Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.543.2025.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 17 października 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Od dnia 1 lutego 2022 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Główne
    PKD to 62.10.B - pozostała działalność w zakresie programowania. Wnioskodawca posiada
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art.
    3 ust. 1 oraz 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca na
    gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych opodatkowany jest w roku 2025 skalą
    podatkową. Dla celów podatku dochodowego Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę
    przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca na co dzień wykorzystuje język programowania (...) do tworzenia i
    rozwijania backendu oraz (...) wraz z frameworkiem (...) do implementacji frontendu
    aplikacji webowych. Technologie te służą zarówno do (...). Umiejętności programistyczne
    Wnioskodawca zdobywał samodzielnie przez lata, a także podczas studiów na kierunku
    (...) na (...), które ukończył w (...) 2021 r.
    W ramach swojej działalności zawodowej Wnioskodawca bierze udział w tworzeniu i
    rozwijaniu nowych funkcjonalności w (...), a także zapewnia ich bieżące wsparcie
    techniczne. Do najważniejszych projektów należą:
    - (...) - Wnioskodawca stworzył backend tej aplikacji, która umożliwia (...).
    - (...) - Wnioskodawca rozwija backend tej aplikacji służącej do (...).
    - (...) - aplikacja mobilna ((...)) pełniąca rolę (...).
    - Własny projekt Wnioskodawcy – (...). Oprócz współpracy wyżej wymienionych,
      Wnioskodawca prowadzi własny projekt pod nazwą (...). Jest to aplikacja (...).
    Celem Wnioskodawcy jest dalsze rozwijanie funkcjonalności aplikacji, w tym wdrożenie
    płatnych subskrypcji z dodatkowymi opcjami. Projekt (...) został w całości opracowany
    samodzielnie przez Wnioskodawcę z wykorzystaniem opisanych wyżej technologii
    programistycznych. Wnioskodawca jest jedynym właścicielem majątkowych praw
    autorskich. Dochody z subskrypcji/licencji są ujmowane odrębnie per moduł/wersję w
    ewidencji 30cb i stanowią dochody z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 1).
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie (kod źródłowy, kod pośredni
    /obiektowy oraz materiały przygotowawcze) jest utworem i podlega ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z Dyrektywą
    2009/24/WE ochrona obejmuje wszelkie formy wyrażenia programu komputerowego.
    Wybór i implementacja powyższych narzędzi wymaga od Wnioskodawcy prowadzenia
    prac o charakterze twórczym i badawczo-rozwojowym. W szczególności polegają one na:
    eksperymentowaniu z różnymi bibliotekami i konfiguracjami backendu, projektowaniu
    własnych algorytmów do integracji systemów (...), testowaniu wydajności i bezpieczeństwa
    aplikacji, tworzeniu autorskich mechanizmów (...). Wybranie rozwiązań dedykowanych
    wyłącznie potrzebom Kontrahenta, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością
    jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i
    wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.

    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych, ulepszonych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów oraz aplikacji. W ramach
    działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez
    niego systemów i aplikacji. Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem
    oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Kontrahenta. Jednakże ze względu na
    specyfikę świadczonych usług może okazać się niezbędne uzgodnienie czasu, bądź
    miejsca realizacji zlecenia przez Wnioskodawcę i Kontrahenta. Wnioskodawca
    współpracuje z kontrahentem w zakresie m.in. wytwarzania Oprogramowania.
    Wytwarzane przez Podatnika Oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie
    art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). Umowy zawarte pomiędzy
    Podatnikiem a kontrahentem wskazują m.in., że w zakresie związanym z wytwarzaniem
    Oprogramowania, Podatnik przenosi na kontrahenta prawa autorskie do
    Oprogramowania, w zamian za wynagrodzenie. Tym samym wynagrodzenie otrzymane
    przez Podatnika będzie przychodem z tytułu sprzedaży praw autorskich do
    Oprogramowania. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych prawa
    autorskich do Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Podatnika w prace nad Oprogramowaniem
    lub wynika bezpośrednio z umowy.
    Ponadto, Podatnik zamierza uzyskiwać również przychody z opłat lub należności
    wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. W tym przypadku chodzi o Projekt (...), który został w całości opracowany
    samodzielnie przez Wnioskodawcę.
    W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:
    1) Projekt - czyli wytworzenie oprogramowania - jest rozciągnięty w czasie, w
      konsekwencji czego można przypisać do niego kilka faktur przychodowych, wówczas
      część danej faktury, która obejmuje wynagrodzenie autorskie, stanowić będzie część
      ogółu wynagrodzenia za dany program komputerowy wykonywany w ramach danej
      umowy.
    2) W tym samym okresie rozliczeniowym prace prowadzone są nad kilkoma projektami,
      wtedy możliwe jest wyodrębnienie w ramach danej faktury przychodów,
      pochodzących z poszczególnego projektu lub ich części.
    3) Projekt wytworzenia oprogramowania zamyka się w obrębie jednego okresu
      rozliczeniowego i jednej faktury przychodowej, wówczas część obejmująca
      wynagrodzenie z tytułu praw autorskich, będzie odnosiła się do przychodu z danego
      oprogramowania.
    Możliwość pozyskiwania zleceń oraz współpracy z kontrahentami w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej jest ściśle uzależniona od umiejętności i wiedzy Wnioskodawcy
    w zakresie projektowania i wdrażania nowych/ulepszonych rozwiązań związanych z
    tworzeniem Oprogramowania. Ekspercka wiedza oraz doświadczenie pozwalają na
    opracowanie i wdrażanie całkowicie nowych lub znacznie ulepszonych technologicznie
    rozwiązań dla kontrahentów.
    Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie rozwoju Oprogramowania mają
    charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych
    zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych, tworzone są
    zupełnie nowe elementy Oprogramowania, które mają sprostać wymogom rynku,
    klientów oraz postępowi technologicznemu. Oprogramowanie staje się jednocześnie
    nowym produktem Wnioskodawcy, które (po przejściu odpowiednich testów technicznych

