Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.240.2025.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: Prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego od
wydatków poniesionych w ramach projektu pn.: „(...)” na zakup
autobusów elektrycznych oraz stacji ładowania pojazdów.
Słowa kluczowe: autobus
dzierżawa
odliczenia-odliczenie podatku
spółki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w

    całości podatku naliczonego od wydatków poniesionych w ramach projektu pn.: „(...)” na
    zakup autobusów elektrycznych oraz stacji ładowania pojazdów.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 5 maja 2025 r. (wpływ 8 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina”, lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Gmina wykonuje zadania nałożone
    na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana. Część z tych
    zadań jest realizowana przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego, część zaś
    czynności Gmina wykonuje na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, w związku
    z czym zaliczane są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2022
    r., poz. 559 ze zm., dalej: „USG”) Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada
    zdolność do czynności prawnych.
    Powyższe oznacza, iż funkcjonowanie Gminy cechuje swoisty dualizm: równolegle z
    realizacją zadań własnych określonych odrębnymi przepisami niestanowiącymi przejawów
    działalności gospodarczej, Gmina funkcjonuje w obrocie gospodarczym jako podmiot
    zobowiązany do naliczania podatku od towarów i usług, prowadzenia właściwej zgodnej z
    przepisami ewidencji oraz składania deklaracji podatkowych w formie pliku JPK_VAT.
    Zgodnie z ww. ustawą zadania publiczne realizowane są przez Gminę w imieniu własnym i
    na własną odpowiedzialność. Gmina posiada mienie i dysponuje majątkiem, prowadzi
    gospodarkę finansową, może tworzyć jednostki organizacyjne, zawierać porozumienia,
    tworzyć związki i stowarzyszenia. Gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa
    miejscowego. Gminę jako osobę prawną reprezentuje prezydent miasta. Do zakresu
    działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Ponadto w celu wykonywania zadań Gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
    zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. Ustawa nie
    definiuje jednak pojęcia jednostki organizacyjnej, dlatego należy się odnieść do
    interpretacji ukształtowanej w orzecznictwie: „Pojęcie jednostki organizacyjnej oznacza
    więc podmiot posiadający określoną strukturę organizacyjną. W tym rozumieniu gminna
    jednostka organizacyjna jest jednostką, która została utworzona przez gminę, czy w której
    gmina ma udziały lub, korzysta z finansowych środków gminy. Pojęcie gminnej jednostki
    organizacyjnej obejmuje zarówno jednostki organizacyjne gminy oraz gminne osoby
    prawne. Każdy z tych podmiotów spełnia bowiem określone kryteria: wykonuje zadania
    publiczne, został wyposażony w zespół składników osobowych i rzeczowych (wyrok NSA z
    dnia 15/07/2009 sygn. II OSK 664/09). Gminna osoba prawna to gminna jednostka
    organizacyjna, która została utworzona przez gminę, ale jest wydzielona organizacyjnie,
    ma osobowość prawną, posiada odrębne składniki osobowe i majątkowe, a ponadto ma
    możliwość prowadzenia działalności gospodarczej wykraczającej poza zadania o
    charakterze użyteczności publicznej”.
    Na terenie Gminy działalność gospodarczą prowadzą utworzone przez Gminę osoby
    prawne – spółki miejskie. Do kategorii takich podmiotów należy m.in. Komunikacja
    Miejska (...) Sp. z o.o. W związku z realizacją zadań własnych, Gmina sukcesywnie
    modernizuje i rozbudowuje infrastrukturę transportu zbiorowego. Gmina dąży do
    ograniczania wykluczenia komunikacyjnego poprzez inwestycje w niskoemisyjny tabor
    autobusowy na istniejących liniach komunikacyjnych, co przyczyni się do zwiększenia
    dostępności transportu publicznego, poprawi bezpieczeństwo i komfort podróży
    pasażerów.

