Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.794.2025.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Brak obowiązku zapłaty podatku w przypadku wypłaty kwoty
dodatkowej w wyniku podpisanej ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kwota-kwota dodatkowa
lokal-lokal mieszkalny
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 1 września 2025 r., 19 września 2025 r. i 21 września 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na mocy umowy (...) kredyt mieszkaniowy (...) (kredyt hipoteczny przeznaczony na zakup
    lub zamianę nieruchomości na rynku wtórnym) indeksowanego do kursu CHF zawartej w
    dniu 26 listopada 2010 r., Bank 1 (następca Bank 2) udzielił Pani oraz Panu A.A. – jako
    kredytobiorcom, kredytu w kwocie 460 000,00 zł indeksowanego kursem CHF. Kredyt
    został udzielony na okres od 26 listopada 2010 r. do 5 listopada 2040 r. Kredyt został
    wypłacony w jednej transzy w wysokości 150 410,35 CHF, co stanowiło równowartość
    kwoty 460 000,00 zł. Umowa została zawarta z wykorzystaniem obowiązującego w Banku
    wzorca umowy. W dniu 20 sierpnia 2019 r. Kredytobiorca dokonał przedterminowej spłaty
    kredytu, w wysokości 466 483,56 zł (115 962,80 CHF).
    Kredytobiorcy wystąpili przeciwko Bankowi 1 z powództwem o ustalenie skuteczności
    poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy (oraz jej ważności), który zawisł w
    sprawie za sygn. akt (...) o zapłatę toczącej się przed Sądem Okręgowym w (...). Finalnie
    Strony chcą zawrzeć ugodę pozasądową (na wniosek Banku 1). W ten sposób jakby Strony
    dokonały zmiany Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności
    kredytowej.
    Ugoda pomiędzy stronami finalnie zakłada:
    1. „W celu zakończenia wszelkich sporów dotyczących abuzywności klauzul umownych i
      ważności Umowy, uwzględniając przyjęty przez Strony w niniejszej Ugodzie sposób
      rozliczenia Umowy, czyli przyjęcie, że kredyt od początku był kredytem PLN a nie CHF
      oraz wzięcie pod uwagę wcześniejszą spłatę kredytu w dniu 20 sierpnia 2019 r., Bank
      zobowiązuje się do zwrotu na rzecz Kredytobiorcy 9 927,39 złotych (słownie: dziewięć
      tysięcy dziewięćset dwadzieścia siedem i 39/100) w tym: – kapitał 9 927,39 złotych, do
      tej kwoty Bank informuje w ugodzie, że zostanie wystawiony PIT-11 w wyniku wypłaty
      odsetek od nadpłaty wykazanych w ugodzie,
      dodatkowo
    2. Bank w terminie 21 dni od daty podpisania ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę
      dodatkową 206 458,95 zł na rachunek wskazany przez Kredytobiorcę".
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Zgodnie z projektem Ugody „dodatkowa kwota” będzie wypłacona w celu „polubownego
    zakończenia sporu i uchylenia stanu niepewności co do roszczeń wynikających ze
    spłaconej w dniu 20 sierpnia 2019 r. Umowy”. Bank 1 nie chce przedstawić dokładnych
    wyliczeń chroniąc się zapewne przed potencjalnym dochodzeniem dalszych roszczeń z
    tytułu nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych.
    Uwzględniając zapisy proponowanej ugody, „kwota dodatkowa” wynika z rozliczenia
    umowy kredytowej w zakresie spłat rat kredytowo odsetkowych, zgodnie z poniższymi
    założeniami z ugody:
    „Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od
    daty zawarcia Umowy, tj. od dnia 26 listopada 2010 r., stanowił kredyt złotowy z

