Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.871.2024.3.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Wyłączenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy aportu zespołu składników
majątku do Spółki komandytowej.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 11 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy wyłączenia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy aportu zespołu składników majątku do

    Spółki komandytowej oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    pismem z 18 grudnia 2024 r. (wpływ 23 grudnia 2024 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku)
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą
    pod firmą (NIP: ...) z siedzibą we .... Wnioskodawca w zakresie prowadzonej
    jednoosobowej działalności gospodarczej jest opodatkowany podatkiem liniowym, a także
    jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    Ewidencja Przedsiębiorstwa prowadzona jest w formie książki przychodów i rozchodów.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż detaliczna części i
    akcesoriów do pojazdów samochodowych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    Wnioskodawca posiada przedsiębiorstwo, na które składają się m.in:
      nieruchomość
      komputery i urządzenia biurowe (np. kopiarki i drukarki),
      oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo
      meble biurowe i inne,
      środki transportu,
      towary,
      środki pieniężne,
      należności,
      zobowiązania,
      rachunek bankowy,
      oprogramowanie księgowe i inne,
      materiały marketingowe
      pracownicy,
      umowy
      baza klientów i dostawców.
      strona internetowa wraz ze sklepem internetowym
    W jednoosobowej działalności gospodarczej do celów magazynowych oraz biurowych,
    wykorzystywana jest stanowiąca własność Przedsiębiorcy nieruchomość zabudowana
    (dalej „Nieruchomość”)
    Wnioskodawca planuje wniesienie aportem swojego przedsiębiorstwa do spółki
    komandytowej (dalej „Spółka"). Spółka, do której zostanie wniesiony aport będzie nowo
    zawiązaną spółką, która będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    otrzymywania. Na moment dokonywania aportu Wnioskodawca będzie jedynym
    komplementariuszem.
    Przedmiotem aportu do Spółki, będzie całość przedsiębiorstwa - z wyłączeniem
    Nieruchomości. Z chwilą wniesienia aportu do Spółki zostanie zawarta umowa najmu
    Nieruchomości pomiędzy Wnioskodawcą (osobą fizyczną), a Spółką. Na podstawie
    powyższej umowy Spółka będzie z Nieruchomości realnie korzystać poprzez kontynuację
    działalności przedsiębiorstwa otrzymanego tytułem ww. aportu.

    Przedsiębiorstwo wnoszone aportem do Spółki (bez Nieruchomości) będzie posiadało
    pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot, a z
    ww. Nieruchomości będzie korzystało na podstawie wskazanej umowy najmu zawartej
    przez Wnioskodawcę ze Spółką. Wnioskodawca planuje zaprzestania w następstwie
    dokonanego aportu prowadzenia dotychczasowej jednoosobowej działalności
    gospodarczej, natomiast Spółka jako nabywca ma zamiar kontynuować działalność w
    zakresie prowadzonym dotychczasowo przez Przedsiębiorcę, przy pomocy składników
    objętych aportem, a zarazem będzie dążyć do rozwoju, rozbudowy i poszerzenia
    spektrum prowadzonej dotychczas działalności.
    Tak więc przedmiotem planowanej transakcji wniesienia aportu do Spółki będą elementy
    wymienione w art. 55(1) k.c., definiujące przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół
    składników, służący prowadzeniu działalności gospodarczej. Wyłączenie Nieruchomości z
    przedmiotu aportu nie wpłynie w żaden sposób na ocenę wnoszonego aportu jako
    przedsiębiorstwa - w rozumieniu art. 55(1) k.c. Zgodnie z obowiązującym
    prawodawstwem, prawo do korzystania z nieruchomości niezbędnych do prowadzenia
    działalności gospodarczej można uzyskać również w innej formie niż przez własność tj. np.
    poprzez wynajem (co w omawianym przypadku będzie miało miejsce).
