Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.647.2024.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-20
Teza: Występowanie w charakterze podatnika podatku od towarów i
usług oraz podleganie opodatkowaniu transakcji sprzedaży
działki wraz z udziałem (...) oraz brak możliwości zastosowania
zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
ustawy.
Słowa kluczowe: dzierżawa
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
rekultywacja
sprzedaż-sprzedaż działek
zbiornik
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 1 i 2) i nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości
    zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 3 i część pytania oznaczonego we wniosku nr 4).

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 2 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · występowanie w charakterze podatnika podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone
      we wniosku nr 1);

    · podlegania opodatkowaniu transakcji sprzedaży działki wraz z udziałem w (...) (pytanie
      oznaczone we wniosku nr 2);
    · możliwość zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
      ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) oraz
    · zastosowania zwolnienia przy sprzedaży działki w części dotyczącej sprzedaży (...)
      zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, a do pozostałej części działki podstawowej stawki
      podatku od towarów i usług 23% (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
    Uzupełnił go Pan pismem z 18 lutego 2025 r. (wpływ 20 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest właścicielem m.in. niezabudowanej działki, której zakupu dokonał za
    fundusze stanowiące jego majątek osobisty (...) 2013 r. od (...) – działka o numerze (...),
    obszaru (...) ha.
    Zgodnie z aktem notarialnym z (...) 2013 r., niezabudowana działka oznaczona jest w
    ewidencji gruntów jako grunty orne. W miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego (...), przyjętym uchwałą Rady Gminy (...) wskazana działka leży na obszarze
    oznaczonym symbolem R1 – tereny rolnicze; dla terenu oznaczonego symbolem R1 w
    ustaleniach szczegółowych zapisano:
    (...).
    Jak wskazano w przedmiotowym akcie notarialnym, z informacji Urzędu Gminy (...) wynika,
    że przez przedmiotową działkę przebiega linia energetyczna (...) a w sąsiedztwie tej działki
    znajdują się (...); ponadto Rada Gminy (...) podjęła uchwałę nr (...) o przyjęciu zmiany
    studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (...),
    jednakże:
    - nie zamierza się zmienić dotychczasowego przeznaczenia wyżej wskazanej działki i nie
      zamierza się przystąpić do zmiany studium ani do sporządzenia planu na tym obszarze
      (...)
    - nie ustalono warunków zabudowy odnośnie przedmiotowej działki.
    W okresie od dnia nabycia, tj. (...) 2013 r. do dnia (...) 2023 r. działka była wykorzystywana
    rolniczo i wchodziła w skład indywidualnego gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy.
    (...) 2023 r. Wnioskodawca zawarł umowę dzierżawy, zgodnie z którą wydzierżawił
    przedmiotową nieruchomość na czas określony do (...) 2026 r.
    Zgodnie z treścią (...) niniejszej umowy, Wydzierżawiający oddaje Dzierżawcy do używania i
    pobierania pożytków nieruchomości niezabudowane o łącznej powierzchni (...) ha
    położone w (...) w gminie (...), oznaczone w ewidencji gruntów jako działka nr (...) o łącznej
    pow. (...) ha, zapisana w księdze wieczystej (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (...), a
    Dzierżawca oświadcza, iż nieruchomości te przyjmuje.
    W (...) tej umowy wskazano, że ww. grunt wchodzi w skład jego indywidualnego
    gospodarstwa rolnego, stanowiącego osobne źródło przychodu/dochodu, niniejsza
    umowa jest najmem prywatnym, a ponadto jest czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług VAT, dlatego z tytułu niniejszej umowy dla czynszu dzierżawnego będzie
    wystawiał faktury VAT.
    Stosownie do treści (...) przedmiotowej umowy, Dzierżawca, nieruchomości te dzierżawi w
    celu prowadzenia na niej działalności gospodarczej (...) objętej przedmiotem
    przedsiębiorstwa Dzierżawcy, a ponadto oświadcza, że jest czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług VAT.

