Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.145.2025.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Zwolnienie od podatku świadczonych usług w zakresie
wystawiania przedstawień artystycznych na podstawie art. 43
ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Słowa kluczowe: działalność-działalność artystyczna
działalność-działalność kulturalna
podatek
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone
przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone
przez instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane
do rejestru instytucji kultury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi związane z realizacją
zadań radiofonii i telewizji świadczone przez jednostki
publicznej radiofonii i telewizji
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 19
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 3 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od
    podatku świadczonych usług w zakresie wystawiania przedstawień artystycznych na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy. Uzupełniła go Pani pismem z 12 maja 2025 r.
    (wpływ 12 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca, prowadzi jednoosobową, pozarolniczą działalność gospodarczą
    polegającą m.in.: na świadczeniu usług w branży artystycznej, w zakresie PKD 2007: 90.01.
    Z. Działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych oraz PKD 2025: 90.20.
    A Działalność artystyczna filharmonii, orkiestr i chórów; 90.20.B Działalność teatralna;
    90.20.C Pozostała działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych.
    Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Aktualnie
    Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z podatku VAT w oparciu o art. 113 oraz art. 43 ust.
    1 pkt 33 lit. b ustawy z dnia 11 marca o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z
    2024 r., poz. 361 ze zm.), dalej: u.p.t.u.
    Wnioskodawca posiada m.in.: zespół muzyczny pod nazwa (...). W skład zespołu wchodzi
    (...) twórców artystów, menadżer oraz Wnioskodawca. Zdarza się, że skład zespołu na
    danym koncercie jest mniejszy, np. uczestniczy w jego realizacji (...) twórców i artystów,
    jest to zależne od koncepcji artystycznej i tematyki.
    Wnioskodawca tworzy, organizuje i realizuje koncerty (artystyczne występy muzyczne),
    które kierowane dla dzieci. Są to koncerty o charakterze edukacyjnym i profilaktycznym
    dotyczące ważnych aspektów życia.

    W ofercie Wnioskodawcy znajduje się (...) różnych występów artystycznych (koncertów), z
    czego każdy dotyczy innej tematyki i realizowany jest w oparciu o inny scenariusz.
    Przykładowe tytuły to: (...). Koncerty stanowią usługi kulturalne polegające na tworzeniu,
    upowszechnianiu i ochronie kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o
    organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 87),
    dalej: u.o.p.dz.k.
    Scenariusz występu zakłada około 50% czasu występu na wykonanie piosenek. Piosenki są
    autorstwa jednego z zatrudnionych pracowników. Pozostałe 50% czasu występu
    artystycznego wypełnia treść o konkretnej tematyce w zależności od tytułu koncertu. Tu
    scenariusz zakłada dialogi, monologi artystów oraz interakcje z dziećmi, konkursy. Ta
    część występu ma charakter interaktywny, angażujący odbiorców koncertu. Cały
    scenariusz polega na odpowiednim doborze elementów tematycznej muzyki oraz
    elementów scenicznych i choreograficznych, rozpisaniu ról, tekstów i uszeregowaniu ich
    we właściwej kolejności składających się na spójną całość.
    W koncertach występują artyści i twórcy. Artyści i twórcy biorący udział w koncertach to
    indywidualni twórcy lub artyści wykonawcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz.
    24), dalej: u.o.p.a.p.p.
    Wnioskodawca zatrudnia artystów na podstawie stosunku pracy, oraz współpracuje na
    podstawie umów cywilnoprawnych (umowy o dzieło) oraz współpracuje w ramach
    prowadzonych przez nich działalności gospodarczej tzw. B2B. Wnioskodawca nie
    występuje na scenie.
    Pomysłodawcą tematyki poszczególnych koncertów i ogólnej idei koncertów artystycznych
    dla dzieci jest Wnioskodawca. Wnioskodawca jest twórcą koncepcji artystycznej. W
    przypadku niektórych koncertów pomysłodawcą występu artystycznego jest
    Wnioskodawca, zaś szczegółowy scenariusz koncertu powstawał we współpracy z
    twórcami współpracującymi z Wnioskodawcą na podstawie umowy o dzieło z
    przeniesieniem autorskich praw majątkowych oraz w ramach współpracy B2B.
