Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.137.2025.3.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego i
opodatkowanie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
rozporządzenie
ugody
umorzenie
wypłata
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
świadczenie-świadczenie nienależne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2025 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani – w odpowiedzi na wezwania − pismami złożonymi 22 kwietnia 2025 r. oraz 7 maja
    2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni w dniu ... kwietnia 2008 r. zawarła umowę o kredyt hipoteczny
    denominowany do franka szwajcarskiego (CHF) o nr .... Umowa została zabezpieczona
    hipoteką na nieruchomości. Wnioskodawczyni nabyła wówczas pierwszą swoją
    nieruchomość. Wnioskodawczyni nie pozostawała właścicielem innej nieruchomości.
    Umowa kredytowa została zawarta wyłącznie na imię i nazwisko Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni nigdy wcześniej nie korzystała z umorzenia kredytu. Umorzeniu podlega
    część kapitałowa oraz część odsetkowa. Nieruchomość była wykorzystywana do
    realizowania własnych celów mieszkaniowych Wnioskodawczyni.
    Bank skierował do Wnioskodawczyni ofertę zawarcia ugody, której podpisanie
    Wnioskodawczyni rozważa. Jak wynika z propozycji banku zadłużenie Wnioskodawczyni w
    kwocie 22 714,74 CHF. Odsetki naliczone za okres od ostatniej spłaty rat do daty
    podpisania ugody wynoszą 21,32 CHF. Zadłużenie Wnioskodawczyni wynosi 102 965,92 zł.
    Zgodnie z ugodą Strony zmieniają walutę zadłużenia na PLN i uzgadniają, że zadłużenie z
    tytułu salda kredytu oraz odsetek na dzień zawarcia ugody wynosi łącznie 102 965,92 zł.
    Bank zwalnia kredytobiorców z długu (umarza zadłużenie z tytułu kredytu) w kwocie 102
    965,92 zł ustalonej przez strony, a kredytobiorcy dokonane zwolnienie z długu przyjmują.
    Na podstawie zawartej ugody pomiędzy Wnioskodawczynią a bankiem, strony ustalają, że
    w wyniku zawartej ugody dochodzi do zwolnienia z długu, natomiast zadłużenie uznaje się
    za spłacone w całości. Wnioskodawczyni na podstawie zawartej ugody zakończy istniejący
    spór sądowy z bankiem.
    Zgodnie z ugodą bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni
    następujących kwot:
    - 10 800 PLN tytułem zwrotu części/całości kosztów postępowania sądowego, które
      wynikają z zawartej ugody, w tym zwrotu opłaty sądowej od pozwu oraz kosztów
      zastępstwa procesowego wynikających z Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
      dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U.
      2018.265)/ Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w
      sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015.1800);
    - 160 000 PLN tytułem dodatkowej kwoty pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot
      spłaconych przez Kredytobiorcę rat kredytowych płatnej na rachunek bankowy
      Wnioskodawczyni.
    W uzupełnieniu wniosku z 22 kwietnia 2025 r. wskazano:
    Zaciągnięty przez Panią w dniu ... kwietnia 2008 r. kredyt hipoteczny został zaciągnięty w
    polskim banku, który podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym i podmiot ten (bank) jest uprawniony do udzielania kredytów, w tym
    hipotecznych oraz pożyczek zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Po zawartej umowie kredytowej bank przelał na rachunek Wnioskodawczyni środki w
    polskich złotych, następnie zgodnie z umową kredyt hipoteczny został denominowany do
    franka szwajcarskiego. Łączna kwota kredytu w przeliczeniu na polskie złote wynosiła 240
    016,4 zł. Kredyt był wypłacony w złotówkach i był denominowany do franka
    szwajcarskiego. Kredyt we frankach wynosił 118 779,28 franków szwajcarskich.

    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, kredyt został zaciągnięty na realizację
    jednej inwestycji mieszkaniowej. Wnioskodawczyni wskazała również, że była to pierwsza
    nieruchomość, którą nabyła i w której realizowała własne cele mieszkaniowe.
