Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.558.2025.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Dokonania korekt cen transferowych.
Słowa kluczowe: akcja
cena-ceny transferowe
korekta
podmiot-podmioty powiązane
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Ceny transferowe.-Przepisy ogólne dotyczące cen
transferowych.-Definicje dotyczące cen transferowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Ceny transferowe.-Zasada ceny rynkowej.-Korekta cen
transferowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Ceny transferowe.-Zasada ceny rynkowej.-Warunki
ustalania i weryfikacji cen transferowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1m
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1n
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1o
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 6-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1ab
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1ab
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 7c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 7d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 7e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4b-Oddział 1-art. 23m
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4b-Oddział 2-art. 23o
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4b-Oddział 2-art. 23p

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 30 lipca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w
    Polsce (dalej: „Podatnik”). Podatnik od kilku lat do dnia dzisiejszego włącznie, nadal
    niezmiennie pozostaje podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa
    PIT”) i art. 25 ust. 1 Ustawy PIT w brzmieniu obowiązującym przed rokiem 2019 (lub przed
    rokiem 2018 w zw. z art. 44 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja
    podatkowa oraz niektórych innych ustaw z dnia 23 października 2018 r., dalej: „Przepis
    przejściowy DCT”) z podmiotem zagranicznym – spółką odpowiadającą w ramach swojej
    formy prawnej polskiej spółce kapitałowej, a zlokalizowaną w innym kraju Unii
    Europejskiej i będącą rezydentem podatkowym opodatkowanym od całości swych
    przychodów w państwie swojej siedziby (dalej: „Spółka”) – z którym to państwem istnieje
    podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z Rzeczpospolitą Polską.
    W czasie istnienia powiązań jak wyżej, Podatnik dokonywał ze Spółką różnych transakcji.
    Stan faktyczny w ramach niniejszego wniosku dotyczy zaś konkretnie transakcji
    realizowanych w ramach majątku prywatnego Podatnika, tj. nie w ramach pozarolniczej
    działalności gospodarczej, a polegających na przeniesieniu własności udziałów/akcji w
    podmiotach trzecich (dalej: „Przedmiot Transakcji”). Mianowicie, w ramach i na potrzeby
    omawianych transakcji, dochodziło do zmiany stanu władania nad Przedmiotem
    Transakcji (przejścia ich własności) pomiędzy Podatnikiem a Spółką (dalej: „Transakcje”).
    Transakcje realizowane były w okresie, w którym nie obowiązywał art. 23q pkt 5 Ustawy
    PIT. Na moment dokonywania Transakcji, ich warunki ustalane były na warunkach, które
    ustaliłyby podmioty niepowiązane. Wtórnie doszło jednakże do zmiany istotnych
    okoliczności, mających wpływ na te warunki.
    Wobec przeprowadzonej, następczej analizy rynkowości (dalej: „Analiza”), w świetle
    dostępnych dla Podatnika i Spółki danych, strony doszły do wniosku, że w odniesieniu do
    co najmniej jednej z Transakcji – zapewnienie jej zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby
    podmioty niepowiązane, wymaga dokonania korekty cen transferowych. W świetle ustaleń
    stron, Podatnik nie otrzymał bowiem w ramach tej transakcji wynagrodzenia na poziomie
    adekwatnym do poziomu wynikającego z Analizy (dalej: „Transakcja Zbadana”).
    Urynkowienie warunków Transakcji Zbadanej oznaczałoby tym samym, że w zamian za
    Przedmiot Transakcji, przenoszącemu jego własność Podatnikowi, Spółka powinna była
    zapłacić cenę należną według wartości jak wynikająca z późniejszej Analizy. Skutkiem
    powziętych wniosków – Spółka powinna wyrównać wynikającą stąd niedopłatę na rzecz
    Podatnika (wynik „in plus” z perspektywy Podatnika). Niezależnie, Podatnik gromadzi dane
    porównawcze do pozostałych Transakcji, gdyż możliwym jest, iż pewne odstępstwa od
    ceny rynkowej na zasadzie analogicznej jak w ramach Transakcji Zbadanej, wystąpią
    również w zakresie tych innych Transakcji (dalej: „Transakcje Badane”), przy czym
    odstępstwa te mogą wystąpić po stronie Podatnika - w zależności od zebranych danych i
    wniosków z ich analizy zarówno: „in plus”, jak i „in minus”. Możliwe jest również, że
    przynajmniej co do niektórych Transakcji Badanych – urynkowienie ich wartości
    spowoduje przekroczenie właściwego dla nich, w zależności od roku ich przeprowadzenia i
    ostatecznie ustalonych danych porównawczych – progu dokumentacyjnego w ramach
    przepisów o dokumentacji cen transferowych. W świetle powyższego, dla zachowania
    warunków rynkowych, strony gotowe są dokonać obecnie korekty wartości Transakcji
    Zbadanej, a w razie potrzeby – również Transakcji Badanych – jako korekty cen
    transferowych oraz związanych z tym – odpowiednich rozliczeń pieniężnych. W przypadku
    Transakcji Zbadanej – korekta taka zwiększać będzie wartość należną Podatnikowi w
    związku z przeprowadzoną transakcją. W przypadku Transakcji Badanych - ewentualne
    korekty mogą należności Podatnika zarówno zwiększać, jak i zmniejszać, a więc
    odpowiednio zwiększać lub zmniejszać jego przychód. Podatnik planuje w związku z tym:

      a) ustalić wszystkie Transakcje wymagające korekty cen transferowych (Transakcja
        Zbadana i ewentualnie wymagające takiej korekty Transakcje Badane – dalej zwane
        łącznie: „Transakcjami Korygowanymi”),
      b) ustalić wartości wymagające korekty cen transferowych oraz kierunek tej korekty z
        perspektywy Podatnika w ramach danej transakcji („in plus”/„in minus”) z ich
        odniesieniem do poszczególnych Transakcji Korygowanych,
      c) w zakresie, w którym korekty Transakcji Korygowanych wpływałyby na kalkulację
        progów dokumentacyjnych w rozumieniu przepisów o dokumentacji cen
        transferowych – zweryfikować dotychczas ustalone wartości oraz złożyć
        /skorygować dokumenty TPR i uwzględnić w nich wartości po korekcie, a w razie
        takiej potrzeby również – sporządzić ewentualną dokumentację cen transferowych.
    Uzupełnienie wniosku
    Spółka, o której mowa we wniosku, to spółka typu „...” – odpowiednik polskiej spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością, ... .
    Spółka, o której mowa we wniosku, jest rezydentem podatkowym opodatkowanym od
    całości swych przychodów w państwie swojej siedziby, tj. podlega ona opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym i nie jest transparentna podatkowo.
    Wnioskodawca objął weryfikacją okres od 2017 r. do 2024 r., przy czym według wstępnej
    selekcji – zapytanie nie dotyczy żadnej transakcji z lat 2019-2021. Na potrzeby wniosku o
    interpretację przyjąć należy tym samym, że dotyczyć może Transakcji z lat pozostałych.
    W zależności od postępu analiz – korekty planowane są do przeprowadzenia w okresie
    bieżącym, następującym po ustaleniu finalnych wniosków całościowych. Wstępnie
    planowane jest to do końca 2025 r., przy czym istnieje pewne ryzyko, że proces ten
    przesunie się – w założeniu nie później jednak niż na rok 2026.
    Podatnik zamierza wystąpić o wydanie któregoś z przedmiotowych dokumentów
    (oświadczenia podmiotu powiązanego lub dowodu księgowego potwierdzających
    dokonanie przez kontrahenta korekt cen transferowych w tej samej wysokości co u
    Podatnika) w zakresie Transakcji, co do których planowana będzie korekta i spodziewa się,
    że na moment dokonania korekty/korekt będzie w jego/ich posiadaniu. Jakkolwiek nie
    posiada ich na dzień dzisiejszy.
    Pytanie nr 2 sformułowane zostało tym samym na wypadek, gdyby z różnych przyczyn
    (np. rozbieżności w jurysdykcjach lub stanowiskach stron, co do potrzeby czy wysokości
    korekty w konkretnych przypadkach) Podatnik nie był w stanie ich uzyskać co do
    wszystkich lub niektórych Transakcji na chwilę planowanej korekty. Na potrzeby wniosku
    o interpretację założyć należy tym samym, że Podatnik w miarę możliwości będzie w
    posiadaniu przedmiotowych dokumentów, jakkolwiek istnieje ryzyko, iż co najmniej co do
    niektórych Transakcji – oświadczeniem takim może nie dysponować.
    Pytania
    1. Czy w przypadku konieczności dokonania korekt cen transferowych w odniesieniu do
      Transakcji Korygowanych, w tym w przypadku uzyskania w związku z korektą
      Transakcji Zbadanej wyrównania wynikającej stąd niedopłaty na rzecz Podatnika,
      warunki tych transakcji po korekcie, w tym różnice w wartości przychodów Podatnika
      wynikające z dokonanych korekt, Podatnik powinien odnieść i przypisać do bieżącego
      okresu rozliczeniowego, tj. roku podatkowego Podatnika, w którym dokonane zostaną
      korekty cen transferowych w zakresie Transakcji Korygowanych?
    2. Czy w przypadku dokonania korekt cen transferowych w odniesieniu do Transakcji
      Korygowanych w zakresie, w którym korekty te z perspektywy Podatnika w ramach
      danej, konkretnej transakcji nie stanowiłyby korekty „in minus” – Podatnik uprawniony

