Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.122.2025.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Obowiązki płatnika w związku z zastosowaniem 50% kosztów
uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: aktor
koszt-koszty uzyskania przychodów-podwyższenie
kosztów uzyskania przychodów
obowiązek-obowiązek płatnika
płatnik
ustawa-ustawa o prawie autorskim i prawach
pokrewnych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-50% koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) zwany dalej „Teatrem” jest państwową instytucją artystyczną, działającą w
    szczególności na podstawie:
    1) przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu
      działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87), zwanej dalej „Ustawą”,
    2) statutu według treści ustalonej Zarządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa
      Narodowego z dnia (...).
    Teatr posiada osobowość prawną, działa we własnym imieniu i na własny rachunek.
    Teatr wpisany jest do rejestru prowadzonego przez organizatora.
    Podstawowym zadaniem Teatru jest prowadzenie działalności kulturalnej z udziałem
    twórców i wykonawców posiadających odpowiednie kwalifikacje zawodowe, w celu
    zaspokajania potrzeb kulturalnych społeczeństwa oraz rozwoju kultury i sztuki. Wyrazem
    tej działalności są realizowane przez Teatr spektakle i inne formy artystyczne przy udziale
    zespołów i artystów własnych oraz doangażowanych na występy gościnne.
    Teatr zatrudnia pracowników artystycznych, w tym aktorów, na umowę o pracę, w ramach
    której pracownik zobowiązany jest do:
    (1) pracy artystycznej: brania udziału w próbach i przedstawieniach zgodnie z planami
    repertuarowymi zatwierdzonymi przez Dyrekcję Teatru oraz zobowiązany jest do przyjęcia
    powierzonej mu roli i przygotowania roli w ustalonym terminie zarówno w siedzibie
    Teatru, jak i poza nią, wykonywania indywidualnej pracy artystycznej oraz
    (2) do udziału w pracach/czynnościach organizacyjnych i administracyjnych, np.
    szkoleniach, spotkaniach organizacyjnych (ten zakres czynności zajmuje pracownikom
    maksymalnie do paru godzin (3,4) miesięcznie).
    W ramach pracy artystycznej pracownicy artystyczni (aktorzy) zobowiązani są do udziału w
    dwóch zajęciach dziennie: porannych (4 godziny) i wieczornych (4 godziny), w trakcie
    których odbywają się próby lub przedstawienia, na terenie Teatru lub w innym
    wyznaczonym przez pracodawcę miejscu, zgodnie z planem pracy.
    Ponadto pracownicy artystyczni (aktorzy) zobowiązani są także do udziału w nagraniach w
    celach reklamowych oraz do indywidualnej pracy artystycznej dalej „IPA”, związanej z
    przygotowaniem i wykonaniem powierzonych zadań artystycznych (pamięciowe
    opanowanie roli, tekstu, ćwiczenia i lekcje, praca nad doskonaleniem warsztatu
    wykonawczej). Taka praca wykonywana jest najczęściej poza siedzibą Teatru, w tym także i
    w miejscu zamieszkania pracowników i nie podlega ewidencjonowaniu.
    Ze względu na specyfikę instytucji (zmiany repertuaru, obsad wykonawców, zróżnicowanie
    roli w poszczególnych spektaklach), wykorzystanie poszczególnych aktorów w
    poszczególnych miesiącach jest nieregularne. Ponadto ustalenie czasu IPA każdego aktora
    dla danej roli jest niemożliwe, ze względu na proces twórczy w zasadzie niemierzalny
    czasem, jak i zróżnicowaniem ról, własnymi predyspozycjami i talentem danego aktora,
    jak i jego efektywnością twórczą w danym etapie rozwoju zawodowego.
    Dla potrzeb ewidencji czasu pracy przyjęto więc, że udział artysty w każdym zajęciu
    (próbie, spektaklu, indywidualnej pracy artystycznej) wyznaczonym w tygodniowym planie
    pracy zalicza się jako wykonanie dziennej normy czasu pracy (8 godzin), bez względu na
    faktyczną ilość zajęć w danym dniu (jedno lub dwa) oraz faktyczny czas trwania tego
    zajęcia.
    Ewidencja czasu pracy pracownika nie odzwierciedla więc faktycznych godzin pracy, a
    jedynie dni, w których pracownik artystyczny (aktor) świadczył pracę w siedzibie Teatru.

