Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.91.2020.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-27
Teza: w zakresie ustalenia, czy prace dotyczące opracowania receptur alternatywnych produktów opisane we wniosku stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT i w konsekwencji, czy koszty kwalifikowane tych prac objęte są ulgą opisaną w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT
Słowa kluczowe: prace-prace badawczo-rozwojowe; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), oraz art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 lutego 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy e-puap tego samego dnia), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy prace dotyczące opracowania receptur alternatywnych produktów opisane we wniosku stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT i w konsekwencji, czy koszty kwalifikowane tych prac objęte są ulgą opisaną w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2020 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy prace dotyczące opracowania receptur alternatywnych produktów opisane we wniosku stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT i w konsekwencji, czy koszty kwalifikowane tych prac objęte są ulgą opisaną w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest przedsiębiorcą, którego głównym przedmiotem działalności jest wytwarzanie produktów z zakresu budownictwa i chemii budowlanej.

W ramach organizacji Spółki funkcjonuje wyspecjalizowany dział badawczo-rozwojowy, którego podstawową funkcją jest udział w opracowywaniu i rozwoju produktów Spółki oraz procesów związanych z wytwarzaniem tych produktów. W ramach procesu projektowania i rozwoju produktu pracownicy działu badawczo-rozwojowego są w miarę potrzeby wspierani przez pracowników pozostałych działów Spółki.

W toku swojej działalności Spółka przeprowadza projekty polegające na opracowywaniu alternatywnych wersji wyrobów. Celem prac jest zabezpieczenie Spółki przed sytuacjami, w których stosowanie konkretnej substancji może okazać się niemożliwe. Sytuacja taka może wystąpić np. gdy Spółka zaprzestanie współpracy z konkretnym dostawcą składnika wyrobu lub wymogi regulacyjne i normy wykluczą stosowanie tego składnika. Oczekiwanym efektem prac jest powstanie warianty produktu, który w największym stopniu zachowa jakość i właściwości produktu oryginalnego lub je przewyższy.

Każdy z prowadzonych projektów składa się z następujących faz:

*   sporządzenie tzw. wniosku wdrożeniowego obejmującego założenia i parametry nowego produktu oraz uzasadnienie jego opracowania i wdrożenia,
*   prace prowadzone przez dział badawczo-rozwojowy, których efektem jest opracowanie wstępnej wersji produktu,
*   przekazanie produktu do testów wykonywanych przez inne działy Spółki (np. laboratorium kontroli jakości).

Prowadzone prace charakteryzują się wysokim stopniem zaawansowania z uwagi na konieczność spełniania przez nowe produkty rygorystycznych norm środowiskowych i technicznych stawianych wyrobom wykorzystywanym w procesach budowlanych. Ponadto, nowe produkty powinny charakteryzować się odpowiednią trwałością i odpornością na niekorzystne warunki atmosferyczne. Poza względami technicznymi, nowe produkty Wnioskodawcy (w szczególności farby), powinny prezentować wysokie standardy w zakresie estetyki, która stanowi jedną z kluczowych charakterystyk produktów. W realizowanych pracach wykorzystywana jest dostępna Spółce wiedza i umiejętności wynikające zarówno z wcześniejszych projektów prowadzonych przez Spółkę, jak i stałego nabywania wiedzy i umiejętności poprzez np. udział pracowników w specjalistycznych szkoleniach i spotkaniach branżowych.

Opracowanie alternatywnej wersji produktu nie stanowi jedynie prostej podmiany jednego składnika na inny. Zmiana jednego ze składników prowadzi najczęściej do konieczności kompleksowych zmian w produkcie. Wynika to z faktu, że zamiana jednego składnika może prowadzić do pogorszenia niektórych właściwości produktu. Aby temu zapobiec konieczne jest opracowanie nowych rozwiązań lub opracowanie i wprowadzenie zmian w zakresie pozostałych składników. Powyższe prowadzi w wielu przypadkach do istotnej zmiany składu produktu w różnych jego aspektach, pomimo tego, że zmiana ta może być trudno zauważalna dla typowego użytkownika produktów Spółki.

Z uwagi na specyfikę produktów Spółki, tj. ich użycie w pracach budowlanych oraz oczekiwania klientów dotyczące trwałości farb, mas i innych produktów, nowy produkt przechodzi tzw. walidację. Walidacja stanowi eksperyment polegający na rzeczywistym zastosowaniu produktu u klienta, który wyrazi na to zgodę. Celem walidacji jest zbadanie wpływu długotrwałej ekspozycji produktu na czynniki zewnętrzne (np. atmosferyczne) na trwałość produktu. W efekcie walidacji mogą nastąpić modyfikacje produktu.

