Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1229/12-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-06
Teza: sprzedaż nieruchomości zabudowanej – zwolnienie z VAT
Słowa kluczowe: grunty; grunty-grunt zabudowany; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11.12.2012 r. (data wpływu 14.12.2012r.), uzupełnione pismem z dnia 22.02.2013 r. (data wpływu 27.02.2013 r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 12.02.2013 r. (skutecznie doręczone w dniu 18.02.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT transakcji sprzedaży nieruchomości zabudowanej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.12.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT transakcji sprzedaży nieruchomości zabudowanej.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22.02.2013 r. (data wpływu 27.02.2013 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 12.02.2013 r. doręczone Wnioskodawcy w dniu 18.02.2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

X zwana dalej również „Spółką” lub „Wnioskodawcą” zamierza dokonać odpłatnej sprzedaży nieruchomości położonej w L. Przedmiotowa nieruchomość składa się z dwóch działek, tj. działki nr 1 i działki nr 2. Działki te są zabudowane. Jeden z budynków posadowiony jest częściowo na działce nr 2, a częściowo na działce nr 1 (budynek nr 1). Na działce nr 1 posadowiony jest ponadto drugi budynek (budynek nr 2). Wymienione budynki pochodzą z lat siedemdziesiątych. Spółka weszła w posiadanie (władanie) przedmiotowych budynków w drodze przekształceń podmiotowych podmiotów powstałych przed 1989 r. W wyniku tych przekształceń podmiotowych Spółka przejęła te budynki we władanie po poprzednikach prawnych i sprawowała nad nimi władztwo ekonomiczne jeszcze przed lipcem 1993 r. W celu sanowania stanu prawnego nieruchomości znajdujących się we władaniu X w 1994 r., i w 2009 r. podpisane zostały akty notarialne dotyczące tych nieruchomości. Na mocy aktu notarialnego z dnia 6 maja 1994 r. Skarb Państwa formalnie oddał X w użytkowanie wieczyste znajdującą się w faktycznym władaniu X działkę nr l oraz formalnie „sprzedał” naniesienia (budynek) posadowione na tej działce, przy czym na poczet ceny za naniesienia (budynek) zaliczona została wartość poniesionych przez Spółkę nakładów na te naniesienia (budynek) równa cenie tych naniesień (budynku). Jednocześnie w przedmiotowym akcie notarialnym strony oświadczyły, że wydanie przedmiotu umowy już nastąpiło.

W nadesłanym uzupełnieniu z dnia 22.02.2013r. Spółka wskazała, iż na mocy aktu notarialnego z maja 2009 r. Skarb Państwa formalnie przeniósł na X własność działki nr 2 (częściowo zabudowanej budynkiem) w formie aportu w zamian za akcje wydane przez X i objęte przez Skarb Państwa. Jednocześnie w przedmiotowym akcie notarialnym strony oświadczyły, że wydanie przedmiotu umowy już nastąpiło. Na jeden z budynków Spółka poniosła w roku 2000 nakłady inwestycyjne przewyższające 30% ich wartości początkowej. Budynek ten w stanie ulepszonym był wykorzystywany do czynności opodatkowanych przez okres dłuższy niż 5 lat.

Na mocy aktów notarialnych z 1994 r. oraz z 2009 r. dotyczących nieruchomości objętych wnioskiem o interpretację nie doszło do pierwszego zasiedlenia tych nieruchomości, a tym samym nie doszło do czynności opodatkowanych VAT.

Spółka w chwili podpisywania tych aktów notarialnych, jak też przed ich podpisaniem władała przedmiotowymi budynkami jak właściciel w związku z ich uprzednim objęciem we władztwo ekonomiczne w wyniku przekształceń podmiotowych podmiotów powstałych przed 1989 r. Podpisanie aktów notarialnych z 1994 r. oraz 2009 r. miało na celu jedynie sanowanie stanu prawnego przedmiotowych nieruchomości. W konsekwencji w związku z nabyciem przedmiotowych nieruchomości Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Nieruchomości będące przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Wydatki na ulepszenie ponoszone były w odniesieniu do budynku nr 2. W związku z przedmiotowymi wydatkami Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jednak po dokonaniu tego ulepszenia (w 2000 r.) budynek był wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych przez okres dłuższy niż 5 lat.