    i technologicznych) następnie udostępniane jest kontrahentowi, w zamian za
    wynagrodzenie. Dlatego też, wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania oparte
    jest na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmuje m.in. zaprojektowanie
    algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację,
    modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Niewątpliwie
    działania te prowadzone są w metodyczny sposób, wynika to ze specyfiki tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały
    miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest
    przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest
    spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie
    stworzone na rzecz konkretnych potrzeb Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.
    W ramach świadczonych usług zadaniem Wnioskodawcy jest projektowanie
    oprogramowania, programowanie nowych funkcjonalności wytworzonego
    oprogramowania, jak i również rozszerzanie i usprawnianie istniejących funkcjonalności.
    W tym miejscu należy podkreślić, że prowadzone prace rozwojowe nad
    Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych
    do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych. Prace realizowane przez
    Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność
    wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i
    znajomości technologii.
    W wyniku prowadzonych prac nad Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy
    stanowiący Oprogramowanie. Wnioskodawca ma z góry określoną rolę i wytwarza
    zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy kodu źródłowego, tj.
    Oprogramowanie.
    Proces opracowywania Oprogramowania. W związku ze stałym tworzeniem
    Oprogramowania, poprzez opracowywanie i wdrażanie nowych elementów,
    Wnioskodawca pracuje nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany sposób, podzielony
    na etapy:
    1. praca nad przygotowaniem kodu Oprogramowania, zgodnie z założeniami danej
      technologii oraz wymaganiami technicznymi kontrahenta,
    2. ewentualne zmiany oraz poprawki związane z wytworzeniem Oprogramowania,
    3. przyjęcie przez kontrahenta danego elementu wytworzonego Oprogramowania.
    Zapotrzebowanie na dany rodzaj Oprogramowania zgłaszane jest Wnioskodawcy przez
    kontrahenta, który określa zakres zleconych Podatnikowi prac. Bieżące prace projektowe
    związane z tworzeniem kodu Oprogramowania wymagają współdziałania Wnioskodawcy
    oraz kontrahenta, w celu weryfikacji postępów prac, odbioru oraz testowania
    poszczególnych elementów. W szczególności, proces tworzenia oprogramowania wymaga
    ciągłej komunikacji pomiędzy Podatnikiem a kontrahentem (np. za pomocą Internetu) w
    celu nanoszenia korekt, weryfikacji poprawności wykonania kodu źródłowego, itd. Na tym
    etapie Oprogramowanie jest również testowane przez kontrahenta, a w przypadku
    konieczności zwracane Wnioskodawcy w celu naniesienia zmian.
    Po zakończeniu danego etapu prac nad Oprogramowaniem i przyjęcia go przez
    kontrahenta, jest on dostarczany kontrahentowi (wraz z przeniesieniem praw autorskich
    do Oprogramowania na kontrahenta). Ze względu na specyfikę pracy związanej z

    tworzeniem Oprogramowania, Wnioskodawca może jednocześnie pracować nad kilkoma
    projektami, w ramach których tworzy Oprogramowanie.
    Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzenia prac badawczo-
    rozwojowych obejmują w szczególności koszty kwalifikowane mieszczące się w kategorii
    lit. a wskaźnika nexus, tj. koszty faktycznie ponoszone przez podatnika w związku z
    prowadzoną działalnością B+R. Wnioskodawca planuje ponosić następujące wydatki:
    1) Subskrypcje (...) - obejmujące dostęp do najbardziej zaawansowanych modeli
      językowych, które są niezbędne do tworzenia, testowania i optymalizacji aplikacji
      opartej na dużych modelach językowych, a w przypadku (...) przestrzeń do zapisywania
      efektów prac badawczo-rozwojowych. Wydatki te mają bezpośredni związek z pracami
      rozwojowymi, gdyż umożliwiają Wnioskodawcy prowadzenie badań i wdrażanie
      nowych funkcjonalności aplikacji.
    2) Subskrypcja (...) - obejmująca dostęp do specjalistycznego narzędzia wspierającego
      proces tworzenia oprogramowania. Koszt stanowi wydatek bezpośrednio związany z
      procesem badawczo-rozwojowym, ponieważ umożliwia projektowanie, testowanie i
      wdrażanie nowych rozwiązań w ramach aplikacji.
    3) Opłaty księgowe - związane z prawidłowym prowadzeniem ewidencji działalności
      gospodarczej, w tym również ewidencji dla celów IP Box. Wydatki te mają charakter
      pomocniczy, jednak są niezbędne dla prowadzenia działalności i dokumentowania
      kosztów B+R zgodnie z wymogami ustawy o PIT.
    4) Zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego - sprzęt komputerowy i elektroniczny
      stanowi podstawowe narzędzie do prowadzenia działalności programistycznej i
      rozwoju aplikacji. Koszt ten jest bezpośrednio powiązany z prowadzeniem prac
      rozwojowych nad oprogramowaniem.
    5) Składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy - są to obciążenia obowiązkowe,
      aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w
      przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
      programistycznych. Również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które
      mają za cel zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania
      działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie wydłuży jego zdolność
      zawodową.
    Wszystkie powyższe wydatki są ściśle związane z działalnością badawczo-rozwojową
    Wnioskodawcy, a ich ponoszenie umożliwia tworzenie, rozwój oraz ulepszanie
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jakim jest program komputerowy. W
    przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności
    gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania i części
    oprogramowania wytworzonych przez niego.
    Jak wskazano wcześniej, Wnioskodawca zamierza też czerpać przychody z opłat lub
    należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej. W wyniku czego wymienione koszty uzyskania przychodu
    ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej uznawane są per se
    za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art.
    30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z poszczególnymi Projektami
    realizowanymi przez niego. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego
    kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do
    przychodów ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca przyporządkuje wydatki do
    przychodów ze zbycia Oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona
    jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem
    Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Ewidencja rachunkowa kosztów kwalifikowanych. Od 2025 r. Wnioskodawca prowadzi na
    bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o

