Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/4512-1-186/15-4/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-27
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia od podatku sprzedaży działek gruntu zabudowanych budynkiem gospodarczym lub altaną.
Słowa kluczowe: działki; grunty; stawka; zbycie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2015 r. (data wpływu 28 sierpnia 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 września 2015 r. (data wpływu 30 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia od podatku sprzedaży działek gruntu zabudowanych budynkiem gospodarczym lub altaną – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia od podatku sprzedaży działek gruntu zabudowanych budynkiem gospodarczym lub altaną. Wniosek uzupełniono w dniu 30 września 2015 r. o informacje doprecyzowujące opis zdarzenia przyszłego oraz o podpis pełnomocnika pod oświadczeniem, o którym mowa w art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 28 września 2015 r.).

Wnioskodawca wspólnie ze swoją małżonką w dniu 9 listopada 2006 r. nabył na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej niezabudowaną nieruchomość położoną (…), stanowiącą działkę o nr ewidencyjnym (\`(...)\`) dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą pod nr (\`(...)\`) o powierzchni 2593 m2. W stosunku do terenu, na którym położona jest przedmiotowa działka nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Na wniosek Wnioskodawcy wydana została przez Prezydenta Miasta (\`(...)\`) wobec działki nr (\`(...)\`) w dniu 15 grudnia 2014 r. decyzja o warunkach zabudowy, przewidująca możliwość wzniesienia czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolnostojącej. Wobec tego działka nr (\`(...)\`) stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Zamiarem Wnioskodawcy jest podzielenie działki nr (\`(...)\`) na pięć działek, z czego cztery działki (po ok. 500 m2 każda) miałyby zostać przeznaczone pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną, natomiast jedna działka na drogę wewnętrzną służącą skomunikowaniu tych czterech działek z drogą publiczną (bez wydzielenia drogi wewnętrznej działki nie posiadałaby dostępu do drogi publicznej), a następnie dokonanie ich sprzedaży.

Wnioskodawca zamierza wznieść na każdej z powstałych wskutek podziału działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną wolno stojące, trwale z gruntem związane budynki gospodarcze lub altany o powierzchni zabudowy do 35 m2, w stosunku do których nie jest wymagane w świetle przepisów prawa budowlanego uzyskanie pozwolenia na budowę, lecz konieczny jest obowiązek zgłoszenia ich budowy właściwemu organowi nadzoru budowlanego (art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Wzniesione przez Wnioskodawcę budynki gospodarcze lub altany stanowić będą budynki w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Po wzniesieniu na danej działce budynku gospodarczego lub altany Wnioskodawca jako wynajmujący zawierać będzie umowy najmu, których przedmiotem będzie oddanie do używania najemcy budynku gospodarczego lub altany oraz gruntu, na którym została wzniesiona, a czynsz najmu podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w związku z pozarolniczą działalnością gospodarczą prowadzoną od 1990 r. pod firmą (\`(...)\`), w ramach której świadczy usługi graficzne dla agencji reklamowych. Nieruchomość objęta wnioskiem nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz w działalności rolniczej. Wnioskodawca nie udostępniał oraz nie udostępnia aktualnie nieruchomości objętej wnioskiem jakimkolwiek osobom trzecim pod żadnym tytułem prawnym. Wnioskodawca nie ponosił oraz nie zamierza ponosić na nieruchomości objętej wnioskiem żadnych innych nakładów oprócz wyraźnie wskazanych w treści opisu stanu faktycznego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy sprzedaż wzniesionego przez Wnioskodawcę na działce gruntu budynku gospodarczego lub altany o powierzchni zabudowy do 35 m2 po upływie dwóch lat od zawarcia opodatkowanej podatkiem od towarów usług umowy najmu tego rodzaju budynku i gruntu, na którym został wzniesiony, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy w sytuacji, gdy sprzedaż budynku korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolniona od podatku od towarów i usług będzie także sprzedaż gruntu, na którym wzniesiony został budynek?