    Koncerty organizowane i realizowane przez Wnioskodawcę łączą w sobie działalność
    twórczą wyrażaną słowem, muzyką, choreografią oraz elementami przedstawienia
    scenicznego. W opinii Wnioskodawcy w wyniku zrealizowania każdego z koncertów
    powstaje „utwór” w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.p.a.p.p.
    Wnioskodawca świadczy opisaną usługę, jako indywidualny twórca w rozumieniu
    przepisów u.p.a.p.p.
    Wnioskodawca za koncerty otrzymuje stosowne wynagrodzenie w formie honorarium.
    Usługa jest każdorazowo dokumentowana fakturą VAT. Przykładowe opisy zdarzeń
    gospodarczych na dokumentach sprzedaży to: „(...)” lub „(...)”. Umowy zawierane są ustnie.
    Umowy są zawierane z publicznymi i niepublicznymi szkołami, przedszkolami, żłobkami,
    które zamawiają usługę dla swoich podopiecznych (uczniów). W sporadycznych
    przypadkach umowy mają formę pisemną; ma to miejsce w sytuacji wykonania koncertu
    na większych imprezach organizowanych przez np. domy kultury czy gminę.
    Wnioskodawca zawierając umowy działa we własnym imieniu i na własny rachunek.
    Strona umowy jest każdorazowo Wnioskodawca. Odpłatność za koncert stanowi
    honorarium należne od zlecającego. W żadnym wypadku Wnioskodawca nie pobiera
    jakichkolwiek dodatkowych opłat za wstęp, np. w formie biletów.
    Wskazana usługa nie mieści się w dyspozycji art. 43 ust. 19 pkt 1-8 u.p.t.u.
    Uzupełnienie wniosku
    Na pytanie: „Czy w każdym przypadku, świadcząc usługę, objętą zakresem zadanego
    pytania we wniosku świadczy ją Pani, jako indywidualny twórca, bądź artysta wykonawca

    w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych? Jeżeli tak, to w jaki sposób? Prosimy podać odrębnie dla każdego przypadku,
    objętego zakresem pytania zadanego we wniosku”, odpowiedź:
    Tak, w każdym przypadku objętym zakresem wniosku Wnioskodawca świadczy usługę
    jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca działa samodzielnie, we własnym
    imieniu i na własny rachunek. To Wnioskodawca jest stroną umów zawieranych z
    odbiorcami usług zarówno instytucjami publicznymi, jak i podmiotami prywatnymi.
    Wnioskodawca jest autorem koncepcji artystycznej i osobą twórczo odpowiedzialną za
    finalną realizację utworu.
    Przypadek 1
    Wnioskodawca działa jako twórca i jest wyłącznym pomysłodawcą oraz autorem
    scenariusza koncertu.
    W tym przypadku Wnioskodawca jest w pełni autorem koncepcji artystycznej i
    scenariusza. Wnioskodawca tworzy utwór o indywidualnym charakterze, łączący elementy
    słowne (monologi, dialogi), muzyczne oraz choreograficzne. Wnioskodawca tworzy
    scenariusz, opracowuje koncepcje oraz odpowiada za finalny kształt artystyczny koncertu.
    Koncepcja artystyczna jest własnością intelektualną oraz artystyczną Wnioskodawcy.
    Koncert jest wykonywany przez artystów zatrudnionych przez Wnioskodawcę, ale
    całościowy zamysł, integracja i struktura utworu stanowią rezultat pracy twórczej
    Wnioskodawcy. W rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.a.p.p. Wnioskodawca jestem twórcą, a
    wykonanie koncertu stanowi realizację jego utworu. Koncert spełnia definicję utworu z art.