    Gmina otrzymała ze środków pochodzących z Narodowego Funduszu Ochrony
    Środowiska i Gospodarki Wodnej dofinansowanie w formie dotacji oraz w ramach umowy
    pożyczki na realizację przedsięwzięcia pn.: „(...)”. Dodać należy że podatek od towarów i
    usług w ww. projekcie został sklasyfikowany jako koszt niekwalifikowany. W ramach ww.
    przedsięwzięcia Gmina dokonała zakupu (...) nowych autobusów miejskich marki (...) typu
    (...). Zakup autobusów udokumentowany został fakturami VAT wystawionymi na Gminę w
    dniu (...) października 2024 r. Wartość wydatku poniesionego przez Gminę w związku z
    zakupem to kwota (...) zł netto, (...) zł VAT, tj. razem (...) zł brutto. Jednakże dopiero od dnia
    (...) lutego 2025 r. rozpoczęto ograniczone ich użytkowanie, co było związane z
    postępowaniem administracyjnym w celu uzyskania zezwolenia na użytkowanie stacji
    ładowania, a następnie zawarciem umowy dzierżawy tychże stacji ładowania z
    Komunikacją Miejską. Nadmieniają Państwo, iż Gmina oraz Komunikacja Miejska nie
    mogły użytkować autobusów bez odpowiedniej infrastruktury (stacji ładowania), dla której
    użytkowania odrębne przepisy wymagają uzyskania stosownej zgody od Powiatowego
    Inspektora Nadzoru Budowlanego. W związku z tym czynsz dzierżawny za okres (...) lutego
    oraz za m-c marzec 2025 r. wynosił odpowiednio: za autobusy (...) zł netto, (...) zł VAT oraz
    za stacje ładowania (...) zł netto, (...) zł VAT (przy czym za m-c luty czynsz był obliczony
    stosunkowo od ww. kwot w stosunku do ilości dni). Natomiast od (...) kwietnia 2025 r. po
    zakończeniu wszelkich prac, uzyskaniu pozwoleń, w wyniku prowadzonych z Komunikacją
    Miejską negocjacji, ustalono ostatecznie, że stawki czynszu zostaną określone na zasadach
    rynkowych, przy uwzględnieniu stawek amortyzacji dla poszczególnych środków trwałych.
    Autobusy oraz stacje ładowania pojazdów zostały wydzierżawione na podstawie umów
    cywilnoprawnych podmiotowi zewnętrznemu w zamian za miesięczny czynsz dzierżawny.
    Dzierżawcą jest ww. spółka Komunikacja Miejska (...), w której właścicielem całości
    udziałów jest Gmina, przy czym Spółka ta jako odrębna osoba prawna nie podlega
    scentralizowanemu rozliczeniu w podatku VAT razem z Gminą. W ramach Umowy
    dzierżawy wartość pobieranego czynszu dzierżawnego, przez Gminę za wydzierżawienie
    autobusów zakupionych w ramach przedsięwzięcia, została skalkulowana w wysokości
    odpowiadającej wartości ich miesięcznej amortyzacji (ustalonej na podstawie przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Roczne wynagrodzenie należne
    Gminie wynikające z umowy dzierżawy autobusów stanowi zatem ok. (...)% wartości netto
    zakupionych autobusów, bowiem celem Gminy jest, by czynsz uzyskany z dzierżawy
    autobusów pozwolił na zwrot poniesionych przez Gminę nakładów na przedsięwzięcie w
    okresie amortyzacji autobusów, tj. w okresie ok. 5 lat. Umowę dzierżawy zawarto na czas
    do (...) kwietnia 2030 r., a po tym okresie Gmina rozważa przedłużenie ww. umowy
    dzierżawy. Wysokość miesięcznego czynszu dzierżawnego ustalona w oparciu o realia
    rynkowe oraz poziom amortyzacji od dnia (...) kwietnia 2025 r. wynosi (...) zł netto, (...) zł
    VAT.
    Ponadto Gmina, jak już wspomniano powyżej, w lutym 2025 r. dokonała zakupu
    odpowiedniej infrastruktury zapewniającej możliwość korzystania z ww. autobusów.
    Gmina zakupiła stację szybkiego ładowania (...). Cena zakupu wraz z montażem wyniosła
    (...) zł netto, (...) zł VAT, tj. razem (...) zł brutto. Zakup ten udokumentowany został
    fakturami VAT wystawionymi na Gminę w dniu (...) lutego 2025 r. oraz (...) marca 2025 r.
    Również stacja oraz ładowarki zostały wydzierżawione na podstawie umowy
    cywilnoprawnej Komunikacji Miejskiej w (...) Sp. z o.o. w zamian za miesięczny czynsz
    dzierżawny. Przy kalkulacji wysokości czynszu dzierżawnego Gmina wzięła pod uwagę
    wartość rocznej amortyzacji podatkowej wg stawki wynoszącej (...)% rocznie. Wysokość
    miesięcznego czynszu dzierżawnego ustalona w oparciu o realia rynkowe oraz poziom
    amortyzacji od dnia (...) kwietnia 2025 r. wynosi (...) zł netto, (...) zł VAT tj. (...) zł brutto.
