Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.13.2025.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Usługi polegające na organizowaniu zajęć sportowych w
dyscyplinie podnoszenia ciężarów podlegają zwolnieniu od
podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32
ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: fundacje
sport-klub sportowy
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi ściśle związane ze
sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone
podmioty, których celem statutowym jest działalność na
rzecz rozwoju i upowszechniania sportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 32

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT organizacji zajęć sportowych.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 9 stycznia 2025 r. (wpływ 9 stycznia 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest Fundacją - organizacją pozarządową prowadzącą działalność pożytku
    publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
    publicznego i wolontariacie. Fundacja prowadzi działalność społecznie użyteczną w sferze
    zadań publicznych określonych w ustawie o działalności pożytku publicznego i
    wolontariacie, na rzecz ogółu społeczności; działalność ta jest wyłączną statutową
    działalnością Fundacji. Terenem działalności Fundacji jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej,
    przy czym w zakresie niezbędnym dla właściwego realizowania celów może ona prowadzić
    działalność także poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nie jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dodatkowo jest
    zarejestrowany w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
    Celem Fundacji jest m.in. szeroko rozumiane wspieranie, rozwój, promocja i
    upowszechnianie sportu i kultury fizycznej, organizacja, rozwijanie działalności
    prowadzącej do utrzymania i podnoszenia sprawności fizycznej społeczeństwa czy
    organizacja współzawodnictwa sportowego.
    W ramach Fundacji działa klub sportowy, którego podstawą działania są przepisy Ustawy z
    dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, Statut Fundacji oraz Regulaminu. Klub sportowy
    realizuje swoje cele głównie poprzez organizowanie zajęć sportowych w dyscyplinie
    trójboju siłowego. Członkiem Klubu sportowego może zostać osoba fizyczna posiadająca
    pełną zdolność do czynności prawnych i niepozbawiona praw publicznych, która złoży
    pisemne oświadczenie o przystąpieniu do Klubu oraz akceptacji jego Regulaminu i
    zostanie przyjęta przez Zarząd Fundacji. Za udział w zajęciach klubowych, Fundacja
    pobiera od uczestników zajęć wynagrodzenie. W ramach zajęć sportowych zawodnicy
    rywalizują ze sobą w przedmiotowej dyscyplinie sportowej.
    W ramach realizowanej przez Wnioskodawcę działalności zarobkowej, prowadzone są
    zajęcia sportowe, które przygotowują w dyscyplinie sportowej jaką jest podnoszenie
    ciężarów.
    Podnoszenie ciężarów obecne jest w programie igrzysk olimpijskich od pierwszych Letnich
    Igrzysk Olimpijskich 1896 w Atenach. Podnoszenie ciężarów to dyscyplina tzw. ciężkiej
    atletyki, polegająca na podnoszeniu przez zawodnika sztangi o określonej masie.
    Wykonuje się dwiema technikami - rwaniem i podrzutem. Rwanie polega na uniesieniu
    sztangi z pomostu bezpośrednio ponad głowę w przysiadzie i wyprostowanie pozycji z
    utrzymaniem ciężaru nad głową w prostych rękach. Zawodnicy wykonujący ten bój
    trzymają sztangę w tzw. szerokim uchwycie. Podrzut jest bojem, w którym zawodnicy
    podnoszą (zarzucają) sztangę najpierw na klatkę piersiową, po czym następuje tzw.
    „wybicie góry”, czyli uniesienie sztangi ponad głowę. Każdy z zawodników ma prawo do
    trzech prób w każdej konkurencji.
    Szkolenie sportowe prowadzone jest przez wykwalifikowanych trenerów, posiadających
    wykształcenie w zakresie wychowania fizycznego. Prowadzone przez Klub działania
    sprzyjają nie tylko rozwojowi fizycznemu uczestników, ale również mają na celu jego
    wychowywanie oraz kształtowanie właściwych postaw.
    Uprawianie tej dyscypliny sportowej, oprócz pozytywnego wpływu na sylwetkę i kondycję
    fizyczną ma również działanie terapeutyczne. Pomoże w samoakceptacji i podwyższeniu
    pewności siebie. Podczas treningów uczestnikom przekazywane są także podstawowe
    informacje na temat otoczenia sportowego, zasad i przepisów obowiązujących w trójboju
    siłowym, bezpieczeństwa, higieny czy diety.

