Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.345.2025.2.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-11
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego lub zwrotu podatku VAT, wynikającego z
faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne.
Słowa kluczowe: gmina
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego lub zwrotu podatku VAT, wynikającego z faktur dokumentujących
    wydatki inwestycyjne oraz wydatki bieżące związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, za pomocą sposobu
    określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, opartego na kryterium ilości
    dostarczanej wody i odprowadzonych ścieków.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 8 sierpnia 2025 r. (wpływ 13 sierpnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Miasto i Gmina (...) (dalej: „Gmina”, „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu
    terytorialnego, która na podstawie art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm., (dalej: „USG") posiada osobowość prawną
    oraz wykonuje zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność.
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca w ramach wykonywanej działalności dokonuje zarówno czynności
    opodatkowanych, zwolnionych jak i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od

    towarów i usług. Zdecydowana większość zadań wykonywana jest w ramach reżimu
    publicznoprawnego, jednak niektóre z dokonywanych czynności Gmina wykonuje na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    W ramach struktury Gminy funkcjonuje Urząd Miasta i Gminy oraz jednostki budżetowe,
    które nie posiadają osobowości prawnej i są powołane przez Gminę na podstawie
    odrębnych przepisów, w celu realizacji zadań własnych Gminy. Są to:
    • Zespół Szkół i Placówek w (...);
    • Szkoła Podstawowa (...);
    • Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej.
    Oprócz ww. jednostek organizacyjnych funkcjonują również samorządowe instytucje
    kultury, które nie zostały objęte centralizacją i na gruncie podatku VAT są odrębnymi
    podatnikami. Są to:
    • Gminna Biblioteka Publiczna w (...);
    • Gminna Biblioteka Publiczna w (...);
    • Gminny Ośrodek Kultury w (...).
    Gmina w ramach prowadzonej działalności realizuje szereg zadań nałożonych na nią
    przepisami prawa, w tym zadania o charakterze użyteczności publicznej polegające na
    zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców. Zadania własne z zakresu zbiorowego
    zaopatrzenia w wodę i oczyszczania ścieków realizuje Urząd Miasta i Gminy (...) przy użyciu
    komórki organizacyjnej funkcjonującej wewnątrz urzędu gminy – Referatu (...) (dalej:
    „Referat”).
    Do zadań Referatu należy realizacja m.in. następujących zadań z zakresu gospodarki
    wodno-ściekowej:
    • zobowiązanie właścicieli budynków do podłączania nieruchomości do istniejących sieci
      kanalizacyjnych w oparciu o przepisy prawa wodnego;
    • wydawanie opinii do projektów prac geologicznych, których wykonanie nie wymaga
      uzyskania koncesji;
    • podejmowanie czynności związanych z likwidacją wycieków gnojówki i szamb do rowów;
    • podejmowanie czynności w sprawach odprowadzania wód opadowych;
    • monitorowanie zamkniętego składowiska odpadów komunalnych oraz eksploatacji ujęć
      wodnych wodociągowych;
    • kontrola eksploatacji i działania oczyszczalni ścieków, tj. pobieranie prób wody do
      badań, przyjmowania ścieków do oczyszczalni;
    • sporządzanie umów na dostawę wody z wodociągów z odbiorcami indywidualnymi i
      jednostkami oraz na odprowadzanie ścieków do oczyszczalni oraz faktur VAT za zużytą
      wodę i wprowadzanie ścieków do kanalizacji;
    • przygotowywanie projektów uchwał rady w sprawach utrzymania porządku i czystości,
      stawek opłat za pobór wody i odprowadzanie ścieków;
    • prowadzenie spraw związanych z ochroną przeciwpowodziową i obsługą (...).
    Prowadzona przez Gminę działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i
    odprowadzania ścieków (wraz z usługami towarzyszącymi) stanowi działalność
    gospodarczą i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Dostawa wody i odbiór ścieków są
    realizowane poprzez wykorzystanie gminnych sieci wodociągowo-kanalizacyjnych wraz z
    infrastrukturą towarzyszącą (ujęcia wody, zbiorniki do magazynowania wody pitnej,
    studnie głębinowe oraz pompy, przepompownie, oczyszczalnie ścieków). Odbiorcami tego
    rodzaju usług są zarówno odbiorcy zewnętrzni – prywatni (mieszkańcy Gminy) oraz

    komercyjni (przedsiębiorstwa działające na terenie Gminy), jak i odbiorcy wewnętrzni
    (jednostki organizacyjne Gminy).
    Odbiorcami wewnętrznymi dostarczanej wody i odprowadzanych ścieków są poniżej
    wskazane jednostki organizacyjne Gminy, które wykonują następujące rodzaje czynności:
    • Zespół Szkół i Placówek w (...) – czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem
      VAT i czynności opodatkowane podatkiem VAT;
    • Szkoła Podstawowa (...) – czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT i czynności
      opodatkowane podatkiem VAT;
    • Gminny Ośrodek Kultury w (...) – wyłącznie czynności niepodlegające opodatkowaniu
      podatkiem VAT;
    • Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej – wyłącznie czynności niepodlegające
      opodatkowaniu VAT;
    • Urząd Miasta i Gminy (...) – czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT,
      czynności zwolnione od opodatkowania podatkiem VAT, czynności opodatkowane
      podatkiem VAT.
    Sprzedaż wody i odbiór ścieków na rzecz gospodarstw domowych, podmiotów
    komercyjnych oraz pozostałych podmiotów zewnętrznych dokumentowana jest fakturami
    VAT. Natomiast w przypadku świadczenia usług wodno-kanalizacyjnych na rzecz jednostek
    organizacyjnych Gminy:
    • faktury za dostarczoną wodę oraz odprowadzone ścieki wystawiane są na takie
      jednostki jak:
    - Gminna Biblioteka Publiczna w (...),
    - Gminna Biblioteka Publiczna w (...) oraz
    - Gminny Ośrodek Kultury w (...),
    • noty obciążeniowe za dostarczoną wodę oraz odprowadzone ścieki wystawiane są na
      takie jednostki jak:
    - Szkoła Podstawowa (...),
    - Zespół Szkół i Placówek w (...),
    - Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej oraz
    - Urząd Gminy.
    Gmina dokonuje pomiaru ilości dostarczonej wody i odebranych ścieków od odbiorców
    wewnętrznych (jednostek organizacyjnych Gminy) oraz odbiorców zewnętrznych (osoby
    fizyczne, przedsiębiorcy) w następujący sposób:
    1. Pomiar zużycia wody:
      • Za pomocą wodomierzy – dla gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw
        posiadających przyłącze do sieci wodociągowej, ilość zużytej wody jest mierzona
        indywidualnie z wykorzystaniem wodomierzy głównych;
      • Na podstawie ryczałtu – dla gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw, które nie
        posiadają przyłącza do sieci wodociągowej i korzystają z własnego ujęcia wody (np.
        studni), zużycie wody ustalane jest na podstawie ustalonego ryczałtu, najczęściej
                3obliczanego w m na osobę.
    2. Pomiar ilości ścieków:

      • Na podstawie zużycia wody – dla gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw
        posiadających przyłącze do sieci wodociągowej, ilość ścieków odprowadzanych do
        sieci kanalizacyjnej przyjmuje się jako równą ilości wody zużytej, mierzonej
        wodomierzem głównym;
      • Na podstawie ryczałtu – dla gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw, które nie
        posiadają przyłącza do sieci wodociągowej i korzystają z własnego ujęcia wody, ilość
        ścieków ustalona jest na podstawie ustalonego ryczałtu.
    Ww. aparatura pomiarowa, tj. wodomierze (liczniki) spełniają wymagania prawne dla tego
    typu urządzeń (posiadają atesty, spełniają warunki techniczne i są dopuszczone do
    użytkowania) oraz są poddawane okresowej legalizacji. Urządzenia pomiarowe
    umożliwiają dokładny pomiar ilości dostarczanej wody i odprowadzanych ścieków dla
    poszczególnych odbiorców. W związku z tym pomiar ilości dostarczanej wody i
    odprowadzanych ścieków opiera się na jednoznacznych i obiektywnych wskazaniach
    wynikających z zastosowania dokładnej aparatury pomiarowej.
    W ujęciach wody znajdujących się na terenie Gminy zainstalowane są urządzenia
    pomiarowe pozwalające na ustalenie rzeczywistej ilości wody wtłaczanej do sieci
    wodociągowej, za pośrednictwem której woda dostarczana jest wszystkim odbiorcom
    posiadającym indywidualne urządzenia pomiarowe – wodomierze. Przy ujęciu wody „(...)”
    znajduje się wodomierz, natomiast przy Oczyszczalni Ścieków w (...) znajdują się dwa
    przepływomierze.
    Pomiar ilości wody/ilości ścieków przez wodomierze jest prawidłowy. Obejmuje on wodę,
    która jest dostarczana z gminnej sieci wodociągowej do wewnętrznych budynków oraz
    wodę, która z instalacji wewnętrznych budynków odpływa jako ścieki do gminnej sieci
    kanalizacji sanitarnej.
    Gmina zrealizowała w przeszłości, jak i realizuje na bieżąco, szereg inwestycji polegających
    na budowie, rozbudowie i modernizacji infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej.
    Dokonywane przez Gminę nabycia towarów i usług są dokumentowane fakturami VAT. W
    przypadku, gdy w ramach zadań inwestycyjnych Gmina będzie miała możliwość
    przypisania ponoszonych wydatków do konkretnych odcinków sieci wodociągowej i
    konkretnych odcinków sieci kanalizacyjnej, to będzie również możliwe przypisanie
    zakupów dokonanych w związku z realizacją inwestycji w części do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 UPTU.
    Ponadto, Gmina ponosi i będzie ponosiła również liczne wydatki związane z utrzymaniem
    istniejącej infrastruktury w należytym stanie, tj. bieżące naprawy, zakup części
    eksploatacyjnych, energia elektryczna, obsługa infrastruktury, itp. Dokonywane przez
    Gminę nabycia towarów i usług są udokumentowane fakturami VAT.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż przedmiotowe wydatki inwestycyjne i wydatki
    bieżące objęte zakresem niniejszego wniosku są/będą wykorzystywane w przeważającej
    większości do świadczenia odpłatnych usług z zakresu dostawy wody i odbioru ścieków na
    rzecz odbiorców zewnętrznych (tj. mieszkańców, przedsiębiorstw oraz innych instytucji
    spoza struktury organizacyjnej Gminy), jak również w marginalnym zakresie będzie też
    wykorzystywana do świadczenia usług z zakresu dostarczania wody i odbioru ścieków na
    rzecz odbiorców wewnętrznych (tj. na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy).
    Infrastruktura będąca przedmiotem wniosku jest/będzie wykorzystywana przez Gminę do
    prowadzenia działalności gospodarczej, jak i do prowadzenia działalności innej niż
    działalność gospodarcza. Nie jest/nie będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych.
    Nie ma możliwości przyporządkowania poniesionych wydatków (zarówno wydatków
    bieżących, jak i inwestycyjnych) w całości do celów działalności gospodarczej. Wszystkie
    wydatki objęte zakresem postawionego we wniosku pytania są bezpośrednio i wyłącznie
    związane z infrastrukturą wodno-kanalizacyjną.

    Zdaniem Gminy metoda ustalania proporcji przy zastosowaniu sposobu ustalania
    proporcji (tzw. prewspółczynnik) wyliczonego na podstawie wzoru przedstawionego w
    Rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999; dalej: „RMF”) wyliczana dla
    Urzędu Miasta i Gminy nie pozwala na prawidłowe przyporządkowanie części podatku
    naliczonego do odpowiadającej mu sprzedaży opodatkowanej, a tym samym nie zapewnia
    Gminie neutralności opodatkowania podatkiem VAT.
    Zdaniem Gminy proporcja wyliczona w oparciu o relację opodatkowanej sprzedaży wody i
    ścieków do całkowitej sprzedaży wody i odprowadzonych ścieków odzwierciedla
    rzeczywisty stopień wykorzystania infrastruktury do działalności gospodarczej Gminy
    opodatkowanej podatkiem VAT oraz do działalności innej niż gospodarcza. Wyliczenie to
    wynika z liczenia proporcji w oparciu o poniższy wzór:
                                        X=Wzew+Kzew / Wall+Kall
                                        x 100%
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    • X – prewspółczynnik, zaokrąglony w górę do najbliższej liczby całkowitej,
                      3• Wzew – roczna ilość wody (w m) dostarczona do poszczególnych kategorii odbiorców
      zewnętrznych, tj. do mieszkańców Gminy, przedsiębiorstw oraz pozostałych
      podmiotów zewnętrznych,
                        3• Kzew – roczna ilość ścieków (w m) odebrana od poszczególnych kategorii odbiorców
      zewnętrznych, tj. od mieszkańców Gminy oraz przedsiębiorstw,
                      3• Wall – roczna ilość wody (w m) dostarczona do wszystkich odbiorców, tj. do odbiorców
      zewnętrznych (Kzew) oraz do odbiorców wewnętrznych (jednostki organizacyjne
      Gminy wraz z urzędem obsługującym Gminę),
                      3• Kall – roczna ilość ścieków (w m) odebrana od wszystkich odbiorców, tj. od odbiorców
      zewnętrznych (Kzew) oraz od odbiorców wewnętrznych (jednostki organizacyjne
      Gminy wraz z urzędem obsługującym Gminę).
    Brak możliwości bezpośredniego przyporządkowania dokonywanych przez Gminę nabyć
    towarów i usług do działalności gospodarczej (dostarczanie wody i odbiór ścieków) lub do
    działalności innej niż działalność gospodarcza skutkuje koniecznością ustalenia proporcji
    (prewspółczynnika). Podstawowe zasady jej ustalania, cechy jakimi powinna się
    charakteryzować oraz przykładowe metody zostały określone w przepisach UPTU.
    Wprowadzona w RMF metoda kalkulacji prewspółczynnika oparta jest na wykorzystaniu
    danych dotyczących przychodu/dochodu danej jednostki organizacyjnej JST. Zgodnie z § 3
    ust. 1 RMF, w przypadku JST sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z
    jednostek organizacyjnych JST. W kolejnych ustępach wskazano wzory, według których
    ustala się prewspółczynnik m.in. dla urzędu obsługującego JST, jednostki budżetowej oraz
    zakładu budżetowego. Ministerstwo Finansów dostrzegło zatem konieczność wydzielenia
    w ramach jednego podatnika podatku VAT, jakim jest Gmina, poszczególnych jednostek, w
    stosunku do których ustalana jest proporcja w oparciu o ich dane finansowe.
    Poszczególne jednostki działające w ramach Gminy cechują się znaczną odmiennością w
    zakresie charakteru realizowanych zadań/prowadzonych działalności, przez co
    zastosowanie jednego zbiorczego prewspółczynnika wyliczonego na sumarycznych
    danych finansowych wszystkich jednostek w żaden sposób nie odpowiadałoby warunkom
    określonym w art. 86 ust. 2a i 2b UPTU.
    Należy pamiętać, że sposób ustalania proporcji musi najbardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Warunek
    ten będzie spełniony, jeżeli odliczenie podatku VAT dotyczyć będzie tylko i wyłącznie części

