Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1269/08/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-11-13
Teza: Czy można zastosować stawkę 0% na podstawie dokumentów zawierających takie poprawki?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; podatek-zwrot podatku; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 6-art. 126; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 6-art. 127; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 6-art. 128

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2008 r. (data wpływu 18 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki 0%, w ramach procedury zwrotu podatku podróżnym, na podstawie dokumentu zawierającego poprawki Wnioskodawcy – **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki 0%, w ramach procedury zwrotu podatku podróżnym, na podstawie dokumentu zawierającego poprawki Wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca spełnia wymagania zawarte w art. 127 ustawy o podatku od towarów i usług. W marcu 2008 r. wystawiono dokumenty dotyczące zwrotu podatku dla podróżnych – tax free, w których wartość towaru bez podatku i kwota podatku w złotych, była niezgodna z wartościami wykazanymi na paragonie fiskalnym. Wynikało to z zaokrąglenia ceny sprzedaży netto w złotych, do dwóch miejsc po przecinku, oraz obliczenia wartości netto i podatku według tak ustalonej ceny netto. Wartość sprzedaży w cenach brutto była zgodna z wartościami wynikającymi z paragonów. Po otrzymaniu w lipcu 2008 r. potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty, skorygowano błędnie wpisane pozycje przez skreślenie błędnych wartości i wpisanie w ich miejsce prawidłowych oraz zaparafowano dokonane poprawki i wpisano datę poprawki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy można zastosować stawkę 0% na podstawie dokumentów zawierających takie poprawki?

Zdaniem Wnioskodawcy taki dokument stanowi podstawę do zastosowania stawki 0% zgodnie z art. 129 ustawy o podatku od towarów i usług, w której to ustawie nie określono sposobu poprawiania zauważonych błędów w dokumentach własnych. Sposób korekty błędów jest zgodny z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o rachunkowości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty, zwane dalej „podróżnymi”, mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nie poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 127 i 128.

W myśl art. 127 ust. 1 ustawy, zwrot podatku, o którym mowa w art. 126 ust. 1, przysługuje w przypadku zakupu towarów u podatników, zwanych dalej „sprzedawcami”, którzy:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy podatku oraz
2.  prowadzą ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, oraz
3.  zawarli umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów, o których mowa w ust. 8.

Jak stanowi ust. 2 powołanego artykułu, ust. 1 pkt 3 nie stosuje się w przypadku, gdy sprzedawca dokonuje zwrotu podatku podróżnemu.

Przepis art. 127 ust. 4 ustawy, sprzedawcy są obowiązani:

1.  poinformować naczelnika urzędu skarbowego na piśmie, że są sprzedawcami;
2.  zapewnić podróżnym pisemną informację o zasadach zwrotu podatku w czterech językach: polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim;
3.  oznaczyć punkty sprzedaży znakiem informującym podróżnych o możliwości zakupu w tych punktach towarów, od których przysługuje zwrot podatku;
4.  poinformować naczelnika urzędu skarbowego o miejscu, gdzie podróżny dokonujący u nich zakupu towarów może odebrać podatek, oraz z kim mają zawarte umowy o zwrot podatku, i przedłożyć kopie tych umów.

W świetle art. 129 ust. 1 i 2 ustawy, do dostawy towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu, sprzedawca stosuje stawkę podatku 0 %, pod warunkiem że:

1.  spełnił warunki, o których mowa w art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4, oraz
2.  przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument określony w art. 128 ust. 2 (imienny dokument wystawiony przez sprzedawcę, zawierający w szczególności kwotę podatku zapłaconego przy dostawie towarów; wywóz towaru powinien być potwierdzony na tym dokumencie przez urząd celny stemplem zaopatrzonym w numerator), zawierający potwierdzenie wywozu tych towarów poza terytorium Wspólnoty.

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 1 pkt 2 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego od tej dostawy, nie później jednak niż przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dokonano dostawy.

Jednocześnie na podstawie delegacji zawartej w art. 130 ust. 1 ustawy, minister finansów rozporządzeniem z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie określenia wzorów: znaku informującego podróżnych o możliwości zakupu w punktach sprzedaży towarów, od których przysługuje zwrot podatku od towarów i usług, imiennego dokumentu będącego podstawą do dokonania zwrotu podatku podróżnym oraz stempla potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty (Dz. U. Nr 88, poz. 838), określił m. in. wzór dokumentu, stanowiącego podstawę do dokonania zwrotu podatku od towarów i usług podróżnym, zapłaconego przy nabyciu towarów, stanowiący załącznik nr 2 do ww. rozporządzenia.

Na gruncie przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca powziął wątpliwości co do zasadności zastosowania stawki 0%, w ramach procedury zwrotu podatku podróżnym, na podstawie imiennego dokumentu, o którym mowa w art. 128 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż niektóre elementy (kwotowe) przedmiotowego dokumentu zostały „skorygowane” przez Wnioskodawcę poprzez skreślenie błędnych wartości i wpisanie w ich miejsce, prawidłowych oraz zaparafowanie dokonanych poprawek i wpisanie daty poprawki.

Reasumując, w świetle powyższego należy uznać stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe, gdyż fakt dokonania korekt w zaokrągleniach niemających wpływu na kwotę brutto sprzedaży, w sytuacji zgodności z paragonem fiskalnym nie przesądza o braku możliwości zastosowania 0% stawki podatku VAT. Jak wyraźnie wynika z ustawy, aby zastosować preferencyjną stawkę podatku od dostawy towarów od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu należy spełnić warunki wynikające z art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4 oraz przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc sprzedawca powinien legitymować się dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty wraz z dołączonym paragonem z kasy rejestrującej. W niniejszej interpretacji organ wydający nie rozstrzyga zagadnienia związanego z prawidłowością dokonanych korekt dowodu księgowego, gdyż przepisy ustawy o rachunkowości nie mieszczą się w zakresie prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.