Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.596.2025.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działki
grunty-sprzedaż gruntów
wartość-wartość rynkowa
zniesienie-nieodpłatne zniesienie współwłasności
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Ponadto Wnioskodawczyni prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w zakresie (...)
    pod firmą X (NIP: (...)).
    Zgodnie z informacją wynikającą z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej, przedmiotową działalność Wnioskodawczyni prowadzi od 1 kwietnia 2022 r.
    W drodze umowy darowizny z 14 czerwca 2018 r. (akt notarialny Repertorium A nr (...))
    Wnioskodawczyni otrzymała udział wynoszący 1/4 części nieruchomości należącej do A. A
    oraz B. A (dziadków Wnioskodawczyni) składającej się z niezabudowanych działek gruntu o
    numerach 1 oraz 2, w obrębie (...), o powierzchni 4,20 ha, położonej w miejscowości X,
    gminie Y, powiecie Z, województwie Q, objętej księgą wieczystą numer (...), prowadzonej
    przez Sąd Rejonowy (...). W przedmiotowej księdze wieczystej określono sposób
    korzystania działki nr 1 jako R – Grunty orne, z kolei działki nr 2 jako nieruchomość rolna
    niezabudowana.
    Działki o numerach 1 oraz 2, w obrębie (...), o powierzchni 4,20 ha stanowią jedną
    nieruchomość, dla której jest założona jedna księga wieczysta o numerze (...).
    Pozostała część udziału we współwłasności nieruchomości została przez Darczyńców
    darowana ich wnukowi A. B w wysokości 1/4 części nieruchomości oraz ich wnuczce A. C w
    wysokości 1/2 części nieruchomości.
    Do momentu darowizny działka numer 1 wykorzystywana była częściowo przez dziadków
    Wnioskodawczyni do celów rolnych, na własne potrzeby do mniej więcej 2015 r. Później ze
    względu na pogarszający się stan zdrowia, dziadkowie Wnioskodawczyni zaprzestali
    uprawy rolnej. Działka numer 1 przestała być uprawiana. Działka numer 2 nie była
    wykorzystywana w żaden sposób.
    Działka nr 1 od momentu nabycia, do teraz nie jest/nie była wykorzystywana przez
    Wnioskodawczynię w żaden sposób.
    Mocą prawomocnej i ostatecznej decyzji Wójta Gminy Y z 2 kwietnia 2025 r., nr (...)
    zaakceptowano podział działki nr 1 na 42 mniejsze działki. Z czego działka 1/42 wydzielona
    została pod drogę (...), działka 2/3 wydzielona została pod drogę (...), a działki 2/1 i 2/2 pod
    drogi wewnętrzne. Wójt Gminy Y 2 kwietnia 2025 r. wydał decyzję na wniosek
    Wnioskodawczyni, A. C, A. B - którzy są współwłaścicielami działek. Wniosek złożono po to,
    by finalnie możliwe było zniesienie współwłasności poprzez podział nieruchomości i
    przyporządkowanie do współwłaścicieli takiej ilości działek, która odpowiada ich udziałowi
    w prawie.
    Wyodrębnione działki w wyniku podziału działki nr 1 nie posiadają odrębnych ksiąg
    wieczystych, w księdze wieczystej nieruchomości nadal nie jest uwidoczniony podział na
    wyodrębnione działki.
    Również działka nr 2 nie była w żaden sposób wykorzystywana przez Wnioskodawczynię
    jako współwłaściciela od momentu nabycia w drodze darowizny. Wnioskodawczyni
    wskazuje, że dokonanie podziału dotyczy wyłącznie działki nr 1, natomiast nie działki nr 2.
    Planowane jest zniesienie współwłasności ww. działek wyodrębnionych w wyniku podziału
    działki nr 1 pomiędzy Wnioskodawczynią oraz pozostałymi obdarowanymi. Zniesienie
    współwłasności ma odbyć się bez spłat oraz dopłat na rzecz każdego z obdarowanych, tj.
    każdy z obdarowanych otrzyma działki odpowiadające jego/jej udziałowi we
    współwłasności nieruchomości. Zniesienie współwłasności nie dotyczy działki nr 2.
    Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazuje, że razem z innymi współwłaścicielami
    zamierzają oszacować wartość wszystkich działek, których współwłasność będą znosić, a
    następie dokonać takiego przydziału tych działek do każdego ze współwłaścicieli, aby