    Ponadto Fundacja, co warte podkreślenia nie świadczy usług związanych z działalnością
    marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług
    odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym jak
    również usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.
    Działania Fundacji nie są skierowane na osiągniecie zysków, a wszelkie osiągnięte
    nadwyżki finansowe przeznaczane są na realizację celów statutowych Wnioskodawcy, w
    tym na organizowanie zawodów sportowych, stypendia i nagrody dla uczestników.
    Prowadzone zajęcia opierają się na współzawodnictwie, rozgrywane są cyklicznie zawody
    wewnętrzne, a liderzy w swoich kategoriach są przygotowywani do zawodów wyższej rangi.
    Klub działa na rzecz ostatecznych beneficjentów usług - sportowców/zawodników.
    Ewentualne poszczególne usługi nabywane są od innych podmiotów w celu
    zorganizowania i realizacji zajęć nauki trójboju siłowego bezpośrednio na rzecz ich
    uczestników.

## Pytanie

Czy wynagrodzenie pobierane za uczestnictwo w zajęciach sportowych przedstawionych w
    opisie stanu faktycznego, prowadzonych przez Wnioskodawcę podlega zwolnieniu od
    podatku od towarów i usług w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od
    towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, pobierane wynagrodzenie przez Wnioskodawcę za uczestnictwo
    w zajęciach sportowych realizowanych przez Klub Sportowy, korzysta ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT).
    Zgodnie z brzmieniem powołanego artykułu, zwolnione od podatku VAT są usługi ściśle
    związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe,
    związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem
    statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem
    że:
    a) są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania
      wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
    b) świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
    c) są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w
      wychowaniu fizycznym
    - z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-
    promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków
    przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania
    związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu
    sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.
    Wnioskodawca nie pobiera wynagrodzenia związanego z działalnością marketingową oraz
    reklamowo-promocyjną.
    Pobierane wynagrodzenie dotyczy bezpośredniego uczestnictwa osób uprawiających daną
    dyscyplinę sportową i uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Artykuł 3 ustawy o
    sporcie przewiduje, że działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie
    klubu sportowego (ust. 1). Klub sportowy działa jako osoba prawna (ust. 2). Zdaniem
    Wnioskodawcy nie ma przeszkód, aby działalność sportowa prowadzona była przez klub
    sportowy działający w formie fundacji.

    Wnioskodawca spełnia ww. kryterium podmiotowe niezbędne do korzystania ze
    zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Zauważyć należy, że zwolnienie usług związanych ściśle ze sportem doznaje pewnego
    ograniczenia ze względu na status usługodawcy, a mianowicie, jak wynika z cyt. wyżej
    przepisu, ze zwolnienia może korzystać podmiot będący klubem sportowym, związkiem
    sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych.
    Zarówno ustawa o VAT, jak i przepisy wykonawcze do niej, nie zawierają definicji klubu
    sportowego, związku sportowego, stowarzyszeń oraz związku stowarzyszeń i innych osób
    prawnych. Działalność klubów sportowych i związków sportowych regulują przepisy
    ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j. Dz.U. z 2014 r. poz. 715 ze zm.). Stosownie
    do art. 3 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 i 2 tej ustawy - działalność sportowa jest prowadzona w
    szczególności w formie klubu sportowego. Klub sportowy działa jako osoba prawna. Kluby
    sportowe, w liczbie co najmniej 3, mogą tworzyć związki sportowe. Związek sportowy
    działa w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń.
    Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 tej ustawy - sportem są wszelkie formy aktywności
    fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na
    wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków
    społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach. Na podstawie
    ust. 2 tego artykułu, sport wraz z wychowaniem fizycznym i rehabilitacją ruchową składają
    się na kulturę fizyczną.