W przypadku, w którym ulepszany produkt spełnia zakładane parametry, następuje sporządzenie i utrwalenie tzw. receptury wzorcowej, która zostaje zatwierdzona przez upoważnione osoby i przekazana do działu produkcyjnego Spółki. Opracowane receptury stanowią ściśle strzeżone tajemnice przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Alternatywne receptury nie zawsze zostają wdrożone do produkcji. Ich opracowanie stanowi dla Spółki zabezpieczenie na wypadek utraty możliwości stosowania konkretnego składnika produktu. Niemniej jednak, poprzez opracowywanie receptur alternatywnych następuje ulepszenie produktu Spółki, ponieważ rozszerzają się możliwości jego wytwarzania z zastosowaniem alternatywnych surowców.

Projekty realizowane przez Spółkę są wykonywane przez wyspecjalizowany zespół pracowników dedykowany dla prac badawczo-rozwojowych, dysponujących zapleczem organizacyjnym i materiałowym. Zespół ten wspierany jest przez inne działy Spółki, w szczególności w późniejszych etapach projektów polegających na testach produktów.

Każdy projekt jest prowadzony w oparciu o sformalizowaną procedurę i szczegółowo dokumentowany. Dokumentacja projektu zawiera m.in. omówienie celów projektu i kluczowych właściwości nowego produktu, wyniki realizowanych spotkań, problemy pojawiające się w trakcie projektu, kluczowe obszary prac, działania podejmowane w ramach projektu. Dodatkowo, każdy projekt posiada szczegółową dokumentację przeprowadzanych testów i walidacji.

Przykładowym projektem dla grupy prac objętej niniejszym wnioskiem są prace dotyczące opracowania alternatywnych receptur farb w celu znalezienia zamiennika dla dyspersji (…).

Prace w zakresie receptur alternatywnych objęły w szczególności:

*   fazę przygotowawczą obejmującą zidentyfikowanie potrzeby opracowania alternatywnych receptur;
*   prace projektowe polegające na opracowaniu wielu wariantów alternatywnej receptury. Prace te objęły w szczególności próby z zastosowaniem wielu dyspersji, w których badane były m. in. lepkość farby w różnych przedziałach czasowych, jej gęstość, pH, szorowanie na mokro, krycie ilościowe, połysk, współczynnik nasiąkliwości;
*   wewnętrzną weryfikację polegająca na dalszym, szczegółowym badaniu właściwości wybranych wariantów farb;
*   walidację polegającą na zastosowaniu farby wytworzonej w oparciu o recepturę alternatywną u klienta, który wyraził na to zgodę;
*   badania prowadzone przez wyspecjalizowany podmiot zewnętrzny;

Wynikiem prowadzonych prac było opracowanie alternatywnych receptur, uwzględniających zmiany w stosowanych dyspersjach. Jednocześnie, konkluzją prac było ustalenie, że zmiana dyspersji nie sprawdza się we wszystkich farbach.

Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że:

*   koszty kwalifikowane ponoszone przez Wnioskodawcę objęte są odrębną ewidencją prowadzoną w oparciu o art. 9 ust. 1b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865, dalej: „ustawa o CIT”),
*   Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego,
*   koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie ani nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, że koszty prac opisanych w niniejszym wniosku nie stanowią kosztów uzyskania przychodów objętych zwolnieniami z CIT wskazanymi w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prace dotyczące opracowania receptur alternatywnych produktów opisane we wniosku stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT (dalej: „działalność BR”) i w konsekwencji, czy koszty kwalifikowane tych prac objęte są ulgą opisaną w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT (dalej: „ulga BR”)?

Zdaniem Wnioskodawcy, prace dotyczące opracowania receptur alternatywnych opisane we wniosku stanowią działalność BR i w konsekwencji, koszty kwalifikowane tych prac objęte są ulgą BR.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność BR, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, o ile nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie. Oznacza to, że dla ustalenia, czy podatnik może skorzystać z ulgi BR kluczowym jest określenie, czy wykonuje on działalność BR.

Działalność BR jest zdefiniowana w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, zgodnie z którym stanowi ona działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Oznacza to, że działalność BR powinna:

*   mieć twórczy i systematyczny charakter,
*   obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe,
*   być prowadzona w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Badania naukowe.

Na potrzeby ustawy o CIT, badania naukowe są definiowane jako:

*   badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 PSWiN, czyli prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
*   badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 PSWiN, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

W kontekście ulgi BR, możliwość rozliczenia kosztów badań podstawowych w ramach ulgi BR istnieje, gdy badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 PSWiN (czyli m.in. uczelnią wyższą, federacją podmiotów szkolnictwa wyższego i nauki, Polską Akademią Nauk). W przypadku badań aplikacyjnych, ustawa o CIT nie przewiduje takiego wymogu, zatem koszty kwalifikowane badań aplikacyjnych mogą być rozliczane w ramach ulgi BR nawet w przypadku, w którym badania te są prowadzone samodzielnie przez podatnika.

