Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1024.2024.1.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: Uznanie transakcji realizowanej za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów oraz prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla tej transakcji.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania transakcji realizowanej przez Państwa na rzecz
    Kontrahenta za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów oraz prawa do zastosowania
    stawki podatku VAT w wysokości 0% dla tej transakcji.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, zarejestrowanym także jako podatnik VAT
    UE (na potrzeby realizacji transakcji wewnątrzwspólnotowych), posiadającym siedzibę
    działalności gospodarczej w Polsce. Spółka jest (...).
    Spółka nawiązała współpracę z podmiotem/podmiotami prowadzącymi działalność
    gospodarczą na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej (dalej: „UE”) innych niż
    Polska (dalej: „Kontrahent”) w zakresie sprzedaży towarów (...) za ustalone między ww.
    stronami wynagrodzenie. Kontrahent jest/będzie podatnikiem VAT zarejestrowanym dla
    celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie UE innym niż Polska.
    Planowany model transakcji sprzedaży ww. towarów zakłada:
      - w pierwszej kolejności: wysyłkę towarów przez Wnioskodawcę do centrum
        logistycznego (zlokalizowanego na terytorium Polski) współpracującego z
        Kontrahentem, gdzie przedmiotowe towary podlegają przeładunkowi (ewentualnie
        czasowemu/określonemu co do terminu magazynowaniu – tzw. przerwa
        logistyczna) – w związku z przeładunkiem/ewentualną przerwą logistyczną mającą
        charakter wyłącznie organizacyjny nie będzie dochodzić do zmiany właściwości
        towarów będących przedmiotem dostawy, w szczególności nie będą one przed
        dostarczeniem do Kontrahenta na terytorium państwa członkowskiego UE innym
        niż Polska w jakikolwiek sposób używane/modyfikowane/przetwarzane;
      - a następnie: transport tych towarów do innego niż Polska, państwa członkowskiego
        UE w ramach tzw. transportu zbiorczego, tj. wraz z innymi produktami zakupionymi
        przez Kontrahenta w Polsce (w ramach zamówień złożonych u innych dostawców
        niż Wnioskodawca).
    Spółka będzie odpowiedzialna za transport towarów wyłącznie do ww. centrum
    logistycznego, zaś wysyłka towarów poza granice Polski będzie organizowana przez
    Kontrahenta bądź działającą na jego rzecz firmę logistyczną/przewozową.
    Na fakturze wystawionej przez Wnioskodawcę dokumentującej opisywaną transakcję
    każdorazowo jako nabywca towarów wskazany zostanie Kontrahent, przy uwzględnieniu
    jego danych odpowiadających miejscu prowadzenia działalności/kraju przeznaczenia
    towarów (sprzedaż bezpośrednia).
    Na moment realizacji sprzedaży każdorazowo znany będzie Wnioskodawcy zarówno
    (skonkretyzowany) Kontrahent, jak i kraj UE, na terytorium którego wywożony będzie
    towar, będący przedmiotem dokonywanej sprzedaży. Od początku realizacji transakcji, jej
    celem będzie wywóz towarów poza terytorium kraju tj. do innego (konkretnego,
    wskazanego przez Kontrahenta) państwa członkowskiego UE.
    Wśród dokumentów potwierdzających dostawę towarów do innego państwa
    członkowskiego UE, Spółka każdorazowo będzie w posiadaniu następujących
    dokumentów:
      - faktury dokumentującej sprzedaż towaru wraz z określeniem jego rodzaju i ilości
        poszczególnych sztuk ładunku oraz

      - pisemnego oświadczenia Kontrahenta o otrzymaniu towaru w uzgodnionym przez
        strony miejscu w kraju UE oraz
      - dokumentu potwierdzającego zapłatę przez Kontrahenta za towar oraz
      - korespondencji handlowej z Kontrahentem w zakresie złożonego zamówienia, w tym
        zawierającej informację dot. miejsca przeznaczenia towarów będących
        przedmiotem transakcji.
    Biorąc pod uwagę całość zaprezentowanego zdarzenia przyszłego, Spółka występując z
    wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, chce upewnić się
    co do poprawności klasyfikacji realizowanej transakcji oraz stosownej stawki VAT w świetle
    ustawy o VAT.
