Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-352/13/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-10-22
Teza: Czy na potrzeby podatku od towarów i usług zbycie opisywanych aktywów należy zakwalifikować jako transakcję podlegającą opodatkowaniu?
Słowa kluczowe: majątek-składniki majątku; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2013r. (data wpływu 30 lipca 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niektórych aktywów trwałych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 lipca 2013r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży niektórych aktywów trwałych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

„X” (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową, polskim rezydentem dla celów podatku dochodowego od osób prawnych oraz zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie obróbki oraz obrotu stalą.

W posiadaniu Spółki znajduje się m.in. zakład produkcyjny (fabryka), położony w Y, wykorzystywany na potrzeby wstępnej obróbki stali, która następnie (jako określony produkt stanowiący efekt obróbki) jest przez Spółkę sprzedawana. Zakład jest obecnie wyodrębniony organizacyjnie w strukturze Wnioskodawcy.

W skład tego zakładu wchodzi m.in. budynek (zlokalizowany na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym) oraz inne aktywa trwałe (maszyny, urządzenia etc.) wykorzystywane w procesie obróbki stali. W zakładzie tym zatrudniona jest również załoga (dalej: „Pracownicy”).

Spółka nie sporządza rozliczenia rachunku wyników oraz nie przygotowuje bilansu na potrzeby zarządcze, ani w innym celu, odrębnie dla potrzeb zakładu w Y. Zestawienie takich danych, dla jakichkolwiek potrzeb, nie jest także dokonywane na potrzeby kalkulacji wyników działalności zakładu na podstawie rachunku wyników oraz bilansu Spółki.

Z działalnością zakładu związane są zobowiązania (dalej: „Zobowiązania”), w tym m.in.:

*   \-zobowiązania z tytułu dostaw towarów (materiały, półprodukty etc);
*   \-zobowiązania z tytułu dostaw mediów (energia elektryczna, woda etc);
*   \-zobowiązania z tytułu świadczenia usług na rzecz Spółki, które są związane z zakładem;
*   \-zobowiązania finansowe oraz inne zobowiązania.

Ponadto, w wyniku działalności prowadzonej poprzez zakład w Y Spółka posiada wierzytelności wobec kontrahentów, związane ze sprzedażą produktów zakładu (dalej: „Wierzytelności”).

Spółka rozważa zbycie aktywów wykorzystywanych w ramach wskazanej działalności, prowadzonej w ramach zakładu w Y.

W ramach transakcji dojdzie do zbycia niektórych aktywów trwałych (m.in. maszyn i urządzeń) będących własnością Spółki, zlokalizowanych w zakładzie.

Dodatkowo, nastąpi również przejście zakładu pracy na nabywcę wskazanych aktywów majątkowych, zgodnie z art. 231 Kodeksu pracy.

Jednocześnie podkreślić w tym wypadku należy, że nie dojdzie do przejścia Zobowiązań i Wierzytelności związanych z działalnością zakładu (pozostaną one częścią aktywów i pasywów Spółki). Dodatkowo, przeniesione nie zostaną, co do zasady, prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów, które związane są funkcjonalnie ze zbywanymi aktywami, choć nie można wykluczyć, iż niektóre umowy zostaną przeniesione na nabywcę w ramach transakcji.

Nie dojdzie także do zbycia materiałów i surowców (w tym półproduktów), a Wnioskodawca pozostanie nadal właścicielem nieruchomości, na której prowadzona jest obecnie działalność gospodarcza zakładu w Y.

Przewidywane jest jednak, iż po dokonaniu opisywanej transakcji nieruchomość Spółki (grunt wraz z budynkiem) zlokalizowana w Y (na której terenie zlokalizowany jest zakład) będzie wydzierżawiona nabywcy. Zbycie dokonane zostanie na podstawie umowy sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na potrzeby podatku od towarów i usług zbycie opisywanych aktywów należy zakwalifikować jako transakcję podlegającą opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z dnia 29 lipca 2011 r. Dz. U. nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”. Pod pojęciem towarów rozumie się natomiast rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 tej ustawy: „przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej”.