      jest do dokonania takich korekt mimo braku pozyskania oświadczenia Spółki lub
      dowodu księgowego, potwierdzających dokonanie przez ten podmiot adekwatnej
      korekty cen transferowych w analogicznej wysokości co Podatnik?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W przypadku konieczności dokonania korekt cen transferowych w odniesieniu do
    Transakcji Korygowanych, w tym w przypadku uzyskania w związku z korektą Transakcji
    Zbadanej wyrównania wynikającej stąd niedopłaty na rzecz Podatnika, warunki tych
    transakcji po korekcie, w tym różnice w wartości przychodów Podatnika wynikające z
    dokonanych korekt, Podatnik nie powinien odnosić i przypisywać do bieżącego okresu
    rozliczeniowego, tj. roku podatkowego Podatnika, w którym dokonane zostaną korekty
    cen transferowych w zakresie Transakcji Korygowanych.
    W myśl art. 23q Ustawy PIT, Podatnik może dokonać korekty cen transferowych poprzez
    zmianę wysokości uzyskanych przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania
    przychodów, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
    1) w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku
      podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane;
    2) nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku
      podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane
      przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a zapewnienie ich zgodności
      z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga dokonania korekty cen
      transferowych;
    3) w momencie dokonania korekty podatnik posiada oświadczenie podmiotu
      powiązanego lub dowód księgowy potwierdzające dokonanie przez ten podmiot
      korekty cen transferowych w tej samej wysokości co podatnik;
    4) istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem, w którym
      podmiot powiązany, o którym mowa w pkt 3, ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd.
    Przepis jak wyżej, wprowadzony został do Ustawy PIT z mocą od 1 stycznia 2019 r.
    Wskazać należy przy tym, że w pierwotnym brzmieniu, poza wyżej wskazanymi
    przesłankami, art. 23q Ustawy PIT zawierał ponadto dodatkowy warunek z pkt 5 w treści:
    „podatnik potwierdzi dokonanie korekty cen transferowych w rocznym zeznaniu
    podatkowym za rok podatkowy, którego dotyczy ta korekta”. Warunek ten uchylony został
    następnie ze skutkiem od 1 stycznia 2022 r. Żadna z Transakcji Korygowanych nie została
    przeprowadzona w okresie, w którym art. 23q ust. 5 Ustawy PIT obowiązywał. W związku z
    tym – z samej zasady ten konkretny warunek nie znajdzie zastosowania w stanie
    faktycznym. Jego treść jakkolwiek wyraźnie wskazuje na kierunek interpretacyjny w kwestii
    tego: w jaki sposób dokonuje się przewidzianej w art. 23q Ustawy PIT korekty (korekty cen
    transferowych).
    W kontekście powołanego wyżej przepisu o korekcie cen transferowych, wskazać należy
    dalej na podstawowe uregulowania w zakresie zasad dokonywania korekt w zakresie
    przychodu u podatników podatku dochodowego od osób fizycznych – polskich
    rezydentów podatkowych w ogóle. Otóż, obowiązująca w tym zakresie zasada ogólna
    wyrażona pozostaje tu w art. 14 ust. 1m Ustawy PIT w treści: „Jeżeli korekta przychodu nie
    jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się

    poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym,
    w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny
    dokument potwierdzający przyczyny korekty”.
    Przepis ten stosuje się z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1o Ustawy PIT w brzmieniu: „Przepisów
    ust. 1m i 1n nie stosuje się do:
    1) korekty dotyczącej przychodu związanego z zobowiązaniem podatkowym, które uległo
      przedawnieniu;
    2) korekty cen transferowych, o której mowa w art. 23q”.
    Powyższe koresponduje ponadto dalej z analogicznymi przepisami ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa CIT”) – art. 12
    ust. 3j i ust. 3I regulującymi zasady korygowania przychodu w sposób analogiczny jak art.
    14 ust. 1m i 1o Ustawy PIT, w tym również z zastrzeżeniem dla korekty przewidzianej w
    art. 11e Ustawy CIT (korekty cen transferowych) – co zdaniem Podatnika – stanowi kolejną
    wskazówkę interpretacyjną w kwestii tego, w jaki sposób dokonuje się przewidzianej w art.
    23q Ustawy PIT/art. 11e Ustawy CIT korekty (korekty cen transferowych), tj. odmiennie od
    zasad ogólnych.
    W kwestii art. 14 ust. 1m i 1o Ustawy PIT zważyć należy przy tym na jedną jeszcze kwestię.
    Otóż przepisy te umiejscowione zostały w art. 14 Ustawy PIT – regulującym zasady
    rozliczeń osób fizycznych w podatku dochodowym w zakresie źródła przychodów, o
    którym mowa wart. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT, tj. z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, nie zaś w ramach ogólnego przepisu o przychodach (art. 11 Ustawy PIT).
    Przepis ten nie dysponuje więc walorem uniwersalności w ramach podatku dochodowego
    od osób fizycznych, ale odnosi się do specyfiki źródła, którego dotyczy. Zasadniczo więc,
    nie znajdzie on zastosowania do stanu faktycznego wprost, gdyż Transakcje Korygowane
    realizowane były w ramach majątku prywatnego Podatnika, a nie w ramach Jego
    działalności gospodarczej. Nie zmienia to jednak faktu, że brzmienie tego przepisu –
    zbudowane w kontrze do art. 23q Ustawy PIT – służyć może i bez wątpienia powinno:
    celem ustalenia prawidłowej wykładni przepisów o korekcie cen transferowych.
    W kontekście takich ustaleń wstępnych wskazać należy, że zgodnie z obowiązującą w
    Ustawie CIT oraz w Ustawie PIT (w zakresie źródła przychodów: z pozarolniczej działalności
    gospodarczej) zasadą ogólną korygowania przychodu jest, że:
    1) w przypadku, gdy korekta taka nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną
      oczywistą omyłką, korekty dokonuje się „na bieżąco”, tj. w okresie rozliczeniowym
      zrealizowania korekty.
    2) a contrario zaś: gdy korekta taka jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną
      oczywistą omyłką, tj. gdy pierwotnie przychód rozpoznany został wadliwie z samej
      zasady – korekty dokonuje się wstecznie - w okresie rozliczeniowym, w którym błąd
      taki popełniono.
    Przepis powyższy stosuje się z zastrzeżeniem art. 23q Ustawy PIT (art. 14 ust. 1o pkt 2
    Ustawy PIT). Art. 23q Ustawy PIT z samej zasady zaś wymaga, aby korygowane w tym
    trybie warunki transakcji kontrolowanej nie były wynikiem błędu, a nawet więcej – aby
    wartości korygowane pierwotnie odpowiadały warunkom rynkowym (art. 23q pkt 1
    Ustawy PIT), które dopiero następczo, wobec zmiany istotnych okoliczności, utraciły na
    swojej aktualności, wobec czego dana transakcja wymaga wtórnej korekty cen
    transferowych (art. 23q pkt 2 Ustawy PIT).
    W tym kontekście odrębność art. 23q Ustawy PIT wobec art. 14 ust. 1m Ustawy PIT
    odczytywać należy więc, zdaniem Podatnika, jako odrębność wyłącznie od zasady ogólnej,
    tj. nakazującej bieżące dokonywanie ewentualnych korekt przychodu. Odrębność tę
    rozumieć należy w ten sposób, że korektę realizowaną na potrzeby zapewnienia
    odpowiedniego poziomu rynkowości transakcji kontrolowanej, zawieranej pomiędzy

    podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów o cenach transferowych (korekta cen
    transferowych) odnosić należy nie do okresu bieżącego (okresu korekty), ale do okresu
    rozliczeniowego w podatku dochodowym właściwego dla chwili ustalenia przychodu w
    ramach korygowanej transakcji kontrolowanej.
    Wynika to z:
    1) brzmienia art. 14 ust. 1o pkt 2 Ustawy PIT w kontrze do art. 23q Ustawy PIT oraz
      brzmienia art. 12 ust. 3I Ustawy CIT w kontrze do art. 11e Ustawy CIT – z których to
      przepisów wynika, że w przypadku, gdy zaistnieje konieczność przeprowadzenia
      korekty przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych (w przypadku
      przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej) lub podatku dochodowym od
      osób prawnych – gdy korekta taka nie wynika z błędu rachunkowego lub innej
      oczywistej omyłki – korektę tę rozpoznaje się do celów podatkowych w okresie
      rozliczeniowym zrealizowania korekty („na bieżąco”), chyba że jest to korekta w trybie
      odpowiednio art. 23q Ustawy PIT/art. 11e Ustawy CIT, gdzie ta zasada ogólna nie
      znajduje zastosowania;
    2) art. 23q pkt 5 Ustawy PIT – w brzmieniu właściwym w czasie obowiązywania tej części
      przepisu, który jako jeden z warunków przeprowadzenia korekty cen transferowych
      przewidywał konieczność potwierdzenia dokonania korekty cen transferowych „w
      rocznym zeznaniu podatkowym za rok podatkowy, którego dotyczy ta korekta” –
      wprost przewidując tym samym, że korekta dokonywana w trybie cen transferowych
      odnosi się do roku podatkowego korygowanego, nie zaś – do roku, w którym korekta
      taka jest przeprowadzana.
      Późniejsze uchylenie warunku z pkt 5, zdaniem Podatnika, rozumieć należy
      tymczasem tylko i wyłącznie jako ułatwienie dla podatników procesu przeprowadzania
      korekty cen transferowych, poprzez wyłączenie wymogu ewentualnego korygowania
      już złożonych wcześniej zeznań podatkowych i uchylenie pojawiających się w praktyce
      wątpliwości co do tego, czy po terminie złożenia właściwego zeznania podatkowego –
      korekta taka nadal jest możliwa, nie zaś – jako odstępstwo od zasady korygowania w
      tym trybie wyników roku korygowanego;
    3) analizy historycznej dla przepisów art. 23q Ustawy PIT i art. 11e Ustawy CIT. Mianowicie
      w pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy powyższe weszły wżycie z dniem 1
      stycznia 2019 r. i są stosowane do transakcji kontrolowanych realizowanych po tej
      dacie. Z mocy Przepisu przejściowego DCT, część nowych regulacji w zakresie cen
      transferowych, wprowadzonych z mocą od 1 stycznia 2019 r. podatnicy mogli stosować
      również dla roku wcześniejszego (roku 2018). Nie dotyczyło to jednak konkretnie
      przywołanych wyżej przepisów.
      Z powyższego wniosek, że co do zasady: dla przychodów osiąganych przed 2019 r. nie
      istniała szczególna podstawa prawna, regulująca zasady korygowania przychodów
      odbiegających od przychodów, które zostałyby wygenerowane w sytuacji, gdyby
      zastosowane w danym roku podatkowym ceny między podmiotami powiązanymi
      odpowiadały warunkom rynkowym.
      W doktrynie i orzecznictwie, kwestia korekt koniecznych celem zachowania rynkowości
      warunków transakcji istotnych na gruncie przepisów o cenach transferowych w latach
      wcześniejszych (przed 2019 r.) była jednakże przedmiotem szerszych rozważań.
      Kwestia ta pozostawała wówczas istotna w szczególności w kontekście możliwości
      rozpoznania takich korekt dla celów podatku dochodowego – w rachunku
      podatkowym po stronie kosztów uzyskania przychodów.
      Według aktualnego orzecznictwa – kwestia ta nie powinna już dłużej budzić
      wątpliwości. Otóż: korekty takie przed rokiem 2019 były możliwe i co więcej –
      realizowały one przesłanki właściwe dla uznania ich za koszt uzyskania przychodów
      według właściwych przepisów ogólnych ustaw o podatku dochodowym.

