Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-329/15-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-05-21
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
Słowa kluczowe: odpowiedzialność-odpowiedzialność cywilna; przychód; płatnik; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki akcyjnej, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2015 r. (data wpływu 3 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zawarł z ubezpieczycielem TU umowę ubezpieczenia, której przedmiotem jest ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej władz spółek.

Zakres podmiotowy ubezpieczenia.

Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia Odpowiedzialności Cywilnej Członków Władz Spółki (dalej jako O.W.U) Ubezpieczonymi są Osoby Ubezpieczone lub Ubezpieczone Spółki objęte ochroną na podstawie O.W.U.

Osobami Ubezpieczonymi są osoby fizyczne, które wykonują lub wykonywały, lub będą wykonywały czynności zgodnie z postanowieniami Artykułu 1 § 2 O.W.U. (Osoby Ubezpieczone). Zgodnie z tą regulacją oraz Dodatkiem nr 2 do Dokumentu Ubezpieczenia ochrona ubezpieczeniowa udzielana jest we wskazanym w niniejszym O.W.U. zakresie ubezpieczenia wszystkim byłym, obecnym i przyszłym:

1.  Członkom Zarządu, Rady Nadzorczej, Komisji Rewizyjnej, Rady Konsultacyjnej, Rady Dyrektorów, Dyrektorom Zarządzającym i wszystkim członkom innych porównywalnych organów wykonawczych, doradczych lub nadzorczych określonych w umowie spółki lub statucie zgodnie z prawem właściwym dla danej Ubezpieczonej Spółki. Ochrona będzie także obejmowała ich całą działalność operacyjną, w tym oświadczenia ustne i pisemne bezpośrednio związane z danym stanowiskiem. Ochroną nie są objęci audytorzy zewnętrzni;
2.  Osobiście odpowiedzialnym wspólnikom, osobom powołanym do prowadzenia spraw spółki oraz członkom organów nadzorczych i doradczych osobowych spółek prawa handlowego, chyba że roszczenie to dotyczy odpowiedzialności tych osób za zobowiązania spółki lub naruszenia przez wspólników obowiązku lojalności;
3.  Menadżerom tymczasowym, jeżeli zostali powołani na stanowisko Dyrektorów lub Członków Zarządu;
4.  Pełnomocnikom o ogólnym zakresie umocowania, prokurentom, osobom pełniącym funkcje nadzorcze oraz osobom upoważnionym do składania podpisów w imieniu Ubezpieczonej Spółki zgodnie z postanowieniami systemu prawa zwyczajowego (Common Law);
5.  Powołanym likwidatorom za wyjątkiem tych, których powołano dla Ubezpieczonej Spółki ulegającej likwidacji w ramach postępowania upadłościowego;
6.  Zastępcom osób wymienionych w powyższych punktach niniejszego podpunktu, lecz wyłącznie, kiedy działają w charakterze i zakresie działań wynikającym z zastępowania tych osób;
7.  Pracownikom,
    *   jeżeli i tak długo jak są odpowiedzialni jak zarządzający przedsiębiorstwem, jego funkcją lub jednostką organizacyjną (menedżerowie), w szczególności pracownik kierujący działem finansowo-księgowym (dyrektor finansowy) lub innym działem Ubezpieczonej Spółki, lub
    *   jeżeli jako faktyczni lub nieoficjalni dyrektorzy lub Członkowie Zarządu wykonują zadania Dyrektorów lub Członków Zarządu, lub
    *   jako „osoby zatwierdzone”, które otrzymały pozwolenie organu nadzorczego na wykonywanie funkcji nadzorczych w interesie spółki ubezpieczonej zgodnie z artykułem 59 brytyjskiej Ustawy o usługach i rynkach finansowych z 2000 roku („Financial Services and Markets Act 2000”) lub podobnych postanowień, lub
    *   jako osoba powołana, odpowiedzialna za zarządzanie ryzykiem zgodności (Compliance Officer) Ubezpieczonej Spółki, lub jako specjalni dyrektorzy powołani na mocy postanowień prawa lub standardów biznesowych w celu zapewnienia przestrzegania przepisów i zasad, np. ochrony danych, przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy, bezpieczeństwa i higieny pracy, lub
    *   o tyle i w takim zakresie, w jakim wniesione zostaną przeciwko nim Roszczenia lub wszczęte zostaną przeciwko nim Postępowania Urzędowe obok innych Osób Ubezpieczonych w rozumieniu niniejszego paragrafu.