    W czasie, w którym pracownik artystyczny (aktor) nie jest wyznaczony do udziału w
    zajęciach w tygodniowym planie pracy, pozostaje w dyspozycji pracodawcy, gotowy do
    świadczenia pracy i w tym czasie realizuje IPA, służącą utrzymaniu formy oraz
    podnoszeniu poziomu i sprawności artystycznej (poza ewidencją czasu pracy), budując w
    ten sposób swój warsztat pracy, przez co pracodawca uzyskuje korzyść w świadczonej
    pracy.
    Pracownicy artystyczni (aktorzy) w ramach stosunku pracy, zgodnie z Zakładowym
    Układem Zbiorowym Pracy (...) oraz zgodnie z art. 31 ust. 1 Ustawy otrzymują:
    wynagrodzenie oraz zgodnie z art. 31a ust. 1 Ustawy dodatkowe wynagrodzenie.
    Na wynagrodzenie z art. 31 Ustawy składa się: (a) wynagrodzenie zasadnicze oraz (b)
    dodatek za wysługę lat naliczany procentowo od wynagrodzenia zasadniczego na
    podstawie udokumentowanego zatrudnienia („stażowe”), wypłacane miesięcznie.
    W wynagrodzeniu zasadniczym 90% wynagrodzenia ustalone jest jako wynagrodzenie za
    wykonywanie pracy artystycznej (tj. za udział w próbach, indywidualna praca artystycznej
    (IPA), praca przy nagraniach w celach reklamowych), zaś 10% za wykonywanie pracy w
    ramach czynności organizacyjnych.
    Za każdy udział w spektaklu pracownicy artystyczni (aktorzy) otrzymują dodatkowe
    wynagrodzenie z art. 31a ust. 1 Ustawy, w wysokości określonej przez pracodawcę do
    poszczególnego tytułu spektaklu na podstawie odrębnych dokumentów, które od daty ich
    utworzenia stanowią integralną część umowy o pracę.
    Pracownicy artystyczni Teatru są twórcami w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, a uzyskiwany przez nich przychód z tytułu zawartej umowy wynika z
    korzystania przez twórcę z praw autorskich i zależnych lub rozporządzania tymi prawami.
    Aktorzy wykonują pracę twórczą, zindywidualizowaną własnym wkładem tak w zakresie
    opracowania roli, jak i jej prezentacji, jako pracy niepowtarzanej i oryginalnej.
    Ponadto w opisie sprawy wskazali Państwo, że w odpowiedzi na wezwanie do
    uzupełnienia wniosku z dnia 13.01.2025 r. nr sprawy (...) w dniu 24.01.2025 r. złożyli
    Państwo odpowiedź jak poniżej:
    1. Czy praca, która jest wykonywana przez pracowników artystycznych stanowi
      przedmiot prawa pokrewnego, a więc spełnia przesłanki artystycznego wykonania
      określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach
      pokrewnych – udzielają Państwo odpowiedzi, że: tak.
      Powyższe potwierdza art. 85 ust. 1 i 2 ustawy Prawo autorskie: „1. Każde artystyczne
      wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. 2. Artystycznymi wykonaniami, w
      rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów,
      instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy
      przyczyniających się do powstania wykonania”.
    2. W odpowiedzi na pytanie drugie o treści: czy z zawartych z pracownikami artystycznym
      Teatru umów wynika, że w związku z wykonywaniem pracy twórczej następuje
      przeniesienie na Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do stworzonych
      utworów, odpowiadają Państwo, że: tak.
      Powyższe jest zgodne z art. 12 w związku z art. 92 ustawy Prawo autorskie. Art. 12. 1.
      „jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego
      pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy,
      nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach
      wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron”.
    3. W odpowiedzi na pytanie, czy pracownik otrzymuje wynagrodzenie stanowiące
      honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworów na Państwa, udzielają
      Państwo odpowiedzi, że: tak.