    Dzierżawca wykorzystuje i będzie wykorzystywał przedmiot umowy do wykonywania
    czynności związanych z przewozem mieszkańców w ramach transportu publicznego.
    Dzierżawca dysponuje niezbędnym zapleczem technicznym i kadrowym dla zapewnienia
    własnym staraniem pełnej i ciągłej obsługi eksploatacyjnej taboru oraz infrastruktury i

    wykorzystania go w maksymalnym stopniu, co także przyczyni się do zachowania trwałości
    projektu.
    Ponadto operator będzie ponosił wszelkie koszty związane z dokonywaniem ubezpieczeń,
    napraw, przeglądów i konserwacji autobusów elektrycznych oraz infrastruktury w oparciu
    o własny majątek. Należy wskazać, iż pojazdy objęte będą również okresem ochrony
    gwarancyjnej producenta.
    Gmina oświadcza, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie
    interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej, oraz że w tym zakresie
    sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu
    podatkowego. W przypadku uzyskania potwierdzenia swojego stanowiska, Gmina złoży
    korektę deklaracji VAT wykazując podatek naliczony VAT dotyczący przedmiotowego
    nabycia.
    W uzupełnieniu do wniosku udzielili Państwo odpowiedzi na zadane przez Organ pytania:
    1. Czy dzierżawa autobusów i stacji ładowania pojazdów jest czynnością opodatkowaną
      podatkiem VAT?
        Ad. 1. W ocenie Wnioskodawcy, tak.
    2. W jakiej dokładnie wysokości została ustalona kwota czynszu dzierżawnego
      zakupionych (...) autobusów oraz stacji ładowania? Proszę o wskazanie kwoty brutto.
        Ad. 2 Kwota czynszu dzierżawnego zakupionych (...).
    3. Czy kwota czynszu za dzierżawę zakupionych autobusów oraz stacji ładowania jest
      znacząca dla budżetu Gminy?
        Ad. 3. W ocenie Wnioskodawcy, kwota czynszu nie jest znacząca dla budżetu Gminy.
    4. Na jakim poziomie kształtują się dochody z tytułu dzierżawy zakupionych autobusów
      oraz stacji ładowania w skali roku w stosunku do dochodów ogółem/dochodów
      własnych Gminy?
        Ad. 4. Dochody Gminy z tytułu dzierżawy zakupionych autobusów i stacji ładowania
        w skali roku w stosunku do dochodów Gminy ogółem kształtują się na poziomie
        (...)%, natomiast w stosunku do dochodów własnych Gminy na poziomie (...)%.
    5. Przy uwzględnieniu jakich czynników została dokonana kalkulacja czynszu
      dzierżawnego zakupionych autobusów i stacji ładowania? Należy szczegółowo
      wymienić.
        Ad. 5. Wysokość czynszu z tytułu dzierżawy zakupionych autobusów i stacji
        ładowania uzależniona jest od wartości netto zakupionych autobusów i stacji
        ładowania, a także wysokości stawki amortyzacji właściwej dla tego typu środków
        trwałych określonej przepisami prawa (...)% dla autobusów, (...)% dla stacji
        ładowania) oraz rynkowych uwarunkowań.
    6. Czy wynagrodzenie należne Państwu z tytułu dzierżawy będzie niższe od wartości
      rynkowej, równe wartości rynkowej, czy wyższe od tej wartości?
        Ad. 6. W ocenie Wnioskodawcy, uwzględniając realia rynkowe, ustalona na poziomie
        amortyzacji podatkowej kwota czynszu z tytułu dzierżawy jest zbliżona do wartości
        rynkowej. Istotnym czynnikiem wpływającym na wysokość czynszu jest fakt, że
        Spółka przejęła realizację zadań własnych Gminy w zakresie publicznego transportu
        zbiorowego.
    7. Czy wysokość czynszu dzierżawnego umożliwi zwrot poniesionych nakładów za zakup
      stacji ładowania? Jeśli tak, należy wskazać w jakim horyzoncie czasowym.

