Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.248.2019.4.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-23
Teza: w zakresie ustalenia, czy po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód w związku z przejęciem majątku w postaci Działalności Szkoleniowej w wyniku Podziału Y
Słowa kluczowe: podział; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; przejęcie; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 czerwca 2019 r. (data wpływu 11 czerwca 2019 r.), uzupełnionym 20 sierpnia 2019 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód w związku z przejęciem majątku w postaci Działalności Szkoleniowej w wyniku Podziału Y - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2019 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód w związku z przejęciem majątku w postaci Działalności Szkoleniowej w wyniku Podziału Y.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 5 sierpnia 2019 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.248.2019.3.MG, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 20 sierpnia 2019 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

X sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca”) jest podmiotem należącym do Grupy X (dalej jako: „Grupa”), składającej się z instytucji finansowych i niefinansowych, skupionych wokół Z. S.A. (dalej jako: „Bank”). Zgodnie ze strategią Banku, Wnioskodawca wspiera procesy sprzedażowe w Polsce związane z działalnością finansową (m.in. działalność leasingowa, pożyczkowa, kredytowa, faktoringowa) oraz ubezpieczeniową. Grupa rozważa przeprowadzenie restrukturyzacji polegającej m.in. na przejęciu przez Wnioskodawcę działalności prowadzonej przez Y S.A. (dalej również jako: „Y”), polegającą na organizowaniu szkoleń w zakresie funkcjonowania rynku kapitałowego dedykowanych dla inwestorów indywidualnych w tym klientów i pracowników Y we współpracy z podmiotami zewnętrznymi (dalej jako: „Działalność Szkoleniowa”).

Przejęcie Działalności Szkoleniowej przez Wnioskodawcę ma nastąpić w drodze podziału Y przez przejęcie w trybie art. 529 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 505, „KSH”) (dalej: „Podział”). Działalność Szkoleniowa funkcjonuje w ramach Y jako oddzielna jednostka biznesowa, która stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 37 z późn. zm. – winno być: t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm., dalej: „ustawa CIT”).

W konsekwencji przeprowadzonego Podziału, wszystkie aktywa i pasywa oraz prawa i obowiązki związane z Działalnością Szkoleniową przejdą w dniu Podziału z mocy prawa na Wnioskodawcę. Szczegółowe prawa i obowiązki Y przechodzące na Wnioskodawcę zostaną określone, zgodnie z art. 533 oraz art. 534 KSH, w planie podziału, którego podpisanie planowane jest w czerwcu 2019 r. (dalej jako: „Plan Podziału”).

W odniesieniu do przejęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Y obejmującego Działalność Szkoleniową, Wnioskodawca wyda akcjonariuszowi Y, tj. Bankowi udziały w zamian za przenoszony majątek. W związku z planowanym Podziałem nie zostaną wypłacone żadne dopłaty w gotówce. Podział będzie dokonany w oparciu o wartość księgową. Wartość emisyjna udziałów wydanych Bankowi przez Wnioskodawcę będzie odpowiadać wartości księgowej majątku otrzymanego w ramach Podziału przez przejęcie majątku Y obejmującego Działalność Szkoleniową. Majątek otrzymany przez Wnioskodawcę w związku z planowanym Podziałem zostanie przekazany na kapitał zakładowy oraz zapasowy Wnioskodawcy.

Opis sprawy został doprecyzowany w ww. piśmie z 13 sierpnia 2019 r. m.in. o następujące informacje:

Opisany we Wniosku podział zostanie przeprowadzony z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych (mających swe podstawy m.in. w wymogach regulacyjnych stawianych przez przepisy prawa administracyjnego, ewentualnej konieczności uzyskania zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego w przypadku wyboru innej struktury transakcji niż podział, kwestiach sukcesyjnych, etc.), a głównym bądź jednym z głównych celów tego podziału nie będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Wnioskodawca zakłada, że wartość księgowa majątku otrzymanego przez Wnioskodawcę w ramach Podziału równać się będzie na dzień podziału wartości rynkowej tegoż majątku. W konsekwencji wartość emisyjna udziałów wydanych Bankowi przez Wnioskodawcę będzie odpowiadać wartości rynkowej majątku otrzymanego w ramach Podziału przez przejęcie majątku Y obejmującego Działalność Szkoleniową.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy na gruncie ustawy CIT po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód w związku z przejęciem majątku w postaci Działalności Szkoleniowej w wyniku Podziału Y?

Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm., dalej jako: „ustawa CIT”) po jego stronie nie powstanie przychód w związku z przejęciem Działalności Szkoleniowej w wyniku Podziału Y, w sytuacji, gdy na dzień podziału wartość emisyjna udziałów wydanych przez Wnioskodawcę na rzecz akcjonariusza Y, tj. Banku w zamian za przenoszony majątek będzie równa lub wyższa od wartości tego majątku. Powstanie przychodu dla spółki przejmującej w wyniku dokonanego podziału określone zostało w art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy CIT, w myśl którego przychodami są w szczególności ustalona na dzień podziału wartość majątku spółki przejmowanej lub dzielonej otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną. W myśl dyspozycji powyższego artykułu, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przepis ten czytać należy łącznie z przepisem art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy CIT.

Stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy CIT, do przychodów nie zalicza się wartości majątku spółki przejmowanej lub dzielonej otrzymanego przez spółkę przejmującą odpowiadającej wartości emisyjnej udziałów (akcji) przydzielonych udziałowcom (akcjonariuszom) spółek łączonych lub spółki dzielonej. Przez wartość emisyjną rozumie się, zgodnie z art. 4a pkt 16a ustawy CIT, cenę, po jakiej obejmowane są udziały (akcje), określoną w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku - w innym dokumencie o podobnym charakterze, nie niższą od wartości rynkowej tych udziałów (akcji).

Zgodnie zatem z powyższą regulacją, podział spółki stanowi transakcję neutralną na gruncie CIT, jeśli wartość majątku spółki dzielonej, otrzymanego przez spółkę przejmującą, odpowiada wartości emisyjnej akcji przydzielonych akcjonariuszom spółki dzielonej. W konsekwencji, w przypadku podziału spółek, jedynie nadwyżka wartości otrzymanego przez spółkę przejmującą majątku spółki dzielonej ponad emisyjną wartość udziałów przyznanych udziałowcom spółki dzielonej może stanowić przychód spółki przejmującej.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 15 ustawy CIT, powyższe przepisy mają zastosowanie wyłącznie do spółek będących podatnikami, o których mowa w:

*   art. 3 ust. 1 ustawy CIT, przejmujących majątek innych spółek mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo
*   art. 3 ust. 1 ustawy CIT, przejmujących majątek spółek podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, albo
*   art. 3 ust. 2 ustawy CIT, podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, przejmujących majątek spółek będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy CIT.

Art. 12 ust. 16 ustawy CIT, stanowi że ww. przepisy stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy CIT.

Powyżej powołane przepisy, tj. zarówno art. 12 ust. 1 pkt 8c, jak i art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy CIT, wprowadzone zostały na mocy ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie Ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2175), zmieniającej ustawę CIT z dniem 1 stycznia 2018 r. (dalej: „Ustawa nowelizująca”).

Mając na uwadze powyższe, ich interpretacja powinna być dokonywana z uwzględnieniem kształtu zmienionych przepisów podatkowych oraz intencji jakie kierowały ustawodawcą przy dokonywaniu ich nowelizacji.

Regulacje zawarte w art. 12 ust. 1 pkt 8c oraz art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy CIT, czytane łącznie, są odpowiednikiem uchylonego na mocy Ustawy nowelizującej przepisu art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy CIT, zgodnie z którym przy połączeniu lub podziale spółek dla spółki przejmującej lub nowo zawiązanej nie stanowi dochodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy CIT, nadwyżka wartości otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną majątku spółki przejmowanej lub dzielonej ponad nominalną wartość udziałów (akcji) przyznanych udziałowcom (akcjonariuszom) spółki przejmowanej lub dzielonej.