    której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej
    formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, dlatego też
    Wnioskodawca prowadzi taką ewidencję techniką komputerową w postaci arkusza
    kalkulacyjnego, która to obejmuje comiesięczne zestawienie dokumentów. Świadczone
    przez Podatnika usługi dokumentowane są comiesięcznie wystawianymi fakturami
    sprzedaży. W prowadzonej Ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury przychodowej
    współczynnik IP BOX. Współczynnik ten informuje jaka część przychodu z danej faktury,
    stanowiło wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do określonego programu
    komputerowego, wytworzonego przez Wnioskodawcę w danym okresie rozliczeniowym.
    Wnioskodawca wyodrębnił poszczególne programy komputerowe w prowadzonej
    Ewidencji. W odniesieniu do każdego z nich Wnioskodawca ewidencjonuje potwierdzone
    fakturami/rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem
    takich informacji jak nazwa kontrahenta, przedmiot kosztu, NIP kontrahenta, wartość
    kosztu, nr dokumentu, data wystawienia).
    W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody ze
    świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest
    możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej. Na koniec każdego miesiąca
    kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego.
    Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej
    Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z
    art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości
    wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca planuje korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką
    podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania, poczynając od zeznania
    rocznego składanego za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025
    r.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wyjaśnia, że wszystkie opisane we wniosku dane, warunki i informacje
    dotyczące prowadzonej działalności oraz planowanego korzystania z preferencji IP BOX są
    aktualne i będą obowiązywać również w przyszłości. Wnioskodawca w dalszym ciągu
    prowadzi działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania oraz
    planuje kontynuować ją w kolejnych latach podatkowych.
    Przez „oprogramowanie” Wnioskodawca rozumie autorskie programy komputerowe
    tworzone w językach (...) (część backendowa) oraz (...) (część frontendowa).
    Oprogramowanie obejmuje zarówno backend (logika serwerowa, przetwarzanie danych,
    komunikacja z bazami, integracje API), jak i frontend (interfejs użytkownika webowy lub w
    postaci aplikacji mobilnej czy (...)). W niektórych przypadkach Wnioskodawca tworzy
    również komponenty mobilne współpracujące z backendem poprzez API.
    Nazwy wskazane we wniosku - (...) - są nazwami projektów programistycznych
    realizowanych przez Wnioskodawcę. Każdy projekt obejmuje tworzenie odrębnego
    programu komputerowego lub jego rozwojowych modułów, które stanowią odrębne
    utwory w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Na chwilę
    obecną Wnioskodawca realizuje wyłącznie wskazane projekty, jednak nie wyklucza, że w
    przyszłości powstaną nowe.
    Innowacyjność tworzonych przez Wnioskodawcę rozwiązań przejawia się w:
    • opracowywaniu autorskich mechanizmów (...),
    • integracji z zewnętrznymi systemami (np. (...)),
    • tworzeniu własnych bibliotek i rozszerzeń do frameworka (...), w tym m.in.:

        1. biblioteki wspomagającej integrację (...), ułatwiającej (...),
        2. rozwiązań wspierających integrację (...), w tym (...),
        3. rozszerzeń do bibliotek (...) dostosowanych do specyficznych potrzeb
        projektowych,
    • projektowaniu unikalnych interfejsów (...),
    • wdrażaniu mechanizmów zwiększających bezpieczeństwo (np. (...)).
    Wnioskodawca korzysta z nowoczesnych frameworków open- source (głównie (...)) oraz
    tworzy własne rozwiązania wspomagające ich integrację. Każdy z projektów posiada
    własną architekturę kodu i unikalne rozwiązania logiczne.
    Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy polega na opracowywaniu od podstaw lub
    istotnym rozwijaniu kodu źródłowego, obejmującym:
    a) usprawnienia oprogramowania - refaktoryzacja istniejących modułów, tworzenie
      nowych API do (...),
    b) nowe rozwiązania techniczne - m.in. autorski system (...),
    c) technologie - (...).
    Wnioskodawca każdorazowo tworzy nowy kod źródłowy, którego rezultat nie jest z góry
    znany.
    Działalność Wnioskodawcy ma charakter systematyczny i planowy - każdy projekt
    rozpoczyna się od etapu analizy i dokumentacji, po czym następuje planowanie sprintów i
    implementacja.
    Systematyczność polega na iteracyjnym wprowadzaniu zmian w ramach cykli
    deweloperskich (analiza - kodowanie - testy - wdrożenie - ewaluacja).
    Cele projektowe:
    • 2024-2025: Rozbudowa systemów (...);
    • 2025: Ukończenie i komercjalizacja (...).
    Prace realizowane są samodzielnie przez Wnioskodawcę, przy wykorzystaniu własnych
    zasobów ((...)).
    Harmonogramy prac są prowadzone w narzędziu (...) i obejmują kamienie milowe (analiza,
    implementacja, testy, wdrożenie).
    Przed rozpoczęciem projektów Wnioskodawca dysponował wiedzą z zakresu (...).
    Wcześniejsze projekty obejmowały m.in. systemy zarządzania kontami użytkowników i
    proste aplikacje webowe. Były one oparte na tradycyjnych modelach (...), bez integracji z
    blockchainem i komunikatorami. Nowe przedsięwzięcia polegają na rozbudowie tych
    rozwiązań o zupełnie nowe funkcje i integracje. Efektem są programy komputerowe
    stanowiące nowe zastosowania technologiczne - np. (...).
    Wszystkie efekty pracy Wnioskodawcy stanowią utwory w rozumieniu art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Każdy moduł jest rezultatem samodzielnej
    twórczości intelektualnej i ma indywidualny charakter. Nie są to czynności powtarzalne -
    rezultat nie jest możliwy do przewidzenia przed ukończeniem prac. Tworzenie nie polega
    na mechanicznym wdrażaniu cudzych instrukcji - Wnioskodawca projektuje architekturę,
    logikę i kod samodzielnie.
    Z umowy z kontrahentem ((...)) wynika, że przeniesienie majątkowych praw autorskich
    następuje z chwilą przyjęcia utworu, w formie elektronicznej, za wynagrodzeniem
    określonym na koniec okresu rozliczeniowego. Wnioskodawca przekazuje gotowy kod