    1 ust. 1 u.p.a.p.p. Stroną umowy jest każdorazowo Wnioskodawca. Wynagrodzenie, jakie
    otrzymuje Wnioskodawca stanowi honorarium w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.
    t.u. Usługa ma charakter kulturalny.
    Przypadek 2
    Wnioskodawca działa jako twórca i jest wyłącznym pomysłodawcą utworu, przy czym
    scenariusz jest współtworzony z innymi twórcami.
    W tym przypadku Wnioskodawca jest w pełni autorem koncepcji artystycznej, ale
    scenariusz powstaje we współpracy z innymi twórcami. Osoby współpracujące z
    Wnioskodawcą działają na podstawie zawartych umów o dzieło lub współpraca oparta jest
    o zasady B2B a prawa majątkowe do stworzonych przez nich utworów są przenoszone na
    Wnioskodawcę.
    W tym przypadku Wnioskodawca jest autorem koncepcji artystycznej i jest osobą twórczo
    odpowiedzialną za koncepcje i finalną realizację utworu, ponieważ rolą Wnioskodawcy jest
    zestawienie, połączenie, zintegrowanie rozmaitych elementów, tj. piosenki, utwory
    słowne: monologi, dialogi, zabawy w taki sposób, by odzwierciedlały one zamysł
    Wnioskodawcy i tworzyły jednolity spójny artystycznie koncert. Efektem jest powstanie
    utworu, czyli indywidualnego scenariusza muzyczno-artystycznego.
    Następnie Wnioskodawca zawiera umowy z odbiorcami koncertów, których jest wyłączną
    stroną. Podobnie, jak w przypadku pierwszym do wykonania tych koncertów zatrudnia
    członków zespołu na podstawie umów o prace, na podstawie umów o dzieło oraz w
    ramach współpracy B2B. W rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.a.p.p. Wnioskodawca jest twórcą.
    Koncert spełnia definicje utworu z art. 1 ust. 1 u.p.a.p.p. Wynagrodzenie, jakie otrzymuje
    Wnioskodawca, stanowi honorarium w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.u.
    Usługa ma charakter kulturalny.
    W przypadku Wnioskodawcy ma miejsce zbliżony stan faktyczny do stanu
    przedstawionego w interpretacji indywidualnej z dnia 22 lipca 2024 r. wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0113-KDIPT1-2.4012.326.2024.2.JS. We wniosku
    został przedstawiony stan faktyczny: w ramach prowadzonej przez siebie działalności

    gospodarczej w branży artystycznej jest Pan stroną umów cywilnoprawnych zawieranych z
    odbiorcami widowisk, tj. z jednostkami samorządu terytorialnego, instytucjami
    kulturalnymi na wykonanie widowisk artystycznych. Usługi polegające na wykonaniu
    widowisk artystycznych, w których Pan sam nie występuje (tylko sporadycznie jako
    konferansjer), ale je współtworzy, będąc zobowiązanym m.in. do tworzenia scenariusza
    widowiska, współtworzenia teledysków, projekcji multimedialnych i grafik
    wykorzystywanych w widowiskach oraz przygotowania artystów do koncertu, świadczy
    Pan jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. W wyniku realizacji widowisk – jak Pan wskazał – powstają „utwory”
    w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a
    przedmiotowe widowiska stanowią usługi kulturalne, za których wykonanie otrzymuje Pan
    wynagrodzenie w formie honorarium.
    Tym samym, skoro świadczone przez Pana usługi polegające na wykonywaniu widowisk
    artystycznych, które Pan współtworzy wraz z kilkuosobowym zespołem artystów
    zatrudnionych na podstawie umów o dzieło, stanowią usługi kulturalne i świadczy je Pan,
    jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, a usługi te są wynagradzane w formie honorarium, to usługi te korzystają ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy”.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, świadczone przez Wnioskodawcę usługi wykonywane
    za odpłatnością w zamian za honorarium podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) u.p.t.u., zwalnia się od podatku usługi
    kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w
    formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub
    praw do artystycznego wykonania utworów.
