Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-500/15/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-09-25
Teza: opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym należności wypłacanych na rzecz zagranicznych agentów
Słowa kluczowe: kontrahent-kontrahent zagraniczny; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; płatnik; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; usługi-usługi pośrednictwa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 6 lipca 2015 r., (wpływ do tut. Biura 13 lipca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym należności wypłacanych na rzecz zagranicznych agentów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2015 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym należności wypłacanych na rzecz zagranicznych agentów.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako spółka komandytowa w zakresie produkcji i sprzedaży eksportowej maszyn - zgrzewarek wysokiej częstotliwości do łączenia tkanin technicznych wykonanych z PVC i PU. W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Wnioskodawca podejmuje liczne działania związane z intensyfikacją sprzedaży. W tym zakresie korzysta z usług pośrednictwa świadczonych przez zagranicznych agentów. Zagraniczni agenci posiadają status osób prawnych i swoje siedziby posiadają w Indiach, Francji, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Turcji, Bułgarii, Rosji, Cyprze i Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Zagraniczni agenci nie są polskimi rezydentami podatkowymi. Działania świadczone przez takiego zagranicznego agenta polegają na wyszukiwaniu potencjalnych klientów na towary produkowane przez Wnioskodawcę oraz pośredniczeniu w zawieraniu przez Wnioskodawcę umów dotyczących sprzedaży produktów z klientami działającymi na terytorium państwa, znajdującego się w obszarze działań agenta. Zadanie wyszukiwania nowych potencjalnych klientów ściśle powiązane jest z powierzonym agentowi zadaniem promowania produktów oraz działalności Wnioskodawcy na terytorium działalności agenta. Z kolei pośredniczenie przy zawieraniu umów dotyczących sprzedaży produktów Wnioskodawcy nie obejmuje bezpośredniego zawierania umowy przez agenta. Agent nie bierze udziału w podpisywaniu umowy lub zamówienia w imieniu Wnioskodawcy - zawiera je bezpośrednio Wnioskodawca z wyszukanymi przez agenta klientami. W ramach pośredniczenia przy zawieraniu umów dotyczących sprzedaży produktów z klientami, działającymi na terytorium działań agenta, agent uprawniony i zobowiązany jest do: formułowania ofert na sprzedaż produktów wobec klientów zainteresowanych produktami; prowadzenia negocjacji handlowych z klientami zainteresowanymi ofertami na sprzedaż produktów; skontaktowania Wnioskodawcy z klientami, z którymi określił warunki umowy - w celu zawarcia umowy bezpośrednio przez samego Wnioskodawcę. Opisane powyżej działania zagranicznych agentów w całości odbywają się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podejmowane są wobec podmiotów (potencjalnych kontrahentów), nie posiadających siedzib na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Produkty sprzedawane w wykonaniu umów, zawartych z udziałem agentów zagranicznych, wysyłane są przez Wnioskodawcę poza terytorium Polski i poza terytorium Polski następuje także ich odbiór przez nabywcę. Wynagrodzenie wypłacane agentowi ma charakter prowizyjny i jest uzależnione od wartości zlecenia, tj. wartości towarów, które Wnioskodawca sprzeda za pośrednictwem tego agenta.

Wnioskodawca wskazuje przy tym, że ma interes prawny w złożeniu niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, gdyż ma wątpliwości co do zaistniałego u niego stanu faktycznego, który może rodzić dla niego określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. W przypadku późniejszego uznania przez organy skarbowe, że Wnioskodawca powinien, jako płatnik, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od wypłat dokonywanych w wyniku realizacji postanowień zawartej umowy agencyjnej, wiązać się to będzie z negatywnymi konsekwencjami, przede wszystkim finansowymi, dla Wnioskodawcy za niewywiązywanie się z obowiązków płatnika.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w odniesieniu do zagranicznych agentów będących osobami prawnymi Wnioskodawca przy dokonywaniu wypłat wynagrodzenia należnego tym agentom ma obowiązek pobierać z tych wypłat i odprowadzać do właściwego organu podatkowego, zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