        Ad. 7. Wysokość czynszu dzierżawnego przyjęta przez strony umowy dzierżawy
        stacji ładowania umożliwi zwrot poniesionych przez Gminę nakładów na zakup
        stacji ładowania w okresie ok 10 lat. Wskazać należy że Gmina po zakończeniu
        obowiązywania umowy dzierżawy, zawrze z bardzo dużym prawdopodobieństwem
        ze spółką komunalną kolejną umowę dzierżawy zarówno autobusów jak i
        potrzebnej infrastruktury.
    8. Czy ustalona kwota czynszu dzierżawnego będzie stała, czy zmienna? Jeżeli ustalona
      kwota ww. czynszu dzierżawnego będzie zmienna, to proszę wskazać, jakie czynniki
      będą brane pod uwagę przy ustaleniu tej kwoty.
        Ad. 8. Ustalona przez strony ostateczna kwota czynszu dzierżawnego obowiązująca
        od (...) kwietnia 2025 r. w ocenie Wnioskodawcy, będzie stała przez pozostały okres
        umowy.
    9. Od czego jest/będzie uzależniona wysokość czynszu z tytułu dzierżawy zakupionych
      autobusów oraz stacji ładowania?
        Ad. 9. W ocenie Wnioskodawcy, kwota czynszu z tytułu dzierżawy autobusów oraz
        stacji ładowania uzależniona jest od poziomu amortyzacji podatkowej oraz realiów
        rynkowych.
    10. Czy wysokość czynszu dzierżawnego została skalkulowana z uwzględnieniem
      wysokości wydatków poniesionych na zakup autobusów oraz stacji ładowania?
        Ad. 10. Tak.
    11. Czy wysokość czynszu dzierżawnego jest ustalana także w oparciu o:
    - stawkę amortyzacji rocznej zakupionych autobusów,
    - długość okresu użytkowania zakupionych autobusów,
    - stawkę amortyzacji rocznej zakupionej stacji ładowania,
    - długość okresu użytkowania zakupionej stacji ładowania,
    - okres zwrotu inwestycji,
    - inne czynniki (proszę je wymienić)?
        Ad. 11. Wysokość czynszu dzierżawnego jest ustalana także w oparciu o stawkę
        amortyzacji rocznej zakupionych autobusów i ich długości okresu użytkowania,
        stawkę amortyzacji rocznej zakupionej infrastruktury do ładowania i długości jej
        okresu użytkowania oraz okresu zwrotu inwestycji i wysokości ostatecznie
        poniesionych kosztów inwestycji.
    12. Czy po oddaniu w dzierżawę zakupionych autobusów wraz ze stacją ładowania,
      korzystają Państwo w jakikolwiek sposób z tych autobusów i stacji ładowania? Jeśli tak,
      to należy wskazać, na jakich zasadach korzystają Państwo z autobusów oraz stacji
      ładowania, na podstawie jakiej umowy oraz czy odpłatnie, czy nieodpłatnie.
        Ad. 12. Gmina będzie wykorzystywała zakupione autobusy wraz ze stacjami
        ładowania będącymi przedmiotem zapytania wyłącznie do celów odpłatnej
        dzierżawy na rzecz Spółki pełniącej w Gminie funkcję operatora transportu
        publicznego. Gmina nie będzie wykorzystywać zakupionych autobusów wraz z
        infrastrukturą ładującą w żaden inny sposób, ani do żadnych innych celów. W
        sytuacji gdyby, zaszła potrzeba wykorzystania autobusów do celów Gminy, Gmina
        będzie zobowiązana do zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia spółce komunalnej
        z tego tytułu.
    13. Czy po oddaniu w dzierżawę zakupionych autobusów wraz ze stacją ładowania
      korzystają z nich Państwa jednostki organizacyjne? Jeśli tak, to należy wskazać, na

      jakich zasadach Państwa jednostki organizacyjne korzystają z ww. autobusów oraz
      stacji ładowania, na podstawie jakiej umowy oraz czy odpłatnie, czy nieodpłatnie.
        Ad. 13. Jak już zostało wspomniane w odpowiedzi na poprzednie pytanie, gminne
        jednostki organizacyjne nie będą korzystały z autobusów oraz infrastruktury
        będącej przedmiotem zapytania ani odpłatnie, ani nieodpłatnie. Gmina będzie
        wykorzystywała zakupione autobusy wraz z infrastrukturą wyłącznie do czynności
        do celów odpłatnej dzierżawy. W sytuacji gdyby, zaszła potrzeba wykorzystania
        autobusów dla celów jednostek organizacyjnych, Gmina będzie zobowiązana do
        zapłaty odpowiedniego wynagrodzenia spółce komunalnej z tego tytułu.