    Wskazane zwolnienie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy.
    Warunkiem zastosowania ww. zwolnienia jest zatem, spełnienie przesłanki o charakterze
    przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także
    przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który powinien spełniać warunki
    uznania go za indywidualnego twórcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, z uwzględnieniem warunku wynagrodzenia otrzymywanego w
    formie honorarium.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało
    zastosowania.
    Wskazane zwolnienie nie zawiera odesłania do klasyfikacji statystycznych. Zatem, przy
    dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) u.p.t.u., posłużyć się należy
    wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć. Przepisy u.p.t.u.,
    ani przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”.
    W interpretacji indywidualnej z dnia 14 marca 2024 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, sygn.: 0112-KDIL1-2.4012.666.2023.2.ID czytamy: odnosząc się do
    znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod
    pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast
    kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół
    wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co
    powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli
    się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół
    wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł
    artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda,

    sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena
    Stadtmuller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa,
    Warszawa 1999).
    Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i
    duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów,
    przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko
    wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego,
    sposoby postepowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej
    zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN,
    Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
    Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów
    materialnych i umysłowych społeczności.
    Także wykładnia systemowa potwierdza, iż przedmiotem świadczenia w opisanej sprawie
    są usługi kulturalne. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o
    organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 87),
    dalej: u.o.p.dz.k. – działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na
    tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
    W myśl art. 2 u.o.p.dz.k. formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są m.in.:
    orkiestry. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.o.p.dz.k. działalność kulturalną mogą prowadzić m.in.:
    osoby fizyczne. W opinii Wnioskodawcy niewątpliwie organizowane i realizowane koncerty
    tematyczne łączące elementy muzyki, choreografii, przedstawienia (sceniczne elementy),
    dialogów i monologów są usługami kulturalnymi. Zestawione w oryginalny sposób
    poszczególne elementy składające się na koncert tworzą utwory artystyczne o charakterze
    muzycznym i choreograficznym, które należy zaliczyć do usług kulturalnych mających na
    celu tworzenie oraz propagowanie kultury.
    Zastosowanie zwolnienia z powołanej podstawy prawnej wymaga także spełniania
    warunku o charakterze podmiotowym. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) u.p.t.u.
    zwolnione są usługi kulturalne świadczone przez indywidualnych twórców i artystów
    wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    W opinii Wnioskodawcy, spełnione są wszystkie przesłanki dla uznania Wnioskodawcy za
    indywidualnego twórcę, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, wynagradzanego w formie honorariów.
    Zgodnie z art. 1 u.p.a.p.p., do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt
    33 lit. b u.p.t.u. – przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej
    o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
    przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Z kolei jak stanowi art. 1 ust. 2 pkt 1, 7 i 8 u.p.a.p.p. – w szczególności przedmiotem prawa
    autorskiego są utwory:
    - wyrażone słowem;
    - muzyczne i słowno-muzyczne;
    - sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne.
    Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać
    następujące cechy:
    a) mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
    b) stanowić przejaw działalności twórczej,
    c) posiadać indywidualny charakter.

    W opisanej sytuacji wszystkie trzy warunki są łącznie spełnione.
    Koncerty organizowane i realizowane przez Wnioskodawcę łączą w sobie działalność
    twórczą wyrażaną słowem, muzyką, choreografią oraz elementami przedstawienia
    scenicznego; są następstwem działalności twórczej. Ponadto scenariusze są dziełem pracy
    Wnioskodawcy i niewątpliwie mają swoje źródło w pracy Wnioskodawcy. Ich charakter jest
    indywidualny oparty o autorski pomysł.
    Umowy zawierają wskazanie, że organizator oświadcza, że zna i akceptuje repertuar
    zespołu oraz uznaje jego prawo do swobodnego ułożenia programu oraz własnego
    wizerunku scenicznego.