Stosownie do postanowień Artykułu 1 § 2 ust. 2 O.W.U. identyfikacja indywidualnych Osób Ubezpieczonych dokonywana jest przez Ubezpieczyciela w przypadku wniesienia Roszczenia lub wszczęcia Postępowania Urzędowego lub zgłoszenia okoliczności zgodnie z Artykułem 3 § 7 O.W.U. lub wypłaty świadczenia ubezpieczeniowego.

Ponadto stosownie do Artykułu 1 § 3 O.W.U., Ubezpieczonymi są także współmałżonkowie, konkubenci/partnerzy, spadkobiercy, wykonawcy testamentu, reprezentanci prawni (w przypadku ubezwłasnowolnienia) osób wymienionych powyżej w § 2 ust. 1 punkty a)-g) w związku z popełnionym przez osoby, wskazane we wspomnianych punktach, Nieprawidłowym Zachowaniem objętym ochroną ubezpieczeniową.

Z kolei zgodnie z O.W.U. za Ubezpieczone Spółki uznaje się Ubezpieczającego wymienionego w Dokumencie Ubezpieczenia (czyli Wnioskodawcę) oraz jego Spółki Zależne. Ochrona ubezpieczeniowa w odniesieniu do Roszczeń przeciwko Spółce Zależnej obowiązuje w odniesieniu do Nieprawidłowych Zachowań, które popełniono, gdy spółka ta była Spółką Zależną Ubezpieczającego.

Ochrona ubezpieczeniowa obejmuje również tzw. Nowe Spółki Zależne. Stosownie do Artykułu 3 § 5 O.W.U. ochrona ubezpieczeniowa zostaje automatycznie rozszerzona na każdą nową Spółkę Zależną, która zostanie nabyta lub utworzona w Okresie Ubezpieczenia, chyba że:

*   spółka ta ma siedzibę w Stanach Zjednoczonych Ameryki i jej skonsolidowane aktywa łączne przekraczają 10% konsolidowanych aktywów łącznych Ubezpieczającego lub równowartość 500 mln EUR, lub
*   akcje/udziały w tej spółce (w tym ich pochodne jak amerykańskie kwity depozytowe /akcje depozytowe ADR/ADS) znajdują się w obrocie na giełdzie papierów wartościowych w Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub - Spółka Zależna jest Spółką Świadczącą Usługi Finansowe.

W przypadku gdy nowo nabyta lub utworzona Spółka Zależna nie podlega automatycznemu objęciu ochroną ubezpieczeniową, ochrona ta będzie obowiązywała dla Spółki Zależnej zgodnie z niniejszymi warunkami przez ograniczony okres 2 miesięcy, od momentu uzyskania Skuteczności Prawnej takiego działania, na mocy którego spółka stała się pośrednio lub bezpośrednio Spółką Zależną od Ubezpieczającego. Nowo nabyta lub utworzona Spółka Zależna może zostać objęta bezterminowo ochroną ubezpieczeniową, jeżeli:

*   Ubezpieczający powiadomi Ubezpieczyciela o nabyciu lub utworzeniu zgodnie z art. 5 § 1 oraz
*   Ubezpieczający i Ubezpieczyciel dojdą do porozumienia w przedmiocie składki i innych warunków ubezpieczenia w ciągu 2 miesięcy od momentu uzyskania Skuteczności Prawnej takiego działania, na mocy którego spółka stała się bezpośrednio lub pośrednio Spółką Zależną od Ubezpieczającego.

W innym wypadku, wraz z końcem ww. dwumiesięcznego okresu, ochrona ubezpieczeniowa przestanie obowiązywać w stosunku do nowo nabytej lub utworzonej Spółki Zależnej i jej Osób Ubezpieczonych. Powyższe stosuje się także wtedy, gdy brak porozumienia wynika z opóźnienia w powiadomieniu lub zaniechaniu powiadomienia o nabyciu lub utworzeniu.

Zakres przedmiotowy ubezpieczenia.

Zgodnie z Dokumentem Ubezpieczenia - Dodatek Nr 1 - Ochrona ubezpieczeniowa dotyczy Roszczeń i Postępowań Urzędowych w Okresie Ubezpieczenia lub Przedłużonym Okresie Zgłaszania Roszczeń, o ile ma on zastosowanie, po raz pierwszy zostaną zgłoszone przeciw Ubezpieczonemu, przy czym za zgłoszenie uważane jest także oświadczenie o potrąceniu.