## Pytanie

Czy na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 oraz ust. 9b pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 9a, Teatr, jako płatnik
    podatku dochodowego od osób fizycznych, będzie prawidłowo potrącał od wynagrodzenia
    pracowników artystycznych w ramach zatrudnienia ich w stosunku pracy, na co składa się:
    1) wynagrodzenie, z art. 31 ust. 1 Ustawy, na które składa się:
        a) 90% wynagrodzenia zasadniczego (bez 10% wynagrodzenia wyodrębnionego w
        umowie o pracę na czynności organizacyjne) oraz
        b) dodatek za wysługę lat naliczany procentowo od 90% wynagrodzenia
        zasadniczego, które to wynagrodzenie jest wypłacane za pracę w czasie prób
        scenicznych, jak i za realizacje indywidualnej pracy artystycznej,
    2) wynagrodzenie dodatkowe w 100%, wypłacane za udział w spektaklu (z art. 31a ust. 1
      Ustawy),
    koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości
    50% przychodu, chyba że pracownik – aktor złoży w danym roku podatkowym lub przed
    dokonaniem wypłaty, pisemne oświadczenie o rezygnacji z zastosowania 50% kosztów
    uzyskania przychodów, zgodnie z art. 32 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych lub gdy dojdzie do przekroczenia limitu, o którym mowa w art. 22 ust. 9a i 9aa
    ustawy PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie zarówno próby, w tym próby generalne, jak i czas indywidualnej pracy
    artystycznej oraz spektakle winny być oceniane w sposób jednolity i całe wynagrodzenie
    należne w zamian za nie winno być ustalane z uwzględnieniem stawki w wysokości 50%
    kosztów uzyskania przychodów. Stąd Teatr, jako płatnik podatku dochodowego od osób
    fizycznych, będzie prawidłowo potrącał od wynagrodzenia pracowników artystycznych w
    ramach zatrudnienia ich w stosunku pracy, na co składa się:
    1) wynagrodzenie, z art. 31 ust. 1 Ustawy, na które składa się:
        a) 90% wynagrodzenie zasadniczego (bez 10% wynagrodzenia wyodrębnionego w
        umowie o pracę na czynności organizacyjne) oraz
        b) dodatek za wysługę lat naliczany procentowo od 90% wynagrodzenia
        zasadniczego, które to wynagrodzenie jest wypłacane za pracę w czasie prób
        scenicznych, jak i za realizacje indywidualnej pracy artystycznej,
    2) 100% wynagrodzenie dodatkowego, wypłacanego za udział w spektaklu (z art. 31a ust.
      1 Ustawy),
    koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości
    50% przychodu, chyba że pracownik - aktor złoży w danym roku podatkowym lub przed
    dokonaniem wypłaty pisemne oświadczenie o rezygnacji z zastosowania 50% kosztów
    uzyskania przychodów, zgodnie z art. 32 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych lub gdy dojdzie do przekroczenia limitu, o którym mowa w art. 22 ust. 9a i
    9aa ustawy PIT.
    Przemawiają za tym następujące argumenty:
    Wszystkie działania pracowników artystycznych określone w umowie o pracę zmierzają do
    stworzenia artystycznego wykonania, zarówno Wynagrodzenie, jak i Wynagrodzenie
    dodatkowe, to wynagrodzenie za przeniesienie przez pracownika artystycznego na rzecz
    Teatru praw autorskich do artystycznego wykonania w formie spektaklu, jak i próby.
    Podkreślić bowiem należy, że:

    - zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. (t. j. Dz.U. 2022.2509 ze zm.) o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, każde artystyczne wykonanie utworu lub
      dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia,
    - zgodnie z ust. 2 tego przepisu, artystycznymi wykonaniami są w szczególności: działania
      aktorów (...) oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania
      wykonania,
    - zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych artyście
      wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy, wyłączne prawo
      do korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na
      następujących polach eksploatacji:
    a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania – wytwarzania określoną techniką
      egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz techniką
      cyfrową,
    b) w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono –
      wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,
    c) w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż określony w
      lit. b – nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one dokonywane za
      pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także publicznego udostępniania
      utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego
      dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.
    - w myśl natomiast art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
      artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego
      wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie
      albo przyznane w przepisach ustawy.
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych w żaden sposób nie łączy efektu
    artystycznego z jego publicznym udostępnieniem.
    Czyli próby aktorskie mają charakter artystyczny. Aktorzy, wykonując na próbach utwory z
    zakresu sztuki teatralnej, które później prezentowane są podczas spektakli, spełniają
    wymogi ustawowe „wykonania artystycznego” określone w art. 85 i 86 ust. 2 ustawy o
    prawie autorskim.