    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz jeśli proporcja obiektywnie
    odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą
    oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.
    W przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego (dalej: „urząd
    JST”), zgodnie z metodą wskazaną w RMF (§ 3 ust. 2 RMF), proporcja ustalana jest według
    następującego wzoru:
                                          X=A x 100 / DUJST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      • X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
        całkowitej,
      • A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd JST,
        stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
        działalności gospodarczej,
      • DUJST – dochody wykonane urzędu JST.
    Przez roczny obrót zgodnie § 2 pkt 4 RMF należy rozumieć podstawę opodatkowania, o
    której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 UPTU, w zakresie:
    a) dokonywanych przez podatników:
      • odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      • odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      • eksportu towarów,
      • wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
      podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
    Pojęcie obrotu zbliżone jest więc w swoim znaczeniu do definicji sprzedaży z art. 2 pkt 22
    UPTU. Oznacza to, że wartość obrotu wyliczona będzie na podstawie części deklaracyjnej
    pliku JPK_V7M za poprzedni rok podatkowy.
    Drugą wartością ze wzoru na wyliczenie prewspółczynnika w urzędzie JST są dochody
    wykonane urzędu JST. Wartość ta została zdefiniowana w § 2 pkt 9 RMF. Tak więc przez
    przychody wykonane urzędu JST rozumie się dochody obejmujące dochody publiczne,
    środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł
    zagranicznych, w rozumieniu UFP – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania
    budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
    a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 UFP,
    b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 UPTU, lub zwrot kwoty podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 UPTU,
    c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
      równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze
      na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki samorządu terytorialnego,
    d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223
      ust. 1 UFP, odprowadzone na rachunek budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
    e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
    f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
      mowa w art. 29a ust. 1 UPTU, przekazanych zakładom budżetowym, innym
      jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub

      jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
      kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
      samorządu terytorialnego,
    g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty
      odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 UPTU.
    W opinii Gminy w analizowanym przypadku – dostawa wody i odbiór ścieków realizowana
    poprzez Urząd Miasta i Gminy – metoda wskazana w RMF zdecydowanie nie pozwala na
    prawidłowe przyporządkowanie części podatku naliczonego do odpowiadającej mu
    sprzedaży opodatkowanej.
    Gmina, uznając, że wskazany we wniosku sposób określenia proporcji jest/będzie
    najbardziej reprezentatywny, kierowała się przesłankami ustawowymi wynikającymi z art.
    86 ust. 2b oraz ust. 2h UPTU. Zgodnie z treścią wyżej wymienionych przepisów,
    ustawodawca dał podatnikom możliwość wyboru alternatywnej metody, jeżeli
    zaproponowana metoda będzie najbardziej reprezentatywnym sposobem liczenia
    proporcji.
    Kluczowym pojęciem i kryterium, pozwalającym na ocenę, czy dany sposób ustalania
    proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć jest podstawowa i fundamentalna zasada podatku VAT
    – zasada neutralności. Konstrukcja wyliczania prewspółczynnika przyjęta w RMF z uwagi
    na zbyt ogólny charakter – niebiorący pod uwagę takich czynników jak różnorodność i
    mnogość czynności mogących być realizowanych przez daną jednostkę organizacyjną,
    związek tych poszczególnych czynności ze sprzedażą podlegającą opodatkowaniu oraz
    związek i możliwość przypisania do tych czynności poszczególnych wydatków – bardzo
    często prowadzić będzie do naruszania zasady neutralności.
    Podkreślenia wymaga również, że prewspółczynnik obliczony przez Gminę opiera się na
    jednoznacznych i jasnych kryteriach (ilość dostarczonej wody/odebranych ścieków do
    podmiotów wewnętrznych oraz zewnętrznych) obrazujących specyfikę działalności wodno-
    kanalizacyjnej – co kluczowe z punktu widzenia wymogów ustawowych – pozwala na
    obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze. Metoda zaproponowana przez
    Gminę obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
    działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 UPTU. Dane
    uwzględnione w wyliczeniu tego prewspółczynnika dotyczą tylko działalności związanej z
    dostarczaniem wody i odbieraniem ścieków. Nie ma innych i bardziej miarodajnych
    danych pozwalających wyliczyć, jaka część działalności związanej z dostawą wody i
    odprowadzaniem ścieków stanowi działalność gospodarczą. Inne metody wskazane w
    UPTU oraz w RMF nie pozwalają na to w żadnym stopniu, prowadząc do zafałszowania
    wysokości proporcji – nie uwzględniają one ani specyfiki działalności Gminy, ani jej nabyć.
    Prewspółczynnik liczony metodą RMF uwzględnia dane finansowe jednostki, która oprócz
    działalności związanej z dostarczaniem wody i odbiorem ścieków oraz działalnością
    niezwiązaną z działalnością wodno-kanalizacyjną, wlicza również działalność własną gminy
    niestanowiącą działalności gospodarczej. Natomiast właśnie w ramach działalności w
    zakresie sprzedaży wody i odbioru ścieków, działalność inna niż działalność gospodarcza
    jest znikoma. A zatem zastosowanie prewspółczynnika liczonego metodą RMF
    prowadziłoby do znacznego zaburzenia proporcji pomiędzy związkiem zakupów towarów i
    usług wykorzystywanych do świadczenia usług wodociągowo-kanalizacyjnych, a
    wysokością podatku do odliczenia. Taka sytuacja mogłaby spowodować, że odliczenie
    podatku naliczonego będzie nieadekwatne i niezgodne z rzeczywistością.
    Kolejnym argumentem przemawiającym za tym, że prewspółczynnik określony w RMF nie
    jest najbardziej odpowiednim dla rozliczania działalności polegającej na sprzedaży wody i
    odbiorze ścieków jest fakt, że dla różnych form organizacyjnych, w jakich Gmina może
    prowadzić tego typu działalność, wartość podatku naliczonego do odliczenia będzie różna

    w odniesieniu do identycznych wydatków związanych z działalnością wodno-kanalizacyjną,
    ponieważ różne będą prewspółczynnik. W związku z tym, istnieje potrzeba
    zagwarantowania równych zasad odliczenia podatku VAT w sferze działalności wodno-
    kanalizacyjnej niezależnie od formy prawnej, w jakiej jest ona wykonywana (tj.
    samodzielnie czy poprzez spółkę komunalną).
    Gmina ma wątpliwość co do możliwości i zakresu odliczania podatku VAT, wynikającego z
    faktur zakupowych, zapłaconego przez nią w cenie nabytych towarów i usług.
    Uzupełnienie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    1) Czy pomiar zużycia wody oraz pomiar ilości ścieków na podstawie ryczałtu,
      dokonywany jest na podstawie ryczałtu kalkulowanego w oparciu o przepisy
      rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia
      przeciętnych norm zużycia wody? Jeśli nie, to należy jednoznacznie wskazać na
      podstawie jakiego innego ryczałtu.
  Państwa odpowiedź:
  Tak, pomiar zużycia wody oraz pomiar ilości ścieków na podstawie ryczałtu, dokonywany
    jest przez Wnioskodawcę na podstawie ryczałtu kalkulowanego w oparciu o przepisy
    rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia
    przeciętnych norm zużycia wody (Dz. U. 2002 r. Nr 8 poz. 70).
    2) W odniesieniu do jakich Inwestycji ponoszę Państwo wydatki (inwestycyjne i bieżące),
      które są przedmiotem Państwa zapytania? Proszę o ich jednoznaczne określenie.
    Państwa odpowiedź:
  Wnioskodawca ponosi przede wszystkim wydatki związane z bieżącym utrzymaniem
    infrastruktury wodociągowej oraz kanalizacyjnej. Typowe rodzaje zakupów związanych z
    działalnością zaopatrzenia w powyższym zakresie to m.in.: woda, energia elektryczna,
    materiały, wyposażenie, urządzenia, usługi konserwacyjne i remontowe, system
    powiadamiania o awariach i monitoring.
  Gmina ponosi również wydatki inwestycyjne związane z gospodarką wodno-kanalizacyjną.
    Obecnie Wnioskodawca jest w trakcie realizacji projektu pn.: „(...)”.
  Zakres projektu obejmuje:
    • budowę nowoczesnej sieci wodociągowej w miejscowościach: (...);
    • modernizację stacji uzdatniania wody (SUW-ów) oraz budowę infrastruktury
      towarzyszącej.
    3) Należy wskazać konkretne dane liczbowe przyjęte do wyliczenia prewspółczynnika
      według sposobu przedstawionego we wniosku.
    Państwa odpowiedź:
    Do wyliczenia prewspółczynnika przedstawionego we wniosku Wnioskodawca przyjął
      następujące dane:
                  3• roczną ilość wody w m dostarczoną do mieszkańców Gminy i przedsiębiorstw
        (odbiorców zewnętrznych);
                  3• roczną ilość wody w m dostarczoną do wszystkich odbiorców (odbiorców
        zewnętrznych oraz jednostek organizacyjnych Gminy wraz z Urzędem Gminy);
                    3• roczną ilość ścieków w m odprowadzoną od mieszkańców Gminy i przedsiębiorstw
        (odbiorców zewnętrznych);
                    3• roczną ilość ścieków w m odprowadzoną od wszystkich odbiorców (odbiorców
        zewnętrznych oraz jednostek organizacyjnych Gminy wraz z Urzędem Gminy).