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na obydwa pytania powinna być twierdząca.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług zwolniona od podatku jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, jak też z wyjątkiem sytuacji, gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po wybudowaniu. Pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług nastąpi z chwilą wydania budynku gospodarczego lub altany najemcy w wykonaniu opodatkowanej podatkiem VAT umowy najmu budynku i gruntu. Z upływem dwóch lat od pierwszego zasiedlenia budynku, którym w niniejszym przypadku będzie zawarcie opodatkowanej VAT umowy najmu, dostawa tego budynku korzystać będzie ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie zaistnieją określone w tym przepisie wyjątki wyłączające zastosowanie zwolnienia.

Stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Przedmiotowa regulacja art. 29a ust. 8 ustawy powoduje, że w sytuacji, w której przedmiotem dostawy są budynek lub budowla, transakcja będzie opodatkowana według zasad właściwych dla sprzedaży budynku (budowli). Jeżeli zatem dostawa budynku (budowli) będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to wówczas zwolnienie ma zastosowanie w stosunku do pełnej wartości transakcji. Konstrukcja art. 29a ust. 8 ustawy skutkuje tym, że w przypadku sprzedaży budynku czy budowli o stawce podatku decydować będzie status samego budynku czy budowli, a nie gruntu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ustawy.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednak przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych do ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca określił, co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, bądź go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem zarówno sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zatem z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Na podstawie ust. 7a tego artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Podkreślenia wymaga, że dla rozstrzygnięcia, czy możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy ważne jest, czy dokonującemu ich dostawy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponadto należy zaznaczyć, że na mocy art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem.

Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza wznieść na każdej z powstałych wskutek podziału działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkalną jednorodzinną wolno stojące, trwale z gruntem związane budynki gospodarcze lub altany o powierzchni zabudowy do 35 m2, w stosunku do których nie jest wymagane w świetle przepisów prawa budowlanego uzyskanie pozwolenia na budowę, lecz konieczne jest zgłoszenie ich budowy właściwemu organowi nadzoru budowlanego (art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Po wzniesieniu na danej działce budynku gospodarczego lub altany Wnioskodawca jako wynajmujący zawierać będzie umowy najmu, których przedmiotem będzie oddanie do używania najemcy budynku gospodarczego lub altany oraz gruntu, na którym została wzniesiona, a czynsz najmu podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wzniesione przez Wnioskodawcę budynki gospodarcze lub altany stanowić będą budynki w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy sprzedaż wzniesionego przez Zainteresowanego budynku gospodarczego lub altany o powierzchni zabudowy do 35 m2 po upływie dwóch lat od daty zawarcia opodatkowanej umowy najmu, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Ponadto Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące tego, czy w sytuacji, gdy sprzedaż budynku korzystać będzie z ww. zwolnienia, sprzedaż gruntu, na którym został wzniesiony budynek również będzie korzystała ze zwolnienia.

Jak już wcześniej wskazano, dla dostawy nieruchomości – budynków, budowli lub ich części, ustawodawca przewidział możliwość stosowania zwolnienia od podatku w oparciu m.in. o art. 43 ust. 1 pkt 10 lub też pkt 10a ustawy. Przy czym, dla zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy istotne jest, czy dostawa nieruchomości nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz czy od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Mając na uwadze powołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że w sprawie będącej przedmiotem wniosku, dostawa budynków gospodarczych lub altan, korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż nie zachodzą wyjątki w nim przedstawione. Z opisu sprawy wynika bowiem, że dostawa nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim (sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie 2 lat od zawarcia opodatkowanej umowy najmu). Jednocześnie z opisu sprawy nie wynika, aby były ponoszone na nieruchomości wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiące co najmniej 30% jej wartości początkowej.

W rezultacie powyższego, zbycie gruntu, na którym posadowione są budynki – zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy – również jest zwolnione od podatku.

Reasumując, sprzedaż nieruchomości, tj. zarówno budynku, jak i działki gruntu pod budynkiem, po upływie dwóch lat od zawarcia opodatkowanej podatkiem od towarów i usług umowy najmu tej nieruchomości, może skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 29a ust. 8 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.