      W tym kontekście, nowe przepisy art. 23q Ustawy PIT i art. 11e Ustawy CIT nie należy
      rozumieć więc jako regulacje rewolucyjne, a jedynie – jako przepisy precyzujące
      warunki dokonania takich korekt począwszy od roku 2019. Innymi słowy: przepisy te
      nie wprowadzały możliwości realizowania takich korekt począwszy dopiero od 2019 r.,
      ale korekty takie – możliwe do przeprowadzenia też w latach wcześniejszych – od 2019
      r. obwarowały tylko dodatkowymi warunkami (tak: wyrok WSA w Białymstoku z 13
      marca 2024 r. I SA/Bk 13/24). Podobny wniosek wynika z uzasadnienia projektu
      ustawy nowelizującej ustawy o podatkach dochodowych z 25 września 2018 r., gdzie
      podniesiono, że poprzez wskazane wyżej przepisy ustawodawca niejako nadał ramy
      prawne i doprecyzował kwestie związane z możliwością dokonywania korekt cen
      transferowych, która to możliwość istniała jednakże już w poprzednim reżimie
      prawnym (przed rokiem 2019). Analogicznie w tej sprawie głosy doktryny: „Mechanizm
      korekt cen transferowych był powszechnie stosowany w ramach grup kapitałowych na
      podstawie głównej reguły towarzyszącej regulacjom w zakresie cen transferowych, tj.
      zasady ceny rynkowej, oraz na kanwie wytycznych OECD. Natomiast wprowadzając
      nowe, bezpośrednie regulacje dotyczące korekt cen transferowych do przepisów
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawodawca miał na celu
      wyłącznie doprecyzowanie tych przepisów, a nie wprowadzenie możliwości
      podatkowego rozpoznania korekt. W ten sposób ustawodawca niejako nadał ramy
      prawne i doprecyzował kwestie związane z możliwością dokonywania korekt cen
      transferowych, która to możliwość już istniała w poprzednim reżimie prawnym, o czym
      świadczy wprost uzasadnienie projektu ustawy nowelizującej ustawę o podatku
      dochodowym od osób prawnych z 25 września 2018 r.” (Janeczko Justyna, Krzyżaniak
      Agnieszka, Marciniak Magdalena w: Zaliczenie korekt cen transferowych dokonanych
      przed 2019 rokiem do kosztów uzyskania przychodów. Glosa do wyroku WSA w
      Białymstoku z 13 marca 2024 r. I SA/Bk 13/24, PP 2025/1/42-46).
      Celem art. 23q Ustawy PIT i art. 11e Ustawy CIT było więc jedynie uchylić wątpliwości
      co do możliwości przeprowadzania korekt cen transferowych, a które możliwe były
      również w latach wcześniejszych;
    4) mając na względzie ww. analizę historyczną, dla zbadania instytucji korekty cen
      transferowych w kontekście sposobu jej podatkowego rozpoznania - w dalszej
      kolejności istotne pozostaje ustalenie celu takiej korekty (po roku 2019, ale i przed tym
      rokiem i wprowadzeniem do ustaw podatkowych wprost przepisów art. 23q Ustawy PIT
      /art. 11e Ustawy CIT). Otóż: podstawowym celem, jakiemu służy korekta cen
      transferowych jest zapewnienie adekwatnego poziomu rynkowości transakcji istotnych
      z punktu widzenia przepisów o cenach transferowych. Aby osiągnąć ten cel,
      ewentualna w tym zakresie korekta oddziaływać musi na wyniki podatkowe stron
      danej transakcji w odpowiedni sposób. Kwestię tę zauważono m.in. w opracowaniu pt.
      „Rekomendacje Forum Cen Transferowych w zakresie korekt cen transferowych”
      (Warszawa, 5 listopada 2020 r., źródło: https://www.podatki.gov.pl/media/6423
      /rekomendacje-fct-dot-korekt-cen-transferowych-pdf-1139-kb.pdf). Wskazano tam m.
      in. tak: „Grupa zauważa, że odmowa zastosowania KCT11e w tej sytuacji prowadziłaby
      wyłącznie do możliwości dokonania korekty w trybie art. 12 ust. 3j ustawy o CIT. A to
      oznacza, że jeśli transakcja miała miejsce w jednym roku podatkowym, a korekta w
      kolejnym, w jej efekcie ani rentowność podatnika w roku podatkowym, w którym
      została dokonana transakcja, ani w roku podatkowym, w którym wystawiona zostanie
      faktura korygująca nie będą na właściwym poziomie. Dochód do opodatkowania w
      roku, w którym miała miejsce transakcja nadal byłby wyliczony na podstawie
      niezgodnej z zasadą ALP metody koszt plus 2% zamiast 6%. Część dochodu wynikająca
      z „urynkowienia” warunków transakcji zostałaby zadeklarowana dopiero w kolejnym
      roku podatkowym. Komplikując przykład jeszcze bardziej można byłoby zauważyć, że
      gdyby w pierwszym roku podatkowym podatnik wykazywał dochód do opodatkowania,
      a w kolejnym roku wykazywał stratę, takie podejście spowodowałoby, że zamiast
      zapłaty zaległego podatku od niedoszacowanego dochodu za pierwszy rok podatkowy

      (z odsetkami) Skarb Państwa nie otrzymałby nic. Ta pozorna argumentacja ad
      absurdum ma jedynie na celu ukazanie, że zbyt rygorystyczne i zawężające
      interpretowanie przepisowo KCT11e, będzie prowadziło do zupełnie niepotrzebnych
      komplikacji, w efekcie których uzyskane rozwiązania nadal nie będą odpowiadały
      rezultatom jakie byłyby uzyskane w porównywalnych transakcjach przez podmioty
      niezależne”.
    W kontekście art. 23o ust. 1 Ustawy PIT, nakazującego podmiotom powiązanym ustalać
    ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane,
    argumentacji jw. ciężko odmówić racjonalności. Nadrzędnym celem korekty ceny
    transferowej jest bowiem właśnie zrealizowanie zasady ceny rynkowej. „Urynkowienie”
    pierwotnie zastosowanej ceny transakcyjnej, która wbrew realnym założeniom stron z
    różnych względów – utraciła na aktualności, wymaga zaś odniesienia tej korekty na wynik
    podatkowy stron tego roku, w którym dana transakcja wygenerowała korygowane -
    nierynkowe ostatecznie wyniki. Przypisanie tej korekty do wyników roku, w których
    korekta jest przeprowadzana prowadziłoby bowiem, jak zauważa Forum Cen
    Transferowych, do generowania przypadkowych często wyników podatkowych – i to nie
    tylko roku korygowanego, ale i roku korekty. Taka praktyka nie zabezpieczałaby więc w
    żaden sposób ani zasady ceny rynkowej ani interesu fiskalnego Skarbu Państwa.
    Zdaniem Podatnika, korekta cen transferowych powinna zatem zawsze być traktowana
    jako zdarzenie niesamoistne, tj. jako zdarzenie niestanowiące odrębnego od transakcji
    kontrolowanej zdarzenia gospodarczego. Jako taka nie powinna wywierać skutków w roku
    dokonania korekty tak, jakby była odrębnym zdarzeniem gospodarczym, ale rozpoznana
    powinna zostać dla celów podatkowych w roku rozpoznania podstawowych wyników
    podatkowych transakcji korygowanej.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1ab pkt 1 Ustawy PIT, przychód określony w art. 17 ust. 1 pkt 6
    Ustawy PIT (z odpłatnego zbycia udziałów/akcji) powstaje w momencie przeniesienia na
    nabywcę własności udziałów/akcji. Specyficzny dla tego typu transakcji moment powstania
    przychodu wyklucza zatem zastosowanie w tym zakresie ogólnej regulacji, zgodnie z którą
    przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne (art. 11 ust. 1 Ustawy PIT). Odstępstwo w
    zakresie momentu rozpoznania przychodu – stosować należałoby więc również do
    momentu rozpoznania korekty ceny transferowej co do takich właśnie transakcji w
    wynikach podatkowych jej stron. Innymi słowy – wyniki podatkowe korekty w zakresie
    Transakcji Korygowanych należy odnieść do momentu odpłatnego zbycia udziałów/akcji w
    ramach Transakcji Korygowanych, nie zaś do chwili przeprowadzenia ich korekty. Mając
    na uwadze powyższe, zdaniem Podatnika, w przypadku konieczności przeprowadzenia
    korekt cen transferowych w odniesieniu do Transakcji Korygowanych, w tym w przypadku
    uzyskania w związku z korektą Transakcji Zbadanej wyrównania wynikającej stąd
    niedopłaty na rzecz Podatnika, warunki tych transakcji po korekcie, w tym ewentualne
    różnice w wartości przychodów Podatnika wynikające z dokonanych korekt, Podatnik nie
    powinien odnosić i przypisywać do bieżącego okresu rozliczeniowego.
    Ad 2
    W przypadku dokonania korekt cen transferowych w odniesieniu do Transakcji
    Korygowanych w zakresie, w którym korekty te z perspektywy Podatnika w ramach danej,
    konkretnej transakcji nie stanowiłyby korekty „in minus” – Podatnik uprawniony jest do
    dokonania takich korekt mimo braku pozyskania oświadczenia Spółki lub dowodu
    księgowego, potwierdzających dokonanie przez ten podmiot adekwatnej korekty cen
    transferowych w analogicznej wysokości co Podatnik.
    Wobec doprecyzowania warunków przeprowadzania korekty cen transferowych, w
    ramach art. 23q Ustawy PIT – począwszy od 2019 r. wymagane jest w tym zakresie
    spełnienie przewidzianych tam, dodatkowych przesłanek, które nie obowiązywały
    wcześniej.