    źródłowy, dokumentację i repozytorium, natomiast kontrahent dokonuje odbioru.
    Przeniesienie praw odbywa się zgodnie z art. 41 i 53 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Każdorazowo efekty prac stanowią odrębne programy komputerowe, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W
    przypadku modułów stanowiących część większej aplikacji - stanowią one samodzielne
    funkcjonalnie komponenty kodu, również chronione jako utwory.
    Każde przeniesienie majątkowych praw autorskich następuje zgodnie z przepisami ustawy
    o prawie autorskim, w tym art. 41 oraz art. 53. Wnioskodawca przekazuje kod,
    dokumentację i repozytorium, co stanowi spełnienie wymogu utrwalenia i przekazania
    utworu.
    Wnioskodawca udziela licencji niewyłącznych - w szczególności w ramach projektu (...),
    gdzie użytkownicy końcowi nabywają prawo do korzystania z aplikacji w modelu
    subskrypcyjnym (licencja czasowa, niewyłączna).
    Dochód z udzielania licencji pochodzi z umów licencyjnych zawartych w rozumieniu art. 66
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochody z tego tytułu stanowią
    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o
    PIT.
    Z umowy licencyjnej wynika, że cena sprzedaży obejmuje udzielenie licencji na korzystanie
    z programu komputerowego w określonym zakresie. Dostęp do aktualizacji
    oprogramowania oraz pomocy technicznej na czas trwania subskrypcji stanowi element
    tej licencji - są one nierozerwalnie związane z prawem do korzystania z programu i nie są
    odrębnie wyodrębnione na fakturze ani traktowane jako osobna usługa. W konsekwencji,
    całe wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę stanowi przychód z tytułu udzielenia
    licencji do kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego programu
    komputerowego, w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Wnioskodawca ponosi i planuje ponosić wydatki związane z pracami rozwojowymi, w
    szczególności:
    - sprzęt komputerowy - (...), mysz (...), monitor (...) w przyszłości planowany zakup
      nowego laptopa (...),
    - subskrypcje programistyczne - (...),
    - usługi księgowe - bieżąca obsługa księgowości.
    Nie obejmują one opłaty za wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Wszystkie
    powyższe wydatki są bezpośrednio związane z wytwarzaniem i rozwojem
    oprogramowania i stanowią koszty lit. a wskaźnika Nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Zostały poniesione na rzecz konkretnych prac rozwojowych.
    Przez „część oprogramowania” Wnioskodawca rozumie samodzielny moduł lub
    komponent kodu, realizujący odrębną funkcję w ramach większego programu (np. moduł
    płatności, logowania, raportów). Każda część stanowi odrębny utwór w rozumieniu art. 74
    ustawy o prawie autorskim. Przeniesienie praw do tych części następuje zgodnie z art. 41 i
    53 ww. ustawy, wraz z elektronicznym protokołem odbioru.
    Pytania
    1) Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
      art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2) Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż Oprogramowania stanowi
      sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

    3) Które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej na:
      - subskrypcje (...);
      - subskrypcja (...);
      - opłaty księgowe;
      - zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego;
      - składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4) Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest uprawniony do
    zastosowania stawki podatku 5% w stosunku do dochodu ze sprzedaży
    Oprogramowania i z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która
    dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Zgodnie z art. 5a pkt 38 w zw. pkt 40 ustawy o PIT, prowadzone przez Wnioskodawcę
      prace w zakresie wytwarzania Oprogramowania, spełniają definicję działalności
      badawczo-rozwojowej określonej w ustawie o PIT.
    2. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż Oprogramowania stanowi
      sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    3. Zgodnie z art. 30ca ust. 5 w zw. z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, koszty wskazane we
      wniosku stanowią koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem Oprogramowania i
      należy je po odpowiednim alokowaniu uwzględnić we wzorze Nexus.
    4. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest uprawniony do
      zastosowania stawki podatku 5% w stosunku do dochodu ze sprzedaży
      Oprogramowania.
    Ad 1
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 38 ustawy o
    PIT, zgodnie z którym, oznacza ono działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie
    art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wskazuje, że prace rozwojowe są
    działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    W odniesieniu do prac rozwojowych ustawodawca położył, więc, nacisk na wiedzę i
    umiejętności oraz późniejsze ich wykorzystanie do planowania produkcji oraz tworzenia i
    projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług.
    Jednocześnie jednak, z zakresu prac rozwojowych wyłączono prace obejmujące rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzone m.in. do produktów. Tym samym, w ocenie

    Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową należy uznać działalność spełniającą
    łącznie następujące przesłanki:
    - działalność o charakterze twórczym obejmującą prace rozwojowe,
    - podejmowaną w sposób systematyczny,
    - polegającą na wykorzystaniu wiedzy i umiejętności,
    - celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub jej wykorzystanie do planowania produkcji
      oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów,
      procesów lub usług,
    - prace rozwojowe nie mogą mieć charakteru rutynowych i okresowych zmian.
    W ocenie Wnioskodawcy, przywołane przepisy pozwalają stwierdzić, że opisana wyżej
    działalność Podatnika, w zakresie tworzenia Oprogramowania, dostosowana do obecnych
    lub przyszłych potrzeb rynku, stanowi przejaw działalności badawczo-rozwojowej, w
    rozumieniu 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT.
    Definicja prac rozwojowych jednoznacznie wskazuje na działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    projektowania i tworzenia nowych procesów, produktów. Zatem innowacyjna i twórcza
    działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania i tworzenia Oprogramowania z
    zastosowaniem narzędzi informatycznych i specjalistycznego oprogramowania wpisuje
    się, w definicję prac rozwojowych.
    Opisywana działalność Wnioskodawcy prowadzi do stworzenia nowych rozwiązań
    informatycznych, odpowiadającej potrzebom rynku, wypełniającej niszę, jak również
    cechującej się innowacyjnością oraz wykorzystaniem nowych technologii, co dodatkowo
    potwierdza okoliczność, iż przed przystąpieniem do prac nie jest znany jej dokładny wynik.
    Podatnik przed przeprowadzeniem wewnętrznych analiz, przygotowaniem oraz
    wdrożeniem stworzonego Oprogramowania, nie ma pewności, czy będzie działało
    poprawnie oraz spełniało wymogi kontrahentów. W konsekwencji, potwierdza to, iż sam
    proces tworzenia Oprogramowania nie jest w żadnym stopniu mechaniczny czy
    zrutynizowany, ale wymaga określonej działalności twórczej oraz szerokiej wiedzy
    dotyczącej technologii, jej ograniczeń i możliwości stosowania.
    Prace rozwojowe mają także charakter systematyczny - tworzenie Oprogramowania do
    przeprowadzania automatycznych testów jest u Podatnika ciągłym procesem, cechującym
    się innowacyjnością, oraz wychodzącym naprzeciw potrzebom kontrahentów i rynku - jest
    podstawą działalności Wnioskodawcy. Podejmowana przez Podatnika działalność spełnia
    również przesłankę wykorzystania wiedzy i umiejętności do opracowywania nowego lub
    ulepszonych Oprogramowania. Jak bowiem wskazano, stworzenie Oprogramowania
    wymaga posiadania odpowiedniego poziomu wiedzy specjalistycznej z zakresu technologii
    informatycznych, przeprowadzenia szeregu weryfikacji, tak by finalny efekt prac pełniał
    odpowiednie wymagania. Wykonanie opisywanych czynności wymaga konkretnych
    umiejętności, posiadanych przez Podatnika.
    Wnioskodawca pragnie również wskazać, iż spełniona jest przesłanka celu prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej w postaci wykorzystania wiedzy do planowania
    produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług. Wszystkie opisane czynności o charakterze twórczym,
    prowadzone są w celu stworzenia nowego Oprogramowania, dopasowanego do
    zapotrzebowania kontrahentów oraz rynku. Opisywana działalność w zakresie tworzenia
    Oprogramowania nie ma charakteru prac rutynowych, polegających na wprowadzeniu
    okresowych zmian, a skupiona jest wokół wprowadzania nowych i innowacyjnych
    rozwiązań, polegających na ciągłym tworzeniu nowych rozwiązań informatycznych (tj.
    Oprogramowania), odpowiadających na problemy z jakimi spotykają się kontrahenci oraz
    rynek.

    Wnioskodawca w swoich projektach rozwija fachową i specjalistyczną wiedzę oraz
    umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów
    dotyczących oprogramowania. Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca nie świadczy
    usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, spełnienie ww. przesłanek, w
    świetle okoliczności faktycznych przedstawionych w opisie stanu faktycznego oraz
    przywiedzionych przepisów prawa potwierdza, że działalność w zakresie tworzenia
    Oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt
    38 w zw. pkt 40 ustawy o PIT.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT „Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    są: (...) 8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej
    na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.”
    Przedmiotowa regulacja wskazuje, że kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    (dalej również: „IP”) jest:
    - autorskie prawo do programu komputerowego,
    - które podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw (tj. np.
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst
      jednolity - Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm. - dalej: „uPAiP”),
    - wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika,
    - w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.
    W konsekwencji, dla uznania programu komputerowego za kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej spełnić należy łącznie ww. przesłanki.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 uPAiP „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).” Artykuł 1 ust. 2
    uPAiP wskazuje, że: „W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: 1)
    wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); (...)” Natomiast,
    zgodnie z art. 1 ust. 3 uPAiP stanowi, że: „Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od
    chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.” Przedmiotowe regulacje wskazują,
    że autorskie prawo jest prawem przysługującym twórcom do utworów, tj.
    zindywidualizowanych rozwiązań, utrwalone w jakiejkolwiek postaci niezależnie od
    wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, wyrażone w dowolny sposób, w tym
    słowem, symbolami matematycznymi oraz znakami graficznym.
    W szczególności, art. 1 ust. 3 uPAiP wskazuje, że przedmiotem prawa autorskiego są takie
    utworzy jak stworzone przez autora programy komputerowe. Regulacje ustawy o PIT oraz
    uPAiP nie definiują pojęcia programu komputerowego. Zasadnym wydaje się sięgnięcie do
    regulacji unijnych w tym kontekście. Zgodnie z postanowieniami Dyrektywa Rady z dnia 14
    maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (91/250/EWG)1,
    która wskazuje iż do celów niniejszej dyrektywy pojęcie „program komputerowy” obejmuje
    programy w jakiejkolwiek formie, włącznie z programami zintegrowanymi ze sprzętem
    komputerowym; pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe

    prowadzące do rozwoju programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac
    przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na
    późniejszym etapie.
    Powyższe wskazuje, że programem komputerowym jest każdy kod źródłowy, wytworzony
    przez autora. Tym samym, pojęcie programu komputerowego, na potrzeby uPAiP jest
    szerokie. Stanowisko to potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z
    dnia 2 maja 2012 r. w sprawie SAS Institute Inc. Przeciwko World Programming Ltd, (sygn.
    C-406/10), gdzie Trybunał wskazał, że „Zatem przedmiot ochrony dyrektywy 91/250
    obejmuje formy wyrażenia programu komputerowego, jak również przygotowawcze prace
    projektowe pozwalające na, odpowiednio, powielanie lub późniejsze stworzenie takiego
    programu (ww. wyrok w sprawie Bezpecnostnł softwarova asociace, pkt 37). Trybunał
    wniósł z tego, że kod źródłowy i kod obiektowy programu komputerowego stanowią
    formy jego wyrażenia, które w związku z tym zasługują na objęcie ich ochroną
    przyznawaną programom komputerowym przez prawo autorskie na podstawie art. 1 ust.
    2 dyrektywy 91/250.”
    Prowadzi to do wniosku, że kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej działalności stanowi program komputerowy w rozumieniu przepisów
    dotyczących prawa autorskich. W konsekwencji, Oprogramowanie (tj. kod źródłowy)
    wytwarzane przez Podatnika podlega ochronie prawnej określonej przez przepisy ustawy
    z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst jednolity - Dz. U.
    2019 r. poz. 1231 ze zm.
    Mając na względzie powyższe, w przedmiotowym przypadku, sprzedaż wytwarzanego
    przez Podatnika Oprogramowanie stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, tj.:
    - stanowi autorskie prawo do programu komputerowego przysługujące Wnioskodawcy,
    - podlega ochronie prawnej z mocy prawa,
    - jest wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności
      gospodarczej,
    - wytwarzanie Oprogramowania stanowi przejaw prowadzonej przez podatnika
      działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn: (i) dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i (ii)
    wskaźnika tzw. nexus, w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT „Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza
    się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności

    intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
    nieruchomościami.” W konsekwencji, dla określenia wysokości dochodu z kwalifikowanych
    prawa własności intelektualnej konieczne jest określenie wysokości:
    1) przychodów uzyskanych przez podatnika w roku podatkowym z tytułu sprzedaży
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz
    2) kosztów bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zgodnie objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX
    dalej; „Objaśnienia IP Box”, „(...) do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus, czyli do
    kosztów, które zostały określone w powyżej wskazanych literach, nie zalicza się kosztów,
    które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Kosztami nieujętymi we
    wskaźniku nexus będą na przykład koszty utrzymania nieruchomości, w której
    prowadzona jest działalność badawczo-rozwojowa zmierzająca do wytworzenia
    kwalifikowanego IP, czy też odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości.
    Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5
    istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury
    nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnych kwalifikowanych IP. OECD jako przykład braku możliwości ustalenia
    bezpośredniego związania kosztu z kwalifikowanymi IP podaje koszt budynku (nabycia,
    utrzymania, etc.), w którym wytwarzane są kwalifikowane IP. Taki koszt jest kosztem
    pośrednio związanym z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP
    i dlatego nie może zawierać się we wskaźniku nexus.
    Należy zauważyć, że zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty
    kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich
    ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego
    też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w
    kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania
    przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o CIT oraz ustawy o PIT.” Powyższe
    regulacje oraz objaśnienia Ministerstwa Finansów do IP Box wskazują, że przez koszty
    bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowalnego prawa własności intelektualnej,
    które uwzględnia się przy kalkulacji:
    1. wysokości dochodu opodatkowanego preferencyjną stawką podatku dochodowego,
    2. wartości wskaźnika nexus,
    należy rozumieć koszty funkcjonalnie powiązane z wytwarzaniem kwalifikowalnego prawa
    własności intelektualnej.
    Dla uznania danego kosztu za bezpośrednio związany z wytworzeniem IP konieczne jest
    wykazanie związku funkcjonalnego kosztu z procesem tworzenia IP, tj. czy dany wydatek
    jest funkcyjnie powiązany z wytworzeniem IP przez podatnika. W związku z powyższym, w
    celu określenia czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią koszty bezpośrednio
    związane z IP konieczne jest ustalenie ich związku z wytworzeniem IP.
    Jak wskazano w stanie faktycznym, Podatnik ponosi szereg kosztów bezpośrednio
    związane z wytwarzaniem Oprogramowania tj. wydatki na.:
    - subskrypcje (...);
    - subskrypcja (...);
    - opłaty księgowe;
    - zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego;
    - składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy.