    W opinii Wnioskodawcy, koncert spełnia definicje utworu z art. 1 ust. 1 u.p.a.p.p.
    W myśl art. 8 ust. 1 i 2 u.p.a.p.p., prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie
    stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórca jest osoba, której nazwisko w tym
    charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do
    publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem
    utworu.
    W opisanej sytuacji Wnioskodawca zawierając umowy działa we własnym imieniu i na
    własny rachunek. Strona umowy jest każdorazowo Wnioskodawca. Usług nie świadczy
    zespół muzyczny, ale Wnioskodawca, gdyż to on jest stroną umowy cywilnoprawnej z
    kontrahentami. Przede wszystkim, jednak Wnioskodawca jest pomysłodawcą całego
    występu artystycznego. Tworzy oryginalne utwory, stanowiące przejaw jego indywidualnej
    twórczości odpowiadające definicji z art. 1 ust. 1 u.p.a.p.p. Koncepcja artystyczna jest
    własnością intelektualną oraz artystyczną Wnioskodawcy. Stworzenie scenariusza
    koncertu wymaga kreatywności i wysokich umiejętności artystycznych, zdolności
    przedstawienia koncepcji.
    W ramach świadczonych usług Wnioskodawca podejmuje szereg czynności, które
    prowadzą do realizacji jednego celu, tj. wykonania koncertu. Podstawową rolą
    Wnioskodawcy jest zestawienie, połączenie, zintegrowanie rozmaitych elementów, tj.
    piosenki, utwory słowne: monologi, dialogi, zabawy w taki sposób, by odzwierciedlały one
    zamysł Wnioskodawcy i tworzyły jednolity spójny artystycznie koncert. Efektem jest
    powstanie utworu, czyli indywidualnego scenariusza muzyczno-artystycznego.
    Jak stanowi art. 85 ust. 1 u.p.a.p.p., każde artystyczne wykonanie utworu pozostaje pod
    ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Zgodnie z art.
    85 ust. 2 u.p.a.p.p. artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności:
    działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i
    mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
    Jak wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego, w przypadku niektórych
    koncertów pomysłodawcą występu artystycznego jest Wnioskodawca, zaś szczegółowy
    scenariusz koncertu powstawał we współpracy z twórcami współpracującymi z
    Wnioskodawcą na podstawie umowy o dzieło z przeniesieniem autorskich praw
    majątkowych oraz w ramach współpracy B2B.
    Wykładnia systemowa, oparta na zapisach u.p.a.p.p. prowadzi do wniosku, że twórcą jest
    osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.
    W powołanej interpretacji z dnia 14 marca 2024 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, sygn.: 0112-KDIL1-2.4012.666.2023.2.ID Dyrektor KIS potwierdza
    stanowisko podatnika, iż artysta, który zawiera umowy, jest stroną umów zawieranych z
    odbiorcami koncertów i do wykonania tych koncertów zatrudnia członków zespołu na
    podstawie umów o dzieło może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.u. Na możliwość zastosowania powyższego zwolnienia, bez wpływu
    jest fakt, że podatnik nie zawsze bierze czynny udziału w widowisku artystycznym jako
    artysta. Powyższe stanowisko Wnioskodawcy potwierdzane jest także w interpretacjach
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznych stanach

    faktycznych, np. w interpretacji indywidualnej z dnia 16 grudnia 2024 r., sygn.: 0113-
    KDIPT1-2.4012.774.2024.2.SM.
    Realizując, tworząc scenariusz muzyczno-artystyczny, stanowiący utwór w rozumieniu
    ustawy o prawach autorskich, Wnioskodawca jest twórcą i przysługuje mu ochrona
    prawna płynąca z ustawy o prawie autorskim.
    Twórcy w szczególności przysługuje wynagrodzenie. Honorarium otrzymywane przez
    Wnioskodawcę jest zatem wynagrodzeniem z tytułu dysponowania przez Wnioskodawcę
    autorskimi prawami majątkowymi.
