Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.142.2025.1.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-17
Teza: Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty
podatku naliczonego z tytułu poniesienia wydatków
związanych z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
drogi
drogi-drogi gminne
gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 marca 2025 r., który dotyczy braku prawa
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego z tytułu poniesienia
    wydatków związanych z realizacją projektu.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 10 marca 2025 r. (wpływ 12 marca 2025 r.) oraz pismem z
    10 kwietnia 2025 r. (wpływ 10 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej: Gmina, Wnioskodawca) jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem
    VAT. Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 40 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    Gmina zrealizowała projekt pn. „(...)” w związku z uzyskaniem dofinansowania przez
    Gminę na realizację projektu w ramach (...).
    Przedmiotem inwestycji jest: Przebudowa drogi gminnej (...), której zakres obejmuje:
    · roboty przygotowawcze,
    · roboty rozbiórkowe,
    · roboty ziemne,
    · odwodnienie korpusu drogowego,
    · chodniki,
    · nawierzchnię jezdni,
    · oznakowanie,
    · zabezpieczenie infrastruktury podziemnej,
    · budowę elektroenergetycznej sieci kablowej NN oświetlenia drogowego,
    · odbudowę ogrodzeń,
    · kanał technologiczny.
    Zrealizowany projekt ma za zadanie wsparcie lokalnego rozwoju na obszarze Gminy
    poprzez drogi gminnej (...). Przebudowa ww. drogi gminnej przyczyni się do wsparcia
    lokalnego rozwoju w Gminie, m.in. wpłynie korzystnie na rozwój lokalnej
    przedsiębiorczości, zwiększy możliwości podejmowania przez mieszkańców zatrudnienia
    poza miejscem zamieszkania oraz zwiększy możliwość korzystania z usług publicznych
    (edukacja, zdrowie, kultura).
    Koszt inwestycji wynosi (...) zł.
    Inwestycja została zrealizowana w roku 2025.
    Inwestycja została dofinansowana zadania w wysokości (...) zł.
    Towary i usługi zakupione w ramach realizacji projektu nie będą wykorzystywane przez
    Gminę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Faktury zostały wystawione na
    Gminę.

## Pytanie

Czy Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku
    naliczonego VAT z tytułu poniesienia wydatków związanych z realizacją ww. projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca, czyli Gmina nie ma możliwości odliczenia kwoty podatku naliczonego
    związanego z wydatkami poniesionymi na realizację ww. projektu.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska w sprawie
    Brak możliwości odliczenia podatku VAT przez Gminę wynika z faktu, iż realizowane
    inwestycje nie będą służyć prowadzeniu jakiejkolwiek działalności gospodarczej z nimi
    związanymi.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, zadania własne gminy obejmują sprawy w
    zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w szczególności kultury, ochrony
    zabytków i opieki nad zabytkami, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów
    rekreacyjnych i urządzeń sportowych; zieleni gminnej i zadrzewień.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Prawo to przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne,
    sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.
    Z treści powyższych regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu, których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych z opodatkowania lub w ogóle
    niepodlegających temu podatkowi.
    Realizując projekt Gmina nie działała jako podatnik VAT, bowiem wykonywała jedynie
    zadania własne w ramach reżimu publicznoprawnego (poza działalnością gospodarczą),
    tak więc przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie zostały spełnione. Co
    więcej brak jest odpłatności za wykonane usługi ze strony mieszkańców. Tym samym, z
    uwagi na brak związku ponoszonych na Inwestycję wydatków z występującymi po stronie
    Gminy czynnościami opodatkowanymi VAT, Gmina nie ma i nie będzie miała możliwości
    odliczenia VAT.
    Przebudowana droga jest miejscem ogólnodostępnym, bezpłatnym, administrowanym i
    zarządzanym przez Gminę. Gmina po wykonaniu inwestycji nie osiąga przychodów
    związanych z użytkowaniem drogi gminnej. Towary i usługi nabyte w ramach realizacji
    projektu nie były i nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    jak również efekty realizowanej operacji nie będą w żadnym czasie i zakresie służyły
    czynnościom podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje odzwierciedlenie w wielu interpretacjach wydawanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, między innymi: Interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji skarbowej z 18 maja 2022 r., nr 0114-KDIP4-
    1.4012.103.2022.2.PS, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, wskazuje że:
    „Jak już zostało wskazane, art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jeżeli zatem dana czynność ma miejsce w ramach wykonywania zadań nałożonych na
    gminę odrębnymi przepisami prawa i nie ma formy umowy cywilnoprawnej - nie znajdzie
    zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy o VAT ze względu na brak pojawienia się przesłanki
    podmiotowej.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy
    należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie gminnych dróg, ulic,
    mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Podkreślenia wymaga, że w przypadku gmin wykonywanie zadań z zakresu zaspokajania
    potrzeb z zakresu gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego
    ma charakter publicznoprawny, a gminy zostały powołane do realizacji tych zadań. Co
    więcej, w odniesieniu do realizacji tych zadań Gmina nie działa jako podmiot profesjonalny
    biorący udział w obrocie gospodarczym. Obowiązki Gminy w tym zakresie wynikają z
    przepisów prawa, które określają sposób i zakres ich wykonywania.
    W konsekwencji, realizując Inwestycję, polegającą na przebudowie dróg gminnych Gmina
    nie będzie działała jako podatnik VAT”.
    Takie same stanowiska zostały wskazane w Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 3 czerwca 2019 r., nr 0115-KDIT-3.4012.252.2019.1.APR oraz
    Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 listopada 2022
    r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.720.2022.1.KT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W świetle art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.