Jak to zostało wskazane w uzasadnieniu do Ustawy nowelizującej (druk sejmowy nr 1878), zmianę tę należy interpretować tak, iż „z perspektywy spółki przejmującej nie powstanie (\`(...)\`) przychód w postaci wartości emisyjnej akcji (udziałów) przydzielonych wspólnikom spółki dzielonej, która powinna odzwierciedlać wartość przejętego majątku (nowy przepis art. 12 ust. 4 pkt 3e), a nie - jak do tej pory (uchylony przepis art. 10 ust. 2 pkt 1) - w postaci nadwyżki wartości przejętego majątku nad nominalną wartością tych akcji (udziałów)”.

Ponadto, uzasadnienie do projektu Ustawy nowelizującej w zakresie modyfikacji przepisów określających sposób ustalania przychodów i kosztów uzyskania przychodów przy podziale przez przejęcie wskazuje również, że: „Zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami (obowiązującymi do 31 grudnia 2017 r. - przypis Zainteresowanych), w przypadku zbycia akcji spółki, z której wydzielono część majątku w trybie podziału przez wydzielenie koszt uzyskania przychodów z tytułu takiego zbycia ustala się jako część wydatków poniesionych na nabycie lub objęcie akcji spółki dzielonej, ustaloną w proporcji bazującej na porównaniu wartości nominalnej unicestwianych udziałów spółki dzielonej do wartości nominalnej udziałów spółki dzielonej przed podziałem. Regulacja ta zakłada, iż proporcja ta odpowiada rzeczywistej relacji wartości wydzielanego majątku do wartości majątku przed podziałem. Taka sytuacja nie zawsze ma miejsce. Podatnicy kształtują bowiem relację między wartościami nominalnymi udziałów w sposób korzystny podatkowo, niezgodnie z celem ww. regulacji i bez uzasadnionej przyczyny ekonomicznej. Zaburzając proporcję opartą na relacji między wartościami nominalnymi, zbywając po podziale udziały lub akcje spółki dzielonej, uzyskują możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nawet do 100% wydatków na ich nabycie, niezależnie od tego jaką wartość majątku po podziale udziały (akcje) te reprezentują i jaka jest relacja wartości majątku jaki pozostał w spółce dzielonej do jego wartości przed podziałem.”

Mając na uwadze wyżej przytaczane uzasadnienie do nowelizacji ustawy CIT stwierdzić należy, że stan prawny obowiązujący po wprowadzeniu nowelizacji, uległ zmianie zasadniczo jedynie w zakresie określenia wartości, w granicach której nie powstanie przychód podatkowy po stronie spółki przejmującej, a którą w brzmieniu przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2018 r. stanowi wartość emisyjna akcji (udziałów) przydzielonych wspólnikom spółki przejmowanej lub dzielonej, która powinna odzwierciedlać wartość przejętego majątku (co wynika z art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy CIT), a nie wartość nominalna, jak to było określone na gruncie stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2017 r. W konsekwencji, w myśl art. 12 ust. 1 pkt 8c w zw. z art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy CIT, w związku z dokonaniem Podziału po stronie Wnioskodawcy przychód podatkowy nie powstanie w przypadku, gdy wartość emisyjna udziałów wydanych przez Wnioskodawcę na rzecz akcjonariusza Y, tj. Banku w zamian za przenoszony majątek będzie równa lub wyższa od wartości tego majątku. Jeżeli natomiast wartość majątku nabywanego przez Wnioskodawcę w ramach Podziału będzie wyższa od wartości emisyjnej udziałów wydanych w zamian za ten majątek na rzecz Banku, wtedy po stronie Wnioskodawcy w dacie dokonania Podziału powstanie przychód w wysokości nadwyżki wartości otrzymanego przez Wnioskodawcę majątku ponad emisyjną wartość udziałów przyznanych w zamian za ten majątek na rzecz Banku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Rozstrzygając kwestię powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy w związku z Podziałem należy zauważyć, że tryb łączenia, podziału i przekształcenia spółek został uregulowany przepisami Działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 505 z późn. zm., dalej: „KSH”).