    wartość ta odpowiadała udziałowi współwłaściciela w prawie współwłasności. Alokacja
    działek co do zasady nie będzie dokonywana w oparciu o powierzchnię, ale w oparciu o
    wartość nieruchomości.
    Na dzień złożenia wniosku o interpretację indywidualną zniesienie współwłasności ww.
    działek nie miało miejsca. Działka nr 1 została podzielona na 42 mniejsze działki, o bardzo
    podobnym kształcie (a tym samym podobnej wartości). W wyniku planowanego zniesienia
    współwłasności pomiędzy trzema osobami, z których jedna uzyska połowę działek, dwie
    pozostałe mogą uzyskać ok. 10-11 działek.
    Wnioskodawczyni zamierza w niedalekiej przyszłości sprzedać jednorazowo na rzecz
    podmiotu trzeciego działki powstałe w wyniku podziału działki nr 1 oraz finalnie
    otrzymane w związku ze zniesieniem współwłasności. Sprzedaż ma nastąpić co do zasady
    jednorazowo chętnemu, który przejmie całość i zagospodaruje np. poprzez budowę
    osiedla z domkami jednorodzinnymi.
    Wnioskodawczyni nie będzie wykorzystywać w żaden sposób otrzymanych działek do
    momentu ich sprzedaży. Sprzedaż ma nastąpić tak szybko, jak będzie to możliwe w
    zależności od znalezienia nabywcy, na pewno przed upływem 5 lat od dnia podziału
    współwłasności. Na dzień złożenia wniosku o interpretację indywidualną
    Wnioskodawczyni nie jest w stanie określić jaki podmiot będzie nabywcą nieruchomości.
    Ze względu na jednorazowy charakter transakcji może to być albo podmiot specjalizujący
    się w obrocie nieruchomościami albo deweloper.
    Wnioskodawczyni nie zamierza podejmować aktywnych działań dotyczących poszukiwania
    nabywców działek. W tym względzie inicjatywa dotycząca nabycia działek pochodzić
    będzie od potencjalnych nabywców oraz samego faktu dobrej lokalizacji gruntu.
    Wnioskodawczyni nie zamierza także prowadzić żadnych działań marketingowych
    dotyczących sprzedaży działek. Wnioskodawczyni nie zamierza również dokonywać
    żadnych ogłoszeń w niniejszym względzie.
    Poza działkami otrzymanymi w drodze darowizny z 14 czerwca 2018 r., Wnioskodawczyni
    jest właścicielem jednej nieruchomości stanowiącej drogę dojazdową. Poza tym do
    Wnioskodawczyni nie należą żadne nieruchomości o charakterze budynkowym (domy) czy
    też mieszkaniowym. Ze względu na związek drogi dojazdowej z działkami, których
    współwłaścicielem jest Wnioskodawczyni, potencjalna sprzedaż udziału w drodze
    dojazdowej może mieć miejsce przy zbyciu ogółu praw do działek przez
    Wnioskodawczynię. Na moment składania wniosku o interpretację indywidualną
    wskazanie przybliżonej daty ww. sprzedaży nie jest możliwe.
    Zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji gruntów działka o nr 1, identyfikator działki (...)
    oraz działka o nr 2, identyfikator działki (...) opisane są jako lasy, pastwiska trwałe i grunty
    orne oraz oznaczone symbolami (...). Jednocześnie działki są objęte miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego na podstawie uchwały nr (...) Rady Gminy Y z dnia 27
    sierpnia 2019 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...), w
    związku z tym mogą podlegać nieograniczonemu obrotowi, gdyż działki powstałe w toku
    podziału działki nr 1 przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową.
    Wnioskodawczyni samodzielnie przed sprzedażą nie dokonywała nakładów na nabyte w
    drodze darowizny działki, jak również na działki powstałe w wyniku jej podziału, jakie
    nadal, na moment złożenia niniejszego wniosku pozostają we współwłasności.
    W szczególności Wnioskodawczyni:
    · nie dokonywała uzbrojenia, ogrodzenia, przyłączy do sieci wodno-kanalizacyjnej oraz
      elektrycznej działek ani innych działań mających na celu zwiększenie wartości albo
      atrakcyjności działek;

