Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.785.2024.1.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Dotyczy ustalenia, czy dochód, który powstanie potencjalnie
po pozytywnej decyzji Prezydenta Miasta (...) dotyczącej
umorzenia pożyczek w wysokości (...) zł udzielonych Szpitalowi
przez (...) w latach 2021; 2022; będzie zwolniony
przedmiotowo na podstawie normy prawnej art. 17 ust. 1 pkt
4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe
działalność-działalność statutowa
ochrona-ochrona zdrowia
pożyczka
przychód
szpital
zobowiązanie-umorzenie zobowiązania
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody
przeznaczone na cele statutowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Szpital (...) jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej, jednostką sektora
    finansów publicznych, wpisaną do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i
    zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej pod
    numerem (...). Szpital (...) jest podmiotem leczniczym niebędącym przedsiębiorcą
    prowadzonym w formie samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej.
    Podmiotem tworzącym Zakład jest (...), które wykonuje zadania wobec Zakładu poprzez
    organy, którymi są Rada (...) i Prezydent Miasta (...), zgodnie z kompetencjami określonymi
    w ustawie o samorządzie gminnym. Zakład działa na podstawie przepisów ustawy o
    działalności leczniczej, Statutu oraz innych przepisów prawa mających zastosowanie do
    podmiotów leczniczych.
    Podstawowym celem Zakładu jest działalność lecznicza polegająca na udzielaniu
    świadczeń zdrowotnych służących zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie
    zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów
    odrębnych, regulujących zasady ich wykonania.
    Przeważająca część otrzymanych środków (ponad 90%) to środki publiczne uzyskane za
    pośrednictwem (...). Szpital (...) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych, a cały uzyskany dochód przeznacza na cele statutowe-zdrowotne.
    Opodatkowaniu podlega część dochodu, która nie jest przeznaczona na cele statutowe
    np. wpłaty PFRON, odsetki budżetowe w latach 2021-2022. Szpital zmuszony był do
    zwrócenia się do podmiotu tworzącego o pomoc finansową, która została uzyskana w
    formie nieoprocentowanych pożyczek.
    Pismem z dnia (...) zwrócono się z prośbą o umorzenie pożyczek w wysokości (...) zł
    udzielonych przez (...) umowami:
    - nr (...) z (...) – kwota (...) zł;
    - nr (...) z (...) – kwota (...) zł.
    Pożyczki zostały udzielone z przeznaczeniem na finansowanie zobowiązań związanych z
    działalnością bieżącą Szpitala. Ostateczny termin spłaty pożyczek ustalono na dzień (...)
    roku oraz ustalono karencję w spłacie kapitału do dnia (...).
    Pomimo udzielonych pożyczek, Szpitalowi nie udało się osiągnąć dodatniego wyniku
    finansowego oraz nie generować zobowiązań wymagalnych.
    Z roku na rok pogarsza się sytuacja w obszarze ochrony zdrowia. Wynik finansowy Szpitala
    w kolejnych latach kształtował się następująco:
    - rok 2020 - strata (...) zł;
    - rok 2021 - strata (...) zł;

    - rok 2022 - strata (...) zł;
    - rok 2023 – (...) zł;
    - do 30 września 2024 r. - strata (...) zł.
    Zobowiązania wymagalne na 30 września 2024 r. wynosiły (...) zł.
    Ze względu na złą sytuację finansową Szpitala pismem z dnia (...) wystąpiono do
    Prezydenta Miasta (...) z prośbą o umorzenie pożyczek w wysokości (...) zł udzielonych w
    latach 2021-2022 przez Miasto (...).
    Środki z umorzonej pożyczki będą w całości wykorzystane na cel statutowy jakim jest
    ochrona zdrowia i będą spełniać warunki zwolnienia przedmiotowego z art. 17 ust. 1 pkt 4
    ustawy o CIT.