Stosownie do postanowień art. 528 § 1 KSH, spółkę kapitałową można podzielić na dwie albo więcej spółek handlowych.

Natomiast zgodnie z art. 529 § 1 podział może być dokonany:

1.  przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały lub akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie);
2.  przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek (podział przez zawiązanie nowych spółek);
3.  przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę lub spółki (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki);
4.  przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub na spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym odo osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm., dalej: „ustawa CIT”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Jednocześnie, jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z treścią art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. m ustawy CIT, za przychody z zysków kapitałowych uważa się m.in. przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:

*   przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki,
*   przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
*   przychody spółki dzielonej.

Art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy CIT stanowi, że przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności ustalona na dzień łączenia lub podziału wartość majątku spółki przejmowanej lub dzielonej otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną.

W myśl art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy CIT, do przychodów nie zalicza się wartości majątku spółki przejmowanej lub dzielonej otrzymanego przez spółkę przejmującą odpowiadającej wartości emisyjnej udziałów (akcji) przydzielonych udziałowcom (akcjonariuszom) spółek łączonych lub spółki dzielonej.

W tym miejscu należy wskazać, że przez wartość emisyjną rozumie się, zgodnie z art. 4a pkt 16a ustawy CIT, cenę, po jakiej obejmowane są udziały (akcje), określoną w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku - w innym dokumencie o podobnym charakterze, nie niższą od wartości rynkowej tych udziałów (akcji).

Zgodnie z art. 12 ust. 15 ustawy CIT, powyższe przepisy mają zastosowanie wyłącznie do spółek będących podatnikami, o których mowa w:

*   art. 3 ust. 1, przejmujących majątek innych spółek mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo
*   art. 3 ust. 1, przejmujących majątek spółek podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, albo
*   art. 3 ust. 2, podlegających w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, przejmujących majątek spółek będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Art. 12 ust. 16 ustawy CIT, stanowi że ww. przepisy stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy.

Zauważyć przy tym należy, że w myśl art. 12 ust. 13 ustawy CIT, przepisów ust. 4 pkt 3e, 3f, 12 i pkt 25 lit. b oraz ust. 4d nie stosuje się w przypadkach, gdy głównym lub jednym z głównych celów połączenia spółek, podziału spółek, wymiany udziałów lub wniesienia wkładu niepieniężnego jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 14 ustawy CIT, jeżeli połączenie spółek, podział spółek, wymiana udziałów lub wniesienie wkładu niepieniężnego nie zostały przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, dla celów ust. 13 domniemywa się, że głównym lub jednym z głównych celów tych czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem należącym do Grupy składającej się z instytucji finansowych i niefinansowych, skupionych wokół Banku. Grupa rozważa przeprowadzenie restrukturyzacji polegającej m.in. na przejęciu przez Wnioskodawcę Działalności Szkoleniowej prowadzonej przez Y S.A. („Y”), polegającą na organizowaniu szkoleń w zakresie funkcjonowania rynku kapitałowego dedykowanych dla inwestorów indywidualnych w tym klientów i pracowników Y we współpracy z podmiotami zewnętrznymi. Przejęcie ma nastąpić w drodze podziału Y przez przejęcie w trybie art. 529 § 1 pkt 1 KSH („Podział”). Działalność Szkoleniowa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy CIT. W konsekwencji przeprowadzonego Podziału, wszystkie aktywa i pasywa oraz prawa i obowiązki związane z Działalnością Szkoleniową przejdą w dniu Podziału z mocy prawa na Wnioskodawcę. W odniesieniu do przejęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Y obejmującego Działalność Szkoleniową, Wnioskodawca wyda akcjonariuszowi Y, tj. Bankowi udziały w zamian za przenoszony majątek. W związku z Podziałem nie zostaną wypłacone żadne dopłaty w gotówce. Podział będzie dokonany w oparciu o wartość księgową. Wartość emisyjna udziałów wydanych Bankowi przez Wnioskodawcę będzie odpowiadać wartości księgowej majątku otrzymanego w ramach Podziału przez przejęcie majątku Y obejmującego Działalność Szkoleniową. Majątek otrzymany przez Wnioskodawcę w związku z planowanym Podziałem zostanie przekazany na kapitał zakładowy oraz zapasowy Wnioskodawcy. Podział zostanie przeprowadzony z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych (mających swe podstawy m.in. w wymogach regulacyjnych stawianych przez przepisy prawa administracyjnego, ewentualnej konieczności uzyskania zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego w przypadku wyboru innej struktury transakcji niż podział, kwestiach sukcesyjnych, etc.), a głównym bądź jednym z głównych celów tego podziału nie będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Wnioskodawca zakłada, że wartość księgowa majątku otrzymanego przez Wnioskodawcę w ramach Podziału równać się będzie na dzień podziału wartości rynkowej tegoż majątku. W konsekwencji wartość emisyjna udziałów wydanych Bankowi przez Wnioskodawcę będzie odpowiadać wartości rynkowej majątku otrzymanego w ramach Podziału przez przejęcie majątku Y obejmującego Działalność Szkoleniową.

