Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-98/07/EŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-10-26
Teza: Czy istnieje obowiązek zapłaty podatku VAT przez małżonków przy sprzedaży działki przeznaczonej na cel mieszkaniowo - usługowy, która jest majątkiem osobistym
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; działki; grunty-sprzedaż gruntów; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 3 sierpnia 2007 r. uzupełnionym wnioskiem z dnia 13 sierpnia 2007 r. oraz pismem z dnia 17 października 2007 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku VAT przez małżonków przy sprzedaży działki będącej majątkiem osobistym, zakupionej na cel mieszkaniowo – usługowy - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku VAT przez małżonków przy sprzedaży działki będącej majątkiem osobistym, zakupionej na cel mieszkaniowo – usługowy.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe**.

W dniu 6 marca 2006 r. razem z mężem kupiła Pani (na podstawie Aktu Notarialnego) na przetargu od Urzędu Miasta działkę budowlaną do majątku wspólnego (nie posiadacie Państwo rozdzielności majątkowej). Działka miała i ma przeznaczenie mieszkalno – usługowe t.j. parter – działalność gospodarcza, a piętra – część mieszkalna. Przygotowaliście Państwo projekt i analizując koszty tej inwestycji (budynek mieszkalny z usługami) doszliście do wniosku, że nie jesteście w stanie na dzień dzisiejszy sprostać finansowo temu przedsięwzięciu i podjęliście decyzję o sprzedaży działki w takim stanie, w jakim została zakupiona. Podpisaliście wstępną umowę (kwota netto) z firmą będącą podatnikiem VAT, która wykorzysta ten grunt najprawdopodobniej zgodnie z pierwotnym przeznaczenie t.j. pod zabudowę mieszkalno – usługową. Zbycie tej nieruchomości nie nastąpi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż nieruchomość była zakupiona i traktowana jako majątek osobisty pomimo faktu, iż została zakupiona z myślą o prowadzeniu na jej części działalności gospodarczej (na to wskazywało też przeznaczenie gruntu mieszkalno - usługowe). Nigdy na tej działce nie była prowadzona działalność gospodarcza i nigdy ta nieruchomość nie została wniesiona do działalności gospodarczej. Pani prowadzi działalność gospodarczą od 1998 r. i jest podatnikiem podatku VAT, natomiast mąż obecnie nie prowadzi żadnej działalności i jest na rencie. W przedstawionym stanie faktycznym wskazała Pani, iż w 1996 r. nabyliście dwie działki rekreacyjne z czego jedna została sprzedana w 2001 r. (Akt Notarialny), a sprzedaż odbyła się w ramach kompensaty z dopłatą (domek letniskowy przeznaczony na drugą działkę).

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**:

Czy istnieje obowiązek zapłaty podatku VAT przez małżonków przy sprzedaży działki przeznaczonej na cel mieszkaniowo - usługowy, która jest majątkiem osobistym?

Zdaniem wnioskodawcy nie ma obowiązku zapłaty podatku VAT przy sprzedaży ww. działki, gdyż zakup został dokonany z majątku osobistego, a nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość nie została zakupiona na fakturę VAT i nie ubiegano się o zwrot podatku VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe**.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz 535 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak wynika z art. 2 pkt 6 tejże ustawy towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a także grunty.

W myśl art. 15 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy o VAT, podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Stosownie do ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów handlowców i usługodawców, w tym podatników pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W oparciu o powyższe należy stwierdzić, że prawo podatkowe, w tym również przepisy ustawy o podatku VAT, nie zawierają definicji pojęcia "zamiar" i w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było prowadzenie działalności gospodarczej. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Zatem istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnością jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując dane czynności.

Z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że zakupiono działkę z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniowo – usługową. Zatem zamierzała Pani wykorzystać grunt nie tylko na potrzeby osobiste, ale również z zamiarem prowadzenia działalności. Dlatego też nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że sprzedaż przedmiotowej działki to sprzedaż majątku osobistego. W złożonym wniosku nie wskazano aby opisana nieruchomość wyłącznie służyła do zaspakajania Pani osobistych potrzeb.

Bardzo istotnym elementem, przesądzającym o prowadzeniu działalności gospodarczej są czynności przygotowawcze, jakich dokonuje podatnik w związku z przygotowaniem do jej rozpoczęcia. Sam zamiar prowadzenia działalności powiązany z zakupami realizowanymi w tym celu nadaje status podatnika VAT, już nawet w fazie dokonywania czynności przygotowawczych. Pani od 1998 r. jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Poczynione nabycie przedmiotowej nieruchomości wskazane zostało jako pierwsza czynność wykonana w ramach przygotowań zmierzających do rozpoczęcia działalności (na parterze miał się mieścić lokal o charakterze usługowym). Ponadto w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ugruntowało się stanowisko, że za podatnika uznaje się osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i poniosła w tym celu nakłady, mimo że sama sprzedaż jeszcze się nie rozpoczęła, czy nawet nigdy nie zostanie rozpoczęta.

Natomiast w kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży związanej z majątkiem nie związanym z prowadzoną działalnością wskazać należy uzasadnienie jednego z wyroków ETS, który stwierdził, że w przypadku, gdy podatnik sprzedaje swój majątek, którego część przeznaczył na cele inne niż związane z prowadzoną działalnością, i którą to część zarezerwował na potrzeby osobiste, wówczas nie działa on w odniesieniu do tej części sprzedaży jako podatnik w rozumieniu art. 2(1) Dyrektywy. Transakcja taka w tej części nie podlega zatem opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z przedstawionego opisu wynika, iż dokonano zakupu nieruchomości gruntowej z zamiarem wykorzystania jej między innymi w celu prowadzenia działalności gospodarczej (pomieszczenia na parterze lub częściowy ich wynajem na piętrach). A zatem zakup ten był związany z posiadanym już statusem podatnika VAT i w konsekwencji sprzedaż nieruchomości gruntowej w części, w której planowała Pani przeznaczyć ją na działalność gospodarczą - należy uznać za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę fakt, iż pozostała część budynku położonego na przedmiotowym gruncie miała być przeznaczona na własne cele mieszkaniowe (piętra) – zatem w tej części sprzedaż przez Panią i męża nieruchomości gruntowej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.