    · nie korzystała z usług profesjonalnego podmiotu specjalizującego się w obrocie
      nieruchomościami w zakresie działek, które mają zostać sprzedane podmiotowi
      trzeciemu;
    · nie dokonywała publicznych ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek;
    · nie dokonywała w przeszłości transakcji dotyczących sprzedaży nieruchomości;
    · nie udzieliła pełnomocnictw dotyczących działek, potencjalnemu nabywcy, który miałby
      uprawnienie do występowania w imieniu Wnioskodawczyni i na jej rachunek;
    · nie występowała z wnioskiem o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego dla działek;
    · do dnia złożenia wniosku o interpretację indywidualną nie została podpisana umowa
      przedwstępna sprzedaży działek.
    Co więcej Wnioskodawczyni nie zamierza podjąć opisanych powyżej czynności w
    przyszłości.
    Pytania
    1) Czy planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż działek po zniesieniu
      współwłasności, a przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym
      doszło do zniesienia współwłasności, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji, gdy łączna wartość rynkowa działek
      otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności będzie odpowiadać wartości
      prawnego udziału Wnioskodawczyni we wszystkich działkach przed zniesieniem jej
      współwłasności?
    2) Czy podstawę opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych w
      przypadku sprzedaży działek otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności
      nieruchomości, gdyby wartość otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności
      działek przekraczała wartość prawnego udziału Wnioskodawczyni we współwłasności
      nieruchomości, należy ustalić poprzez ustalenie o ile procent wzrósł udział
      Wnioskodawczyni we własności działek oraz odniesienie tego procentu do wartości
      przychodu uzyskanego ze zbycia każdej z otrzymanych nieruchomości, o ile sprzedaż
      będzie następować przed upływem 5 lat od końca roku, w którym doszło do zniesienia
      współwłasności?
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawczyni, w sytuacji gdy łączna wartość rynkowa działek
      otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości będzie odpowiadać
      wartości prawnego udziału Wnioskodawczyni we wszystkich działkach przed
      zniesieniem jej współwłasności, planowana sprzedaż otrzymanych działek na rzecz
      podmiotu trzeciego po zniesieniu jej współwłasności nie będzie podlegać
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż wykonywana jest w
      ramach zarządu majątkiem prywatnym, a jednocześnie od końca roku w którym
      nastąpiło jej otrzymanie w drodze darowizny upłynie 5 lat, samo zaś zniesienie
      współwłasności zgodnie z posiadanym we współwłasności udziałem nie będzie
      stanowić nowego nabycia nieruchomości.
    2. W przypadku, gdyby Wnioskodawczyni w wyniku podziału współwłasności, nabyła
      działki ponad wartość swojego udziału, to zdaniem Wnioskodawczyni w celu
      określenia części przychodu Wnioskodawczyni uzyskanego ze sprzedaży działek, która
      podlega opodatkowaniu, należy posłużyć się metodą proporcjonalnego obliczenia
      poprzez ustalenie, ile procent więcej ponad przysługujący udział we współwłasności
      otrzymane zostało przez Wnioskodawczynię, a następnie odniesienie tego procentu
      do wartości przychodu uzyskanego ze zbycia każdej z otrzymanych działek, o ile

      sprzedaż będzie następować przed upływem 5 lat od końca roku, w którym doszło do
      zniesienia współwłasności.
    Uzasadnienie
    Ad. 1)
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Oznacza to, że jeżeli minie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie danej nieruchomości, to odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nie będzie
    podlegać podatkowi dochodowemu. Warunkiem jest jednak, aby nie następowało ono w
    wykonaniu działalności gospodarczej.
    W tym miejscu zdaniem Wnioskodawczyni odnieść się należy do tego, jak zniesienie
    współwłasności (bez dopłat oraz spłat) wpływa na sposób liczenia upływu terminu 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
    Wnioskodawczyni wskazuje, że w zakresie ustalenia, jakie są zasady dokonywania
    zniesienia współwłasności, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.; dalej: „Kodeks cywilny”).
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego własność tej samej rzeczy może przysługiwać
    niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Na podstawie z kolei art. 210 § 1 Kodeksu
    cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie
    to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
    Zasady i formy zniesienia współwłasności regulują art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z tymi przepisami, zniesienie współwłasności może nastąpić w drodze umowy
    między współwłaścicielami albo, w braku zgody między współwłaścicielami, na podstawie
    orzeczenia sądu.
    Kodeks cywilny przewiduje trzy sposoby zniesienia współwłasności:
    · podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych
      (tzw. podział fizyczny),
    · przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli,
    · sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny).
    W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że zniesienie współwłasności nastąpi poprzez
    odpowiednią alokację działek do poszczególnych obdarowanych, w ten sposób, aby
    podział nastąpił równo.
    W interpretacjach podatkowych wskazuje się, że:
    „(...) co do zasady zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas,
    gdy – w wyniku tego zniesienia - podatnik otrzymuje nieruchomość/udział w