## Pytanie

Czy dochód, który powstanie potencjalnie po pozytywnej decyzji Prezydenta Miasta (...)
    dotyczącej umorzenia pożyczek w wysokości (...) zł udzielonych Szpitalowi przez (...) w
    latach 2021-2022 - będzie zwolniony przedmiotowo na podstawie normy prawnej art. 17
    ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, kwota umorzonych pożyczek udzielonych w latach 2021-2022 przez (...)
    w wysokości (...) zł będzie korzystać ze zwolnienia przedmiotowego zgodnie z przepisem
    art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Kwota umorzonej pożyczki zgodnie z normą art. 12 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 12 ust. 4 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi niewątpliwie przychód
    podlegający opodatkowaniu.
    Kwota umorzonej pożyczki stanowi przychód podatkowy Wnioskodawcy w momencie
    umorzenia, który może korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na mocy art. 17 ust. 1
    pkt 4 ustawy o CIT w zw. z art. 17 ust. 1a pkt 2, ust. 1b i 1c ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych.
    Powstały dochód z tytułu umorzonej pożyczki w całości będzie wykorzystywany na cel
    statutowy jakim jest ochrona zdrowia.
    Dzięki umorzeniu Szpital będzie mógł dokonać wydatków na zakup usług i materiałów
    niezbędnych do wykonywania działalności medycznej, wynagrodzenia dla osób
    pracujących na rzecz działalności operacyjnej Szpitala, zakup sprzętu, aparatury
    medycznej niezbędnej w działalności leczniczej. Umorzenie pozwoli na prawidłowe
    funkcjonowanie Szpitala oraz realizację celów wynikających ze statutu.
    Konkludując, Szpital stoi na stanowisku, iż umorzenie pożyczek udzielonych w 2021-2022
    roku przez (...) stanowić będzie w dacie umorzenia przychód podatkowy, który
    jednakowoż objęty będzie zwolnieniem przedmiotowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Identyczne stanowisko potwierdził Dyrektor w interpretacji indywidualnej z dnia 21
    sierpnia 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.328.2024.1.AS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W

    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
        sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
        innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i
        art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
      2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art.
        24b,
        art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
        źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
        Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
        stratą ze źródła przychodów.
    Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie
    jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy
    wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze
    finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów.
    Wystąpienie każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika
    skutkuje obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania
    przez podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy
    przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących
    na podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy
    niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się
    okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju
    instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.
    Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca
    ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 tej ustawy przykładowych
    przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 lit. a ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
      1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
      3) wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych
      zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem
      umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.
    Natomiast, jak wynika z zastrzeżenia zawartego w art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT:
      Do przychodów nie zalicza się kwot stanowiących równowartość umorzonych
      zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań
      jest związane z:
      a) bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o
        restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub
      b) postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub
      c) realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub
      d) przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o
        Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz
        przymusowej restrukturyzacji.

    Z treści art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a cytowanej ustawy wynika, że przychodem z działalności
    gospodarczej jest m.in. wartość umorzonych zobowiązań.
    Wyjątek uczyniono tylko dla zobowiązań, w tym kredytów i pożyczek, umorzonych w
    związku z bankowym postępowaniem ugodowym, z postępowaniem restrukturyzacyjnym,
    z postępowaniem upadłościowym, z realizacją programu restrukturyzacji na podstawie
    odrębnych ustaw albo przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10
    czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania
    depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
    Zatem, w świetle powyższego, wartość umorzonych zobowiązań – zgodnie z art. 12 ust. 1
    pkt 3 lit. a ww. ustawy, stanowi przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu.
    W tym miejscu należy wskazać, że chociaż w powyższych przepisach ustawodawca używa
    w odniesieniu do wymienionych w nich kategorii przychodów m.in. terminu „umorzone
    zobowiązania”, pojęcie to w ww. ustawie podatkowej nie zostało zdefiniowane, dlatego
    zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni językowej; „umorzenie” wg
    Słownika języka polskiego PWN oznacza: „zmniejszenie lub zlikwidowanie zobowiązania
    pieniężnego poprzez uzyskanie zrzeczenia się należności przez wierzyciela lub spłatę
    stopniową długu. Umorzyć dług. Umorzyć podatek, należność”. Skutkiem umorzenia jest
    zmniejszenie lub zlikwidowanie w części lub w całości zobowiązania dłużnika w stosunku
    do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do wygaśnięcia w całości lub w części
    zobowiązania. W przypadku takiego zrzeczenia się wierzytelności, dłużnik nie jest
    zobowiązany do spełnienia świadczenia, a tym samym po jego stronie powstaje przychód
    podatkowy.
    Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r.,
    poz. 1061, dalej: „Kc”), wierzytelność jest prawem i nie ma przeszkód, aby zrzec się tego
    prawa w każdej chwili. Zrzeczenie się, polega na umorzeniu zobowiązania bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika.
    Zgodnie z art. 508 Kc:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Zatem, skutkiem umorzenia jest zmniejszenie lub zlikwidowanie w całości lub części
    zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do
    wygaśnięcia zobowiązania.
    Należy dodać, że zwolnienie dłużnika z długu, wymaga umowy stron stosunku
    zobowiązaniowego, tj. zgodnych oświadczeń woli. Nie jest tu konieczne zachowanie żadnej
    szczególnej formy tej czynności prawnej, a wola stron może być uzewnętrzniona również
    w sposób dorozumiany.
    Na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kc, składają się dwa elementy:
    1. oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,
    2. akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
    Należy przy tym podkreślić, że mocą art. 61 § 1 Kc:
      Oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy
      doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Odwołanie
      takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli doszło jednocześnie z tym oświadczeniem
      lub wcześniej
    Przenosząc powyższe wyjaśnienia oraz regulacje prawne na grunt niniejszej sprawy
    wskazać należy, że co do zasady umorzenie zobowiązania skutkuje u dłużnika powstaniem
    przychodu w wysokości umorzonego zobowiązania, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych.