    Hipoteka została ustanowiona na nabytej przez Wnioskodawczynię nieruchomości.
    Celem zawarcia umowy kredytu hipotecznego było nabycie nieruchomości mieszkalnej, w
    której Wnioskodawczyni realizowała cele mieszkaniowe. Była to pierwsza nieruchomość,
    którą nabyła Wnioskodawczyni.
    Zaciągnięty kredyt hipoteczny w całości został przeznaczony na nabycie nieruchomości.
    Na prośbę Organu o wskazanie dokładnej daty nabycia (zgodnie z aktem notarialnym),
    miejsca położenia oraz tytułu prawnego jaki przysługuje Wnioskodawczyni do
    nieruchomości zakupionej ze środków uzyskanych z przedmiotowego kredytu oraz
    wskazanie czy Wnioskodawczyni jest właścicielem/współwłaścicielem tej nieruchomości,
    Wnioskodawczyni wskazała: „Wnioskodawczyni rozpoczęła budowę nieruchomości w 2008
    roku, która położona jest w miejscowości ... na ul. .... Wnioskodawczyni jest jedynym
    właścicielem nieruchomości”.
    Wnioskodawczyni realizowała własne cele mieszkaniowe w nabytej nieruchomości, tj.
    mieszkała w niej.
    Wnioskodawczyni ugodę z bankiem planuje podpisać po uzyskaniu indywidualnej
    interpretacji podatkowej, która pomoże Pani ustalić skutki podatkowe zawartej ugody.
    Ugoda zostanie zawarta na podstawie przepisów kodeksu cywilnego.
    W wyniku zawartej ugody kredyt zostanie przewalutowany, tj. zostanie zmieniona waluta
    zadłużenia na polskie złote.
    Przedmiotem ugody będzie część kapitałowa oraz część odsetkowa, na którą składają się
    odsetki skapitalizowane. Ugoda nie dotyczy odsetek karnych.
    Na pytanie Organu o treści: „na jakiej podstawie (w oparciu o jakie wartości lub wskaźniki)
    bank ustalił wysokość kwoty, którą wypłaci Pani po podpisaniu ugody tytułem dodatkowej
    kwoty pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot spłaconych przez Panią rat kredytowych; z
    czego wynika wysokość zaproponowanej przez bank kwoty 160 000 zł”, Wnioskodawczyni
    wskazała: „Bank nie ujawnia takich informacji Wnioskodawcy. Jest to kwota wypracowana
    w toku negocjacji z bankiem w rozmowach przedugodowych. Wskazana we wniosku
    „dodatkowa kwota” jest to zwrot części nienależnie pobranych świadczeń. Dodatkowa
    kwota stanowi częściowy zwrot kwot przekraczających należną bankowi spłatę zadłużenia
    z tytułu zaciągniętego kredytu. Powyższą tezę potwierdzają wydawane interpretacje
    indywidualne, przykładowo: znak 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR, w której wynika:
    „wypłata świadczenia z tytułu Dodatkowej Kwoty jest zwrotem na rzecz Klienta środków
    pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego,
    Klient przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od
    otrzymanego finansowania. Jak zostało to zaznaczone we wniosku i powyżej, wypłata
    Dodatkowej Kwoty nigdy nie doprowadzi do sytuacji, w której na skutek zmiany waluty
    zadłużenia i przeprowadzonych opisanych wyżej operacji (tj. wynikającego ze zmiany
    waluty zadłużenia zwrotu Klientowi wpłaconych przez niego kwot i/lub zwolnienia z długu
    w stosunku do całości/części istniejącego zadłużenia oraz Dodatkowej Kwoty) Klient
    uiściłby do Banku mniej, niż pierwotna wartość wypłaconego mu finansowania”.