    nieruchomości, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki
    pierwotnie mu przysługiwał”.
    Tak wskazano m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 27 sierpnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.503.2024.2.AKU:
    „Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, zgodnie z którą nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności,
    jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści
      się w udziale, jaki współwłaścicielowi przysługuje w rzeczy wspólnej.
    Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być
    rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości
    uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.
    Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to
    traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno
    zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas,
    gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej
    przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w
    wyniku zniesienia współwłasności”.
    Podobne stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 26 stycznia 2024 r., sygn. 0112-KDSL1- 2.4011.502.2023.2.
    AP.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawczyni, datą nabycia przez nią
    nieruchomości jest dzień 14 czerwca 2018 r. (data umowy darowizny), a nie data
    zniesienia współwłasności nieruchomości pomiędzy obdarowanymi, bowiem w wyniku
    zniesienia współwłasności działek Wnioskodawczyni nie otrzyma żadnej spłaty czy też
    dopłaty. Również wartość działek, do których uprawniona będzie wyłącznie
    Wnioskodawczyni po zniesieniu współwłasności nie będzie odbiegać od udziału w łącznej
    wartości wszystkich działek, jaki przysługiwał Wnioskodawczyni na mocy umowy
    darowizny.
    Tym samym planowana sprzedaż działek po zniesieniu jej współwłasności nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ze względu na
    upływ terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT, w sytuacji gdy łączna
    wartość rynkowa działek otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności będzie
    odpowiadać wartości prawnego udziału Wnioskodawczyni we wszystkich działkach przed
    zniesieniem jej współwłasności.
    Stanowisko Wnioskodawczyni potwierdza również interpretacja indywidualna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z 16 grudnia 2019 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.477.2019.1.
    AK.
    Co więcej, zdaniem Wnioskodawczyni zbycie Nieruchomości nie może być traktowane
    również jako zbycie w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    W tym miejscu trzeba zauważyć, że zgodnie z definicją z art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, ilekroć
    w Ustawie o PIT jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności
    gospodarczej – oznacza ona działalność zarobkową:

    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)
      polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
      ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
      wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 Ustawy o PIT.
    W związku z powyższym istotne jest ustalenie czy Wnioskodawczyni w celu dokonania
    sprzedaży podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, działając w
    sposób profesjonalny, ciągły i zorganizowany, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami.
    Wnioskodawczyni nie zbywała innych nieruchomości w przeszłości, co zostało
    sprecyzowane w opisie zdarzenia przyszłego. Tym samym planowana sprzedaż działek nie
    charakteryzuje się ciągłością oraz zorganizowaniem, które cechują działalność
    gospodarczą na gruncie regulacji Ustawy o PIT. Wnioskodawczyni nie angażuje w
    planowaną transakcję środków podobnych do wykorzystywanych przez podmioty
    zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomości (brak ogłoszeń w mediach
    publicznych o transakcji sprzedaży nieruchomości, brak współpracy z profesjonalnym
    podmiotem specjalizującym się w obrocie nieruchomościami oraz brak uatrakcyjnienia
    działki przed jej sprzedażą poprzez np. jej uzbrojenie, ogrodzenie czy też przyłączenie do
    określonych instalacji).
    Znaczny okres czasu między nabyciem nieruchomości, jako mienie prywatne, a
    rozpoczęciem zbywania nieruchomości, również wskazuje na fakt, że sprzedaż nie będzie
    wykonywana w sposób ciągły i zorganizowany. Oprócz tego nieruchomości nie były
    nabywane w celu dalszej odsprzedaży, bowiem Wnioskodawczyni nabyła je w drodze
    darowizny.
    Warto zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 maja 2014 r., sygn. akt I
    FSK 774/13, wskazał kryteria, jakimi należy się kierować przy ustaleniu czy mamy do
    czynienia z działalnością gospodarczą czy z zarządem majątkiem prywatnym. Zgodnie z
    tym wyrokiem na gospodarczy charakter uzyskiwanego dochodu może wskazywać zespół
    powiązanych ze sobą działań podatnika, polegających na: wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    przygotowanych w ten sposób do zbycia nieruchomości oraz dokonywaniu tych transakcji
    (nabycia i zbycia) w stosunkowo krótkim przedziale czasowym. Profesjonalną działalnością
    nie jest również dokonywanie zbycia mienia prywatnego, nabytego w darowiźnie,
    podzielonego na mniejsze działki, nawet jeżeli dokonywane jest w ramach kilku
    następujących po sobie transakcji, w sytuacji gdy Wnioskodawczyni nie znajdzie jednego
    nabywcy na całość otrzymanych działek.
    W przypadku Wnioskodawczyni nie można mówić, że działki były przygotowane przez
    Wnioskodawczynię do sprzedaży w sposób wykraczający poza zwykły zarząd prywatnym
    majątkiem. Zbywanie działek nie będzie miało charakteru profesjonalnego
    zorganizowania, nie polega bowiem na nabywaniu i zbywaniu nieruchomości, a jedynie
    „upłynnianiu” i spieniężaniu majątku prywatnego. Ponadto, jak zostało już wspomniane,
    długi okres między nabyciem a zbyciem nieruchomości potwierdza, że nie była ona
    dokonywana w ramach działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawczyni również fakt, że darowana nieruchomość została geodezyjnie
    podzielona przed datą sprzedaży do podmiotu trzeciego nie powinien automatycznie
    przekładać się na stwierdzenie działalności gospodarczej Wnioskodawczyni w zakresie
    obrotu nieruchomościami na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

