Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.958.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-31
Teza: Uznanie opisanej transakcji za eksport towarów
opodatkowany stawką VAT 0%.
Słowa kluczowe: eksport-eksport towarów
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania opisanej transakcji za eksport towarów
    opodatkowany stawką VAT 0%. Uzupełnili go Państwo pismem z 6 listopada 2025 r.
    (wpływ 12 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, czynnym
    podatnikiem VAT oraz zarejestrowanym do VAT-UE. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą produktów i towarów z tworzyw
    sztucznych. W dniu 11.09.2025 r. Wnioskodawca zrealizował zamówienie złożone przez
    niemiecką spółkę (nabywca), posiadającą aktywny numer VAT UE i mającą siedzibę w
    Niemczech. Z korespondencji z nabywcą wynika, że towar miał trafić bezpośrednio do
    odbiorcy w USA - amerykańskiej spółki zależnej niemieckiego nabywcy (więcej informacji
    Wnioskodawca nie posiada).
    Zamówienie zostało zrealizowane na warunkach EXW (Ex Works). Tego samego dnia, tj.
    11.09.2025 r., do magazynu Wnioskodawcy przyjechała firma transportowa (z siedzibą w
    Polsce), zorganizowana i opłacona przez nabywcę z Niemiec. Przewoźnik dostarczył pusty
    kontener, który został załadowany przez Wnioskodawcę i zaplombowany przez kierowcę.
    Wnioskodawca otrzymał od przewoźnika „kontenerowy list przewozowy – eksport”, z
    którego wynika, że kontener został zdany do odprawy celnej w dniu 12.09.2025 r. w porcie
    w ..., a jego miejscem docelowym jest port w ... (USA).
    Wnioskodawca nie uczestniczył w organizacji dalszego transportu, nie ma też
    bezpośredniego kontaktu z odbiorcą w USA. Oczekuje natomiast na dokument
    potwierdzający wywóz poza terytorium UE, który ma zostać przesłany drogą mailową
    przez nabywcę z Niemiec (po otrzymaniu go od firmy spedycyjnej).
    Wnioskodawca pragnie ustalić, czy w zaistniałym stanie faktycznym dostawa może zostać
    uznana za eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, a tym samym - czy
    może zostać opodatkowana stawką 0% VAT na podstawie art. 41 ust. 4 i 11 ustawy o VAT.
    Ponadto Wnioskodawca wskazał, że:
    1. Przedmiotem dokonanej przez firmę Wnioskodawcy dostawy były: profile do filtrów z
      ABS oraz narożniki łączące do ram z ABS;
    2. Towar został przez Wnioskodawcę wydany dla firmy transportowej (odbiór jest
      organizowany i opłacony przez kontrahenta Wnioskodawcy z Niemiec - na niego też
      została wystawiona faktura za wysyłkę) w oddziale firmy Wnioskodawcy, tj. w Polsce w
      mieście ... na warunkach EXW (taka informacja została zawarta między innymi na
      dokumencie CC599C w pozycji „warunki dostawy: EXW, ..., PL”). Wnioskodawca nie
      posiada natomiast informacji kiedy, na jakich zasadach i w jakim kraju kontrahent z
      Niemiec i kontrahent z USA dokonali między sobą przeniesienia prawa do
      rozporządzania towarem, o którym mowa we wniosku;
    3. Z dokumentacji, którą Wnioskodawca posiada wynika, że transport towaru nie posiadał
      przerw niezwiązanych bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego -
      od momentu rozpoczęcia transportu do chwili wywozu poza terytorium Unii
      Europejskiej;
    4. Na pytanie Organu: „W związku z informacją zawartą w opisie sprawy o treści: „
      Oczekuje natomiast na dokument potwierdzający wywóz poza terytorium UE, który ma
      zostać przesłany drogą mailową przez nabywcę z Niemiec (po otrzymaniu go od firmy

      spedycyjnej)” proszę jednoznacznie wskazać, czy będzie to dokument, np. CC599C czy
      inny dokument? Jeżeli inny dokument niż CC599C, to proszę wskazać jaki?”
