Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.121.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Skutki podatkowe wprowadzenia energii wytworzonej w
Instalacji do sieci energetycznej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
energia-energia elektryczna
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej,
cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 kwietnia 2025 r. (wpływ 5 maja 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    B Sp. z o.o. (zwana dalej: Spółką) - jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług, posiada również nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej. Spółka, w celu ograniczenia kosztów zużycia energii elektrycznej,
    zrealizowała inwestycję polegającą na zamontowaniu instalacji fotowoltaicznej
    (mikroinstalacji) na budynku (...), którą wykorzystuje do prowadzonej przez siebie
    działalności gospodarczej. Energia z instalacji fotowoltaicznej jest oddawana do sieci a
    następnie pobierana od dostawcy energii (C. S.A.). Rozliczenie wygląda w ten sposób, że
    dostawca energii wystawia fakturę na określoną kwotę netto plus VAT i od tej kwoty
    płatności dostawca odejmuje wartość depozytu prosumenckiego, czyli wartość energii
    zdeponowanej w sieci pochodzącej z urządzeń fotowoltaicznych Spółki. Wartość tego
    depozytu pomniejsza kwotę podlegającą zapłacie przez Spółkę z danej faktury, co jest
    wprost na fakturze wskazane. Dostawca nie określa czy rozliczenie (pomniejszenie
    płatności) zawiera podatek VAT i w jakiej wartości. Wnioskodawca sam nie ewidencjonuje
    ilości i wartości energii oddanej w depozyt. W Umowie kompleksowej sprzedaży energii
    elektrycznej i świadczenia usługi dystrybucji wskazano, że „Sprzedawca dokonuje
    rozliczenia na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego, dokonującego
    pomiaru ilości energii elektrycznej, wprowadzonej i pobranej z sieci, w punkcie poboru
    energii Prosumenta”.
    Spółka, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii nazywana jest Prosumentem. Spółka dokonała zgłoszenia instalacji fotowoltaicznej
    po 1 kwietnia 2022 r. i w związku z tym obejmuje ją zasada „net-billingu” wprowadzona
    przepisami ww. ustawy. Stosowna umowa regulująca zasady sprzedaży oraz rozliczeń
    dedykowanym prosumentom energii odnawialnej została zawarta przez Spółkę z C. S.A. w
    dniu 4 listopada 2024 r. Należy na marginesie wskazać, iż na wystawionej przez C. S.A. -
    fakturze rozliczeniowej za listopad 2024 r. wyłuszczono informację, iż wedle aktualnie
    obowiązujących przepisów od dnia 1 lipca 2024 r. wyliczenie wartości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci przez prosumenta rozliczanego wg modelu net-billing powinno
    odbywać się w oparciu o rynkową cenę energii (RCE). Podkreślono także, że C. S.A. pracuje
    nad dostosowaniem systemów do nowych uwarunkowań prawnych. Do czasu
    zakończenia prac będą wystawiane FV na podstawie miesięcznej ceny energii (RCEm), a po
    zakończeniu prac wystawione zostaną korekty w oparciu o cenę rynkową energii (RCE).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