    Dodatkowa kwota stanowi częściowy zwrot kwot przekraczających należną bankowi spłatę
    zadłużenia z tytułu zaciągniętego kredytu. Powyższą tezę potwierdzają wydawane
    interpretacje indywidualne, przykładowo: znak 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR, w której
    wynika: „wypłata świadczenia z tytułu Dodatkowej Kwoty jest zwrotem na rzecz Klienta
    środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego
    walutowego, Klient przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-
    odsetkowych od otrzymanego finansowania. Jak zostało to zaznaczone we wniosku i
    powyżej, wypłata Dodatkowej Kwoty nigdy nie doprowadzi do sytuacji, w której na skutek

    zmiany waluty zadłużenia i przeprowadzonych opisanych wyżej operacji (tj. wynikającego
    ze zmiany waluty zadłużenia zwrotu Klientowi wpłaconych przez niego kwot i/lub
    zwolnienia z długu w stosunku do całości/części istniejącego zadłużenia oraz Dodatkowej
    Kwoty) Klient uiściłby do Banku mniej, niż pierwotna wartość wypłaconego mu
    finansowania”.
    Na pytanie Organu o treści: „w jakiej łącznej kwocie dokonała Pani, do dnia złożenia przez
    bank propozycji ugody, spłaty rat kapitałowo-odsetkowych; czy dokonane spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych związanych z ww. kredytem przewyższają wysokość kredytu
    zaciągniętego w 2008 r.”, Wnioskodawczyni wskazała: „Na moment składania wniosku
    Wnioskodawczyni spłaciła 62 000 zł oraz 92 000 zł franków szwajcarskich”.
    Kwota 160 000 zł stanowi częściowy zwrot kwot przekraczających należną bankowi spłatę
    zadłużenia z tytułu zaciągniętego kredytu.
    Dodatkowa kwota w wysokości 160 000 zł nie stanowi dla Wnioskodawczyni przysporzenia
    ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu hipotecznego. Kwota dodatkowa w
    wysokości 160 000 zł stanowi zwrot nadpłaconych przez Wnioskodawczynię rat
    kapitałowo-odsetkowych, a więc stanowi zwrot wpłaconych przez Wnioskodawczynię
    środków tytułem spłaty rat kredytu. Kwota ta nie stanowi dla Wnioskodawczyni
    przysporzenia ponad kwoty uiszczone przez Wnioskodawczynię z tytułu spłaty rat kredytu
    hipotecznego.
    Kwota 160 000 zł nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń,
    stanowi zwrot nadpłaconych przez Wnioskodawczynię rat kapitałowo-odsetkowych.
    Wnioskodawczyni nie korzystała z umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu
    zabezpieczonego hipotecznie, który został zawarty na cele mieszkaniowe.
    W uzupełnieniu wniosku z 7 maja 2025 r. wskazano:
    Na pytanie Organu o treści: „czy zaciągnięty przez Panią w dniu ... kwietnia 2008 r. kredyt
    hipoteczny jest kredytem mieszkaniowym, zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163)”, Wnioskodawczyni wskazała: „Tak,
    zaciągnięty kredyt jest kredytem mieszkaniowym zaciągniętym na cele mieszkaniowe”.
    Wobec informacji podanych we wniosku i jego uzupełnieniu z 22 kwietnia 2025 r.
    Wnioskodawczyni wyjaśnia, że w umowie kredytowej jako cel zawartego kredytu było
    wybudowanie nieruchomości mieszkalnej.
    Wnioskodawczyni faktycznie wydatkowała środki pochodzące z kredytu na wybudowanie
    nieruchomości mieszkalnej.
    Wobec informacji podanych we wniosku i jego uzupełnieniu z 22 kwietnia 2025 r.
    Wnioskodawczyni wyjaśnia, że posiadała Ona niezabudowany grunt, który otrzymała
    tytułem darowizny od matki 10 stycznia 2007 r. Następnie Wnioskodawczyni zaciągnęła
    kredyt mieszkaniowy na budowę domu mieszkalnego. Wnioskodawczyni jest jedynym
    właścicielem gruntu i wybudowanej nieruchomości mieszkalnej.