    W tym miejscu Podatnik zastrzega, że żadna z Transakcji Korygowanych nie została
    przeprowadzona w okresie, w którym obowiązywał art. 23q ust. 5 Ustawy PIT, jak również
    w razie dokonania stosownej korekty – przepis w tym zakresie nie obowiązuje również
    według stanu aktualnego. W związku z tym – z samej zasady ten konkretny warunek nie
    znajdzie zastosowania w stanie faktycznym i nie będzie przedmiotem dalszej analizy.
    Przedmiotem niniejszego zapytania nie są również warunki, o których mowa w art. 23q
    pkt 1, 2 i 4 Ustawy PIT. Z ostrożności Podatnik zastrzega – iż na potrzeby niniejszego
    wniosku przyjąć należy, iż pozostawałyby one spełnione (element stanu faktycznego).
    Przedmiotem wątpliwości po stronie Podatnika pozostaje natomiast przesłanka z art. 23q
    pkt 3 Ustawy PIT, zgodnie z którą: „Podatnik może dokonać korekty cen transferowych
    poprzez zmianę wysokości uzyskanych przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania
    przychodów, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
    3) w momencie dokonania korekty podatnik posiada oświadczenie podmiotu
    powiązanego lub dowód księgowy potwierdzające dokonanie przez ten podmiot korekty
    cen transferowych w tej samej wysokości co podatnik” – a to: wobec wymogu łącznego
    spełnienia przesłanek z art. 23q Ustawy PIT.
    Przepis jw. w swoim literalnym brzmieniu, nie rozróżnia sytuacji, w których art. 23q pkt 3
    Ustawy PIT powinien być spełniony. Innymi słowy - w każdej sytuacji, w której podmioty
    powiązane – strony danej transakcji, dla zachowania w niej warunków rynkowych i przy
    spełnieniu pozostałych przesłanek korygowania – dojdą do wniosku, iż powinny
    skorygować jej wyniki – możliwe byłoby to tylko i wyłącznie w przypadku i pod warunkiem,
    że możliwym byłoby to paralelnie po obu stronach transakcji, w tym sensie, że jedna
    strona wyniki swoje korygowałaby „in plus”, druga zaś adekwatnie w takiej samej wartości:
    „in minus”. W przypadku, gdyby zachowanie takiej równowagi nie było możliwe, np. gdyby
    z uwagi na obowiązujące przepisy innego państwa - w którym rezydentna pozostaje druga
    strona transakcji – korekta przeciwna do realizowanej przez polskiego podatnika z
    różnych względów nie byłaby możliwa, to wówczas polski podatnik nie byłby władny do jej
    przeprowadzenia. Taka wykładnia – oparta li tylko i wyłącznie na literalnym brzmieniu tego
    przepisu, zdaje się jednak pozostawać w sprzeczności z założonym dla niego celem. Otóż,
    jak wskazano w dokumencie pt.: „Objaśnienia podatkowe w zakresie cen transferowych z
    31 marca 2021 r. Nr 2: Korekta cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT (art.
    23q ustawy o PIT)” w pkt nr 39: „Posiadanie oświadczenia, że podmiot powiązany dokonał
    korekty cen transferowych w tej samej wysokości co podatnik, wymagane jest dla
    podatnika, dla którego KCT11e jest korektą in minus. Podatnik, dla którego KCT11e jest
    korektą in plus, nie musi posiadać takiego oświadczenia (art. 12 ust. 3aa pkt 2 i art. 15 ust.
    1 ab pkt 2 ustawy o CIT), natomiast może być stroną, która je wystawia (zob. rysunek 1), o
    ile podmiot powiązany uczestniczący w transakcji kontrolowanej będzie w ogóle takiego
    oświadczenia potrzebował (np. z uwagi na obowiązujące go przepisy podatkowe w jego
    jurysdykcji).” [źródło: https://www.podatki.gov.pl/media/6900/objasnienia-podatkowe-w-
    zakresie-cen-transferowych-z-31-marca-2021-r- nr-2-korekta-cen-transferowych.pdf].
    W świetle takiego brzmienia objaśnień podatkowych, w tym w związku z analogicznymi do
    art. 12 ust. 3aa pkt 2 i art. 15 ust. 1ab pkt 2 Ustawy CIT przepisami art. 14 ust. 1ca pkt 2 i
    art. 22 ust. 1ab pkt 2 Ustawy PIT, zdaniem Podatnika, treść przesłanki z art. 23q pkt 3
    Ustawy PIT rozumieć należy w ten sposób, iż jej ewentualne spełnienie byłoby badane
    tylko wówczas, gdy wynikająca z korygowanej w ramach korekty cen transferowych
    różnica z przychodzie, według zasad jego rozpoznawania właściwych dla danej transakcji
    korygowanej po stronie polskiego rezydenta polskiego (w stanie faktycznym: różnica z
    przychodzie na formularzu PIT-38 właściwym dla roku dokonania i ewentualnego
    późniejszego korygowania Transakcji Korygowanej) – zmierzałaby do obniżenia jego
    wartości, tj. że z perspektywy polskiego rezydenta podatkowego – w ramach rozliczenia
    podatkowego konkretnej, korygowanej transakcji - korekta taka stanowiłaby korektę „in
    minus”.

    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Podatnika, w przypadku dokonania korekt cen
    transferowych w odniesieniu do Transakcji Korygowanych w zakresie, w którym korekty te
    z perspektywy Podatnika w ramach danej, konkretnej transakcji nie stanowiłyby korekty
    „in minus” – Podatnik uprawniony jest do dokonania takich korekt mimo braku pozyskania
    oświadczenia Spółki lub dowodu księgowego, potwierdzających dokonanie przez ten
    podmiot adekwatnej korekty cen transferowych w analogicznej wysokości co Podatnik.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. ( t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) w brzmieniu
    obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2024 r.:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia
      udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1ab ww. ustawy:
      Przychód określony w ust. 1 pkt 6: z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w
      spółdzielni oraz papierów wartościowych powstaje w momencie przeniesienia na
      nabywcę własności udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów
      wartościowych.
    W myśl art. 17 ust. 2 wyżej cytowanej ustawy:
      Przy ustalaniu wartości przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. c, pkt 6, 7 i 10,
      stosuje się odpowiednio przepisy art. 19.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 19 ust. 5 ww. ustawy:
      W przypadku transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 6 wartość
      zbytych nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy ustala się na
      podstawie przepisów art. 23o i art. 23p.
    Stosownie do treści art. 14 ust. 1ca wyżej cytowanej ustawy:
      Przy ustalaniu wysokości przychodu uwzględnia się:
      1) korektę cen transferowych zmniejszającą przychody, mającą na celu spełnienie
        wymogów, o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe zastosowanie metod,
        o których mowa w art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art.
        23q pkt 1-4;