Budynki będące przedmiotem transakcji były (i są nadal) przedmiotem częściowego najmu. Budynek nr 2 o szacunkowej powierzchni 1132 m2 jest wynajmowany przez Wnioskodawcę:

1.  Podmiotowi Y od dnia 15 czerwca 2008 r. do chwili obecnej na parterze w metrażu - 492 m2,
2.  Podmiotowi Z od dnia 1 lutego 2010 r. do chwili obecnej na I piętrze w metrażu - 19,18 m2.

Budynek nr 1 o szacunkowej powierzchni 392 m2 jest wynajmowany przez Wnioskodawcę:

1.  Podmiotowi Q od dnia 15 października 2009 r. do chwili obecnej w metrażu - 96m2,
2.  Podmiotowi W od dnia 9 lutego 2010 do chwili obecnej w metrażu - 12,25 m2.

W ocenie Wnioskodawcy oddanie w najem części budynku w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest cały budynek, a nie ta wyodrębniona część będąca wcześniej przedmiotem najmu, nie skutkuje możliwością uznania, że doszło do pierwszego zasiedlenia tego budynku. Przedmiotem sprzedaży jest bowiem budynek jako całość, a nie jego część. W stanie faktycznym opisanym we wniosku budynki nie były w całości oddane do używania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Brak jest zatem podstaw do dzielenia podstawy opodatkowania tych budynków.

Powyższe wynika z faktu, że ustawa o VAT nie definiuje jak należy rozumieć pojęcie „część budynku lub budowli”. Odwołując się jednak do wykładni systemowej i brzmienia art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT należałoby uznać, że jako „część budynku lub budowli” powinna być traktowana jedynie taka część budynku lub budowli, która może być przedmiotem samodzielnego obrotu (np. lokal mieszkalny). Przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT wskazuje bowiem, że zwolnieniu z VAT podlega zbycie (i) budynku, (ii) budowli lub (iii) ich części. W związku z tym przepisem, zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT podlega zbycie części budynku lub budowli, jeżeli przedmiotem samodzielnego zbycia jest część budynku lub budowli i jeżeli jednocześnie sprzedaż tej części budynku lub budowli nie następuje w ramach pierwszego zasiedlenia, a więc ta część budynku lub budowli była wcześniej oddana do używania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu.

Przyjmując powyższe, należy zatem uznać, że ustawa o VAT przewiduje trzy możliwe przedmioty obrotu: (i) budynki, (ii) budowle, (iii) części budynków lub budowli i w stosunku do każdego z tych trzech przedmiotów obrotu należy badać czy zostały w stosunku do nich spełnione warunki pierwszego zasiedlenia, a więc czy zostały one wcześniej w całości oddane do używania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu.

W konsekwencji - jak wyżej wskazano - oddanie w najem części budynku w sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest cały budynek, a nie ta wyodrębniona część będąca wcześniej przedmiotem najmu, nie skutkuje możliwością uznania, że doszło do pierwszego zasiedlenia tego budynku. Przedmiotem sprzedaży jest bowiem budynek jako całość, a nie jego część.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przedmiotowych budynków podlega zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 10a ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy

W ocenie Spółki w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż omawianych budynków będzie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolnieniem od podatku objęta jest dostawą budynków, budowli lub Ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawa budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym jak stanowi art. 43 ust 7a ustawy o VAT warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Jednocześnie w myśl art. 2 pkt 14 powołanej ustawy przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej;

W ocenie Spółki w omawianym stanie faktycznym nie doszło do pierwszego zasiedlenia budynków w chwili podpisywania aktów notarialnych dotyczących omawianych nieruchomości ze Skarbem Państwa w 1994 r. i odpowiednio w 2009 r., jako że Spółka w chwili podpisywania tych aktów notarialnych, jak też przed ich podpisaniem władała przedmiotowymi budynkami jak właściciel w związku z ich uprzednim objęciem we władztwo ekonomiczne w wyniku przekształceń podmiotowych podmiotów powstałych przed 1989 r. Nabycie władztwa ekonomicznego w wyniku tych przekształceń podmiotowych również nie stanowiło czynności opodatkowanej VAT tym bardziej że nastąpiło przed lipcem 1993 r. Budynki (towary) znajdujące się już we władztwie ekonomicznym X tj. towary którymi Spółka władała jak właściciel nie mogły być przedmiotem dostawy towarów dokonanej na rzecz X, nawet jeśli zawarto akty notarialne na mocy których w celu sanowania stanu prawnego nieruchomości Skarb Państwa formalnie dokonał sprzedaży lub odpowiednio wniesienia aportem tych budynków na rzecz X.