    Zgodnie z (...) umowy dzierżawy z (...) 2023 r., Wydzierżawiający wyraża zgodę na
    dokonywanie przez Dzierżawcę, przez cały okres trwania umowy, nakładów na przedmiot
    dzierżawy zwiększających jego wartość niezbędnych do prawidłowego korzystania z
    nieruchomości zgodnie z celem określonym w (...), w tym między innymi polegających na
    (...) wraz ze wszelkimi urządzeniami towarzyszącymi, (...) oraz na nabywaniu praw i
    sporządzaniu dokumentacji związanych z prowadzoną na wydzierżawionym terenie
    działalnością gospodarczą.
    (...).
    Zmiana wykorzystania części terenu była możliwa w wyniku zmiany miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego, co znalazło wyraz w Uchwałach Rady Gminy (...) w
    sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...).
    W Uchwale Nr (...) Rady Gminy (...) z (...) w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego (...), w tym dla działki objętej niniejszym wnioskiem o
    udzielenie interpretacji indywidualnej, wskazano – co następuje;
    (...) Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami (...) ustala się:
    1) przeznaczenie podstawowe: teren (...) docelowo teren usług turystyki,
    2) przeznaczenie (...) po zakończeniu działalności (...): teren usług turystyki,
        (...)
    (...) Wnioskodawca otrzymał wypis z miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego dla wyodrębnionego obszaru w obrębie (...) znak (...), zgodnie z którym
    Urząd Gminy poinformował, że nieruchomość o numerze ewidencyjnym gruntu: (...)
    położona w obrębie (...), zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego dla wyodrębnionego obszaru w obrębie (...), zatwierdzonym uchwałą Nr
    (...) Rady Gminy (...) opublikowanym w Dz. Urz. Województwa (...) objęta jest następującym
    zapisem planu: (...) – teren (...) docelowo teren usług turystyki.
    Wnioskodawca oprócz faktu, iż jest rolnikiem indywidualnym prowadzi jeszcze
    indywidualną działalność gospodarczą od (...) 2018 r. w PKD 49.32.Z Działalność taksówek
    osobowych, a od (...) 2018 r. jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Po zakończonej działalności związanej z (...) i zakończeniu rekultywacji, Wnioskodawca
    planuje dokonać podziału działki na mniejsze działki z dostępem do (...). Przewidywana
    powierzchnia (...) w ogólnej powierzchni gruntu nr (...) stanowić będzie około (...).
    Przedmiotem sprzedaży będzie część gruntu jak również część (...) z przynależną do danej
    działki (...).
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    1. Na pytanie: Jakie konkretnie działki będą przedmiotem sprzedaży przez Pana i dotyczy
      ich złożony wniosek (należy podać numery geodezyjne działek, jeżeli jest Pan w ich
      posiadaniu)?
      Udzielono odpowiedzi: Jak wskazano w treści wniosku, w dniu (...) 2023 r.
      Wnioskodawca zawarł umowę dzierżawy, zgodnie z którą wydzierżawił nieruchomość
      opisaną we wniosku, tj. działkę o pow. (...) ha nr (...) obręb (...), na czas określony do
      dnia (...) 2026 r., tak więc ewentualny podział działki planowany jest po okresie
      dzierżawy z uwzględnieniem rekultywacji terenu.
    2. Na pytanie: Czy działka nr (...) jest/była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności
      zwolnionej od podatku VAT?
      Udzielono odpowiedzi: Wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym sprawy
      jednoznacznie określił, że w okresie od dnia nabycia, tj. (...) 2013 r. do dnia (...) 2023 r.

