i dyżurów klinicznych, rekrutacji.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668, z późn. zm.), do podstawowych obowiązków nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem:

1.  dydaktycznym – należy kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów;
2.  badawczym – należy prowadzenie działalności naukowej lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów;
3.  badawczo-dydaktycznym – należy prowadzenie działalności naukowej, kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów.

Ponadto, nauczyciel akademicki jest obowiązany do uczestniczenia w pracach organizacyjnych na rzecz uczelni oraz stałego podnoszenia kompetencji zawodowych (art. 115 ust. 2 ww. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

W myśl, art. 116 ust. 7 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191 i 1293).

Należy także pamiętać, że na mocy art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669), omawiany powyżej art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wszedł w życie z dniem 31 sierpnia 2018 r. Oznacza to, że prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do całości wynagrodzenia nauczyciela akademickiego (na podstawie tej regulacji) może mieć zastosowanie do przychodów uzyskanych od tego dnia.

Z postanowień ww. regulacji wynika, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim.

W myśl art. 128 ust. 1 ww. ustawy, nauczyciel akademicki, z wyjątkiem rektora, podlega ocenie okresowej, w szczególności w zakresie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 115, oraz przestrzegania przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a także o własności przemysłowej. Ocena okresowa może być pozytywna albo negatywna.

Zgodnie z treścią art. 136 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, wynagrodzenie pracownika uczelni publicznej składa się z:

1.  wynagrodzenia zasadniczego,
2.  dodatku za staż pracy

\- które stanowią stałe składniki wynagrodzenia.

Zgodnie natomiast z art. 136 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, pracownik uczelni publicznej może otrzymywać:

1.  dodatek funkcyjny,
2.  dodatek zadaniowy,
3.  wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe albo godziny nadliczbowe,
4.  dodatek za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych,
5.  premię – w przypadku pracownika niebędącego nauczycielem akademickim,
6.  inne dodatki, jeżeli zostały określone w zakładowym układzie zbiorowym pracy albo regulaminie wynagradzania

– które stanowią zmienne składniki wynagrodzenia.

W myśl art. 138 § 1 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, dodatek za staż pracy przysługuje w wysokości 1% wynagrodzenia zasadniczego za każdy rok zatrudnienia. Dodatek jest wypłacany w okresach miesięcznych, poczynając od czwartego roku zatrudnienia, z tym że wysokość tego dodatku nie może przekroczyć 20% wynagrodzenia zasadniczego.

Dodatek funkcyjny przysługuje z tytułu kierowania zespołem, w skład którego wchodzi nie mniej niż 5 osób, w tym osoba kierująca. Wysokość dodatku funkcyjnego nie może przekroczyć 67% wynagrodzenia profesora i jest uzależniona od liczby członków zespołu oraz stopnia złożoności zadań (art. 138 § 2 ww. ustawy).

Natomiast, w myśl art. 138 § 3 ww. ustawy, dodatek zadaniowy może być przyznany z tytułu czasowego zwiększenia obowiązków służbowych lub czasowego powierzenia dodatkowych zadań albo ze względu na charakter pracy lub warunki jej wykonywania. Wysokość dodatku zadaniowego nie może przekroczyć 80% sumy wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego pracownika.

Z kolei, art. 138 § 4 ww. ustawy stanowi, ze dodatek funkcyjny i dodatek zadaniowy przysługuje w czasie usprawiedliwionej nieobecności w pracy, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy. Podkreślić należy, że wynagrodzenie, o którym mowa w art. 136 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 2, jest wypłacane nauczycielowi akademickiemu miesięcznie z góry. Prawo to wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym ustał stosunek pracy, z tym że pracownik zachowuje wypłacone za ten miesiąc wynagrodzenie (art. 139 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

Jak wynika z art. 141 Prawa o szkolnictwie wyższym, nauczycielom akademickim przysługuje również prawo do nagród jubileuszowych, a na podstawie art. 143 tej ustawy także dodatkowe wynagrodzenie roczne. Nauczycielom akademickim mogą ponadto przysługiwać inne nagrody (np. nagroda rektora – art. 145 Prawa o szkolnictwie wyższym).