Odnosząc powołane powyższej uregulowania prawne do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że co do zasady wartość majątku otrzymanego przez Wnioskodawcę w wyniku Podziału Y stanowi przychód dla Wnioskodawcy w myśl art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy CIT. Jednocześnie, stwierdzić należy, że jeżeli w istocie, tak jak zakłada Wnioskodawca, wartość księgowa majątku otrzymanego przez Wnioskodawcę w ramach Podziału równać się będzie na dzień podziału wartości rynkowej tegoż majątku a w konsekwencji wartość emisyjna udziałów wydanych Bankowi przez Wnioskodawcę będzie odpowiadać wartości rynkowej majątku otrzymanego w ramach Podziału przez przejęcie majątku Y obejmującego Działalność Szkoleniową, wówczas zastosowanie znajdzie norma wynikająca z art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy CIT, zgodnie z którą do przychodów nie zalicza się wartości majątku spółki przejmowanej lub dzielonej otrzymanego przez spółkę przejmującą odpowiadającej wartości emisyjnej udziałów (akcji) przydzielonych udziałowcom (akcjonariuszom) spółek łączonych lub spółki dzielonej.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w związku z opisanym Podziałem po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8c w zw. z art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy CIT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Niezależnie od powyższego należy dodać, zgodnie z art. 12 ust. 13 ustawy CIT, przepisu art. 12 ust. 4 pkt 3f nie stosuje się w przypadkach, gdy głównym lub jednym z głównych celów połączenia spółek, podziału spółek, wymiany udziałów lub wniesienia wkładu niepieniężnego jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 14 ustawy CIT, jeżeli połączenie spółek, podział spółek, wymiana udziałów lub wniesienie wkładu niepieniężnego nie zostały przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, dla celów ust. 13 domniemywa się, że głównym lub jednym z głównych celów tych czynności jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

W niniejszej sprawie organ przyjął za Wnioskodawcą, że opisany we wniosku podział zostanie przeprowadzony z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych (mających swe podstawy m.in. w wymogach regulacyjnych stawianych przez przepisy prawa administracyjnego, ewentualnej konieczności uzyskania zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego w przypadku wyboru innej struktury transakcji niż podział, kwestiach sukcesyjnych, etc.), a głównym bądź jednym z głównych celów tego podziału nie będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Wskazać jednak należy, że zbadanie przesłanek i celów dokonywanego podziału przez wydzielenie jest w pełni możliwe dopiero w ramach ewentualnego postępowania kontrolnego lub podatkowego. Tym samym, ocena, czy przedstawiony przez Wnioskodawcę w zdarzeniu przyszłym podział przez wydzielenie został przeprowadzony z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a jego głównym bądź jednym z głównych celów nie jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania, nie może podlegać ocenie tut. organu, w trybie i na zasadach przewidzianych dla instytucji interpretacji indywidualnej.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Nadmienić należy, że w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych wniosek załatwiony został przez wydanie odrębnego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14na § 1 i 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie

ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.