    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.

    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    W myśl art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 320 ze zm.):
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    W oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z
      kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi, są
      drogami wewnętrznymi.
    Według art. 8 ust. 2. ustawy o drogach publicznych:
      Budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg
      wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest
      zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.
    Na mocy art. 8 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na którym
      jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Jak stanowi art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich – zarząd województwa;
      3) powiatowych – zarząd powiatu;

      4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 20 pkt 3, pkt 4 i pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności:
      · pełnienie funkcji inwestora;
      · utrzymanie części drogi, urządzeń drogi, budowli ziemnych, drogowych obiektów
        inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów drogowych i urządzeń
        bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których
        mowa w art. 20f pkt 2;
      · wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT.
    Zrealizowali Państwo projekt pn. „(...)”. Przedmiotem inwestycji jest przebudowa drogi
    gminnej, której zakres obejmuje: roboty przygotowawcze, roboty rozbiórkowe, roboty
    ziemne, odwodnienie korpusu drogowego, chodniki, nawierzchnię jezdni, oznakowanie,
    zabezpieczenie infrastruktury podziemnej, budowę elektroenergetycznej sieci kablowej
    NN oświetlenia drogowego, odbudowę ogrodzeń, kanał technologiczny. Towary i usługi
    zakupione w ramach realizacji projektu nie będą wykorzystywane przez Państwa do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Faktury zostały wystawione na Państwa.
    Państwa wątpliwości dotyczą braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty
    podatku naliczonego z tytułu poniesienia wydatków związanych z realizacją projektu.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi, które są opodatkowane podatkiem VAT, były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej,
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z opisu sprawy wynika bowiem, że
    droga gminna nie będzie służyła Państwa działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
    Należy ponadto wskazać, że rozbudowa drogi gminnej odbywa się w ramach władztwa
    publicznego i Państwo, wykonując to zadanie, działacie jako organ administracji publicznej
    i mogą Państwo korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu
    bez wątpienia nie mogą być Państwo uznani za podatnika, gdyż realizują Państwo w tym
    zakresie zadania własne, służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb społeczności gminnej.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy, nie są spełnione. Przy realizacji operacji we wskazanym wyżej zakresie nie
    działacie Państwo w charakterze podatnika VAT, a towary i usługi zakupione w celu
    realizacji operacji nie są w żadnym zakresie związane z czynnościami opodatkowanymi
    podatkiem VAT wykonywanymi przez Państwa. W konsekwencji, nie macie Państwo prawa
    do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie
    towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej operacji.
    Podsumowując, stwierdzam, że nie mają Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwoty podatku naliczonego z tytułu poniesienia wydatków związanych z
    realizacją ww. projektu.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja indywidualna opiera się na wynikającym z treści
    wniosku opisie stanu fatycznego. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.