    W opinii Wnioskodawcy, usługa realizacji koncertów, która jest świadczona przez
    Wnioskodawcę działającego, jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, za które Wnioskodawca otrzymuje
    wynagrodzenie w formie honorarium korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.u.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku. Jako
    odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej
    stawki podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach
    wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
      a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
        przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru
        instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem
        tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i
        prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi
        usługami związaną,
      b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w
        tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do
        artystycznego wykonania utworów.

    Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
      1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
      2) wstępu:
      a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
        wykonawstwa artystycznego i literackiego,
      b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
      c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
      3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
        biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
      4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
      5) działalności agencji informacyjnych;
      6) usług wydawniczych;
      7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
      8) usług ochrony praw.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest
    zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do
    usługodawcy.
    W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i
    artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego
    porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006
    r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym
    zwolnieniu od podatku przez państwa członkowskie podlega świadczenie niektórych usług
    kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa
    publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług kulturalnych, jednak
    należy uznać, że usługą taką będzie usługa związana z kulturą, a z uwagi na brak definicji
    kultury w prawie podatkowym odnieść się trzeba do znaczenia słownikowego, mając na
    uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Tym samym wskazać
    należy, że kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej
    wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do
    zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie „kulturalny” oznacza „odnoszący się do
    tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”. Właściwym więc wydaje
    się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w
    postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze
    literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).
    W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i
    artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć
    „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust.

    1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego
    znaczenia tych pojęć.
    Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku
    potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do
    kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i
    duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych
    przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest
    wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa
    się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki,
    moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także
    uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman
    Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja
    Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle
    „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości
    gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na
    pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje
    społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory,
    kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające
    obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe
    Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
    Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów
    materialnych i umysłowych społeczności.
    W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest
    sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do
    ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze
    kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87):
      Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
      upowszechnianiu i ochronie kultury.
    Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1
    pkt 33 lit. b ustawy, należy wskazać, że art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje
    się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy stanowi, że:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    W myśl art. 1 ust. 2 pkt 7-9 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory muzyczne i słowno-
      muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne,
      audiowizualne (w tym filmowe).
    Według art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych:
      Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
    Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
      uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej
      wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

    Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny
    cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.
    Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać
    następujące cechy:
        • mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
        • stanowić przejaw działalności twórczej,
        • posiadać indywidualny charakter.
    Stosownie do art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod
      ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania
      aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów
      oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy,
      wyłączne prawo do:
      1) ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:
      a) wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie jest
        zwyczajowo przyjęte,
      b) decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania
        anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,
      c) sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom
        wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;
      2) korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na
        następujących polach eksploatacji:
      a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania - wytwarzania określoną techniką
        egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz
        techniką cyfrową,
      b) w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono –
        wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,
      c) w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż
        określony w lit. b – nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one
        dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także
        publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób,
        aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.
    Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda
    osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest
    powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy
    rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
    W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego
      wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w
      umowie albo przyznane w przepisach ustawy.

    Jak wynika z opisu sprawy:
    · Prowadzi Pani jednoosobową, pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą m.in.:
      na świadczeniu usług w branży artystycznej, w zakresie PKD 2007: 90.01.Z Działalność
      związana z wystawianiem przedstawień artystycznych oraz PKD 2025: 90.20.A
      Działalność artystyczna filharmonii, orkiestr i chórów; 90.20.B Działalność teatralna;
      90.20.C Pozostała działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych.
      Nie jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    · Aktualnie korzysta Pani ze zwolnienia od podatku w oparciu o art. 113 oraz art. 43 ust. 1
      pkt 33 lit. b ustawy.
    · Posiada Pani m.in.: zespół muzyczny. W skład zespołu wchodzi (...) twórców artystów,
      menadżer oraz Pani. Zdarza się, że skład zespołu na danym koncercie jest mniejszy,
      np. uczestniczy w jego realizacji (...) twórców i artystów, jest to zależne od koncepcji
      artystycznej i tematyki.
