Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.416.2018.1.JSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-10
Teza: brak prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT w związku z realizacją zadania
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2018 r. (data wpływu 23 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „…” **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „…”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina (jednostka samorządu terytorialnego) posiada osobowość prawną oraz status podatnika podatku VAT czynnego (prowadzi sprzedaż opodatkowaną, związaną m.in. z usługami dzierżawy, najmu, użytkowania wieczystego, sprzedażą gruntów i budynków itp.).

Gmina planuje złożyć do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wniosek o udzielenie dotacji z przeznaczeniem na realizację zadania pn. \`(...)\` Ww. zadanie ma na celu doposażenie w niezbędny sprzęt jednostkę OSP w zakresie możliwości realizacji zadań z zakresu ochrony życia, zdrowia, mienia i środowiska naturalnego. Samochód ten Gmina użyczy OSP. W zakresie zadań Ochotnicza Straż Pożarna z terenu Gminy ma na celu ochronę zdrowia, życia, mienia i środowiska naturalnego m.in. poprzez ratownictwo ekologiczne obejmujące stosowanie technologicznych zabezpieczeń niezbędnych do ratowania środowiska oraz stosowania środków neutralizujących ograniczających lub eliminujących powstałe skażenia.

OSP posiada na wyposażeniu samochód pożarniczy STAR 244 – rok produkcji 1984 , który jest przestarzały, wyeksploatowany w ok. 90%, ulega ciągłym awariom, a koszty naprawy są znaczące, co powoduje obniżenie bezpieczeństwa mieszkańców. Jest mało komfortowy dla poruszających się nim ratowników, źle wpływa na środowisko naturalne. Awaryjność i mała mobilność ww. samochodu wpływa na wydłużenie czasu interwencji, co zmniejsza skuteczność prowadzonych działań i szybkość rozpoznania zagrożenia w pierwszej fazie jego powstania. Na wydłużenie czasu reakcji ma także wpływ to, że nie można tym samochodem przetransportować całego sprzętu, który może być potrzebny w czasie akcji ratowniczej. Obecnie jednostka nie posiada na wyposażeniu lekkiego samochodu ratowniczo-gaśniczego ze strefą ograniczania skażeń. Zakup nowego samochodu ratowniczo-gaśniczego pozwoli na zwiększenie mobilności jednostki w podejmowaniu działań ratowniczych, jako, że lekki samochód ratowniczo-gaśniczy służy do szybkiego reagowania. Szybkie i pewne dotarcie na miejsce akcji ma bezpośredni wpływ na wielkość skażenia wód, gleby i atmosfery w czasie pożaru czy miejscowego zagrożenia. Na wyposażeniu jednostki OSP jest również Lublin – rok produkcji 1997, który jest wyeksploatowany w około 80%.

Jednostka posiada pełne wyposażenie w sprzęt pozwalający podjąć działania gaśnicze, usuwania wiatrołomów i skutków podtopień, udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy, ratownictwa technicznego oraz ratownictwa ekologicznego, lecz niezbędny jest samochód do transportu sprzętu na miejsce akcji ratowniczej. Pozwoli to na skrócenie czasu dojazdu do akcji. Samochód ten będzie stanowił majątek Gminy.

Warto nadmienić, że na terenie Gminy występuje infrastruktura i obiekty stanowiące duże zagrożenie występowania awarii. Są to: Baza Paliw nr 1 – zakład na podstawie ustawy Prawo Ochrony Środowiska zakwalifikowany jest jako stanowiący duże zagrożenie wystąpienia awarii przemysłowej. Zajmuje się magazynowaniem (pojemność magazynowa ponad 200 tyś. M3) i dystrybucją paliw – autocysterny i cysterny kolejowe, które zlokalizowane są w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki. Na terenie Gminy znajdują się również rurociągi przemysłowe produktów ropopochodnych transportujące produkty ropopochodne na terenie całego kraju (przesył ok. 3 mln m3 rocznie), węzeł kolejowy, związany jest z rozjazdami we wszystkich kierunkach oraz sieć dróg o dużym natężeniu ruchu transportowego i pasażerskiego. Drogami tymi przewożone są materiały niebezpieczne, które stanowią zagrożenie wybuchem, rozlaniem substancji chemicznych czy pożarem.