    W związku ze wskazaniem w uzupełnieniu wniosku z 22 kwietnia 2025 r.: „Na moment
    składania wniosku Wnioskodawczyni spłaciła 62 000 zł oraz 92 000 zł franków
    szwajcarskich”, Wnioskodawczyni wyjaśnia: „Wnioskodawca spłacił 62 000 zł oraz 92 000
    funtów szwajcarskich. Wnioskodawca spłacał raty kapitałowo-odsetkowe związanych z
    ww. kredytem, przewyższają one kwotę zaciągniętego kredytu. Wnioskodawczyni spłaca
    zaciągnięty kredyt w wysokości około 585 funtów szwajcarskich miesięcznie”.
    Pytania
    Czy w przypadku umorzenia przez bank części kredytu hipotecznego zaciągniętego w dniu
    ... kwietnia 2008 r., zastosowanie znajdzie w stosunku do Wnioskodawczyni zaniechanie
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie rozporządzenia Ministra

    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe? Czy nadpłacona przez Wnioskodawczynię kwota kredytu zwrócona
    przez bank będzie korzystała ze zwolnienia lub będzie neutralna podatkowo?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, opisana w opisie zdarzenia przyszłego czynność prawna
    wypełnia znamiona zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej
    jako: „ustawa PIT”) na podstawie treści przepisu art. 22 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa (dalej jako: „o. p.”) w zw. z § 1 ust. 1-7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe (dalej jako rozporządzenie). Zaciągnięty kredyt hipoteczny, w ocenie
    Wnioskodawczyni, jest związany z celami mieszkaniowymi w rozumieniu treści przepisu
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy PIT. Ponadto, kredyt został zaciągnięty na realizacje jednej
    inwestycji mieszkaniowej zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia. Wnioskodawczyni
    nie korzystała również dotychczas z umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego. Tym samym, w ocenie Wnioskodawczyni, spełnia Ona przesłanki
    zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od umorzonej kwoty
    kredytu hipotecznego zgodnie z rozporządzeniem.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni:
    Opodatkowaniu PIT podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartych w ustawie PIT, bądź, co do których zaniechano poboru
    podatku.
    Zgodnie z art. 11 ustawy PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6,
    9, 10 ustawy PIT w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Treść przepisu art. 10 ustawy PIT wskazuje katalog przychodów podlegających
    opodatkowaniu PIT.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do treści przepisu art. 20 ust. 1 ustawy PIT, za przychody z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy PIT, uważa się w szczególności: kwoty
    wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego
    osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i
    funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego
    konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci
    oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia,
    świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne
    niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do
    przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
    W treści przepisu (art. 20 ustawy PIT) Ustawodawca użył sformułowania „w szczególności”,
    co oznacza, że przepis ma otwarty charakter. Oznacza to, że nie tylko enumeratywnie
    wymienione przychody stanowią przychód z innych źródeł. Wskazany katalog można
    uznać za przykładowy, natomiast dochody, które nie mogą zostać przyporządkowane do
    żadnego innego źródła przychodów stanowią przychód z innych źródeł.
    Jak wskazuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 4
    grudnia 2023 r. o sygn. 0113-KDIPT2- 2.4011.723.2023.2.KR użyte w treści przepisu art. 20

    ust. 1 ustawy PIT, sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z
    innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O
    przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. W kontekście powyższego, zdaniem
    Wnioskodawczyni, zawarcie ugody z bankiem, na mocy której nastąpi zamiana waluty
    kredytu hipotecznego z CHF na walutę polską PLN, przy jednoczesnym zwolnieniu z długu,
    nakazuje kwalifikować umorzoną kwotę zadłużenia jako przychód z innych źródeł, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy PIT.
