Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.126.2025.2.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-28
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (IP
BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
programista
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem złożonym 17 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 października 2019
    r. (z datą wznowienia wykonywania działalności od 3 kwietnia 2023 r.) pod firmą ...,
    prowadzoną pod adresem ..., zarejestrowaną w CEIDG. Przedmiotowa działalność dotyczy
    tworzenia oprogramowania od samego początku.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania
    to podatek liniowy.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT. Wniosek dotyczy stanu faktycznego,
    niezmiennego przez lata podatkowe 2023, 2024 oraz 2025. Wnioskodawca zamierz
    skorzystać z ulgi IP BOX również w przyszłości, o ile stan faktyczny wskazany we wniosku
    nie ulegnie zmianie.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a kontrahentem.

    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów. Wnioskodawca tworzy i
    rozwija dokumentację techniczną oraz kod źródłowy, w szczególności do aplikacji
    webowych dla firm z branży bankowej. Dokumentacja obejmuje zarówno szczegółowy
    opis architektury systemu, sposób działania poszczególnych modułów, jak i instrukcje
    użytkowania komponentów aplikacji oraz opisy ....
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
      1) Analiza wymagań biznesowych - na podstawie spotkań z analitykami i właścicielami
        produktu tworzony jest opis potrzebnych funkcjonalności.
      2) Projektowanie rozwiązania - Wnioskodawca opracowuje strukturę modułów,
        architekturę systemu oraz sposób komunikacji między komponentami.
      3) Implementacja - Wnioskodawca tworzy kod źródłowy.
      4) Wnioskodawca organizuje kod zgodnie z podejściem ... lub ..., co ułatwia testowanie
        oraz rozdzielenie logiki biznesowej od infrastruktury.
      5) Tworzenie dokumentacji technicznej równolegle lub po implementacji -
        Wnioskodawca przygotowuje dokumentację kodu, diagramy, opisy przepływu
        danych oraz scenariusze użycia.
      6) Testowanie i weryfikacja - Wnioskodawca opracowuje testy jednostkowe oraz
        integracyjne, a także uczestniczy w testach akceptacyjnych.
      7) Utrzymanie i rozwój - Wnioskodawca wprowadza zmiany zgodnie z feedbackiem
        użytkowników końcowych oraz aktualizuje dokumentację po każdej istotnej zmianie.
    Wytwarzane lub rozwijane przez Wnioskodawcę aplikacje są wykorzystywane przez
    klientów końcowych (np. przez użytkowników banków) głównie do zarządzania swoimi
    produktami finansowymi m.in. kredytami, funduszami, kontami bankowymi.
    Wnioskodawca pracował przede wszystkim nad modułami dotyczącymi:
      a) zmian posprzedażowych w kredytach hipotecznych - użytkownik mógł wnioskować o
        zmianę warunków kredytu (np. przesunięcie terminu spłaty, wakacje kredytowe);
      b) zarządzania harmonogramem spłat - moduł umożliwiał klientowi banku podgląd
        oraz modyfikację harmonogramu spłaty rat;
      c) generowania aktów notarialnych – system automatycznie przygotowywał dokumenty
        niezbędne do podpisu w kancelarii;
      d) zarządzania inwestycjami - moduł pozwalający klientom analizować i dywersyfikować
        środki pomiędzy różne fundusze inwestycyjne. Zawierał część analityczną (raporty,
        wykresy) i możliwość inicjowania operacji finansowych.
    W odniesieniu np. do aplikacji dla firm z sektora bankowego, powstają one w językach ...,...
    i .... Wnioskodawca stosuje podejście ... oraz ... np. z użyciem .... Wnioskodawca
    przestrzega zasad ..., ... oraz stosuje wzorce projektowe. Korzysta on z ... dla redukcji ...
    oraz ... do mapowania encji i .... Całość powstaje w środowisku ... z testami
    automatycznymi, sprawdzaniem jakości kodu i wdrożeniami na środowiska testowe oraz
    produkcyjne. Aplikacje są dostępne przez przeglądarkę internetową i są zintegrowane z
    wewnętrznymi systemami bankowymi. W ramach współpracy z sektorem bankowym

    dokumentacja tworzona jest w postaci komentarzy w kodzie, opisów w systemach .../...
    oraz jako dokumenty techniczne i projektowe (np. diagramy ..., dokumenty integracyjne).
    Tworzone przez Wnioskodawcę aplikacje oparte są m.in. o:
      a) Backend: ...
      b) Frontend: ..., ...;
      c) Bazy danych: ..., ... (w zależności od projektu);
      d) Inne technologie: ..., ..., ..., ..., ....
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
      - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
        bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
        Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
        Warszawa 2019 - art. 74);
      - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa.
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania
    stworzonych przez Niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę

    oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, tworzenie dokumentacji technicznej, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego
    wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W
    doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego.
    Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga
    przychód. Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami
    powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia,
    tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma
    dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy
    zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw
    autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych. Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
        księgowość pozwala na sporządzenie ewidencji niezbędnej do skorzystania z
        preferencyjnej 5% stawki podatkowej. Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane
        oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto,
        dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu
        na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego
        programu komputerowego. Należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości
        jest niezbędne do prowadzenia działalności per se. Koszt poniesiony na usługi

        doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady
        prawnej; nie obejmuje opłaty ustawowej za wniosek o wydanie interpretacji
        indywidualnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania
        odpowiedzi, czy Jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością
        badawczo-rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element
        prowadzenia działalności gospodarczej;
      b) koszty amortyzacji i użytkowania samochodu - koszty związane z amortyzacją oraz
        użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do
        klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do
        specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych,
        czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Podkreślić
        należy, iż koszty te są wprost związane z wytworzeniem oprogramowania. Przez
        koszty użytkowania samochodu Wnioskodawca rozumie wydatki na paliwo,
        ubezpieczenie, przegląd, serwis oraz wymianę bieżącą płynów i części
        eksploatacyjnych.
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych - Wnioskodawca dba o
        ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
        wyposażeniem biura. Jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane
        miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że
        wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
        niezbędnymi w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca
        wskazuje, że pod pojęciem kosztów wyposażenia biurowego i artykułów biurowych
        rozumie koszty dotyczące zakupu: biurka, krzesła, tonerów do drukarki, papieru,
        długopisów.
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - należy podkreślić, iż
        zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne
        do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista. Tworzenie kodu i
        dokumentacji zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu
        komputerowego i elektronicznego. Komputer jest podstawowym narzędziem pracy
        każdego programisty, natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga
        wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Z całą pewnością należy stwierdzić, iż
        przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i
        są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów
        komputerowych. Ponadto, Wnioskodawca wykorzystuje również takie urządzenia
        do podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych i rozwijania umiejętności
        praktycznych, w zakresie posiadanej już wiedzy teoretycznej z programowania.
        Rozwijanie umiejętności poprzez nieustanne ćwiczenie i testowanie różnych
        rozwiązań podnosi konkurencyjność Wnioskodawcy oraz przyspiesza wymyślanie
        nowych przyszłych koncepcji. Wnioskodawca oświadcza, iż wskazując koszt zakupu
        sprzętu komputerowego elektronicznego, rozumie: telefon, tablet, słuchawki,
        mikrofon, modem, router, ładowarki, baterie, monitor, laptop, pendrive, klawiaturę,
        mysz.
    Od 3 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawkę.

    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    17 czerwca 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
      1) Czy prowadzona przez Pana działalność dotyczy wyłącznie tworzenia
        oprogramowania, czy również jego rozwijania/modyfikowania/ulepszania?
    Odpowiedź: Wnioskodawca tworzy nowe moduły i komponenty systemów (np. dla
    procesów posprzedażowych, takich jak zmiana limitu czy wcześniejsza spłata kredytu).
    Rozwija On istniejące rozwiązania – dodając nowe funkcje, usprawniając wydajność oraz
    dostosowując systemy do zmieniających się wymagań biznesowych. Wnioskodawca
    modernizuje i refaktoryzuje kod w celu zwiększenia jego czytelności, bezpieczeństwa oraz
    zgodności z najnowszymi technologiami. Głównie tworzy On i rozwija interfejsy
    użytkownika w ..., a także implementuje logikę biznesową w Java, zapewniając zgodność z
    obowiązującymi standardami oraz potrzebami klientów.
    Dzięki temu działalność Wnioskodawcy nie ogranicza się wyłącznie do „utrzymywania”
    istniejącego oprogramowania, lecz obejmuje realne tworzenie, rozwijanie oraz ulepszanie
    systemów informatycznych.
      2) Co – w kontekście przedstawionego opisu – należy rozumieć pod pojęciem
        „program komputerowy”? W opisie używa Pan różnych pojęć, które określają
        efekty Pana pracy. Sposób, w jaki ich Pan używa nie pozwala na stwierdzenie, czy
        różne pojęcia określają różne efekty Pana prac czy pojęcia te są używane
        zamiennie, żeby określić te same efekty. W opisie pojawiają się m.in. takie
        określenia: „program komputerowy”, „projekty programistyczne”, „zlecenia
        programistyczne”, „rozwiązania programistyczne”, „oprogramowanie”, „prace
        programistyczne”. W konsekwencji nie wiadomo, czego dotyczą zadane przez
        Pana we wniosku pytania:
        a) Jakie konkretne „Oprogramowanie” Pan tworzy?
        b) Jakie konkretne „Oprogramowanie” Pan rozwija oraz w jaki sposób?
        c) W jakim okresie powstawało „Oprogramowanie”, o którym mowa we wniosku?
        d) Czy uczestniczy Pan we własnych czy też cudzych pracach polegających na
          wytwarzaniu oraz rozwijaniu/ulepszaniu „Oprogramowania”?
    Odpowiedź: Pod pojęciem „program komputerowy” Wnioskodawca rozumie wytwarzane
    przez siebie autorskie moduły oraz komponenty systemów informatycznych, tworzone w
    postaci kodu źródłowego w językach ... (część back-endowa) oraz ... (..., część front-
    endowa). Efektem pracy Wnioskodawcy jest działające oprogramowanie – zestaw klas,
    serwisów, kontrolerów oraz komponentów interfejsu użytkownika, które realizują
    określone procesy szczególnie w systemach bankowych i inwestycyjnych (np. zmiana
    limitu kredytowego, wcześniejsza spłata kredytu, obsługa funduszy inwestycyjnych).
    Określenia takie jak „projekty programistyczne”, „zlecenia programistyczne”, „rozwiązania
    programistyczne”, „prace programistyczne” czy „oprogramowanie” odnoszą się do tych
    właśnie konkretnych fragmentów kodu źródłowego, tworzonych przez Wnioskodawcę,
    które tworzą nowe funkcjonalności w systemach informatycznych klienta (w szczególności
    w systemach bankowych).
    Wnioskodawca tworzy przede wszystkim moduły i komponenty systemów bankowych
    oraz inwestycyjnych, m.in.:
          · moduły obsługi zmiany limitu kredytowego online,