      Wnioskodawca wskazał, że będzie to dokładnie dokument CC599C;
    5. Dokumenty, które Wnioskodawca zgromadził do dnia 24.10.2025, tj.: potwierdzenie
      wywozu CC599C, zwolnienie do procedury wywozu CC529C, bill of lading, kontenerowy
      list przewozowy, entry/immediate delivery oraz entry summary, umożliwiają
      identyfikację, że towar będący przedmiotem wniosku został wywieziony z kraju;
    6. Na dokumencie CC599C wymieniono w pozycji 1 oraz pozycji 2 towary, które zostały
      również wymienione na dokumencie sprzedaży, tj. fakturze sprzedaży; całkowita liczba
      opakowań – 22 palety jest zgodna na zgromadzonych dokumentach;
    7. Dokument potwierdzający wywóz towarów Wnioskodawca otrzymał przed upływem
      terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, tj. w dniu
      24.10.2025 r.
        Dodatkowo na dokumencie potwierdzającym wywóz (CC599C) został wypisany nr
        kontenera, który zgadza się z numerem wymienionym na kontenerowym liście
        przewozowym, podpisanym przez pracownika Wnioskodawcy oraz kierowcę
        przewożącego kontener do portu.
        Również na tym samym dokumencie (CC599C) w pozycji przesyłka widnieje
        informacja, iż krajem wysyłki jest „PL” natomiast krajem przeznaczenia: „US”. Dalej w
        pozycji transport - kraje przewozu wymienia się: „PL, US”.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy opisana dostawa towarów dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta z
    Niemiec (posiadającego aktywny numer VAT UE), w której towar opuścił terytorium UE i
    został przetransportowany do odbiorcy w USA, może zostać uznana za eksport towarów w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT?
    Czy w związku z powyższym Wnioskodawca, będąc w posiadaniu dokumentów
    potwierdzających wywóz ww. towarów poza terytorium UE, ma prawo do zastosowania
    stawki 0% VAT, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisana dostawa towarów spełnia warunki do uznania jej za
    eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, a tym samym - w przypadku
    posiadania odpowiedniego dokumentu celnego - może zostać opodatkowana stawką 0%
    VAT zgodnie z art. 41 ust. 4, 11 i 6a ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, eksport towarów to dostawa towarów wysyłanych lub
    transportowanych z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej przez:
    1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
    2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, jeżeli wywóz ten
      jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.
    W przedstawionym stanie faktycznym:
    · Wnioskodawca dokonał dostawy towaru na rzecz kontrahenta z Niemiec (aktywny
      podatnik VAT UE),
    · transport poza UE został zorganizowany i opłacony przez tego nabywcę,
    · fizyczny wywóz nastąpił z terytorium Polski (port ...) do USA (port ...),
    · Wnioskodawca otrzyma potwierdzenie wywozu poza terytorium UE (komunikat IE-599
      lub inny dokument celny) od nabywcy po zakończeniu odprawy celnej.
    Zatem - mimo że towar był wydany w Polsce na warunkach EXW, a transport był
    organizowany przez nabywcę - kluczowe znaczenie ma faktyczny wywóz towarów poza

    terytorium UE, potwierdzony przez organ celny. Takie rozumienie pojęcia „eksportu
    towarów” potwierdza m.in. orzecznictwo sądów administracyjnych.
    Uzupełniająco, zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, dokumentem takim może być w
    szczególności komunikat elektroniczny (np. komunikat IE-599), otrzymany z systemu
    teleinformatycznego służącego do obsługi procedur wywozowych, z którego
    jednoznacznie wynika, że towary zostały wywiezione poza terytorium UE.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie
    faktycznym:
    · ma miejsce eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT,
    · po uzyskaniu potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium UE, Wnioskodawca ma
      prawo do zastosowania stawki 0% VAT dla przedmiotowej transakcji.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że zgromadzone przez jego
    firmę dokumenty oraz korespondencja z firmą z Niemiec jednoznacznie wskazuje, że
    towar będący przedmiotem wniosku został bezpośrednio z Polski wywieziony poza
    terytorium Unii Europejskiej.