1.  Ubezpieczyciel udziela ochrony ubezpieczeniowej, w przypadku gdy przeciwko Osobie Ubezpieczonej zostanie wniesione Roszczenie o odszkodowanie z tytułu Szkody Majątkowej powstałej w wyniku Nieprawidłowego Zachowania Osoby Ubezpieczonej (Osoby Ubezpieczone).
2.  Ubezpieczyciel zwróci Ubezpieczonej Spółce wypłacone przez nią odszkodowanie w granicach, w których było ono zasadne i mogło być dochodzone na drodze sądowej, po zaspokojeniu przez Ubezpieczoną Spółkę należnego Roszczenia zgłoszonego przeciwko Osobie Ubezpieczonej, wynikającego z Nieprawidłowego Zachowania Osoby Ubezpieczonej (tzw. Company Reimbursement).
3.  Ubezpieczyciel udziela ochrony Ubezpieczeniowej Ubezpieczonym Spółkom, w przypadku gdy przeciwko Ubezpieczonym Spółkom zostało wniesione Roszczenie o odszkodowanie z tytułu Szkody Majątkowej powstałej w wyniku ich Nieprawidłowego Zachowania w związku z Obrotem Papierami Wartościowymi Ubezpieczonych Spółek (tzw. Entity Cover).
4.  Ubezpieczyciel udziela ochrony ubezpieczeniowej Ubezpieczonym Spółkom, w przypadku gdy przeciwko Ubezpieczonym Spółkom zostało wniesione Roszczenie o odszkodowanie z tytułu Szkody Majątkowej powstałej w wyniku Nieprawidłowego Zachowania Osób Ubezpieczonych ale jedynie w sytuacji gdy Ubezpieczona Spółka jest pozwana wspólnie z Osobami Ubezpieczonymi jako współpozwany (w oparciu o solidarną odpowiedzialność). Koszty Obrony Ubezpieczonej Spółki pokrywane są oddzielnie, niezależnie od Kosztów Obrony Osób Ubezpieczonych, jeżeli i w takim zakresie w jakim oddzielna obrona jest niezbędna w celu uniknięcia konfliktu interesów (tzw. Specjalna Ochrona Ubezpieczonej Spółki).

Stosownie do Artykułu 3 § 3 O.W.U. Ubezpieczyciel przyznaje nieograniczoną ochronę ubezpieczeniową z mocą wsteczną w stosunku do wszelkich Nieprawidłowych Zachowań popełnionych przez Ubezpieczonych, pod warunkiem, że zgłoszenie związanych z nimi Roszczeń lub wszczęcie Postępowań Urzędowych nastąpi w Okresie Ubezpieczenia lub w Przedłużonym Okresie Zgłaszania Roszczeń.

Zgodnie z zawartą umową ubezpieczenia Okres Ubezpieczenia trwa od 20 września 2014 r. do 19 września 2015 r. Z kolei Przedłużony Okres Zgłaszania Roszczeń trwa 36 miesięcy.

W świetle Artykułu 3 § 4 ust. 1 O.W.U. w sytuacji gdy umowa ubezpieczenia nie zostanie przedłużona ponad okres określony w Dokumencie Ubezpieczenia i nie zostanie zawarta inna umowa ubezpieczenia odpowiedzialności członków władz spółki, ochrona ubezpieczeniowa może, za zgodą stron umowy ubezpieczenia, objąć również Roszczenia wniesione oraz Postępowania Urzędowe wszczęte w ciągu ustalonego w Dokumencie Ubezpieczenia okresu rozpoczynającego się od dnia następnego po dniu upływu Okresu Ubezpieczenia i dotyczące Nieprawidłowych Zachowań popełnionych przed datą upływu Okresu Ubezpieczenia (tzw. Przedłużony Okres Zgłaszania Roszczeń).

W stosunku do Osób Ubezpieczonych, które zakończyły pracę lub współpracę z Ubezpieczonymi Spółkami dobrowolnie lub z powodu wieku lub stanu zdrowia lub z powodu restrukturyzacji, która doprowadziła do likwidacji danego stanowiska lub też z jakiegokolwiek innego powodu aniżeli umyślne lub niedbałe działanie lub zaniechanie na szkodę, zastosowanie ma - poza regulacją wskazaną w ustępie 1 powyżej - Przedłużony Okres Zgłaszania Roszczeń ustalony w Dokumencie Ubezpieczenia, rozpoczynający się od dnia następnego po dniu upływu Okresu Ubezpieczenia. Wskazany okres obowiązuje bez względu na zawarcie innej umowy ubezpieczenia odpowiedzialności członków władz spółki.

