Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.245.2025.2.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Uznanie poniesionych wydatków na nabycie lokalu
mieszkalnego (kwota nabycia, zapłaconego podatku od
czynności cywilnoprawnych, opłat sądowych oraz
wynagrodzenie notariusza) za wydatek poniesiony na własne
cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust .1 pkt 131 ustawy
o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
mieszkanie-zakup mieszkania
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 26
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 28
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 30
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 8-art. 45-ust. 1a-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 12 maja 2025 r. (wpływ 12 maja 2025 r.) oraz
    pismem z 14 maja 2025 r. (wpływ 14 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz 1a ustawy o
    podatku dochodowym osób fizycznych nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim oraz w ustroju wspólności majątkowej
    małżeńskiej. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na handlu
    nieruchomościami. Wnioskodawca posiada dwójkę dzieci.
    (...) lipca 2019 r. na podstawie aktu notarialnego (...) Wnioskodawca nabył nieruchomość
    gruntową położoną w miejscowości (...). Nieruchomość została nabyta do majątku
    wspólnego małżonków. Mając na względzie upływ czasu i chęć zabezpieczenia swoich
    dzieci Wnioskodawca na przedmiotowej działce wybudował dom (bliźniak). Intencją
    Wnioskodawcy było przekazanie 1/2 części wybudowanej nieruchomości każdemu ze
    swoich dzieci. Wnioskodawca nie wyklucza, że do momentu osiągnięcia pełnoletności
    przez dzieci nieruchomości mogłyby być wynajmowane osobom trzecim. Z uwagę na
    zmianę okoliczności Wnioskodawca postanowił sprzedać przedmiotową nieruchomość.
    (...) sierpnia 2023 r. na podstawie aktu notarialnego (...) Wnioskodawca sprzedał
    nieruchomość (działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w
    zabudowie bliźniaczej w trakcie budowy). (...) kwietnia 2024 r. na podstawie aktu
    notarialnego (...) Wnioskodawca sprzedał nieruchomość (działkę zabudowaną budynkiem
    mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej w trakcie budowy). Zbycie ww.
    nieruchomości nie nastąpiło w ramach wykonywania działalności gospodarczej. Zbycie
    nieruchomości nastąpiło do majątku wspólnego małżonków.
    W ostatnich latach Wnioskodawca nie sprzedawał żadnych innych nieruchomości. W ciągu
    następnych kilku lat Wnioskodawca nie zamierza nabyć innych nieruchomości w celu ich
    sprzedaży.
    (...) grudnia 2024 r. Wnioskodawca na podstawie aktu notarialnego (...) zawarł umowę
    kupna nieruchomości. W ramach ww. aktu notarialnego Wnioskodawca nabył do majątku
    wspólnego małżonków spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu będącego lokalem
    mieszkalnym przy ul. (...). Przedmiotowy lokal znajduje się na parterze budynku i składa
    się z dwóch pokoi, kuchni, przedpokoju oraz łazienki z WC. Lokal został nabyty za kwotę
    (...). Wnioskodawca poniósł również koszty podatku od czynności cywilnoprawnych, koszty
    sądowe oraz wynagrodzenia notariusza. Wnioskodawca (wraz z małżonką) zamierza w
    przyszłości wykorzystywać przedmiotowy lokal do własnych celów mieszkaniowych. Do
    tego momentu przedmiotowa nieruchomość będzie jednak wynajmowana.
    W piśmie z 12 maja 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Wobec wskazania w opisie:
    Z uwagi na zmianę okoliczności Wnioskodawca postanowił sprzedać przedmiotową
    nieruchomość.
      należy jednoznacznie wyjaśnić, jakie okoliczności wpłynęły na decyzję o sprzedaży
      nieruchomości?