    Powyższe wydatki funkcjonalnie bezpośrednio powiązane są z wytwarzaniem przez
    Podatnika Oprogramowaniem. Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są
    również kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu
    osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj.
    prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jednocześnie, w zakresie wydatków związanych z wytwarzaniem Oprogramowania oraz w
    zakresie pozostałych obszarów działalności gospodarczej, Podatnik dokonuje podziału
    tych kosztów i przypisania ich wg klucza przychodowego, tj. wg proporcji przychodów ze
    sprzedaży Oprogramowania do pozostałych przychodów związanych z działalnością
    gospodarczą.
    Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w
    jakim przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji opisanej we wniosku,
    należy uznać za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT). Powyższe rozumienie znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów
    podatkowych. Przykładowo:
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 24 grudnia 2019 r. (nr 0113-
    KDIPT2-3.4011.586.2019.2.SJ) wskazał, że: „Jak wskazuje Wnioskodawca we wniosku, w
    ramach prowadzonej działalności badawczo -rozwojowej musi ponosić wydatki na zakup
    sprzętu komputerowego i akcesoriów, które są Mu niezbędne do wykonania
    Oprogramowania - wytwarzania przedmiotów kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej. Bezpośredni związek z działalnością badawczo- rozwojową ma również
    używanie samochodu osobowego. Wobec powyższego, za prawidłowe należy uznać
    stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, ponoszone wydatki w zakresie w jakim
    przeznaczane na wytworzenie Oprogramowania, w tym obliczone według powyższej
    proporcji przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za
    koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-
    rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 29 listopada 2019 r. (nr
    0114-KDIP3-2.4011.469.2019.2.AC) wskazał, że: „Zatem przyjąć należy, że jeżeli podatnik
    poniósł rzeczywiście wydatki w postaci dostępu do Internetu, usług telekomunikacyjnych,
    oprogramowania dodatkowego np. antywirusowego, koszty związane z samochodem
    osobowym, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności
    badawczo-rozwojowej to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności
    kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem ust. 5 art. 30ca ustawy
    o PIT.”
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 8 kwietnia 2020 r. (nr 0112-
    KDIL2-1.4011.79.2020.2.KF) wskazał, że: „Reasumując, wydatki ponoszone przez
    Wnioskodawcę na dzierżawę komputera osobistego wraz z oprogramowaniem od Spółki,
    zakup sprzętu komputerowego wraz z oprogramowaniem oraz dostęp do Internetu, a
    także - przy zachowaniu wskazanej przez Wnioskodawcę proporcji - koszty związane z
    leasingiem operacyjnym i eksploatacją samochodu osobowego, usługami księgowymi,
    usługami telekomunikacyjnymi, zakupem artykułów biurowych oraz wydatki na tzw.
    zaplecze techniczne (obejmujące opłaty za możliwość korzystania z infrastruktury
    technicznej Spółki oraz obsługę sekretarską) - mogą stanowić koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty związane z
    bezpośrednio przez niego prowadzoną działalnością badawczo- rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.”

    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 27 października 2020 r. (nr
    0115-KDWT.4011.69.2020.2.MK) wskazał, że: „W odniesieniu do składek na ubezpieczenie
    społeczne należy wskazać, że mogą one stanowić koszty uzyskania przychodów, pod
    warunkiem że nie zostaną odliczone przez Wnioskodawcę od dochodu po zakończeniu
    roku podatkowego (art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).”
    „Wobec powyższego, poniesione w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę
    działalnością badawczo-rozwojową, koszty składek na ubezpieczenia społeczne, usług
    księgowych, amortyzacji i użytkowania samochodu oraz zakupu komputera mogą
    stanowić koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej dla potrzeb wyliczenia wskaźnika nexus,
    o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT i mogą zostać ujęte pod literą „a” tego
    wskaźnika.”
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 27 lutego 2020 r. (nr 0114-
    KDIP3-1.4011.570.2019.3.MG) wskazał, że: „(...) należy zgodzić się także ze stanowiskiem
    Wnioskodawcy odnośnie pytania Nr 5, dotyczącego uznania, że składkę na fundusz pracy,
    którą Wnioskodawca opłaca, można uznać za związaną bezpośrednio z wytworzeniem
    kwalifikowanego IP. (....). W związku z powyższym Wnioskodawca będzie mógł
    obowiązkową składkę ma Fundusz Pracy ująć w dodatkowej ewidencji, którą
    Wnioskodawca zaprowadzi na potrzeby IP Box.”
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 5 maja 2020 r. (nr 0114-
    KDIP2-1.4011.11.2020.2.MR) wskazał, że: „Wobec powyższego, koszty poniesione
    /ponoszone przez Wnioskodawcę, które związane są z zakupem sprzętu, licencje na
    oprogramowanie mogą stanowić koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, czyli koszty
    bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.”
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 8 czerwca 2020 r. (nr 0112-
    KDIL2-2.4011.229.2020.2.IM) wskazał, że: „Zatem wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę
    na licencje na oprogramowanie, sprzęt komputerowy, szkolenia i kursy, książki, koszty
    związane z eksploatacją samochodu (wymiana opon, serwisowanie i naprawy, polisa),
    koszty związane z telefonem, koszty związane z prowadzeniem biura (z wyjątkiem
    wynajmu biura, remontem i polisą), koszty księgowości i usług prawnych, przy zachowaniu
    właściwej proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej.”
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.”
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastawania 5% stawki podatku
    dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek, tj.:
    1) prowadzenie przez podatnika działalności badawczo rozwojowej w rozumieniu ustawy
      o PIT,
    2) wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowalnych praw własności intelektualnej,
    3) uzyskiwane dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej,
    4) określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
      pomocą wskaźnika nexus, dla każdego IP odrębnie,
    5) prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi
      prawami własności intelektualnej.

