Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-243/08/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-06-09
Teza: Opodatkowanie zakupu instalacji technologicznej kotłowni.
Słowa kluczowe: części-część składowa; instalacja; inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; kotłownia; nakłady; podatek-podatek należny; sprzedaż; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2008 r. (data wpływu 10 marca 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 maja 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zakupu instalacji technologicznej kotłowni - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2008 roku został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 26 maja 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zakupu instalacji technologicznej kotłowni.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

W dniu 26 lipca 1999 r. Wnioskodawca zawarł umowę, przedmiotem której było dostarczanie do budynków Spółdzielni ciepła przez firmę „K.”.

Z umowy wynikało, że ciepło zostanie wytworzone w kotłowniach stanowiących integralną część budynków mieszkalnych. W celu dostarczenia ciepła, dostawca zamontował urządzenia grzewcze w pomieszczeniach kotłowni. Urządzenia te pozostają własnością dostawcy. Do jego obowiązków należała eksploatacja, konserwacja, remonty i niezbędna modernizacja kotłowni. Do obiektu kotłowni należą, zgodnie z zawartą umową generator ciepła, urządzenia regulujące i zabezpieczające, instalacja kominowa. Umowę na dostarczanie ciepła podpisano na okres 15 lat. Po tym okresie wszystkie te urządzenia miały się stać własnością Wnioskodawcy.

W dniu 27 lipca 1999 r. Spółdzielnia zawarła z dostawcą ciepła na okres 15 lat umowę, której przedmiotem była dzierżawa pomieszczeń kotłowni. W 2001 r. dostawca dokonał modernizacji kotłowni polegającej na przebudowie istniejących kotłowni węglowych na gazowe wraz z przyłączem gazu i stacją redukcyjno-pomiarową drugiego stopnia. Całkowite nakłady inwestycyjne pokryła firma dostarczająca ciepło. W 2008 r. w wyniku negocjacji pojawiła się możliwość odkupienia przez Wnioskodawcę instalacji technologicznej kotłowni, która stanowi integralną część budynku posadowionego na gruncie stanowiącym własność Wnioskodawcy. Budynek, w którym znajduje się instalacja technologiczna zaliczany jest do obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym i jest sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy zakup instalacji technologicznej kotłowni od firmy dostarczającej ciepło będzie opodatkowany podatkiem od towarów i usług?

W ocenie Wnioskodawcy, zakup od firmy dostarczającej ciepło instalacji technologicznej kotłowni (do obiektu kotłowni należy generator ciepła, urządzenia regulujące i zabezpieczające, instalacja kominowa) będzie podlegał opodatkowaniu 7% podatkiem od towarów i usług, ponieważ obiekt kotłowni jest integralną częścią budynku zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel – art. 7 ust. 1 tej ustawy.

W myśl art. 47 § 1-3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Jak wynika z art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”, i jest wyrazem realizacji” zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, dostawca ciepła wykonał instalację technologiczną kotłowni, będącą integralną częścią budynku mieszkalnego należącego do Spółdzielni (Wnioskodawcy). Właścicielem gruntu, na którym posadowiony jest ten budynek jest również Wnioskodawca.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe należy zauważyć, że z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady poniesione na cudzym gruncie stanowią z definicji część składową gruntu, a tym samym własność jego właściciela. W konsekwencji podmiot, który wykonał instalację na cudzym gruncie, nie może jej sprzedać, ponieważ nie ma do niej tytułu prawnego.

Niemniej podmiot ten dysponuje prawem do poniesionych nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Ustawa o podatku od towarów i usług posługuje się w odniesieniu do dostawy towarów sformułowaniem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” (art. 7 ust. 1 ustawy), a zatem uzależnia dostawę towarów od tytułu własności dostarczanych towarów. Należy jednak stwierdzić, iż zbycie nakładów poniesionych na wykonanie instalacji technologicznej kotłowni w budynku na cudzym gruncie nie może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów, gdyż nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą (art. 2 pkt 6 ustawy), która mogłaby stanowić towar.

Wobec powyższego, zbycie nakładów poniesionych na wykonanie instalacji technologicznej kotłowni w budynku na gruncie i w budynku należącym do innego podmiotu, należy zaliczyć do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż zachodzi w tym przypadku do przeniesienia prawa majątkowego.

Odnosząc zatem analizę powołanych przepisów prawa do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że zwrot nakładów, poniesionych na wykonanie instalacji technologicznej kotłowni, o której mowa we wniosku, stanowić będzie w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wysokość opodatkowania ww. czynności, regulują przepisy Działu VIII ustawy o podatku od towarów i usług (art. 41-85). Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Ponadto, mając na uwadze fakt, że stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest Spółdzielnia Mieszkaniowa zaznacza się, iż interpretacja nie ma mocy wiążącej dla zbywającego, który chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla tego podmiotu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.