          · moduły umożliwiające wcześniejszą spłatę kredytu,
          · moduły do obsługi funduszy inwestycyjnych (podgląd, zlecenia kupna
            /sprzedaży),
          · systemy posprzedażowe, np. zmiany danych klienta czy generowanie
            dokumentów.
    Powstają one przy zastosowaniu najnowszych technologii: ... oraz ....
        Wnioskodawca rozwija również istniejące moduły i komponenty, np.:
          · rozbudowuje oprogramowanie o nowe funkcje (np. dodatkowe typy kredytów,
            nowe kanały komunikacji z klientem),
          · modernizuje kod do nowszych wersji ... ,
          · optymalizuje wydajność i poprawia bezpieczeństwo (np. wdrożenie ...,
            szyfrowanie danych).
    W praktyce oznacza to dopisywanie nowego kodu źródłowego, refaktoryzację istniejącego
    oraz wprowadzanie zmian zgodnie z wymaganiami biznesowymi.
    Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowania od początku prowadzenia działalności
    gospodarczej, tj. od 3 kwietnia 2023 r. Prace mają charakter ciągły – stale powstają nowe
    moduły, a istniejące są rozwijane i ulepszane.
    Wnioskodawca uczestniczy zarówno we własnych pracach (samodzielnie projektuje i
    implementuje nowe moduły oraz komponenty), jak i w pracach zespołowych (współpraca
    przy tworzeniu kodu z innymi programistami, analitykami i testerami). W obu przypadkach
    samodzielnie tworzy On i rozwija kod źródłowy, dzięki czemu ma realny wkład w
    powstanie i rozwój programów komputerowych.
    Jeżeli Wnioskodawca ulepsza lub rozwija program komputerowy, którego własności nie
    posiada, to nie dokonuje zbycia całego programu, a jedynie zbywa On efekty swoich prac
    związanych z modyfikacją „cudzego” IP, występując wtedy jako właściciel efektów prac
    związanych z ulepszeniem lub rozwinięciem danego programu komputerowego.
      3) Jakie konkretne narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w praktyce
        gospodarczej zastosował Pan, co powoduje, że wytworzony, rozwinięty
        /zmodyfikowany „program komputerowy” w znacznym stopniu różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących; na czym polega oryginalność Pana
        oprogramowania; jakie usprawnienia odróżniają wytworzone/rozwinięte przez Pana
        oprogramowanie od już istniejących?
    Odpowiedź: W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca tworzy oraz
    rozwija oprogramowanie, które w znacznym stopniu różni się od standardowych,
    dostępnych rozwiązań.
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia kilka przykładowych narzędzi, koncepcji oraz
    rozwiązań technicznych, które zastosował, a które powodują, że Jego oprogramowanie ma
    charakter twórczy, oryginalny i innowacyjny.
        1. Implementacja autorskich reguł biznesowych w module wcześniejszej spłaty
          kredytu Stworzono i rozwinięto zaawansowany moduł w ..., który:
            · dynamicznie kalkuluje koszty wcześniejszej spłaty kredytu, biorąc pod
              uwagę różne scenariusze (zmienne oprocentowanie, opłaty, okresy
              karencji),
            · umożliwia klientowi symulację różnych wariantów spłaty w czasie
              rzeczywistym (na froncie w ...),
            · obejmuje integrację z wewnętrznym systemem scoringowym banku.

          To rozwiązanie powstało od podstaw – nie jest gotowym produktem, lecz
          autorskim modułem dopasowanym do potrzeb klienta.
        2. Użycie mechanizmu ... i ... w celu poprawy wydajności oraz rozdzielenia
          operacji odczytu i zapisu. Pozwoliło to:
              · zyskać lepszą skalowalność dla zapytań front-endowych,
              · zmniejszyć obciążenie bazy danych,
              · ułatwić audyt historii zmian (szczególnie ważne w sektorze finansowym).
          To rozwiązanie było projektowane i implementowane przeze Wnioskodawcę
          – nie jest to standardowy wzorzec stosowany „z półki”, lecz dostosowany do
          specyfiki procesów bankowych.
        3. Tworzenie dynamicznych formularzy w ... z regułami biznesowymi
          pobieranymi z back-endu.
          Wnioskodawca zaprojektował system, w którym logika formularzy (np.
          walidacja, wymagane pola, reguły zależności) jest definiowana na serwerze i
          dynamicznie wczytywana przez aplikację .... Dzięki temu:
            · bank może wprowadzać zmiany w procesach bez konieczności
              przebudowy front-endu,
            · skraca się czas wdrożeń,
            · zmniejsza się liczba błędów.
          To rozwiązanie nie występuje w gotowych bibliotekach – powstało jako
          autorskie rozszerzenie standardowych komponentów ....
        4. Wdrożenie zaawansowanych mechanizmów bezpieczeństwa, w tym:
            · integracja uwierzytelniania ...,
            · autorskie filtry w ..., które weryfikują dodatkowe nagłówki
              bezpieczeństwa,
            · rozwiązania maskujące dane wrażliwe (np. PESEL, nr rachunku) w logach
              serwera.
          To rozwiązanie znacznie zwiększyło bezpieczeństwo danych osobowych
          klientów banku.
        5. Automatyzacja procesów na styku front-end/back-end, w tym stworzenie
          narzędzia do automatycznej generacji modeli i serwisów ... na podstawie
          definicji ..., co:
            · redukuje błędy wynikające z niespójności kontraktów,
            · skraca czas wdrażania nowych wersji ....
          To rozwiązanie jest rozszerzeniem istniejących narzędzi – ale dostosowanym
          do specyfiki konkretnego środowiska bankowego.
    Podsumowując, Wnioskodawca tworzy autorskie moduły, które nie są gotowymi
    produktami, stosuje zaawansowane wzorce architektoniczne i integracje (..., dynamiczne
    formularze) oraz optymalizuje wydajność i bezpieczeństwo w sposób specyficzny dla
    sektora bankowego. Rozwiązania te powstają w wyniku pracy twórczej, a nie tylko
    konfiguracji gotowych bibliotek.
      4) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
        odniesieniu do „programu komputerowego”, którego dotyczy wniosek? Należy

        wyjaśnić jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego
        „programu komputerowego” lub ulepszenia/rozwijania istniejącego, a w
        szczególności:
        a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania/modyfikowania (jakiego
          „programu komputerowego”?) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w
          ramach którego tworzy, rozwija i modyfikuje Pan program komputerowy?
        b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony przez Pana
          program komputerowy, czego dotyczyło tworzenie, rozwijanie i modyfikowanie
          przez Pana „programu komputerowego”; jakie konkretnie narzędzia, nowe
          koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan
          zastosował;
        c) co powoduje, że wytworzone nowe oprogramowanie lub usprawnione w
          znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana, na czym
          polega oryginalność tego „programu komputerowego”;
      Odpowiedź: Działalność gospodarcza Wnioskodawcy ma twórczy charakter,
      ponieważ jej rezultaty choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od rezultatów
      prac, realizowanych przez innych programistów. W ramach tej działalności
      Wnioskodawca opracowuje, rozwija i modyfikuje nowe autorskie moduły
      oprogramowania wykorzystywane głównie w systemach bankowych oraz
      inwestycyjnych. Są to rozwiązania projektowane od podstaw lub znacząco
      rozbudowywane przez Wnioskodawcę, co wymaga twórczego podejścia,
      projektowania architektury i implementacji niestandardowych mechanizmów,
      dostosowanych do specyfiki
      danego sektora gospodarki.
        Przykładowo w ramach projektów Wnioskodawca:
          · tworzy nowe moduły obsługujące np. wcześniejszą spłatę kredytu, zmianę
            limitu czy obsługę funduszy inwestycyjnych,
          · projektuje i implementuje nowe funkcjonalności w istniejących modułach,
            np. obsługę nowych typów produktów finansowych, integrację z
            zewnętrznymi systemami ...,
          · refaktoryzuje i modernizuje istniejące komponenty, np. migracja z ... do ..., z
            ... do ...,
          · opracowuje autorskie mechanizmy optymalizacji wydajności, np. cache
            danych, kolejki zdarzeń, dynamiczne formularze,
          · rozwija moduły bezpieczeństwa, m.in. filtrowanie wrażliwych danych w
            logach, maskowanie danych, walidacje wejścia.
        Te działania wymagają projektowania architektury, analizy wymagań biznesowych,
        tworzenia dokumentacji technicznej oraz implementacji w kodzie źródłowym.
        Programy komputerowe, które tworzy i rozwija Wnioskodawca powstają przede
        wszystkim, w oparciu o:
          · ... po stronie back-endu,
          · ... po stronie front-endu,
          · bazy danych relacyjne,
          · narzędzia ....
        Narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w praktyce gospodarczej
        Wnioskodawcy oraz klienta zostały wymienione w odpowiedzi na pytanie nr 3.

