Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.9.2019.1.MPŁ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-16
Teza: Czy przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług na podstawie Umowy, powinien być zakwalifikowany jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „u.p.d.o.f.)? Czy w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze Wnioskodawca będzie miał, na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f., obowiązek poboru i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia wypłacanego na podstawie Umowy?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność wykonywana osobiście; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; usługi-usługi doradcze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2019 r. (data wpływu 13 listopada 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodu oraz możliwości opodatkowania 19% podatkiem liniowym wynagrodzenia z tytułu usług świadczonych na rzecz Spółki na podstawie umowy o świadczenie usług doradczych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodu oraz możliwości opodatkowania 19% podatkiem liniowym wynagrodzenia z tytułu usług świadczonych na rzecz Spółki na podstawie umowy o świadczenie usług doradczych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest zarejestrowany w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zajmuje się świadczeniem usług polegających na szeroko rozumianym doradztwie marketingowym, biznesowym, strategicznym i networkingiem. W ramach prowadzonej działalności skupia się m.in. na podejmowaniu działań PR-owych, pozyskiwaniu klientów dla swoich kontrahentów, w tym poprzez korzystanie z posiadanych przez siebie znajomości oraz kojarzenia odpowiednich partnerów biznesowych, jak również na podejmowaniu działań zmierzających do zwiększenia rozpoznawalności swoich kontrahentów na rynku – chociażby poprzez udział tych kontrahentów w różnego rodzaju imprezach i targach branżowych. Wnioskodawca od wielu lat związany jest bowiem z branżą informatyczną, programistyczną, start-upową.

Obok prowadzonej przez siebie osobiście działalności gospodarczej, Wnioskodawca jest również jednym z dwóch Członków Zarządu w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, realizującej różnego rodzaju projekty informatyczne (zwanej w dalszej części „Spółką”). W Spółce Wnioskodawca posiada również udziały, nie będąc przy tym jedynym wspólnikiem. Wnioskodawca pobiera wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji Członka Zarządu na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników.

W Spółce planowane jest wdrożenie nowych rozwiązań, które będą miały na celu zwiększenie rozpoznawalności Spółki na rynku, poszerzenie katalogu świadczonych przez Spółkę usług, pozyskanie nowych kontrahentów oraz zwiększenie obrotów i polepszenie wyników finansowych. Wdrożenie tych przedsięwzięć planowane jest z wykorzystaniem zewnętrznych specjalistów, posiadających wiedzę i umiejętności specjalistyczne.

Mając na uwadze fakt, że zakres podejmowanych przez Spółkę działań pokrywa się z zakresem, w jakim Wnioskodawca prowadzi własną działalność gospodarczą, Wnioskodawca rozważa zawarcie ze Spółką umowy o świadczenie usług doradczych (zwanej dalej „Umową”). W związku z zawarciem Umowy, rola Wnioskodawcy w wewnętrznej strukturze organizacyjnej Spółki byłaby dwojaka – z jednej strony pełniłby obowiązki sprowadzające się do podejmowania czynności o charakterze zarządczym i managerskim, a z drugiej strony, część obowiązków miałaby charakter ekspercki, wymagający wiedzy i umiejętności specjalistycznych.

Wobec powyższego, wewnętrzna organizacja Spółki przeszłaby zmianę i doszłoby do starannego rozdzielenia zakresu obowiązków na czynności związane z zarządzaniem oraz czynności związane z doradztwem. Takie rozwiązanie, polegałoby na wydzieleniu funkcji zarządczych w Spółce, przy równoczesnym wydzieleniu czynności doradczych.

I tak, po wprowadzeniu wyżej wymienionych zmian, w ramach czynności zarządzania Wnioskodawca będzie kierować bieżącymi sprawami i działalnością Spółki oraz reprezentować ją na zewnątrz, w ramach określonych odpowiednio kompetencji zarządczych. W szczególności, można wyróżnić następujące czynności zarządcze:

1.  kierownictwo strategiczne dotyczące polityki finansowej Spółki,
2.  kierownictwo w zakresie realizacji celów finansowych Spółki,
3.  zarządzanie procesem planowania rocznego i zapewnienie kompletności oraz terminowości w zakresie jego sporządzania,
4.  kontrola nad podległymi pracownikami i współpracownikami w zakresie obejmującym jakość, dokładność, efektywność, terminowość realizacji projektów wykonywanych przez Spółkę,
5.  zarządzanie współpracownikami oraz podległymi pracownikami, wyznaczanie celów i rozliczanie pracowników i współpracowników z powierzonych im zadań,
6.  kształtowanie struktur organizacyjnych Spółki,
7.  zarządzanie ryzykiem operacyjnym.