    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą IP. W przedmiotowym przypadku Podatnik:
    1) prowadzi działalność gospodarczą w ramach której prowadzi działalność badawczo-
      rozwojową w rozumieniu ustawy o PIT,
    2) w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowalne
      prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie,
    3) Oprogramowanie sprzedaj na rzecz kontrahentów, z tytułu czego uzyskuje przychody,
    4) dokonuje alokacji Kosztów IP (tj. bezpośrednio związanych z wytworzeniem IP) do
      przychodów ze sprzedaży Oprogramowania, przez co określa dochód ze sprzedaży
      Oprogramowania oraz jest w stanie obliczyć wartość nexus dla każdego
      Oprogramowania,
    5) wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5% wynika z
      odrębnie prowadzonej ewidencji.
    W z związku z powyższym, Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania
    5% stawki podatku dochodowego. Stanowisko Podatnika znajduje potwierdzanie w
    licznych interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo:
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 5 listopada 2019 r., nr 0115-
    KDIT2-1.4011.338.2019.2.MK, wskazał: „Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej
    sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu
    odpłatnego przeniesienia na zleceniodawcę całości praw autorskich do programu
    komputerowego, który stanowi utwór prawnie chroniony i został wytworzony w ramach
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z
    kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego
    opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.”
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 25 października 2019 r. nr
    0114- KDIP3-3.4011.386.2019.3.MG, wskazał: „Mając powyższe na uwadze, dochód z
    odpłatnego zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tj. autorskiego prawa
    do programu komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało
    wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej, kwalifikuje się do
    dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z
    preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.”
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 30 października 2019 r. nr
    0112-KDIL3-2.4011.345.2019.2.MKA, wskazał: „Odnosząc przepisy podatkowe do
    przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: 1. Wnioskodawca tworzy, rozwija i
    ulepsza oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej działalności
    gospodarczej, 2. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie w
    bezpośrednio prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje
    wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, 3. rozwijanie lub
    ulepszanie oprogramowania stworzonego przez inne osoby przez Wnioskodawcę
    następuje w oparciu o udzieloną mu w tym celu niewyłączną licencję, zgodnie z umową
    zawartą ze Spółką, 4. wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę
    oprogramowanie ma charakter twórczy, 5. wytwarzane, rozwijane i ulepszane
    oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, 6. Wnioskodawca będzie posiadał szczegółową ewidencję
    pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z
    wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pozwalającą
    na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych, 7. Wnioskodawca
    dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego oprogramowania za co

    otrzymuje wynagrodzenie. Należy także wskazać, że oprogramowanie - definiowane jako
    ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i
    zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów
    - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.U. z 2019 r, poz. 1231 ze zm.). Stąd
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszeniem jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Mając powyższe na uwadze,
    dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez Wnioskodawcę oprogramowania,
    które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w
    rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To
    oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów
    z tego tytułu wg stawki 5%.”
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska w
    sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak wynika z treści wniosku, przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów
    komputerowych. W ramach swojej działalności zawodowej bierze Pan udział w tworzeniu i
    rozwijaniu nowych funkcjonalności w (...), a także zapewnia ich bieżące wsparcie
    techniczne. Do najważniejszych projektów należą:
    - (...)
    - (...),
    - (...),
    - Pana własny projekt – (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak

    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Z treści wniosku wynika, że w ramach świadczonych usług Pana zadaniem jest
    projektowanie oprogramowania, programowanie nowych funkcjonalności wytworzonego
    oprogramowania, jak również rozszerzanie i usprawnianie istniejących funkcjonalności.
    Realizowane przez Pana prace w zakresie rozwoju Oprogramowania mają charakter
    twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy
    i umiejętności w zakresie technologii informatycznych, tworzone są zupełnie nowe
    elementy Oprogramowania, które mają sprostać wymogom rynku, klientów oraz
    postępowi technologicznemu. Wytwarzane Oprogramowanie oparte jest na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmuje m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które
    wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca.
    Oprogramowanie stworzone na rzecz konkretnych potrzeb Kontrahenta powoduje
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Prowadzone prace nad Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych.
    Realizowane prace nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność
    wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i
    znajomości technologii.
    W wyniku prowadzonych prac nad Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy
    stanowiący Oprogramowanie. Ma Pan z góry określoną rolę i wytwarza zdefiniowane i
    funkcjonalnie samodzielne elementy kodu źródłowego, tj. Oprogramowanie.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z

    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że jego działalność ma charakter systematyczny i planowy - każdy projekt
    rozpoczyna się od etapu analizy i dokumentacji, po czym następuje planowanie sprintów i
    implementacja. Systematyczność polega na iteracyjnym wprowadzaniu zmian w ramach
    cykli deweloperskich (analiza - kodowanie - testy - wdrożenie - ewaluacja).
    Działania prowadzone są w metodyczny sposób, wynika to ze specyfiki tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Harmonogramy prac są prowadzone w narzędziu (...) i obejmują kamienie milowe (analiza,
    implementacja, testy, wdrożenie).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w
    celu wytworzenia nowych, ulepszonych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych
    systemów oraz aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji.
    Na co dzień wykorzystuje Pan język programowania (...) do tworzenia i rozwijania
    backendu oraz (...) wraz z frameworkiem (...) do implementacji frontendu aplikacji
    webowych.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”

    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wynika z treści wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych,
    ulepszonych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów oraz aplikacji. W
    ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez
    niego systemów i aplikacji.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

    Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania
    ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym,
    podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
        międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
        ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
        prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.

    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                        a+b × 1,3a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak
    wynika z treści wniosku, efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Przenosi Pan prawa autorskie do oprogramowania na rzecz kontrahenta
    otrzymując za nie wynagrodzenie, ponadto udziela licencji niewyłącznych w ramach
    projektu (...), gdzie użytkownicy końcowi nabywają prawo do korzystania z aplikacji w
    modelu subskrypcyjnym (licencja czasowa, niewyłączna). Przeniesienie każdego z
    majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z
    wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z
    treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej
    oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym
    samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka jest prowadzona od
    2025 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak

    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy). Natomiast przychody z udzielania licencji niewyłącznych w ramach projektu (...),
    mieszczą się w kategorii opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która
    dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, również stanowiących podstawę
    do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w roku 2025 i w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne
    sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na
    potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy
    również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki

    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Pana – wskazane w opisie sprawy – mogą
    stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych należy zauważyć, że wydane zostały w
    indywidualnych sprawach, w związku z czym nie można nadać im waloru uniwersalnego
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.