      działka była wykorzystywana rolniczo i wchodziła w skład indywidualnego
      gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy, a Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia
      wynikającego z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.
      Od (...) 2023 r. działka została wydzierżawiona spółce prawa handlowego w celu
      realizacji działalności gospodarczej polegającej na (...).
    3. Na pytanie: Czy nabycie ww. działki było udokumentowane fakturą i stanowiło
      czynność opodatkowaną podatkiem VAT, czy też stanowiło transakcję zwolnioną od
      podatku VAT bądź niepodlegającą opodatkowaniu tym podatkiem?
      Udzielono odpowiedzi: Nabycie działki było udokumentowane fakturą VAT, a transakcja
      korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    4. Na pytanie: Czy dla działki nr (...) oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania
      przestrzennego jako teren (...) – teren (...) docelowo teren usług turystyki dopuszcza się
      możliwość zabudowy? Jeżeli tak, to czy wynika ono z przeznaczenia podstawowego czy
      /i z uzupełniającego oraz jakimi obiektami?
      Udzielono odpowiedzi: Treść planu zagospodarowania przestrzennego została
      zaprezentowana w treści wniosku, w tym przeznaczenie podstawowe.
    5. Na pytanie: Czy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla działki nr
      (...) wyznaczono linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu? Jeżeli tak, to
      należy jednoznacznie wskazać pomiędzy jakimi terenami wyznaczono linie
      rozgraniczające, w szczególności czy są to tereny na których istnieje bądź nie istnieje
      możliwość zabudowy?
      Udzielono odpowiedzi: Według Wnioskodawcy MPZP dla działki (...) nie wyznaczono
      linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu. Natomiast wyznaczono np.
      nieprzekraczalne linie zabudowy oraz filary (...) – których nie wolno (nie można)
      zabudować, (...). Inaczej mówiąc po podziale działki na mniejsze, od granic
      zewnętrznych (...) tych działek nie będzie można ich zabudować.
      Istnieje zatem hipotetyczna możliwość, że w wyniku planowanego podziału powstaną
      działki, które będą posiadały część (...), a grunt z uwagi na nałożone warunki z MPZP, tj.
      (...) od granicy zewnętrznej nie można działki zabudować tak więc zabudowa tych
      działek nie będzie możliwa.
      Według (...) MPZP Ustalenia dla całego obszaru objętego planem, w (...) określono, że:
    1. Następujące oznaczenia graficzne na rysunku planu są obowiązującymi ustaleniami
      planu:
        (...)
      2. Pozostałe oznaczenia graficzne mają charakter informacyjny.
    6. Na pytanie: Czy na moment sprzedaży dla działki nr (...) będzie istniała decyzja o
      warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu? Jeżeli tak, to czy będzie ona
      umożliwiała jej zabudowę?
      Udzielono odpowiedzi: Działka nr (...) obręb (...) posiada obowiązujący mpzp, a
      Wnioskodawca nie planuje działań związanych z pozyskaniem decyzji o warunkach
      zabudowy.
    7. Na pytanie: Jeżeli przedmiotem sprzedaży będą działki wydzielone z działki nr (...) wraz
      z udziałem w (...), to należy wskazać odrębnie dla każdej z działek:
      a) czy dla terenu każdej nowo wydzielonej działki będzie istniało to samo
        przeznaczenie terenu, tj. (...) ? Jeżeli nie, to jakie;
      b) czy dla terenu każdej nowo wydzielonej działki dopuszcza się możliwość zabudowy?
        Jeżeli tak, to czy wynika ono z przeznaczenia podstawowego czy/i z uzupełniającego
        oraz jakimi obiektami;