    Pytania
      1. Czy opisana w zdarzeniu przyszłym transakcja realizowana przez Wnioskodawcę na
        rzecz Kontrahenta powinna być traktowana dla celów VAT jako
        wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów?
      2. Czy dla opisanej w zdarzeniu przyszłym transakcji, Wnioskodawca na podstawie
        dokumentów (wskazanych w niniejszym wniosku), które będzie on każdorazowo
        gromadził w związku z jej realizacją dla celów udowodnienia przebiegu transakcji
        /faktu wywiezienia towarów z terytorium Polski do innego kraju UE, ma/będzie miał
        prawo do zastosowania stawki VAT 0%?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w zdarzeniu przyszłym transakcja realizowana
        przez niego na rzecz Kontrahenta powinna być traktowana dla celów VAT jako
        wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
      2. Zdaniem Wnioskodawcy, dla opisanej w zdarzeniu przyszłym transakcji, ma/będzie
        miał on prawo do zastosowania stawki VAT 0% na podstawie dokumentów
        (wskazanych w niniejszym wniosku), które będzie on każdorazowo gromadził dla
        celów udowodnienia przebiegu transakcji/faktu wywiezienia towarów z terytorium
        Polski do innego kraju UE.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, w myśl art. 13 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów,
    o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż
    terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Jednocześnie, art. 13 ust. 2 pkt 1-2 ustawy o VAT stanowi, że przepis ust. 1 stosuje się pod
    warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
        wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż
        terytorium kraju;

      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Natomiast, zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
    występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego
    sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem
    ust. 7.
    Tym samym, czynność może zostać uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów
    (dalej: „WDT”), gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki:
      1) musi wystąpić wywóz towarów z terytorium Polski;
      2) towary muszą zostać wywiezione na terytorium państwa członkowskiego UE innego
        niż terytorium Polski;
      3) wywóz następuje w ramach czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT;
      4) nabywca towarów posiada odpowiedni status dla celów VAT – jest (i)
        zarejestrowanym podatnikiem VAT UE / podatnikiem od wartości dodanej dla celów
        transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie UE innym niż Polska lub (ii) osobą
        prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie UE
        innym niż Polska;
      5) dostawca towarów jest podatnikiem VAT.
    Powyższe przesłanki dotyczą więc aspektu (i) podmiotowego – odnoszącego się stricte do
    stron uczestniczących w transakcji i ich statusu dla celów VAT (nr 4 oraz nr 5 powyżej), (ii)
    klasyfikacji czynności sprzedaży jako dostawy towarów dla celów VAT (nr 3 powyżej) oraz
    (iii) przebiegu dostawy – konieczność wywozu towaru z Polski na terytorium innego kraju
    UE (nr 1 oraz nr 2 powyżej).
    Status dla celów VAT stron transakcji
    Wnioskodawca oraz Kontrahent są/będą zarejestrowanymi podatnikami VAT dla czynności
    wewnątrzwspólnotowych – Spółka w Polsce, natomiast Kontrahent w państwie UE innym
    niż Polska. W konsekwencji, warunek dotyczący statusu dla celów VAT stron transakcji w
    przedmiotowym zdarzeniu przyszłym – w ocenie Wnioskodawcy – należy uznać za
    spełniony.
    Klasyfikacja czynności sprzedaży jako dostawy towarów dla celów VAT
    W ramach dokonywanej transakcji sprzedaży towarów (napojów) nastąpi przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel ze Spółki na rzecz Kontrahenta.
    Kontrahent w związku z dokonaniem nabycia będzie miał możliwość korzystania z
    towarów i rozporządzania nimi tak jak właściciel / będzie ich właścicielem. W rezultacie,
    zdaniem Wnioskodawcy, przesłanka dotycząca konieczności dokonania wywozu w związku
    z transakcją dostawy towarów w odniesieniu do art. 7 ustawy o VAT w zakresie opisanego
    zdarzenia przyszłego powinna zostać uznana za spełnioną.
    Przebieg dostawy
    W przypadku omawianej transakcji dochodzić będzie każdorazowo do przeniesienia przez
    Wnioskodawcę na Kontrahenta, posługującego się numerem VAT nadanym przez inne
    państwo członkowskie UE niż Polska, władztwa nad zakupionymi towarami.