Natomiast na podstawie Umowy, Wnioskodawca wykonywać będzie usługi doradcze oraz podwykonawcze na rzecz Spółki, w tym usługi, które Spółka będzie mogła oferować swoim klientom (uzupełniając swoją ofertę). Usługi te będą obejmować w szczególności:

1.  organizację eventów branżowych oraz pośredniczenie w udziale Spółki lub jej klientów w eventach organizowanych przez inne podmioty,
2.  pozyskiwanie nowych klientów dla Spółki, w tym w kraju i za granicą,
3.  pozyskiwanie nowych, wartościowych pracowników i współpracowników poprzez wyszukiwanie ich na rynku pracy, kontakt i negocjowanie warunków współpracy,
4.  jako podwykonawca Spółki – świadczenie usług szeroko pojętego doradztwa w zakresie prowadzenia działalności dla klientów Spółki, w szczególności start-upów.

Co istotne, Umowa jaką Wnioskodawca planuje zawrzeć ze Spółką obejmowałaby swoim zakresem wyłącznie wyżej wymienione czynności o charakterze doradczym i podwykonawczym. Usługi te nie będą dotyczyć czynności zarządzania, czynności managerskich lub o podobnym charakterze.

Za świadczone na podstawie Umowy usługi, Wnioskodawcy przysługiwać będzie wynagrodzenie. Wynagrodzenie byłoby uzależnione wyłącznie od ilości realizowanych w danym okresie rozliczeniowym (np. miesięcznym) czynności. Wynagrodzenie z tytułu Umowy płatne będzie na podstawie wystawianych przez Wnioskodawcę faktur VAT.

Z uwagi na wysoce specjalistyczną wiedzę i charakter usług świadczonych przez Wnioskodawcę, usługi te będą świadczone przez Wnioskodawcę samodzielnie. Jednakże, po uprzednim powiadomieniu Spółki i uzyskaniu jej zgody, będzie istniała możliwość realizacji poszczególnych usług w ramach zleceń we współpracy z osobami trzecimi.

Wnioskodawca będzie przy tym ponosić ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności Wnioskodawca będzie angażował do świadczenia usług na podstawie Umowy własną infrastrukturę, taką jak telefon komórkowy, laptop, czy pomieszczenie biurowe siedziby swojej firmy wraz z wyposażeniem. Dodatkowo wynagrodzenie należne Wnioskodawcy na podstawie Umowy będzie w pełni uzależnione od nakładów jego pracy.

Ponadto, na Wnioskodawcy będzie spoczywała również pełna odpowiedzialność za rezultat świadczonych usług, w tym także w przypadku gdy ich wykonanie będzie realizowane przez osoby trzecie za zgodą Spółki.

Wnioskodawca, jako niezależny przedsiębiorca nie będzie podlegał kierownictwu Spółki w związku z wykonywaniem na jej rzecz usług. Ponadto, usługi świadczone przez Wnioskodawcę, ze względu na ich charakter, nie będą wymagały ich wykonywania w miejscu wyznaczonym przez zlecającego te czynności, tj. przez Spółkę. Możliwe będzie ich wykonywanie w dowolnym miejscu.

W ramach Umowy, Wnioskodawca będzie wykonywać jedynie czynności specjalistyczne i nie będzie mieć prawa do podejmowania decyzji. Wnioskodawca, w ramach świadczonych usług nie będzie również uprawniony do zawierania w imieniu Spółki żadnych umów, a wszelkie rezultaty swojej działalności przekazywać będzie do Zarządu Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług na podstawie Umowy, powinien być zakwalifikowany jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „u.p.d.o.f.)?
2.  Czy w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze Wnioskodawca będzie miał, na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f., obowiązek poboru i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia wypłacanego na podstawie Umowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług na podstawie Umowy, powinno być zakwalifikowane jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej zgodnie z art. 5a pkt 6 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 u.p.d.o.f. i w związku z tym, Wnioskodawca będzie miał obowiązek poboru i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia wypłacanego na podstawie Umowy.