    Paragraf 5 ust. 1 lit. b oraz ust. 29 - 34 załącznika nr 1 do zawartej umowy kompleksowej
    sprzedaży energii elektrycznej reguluje kwestie wzajemnych rozliczeń między Spółką, a
    przedsiębiorstwem energetycznym. Poniżej Wnioskodawca przedstawia ich treść:
    ust. 1 lit. b - Sprzedawca, dokonuje rozliczenia: wartości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci (...) (operator systemu przesyłowego - D. S.A.) od 1 lipca 2022 r.
    przez Prosumenta, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła
    energii, której przyłączenie do sieci (...) i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
    (...) po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., wobec wartości energii elektrycznej
    pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    ust. 29 - Sprzedawca w celu prowadzenia rozliczeń, o których mowa w ust. 1 lit. b),
    prowadzi konto dla prosumenta, na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i
    wartości energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną Prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
    ust. 30 - Depozyt prosumencki przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań Prosumenta z
    tytułu zakupu energii elektrycznej od Sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o
    którym mowa w ust. 29.
    ust. 31 - Zobowiązanie Prosumenta, o którym mowa w ust. 30, określa się dla danego
    okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich okresów niezbilansowania (t)
    w okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci (...) przez
    Prosumenta, oznaczonej w paragrafie 3 ust. 1 symbolem Eb(t) przyjmującym wartość
    dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe
    obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i
    prosumentem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
    ust. 32 - Wartość depozytu prosumenckiego dotyczącego danego miesiąca
    kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowana do konta prosumenckiego w kolejnym
    miesiącu kalendarzowym.
    ust. 33 - Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
    prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki
    na koncie prosumenta. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków
    do depozytu prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone, zgodnie z ust. 3, środki
    umarza się.
    ust. 34 - Na rozliczenie ze Sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
    najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    Biorąc pod uwagę ww. unormowania zawartej umowy, a także zapisy wystawianych przez
    C. S.A. faktur wzajemna kompensata tj. rozliczenie należności następuje w momencie
    wystawienia faktury za dany miesięczny okres rozliczeniowy. Na rozliczenie ze Sprzedawcą
    w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej dacie przypisania do konta
    prosumenta jako depozyt prosumencki.
    Przykłady liczbowe:
    Na wystawionej w dniu 11 grudnia 2024 r. przez C. S.A. w (...) fakturze - załączonej do
    niniejszego wniosku jako przykład - z tytułu rozliczenia punktu poboru, dokonano
    potrącenia między wartością sprzedaży na podstawie danych pomiarowych za okres od 1
    listopada 2024 r. do 30 listopada 2024 r. z wartością środków o najstarszej dacie
    przypisania do depozytu prosumenckiego. Od kwoty (...) zł brutto (wartość bieżącej
    faktury) odjęto wartość energii wprowadzonej - (...). Następnie na wartość (...) brutto
    Spółka jako sprzedawca energii elektrycznej wystawiła fakturę na rzecz C. S.A. w (...).
    Termin płatności za wystawioną przez C. S.A. w (...) reguluje Regulamin - wykonywania
    umów kompleksowych sprzedaży energii elektrycznej, świadczenia usługi dystrybucji oraz
    świadczenia usługi odbioru i rozliczania energii elektrycznej wprowadzonej do sieci (...) z