      c) czy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla terenu każdej
        nowo wydzielonej działki wyznaczono linie rozgraniczające tereny o różnym
        przeznaczeniu? Jeżeli tak, to należy jednoznacznie wskazać pomiędzy jakimi
        terenami wyznaczono linie rozgraniczające, w szczególności czy są to tereny na
        których istnieje bądź nie istnieje możliwość zabudowy;
      d) czy na moment sprzedaży dla terenu każdej nowo wydzielonej działki będzie
        istniała decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu? Jeżeli tak, to
        czy będzie ona umożliwiała ich zabudowę;
        Udzielono odpowiedzi: Aktualnie działki nie zostały wydzielone, natomiast
        obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, który jest
        obowiązującym aktem prawa miejscowego.
        W Uchwale (...) Rady Gminy (...) w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu
        zagospodarowania przestrzennego dla wyodrębnionego obszaru w obrębie (...), w
        tym dla działki objętej niniejszym wnioskiem o udzielenie interpretacji
        indywidualnej, wskazano – co następuje;
        (...) Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami (...) ustala się:
        1.  (...) przeznaczenie podstawowe: teren (...) docelowo teren usług turystyki,
        2.  (...) przeznaczenie (...) po zakończeniu działalności (...): teren usług turystyki.
        3.  (...)
      Wnioskodawca otrzymał wypis z miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego dla wyodrębnionego obszaru w obrębie (...) znak (...), zgodnie z
      którym Urząd Gminy poinformował, że nieruchomość o numerze ewidencyjnym
      gruntu: (...) położona w obrębie (...), zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego dla wyodrębnionego obszaru w obrębie (...), zatwierdzonym uchwałą
      Nr (...) Rady Gminy (...) opublikowanym w Dz. Urz. Województwa (...) objęta jest
      następującym zapisem planu: (...) – teren (...) docelowo teren usług turystyki.
    8. Na pytanie: Czy (...) znajdujący się na działce nr (...) stanowi budowlę w rozumieniu
      przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024
      r. poz. 725 ze zm.)?
      Udzielono odpowiedzi: W ocenie Wnioskodawcy (...) znajdujący się na działce (...) nie
      stanowi budowli w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane, gdyż jest efektem
      ubocznym (...)) i nie został wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
      Jak wynika z treści art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o
      obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej
      architektury wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu
      zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Zgodnie
      natomiast z art. 3 pkt 3 ustawy przez budowlę należy rozmieć każdy obiekt budowlany
      niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska,
      mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
      antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle
      ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolnostojące
      instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska
      odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne
      przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomnik
      a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych,
      elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia

      jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na
      całość użytkowa.
    9. Jeżeli ww. (...) jest budowlą, to proszę odpowiedzieć na poniższe pytania:
    a) czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie (zajęcie, oddanie do użytkowania, rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne) budowli lub jej części w rozumieniu art. 2 pkt 14
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
      poz. 361 ze zm.);
    b) czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budowli lub jej części a jej dostawą upłynie
      okres co najmniej 2 lat;
    c) Czy ponosił Pan nakłady na ulepszenie budowli lub jej części w rozumieniu przepisów
      o podatku dochodowym, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
    d) w jakim okresie ponosił Pan wydatki na ulepszenie budowli lub jej części;
    e) jeżeli ponosił Pan wydatki na ulepszenie, to czy wydatki te były wyższe niż 30%
      wartości początkowej budowli lub jej części;
    f) czy po ich ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie, tj. pierwsze oddanie do
      użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania
      na potrzeby własne ww. obiektu? Czy od ww. zajęcia (używania) do momentu
      dostawy upłynie okres co najmniej 2 lata;
    Udzielono odpowiedzi: Nie dotyczy.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca będzie występował w przypadku zbycia zbędnego majątku w
      charakterze czynnego podatnika podatku VAT?
    2. Czy planowana sprzedaż działki wraz z udziałem w (...) będą podlegały opodatkowaniu
      podatkiem VAT?
    3. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie 1 i 2 czy sprzedaż działek wraz z
      częścią (...) będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    4. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytane 3, to czy do sprzedanej działki w części
      dotyczącej sprzedaży (...) należy zastosować zwolnienie zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9
      ustawy o VAT, a do pozostałej części podstawową stawkę podatku VAT 23%?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy planowanej sprzedaży winien dokonać jako czynny podatnik
    podatku VAT.
    Planowana czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, niemniej jednak
    będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy planowane zbycie nieruchomości będzie korzystało ze zwolnienia
    zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, gdyż zgodnie z przepisami MPZP hipotetyczna
    zabudowa działki będzie miała przeznaczenie uzupełniające.
    Przepisy dotyczące opodatkowania podatkiem VAT sprzedawanych przez rolników
    nieruchomości zawarte są w art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 15, art. 41 ust. 1, art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez dostawę

    towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    Podkreślenia wymaga, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem, aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za
    prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie
    mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
    które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu

    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach –
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowej (działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność
    była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s.
    1, ze zm.) „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Jak wskazano wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że
    państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt

    nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie
    (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady).
    Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika
    działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działki istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży działki podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z 15 września 2011
    r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

    Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zatem
    sięgnąć do wykładni wynikającej z orzeczenia TSUE w sprawie C-291 /92 (Finanzamt
    Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości czy jej części w
    ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby
    być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25
    /03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE.
    Przechodząc na grunt zadanego pytania, Wnioskodawca uznał, że w przypadku sprzedaży
    działek będzie występował w charakterze czynnego podatnika podatku VAT, albowiem
    grunty te stanowiły w ostatnim okresie przedmiot dzierżawy, a Wnioskodawca z tego
    tytułu otrzymywał przychody opodatkowane podatkiem VAT.
    Z uwagi jednak na fakt, że w planie zagospodarowania przestrzennego teren ten
    oznaczony jest 1.(...) przeznaczenie podstawowe po zakończeniu działalności (...): teren
    usług turystyki, w ocenie Wnioskodawcy sprzedaż niezabudowanej działki będzie
    zwolniona z opodatkowania zgodnie z dyspozycją wynikającą z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT.
    Zgodnie z definicją legalną terenu usług turystyki zawartą w (...) cyt. Uchwały Nr (...) Rady
    Gminy (...) za tereny usług turystyki uważa się (...).
    W przypadku działek, które powstaną w wyniku podziału będą działki, na których zgodnie
    z obowiązującymi przepisami prawa, w tym prawem budowlanym nie będzie możliwe
    wybudowanie budynku i zabudowanie tych działek choćby w 20%.
    Wzajemna relacja norm określonych w art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 2 pkt 33 u.p.t.u., była
    już przedmiotem licznych wypowiedzi orzeczniczych sądów administracyjnych. Należy
    przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, uzasadnione jest zapatrywanie, że
    decydujące znaczenie dla określenia przeznaczenia gruntu pod zabudowę względnie w
    innym celu (nie pod zabudowę), ma określenie w planie zagospodarowania
    przestrzennego przeznaczenia podstawowego terenu. Natomiast funkcje dodatkowe
    wynikające z jego przeznaczenia dopuszczalnego (o charakterze pomocniczym), służą
    jedynie uzupełnieniu zasadniczego sposobu zagospodarowania danego terenu, ale go nie

    zmieniają, co zasadnie stwierdził Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku.
    Stanowisko przypisujące decydujące znaczenie podstawowemu przeznaczeniu gruntu,
    wynikającemu z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w
    kontekście ustalenia przeznaczenia gruntu pod zabudowę dla celu zwolnienia od podatku
    od towarów i usług, wyrażone zostało między innymi w wyrokach NSA: z 19 października
    2018 r., I FSK 1992/16, z 6 lipca 2017 r., I FSK 1883/15, z 9 czerwca 2017 r., I FSK 1650/15
    oraz z 15 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1115/13.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku sygn. akt I FSK 1033/19 z 14 kwietnia
    2021 r., „(...) za trafne należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji w zaskarżonym
    wyroku, że w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. ustawodawca wskazał na generalne przeznaczenie
    terenu jako zabudowanego, a nie możliwość zrealizowania jakiegokolwiek obiektu
    budowlanego.”.
    Tym samym, wobec podstawowych założeń zawartych w planie zagospodarowania
    przestrzennego, że teren ten ma stanowić teren przeznaczony do wypoczynku i rekreacji
    do czego przyczyni się niewątpliwie niezaburzona niczym natura i (...), to w ocenie
    Wnioskodawcy czynności sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości
    będącej przedmiotem wniosku o interpretację indywidualna, będzie korzystała ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej
    występowania w charakterze podatnika podatku od towarów i usług oraz podlegania
    opodatkowaniu transakcji sprzedaży działki wraz z udziałem w (...) (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 1 i 2) i nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia
    z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku
    nr 3 oraz część pytania oznaczonego we wniosku nr 4).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
      usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.