      2) korektę cen transferowych zwiększającą przychody, mającą na celu spełnienie
        wymogów, o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe zastosowanie metod,
        o których mowa w art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art.
        23q pkt 1 i 2.
    Art. 14 ust. 1ca wyżej wskazanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018
    r. (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.):
      Przy ustalaniu wysokości przychodu uwzględnia się:
      1) korektę cen transferowych zmniejszającą przychody, mającą na celu spełnienie
        wymogów, o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe zastosowanie metod,
        o których mowa w art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art.
        23q pkt 1-5;
      2) korektę cen transferowych zwiększającą przychody, mającą na celu spełnienie
        wymogów, o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe zastosowanie metod,
        o których mowa w art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art.
        23q pkt 1 i 2.
    Jak stanowi art. 14 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2024 r.:
      Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną
      oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie
      przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona
      faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający
      przyczyny korekty.
    Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1n wyżej cytowanej ustawy:
      Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 1m, podatnik nie osiągnął
      przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia, podatnik jest
      obowiązany zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą nie zostały
      zmniejszone przychody.
    Stosownie do treści art. 14 ust. 1o ww. ustawy:
      Przepisów ust. 1m i 1n nie stosuje się do:
      1) korekty dotyczącej przychodu związanego z zobowiązaniem podatkowym, które
      uległo przedawnieniu;
      2) korekty cen transferowych, o której mowa w art. 23q.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    W myśl art. 22 ust. ust. 1ab ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przy ustalaniu wysokości kosztów uzyskania przychodów uwzględnia się:

      1) korektę cen transferowych zmniejszającą koszty uzyskania przychodów, mającą
        na celu spełnienie wymogów, o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe
        zastosowanie metod, o których mowa w art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o
        których mowa w art. 23q pkt 1 i 2;
      2) korektę cen transferowych zwiększającą koszty uzyskania przychodów, mającą na
        celu spełnienie wymogów, o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe
        zastosowanie metod, o których mowa w art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o
        których mowa w art. 23q pkt 1-4.
    Art. 22 ust. 1ab wyżej wskazanej ustawy w brzemieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018
    r.:
      Przy ustalaniu wysokości kosztów uzyskania przychodów uwzględnia się:
      1) korektę cen transferowych zmniejszającą koszty uzyskania przychodów, mającą
        na celu spełnienie wymogów, o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe
        zastosowanie metod, o których mowa w art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o
        których mowa w art. 23q pkt 1 i 2;
      2) korektę cen transferowych zwiększającą koszty uzyskania przychodów, mającą na
        celu spełnienie wymogów, o których mowa w art. 23o, poprzez prawidłowe
        zastosowanie metod, o których mowa w art. 23p ust. 1-3, spełniającą warunki, o
        których mowa w art. 23q pkt 1-5.
    Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 22 ust. 7c ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1
    stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2024 r.:
      Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest
      spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje
      się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów
      poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura
      korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający
      przyczyny korekty.
    Stosownie to treści art. 22 ust. 7d wyżej cytowanej ustawy:
      Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 7c, podatnik nie poniósł
      kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania
      przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć
      przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z treścią art. 22 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 7c i 7d nie stosuje się do:
      1) korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego z zobowiązaniem
        podatkowym, które uległo przedawnieniu;
      2) korekty cen transferowych, o której mowa w art. 23q.
    Jak stanowi art. art. 23m ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o cenie transferowej - oznacza to rezultat
      finansowy warunków ustalonych lub narzuconych w wyniku istniejących powiązań, w
      tym cenę, wynagrodzenie, wynik finansowy lub wskaźnik finansowy.
    Stosownie to treści art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych – oznacza to:
      a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden
      inny podmiot, lub
      b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
      - ten sam inny podmiot lub
      - małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej
      wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
      c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub
      ca) spółkę, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, i jej komplementariusza, lub
      cb) spółkę, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. e, i jej wspólnika, lub
      d) podatnika i jego zagraniczny zakład;
    Art. 23m ust. 1 pkt 4 wyżej wskazanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2018 r.:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych – oznacza to:
      a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden
        inny podmiot, lub
      b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
      - ten sam inny podmiot lub
      - małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej
      wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
      c) spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub
      d) podatnika i jego zagraniczny zakład.
    W myśl art. 23m ust. 1 pkt 6 wyżej cytowanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1
    stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2024 r.:
      Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o transakcji kontrolowanej – oznacza to
      identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron działania o charakterze
      gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego zakładu, których
      warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.
    Zgodnie z art. 23m ust. 2 ww. ustawy:
      Przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b,
      rozumie się:

      1) posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:
      a) udziałów w kapitale lub
      b) praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub
      c) udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach lub majątku, lub ich
      ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub
      2) faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych
      decyzji gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną
      nieposiadającą osobowości prawnej, lub
      3) pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub
      powinowactwa do drugiego stopnia.
    Art. 23m ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.:
      Przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b,
      rozumie się:
      1) posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:
      a) udziałów w kapitale lub
      b) praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub
      c) udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku, lub ich ekspektatywy, w tym
      jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub
      2) faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych
      decyzji gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną
      nieposiadającą osobowości prawnej, lub
      3) pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub
      powinowactwa do drugiego stopnia.
    Jak stanowi art. 23o ust. 1 wyżej cytowanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1
    stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2024 r.:
      Podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które
      ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.
    Stosownie do treści art. 23q ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnik może dokonać korekty cen transferowych poprzez zmianę wysokości
      uzyskanych przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są
      spełnione łącznie następujące warunki:
      1) w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku
        podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane;
      2) nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie
        roku podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub
        uzyskane przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a

        zapewnienie ich zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane,
        wymaga dokonania korekty cen transferowych;
      3) w momencie dokonania korekty podatnik posiada oświadczenie podmiotu
        powiązanego lub dowód księgowy potwierdzające dokonanie przez ten podmiot
        korekty cen transferowych w tej samej wysokości co podatnik;
      4) istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem, w
        którym podmiot powiązany, o którym mowa w pkt 3, ma miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd;
      5) (uchylony).
    Art. 23q ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.:
      Podatnik może dokonać korekty cen transferowych poprzez zmianę wysokości
      uzyskanych przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są
      spełnione łącznie następujące warunki:
      1) w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku
        podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane;
      2) nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie
        roku podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub
        uzyskane przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a
        zapewnienie ich zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane,
        wymaga dokonania korekty cen transferowych;
      3) w momencie dokonania korekty podatnik posiada oświadczenie podmiotu
        powiązanego lub dowód księgowy potwierdzające dokonanie przez ten podmiot
        korekty cen transferowych w tej samej wysokości co podatnik;
      4) istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem, w
        którym podmiot powiązany, o którym mowa w pkt 3, ma miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd;
      5) podatnik potwierdzi dokonanie korekty cen transferowych w rocznym zeznaniu
        podatkowym za rok podatkowy, którego dotyczy ta korekta.
    Stosownie do treści art. 23z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r.:
      Obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych nie ma
      zastosowania do transakcji kontrolowanych:
      1) zawieranych wyłącznie przez podmioty powiązane mające miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym,
        w którym każdy z tych podmiotów powiązanych spełnia łącznie następujące
        warunki:
        a) nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a i 63b,
        b) nie poniósł straty podatkowej;

      2) objętych uprzednim porozumieniem cenowym w okresie, którego dotyczy to
        porozumienie;
      3) których wartość w całości trwale nie stanowi przychodu albo kosztu uzyskania
        przychodu, z wyłączeniem transakcji finansowych, transakcji kapitałowych oraz
        transakcji dotyczących inwestycji, środków trwałych lub wartości niematerialnych
        i prawnych;
      4) w przypadku gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem
        Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami;
      5) w których cena została ustalona w trybie przetargu nieograniczonego na
        podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U.
        z 2018 r. poz. 1986 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 53 i 730);
      6) realizowanych między grupą producentów rolnych wpisaną do rejestru, o którym
        mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów
        rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1026), a
        jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia:
        a) na rzecz grupy producentów rolnych produktów lub grup produktów
          wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy,
        b) przez grupę producentów rolnych na rzecz jej członków towarów
          wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup
          produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia usług związanych z tą
          produkcją;
      7) realizowanych między wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw lub
        uznaną organizacją producentów owoców i warzyw, działających na podstawie
        ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz
        rynku chmielu (Dz.U. z 2019 r. poz. 935), a jej członkami, dotyczących odpłatnego
        zbycia:
        a) na rzecz takiej grupy lub organizacji produktów lub grup produktów
          wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy lub organizacji,
        b) przez taką grupę lub organizację na rzecz jej członków towarów
          wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup
          produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia usług związanych z tą
          produkcją;
      8) polegających na przypisaniu dochodu do zagranicznego zakładu położonego na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3
        ust. 2a, jeżeli przepisy właściwych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, przewidują, że dochody te mogą być opodatkowane tylko
        w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska.
    W myśl art. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu
    obowiązującym przed 2018 r.:

      1. Jeżeli:
      1) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości
        prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej „podmiotem krajowym”, bierze udział
        bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym poza
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w jego kontroli albo posiada udział w
        kapitale tego przedsiębiorstwa, albo
      2) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości
        prawnej, mająca miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, zwana dalej "podmiotem zagranicznym", bierze udział
        bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego
        kontroli albo posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego, albo
      3) ta sama osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
        osobowości prawnej równocześnie bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w
        zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli
        albo posiada udział w kapitale tych podmiotów
      – i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące
      się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego
      podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich
      należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały - dochody danego
      podatnika oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków
      wynikających z tych powiązań.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja
    podatkowa oraz niektórych innych ustaw z dnia 23 października 2018 r. (Dz.U. z 2018 r.
    poz. 2193, zwaną dalej: „ustawa zmieniająca”):
      Do transakcji lub innych zdarzeń, o których mowa w art. 25a ustawy zmienianej w
      art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, oraz w art. 9a ustawy zmienianej w art. 2, w
      brzmieniu dotychczasowym, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia
      2019 r., w zakresie tej części transakcji lub innych zdarzeń, które są realizowane w
      roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2018 r., stosuje się
      przepisy odpowiednio art. 14 ust. 1ca, 1o i 2g, art. 19 ust. 5, art. 22 ust. 1ab i 7e i
      rozdziału 4b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
      oraz rozdziału 1a, art. 12 ust. 1e, 3aa, 3l i 6b, art. 15 ust. 1ab i 4k ustawy zmienianej
      w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
    Ww. ustawą zmieniającą, wprowadzone zostały przepisy szczególne dotyczące zasad
    ujmowania tzw. korekt cen transferowych (ang. transfer pricing compensating
    adjustments). Przepisy te regulują ujmowanie na gruncie podatku dochodowego od osób
    prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych korekt cen transferowych
    dokonywanych przez podatnika.