    Trudno uznać próby wyłącznie za ćwiczenia techniczne, czy też odtwórcze, grupy osób,
    które nie podlegają jakiejkolwiek ochronie prawa autorskiego. Działalność artystyczną
    można bowiem zinterpretować jako każdą działalność wykonawczą (w odróżnieniu od
    wytwórczej) o charakterze twórczym, indywidualnym, w zakresie której mieściłoby się
    zarówno artystyczne interpretowanie utworów, jak i wykonywanie dzieł niepodlegających
    ochronie prawnoautorskiej.
    Tak więc, zdaniem Teatru, także i w trakcie prób scenicznych mamy do czynienia z
    „wykonanymi artystycznymi”. Cechę utworu w rozumieniu art. 1 prawa autorskiego
    posiada bowiem każde wykonanie, które choć w minimalnym stopniu jest twórcze i
    indywidualne. W ramach prób dochodzi niejednokrotnie do stworzenia dzieła
    subiektywnie nowego mającego cechę niepowtarzalności.
    W tym duchu wypowiedział się WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 16.02.2017 r. I SA/Ol 866
    /16: „Próby sekcyjne, a także próby odbywające się w siedzibie lub w innym wyznaczonym
    przez pracodawcę miejscu oraz koncerty prowadzą do powstania artystycznego
    wykonania lub ustalenia utworu muzycznego. Efekt tej pracy, a zatem również prawo do
    majątkowych praw autorskich lub praw pokrewnych, jest, z mocy oświadczenia woli
    pracowników, przenoszony na pracodawcę. Zatem wydatek poniesiony na próby orkiestry
    z prawnopodatkowego punktu widzenia może być zakwalifikowany jako poniesiony w celu
    bezpośrednio uzyskania przychodu lub utrzymania źródła przychodów.

    Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie skarżący wywiązując się z obowiązków
    płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, może stosować koszty uzyskania
    przychodów w wysokości 50% kosztów uzyskanego przychodu, pomniejszonego o
    potrącone należne składki na ubezpieczenie społeczne, których podstawę stanowi
    przychód, do części wynagrodzenia wypłacanego muzykom za udział w próbach, próbach
    sekcyjnych oraz w koncertach”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    W świetle art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    W myśl art. 32 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochód, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca
      przychody, o których mowa w ust. 1, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 albo 3 lub ust. 9 pkt 1-3 oraz po odliczeniu
      potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b lub pkt 2a.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez
      twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w
      rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w
      wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty
      te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie
      chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru
      stanowi ten przychód.
    Jak wynika z art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9
      pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego
      przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
        1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
          krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
          wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i
          audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru,
          kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego,
          sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
        2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i
          cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
        3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
        4) działalności publicystycznej;
        5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej,
          popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
        6) działalności konserwatorskiej;
        7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
          prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509 oraz z 2024
          r. poz. 1222 i 1254), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
        8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej,
          badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności
          dydaktycznej.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22
    ust. 9 pkt 3 tej ustawy, takich jak np. „artysta”, „artystyczne wykonanie utworu” lub pojęć z
    nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do
    odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24).
    W myśl art. 1 ust. 1 tej ustawy:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 7 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory muzyczne i słowno-
      muzyczne.
    Na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod
      ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Stosownie do art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
      Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania
      aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów
      oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
    Jak wynika z art. 86 ust. 2 tej ustawy:
      Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego
      wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w
      umowie albo przyznane w przepisach ustawy.
    W razie zatem wykonywania na podstawie stosunku pracy czynności zarówno
    chronionych prawem autorskim, jak i niebędących przedmiotem prawa autorskiego,
    pozbawionych cech twórczych, udokumentowania wymaga wartość wynagrodzenia z
    tytułu korzystania z prawa autorskiego lub korzystania z artystycznego wykonania. Tylko
    bowiem wyraźne rozróżnienie, jak również dokumentowanie prac – utworów chronionych
    prawem autorskim oraz wypłaconych wynagrodzeń z tego tytułu daje podstawę do
    zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przy zapewnieniu właściwej realizacji
    obowiązków płatnika w zakresie prawidłowego obliczania i poboru zaliczek na podatek
    dochodowy. Podkreślam przy tym, że zakwalifikowanie, czy wykonywana praca jest
    przedmiotem prawa autorskiego lub pokrewnego jest obowiązkiem płatnika, który
    dokonuje świadczeń z tego tytułu.
