Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.204.2025.3.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT transakcji przekazania przez
Spółkę zabudowanej nieruchomości w zamian za nabycie od
wspólnika udziałów w celu ich umorzenia oraz w zamian za
zwolnienie z długu (zwrot pożyczki wraz z odsetkami).
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
nieruchomości-zbycie nieruchomości
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji
    przekazania przez Spółkę zabudowanej nieruchomości w zamian za nabycie od wspólnika
    udziałów w celu ich umorzenia oraz w zamian za zwolnienie z długu (zwrot pożyczki wraz z
    odsetkami).
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 17 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. Spółka z o.o. jest osobą prawną wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego
    Rejestru Sądowego. Kapitał zakładowy Spółki wynosi (...) i dzieli się na (...) udziałów o
    wartości nominalnej po (...) każdy. Udziały są równe i niepodzielne. Udziały zostały objęte
    przez wspólników, którymi są wyłącznie (...).
    Spółka ma także status (...). Głównym celem działalności Spółki jest (...).
    W latach (...) Spółka realizowała (...). W ramach realizacji (...) Spółka dokonała różnych
    inwestycji m.in. zakupiła, a następnie modernizowała i dostosowała do potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej zabudowaną nieruchomość, tj. działkę o pow.
    0,5227 ha położoną w miejscowości (...).
    W roku 2010 na działce został wybudowany magazyn (...). Znajdująca się na tej działce
    rampa techniczna została przykryta zadaszeniem. Natomiast w roku 2012 Spółka do
    istniejącego budynku od strony zachodniej dobudowała bryłę szerokości ok. 12 m, którą
    pokryto dachem jednospadowym. Od strony północnej dobudowana została część
    socjalna dla pracowników. Teren nieruchomości wokół budynków został utwardzony
    kostką betonową i ogrodzony fragmentarycznie. Ogrodzenie wykonane zostało z
    systemowych paneli ogrodzeniowych osadzonych na stalowych słupkach osadzonych w
    cokole z betonowych elementów prefabrykowanych. Całość uzupełniają przesuwne,
    systemowe bramy stalowe z napędem. Znajdujący się na działce zespół budynków
    przystosowany jest do przechowywania (...).
    Wydatki na zakup, a następie modernizację nieruchomości zostały sfinansowane z (...)
    oraz środków własnych Spółki, w tym m.in. pożyczek udzielonych Spółce przez jej
    wspólników. Nieruchomość jest ujęta w ewidencji środków trwałych i podlega amortyzacji.
    W grudniu 2013 r. upłynął wymagany 10-letni okres utrzymania trwałości inwestycji
    dofinansowanej w ramach (...).
    Z uwagi na zmiany warunków produkcyjnych (...) - wspólników i sukcesywne odchodzenie
    od produkcji (...), Spółka zamierza zaprzestać wykorzystywania budynków (...)
    zlokalizowanych na przedmiotowej działce do przechowywania (...). W obecnych
    warunkach rynkowych nieruchomość staje się zbędna i Spółka rozważa zbycie tej
    nieruchomości.
    Przymierzając się do zbycia nieruchomości Spółka dokonała jej wyceny przez
    rzeczoznawcę majątkowego, a Zgromadzenie Wspólników podjęło uchwałą wyrażającą
    zgodę na zbycie tej nieruchomości za cenę nie niższą niż wartość oszacowania.
    Decyzja Spółki o zbyciu nieruchomości zbiegała się w czasie z decyzją jednego z
    udziałowców - wspólnika dysponującego (...) udziałami w kapitale zakładowym o
    zaprzestaniu produkcji (...), dla których Spółka otrzymała (...) i wyjściu ze Spółki. Wspólnik
    zwrócił się do Spółki z wnioskiem o dobrowolne umorzenie wszystkich jego udziałów.

    Jednocześnie zaproponował, aby Spółka tytułem wynagrodzenia za umorzone udziały oraz
    tytułem rozliczenia udzielonej przez niego Spółce pożyczki przeniosła na jego własność
    opisaną wyżej nieruchomość.
    Po stronie Spółki wstępnie jest akceptacja propozycji wspólnika, przy czym Spółka jeszcze
    nie zdecydowała czy z umorzeniem udziałów będzie się wiązało obniżenie kapitału
    zakładowego o wartość nominalną udziałów wspólnika czy też nastąpi to bez zmiany
    umowy spółki, a więc jako umorzenie z czystego zysku.
    Nadmienić w tym miejscu należy, że w roku 2012 wspólnik udzielił Spółce pożyczki w
    kwocie (...), która jest oprocentowana wg umownej stopy oprocentowania w wysokości
    (...)%.