        Rozwiązania wytwarzane przez Wnioskodawcę nie są gotowymi produktami, lecz
        autorskimi modułami i komponentami, zaprojektowanymi i zaimplementowanymi
        pod konkretne wymagania klienta z sektora finansowego. Zastosowano w nich
        zaawansowane wzorce architektoniczne .... i dynamiczną konfigurację procesów,
        co znacząco odróżnia je od prostych aplikacji ....
        Dzięki dynamicznym formularzom i centralnej konfiguracji procesów możliwa jest
        szybsza adaptacja do zmian w regulacjach prawnych bez kosztownych prac
        deweloperskich. Oprogramowanie jest dopasowane do specyfiki branży
        kontrahenta, przede wszystkim: bezpieczeństwo, audyt historii zmian, odporność
        na dużą liczbę jednoczesnych użytkowników. Stworzono autorskie mechanizmy
        generowania kodu i testów, co usprawnia rozwój i zmniejsza liczbę błędów.
        Dzięki tym rozwiązaniom oprogramowanie powstałe w ramach działalności
        Wnioskodawcy ma charakter oryginalny i wyróżnia się na tle standardowych
        innych rozwiązań dostępnych na rynku, a już na pewno odróżnia się od rozwiązań
        stosowanych w praktyce gospodarczej kontrahenta oraz samego Wnioskodawcy.
      5) W związku ze wskazaniem we wniosku, że:
      „(...) Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
      systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
      wykorzystaniu zasobów wiedzy”.
        proszę wyjaśnić:
        a) Jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego,
          ulepszonego i rozwiniętego programu komputerowego w poszczególnych
          latach oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac oraz
      Odpowiedź: Każdorazowo cel był taki sam - stworzenie oprogramowania, które
      będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
        b) Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach
          jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie
          konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego
          rozwiązania.
      Odpowiedź: Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie
      oprogramowania spełniające ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je
      stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.
        c) Na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
          wykonywanych przez Pana czynności?
      Odpowiedź: Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie
      podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
      pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
      określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej
      umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, która zobowiązany jest
      należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
      przedstawionym przez nich planem.
        d) Jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w
          poszczególnych latach, a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w
          stosunku do jakiego „programu komputerowego”?
      Odpowiedź: Każde oprogramowanie posiadało harmonogram pac, które zostały
      każdorazowo zrealizowane.
      6) W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy (rozwija/ulepsza) Pan
        „Oprogramowanie” proszę wyjaśnić:

        a) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
          poszczególnego Oprogramowania?
    Odpowiedź: Przed rozpoczęciem pracy nad poszczególnymi projektami Wnioskodawca
    posiadał:
          · wykształcenie wyższe techniczne – tytuł inżyniera informatyki uzyskany na
          Uniwersytecie,
          · szereg kursów specjalistycznych (głównie na platformie ...), dotyczących
          nowoczesnych technologii, m.in. ..., ..., architektura mikroserwisowa,
          bezpieczeństwo aplikacji, wzorce projektowe,
          · praktyczne doświadczenie zawodowe zdobywane w projektach z sektora
          bankowego oraz finansowego, w których Wnioskodawca tworzył moduły dla
          systemów posprzedażowych (np. zmiana limitu, wcześniejsza spłata kredytu,
          obsługa funduszy inwestycyjnych),
          · aktywne uczestnictwo w lokalnych grupach technologicznych (spotkania grup ...
          i ...), gdzie Wnioskodawca poznawał nowe podejścia i wymieniał
          doświadczenia z innymi specjalistami.
          Dzięki temu przed rozpoczęciem każdego nowego projektu, Wnioskodawca
          posiadał zarówno solidne podstawy teoretyczne, jak i aktualną wiedzę rynkową.
        b) Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej
          działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstają
          poszczególne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia
          odróżniają tworzone, rozwinięte/ulepszone Oprogramowanie od już
          istniejących?
    Odpowiedź: W swojej działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę oraz
    umiejętności z zakresu:
            · tworzenia architektury systemów mikroserwisowych,
            · bezpieczeństwa aplikacji webowych (maskowanie danych, filtrowanie,
              logowanie incydentów),
            · zarządzania wydajnością i optymalizacją zapytań,
            · programowania front-end w ..., w tym dynamicznych formularzy i
              integracji z back-endem,
            · integracji systemów za pomocą ... oraz narzędzi typu ....
    Odnośnie do innowacyjnych technologii, wykorzystywanych przy tworzeniu nowych
    rozwiązań programistycznych, można do nich zaliczyć katalog z odpowiedzi na pytanie nr
    3.
        c) Jaki jest sposób wykorzystania oraz selekcji tej wiedzy pod względem
          przydatności do realizacji każdego nowego, rozwiniętego/ulepszonego
          Oprogramowania? (jaka wiedza została wykorzystana?)?
    Odpowiedź: Przed rozpoczęciem każdego projektu Wnioskodawca:
              · analizuje wymagania biznesowe i techniczne,
              · porównuje dostępne rozwiązania i technologie z wcześniejszych
                projektów oraz nowo poznane koncepcje,
              · selekcjonuje elementy, które najlepiej pasują do danego przypadku
                (np. czy warto użyć ..., czy wystarczy klasyczny model ...),
              · projektuje architekturę modułu tak, by była elastyczna, skalowalna i
                zgodna z wymogami sektora bankowego.

