Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1190/14/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-03-26
Teza: Stypendium w ramach programu „Erasmus+”.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; finansowanie; komisja-komisja europejska; obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik; stypendia; Unia Europejska (Wspólnota Europejska); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 35

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2014 r. (data wpływu 29 grudnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 9 marca 2015 r. (data wpływu 13 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego przy obliczaniu zaliczek na podatek w związku z wypłatą stypendium w ramach programu „Erasmus+” - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego przy obliczaniu zaliczek na podatek w związku z wypłatą stypendium w ramach programu „Erasmus+”.

Wezwaniem z dnia 23 lutego 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy zwrócił się o uzupełnienie wniosku.

Pismem z dnia 9 marca 2015 r. (data wpływu 13 marca 2015 r.) uzupełniono wniosek w ww. zakresie.

W przedmiotowym wniosku i w jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Erasmus powstał pod koniec lat 80-tych XX wieku, jako program międzynarodowej wymiany studentów. Erasmus z założenia jest programem przeznaczonym dla uczelni, a w szczególności ich studentów i pracowników wspierającym ich współpracę na arenie międzynarodowej. Program stwarza studentom i pracownikom możliwość realizacji studiów i pobytów dydaktycznych w zagranicznych uczelniach partnerskich oraz praktyk i szkoleń w zagranicznych instytucjach partnerskich. Uczestnicy Programu Erasmus (we wszystkich jego edycjach bez względu na obowiązujące w danym okresie nazewnictwo), zarówno studenci jak i pracownicy otrzymują stypendium. Stypendia przyznawane zarówno studentom jak i pracownikom w ramach poprzedniej edycji programu Erasmus, jako komponentu programu "Uczenie się przez całe życie", tzn. w edycji programu na lata 2007-2013 (która obowiązywała także w roku akademickim 2013/2014) były zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361). Zwolnienie znajdowało podstawę w decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 31 maja 2010 r. (pismo nr MNiSW-DNS-WSP-6101-8684-2/ZM/10). Decyzja wydana została na podstawie wniosku Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, pełniącej rolę Narodowej Agencji Programu Erasmus w Polsce. W dniu 1 stycznia 2014 r. weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1288/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Erasmus+": unijny program na rzecz kształcenia, szkolenia, młodzieży i sportu oraz uchylające decyzje nr 1719/2006/WE, 1720/2006/WE i 1298/2008/WE (Dz.U.UE.L.2013.347.50), które w części dot. uwarunkowań (punkt 40) oraz w punkcie 2 artykułu nr 23 "Dostęp" określa wypłaty na wsparcie mobilności uczestników programu jako stypendia. W punkcie (40) Rozporządzenia wskazano: „Aby poprawić dostęp do Programu, należy dostosować stypendia wspierające mobilność osób do kosztów życia i utrzymania w państwie przyjmującym. Należy też zachęcać państwa członkowskie, aby zgodnie z prawem krajowym zwalniały stypendia z jakiegokolwiek opodatkowania i kosztów socjalnych. Takie samo zwolnienie powinno stosować się do podmiotów publicznych lub prywatnych, udzielających takiego wsparcia finansowego zainteresowanym osobom". W art. 23 ust. 2 Rozporządzenia wskazano, że „Przy realizacji Programu, między innymi w odniesieniu do wyboru uczestników i przyznawania stypendiów, Komisja i państwa członkowskie zapewniają, aby dokładano szczególnych starań w celu wspierania włączenia społecznego oraz uczestnictwa osób o specjalnych potrzebach lub mniejszych szansach", a w art. 25 zapisano, że "Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, zapewnia ogólną spójność i komplementarność Programu z: a) odpowiednimi strategiami politycznymi i programami, w szczególności dotyczącymi kultury i mediów, zatrudnienia, badań i innowacji, przemysłu i przedsiębiorstw, spójności i polityki rozwoju, a także polityki rozszerzenia oraz inicjatyw, instrumentów i strategii w dziedzinie polityki regionalnej i stosunków zewnętrznych". Stypendia przyznawane na mobilność pracowników zgodnie z Przewodnikiem po programie Erasmus + oraz wytycznymi Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji na rok 2014/2015 mają charakter ryczałtowego dofinansowania „jako wkład w koszty" i mogą zawierać jeden lub dwa komponenty: ryczałt na koszty utrzymania, określany jako Wsparcie indywidualne, obliczany jako iloczyn stawki dziennej i liczby dni pobytu oraz opcjonalnie także ryczałt na koszty podróży obliczany w oparciu o kalkulator odległości określony w Przewodniku. Uczelnie samodzielnie podejmują decyzję, czy będą przyznawać pracownikom stypendium zawierające tylko jeden komponent - Wsparcie indywidualne - czy też oba komponenty. Zgodnie z Przewodnikiem oraz z wytycznymi Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji jednostką czasową, na którą przyznawane jest stypendium na koszty utrzymania (Wsparcie indywidualne) jest dzień pobytu i uczelnie nie mają możliwości przyznania stypendium na okres inny niż konkretna liczba pełnych dni. Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich (KRASP) zwróciła się z prośbą do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o podtrzymanie podstawy zwolnienia, tj. art. 21 ust. 1 pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w programie Erasmus+: Mobilność edukacyjna w sektorze Szkolnictwa Wyższego w piśmie z dnia 18 lipca 2014 r. (KRASP/196/2014). W odpowiedzi Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 sierpnia 2014 r. (DIR.ZSW.1870.37.2014) poinformowało, że zastosowanie będzie miało „zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych". Zgodnie z tym przepisem, zwolnieniu podlega część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody z tytułu stypendiów - w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium.