    Powyższa teza znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych,
    co potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. II FSK
    2633/10, w którym Sąd stwierdza, że: „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez
    kredytodawcę nie jest istotne, czy u podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży
    umowa o zwolnienie z długu, czy też decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia
    należności. Zasadnicze znaczenie ma bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik
    zostaje zwolniony z obowiązku spłaty zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym
    przychód stanowiący równowartość umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już
    świadczyć na rzecz wierzyciela. Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności
    prowadzi więc do powstania przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o
    zwolnienie z długu, albowiem w każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje
    obowiązek spełnienia świadczenia. Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego
    świadczenia” obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.
    Stosownie do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, Minister
    Finansów zarządza zaniechanie poboru podatku PIT od kwot:
      umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku, gdy:
        kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
        osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
        otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Przy czym przez jedną inwestycję mieszkaniową zgodnie z rozporządzeniem rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa
    domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
    fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba

    fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej
    w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn. Natomiast przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5
    rozporządzenia, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą
    jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
    wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że powyższe przesłanki warunkujące
    możliwość skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w przedmiotowym rozporządzeniu
    zostały spełnione przez Wnioskodawczynię. Celem, który przyświecał Wnioskodawczyni
    przy zakupie lokalu mieszkalnego, było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.
    Rozporządzenie wskazuje, że zwolnienie ma zastosowanie do kredytów hipotecznych
    zaciągniętych celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przykładowo w interpretacji indywidualnej z 25
    października 2022 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.458.2022.2.RS, stwierdził, że: „Należy
    wskazać, że w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe zrezygnowano z
    wymogu zaciągnięcia kredytu na „własne” cele mieszkaniowe ze względu na fakt, że
    zabezpieczone hipotecznie kredyty na cele mieszkaniowe zaciągane były niejednokrotnie
    przez osoby blisko ze sobą spokrewnione (np. rodzice na rzecz dzieci, w tym w
    charakterze współkredytobiorców, bez zamiaru zamieszkiwania razem z dziećmi).
    Określając kredyt mieszkaniowy objęty zaniechaniem, rozporządzenie odwołuje się do
    wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przy czym zaniechanie nie powinno przysługiwać
    osobom, które zaciągnęły kredyt/kredyty na wiele odrębnych lokali, przeznaczonych na
    wynajem czy też zaspokajających potrzeby różnych gospodarstw domowych”.
    W konsekwencji, w opinii Wnioskodawczyni, zakup lokalu mieszkalnego podyktowany
    chęcią zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych wypełnia znamiona zaspokojenia
    potrzeb mieszkaniowych, o których mowa w rozporządzeniu. Tym samym, zakup lokalu
    mieszkalnego, który był finansowany kredytem hipotecznym zaciągniętym w CHF miał na
    celu realizowanie w pierwszej kolejności potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni. W
    konsekwencji, w opinii Wnioskodawczyni do umorzonej kwoty kredytu hipotecznego
    zastosowanie powinny znaleźć postanowienia rozporządzenia Ministra Finansów w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest również, że Wnioskodawczyni w wyniku zawarcia
    ugody z bankiem, nie uzyskuje żadnego realnego przysporzenia finansowego
    /majątkowego. Jak wskazywano w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawczyni
    spłaciła już równowartość pierwotnej kwoty kredytu wyrażoną w PLN a zawarcie ugody z
    bankiem ma na celu odstąpienie od kontynuowania sporu sądowego w zakresie ważności
    umowy kredytowej oraz dokonanie finalnego rozliczenia umowy kredytowej z bankiem.