W ocenie Wnioskodawcy, nie ma on obowiązku pobierać, jako płatnik, zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłat dokonywanych z tytułu działań zagranicznych agentów.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.; dalej: „updop”) podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze ustala się w wysokości 20% przychodów. Natomiast art. 3 ust. 2 updop wprowadza instytucję ograniczonego obowiązku podatkowego, zgodnie z którą podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium RP siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium RP. Ograniczony obowiązek podatkowy wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium RP bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma siedzibę lub zarząd. Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnym zresztą, co do zasady, z jednolitą linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, że dla realizacji przesłanki osiągnięcia dochodu na terytorium RP stosownie do zacytowanego przepisu nie wystarczy łącznik osobowy, a więc to, że rezultat usługi świadczonej przez zagranicznego kontrahenta będzie się odnosił do polskiego podmiotu prawnego - zlecenia wykonania usług nie rezydentowi dokonał polski przedsiębiorca i wypłata wynagrodzenia za wykonanie usługi dokonana została z majątku polskiego przedsiębiorcy (por. wyrok NSA z 4 lipca 2013 r., sygn. akt II FSK 2200/11, CBOSA). Co więcej nie do przyjęcia jest pogląd, że można wywodzić obowiązek podatkowy nierezydenta, będącego kontrahentem spółki polskiej, wobec RP z tego tytułu, że efekt usługi wykonanej przez nierezydenta będzie się odnosił do kontrahenta polskiego. Taka interpretacja zwrotu „dochodów, które osiągnięto na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”, jest przekroczeniem granic wykładni przez naruszenie przyjętych w judykaturze dyrektyw wykładni. Jest to tworzenie pozornych łączników podatkowych, które nie mają podstaw w ustawie podatkowej (por. wyrok NSA z 5 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 2194/08, CBOSA).

W przedmiotowej sprawie dochody zagranicznych agentów nie są osiągane na terytorium RP i w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Przede wszystkim wszelkie czynności, z tytułu których dochody zostały uzyskane wykonywane są poza terytorium RP, ponadto również efekt ich wykonania będzie miał miejsce poza terytorium RP, gdyż usługi wykonywane przez agenta na rzecz Wnioskodawcy mają na celu dokonanie przez Wnioskodawcę sprzedaży swoich produktów wyszukanym przez agenta kontrahentom z państwa na terytorium którego agent prowadził działalność wykonując powierzone mu zadania.

Brak tutaj zatem niezbędnego dla ustalenia ograniczonego obowiązku podatkowego łącznika terytorialnego, czyli bezpośredniego powiązania działań podejmowanych przez agenta na terytorium państwa ze skutkiem w postaci wystąpienia u nierezydenta przychodu na terytorium RP.

Dodatkowo Wnioskodawca podkreśla, że przyjęcie odmiennego od prezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska, tzn. założenie, że zagraniczny agent jest objęty ograniczonym obowiązkiem podatkowym na podstawie art. 3 ust. 2 updop, nie skutkuje wystąpieniem po stronie Wnioskodawcy obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłat dokonywanych za usługi świadczone przez zagranicznego agenta, z uwagi na brak spełnienia pozostałych przesłanek art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, a mianowicie usługi świadczone przez zagranicznego agenta nie mieszczą się w katalogu usług przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 2a updop zawiera otwarty katalog usług, których świadczenie podlega opodatkowaniu ww. podatkiem „u źródła”, czyli w Polsce, czego dowodem jest użyte przez ustawodawcę sformułowanie „oraz świadczeń o podobnym charakterze”. Za „świadczenia o podobnym charakterze” należy uznać świadczenia o podobnym zakresie działań w ramach świadczonych usług. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, należy spełnić takie same przesłanki, aby daną usługę uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron. Innymi słowy lista ta obejmuje również takie świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane, przy czym decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń. Dane świadczenie można zakwalifikować do katalogu usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop po każdorazowej analizie treści samej umowy oraz po osiągnięciu jednoznacznego wniosku, że zawiera ona istotne elementy świadczeń wymienionych w tym przepisie. To czy dane świadczenie można zakwalifikować do usług opodatkowanych podatkiem zryczałtowanym decydują uregulowania umowy oraz zakres faktycznie wykonanych czynności, a nie tylko jej nazwa.