Wysokość składki.

Składka za Okres Ubezpieczenia oraz Przedłużony Okres Zgłaszania Roszczeń wyniosła 16.000 zł i została opłacona jednorazowo.

Zgodnie z postanowieniami O.W.U. składka została alokowana stosownie do indywidualnej oceny ryzyka dokonanej przez Ubezpieczyciela w ten sposób, iż:

*   5% jej wartości przypada na Zakres ubezpieczenia A (o którym mowa powyżej),
*   35% jej wartości przypada na Zakres ubezpieczenia B,
*   35% jej wartości przypada na Zakres ubezpieczenia C,
*   25% jej wartości przypada na Zakres ubezpieczenia D.

Wysokość składki jest niezależna od ilości Osób Ubezpieczonych.

Osoby Ubezpieczone podlegają ubezpieczeniu niezależnie od ich woli. Wystarczającym do objęcia ubezpieczeniem jest fakt, iż dana osoba fizyczna mieści się w zakresie podmiotowym ubezpieczenia w okresie obowiązywania ubezpieczenia zgodnie z przedstawionymi powyżej warunkami wynikającymi z Dokumentu Ubezpieczenia oraz O.W.U.

Osoby Ubezpieczone nie ponoszą jakiejkolwiek odpłatności za przedmiotowe ubezpieczenie. Składka jest finansowana przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca jest spółką notowaną na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w stosunku do Osób Ubezpieczonych wskazanych w stanie faktycznym w związku z zawarciem przez Wnioskodawcę umowy ubezpieczenia oraz uiszczenia przez Wnioskodawcę składki powstaje przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnych świadczeń?

Zdaniem Wnioskodawcy, wobec Osób Ubezpieczonych wskazanych w stanie faktycznym w związku z zawarciem przez Wnioskodawcę umowy ubezpieczenia oraz uiszczenia przez Wnioskodawcę składki nie powstaje przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

W konsekwencji Wnioskodawca nie wykonuje w powyższym zakresie jakichkolwiek obowiązków jako płatnik podatku PIT.

Uzasadnienie.

W ocenie Wnioskodawcy, konstrukcja zawartej umowy ubezpieczeniowej powoduje to, iż do zakresu podmiotowego ubezpieczenia włączone są nie tylko obecne władze Spółki (członkowie zarządu, członkowie Rady Nadzorczej, dyrektorzy), ale również osoby, które w przeszłości pełniły stosownie funkcje, które zaliczane są do Osób Ubezpieczonych, jak i przyszłe władze Spółki zaliczane do katalogu Osób Ubezpieczonych.

Powyższe oznacza, iż w momencie uiszczenia składki ubezpieczeniowej nie można w żaden sposób ustalić realnego przysporzenia majątkowego Osób Ubezpieczonych, gdyż ich liczba w Okresie Ubezpieczenia oraz Przedłużonym Okresie Zgłaszania Roszczeń w istocie nie jest znana.

Ubezpieczenie obejmuje także współmałżonków, konkubentów/partnerów, spadkobierców, wykonawców testamentu, reprezentantów prawnych (w przypadku ubezwłasnowolnienia Osób Ubezpieczonych) w związku z popełnionym przez te osoby Nieprawidłowym Zachowaniem objętym ochroną ubezpieczeniową.

Ponadto umowa ubezpieczenia obejmuje nieograniczoną ochronę ubezpieczeniową z mocą wsteczną w stosunku do wszelkich Nieprawidłowych Zachowań popełnionych przez Ubezpieczonych, pod warunkiem, że zgłoszenie związanych z nimi Roszczeń lub wszczęcie Postępowań Urzędowych nastąpi w Okresie Ubezpieczenia lub w Przedłużonym Okresie Zgłaszania Roszczeń.

Wobec powyższego ilość Osób Ubezpieczonych nie jest znana Wnioskodawcy w aspekcie możliwości przypisania konkretnego przychodu podatkowego Osobie Ubezpieczonej. Skład osobowy władz spółki może być zmienny w Okresie Ubezpieczenia. Zmienność ta może być wynikiem różnych czynników, również niezależnych od Spółki, w szczególności rezygnacją ze stanowiska przez Osobę Ubezpieczoną, odwołaniem z pełnionej funkcji przez organy spółki, upływem kadencji.