    Wyliczenie prewspółczynnika zostało dokonane w oparciu o poniższe wartości liczbowe:
      Wyszczególnienie  Wartość w m3
              3roczna ilość wody w m dostarczona do mieszkańców Gminy i przedsiębiorstw   (...)(odbiorców zewnętrznych)
              3roczna ilość wody w m dostarczona do wszystkich odbiorców (odbiorców   (...)zewnętrznych oraz jednostek organizacyjnych Gminy wraz z Urzędem Gminy)
              3roczna ilość ścieków w m odprowadzona od mieszkańców Gminy i przedsiębiorstw   (...)(odbiorców zewnętrznych)
              3roczna ilość ścieków w m odprowadzona do wszystkich odbiorców (odbiorców   (...)zewnętrznych oraz jednostek organizacyjnych Gminy wraz z Urzędem Gminy)
      Łącznie (woda i ścieki)  (...)
    4) Należy wskazać konkretne dane liczbowe przyjęte do wyliczenia prewspółczynnika dla
      urzędu obsługującego Gminę, zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Finansów z 17
      grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
      towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
      podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999).
      Państwa odpowiedź:
      Do wyliczenia prewspółczynnika dla urzędu obsługującego Gminę, zgodnie z treścią
      rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
      gospodarczej w przypadku niektórych podatników, Wnioskodawca przyjął następujące
      wartości liczbowe:
        Wyszczególnienie  Wartość w zł
      roczny obrót z działalności gospodarczej  (...)
      dochody wykonane urzędu  (...)
    5) Należy przedstawić analizę porównawczą ww. prewspółczynnika wyliczonego według
      sposobu przedstawionego we wniosku oraz prewspółczynnika dla urzędu
      obsługującego Gminę, wyliczonego zgodnie z treścią ww. rozporządzenia.
      Państwa odpowiedź:
      Prewspółczynnik wyliczony według sposobu przedstawionego we wniosku = 96%
      Wzór:
                                      X=Wzew+Kzew / Wall+Kall x
                                      100%
      gdzie:
      • X – prewspółczynnik, zaokrąglony w górę do najbliższej liczby całkowitej,
                        3• Wzew – roczna ilość wody (w m) dostarczona do poszczególnych kategorii
        odbiorców zewnętrznych, tj. do mieszkańców Gminy, przedsiębiorstw oraz
        pozostałych podmiotów zewnętrznych,
                        3• Kzew – roczna ilość ścieków (w m) odebrana od poszczególnych kategorii odbiorców
        zewnętrznych, tj. od mieszkańców Gminy, przedsiębiorstw oraz pozostałych
        podmiotów zewnętrznych,
                      3• Wall – roczna ilość wody (w m) dostarczona do wszystkich odbiorców, tj. do
        odbiorców zewnętrznych (Wzew) oraz do odbiorców wewnętrznych (jednostki
        organizacyjne Gminy wraz z urzędem obsługującym Gminę),

                        3• Kall – roczna ilość ścieków (w m) odebrana od wszystkich odbiorców, tj. od
        odbiorców zewnętrznych (Kzew) oraz od odbiorców wewnętrznych (jednostki
        organizacyjne Gminy wraz z urzędem obsługującym Gminę.
      Prewspółczynnik indywidualny według powyższego klucza został skalkulowany na
      podstawie danych z 2024 r.
      Prewspółczynnik wyliczony zgodnie z treścią rozporządzenia = 6%
      Wzór z rozporządzenia w przypadku urzędu obsługującego Gminę:
                                          X=A / DUJST x 100%
      gdzie:
      • X – proporcja określona procentowo, zaokrąglona w górę do najbliższej liczby
        całkowitej,
      • A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
        jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
        samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      • DUJST – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu
        terytorialnego.
    Prewspółczynnik zgodnie z treścią rozporządzenia został skalkulowany na podstawie
      danych z 2024 r.
    Odnosząc się w tym miejscu do zadanego przez Organ pytania, należy podkreślić, iż
      podstawową a zarazem najistotniejszą różnicą pomiędzy metodologią kalkulacji pre-
      współczynnika metrażowego a prewspółczynnika z rozporządzenia (w zakresie
      odnoszącym się do urzędowych obsługujących jednostki samorządów terytorialnych),
      jest rodzaj danych uwzględnianych przy wyliczeniu tych proporcji.
    Metodologia kalkulacji prewspółczynnika metrażowego, jak wskazano powyżej, odwołuje
              3  3się do liczby m wody dostarczonej do Odbiorców zewnętrznych i liczby m ścieków
                                        3odebranych od odbiorców zewnętrznych do całkowitej liczby m wody dostarczonej
                      3ogółem i całkowitej liczby m ścieków odebranych ogółem (tj. do Odbiorców
      zewnętrznych oraz Odbiorców wewnętrznych), za pośrednictwem Infrastruktury
      wodno-kanalizacyjnej. Z powyższego wynika zatem, iż ww. metodologia uwzględnia
      wszelkie niezbędne dane związane z prowadzoną przez JST działalnością w zakresie
      gospodarki wodociągowej, a w konsekwencji odpowiada specyfice wykonywanej przez
      JST w ww. zakresie działalności i dokonywanych w tym zakresie nabyć.
    Sposób określenia proporcji wskazany w rozporządzeniu obliczany jest jako udział
      obrotu z działalności gospodarczej w całości dochodów wykonanych Wnioskodawcy, z
      których większość nie ma żadnego związku z wykorzystaniem infrastruktury wodno-
      kanalizacyjnej. Oznacza to, że proporcja ta uwzględnia wszystkie dochody
      zrealizowane przez Gminę ze wszystkich segmentów jej działalności. Zatem dochody
      wykonane, poza dochodami z tytułu usług dostarczania wody i gospodarki ściekami,
      nie są generowane poprzez wykorzystanie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, ale w
      drodze zupełnie innych czynności.
    Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca pragnie wskazać, iż metoda ustalania
      proporcji przy zastosowaniu sposobu ustalania proporcji wyliczonego na podstawie
      wzoru z rozporządzenia nie pozwala na prawidłowe przyporządkowanie części
      podatku naliczonego do odpowiadającej mu sprzedaży opodatkowanej, a tym samym
      nie zapewnia Gminie neutralności opodatkowania podatkiem VAT.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy metoda kalkulacji sposobu
      określenia proporcji wskazana w rozporządzeniu nie może być zastosowana
      względem wydatków dotyczących działalności wodno-kanalizacyjnej. Sposób