    · Tworzy, organizuje i realizuje Pani koncerty (artystyczne występy muzyczne), które
      kierowane dla dzieci. Są to koncerty o charakterze edukacyjnym i profilaktycznym
      dotyczące ważnych aspektów życia. W Pani ofercie znajduje się dziesięć różnych
      występów artystycznych (koncertów), z czego każdy dotyczy innej tematyki i
      realizowany jest w oparciu o inny scenariusz.
    · W koncertach występują artyści i twórcy. Artyści i twórcy biorący udział w koncertach to
      indywidualni twórcy lub artyści wykonawcy w rozumieniu przepisów ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych. Zatrudnia Pani artystów na podstawie stosunku
      pracy, oraz współpracuje na podstawie umów cywilnoprawnych (umowy o dzieło) oraz
      współpracuje w ramach prowadzonych przez nich działalności gospodarczej tzw. B2B.
    · Nie występuje Pani na scenie.
    · Jest Pani pomysłodawcą tematyki poszczególnych koncertów i ogólnej idei koncertów
      artystycznych dla dzieci. Jest Pani twórcą koncepcji artystycznej. W przypadku
      niektórych koncertów pomysłodawcą występu artystycznego jest Pani, zaś
      szczegółowy scenariusz koncertu powstawał we współpracy z twórcami
      współpracującymi z Panią na podstawie umowy o dzieło z przeniesieniem autorskich
      praw majątkowych oraz w ramach współpracy B2B.
    · Koncerty organizowane i realizowane przez Panią łączą w sobie działalność twórczą
      wyrażaną słowem, muzyka, choreografia oraz elementy przedstawienia scenicznego.
      W Pani opinii w wyniku zrealizowania każdego z koncertów powstaje „utwór” w
      rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    · Świadczy Pani opisaną usługę, jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    · Za koncerty otrzymuje Pani stosowne wynagrodzenie w formie honorarium.
    · Usługa jest każdorazowo dokumentowana fakturą. Umowy zawierane są ustnie. Umowy
      są zawierane z publicznymi i niepublicznymi szkołami, przedszkolami, żłobkami, które
      zamawiają usługę dla swoich podopiecznych (uczniów). W sporadycznych przypadkach
      umowy mają formę pisemną; ma to miejsce w sytuacji wykonania koncertu na
      większych imprezach organizowanych przez np. domy kultury czy gminę.
    · Zawierając umowy działa Pani we własnym imieniu i na własny rachunek. Stroną umowy
      jest każdorazowo Pani. Odpłatność za koncert stanowi honorarium należne od
      zlecającego. W żadnym wypadku nie pobiera Pani jakichkolwiek dodatkowych opłat za
      wstęp, np. w formie biletów.
    · W każdym przypadku objętym zakresem wniosku świadczy Pani usługę jako
      indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych. Działa Pani samodzielnie, we własnym imieniu i na

      własny rachunek. To Pani jest stroną umów zawieranych z odbiorcami usług zarówno
      instytucjami publicznymi, jak i podmiotami prywatnymi. Jest Pani autorem koncepcji
      artystycznej i osoba twórczo odpowiedzialna za finalną realizację utworu. Działa Pani
      jako twórca i jest wyłącznym pomysłodawcą oraz autorem scenariusza koncertu. W
      tym przypadku jest Pani w pełni autorem koncepcji artystycznej i scenariusza. Tworzy
      Pani utwór o indywidualnym charakterze, łączący elementy słowne (monologi, dialogi),
      muzyczne oraz choreograficzne. Tworzy Pani scenariusz, opracowuje koncepcje oraz
      odpowiada za finalny kształt artystyczny koncertu. Koncepcja artystyczna jest Pani
      własnością intelektualną oraz artystyczną. Koncert jest wykonywany przez artystów
      zatrudnionych przez Panią, ale całościowy zamysł, integracja i struktura utworu
      stanowią rezultat Pani pracy twórczej. W rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.a.p.p. jest Pani
      twórcą, a wykonanie koncertu stanowi realizację jego utworu. Koncert spełnia definicję
      utworu z art. 1 ust. 1 u.p.a.p.p. Stroną umowy jest każdorazowo Pani. Wynagrodzenie,
      jakie Pani otrzymuje stanowi honorarium w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.
      u. Usługa ma charakter kulturalny.