    Odpowiedź: Z uwagi na wiek swoich dzieci Wnioskodawca uznał, że przekazanie im
    przedmiotowej nieruchomości nie byłoby uzasadnione gospodarczo. Zanim dzieci
    Wnioskodawcy zaczęłyby wykorzystywać przedmiotową nieruchomość na własne cele
    byłaby ona zapewne przeznaczona na wynajem, co w dłuższej perspektywie wiązałoby się
    z jej zużyciem. Ponadto, istotne znaczenie miały również kwestie finansowe. W związku z
    powyższym Wnioskodawca podjął decyzję o sprzedaży nieruchomości.
    2. W opisie sprawy wskazał Pan:
      Mając na względzie upływ czasu i chęć zabezpieczenia swoich dzieci Wnioskodawca
      na przedmiotowej działce wybudował dom (bliźniak). Intencją Wnioskodawcy było
      przekazanie 1/2 części wybudowanej nieruchomości każdemu ze swoich dzieci. (...) W
      dniu (...).08.2023 r. na podstawie aktu notarialnego (...) Wnioskodawca sprzedał
      nieruchomość (działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w
      zabudowie bliźniaczej w trakcie budowy). W dniu (...).04.2024 r. na podstawie aktu
      notarialnego (...) Wnioskodawca sprzedał nieruchomość (działkę zabudowaną
      budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej w trakcie
      budowy).
      Wobec powyższego należy jednoznacznie wskazać, kiedy dokładnie sprzedał Pan
      wybudowany dom (bliźniak)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca nabył niezabudowaną nieruchomość gruntową, która
    następnie została podzielona na odrębne nieruchomości. (...) sierpnia 2023 r. na
    podstawie aktu notarialnego (...) Wnioskodawca sprzedał pierwszą nieruchomość (działkę
    zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej w trakcie
    budowy). (...) kwietnia 2024 r. na podstawie aktu notarialnego (...) Wnioskodawca sprzedał
    drugą nieruchomość (działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w
    zabudowie bliźniaczej w trakcie budowy).
    3. Wobec wskazania w opisie sprawy:
    Wnioskodawca (wraz z małżonką) zamierza w przyszłości wykorzystywać przedmiotowy
    lokal do własnych celów mieszkaniowych.
      należy wyjaśnić:
      a) od kiedy planuje/zamierza Pan wykorzystywać lokal do własnych celów
        mieszkaniowych (proszę wskazać przybliżoną datę)?
      b) czy w ww. lokalu będzie realizował Pan własne cele mieszkaniowe, tj. czy będzie
        mieszkał Pan w tym lokalu?
    Odpowiedź: Wnioskodawca (wraz z małżonką) zamierza w przyszłości wykorzystywać
    przedmiotowy lokal do własnych celów mieszkaniowych. Wnioskodawca nie chce
    wprowadzać organu w żaden sposób w błąd podając konkretną datę kiedy to nastąpi.
    Jednak na pewno nie będzie to szybciej niż za kilka lat. Wnioskodawca zamierza w
    przyszłości realizować własne cele mieszkaniowe, tj. zamierza mieszkać w przedmiotowym
    lokalu.
    4. Gdzie obecnie realizuje Pan własne cele mieszkaniowe, tj. gdzie Pan mieszka?
    Odpowiedź: Obecnie Wnioskodawca mieszka w (...).
    5. W opisie sprawy wskazał Pan:

    W dniu (...).12.2024 r. Wnioskodawca na podstawie aktu notarialnego (...) zawarł umowę
    kupna nieruchomości. W ramach ww. aktu notarialnego Wnioskodawca nabył do majątku
    wspólnego małżonków spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu będącego lokalem
    mieszkalnym przy ul. (...).
      W związku z powyższym należy wskazać, czy wydatki poniesione na nabycie lokalu
      mieszkalnego przy ul. (...), tj. kwota nabycia, zapłaconego podatku od czynności
      cywilnoprawnych, opłat sądowych oraz wynagrodzenie notariusza, zostały
      sfinansowane ze środków otrzymanych ze sprzedaży domu (bliźniaka)?
      Jeżeli tak, to czy cały przychód uzyskany ze sprzedaży domu (bliźniaka) został
      przeznaczony na ww. wydatki?
    Odpowiedź: Wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego przy ul. (...), tj. kwota
    nabycia, zapłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych, opłat sądowych oraz
    wynagrodzenie notariusza, zostały sfinansowane ze środków otrzymanych przez
    Wnioskodawcę ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca zaznacza, że
    przychód ze sprzedaży pierwszej części nieruchomości wyniósł ok. (...), natomiast
    przychód ze sprzedaży drugiej części nieruchomości wyniósł (...). Wartość zakupu lokalu
    mieszkalnego przy ul. (...) była niższa od ww. kwot. Wnioskodawca zamierza wykorzystać
    cały przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości na własne cele
    mieszkaniowe (część wydatków została już poniesiona).