    Pismem z 22 września 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-
    2.4012.402.2017.2.SR stwierdził, iż „(...) jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca, będący
    klubem sportowym, zamierza rozpocząć działalność, której głównym przedmiotem będzie
    prowadzenie zajęć sportowych dla dzieci w dyscyplinie piłka nożna. Za udział w ww.
    zajęciach sportowych pobierane będą przez Wnioskodawcę opłaty przeznaczone na
    pokrycie kosztów działalności Klubu Sportowego, tj. jednorazowa opłata członkowska w
    Klubie Sportowym (wpisowe) warunkująca członkostwo w Klubie Sportowym, w tym
    możliwość udziału w zajęciach sportowych Klubu Sportowego oraz miesięczna opłata za
    udział uczestnika/członka Klubu Sportowego w zajęciach sportowych Klubu Sportowego w
    danym miesiącu kalendarzowym. W związku z powyższym należy uznać, że opłaty
    wnoszone przez uczestników zajęć/członków klubu pozostają w ścisłym związku z
    wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami polegającymi na prowadzeniu zajęć
    piłki nożnej. Zatem w tym przypadku istnieje bezpośredni związek pomiędzy
    dokonywanymi opłatami a świadczeniami na rzecz uczestników zajęć/członków klubu,
    które zostaną wykonane przez Wnioskodawcę (...)”.
    Stanowisko zbieżne ze stanowiskiem Wnioskodawcy, zajął również Dyrektor Izby
    Skarbowej w Łodzi w Interpretacji indywidualnej z 1 marca 2013 roku nr IPTPP1/443-953
    /12-5/IG oraz w interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2013 roku nr IPTPP1/443-948/12-5
    /AK, w których czytamy m.in.:
    „(...) wskazać należy, że zastosowanie zwolnienia dla usług ściśle związanych ze sportem
    lub wychowaniem fizycznym doznaje pewnych ograniczeń - ze względu na cel tej usługi,
    jak również status usługodawcy i usługobiorcy. Podmiotami uprawnionymi do
    skorzystania z tego zwolnienia są podmioty będące klubem sportowym, związkiem
    sportowym oraz związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych. Ponadto, świadczone
    usługi muszą być świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w
    wychowaniu fizycznym. Jednocześnie świadczone usługi muszą być ściśle związane ze
    sportem lub wychowaniem fizycznym oraz konieczne do organizowania i uprawiania
    sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim (...)”.
    oraz

    „(...) biorąc pod uwagę opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa
    podatkowego tut. Organ stwierdza, iż Wnioskodawca w zakresie świadczonych usług
    opisanych we wniosku może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Mając na uwadze
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, z którego Wnioskodawca wywodzi prawo zwolnienia z
    podatku od towarów i usług świadczonych usług, należy stwierdzić, iż z językowej wykładni
    tego przepisu wynika, iż podatnik, aby móc skorzystać ze zwolnienia w nim
    przewidzianego winien spełnić przesłanki o charakterze podmiotowym oraz
    przedmiotowym (...)”.
    W interpretacji indywidualnej z 28 września 2022 r., Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.365.2022.1.WH słusznie zauważa, iż „(...) nie jest
    wymagane aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na
    przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób,
    tj. regularnie lub w sposób zorganizowany (...)”.
    Dodatkowo, w piśmie z 7 lutego 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0113-
    KDIPT1-1.4012.824.2022.2.AKA słusznie zauważył, że „(...) w odniesieniu do kwestii
    uznania, czy świadczone usługi w zakresie prowadzenia w formie klubu sportowego
    odpłatnych zajęć sportowych z tańca należy odnieść się do wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 26 października 2017 r. w sprawie C-90/16, w którym
    Trybunał uznał, że „Wobec braku w dyrektywie 2006/112 jakiejkolwiek definicji pojęcia
    „sportu”, określenia znaczenia i zakresu tego wyrazu należy w myśl utrwalonego
    orzecznictwa Trybunału dokonać zgodnie z jego zwykłym znaczeniem w języku
    potocznym, przy jednoczesnym uwzględnieniu kontekstu, w którym został on użyty i celów
    uregulowania, którego jest częścią (zob. podobnie wyroki: z dnia 3 września 2014 r.,
    Deckmyn i Vrijheidsfonds, C 201/13, EU:C:2014:2132, pkt 19 i przytoczone tam
    orzecznictwo; a także z dnia 26 maja 2016 r., Envirotec Denmark, C 550/14, EU:C:2016:354,
    pkt 27)”.