Podkreślić należy, iż osoby fizyczne, które stają się Osobami Ubezpieczonymi, podlegają ubezpieczeniu niezależnie od tego czy wyrazili na to zgodę. Ubezpieczenie ma zatem charakter ogólny i otwarty, obejmuje bowiem wszystkie osoby fizyczne pełniące określone funkcje o charakterze władczym w Spółce Ubezpieczonej, niezależnie od formy prawnej wykonywanych przez nie obowiązków (stosunek pracy, powołanie, kontrakt menadżerski etc.).

Wskazania wymaga również to, iż objęcie ochroną ubezpieczeniową osób pełniących w strukturach Wnioskodawcy różne funkcje oznacza, że osoby te mają różny zakres obowiązków, uprawnień decyzyjnych i odpowiedzialności, co powoduje, iż różne jest też prawdopodobieństwo, czy też możliwość spowodowania przez nie zdarzenia rodzącego obowiązek odszkodowawczy. Tym samym, skoro zakres ich odpowiedzialności jest różny, nie można ustalić przypadającej na poszczególne osoby części składki ubezpieczeniowej stosując prosty algorytm dzielenia. Do tego nigdy nie jest znana liczba osób zaliczanych do władz spółki objęta ochroną w związku z rodzajem ubezpieczenia, ilość potencjalnych osób objętych ochroną ubezpieczeniową nie jest znana dla Wnioskodawcy, co również wpływa na niemożliwość skonkretyzowania wartości przychodu podatkowego.

Ponadto należy podnieść, iż umowa ubezpieczenia została zawarta w interesie Wnioskodawcy jako pracodawcy i podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Osoby Ubezpieczone stanowią część/element (stanowiły lub będą stanowić) struktury przedsiębiorstwa, bez których prowadzenie działalności gospodarczej nie byłoby możliwe. Stąd też ubezpieczenie ma na celu ochronę przede wszystkim interesów Wnioskodawcy oraz jego reputacji na rynku gospodarczym oraz finansowym (Wnioskodawca jest spółką notowaną na Giełdzie Papierów Wartościowych).

Powyższe poglądy są zgodne z interpretacją przepisów prawa podatkowego w zakresie nieodpłatnych świadczeń (pracowniczych) przedstawionych przez Trybunał Konstytucyjny (TK) w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt. K 7/13 (Dz. U. z 2014 r., poz. 947).

TK w powyższym wyroku uznał, iż przeprowadzona w uzasadnieniu swojego wyroku analiza pozwala na określenie cech istotnych kategorii „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy PIT.

Zdaniem TK należy przyjąć, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:

*   po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
*   po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
*   po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Z uwagi na powyższe, a w szczególności na to, iż:

1.  osoby fizyczne zaliczane do kategorii osób zaliczanych do władz Spółki stają się Osobami Ubezpieczonymi bez ich woli,
2.  krąg osób fizycznych w Spółce zaliczanych do Osób Ubezpieczonych jest otwarty i ma charakter ogólny (każda osoba pełniąca funkcje zaliczane do kategorii władzy Spółki jest objęta ochroną ubezpieczeniową),
3.  zakres podmiotowy ochrony obejmuje również osoby fizyczne, które pełniły określone funkcje władcze w przeszłości,
4.  wobec czego nie ma możliwości dokonania wymiaru i przypisania indywidualnej osobie fizycznej korzyści finansowej,
5.  a także ochrona ubezpieczeniowa jest dokonana w interesie Wnioskodawcy,

− po stronie Osób Ubezpieczonych nie powstaje przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnych świadczeń niezależnie od tego, na jakiej podstawie / formie prawnej Osoba Ubezpieczona pełni (pełniła / lub będzie pełnić) swoje funkcje.

Wnioskodawca nadmienia, iż tezy wyroku TK są brane pod uwagę przez orzecznictwo sądów administracyjnych. Przykładowo można wskazać na wyrok NSA w Warszawie z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt. II FSK 2984/14, w którym sąd orzekł, iż „Skoro nie ma możliwości określenia wysokości przychodu przypadającego na każdą z ubezpieczonych osób (odpowiadającego określonej części składki ubezpieczeniowej), zgodzić się należy z sądem pierwszej instancji, że nie może być on uwzględniony w podstawie opodatkowania, a w konsekwencji opodatkowany.”