    Zatem definitywne umorzenie zobowiązania dłużnika będzie miało analogiczne skutki
    podatkowe jak zwolnienie z długu uregulowane w art. 508 Kc.
    Na tle brzmienia cytowanych wyżej przepisów nie ma wątpliwości, że w analizowanej
    sytuacji powinni Państwo rozpoznać przychód podatkowy z tytułu umorzenia pożyczki.
    Katalog dochodów podlegających zwolnieniu z opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem
      statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym
      również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej
      i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy
      dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę,
      dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i
      społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.
    Warunkiem zwolnienia dochodu takiego podatnika jest jednak wykazanie się tożsamością
    celu statutowego i celu preferowanego w powołanym przepisie. Wykazanie tych celów w
    statucie musi być precyzyjne i ścisłe. Pojęcie cel statutowy to nie tylko bezpośrednie
    prowadzenie przez organizację jakiejś działalności, lecz także wspieranie takiej
    działalności, o ile wynika to wprost ze statutu.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1a ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających
      dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy:
      1) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów
      przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego,
      piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu
      powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub
      dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak
      dochody podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20
      lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uzyskane z działalności
      polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego;
      1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach
      określonych w art. 17a-17k;
      2) dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż
      wymienione w tych przepisach.
    Na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających
      dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma
      zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin -
      wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji
      tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania
      przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
    Stosownie do art. 17 ust. 1c ustawy o CIT:
      Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w:
      1) przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach;

      2) przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których
      funkcję organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich
      jednostki pomocnicze utworzone na podstawie odrębnych przepisów;
      3) samorządowych zakładach budżetowych oraz jednostkach organizacyjnych
      nieposiadających osobowości prawnej, będących podatnikami podatku
      dochodowego od osób prawnych - jeżeli przedmiotem ich działalności jest
      zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych z ochroną środowiska w
      zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk i utylizacji
      odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego.
    Mając na uwadze brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, należy wskazać, że
    zastosowanie przedmiotowego zwolnienia będzie możliwe w przypadku spełnienia
    następujących warunków:
      - podatnik prowadzi działalność statutową we wskazanych powyżej zakresach (jego
        działalność statutowa odpowiada przynajmniej jednej z wymienionych powyżej),
      - podatnik nie zalicza się do podmiotów wymienionych w art. 17 ust. 1c ustawy o CIT,
      - podatnik przeznaczył oraz wydatkował, bez względu na termin, osiągnięte dochody na
        cel wskazany w statucie, odpowiadający celowi wskazanemu w art. 17 ust. 1 pkt 4
        ustawy o CIT.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienie to nie jest uzależnione od rodzaju uzyskiwanego
    dochodu, oprócz dochodów wymienionych w art. 17 ust. 1a ustawy o CIT. Ważny jest
    bowiem cel na jaki jest ten dochód przeznaczony, a nie źródło jego pochodzenia, przy
    czym źródłem dochodów mogą być przykładowo dochody z działalności statutowej, z
    działalności gospodarczej.
    Z regulacji art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT wynika wprost, że podstawowym kryterium
    zastosowania przewidzianego w nim zwolnienia podatkowego jest przeznaczenie przez
    podatnika osiągniętego przez niego dochodu na ściśle określone w nim cele preferowane,
    przy czym cele te muszą w sposób niebudzący wątpliwości wynikać z postanowień statutu
    danego podmiotu. Jednocześnie określenie „cel statutowy” oznacza cel, który został
    wyraźnie sprecyzowany w statucie danej osoby prawnej.
    Przepis ten nie zawiera natomiast wymogu, by wskazane w nim cele statutowe były
    głównymi czy też jedynymi celami działalności osoby prawnej. Jednak aby podatnik mógł
    skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, musi
    zadeklarować, że osiągnięty przez niego dochód w całości lub w części przeznaczy na cele
    statutowe preferowane przez ustawodawcę i na te cele go faktycznie przeznaczy.
    Użycie przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT sformułowania „w części
    przeznaczonej na te cele” oznacza, że jeżeli statut będzie przewidywał również realizację
    innych celów niż wymienione w tym przepisie – to przeznaczenie dochodów podatnika na
    realizację tych „innych celów” nie będzie stanowiło podstawy do zwolnienia od
    opodatkowania. Nie można bowiem w tym zakresie zastosować wykładni rozszerzającej
    ustawowy zakres zwolnienia podatkowego.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zwolnienie podatkowe zawarte w art. 17
    ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT jest obwarowane licznymi zastrzeżeniami. Obejmuje ono tylko tę
    część dochodów, która przeznaczona zostanie na cele statutowe wskazane w tym
    przepisie. Ponadto przepisy ograniczają zakres podmiotowy zwolnienia, poprzez
    wyłączenie spod możliwości jego zastosowania dochodów różnych grup podatników – czy
    to z uwagi na rodzaj ich działalności, czy też na określoną formę organizacyjną.
    Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że przepisy ustanawiające zwolnienia i
    ulgi podatkowe w systemie polskiego prawa podatkowego są istotnym wyjątkiem od
    zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości podatkowej) – toteż muszą
    być interpretowane w sposób ścisły i jakakolwiek wykładnia rozszerzająca w odniesieniu