    Przepisy te weszły w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., zatem znajdą one zastosowanie do
    korekt cen transferowych dotyczących transakcji kontrolowanych realizowanych w 2019 r.
    (tj. od 1 stycznia 2019 r.).
    Powyższe wynika wprost z art. 26 ust. 1 ustawy zmieniającej, który stanowi, że zmienione
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych (w tym przepisy dotyczące ujmowania korekt cen
    transferowych) stosuje się do transakcji lub innych zdarzeń, rozpoczętych i
    niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2019 r., w zakresie tej części transakcji lub innych
    zdarzeń, które są realizowane w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31
    grudnia 2018 r.
    A contrario, korekty cen transferowych dokonane po 1 stycznia w 2019 r., lecz dotyczące
    transakcji lub innych zdarzeń realizowanych w 2018 r. (tj. do 31 grudnia 2018 r.), powinny
    być ewidencjonowane dla celów podatków dochodowych na zasadach wynikających z
    przepisów obowiązujących do końca 2018 r.
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) dokonano zmiany art. 23q ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu do tej ustawy zmieniającej, dotyczącej
    zmiany w art. 23q pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśniono,
    że: „Wprowadzono również zmianę porządkującą, która uchyla warunek dokonania
    korekty cen transferowych polegający na istnieniu zawartej przez Polskę umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania z państwem podmiotu powiązanego. Pozostawiono
    natomiast konieczność istnienia podstawy prawnej do wymiany informacji podatkowych z
    tym państwem. Wymiana informacji podatkowych jest bowiem gwarancją weryfikacji
    przez organy podatkowe dokonania przez podmiot powiązany korekty w tej samej
    wysokości co podatnik”.
    W dalszej części należy szerzej wyjaśnić definicję „transakcji kontrolowanej”, która została
    zawarta w art. 23m ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca wyjaśnia, że transakcja kontrolowana oznacza identyfikowanie na
    podstawie rzeczywistych zachowań stron działań o charakterze gospodarczym. Zatem
    należy wyjaśnić wyrażenie „działania o charakterze gospodarczym”, które nie jest
    zdefiniowane ani w ustawie o CIT, ani w ustawie o PIT. Termin „działania” jest szerokim
    pojęciem, a jego ograniczenie, w rozumieniu definicji legalnej, następuje poprzez cechę
    kwalifikującą, tj. posiadanie „charakteru gospodarczego”.
    Ustalając zakres znaczeniowy tego elementu składowego definicji, tj. „działania o
    charakterze gospodarczym”, należy odwołać się do szerszego pojęcia „działalność
    gospodarcza”. Definicja pojęcia „działalność gospodarcza” jest zróżnicowana w
    poszczególnych aktach prawnych. Zasadne jest wskazanie podstawowych cech
    konstytuujących działalność gospodarczą, tj.:
      - działalność w celu zarobkowym;
      - w ramach zorganizowanej struktury;
      - w sposób ciągły;
      - o charakterze niezależnym (samodzielnym).
    Na działalność gospodarczą składają się działania o charakterze gospodarczym. Nie
    oznacza to jednak, że działanie o charakterze gospodarczym wymaga każdorazowo
    prowadzenia działalności gospodarczej. Co do zasady, działanie o charakterze
    gospodarczym wymaga istnienia tych samych cech konstytuujących, które definiują
    działalność gospodarczą.

    Podstawową cechą działania o charakterze gospodarczym jest jego cel zarobkowy
    rozumiany jako nastawienie (zamiar) na osiągnięcie zysku. Rezultat działania może, ale nie
    musi, zmaterializować się dla strony/stron jako zysk. Działanie, które nie przyniosło
    przychodu (zysku) nie oznacza automatycznie działania o charakterze niegospodarczym.
    Przesłanka zarobkowego charakteru jest spełniona także wtedy, gdy podejmowane
    działania nastawione są na zysk, ale generują straty finansowe. Istotny jest bowiem nie
    tyle rezultat (efekt) danego działania (zysk lub strata), ile zamiar strony/stron, który
    spowodował podjęcie działania.
    Określone działania powinny być oceniane odrębnie z punktu widzenia każdego
    uczestnika takich działań. Tytułem przykładu, w przypadku najmu powierzchni
    magazynowej na rzecz sp. z o.o. przez jej udziałowca, oceny należy dokonać niezależnie z
    perspektywy obu uczestników, tj. udziałowca (wynajmującego) i spółki z o.o. Dla spółki z o.
    o. najem stanowi transakcję kontrolowaną, ponieważ jest realizowany w ramach
    działalności gospodarczej. W przypadku udziałowca kryterium ocennym może być nie
    tylko charakter zarobkowy, ale rozmiar i zorganizowanie prowadzonych przez niego
    działań.
    W dalszej części należy wyjaśnić zasady dokonywania korekty „in minus” i „in plus”
    niespełniającej warunków z art. 23q ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    na zasadach obowiązujących od 1 stycznia 2019 r.
    Korekta cen transferowych „in minus” niespełniająca warunków określonych w art. 23q
    pkt 1-4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może zostać dokonana na
    zasadach ogólnych wynikających z art. 14 ust. 1m-1o ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (po stronie przychodowej) i art. 22 ust. 7c-7e ww. ustawy (po stronie
    kosztowej).
    Korekta cen transferowych „in plus” niespełniająca warunków określonych w art. 23q pkt
    1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinna zostać dokonana na
    zasadach ogólnych.
    Przechodząc do zasad dokonywania korekty „in plus” i „in minus”, o której mowa w art.
    23q ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na zasadach obowiązujących do
    31 grudnia 2018 r., wskazuję co następuje.
    W przypadku korekty kompensacyjnej dokonanej w formie korekty cen określonych
    towarów/usług (forma rzadziej stosowana przez podatników), skutki podatkowe takiej
    korekty w podatku dochodowym od osób fizycznych powinno się rozpatrywać w świetle
    art. 14 ust. 1m (korekty przychodów) oraz art. 22 ust. 7c (korekty kosztów).
    Zatem w sytuacji, gdy dokonywana korekta kosztów nie wynika z błędów rachunkowych
    lub innych oczywistych omyłek, należy dokonywać korekty kosztów uzyskania przychodów
    /przychodów „na bieżąco”, tj. w miesiącu, w którym podatnik otrzyma fakturę korygującą
    lub inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.
    Przepis art. 23q ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadził
    możliwość dokonania korekty cen transferowych w przypadku łącznego spełnienia
    warunków wymienionych w tym przepisie. Przy czym, korekta cen transferowych „in plus”
    konieczna jest w przypadku spełnienia pierwszych dwóch warunków wskazanego przepisu.
    Zatem należy wyjaśnić ogólne warunki wynikające z art. 23q ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczące dokonywania korekty cen transferowych.
      1) Warunek 1: Ustalanie warunków w trakcie roku podatkowego zgodnie z zasadą ceny
        rynkowej.
    Sformułowanie „w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie
    roku podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane”
    (art. 23q pkt 1 ww. ustawy) oznacza, że zasady dotyczące ujmowania korekty cen
    transferowych przewidziane w art. 23q w związku z art. 14 ust. 1ca oraz art. 22 ust. 1ab, a