    W celu zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów:
    1) nie jest wystarczające oświadczenie pracodawcy i pracownika stwierdzające, że została
      wykonana praca twórcza bez określenia, jaki utwór powstał (powstawał),
    2) płatnik powinien wyodrębnić w ramach wynagrodzenia honorarium oraz pozostałe
      składniki wynagrodzenia; wysokość honorarium może wynikać z umowy o pracę lub z
      innych regulacji obowiązujących u pracodawcy, np. z regulaminu wynagradzania, jak
      również z umowy cywilnoprawnej,
    3) niewystarczające jest procentowe określenie w umowie o pracę czasu przeznaczonego
      na pracę twórczą lub ustalenie go na podstawie ewidencji czasu pracy, gdyż z takiego
      wyróżnienia nie wynika, czy jakikolwiek utwór rzeczywiście powstał (powstawał).
    W ślad za orzecznictwem sądów stwierdzam również, że:
    · ustalenie wysokości honorarium leży w zakresie swobody kontraktowej stron umowy
      (stosunku pracy, umowy cywilnoprawnej),
    · żadne powszechnie obowiązujące przepisy nie regulują zasad ustalania wysokości
      honorarium,
    · nie ma też żadnych innych uniwersalnych reguł, ugruntowanych praktyką i
      orzecznictwem sądowym (z wyjątkiem negatywnych przesłanek określonych w tezach
      orzeczniczych wykluczających możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania
      przychodów), pozwalających na wskazanie zasad dokumentowania prac stanowiących
      przedmiot prawa autorskiego,
    · fakt uzyskania przychodu z praw autorskich i jego wysokość wymaga odpowiedniego
      udokumentowania, przy czym może to zostać wykazane za pomocą każdego prawnie
      dopuszczalnego dowodu.

    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo państwową instytucją artystyczną, działającą m.in.
    na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87) – dalej: Ustawa.
    Zatrudniają Państwo pracowników artystycznych (w tym aktorów) na umowę o pracę, w
    ramach której pracownik zobowiązany jest do pracy artystycznej (brania udziału w
    próbach i przedstawieniach zgodnie z planami repertuarowymi zatwierdzonymi przez
    Państwa Dyrekcję oraz zobowiązany jest do przyjęcia powierzonej mu roli i przygotowania
    roli w ustalonym terminie zarówno w Państwa siedzibie, jak i poza nią, wykonywania
    indywidualnej pracy artystycznej oraz do udziału w pracach/czynnościach organizacyjnych
    i administracyjnych (np. szkoleniach, spotkaniach organizacyjnych). Ponadto pracownicy
    artystyczni (aktorzy) zobowiązani są także do udziału w nagraniach w celach reklamowych
    oraz do indywidualnej pracy artystycznej (dalej: IPA), związanej z przygotowaniem i
    wykonaniem powierzonych zadań artystycznych (pamięciowe opanowanie roli, tekstu,
    ćwiczenia i lekcje, praca nad doskonaleniem warsztatu). Taka praca wykonywana jest
    najczęściej poza Państwa siedzibą, w tym także i w miejscu zamieszkania pracowników i
    nie podlega ewidencjonowaniu. Ze względu na specyfikę instytucji (zmiany repertuaru,
    obsad wykonawców, zróżnicowanie roli w poszczególnych spektaklach), wykorzystanie
    poszczególnych aktorów w poszczególnych miesiącach jest nieregularne. Ponadto
    ustalenie czasu IPA każdego aktora dla danej roli jest niemożliwe, ze względu na proces
    twórczy w zasadzie niemierzalny czasem, jak i zróżnicowaniem ról, własnymi
    predyspozycjami i talentem danego aktora, jak i jego efektywnością twórczą w danym
    etapie rozwoju zawodowego. Dla potrzeb ewidencji czasu pracy przyjęto więc, że udział
    artysty w każdym zajęciu (próbie, spektaklu, indywidualnej pracy artystycznej)
    wyznaczonym w tygodniowym planie pracy zalicza się jako wykonanie dziennej normy
    czasu pracy (8 godzin), bez względu na faktyczną ilość zajęć w danym dniu (jedno lub dwa)
    oraz faktyczny czas trwania tego zajęcia. Ewidencja czasu pracy pracownika nie
    odzwierciedla więc faktycznych godzin pracy, a jedynie dni, w których pracownik
    artystyczny (aktor) świadczył pracę w Państwa siedzibie. W czasie, w którym pracownik
    artystyczny (aktor) nie jest wyznaczony do udziału w zajęciach w tygodniowym planie
    pracy, pozostaje w dyspozycji pracodawcy, gotowy do świadczenia pracy i w tym czasie
    realizuje IPA, służącą utrzymaniu formy oraz podnoszeniu poziomu i sprawności
    artystycznej (poza ewidencją czasu pracy), budując w ten sposób swój warsztat pracy.