      wyliczania prewspółczynnika wskazany w rozporządzeniu w sposób ewidentny nie
      odpowiada najbardziej specyfice działalności Wnioskodawcy i dokonywanych nabyć w
      zakresie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.
    Natomiast proporcja wyliczona w oparciu o relację opodatkowanej sprzedaży wody i
      cieków do całkowitej sprzedaży wody i odprowadzonych ścieków odzwierciedla,
      zdaniem Gminy, rzeczywisty stopień wykorzystania infrastruktury do działalności
      gospodarczej Gminy opodatkowanej VAT oraz do działalności innej niż gospodarcza.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego lub zwrotu podatku VAT, wynikającego z faktur dokumentujących
    wydatki inwestycyjne oraz wydatki bieżące związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, za pomocą sposobu
    określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: „UPTU”), opartego
    na kryterium na ilości dostarczanej wody i odprowadzonych ścieków?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z ponoszeniem wydatków bieżących i wydatków
    inwestycyjnych związanych z realizowaną działalnością wodno-kanalizacyjną Gminie
    będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od ww. wydatków oraz prawo do
    jego zwrotu – zgodnie z art. 87 ust. 1 UPTU.
    Zdaniem Gminy, ma ona prawo do zastosowania innego niż wskazany w RMF sposobu
    ustalenia proporcji (tzw. prewspółczynnika), jeżeli będzie on bardziej odpowiadał specyfice
    wykonywanych przez Gminę czynności i dokonywanych nabyć, niż metoda określona w
    RMF.
    Takie uprawnienie wynika z brzmienia art. 86 ust. 2h UPTU, zgodnie z jego treścią „w
    przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
    wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
    podstawie ust. 22, sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może
    zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji”.
    Wnioskodawca jest zdania, iż metodą ustalenia sposobu liczenia proporcji, która
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez niego działalności w zakresie
    dostarczania wody i odprowadzania ścieków jest metoda ustalana w oparciu o ilość
    dostarczanej wody i ilość odprowadzanych ścieków. Obliczenie wartości prewspółczynnika
    w oparciu o dane ilościowe, czyli dane odnoszące się bezpośrednio do sposobu i zakresu
    wykorzystania sieci wodociągowo-kanalizacyjnych wraz z infrastrukturą zapewnia w opinii
    Wnioskodawcy najbardziej precyzyjne przyporządkowanie kwot podatku naliczonego od
    wydatków związanych z budową/rozbudową/utrzymaniem sieci oraz z wydatkami
    bieżącymi, które co do zasady, stanowią największy udział po stronie wydatków
    związanych ze świadczeniem usług wodociągowych i kanalizacyjnych, do sprzedaży
    opodatkowanej podatkiem VAT, generowanej przez tą sieć.
    Tym samym, w opinii Wnioskodawcy jest najbardziej prawidłowe, aby prewspółczynnik w
    tym przypadku był oparty na rzeczywistym wykorzystaniu tej sieci do celów związanych z
    działalnością gospodarczą oraz do innych celów, niż działalność gospodarcza.
    Zdaniem Gminy, określenie rzeczywistego wykorzystania infrastruktury wodociągowo-
    kanalizacyjnej zostanie dokonane najbardziej precyzyjnie poprzez obliczenie proporcji w
    oparciu o poniższy wzór:
                                    X=Wzew+Kzew / Wall+Kallx
                                    100%
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:

    • X – prewspółczynnik, zaokrąglony w górę do najbliższej liczby całkowitej,
                      3• Wzew – roczna ilość wody (w m) dostarczona do poszczególnych kategorii odbiorców
      zewnętrznych, tj. do mieszkańców Gminy, przedsiębiorstw oraz pozostałych
      podmiotów zewnętrznych,
                        3• Kzew – roczna ilość ścieków (w m) odebrana od poszczególnych kategorii odbiorców
      zewnętrznych, tj. od mieszkańców Gminy oraz przedsiębiorstw,
                      3• Wall – roczna ilość wody (w m) dostarczona do wszystkich odbiorców, tj. do odbiorców
      zewnętrznych (Kzew) oraz do odbiorców wewnętrznych (jednostki organizacyjne
      Gminy wraz z urzędem obsługującym Gminę),
                      3• Kall – roczna ilość ścieków (w m) odebrana od wszystkich odbiorców, tj. od odbiorców
      zewnętrznych (Kzew) oraz od odbiorców wewnętrznych (jednostki organizacyjne
      Gminy wraz z urzędem obsługującym Gminę).
    W ocenie Wnioskodawcy, powyższa metoda znacznie precyzyjniej oddaje stosunek kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającego na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej przez Gminę czynności opodatkowane w zakresie dostarczania
    wody i odprowadzania ścieków, niż metoda wskazana przez Ministra Finansów w RMF.
    Ustalony w ten sposób prewspółczynnik, Gmina będzie stosować do wszystkich zakupów
    towarów i usług związanych bezpośrednio z dostarczaniem wody i odprowadzaniem
    ścieków (w szczególności do wydatków na zakup towarów i usług dotyczących budowy,
    rozbudowy, utrzymania oraz remontu sieci wodociągowej i sieci kanalizacyjnej).
    Stanowisko Wnioskodawcy poparte jest następującą argumentacją.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 1 UPTU, „w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124”.
    Z powyższego wynika, iż podatnik może obniżać podatek należny o kwotę podatku
    naliczonego związanego z zakupami dotyczącymi sprzedaży opodatkowanej. Co więcej,
    skoro odliczeniu podlega tylko podatek naliczony związany ze sprzedażą opodatkowaną to
    konieczne jest, aby istniała możliwość bezpośredniego przyporządkowania dokonanych
    zakupów do tejże sprzedaży. Tylko bowiem w takim przypadku podatek VAT wynikający z
    faktur zakupowych może obniżyć podatek należny. Powyższa zasada wyklucza zatem
    możliwość odliczania podatku naliczonego związanego z czynnościami innymi niż
    sprzedaż opodatkowana, a więc związanymi ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania lub
    z czynnościami niepodlegającymi UPTU.
    Na mocy art. 87 ust. 1 UPTU, „w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której
    mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
    podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
    okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy”. Zasady dokonywania zwrotu różnicy
    podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 UPTU.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 UPTU oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 UPTU. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Należy również wskazać, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w
    pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności

    – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W przypadku JST, a tym samym również Gminy, sprzedaż opodatkowana VAT jest tylko
    jednym z rodzajów wykonywanych czynności. Znaczna część działalności polega na
    realizowaniu zadań w ramach reżimu publicznoprawnego określonego m.in. w USG.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 USG, „gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność”.
    Z kolei art. 6 ust. 1 USG stanowi, że „do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów”.
    Art. 7 USG zawiera otwarty katalog działań, jakie gmina podejmuje w ramach realizacji
    swoich zadań publicznych, w szczególności są to sprawy m.in., „z zakresu wodociągów i
    zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
    utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania
    odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz”.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 UPTU, „nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych”. Tym samym, co do
    zasady, czynności realizowane przez Gminę (działającą jako organ władzy publicznej), w
    oparciu o przepisy ustaw nakazujące jej realizację określonych zadań/czynności, nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z tym podatek naliczony wynikający
    z faktur dokumentujących wydatki związane bezpośrednio z realizacją takich zadań
    /czynności nie będzie mógł obniżać kwoty podatku należnego. W tym zakresie Gmina nie
    działa bowiem w charakterze podatnika podatku VAT, a posiadanie statusu takiego
    podatnika jest konieczne, zarówno do opodatkowania danych czynności podatkiem VAT,
    jak i do korzystania z prawa do odliczania podatku naliczonego.
    Powyższe nie oznacza, że każde zadanie realizowane przez Gminę na podstawie
    przepisów USG, automatycznie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Treść art. 15 ust. 6 UPTU przewiduje bowiem wyjątek dotyczący czynności realizowanych
    na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych. Tym samym, niektóre czynności
    wykonywane przez JST będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże przy
    zachowaniu następujących warunków:
    a. Gmina działa jako podatnik VAT;
    b. realizuje czynności na podstawie umów-cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 UPTU „podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.
    W ust. 2 zdefiniowane zostało pojęcie działalności gospodarczej przez którą rozumie się
    „wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”.
    Gminie, na podstawie art. 2 ust. 2 USG, została nadana osobowość prawna.
    Usługi w zakresie dostarczania wody i odbioru ścieków realizowane są przez Gminę
    samodzielnie, na podstawie zawieranych z odbiorcami umów cywilno-prawnych. Tym
    samym Gmina w analizowanym zakresie wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą i
    spełnia definicję podatnika podatku VAT. Oznacza to, że świadczenie usług wodno-
    kanalizacyjnych, które wykonywane jest na warunkach i w okolicznościach właściwych dla

    podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, powinno podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży usług wodno-kanalizacyjnych skutkuje
    powstaniem w Gminie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i
    usług związanych ze świadczeniem tych usług. Wartość przedmiotowego odliczenia
    zależeć będzie od możliwości dokonania przez Wnioskodawcę bezpośredniego
    przyporządkowania dokonanych zakupów do realizowanych usług opodatkowanych
    podatkiem VAT, zgodnie ze wskazanym art. 86 ust. 1 UPTU.
    W przypadku, gdy Wnioskodawca nie jest w stanie dokonać bezpośredniej alokacji
    wydatków do czynności opodatkowanych, koniecznym będzie zastosowanie
    odpowiednich narzędzi (tzw. współczynników) uregulowanych w przepisach UPTU.
    Przepisy te podzielone zostały na 2 grupy tzw. wskaźników, przy pomocy których
    podatnicy muszą dokonywać kwalifikacji dokonywanych nabyć do odpowiednich kategorii,
    które z kolei będą determinowały prawo do odliczenia podatku VAT oraz jego wysokość.
    Wspomniane grupy wskaźników to:
    • sposób określenia proporcji (prewspółczynnik);
    • współczynnik struktury sprzedaży (WSS).
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a UPTU, „w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
    zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w
    przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w
    całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej »sposobem określenia proporcji«. Sposób określenia proporcji powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć”.
    Zadaniem prewspółczynnika jest określenie, jaka część podatku VAT z faktury zakupowej
    jest podatkiem naliczonym w rozumieniu art. 86 ust. 1 UPTU, czyli dotyczącym działalności
    gospodarczej JST, a jaka część podatku dotyczy celów innych niż działalność gospodarcza
    podatnika.
    Ustawodawca co do zasady pozostawia ustalenie sposobu kalkulacji prewspółczynnika
    podatnikowi. Jest to prawidłowe i naturalne podejście, bowiem nikt lepiej od podatnika nie
    zna specyfiki oraz zasad rządzących prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
    Jedynym warunkiem jest, aby sposób ustalenia przez podatnika prewspółczynnika, jak
    najbardziej odpowiadał specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych przez
    podatnika nabyć.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2b UPTU sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
    jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

    W art. 86 ust. 2c UPTU wskazane zostały przykładowe metody, które mogą zostać
    wykorzystane przez podatnika przy ustalaniu prewspółczynnika. Podkreślić należy, że są
    to jedynie sugestie wskazujące podatnikowi jakie dane, zdaniem ustawodawcy, mogą
    pokazać rzeczywisty stopień jego działalności związanej ze sprzedażą podlegającą
    opodatkowaniu. Podatnik może zatem wypracować indywidualnie określoną metodę, o ile
    będzie ona odpowiadała specyfice jego działalności bardziej niż metody zaproponowane
    przez ustawodawcę. Istnieje możliwość zastosowania również wariacji metod wskazanych
    przez ustawodawcę poprzez rozbudowanie ich o dodatkowe dane bądź przez ich
    połączenie. Metody te obejmują następujące kategorie danych:
    • średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    • średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
    • roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    • średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    W art. 86 ust. 22 UPTU wskazano, że „minister właściwy do spraw finansów publicznych
    może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób
    określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego”.
    Z powyższego uprawnienia skorzystano w odniesieniu do JST, gdzie zasady ustalania
    prewspółczynnika zostały określone na podstawie RMF. W przedmiotowym
    rozporządzeniu przedstawione zostały osobne metody wyliczania prewspółczynnika m.in.
    dla urzędu obsługującego JST, jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego. Tym
    samym, mimo że po obowiązkowej centralizacji rozliczeń w zakresie podatku VAT, Gmina
    występuje jako jeden, samodzielny podatnik podatku VAT, rozliczający czynności
    dokonywane przez wszystkie jej jednostki organizacyjne, to prewspółczynnik określany
    jest osobno dla każdej z tych jednostek. Co istotne, określone w RMF metody nie są
    jedynymi jakie JST mogą zastosować ustalając prewspółczynnik dla swojej działalności
    gospodarczej.
    Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 2h UPTU, „w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób
    określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany
    zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie
    będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny
    sposób określenia proporcji”.
    Tym samym podsumowując powyższe to podatnik jest podmiotem właściwym do
    ustalenia, jaka metoda kalkulacji prewspółczynnika będzie w jego ocenie, zgodnie z art. 86
    ust. 2b UPTU, w największym stopniu odpowiadała specyfice wykonywanej przez niego
    działalności i dokonywanych nabyć.
    W analizowanym przypadku – dostawa wody i odbiór ścieków realizowana poprzez Gminę
    – metoda wskazana w RMF zdecydowanie nie pozwala na prawidłowe przyporządkowanie