Natomiast, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy „nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.

Oznacza to, iż w przypadku gdy dana transakcja obejmować będzie przedsiębiorstwo (lub jego zorganizowaną część) nie znajdą do niej zastosowania przepisy ustawy o VAT, a zatem nie będzie ona podlegała opodatkowaniu, nawet gdy dokonana zostanie przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Zgodnie z przepisem, pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

W świetle powyższego, niezbędnym warunkiem uznania składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest ich wyodrębnienie:

*   organizacyjne (składniki materialne i niematerialne, w tym zobowiązania),
*   finansowe,
*   funkcjonalne (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wskazane powyżej cechy (warunki) muszą zostać spełnione łącznie.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części.

O wyodrębnieniu funkcjonalnym można mówić wówczas, gdy wyodrębniona organizacyjnie część przedsiębiorstwa jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca rozważa sprzedaż niektórych aktywów wykorzystywanych w swojej działalności prowadzonej w ramach zakładu w Y.

Jak wskazano, w skład tego zakładu wchodzi budynek (zlokalizowany na gruncie będącym przedmiotem użytkowania wieczystego) oraz inne aktywa trwałe (maszyny, urządzenia etc.) wykorzystywane w procesie obróbki stali. W zakładzie tym zatrudnieni są również pracownicy. Z zakładem związane są zobowiązania i wierzytelności.

Zobowiązania i wierzytelności oraz - co do zasady - umowy nie zostaną jednak przeniesione (w jakiejkolwiek formie) na nabywcę majątku.

Odnosząc przytoczone wyżej uregulowania do zaprezentowanego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż skoro Wnioskodawca planuje zbycie tylko niektórych aktywów trwałych zlokalizowanych w zakładzie, bez związanych z nimi zobowiązań oraz wierzytelności, a także innych istotnych składników (gruntu, budynku czy też magazynu), zbywanych aktywów nie można zakwalifikować jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.

Wynika to z faktu, iż nie mamy do czynienia z odpowiedniego stopnia wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że skoro Spółka nie sporządza rozliczenia rachunku wyników oraz nie przygotowuje bilansu na potrzeby zarządcze, ani w innym celu, odrębnie dla potrzeb zakładu w Y z pewnością nie można przyjąć, iż mamy do czynienia z wyodrębnieniem finansowym.

Brak takiego wyodrębnienia wynika także z faktu, iż z masy majątkowej będącej przedmiotem transakcji wyłączone zostaną zobowiązania związane z majątkiem. Tymczasem definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa wyraźnie wskazuje na konieczność przeniesienia zobowiązań związanych z prowadzoną przez tę część przedsiębiorstwa działalnością.

A zatem, wyłączenie ze zbywanego majątku powiązanych z nim aktywów i pasywów wyklucza możliwość ich przypisania do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Także, zdaniem Spółki, wyłączenie praw i obowiązków funkcjonalnie związanych ze zbywanymi aktywami nie pozwala uznać, że zachodzi wyodrębnienie organizacyjne i funkcjonalne. Aktywa te mogłyby bowiem tworzyć wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość wyłącznie z powiązanymi z nimi prawami i obowiązkami.

Ostatecznie, za brakiem możliwości przyjęcia że mamy do czynienia z odpowiednim organizacyjnym i funkcjonalnym wyodrębnieniem w majątku Wnioskodawcy przemawia brak objęcia transakcją magazynu (towarów i materiałów, w tym półproduktów) oraz samej nieruchomości, na której zlokalizowany jest zakład produkcyjny.