    W praktyce oznacza to, że:
              · część wiedzy pochodzi z wykształcenia i wcześniejszych projektów
              · druga część wiedzy pochodzi z nowych szkoleń i społeczności
                technologicznych.
    Kluczowym etap selekcji wiedzy jest autorskie i unikalne w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy oraz kontrahenta połączenie znanych rozwiązań i dostosowanie ich do
    specyfiki danego modułu.
    Dzięki temu każde nowe lub rozwinięte oprogramowanie powstaje w wyniku twórczego
    procesu, a nie prostego powielenia istniejących rozwiązań.
        d) Jakie produkty, usługi procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności?
    Odpowiedź: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca oferował dotychczas:
              · tworzenie i rozwój modułów programistycznych dla sektora
                bankowego (np. zmiana limitu, wcześniejsza spłata kredytu, obsługa
                funduszy inwestycyjnych),
              · projektowanie oraz implementacja rozwiązań webowych (front-end w
                ..., back-end w ...),
              · integrację systemów poprzez ...,
              · projektowanie architektury mikroserwisowej i usprawnienia
                wydajnościowe,
              · rozwój istniejącego oprogramowania (modyfikacje, refaktoryzacja,
                wdrażanie nowych funkcji w odpowiedzi na zmiany prawne i
                biznesowe),
              · testy automatyczne i wdrażanie procesów ....
        e) Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych czy
          programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Rozwiązania Wnioskodawcy są oparte m.in. na:
              · technologiach: ...,..., ..., ..., ...,
              · wzorcach projektowych i koncepcjach: ..., architektura
                mikroserwisowa, ..., ...,
              · metodykach: ..., ..., ...,
              · narzędziach: ... , ..., ..., ..., ...,
              · własnych autorskich rozwiązaniach: np. dynamiczne formularze w ...
                generowane z konfiguracji back-end, dedykowane filtry
                bezpieczeństwa i walidacji, rozwiązania cache poprawiające
                szybkość aplikacji.
        f) Co Pan planował?
    Odpowiedź: Wnioskodawca każdorazowo planuje wytworzenie oprogramowania, które
    będzie zawierało wszelkie wymagane funkcjonalności, poprzez ustalenie etapów prac
    danego projektu. Kształtują się one następująco:
              · analiza wymagań biznesowych – rozmowy z interesariuszami, analiza
                wymagań prawnych,
              · projektowanie architektury rozwiązania – wybór technologii i wzorców
                projektowych,
              · opracowanie prototypu lub ...,

              · szczegółowe projektowanie komponentów (diagramy klas, diagramy
                sekwencji, modele danych),
              · określenie harmonogramu i zadań (podział na sprinty / etapy realizacji).
        g) W jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
    Odpowiedź: Realizacja projektów wedle zaplanowanego harmonogramu wygląda
    następująco:
            · programowanie modułów back-end w ... (logika biznesowa, integracja
              systemami bankowymi, ..., bezpieczeństwo),
            · tworzenie front-end w ... (komponenty, dynamiczne formularze,
              walidacja, UX),
            · pisanie testów jednostkowych i integracyjnych,
            · dokumentowanie ...w .../...,
            · budowa ... (automatyczne testy, ... i ...),
            · wdrożenie na środowiska testowe i produkcyjne,
            · monitorowanie działania i optymalizacja na podstawie realnych danych.
        h) Co jest efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji
          opisanych projektów?
    Odpowiedź: Efektem działań Wnioskodawcy są nowe lub znacząco usprawnione moduły
    oprogramowania dla sektora bankowego, umożliwiające m.in.:
            · szybszą i bezpieczniejszą obsługę wniosków posprzedażowych (np.
              zmiany limitu, wcześniejsze spłaty kredytów),
            · dynamiczne dostosowywanie formularzy bez konieczności wdrażania
              nowych wersji front-end,
            · szybsze reagowanie na zmiany prawne i regulacyjne,
            · zwiększenie wydajności obsługi dużej liczby klientów dzięki cache i
              architekturze mikroserwisowej.
    Dodatkowo do efektów prac należy zaliczyć autorskie rozwiązania techniczne, np.
    dynamiczne generowanie formularzy, integracja z ..., dodatkowe filtry bezpieczeństwa i
    kontrola dostępu.
    Wszystko to w znacznym stopniu różni się od prostych systemów ..., dzięki zastosowaniu
    nowoczesnych technologii i autorskich rozwiązań odpowiadających na specyficzne
    wymagania sektora bankowego.
      7) Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:
          (...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi
          utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i
          prawach pokrewnych.
        należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i
        w przypadku rozwijania/modyfikowania/ulepszania utworów – efekty Pana
        samodzielnej pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
        ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta,
    prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są prawa majątkowe.

      8) Czy efekty Pana prac, które nazywa Pan: „program komputerowy”/„projekty
        programistyczne”/„zlecenia programistyczne”/„rozwiązania programistyczne”/
        „oprogramowanie”/„prace programistyczne”/„usługi programistyczne”, zawsze są
        /będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych, tj.:
        a) zawsze odznaczały się/odznaczają/będą odznaczały się rzeczywiście
          oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
          wcześniej wartości niematerialnej;
        b) nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
          jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
          góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
        c) nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją
          szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy
    komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta.
      9) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób
        trzecich (innych niż kontrahent)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym
    ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności
    w ramach realizacji zleceń.
      10) Czy w przypadku, gdy rozwija/ulepsza Pan „oprogramowanie” Pana działania
        zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania?
    Odpowiedź: W przypadku rozwijania bądź ulepszania oprogramowania działania
    Wnioskodawcy zmierzają do poprawy użyteczności lub funkcjonalności tego
    oprogramowania.
      11) Czy w przypadku gdy rozwija/ulepsza Pan „oprogramowanie” lub jego część, to czy
        jest Pan właścicielem lub współwłaścicielem ulepszanego „oprogramowania”, albo
        użytkownikiem posiadającym prawo do jego użytkowania na podstawie licencji
        wyłącznej, tj. umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z
        autorskiego prawa do „oprogramowania”, bądź czy działa Pan na zlecenie podmiotu
        będącego właścicielem tego „oprogramowania”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca działa w takiej sytuacji na zlecenie podmiotu będącego
    właścicielem tego oprogramowania. Własność praw majątkowych do wytworzonych przez
    siebie funkcjonalności, implementowanych do oprogramowania Kontrahenta,
    przenoszona jest w zupełności na niego, w związku z czym Wnioskodawca otrzymuje
    wynagrodzenie.
      12) W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentem regulują kwestię sposobu
        (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych
        stworzonych przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się
        wyodrębnienie konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do
        tego efektu Pana pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio
        Pan i kontrahent)? Co potwierdza przeniesienie tych praw?

    Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem, strony ustaliły, iż
    kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
        1) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art.
          74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
          (Dz. U. z 2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest
          wówczas przekazanie wytworzonego utworu kontrahentowi przez
          Wnioskodawcę, co bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
        2) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74
          ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.
          U. z 2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest
          wówczas samo wytworzenie przez Wnioskodawcę ww. programu.
        Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do
        tego efektu pracy na kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na
        bieżąco ewidencji.
      13) Jak należy rozumieć Pana sformułowanie, że:
      Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
      Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
      podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
      komputerowym (...)
        w szczególności:
        · na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane Pana
          „zaangażowanie w prace nad określonym programem komputerowym”?
        · w jaki sposób Pana „zaangażowanie” przekłada się na wartość Pana
          wynagrodzenia?
      Odpowiedź: Zgodnie z umową należne wynagrodzenie zawiera w sobie
      wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji
      Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia,
      które ma skorzystać z ulgi. Zaangażowanie mierzone jest czasem jaki jest
      Wnioskodawcy potrzebny do wytworzenia programu komputerowego.
      14) Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z kontrahentami?
        Czy:
          a) są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne)?
          b) zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych
          warunków przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana
          określonych prac albo etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie
          jakich warunków lub zaistnienie jakich okoliczności wyznacza koniec
          okresu rozliczeniowego?
    Odpowiedź: Są to okresy miesięczne. Zakończenie okresu rozliczeniowego jest niezależne
    od spełnienia jakichkolwiek warunków przez Wnioskodawcę.
      15) Czy sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do „program
        komputerowy”/„projekty programistyczne”/„zlecenia programistyczne”/
        „rozwiązania programistyczne”/„oprogramowanie”/„prace programistyczne”
        następował/następuje/będzie następował zgodnie z wymogami przewidzianymi w
        przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
        zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy?
    Odpowiedź: Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i

    prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże
    ustawy.
      16) Jak na gruncie poszczególnych umów z kontrahentem wyglądała/wygląda relacja
        pomiędzy przeniesieniem przez Pana na kontrahenta praw do konkretnego efektu
        Pana pracy a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia
        oraz wartością tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta, po upływie okresu rozliczeniowego,
    autorskie prawa majątkowe do wytworzonej części programu komputerowego, która
    stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za
    przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu komputerowego oraz
    świadczenie usług, Wnioskodawca otrzymuje po upływie okresu rozliczeniowego
    wynagrodzenie wypłacane na podstawie wystawionej przez Niego faktury. Wartość
    wynagrodzenia wyliczana jest na podstawie tego, ile czasu w ciągu jednego okresu
    rozliczeniowego Wnioskodawca poświęcił na tworzenie programu komputerowego, a ile
    na działania nietwórcze (np. czynności administracyjne), następnie określa jaka była to
    część całego czasu poświęconego na świadczenie usług w danym okresie rozliczeniowym.
    Na podstawie takich obliczeń Wnioskodawca ustala wysokość wynagrodzenia z tytułu
    przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.
      17) Czy wynagrodzenie otrzymywane przez Pana od kontrahenta obejmuje wyłącznie
        wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem/rozwijaniem/ulepszeniem
        kwalifikowanego IP, czy również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem
        /rozwijaniem/ulepszeniem takiego prawa? Czy faktury wyodrębniają wynagrodzenie
        z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów
        Pana prac na kontrahentów? Jeśli nie, prosimy wskazać dlaczego?
    Odpowiedź: Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę obejmuje zarówno
    wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich, jak i za inne czynności wykonywane w
    ramach umowy.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw autorskich, ponieważ
    przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania. Wydzielenie wynagrodzenia za
    przeniesienie praw autorskich możliwe jest na podstawie prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
      18) Jeśli wynagrodzenie obejmuje również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem
        /rozwijaniem/ulepszeniem kwalifikowanego IP, to czy preferencyjną stawką
        podatkową zamierza Pan objąć całe wynagrodzenie otrzymane od kontrahentów,
        czy tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności
        intelektualnej?
    Odpowiedź: Wnioskodawca zamierza objąć preferencyjną stawką podatkową tylko tę
    część Jego wynagrodzenia, która dotyczy przeniesienia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
      19) Czy wydatki na usługę księgową obejmują także opłatę za wniosek o wydanie
        interpretacji indywidualnej?
    Odpowiedź: Wydatki na usługę księgową nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
      20) Czy i które z wymienionych przez Pana kosztów stanowią/będą stanowiły środek
        trwały (środki trwałe) w prowadzonej działalności gospodarczej?
    Odpowiedź: Wyłącznie samochód będzie stanowił środek trwały w prowadzonej
    działalności gospodarczej.
      21) W odniesieniu do kosztów wymienionych we wniosku oraz w jego uzupełnieniu,
        których dotyczy postawione przez Pana pytanie nr 3, tj. kosztów, które chciałby Pan
        uwzględnić we wskaźniku nexus, prosimy wskazać:

        · jaki jest funkcjonalny związek poszczególnych wydatków z Pana trzeciego pytania z
        poszczególnymi działaniami obejmującymi tworzenie/rozwijanie „programów
        komputerowych”/„projektów programistycznych”/”zleceń programistycznych?
        · w jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne
        wydatki z Pana trzeciego pytania do działań, które traktuje Pan jako działalność
        badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
        intelektualnej? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie wydatki,
        jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego „program
        komputerowego”/„projektu programistycznego”/„zlecenia programistycznego”/
        „rozwiązania programistycznego”/„oprogramowania”/„prac programistycznych”/
        „usług programistycznych”,? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
        wydatków do wskaźników nexus (jeśli tak, prosimy wyjaśnić te zasady)?
        · czy wszystkie wydatki zostały/zostaną faktycznie poniesione przez Pana i są
        bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą związaną z wytwarzaniem
        /rozwijaniem/ulepszaniem „programów komputerowych”/„projektów
        programistycznych”/”zleceń programistycznych”, tj. kwalifikowanym prawem
        własności intelektualnej, o którym mowa we wniosku?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, iż w części opisującej stan faktyczny we wniosku
    szczegółowo uargumentował powiązanie wymienionych kosztów, które są podstawowymi
    kosztami ponoszonymi przez niemal każdego programistę z prowadzeniem działalności
    programistycznej, co obrazuje wprost funkcjonalny ich związek z wytworzeniem
    oprogramowania. Wszystkie wymienione w pytaniu interpretacyjnym koszty są związane z
    wytwarzanymi przez Wnioskodawcę programami komputerowymi, a sposób powiązania
    każdego z ponoszonych wydatków został przedstawiony we wniosku. Koszty te są
    bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytworzeniem oprogramowania (jak i
    powstaniem praw autorskich przysługujących do niego).
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku
    wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części.
    Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wymienione we wniosku wydatki zostały faktycznie
    poniesione (i ponoszone będą nadal) na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę
    działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania.
      22) Czy w prowadzonej przez Pana na bieżąco od 3 kwietnia 2023 r. ewidencji:
        · wyodrębniał Pan każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej?
        · prowadził Pan przedmiotową ewidencję w sposób zapewniający ustalenie
        przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
        na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej?
        · wyodrębniał Pan koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy,
        przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
        zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
    Odpowiedź: Tak.
      23) Czy Kontrahenci, o których mowa we wniosku, są podmiotami polskimi, czy
        zagranicznymi (z jakiego kraju?).
    Odpowiedź: Są to podmioty polskie.
      24) Jeśli Kontrahenci są podmiotami zagranicznymi, to czy usługi dla tego podmiotu są
        wykonywane przez Pana w Polsce czy w kraju, w którym podmioty te mają siedzibę?

    Odpowiedź: Nie dotyczy.
      25) Jeśli usługi są wykonywane w kraju, w którym podmioty te mają siedzibę, to, czy
        działalność gospodarcza w tym państwie jest prowadzona za pośrednictwem
        zakładu w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej
        między Polską a tym państwem?
    Odpowiedź: Nie dotyczy.
      26) Wobec wskazania, że Pana wniosek dotyczy również zdarzenia przyszłego – czy
        będzie Pan uzyskiwał dochody z kwalifikowanych IP w takich samych
        okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionym opisie sprawy (jeżeli nie, należy
        wyczerpująco przedstawić okoliczności ich uzyskiwania).
    Odpowiedź: Wniosek dotyczy wyłącznie 4 stanów faktycznych.
    Pytania
      1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
        tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
        rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
      2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
        Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi
        sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
        ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy
        o PIT?
      3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej.
        b) koszty amortyzacji i użytkowania samochodu,
        c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
        przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
        wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
        PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej?
      4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
        do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
        osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art.
        30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.

    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT, normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, Jego działalność
    spełnia cechy takowej:
      a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
        potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
        zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
        potrzeb;
      b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
        od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
        proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
        korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie
        całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
      c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
        zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, Jego działalność prowadzona jest
        w sposób systematyczny,
      d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, jest
        przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co
        nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Jego kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem

    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub
    usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą
    oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe
    stworzone przez Niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych
    programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności
    niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem
    Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności oraz są
    one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności, jak i
    Jego kontrahenta. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019
    r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie
    do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności - autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad. 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych,
    z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
      a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
      b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Unia Europejska. Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich.
    Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące
    przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności
    spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego
    mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli
    tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy
    programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS
    z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpećnostni softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do
    programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP
    zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub
    beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.). Ustawa o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74). Zdaniem
    Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez
    Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
    gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio

    przez Niego działalności opisanej we wniosku, która Jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
      kwalifikowanego IP;
      ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli
      zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
      arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        Niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad. 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
      (a+b)x1,3/a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo- rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód. Przedmiotem wykonywanej przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie
    programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w
    ramach wykonania umowy na rzecz określonego kontrahenta. Za świadczone usługi
    Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje również wynagrodzenie
    za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty amortyzacji i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty
    faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą,
    Jego zdaniem działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad. 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. 2022 r. poz. 2647 ze zm., t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm., t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 poz.
    1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy :
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm., Dz. U. z
        2023 r. poz. 742 ze zm., Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897)
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ostatniej ustawy :
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;

      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie
    programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Tworzy i rozwija
    Pan dokumentację techniczną oraz kod źródłowy, w szczególności do aplikacji webowych
    dla firm z branży bankowej. Dokumentacja obejmuje zarówno szczegółowy opis
    architektury systemu, sposób działania poszczególnych modułów, jak i instrukcje
    użytkowania komponentów aplikacji oraz opisy API.
    Wytwarzane lub rozwijane przez Pana aplikacje są wykorzystywane przez klientów
    końcowych (np. przez użytkowników banków) głównie do zarządzania swoimi produktami
    finansowymi m.in. kredytami, funduszami, kontami bankowymi. Pracował Pan przede
    wszystkim nad modułami dotyczącymi:
      a) zmian posprzedażowych w kredytach hipotecznych - użytkownik mógł wnioskować o
        zmianę warunków kredytu (np. przesunięcie terminu spłaty, wakacje kredytowe);
      b) zarządzania harmonogramem spłat - moduł umożliwiał klientowi banku podgląd
        oraz modyfikację harmonogramu spłaty rat;
      c) generowania aktów notarialnych – system automatycznie przygotowywał dokumenty
        niezbędne do podpisu w kancelarii;
      d) zarządzania inwestycjami - moduł pozwalający klientom analizować i
        dywersyfikować środki pomiędzy różne fundusze inwestycyjne. Zawierał część
        analityczną (raporty, wykresy) i możliwość inicjowania operacji finansowych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących

    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, tworzenie
    dokumentacji technicznej, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które
    wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio
    przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne.
    W wyniku prowadzonych prac powstaje program komputerowy - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych będące
    utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. W uzupełnieniu
    wniosku wskazał Pan, że przed rozpoczęciem każdego nowego projektu, Wnioskodawca
    posiadał zarówno solidne podstawy teoretyczne, jak i aktualną wiedzę rynkową.
    Kluczowym etapem selekcji wiedzy jest autorskie i unikalne w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy oraz Kontrahenta połączenie znanych rozwiązań i dostosowanie ich do
    specyfiki danego modułu. Dzięki temu każde nowe lub rozwinięte oprogramowanie
    powstaje w wyniku twórczego procesu, a nie prostego powielenia istniejących rozwiązań.
    Wnioskodawca każdorazowo planuje wytworzenie oprogramowania, które będzie
    zawierało wszelkie wymagane funkcjonalności, poprzez ustalenie etapów prac danego
    projektu. Efektem działań Wnioskodawcy są nowe lub znacząco usprawnione moduły
    oprogramowania dla sektora bankowego. Dodatkowo do efektów prac należy zaliczyć
    autorskie rozwiązania techniczne, np. dynamiczne generowanie formularzy, integracja z
    ..., dodatkowe filtry bezpieczeństwa i kontrola dostępu. Wszystko to w znacznym stopniu
    różni się od prostych systemów ..., dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii i
    autorskich rozwiązań odpowiadających na specyficzne wymagania sektora bankowego.
    Efektem Pana prac, którym są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się
    rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są
    również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Kontrahenta.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w

    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, tworzenie dokumentacji technicznej,
    modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te
    prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
    zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że
    działalność, w ramach której Pan tworzy Oprogramowanie podejmowana jest w sposób
    uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Zobowiązany jest Pan w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem
    współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z
    oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem. Każde oprogramowanie
    posiadało harmonogram prac, który został każdorazowo zrealizowany.
    Zatem, kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Wskazuje Pan, że czynności
    wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi, każdy nowy program
    komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska
    programowego, sprzętowego lub biznesowego. W uzupełnieniu wniosku dodał Pan, iż w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca tworzy oraz rozwija
    oprogramowanie, które w znacznym stopniu różni się od standardowych, dostępnych
    rozwiązań. Wnioskodawca tworzy autorskie moduły, które nie są gotowymi produktami,
    stosuje zaawansowane wzorce architektoniczne i integracje oraz optymalizuje wydajność
    im bezpieczeństwo w sposób specyficzny dla sektora bankowego. Rozwiązania te

    powstają w wyniku pracy twórczej, a nie tylko konfiguracji gotowych bibliotek. Pracując
    nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Niego
    systemów i aplikacji.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
      z wiedzą, zrozumienie jej;
      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badan rozwojowych;
      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
      łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
      procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
      rozwojowych;

      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
      osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak sam Pan wskazuje we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Zasobami wiedzy, które
    Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana
    wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana
    wytworzony.
    W odniesieniu np. do aplikacji dla firm z sektora bankowego, wskazał Pan, że powstają
    one w językach ..., ... i .... Stosuje Pan podejście ... oraz ... np. z użyciem ..., ..., ....
    Przestrzega Pan zasad ..., ... oraz stosuje wzorce projektowe. Korzysta On z ...dla redukcji
    ... oraz ... do mapowania encji i .... Całość powstaje w środowisku ... z testami
    automatycznymi, sprawdzaniem jakości kodu i wdrożeniami na środowiska testowe oraz
    produkcyjne. Aplikacje są dostępne przez przeglądarkę internetową i są zintegrowane z
    wewnętrznymi systemami bankowymi. W ramach współpracy z sektorem bankowym
    dokumentacja tworzona jest w postaci komentarzy w kodzie, opisów w systemach .../...
    oraz jako dokumenty techniczne i projektowe (np. diagramy ..., dokumenty integracyjne).
    Tworzone przez Wnioskodawcę aplikacje oparte są m.in. o:
      a) Backend: ..., ..., ..., ...;
      b) Frontend: ..., ...;
      c) Bazy danych: ..., ... (w zależności od projektu);
      d) Inne technologie: ..., ..., ..., ..., ....
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności

    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:

      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b) x 1,3/a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający

    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy,
      w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
      tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
      bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
      ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

      wytwarzane przez Pana oprogramowanie, jak również jego nowe funkcjonalności,
      które mają na celu ulepszenie (rozwinięcie) danego oprogramowania (osobny
      przedmiot obrotu), stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych i podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy;
      dokonuje Pan przeniesienia wszelkich autorskich praw majątkowych do
      wytworzonego oprogramowania w zamian za stosowne wynagrodzenie;
      prowadzi Pan od 3 kwietnia 2023 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i
      rozchodów szczegółową ewidencję o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Należy wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022, poz. 2509, tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 dalej: „ustawa o
    PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa
    autorskiego do programu komputerowego (Oprogramowanie) stanowić będzie dochód ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może Pan, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania 5%
    do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za lata 2023-
    2025.
    Przechodząc do kwestii, uznania wskazanych w opisie sprawy kosztów, za koszty
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
      ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:

      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest
      możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te
      ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej
      kwocie przychodów.
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów
      z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
      opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
      oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
      zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia
    oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w
    danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki trwałe
    (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu takich środków trwałych (wartości
    niematerialnych i prawnych), które podlegają amortyzacji podatkowej oraz mają związek z
    wytworzeniem kwalifikowanego IP, mogą zostać uwzględnione we wskaźniku nexus,
    jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane w roku podatkowym,
    w którym będzie Pan korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
    Zatem wydatki, które będzie Pan ponosił na: koszty usługi księgowej i doradczej, koszty
    amortyzacji i użytkowania samochodu, koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów
    biurowych, koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, przy zachowaniu
    właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w literze „a” wzoru do
    obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. po. 111).