    Warto również wskazać na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej 0112-KDIL1-2.4012.313.2023.3.ID z 27 września 2023 r., w której to wskazano iż
    „(...) zatem w przedmiotowej sprawie skoro usługi w formie zajęć sportowych tańca
    (niebędące usługami związanymi z działalnością marketingową, reklamowo-promocyjną
    oraz związanymi ze wstępem na imprezy sportowe) mają ścisły związek z uprawianiem
    sportu i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport i - jak wskazano - świadcząc ww.
    usługi nie są Państwo nastawieni na osiąganie zysków, a osiągnięte zyski w całości
    przeznaczone są na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług, to usługi te mogą
    korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Wobec spełnienia przesłanek
    podmiotowych, jak też przedmiotowych wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 32
    ustawy, do organizowanych przez Fundację zajęć sportowych w zakresie nauki tańca ma
    zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług przewidziane w wyżej
    wymienionym przepisie (...)”.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi polegające na
    organizowaniu zajęć sportowych opisanych w stanie faktycznym prowadzonych przez
    Wnioskodawcę są zwolnione od podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 365 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie natomiast do postanowień art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania,
    pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na
    rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być
    albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za
    wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to
    pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje
    dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź
    poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie
    wynagrodzenie.
    Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego
    obrotu profesjonalnego.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od
    podatku.
    Zakres oraz zasady zwolnień od podatku od towarów i usług zostały zdefiniowane w art.
    43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym
      świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i
      innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i
      upowszechniania sportu, pod warunkiem że:
      a) są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania
        wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
      b) świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
      c) są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w
        wychowaniu fizycznym

      - z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-
      promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków
      przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania
      związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu
      sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.
    Na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy:
      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie
      mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, jeżeli:
      a) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1
        pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      b) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    W świetle art. 43 ust. 18 ustawy:
      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem
      że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w
      sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one
      przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
    Jednocześnie zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. m dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”:
      państwa członkowskie zwalniają świadczenie niektórych usług ściśle związanych ze
      sportem lub wychowaniem fizycznym, przez organizacje nienastawione na osiąganie
      zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu
      fizycznym.
    Zatem analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że ze zwolnienia od podatku
    VAT na mocy wymienionych przepisów mogą korzystać usługi ściśle związane ze sportem
    świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych
    osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i
    upowszechniania sportu, jeżeli są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu,
    świadczący te usługi nie jest nastawiony na osiąganie zysków oraz usługi świadczone są na
    rzecz osób uprawiających sport. Przy czym z tego zwolnienia wyłączone są usługi związane
    z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe,
    usługi odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji,
    usługi odpłatnego zakwaterowania związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz
    usługi wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością. Ponadto,
    zwolnienie powyższe ma zastosowanie w sytuacji, gdy podmiot wykonujący ww. czynności
    nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a jeśli je osiąga - są one w
    całości przeznaczane na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
    Niespełnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek (podmiotowej lub
    przedmiotowej) powoduje, że świadczenie usług nie korzysta ze zwolnienia od podatku na
    podstawie omawianej regulacji. Przepisy ustawy nie zawierają jednak definicji „ścisłego”
    związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym.
    W pewnym zakresie do kwestii tej odniósł się TSUE w wyroku z 16 października 2008 r. w
    sprawie C-253/07 Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko The
    Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, w którym to wyjaśnił, że
    świadczenie usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym „może być
    zwolnione tylko wtedy, gdy są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających
    zwolnieniu, tj. uprawiania sportu lub wychowania fizycznego” (pkt 22). Ponadto TSUE

    podkreślił, że „Zwolnienie transakcji należy zatem ustalić w szczególności w zależności od
    charakteru świadczonych usług oraz ich związku ze sportem lub wychowaniem fizycznym”
    (pkt 23).
    Natomiast w wyroku z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12, Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej wskazał, że:
      w odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy VAT należy stwierdzić, że przepis ten,
      według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i wychowania fizycznego w ogóle.
      Mając na względzie owo brzmienie, intencją rzeczonego przepisu nie jest przyznanie
      zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom sportu.
    Z wyroku tego wynika również, że art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy, w celu jego stosowania
    nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na
    przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób,
    tj. regularnie lub w sposób zorganizowany.