    Przedmiotem działalności wnoszonego przedsiębiorstwa jest działalność handlowa,
    sprzedaż realizowana jest również przy wykorzystaniu sklepu internetowego. Nowi
    kontrahenci, kontaktują się z Przedsiębiorcą, także przy wykorzystaniu udostępnionych na
    stronie internetowej numerów telefonów lub innych elektronicznych kanałów komunikacji.
    Dla niezależnego działania gospodarczego przedsiębiorstwu nie jest niezbędna własność
    nieruchomości. Całkowicie wystarczającym jest zagwarantowanie przedsiębiorstwu, w
    ramach Spółki, prawa korzystania z nieruchomości na podstawie umowy najmu. Co więcej
    nawet nie korzystając z przedmiotowej nieruchomości przedsiębiorstwo byłoby w stanie
    prowadzić działalność gospodarczą - jednak na mniejszą skalę i w sposób mniej rentowny.
    Poza wymienioną Nieruchomością w ramach wnoszonego jako wkład przedsiębiorstwa
    zostaną przeniesione wszelkie jego składniki, które stanowią trzon prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W szczególności będzie to niezbędne zaplecze techniczne, logo, stany magazynowe,
    pracownicy, środki pieniężne, baza kontrahentów (zarówno dostawców, jak i nabywców),
    a także trwające realizowane z nimi umowy.
    Podkreślić należy również, że na płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej, wnoszone
    składniki majątkowe (przedsiębiorstwo) będą stanowić samodzielną całość operacyjną,
    zdolną do funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Przedsiębiorstwo prowadzi sprzedaż
    w sposób ciągły oraz na bieżąco składa zamówienia u dostawców i odbiera zamówienia od
    odbiorców. Realizacja tych zobowiązań będzie kontynuowana przez Spółkę, w oparciu o
    know-how, ustalenia, wewnętrzne regulaminy, sposób zarządzania, strukturę a także inne
    ustalone zasady działania, które w całości przeniesione zostaną na Spółkę, w ramach
    której bieżąca działalność będzie kontynuowana.
    W przedsiębiorstwie Wnioskodawcy są zatrudnieni pracownicy, którzy po wniesieniu
    przedsiębiorstwa aportem do Spółki, będą zatrudnieni w Spółce. Z punktu widzenia
    pracowniczego dojdzie do przejścia zakładu pracy zgodnie z art. 23(1) kodeksu pracy.
    W oparciu o przedmiot przekazania (aport) możliwe będzie samodzielne prowadzenie
    działalności gospodarczej w tym obszarze, co będzie potwierdzała nieprzerwana ciągłość
    analogicznej działalności przedsiębiorstwa będącego przedmiotem aportu.
    Tak jak wcześniej wskazano, przedsiębiorstwo posiada własne kontakty handlowe
    (zagranicznych dostawców, stałych odbiorców, dobrze widoczny sklep internetowy),
    rozpoznawalną markę, towar, środki trwałe i wyposażenie wykorzystywane na potrzeby
    tej działalności.

    Z analizy charakteru zawartych przez Przedsiębiorstwo umów nie wynika by hipotetyczny
    brak zgody kontrahenta „na przeniesienie" umów z Przedsiębiorcy na Spółkę, wpływał w
    jakikolwiek sposób na możliwość kontynuowania działalności gospodarczej przy
    wykorzystaniu wniesionych składników materialnych i niematerialnych. Przedsiębiorstwo
    nie jest także związane stałymi umownymi zobowiązaniami wobec dostawców czy
    odbiorców, a zawarte umowy (prócz umów o pracę) dotyczą głównie dostawy usług
    (telefony, Internet, ubezpieczenie) i nie mają istotnego znaczenia z perspektywy
    możliwości funkcjonowania Przedsiębiorstwa.
    Rozliczenia z dostawcami towarów co do zasady, odbywają się w oparciu o przedpłaty. Z
    dużym prawdopodobieństwem zatem można stwierdzić, że w momencie dokonywania
    aportu Przedsiębiorstwo nie będzie posiadało zobowiązań względem innych podmiotów.
