Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.2.2020.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-17
Teza: w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania „…”
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2019 r. (data wpływu 2 stycznia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania „…” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania „….”.

W przedmiotowym wniosku, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Jako jednostka samorządu terytorialnego Gmina zobowiązana jest – w ramach zadań własnych – do zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, obejmujących także sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym).

W celu realizacji tych potrzeb Gmina wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie zadania pn. „…”. Celem działania ma być poprawa atrakcyjności i rozwój gospodarczy obszaru \`(...)\` do 2023 r., poprzez budowę ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Gminy.

W ramach realizacji projektu powstaną: (w L.): zestaw zabawowy (wieża z dachem 2 szt., wieża z dachem i podestem, ścianka wspinaczkowa, zjeżdżalnia, mostek linowy, rura strażacka, przeplotnia przestrzenna, przelotnia pionowa 3 szt., drążek, drabinka pionowa 4 szt., drabinka pozioma) kaskada, zestaw zabawowy typu street workout, zestaw sprawnościowy, huśtawka wahadłowa, 2 szt., huśtawka ważka, regulamin obiektu, 2 szt., ławki, 5 szt., obiekty, służące do ćwiczeń całego ciała, orbitrek, rower, twister, steper, surfer, piechur, wyciąg górny, wyciskanie siedzące, jeździec, wioślarz, narty biegówki, prasa nożna, prostownik pleców, ławka, masażer, motyl klasyczny, drążki gimnastyczne, drążki do podnoszenia, drabinka, podciąg nóg, regulamin, ławki 5 szt., kosze na śmieci 3 szt., ogrodzenie. Zakres inwestycji obejmuje również rozbiórki, wykonanie odpowiednich nawierzchni oraz utwardzeń dojść pieszych, zagospodarowanie zieleni oraz obsadzenie trawą wraz z nawożeniem; (w miejscowości J.): zestaw zabawowy (wieża z dachem, wieża bez dachu, schody wejściowe, zjeżdżalnia, przeplotnia przestrzenna, drabinka pozioma, drabinka pionowa, rura strażacka ze spiralą), huśtawka na sprężynie, huśtawka wahadłowa podwójna, huśtawka ważka, karuzela, liczydło na słupkach, ławki żeliwne z oparciem, kosz na śmieci, regulamin wraz z ogrodzeniem z paneli systemowych z furtką.

Wydatki w związku z realizacją inwestycji będą ponoszone przez Gminę na podstawie wystawianych na nią faktur VAT. Wybudowane obiekty będą ogólnodostępne, Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat za korzystanie z nich.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z nabyciem towarów i usług w ramach inwestycji polegającej na wykonaniu zadania „….” Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z inwestycją wskazaną we wniosku Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ inwestycja ta w żadnym zakresie nie będzie powiązana ze sprzedażą opodatkowaną VAT po stronie Gminy. Przy dokonywaniu zakupów w związku z inwestycją Gmina nie będzie występować jako podatnik VAT – bez związku z wykonywaną działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o VAT.

Uzasadnienie

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm., dalej: uptu) podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powołanego powyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  obniżenia tego chce dokonać podatnik podatku od towarów i usług,
2.  towary i usługi w momencie nabycia których podatek został naliczony wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zatem w pierwszej kolejności ustalić, czy w opisanym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) Gmina występować będzie w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W przypadku gdy ustalone zostanie, że Gmina w takich charakterze występuje, konieczne będzie zbadanie drugiej przesłanki, tj. czy towary i usługi nabywane w związku z inwestycją wykorzystywane będą do czynności opodatkowanych.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności, jednak na mocy art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Organ (którym bez wątpienia jest Wnioskodawca) zatem uznany będzie za podatnika zasadniczo wówczas, gdy wykonuje czynności na zasadach zbliżonych do podmiotów nie będących organami władzy publicznej (działając poza sferą imperium, w formach cywilnoprawnych). W przypadku nabywanych towarów i usług działanie w charakterze podatnika oceniać należy w kontekście szeroko rozumianego związku zakupów z działalnością gospodarczą w przywołanym rozumieniu.

Ustawa dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506, z póżn. zm.), w art. 2 ust. 1 wskazuje, że gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W art. 7 ust. 1 wskazany został przykładowy katalog zadań własnych gminy polegających na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Wśród nich w pkt 10 wskazano sprawy związane z kulturą fizycznej i turystyką, w tym terenami rekreacyjnymi i urządzeniami sportowymi.

Inwestycja polegająca na budowie infrastruktury rekreacyjnej na terenie Gminy, o której mowa w opisie zdarzenia przyszłego stanowi realizację tego właśnie zadania własnego. Jak wskazano wyżej, infrastruktura będzie ogólnodostępna, a wstęp na nią będzie wolny (bezpłatny). Z korzystającymi nie będą zawierane umowy cywilnoprawne. W związku z powyższym na mocy art. 15 ust. 6 Gmina w okolicznościach wskazanych we wniosku nie będzie występowała jako podatnik podatku od towarów i usług.

Niezależnie od powyższego te same okoliczności wskazują, że nie wystąpi także druga przesłanka z art. 86 ust. 1 uptu, bowiem omawianych wydatków nie da się powiązać choćby pośrednio z działalnością opodatkowaną VAT Gminy.

Podsumowując, w myśl art. 86 ust. 1 uptu w zw. z art. 15 ust. 1-2 i ust. 6 uptu, w związku z realizacją inwestycji polegającej na wykonaniu zadania „…” Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

W świetle przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 tej ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy dotyczące m.in. turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10).

Z wniosku wynika, że Gmina będzie realizować zadanie pn. „…”. Celem działania ma być poprawa atrakcyjności i rozwój gospodarczy obszaru \`(...)\` do 2023 r., przez budowę ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Gminy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z nabyciem towarów i usług w ramach inwestycji polegającej na wykonaniu zadania „….”.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – wybudowane obiekty nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, bowiem – jak wskazał Wnioskodawca – wybudowane obiekty będą ogólnodostępne, Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat za korzystanie z nich. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu realizacji przedmiotowego zadania.

Reasumując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na wykonaniu zadania pn. „…”, ponieważ efekty realizowanego projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w…., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.