Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.185.2019.1.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-04
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od poniesionych kosztów związanych z realizacją projektu pn. „Cyfrowe (…)”.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; projekt; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2019 r. (data wpływu 10 kwietnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od poniesionych kosztów związanych z realizacją projektu pn. „Cyfrowe (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od poniesionych kosztów związanych z realizacją projektu pn. „Cyfrowe (…)”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Projekt pn. „Cyfrowe (…)” był realizowany w ramach osi priorytetowej „Cyfrowy region” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Wnioskodawcą projektu było Stowarzyszenie (…) w partnerstwie z 12 samorządami, które są członkami tego Stowarzyszenia.

Projekt polegał na budowie rozwiązań e-administracji w obszarze funkcjonalnym (…). Projekt ma istotne znaczenie dla rozwoju społeczeństwa informacyjnego i wypracowania regionalnego modelu elektronicznej administracji w Województwie. Dla osiągnięcia założonego celu projektu zaplanowano realizację nast. etapów:

1.  Wdrożenie portalu: Cyfrowe (…) (Cyfrowy Urząd);
2.  Wdrożenie sys. Elektronicznego Obiegu Dokumentów (SEOD);
3.  Modernizacja infrastruktury sieciowej;
4.  Dostawy urządzeń aktywnych sieci i wyposażenia komp.;
5.  Zakup usługi hostingowej i bezpieczeństwa sieci.

Modernizacja jest konieczna by z efektów projektu mogła korzystać jak największa grupa odbiorców, zarówno pracowników urzędu oraz klientów. Wyposażenie w odpowiedni sprzęt, urządzenia i oprogramowanie umożliwi przyjmowanie dokumentów elektronicznych od interesantów oraz przetwarzanie ich przez pracowników. System ten uporządkuje obieg dok. w 12 urzędach, zwiększy efektywność i jakość pracy urzędników, a także przyczyni się do zwiększenia transparentności pracy. Platforma CU, umożliwia uruchomienie usług elektronicznych m.in. wypełnienie formularzy, podpisanie ich profilem zaufanym, wysłanie do urzędu, a także otrzymanie informacji zwrotnej o przebiegu załatwienia sprawy. Usługi dostępne będą dla wszystkich zainteresowanych obywateli i przedsiębiorców. Wnioskodawca udostępni za pomocą API informacje sektora publicznego obejmujące: dane transportowe, środowiskowe, wskaźniki demograficzne. Wszystkie elementy projektu realizują określone w (…) założenia i wpisują się w typ proj. z zakresu e-administracji: uproszczenie i zinformatyzowanie procedur zorientowane na użytkownika oraz elektroniczne zarządzanie zasobami i informacją sektora publicznego. Dzięki realizacji projektu następuje zwiększenie podaży publicznych usług świadczonych drogą elektroniczną, usprawnienie funkcjonowania administracji i wzmocnienie stopnia jej cyfryzacji.

Celem głównym projektu jest zapewnienie mieszkańcom oraz turystom obszaru funkcjonalnego (…), lepszego dostępu do szerokiego zakresu usług publicznych dostępnych drogą elektroniczną. Interesariuszami projektu są:

*   mieszkańcy regionu (obywatele, przedsiębiorcy, działacze społeczni);
*   turyści (goście z innych regionów kraju oraz z zagranicy);
*   jednostki administracji samorządowej w tym ich pracownicy.

Realizacja celu projektu stworzy możliwość dalszego wdrażania nowych rozwiązań a także umożliwi osiągnięcie następujących długofalowych korzyści:

*   poprawę funkcjonowania Urzędów oraz ich jednostek organizacyjnych biorących udział w projekcie;
*   optymalizację kosztów utrzymania poprzez automatyzację części zachodzących procesów zarządzania oraz wytwarzania i archiwizacji dokumentów;
*   wdrożenie jednolitych mechanizmów wymiany informacji, opartych na technologii teleinformatycznej oraz podniesienie bezpieczeństwa zasobów sektora publicznego;
*   poprawę organizacji pracy oraz usprawnienie obsługi interesantów (mieszkańców oraz klientów wewnętrznych);
*   zwiększenie liczby usług elektronicznych (wzrost podaży) na wyższych poziomach zaawansowania;
*   popularyzację profilu zaufanego.

Projekt przyczynia się także do upowszechnienia wykorzystania Internetu oraz narzędzi komunikacyjnych w życiu codziennym mieszkańców i przedsiębiorców, jak i turystów z gminy objętych realizacją przedmiotowego projektu, co spowoduje:

*   zwiększenie atrakcyjności inwestycyjnej obszaru gmin;
*   podniesienie jakości życia mieszkańców gmin;
*   zwiększenie atrakcyjności turystycznej gmin;
*   podniesienie jakości życia turysty przebywającego na terenie gmin.