    Termin spłaty pożyczki był wielokrotnie aneksowany, przy czym zgodnie z ustaleniami
    stron wierzytelność o zwrot pożyczki stanie się wymagalna najpóźniej z chwilą wystąpienia
    wspólnika ze Spółki. Spółka na koniec każdego roku obrachunkowego nalicza odsetki od
    udzielonej pożyczki.
    Wyjaśnić też należy, że postanowienia umowy Spółki przewidują możliwość umorzenia
    udziałów wspólnika zarówno przymusowo, jak i dobrowolnie. Zgodnie z postanowieniami
    umowy Spółki udziały w Spółce mogą być umarzane z czystego zysku lub poprzez
    obniżenie kapitału zakładowego. Udział może zostać umorzony za zgodą Wspólnika w
    drodze nabycia udziału przez Spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody Wspólnika
    (umorzenie przymusowe). Ponadto umowa Spółki stanowi, że wynagrodzenie wspólnika
    za umorzony przymusowo udział określa się w wysokości nie niższej od wartości
    przypadających na udział aktywów netto wykazanych w sprawozdaniu finansowym za
    ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między
    Wspólników, płatne w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy od dnia podjęcia uchwały
    zaś w przypadku umorzenia dobrowolnego wysokość wynagrodzenia przysługującego
    wspólnikowi określa uchwała Zgromadzenia Wspólników. Za zgodą wspólnika dobrowolne
    umorzenie udziału może nastąpić bez wynagrodzenia.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy tego rodzaju transakcja ze wspólnikiem, która polega na przekazaniu przez Spółkę
    zabudowanej nieruchomości w zamian za nabycie od wspólnika udziałów w celu ich
    umorzenia oraz w zamian za zwolnienie z długu (zwrot pożyczki wraz z odsetkami) stanowi
    dostawę towarów rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług i podlega
    opodatkowaniu podatkowy VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT? (oznaczone we wniosku nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydanie wspólnikowi w ramach jednej umowy zabudowanej
    nieruchomości w związku z umorzeniem udziałów oraz spłatą pożyczki, należy uznać za
    odpłatną dostawę podlegającą VAT.
    Przekazanie składników majątkowych (towaru w postaci zabudowanej nieruchomości) na
    rzecz udziałowca w zamian za przejęte udziały, zdaniem Wnioskodawcy będzie
    odpowiadać hipotezie art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nastąpi bowiem
    przeniesienie prawa do rozporządzania tą nieruchomością jak właściciel i przeniesienie to
    będzie mieć charakter odpłatny (w zamian za udziały wspólnika).
    Wartość udziałów, które Spółka nabędzie w celu ich umorzenia, będzie wyrażona w
    wartościach pieniężnych, zaistnieje więc bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    nieruchomości, a wynagrodzeniem za udziały stanowiącym konkretną wartość pieniężną.
    Tym samym wspólnik zbędzie na rzecz Spółki swoje udziały o określonej wartości
    (nominalnej, bilansowej lub innej), która wynikać będzie z uchwały Zgromadzenia
    Wspólników.

    Wnioskodawca wyjaśnia, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury (por. wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2019 r. I FSK 453/16), w sytuacji, gdy w
    zamian za zbyte przez wspólnika udziały, mające określoną wartość w ramach instytucji
    umorzenia udziałów spółka przekazuje wspólnikowi towar w rozumieniu art. 2 pkt 6
    ustawy o podatku od towarów i usług, to w ramach tej instytucji dochodzi do dostawy
    towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Dochodzi bowiem w tym przypadku do przeniesienia przez Spółkę na
    rzecz wspólnika prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Przeniesienie to jest
    odpłatne, gdyż spółka uzyskuje w zamian udziały, które mają określoną wartość. Nie ma
    przy tym znaczenia, że czynność ta odbywa się w ramach instytucji umorzenia udziałów
    (por. uzasadnienie uchwały siedmiu sędziów NSA z 16 listopada 2015 r. w sprawie I FPS 6
    /15). Odpłatną dostawą towarów na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług będzie
    również przeniesienie własności nieruchomości na wierzyciela (wspólnika) w zamian za
    dług, na który składa się pożyczka i tym samym transakcja będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tutaj ponownie wskazać należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie zaś do art. 2 pkt 6 ustawy, ilekroć w jej przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak z kolei stanowi art. 2 pkt 22 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, nieruchomość (zarówno zabudowana jak i niezabudowana)
    będąc rzeczą spełnia zawartą w tym przepisie definicję towaru, a jej zbycie jest traktowane
    jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na
    przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do
    faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być
    wykonana przez podatnika tego podatku.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 powołanej ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zatem, odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot
    o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności.

    Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza więc czynnik
    przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług - oraz czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez
    podatnika działającego w takim charakterze.
    Należy też zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za
    dostawę owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.
    W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego
    rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne
    przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego).
    Natomiast zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego „jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z
    zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa.
    Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady, dłużnik obowiązany jest do rękojmi według
    przepisów o rękojmi przy sprzedaży”.
    Z powyższego przepisu wynika, że zamiast świadczenia, które dłużnik powinien spełnić
    zgodnie z treścią zobowiązania wierzyciel może przyjąć inne świadczenie zaoferowane
    przez dłużnika w celu zwolnienia się ze zobowiązania (świadczenie w miejsce wypełnienia
    „datio in solutum”).
    Przesłankami wygaśnięcia zobowiązania są porozumienia stron oraz rzeczywiste
    spełnienie świadczenia przez dłużnika. W piśmiennictwie przedmiotu wskazuje się, że
    świadczenie w miejsce wykonania może być dokonywane w ramach wszelkiego typu
    zobowiązań o charakterze cywilnoprawnym (tj. wynikających z czynności prawnych).
    Zakres modyfikacji dotychczasowego zobowiązania uzależniony jest jedynie od ogólnie
    obowiązujących przepisów, ale to od uznania stron zależy, jakie świadczenie zgodzi się
    przyjąć wierzyciel w miejsce dotychczasowego i jakie dłużnik będzie mógł wykonać.
    Należy podkreślić, że celem datio in solutum jest wygaśnięcie istniejących pomiędzy
    stronami zobowiązań poprzez spełnienie przez dłużnika świadczenia innego niż określone
    w treści pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jakby wygasło przez
    zwykłe wykonanie, przy czym konieczną przesłanką wygaśnięcia zobowiązania - poza
    umową stron - jest rzeczywiste dokonanie świadczenia przez dłużnika.
    Przeniesienie własności rzeczy przez dłużnika na rzecz wierzyciela, będące w istocie
    spełnieniem świadczeń wobec wierzyciela, stanowi dostawę towaru w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy bowiem w wyniku powyższego przeniesienia praw własności wierzyciel
    rozporządza powyższym prawem jak właściciel.
    Przeniesienie własności towarów w trybie art. 453 Kodeksu cywilnego stanowi zatem
    odpłatną dostawę w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu na gruncie
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Ustawa o podatku od towarów i usług wprawdzie nie definiuje, co należy rozumieć przez
    czynność odpłatną, jednak dla uznania, że dostawa towarów/świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu tym podatkiem, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną
    czynność, co wynika z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz/lub świadczenia usług)
    za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia,
    zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo
    podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru,
    odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). Należy zauważyć, że przepisy podatkowe nie zawierają jakichkolwiek

    ograniczeń, co do formy zapłaty. Wynagrodzenie (zapłata) nie musi nastąpić w formie
    świadczenia pieniężnego. Także świadczenie o charakterze rzeczowym jest
    wynagrodzeniem.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Spółki przeniesienie własności nieruchomości w
    zamian za zwolnienie ze zobowiązań wynikających z udzielonej przez wspólnika pożyczki
    będzie odpowiadało hipotezie art. 7 ust 1 ustawy i będzie uznane za odpłatną dostawę
    towarów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informuję, że obecnie obowiązuje:
        ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
        poz. 361 ze zm.);
        ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze
        zm.).
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy zadanego pytania nr 2 w zakresie podatku od towarów i
    usług. W zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zwrot nadpłaty
    Zgodnie z art. 14f § 2b Ordynacji podatkowej:
      Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie
      w przypadku:
      1) wycofania wniosku - w całości;
      2) wycofania części wniosku w odniesieniu do przedstawionego w nim odrębnego
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego - w odpowiedniej części;
      3) uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.
    Przedmiotowy wniosek z 14 marca 2025 r. dotyczy 1 zdarzenia przyszłego w zakresie
    podatku od towarów i usług oraz 1 zdarzenia przyszłego w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych, zatem opłata od złożonego wniosku w tym przypadku
    wynosi 80 zł.
    14 marca 2025 r. oraz 15 kwietnia 2025 r. dokonali Państwo łącznej wpłaty w wysokości
    160 zł tytułem opłaty od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W związku tym, że
    całkowita wpłata od niniejszego wniosku wynosi 80 zł, kwota 80 zł jest wpłatą nienależną,
    zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i podlega
    zwrotowi według Państwa dyspozycji na rachunek z którego dokonano opłaty za wniosek.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.