    Należy podkreślić, że regulacje dotyczące WDT wskazują, iż towar będący przedmiotem
    transakcji powinien zostać wywieziony z terytorium Polski na terytorium innego państwa
    członkowskiego UE. Jednocześnie, w tym zakresie kluczowy jest wyłącznie fakt wywiezienia
    towaru z Polski do innego kraju UE a dla spełnienia omawianego warunku bez znaczenia
    pozostają okoliczności dotyczące sposobu organizacji jego transportu, w tym
    dokonywanie zaplanowanych z góry „przerw” o charakterze logistycznym.

    Tym samym należy uznać, że powyższy warunek zostanie spełniony w przypadku
    transakcji realizowanych przez Wnioskodawcę. Jak wynika bowiem z opisanego zdarzenia
    przyszłego, po skompletowaniu większej partii towarów (w tym od innych dostawców) w
    centrum logistycznym na terytorium Polski, towar dostarczany przez Spółkę będzie
    każdorazowo wywożony w ramach tzw. transportu zbiorczego z Polski do jednego z
    państw członkowskich UE.
    Co istotne, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca każdorazowo (i)
    będzie dokonywał transakcji sprzedaży towarów na rzecz zidentyfikowanego Kontrahenta
    (tj. Kontrahent będzie znany Spółce na moment planowania i realizacji dostawy towarów),
    który wskazywany będzie jako nabywca na wystawianej przez Wnioskodawcę fakturze
    dokumentującej sprzedaż oraz (ii) będzie znał kraj UE, do którego towary będą wywożone.
    Przeładunek towarów w centrum logistycznym/ewentualnie czasowe magazynowanie
    będzie zawsze z góry zaplanowane i będzie miało wyłącznie charakter logistyczny
    /organizacyjny – spowodowane będzie preferowanym przez Kontrahenta sposobem
    organizacji transportu towarów w ramach tzw. transportu zbiorczego, tj. łącznie z innymi
    produktami nabywanymi przez niego w Polsce od innych aniżeli Wnioskodawca
    dostawców. Należy podkreślić, że od początku planowania/realizacji danej transakcji
    opisanej w zdarzeniu przyszłym celem Wnioskodawcy i Kontrahenta będzie dokonanie
    dostawy towarów i przemieszczenie ich z Polski do innego (uzgodnionego i
    skonkretyzowanego wcześniej) państwa członkowskiego UE.
    Co istotne, przeładunek/ewentualnie czasowe magazynowanie w centrum logistycznym
    nie będzie wpływać w żaden sposób na zmianę właściwości/tożsamości towarów
    będących przedmiotem sprzedaży, tj. towary nie będą używane/modyfikowane
    /przetwarzane zanim nie dotrą ode do miejsca docelowego wskazanego przez
    Kontrahenta w kraju UE innym niż Polska.
    W myśl powyższego, należy uznać, że okoliczność przeładunku/ewentualnie czasowego
    magazynowania towaru w centrum logistycznym nie będzie powodować przerwania
    dostawy, którą Wnioskodawca dokonywać będzie na rzecz Kontrahenta do innego
    państwa członkowskiego UE. W rezultacie, przebieg dostaw, które będą dokonywane w
    ramach współpracy Spółki i Kontrahenta (wywóz towaru z Polski do innego państwa
    członkowskiego UE) będący przedmiotem zdarzenia przyszłego – zdaniem Wnioskodawcy
    – spełnia przesłanki uprawniające do uznania transakcji jako wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów.
    Wyżej wskazane rozważania znajdują potwierdzenie w orzecznictwie sądów
    administracyjnych oraz interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, w których
    jednoznacznie wskazywano, że przerwy w transporcie wynikające z przyczyn technicznych,
    logistycznych, które są z góry zaplanowane i ustalone pomiędzy obiema stronami, nie
    wpływają na zmianę klasyfikacji danej transakcji, np.:
      - w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21. września 2018 r., sygn. I FSK 1500
        /16 (wydanym przed Brexit’em) dot. wywozu towarów z Polski do kontrahenta z
        Wielkiej Brytanii przy dokonaniu przerwy logistycznej w Belgii:
        „Jakkolwiek dostawa ta ma nietypowy, wydłużony w czasie przebieg, jednak nie
        uzasadnia to stanowiska, że nie stanowi WDT w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o
        VAT. Za istotną cechę dostawy opisanej w stanie faktycznym sprawy Naczelny Sąd
        Administracyjny uznał to, że już momencie dokonywania wywozu towaru z
        terytorium Polski znany jest jego skonkretyzowany odbiorca z Wielkiej Brytanii.