Analizując zakres wykonywanych przez zagranicznego agenta czynności oraz charakter przysługującego mu wynagrodzenia należy wskazać, że głównym celem usługi świadczonej przez agenta jest możliwość zwiększenia sprzedaży przez Wnioskodawcę produktów za granicą. Działania agenta ukierunkowane są na zapewnienie jak najkorzystniejszych warunków współpracy z przyszłymi kontrahentami Wnioskodawcy i prawidłowego przebiegu dokonywanych transakcji sprzedaży produktów Wnioskodawcy. Zatem świadczenie tego typu usług kwalifikować prawnie należy jako usługi przedstawicielstwa handlowego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że usługi przedstawicielstwa handlowego, polegające na wyszukiwaniu na rynku zagranicznym klientów na towary produkowane przez Wnioskodawcę nie zostały wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, jak również nie mają podobnego charakteru do świadczeń w nim wymienionych, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tym przepisie. Analogicznie w tej kwestii wypowiedziały się organy podatkowe. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 28 stycznia 2011 r. Znak: IBPBII/1/415-847/10/AŻ, w której przeczytać można, że „wśród usług wymienionych w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest usług pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego. Usług tych nie można również zakwalifikować - jak wyżej wskazano - do świadczeń o podobnym charakterze wymienionych w pkt 5 tegoż przepisu. W przeciwieństwie bowiem do wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy usług, tj. jak m.in. doradczych, księgowych, badania rynku, czyli usług bezpośrednio obejmujących zobowiązania dwóch podmiotów, usługa pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego polega na doprowadzeniu do zawarcia umowy przez zleceniodawcę tej usługi (tutaj wnioskodawcę) z podmiotem trzecim (tutaj firmami zagranicznymi). W przypadku więc usługi pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego jej konsekwencją są wzajemne zobowiązania dotyczące trzecich podmiotów - zlecającego usługę pośrednika oraz podmiotu trzeciego zawierającego w następstwie usługi pośrednictwa umowę ze zleceniodawcą usługi. W świetle powyższego, jako że usługi pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego nie należą do usług wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie mają podobnego charakteru do świadczeń tam wymienionych, tym samym nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tym przepisie”. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 26 lutego 2013 r. Znak: IBPBI/2/423-1552/12/CzP, stwierdza: „(\`(...)\`) Spółka prowadzi działalność produkcyjną, a swoje wyroby sprzedaje kontrahentom krajowym, jak i zagranicznym. W celu zwiększenia sprzedaży wyrobów za granicę Spółka wykorzystuje agentów/pośredników handlowych działających na tamtejszych rynkach, np. niemieckim, czeskim, węgierskim, szwajcarskim. Z firmami zagranicznymi świadczącymi dla Spółki usługi pośrednictwa w sprzedaży zawierane są stosowne umowy, w oparciu o które jest wyliczane należne agentom wynagrodzenie (prowizja). Wysokość wynagrodzenia (prowizji) jest określona procentowo od wartości zawartych dla Spółki kontraktów sprzedaży. Usługi pośrednictwa handlowego nie zostały wymienione w treści art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, jak również nie mają podobnego charakteru do świadczeń tam wymienionych, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tym przepisie. Zatem Spółka dokonując przedmiotowych wypłat wynagrodzenia (prowizji) na rzecz podmiotów zagranicznych, nie jest zobowiązana jako płatnik (na podstawie art. 26 ust. 1 updop w związku z art. 21 ust. 1 pkt 2a updop) do poboru i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego”.

Podobnie wypowiedzieli się także: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 6 listopada 2013 r. Znak: IPPB5/423-608/13-2/PS i Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 29 listopada 2013 r. Znak: ITPB4/423-122/13/AM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.; dalej: „updop”) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce są zobowiązane do wykazania jedynie tych dochodów, których źródło położone jest na terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski zarówno siedziby, jak i faktycznego zarządu podatnika.

Natomiast co do oceny, czy przychody zagranicznych osób prawnych powstały na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, Organ zauważa, że – w świetle ww. przepisu – decydujące znaczenie ma miejsce osiągania dochodów, nie zaś miejsce świadczenia usługi, wykonywania czynności lub miejsca dokonania wypłaty. Tym samym, jeśli świadczenia są wykonywane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz polskiego podmiotu (polskiego rezydenta podatkowego), dochodzi wówczas do osiągania przez nierezydentów dochodów na terenie Polski.