    Stanowisko Wnioskodawcy w ww. sprawie nie ulega więc zmianie i brzmi jak w złożonym
    pierwotnie wniosku: opisana dostawa towarów spełnia warunki do uznania jej za eksport
    towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, a tym samym - w przypadku posiadania
    dokumentu potwierdzającego wywóz (CC599C) - może zostać opodatkowana stawką 0%
    VAT zgodnie z art. 41 ust. 4, 11 i 6a ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy o VAT:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy o VAT:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
        a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
        b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
          wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów
          wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych
          statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów
          prywatnych
      – jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Aby zatem uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług, powinny wystąpić łącznie następujące przesłanki:
      musi mieć miejsce jedna z czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT;
      w konsekwencji tej czynności musi nastąpić wywóz towaru z terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej poza terytorium UE przez dostawcę lub na jego rzecz
      (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju
      lub na jego rzecz (eksport pośredni);
      wywóz towaru musi być potwierdzony przez organ celny określony w przepisach
      celnych.
    Dwie pierwsze przesłanki mają charakter faktyczny i musi je łączyć bezpośredni związek
    przyczynowo-skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle sprecyzowanych w ustawie
    czynności (dostawy) towar opuszcza terytorium kraju w celu dostarczenia go do kraju
    trzeciego, przy czym nabywca tego towaru w wykonaniu tej czynności nabywa prawo do
    rozporządzania nim jak właściciel (zasadniczo warunek ten ziszcza się przez przeniesienie
    własności towaru). Ostatnia przesłanka ma charakter formalny i wiąże się z
    udokumentowanym legalnym wywozem towarów poza terytorium kraju.
    Z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie
    czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, które w
    przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt
    1 ustawy o VAT.
    Z kolei zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia przy dostawie towarów w
    przypadku transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji, w których występuje kilka

    podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy czym towar trafia
    bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu, regulują przepisy art.
    22 ust. 1 – ust. 4 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT:
      W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
    Na mocy art. 22 ust. 2a ustawy o VAT:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
    Przy czym art. 22 ust. 2e ustawy stanowi, że:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
        1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego
          dostawie;
        2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
          dokonanej do tego nabywcy.
    Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest
    przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, przyjmuje się, że ma
    miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno
    przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę
    „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”. Przy czym, w
    przypadku gdy towar transportowany jest przez pierwszego dostawcę, transport towarów
    należy przyporządkować dostawie towarów dokonywanej przez tego dostawcę (pierwszej
    dostawie w ramach łańcucha dostaw). Z kolei, gdy towar transportowany jest przez
    ostatniego nabywcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie dla tego
    nabywcy (ostatniej dostawie w łańcuchu).
    Zauważyć jednocześnie należy, że pojęcie „organizacji” transportu – przyjęte w praktyce
    stosowania ww. przepisów przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne – nie
    zostało zdefiniowane w przepisach ustawy. Zgodnie z potocznym rozumieniem, przez
    „organizację” należy rozumieć „sposób zorganizowania czegoś lub organizowanie czegoś”.
    Zatem przez organizację transportu towarów należy rozumieć planowanie, jak i
    koordynowanie poszczególnych etapów wywozu towarów.
    Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 3 ustawy o VAT:

      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
        1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
          rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
        2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w
          miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl tego przepisu wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której
    przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego
    towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy mające miejsce po
    transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą
    w Polsce, czynnym podatnikiem VAT oraz zarejestrowani do VAT-UE. W dniu 11.09.2025 r.
    zrealizowali Państwo zamówienie złożone przez niemiecką spółkę (nabywcę), posiadającą
    aktywny numer VAT UE i mającą siedzibę w Niemczech. Przedmiotem dokonanej przez
    Państwa dostawy były: profile do filtrów z ABS oraz narożniki łączące do ram z ABS. Z
    korespondencji z nabywcą wynika, że towar miał trafić bezpośrednio do odbiorcy w USA -
    amerykańskiej spółki zależnej niemieckiego nabywcy. Zamówienie zostało zrealizowane na
    warunkach EXW (Ex Works). Tego samego dnia do magazynu Państwa przyjechała firma
    transportowa (z siedzibą w Polsce), zorganizowana i opłacona przez nabywcę z Niemiec.
    Przewoźnik dostarczył pusty kontener, który został załadowany przez Państwa i
    zaplombowany przez kierowcę. Otrzymali Państwo od przewoźnika „kontenerowy list
    przewozowy – eksport”, z którego wynika, że kontener został zdany do odprawy celnej w
    dniu 12.09.2025 r. w porcie w ..., a jego miejscem docelowym jest port w ... (USA). Nie
    uczestniczyli Państwo w organizacji dalszego transportu.
    Towar został przez Państwa wydany dla firmy transportowej (odbiór jest organizowany i
    opłacony przez kontrahenta z Niemiec - na niego też została wystawiona faktura za
    wysyłkę) w oddziale firmy Państwa, tj. w Polsce na warunkach EXW (taka informacja została
    zawarta między innymi na dokumencie CC599C w pozycji „warunki dostawy: EXW, ..., PL”).
    Z dokumentacji, którą Państwo posiadają wynika, że transport towaru nie posiadał przerw
    niezwiązanych bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego - od
    momentu rozpoczęcia transportu do chwili wywozu poza terytorium Unii Europejskiej.
    Należy zatem wskazać, że mamy tu do czynienia z transakcjami łańcuchowymi
    (szeregowymi), tj. transakcjami, w których występuje kilka podmiotów dokonujących
    obrotu tym samym towarem, a towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego
    podmiotu w łańcuchu. W analizowanej sprawie następuje wysyłka towaru do ostatniego
    nabywcy w ramach dostawy o charakterze nieprzerwanym. Z okoliczności sprawy wynika,
    że prawo do rozporządzania towarem jak właściciel z Państwa na kontrahenta z Niemiec
    zostało przeniesione w Polsce.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    W analizowanym przypadku należy odnieść się do treści art. 22 ust. 2a ustawy o VAT, który
    wskazuje, że w przypadku towarów, które są wysyłane lub transportowane z terytorium
    kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę dokonującego również ich dostawy
    przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie do tego nabywcy,
    chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy
    przyporządkować jego dostawie.

    Omawiany przepis odnosi się wprost do sytuacji, kiedy towar jest wysyłany
    (transportowany) przez nabywcę dokonującego również jego dostawy (kontrahenta z
    Niemiec), czyli podmiot kupujący towar i ten sam towar sprzedający kolejnemu
    podmiotowi (ostatniego nabywcy). W takim przypadku ustawodawca wskazał, że transport
    (wysyłka) przyporządkowane są dostawie realizowanej do tego właśnie nabywcy
    (kontrahenta z Niemiec).
    Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż zarówno domniemanie prawne wskazane w
    art. 22 ust. 2a ustawy o VAT, jak również warunki dostaw potwierdzają, iż w analizowanym
    przypadku – dostawą o charakterze „ruchomym”, tj. dostawą, do której należy przypisać
    transport – jest pierwsza dostawa towarów, czyli dokonywana przez Państwa na rzecz
    kontrahenta z Niemiec.