    także art. 14 ust. 1o pkt 2 i art. 22 ust. 7e pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podatnik może stosować do transakcji kontrolowanych, których warunki
    pierwotnie zostały ustalone zgodnie z zasadą ceny rynkowej.
    Już na etapie zawierania transakcji kontrolowanej podmioty powiązane powinny ustalić –
    zgodnie z najlepszą wiedzą (w szczególności z wykorzystaniem dostępnych danych
    porównawczych) – warunki transakcji kontrolowanej, na które umówiłyby się podmioty
    niepowiązane.
    Zobowiązanie takie wynika z art. 23o ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Podatnik nie powinien czekać z ustaleniem zgodnych z zasadą ceny rynkowej warunków,
    na jakich realizuje transakcję kontrolowaną, do końca roku podatkowego.
    Jeżeli ustalone ex ante warunki są niezgodne z zasadą ceny rynkowej, podatnik powinien
    doprowadzić warunki do zgodności z zasadą ceny rynkowej na tzw. zasadach ogólnych.
    Potwierdzeniem dokonania ustaleń, opisanych powyżej, mogą przykładowo być: umowa z
    podmiotem powiązanym zawierająca szczegółowe zasady ustalania cen transferowych,
    polityka cen transferowych, sporządzona ex ante dokumentacja cen transferowych czy
    dokonana ex ante analiza porównawcza albo analiza zgodności.
    Przy ocenie zasadności dokonania korekty cen transferowych uwzględnia się m.in.
    również to, czy umowa zawarta między podmiotami powiązanymi przewiduje klauzulę
    dotyczącą możliwości wstecznego korygowania (dostosowania) ceny, marży, narzutu,
    wyniku finansowego. Co do zasady, w szczególności w odniesieniu do restrukturyzacji,
    podmioty niepowiązane nie zgodziłyby się na dokonanie korekty warunków finansowych
    wstecz bez takiej klauzuli, gdyby nie było to uzasadnione istotą ekonomiczną transakcji, w
    tym profilem funkcjonalnym jej stron. Samo zawarcie takiej klauzuli w umowie należy
    również badać pod kątem zasadności z perspektywy zasady ceny rynkowej, z
    uwzględnieniem w szczególności funkcji pełnionych przez strony transakcji kontrolowanej,
    ponoszonych przez nie ryzyk i angażowanych aktywów. Brak umownej klauzuli
    korygowania (dostosowania) nie wyklucza dokonywania korekty cen transferowych.
      2) Warunek 2: Zmiana istotnych okoliczności w trakcie roku podatkowego lub
        uzyskanie wiedzy o faktycznie uzyskanych przychodach lub poniesionych kosztach.
    Korektę cen transferowych w sytuacjach określonych w art. 23q pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. przy zmianie istotnych okoliczności mających wpływ
    na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki lub w razie uzyskania wiedzy na temat
    wysokości faktycznie poniesionych kosztów lub uzyskanych przychodów będących
    podstawą obliczenia ceny transferowej, dokonuje się z uwzględnieniem istoty
    ekonomicznej transakcji kontrolowanej, w tym wyników analizy funkcjonalnej i profilu
    funkcjonalnego stron transakcji.
    Pierwsza z przesłanek określonych w art. 23q pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, tj. „zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie
    roku podatkowego warunki”, odnosi się do przypadku, gdy wystąpienie istotnych
    okoliczności skutkuje zmianą warunków realizacji transakcji.
    Druga z przesłanek określonych w art. 23q pkt 2 ww. ustawy, tj. „uzyskanie przez
    podatnika wiedzy na temat wysokości faktycznie poniesionych kosztów lub uzyskanych
    przychodów będących podstawą obliczenia ceny transferowej” odnosi się do sytuacji, gdy
    model ustalania cen transferowych oparty jest o plany, kosztorysy, w których do ustalania
    cen transferowych wykorzystane zostały np. informacje o kosztach historycznych. Na
    koniec okresu rozliczeniowego podatnicy dokonują w takim modelu rekalkulacji cen
    transferowych w oparciu o koszty (lub przychody) rzeczywiste – znane dopiero po
    zakończeniu okresu. Taki model rozliczeń cen transferowych może prowadzić do
    powstania na koniec okresu rozliczeniowego różnic pomiędzy zakładanym i rzeczywiście
    zrealizowanym poziomem rentowności.

    Wystąpienie pierwszego z warunków nie wyklucza możliwości wystąpienia drugiej z
    przesłanek (w art. 23q pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zastosowano spójnik logiczny „lub”), jednak wystarczające jest wykazanie jednej z nich.
    Istotne zaburzenie otoczenia rynkowego mające wpływ na ustalone w trakcie roku
    podatkowego warunki może powodować zmianę faktycznie poniesionych kosztów lub
    uzyskanych przychodów w porównaniu do wielkości zakładanych, powodując tym samym
    ziszczenie się drugiego warunku z art. 23q wyżej wskazanej ustawy.
      3) Warunek 3: Oświadczenie podmiotu powiązanego o dokonaniu korekty cen
        transferowych
    Brak obowiązku sporządzenia dokumentacji cen transferowych nie może usprawiedliwiać
    ustalania cen transferowych na poziomie odbiegającym od poziomu rynkowego.
    Warunek dotyczący oświadczenia podmiotu powiązanego o dokonaniu korekty cen
    transferowych, został określony w art. 23q pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Korekta cen transferowych dokonywana jednostronnie przez podatnika może prowadzić
    do ekonomicznego podwójnego opodatkowania lub podwójnego nieopodatkowania
    dochodów.
    Posiadanie oświadczenia, że podmiot powiązany dokonał korekty cen transferowych w tej
    samej wysokości co podatnik, wymagane jest dla podatnika, dla którego korekta cen
    transferowych jest korektą „in minus”. Podatnik, dla którego korekta cen transferowych
    jest korektą „in plus”, nie musi posiadać takiego oświadczenia (art. 14 ust. 1ca pkt 2 i art.
    22 ust. 1 ab pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), natomiast może
    być stroną, która je wystawia o ile podmiot powiązany uczestniczący w transakcji
    kontrolowanej będzie w ogóle takiego oświadczenia potrzebował (np. z uwagi na
    obowiązujące go przepisy podatkowe w jego jurysdykcji).
    Dokonanie korekty cen transferowych oznacza ujęcie korekty w księgach podatkowych, w
    szczególności poprzez dokonanie odpowiedniego zapisu księgowego jako zmniejszenia
    lub zwiększenia przychodów albo jako zmniejszenia lub zwiększenia kosztów uzyskania
    przychodu. Wynika z tego, że podatnik powinien posiadać oświadczenie podmiotu
    powiązanego o dokonaniu korekty nie później niż na dzień, na który ujęto przychód/koszt
    w księgach podatkowych (pod datą zapisu księgowego).
    Dokonanie korekty cen transferowych nie zależy od przepływu płatności między stronami
    transakcji. Korekta przychodów podatkowych (kosztów uzyskania przychodów) powinna
    wynikać z operacji gospodarczych posiadających treść ekonomiczną i zarejestrowanych w
    księgach podatkowych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Przez księgi podatkowe rozumie się księgi rachunkowe, podatkową księgę
      przychodów i rozchodów, ewidencje oraz rejestry, do których prowadzenia, do celów
      podatkowych, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązani są podatnicy, płatnicy
      lub inkasenci.
    Wskaźniki finansowe, kalkulowane są na podstawie danych z zatwierdzonego
    sprawozdania finansowego. W przypadku braku obowiązku przygotowywania przez
    podmiot składający Informację TPR sprawozdania finansowego i braku możliwości
    policzenia wskaźników finansowych, należy w ich miejsce wpisać „0”. Równocześnie
    informację o braku możliwości kalkulacji wskaźników należy zamieścić w Sekcji E

## Dodatkowe informacje

.

    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie określają formy
    oświadczenia podmiotu powiązanego. Dla celów dowodowych oświadczenie powinno być
    złożone w formie pisemnej.
    W przypadku gdy na moment składania rocznego zeznania podatkowego podatnik nie
    posiada oświadczenia podmiotu powiązanego, że ten dokonał korekty cen transferowych
    w tej samej wysokości co podatnik, wówczas w zeznaniu rocznym, za okres, którego
    dotyczy korekta cen transferowych, podatnik nie uwzględni tej korekty. Po otrzymaniu
    stosownego oświadczenia od podmiotu powiązanego, podatnik koryguje roczne zeznanie
    za rok podatkowy, którego korekta dotyczy.
      4) Warunek 4: Wyłącznie niektórych jurysdykcji podatkowych
    Warunek zawarty w art. 23q pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    dotyczy podatnika (tej strony korekty), dla którego dokonywana korekta cen
    transferowych jest korektą „in minus”.
    Warunek, o którym mowa powyżej, jest spełniony, jeśli przesłanki wskazane w tym
    przepisie wystąpią łącznie, tzn. z danym państwem lub terytorium jest zawarta umowa o
    unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    jednocześnie istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z tym
    państwem lub terytorium.
    Podstawę dla wymiany informacji podatkowych z danym państwem lub terytorium
    stanowi również Konwencja o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach
    podatkowych, sporządzona w Strasburgu dnia 25 stycznia 1988 r., zmieniona protokołem
    zmieniającym sporządzonym w Paryżu dnia 27 maja 2010 r. Na poziomie Unii Europejskiej
    współpraca administracyjna państw członkowskich jest uregulowana Dyrektywą Rady 2011
    /16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie
    opodatkowania i uchylająca dyrektywę 77/799/EWG, która została transponowana do
    krajowego porządku prawnego ustawą o wymianie informacji podatkowych z innymi
    państwami z dnia 9 marca 2017 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 648, z późn. zm.).
    Podstawa do wymiany informacji podatkowych musi istnieć w momencie dokonywania
    korekty cen transferowych.
      5) Warunek 5: Potwierdzenia dokonania korekty cen transferowych w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych składający roczne zeznanie
    podatkowe na formularzach: PIT-36, PIT-36 S, PIT-36 L, PIT-36 LS.
    Dla podatników dokonujących korekty cen transferowych „in minus” warunek
    potwierdzenia dokonania korekty cen transferowych w rocznym zeznaniu podatkowym za
    rok podatkowy, którego dotyczy ta korekta, stanowi warunek dla uwzględnienia takiej
    korekty poprzez zmniejszenie przychodów podatkowych lub zwiększenie kosztów
    uzyskania przychodów.
    Pojęcie „rocznego zeznania podatkowego” użyte w art. 23q pkt 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2018
    r.), należy rozumieć również jako korektę rocznego zeznania podatkowego. Przykładowo,
    jeżeli łączne spełnienie warunków z art. 23q ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nastąpi po terminie złożenia rocznego zeznania podatkowego, wówczas
    podatnik odpowiednio je koryguje. Warunek, określony w art. 23q pkt 5 ww. ustawy (w
    stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.), uważa się wtedy również za
    spełniony.
    W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2019 r., art. 23q pkt 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa powyżej został uchylony. Uproszczenie
    to wynika z faktu, że korekta cen transferowych powinna być odnotowana m.in. w
    informacji o cenach transferowych TPR.