Zatem bez znaczenia w omawianej sprawie pozostaje fakt świadczenia usług poza terytorium Polski, gdyż tak jak wskazano, zasadnicze znaczenie ma miejsce położenia źródła. W tym przypadku zagraniczny agent będzie uzyskiwać dochód od Spółki, będącej polskim rezydentem podatkowym. W konsekwencji należy przyjąć, że źródło dochodów będzie położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż jego źródłem jest Spółka, będąca polskim rezydentem podatkowym. Powyższe rozważania nt. miejsca świadczenia usługi i jego wpływu na powstanie podatku u źródła są dygresją do głównej kwestii przedstawionej Organowi do rozstrzygnięcia sformułowanej w zadanym we wniosku pytaniu. Poprzez zadane pytanie Wnioskodawca chce uzyskać wiedzę, czy w przedstawionym stanie faktycznym ciążą na nim obowiązki płatnika.

Przechodząc do oceny stanowiska w tym zakresie należy wskazać, że zgodnie z art. 21 ust. 1 updop, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 przychodów:

1.  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
2.  z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

*   ustala się w wysokości 20% przychodów.

Stosownie do art. 21 ust. 2 updop, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Należy zauważyć, że w przypadku państw, z którymi Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zastosowanie będą miały wprost przepisy updop.

W art. 21 updop wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 updop.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 updop, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Wprawdzie katalog usług wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie „(\`(...)\`) oraz świadczeń o podobnym charakterze”, jednak w ramach tego katalogu za świadczenia o podobnym charakterze należy uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, należy spełnić takie same przesłanki aby daną usługę uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron. Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń. Dane świadczenie można zakwalifikować do katalogu usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a updop po każdorazowej analizie treści samej umowy oraz po osiągnięciu jednoznacznego wniosku, że zawiera ona istotne elementy świadczeń wymienionych w tym przepisie. O tym, czy dane świadczenie można zakwalifikować do usług opodatkowanych podatkiem zryczałtowanym decyduje treść uregulowania samej umowy oraz zakres faktycznie wykonanych czynności, a nie tylko jej nazwa.

Wśród wymienionych w art. 21 ust. 1 updop brak jest usług pośrednictwa. Usług pośrednictwa nie można również zaliczyć do świadczeń o charakterze podobnym do świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń.

Zgodnie z definicją słownikową (Słownik Języka Polskiego, wydawnictwo PWN; http://sjp.pwn.pl) „pośrednictwo” to:

*   działalność osoby trzeciej mająca na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron,
*   kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwianie kontaktu uczestnikom rynku pracy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka prowadzi działalność produkcyjną, a swoje wyroby sprzedaje kontrahentom zagranicznym. W celu zwiększenia sprzedaży wyrobów, Spółka wykorzystuje agentów handlowych działających na rynkach zagranicznych. Z zagranicznymi agentami świadczącymi dla Spółki usługi pośrednictwa w sprzedaży zawierane są stosowne umowy, w oparciu o które wyliczane jest należne agentom wynagrodzenie (prowizja). Wysokość wynagrodzenia (prowizji) jest uzależniona od wartości zlecenia, tj. wartości towarów, które Spółka sprzeda za pośrednictwem agenta.

Usługi pośrednictwa nie zostały wymienione w treści art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, jak również nie mają podobnego charakteru do świadczeń tam wymienionych, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w tym przepisie. Zatem Spółka dokonując przedmiotowych wypłat wynagrodzenia (prowizji) na rzecz podmiotów zagranicznych, nie jest zobowiązana jako płatnik (na podstawie art. 26 ust. 1 updop w związku z art. 21 ust. 1 pkt 2a updop) do poboru i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym należności wypłacanych na rzecz zagranicznych agentów jest prawidłowe, jednakże tut. Organ nie podziela w całości argumentacji strony w nim zawartej, czemu dano wyraz w niniejszej interpretacji. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na ocenę stanowiska w zakresie obowiązków Wnioskodawcy jako płatnika.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.