Z uwagi na znaczne zalesienie (ok. 40%) powierzchni gminy drzewostanem zwartym zaliczanym do II klasy zagrożenia pożarowego występuje bardzo realne zagrożenie pożarami przestrzennymi lasu. To głównie przez tereny leśne przebiega infrastruktura drogowa, kolejowa oraz technologiczna, co powoduje zwiększenie zagrożenia. Jednostka znajduje się w pobliżu szlaku kolejowego, którym przewożone są niebezpieczne substancje chemiczne np. siarka. W ciągu ostatnich lat corocznie występują liczne zalania i podtopienia w rejonie działania jednostki, jak i w rejonie pomocy wzajemnej, do których OSP jest dysponowana przez powiatowe stanowisko kierowania.

Planowany zakup lekkiego samochodu ratowniczo-gaśniczego z funkcją ograniczenia skażeń realizujący zadania na terenie Gminy z zakresu działań gaśniczych, ratownictwa technicznego, udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz ratownictwa ekologicznego zakłada, że pojazd ten będzie wyposażony w sprzęt taki jak: autopompa, zbiornik 1000 l, armatura wodna, armatura pianowa – środek pianotwórczy – 100 l, sprzęt oświetleniowy, sprzęt hydrauliczny, pompa pływająca, agregat prądotwórczy, aparaty ochrony dróg oddechowych, uzbrojenie i wyposażenie strażaka, sprzęt łączności, sorbenty i neutralizatory.

Wyposażenie jednostki OSP w nowy samochód ratowniczo-gaśniczy z funkcją ograniczania skażeń pozwoli na monitorowanie i szybkie likwidowanie w stopniu podstawowym zdarzeń mających charakter zdarzeń ekologicznych. Szybkie i pewne dotarcie na miejsce akcji oraz dysponowanie odpowiednim sprzętem i środkami chemicznymi służącymi do ograniczania strefy skażeń, jak i do gaszenia pożarów poprawi efektywność w usuwaniu skutków powstałych zdarzeń oraz umożliwi podjęcie działań w przypadku gaszenia pożarów, miejscowych zdarzeń, jak i usuwania skutków nawałnic i wichur, co w znacznym stopniu poprawi jakość działań ratowniczych.

Zakup samochodu z funkcją ograniczenia skażeń oraz możliwościami prowadzenia działań z zakresu ratownictwa chemicznego i ekologicznego w sposób efektywny zwiększy bezpieczeństwo osób, mienia i środowiska naturalnego na obszarze Gminy, a w przypadku ewentualnej awarii lub katastrofy pozwoli na skuteczne, sprawne i szybkie podjęcie interwencji ratowniczej minimalizującej jej negatywne skutki dla całego środowiska naturalnego. Ograniczy również przedostanie się substancji szkodliwych do środowiska naturalnego przez co ewentualne straty w ekosystemie fauny i flory środowiska naturalnego mogą zostać zminimalizowane.

Zwiększenie możliwości operacyjnych jednostki oraz powiększenie potencjału ratowniczego odnośnie możliwości prowadzenia działań z zakresu ratownictwa ekologicznego poprawi poczucie bezpieczeństwa ludności (stan środowiska naturalnego ma bowiem znaczący wpływ na jakość życia mieszkańców gminy jak i powiatu). Zakup nowego samochodu poprawi mobilność jednostki OSP, a przez to zwiększony zostanie stopień rozpoznawania i likwidacji zagrożeń ekologicznych, co niewątpliwie ma wpływ na jakość środowiska naturalnego. Istotnym elementem działań OSP będzie możliwość natychmiastowego ograniczenia strefy skażeń i przystąpienia do ich likwidacji. Odpowiedni specjalistyczny sprzęt ma znaczący wpływ na wartość uratowanego mienia, życia czy zdrowia ludzkiego.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje/podsumowuje:

*   Gmina (jednostka samorządu terytorialnego) posiada osobowość prawną oraz status podatnika podatku VAT czynnego (prowadzi sprzedaż opodatkowaną, związaną m.in. z usługami najmu, dzierżawy, użytkowania wieczystego, sprzedażą gruntów i budynków itp.).