    14. Czy w przypadku, gdyby nie oddaliby Państwo zakupionych autobusów oraz stacji
      ładowania w odpłatną dzierżawę Spółce, pojazdy te wykorzystywane byłyby przez
      Państwa wyłącznie do działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy
      z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.),
      czy też byliby Państwo zobowiązani do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
      poniesionych na ich zakup stosować sposób określenie proporcji, o którym mowa w
      art. 86 ust. 2a-2h ww. ustawy
        Ad. 14. Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawo do
        odliczenia podatku VAT naliczonego w przypadku, gdy Gmina wykorzystuje
        autobusy i stacje ładowania wyłącznie do celów odpłatnej dzierżawy na rzecz
        podmiotu świadczącego usługi publicznego transportu zbiorowego. Gmina nie jest
        w stanie udzielić odpowiedzi na to pytanie, ponieważ dotyczy ono sytuacji
        hipotetycznej. Gmina nie brała pod uwagę innych rozwiązań. Niemniej jednak,
        gdyby Gmina nie zdecydowała się na oddanie przedmiotowych autobusów w
        dzierżawę wraz z infrastrukturą ładującą, Gmina mogłaby rozważyć również aport.
        Przedmiotowe pytanie Organu nie dotyczy elementu stanu faktycznego/zdarzenia
        przyszłego, które mogłoby wpływać na wydanie interpretacji indywidualnej.
    15. Czy Spółka, której są wydzierżawione autobusy oraz stacja ładowania, jest podmiotem
      powiązanym z Państwem (Gminą)? Jeżeli tak, proszę wskazać w czym te powiązania się
      przejawiają, ile procent udziałów mają Państwo w kapitale Spółki.
        Ad. 15. Spółka Komunikacja Miejska Sp. z o.o. (...), której zostały wydzierżawione
        autobusy oraz infrastruktura będąca przedmiotem zapytania jest spółką
        komunalną, posiadającą status jednoosobowej spółki Gminy, której Gmina jest
        założycielem oraz 100% udziałowcem.
    16. Czy wartość czynszu jest równa stawce amortyzacji dla poszczególnych składników?
      Jeżeli nie, to czy dla poszczególnych składników jest ona niższa, czy wyższa?
        Ad. 16. Ustalona przez strony umowy ostateczna wartość czynszu dzierżawnego jest
        równa stawce amortyzacji dla wszystkich składników majątku.
    17. Czy przedmiotowe autobusy oraz stacja ładowania są wykorzystywane przez Państwa
      wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT?
        Ad. 17. Tak.
    18. Czy od początku planowali Państwo udostępniać zakupione autobusy i stację
      ładowania na podstawie umowy dzierżawy, tj. do czynności opodatkowanych
      podatkiem VAT?
        Ad. 18. Tak. Gmina od początku planowała wykorzystywanie zakupionych
        autobusów wraz ze stacjami ładowania będącymi przedmiotem zapytania wyłącznie
        do celów odpłatnej dzierżawy na rzecz Spółki pełniącej w Gminie funkcję operatora
        transportu publicznego.

## Pytanie

Czy Gminie (...) przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego VAT
    wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie autobusów elektrycznych oraz stacji
    ładowania pojazdów w związku z realizacją projektu „(...)”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 Ustawy o VAT, nie uważa
    się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w
    zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji
    których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami Ustawy o VAT, w niektórych sytuacjach
    jednostki samorządu terytorialnego mogą być podatnikami VAT z tytułu wykonywanych
    czynności. Gminy wyposażone są w osobowość prawną oraz w określonym zakresie
    wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.