Zbywane aktywa majątkowe nie spełniają więc warunków niezbędnych dla uznania ich za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, tj. nie zawierają zobowiązań oraz nie stanowią finansowo, organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębnionego zespołu. W konsekwencji, nie sposób uznać ich za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jeżeli chodzi o kwestię kwalifikacji ich jako przedsiębiorstwo, należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT nie definiują tego pojęcia. W takim przypadku, w celu określenia zakresu znaczeniowego wskazanego pojęcia, należy odnieść się do regulacji przepisu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym: „przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  Oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  Własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  Prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  Wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  Koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  Patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  Majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  Tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  Księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów.

Mając na uwadze, iż zbywane aktywna nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa, to tym bardziej nie można uznać, iż stanowią one przedsiębiorstwo. Jeśli bowiem brak im finansowego, organizacyjnego i funkcjonalnego wyodrębnienia niezbędnego dla uznania ich za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a więc pewną, choćby potencjalną, gospodarczą całość, to tym bardziej nie można uznać ich za całe przedsiębiorstwo.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że opisaną w zdarzeniu przyszłym transakcję należy zakwalifikować na gruncie VAT jako sprzedaż poszczególnych aktywów majątkowych. W konsekwencji transakcja ta będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Towarem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jest zatem także udział w prawie własności nieruchomości.

Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu. Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

W niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy.

Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Definicję taką zawiera ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
*   koncesje, licencje i zezwolenia;
*   patenty i inne prawa własności przemysłowej;
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
*   tajemnice przedsiębiorstwa;
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 K.c., czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, aby można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Podsumowując, przedsiębiorstwem w rozumieniu Kodeksu cywilnego jest takie przedsiębiorstwo, które jest zorganizowane i wyposażone w składniki zapewniające realizowanie celów gospodarczych, jest samodzielnym podmiotem prawa funkcjonującym w obrocie gospodarczym. Ponadto, nie można traktować jako przedsiębiorstwo wyodrębnionej gospodarczo części będącej zespołem składników majątkowych i niemajątkowych, jeżeli nie będzie obejmować ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności.

Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast, wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.

Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem, wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można bowiem uznać, iż dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Z opisu sprawy wynika, że „X” jest spółką kapitałową, polskim rezydentem dla celów podatku dochodowego od osób prawnych oraz zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie obróbki oraz obrotu stalą. W posiadaniu Spółki znajduje się m.in. zakład produkcyjny (fabryka), położony w Y, wykorzystywany na potrzeby wstępnej obróbki stali, która następnie (jako określony produkt stanowiący efekt obróbki) jest przez Spółkę sprzedawana. Zakład jest obecnie wyodrębniony organizacyjnie w strukturze Wnioskodawcy.

W skład tego zakładu wchodzi m.in. budynek (zlokalizowany na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym) oraz inne aktywa trwałe (maszyny, urządzenia etc.) wykorzystywane w procesie obróbki stali. W zakładzie tym zatrudniona jest również załoga.

Spółka nie sporządza rozliczenia rachunku wyników oraz nie przygotowuje bilansu na potrzeby zarządcze, ani w innym celu, odrębnie dla potrzeb zakładu w Y. Zestawienie takich danych, dla jakichkolwiek potrzeb, nie jest także dokonywane na potrzeby kalkulacji wyników działalności zakładu na podstawie rachunku wyników oraz bilansu Spółki.

Z działalnością zakładu związane są zobowiązania, w tym m.in.:

*   \-zobowiązania z tytułu dostaw towarów (materiały, półprodukty etc);
*   \-zobowiązania z tytułu dostaw mediów (energia elektryczna, woda etc);
*   \-zobowiązania z tytułu świadczenia usług na rzecz Spółki, które są związane z zakładem;
*   \-zobowiązania finansowe oraz inne zobowiązania.

Ponadto, w wyniku działalności prowadzonej poprzez zakład w Y. Spółka posiada wierzytelności wobec kontrahentów, związane ze sprzedażą produktów zakładu.