        Specyfika opisanego we wniosku zdarzenia wiąże się z posiadaniem przez Spółkę
        umowy z kontrahentem brytyjskim, na podstawie, której już wywóz towaru z Polski
        dokonywany jest w celu dostarczenia skonkretyzowanego towaru do tego właśnie
        kontrahenta. Ekonomicznie tak ułożona transakcja stanowi jedną, zorganizowaną
        całość z wykorzystaniem jedynie nowoczesnych form realizacji dostawy poprzez
        centrum logistyczne. Nie ma uzasadnienia dzielenie dostawy - która od początku

        ma adresata w kontrahencie brytyjskim, z którym skarżąca ma zawartą umową
        regulującą szczegółowy sposób przebiegu dostaw - w sposób proponowany w
        interpretacji. Nie uwzględnia on bowiem podstawowej okoliczności, że
        przemieszczenie towaru z Polski do Belgii odbywa się dla realizacji z góry
        zaplanowanego celu – WDT do odbiorcy z Wielkiej Brytanii, a nie bliżej
        nieokreślonych przyszłych dostaw do odbiorców zagranicą”.
      - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28 listopada
        2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.331.2023.3.AM:
        „Podsumowując, opisane przez Państwa dostawy towarów, w których: – dostarczają
        Państwo wyprodukowane przez siebie produkty do magazynu niezwiązanej z
        Państwem firmy wybranej przez Państwa kontrahenta, która jako dalszy pośrednik
        kontrahenta po skompletowaniu większego ładunku w magazynie jednym
        zbiorczym transportem dostarcza we własnym zakresie towar na teren innego
        państwa członkowskiego UE; - dostarczają Państwo wyprodukowane przez siebie
        produkty do magazynu Państwa kontrahenta, który następnie dokonuje wywozu
        towarów na teren innego państwa członkowskiego UE za pomocą własnych
        środków transportu spełniają znamiona wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”.
      - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 października
        2023 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.382.2023.1.MR:
        „Spółka planuje dokonywać dostaw towarów na rzecz podmiotu z Luxemburga oraz
        na rzecz podmiotu z Niemiec (...) W przypadku podmiotu z Luxemburga towary
        mają być dostarczane do magazynu przeładunkowego w (...), którego nabywca nie
        jest właścicielem (prawdopodobnie najmuje magazyn), natomiast w przypadku
        podmiotu z Niemiec towary mają być dostarczane do magazynu przeładunkowego
        w (...). Po rozładunku w danym magazynie przeładunkowym produkty będą
        składowane w nim od jednego do kilkunastu dni zanim zostaną wywiezione z kraju
        (...) Zatem, w sytuacji, gdy po magazynowaniu dokonany zostanie transport
        towarów poza granice Polski do innego kraju UE (według informacji podanych przez
        Wnioskodawcę – wywóz ten nastąpi w terminie do 10 dni od otrzymania produktu
        przez nabywcę), a Wnioskodawca otrzyma dokumenty potwierdzające dokonanie
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, uprawniające do zastosowania 0%
        stawki podatku, (tj. spełniony zostanie warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2
        ustawy, potwierdzający dostarczenie towaru do odbiorcy w innym kraju UE),
        wówczas Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania stawki podatku w
        wysokości 0% dla dokonanych dostaw wewnątrzwspólnotowych”.