Należy bowiem pamiętać że zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy o VAT czynność podlegająca opodatkowaniu VAT jaką jest dostawa towarów to przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel a nie przeniesienie własności w rozumieniu prawa cywilnego. Istotą dostawy towarów w rozumieniu VAT jest przeniesienie władztwa ekonomicznego. Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu „(…) Należy przy tym uznać że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą a nie rozporządzania nią w sensie prawnym istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako prawa własności. W orzecznictwie i praktyce ETS pojawił się w tym kontekście termin własność ekonomiczna tak w orzeczeniu C-320/SB (Shipping and Forwarding Safe B.V. v Staatsecretaris van Financien).

Nie wyjaśniono w ustawie bliżej rozumienia tego pojęcia intuicyjnie należałoby rozumieć, że własność ekonomiczna to sytuacja, w której z punktu widzenia aspektów ekonomicznych oraz w rozumieniu potocznym należałoby uznać kogoś za właściciela rzeczy, np znalazcę rzeczy niczyjej będącego w trakcie zasiedzenia, posiadacza nieruchomości, której wydaniu nie towarzyszyło przeniesienie własności w formie aktu notarialnego. W każdym razie w przypadku przejścia własności ekonomicznej ma miejsce dostawa towarów. Czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym. W przywoływanym już orzeczeniu C-320/88 ETS wyraźnie stwierdził, że „dostawa towarów nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy (A. Bartosiewicz, R. Kubacki Komentarz do art . 7 ustawy o podatku od towarów i usług VAT komentarz wyd. VI LEX).

W związku z faktem że nabycie przedmiotowych budynków we władztwo ekonomiczne nastąpiło przed lipcem 1993 oraz w związku z faktem, że w ocenie Spółki - podpisanie wymienionych w stanie faktycznym aktów notarialnych nie może być utożsamiane z dokonaniem dostawy podlegającej VAT należałoby uznać że dotychczas nie doszło do pierwszego zasiedlenia omawianych budynków. W konsekwencji należałoby uznać, że sprzedaż przedmiotowych budynków w chwili obecnej będzie stanowiła pierwsze zasiedlenie w rozumieniu ustawy o VAT.

Jednocześnie sprzedaż tych budynków będzie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art . 43 ust. 1 pkt 10a). W stosunku do tych budynków Spółce nie przysługiwało bowiem prawo do odliczenia VAT naliczonego jako że budynki powstały w latach siedemdziesiątych (przed wprowadzeniem VAT), ich objęcie we władztwo ekonomiczne nastąpiło przed lipcem 1993 r. a akty notarialne wskazane w stanie faktycznym nie stanowiły - w ocenie Spółki czynności opodatkowanych VAT. Jednocześnie nakłady na ulepszenie jednego z budynków przewyższające 30% jego wartości początkowej poniesione zostały w 2000 r. Po dokonaniu tego ulepszenia budynek był wykorzystywany do czynności opodatkowanych przez okres dłuższy niż 5 lat. Spełniona zatem została przesłanka wykorzystywania budynku w stanie ulepszonym przez co najmniej 5 lat do czynności opodatkowanych wskazana w art . 43 ust. 7a ustawy o VAT.

W opinii Spółki powyższe potwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym dokonana obecnie sprzedaż omawianych budynków będzie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku wynosi 23%.

W myśl art. 43. ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;

Z powyższego uregulowania wynika, iż dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicja pierwszego zasiedlenia, o której mowa powyżej została zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy. Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego wynika, że przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Z powyższej definicji wynika, iż oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie należy rozumieć sprzedaż, a także najem oraz dzierżawę.

Podkreślić należy, iż ustawodawca w przepisie art. 2 pkt 14 ustawy wyraźnie rozróżnił jego zastosowanie do budynków, budowli lub ich części. Zatem intencją ustawodawcy było celowe rozróżnienie zastosowania zwolnienia do całych budynków, budowli lub ich części, wprowadzając możliwość objęcia zwolnieniem jedynie części nieruchomości (budynków, budowli). Oddanie zatem części budynku w wykonaniu czynności opodatkowanych nie stanowi o tym, że cały budynek został zasiedlony, lub odwrotnie, że skoro cała nieruchomość nie jest przedmiotem czynności opodatkowanych tylko jej część a dostawa dotyczy całości to całość budynku będzie rozpatrywana jako nie wykorzystywana do czynności opodatkowanych.