    części podatku naliczonego do odpowiadającej im sprzedaży opodatkowanej w przypadku
    działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, najbardziej adekwatną metodą ustalenia prewspółczynnika dla
    działalności Gminy polegającej na sprzedaży wody i odbiorze ścieków jest oparcie się na
    danych dotyczących ilości dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków do odbiorców
    zewnętrznych w stosunku do ilości dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków do
    wszystkich odbiorców, w tym jednostek organizacyjnych Gminy (sprzedaż zewnętrzna i
    wewnętrzna).
    Zasady określania proporcji wskazane w RMF mogą znaleźć zastosowanie w przypadku
    wydatków ogólno-administracyjnych danej jednostki organizacyjnej JST, związanych z
    funkcjonowaniem tej jednostki jako całości, a nie z jej konkretnymi działaniami. Tego
    rodzaju wydatki (np. wydatki na materiały biurowe, środki czystości, media itp.)
    wykorzystywane są bowiem faktycznie w każdym aspekcie działalności jednostki, a tym
    samym w każdym aspekcie działalności JST jako podatnika podatku VAT, tj. zarówno do
    działalności gospodarczej (np. dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków, jak w
    analizowanym przypadku), jak i czynności innych niż działalność gospodarcza (np. dbanie
    o porządek na terenie Gminy). W tego typu przypadkach nie ma faktycznej możliwości
    przyporządkowania poszczególnych wydatków do odpowiadających im źródeł
    przychodów. Metoda określona w RMF w tym zakresie wydaje się metodą odpowiednią,
    bowiem bierze pod uwagę wszystkie rodzaje dochodów jednostki, bez względu na źródło
    ich otrzymania/rodzaj czynności je generujących oraz przyporządkowuje sumę tych
    dochodów do dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wydatki ponoszone przez Gminę na działalność w zakresie usług wodno-kanalizacyjnych
    mają zdecydowanie odmienny charakter niż wydatki o charakterze ogólno-
    administracyjnym, które związane są z działaniem samej jednostki jako całości
    funkcjonalno-organizacyjnej. W szczególności nie dotyczą one wszystkich czynności
    świadczonych przez JST jako podatnika podatku VAT, czy też nawet wszystkich czynności
    świadczonych w ramach danej jednostki organizacyjnej JST. Dotyczą one konkretnie tylko i
    wyłącznie jednego rodzaju czynności jakim jest świadczenie usług wodno-kanalizacyjnych
    (opodatkowane podatkiem VAT). Co więcej, wydatki Gminy związane z dostarczaniem
    wody i odprowadzaniem ścieków mogą zostać w zdecydowanej większości bezpośrednio
    przyporządkowane do tej działalności (np. wydatki na remonty, modernizację, budowę
    sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz infrastruktury towarzyszącej, takiej jak
    przepompownie, studnie głębinowe, pompy, ujęcia wody, oczyszczalnie ścieków), co w
    zdecydowany sposób odróżnia je od wydatków ogólno-administracyjnych, których nie da
    się przyporządkować do poszczególnych rodzajów działalności. W przypadku działalności
    polegającej na sprzedaży wody i odbiorze ścieków jest wiadome, jaki jest stosunek ilości
    dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków podlegającej opodatkowaniu podatkiem
    VAT (sprzedaż zewnętrzna) w stosunku do całkowitej ilości dostarczonej wody
    /odprowadzonych ścieków. Skoro zatem jest możliwe, aby do tej sprzedaży bezpośrednio
    przyporządkować dany wydatek, to tym samym stosunkiem powinien zostać dokonany
    podział podatku naliczonego na podatek do odliczenia (związany z opodatkowaną
    działalnością gospodarczą) i na podatek niemogący zostać odliczony (związany z
    czynnościami innymi niż działalność gospodarcza). Trudno w tym przypadku o bardziej
    naturalny sposób ustalania proporcji, która bardziej odpowiada specyfice wykonywanej
    przez Gminę działalności i dokonywanych nabyć w zakresie dostarczania wody. Taki zaś
    warunek dla sposobu ustalania proporcji narzuca ustawodawca w art. 86 art. 2a UPTU.
    Wnioskodawca pragnie również zaznaczyć, że w uzasadnieniu projektu ustawy z dnia 9
    kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo
    zamówień publicznych (Dz. U. 2015 r. poz. 605; dalej: „UZU”), która wprowadziła do UPTU
    art. 86 ust. 2a-2h – ustawodawca powołuje się na dostosowanie polskich przepisów do
    prawa unijnego wynikającego z wyroków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (dalej: „TSUE”), w szczególności z wyroków C-511/10 oraz C-437/06.

    W wyroku TSUE w sprawie C-437/06 wskazane zostało, że „ustalenie metod i kryteriów
    podziału kwot podatku naliczonego pomiędzy działalność gospodarczą i działalność
    niemającą charakteru gospodarczego w rozumieniu szóstej dyrektywy 77/388 należy do
    swobodnego uznania państw członkowskich, które korzystając z tego uprawnienia
    powinny uwzględniać cel i strukturę tej dyrektywy i na tej podstawie określić sposób
    obliczania obiektywnie odzwierciedlający część wydatków faktycznie przypadających
    odpowiednio na każdy z tych rodzajów działalności”. W przedmiotowym orzeczeniu, na
    którym opiera się TSUE zarówno w wyroku C-511/07, jak i kolejnych wyrokach dotyczących
    przedmiotowej kwestii, skład orzekający stwierdza ponadto, że metody i kryteria podziału
    kwot podatku naliczonego, które mogą zostać wprowadzone przez państwa członkowskie,
    „powinny szanować zasadę neutralności podatkowej, na której opiera się wspólny system
    podatku VAT. (...) Powinny one więc dołożyć starań, aby obliczenie proporcji pomiędzy
    działalnością gospodarczą a działalnością niemającą charakteru gospodarczego
    obiektywnie odzwierciedlało część wydatków faktycznie przypadającą odpowiednio na
    każdy z tych rodzajów działalności. Podkreślono również, że w ramach korzystania z tego
    uprawnienia państwa członkowskie są upoważnione do stosowania w danym przypadku
    klucza inwestycyjnego, bądź klucza transakcyjnego, bądź też jeszcze innego właściwego
    klucza, nie będąc przy tym zobowiązane do ograniczania się do jednej z tych metod”.
    Ustawodawca, znając treść wyżej wymienionych wyroków, stwierdza w powołanym
    powyżej uzasadnieniu, że w „ramach korzystania z tego uprawnienia (przyp.: możliwość
    wprowadzenia sposobu ustalania proporcji) państwa członkowskie są upoważnione do
    stosowania w danym przypadku właściwego sposobu ustalania proporcji, celem
    zapewnienia, aby ustalenie proporcjonalnej części naliczonego podatku VAT
    podlegającego odliczeniu było jak najdokładniejsze. Co więcej ustawodawca stwierdził
    również, że polskie przepisy nie narzucały dotychczas żadnych sposobów i kryteriów
    służących ustaleniu proporcjonalnej części podatku naliczonego do odliczenia we
    wskazanych wyżej przypadkach, pozostawiając w tym zakresie wybór podatnikowi. Biorąc
    pod uwagę różnorodność życia gospodarczego niemożliwe jest stworzenie zamkniętej listy
    sposobów i kryteriów, lista ta może być jedynie przykładowa. Narzucenie bowiem jednego
    lub nawet dwóch sposobów prowadziłoby do naruszenia zasady neutralności przez
    uniemożliwienie zastosowania takiego sposobu, który u danego podatnika pozwoliłyby na
    dokładniejsze ustalenie proporcji odliczenia podatku naliczonego”. Z tego też względu,
    doprecyzowując przepisy UPTU ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie
    analizowanych przepisów (art. 86 ust. 2a-2h i ust. 22 UPTU), odzwierciedlających jego
    zdaniem powyższe założenia, tj. zawarcie w UPTU przykładowych sposobów ustalania
    proporcji, a w przypadku JST wprowadzenie jednego sposobu opartego na kryterium
    przychodowym, z możliwością zastosowania innej metody odpowiadającej bardziej
    specyfice podmiotu.
    Z powyższego wynika, że mimo dużej swobody państw członkowskich we wprowadzaniu
    do krajowych porządków prawnych odpowiednich metod liczenia proporcji, państwa
    członkowskie są jednak ograniczone ogólnymi zasadami podatku VAT, w tym przede
    wszystkim zasadą neutralności tego podatku. Wprowadzone metody nie mogą naruszać
    tej fundamentalnej zasady, co miałoby miejsce przy stosowaniu prewspółczynnika
    wyliczonego w oparciu o metodę określoną w RMF.
    Argumentem przemawiającym za tym, że metoda określona w RMF nie może być uznana
    za metodę jedyną i uniwersalną do stosowania przez JST w każdym przypadku i do każdej
    działalności jest również fakt, że dla różnych form organizacyjnych w jakich Gmina może
    prowadzić tego typu działalność, wartość podatku naliczonego do odliczenia będzie różna,
    ponieważ różne będą prewspółczynniki. Nie sposób przyznać obiektywności (a więc
    spełnienia przesłanki z art. 86 ust. 2b pkt 2 UPTU) metodzie określonej w RMF, skoro ta
    sama działalność podatnika, prowadzona w takim samym zakresie, z której podatnik
    otrzymuje takie same przychody i ponosi takie same wydatki, daje różne wartości
    prewspółczynnika tylko z uwagi na formę organizacyjną prowadzenia tej działalności.