    Pracownicy artystyczni (aktorzy) w ramach stosunku pracy, zgodnie z Zakładowym
    Układem Zbiorowym Pracy oraz zgodnie z art. 31 ust. 1 Ustawy otrzymują: wynagrodzenie
    oraz zgodnie z art. 31a ust. 1 Ustawy dodatkowe wynagrodzenie. Na wynagrodzenie z art.
    31 Ustawy składa się: wynagrodzenie zasadnicze oraz dodatek za wysługę lat naliczany
    procentowo od wynagrodzenia zasadniczego na podstawie udokumentowanego
    zatrudnienia (stażowe), wypłacane miesięcznie. W wynagrodzeniu zasadniczym 90%
    wynagrodzenia ustalone jest jako wynagrodzenie za wykonywanie pracy artystycznej (tj. za
    udział w próbach, IPA, praca w nagraniach w celach reklamowych), natomiast 10% za
    wykonywanie pracy w ramach czynności organizacyjnych. Za każdy udział w spektaklu
    pracownicy artystyczni (aktorzy) otrzymują dodatkowe wynagrodzenie z art. 31a ust. 1
    Ustawy w wysokości określonej przez pracodawcę do poszczególnego tytułu spektaklu na
    podstawie odrębnych dokumentów, które od daty ich utworzenia stanowią integralną
    część umowy o pracę. Państwa pracownicy artystyczni są twórcami w rozumieniu ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a uzyskiwany przez nich przychód z tytułu
    zawartej umowy wynika z korzystania przez twórcę z praw autorskich i zależnych lub
    rozporządzania tymi prawami. Aktorzy wykonują prace twórczą, zindywidualizowaną
    własnym wkładem tak w zakresie opracowania roli, jak i jej prezentacji, jako pracy
    niepowtarzanej i oryginalnej.
    Ponadto z wniosku wynika, że praca, która jest wykonywana przez pracowników
    artystycznych, stanowi przedmiot prawa pokrewnego, a więc spełnia przesłanki
    artystycznego wykonania określone w ustawie o prawach autorskich i prawach
    pokrewnych, co potwierdza art. 85 ust. 1 i 2 tej ustawy. Z zawartych z pracownikami

    artystycznymi umów wynika, że w związku z wykonywaniem pracy twórczej następuje
    przeniesienie na Państwa autorskich praw majątkowych do stworzonych utworów
    stosownie do art. 12 ust. 1 ustawie o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wskazali
    Państwo również, że pracownik artystyczny otrzymuje wynagrodzenie stanowiące
    honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworów na Państwa.
    Podsumowanie: biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku, Państwo –
    jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych – kalkulując zaliczkę na podatek
    dochodowy, będą prawidłowo potrącać od wynagrodzenia pracowników artystycznych
    zatrudnionych w ramach stosunku pracy, na które składa się: 90% wynagrodzenia
    zasadniczego, dodatek za wysługę lat naliczany procentowo od 90% wynagrodzenia
    zasadniczego oraz wynagrodzenie dodatkowe w 100% wypłacane za udział w spektaklu –
    50% koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 oraz 22 ust. 9b pkt
    2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zastrzegam, że ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie stanowi przepisów
    prawa podatkowego, zatem nie jestem upoważniony do interpretowania tej ustawy w
    trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, a tym samym do stwierdzenia, czy dana osoba jest
    artystą w rozumieniu przepisów tej ustawy lub czy konkretny efekt pracy danej osoby
    stanowi przedmiot prawa autorskiego lub praw pokrewnych. Interpretacja ta dotyczy
    zatem wyłącznie skutków podatkowych przedstawionego we wniosku stanu faktycznego.
    Nie rozstrzyga natomiast kwestii prawidłowości działań na gruncie przepisów odrębnych
    (w tym przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.