Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.482.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-01
Teza: Opodatkowanie w Polsce renty wdowiej otrzymywanej z USA.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
renta-renta zagraniczna
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala
podatkowa.-Metody unikania podwójnego
opodatkowania-Metoda proporcjonalnego odliczenia
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 7 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania w Polsce renty wdowiej otrzymywanej z USA
    po zmarłym mężu. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Przyznane zostało Pani świadczenie renty wdowiej w sierpniu 2020 r. przez (...).
    Przekazano Pani ww. świadczenie z wyrównaniem dopiero w 2023 r., co skutkowało
    poważną kwotą dochodów. W USA potrącono podatek za każdy rok.
    Jak wynika z dokumentów 2020, 2021 i 2022 brak wypłat. Wypłaty zlecone w 2023 r.
    zawierają bieżące wypłaty za 2023 r. oraz wypłatę zaległych świadczeń – wyrównanie za
    okres od sierpnia 2020 r. Jest to zdarzenie jednorazowe.
    W konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a USA jest
    mowa o zaliczeniu podatku zapłaconego w Stanach Zjednoczonych Ameryki na poczet
    należnego podatku polskiego. Na podstawie Umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania z dnia 10 sierpnia 1974 r. w zastosowaniu od 23 lipca 1976 r. – wykaz
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania SDG (www.podatki.gov.pl/podatkowa-
    wspolpraca-miedzynarodowa/wykaz-umow-o-unikaniu-podwojnego-opodatkowania/).
    W latach podatkowych posiada Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w
    (...).
    (...) USA wypłaca świadczenie wdowie przyznane na podstawie amerykańskich federalnych
    przepisów emerytalno-rentowych.
    Aby spełnić warunki otrzymania świadczenia musiała Pani ukończyć 60 rok życia, co
    nastąpiło w sierpniu 2020 r., i nie zmieniać stanu cywilnego, co jest faktem do dnia
    dzisiejszego.
    Świadczenie z tytułu wdowieństwa otrzymuje Pani po zmarłym małżonku ze względu na
    jego pracę w USA. Wysokość renty wdowiej jest uzależniona od zarobków męża i
    odprowadzonych przez niego składek na ubezpieczenie społeczne.
    Świadczenie przyznane z USA jest świadczeniem stałym wypłacanym miesięcznie.

## Pytanie

Z całokształtu złożonego wniosku wynika, że Pani wątpliwość budzi kwestia obowiązku
    opodatkowania w Polsce renty wdowiej otrzymywanej z USA po zmarłym mężu.
    Pani stanowisko w sprawie

    W Pani ocenie, podatek, który zapłaciła Pani za rok podatkowy 2023 jest dla Pani
    krzywdzący. Świadczenie, które otrzymuje Pani z USA co miesiąc jest opodatkowane.
    Dochód w 2023 r. wyniknął z wypłat zaległych świadczeń. Zaistniała sytuacja jest
    zdarzeniem jednorazowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych w Polsce. Otrzymuje Pani rentę wdowią, po zmarłym mężu, z systemu
    ubezpieczeń społecznych USA (...) na podstawie amerykańskich federalnych przepisów
    emerytalno-rentowych. Aby spełnić warunki otrzymania świadczenia musiała Pani
    ukończyć 60 rok życia (co nastąpiło w sierpniu 2020 r.) i nie zmieniać stanu cywilnego (co
    jest faktem do dnia dzisiejszego). Świadczenie z tytułu wdowieństwa otrzymuje Pani po
    zmarłym małżonku ze względu na jego pracę w USA. Wysokość renty wdowiej jest
    uzależniona od zarobków męża i odprowadzonych przez niego składek na ubezpieczenie
    społeczne. Świadczenie przyznane z USA jest świadczeniem stałym wypłacanym
    miesięcznie. Renta wdowia została Pani przyznana od 2020 r. i wypłacona z wyrównaniem
    w 2023 r.
    Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego, osoby fizyczne, jeżeli mają
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe
    korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia
    podwójnemu opodatkowaniu.
    Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie (rentę wdowią) ze Stanów Zjednoczonych Ameryki,
    w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z
    1976 r. Nr 31 poz. 178).

    Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania
    otrzymywanej przez Panią renty wdowiej wypłacanej z USA. Oznacza to, że dochód ten
    podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy
    („Ogólne zasady opodatkowania”).
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu
      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:
        a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków
          pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub
        b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 ww. Umowy:
      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym
      się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w
      życie.
    Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego
    opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
      Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim
      ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych
      zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na
      zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków,
      zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
    Stosownie do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i
    zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, Polska
    ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu renty wdowiej wypłacanej ze Stanów
    Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy zatem stwierdzić, że renta wdowia otrzymywana przez
    Panią z USA podlega opodatkowaniu w Polsce, na zasadach określonych w ustawie o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które

    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień
    przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze
    rozporządzenia.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych;
      rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w
      ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom
      rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w
      związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia
      ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
    Z kolei art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z powołanych wyżej regulacji prawnych wynika, że na mocy art. 11 ust. 1 w związku z art.
    10 ust. 1 pkt 1 i art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przychodami są m.in. otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze z tytułu emerytury czy renty.
    Językowa wykładnia przytoczonego art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jednoznacznie wskazuje, że momentem przesądzającym o powstaniu
    przychodu jest moment jego uzyskania, tj. chwila, kiedy podatnik otrzymał (lub
    postawiono do jego dyspozycji) pieniądze albo otrzymał świadczenia w naturze bądź inne
    nieodpłatne świadczenia. Do tego typu świadczeń nie mają bowiem zastosowania
    przewidziane w ustawie o podatku dochodowym przepisy szczególne.
    Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzam zatem, że przychód, jaki
    otrzymała Pani z tytułu wypłaty zaległej renty wdowiej, jest przychodem roku, w którym
    nastąpiło przekazanie tej kwoty na Pani rzecz, zatem w tej sprawie – przychodem
    uzyskanym w 2023 r. Powyższe oznacza, że w Polsce opisana we wniosku renta wdowia
    podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym ją
    Pani otrzymała.
    Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu –
    zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w –
    cytowanym już wyżej – art. 20 ust. 1 Umowy polsko-amerykańskiej. Z zapisów powyższej
    umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w Polsce dochodów uzyskanych ze
    Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą metody odliczenia
    proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27 ust. 9 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o

      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.
    Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda
    proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek
    wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku
    dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć
    podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku
    przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Podsumowując, otrzymywana przez Panią renta wdowia ze Stanów Zjednoczonych
    Ameryki stanowi w roku jej otrzymania dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym w Polsce. Jednakże przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku
    dochodowego od osób fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach
    Zjednoczonych Ameryki, w myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.