    W sytuacji jednak gdyby, w momencie dokonywania aportu, takie zobowiązania związane
    z bieżącą działalnością Przedsiębiorstwa wystąpiły - przed dokonaniem aportu zostaną
    podjęte działania zmierzające do uzyskania zgody wierzycieli, do przeniesienia takich
    zobowiązań na rzecz Spółki, w trybie określonym w art. 519 § 2 k.c. Hipotetycznie
    przypadku wierzycieli, którzy nie wyrażą zgody na przeniesienie, Spółka przejmie
    ekonomiczny ciężar zobowiązań w sposób określony w art. 392 k.c. W konsekwencji,
    zgoda wierzycieli będzie determinowała podstawę prawną przeniesienia ciężaru spłaty
    zobowiązań w związku z aportem, ale niezależnie od tego, która z dwóch możliwych
    podstaw prawnych będzie miała zastosowanie do poszczególnych zobowiązań, ciężar
    spłaty zobowiązań będzie przeniesiony w związku z aportem na Spółkę komandytową, a
    wskazany sposób postępowania jest powszechnie stosowany w przypadku transakcji
    aportów przedsiębiorstw oraz zorganizowanych części przedsiębiorstwa.
    Powodem dla opisywanego przedsięwzięcia jest usystematyzowanie i rozwój istniejącej
    działalności gospodarczej. Wzmocnienie pozycji i wizerunku prowadzonej działalności
    względem potencjalnych klientów oraz umożliwienie otwarcia dotychczasowej działalności
    na potencjalnych inwestorów strategicznych - w tym umożliwienie zasilania spółki
    bezpośrednio kapitałem i rozszerzenie jej o nowych komplementariuszy lub
    komandytariuszy.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Spółka do której zostanie wniesiony aport
    przyjmie dla celów podatkowych składniki majątku wchodzące w skład wnoszonego
    aportu w postaci przedsiębiorstwa w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych. Tym
    samym, uzupełnienie wniosku o powyższą informacją, nie powoduje braku spójności
    pomiędzy opisem zdarzenia przyszłego, zadanymi pytaniami oraz stanowiskiem
    Wnioskodawcy oraz innymi elementami przedłożonego wniosku.
    Pytanie (oznaczone we wniosku nr 1)
    Czy aport przedsiębiorstwa bez nieruchomości opisanych w opisie zdarzenia przyszłego
    do nowo utworzonej spółki komandytowej stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub
    jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (...) dalej jako ustawa o VAT), w związku z czym czynność ta
    nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego
    wkład do nowo utworzonej spółki komandytowej stanowi transakcję zbycia

    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług w związku z czym czynność ta nie będzie podlegała przepisom ustawy o
    VAT.
    Uzasadnienie
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy
    oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT,
    przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do: transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 6 pkt 1 ustawy o VAT).
    W ustawie o VAT, podobnie jak w ustawie o PIT, ustawodawca nie zdefiniował pojęcia
    „transakcji zbycia". Rozważając jednak zakres przedmiotowy ustaw, zbycie należy
    rozumieć jako wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, aport, itp. (tak
    interpretacja indywidualna Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 sierpnia
    2018 r. 0114-KDIP1-4012.365.2018.2.ISK).
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o VAT nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa".
    Zgodnie natomiast z art. 5a pkt 3 ustawy PIT, ilekroć w powyższym akcie prawnym jest
    mowa o przedsiębiorstwie, oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu
    cywilnego. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się
    definicją sformułowaną w art. 55(1) k.c.
    Stosownie do art. 55(1), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa);
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
    wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
    do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5. koncesje, licencje i zezwolenia;
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Ustawodawca w ww. przepisie k.c. wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład
    kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji
    określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem
    czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są
    na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym,
    jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że
    nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne. Jeżeli warunki, o
    których mowa w art. 55(1) k.c. zostaną spełnione, to dostawa realizowana do innego
    podmiotu (np. spółki prawa handlowego), nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT.