W myśl art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9 u.p.d.o.f.

Dodatkowo, zgodnie z art. 5b ust. 1 u.p.d.o.f., aby prowadzona działalność mogła zostać uznana za pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu u.p.d.o.f., wobec wykonywanych czynności nie mogą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Mając na uwadze przywołane przepisy prawa, w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego, w celu ustalenia obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych przez Wnioskodawcę, istotną kwestią jest określenie czy wynagrodzenie wypłacone przez Spółkę Wnioskodawcy z tytułu świadczonych usług doradczych powinno być klasyfikowane jako przychody z działalności gospodarczej.

O kwalifikacji wykonywanej działalności na gruncie prawa podatkowego decyduje rzeczywisty charakter wykonywanej działalności (faktyczny zakres świadczonych usług). Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, usługi mieścić się będą w definicji pozarolniczej działalności gospodarczej zgodnie z przywołanym powyżej art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. Pozarolnicza działalność gospodarcza Wnioskodawcy w zakresie świadczonych usług będzie działalnością usługową, w której wykorzystywana zostanie jego wiedza ekspercka oraz która będzie prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły.

Co więcej, nie będą także spełnione warunki, o których mowa w art. 5b ust. 1 u.p.d.o.f., wykluczające uznanie świadczonych czynności za pozarolniczą działalność gospodarczą.

Powyższe znajdzie przede wszystkim odzwierciedlenie zarówno w Umowie oraz w założeniach wdrażanych przez Spółkę zmian organizacyjnych.

Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie prowadzić bowiem samodzielną działalność gospodarczą, we własnym imieniu i jako niezależny przedsiębiorca. W ramach tejże działalności, Wnioskodawca świadczyć będzie usługi specjalistyczne i eksperckie, o czym formalnie poinformuje Spółkę. Usługi będą świadczone bezpośrednio przez Wnioskodawcę (lub we współpracy z osobami trzecimi – za zgodą Spółki). Wynagrodzenie za świadczone usługi będzie wypłacane na podstawie Umowy (o świadczenie usług), zgodnie z otrzymywanymi przez Spółkę fakturami. Wynagrodzenie uzależnione będzie od zaangażowania Wnioskodawcy oraz zapotrzebowania samej Spółki.

Nadto, Wnioskodawca będzie ponosić ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności Wnioskodawca będzie angażował do świadczenia usług na podstawie Umowy własną infrastrukturę, taką jak telefon komórkowy, laptop, czy pomieszczenie biurowe siedziby swojej firmy wraz z wyposażeniem. Ponadto, na Wnioskodawcy będzie spoczywała również pełna odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat usług zleconych przez Spółkę, w tym także w przypadku gdy ich wykonanie będzie realizowane przez osoby trzecie za zgodą Spółki.

W związku z wykonywaniem na rzecz Spółki usług Wnioskodawca nie będzie podlegał kierownictwu Spółki. Ponadto, usługi, ze względu na ich charakter, nie będą wymagały ich wykonywania w miejscu wyznaczonym przez zlecającego te czynności, tj. przez Spółkę.

Co istotne, powyższą sytuację należy odróżnić od sytuacji, w której Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za pełnienie funkcji Członka Zarządu w Spółce.