    Tym samym należy uznać, iż spełniają zawartą w ww. przepisie definicję podatnika VAT, o
    ile działania gmin są realizowane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Pogląd
    taki w odniesieniu do czynności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego
    na podstawie umów cywilnoprawnych wyraził wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny
    (dalej jako: „NSA”), m.in. w wyroku z dnia 26 sierpnia 2010 r. I FSK 1303/09, w którym
    wskazano, iż: „w efekcie unormowania zawartego w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, gmina jest
    podatnikiem podatku VAT w zakresie, w jakim dokonuje czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych”. Podobnie także w orzeczeniu z dnia 23 marca 2010 r. sygn. I FSK 273
    /09 NSA uznał, iż: „podatnikiem VAT w zakresie czynności wykonywanych na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ustawy) jest z racji posiadanych cech
    podatnika (art. 15 ust. 1 ustawy) – gmina”. Oznacza to, że w zakresie czynności
    cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy
    dotyczą one ich zadań własnych, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl
    art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez
    świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów.
    Mając na uwadze, iż umowa dzierżawy jest niewątpliwie umową cywilnoprawną
    uregulowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 z późn. zm.), w opinii Gminy, w ramach wykonywania przedmiotowej
    czynności, tj. odpłatnego udostępniania autobusów na rzecz Spółki na podstawie Umowy
    dzierżawy, Gmina będzie działała w roli podatnika VAT.
    Konsekwentnie, mając na uwadze, iż w związku z dzierżawą autobusów na rzecz Spółki
    Gmina będzie działała w tym zakresie w roli podatnika VAT oraz będzie wykonywała
    odpłatne usługi za wynagrodzeniem, ponieważ Spółka będzie uiszczała czynsz dzierżawny
    Gminie z tytułu udostępnienia jej autobusów na podstawie umowy dzierżawy,
    przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu VAT jako odpłatne
    świadczenie usług. Jednocześnie, dzierżawa autobusów na rzecz Spółki nie będzie

    podlegała zwolnieniu z VAT, ponieważ w przepisach dotyczących VAT nie zostało
    przewidziane zwolnienie z VAT dla tego rodzaju transakcji. W konsekwencji, w ocenie
    Wnioskodawcy, odpłatne udostępnienie autobusów na rzecz Spółki na podstawie umowy
    dzierżawy będzie stanowiło po stronie Gminy czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.
    Następnie stosownie do treści art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w
    przedmiotowej sytuacji. W świetle ust. 2 niniejszego przepisu, kwotę podatku naliczonego
    stanowi suma podatku określona w fakturach otrzymanych przez podatnika.
    Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do odliczenia VAT naliczonego
    przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.: nabywcą towarów/usług jest
    podatnik VAT oraz nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT. W ocenie Wnioskodawcy, w analizowanym
    stanie faktycznym, w związku pobieraniem opłat za dzierżawę na podstawie umowy
    cywilnoprawnej, tj. umowy dzierżawy, powyższe przesłanki są spełnione i tym samym,
    stosownie do art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, Gminie przysługuje prawo do pełnego odliczenia
    VAT naliczonego wykazanego na fakturach VAT dokumentujących wydatki związane z
    nabyciem autobusów oraz stacji ładowania pojazdów w związku z realizacją projektu „(...)”.
    Należy bowiem zauważyć, jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, że Gmina jest
    zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i w związku z realizacją Projektu oraz
    dzierżawą autobusów i stacji ładowania na rzecz Spółki występuje jako podatnik VAT. A
    więc, w sytuacji Wnioskodawcy pierwsza przesłanka z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT do
    pełnego odliczenia VAT jest spełniona.
    W kontekście drugiej przesłanki, tj. wykorzystania wydatków związanych z realizacją
    projektu do wykonywania czynności opodatkowanych VAT należy zauważyć, że Gmina
    wykorzystuje autobusy wraz z infrastrukturą (stacjami ładowania) zakupionymi w ramach
    przedsięwzięcia, wyłącznie i w całości na potrzeby odpłatnego udostępnienia na rzecz
    Spółki na podstawie umowy dzierżawy, a więc do opłatnego świadczenia usług,
    opodatkowanych VAT i niekorzystających ze zwolnienia z VAT. W związku z tym również
    druga przesłanka warunkująca prawo do odliczenia VAT na mocy art. 86 ust. 1 Ustawy o
    VAT została spełniona.
    W konsekwencji, ze względu na spełnienie przesłanek zawartych w art. 86 ust. 1 Ustawy o
    VAT w ocenie Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do odliczenia pełnych kwot
    podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z nabyciem autobusów.