    Celem powołanego przepisu Dyrektywy jest wspieranie niektórych rodzajów działalności
    interesu publicznego, czyli usług mających ścisły związek z uprawianiem sportu lub z
    wychowaniem fizycznym, które są świadczone przez organizacje nienastawione na
    osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu
    fizycznym. Przepis ten ma zatem na celu wspieranie podejmowania takiej aktywności
    przez szerokie warstwy społeczeństwa. Interpretacja tego przepisu ograniczająca zakres
    stosowania zwolnienia, jakie on przewiduje, do aktywności sportowej podejmowanej w
    sposób zorganizowany, systematyczny lub mający na celu udział w zawodach sportowych,
    byłaby sprzeczna z rzeczonym celem.
    W konstatacji Trybunał stwierdził, że
      art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE Rady należy interpretować w ten
      sposób, iż niezorganizowana, niesystematyczna i niemająca na celu udziału w
      zawodach aktywność sportowa może być uznana za uprawianie sportu w rozumieniu
      tego przepisu.
    Działalność klubów sportowych i związków sportowych regulują przepisy ustawy z 25
    czerwca 2010 r. o sporcie (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1488 ze zm.).
    Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o sporcie:
      działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.
    W myśl art. 6 ust. ustawy o sporcie:
      kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3, mogą tworzyć związki sportowe.
      Związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń.
    Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o sporcie:
      sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub
      zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i
      psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na
      wszelkich poziomach.
      Sport wraz z wychowaniem fizycznym i rehabilitacją ruchową składają się na kulturę
      fizyczną.
    Z kolei, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 166):
      fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami
      Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w
      szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i
      wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz
      opieka nad zabytkami.

    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy:
      fundacje mogą ustanawiać osoby fizyczne niezależnie od ich obywatelstwa i miejsca
      zamieszkania bądź osoby prawne mające siedziby w Polsce lub za granicą.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów prawa wynika, że podatnik, aby mógł skorzystać ze
    zwolnienia z podatku VAT, powinien spełnić przesłanki zarówno o charakterze
    przedmiotowym, jak i podmiotowym. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, który
    implementuje do krajowego porządku prawnego przepis art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy,
    należy interpretować tak, że zwolnieniem od podatku VAT określonym w tej normie objęte
    są nie tylko usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone
    przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób
    prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania
    sportu, ale również tego typu usługi świadczone przez inne podmioty nienastawione na
    osiąganie zysku.
    Jak wynika z opisu sprawy:
        są Państwo Fundacją, która prowadzi działalność społecznie użyteczną w sferze
        zadań publicznych określonych w ustawie o działalności pożytku publicznego i
        wolontariacie, na rzecz ogółu społeczności; działalność ta jest Państwa wyłączną
        statutową działalnością;
        Państwa celem jest m.in. szeroko rozumiane wspieranie, rozwój, promocja i
        upowszechnianie sportu i kultury fizycznej, organizacja, rozwijanie działalności
        prowadzącej do utrzymania i podnoszenia sprawności fizycznej społeczeństwa czy
        organizacja współzawodnictwa sportowego;
        w ramach fundacji działa klub sportowy. Klub sportowy realizuje swoje cele głównie
        poprzez organizowanie zajęć sportowych w dyscyplinie trójboju siłowego;
        w ramach realizowanej działalności zarobkowej prowadzone są zajęcia sportowe,
        które przygotowują w dyscyplinie sportowej jaką jest podnoszenie ciężarów;
        Państwa działania nie są skierowane na osiągniecie zysków, a wszelkie osiągnięte
        nadwyżki finansowe przeznaczane są na realizację Państwa celów statutowych, w
        tym na organizowanie zawodów sportowych, stypendia i nagrody dla uczestników.
    Analiza powyższych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    podatkowego prowadzi do wniosku, że spełniają Państwo przesłankę podmiotową
    warunkującą zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32
    ustawy.
    Natomiast przesłanka o charakterze przedmiotowym odnosi się do charakterystyki usług
    świadczonych przez podmioty wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy - są to usługi
    ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym, konieczne do organizowania i
    uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim i są
    świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu
    fizycznym.
    W analizowanej sprawie podkreślenia wymaga, że zgodnie z brzmieniem ustawy o
    podatku od towarów i usług, zwolnieniu podlegają usługi „ściśle” związane ze sportem lub
    wychowaniem fizycznym. Przepisy ustawy nie zawierają definicji „ścisłego” związku usług
    ze sportem lub wychowaniem fizycznym.