## Pytanie

Czy połowa wydatków poniesionych na nabycie lokalu położonego przy ul. (...), w
    szczególności kwoty nabycia, zapłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych, opłat
    sądowych oraz wynagrodzenie notariusza, stanowi wydatek poniesiony na własne cele
    mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, połowa wydatków poniesionych na nabycie lokalu położonego
    przy ul. (...), w szczególności kwoty nabycia, zapłaconego podatku od czynności
    cywilnoprawnych, opłat sądowych oraz wynagrodzenie notariusza, stanowi wydatek
    poniesiony na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie
    Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która
    odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
    mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
    jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
    roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
    nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
    mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
    wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada
    udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych
    przychodach z odpłatnego zbycia.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

    dochód zwolniony = D x w/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości lub wymienionych praw
    majątkowych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej
    nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy, w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem
    z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze
    zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także
      na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu
      lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa
      użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z
      rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w
      gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w
      okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
      budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
      pomieszczenia niemieszkalnego – położonych w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c,
    uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o
    którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych
    w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy: Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o
    których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie
    stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi
    przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego
    w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

    Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e,
    rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek,
    lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik
    nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do
    lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
    prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy: Za wydatki, o których mowa w ust. 25,
    nie uważa się wydatków poniesionych na:
    1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
    2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo
      jego części – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Z kolei jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy: Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania
    do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił
    korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2,
    którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez
    podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Stosownie do art. 30e ust. 7 ww. ustawy: W przypadku niewypełnienia warunków
    określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty
    zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za
    zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym
    mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r.
    Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) stanowiącego, że: Każdy jest obowiązany do ponoszenia
    ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia
    wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych
    przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania,
    skutkuje zwolnieniem dochodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień
    zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych w terminie nie później niż w
    okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na
    wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tym
    przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do
    zastosowania ww. zwolnienia ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że
    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych.
    Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.

    Zatem, przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną
    na „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego.
    Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego zwolnienie.
    Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest wykazanie przez podatnika, że wydatek
    poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych ma moment i sposób jej nabycia.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Należy zatem wskazać, że nabyciem w
    rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną –
    nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje
    w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa własności w
    prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Przepis art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie reguluje kwestii
    własności nieruchomości dlatego też należy odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego.
    Stosownie do art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Na podstawie art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Według art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Z art. art. 47 § 3 Kodeksu cywilnego:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    W myśl art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności, co
    oznacza, że właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest
    zawsze właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany.
    Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt
    ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia
    bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno
    zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego. Dlatego za
    datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu
    niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.

    Jak wskazano na wstępie przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części
    lub udziału w nieruchomości, jeżeli nie jest dokonywane w wykonywaniu działalności
    gospodarczej i następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu w
    rozumieniu ustawy.
    W związku z powyższym, powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży
    nieruchomości uzależnione jest od daty jej nabycia, które należy utożsamiać z chwilą
    przeniesienia własności w rozumieniu cywilnoprawnym.
    W przypadku zbycia nieruchomości (gruntu stanowiącego własność podatnika), na której
    wybudowano budynek – termin pięcioletni nie może być liczony odrębnie dla nabycia
    własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku, stanowiącego jego
    część składową. Bieg tego terminu liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym
    nabyto grunt na własność. Data wybudowania budynku nie ma znaczenia.
    Zatem w sytuacji, gdy najpierw dochodzi do nabycia gruntu, a dopiero później
    wybudowany zostanie budynek, istotnym z podatkowego punktu widzenia jest moment
    nabycia gruntu.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) lipca 2019 r. nabył Pan nieruchomość gruntową położoną w
    miejscowości (...), która następnie została podzielona na odrębne nieruchomości. Na
    przedmiotowej działce wybudował Pan dom (bliźniak). (...) sierpnia 2023 r. sprzedał Pan
    pierwszą nieruchomość (działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w
    zabudowie bliźniaczej w trakcie budowy), natomiast (...) kwietnia 2024 r. sprzedał Pan
    drugą nieruchomość (działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w
    zabudowie bliźniaczej w trakcie budowy). Zbycie ww. nieruchomości nie nastąpiło w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis stanu faktycznego stwierdzić należy,
    że dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie
    ma data nabycia gruntu, bowiem od końca roku kalendarzowego, w którym ono nastąpiło,
    należy liczyć pięcioletni okres, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Skoro do nabycia przez Pana nieruchomości gruntowej
    doszło (...) lipca 2019 r., to z tą datą należy wiązać skutki podatkowe wynikające ze
    sprzedaży całej nieruchomości, tj. gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem
    mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej w trakcie budowy.
    Zatem sprzedaż nieruchomości – z uwagi na fakt, że nie minął pięcioletni okres, o którym
    mowa w wyżej cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – stanowi dla Pana źródło przychodu podlegające opodatkowaniu na
    podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie sprzedanych nieruchomości w (...)
    należy wskazać, co następuje:
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Na podstawie art. 30e ust. 2 powołanej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 19 ust. 3 cyt. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia,
    lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Według art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena,
    jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był
    sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności
    nabywcy, koszty wytworzenia i koszty nakładów. Koszty nabycia nieruchomości obejmują
    nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np. wydatki
    notarialne związane ze sporządzeniem aktu notarialnego nabycia nieruchomości, koszty
    sądowe w postępowaniu wieczystoksięgowym (wpis prawa własności), oraz podatek od
    czynności cywilnoprawnych – pod warunkiem, że w istocie nabywca takie wydatki poniósł.
    Art. 22 ust. 6e cyt. ustawy stanowi, że:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.