    Zatem należy uznać, iż – skoro transakcja pomiędzy Państwem a kontrahentem z Niemiec
    stanowi dostawę o charakterze ruchomym – na gruncie ustawy o VAT, powinni Państwo
    rozpoznać eksport pośredni, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT.
    Odnosząc się do możliwości opodatkowania opisanej transakcji stawką VAT w wysokości
    0% wskazuję:
    Jak stanowi art. 41 ust. 4 ustawy o VAT:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    W myśl art. 41 ust. 6 ustawy o VAT:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Stosownie do art. 41 ust. 6a ustawy o VAT:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
        1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
          służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
          organ celny wydruk tego dokumentu;
        2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
          służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem,
          jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
        3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
          systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
          jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Zgodnie z art. 41 ust. 7 ustawy o VAT:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,
      lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
      dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
      terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
      dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Na mocy art. 41 ust. 8 ustawy o VAT:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    W art. 41 ust. 9 ustawy o VAT wskazane zostało, że:

      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    W świetle art. 41 ust. 9a ustawy o VAT:
      Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy
      towarów, stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do
      otrzymanej zapłaty, pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi w terminie 6
      miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz
      podatnik w tym terminie otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6. Przepisy ust.
      7, 9 i 11 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 41 ust. 11 ustawy o VAT:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust.6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie
    czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Przy czym zgłoszenie do procedury wywozu towarów mających być przedmiotem
    eksportu nie musi nastąpić w krajowym urzędzie celnym, a towar podlegający eksportowi
    nie musi opuścić terytorium Unii Europejskiej za pośrednictwem krajowego granicznego
    urzędu celnego, gdyż może to nastąpić przez każdy unijny urząd celny. Niezbędne jest
    jednak, aby transport (wysyłka) tego towaru, przed opuszczeniem terytorium Unii
    Europejskiej, rozpoczął się na terytorium Polski, a sam transport miał nieprzerwany
    charakter. Przy czym nie chodzi tutaj o aspekt fizyczny tego transportu, czyli o to, aby
    transportu dokonywał np. tylko jeden podmiot (np. spedytor) czy też towar nie mógł być
    przeładowany, czy chwilowo składowany. Istotne jest, aby przeznaczeniem nadanego
    towaru było tylko jego wywiezienie z terytorium Unii Europejskiej.
    Należy zauważyć, że w przypadku, gdy dokonuje się dostawy towarów wysyłanych lub
    transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej, dla uznania, że
    doszło do czynności określonej w myśl art. 2 pkt 8 ustawy o VAT eksportem towarów,
    niezbędne jest prawidłowe potwierdzenie wywozu. Już bowiem z samej definicji zawartej
    w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT wynika, że o eksporcie towarów można mówić wówczas, gdy
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ
    celny określony w przepisach celnych.
    Z kolei w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, odwołującym się do art. 41 ust. 6 ustawy o VAT,
    zostały wymienione dokumenty, które w sposób bezsporny potwierdzają, że nastąpił
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zauważyć przy tym należy, że te
    wymienione dokumenty mają charakter dokumentów urzędowych.
    Podkreślić należy, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki
    0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby podatnik mógł
    opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% –
    podatnik będzie musiał posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że
    wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich
    dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Przy tym, zauważyć
    należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w
    szczególności”.

    Co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie
    celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE 515 jest składane przez zgłaszającego do
    właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez
    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w
    urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE 518 system
    AES generuje automatycznie komunikat IE 599 i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE
    599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz
    towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE 599, może być wydany nie tylko przez
    administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Nie ulega zatem wątpliwości, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
      elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany w systemie AES,
      wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
      elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
      autentyczność jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do
    zastosowania stawki 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie
    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to
    dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES (AES/ECS2 PLUS)
    lub potwierdzone przez właściwy urząd celny.