    zachowaniem: (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy tj. okresu
    kredytowania - 360 miesięcy licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty kredytu w
    ratach annuitetowych, z uwzględnieniem poniesionych opłat, prowizji i składek
    ubezpieczeniowych”,
    oraz
    „Rozliczenie kredytu udzielonego na podstawie Umowy na poczet kredytu w złotych,
    nastąpiło w ten sposób, że wartość spłat dokonanych na podstawie Umowy została
    zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie – rat
    kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejszała kapitał do spłaty
    kredytu, od którego naliczane były kolejne odsetki, a niedobór – powiększał kapitał do
    spłaty, od którego naliczane były kolejne odsetki. Przed zawarciem niniejszej Ugody Bank
    przedłożył Kredytobiorcy Zestawienie stanowiące podstawę wyliczenia nadpłaty kwoty
    kredytu w PLN na dzień 20 sierpnia 2019 r., a Kredytobiorca potwierdza jego otrzymanie”.
    Nadmieniła Pani, że w projekcie ugody została wskazana jeszcze jedna kwota,
    prawdopodobnie wynikająca z rozliczenia prowizji, w brzmieniu jn.:
    „W celu zakończenia wszelkich sporów dotyczących abuzywności klauzul umownych i
    ważności Umowy, uwzględniając przyjęty przez Strony w niniejszej Ugodzie sposób
    rozliczenia Umowy opisany w § 1 ust. 5-7 powyżej oraz wpłatę dokonaną przez
    Kredytobiorcę w dniu 20 sierpnia 2019 r., o której mowa w § 1 ust. 8 powyżej, Bank
    zobowiązuje się do zwrotu na rzecz Kredytobiorcy 9 927,39 złotych (słownie: dziewięć
    tysięcy dziewięćset dwadzieścia siedem i 39/100) w tym:
        kapitał 9 927,39 złotych,
        odsetki 0,00 złotych.
    Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku wypłaty odsetek od nadpłaty,
    wykazanych w ust. 9 powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie
    obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).”

## Pytanie

Czy w przypadku wypłaty kwoty dodatkowej z ugody opisanej powyżej dotyczącej kredytu
    hipotecznego na cele mieszkaniowe, ma zastosowanie Rozporządzenie Ministra Finansów
    z dnia 11 marca 2022 Dz. U. 2022 poz. 592 ze zm. w zakresie zwolnienia z podatku
    dochodowego od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie zawarcie ugody z Bankiem zwalnia Panią (Kredytobiorcę) z zapłaty podatku
    w związku z tym, że kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo
    spełnia Pani wszystkie wymagane Rozporządzeniem warunki tj.:
        kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej,
        osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane

    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy w przypadku wypłaty przez bank kwoty dodatkowej z ugody
    dotyczącej kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe ma zastosowanie Rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (Dz. U. 2022 poz. 592 ze zm.).
    Wypłata kwoty dodatkowej
    Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.

    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank
    Jak wynika z opisu sprawy, Bank 1 proponuje Pani wypłatę kwoty dodatkowej, która jest w
    istocie zwrotem należności wpłaconych przez Panią w ramach umowy kredytu w związku z
    nadpłatą kredytu. Kwota dodatkowa wynika z rozliczenia umowy kredytowej w zakresie
    spłat rat kapitałowo-odsetkowych.
    W przypadku zwrotu wpłaconych wcześniej środków pieniężnych - taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu
    ponad to, co powinien był zapłacić. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna
    podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Skoro więc w istocie otrzyma Pani od banku zwrot kwoty, która stanowi nadpłatę kredytu,
    to otrzymana przez Panią kwota w ogóle nie będzie stanowiła przychodu dla
    kredytobiorcy, który faktycznie kredyt spłacał.

    Tym samym - nie będzie na Pani ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie wskazania, że będzie Pani zwolniona z zapłaty podatku
    w przypadku wypłaty kwoty dodatkowej jest prawidłowe.
    Natomiast - skoro otrzymana od banku kwota nie będzie przychodem podatkowym, to nie
    znajdzie do niej zastosowanie rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe - z
    uwagi na brak wystąpienia przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, który mógłby być objęty tym rozporządzeniem.
    Ponadto, ww. rozporządzenia nie stosuje się do zwracanych kwot.
    Zatem w kwestii wskazania, że do otrzymanej kwoty tytułem rozliczenia kredytu będzie
    miało zastosowanie rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe Pani stanowisko
    należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Wydając interpretacje indywidualną nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku
    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, nie odniosłem się do kwot wskazanych we
    wniosku.
    Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób
    (drugiego kredytobiorcy).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.