    W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na podstawie art. 30e ust. 5 powołanej ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8
      lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 cyt. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,

    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże
    skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w
    warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych przychodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy wynika, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Stosownie do art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,

      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Według art. 21 ust. 26 powołanej ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Przy czym, art. 21 ust. 28 ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
      – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    W myśl art. 21 ust. 30 cyt. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W konsekwencji, korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji,
    gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę
    prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej
    cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.
    Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty
    w art. 21 ust. 25 ustawy katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter
    zamknięty i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim
    wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż
    wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W
    związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt
    131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

    Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień
    podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu
    dokumentowania wydatku poniesionego na cele określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Jednakże, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro podatnik
    zamierza skorzystać ze zwolnienia powinien liczyć się z koniecznością wykazania faktu
    wydatkowania środków ze sprzedaży nieruchomości na cele mieszkaniowe. Organ
    podatkowy dla celów podatkowych, weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia
    podatkowego, uprawniony jest żądać od podatników udokumentowania poniesienia
    wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób
    niebudzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł, czyli np.
    czy środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania faktycznie wydatkowane zostały przez
    podatnika na własne cele mieszkaniowe.
    Należy zauważyć, że z wykładni językowej przytoczonych wyżej przepisów, a w
    szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(...) wolne
    od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (...), jeżeli
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
    nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
    mieszkaniowe (...)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu
    powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych
    ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe. Innymi
    słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Termin do
    wydatkowania środków rozpoczyna się bowiem począwszy od dnia sprzedaży a kończy z
    upływem trzech lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż
    nieruchomości lub praw. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe muszą
    bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży nieruchomości lub praw.
    Ponadto treść art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że oprócz czasu, w którym przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości ma
    zostać wydatkowany, istotny jest również cel, na który został wydatkowany. Ustawodawca
    w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele
    mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy. Katalog
    tych wydatków – jak już wyżej wyjaśniono – ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie
    enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób
    jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie
    ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne
    cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww.
    zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie
    tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak
    więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w
    zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła zarobkowania
    bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz „mieszkaniowe” w
    wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do zamiaru
    zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do
    wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym.
    Zamiarem ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych było zachęcanie podatników do
    nabywania w miejsce zbywanych praw majątkowych czy nieruchomości, innych
    nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb
    mieszkaniowych. U podstaw omawianego zwolnienia legło założenie, że nie powinny być

    opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego. Powyższe
    wnioski wynikają wprost z brzmienia przepisu normującego powyższe zwolnienie.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną posiadającą zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz
    1a ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych nieograniczony obowiązek podatkowy
    w Polsce. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej polegającej na handlu
    nieruchomościami. Pozostaje Pan w związku małżeńskim oraz w ustroju wspólności
    majątkowej małżeńskiej. Posiada Pan dwójkę dzieci. (...) lipca 2019 r. nabył Pan
    nieruchomość gruntową położoną w miejscowości (...), która następnie została podzielona
    na odrębne nieruchomości. Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego
    małżonków. Mając na względzie upływ czasu i chęć zabezpieczenia swoich dzieci na
    przedmiotowej działce wybudował Pan dom (bliźniak). Pana intencją było przekazanie 1/2
    części wybudowanej nieruchomości każdemu ze swoich dzieci. Z uwagi na wiek Pana
    dzieci uznał Pan, że przekazanie im przedmiotowej nieruchomości nie byłoby uzasadnione
    gospodarczo. Zanim Pana dzieci zaczęłyby wykorzystywać przedmiotową nieruchomość
    na własne cele byłaby ona zapewne przeznaczona na wynajem, co w dłuższej
    perspektywie wiązałoby się z jej zużyciem. Ponadto, istotne znaczenie miały również
    kwestie finansowe. W związku z powyższym podjął Pan decyzję o sprzedaży
    nieruchomości. (...) sierpnia 2023 r. sprzedał Pan pierwszą nieruchomość (działkę
    zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej w trakcie
    budowy), natomiast (...) kwietnia 2024 r. sprzedał Pan drugą nieruchomość (działkę
    zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej w trakcie
    budowy). Zbycie ww. nieruchomości nie nastąpiło w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej. Zbycie nieruchomości nastąpiło z majątku wspólnego małżonków. (...)
    grudnia 2024 r. zawarł Pan umowę kupna nieruchomości. Nabył Pan do majątku
    wspólnego małżonków spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu będącego lokalem
    mieszkalnym przy ul. (...). Przedmiotowy lokal znajduje się na parterze budynku i składa
    się z dwóch pokoi, kuchni, przedpokoju oraz łazienki z WC. Poniósł Pan również koszty
    podatku od czynności cywilnoprawnych, koszty sądowe oraz wynagrodzenie notariusza.
    Zamierza Pan (wraz z małżonką) za kilka lat wykorzystywać przedmiotowy lokal do
    własnych celów mieszkaniowych. Do tego momentu przedmiotowa nieruchomość będzie
    jednak wynajmowana.
    Pana wątpliwości dotyczą uznania połowy wydatków poniesionych na nabycie lokalu
    położonego przy ul. (...), w szczególności kwoty nabycia, zapłaconego podatku od
    czynności cywilnoprawnych, opłat sądowych oraz wynagrodzenie notariusza, za wydatki
    poniesione na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się do powyższego wskazuję, że w przypadku nabycia budynku mieszkalnego
    lub lokalu mieszkalnego ze środków ze sprzedaży innej nieruchomości podatnik faktycznie
    powinien w nowo nabytej nieruchomości własne cele mieszkaniowe realizować, a więc
    mieszkać. Nie wystarczy być zatem właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości.
    Nieruchomość, która nie jest zamieszkała przez podatnika, nie jest wykorzystywana przez
    niego do zamieszkania lub jest wykorzystywana do innych celów niż zaspokojenie
    własnych potrzeb podatnika (np. zamieszkują ją lub zamieszkiwać będą inne niż podatnik
    osoby), nie jest nieruchomością, której zakup mógłby zostać uznany za realizację własnego
    celu mieszkaniowego.
    Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie domu lub lokalu
    mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak
    długo podatnik powinien mieszkać w nabytej nieruchomości, żeby nastąpiła realizacja celu
    mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu
    mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył nieruchomość w celu zamieszkania w niej, ale w
    nieruchomości tej – z różnych powodów – zamieszka po upływie określonego czasu.