W myśl przepisu art. 77(5) § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1502) pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. W myśl przepisu art. 77 (5) § 1 ustawy Kodeks pracy pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. W § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167) wskazano, że z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują diety, a także zwrot kosztów przejazdów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej, noclegów, innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika. Zgodnie zaś z art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) wolna od podatku dochodowego jest część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody z tytułu stypendiów - w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium. Pojęcie „diety" zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej nie obejmuje kosztów przejazdów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej, noclegów, innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb. Przywołane powyżej przepisy odmiennie traktują zatem pracownika w zakresie zwolnienia od obowiązku podatkowego. Kryterium rozróżnienia sytuacji pracownika jest nomenklatura związana z otrzymywanym wsparciem finansowym. Pracownik odbywający zagraniczną podróż służbową podlega zwolnieniu w zakresie podatku dochodowego w całości, a pracownik otrzymujący stypendium, jedynie w zakresie otrzymywanej diety. Nie bez znaczenia jednak w tej sytuacji jest, że zarówno w jednym jak i drugim przypadku, bez względu na zastosowane nazewnictwo, cel otrzymywanych świadczeń jest taki sam. Zarówno dieta wraz z pozostałymi należnościami, o których mowa w rozporządzeniu, jak i stypendium otrzymywane w związku z wyjazdem w ramach programu mobilności, mają na celu zapewnienie utrzymania i/lub dojazdu pracownika w miejsce docelowe. W Przewodniku po Programie Erasmus+ wyraźny jest podział dofinansowania na koszty podróży i koszty utrzymania - „Pracownicy otrzymają dofinansowanie UE, jako wkład w koszty podróży i utrzymania ponoszone w czasie pobytu za granicą (\`(...)\`)". Zasadniczym pojęciem jest pojęcie "koszty". Przewodnik określa je następująco:

1.  Podróż: Dofinansowanie kosztów podróży uczestników z miejsca zamieszkania do miejsca działania i z powrotem
2.  Wsparcie indywidualne: Koszty bezpośrednio związane z utrzymaniem uczestników w trakcie trwania działania. Wnioskodawca - Uniwersytet w trakcie trwania programu "Uczenie się przez całe życie - Erasmus", tj. w latach 2007/2008-2013/2014 wypłacał ze środków programu przyznanych na realizację mobilności pracowników dofinansowanie tylko na koszty utrzymania, z pominięciem kosztów podróży. Środki te były zwolnione z opodatkowania, w związku z tym pracownikom nie naliczano zaliczki na podatek dochodowy przy ich wypłacie, całość stypendium była przekazywana pracownikowi. Po wejściu w życie programu Erasmus+, zgodnie z wymogami stawianymi przez organ wykonawczy programu, tj. Fundację Rozwoju Systemu Edukacji, Wnioskodawca ustalił uczelniane zasady odnoszące się do podziału środków dotyczących realizacji określonej działaniami mobilności pracowników (wyjazdów w celu realizacji zajęć dydaktycznych oraz wyjazdów w celu realizacji szkoleń) zachowując poprzedni zakres wypłaty, tzn. ograniczając stypendium do wysokości komponentu na koszty utrzymania. Przewodnik nie precyzuje, jakie elementy kosztowe zawiera komponent na koszty utrzymania, czyli Wsparcie indywidualne. Nie ma tu podziału na koszty diet, zakwaterowania i przejazdów lokalnych, natomiast istnieje słowo "utrzymanie", a zatem łączne nazwanie kosztów dotyczących pobytu pracownika. Koszty te uzależnione są od długości pobytu uczestnika i mają charakter ryczałtu dziennego przyznawanego na konkretną liczbę dni pobytu. Intencja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) odnośnie zakresu tych kosztów jest jednak jasna - chodzi o zapewnienie pracownikowi puli środków pozwalających na pokrycie kosztów utrzymania w związku z określonym przez program działaniem powiązanym z wykonywaną pracą. Ta intencja jest wyrażona także w Rozporządzeniu nr 1288/2013 - m. in. w punkcie 40, w Rodz. I art. 2 pkt 7, Rodz. I art. 2 pkt 11, Rodz. II art. 7 pkt 1 b) i c). Rozporządzenie zobowiązuje państwa uczestniczące w programie do podejmowania wszelkich właściwych środków w celu usunięcia barier prawnych i administracyjnych utrudniających prawidłowe funkcjonowanie programu - mówi o tym Rozdział VIII, art. 27 pkt 27 (władza krajowa). W opinii Wnioskodawcy interpretacja przepisów krajowych jest tym właściwym środkiem