    Tytułem przykładu w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    z 13 października 2023 r., sygn. 0114-KDWP.4011.113.2023.1.ŁZ podniesiono, że:
    „(...) o zaliczeniu uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do
    źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie okoliczności jak:
    podział działek na mniejsze, zniesienie współwłasności tych działek, wcześniejsza sprzedaż
    jednej działki czy dzierżawa działek”.
    Zatem zgodnie z powyższym uzasadnieniem stanowiska, zdaniem Wnioskodawczyni,
    należy stwierdzić, że planowana sprzedaż, nie będzie następowała w wyniku prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Powyższe oznacza, że prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym
    przychód ze zbycia nieruchomości nie jest źródłem przychodu z art. 10 ust. 1 pkt. 3
    Ustawy o PIT i osiągnięty dochód nie powinien zostać opodatkowany podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ze względu na upływ terminu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT.
    Ad. 2
    Biorąc pod uwagę argumentację przedstawioną w pkt 1 wniosku, o potencjalnym
    przychodzie Wnioskodawczyni z tytułu sprzedaży działek nabytych w wyniku zniesienia
    współwłasności może być mowa jedynie w stosunku do tej części, która nabyta została
    ponad wartość pierwotnego udziału we współwłasności działek, a sprzedaż następować
    będzie przed upływem 5 lat od końca roku, w którym doszło do zniesienia współwłasności.
    Przepisy nie określają, w jaki sposób dokonać obliczenia i wykazania przychodu w
    przypadku sprzedaży nabytych w wyniku zniesienia współwłasności działek, w sytuacji, gdy
    dochodzi do nabycia ponad posiadany udział we współwłasności nieruchomości.
    Powyższe wpływa niemniej na sposób ukształtowania zobowiązania podatkowego w
    podatku dochodowym od osób fizycznych w rozpatrywanym przypadku.
    Zdaniem Wnioskodawczyni uznając, że „nabycie ponad udział we współwłasności”
    oceniane jest przez pryzmat wartości działek, a nie powierzchni, to następczo trudno jest
    określić, że sprzedaży których działek należy rozliczyć przychód, a z których nie, jeżeli
    zbycie nastąpi przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do
    zniesienia współwłasności i nabycia działek ponad udział Wnioskodawczyni we
    współwłasności.
    Z uwagi na powyższe i brak możliwości wskazania, konkretnych działek nabytych ponad
    udział (taka sytuacja nie zachodziłaby, gdyby obliczanie „nabycia ponad udział” odbywało
    się wg powierzchni, wówczas bowiem łatwo wskazać, jaki metraż działki został nabyty
    ponad wielkość wynikającą z udziału we współwłasności) dopuszczalne jest posłużenie się
    metodą proporcjonalnego wyliczenia poprzez ustalenie, w jakim zakresie doszło do
    nabycia nieruchomości ponad udział we współwłasności.
    Powyższe stanowisko należy zobrazować przykładem: zakładając hipotetycznie, że
    nieruchomość składająca się z licznych działek przed zniesieniem współwłasności miała
    wartość 900.000 zł, następnie doszło do zniesienia współwłasności pomiędzy 3-ma
    współwłaścicielami posiadającymi równy udział w nieruchomości, a więc każdy powinien
    otrzymać po takiej liczbie działek, których łączna wartość wynosi 300.000 zł, jednakże
    Wnioskodawczyni otrzymałaby działki warte 370.000 zł, tak więc oznacza to, że
    Wnioskodawczyni nabyła ok. 23% wartości ponad swój udział. W związku z powyższym,
    przy każdej sprzedaży działki, w takiej sytuacji należy w otrzymanej cenie sprzedaży
    uwzględnić, iż 23% tej ceny jest przychodem wymagającym rozliczenia PIT, o ile sprzedaż
    będzie następować przed upływem 5 lat od końca roku, w którym doszło do zniesienia
    współwłasności.
    Tym samym prawidłowe jest zdaniem Wnioskodawczyni stanowisko, zgodnie z którym w
    przypadku, gdyby Wnioskodawczyni w wyniku podziału współwłasności nieruchomości,

    nabyła działki ponad wartość swojego udziału we współwłasności, to w celu określenia
    części przychodu Wnioskodawczyni uzyskanego ze sprzedaży działek, która podlega
    opodatkowaniu, należy posłużyć się metodą proporcjonalnego obliczenia poprzez
    ustalenie, ile procent więcej ponad przysługujący udział we współwłasności otrzymane
    zostało przez Wnioskodawczynię, a następnie odniesienie tego procentu do wartości
    przychodu uzyskanego ze zbycia każdej z otrzymanych działek.
    Podkreślić należy, że zadane pytanie nr 2 nie zmierza do weryfikacji przez organ
    rozliczenia podatkowego Wnioskodawczyni, a jedynie ustalenie zasady (metody)
    rozliczenia podatku PIT we wskazanej sytuacji, z uwagi na brak precyzyjnych przepisów w
    tym zakresie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych
    zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychód z
    odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z
    pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 lub ze źródła
    określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) powołanej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.