    Ustawodawca nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub
    praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości niż nabyta.
    Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości,
    jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do
    tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest więc, aby wydatkowanie
    przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych
    podatnika.
    W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem budynku mieszkalnego i lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne
    jedynie w sytuacji, gdy nabył ten budynek/lokal mieszkalny w celu realizacji własnych
    celów mieszkaniowych i faktycznie realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby
    mieszkaniowe.
    Zauważyć także należy, że przepis art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych mówi o wydatkach poniesionych „na nabycie”. Z
    wykładni językowej pojęcia „wydatki na nabycie” wynika, że obejmuje ono nie tylko cenę
    zakupu, lecz także inne wydatki bezpośrednio związane z nabyciem nieruchomości, np.
    wynagrodzenie pośrednika, wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności
    cywilnoprawnych, opłatę sądową.
    Oznacza to, że wydatki te mogą stanowić wydatki na cele mieszkaniowe, na tych samych
    zasadach jak cena nabycia lokalu mieszkalnego.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych:
      Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich
      dochodów.
    Z kolei stosownie do 6 ust. 2 ww. ustawy:
      Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
      1) przez cały rok podatkowy albo
      2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w
        przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
      - mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu
        podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych
        zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z
        małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa
        się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy łącznych dochodów małżonków.
    W przypadku dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości nie znajduje zastosowania
    art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ dochody z tego
    tytułu zostały wyłączone z możliwości łącznego opodatkowania. Oznacza to, że
    podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu jest odrębnie każdy z
    małżonków, a nie małżonkowie łącznie. Obowiązek podatkowy obciąża zatem każdego z
    małżonków z osobna.
    Jednocześnie według treści art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.

    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z
    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
            1W myśl art. 34 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w
      skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się
      pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.
    W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w
    odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Co do zasady wspólność
    majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.
    W przypadku małżonków będących współwłaścicielami nieruchomości należącej do ich
    majątku wspólnego zasadą jest, że każde z nich ma udział w całej nieruchomości wspólnej.
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazuję, że z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych wchodzących w skład majątku wspólnego
    każdemu z małżonków należy przypisać 50% uzyskanych przychodów. Każdy z małżonków
    ma także prawo do odliczenia 50% kosztów uzyskania przychodów na zasadach
    przewidzianych w art. 22 ust. 6c-6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    oraz do odliczenia połowy wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 ww. ustawy w celu skorzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej
    uregulowanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 powołanej ustawy.
    Podsumowując, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis
    sprawy, stwierdzić należy, że sprzedaż (...) sierpnia 2023 r. oraz (...) kwietnia 2024 r.
    nieruchomości (działek zabudowanych budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w
    zabudowie bliźniaczej w trakcie budowy) położonych w (...), stanowi dla Pana źródło
    przychodu podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ww. nieruchomości
    nastąpiła przed upływem 5 lat liczonych od końca roku, w którym nabyto ww.
    nieruchomość. Jednak, w związku z wydatkowaniem przez Pana części przychodu ze
    sprzedaży nieruchomości (działek zabudowanych budynkiem mieszkalnym
    jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej w trakcie budowy) położonych w (...) na nabycie
    (...) grudnia 2024 r. lokalu położonego przy ul. (...), w którym zamierza Pan realizować
    własne cele mieszkaniowe oraz poniesione wydatki związane z nabyciem tego lokalu, tj.
    zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty sądowe oraz wynagrodzenie
    notariusza, to w odniesieniu do części dochodu uzyskanego z tej sprzedaży jaka
    proporcjonalnie odpowiada udziałowi ww. wydatków poniesionych na własne cele
    mieszkaniowe w przychodzie uzyskanym przez Pana z odpłatnego zbycia, przysługuje
    Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpowiednio do posiadanego
    udziału w wydatkach na własne cele mieszkaniowe – w wysokości połowy wydatków
    poniesionych na nabycie lokalu położonego przy ul. (...) (kwota nabycia, zapłaconego
    podatku od czynności cywilnoprawnych, opłat sądowych oraz wynagrodzenie notariusza).
    Wynajmowanie bowiem przez Pana lokalu mieszkalnego (nabytego (...) grudnia 2024 r.)
    nie wyklucza możliwości skorzystania przez Pana z omawianego zwolnienia w przypadku,
    gdy lokal mieszkalny nabyty został w celu realizacji Pana własnych celów mieszkaniowych.
    Decydujące jest to, że – jak Pan wskazał – za kilka lat ma Pan zamiar realizować w
    zakupionym lokalu mieszkalnym własne cele mieszkaniowe.
    Zatem, odpowiadając na Pana pytanie stwierdzam, że połowa wydatków poniesionych na
    nabycie lokalu położonego przy ul. (...), w szczególności kwota nabycia, zapłaconego
    podatku od czynności cywilnoprawnych, opłat sądowych oraz wynagrodzenie notariusza,

    stanowi wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt
    131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to ta interpretacja nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pana żony.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku
    stanem faktycznym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.