    mikroinstalacji lub małej instalacji, obowiązujący od dnia 2 lipca 2024 r. Zgodnie z
    paragrafem 12 ust. 4 niniejszego regulaminu „Faktura VAT zostanie wystawiona w
    terminie 30 dni od zakończenia miesiąca kalendarzowego, w którym upływa okres
    rozliczeniowy. Termin płatności dokumentu będzie nie krótszy, niż 14 dni od daty jego
    wystawienia. W przypadku gdy odbiorca otrzyma fakturę w terminie krótszym, niż 7 dni
    przed terminem określonym na fakturze, termin uregulowania płatności ulega
    przedłużeniu do 7 dni od daty otrzymania tej faktury”.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur przez przedsiębiorstwo energetyczne zostały
    uregulowane w ww. Regulaminie, jednakże dokument ten nie zawiera zapisów
    regulujących kwestie wystawiania faktur z tytułu wyprodukowanej i wprowadzonej do sieci
    energii elektrycznej przez Spółkę. I tak, zgodnie z paragrafem 12 ust. 4 niniejszego
    regulaminu „Faktura VAT zostanie wystawiona w terminie 30 dni od zakończenia miesiąca
    kalendarzowego, w którym upływa okres rozliczeniowy”. C. S.A. wystawia faktury za okresy
    miesięczne. Odpowiednie wytyczne regulujące kwestie wystawiania faktur przez Spółkę
    zostały przekazane drogą elektroniczną poprzez e-mail. I tak zgodnie z wytycznymi Spółka
    została poinformowana o możliwości wystawiania faktur za energię wyprodukowaną, na
    rzecz C. S.A. w (...) po wypełnieniu „Oświadczenia o wystawianiu faktur w formie
    elektronicznej Prosument rozliczany w net - billingu” i przesłaniu skanu tego dokumentu
    na adres: (...). Po zarejestrowaniu tego oświadczenia w terminie 2 dni roboczych, Spółka
    faktycznie otrzymała możliwość wystawiania i wysyłania faktur na adres: (...). W e-mailu
    wskazano również zasady wystawiania faktur na rzecz C. S.A. w (...). Poniżej Wnioskodawca
    przedstawia jego treść:
    Jak wystawić fakturę
    Do jej wystawienia skorzystaj z danych z naszej faktury zawartych w tabeli „Rozliczenie
    wartości energii wprowadzonej do sieci” tj.:
        rynkowa cena energii,
        wartość depozytu na dzień przypisania,
        ilość wprowadzonych kWh.
    Na fakturze dodatkowo podaj:
        numer punktu poboru energii,
        numer klienta,
        datę przypisania depozytu,
        cenę jednostkową netto,
        kwotę netto,
        wysokość podatku VAT,
        wartość brutto,
        dopisek „Należność rozliczana poprzez Depozyt prosumenta”.
    Informacje dodatkowe
        Cenę jednostkową netto obliczysz dzieląc rynkową cenę energii wskazaną na
        fakturze przez 1, xy. Przy czym xy to stawka podatku VAT z tabeli „Wyliczenie
        wartości sprzedaży”.
        Kwota netto to ilość kWh pomnożona przez cenę jednostkową netto. Wartość netto
        oblicz metodą „w stu”.

        Wartość brutto jest podana w kolumnie „Wartość depozytu na dzień przypisania”.
        Wynika z przemnożenia wolumenu przez Rynkową Cenę Energii.
        Na fakturze nie wskazuj terminu płatności.
    Pytania
    1) Czy Spółka jako czynny podatnik VAT, zobowiązana jest do opodatkowania,
      wyprodukowanej energii elektrycznej w związku z wprowadzaniem jej do sieci, w
      przypadku wzajemnego rozliczania ze Sprzedawcą energii w systemie netbilling?
    2) Czy podstawę opodatkowania stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej przez Spółkę jako prosumenta do sieci - po zbilansowaniu
      godzinowym (czyli z uwzględnieniem bilansowania międzyfazowego) i ceny stosowanej
      dla danego okresu rozliczenia, pomniejszona o kwotę należnego podatku od towarów
      i usług?
    3) W którym momencie powstaje obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzania energii
      elektrycznej do sieci oraz w jakim terminie Spółka powinna wystawić fakturę
      dokumentującą jej wprowadzenie w systemie netbilling?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy:
    Dotyczące pyt. 1
    Podatek VAT
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą lub ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował
    w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży -
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1) rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo
    podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru,
    odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia

    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika. W świetle art.
    15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przepis art. 15 ust. 2 ustawy stanowi natomiast, że: Działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    OZE
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1361), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    Mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
    elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu
    znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie
    większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50
    kW; Prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
    elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji,
    pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii
    elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej
    działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40
    ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE: Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w
    zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga
    uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne,
    z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:
    1) w mikroinstalacji;
    2) w małej instalacji;
    3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy
      - Prawo energetyczne;
    4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE: Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii,
    której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii
    elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31
    marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej

    pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne. W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy
    o OZE: Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
    odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na
    podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
    energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Stosownie do art. 4 ust. 2b ustawy o OZE: Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym
    mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym
    energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na
    podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie
    zbilansowana ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, jest wyznaczana dla
    danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
    b (t) + Ep (t) - Ew (t) gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    Eb (t) - ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
    podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza ilość
    energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej wprowadzonej
    w danej godzinie (t) do tej sieci,
    Ep (t) - sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, Ew (t) - sumę ze wszystkich faz
    ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t) do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej jako ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przyjmuje się ilość energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
    odnawialnego źródła energii wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE. Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust.
    1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w
    zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz
    wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c
    ust. 3. Zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE: W przypadku gdy prosument energii
    odnawialnej lub prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w
    okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której
    mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
    stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art.
      4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5, wyznaczonej
      dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których
    mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości energii

    elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
    Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego
    konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
    odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust. 2,
    określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich
    okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii
    elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta
    energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
    wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t)
    przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej
    obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy
    sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania. Wartość
    depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana i
    przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
    Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
    prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki
    na koncie prosumenta.
    W myśl art. 40 ust. 1a ustawy o OZE: Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40
    ust. 1, ma obowiązek dokonać rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c
    ust. 3, chyba że rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej
    lub umowy sprzedaży.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE: Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez
    prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym
    mowa w ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej
    towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem,
    co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o podatku od towarów i usług i stosownie do art. 5 tej ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów na
    zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE,
    gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta
    jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy - Prawo
    przedsiębiorców. Potwierdzeniem powyższego jest wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w sprawie C-219/12 Fuchs.
    W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż wprowadzanie przez Spółkę
    wyprodukowanej energii elektrycznej do sieci na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego,
    stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a
    Spółka dla tej czynności działa w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy.
    Dotyczące pyt. 2

    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: Podstawą
    opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120
    ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy: Podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Natomiast jak stanowi art. 29a ust. 7 ustawy: Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Z przytoczonego powyżej przepisu art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą
    opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania
    jest analiza pojęcia wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę
    otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów
    lub świadczenie usług.
    Z kolei z przytoczonych powyżej przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy
    prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy
    prosument wirtualny wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do
    30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2
    ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b
    ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
    niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4
    ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny
    energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego
    miesiąca kalendarzowego.
    Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny
    rynkowej) jest wartością należną za wytworzenie i wprowadzenie przez Prosumenta
    energii do sieci. Dalej mając na uwadze konstrukcję normatywną podstawy
    opodatkowania, wyrażoną w przytoczonych powyżej art. 29a ust. 1 ustawy oraz powołane
    przepisy ustawy o odnawialnych źródłach energii, należy podkreślić, że podstawą
    opodatkowania jest w istocie kwota należna, co istotne, pomniejszona o należny z tytułu
    danej dostawy podatek. Kwotę należną dla prosumenta z tytułu dostawy wytworzonej

    energii elektrycznej w instalacji OZE będzie stanowić wartość ustalona jako iloczyn ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Spółkę po zbilansowaniu
    międzyfazowym i rynkowej ceny energii elektrycznej. Wskazana wartość (iloczyn energii
    wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) - jak stwierdzono
    powyżej - jest wartością należną Spółce z tytułu rozliczenia wprowadzonej do sieci energii
    elektrycznej wytworzonej w instalacji OZE, obejmującą całość należnego Spółce
    świadczenia od zakładu energetycznego, którą - w celu określenia podstawy
    opodatkowania - należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej dostawy podatku
    należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu dostawy
    wprowadzonej przez Spółkę (tj. prosumenta) do sieci energii elektrycznej wytworzonej w
    instalacji OZE, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT. Podatek z tytułu tej
    dostawy należy więc liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu energii wprowadzonej po
    zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej), tj. metodą „w stu”.
    Dalej jak wynika z treści art. 4c ust. 4 ustawy o OZE, wartość depozytu prosumenckiego
    dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do
    konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym. W tym miejscu należy także
    podkreślić, iż depozyt prosumencki za dany miesiąc pokazujący wartość środków za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci należną prosumentowi (ilość wprowadzonej
    energii i wartość tej energii), przeznaczony jest nie tylko na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy.
    Wartość depozytu wskazana na fakturze wystawionej przez zakład energetyczny
    pomniejszona o wartość podatku VAT stanowi również podstawę opodatkowania,
    ponieważ jest wartością pieniężną za wprowadzoną ilości energii elektrycznej przez
    prosumenta do sieci za dany miesiąc.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta, pozostaje bez wpływu na
    określenie wysokości podstawy opodatkowania.
    W konsekwencji podstawę opodatkowania u prosumenta z tytułu wprowadzenia energii
    elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji OZE stanowi wartość ustalona jako iloczyn
    ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Spółkę jako prosumenta do sieci - po
    zbilansowaniu godzinowym (czyli z uwzględnieniem bilansowania międzyfazowego) i ceny
    stosowanej dla danego okresu rozliczenia, pomniejszona o kwotę należnego podatku od
    towarów i usług. Biorąc pod uwagę zapisy na wystawionej fakturze podstawę
    opodatkowania stanowi wartość potrącanego depozytu za dany miesiąc - z płatnością jaką
    Prosument płaci Sprzedawcy energii elektrycznej - pomniejszona o wartość podatku VAT,
    liczony metodą „w stu”.
    Dotyczące pyt. 3
    Podatek VAT
    Zgodnie z zasadą ogólną, wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
    usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f. Z
    konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w w
    rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie
    usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Z kolei przepis art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy stanowi: Obowiązek podatkowy powstaje z
    chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej
    oraz gazu przewodowego. Dalej na mocy art. 19a ust. 7 ustawy: W przypadkach, o których

    mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury
    określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z
    chwilą upływu terminu płatności.
    Według art. 2 pkt 31 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie
    się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane
    wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i
    usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów
    faktury. Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego.
    Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego
    przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu
    prawnego.
    Przepis art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że: Podatnik jest obowiązany wystawić
    fakturę dokumentującą: sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których
    mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
    podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
    prawnej niebędącej podatnikiem. Z kolei zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy: Fakturę
    wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa
    w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Oznacza to, iż w przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz innego podatnika
    podatku VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, zaś faktura
    powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. Gdy faktura zaś
    nie zostanie wystawiona w tym terminie - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
    terminu płatności i z tą datą należy wykazać podatek VAT należny w JPK VAT. W ocenie
    Spółki w sposobie rozliczenia opartym o saldowanie wartościowe w istocie dochodzić
    będzie do wzajemnego potrącenia wierzytelności. Wzajemna kompensata wierzytelności,
    polegająca na zaliczeniu jednej wierzytelności na poczet drugiej dokonywana jest w
    świetle obowiązujących przepisów prawa, tj. ustawy o OZE. Skoro kwota wynagrodzenia z
    tytułu energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Prosumenta – stanowiąca de facto
    równowartość kwoty depozytu za dany miesiąc - jest potrącona z płatnością jaką
    Prosument płaci Sprzedawcy energii elektrycznej - to należy przyjąć, iż obowiązek
    podatkowy i tym samym termin wystawienia faktury przez Spółkę będzie zrównany z
    terminem płatności, wskazanym na wystawionej przez Sprzedawcę (C. S.A.) fakturze (zob.
    interpretacja z dnia 1 sierpnia 2024 r., znak: 0114-KDIP4-1.4012.278.2024.1.RMA).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
        1) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
        energii;

      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
        świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jak wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa
    towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego
    towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W analizowanej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą
    o OZE”.
    Art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy

      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
      Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
      energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
      prosumentem wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości

      energii sumarycznie zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana
      ilość energii elektrycznej, wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową według następującego wzoru:
      Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
      podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza
      ilość energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej w danej godzinie (t) do tej sieci,
      Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z
      sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
      Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t)
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość
      energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
      wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Art. 4b ust. 1 i ust. 2 ustawy o OZE:
      1. W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
        1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
          niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej
          w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
        2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
          wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
      2. W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta

          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4c ust. 1-6 ustawy o OZE:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
    Art. 40 ust. 1 - 1aa ustawy o OZE:
      1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42
      ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
      1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,