Spółka rozważa zbycie aktywów wykorzystywanych w ramach wskazanej działalności, prowadzonej w ramach zakładu w Y.

W ramach transakcji dojdzie do zbycia niektórych aktywów trwałych (m.in. maszyn i urządzeń) będących własnością Spółki, zlokalizowanych w zakładzie.

Dodatkowo, nastąpi również przejście zakładu pracy na nabywcę wskazanych aktywów majątkowych, zgodnie z art. 231 Kodeksu pracy.

Jednocześnie podkreślić w tym wypadku należy, że nie dojdzie do przejścia Zobowiązań i Wierzytelności związanych z działalnością zakładu (pozostaną one częścią aktywów i pasywów Spółki). Dodatkowo, przeniesione nie zostaną, co do zasady, prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów, które związane są funkcjonalnie ze zbywanymi aktywami, choć nie można wykluczyć, iż niektóre umowy zostaną przeniesione na nabywcę w ramach transakcji.

Nie dojdzie także do zbycia materiałów i surowców (w tym półproduktów), a Wnioskodawca pozostanie nadal właścicielem nieruchomości, na której prowadzona jest obecnie działalność gospodarcza zakładu w Y.

Przewidywane jest jednak, iż po dokonaniu opisywanej transakcji nieruchomość Spółki (grunt wraz z budynkiem) zlokalizowana w Y (na której terenie zlokalizowany jest zakład) będzie wydzierżawiona nabywcy. Zbycie dokonane zostanie na podstawie umowy sprzedaży.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż przedmiotem opisanej we wniosku transakcji zbycia składników majątkowych na rzecz Nabywcy nie będzie przedsiębiorstwo.

Odnosząc przedstawiony stan prawny do opisanego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż przedmiotem zbycia przez Zainteresowanego nie będzie również zorganizowana część przedsiębiorstwa, w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy, lecz składniki majątku przedsiębiorstwa. Bowiem majątek objęty transakcją zbycia na rzecz Nabywcy nie będzie obejmował m. in. należności i zobowiązań, umów, materiałów i surowców (w tym półproduktów). Ponadto, jak wskazuje sam Zainteresowany, Aktywa, które będą przedmiotem zbycia, nie są wyodrębnione w ramach wewnętrznej struktury Zbywającego finansowo (Spółka nie sporządza rozliczenia wyników oraz nie przygotowuje bilansu na potrzeby zarządcze, ani w innym celu, odrębnie dla potrzeb zakładu w Y, ponadto z masy majątkowej wyłączone zostaną zobowiązania związane z majątkiem) ani też organizacyjnie i funkcjonalnie (wyłączenie ze zbywanego majątku powiązanych z nim aktywów i pasywów, brak objęcia transakcją magazynu – towarów i materiałów w tym półproduktów oraz samej nieruchomości na której jest zlokalizowany zakład produkcyjny). Tym samym, nie zostaną spełnione żadne kryteria wymienione w powołanym wyżej przepisie.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż nie zostały spełnione przesłanki do uznania przedmiotowego zespołu za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Wskazany przez Wnioskodawcę zespół aktywów trwałych, nie będzie posiadał samodzielności gospodarczej i nie będzie realizował jej w praktyce. Tym samym, zespół ten nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Opisane składniki majątkowe stanowią jedynie sumę tych składników, brak im jednak w stopniu dostatecznym cech „zorganizowania”.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż będące przedmiotem transakcji zbycia przez Wnioskodawcę składniki majątkowe (aktywa), nie będą stanowiły przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Mając na względzie wykładnię powołanych wyżej przepisów oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, iż będące przedmiotem transakcji sprzedaży aktywa nie stanowią przedsiębiorstwa, ani też zorganizowanej jego części, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, ww. czynność nie będzie objęta dyspozycją art. 6 pkt 1 ustawy.

Powyższe oznacza zatem, że zbycie opisanych aktywów stanowi odpłatną dostawę towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.