Prace rozwojowe.

Zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, prace rozwojowe są definiowane jako prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 PSWiN czyli jako działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zdaniem Wnioskodawcy, prace opisywane we wniosku stanowią działalność BR (prace rozwojowe) i w konsekwencji, koszty kwalifikowane tych prac objęte są ulgą BR.

Po pierwsze, prace te charakteryzują się twórczym charakterem. Twórczy charakter działalności BR odznacza się tym, iż realizowane prace mają na celu tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie podatnika. W ujęciu negatywnym, twórczy charakter działalności BR wyklucza uznanie za działalność BR czynności mających na celu jedynie techniczne wdrożenie produktu lub usługi opracowanych przez inny podmiot. Powyższe rozumienie twórczego charakteru działalności BR znajduje poparcie w wyrokach sądów administracyjnych, takich jak np.

*   wyrok NSA z 9 października 2019 r., (sygn. akt. II FSK 3589/17), zgodnie z którym Mając zatem na uwadze charakter ulgi podatkowej uregulowanej w art. 18d u.p.d.o.p., która zakłada poniesienie tzw. wydatków kwalifikowanych stwierdzić należy, że ma ona na celu aktywizację przedsiębiorców w kierunku finansowania polskiej nauki, także w przypadku nowatorskich prac rozwojowych. Nie mogą zostać wobec tego objęte tą ulgą wydatki jedynie na nabywanie takich technologii, które wymagają odpowiedniej modyfikacji w procesie ich wdrożenia do potrzeb konkretnego przedsiębiorcy. Podkreślenia wymaga, że cechą charakterystyczną zaawansowanych systemów informatycznych planowania i zarządzania produkcją APS jest to, że wymagają one przy ich aplikacji do potrzeb konkretnego przedsiębiorcy długiego, kilkumiesięcznego okresu wprowadzanie danych i budowania zależności. Samo wobec tego opisane we wniosku interpretacyjnym przez skarżącą wdrażanie do jej potrzeb zaawansowanego, informatycznego systemu planowania nie może zostać uznane za działalność twórczą w zakresie prac rozwojowych.
*   wyrok WSA we Wrocławiu z 18 września 2018 r., (sygn. akt I SA/Wr 624/18), zgodnie z którym Skarżąca zastosowała gotowe oprogramowanie (rozwiązania informatyczne), a czynności (choćby nawet wymagające modyfikacji tego oprogramowania) przystosowujące je go potrzeb Skarżącej nie przesądzają o twórczym charakterze tej implementacji. Udział własnych pracowników w tym procesie tzn. wdrożenia oprogramowania, nie czynni Skarżącej jego współautorem.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego opisanego w niniejszym wniosku, Wnioskodawca wskazuje, iż prace opisane we wniosku odznaczają się twórczym charakterem. Wniosek ten wynika z celu i zakresu realizowanych prac. Rozpoczęcie prac nad recepturą alternatywną wynika z analiz Spółki dotyczących własnych produktów i dostępności surowców oraz zmian w prawie i normach. Jednocześnie, realizowane prace oparte są o wiedzę, umiejętności i inwencję pracowników Wnioskodawcy. W opisywanym stanie faktycznym, skład i parametry produktu są definiowane w toku prac prowadzonych przez dział badawczo-rozwojowy ze wsparciem pracowników innych działów. Ponadto, za twórczym charakterem prac przemawia ich oczekiwany efekt, tj. powstanie receptury stanowiącej tajemnicę przedsiębiorstwa. W tym zakresie ochrona efektów prac wskazuje, iż charakteryzują się one wysokim wkładem twórczym Spółki (stanowią kluczową wiedzę i umiejętności w zakresie prowadzonej działalności).

Dodatkowo, Wnioskodawca wskazał, że rodzaj i zakres prac wskazanych w niniejszym wniosku odpowiada typowemu zakresowi działalności BR w branży chemii budowlanej.

Możliwość zastosowania ulgi BR przez podatników prowadzących prace BR dotyczące produktów w branży chemii budowlanej została potwierdzona w m.in.:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.207.2019.2.JKT, w której potwierdził on, że prace polegające na opracowywaniu receptur w zakresie żywic, poligliceryn, polioli i past pigmentowych stanowią działalność BR.
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 stycznia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.539.2018.2.BM, w której potwierdził on, że prace polegające na stworzeniu i wprowadzenie do sprzedaży lakierów o nowych kolorach, lepiej dostosowanych do nowych kolorów wprowadzanych co roku przez producentów samochodów (tworzenie nowych kolorów) oraz prace polegające na stworzeniu i wprowadzeniu do sprzedaży nowych produktów (nowych receptur) stanowią działalność BR.