    Zauważam, iż pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a
    ustawy o VAT jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w wysokości
    0% względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty
    „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich
    UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o charakterze „urzędowym” –
    wygenerowane w systemie AES lub potwierdzone przez właściwy urząd celny. Ponadto
    kierując się wyjaśnieniami dotyczącymi wprowadzenia regulacji zawartej w art. 41 ust. 6a
    ustawy o VAT do zastosowania stawki 0% będą uprawniały również inne niż ww.
    dokumenty, które funkcjonują w innych państwach członkowskich zgodnie z
    obowiązującymi tam przepisami i które potwierdzają wywóz poza terytorium UE, przy
    czym chodzi tu przede wszystkim o formę „urzędowego” dokumentu, w którym urząd
    celny innego państwa członkowskiego potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE, a
    nie o dowolność w stosowaniu jakichkolwiek dokumentów, które nie zostały wprost
    określone w przepisach prawa tych państw.
    Zatem uznanie danej czynności za eksport towarów i jej opodatkowanie stawką w
    wysokości 0% wymaga zrealizowania warunku dotyczącego potwierdzenia wywozu

    towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Może to być organ celny
    krajowy, jak również organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Spełnienie
    tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpi wywóz towarów, i że bez ich
    powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju. Przy tym
    konieczne jest, aby wywóz ten nastąpił w ramach transportu (wysyłki) zasadniczo o
    nieprzerwanym charakterze.
    Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny, stanowiący
    urzędowe potwierdzenie faktycznego dokonania wywozu towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu. Oznacza to w konsekwencji, że nie każdy dokument lub zestaw dokumentów
    będzie mógł stanowić prawidłowe, upoważniające do zastosowania stawki 0%,
    potwierdzenie, że doszło do eksportu towarów.
    Wskazali Państwo w opisie sprawy, że posiadacie dokument CC599C, potwierdzający
    wywóz poza terytorium UE, przesłany drogą mailową przez nabywcę z Niemiec.
    Dokumenty, które Państwo zgromadzili do dnia 24.10.2025 r., tj.: potwierdzenie wywozu
    CC599C, zwolnienie do procedury wywozu CC529C, bill of lading, kontenerowy list
    przewozowy, entry/immediate delivery oraz entry summary, umożliwiają identyfikację, że
    towar będący przedmiotem wniosku został wywieziony z kraju. Na dokumencie CC599C
    wymieniono w pozycji 1 oraz pozycji 2 towary, które zostały również wymienione na
    dokumencie sprzedaży, tj. fakturze sprzedaży; całkowita liczba opakowań – 22 palety jest
    zgodna na zgromadzonych dokumentach. Dokument potwierdzający wywóz towarów
    otrzymali Państwo przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy, tj. w dniu 24.10.2025 r. Dodatkowo na dokumencie potwierdzającym
    wywóz (CC599C) został wypisany nr kontenera, który zgadza się z numerem wymienionym
    na kontenerowym liście przewozowym, podpisanym przez pracownika Państwa oraz
    kierowcę przewożącego kontener do portu. Również na tym samym dokumencie (CC599C)
    w pozycji przesyłka widnieje informacja, iż krajem wysyłki jest „PL” natomiast krajem
    przeznaczenia: „US”. Dalej w pozycji transport - kraje przewozu wymienia się: „PL, US”.
    Wobec powyższego w zakresie ww. opisanej dostawy towarów, w przypadku posiadania
    przez Państwa dokumentów, z których wynika tożsamość towarów będących
    przedmiotem dostawy i wywozu oraz komunikatu CC599C przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, mając na względzie
    przedstawione wyżej przepisy ustawy o VAT, do dostawy dokonywanej przez Państwa na
    rzecz kontrahenta z Niemiec, są/będą Państwo uprawnieni do rozliczenia eksportu
    pośredniego według stawki podatku VAT w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 4 w zw.
    z art. 41 ust. 6a i ust. 11 ustawy o VAT.
    Zatem Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie
    mogą być rozpatrzone.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile

    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że
    wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie
    sprawy. W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.