    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 tej
    ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł mienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Treść definicji zawartej w cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za
    działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po
    pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością
    wykonywaną w sposób zorganizowany oraz po trzecie, działalność ta musi być
    wykonywana w sposób ciągły.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie
    przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej
    przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza
    on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
    osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym
    cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z
    całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu
    konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

    Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane uprzednio przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne
    elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w
    jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem
    sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele
    inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na
    potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy zdarzenia przyszłego.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ww. ustawy). Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne znaczenie
    dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu, możliwość
    odliczenia kosztów jego uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych
    itp.
    Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomość działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem
    jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości
    w celu inwestycyjnym, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę,
    uzbrojenie terenu, podjęcie działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w
    zakresie pośrednictwa nieruchomościami, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy
    czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo
    przytoczonych okoliczności.
    Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – skutków podjętych przez Panią działań do właściwego źródła
    przychodu, należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań poprzedzających planowaną
    sprzedaż działek, o których mowa we wniosku.
    Z opisu zdarzenia wynika, że:

    Przed sprzedażą nie ponosiła Pani samodzielnie nakładów na nabyte w darowiźnie działki,
    jak również na działki powstałe w wyniku jej podziału, które nadal (na moment złożenia
    wniosku) pozostają we współwłasności.
    W szczególności Pani:
    · nie dokonywała uzbrojenia, ogrodzenia, przyłączy do sieci wodno-kanalizacyjnej oraz
      elektrycznej działek ani innych działań mających na celu zwiększenie wartości albo
      atrakcyjności działek;
    · nie korzystała z usług profesjonalnego podmiotu specjalizującego się w obrocie
      nieruchomościami w zakresie działek, które mają zostać sprzedane podmiotowi
      trzeciemu;
    · nie dokonywała publicznych ogłoszeń dotyczących sprzedaży działek;
    · nie dokonywała w przeszłości transakcji dotyczących sprzedaży nieruchomości;
    · nie udzieliła pełnomocnictw dotyczących działek, potencjalnemu nabywcy, który miałby
      uprawnienie do występowania w imieniu Wnioskodawczyni i na jej rachunek;
    · nie występowała z wnioskiem o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego dla działek;
    · do dnia złożenia wniosku o interpretację indywidualną nie została podpisana umowa
      przedwstępna sprzedaży działek.
    · nie zamierza podejmować opisanych powyżej czynności w przyszłości.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodu z tytułu sprzedaży opisanych w
    zdarzeniu działek należy przeanalizować, czy sprzedaż ta nie będzie miała znamion
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak już uprzednio wyjaśniłem, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    pozarolnicza działalność gospodarcza może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół
    powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych,
    konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających
    na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do
    sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym
    zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest
    natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w
    zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
    W konsekwencji, o zaliczeniu przychodów ze sprzedaży opisanych w zdarzeniu działek do
    źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować okoliczności dotyczące
    zniesienia współwłasności przez współwłaścicieli działki nr 1 i podziału jej na 42 działki
    pomiędzy trzech współwłaścicieli.
    Z opisu zdarzenia wynika, że nie podejmowała oraz nie zamierza podejmować Pani
    żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży opisanych w zdarzeniu działek (po
    zniesieniu współwłasności). Nie korzystała ani nie zamierza Pani korzystać z usług
    pośrednika obrotu nieruchomościami. Zamierza Pani w niedalekiej przyszłości sprzedać
    jednorazowo na rzecz podmiotu trzeciego działki powstałe w wyniku podziału działki nr 1
    oraz finalnie otrzymane w związku ze zniesieniem współwłasności. Sprzedaż ma nastąpić
    co do zasady jednorazowo chętnemu, który przejmie całość i zagospodaruje np. poprzez
    budowę osiedla z domkami jednorodzinnymi. Nie będzie Pani wykorzystywać w żaden
    sposób otrzymanych działek do momentu ich sprzedaży. Podkreślić należy, że
    zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie

    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Zatem sprzedaż działek z
    majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą
    oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego w opisie zdarzenia nie wynika, zatem że sprzedaż przez Panią
    nieruchomości (działek) wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Okoliczności dotyczące nabycia nieruchomości, jej podziału na mniejsze działki, jak i
    planowanej sprzedaży nie dają bowiem podstaw do przyjęcia, że spełnione są przesłanki
    wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży do działalności gospodarczej. Nie
    podejmowała Pani i nie zamierza podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami na gruncie przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Zatem podejmowane przez Panią działania nie pozwalają na
    zakwalifikowanie sprzedaży działek do kategorii przychodu z działalności gospodarczej.
    Wobec tego działania Pani należy zakwalifikować jako zarząd własnym majątkiem a
    planowana sprzedaż opisanych we wniosku działek nie będzie stanowiła działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem sprzedaż opisanych w zdarzeniu działek należy rozpatrzyć w kontekście art. 10 ust.
    1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla opodatkowania
    przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych decydujące znaczenie ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu,
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.
    Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem,
    aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde
    zwiększenie aktywów majątku podatnika.
    Z opisu zdarzenia wynika, że na podstawie umowy darowizny z 14 czerwca 2018 r.
    otrzymała Pani od dziadków 1/4 udziału w nieruchomości składającej się z
    niezabudowanych działek gruntu o numerach 1 oraz 2. Działki o numerach 1 i 2, o
    powierzchni 4,20 ha stanowią jedną nieruchomość, dla której jest założona jedna księga
    wieczysta. Pozostałą część udziałów we współwłasności nieruchomości otrzymali: wnuk – 1
    /4 części nieruchomości oraz wnuczka – 1/2 części nieruchomości. Planowane jest
    zniesienie współwłasności ww. działek wyodrębnionych w wyniku podziału działki nr 1
    pomiędzy Panią oraz pozostałymi obdarowanymi. Zniesienie współwłasności ma odbyć się
    bez spłat oraz dopłat na rzecz każdego z obdarowanych, tj. każdy z obdarowanych
    otrzyma działki odpowiadające jego/jej udziałowi we współwłasności nieruchomości.
    Jednocześnie Pani wraz z pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości zamierza
    oszacować wartość wszystkich działek, których współwłasność będzie zniesiona, a

    następie podzielić działki i dokonać takiego przydziału tych działek do każdego ze
    współwłaścicieli, aby wartość ta odpowiadała udziałowi współwłaściciela w prawie
    współwłasności. Alokacja działek co do zasady nie będzie dokonywana w oparciu o
    powierzchnię, ale w oparciu o wartość nieruchomości. Na dzień złożenia wniosku o
    interpretację indywidualną zniesienie współwłasności ww. działek nie miało miejsca.
    Działka nr 1 została podzielona na 42 działki, o bardzo podobnym kształcie (a tym samym
    podobnej wartości). W wyniku planowanego zniesienia współwłasności pomiędzy trzema
    osobami, z których jedna uzyska połowę działek, dwie pozostałe mogą uzyskać ok. 10-11
    działek. Pani zamierza w niedalekiej przyszłości sprzedać jednorazowo na rzecz podmiotu
    trzeciego działki powstałe w wyniku podziału działki nr 1 oraz finalnie otrzymane w
    związku ze zniesieniem współwłasności.
    W związku z tym powzięła Pani wątpliwość – czy w sytuacji sprzedaży działek po zniesieniu
    współwłasności, a przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym doszło
    do zniesienia współwłasności – przychód ze sprzedaży będzie podlegał opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji, gdy łączna wartość rynkowa
    działek otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności będzie odpowiadać wartości
    Pani udziału we wszystkich działkach przed zniesieniem ich współwłasności oraz w jaki
    sposób ustalić podstawę opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych w
    przypadku sprzedaży działek otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności, gdy ich
    wartość w wyniku zniesienia współwłasności przekroczy wartość Pani udziału we
    współwłasności nieruchomości.
    Jak już wskazałem, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
    1710):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Wobec tego, nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych jest każda czynność, na podstawie której na osobę fizyczną – nabywcę,
    przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób
    odpłatny czy nieodpłatny.
    Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W świetle art. 196 przywołanej ustawy:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego
    prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc
    istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich
    nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w
    częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca
    przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli
    przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej
    części określonej wielkością jego udziału

    Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks
    cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot
    współwłasności.
    Art. 210 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może
      być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w
      ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego
      przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zatem, co do zasady zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas,
    gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość/udział w
    nieruchomości, której wartość po podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu
    przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, zgodnie z którą nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności,
    jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści
      się w udziale, jaki współwłaścicielowi przysługuje w rzeczy wspólnej.
    Jeżeli spełnione są te warunki, podział majątku nie może być rozpatrywany w kategoriach
    nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego
    nabycia udziału w nieruchomości.
    Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to
    traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno
    zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas,
    gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej
    przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w
    wyniku zniesienia współwłasności.
    W opisanym zdarzeniu kluczowe jest ustalenie, kiedy nastąpiło/nastąpi faktyczne nabycie
    przez Panią udziałów w nieruchomości. Użyty w cytowanym uprzednio art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub
    każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to
    nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde
    zwiększenie aktywów podatnika.
    Z opisu zdarzenia wynika, że na podstawie umowy darowizny z 14 czerwca 2018 r.
    otrzymała Pani od dziadków 1/4 udziału w nieruchomości składającej się z
    niezabudowanych działek gruntu o numerach 1 oraz 2. Pozostałe udziały otrzymały dwie
    inne osoby (1/4 udziału wnuk, 1/2 udziału wnuczka). Planowane jest zniesienie

    współwłasności ww. działek wyodrębnionych w wyniku podziału działki nr 1 pomiędzy
    Panią oraz pozostałymi obdarowanymi. Zniesienie współwłasności ma odbyć się bez spłat
    oraz dopłat na rzecz każdego z obdarowanych, tj. każdy z obdarowanych otrzyma działki
    odpowiadające jego/jej udziałowi we współwłasności nieruchomości. Zakłada Pani
    jednakże, że może dojść do sytuacji, w której wartość otrzymanych w wyniku zniesienia
    współwłasności działek będzie przekraczała wartość prawnego Pani udziału we
    współwłasności nieruchomości. Na dzień złożenia wniosku o interpretację indywidualną
    zniesienie współwłasności ww. działek nie miało miejsca. Działka nr 1 została podzielona
    na 42 działki, o bardzo podobnym kształcie (a tym samym podobnej wartości). W wyniku
    planowanego zniesienia współwłasności pomiędzy trzema osobami, z których jedna
    uzyska połowę działek, dwie pozostałe mogą uzyskać ok. 10-11 działek. Pani zamierza w
    niedalekiej przyszłości sprzedać jednorazowo na rzecz podmiotu trzeciego działki
    powstałe w wyniku podziału działki nr 1 oraz finalnie otrzymane w związku ze zniesieniem
    współwłasności.
    Wobec tego mając na uwadze zacytowane przepisy prawa oraz opis zdarzenia wskazuję,
    że:
    · Pani stanowisko do pytania nr 1, w którym uważa Pani, że:
      (...) datą nabycia przez Wnioskodawczynię nieruchomości jest dzień 14 czerwca 2018 r.
      (data umowy darowizny), a nie data zniesienia współwłasności nieruchomości
      pomiędzy obdarowanymi, bowiem w wyniku zniesienia współwłasności działek
      Wnioskodawczyni nie otrzyma żadnej spłaty czy też dopłaty. Również wartość działek,
      do których uprawniona będzie wyłącznie Wnioskodawczyni po zniesieniu
      współwłasności nie będzie odbiegać od udziału w łącznej wartości wszystkich działek,
      jaki przysługiwał Wnioskodawczyni na mocy umowy darowizny. Tym samym
      planowana sprzedaż działek po zniesieniu jej współwłasności nie będzie podlegać
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ze względu na upływ
      terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT, w sytuacji gdy łączna
      wartość rynkowa działek otrzymanych w wyniku zniesienia współwłasności będzie
      odpowiadać wartości prawnego udziału Wnioskodawczyni we wszystkich działkach
      przed zniesieniem jej współwłasności.
    oraz
    · Pani stanowisko do pytania nr 2, w którym wskazała Pani, że:
      (...) w przypadku, gdyby Wnioskodawczyni w wyniku podziału współwłasności
      nieruchomości, nabyła działki ponad wartość swojego udziału we współwłasności, to w
      celu określenia części przychodu Wnioskodawczyni uzyskanego ze sprzedaży działek,
      która podlega opodatkowaniu, należy posłużyć się metodą proporcjonalnego
      obliczenia poprzez ustalenie, ile procent więcej ponad przysługujący udział we
      współwłasności otrzymane zostało przez Wnioskodawczynię, a następnie odniesienie
      tego procentu do wartości przychodu uzyskanego ze zbycia każdej z otrzymanych
      działek.
    jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie

    ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Rozstrzygnięcia, które podała Pani we własnym stanowisku w sprawie zostały wydane dla
    odrębnych podmiotów, w ich indywidualnych sprawach. Wydając tę interpretację miałem
    jednak na względzie zawarte w nich stanowiska dotyczące rozumienia i stosowania
    przepisów prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.