    Mając na uwadze powyższe, w opinii Wnioskodawczyni w zakresie przestawionego stanu
    faktycznego znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku PIT na podstawie
    rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 27 marca 2020 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacja indywidualnych,
    przykładowo:
      interpretacja indywidualna z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-
      1.4011.53.2024.1.MKA: „Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie
      przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części

      kwoty kredytu zaciągniętego przez Panią na zakup lokalu mieszkalnego, stanowić
      będzie dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o
      którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednakże, do
      uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku, zastosowanie znajdzie
      zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
      rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie Pani bowiem
      spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.”;
      interpretacja indywidualna z dnia 4 grudnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT2-
      2.4011.723.2023.2.KR: „Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie
      przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że umorzona w 2023 r.
      przez Bank kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2006
      r. (tj. kwota kredytu (kapitału), odsetek (w tym odsetek skapitalizowanych), prowizji
      oraz poniesionych opłat, niezbędnych do zawarcia umowy kredytu), stanowić będzie
      dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Jednocześnie należy
      wskazać, że w przypadku uzyskania przez Pana w 2023 r. przychodu związanego z
      umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2006 r. kredytu hipotecznego
      (na jedną inwestycję mieszkaniową), zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
      podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
      Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie bowiem Pan spełniać
      wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.”
    Natomiast w zakresie zwrotu nadpłaconego kredytu Wnioskodawczyni uważa, że zwrot
    nadpłaconego kapitału nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Jako
    kredytobiorca, Wnioskodawczyni bowiem wcześniej wpłaciła do banku kwotę dużo
    wyższą, niż tę proponowaną w ramach umowy kredytu. Wnioskodawczyni otrzyma środki
    będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z własnych środków
    Wnioskodawczyni. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc
    faktycznego przyrostu w majątku Wnioskodawczyni.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia

    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty stanowiącej zwrot uiszczonych kwot na rzecz Banku
    w związku z zaciągniętym kredytem
    Powzięła Pani wątpliwość, czy zwrócona Pani przez Bank kwota, stanowiąca nadpłatę z
    tytułu rozliczenia kredytu zaciągniętego w 2008 r., będzie stanowić przychód, który
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że bank skierował do Pani propozycję ugody
    dotyczącej zaciągniętego przez Panią ... kwietnia 2008 r. kredytu hipotecznego, w której
    zobowiązuje się do zapłaty na Pani rzecz m.in. kwoty 160 000 zł, tytułem dodatkowej
    kwoty pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot spłaconych przez Kredytobiorcę (Panią) rat

    kredytowych, płatnej na Pani rachunek bankowy. Wskazana we wniosku „dodatkowa
    kwota” jest to zwrot części nienależnie pobranych świadczeń. Dodatkowa kwota 160 000 zł
    stanowi częściowy zwrot kwot przekraczających należną bankowi spłatę zadłużenia z
    tytułu zaciągniętego kredytu. Przedmiotowa kwota nie stanowi dla Pani przysporzenia
    ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty kredytu hipotecznego. Kwota dodatkowa w
    wysokości 160 000 zł stanowi zwrot nadpłaconych przez Panią rat kapitałowo-
    odsetkowych, a więc stanowi zwrot wpłaconych przez Panią środków tytułem spłaty rat
    kredytu. Ponadto, kwota 160 000 zł nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie od
    dochodzenia roszczeń, lecz stanowi zwrot nadpłaconych przez Panią rat kapitałowo-
    odsetkowych.
