Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-461/11-2/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-13
Teza: Przejęcie majątku spółki przez Wnioskodawcę za Wierzytelności jakie przysługiwały Wnioskodawcy wobec spółki, nie zostało wymienione w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. A zatem, powyższa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; pożyczka; przejęcie; wierzytelność
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 14.10.2011 r. (data wpływu 20.10.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie przejęcia majątku spółki przez Wnioskodawcę za wierzytelności - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20.10.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych. w zakresie skutków podatkowych przejęcia majątku spółki przez Wnioskodawcę za wierzytelności.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Wnioskodawca - spółka akcyjna z siedzibą i miejscem zarządu w Polsce, podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku CIT w Polsce („Wnioskodawca”). Wnioskodawca posiada 100% udziałów w P. sp. z o.o., spółce z siedzibą i miejscem zarządu w Polsce, podlegającej w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku CIT („Spółka P.”).
2.  Wnioskodawca posiada wobec Spółki P.: (i) wierzytelność z tytułu zapłaty poręczenia bankowego, oraz (ii) wierzytelności nabyte od osób trzecich po cenie zakupu niższej od ich wartości nominalnej („Wierzytelności”). Wartość nominalna Wierzytelności przekracza ponad dwukrotnie wartość zapłaconą przez Wnioskodawcę z tytułu poręczenia bankowego i ceny nabycia wierzytelności od osób trzecich. Jeżeli bowiem przyjąć wartość zapłaty przez Wnioskodawcę na 90 jednostek, to wartość nominalna Wierzytelności wynosi 200 jednostek.
3.  W dniu 23 lutego 2011 r., Spółka P. złożyła do Sądu Rejonowego wniosek o zmianę sposobu prowadzenia postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku Spółki P. na postępowanie z możliwością zawarcia układu likwidacyjnego („Wniosek o Zmianę Postępowania”). We Wniosku o Zmianę Postępowania, Spółka P. zawarła następujące propozycje układowe przewidujące m.in. (i) spłatę wszystkich wierzycieli zaliczonych do kategorii czwartej, z wyłączeniem wierzytelności Wnioskodawcy, oraz (ii) przejęcie majątku Spółki P. przez Wnioskodawcę.
4.  W dniu 10 maja 2011 r. Sąd Rejonowy wydał postanowienie, którym zmieni sposób prowadzenia postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku Spółki P. na postępowanie z możliwością zawarcia układu likwidacyjnego. W Postanowieniu SR z 10 maja 2011 r., Sądu Rejonowego w Poznaniu wskazał, iż Wnioskodawca za przysługujące mu wobec Spółki P. - Wierzytelności dokona przejęcia majątku Spółki P. - wobec bezskuteczności prób zbycia majątku Spółki P. (przetarg został zorganizowany przez syndyka, ze względu jednak na brak ofert, sprzedaż majątku Spółki PW nie doszła do skutku). Postanowienie SR z 10 maja 2011 r. jest prawomocne.
5.  dniu 26 września 2011 r. Sąd Rejonowy wydał postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu przyjętego w ramach toczącego się postępowania upadłościowego Spółki P. Zatwierdzony układ zakłada całkowite zaspokojenie wierzycieli mniejszościowych zaliczonych do kategorii IV, z wyłączeniem wierzytelności przysługujących Wnioskodawcy, ze środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach upadłego w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o zatwierdzeniu układu, przy jednoczesnym przejęciu majątku upadłego przez wierzyciela większościowego (Wnioskodawcę) oraz pokryciu przez niego kosztów postępowania związanych z realizacją układu. Postanowienie o zatwierdzeniu układu nie jest jeszcze prawomocne.
6.  W ramach przejęcia majątku Spółki P., Wnioskodawca przejmie więc wszystkie składniki, które służyły Spółce PW do prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, w tym prawa i obowiązki wynikające z umów kredytowych, własność nieruchomości i ruchomości oraz wszelkie inne należności i zobowiązania, a także pracowników Spółki P. Wg wykazu środków trwałych Spółki P., wartość gruntów to 6,98%, budynków to 83,67%, maszyn i urządzeń to 7,62%, środków transportu to 1,43%, pozostałe to 0,30% wartości przedsiębiorstwa.
7.  Wartość majątku Spółki P. wg wyceny biegłego jest wyższa niż wartość wskazana jako minimalna cena sprzedaży majątku Spółki P. w ostatnim bezskutecznym przetargu zorganizowanym przez syndyka. Wartość majątku Spółki P wg wyceny biegłego jest też wyższa niż wartość zapłacona przez Wnioskodawcę z tytułu poręczenia bankowego i ceny nabycia wierzytelności od osób trzecich, natomiast jest niższa niż wartość nominalna Wierzytelności. Jeżeli przyjąć wartość zapłaty przez Wnioskodawcę na 90 jednostek przy wartości nominalnej Wierzytelności – 200 jednostek, to wartość wyceny majątku Spółki P. przez biegłego wynosi 120 jednostek.
8.  Przedsiębiorstwo Spółki P. jest dzierżawione przez Wnioskodawcę, i jest w nim prowadzona działalność gospodarcza.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, wartość majątku Spółki P., który zostanie przejęty przez Wnioskodawcę za Wierzytelności jakie przysługiwały Wnioskodawcy wobec Spółki P., będzie równa wartości rynkowej ustalonej wg wyceny rzeczoznawcy, która to wartość jest wyższa od wartości wskazanej jako minimalna cena sprzedaży majątku Spółki PW w ostatnim bezskutecznym przetargu ogłoszonym przez syndyka?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, stanowi przychód Wnioskodawcy w podatku CIT w miesiącu nabycia majątku Spółki P. – różnica pomiędzy kwotą zapłaconą przez Wnioskodawcę z tytułu poręczenia bankowego i ceny nabycia wierzytelności od osób trzecich a wynikającą z wyceny rzeczoznawcy wartością majątku Spółki P., który zostanie przejęty przez Wnioskodawcę za Wierzytelności jakie przysługiwały Wnioskodawcy wobec Spółki P.?
3.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, majątek Spółki P. – który służył Spółce P. do prowadzenia działalności gospodarczej – który zostanie przejęty przez Wnioskodawcę za Wierzytelności jakie przysługiwały Wnioskodawcy wobec Spółki P., stanowi ‘przedsiębiorstwo’ w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy o CIT w zw. z art. 551 Kodeksu Cywilnego?
4.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, ustalenie wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład nabytego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa Spółki P. może nastąpić poprzez podział wartości z wyceny rzeczoznawcy, uwzględniając proporcje poszczególnych składników majątku wynikającej z wykazu środków trwałych Spółki P.?
5.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, przejęcie majątku Spółki P. przez Wnioskodawcę za Wierzytelności jakie przysługiwały Wnioskodawcy wobec Spółki P., stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
6.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, przejęcie majątku Spółki P. przez Wnioskodawcę za Wierzytelności jakie przysługiwały Wnioskodawcy wobec Spółki P., nie podlega opodatkowaniu podatkiem PCC?