    W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim
    przypadku składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa
    powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o
    nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest
    to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej
    działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 55(2) k.c. czynność prawna, mająca za przedmiot przedsiębiorstwo,
    obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z
    treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci aportu przedsiębiorstwa do Spółki, bez
    nieruchomości będzie czynnością mającą za przedmiot przedsiębiorstwo, z tymi właśnie
    wyłączeniami.
    W tym miejscu należy wskazać, że jak wynika z powołanego art. 55(2) k.c., strony - poza
    wyłączeniami wynikającymi z przepisów szczególnych - mają pozostawioną swobodę co do
    tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności
    prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może iść tak
    daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa określoną w art. 55(1) k.c.
    Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te składniki, które
    determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo. Natomiast wyłączenie z aportu
    niektórych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie wyklucza uznania, iż
    mamy do czynienia z aportem całego przedsiębiorstwa, która to czynność pozostaje poza
    zakresem VAT. Istotne jest jednak, aby przedmiotem aportu były bezwzględnie te
    elementy, które umożliwiają kontynuowanie działalności gospodarczej.
    Jak wynika ze stanu faktycznego sprawy, przedmiotem aportu do Spółki będą kluczowe
    elementy, które umożliwiają kontynuowanie przez ten podmiot działalności gospodarczej
    prowadzonej uprzednio przez Wnioskodawcę - przy czym wyłączone z aportu
    nieruchomości i tak będą używane przez Spółkę na podstawie umowy najmu, czyli one w
    sensie używania operacyjnego i tak trafią do Spółki, co ma taki skutek, iż do Spółki trafi
    faktycznie całość przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Biorąc zatem pod uwagę stan
    faktyczny sprawy i przedstawione regulacje prawne w tym zakresie należy wskazać, że w
    przedmiotowej sprawie dojdzie do zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55(1) k.c.,
    ponieważ przedmiot transakcji będzie obejmował całość składników materialnych i
    niematerialnych składających się na przedsiębiorstwo. Wyłączenie z przedmiotu aportu
    nieruchomości pozostanie bez wpływu na możliwość prowadzenia działalności
    gospodarczej w oparciu o nabyte składniki przez ich nabywcę czyli Spółkę, gdyż
    Wnioskodawca zapewni nabywcy korzystanie z tych wyłączonych nieruchomości w drodze
    umowy najmu/dzierżawy.
    W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z aportem wszystkich składników
    majątkowych przedsiębiorstwa (niezbędne zaplecze techniczne, zapasy, pracownicy,
    środki pieniężne, rozpoznawalne logo, markę, sklep internetowy wraz z cała e-strukturą
    itp.) niezbędnych do realizacji jego zadań, co będzie potwierdzała płynna kontynuacja
    wszelkich działań rozpoczętych i realizowanych przez przedsiębiorstwo w ramach
    działalności Wnioskodawcy, po wniesieniu przedsiębiorstwa do Spółki. Po planowanym
    przeniesieniu przedsiębiorstwo będzie kontynuowało działalność w oparciu o te same
    plany i ramy działania, jak w przypadku Wnioskodawcy. Wymienione wyżej składniki
    przedsiębiorstwa stanowią zorganizowany kompleks majątkowy przeznaczony do
    prowadzenia określonej działalności. Poszczególne składniki pozostaną ze sobą w
    relacjach funkcjonalnych i organizacyjnych, które czynią z nich całość zdolną do
    kontynuacji określonej działalności – a to jest właśnie przedsiębiorstwo w rozumieniu art.
    55(1) k.c. Aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako

    przedsiębiorstwo, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,
    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Przedsiębiorstwo tworzą więc składniki, będące
    we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o
    zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. To wzajemne powiązanie składników aportu - funkcjonalne,
    organizacyjne i całościowe - stworzy z przedmiotu aportu Wnioskodawcy do Spółki właśnie
    przedsiębiorstwo.
    Warto zaznaczyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 kwietnia 2018 r. sygn.
    akt I FSK 1204/16 wyjaśnił, że „dla zbycia przedsiębiorstwa wystarczające jest
    przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie
    realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej."