      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
      1aa. Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także sprzedawca
      zobowiązany.
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. W celu ograniczenia kosztów zużycia energii elektrycznej, zrealizowali Państwo
    inwestycję polegającą na zamontowaniu instalacji fotowoltaicznej (mikroinstalacji) na
    budynku (...), którą wykorzystują Państwo do prowadzonej działalności gospodarczej.
    Energia z instalacji fotowoltaicznej jest oddawana do sieci a następnie pobierana od
    dostawcy energii (C. S.A.). Rozliczenie wygląda w ten sposób, że dostawca energii wystawia
    fakturę na określoną kwotę netto plus VAT i od tej kwoty płatności dostawca odejmuje
    wartość depozytu prosumenckiego, czyli wartość energii zdeponowanej w sieci
    pochodzącej z Państwa urządzeń fotowoltaicznych. Wartość tego depozytu pomniejsza
    kwotę podlegającą zapłacie przez Państwa z danej faktury, co jest wprost na fakturze
    wskazane. Dostawca nie określa czy rozliczenie (pomniejszenie płatności) zawiera podatek
    VAT i w jakiej wartości. Nie ewidencjonują Państwo sami ilości i wartości energii oddanej w
    depozyt. W Umowie kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usługi
    dystrybucji wskazano, że „Sprzedawca dokonuje rozliczenia na podstawie wskazań układu
    pomiarowo-rozliczeniowego, dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej,
    wprowadzonej i pobranej z sieci, w punkcie poboru energii Prosumenta”.
    Zgodnie z przepisami ustawy o odnawialnych źródłach energii są Państwo Prosumentem.
    Dokonali Państwo zgłoszenia instalacji fotowoltaicznej po 1 kwietnia 2022 r. i w związku z
    tym obejmuje Państwa zasada „net-billingu”. Stosowna umowa regulująca zasady
    sprzedaży oraz rozliczeń dedykowanym prosumentom energii odnawialnej została
    zawarta przez Państwa z C. S.A. w dniu 4 listopada 2024 r. Należy na marginesie wskazać,
    iż na wystawionej przez C. S.A. - fakturze rozliczeniowej za listopad 2024 r. wyłuszczono
    informację, iż wedle aktualnie obowiązujących przepisów od dnia 1 lipca 2024 r. wyliczenie
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez prosumenta rozliczanego wg
    modelu net-billing powinno odbywać się w oparciu o rynkową cenę energii (RCE).
    Podkreślono także, że C. S.A. pracuje nad dostosowaniem systemów do nowych
    uwarunkowań prawnych. Do czasu zakończenia prac będą wystawiane FV na podstawie
    miesięcznej ceny energii (RCEm), a po zakończeniu prac wystawione zostaną korekty w
    oparciu o cenę rynkową energii (RCE).
    Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania czynności wprowadzania energii elektrycznej
    do sieci, w przypadku rozliczenia w systemie net-billing.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej,
    stanowiącej towar (w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii), za
    wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów na
    zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE,
    gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność
    gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający
    z ustawy Prawo przedsiębiorców.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C#219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.

    Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność
    odpłatną. Jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest
    „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność
    oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
    jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w
    sprawie C#219/12.
    W okolicznościach analizowanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy więc
    rozpatrywać jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a
    Państwa należy uznać za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o
    VAT – bowiem dokonują Państwo dostawy energii elektrycznej wytworzonej w Instalacji na
    podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej z dostawcą energii elektrycznej. W
    konsekwencji, gdy wprowadzają Państwo do sieci energię elektryczną, podlegającą
    rozliczeniu w systemie net-billing, dokonują Państwo na rzecz sprzedawcy energii
    elektrycznej dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą określenia podstawy opodatkowania przy
    wprowadzaniu energii elektrycznej do sieci w systemie net-billing.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn
    sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t)
    składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b ust. 6 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca
    kalendarzowego.
    Natomiast gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej
    lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej

    od 1 lipca 2024 r., wartość tej energii jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów
    (wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
    miesiącu) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez tego prosumenta – oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartość ujemną oraz rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa
    w art. 4b ust. 4 ustawy o OZE. Należy zaznaczyć, że w sytuacji, gdy wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), a prosument nie jest
    jednocześnie prosumentem zbiorowym ani wirtualnym, przyjmuje się cenę równą zero.
    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2b ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty
    należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    określając ją jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej
    ceny energii elektrycznej. Kwotę tą należy uznać za należne Państwu (tj. prosumentowi)
    wynagrodzenie za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika również, że depozyt prosumencki pokazujący wartość
    środków należną prosumentowi za energię wprowadzoną do sieci (ilość energii i wartość
    tej energii) przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej,
    z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta. Jak

    wynika z treści art. 4c ust. 4 ustawy o OZE, wartość depozytu prosumenckiego dotycząca
    danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do konta
    prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym. Depozyt zapisany na koncie
    prosumenckim służy więc do regulowania zobowiązań, natomiast nie wpływa na kwestię
    ustalania podstawy opodatkowania.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta, pozostaje bez wpływu na
    określenie wysokości podstawy opodatkowania.
    Mając na uwadze konstrukcję normatywną podstawy opodatkowania, wyrażoną w
    przytoczonym powyżej art. 29a ust. 1 ustawy oraz powołane przepisy ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, należy podkreślić, że podstawą opodatkowania jest w
    istocie kwota należna, co istotne, pomniejszona o należny z tytułu danej dostawy podatek.
    Kwotę należną dla Państwa (prosumenta) z tytułu dostawy wytworzonej energii
    elektrycznej w Instalacji stanowi wartość ustalona jako iloczyn ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci przez Państwa po zbilansowaniu międzyfazowym i rynkowej ceny
    energii elektrycznej. Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu
    międzyfazowym i ceny rynkowej) – jak stwierdzono powyżej – jest wartością należną
    Państwu z tytułu rozliczenia wprowadzonej do sieci energii elektrycznej wytworzonej w
    Instalacji, obejmującą całość należnego Państwu świadczenia od zakładu energetycznego,
    którą – w celu określenia podstawy opodatkowania – należy pomniejszyć o kwotę
    występującego dla tej dostawy podatku należnego. Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn
    energii wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi
    kwotę brutto z tytułu dostawy wprowadzonej przez Państwa (tj. prosumenta) do sieci
    energii elektrycznej wytworzonej w Instalacji, to znaczy kwotę zawierającą w sobie
    podatek VAT.
    Podatek z tytułu tej dostawy należy więc liczyć od sumy wskazanej wartości (iloczynu
    energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny rynkowej), tj. metodą „w
    stu”.
    W konsekwencji podstawę opodatkowania u Państwa jako prosumenta z tytułu
    wprowadzenia energii elektrycznej wytworzonej w Instalacji stanowi wartość ustalona jako
    iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej przez Państwa jako prosumenta do sieci –
    po zbilansowaniu godzinowym (czyli z uwzględnieniem bilansowania międzyfazowego) i
    ceny stosowanej dla danego okresu rozliczenia, pomniejszona o kwotę należnego podatku
    od towarów i usług, bez pomniejszenia jej o wartość rozliczenia depozytu Prosumenta.
    Oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem je za
    nieprawidłowe, ponieważ wartość depozytu prosumenckiego nie stanowi podstawy
    opodatkowania VAT u prosumenta.
    Sformułowali Państwo również wątpliwości, które dotyczą momentu powstania obowiązku
    podatkowego z tytułu wprowadzania energii elektrycznej do sieci w systemie net-billing
    oraz terminu wystawienia przez Państwa faktury dokumentującej wprowadzenie energii
    elektrycznej w tej sytuacji.
    Art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
      elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Art. 19a ust. 7 ustawy:

      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    W przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz innego podatnika podatku VAT,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, zaś faktura powinna być
    wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. Gdy podatnik nie wystawił w
    tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem – obowiązek podatkowy powstanie z
    chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a jeżeli nie określono takiego terminu – z chwilą
    upływu terminu płatności.
    W analizowanym przypadku przez „termin płatności” rozumie się termin płatności za
    dostawę energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta.
    Wskazali Państwo, że termin płatności za wystawioną przez C. S.A. reguluje Regulamin -
    wykonywania umów kompleksowych sprzedaży energii elektrycznej, świadczenia usługi
    dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru i rozliczania energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci z mikroinstalacji lub małej instalacji, obowiązujący od dnia 2 lipca
    2024 r. Zgodnie z paragrafem 12 ust. 4 niniejszego regulaminu „Faktura VAT zostanie
    wystawiona w terminie 30 dni od zakończenia miesiąca kalendarzowego, w którym upływa
    okres rozliczeniowy. Termin płatności dokumentu będzie nie krótszy, niż 14 dni od daty
    jego wystawienia. W przypadku gdy odbiorca otrzyma fakturę w terminie krótszym, niż 7
    dni przed terminem określonym na fakturze, termin uregulowania płatności ulega
    przedłużeniu do 7 dni od daty otrzymania tej faktury”.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur przez przedsiębiorstwo energetyczne zostały
    uregulowane w ww. Regulaminie, jednakże dokument ten nie zawiera zapisów
    regulujących kwestie wystawiania faktur z tytułu wyprodukowanej i wprowadzonej do sieci
    energii elektrycznej przez Państwa. I tak, zgodnie z paragrafem 12 ust. 4 niniejszego
    regulaminu „Faktura VAT zostanie wystawiona w terminie 30 dni od zakończenia miesiąca
    kalendarzowego, w którym upływa okres rozliczeniowy”. C. S.A. wystawia faktury za okresy
    miesięczne. Odpowiednie wytyczne regulujące kwestie wystawiania faktur przez Państwa
    zostały przekazane drogą elektroniczną poprzez e-mail. I tak zgodnie z wytycznymi zostali
    Państwo poinformowani o możliwości wystawiania faktur za energię wyprodukowaną, na
    rzecz C. S.A. po wypełnieniu „Oświadczenia o wystawianiu faktur w formie elektronicznej
    Prosument rozliczany w net-billingu” i przesłaniu skanu tego dokumentu na adres: (...). Po
    zarejestrowaniu tego oświadczenia w terminie 2 dni roboczych, faktycznie otrzymali
    Państwo możliwość wystawiania i wysyłania faktur na adres: (...). W e-mailu wskazano
    również zasady wystawiania faktur na rzecz C. S.A.

    Jak wynika z treści wniosku, faktura określa termin płatności na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego za Państwa zobowiązanie z tytułu energii pobranej, które jest
    pomniejszone o wartość kwoty potrąconej z depozytu prosumenta.
    Przedstawiony model rozliczeń między stronami wskazuje na stosowanie kompensaty
    wzajemnych zobowiązań i należności z tytułu dostaw energii z przedsiębiorstwem
    energetycznym. Wartość energii wykazywana jest w formie depozytu na Państwa koncie i
    na otrzymywanej z przedsiębiorstwa energetycznego fakturze oraz specyfikacji do faktury,
    wskazującej szczegółowe rozliczenie należności za energię elektryczną.
    Zatem są Państwo zobowiązani, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, do
    udokumentowania fakturą sprzedaży energii elektrycznej na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego w terminie wskazanym w art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy, tj. nie później niż z
    upływem terminu płatności.
    Obowiązek podatkowy dla dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa jako
    prosumenta powstaje zatem zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7
    ustawy. Dla dostawy energii elektrycznej dokonanej przez Państwa obowiązek podatkowy
    wiąże się z chwilą wystawienia przez Państwa faktury, a w związku z tym, że nie określono
    takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności za dostawę energii elektrycznej
    wprowadzonej przez Państwa do sieci.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podstawą do wydania interpretacji indywidualnej jest wyłącznie wyczerpująco
    przedstawiony przez Państwa opis stanu faktycznego. W toku postępowania w sprawie o
    wydanie interpretacji indywidualnej nie analizuję dokumentów załączonych do
    uzupełnienia wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.