*   Zakupy towarów i usług realizować będzie Gmina, a faktury dokumentujące poniesione wydatki związane z realizacją zadania, o którym mowa we wniosku wystawiane będą na Gminę.

*   Gmina planuje przekazać zakupiony samochód ratowniczo-gaśniczy dla OSP nieodpłatnie na podstawie tzw. użyczenia (pojazd zostanie nieodpłatnie oddany w użytkowanie OSP i będzie wykorzystywany wyłącznie do świadczenia nieodpłatnych usług na rzecz mieszkańców Gminy w celu wykonywania działań ratowniczo-bojowych i nie będzie służył czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług).

*   Towary i usługi (zakupiony samochód) nabyte w związku z realizacją projektu wykorzystywane będą do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

*   Realizacja przedmiotowego projektu należy do zadań własnych gminy na mocy art. 2 ust. 1 oraz art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 ze zm.).

*   Zdaniem Gminy: Gmina nie ma możliwości prawnych do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku VAT od towarów i usług z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji przedmiotowego zadania, tym samym Gminie nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina w związku z realizacją zadania pn. … ma możliwość prawną do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku VAT od towarów i usług (VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zapisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m.in. sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego (art. 7 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy).

Gmina zamierza zakupić lekki samochód ratowniczo-gaśniczy z funkcją ograniczania skażeń z przeznaczeniem dla Ochotniczej Straży Pożarnej. Przedmiotowy pojazd zostanie nieodpłatnie oddany w użytkowanie OSP i będzie wykorzystywany wyłącznie do świadczenia nieodpłatnych usług na rzecz mieszkańców Gminy w celu wykonywania działań ratowniczo-bojowych i nie będzie służył czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby zakupywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie zostanie spełniony, gdyż Gmina będąca jednostką samorządu terytorialnego, realizując ww. przedsięwzięcie wykonywać będzie jedno z zadań własnych gminy, a towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu nie będą związane z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zatem, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji planowanego projektu. Ponadto, nabyty w ramach projekt samochód ratowniczo-gaśniczy zostanie nieodpłatnie przekazany do użytkowania Ochotniczej Straży Pożarnej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 cyt. ustawy. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się także nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części.

Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług było objęte opodatkowaniem podatkiem VAT muszą być spełnione łącznie dwa warunki. Po pierwsze ustawa wyraźnie wskazuje, że nie ma podstaw do opodatkowania usług świadczonych wprawdzie nieodpłatnie, lecz w związku z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. Drugim warunkiem objęcia nieodpłatnych usług podatkiem VAT jest istnienie prawa podatnika do odliczenia całości lub części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami.

Przez usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

Biorąc pod uwagę fakt, iż opisane we wniosku nieodpłatne świadczenie usług (nieodpłatne przekazanie samochodu ratowniczo-gaśniczego gminnej jednostce OSP) będzie się odbywało w związku z prowadzoną przez Gminę działalnością (wykonywanie we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność zadań publicznych) brak podstaw do traktowania tego nieodpłatnego przekazania jako odpłatnego świadczenia usług.

Tym samym czynność ta, jako nieodpłatne świadczenie usług, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższego Gmina realizując przedmiotowy projekt będzie wykonywała jedno z zadań własnych Gminy, a towary nabywane w ramach jego realizacji nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi. Zatem, nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji planowanego projektu.

Reasumując, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem samochodu ratowniczo-gaśniczego, z uwagi na brak związku pomiędzy przedmiotowym zakupem, a czynnościami opodatkowanymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – mienie nabyte w związku z realizacją zadania nie będzie wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z powyższym, Zainteresowany nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z wydatkami ponoszonymi z tytułu realizacji tego zadania. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tego warunku, nie będzie miał zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT w związku z realizacją zadania pn. „…”, ponieważ mienie nabyte w związku z realizacją ww. zadania nie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.