    W pierwszej kolejności należy odnieść się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 26 października 2017 r. w sprawie C-90/16, w którym Trybunał uznał, że:

      wobec braku w dyrektywie 2006/112 jakiejkolwiek definicji pojęcia „sportu”, określenia
      znaczenia i zakresu tego wyrazu należy w myśl utrwalonego orzecznictwa Trybunału
      dokonać zgodnie z jego zwykłym znaczeniem w języku potocznym, przy jednoczesnym
      uwzględnieniu kontekstu, w którym został on użyty, i celów uregulowania, którego jest
      częścią (zob. podobnie wyroki: z dnia 3 września 2014 r., Deckmyn i Vrijheidsfonds, C-
      201/13, EU:C:2014:2132, pkt 19 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 26
      maja 2016 r., Envirotec Denmark, C-550/14, EU:C:2016:354, pkt 27).
      W odniesieniu najpierw do znaczenia pojęcia „sportu” w języku potocznym, pojęcie to
      określa zwykle, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 23 opinii, aktywność o
      charakterze fizycznym lub, innymi słowy, aktywność cechującą się niepozbawionym
      znaczenia elementem fizycznym.
      Jeśli chodzi następnie o systematykę Dyrektywy, z przytoczonego orzecznictwa
      Trybunału wynika, że wyrażenia użyte dla określenia zwolnień przewidzianych w art.
      132 tej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, jako że stanowią one
      odstępstwa od ogólnej zasady, według której VAT jest pobierany od każdego
      odpłatnego świadczenia zrealizowanego przez podatnika. Niemniej zasada ścisłej
      wykładni nie oznacza, że terminy użyte do zdefiniowania wskazanych zwolnień
      powinny być interpretowane w sposób, który pozbawiałby je skuteczności (zob.
      podobnie wyroki: z 18 listopada 2004 r., Temco Europe, C-284/03, EU:C:2004:730, pkt
      17; a także z 25 lutego 2016 r., Komisja/Niderlandy, C-22/15, niepublikowany, EU:C:
      2016:118, pkt 20 i przytoczone tam orzecznictwo).
      Ponadto, chociaż, jak wskazuje tytuł rozdziału, w ramach którego mieści się omawiany
      artykuł, zwolnienia przewidziane w tym artykule mają na celu uprzywilejowanie
      niektórych rodzajów działalności w interesie publicznym, to jednak zwolnienia te nie
      dotyczą wszystkich rodzajów działalności wykonywanej w interesie publicznym, lecz
      jedynie tej działalności, która została w tym przepisie wymieniona i opisana w bardzo
      szczegółowy sposób (zob. podobnie wyrok z dnia 21 lutego 2013 r., Žamberk, C-18/12,
      EU:C:2013:95, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z 26 lutego 2015 r., VDP
      Dental Laboratory i in., C-144/13, C-154/13 i C-160/13, EU:C:2015:116, pkt 45).
      Analiza kontekstu art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy 2006/112 przemawia zatem za
      wykładnią, zgodnie z którą znajdujące się w tym przepisie pojęcie „sportu” ogranicza
      się do aktywności odpowiadających zwykłemu znaczeniu wyrazu „sport”, które
      cechują się niepozbawionym znaczenia elementem fizycznym, i nie obejmuje
      wszystkich aktywności mogących w ten bądź inny sposób wiązać się z tym pojęciem.
    W opinii Rzecznika Generalnego przedstawionej 15 czerwca 2017 r. do sprawy C-90/16 w
    pkt 18 wskazał on, że:
      po trzecie, Trybunał wypowiadał się w kwestii, jakie rodzaje aktywności mogą być
      uznane za sport. W sprawie Žamberk (9) uznał, że niezorganizowana,
      niesystematyczna i niemająca na celu udziału w zawodach aktywność sportowa jest
      objęta zwolnieniem. W sprawie Komisja/Niderlandy (10) orzekł, że wynajem łodzi
      rekreacyjnych nie może być traktowany jako aktywność sportowa, ponieważ łodzie te
      mogą być wykorzystywane w celach czysto rekreacyjnych (11). Sprawa ta nie dotyczyła
      jednak definicji sportu jako takiej, ponieważ nie kwestionowano w niej, że żeglarstwo
      może być uznane za sport.