Na podstawie art. 146 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, przyznaje nauczycielom akademickim przechodzącym na emeryturę albo rentę z tytułu niezdolności do pracy prawo do jednorazowej odprawy w uczelni stanowiącej ich podstawowe miejsce pracy.

Nauczycielom akademickim przysługują lub mogą przysługiwać na podstawie przepisów Prawa o szkolnictwie wyższym, płatne urlopy wypoczynkowe, naukowe, dla poratowania zdrowia.

W sprawach dotyczących stosunku pracy pracowników uczelni, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (art. 147 ust. 1 ww. ustawy).

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz przepisy prawa, należy uznać, że wszystkie składniki wynagrodzenia nauczyciela akademickiego stanowią podstawę do uznania ich jako element wynagrodzenia za pracę twórczą w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym, na gruncie art. 116 ust. 7 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, całość obowiązków wykonywanych przez nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze.

W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca ma prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 9a ustawy, w stosunku do całości wynagrodzenia, niezależnie od składnika wynagrodzenia, tj. od wynagrodzenia zasadniczego, za godziny ponadwymiarowe, dodatku funkcyjnego, dodatku za staż pracy, dodatku zadaniowego, wynagrodzenia za okres niezdolności do pracy z powodu choroby, wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy, dodatkowego wynagrodzenia rocznego, a także nagród jubileuszowych, nagród Rektora oraz otrzymywanych świadczeń finansowych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych począwszy od dnia 31 sierpnia 2018 r.

W tym miejscu należy również wskazać, że przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm,), dopuszczają możliwość złożenia korekty zeznania rocznego. Wynika to z treści art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Zgodnie z art. 72 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa za nadpłatę uważa się kwotę:

1.  nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2.  podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3.  zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4.  zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Nadpłata powstaje m.in. z dniem złożenia zeznania rocznego – dla podatników podatku dochodowego (art. 73 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

W myśl art. 75 § 1 ww. ustawy, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Ponadto z § 2 pkt 1 lit. a) ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że uprawnienie to przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, jeżeli w zeznaniach (deklaracjach) rocznych, o których mowa w art. 73 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa (czyli m.in. w zeznaniu rocznym) wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej.

Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty obowiązany jest złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Zgodnie z treścią art. 79 § 2 ww. ustawy, prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

W myśl art. 70 § 1 powołanej ustawy, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Wskazać należy, że jeśli zgodnie z uregulowaniami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pracownikowi mogą być uwzględnione 50% koszty uzyskania przychodu, to płatnik winien takie koszty zastosować.

Zatem, Wnioskodawca ma prawo do złożenia korekty zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za 2018 r. wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, w którym uwzględni przysługujące Mu 50% koszty uzyskania przychodu w stosunku do całości wynagrodzenia nauczyciela akademickiego, otrzymanego w okresie od 31 sierpnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r., pomimo, że płatnik dokonał poboru zaliczki na podatek dochodowy z pominięciem uwzględnienia normy 50% kosztów uzyskania przychodów i koszty te nie zostały wykazane w informacji podatkowej o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11 za 2018 r.

Ponadto, w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za 2019 r., Wnioskodawca będzie mógł uwzględnić 50% koszty uzyskania przychodów do całości wynagrodzenia, tj. wszystkich jego składników, pomimo tego, że uczelnia (pracodawca) nie stosuje 50% kosztów uzyskania przychodów do wszystkich składników wynagrodzenia nauczyciela akademickiego, co znajdzie swoje odzwierciedlenie w przekazanej informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11).

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznaczyć jednak należy, że prawidłowość sporządzonego rocznego zeznania podatkowego (ewentualnie korekty tego zeznania), ustalenie istnienia oraz wysokości nadpłaty stwierdzone mogą zostać dopiero przez organ podatkowy w trakcie przeprowadzonych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zatem Organ interpretacyjny nie może rozstrzygać w kwestiach, które wymagają przeprowadzenia postępowania dowodowego i należą do kompetencji innego organu.

Ponadto, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie Organ podatkowy wydając interpretację indywidualną przepisów prawa opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Do postępowania w sprawie wydania interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.