    do przepisów dotyczących ww. preferencji podatkowych jest niedopuszczalna. Zatem
    wydatkowanie dochodu na inne cele niż wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, nie
    może być objęte przedmiotowym zwolnieniem, tylko bowiem te dochody, które
    przeznaczone i wydatkowane są na realizację działań służących bezpośrednio realizacji
    celów statutowych podatnika, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT mogą
    korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie tego przepisu.
    Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, są Państwo samodzielnym
    publicznym zakładem opieki zdrowotnej, jednostką sektora finansów publicznych,
    wpisaną do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji
    oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Działacie Państwo na
    podstawie przepisów ustawy o działalności leczniczej, Statutu oraz innych przepisów
    prawa mających zastosowanie do podmiotów leczniczych. Państwa podstawowym celem
    jest działalność lecznicza polegająca na udzielaniu świadczeń zdrowotnych służących
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne
    wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych, regulujących zasady ich
    wykonania. Przeważająca część otrzymanych środków (ponad 90%) to środki publiczne
    uzyskane za pośrednictwem (...). Jesteście Państwo podatnikiem podatku dochodowego
    od osób prawnych, a cały uzyskany dochód przeznaczacie na cele statutowe-zdrowotne.
    Zmuszeni zostali Państwo do zwrócenia się do podmiotu tworzącego o pomoc finansową,
    która została uzyskana w formie nieoprocentowanych pożyczek. Pożyczki zostały
    udzielone z przeznaczeniem na finansowanie zobowiązań związanych z Państwa bieżącą
    działalnością.
    Ze względu na złą sytuację finansową Państwa Szpitala pismem z dnia (...) wystąpiono do
    Prezydenta Miasta (...) z prośbą o umorzenie pożyczek w wysokości (...) zł udzielonych w
    latach 2021-2022 przez (...).
    We wniosku wskazali Państwo również, że środki z umorzonej pożyczki będą w całości
    wykorzystane na cel statutowy jakim jest ochrona zdrowia i będą Państwo spełniać
    warunki zwolnienia przedmiotowego z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Dochód z umorzenia pożyczek planują Państwo przeznaczyć na:
    - zakup usług i materiałów niezbędnych do wykonywania działalności medycznej,
    - wynagrodzenia dla osób pracujących na rzecz działalności operacyjnej Szpitala,
    - zakup sprzętu, aparatury medycznej niezbędnej w działalności leczniczej.
    Ponadto umorzenie pozwoli na prawidłowe funkcjonowanie Państwa Szpitala oraz
    realizację celów wynikających ze statutu.
    Jak wskazano wyżej, umorzenie zobowiązania skutkuje u dłużnika powstaniem przychodu
    w wysokości umorzonego zobowiązania, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych. Jednakże na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT
    przedmiotowy przychód podlega zwolnieniu z opodatkowania w sytuacji przeznaczenia go
    na cele statutowe zgodne z celami wskazanymi w ww. artykule.
    Skoro planowane wydatki będą związane z Państwa działalnością statutową w zakresie
    ochrony zdrowia (a więc działalnością preferowaną przez ustawodawcę), to dochód
    uzyskany w wyniku umorzenia pożyczek udzielonych w latach 2021-2022 przez (...) w
    wysokości (...) zł w części przeznaczonej na sfinansowanie tych wydatków będzie
    zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.