    Podsumowując, z uwagi na fakt, iż:
      - Wnioskodawca oraz Kontrahent są/będą zarejestrowanymi podatnikami VAT dla
        czynności wewnątrzwspólnotowych;
      - w ramach transakcji towary wywożone będą z Polski do innego państwa UE (dostawa
        transgraniczna);
      - towary wywożone będą w związku z dokonywaną transakcją dostawy towarów dla
        celów ustawy o VAT;
      - od początku planowania/realizowania transakcji znany będzie skonkretyzowany
        odbiorca towarów (Kontrahent) oraz kraj UE, do którego towary będą
        transportowane;
      - konieczność dokonania przeładunku towarów (ich ewentualnego czasowego
        składowana) będzie z góry znaną okolicznością w ramach współpracy Spółki i
        Kontrahenta i wynika wyłącznie z zamiaru odebrania przez niego zbiorczej przesyłki
        towarów zamówionych od polskich dostawców (w tym Wnioskodawcy);

    w ocenie Wnioskodawcy, opisana w zdarzeniu przyszłym transakcja realizowana przez
    niego na rzecz Kontrahenta powinna być traktowana dla celów VAT jako
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Uzasadnienie do stanowiska odnoszącego się do pytania nr 2
    Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku dokonania wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów, podatnik jest uprawniony do zastosowania stawki VAT 0% pod
    warunkiem, że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
        członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
        podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Z kolei, na podstawie art. 42 ust. 1a ustawy o VAT stawka podatku, o której mowa w ust. 1,
    nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
        wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w
        art. 100 ust. 8
    – chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
    skarbowego.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie stawki 0% VAT z tytułu WDT nie powinno być
    postrzegane jako wyjątek od reguły, lecz jako reguła, od której wyjątkiem jest stosowanie
    stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    prawomocnym wyroku z 16 stycznia 2012 r., sygn. III SA/Wa 1220/11: „(...) dokonanie
    dostaw skutkować powinno stawką podatkową 0%, która - wbrew stanowisku Organów –
    w ramach WDT nie jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”.
    Status dla celów VAT stron transakcji
    Jak zostało wskazane w niniejszym wniosku, Wnioskodawca oraz Kontrahent są / będą
    zarejestrowanymi podatnikami VAT dla czynności wewnątrzwspólnotowych – Spółka w
    Polsce, natomiast Kontrahent w państwie UE innym niż Polska. W konsekwencji, warunek
    dotyczący statusu stron transakcji (art. 42 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 3 ustawy o VAT) w
    przedmiotowym zdarzeniu przyszłym – w ocenie Wnioskodawcy – należy uznać za
    spełniony.
    Dowody potwierdzające wywiezienie towarów z Polski do innego kraju członkowskiego UE
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, dowodami potwierdzającymi wywóz towarów z
    terytorium kraju i dostarczenie ich do nabywcy na terytorium innego państwa
    członkowskiego są:
      - dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
        wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary

        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest
        zlecany przewoźnikowi (spedytorowi) – art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT;
      - specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku – art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT.
    Zauważyć przy tym należy, że posiadanie specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku w
    postaci odrębnego od faktury dokumentu nie jest konieczne do zastosowania stawki 0%
    VAT w związku z realizowanym WDT. W przedmiotowym zakresie wystarczające jest
    bowiem, aby faktura posiadała dane, które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych
    sztuk ładunku umożliwiających ich identyfikację (m.in. nazwa i ilość towarów).
    Powyższe stanowisko znalazło potwierdzenie przykładowo:
      - w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 sierpnia
        2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.317.2024.2.GK lub w interpretacji indywidualnej
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 października 2023 r., sygn. 0114-
        KDIP1-2.4012.419.2023.3.GK:
        „Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj.
        zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego
        przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację. Za możliwością uznania, iż
        faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia
        ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
        administracyjnych”.
      - w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 9 czerwca 2014
        r., sygn. ILPP4/443-117/14-2/BA:
        „W związku z tym, że faktura jaką Spółka posiada w swojej dokumentacji zawiera
        treść wypełniającą znamiona specyfikacji, to dokument, o którym mowa w art. 42
        ust. 3 pkt 3 ustawy (specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku) nie musi być przez
        nią sporządzony oddzielnie”.
    Wobec powyższego, wskazać należy, że Spółka określając na fakturze dokumentującej
    transakcję dostawy towarów na rzecz Kontrahenta z państwa UE innego niż Polska (WDT)
    dane identyfikujące ów sprzedawany towar, m.in. jego nazwę i ilość, wypełni warunek
    dotyczący posiadania wśród dowodów dokumentujących WDT dokumentu określającego
    specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o
    VAT.
    Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku gdy
    dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne
    dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Tym samym, zauważyć należy, że ustawa o VAT nie zawiera zamkniętego katalogu
    dowodów, które mają potwierdzać fakt dostarczenia towarów w ramach WDT do nabywcy
    w innym kraju członkowskim UE, które bezwzględnie dany podatnik VAT musi posiadać,
    aby mieć prawo do zastosowania 0% stawki VAT. Wręcz przeciwnie, w regulacjach VAT
    wymieniono, jakie dowody potwierdzają fakt wywozu towarów z Polski (m.in. dokumenty

    przewozowe) oraz jednocześnie wskazano, że w przypadku ich braku możliwe jest
    wykorzystanie innego rodzaju dokumentacji. Co ważne, w ramach dowodów
    potwierdzających WDT ujętych w ww. art. 42 ust. 11 ustawy o VAT ustawodawca posłużył
    się zwrotem „w szczególności”, co potwierdza, że ujęty we wspominanej regulacji katalog
    dowodów ma charakter otwarty i – co do zasady – dla zastosowania stawki VAT 0%
    dopuszczalna jest każda dokumentacja, wskazująca na fakt dokonania dostawy
    transgranicznej towarów z Polski do innego państwa UE.
    Powyższe stanowisko potwierdza m.in.:
      - uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1
        /10:
        „W świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
        towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dla zastosowania stawki 0% przy
        wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczające jest, aby podatnik
        posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy,
        uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi
        dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29
        sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), o ile
        łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.
    Przekładając powyższe na analizowane zdarzenie przyszłe, wśród dokumentów
    potwierdzających dostawę towarów do innego państwa członkowskiego UE, Spółka
    każdorazowo będzie w posiadaniu:
      - faktury dokumentującej sprzedaż towaru wraz z określeniem jego rodzaju i ilości
        poszczególnych sztuk ładunku oraz
      - oświadczenia Kontrahenta o otrzymaniu towaru w uzgodnionym przez strony miejscu
        w kraju UE oraz
      - dokumentu potwierdzającego zapłatę przez Kontrahenta za towar oraz
      - korespondencji handlowej z Kontrahentem w zakresie złożonego zamówienia.
    I tak, jak zostało wskazane wyżej – faktura dokumentująca sprzedaż towaru wraz z
    określeniem jego rodzaju i ilość stanowić będzie wymienioną wprost w art. 42 ust. 3 pkt 3
    ustawy o VAT specyfikację poszczególnych sztuk ładunku w ramach WDT. Jednocześnie, (i)
    oświadczenie Kontrahenta o otrzymaniu towaru w uzgodnionym przez strony miejscu w
    kraju UE, (ii) dokument potwierdzający fakt dokonania zapłaty przez Kontrahenta za towar
    oraz (iii) korespondencja handlowa z Kontrahentem - stanowić będą dowody wskazane
    wprost w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, których posiadanie uprawnia do zastosowania
    stawki VAT 0%. Ww. dowody potwierdzać będą bowiem fakt realizacji dostawy
    transgranicznej o określonych parametrach – dostawa określonych towarów z Polski na
    rzecz skonkretyzowanego Kontrahenta do uzgodnionego miejsca na terytorium innego
    państwa członkowskiego UE.
    Wobec powyższego, zdaniem Spółki, posiadane przez nią dokumenty, które ustawa o VAT
    wskazuje jako prawidłowe dla możliwości zastosowania stawki VAT 0% będą
    jednoznacznie potwierdzały, że określony towar został faktycznie dostarczony na rzecz
    Kontrahenta do państwa członkowskiego innego niż Polska.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż w związku z transakcjami
    WDT realizowanymi na rzecz Kontrahenta będzie on każdorazowo w posiadaniu:
      - faktury dokumentującej sprzedaż towaru wraz z określeniem jego rodzaju i ilości, co
        stanowić będzie specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (art. 42 ust. 3 pkt 3
        ustawy o VAT) oraz

      - oświadczenia Kontrahenta o otrzymaniu towaru w uzgodnionym przez strony miejscu
        w kraju UE (art. 42 ust. 11 pkt 4 ustawy o VAT) oraz
      - dokumentu potwierdzającego zapłatę przez Kontrahenta za towar (art. 42 ust. 11 pkt
        3 ustawy o VAT) oraz
      - korespondencji handlowej z Kontrahentem (art. 42 ust. 11 pkt 1 ustawy o VAT),
    Spółka będzie miała prawo do zastosowania względem tych transakcji stawki 0% VAT (przy
    założeniu dochowania pozostałych warunków wymienionych w ustawie o VAT, tj.
    terminowego złożenia informacji podsumowującej – art. 42 ust. 1a ustawy o VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że
    wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie
    sprawy. W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.