    Ponadto w wyroku z 10 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 1062/10 Naczelny Sąd
    Administracyjny w Warszawie podtrzymał stanowisko Sądu I instancji i uznał, że
    wyłączenie ze składników przedsiębiorstwa nieruchomości i zagwarantowanie nabywcy
    możliwości korzystania z takich nieruchomości na podstawie umowy najmu sprawia, że
    nadal przedmiotem transakcji zbycia (aportu) będzie właśnie przedsiębiorstwo.
    Również w interpretacji indywidualnej z 21 sierpnia 2019 r. nr 0113-KDIPT1-
    3.4012.314.2019.2.MK zaprezentowano stanowisko zgodnie z którym „jak wynika z opisu
    sprawy przedmiotem aportu będą kluczowe elementy, które umożliwiają kontynuowanie
    działalności gospodarczej. Zespół składników majątkowych wniesionych aportem (tj.
    przedsiębiorstwo z wyłączeniem nieruchomości) będzie stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym i będzie mieć możliwość samodzielnego działania i
    kontynuowania dotychczasowej działalności. W rozpatrywanej sprawie z czynności zbycia
    majątku przedsiębiorstwa wyłączone zostaną co prawda nieruchomości, jednakże nie
    wpłynie to na możliwość kontynuowania działalności Przedsiębiorstwa, gdyż będą one
    przedmiotem długotrwałej umowy najmu lub dzierżawy. Spółka komandytowa, do której
    wniesiony zostanie aport w postaci przedsiębiorstwa z wyłączeniem nieruchomości,
    będzie kontynuowała dotychczasową działalność Wnioskodawcy w niezmienionym
    zakresie.
    W związku z powyższym, strony transakcji dysponują swobodą w zakresie określenia,
    które składniki przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynność prawnej, a które z jej
    zakresu wyłączyć. W doktrynie również przyjmuje się, że przepis art. 55 (2) k.c. zezwala
    stronie dokonującej czynność prawnej (stronom umowy), na wyłączenie określonego
    składnika przedsiębiorstwa, a jak zauważył Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 8 stycznia
    1997 r. sygn. akt I ACr 527/96 "Wyłączenie z przekazania poszczególnych składników jego
    mienia nie oznacza, że czynność prawna nie obejmuje zbycia przedsiębiorstwa (art. 55 (2)
    k.c.)”.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie zostaną
    spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania składników materialnych i
    niematerialnych, wchodzących w skład prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej i mających być przedmiotem aportu do spółki komandytowej, za
    przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 55(1) k.c. Tym samym, planowana przez
    Wnioskodawcę transakcja wniesienia ww. majątku aportem do spółki komandytowej
    będzie stanowić transakcję zbycia, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, oraz będzie
    wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na tej podstawie”.
    Pojęcie zbycia należy rozumieć jako wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności jako właściciel.
    Dlatego czynność wniesienia aportem przedsiębiorstwa do Spółki będzie zatem formą
    zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który stanowi, iż

    przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Dlatego w konsekwencji ta czynność (jako rodzaj
    zbycia) nie będzie podlegać podatkowi VAT.
    Reasumując, transakcję zbycia przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa bez nieruchomości,
    poprzez jej aport do Spółki, należy uznać za transakcję zbycia przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, wobec powyższego należy uznać, że czynność ta nie
    będzie podlegała przepisom ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy :
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem
    „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i
    usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w
    ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których
    następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.
    sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie
    wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.
    Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy
    lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.
    Wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa handlowego lub cywilnego
    spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym
    w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta
    odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje

    bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym
    wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem jest
    przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy
    o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie
    wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w
    rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt
    27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować
                  1definicję zawartą w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
          1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione
            części (nazwa przedsiębiorstwa);
          2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów,
            towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub
            ruchomości;
          3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub
            ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości
            wynikające z innych stosunków prawnych;
          4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
          5) koncesje, licencje i zezwolenia;
          6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
          7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
          8) tajemnice przedsiębiorstwa;
          9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada
    istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami
    przedsiębiorstwa.

    Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny
    pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako
    o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność
    jednego podmiotu gospodarczego. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie
    zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby
    przekazana masa mogła posłużyć prowadzeniu działalności gospodarczej. Aby zatem, w
    rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników mógł zostać
    zakwalifikowany jako przedsiębiorstwo, nie jest wystarczające jakiekolwiek
    zorganizowanie masy majątkowej – musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną
    do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Transakcja mająca za
    przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce jedynie wówczas, gdy wymienione w art. 55
    1 Kodeksu cywilnego elementy (o ile występują w danym stanie faktycznym), zostaną
    przekazane nabywcy. Należy podkreślić, że na gruncie przytaczanego przepisu, istnieje
    możliwość umownego wyłączenia pewnych elementów z transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa, ale tylko wówczas, gdy elementy te nie mają istotnego znaczenia dla
    funkcjonowania przedsiębiorstwa. W przeciwnym wypadku, danej transakcji nie można
    uznać za zbycie przedsiębiorstwa.
    Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu
    przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący
                                  1przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 55 k.c. określenie „w szczególności”
    wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że
    z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym
    artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw
    przymiotu przedsiębiorstwa.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie
    Zita-Modes (C-497/01), stwierdził, że: „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy
    też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części,
    należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części
    przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od
    konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego
    jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej
    normy dyrektywy – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar
    prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w
    celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych
    zapasów.
    Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444
    /10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8)
    VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje
    zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał,
    stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w
    rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała
    na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi
    obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z
    punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ponadto, w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. I FSK 1586/11 NSA zauważył, że „Sam
    tylko fakt wyłączenia jakiegokolwiek składnika majątku nie pozwala na stwierdzenie, że już
    z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa,

    bowiem decydującą jest okoliczność, czy przy użyciu tej części można samodzielnie
    prowadzić działalność gospodarczą. (...) Jeśli wyłączenie określonego składnika nie
    pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego
    zorganizowanej części, to zbycie w takiej postaci nie podlega podatkowi od towarów i
    usług”.
    W wyroku NSA z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2529/11 stwierdzono: „Żaden z
    przepisów prawa powoływanych przez Sąd pierwszej instancji oraz wnoszącego skargę
    kasacyjną nie zawiera wprost, dosłownie i jednoznacznie wymogu, zgodnie z którym dla
    bytu prawnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części niezbędne jest prawo
    własności nieruchomości. Organy podatkowe nie ustaliły też w sprawie, że składniki
    wnoszonego aportem przedsiębiorstwa (...) nie mogły funkcjonować jako zorganizowana
    część przedsiębiorstwa bez prawa własności nieruchomości albo też z wykorzystaniem
    innych nieruchomości niż te, których podatnik nie wniósł do spółki. Istotne znaczenie ma
    również podnoszona przez Sąd pierwszej instancji okoliczność, że w dniu wniesienia -
    otrzymania aportu spółka kapitałowa otrzymała także, tytułem dzierżawy, prawo do
    przywoływanych powyżej nieruchomości”.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności
    faktyczne związane z konkretną transakcją. Wnioskodawca obowiązany jest do
    prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością
    prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest
    sprzedaż detaliczna części i akcesoriów do pojazdów samochodowych. Wnioskodawca jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca
    posiada przedsiębiorstwo, na które składają się m.in:
      nieruchomość
      komputery i urządzenia biurowe (np. kopiarki i drukarki),
      oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo
      meble biurowe i inne,
      środki transportu,
      towary,
      środki pieniężne,
      należności,
      zobowiązania,
      rachunek bankowy,
      oprogramowanie księgowe i inne,
      materiały marketingowe
      pracownicy,
      umowy
      baza klientów i dostawców.
      strona internetowa wraz ze sklepem internetowym.
    W jednoosobowej działalności gospodarczej do celów magazynowych oraz biurowych,
    wykorzystywana jest stanowiąca własność Przedsiębiorcy nieruchomość zabudowana.