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy wobec brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca - Uniwersytet zwolniony jest całkowicie od pobierania zaliczki na podatek dochodowy pracowników podróżujących i otrzymujących stypendium w ramach programu Erasmus+?

Czy wobec brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych Wnioskodawca - Uniwersytet zwolniony jest od pobierania zaliczki na podatek dochodowy pracowników podróżujących i otrzymujących stypendium w ramach programu Erasmus+?

Czy pod pojęciem diety, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) rozumieć należy jedynie dietę, o której mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r., czy wszystkie wydatki ponoszone przez pracownika związane z jego utrzymaniem w trakcie wyjazdu?

Zdaniem Wnioskodawcy podstawa zwolnienia określona art. 21 ust. l pkt 23a lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jest spójna z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1288/2013, z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy w zakresie zagranicznych podróży służbowych oraz z innymi zapisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącymi zwolnień od podatku dochodowego - w tym z art. 21 ust. 1 pkt 16 - jedynie wówczas, gdy „wysokość diety" będzie uwzględniała wszelkie należności ryczałtowe dotyczące kosztów utrzymania pracownika za granicą, a w szczególności następujące kwoty ryczałtowe określone przez Ministra właściwego do spraw pracy w drodze rozporządzenia w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej:

*   kwotę diety - za każdy dzień pobytu,
*   kwotę ryczałtu za nocleg w wysokości 25% limitu na nocleg - za każdy dzień pobytu,
*   kwotę ryczałtu na pokrycie kosztów dojazdu w wysokości 1 diety,
*   kwotę ryczałtu na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 10% diety - za każdy dzień pobytu.

W przeciwnym wypadku, pracownik zmuszony będzie odprowadzać podatek od kwot przyznanych na pokrycie kosztów zagranicznej podróży służbowej bez uwzględnienia części kosztów tej podróży, co jest sprzeczne z zasadami ustawy o podatku dochodowym.

W opinii Wnioskodawcy stypendium wypłacane pracownikom korzystającym z programów mobilności, obejmujące jedynie komponent Wsparcie Indywidualne, tj. wsparcie na koszty związane z utrzymaniem w miejscu wyjazdu, podlega opodatkowaniu jedynie w części, tj. zaliczka na podatek dochodowy pracownika liczona jest od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą stypendium a sumą kwot:

*   diety - za każdy dzień pobytu,
*   ryczałtu za nocleg w wysokości 25% limitu na nocleg - za każdy dzień pobytu,
*   ryczałtu na pokrycie kosztów dojazdu w wysokości 1 diety (dieta dojazdowa),
*   ryczałtu na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 10% diety - za każdy dzień pobytu.

W przypadku, gdy różnica ww. kwot wyniesie "0" - stypendium zwolnione będzie z opodatkowania w całości. Odmienne stanowisko pozostawałoby w sprzeczności z założeniami Programu Erasmus + oraz przepisami ustawy Kodeks pracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane jednostki organizacyjne uczelni, placówki naukowe, zakłady pracy oraz inne jednostki organizacyjne - od wypłacanych przez nie stypendiów.

Za stypendia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się w szczególności stypendia przyznawane uczestnikom studiów doktoranckich, stypendia naukowe, stypendia i inne należności otrzymywane przez osoby kierowane za granicę w celach naukowych, dydaktycznych lub szkoleniowych, stypendia za rozwiązywanie zadań badawczych i wdrożeniowych oraz przyznawane studentom studiów dziennych stypendia za wyniki w nauce i stypendia ministra za osiągnięcia w nauce (art. 35 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ww. ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednocześnie jednak, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna od podatku dochodowego jest część dochodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody z tytułu:

1.  stypendiów - w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium,
2.  ryczałtów na koszty utrzymania i zakwaterowania wypłacanych z budżetu państwa w związku ze skierowaniem do pracy dydaktycznej w szkołach i ośrodkach akademickich za granicą, przyznanych na podstawie odrębnych przepisów.

Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby niebędącej pracownikiem

*   do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Na podstawie art. 21 ust. 13 ww. ustawy przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Jak wskazano w treści wniosku i w jego uzupełnieniu, stypendia przyznawane na mobilność pracowników zgodnie z Przewodnikiem po programie Erasmus + oraz wytycznymi Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji na rok 2014/2015 mają charakter ryczałtowego dofinansowania „jako wkład w koszty" i mogą zawierać jeden lub dwa komponenty: ryczałt na koszty utrzymania, określany jako Wsparcie indywidualne, obliczany jako iloczyn stawki dziennej i liczby dni pobytu oraz opcjonalnie także ryczałt na koszty podróży obliczany w oparciu o kalkulator odległości określony w Przewodniku. Uczelnie samodzielnie podejmują decyzję, czy będą przyznawać pracownikom stypendium zawierające tylko jeden komponent - Wsparcie indywidualne - czy też oba komponenty. Zgodnie z Przewodnikiem oraz z wytycznymi Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji jednostką czasową, na którą przyznawane jest stypendium na koszty utrzymania (Wsparcie indywidualne) jest dzień pobytu i uczelnie nie mają możliwości przyznania stypendium na okres inny niż konkretna liczba pełnych dni.

Po wejściu w życie programu Erasmus+, zgodnie z wymogami stawianymi przez organ wykonawczy programu, tj. Fundację Rozwoju Systemu Edukacji, Wnioskodawca ustalił uczelniane zasady odnoszące się do podziału środków dotyczących realizacji określonej działaniami mobilności pracowników (wyjazdów w celu realizacji zajęć dydaktycznych oraz wyjazdów w celu realizacji szkoleń) zachowując poprzedni zakres wypłaty, tzn. ograniczając stypendium do wysokości komponentu na koszty utrzymania. Przewodnik nie precyzuje, jakie elementy kosztowe zawiera komponent na koszty utrzymania, czyli Wsparcie indywidualne. Nie ma tu podziału na koszty diet, zakwaterowania i przejazdów lokalnych, natomiast istnieje słowo "utrzymanie", a zatem łączne nazwanie kosztów dotyczących pobytu pracownika. Koszty te uzależnione są od długości pobytu uczestnika i mają charakter ryczałtu dziennego przyznawanego na konkretną liczbę dni pobytu. Intencja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) odnośnie zakresu tych kosztów jest jednak jasna - chodzi o zapewnienie pracownikowi puli środków pozwalających na pokrycie kosztów utrzymania w związku z określonym przez program działaniem powiązanym z wykonywaną pracą.

Mając zatem na uwadze ww. okoliczności faktyczne, Wnioskodawca dokonuje wypłat stypendium w ramach programu „Erasmus+”, a nie wypłat diet i innych należności za czas podróży. Tym samym, w przedmiotowej sprawie może mieć zastosowanie zwolnienie z opodatkowania określone w art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie, na podstawie tego przepisu stypendium z programu „Erasmus+” niezależnie od tego czy jego zakres dotyczy wyłącznie diet czy też obejmuje również koszty związane z zakwaterowaniem, otrzymywane przez osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, przebywające czasowo za granicą, wolne jest od podatku dochodowego w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju określonej rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. poz. 167) za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium.

Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej dla poszczególnych państw określa załącznik do ww. rozporządzenia.

W konsekwencji, w sytuacji gdy wyznaczony w ten sposób limit zwolnienia jest wyższy od miesięcznej stawki stypendium lub stanowi jej równowartość, przedmiotowe stypendium w całości korzysta ze zwolnienia.

Ewentualna nadwyżka ponad kwotę objętą zwolnieniem stanowi natomiast dochód, od którego Wnioskodawca – Uniwersytet ma obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy.

Niezależnie zatem od tego, jakie elementy kosztowe zawiera komponent na koszty utrzymania, czyli Wsparcie indywidualne wypłacane przez Wnioskodawcę jako stypendium w ramach programu „Erasmus +”, ww. świadczenie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącznie w wysokości stanowiącej równowartość diety z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju za każdy dzień, w którym było otrzymywane stypendium. Bez wpływu natomiast na limit zwolnienia pozostają wartości innych należności za czas podróży służbowej (np. wskazywane przez Wnioskodawcę ryczałt za nocleg czy ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu) regulowane przepisami rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.