    Wskazania wymaga również wyrok TSUE z 21 lutego 2013 r. C-18/12, w którym Trybunał
    stwierdził, że:
      w odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m dyrektywy VAT należy stwierdzić, że przepis ten,
      według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i wychowania fizycznego w ogóle.
      Mając na względzie owo brzmienie, intencją rzeczonego przepisu nie jest przyznanie
      zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom sportu (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie
      Canterbury Hockey Club i Canterbury Ladies Hockey Club, pkt 27).

      Podobnie art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy VAT w celu jego stosowania nie wymaga, aby
      aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład
      zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj.
      regularnie lub w sposób zorganizowany bądź w celu uczestniczenia w zawodach
      sportowych, o ile jednak podejmowanie tej aktywności nie wpisuje się w ramy
      czystego wypoczynku i rozrywki.
    Jak wskazano powyżej, aby mogli Państwo skorzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 32
    ustawy, muszą Państwo również spełnić przesłankę o charakterze przedmiotowym, która
    odnosi się do charakterystyki usług świadczonych przez podmioty wymienione w art. 43
    ust. 1 pkt 32 ustawy - czyli usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym, koniecznych do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania
    wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim i świadczonych na rzecz osób
    uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.
    We wniosku podali Państwo informacje, z których wynika, że:
        w ramach realizowanej przez Państwa działalności zarobkowej, prowadzone są
        zajęcia sportowe, które przygotowują w dyscyplinie sportowej jaką jest
        podnoszenie ciężarów;
        w ramach zajęć sportowych zawodnicy rywalizują ze sobą w opisanej dyscyplinie
        sportowej;
        szkolenie sportowe prowadzone jest przez wykwalifikowanych trenerów;
        prowadzone zajęcia opierają się na współzawodnictwie, rozgrywane są cykliczne
        zawody wewnętrzne, a liderzy są przygotowywani do zawodów wyższej rangi;
        prowadzone działania sprzyjają nie tylko rozwojowi fizycznemu uczestników, ale
        również mają na celu jego wychowywanie oraz kształtowanie właściwych postaw;
        klub działa na rzecz ostatecznych beneficjentów usług - sportowców/zawodników.
    Zatem z okoliczności sprawy wynika, że świadczone przez Państwa usługi w postaci zajęć
    sportowych w podnoszeniu ciężarów stanowią usługi ściśle związane ze sportem,
    świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu
    fizycznym (sportowców i zawodników). Ponadto, Państwa działania nie są skierowane na
    osiągnięcie zysków, a wszelkie osiągnięte nadwyżki finansowe przeznaczane są na
    realizację Państwa celów statutowych - w tym na organizowanie zawodów sportowych,
    stypendia i nagrody dla uczestników.
    Jednocześnie, nie świadczą Państwo usług objętych wyłączeniem ze zwolnienia, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy. Jak wskazali Państwo we wniosku, nie świadczą
    Państwo usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną,
    wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem
    lub wychowaniem fizycznym, jak również usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów
    sportowych za odpłatnością. Organizowane przez Państwa zajęcia sportowe nie stanowią
    również usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i
    rekreacji.
    Zatem z okoliczności sprawy wynika, że przedstawione usługi są konieczne do
    organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i
    uczestniczenia i nie mają charakteru czystego wypoczynku i rozrywki.
    W konsekwencji, skoro opisane usługi w formie zajęć sportowych mają ścisły związek z
    uprawianiem sportu i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport i - jak wskazano
    powyżej - świadcząc te usługi nie są Państwo nastawieni na osiąganie zysków, a wszelkie
    osiągnięte nadwyżki finansowe przeznaczane są na realizację Państwa celów statutowych,
    to usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

    Wobec spełnienia przesłanki podmiotowej, jak też przedmiotowej, o których mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 32 ustawy, do opisanych przez Państwa zajęć sportowych, ma zastosowanie
    zwolnienie od podatku od towarów i usług. W związku z tym, usługi polegające na
    organizowaniu zajęć sportowych w dyscyplinie podnoszenia ciężarów, za które pobierają
    Państwo wynagrodzenie, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku od towarów i usług.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Jednocześnie należy podkreślić, że interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.