    Wnioskodawca planuje wniesienie aportem swojego przedsiębiorstwa do spółki
    komandytowej. Przedmiotem aportu do Spółki, będzie całość przedsiębiorstwa – z
    wyłączeniem Nieruchomości. Z chwilą wniesienia aportu do Spółki zostanie zawarta
    umowa najmu Nieruchomości pomiędzy Wnioskodawcą (osobą fizyczną), a Spółką. Na
    podstawie powyższej umowy Spółka będzie z Nieruchomości realnie korzystać poprzez

    kontynuację działalności przedsiębiorstwa otrzymanego tytułem ww. aportu. W
    przedsiębiorstwie Wnioskodawcy są zatrudnieni pracownicy, którzy po wniesieniu
    przedsiębiorstwa aportem do Spółki, będą zatrudnieni w Spółce. Z punktu widzenia
    pracowniczego dojdzie do przejścia zakładu pracy zgodnie z art. 23(1) kodeksu pracy. W
    oparciu o przedmiot przekazania (aport) możliwe będzie samodzielne prowadzenie
    działalności gospodarczej w tym obszarze, co będzie potwierdzała nieprzerwana ciągłość
    analogicznej działalności przedsiębiorstwa będącego przedmiotem aportu.
    Pana wątpliwości przy tak przedstawionym opisie sprawy dotyczą kwestii czy aport Pana
    przedsiębiorstwa do spółki komandytowej, ale z wyłączeniem własności nieruchomości
    przy jednoczesnym oddaniu nieruchomości spółce komandytowej w najem, będzie
    stanowiło czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w trybie
    art. 6 pkt 1 ustawy VAT
    Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz przywołanych przepisów prawa
    podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo
    tj. zespół składników majątkowych i niemajątkowych przeznaczonych do prowadzenia
    działalności gospodarczej w zakresie działalności handlowej. Jak wynika z opisu sprawy na
    płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej, wnoszone składniki majątkowe
    (przedsiębiorstwo) będą stanowić samodzielną całość operacyjną, zdolną do
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym oraz spółka komandytowa będzie kontynuowała
    tę samą działalność gospodarczą.
    W niniejszej sprawie z czynności zbycia majątku Pana przedsiębiorstwa co prawda
    wyłączona zostanie nieruchomość, jednakże zostanie przekazana spółce komandytowej
    do używania na podstawie umowy najmu, dzięki czemu Spółka będzie mogła nadal
    prowadzić działalność gospodarczą w tej lokalizacji. Z opisu sprawy jednoznacznie wynika,
    że wyłączenie nieruchomości nie wpłynie w żaden sposób na możliwość prowadzenia
    działalności gospodarczej przez spółkę komandytową. Z opisu sprawy wynika bowiem, że
    Spółka będzie prowadzić taką samą działalność, za pomocą tych samych środków
    rzeczowych i osobowych, w tym samym otoczeniu, w tym samym miejscu, w ten sam
    sposób (know-how), z tymi samymi kontrahentami (zarówno odbiorcy jak i dostawcy).
    Zatem wnoszone do Spółki aportem przedsiębiorstwo będzie posiadało pełną zdolność do
    niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot.
    Kierując się zatem przedstawionym powyżej opisem sprawy, stwierdzić należy, że w
    rozpatrywanym przypadku pomimo wyłączenia nieruchomości, zostaną spełnione
    wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania składników materialnych i
    niematerialnych, wchodzących w skład prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej
                                                  1i mających być przedmiotem aportu, za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 55
    Kodeksu cywilnego. Tym samym, planowana przez Pana transakcja wniesienia
    wskazanego we wniosku majątku Pana przedsiębiorstwa z wyłączeniem nieruchomości do
    spółki komandytowej będzie stanowić transakcję zbycia przedsiębiorstwa, o której mowa
    w art. 6 pkt 1 ustawy i w związku z tym czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    W konsekwencji Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.