Dzięki projektowi wszystkie urzędy oraz jednostki biorące udział w projekcie w wyniku projektu otrzymały jednolite i nowoczesne narzędzia do rozwoju usług publicznych świadczonych drogą elektroniczną na rzecz obywateli i przedsiębiorców.

Sprzęt teleinformatyczny oraz punkty dostępowe zakupione w wyniku realizacji projektu stanowią mienie partnerów projektu, niepodlegające zbyciu przez okres co najmniej pięciu lat od momentu zakończenia inwestycji. Oprogramowanie zakupione w ramach projektu jest własnością poszczególnych partnerów. Oprogramowanie działające w środowisku chmury obliczeniowej jest własnością partnerów projektu, którzy odpowiadają za jego dalsze utrzymanie i rozwój, przy wsparciu Stowarzyszenia (…). Wszystkie pozostałe składniki majątku zakupione w ramach projektu są własnością partnerów. Trwałość finansowa projektu zostanie zapewniona w okresie 5 lat o daty płatności końcowej. Wszelkie czynności związane z zarządzaniem wdrożonymi rozwiązaniami należą do zadań własnych jednostek biorących udział w projekcie.

Powstały majątek jest własnością gmin i powiatu uczestniczących w projekcie. Wydatki poniesione na ww. inwestycję nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej.

Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz figuruje w ewidencji podatników podatku VAT. Jednak realizując powyższe zadanie nie może odzyskać poniesionego wydatku na podatek VAT w związku z brzmieniem art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w wyżej opisanym zaistniałym stanie Gmina była uprawniona do dokonania odliczeń podatku VAT naliczonego od poniesionych kosztów związanych z realizacją opisanego projektu?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** ze względu na fakt, że nie miał on możliwości odzyskania podatku VAT poprzez odliczenie podatku naliczonego, traktuje się podatek VAT jako koszt kwalifikowany. Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług a także ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 29 października 2010 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że realizowany projekt mieścił się w obszarze zadań własnych Gminy, a więc w zakresie, w którym Gminy nie uznaje się za podatnika podatku od towarów i usług. Projekt realizowała Gmina (czynny podatnik podatku VAT), ale nie czynił czynności podlegających opodatkowaniu, a więc nie istniał związek poniesionych wydatków na realizację przedmiotowego projektu ze świadczeniem usług opodatkowanych VAT.

W związku z tym, Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia bądź zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. „Cyfrowe (…)”. Nie było także możliwe odzyskanie podatku naliczonego poprzez jego zwrot w trybie przewidzianym w Rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. (Dz. U. Nr 246., poz. 1649) w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego są środkami bezzwrotnej pomocy zagranicznej w rozumieniu § 8 ust. 4 wymienionego rozporządzenia. W związku z powyższym, Gmina realizująca projekt nie mogła dokonać odliczenia podatku VAT i dlatego podatek ten był kosztem kwalifikowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze: podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa oraz podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506) – Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Projekt pn. „Cyfrowe (…)” był realizowany w ramach osi priorytetowej „Cyfrowy region” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Wnioskodawcą projektu było Stowarzyszenie (…) w partnerstwie z 12 samorządami, które są członkami tego Stowarzyszenia. Projekt polegał na budowie rozwiązań e-administracji w obszarze funkcjonalnym (…). Projekt ma istotne znaczenie dla rozwoju społeczeństwa informacyjnego i wypracowania regionalnego modelu elektronicznej administracji w Województwie. Oprogramowanie zakupione w ramach projektu jest własnością poszczególnych partnerów. Oprogramowanie działające w środowisku chmury obliczeniowej jest własnością partnerów projektu, którzy odpowiadają za jego dalsze utrzymanie i rozwój, przy wsparciu Stowarzyszenia (…). Wszystkie pozostałe składniki majątku zakupione w ramach projektu są własnością partnerów.

Wszelkie czynności związane z zarządzaniem wdrożonymi rozwiązaniami należą do zadań własnych jednostek biorących udział w projekcie. Powstały majątek jest własnością gmin i powiatu uczestniczących w projekcie. Wydatki poniesione na ww. inwestycję nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Wnioskodawca ma wątpliwości w kwestii prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od poniesionych kosztów związanych z realizacją projektu pn. „Cyfrowe (…)”.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie zostały spełnione, gdyż Wnioskodawca realizując przedmiotowy projekt nie działa w charakterze podatnika VAT, ponieważ projekt wykonywany jest przez organ władzy publicznej w zakresie realizowania zadań własnych jednostki (gminy), a wydatki poniesione na ww. inwestycję nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej.

W konsekwencji, Gmina nie jest uprawniona do dokonania odliczeń podatku VAT naliczonego od poniesionych kosztów związanych z realizacją projektu pn. „Cyfrowe (…)”.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki podatkowoprawne tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.