W przypadku, gdy nie ma zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy sprawdzić zakres zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów;

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. (art. 43 ust. 7a ustawy)

Ponadto, w świetle ust. 10 ww. artykułu 43, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Natomiast, treść art. 29 ust. 5 ustawy stanowi, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak dla dostawy budynków, budowli lub ich części na tym gruncie posadowionych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem podatku VAT zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkiem nr 1 i nr 2. Wymienione budynki pochodzą z lat siedemdziesiątych. Jak wskazuje Zainteresowany w opisie sprawy Spółka weszła w posiadanie przedmiotowych budynków w drodze przekształceń podmiotowych podmiotów powstałych przed 1989r. W wyniku tych przekształceń Wnioskodawca przejął te budynki we władanie po poprzednikach prawnych i sprawował nad nimi władztwo ekonomiczne jeszcze przed lipcem 1993r. W celu usankcjonowania prawa własności Spółka w 1994r. oraz w 2009r. podpisała stosowne akty notarialne dotyczące omawianych nieruchomości.

W nadesłanym uzupełnieniu Zainteresowany wskazał, iż w związku z nabyciem ww. nieruchomości nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz w związku z nabyciem nie doszło do wykonania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (nie doszło do pierwszego zasiedlenia). Ponadto w 2000r. w budynku nr 2 Spółka poniosła nakłady inwestycyjne, których wartość początkowa przekroczyła 30% wartości początkowej obiektu oraz że w stosunku do poniesionych wydatków przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT. W dalszej części uzupełnienia Zainteresowany wskazał, iż Budynki będące przedmiotem transakcji były (i są nadal) przedmiotem częściowego najmu.

Budynek nr 2 o szacunkowej powierzchni 1132 m2 jest wynajmowany przez Wnioskodawcę:

1.  Podmiotowi ICSA od dnia 15 czerwca 2008 r. do chwili obecnej na parterze w metrażu - 492 m2,
2.  Podmiotowi JG od dnia 1 lutego 2010 r. do chwili obecnej na I piętrze w metrażu - 19,18 m2.

Budynek nr 1 o szacunkowej powierzchni 392 m2 jest wynajmowany przez Wnioskodawcę:

1.  Podmiotowi MIK od dnia 15 października 2009 r. do chwili obecnej w metrażu - 96m2,
2.  Podmiotowi MKŁ od dnia 9 lutego 2010 do chwili obecnej w metrażu - 12,25 m2.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście wykładni art. 2 pkt 14 ustawy wyraźnie wskazuje, wbrew twierdzeniu Spółki, iż w przypadku dokonywanej dostawy opisanych we wniosku budynków należy oddzielnie klasyfikować pod kontem zastosowania zwolnienia od podatku VAT części budynku oddane w najem oraz te które nie były przedmiotem umów najmu.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz przywołane wyżej przepisy prawa podatkowego należy uznać, iż jedynie w stosunku do części budynków, która była przedmiotem najmu, doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Zatem z uwagi, iż od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż 2 lata, planowana sprzedaż nieruchomości w tej części (wynajmowane powierzchnie) będzie podlegać zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Pozostała część budynków - nie oddana w najem - z uwagi, iż nie doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym należy rozważyć, czy będzie mieć zastosowanie zwolnienie od podatku VAT przewidziane art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W zakresie budynku nr 1 – w części nie oddanej w najem -Wnioskodawcy (jak wynika z opisu sprawy) nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT oraz nie były ponoszone wydatki na ulepszenie. Zatem dostawa przedmiotowej nieruchomości (w części nie oddanej w najem) będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W zakresie budynku nr 2 – w części nie oddanej w najem – Wnioskodawcy również nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, jednakże w 2000r. Zainteresowany poniósł wydatki na ulepszenie przekraczające 30% wartości początkowej, a od tych wydatków przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Ponadto należy uznać, iż budynek w części nie oddanej w najem po dokonaniu ulepszeń – jak wskazał Wnioskodawca - był wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych, tym samym zaistnieją okoliczności z art. 43 ust. 7a ustawy. Zatem w tej części sprzedaż budynku nr 2 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Podsumowując, dostawa budynku nr 1 będzie zwolniona od podatku VAT:

*   w części będącej przedmiotem najmu – z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy;
*   w części nie oddanej w najem – z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Dostawa budynku nr 2:

*   w części oddanej w najem – będzie zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy;
*   w części nie oddanej w najem – będzie zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Formułując własne stanowisko w sprawie Zainteresowany uznał , iż dostawa obydwu budynków w całości będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zatem należy uznać, iż Wnioskodawca przedstawił nieprawidłowe stanowisko w sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. ). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.