Zgodnie bowiem z art. 13 pkt 7 u.p.d.o.f., za przychody z działalności wykonywanej osobiście, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych. Jednocześnie, w myśl przepisu art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f., za przychody z działalności wykonywanej osobiście, uważa się także przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Podkreślenia jednak wymaga, że zakres usług świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach współpracy planowanej ze Spółką nie będzie dotyczył czynności wykonywanych przez niego jako Członka Zarządu w ramach obowiązków zarządczych. W szczególności, przedmiotem Umowy nie będą czynności związane z bieżącym prowadzeniem spraw Spółki i jej reprezentowaniem na zewnątrz w zakresie przewidzianym unormowaniami Kodeksu Spółek Handlowych i wewnętrznymi regulacjami Spółki. Zakres usług będzie odrębny od czynności kierowniczych i zarządczych wykonywanych w ramach pełnienia funkcji Członka Zarządu, dodatkowo będzie odnosił się wyłącznie do doradztwa i usług eksperckich w ściśle określonym zakresie, specjalistycznym i odrębnym od funkcji managerskich pełnionych jako Członek Zarządu w ramach poszczególnych obszarów Spółki.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, że usług świadczonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie można zakwalifikować jako wykonywanych w ramach kontraktu menedżerskiego, umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, czy też umowy o podobnym charakterze. Wnioskodawcy w ramach Umowy nie będzie zlecone zarządzanie przedsiębiorstwem Spółki, a więc Umowa pozbawiona będzie podstawowego elementu charakterystycznego dla umów mających za przedmiot usługi zarządzania.

W związku z tym, przychodów z tytułu świadczenia usług przez Wnioskodawcę nie można zakwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 u.p.d.o.f.

Powyższe również prowadzi do wniosku, że z uwagi na charakter wykonywanych usług oraz współpracy pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą, wynagrodzenie z Umowy stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 14 u.p.d.o.f. w związku z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.

Powyższe okoliczności bezpośrednio wpływają na obowiązek Wnioskodawcy do zapłaty w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy.

Wskazać bowiem należy, że art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi, iż za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tj. pozarolniczej działalności gospodarczej – uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat skont. Z kolei w myśl art. 44 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f., podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca będzie miał obowiązek samodzielnego poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, z tytułu wypłacanego Wnioskodawcy wynagrodzenia za wykonywanie opisanych we wniosku usług doradczych.

Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę potwierdzone zostało również w licznych interpretacjach m.in. Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 31 lipca 2015 r. (sygn. IPTPB1/4511- 285/15-2/MD), Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 stycznia 2013 r. (sygn. IPPB1/415-1503/12-4/EC), Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 stycznia 2017 r. (sygn. 1462-IPPB1.4511.1064.2016.3.KS1).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są:

*   działalność wykonywana osobiście,
*   pozarolnicza działalność gospodarcza.

Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na sposób prowadzenia dokumentacji finansowej, ustalenie podstaw opodatkowania, ale także na sposób opodatkowania i jego wysokość.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 - 9.

Wskazana definicja pozwala na wyróżnienie kilku elementów tworzących to pojęcie, a mianowicie jest to działalność zarobkowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzona we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Zarobkowy charakter działalności oznacza, że działalność ta jest nastawiona na osiągnięcie zysku, dochodu, co odróżnia ją od działalności społecznej. Przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu.

Zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym to prowadzenie tej działalności w sposób metodyczny, zaplanowany, systematyczny, uporządkowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Wykonywanie działalności w sposób ciągły to prowadzenie jej w sposób stały, nie okazjonalny. Ciągłość działania wiąże się z jej planowanym charakterem i realizacją poszczególnych zamierzeń. Przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy, istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu.

Działanie we własnym imieniu oznacza, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki.

Przy czym, w myśl art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Jak wynika z literalnej treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, niespełnienie któregokolwiek z warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.

Natomiast w myśl art. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się między innymi przychody:

*   otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych (art. 13 pkt 7 ustawy PIT),
*   uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy PIT (art. 13 pkt 9 ustawy PIT).