    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części

    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży działki, istotne jest zatem, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął lub podejmie
    Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan rolnikiem, prowadzi Pan działalność gospodarczą
    sklasyfikowaną w PKD jako działalność taksówek osobowych oraz jest Pan
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT od października 2018 r. Jest Pan
    właścicielem niezabudowanej działki nr (...), o powierzchni (...) ha, która do (...) 2023 r. była
    wykorzystywana rolniczo i wchodziła w skład Pana gospodarstwa rolnego. Następnie
    wskazaną działkę wydzierżawił Pan na czas określony od (...) 2023 r. do (...) 2026 r.,
    pobiera Pan czynsz oraz z tego tytułu wystawia Pan faktury VAT. Dzierżawca,
    nieruchomości te dzierżawi w celu prowadzenia na niej działalności gospodarczej w
    postaci (...) objętej przedmiotem przedsiębiorstwa Dzierżawcy. W zawartej umowie
    dzierżawy wyraził Pan zgodę na dokonywanie przez Dzierżawcę, przez cały okres trwania
    umowy, nakładów na przedmiot dzierżawy zwiększających jego wartość niezbędnych do
    prawidłowego korzystania z nieruchomości, (...) oraz na nabywaniu praw i sporządzaniu

    dokumentacji związanych z prowadzoną na wydzierżawionym terenie działalnością
    gospodarczą. Umowa dzierżawy reguluje również kwestie rekultywacji terenu (...).
    Wskazaną działkę po zakończeniu procesu rekultywacji zamierza Pan podzielić i sprzedać.
    Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą występowania w przypadku zbycia
    majątku w charakterze czynnego podatnika podatku od towarów i usług oraz podlegania
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług planowanej sprzedaży działki wraz z
    udziałem w (...).
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika.
    Należy zatem przeanalizować całokształt działań, jakie podejmie Pan w odniesieniu do
    działki będącej przedmiotem planowanej sprzedaży i ustalić, czy w odniesieniu do
    opisanej czynności, będzie Pan spełniał przesłanki do uznania za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę, że nieruchomość przeznaczona do
    sprzedaży, została wydzierżawiona.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny (tj. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą
    na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Z treści przywołanego wyżej art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że ustawodawca przyjął generalną
    zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd
    też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję
    „dostawy towarów”. Jest ona wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach
    prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem podejmowane przez Pana działania wykluczają zbycie wskazanej działki w ramach
    zarządu swoim majątkiem prywatnym. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że
    planowana przez Pana transakcja zbycia wskazanej we wniosku działki będzie dostawą
    dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy,
    a Pan będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy wydzielonych

