Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.912.2024.1.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-11
Teza: Najem nieruchomości po likwidacji działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności; najem; nieruchomości; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1 Przepisy ogólne-Przedmiot opodatkowania-Osiągający przychody z tytułu najmu, dzierżawy 
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 2-ust. 1a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 17 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzania
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z).
    Wnioskodawca jest właścicielem trzech budynków handlowo-usługowych, w których
    łącznie mieści się xx lokali z przeznaczeniem na wynajem w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Wnioskodawca wynajmuje lokale na okres dłuższy niż 1 rok.
    Wnioskodawca jest podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca po osiągnięciu wieku emerytalnego zamierza wycofać nieruchomości z
    ewidencji środków trwałych i zaprzestać wykonywania działalności gospodarczej oraz w
    związku z tym wykreślić wpis działalności z CEIDG.
    Wnioskodawca po likwidacji działalności gospodarczej zamierza wynajmować lokale w
    oparciu o najem prywatny i rozpocząć opodatkowanie w oparciu o ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych według stawek wynikających z ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca po wycofaniu nieruchomości ze środków trwałych i likwidacji
    prowadzonej przez niego obecnie jednoosobowej działalności gospodarczej może
    rozpocząć najem nieruchomości na zasadach najmu prywatnego, opodatkowanego
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, po wycofaniu nieruchomości z ewidencji środków trwałych
    prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, a następnie zaprzestaniu
    wykonywania tej działalności i wykreśleniu wpisu z Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej (CEIDG), Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoczęcia
    najmu nieruchomości jako najmu prywatnego, który może być opodatkowany ryczałtem
    od przychodów ewidencjonowanych.
    Stanowisko to znajduje uzasadnienie w przepisach ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art.
    10 ust. 1 pkt 3 i 6:
    - pozarolnicza działalność gospodarcza,
    - najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze,
      w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz
      gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie
      działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z
      działalnością gospodarczą.
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność
    zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu,
    rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz
    wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na
    jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane
    do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

    Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzić należy, że najem stanowi odrębne
    od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest
    w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).
    Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu ustawodawca
    pozostawił osobie oddającej rzecz w najem. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem
    najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, albo najem jest
    przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości traktowane jest jako
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do treści art. 9a ust. 6 tejże ustawy dochody osiągane przez podatników ze
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych
    w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku
    dochodowym.
    Wnioskodawca zamierza wycofać nieruchomości z ewidencji środków trwałych oraz
    zakończyć wykonywanie działalności gospodarczej, a co za tym idzie wykreślić wpis z
    CEIDG. Wnioskodawca zamierza wynająć przedmiotowe nieruchomości w ramach najmu
    prywatnego opodatkowanego zryczałtowanym podatkiem od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne.
    Wnioskodawca podkreśla również, że jego stanowisko znajduje odzwierciedlenie i
    poparcie w orzecznictwie – uchwałą NSA sygn. II FPS 1/21 ustanowiono, iż „Przychody z
    najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze
    są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.
    d.o.f., chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią
    wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej”.
    Oznacza to, że przekazanie składnika majątku z prowadzonej działalności gospodarczej na
    inne własne potrzeby, w tym także zarobkowe poprzez oddanie go w najem, nie może być
    postrzegane jako bezskuteczne na gruncie podatkowym. Nastąpi w takim przypadku
    wyłącznie przesunięcie rzeczy z majątku związanego z działalnością gospodarczą do
    majątku niezwiązanego z taką działalnością, lecz nadal pozostającą mieniem tej samej
    osoby.
    Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy
    prawa podatkowego, zdaniem Wnioskodawcy możliwe jest w dowolnym, wybranym
    terminie zakończyć działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości, a
    wówczas przychody uzyskiwane z tego tytułu będą stanowić źródło przychodu, określone
    w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowane
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości 8,5%, pod
    warunkiem złożenia w terminie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    oświadczenia o wyborze tej formy opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
      · pozarolnicza działalność gospodarcza;
      · najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
        składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera definicję działalności
    gospodarczej, wyrażoną w art. 5a pkt 6. Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe
    warunki, tj.:
    · zaistnienie przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, pozwalających na stwierdzenie, że mamy do
      czynienia z działalnością gospodarczą,
    · brak wystąpienia przesłanek negatywnych z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, oraz
    · wykluczenie, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
      przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem,
    wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

    Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może
    być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło
    przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest
    w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy
    przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo
    najem jest przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do
    źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W tym miejscu powołam Uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w składzie
    siedmiu sędziów z 24 maja 2021 r. sygn. akt II FPS 1/21, w której wskazano:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z
      działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
      · prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;

      · osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232),
        zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy
      o podatku dochodowym.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi Pan działalność gospodarczą zarejestrowaną w
    zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Jest Pan
    właścicielem trzech budynków handlowo-usługowych, w których łącznie mieści się xx
    lokali z przeznaczeniem na wynajem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Po
    osiągnięciu wieku emerytalnego zamierza Pan wycofać nieruchomości z ewidencji
    środków trwałych, zaprzestać wykonywania działalności gospodarczej oraz wykreślić
    działalność z CEIDG. Po likwidacji działalności gospodarczej zamierza Pan wynajmować
    lokale w oparciu o najem prywatny i rozpocząć opodatkowanie w oparciu o ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych według stawek wynikających z ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Zatem, najem nieruchomości wskazanych we wniosku, które zostaną wycofane z
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, będzie stanowić źródło przychodów, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przychody osiągnięte z tytułu wynajmu nieruchomości na zasadach najmu prywatnego, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    będą podlegać opodatkowaniu na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
    stosownie do art. 2 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Podsumowanie: w przypadku wycofania nieruchomości z ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych oraz likwidacji działalności gospodarczej będzie Pan
    miał prawo do opodatkowania przychodów z najmu tych nieruchomości na podstawie
    przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne w ramach najmu prywatnego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.