    Ponadto za uznaniem prawa Gminy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony
    wynikający z faktur dotyczących zakupu autobusów, przemawia fakt, iż kwota ustalonego
    czynszu dzierżawnego jest zbliżona do wartości jego miesięcznej amortyzacji, ustalonej
    zgodnie z obowiązującą stawką amortyzacji zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych oraz
    w oparciu o realia rynkowe. Wysokość czynszu dzierżawnego umożliwi zatem Gminie
    uzyskanie zwrotu poniesionych wydatków na zakup autobusów w ciągu około 5 lat od
    oddania autobusów w dzierżawę Spółce komunalnej. Roczne wynagrodzenie należne
    Gminie wynikające z umowy dzierżawy ww. autobusów będzie stanowiło ok. (...)% wartości
    netto zakupionych autobusów. Natomiast wysokość czynszu za stacje ładowania umożliwi
    Gminie uzyskanie zwrotu poniesionych wydatków w ciągu około 10 lat od oddania
    infrastruktury w dzierżawę Spółce komunalnej. Roczne wynagrodzenie należne Gminie
    wynikające z umowy dzierżawy stacji ładowania będzie stanowiło ok. (...)% ich wartości
    netto.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    Dyrektora KIS: z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.835.2024.1.JM, z dnia 25

    stycznia 2024 r. sygn. 0112-KDIL1 -3.4012.560.2023.2.AKS; z dnia 13 listopada 2023 r.,
    sygn. 0113- KDIPT1-3.4012.547.2023.2.OS; z dnia 5 maja 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-
    1.4012.104.2023.2.AR.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, Gmina w przedmiotowej sprawie działa w
    charakterze podatnika VAT i ma możliwość odliczenia w całości podatku VAT naliczonego
    przy zakupie autobusów wykorzystywanych do przewozu mieszkańców Gminy.
    Mając na uwadze przedstawione wyżej argumenty, Gmina wnosi jak na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu
    podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje
    lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów,
    zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się
    tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi
    czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na
    potrzeby działalności opodatkowanej.

    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. lokalnego transportu
      zbiorowego.
    Natomiast art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku
    VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Gmina otrzymała ze środków pochodzących z Narodowego Funduszu
    Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej dofinansowanie w formie dotacji oraz w
    ramach umowy pożyczki na realizację przedsięwzięcia pn.: „(...)”.
    W ramach ww. przedsięwzięcia Gmina dokonała zakupu 5 nowych autobusów miejskich
    marki (...) typu (...). Zakup autobusów udokumentowany został fakturami VAT
    wystawionymi na Gminę w dniu (...) października 2024 r. Wartość wydatku poniesionego
    przez Gminę w związku z zakupem to kwota (...) zł.

    W lutym 2025 r. Gmina dokonała zakupu odpowiedniej infrastruktury zapewniającej
    możliwość korzystania z ww. autobusów. Gmina zakupiła stację szybkiego ładowania (...)
    oraz trzy ładowarki wolnego ładowania (plug-in). Cena zakupu wraz z montażem wyniosła
    (...) zł.
    Autobusy oraz stacje ładowania pojazdów zostały wydzierżawione na podstawie umów
    cywilnoprawnych podmiotowi zewnętrznemu w zamian za miesięczny czynsz dzierżawny.
    Dzierżawcą jest spółka Komunikacja Miejska w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w (...), w której
    właścicielem całości udziałów jest Gmina, przy czym Spółka ta jako odrębna osoba prawna
    nie podlega scentralizowanemu rozliczeniu w podatku VAT razem z Gminą.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących nabycie autobusów elektrycznych oraz stacji ładowania pojazdów w
    związku z realizacją projektu pn.: „(...)”.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Analiza przywołanego art. 8 ust. 1 ustawy prowadzi do stwierdzenia, że przez usługę
    należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym, do uznania
    czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Tak więc usługą jest tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Należy zauważyć, że umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i
    wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego polegającego na oddaniu
    rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy polegające na
    płaceniu umówionego czynszu. Zatem umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową
    nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone
    przepisami obowiązki.
    Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za
    możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za
    używanie rzeczy przez jej dzierżawcę.
    W związku z tym należy uznać, że dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Analiza okoliczności sprawy i ww. przepisów prowadzi do stwierdzenia, że odpłatne
    udostępnianie przez Gminę autobusów i stacji ładowania pojazdów objętych zakresem

    wniosku na rzecz Spółki, na podstawie umowy dzierżawy, za które Gmina pobiera
    wynagrodzenie, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (jest
    czynnością cywilnoprawną).