    działek wraz z udziałem w (...) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7
    ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym wyrażone przez Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2
    uznaję za prawidłowe.
    Kolejną Pana wątpliwością jest rozstrzygnięcie kwestii czy sprzedaż działek wraz z częścią
    (...) będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy, a w przypadku braku możliwości zastosowania zwolnienia w
    powyższym zakresie rozstrzygnięcie czy przy sprzedaży działki w części dotyczącej
    sprzedaży (...) będzie możliwe zastosowanie zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy (część pytania oznaczonego we wniosku nr 4).
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Z kolei zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Natomiast na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zatem z powyższego zwolnienia nie korzystają dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu
    art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż
    tereny budowlane – są zwolnione od podatku.
    Powyższe uregulowanie oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są
    dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i
    niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te,
    których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami
    budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.
    Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.) reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez
    jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.
    Jak stanowi art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
        1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
          inwestycji celu publicznego;
        2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
          ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego i zagospodarowania terenu – jako źródło prawa
    miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Ponadto, stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28
    marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – teren budowlany oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę.
    Tym samym również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany
    uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    W konsekwencji opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe niezabudowane, przy czym opodatkowane są wyłącznie te,
    których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
    takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe
    natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu – są zwolnione od podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że dla działki wskazanej we wniosku ustala się:
    1) (...) przeznaczenie podstawowe: (...) docelowo teren usług (...),
    2) (...) przeznaczenie (...) po zakończeniu działalności (...) teren usług turystyki.
    oraz ustala się zasady kształtowania ładu przestrzennego, zabudowy oraz wskaźniki
    zagospodarowania terenu. Dla działki (...) nie wyznaczono linii rozgraniczających tereny o
    różnym przeznaczeniu. Wnioskodawca nie planuje działań związanych z pozyskaniem
    decyzji o warunkach zabudowy.
    Mimo, iż jak wskazuje Wnioskodawca istnieje hipotetyczna możliwość, że w wyniku
    planowanego podziału powstaną działki, które będą posiadały część (...), a grunt z uwagi
    na nałożone warunki z MPZP (nieprzekraczalne linie zabudowy) nie będzie możliwe
    zabudowanie działek.
    W sytuacji, kiedy nie zostały wyznaczone linie rozgraniczające tereny o rożnym
    przeznaczeniu, a miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza możliwość
    zabudowy wskazanej działki, która następnie ma zostać podzielona, uznać należy, że nie
    zostały spełnione przesłanki, dla zastosowania zwolnienia, o których mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy. Zgodnie bowiem z definicją zawartą w art. 2 pkt 33 ustawy dla klasyfikacji
    terenu budowlanego istotne jest przeznaczenie pod zabudowę zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie
    z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    Jak wskazano w opisie sprawy zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, docelowo wskazana działka stanowi teren z możliwością zabudowy.

    Potwierdzają to również zapisy dotyczące zasady kształtowania ładu przestrzennego,
    zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, odnoszące się do nieprzekraczalnych
    linii zabudowy, ilości kondygnacji naziemnych dla budynków, maksymalnych wysokości
    zabudowy, kształtu dachów, intensywności zabudowy oraz wskaźników powierzchni
    zabudowy do powierzchni działki.
    W związku z powyższym sprzedaż działek wraz z częścią (...) nie będzie korzystała ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    9 ustawy.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT
    oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W konsekwencji, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.: towary muszą służyć wyłącznie do działalności zwolnionej oraz przy
    nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazano w opisie sprawy do dnia 31 stycznia 2023 r. działka była wykorzystywana
    rolniczo. Od 1 lutego 2023 r. działka została wydzierżawiona spółce prawa handlowego w
    celu realizacji działalności gospodarczej (...).
    W związku z powyższym, z uwagi na to, że wskazana działka w całym okresie posiadania
    nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej z podatku, przy
    planowanej przez Pana transakcji zbycia nie znajdzie zastosowania również zwolnienie, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym wyrażone przez Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 oraz
    części pytania nr 4 uznaję za nieprawidłowe.
    Podsumowując, zatem stwierdzam, że w przypadku transakcji zbycia zbędnego majątku
    (wskazanej we wniosku działki) będzie Pan występował w charakterze podatnika podatku
    od towarów i usług, a planowana sprzedaż działki wraz z udziałem (...) będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 1 i 2). Sprzedaż działek wraz z częścią (...) nie będzie korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) oraz sprzedaż
    działki w części dotyczącej sprzedaży z (...) nie będzie korzystać ze zwolnienia zgodnie z
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy (część pytania oznaczonego we wniosku nr 4).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    W myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Pani ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    W zakresie ustalenia, czy przy sprzedaży działki w części nie obejmującej (...) zastosowanie
    znajdzie podstawowa stawka podatku od towarów i usług 23% (część pytania
    oznaczonego we wniosku nr 4) 20 marca 2025 r. zostało wydane postanowienie o
    odmowie wszczęcia postępowania nr 0112-KDIL1-2.4012.690.1.MR.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.