Reasumując, w oparciu o przedstawiony stan faktyczny można jedynie mówić o pewnej generalnej odpowiedzialności ubezpieczeniowej. A zatem, skoro nie ma w stanie faktycznym kryterium wymierności, które wyznaczył TK, to niezasadne jest ustalenie wartości przychodu podatkowego.

Wnioskodawca nie widzi w niniejszej sprawie kryteriów, za pomocą których dałoby się dokonać obiektywnej oceny, bowiem ta ocena zawsze będzie mieć charakter subiektywny i zawsze będzie w sferze spekulacji, czy hipotez, a nigdy w sferze konkretów. Natomiast w prawie podatkowym - podmiot, przedmiot i podstawa opodatkowania muszą być konkretne - są to elementarne założenia nakładania podatków na obywateli narzucone przez art. 217 Konstytucji RP.

Wobec powyższego Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie przedstawionego w niniejszym wniosku stanowiska w indywidualnej sprawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z art. 11 ust. 1 ww. ustawy wynika natomiast, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatne świadczenie” obejmuje nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby, ale również wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Przy tym, zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie zaś do art. 13 pkt 7 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Natomiast w myśl art. 13 pkt 9 powoływane ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy − wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej (art. 31 ww. ustawy).

Stosownie do art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

W myśl art. 808 § 1 zdanie pierwsze powołanej ustawy Kodeks cywilny Ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek.

Natomiast stosownie do zapisu art. 822 § 1 tejże ustawy, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.

Celem umowy ubezpieczenia jest więc udzielenie ubezpieczonemu ochrony na wypadek określonego w umowie ryzyka, w zamian za zapłatę składki. Funkcja ochronna jest istotą każdej umowy ubezpieczenia. W konsekwencji opłacenie składki przez inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa, powoduje powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Świadczenie nieodpłatne stanowi bowiem w tym przypadku ochrona ubezpieczeniowa na wypadek zaistnienia zdarzenia określonego w umowie ubezpieczenia.

Jednakże z brzmienia przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że opodatkowaniu może podlegać tylko przychód ze świadczeń nieodpłatnych faktycznie otrzymanych. Ustalenie przychodu z tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia wymaga wskazania osoby będącej beneficjentem świadczenia.

W przypadku zawartej przez Wnioskodawcę umowy ubezpieczeniowej krąg osób (podmiotów) ubezpieczonych jest bez wątpienia otwarty; ubezpieczenie obejmuje bowiem m.in. byłe, obecne i przyszłe Osoby Ubezpieczone wskazane w punktach a)-g) Artykułu 1 § 2 O.W.U. Wnioskodawca wskazał również, że ubezpieczonymi są również współmałżonkowie, konkubenci/partnerzy, spadkobiercy, wykonawcy testamentu i reprezentanci prawni (w przypadku ubezwłasnowolnienia) tych osób.

Zatem w rozpatrywanej sprawie ubezpieczonym od odpowiedzialności cywilnej jest nieograniczony krąg osób. Tym samym, w tejże sytuacji, nie jest możliwe zidentyfikowanie na dzień zapłacenia składki kręgu osób objętych ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej. Objęcie ubezpieczeniem potencjalnej grupy innych osób, np. małżonków, konkubentów, spadkobierców, wykonawców testamentu, przedstawicieli prawnych, niemożliwej do zidentyfikowania na dzień zapłaty, stanowi okoliczność uniemożliwiającą przypisanie przychodu z tego tytułu konkretnej osobie.

Skoro zatem na dzień zapłaty składki nie można jednoznacznie ustalić grona osób objętych ubezpieczeniem, a tym samym w sposób skonkretyzowany wskazać wysokości przychodu przypadającego na jedną osobę, z wszelkimi dalszymi konsekwencjami tych okoliczności, to na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika z tytułu objęcia ubezpieczeniem wskazanych osób.

Podsumowując, w związku z zawarciem przez Wnioskodawcę umowy ubezpieczenia oraz uiszczeniem przez niego składki z tego tytułu, po stronie Osób Ubezpieczonych nie powstaje przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnych świadczeń, a w konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo tut. Organ wskazuje, że powołane w treści wniosku orzeczenie sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że zdaniem organu podatkowego teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Wskazane rozstrzygnięcie zapadło bowiem w innej sprawie i nie ma mocy wiążącej w omawianym przypadku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.