Wyodrębnienie w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście, przychodów z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze – przy jednoczesnym zdefiniowaniu na użytek tej ustawy pojęcia pozarolniczej działalności gospodarczej – nie pozostawia wątpliwości, że źródłem tych przychodów nie jest pozarolnicza działalność gospodarcza, lecz zawsze działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Tym samym, przychody uzyskane z tytułu tego rodzaju umów stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście, nawet jeżeli umowy te zawierane są w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednocześnie, z uwagi na fakt, że w przypadku zawarcia umowy powierzającej zarząd przedsiębiorstwem występuje duża dowolność nazewnictwa, przepis art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy nie tylko przychodów uzyskanych na podstawie umów o zarządzanie, kontraktu menedżerskiego, lecz wszelkich umów o podobnym charakterze, z których wynika, że podatnikowi, w drodze umowy cywilnoprawnej, zostało zlecone sprawowanie zarządu przedsiębiorstwem, spółką, czy instytucją. Natomiast wyjątek, o którym mowa w powołanym przepisie dotyczy sytuacji, gdy podatnik powołany został, np. do składu zarządu, rady nadzorczej, komisji lub innych organów stanowiących osoby prawnej, w takiej sytuacji uzyskane przez niego przychody będą przychodami w rozumieniu art. 13 pkt 7, a nie art. 13 pkt 9 ww. ustawy. Powołanie bowiem podatnika, np. do składu zarządu, bez względu na sposób jego powołania, stanowi okoliczność, która powoduje tylko zmianę kwalifikacji przychodu, jednakże w ramach działalności wykonywanej osobiście.

Istotą kontraktu menedżerskiego, czy umów o zarządzanie przedsiębiorstwem lub umów o podobnym charakterze, zawieranych między przedsiębiorcą zlecającym zarząd a samodzielnym podmiotem – zarządcą jest zarządzanie przez ten ostatni podmiot tymże (cudzym) przedsiębiorstwem, na rzecz i w interesie przedsiębiorcy, na jego rachunek i ryzyko.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa podatkowego oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że w przypadku zawarcia przez Wnioskodawcę prowadzącego działalność gospodarczą Umowy o świadczenie usług doradczych, na podstawie której Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz Spółki usługi doradcze oraz podwykonawcze – obejmujące w szczególności organizację eventów branżowych, pozyskiwanie nowych klientów, pracowników i współpracowników, świadczenie usług doradztwa w zakresie prowadzenia działalności dla klientów Spółki – przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu tych usług będą kwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc ze źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach zawartej Umowy będą bowiem stanowić zarobkową działalność usługową polegającą na świadczeniu usług doradczych i podwykonawczych, które nie będą stanowić czynności zarządzania, czynności managerskich lub o podobnym charakterze. Na podstawie opisu stanu faktycznego – należy przy tym stwierdzić, iż działalność ta będzie prowadzona przez Wnioskodawcę we własnym imieniu bez względu na jej rezultat. Z kolei zaangażowanie własnej infrastruktury (m.in. telefonu komórkowego, laptopa oraz pomieszczenia biurowego siedziby firmy wraz z wyposażeniem) oraz fakt, że przed zawarciem Umowy o świadczenie usług doradczych ze Spółką z o.o. Wnioskodawca prowadzi już działalność gospodarczą, w ramach której zajmuje się świadczeniem usług polegających na szeroko rozumianym doradztwie, świadczą o zorganizowanym i ciągłym charakterze prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności.

Ponadto, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie ponosić ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej i jako niezależny przedsiębiorca nie będzie podlegał kierownictwu Spółki w związku z wykonywaniem na jej rzecz usług. Na Wnioskodawcy będzie również spoczywała pełna odpowiedzialność za rezultat świadczonych usług, w tym także w przypadku gdy ich wykonanie będzie realizowane przez osoby trzecie za zgodą Spółki.

Reasumując, z analizy przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz powołanych przepisów prawa podatkowego wynika, że spełnione są przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ww. ustawy i jednocześnie nie zachodzą negatywne przesłanki wymienione w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Ponadto, Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów o których mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody uzyskiwane w ramach zawartej przez Wnioskodawcę Umowy o świadczenie usług doradczych należy w związku z tym zakwalifikować do przychodów ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej.

W konsekwencji, Wnioskodawca będzie miał – na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – obowiązek wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia otrzymywanego na podstawie Umowy o świadczenie usług doradczych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Należy zastrzec, iż przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie oceny skutków podatkowych okoliczności podanych we wniosku. Analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych, nie mieści się w ramach postępowania określonego w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest przy tym ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w wyniku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego organy podatkowe ustalą, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od rzeczywistego, to Wnioskodawca nie będzie mógł powołać się na niniejszą interpretację indywidualną.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.