Po drugie, prace opisane we wniosku stanowią prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 PSWiN. Rozwojowy charakter realizowanych prac wynika z ich celu i zakresu, tj. powstania nowego produktu. Prace te prowadzone są w zastosowaniem posiadanej przez Spółkę wiedzy i umiejętności. Konsekwencją powyższego jest także spełnienie przesłanki działalności BR, zgodnie z którą działalność ta powinna prowadzić do m.in. wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Ponadto, Wnioskodawca zwraca uwagę, iż opracowywanie alternatywnych receptur także stanowi działalność BR. Przemawia za tym treść definicji działalności BR, która odwołując się do celu prac wskazuje jedynie, że celem tym powinno być projektowanie i tworzenie zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. W tym zakresie, opracowywanie receptur alternatywnych powoduje, że dany produkt zostaje ulepszony. Ulepszenie produktu przejawia się rozszerzeniu możliwości jego wytwarzania na sytuacje, w których konieczne jest zastosowanie alternatywnych surowców

Możliwość objęcia ulgą BR prac polegających na ulepszeniu produktu poprzez poszukiwanie alternatywnych składników została potwierdzona przez tut. Organ w interpretacji indywidualnej z 20 września 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.293.2019.2.JKT.

Realizowane prace nie mają charakteru rutynowych zmian i ulepszeń, co wynika ze specyfiki prac. Każda zmiana w składzie produktu prowadzi często do niepożądanych zmian w produkcie, których zniwelowanie wymaga dalszej modyfikacji produktu, która może obejmować wszelkie jego aspekty. Ulepszenia produktu w zakresie opisanym we wniosków związane są z otwarciem sformalizowanego projektu, prowadzeniem prac projektowych, które często powodują powstanie wielu wariantów receptury alternatywnej oraz opracowaniem i zatwierdzeniem nowej receptury wzorcowej. Taki zakres działań w oczywisty sposób wykracza poza rutynowe ulepszenia produktu.

Powyższe potwierdza zatem twórczy charakter prowadzonych prac. Jak podkreślił tutejszy Organ w interpretacji indywidualnej z 1 lipca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.185.2019.2.BM: prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Działalność w ramach realizowanych projektów posiada także systematyczny charakter. Systematyczny charakter działalności oznacza, że nie ma ona charakteru jednorazowego, lecz jest prowadzona w sposób zorganizowany, z nastawieniem na jej ciągłe prowadzenie w przyszłości (tak np. DKIS w interpretacji indywidualnej z 8 stycznia 2018 r., sygn. 0114- KDIP2-1.4010.330.2017.1.JS, zgodnie z którą: z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Przesłankę tę należy rozumieć jako zakaz obejmowania ulgą incydentalnych działań podatnika”). Prace opisane we wniosku prowadzone są przez dedykowany zespół badawczo- rozwojowy ze wsparciem innych pracowników. Z uwagi na fakt, że Spółka posiada wyodrębniony dział i procedury dotyczące realizacji projektów, oraz że projekty opisane we wniosku nie mają charakteru jednorazowego, należy przypisać im systematyczny charakter.

Na inny aspekt systematycznego charakteru wskazują także Objaśnienia podatkowe z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box (dalej „Objaśnienia”). Zgodnie z Objaśnieniami, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. W dalszej części Objaśnień, Minister Finansów wskazuje, iż (\`(...)\`) Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Pomimo tego, że Objaśnienia dotyczą innej ulgi przewidzianej przez ustawodawcę, to definicja działalności BR dla celów ulgi BR i IP Box jest tożsama, zatem zdaniem Wnioskodawcy, uwagi zawarte w Objaśnieniach zachowują merytoryczną aktualność także w stosunku do ulgi BR (pomimo braku mocy ochronnej wynikającej z objaśnień podatkowych). W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że prace opisane we wniosku prowadzone są jako wyodrębnione projekty, za których przeprowadzenie odpowiedzialne są konkretne osoby. Ponadto, prace te są prowadzone w oparciu o sformalizowane procedury i szczegółowo dokumentowane. Zatem, prace te są prowadzone przez Wnioskodawcę w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany (nie mają charakteru przypadkowego i spontanicznego), co także potwierdza ich systematyczny charakter.

Z uwagi na powyższe, prace wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach projektów opisanych we wniosku stanowią działalność BR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374, ze zm.).

Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.