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, przejęcie majątku Spółki P. przez Wnioskodawcę za Wierzytelności jakie przysługiwały Wnioskodawcy wobec Spółki P. nie podlega opodatkowaniu podatkiem PCC.

W art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC wymieniono wszystkie czynności cywilnoprawne, które podlegają podatkowi PCC. Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zawarty w art. 1 ustawy o PCC stanowi enumeratywne wyliczenie, co oznacza, że podatkowi PCC podlegają tylko i wyłącznie czynności, które są wymienione w tym katalogu. Wśród tych czynności ustawodawca nie wymienia przejęcia majątku w postępowaniu upadłościowym. Wobec tego, przejęcie majątku Spółki P. przez Wnioskodawcę za Wierzytelności jakie przysługiwały Wnioskodawcy wobec Spółki P., nie podlega opodatkowaniu podatkiem PCC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając zasadę numerus clausus czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca - spółka akcyjna z siedzibą i miejscem zarządu w Polsce, podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku CIT w Polsce („Wnioskodawca”). Wnioskodawca posiada 100% udziałów w P. sp. z o.o., spółce z siedzibą i miejscem zarządu w Polsce, podlegającej w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku CIT („Spółka P.”). Wnioskodawca posiada wobec Spółki P.: (i) wierzytelność z tytułu zapłaty poręczenia bankowego, oraz (ii) wierzytelności nabyte od osób trzecich po cenie zakupu niższej od ich wartości nominalnej („Wierzytelności”). Wartość nominalna Wierzytelności przekracza ponad dwukrotnie wartość zapłaconą przez Wnioskodawcę z tytułu poręczenia bankowego i ceny nabycia wierzytelności od osób trzecich. Jeżeli bowiem przyjąć wartość zapłaty przez Wnioskodawcę na 90 jednostek, to wartość nominalna Wierzytelności wynosi 200 jednostek. W ramach przejęcia majątku Spółki PW, Wnioskodawca przejmie więc wszystkie składniki, które służyły Spółce P. do prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, w tym prawa i obowiązki wynikające z umów kredytowych, własność nieruchomości i ruchomości oraz wszelkie inne należności i zobowiązania, a także pracowników Spółki P. Wg wykazu środków trwałych Spółki P., wartość gruntów to 6,98%, budynków to 83,67%, maszyn i urządzeń to 7,62%, środków transportu to 1,43%, pozostałe to 0,30% wartości przedsiębiorstwa. Wartość majątku Spółki P. wg wyceny biegłego jest też wyższa niż wartość wskazana jako minimalna cena sprzedaży majątku Spółki P. w ostatnim bezskutecznym przetargu zorganizowanym przez syndyka. Wartość majątku Spółki P. wg wyceny biegłego jest wyższa niż wartość zapłacona przez Wnioskodawcę z tytułu poręczenia bankowego i ceny nabycia wierzytelności od osób trzecich, natomiast jest niższa niż wartość nominalna Wierzytelności. Jeżeli przyjąć wartość zapłaty przez Wnioskodawcę na 90 jednostek przy wartości nominalnej Wierzytelności – 200 jednostek, to wartość wyceny majątku Spółki PW przez biegłego wynosi 120 jednostek. Przedsiębiorstwo Spółki P. jest dzierżawione przez Wnioskodawcę, i jest w nim prowadzona działalność gospodarcza.

Reasumując, należy stwierdzić, iż przejęcie majątku spółki przez Wnioskodawcę za Wierzytelności jakie przysługiwały Wnioskodawcy wobec spółki, nie zostało wymienione w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. A zatem, powyższa czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.