    Zatem – w odniesieniu do tej czynności – nie działają Państwo jako organ władzy
    publicznej i w konsekwencji nie korzystają Państwo z wyłączenia, o którym mowa w art. 15
    ust. 6 ustawy.
    W analizowanym przypadku występują Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy, a ww. czynność (dzierżawa autobusów i stacji ładowania pojazdów) – jako usługa
    zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy
    nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym udostępnianiu
    (dzierżawie) autobusów i stacji ładowania pojazdów na rzecz zewnętrznego podmiotu, za
    które Gmina pobiera wynagrodzenie, w związku z czym, usługa ta nie korzysta ze
    zwolnienia od podatku VAT, lecz jest opodatkowana według właściwej stawki podatku.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego są
    spełnione, gdyż – jak Państwo wskazali – są Państwo zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, a autobusy wraz ze stacją ładowania pojazdów
    są odpłatnie udostępniane na rzecz Spółki, tj. są wykorzystane wyłącznie do czynności
    opodatkowanych.
    Ponadto, z wniosku wynika, że:
    · Autobusy wraz ze stacją ładowania pojazdów zostaną wydzierżawione na podstawie
      umowy dzierżawy podmiotowi zewnętrznemu w zamian za czynsz dzierżawny;
    · Dzierżawca wykorzystuje i będzie wykorzystywał przedmiot umowy do wykonywania
      czynności związanych z przewozem mieszkańców w ramach transportu publicznego;
    · W ramach Umowy dzierżawy wartość pobieranego czynszu dzierżawnego została
      skalkulowana przez Gminę w wysokości odpowiadającej wartości ich miesięcznej
      amortyzacji. Uwzględniając realia rynkowe, ustalona na poziomie amortyzacji
      podatkowej kwota czynszu z tytułu dzierżawy jest zbliżona do wartości rynkowej;
    · Wysokość czynszu z tytułu dzierżawy zakupionych autobusów i stacji ładowania
      uzależniona jest od wartości netto zakupionych autobusów i stacji ładowania, a także
      wysokości stawki amortyzacji właściwej dla tego typu środków trwałych określonej
      przepisami prawa (..)% dla autobusów, (...)% dla stacji ładowania) oraz rynkowych
      uwarunkowań.
    · Czynsz uzyskany z dzierżawy autobusów pozwolił na zwrot poniesionych przez Gminę
      nakładów na przedsięwzięcie w okresie amortyzacji autobusów tj. w okresie ok. 5 lat;
    · Wysokość czynszu dzierżawnego przyjęta przez strony umowy dzierżawy stacji
      ładowania umożliwi zwrot poniesionych przez Gminę nakładów na zakup stacji
      ładowania w okresie ok. 10 lat;
    · Ustalona przez strony ostateczna kwota czynszu dzierżawnego obowiązująca od (...)
      kwietnia 2025 r. będzie stała przez pozostały okres umowy;

    Prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących poniesione wydatki na zakup autobusów elektrycznych oraz stacji
    ładowania pojazdów przysługuje Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, wskazanych w art. 88 ustawy.
    Wobec powyższego, przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych w ramach projektu pn.: „(...)” na zakup autobusów
    elektrycznych oraz stacji ładowania pojazdów, które zostaną oddane w dzierżawę, pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, z którego wynika, że wysokość czynszu z tytułu dzierżawy
    zakupionych autobusów i stacji ładowania uzależniona jest od wartości netto zakupionych
    autobusów i stacji ładowania, a także wysokości stawki amortyzacji właściwej dla tego typu
    środków trwałych określonej przepisami prawa (...)% dla autobusów, (...)% dla stacji
    ładowania) oraz rynkowych uwarunkowań. Oznacza to, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan faktyczny, powodujący, że określenie wartości czynszu z
    pominięciem realiów rynkowych czy też uniemożliwi zwrot poniesionych nakładów
    inwestycyjnych lub czynsz będzie skalkulowany na zbyt niskim poziomie bądź autobusy i
    stacje ładowania pojazdów nie będą wykorzystywane wyłącznie do czynności
    opodatkowanych, to oceny faktycznych relacji pomiędzy podatkiem należnym a
    naliczonym dokona organ podatkowy w przeprowadzonym postępowaniu podatkowym, a
    interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
        czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.