    Wobec powyższego, kwota nadpłaconego kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2008 r.,
    którą zwróci Pani bank w związku z zawarciem ugody, nie będzie stanowić dla Pani
    przychodu. Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Panią przysporzenia
    majątkowego, wzrostu Pani majątku. Otrzymana przez Panią kwota 160 000 zł – jak Pani
    wskazała – stanowi częściowy zwrot kwot przekraczających należną bankowi spłatę
    zadłużenia z tytułu zaciągniętego kredytu, czyli jest to zwrot części nienależnie pobranych
    świadczeń. Przedmiotowa kwota nie stanowi dla Pani przysporzenia ponad kwoty
    uiszczane tytułem spłaty kredytu hipotecznego. Kwota dodatkowa w wysokości 160 000 zł
    stanowi zwrot nadpłaconych przez Panią rat kapitałowo-odsetkowych, a więc stanowi
    zwrot wpłaconych przez Panią środków tytułem spłaty rat kredytu. Ponadto, kwota 160
    000 zł nie jest wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń. Zatem kwota
    zwrócona Pani przez bank stanowiąca nadpłatę nie będzie Pani przychodem w rozumieniu
    art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jej uzyskanie nie będzie
    skutkować po Pani stronie powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Umorzenie wierzytelności
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Istota zwolnienia z długu sprowadza się do tego, że skoro wierzytelność jest prawem
    wierzyciela, nie ma przeszkód, aby wierzyciel zrzekł się tego prawa, tj. by umorzył
    zobowiązanie bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Zwolnienie z długu należy do
    czynności prawnych rozporządzających, bowiem skutkuje ono wygaśnięciem
    zobowiązania. Samo zrzeczenie się wierzyciela aktem jednostronnym nie wystarcza do
    zwolnienia z długu.
    Dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku
    ugody, zawartego układu, czy też poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność będzie
    umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on (dłużnik)
    zwolnienie z długu.
    Konsekwencją rozporządzeniowego charakteru umowy o zwolnienie jest przysporzenie po
    stronie dłużnika, które następuje przez zmniejszenie pasywów jego majątku. Skoro zatem
    dłużnik godzi się na zawarcie zwolnienia z długu to osiąga on przychód, bowiem uzyskuje
    on przysporzenie.
    Wobec tego na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kodeksu cywilnego, składają
    się dwa elementy:
    1) oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,

    2) akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
    Przy czym wskazuje się, że zwolnienie z długu może odnosić się do wierzytelności
    istniejących. Dopuszczalne jest także zwolnienie z długu przyszłego.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Skoro zatem, w wyniku ugody z bankiem nastąpi zwolnienie Pani z długu (umorzenie Pani
    zadłużenia z tytułu kredytu), tj. wszelkich wierzytelności banku wynikających z umowy
    kredytu i Pani to zwolnienie z długu przyjmie, to wskutek zmniejszenia Pani zobowiązań
    wobec banku (umorzenia zadłużenia w zakresie pozostałego do spłaty salda kredytu), po
    Pani stronie nastąpi przysporzenie majątkowe.
    Tym samym stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego ... kwietnia 2008 r.
    kredytu hipotecznego, która zostanie Pani umorzona przez bank, będzie stanowić dla Pani
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102 ze zm.):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz

      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:

      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    dnia 20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.

    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w § 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków
    mieszkaniowych.
    W świetle przepisów określających katalog wydatków sfinansowanych z kredytu
    mieszkaniowego objętych zaniechaniem poboru podatku dochodowego, wybudowanie
    nieruchomości mieszkalnej spełnia ww. przesłankę.
    Jak wskazała Pani we wniosku i jego uzupełnieniach, zaciągnięty ... kwietnia 2008 r. przez
    Panią kredyt hipoteczny został przeznaczony na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, tj. na wybudowanie nieruchomości mieszkalnej, do której przysługuje Pani
    prawo własności. Kredytowana nieruchomość była przez Panią wykorzystywana na Pani
    cele mieszkaniowe. Mieszkała Pani w tej nieruchomości.
    W konsekwencji, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    zaciągniętego ... kwietnia 2008 r., która zostanie Pani umorzona przez bank na podstawie
    ugody zawartej do końca 2026 r., będzie stanowić dla Pani przychód w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    W stosunku do tego przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego zaciągniętego ... kwietnia 2008 r. na finansowanie budowy nieruchomości
    mieszkalnej w celu zaspokojenia Pani potrzeb mieszkaniowych, zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, od przychodu, który uzyska Pani do końca 2026 r. w związku z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu ww. kredytu hipotecznego, nie będzie Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionych pytań i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych
    kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytań i własnego
    stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.