    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Pan jest osobą fizyczną, posiadającą
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Od kilku lat do dnia dzisiejszego włącznie,
    nadal niezmiennie, pozostaje Pan podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 23m ust. 1
    pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa PIT”) i art. 25 ust.
    1 Ustawy PIT w brzmieniu obowiązującym przed 2019 r. (lub przed 2018 r.) w zw. z art. 44
    ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych
    innych ustaw z dnia 23 października 2018 r., dalej: „Przepis przejściowy DCT”) z
    podmiotem zagranicznym – spółką odpowiadającą w ramach swojej formy prawnej
    polskiej spółce kapitałowej, a zlokalizowaną w innym kraju Unii Europejskiej i będącą
    rezydentem podatkowym opodatkowanym od całości swych przychodów w państwie
    swojej siedziby (dalej: „Spółka”) – z którym to państwem istnieje podstawa prawna do
    wymiany informacji podatkowych z Rzeczpospolitą Polską. Stan faktyczny w ramach
    niniejszego wniosku dotyczy zaś konkretnie transakcji realizowanych w ramach Pana
    majątku prywatnego, polegających na przeniesieniu własności udziałów/akcji w
    podmiotach trzecich (dalej: „Przedmiot Transakcji”). Mianowicie, w ramach i na potrzeby
    omawianych transakcji, dochodziło do zmiany stanu władania nad Przedmiotem
    Transakcji (przejścia ich własności) pomiędzy Podatnikiem, a Spółką (dalej: „Transakcje”).
    Transakcje realizowane były w okresie, w którym nie obowiązywał art. 23q pkt 5 Ustawy
    PIT. Na moment dokonywania Transakcji, ich warunki ustalane były na warunkach, które
    ustaliłyby podmioty niepowiązane. Wtórnie doszło jednakże do zmiany istotnych
    okoliczności, mających wpływ na te warunki. Wobec przeprowadzonej, następczej analizy
    rynkowości (dalej: „Analiza”), w świetle dostępnych dla Pana i Spółki danych, strony doszły
    do wniosku, że w odniesieniu do co najmniej jednej z Transakcji – zapewnienie jej
    zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga dokonania
    korekty cen transferowych. W świetle ustaleń stron, nie otrzymał Pan w ramach tej
    transakcji wynagrodzenia na poziomie adekwatnym do poziomu wynikającego z Analizy
    (dalej: „Transakcja Zbadana”). Urynkowienie warunków Transakcji Zbadanej oznaczałoby
    tym samym, że w zamian za Przedmiot Transakcji, przenoszącemu jego własność na Pana,
    Spółka powinna była zapłacić cenę należną według wartości, jak wynikająca z późniejszej
    Analizy. Skutkiem powziętych wniosków – Spółka powinna wyrównać wynikającą stąd
    niedopłatę na Pana rzecz (wynik „in plus” z Pana perspektywy). Niezależnie, gromadzi Pan
    dane porównawcze do pozostałych Transakcji, gdyż możliwym jest, iż pewne odstępstwa
    od ceny rynkowej na zasadzie analogicznej jak w ramach Transakcji Zbadanej, wystąpią
    również w zakresie tych innych Transakcji (dalej: „Transakcje Badane”), przy czym
    odstępstwa te mogą wystąpić po Pana stronie – w zależności od zebranych danych i
    wniosków z ich analizy zarówno: „in plus”, jak i „in minus”. Możliwe jest również, że
    przynajmniej, co do niektórych Transakcji Badanych – urynkowienie ich wartości
    spowoduje przekroczenie właściwego dla nich, w zależności od roku ich przeprowadzenia i
    ostatecznie ustalonych danych porównawczych – progu dokumentacyjnego w ramach
    przepisów o dokumentacji cen transferowych. Objął Pan weryfikacją okres od 2017 r. do
    2024 r., przy czym według wstępnej selekcji – zapytanie nie dotyczy żadnej transakcji z lat
    2019-2021. Na potrzeby wniosku o interpretację przyjąć należy tym samym, że dotyczyć
    może Transakcji z lat pozostałych. Zamierza Pan wystąpić o wydanie któregoś z
    przedmiotowych dokumentów (oświadczenia podmiotu powiązanego lub dowodu
    księgowego potwierdzających dokonanie przez kontrahenta korekt cen transferowych w
    tej samej wysokości co u Pana) w zakresie Transakcji, co do których planowana będzie
    korekta i spodziewa się, że na moment dokonania korekty/korekt będzie w jego/ich
    posiadaniu. Jakkolwiek nie posiada ich na dzień dzisiejszy. Zatem na potrzeby wniosku o
    interpretację założyć należy tym samym, że Podatnik w miarę możliwości będzie w
    posiadaniu przedmiotowych dokumentów, jakkolwiek istnieje ryzyko, iż co najmniej co do
    niektórych Transakcji – oświadczeniem takim może nie dysponować.
    Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy w okolicznościach przedstawionej
    sprawy w przypadku konieczności dokonania korekt cen transferowych w odniesieniu do
    Transakcji Korygowanych, w tym w przypadku uzyskania w związku z korektą Transakcji

    Zbadanej wyrównania wynikającej stąd niedopłaty na Pana rzecz, warunki tych transakcji
    po korekcie, w tym różnice w wartości Pana przychodów wynikające z dokonanych korekt,
    powinien Pan odnieść i przypisać do bieżącego okresu rozliczeniowego, tj. Pana roku
    podatkowego, w którym dokonane zostaną korekty cen transferowych w zakresie
    Transakcji Korygowanych, a także czy w przypadku dokonania korekt cen transferowych w
    odniesieniu do Transakcji Korygowanych w zakresie, w którym korekty te z Pana
    perspektywy w ramach danej, konkretnej transakcji nie stanowiłyby korekty „in minus” –
    jest Pan uprawniony do dokonania takich korekt mimo braku pozyskania oświadczenia
    Spółki lub dowodu księgowego, potwierdzających dokonanie przez ten podmiot
    adekwatnej korekty cen transferowych w analogicznej wysokości co Pan.
    Mając na uwadze powyższe, wskazuję, że jak już wyżej wyjaśniono celem korekty cen
    transferowych jest dostosowanie cen transferowych za dany okres rozliczeniowy do
    wysokości zgodnej z zasadą ceny rynkowej. Korekta cen transferowych w rozumieniu art.
    23q ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest korektą retrospektywną, tj.
    odnosi się do rozliczeń między podmiotami powiązanymi dokonanych w przeszłości.
    Pojęcie korekty cen transferowych w rozumieniu art. 23q ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych nie obejmuje zmiany cen transferowych między podmiotami
    powiązanymi na potrzeby transakcji realizowanych w kolejnych okresach rozliczeniowych
    (np. aktualizacji cenników na kolejny miesiąc, kwartał, rok).
    Wynika to z tego, że korekta cen transferowych w rozumieniu art. 23q ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      - ma zmieniać wysokość [już] osiągniętych przychodów lub poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów,
      - ujmowana jest w okresie rozliczeniowym, którego ona dotyczy.
    Warto wskazać również, że nie każde korygowanie cen transferowych stanowi korektę cen
    transferowych w rozumieniu art. 23q ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, m.in., że objął Pan weryfikacją okres od 2017 r. do 2024 r., przy
    czym, według wstępnej selekcji – zapytanie nie dotyczy żadnej transakcji z lat 2019-2021.
    Na potrzeby wniosku o interpretację przyjąć należy tym samym, że dotyczyć może
    Transakcji z lat pozostałych.
    Ponadto:
      - transakcje kontrolowane realizowane są w ramach Pana majątku prywatnego
        (przeniesienie własności udziałów w podmiotach trzecich);
      - w ramach i na potrzeby omawianych transakcji, dochodziło do zmiany stanu władania
        nad Przedmiotem Transakcji (przejścia ich własności) pomiędzy Panem a Spółką;
      - na moment dokonywania Transakcji, ich warunki ustalane były na warunkach, które
        ustaliłyby podmioty niepowiązane;
      - wtórnie doszło do zmiany istotnych okoliczności, mających wpływ na te warunki.
    W przypadku konieczności dokonania korekt cen transferowych w odniesieniu do
    transakcji kontrolowanych realizowanych w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia
    2019 r., mając na względzie dyspozycję wprowadzonego art. 23q ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, wbrew Pana twierdzeniu, korekt tych należy dokonać w
    okresie, którego transakcja dotyczyła. Natomiast korekty cen transferowych dokonane po
    1 stycznia 2019 r., lecz dotyczące transakcji lub innych zdarzeń realizowanych do 31
    grudnia 2018 r., powinny być ujmowane na zasadach wynikających z przepisów
    obowiązujących do końca 2018 r.
    W odniesieniu do pytania 2 można przyjąć, że w opisanych okolicznościach sprawy istnieje
    możliwość dokonania korekty stanowiącej dla Pana korektę in plus. Zatem w przypadku

    dokonania korekt cen transferowych w odniesieniu do Transakcji Korygowanych w
    zakresie, w którym korekty te z Pana perspektywy w ramach danej, konkretnej transakcji
    będą stanowiły korektę „in minus” to nie jest Pan uprawniony do dokonania takich korekt
    w przypadku braku pozyskania oświadczenia Spółki lub dowodu księgowego,
    potwierdzającego dokonanie przez ten podmiot adekwatnej korekty cen transferowych w
    analogicznej wysokości co Pan.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    obowiązującego do 31 grudnia 2018 r. i od 1 stycznia 2019 r.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionych pytań, zatem nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z
    opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie były przedmiotem zadanych pytań.
    Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w
    konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się
    odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem
    poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy
    pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i
    są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie
    mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.