    · Działa Pani również jako twórca i jest wyłącznym pomysłodawcą utworu, przy czym
      scenariusz jest współtworzony z innymi twórcami. W tym przypadku jest Pani w pełni
      autorem koncepcji artystycznej, ale scenariusz powstaje we współpracy z innymi
      twórcami. Osoby współpracujące z Panią działają na podstawie zawartych umów o
      dzieło lub współpraca oparta jest o zasady B2B a prawa majątkowe do stworzonych
      przez nich utworów są przenoszone na Panią. W tym przypadku jest Pani autorem
      koncepcji artystycznej i jest osobą twórczo odpowiedzialną za koncepcje i finalna
      realizacje utworu, ponieważ Pani rolą jest zestawienie, połączenie, zintegrowanie
      rozmaitych elementów, tj. piosenki, utwory słowne: monologi, dialogi, zabawy w taki
      sposób, by odzwierciedlały one Pani zamysł i tworzyły jednolity spójny artystycznie
      koncert. Efektem jest powstanie utworu, czyli indywidualnego scenariusza muzyczno-
      artystycznego. Następnie zawiera Pani umowy z odbiorcami koncertów, których jest
      wyłączną stroną. Do wykonania tych koncertów zatrudnia Pani członków zespołu na
      podstawie umów o prace, na podstawie umów o dzieło oraz w ramach współpracy
      B2B. W rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.a.p.p. jest Pani twórcą. Koncert spełnia definicje
      utworu z art. 1 ust. 1 u.p.a.p.p. Wynagrodzenie, jakie Pani otrzymuje, stanowi
      honorarium w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b u.p.t.u. Usługa ma charakter
      kulturalny.
    W świetle zatem powyższego wskazać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, w
    ramach świadczonych usług opisanych we wniosku podejmuje Pani szereg czynności,
    które prowadzą do realizacji jednego celu, tj. koncertów (artystycznych występów
    muzycznych), które stanowią usługi kulturalne.
    Jednocześnie jak wynika z okoliczności sprawy, świadcząc ww. usługi w ramach
    prowadzonej jednoosobowej działalności, działa Pani jako indywidualny twórca w
    rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a dodatkowo w
    wyniku świadczonych usług tworzy Pani utwór w postaci koncertów. Ponadto, za
    realizowane występy artystyczne otrzymuje Pani wynagrodzenie w formie honorarium.
    Tym samym, skoro świadczone przez Panią usługi polegające na wykonywaniu
    artystycznych występów muzycznych – jak wynika z opisu sprawy – stanowią usługi
    kulturalne, które świadczy Pani, jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w wyniku których powstają utwory w
    rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (artystyczne
    występy muzyczne), a usługi te są wynagradzane w formie honorarium, to ww. usługi
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
    Podsumowanie
    Świadczone przez Panią usługi wykonywane za odpłatnością w zamian za honorarium
    korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33
    lit. b) ustawy.

    Zatem Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Wskazuję, że kwestia dotycząca uznania Pani za twórcę oraz analiza przepisów ustawy z
    dnia 2 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nie mieści się w ramach
    określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). W związku z powyższym, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest
    uprawniony do oceny, czy i kiedy faktycznie działa Pani jako indywidualny twórca.
    Interpretacja indywidualna została zatem wydana w oparciu o przedstawiony opis sprawy
    i potwierdzenie, że świadcząc wszystkie usługi, objęte zakresem pytania postawionego we
    wniosku, działa Pani jako twórca, w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.