    Przykładowo: dana JST prowadzi, jak w analizowanym przypadku działalność polegającą
    na dostarczaniu wody i odprowadzaniu ścieków. Z tą działalnością związane są określone
    wydatki, które JST może bezpośrednio przyporządkować do tego rodzaju działalności.
    Stosując metodę określoną w RMF, wartość proporcji wedle której JST mogłaby odliczyć
    podatek naliczony od tego rodzaju wydatków wynikać będzie przede wszystkim od
    uwarunkowań organizacyjnych obowiązujących w danej JST, tj. od tego czy usługi
    polegające na dostarczaniu wody i odprowadzaniu ścieków będą świadczone poprzez
    urząd obsługujący JST, jednostkę budżetową czy też zakład budżetowy. W zależności od
    formy organizacyjnej, JST będzie mogła od tego rodzaju wydatków odliczyć od kilku do
    kilkudziesięciu procent podatku naliczonego, mimo że zakres prowadzonej działalności
    opodatkowanej w żaden sposób się nie zmienia, tj. mamy do czynienia z taką samą
    wartością sprzedaży opodatkowanej i takim samym poziomem wydatków z nią
    związanych. W żadnym przepisie UPTU prawo do odliczenia podatku VAT, tudzież zakres
    takiego prawa, nie jest uzależniony od formy prowadzenia działalności przez podatnika.
    Oznacza to, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, będące wyrazem zasady
    neutralności podatku VAT, zależy tylko od obiektywnego spełniania przesłanki ustawowej,
    a jest nią przede wszystkim zakres w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane
    przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym samym, dla określenia
    części podatku naliczonego podlegającego odliczeniu, istotne jest tylko jaka jego część
    związana jest z realizowaną przez podatnika sprzedażą opodatkowaną. Na określenie
    proporcji nie mogą mieć wpływu różnego rodzaju techniczno-organizacyjne przesłanki,
    bowiem nie wpływają one w żaden sposób na zakres świadczonych usług wodno-
    kanalizacyjnych.
    Należy również wskazać na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 26
    lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 857/19 (orzeczenie prawomocne), w którym Sąd
    stwierdził, że „aby zrealizować cele wynikające z cytowanego przepisu [art. 86 ust. 2b
    UPTU – adnotacja Wnioskodawcy] oraz uwzględnić zasadę neutralności podatku, podatnik
    winien zestawić przewidziane przez prawodawcę sposoby określania proporcji z
    konkretnym wydatkiem. Dopiero wówczas jest możliwe ustalenie jaki sposób ustalenia
    proporcji jest najbardziej właściwy. Organ interpretacyjny tę fazę wstępną całkowicie
    pominął, narzucając Gminie wybór prewspółczynnika określonego w rozporządzeniu, nie
    przeprowadzając koniecznej analizy związanej z konkretnym wydatkiem (konkretnymi
    wydatkami) wskazanym przez wnioskodawcę, mającym bezpośredni związek z siecią
    wodno-kanalizacyjną. (...) Sąd w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyrażone przez
    WSA w Łodzi w wyrokach z dnia 16 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Łd 1014/16 oraz z dnia 13
    listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 480/18, a zwłaszcza z dnia 5 listopada 2019 r., sygn. akt
    I SA/Łd 514/19, zgodnie z którym z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT wynika, że ustawodawca
    pozostawił podatnikowi prawo wyboru sposobu określenia proporcji właśnie w tym celu,
    aby mógł on wybrać sposób najbardziej reprezentatywny w odniesieniu do konkretnego
    wydatku. Nie znając wydatku, nie można obiektywnie ocenić, że dany sposób określenia
    proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć”.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z infrastrukturą
    wodno-kanalizacyjną za pomocą indywidualnego prewspółczynnika opartego na
    kryterium ilości dostarczonej wody i odprowadzonych ścieków w ramach transakcji
    zewnętrznych podlegających podatkowi od towarów i usług, w sumie ilości dostarczonej
    wody i odprowadzonych ścieków w ramach ogółu wszystkich transakcji, zostało
    potwierdzone w wyroku WSA w Łodzi z 23 października 2019 r., o sygn. akt I SA/Łd 524/19
    (orzeczenie prawomocne). W powołanym orzeczeniu Sąd wskazał, że „metoda
    zaoferowana przez skarżącą zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do tej części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności

    gospodarczej czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków
    przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność
    gospodarcza, do czego nawiązuje przepis art. 86 ust 2b ustawy o VAT”.
    Ponadto, Gmina pragnie podkreślić, iż wyżej przedstawione podejście w przedmiotowym
    zakresie potwierdza również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca
    2018 r. o sygn. akt I FSK 219/18. Sąd w niniejszym wyroku wskazuje, że „cechy
    konstrukcyjne systemu VAT uzasadniają więc wykładnię ww. przepisów [art. 86 UPTU –
    adnotacja autora] dopuszczającą możliwość określenia proporcji odliczenia w odniesieniu
    do konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez Gminę. Podejście takie
    uwzględnia złożoną strukturę działań realizowanych przez jednostkę samorządu
    terytorialnego i urzeczywistnia uprawnienie podatnika do wyboru metody najbardziej
    reprezentatywnej, pozwalając na poszukiwanie klucza odpowiadającego specyfice
    realizowanej działalności i dokonywanych nabyć, a w rezultacie na odliczenie podatku w
    proporcji możliwie najbardziej odpowiadającej związkowi zakupów z działalnością
    opodatkowaną. (...) Podkreślenia wymaga, że prewspółczynnik obliczony przez Gminę
    opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (wielkość obrotu ustalona w oparciu o
    ilość zużytej wody i odprowadzonych ścieków) obrazujących specyfikę działalności wodno-
    kanalizacyjnej i – co kluczowe z punktu widzenia wymogów ustawowych – pozwala na
    obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze”.
    Analogiczne stanowisko potwierdza również orzeczenie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 15 marca 2019 r. o sygn. I FSK 701/18, w którym Sąd orzekł, iż: „W
    przypadku proporcji metrażowej, niezależnie od tego, jaka jednostka będzie
    wykorzystywała infrastrukturę zakres prawa do odliczenia będzie identyczny (...). o ile
    zastosowanie proporcji z rozporządzenia może być uzasadnione w stosunku do wydatków
    ogólnych takich jak oświetlenie czy ogrzewanie budynku Urzędu Gminy, które zwykle służą
    całokształtowi działalności Urzędu Gminy i wyliczenie stopnia ich wykorzystania do
    czynności opodatkowanych VAT inaczej niż przez pryzmat dochodów byłoby
    problematyczne, to w przypadku wydatków związanych z infrastrukturą wodno-
    kanalizacyjną sytuacja jest całkowicie odmienna. W przypadku oczywistej nieadekwatności
    prewspółczynnika z rozporządzenia zastosowanie znaleźć powinien art. 86 ust. 2h ustawy
    o VAT, zgodnie z którym w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia
    proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z
    przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych
    przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
    proporcji”.
    Ponadto, w podobnym tonie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5
    czerwca 2019 r. o sygn. I FSK 2118/18, w którym Sąd orzekł, iż „W obowiązujących od dnia
    1 stycznia 2016 r. przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, dotyczących
    określania proporcji odliczenia podatku naliczonego w przypadku wykonywania
    działalności o charakterze mieszanym, ustawodawca – mając na względzie różnorodność
    czynności dokonywanych przez podatnika – nie narzucił w tym względzie jakichkolwiek
    rozwiązań czy schematów, których stosowanie miałoby być obligatoryjne. Nawet tam,
    gdzie ustawodawca dopuszcza możliwość ustalenia konkretnego wzoru w drodze
    rozporządzenia, podatnikowi (gminie) pozostawiono swobodę i możliwość rozliczenia VAT
    według proporcji bardziej reprezentatywnej dla prowadzonej przez nią działalności i
    dokonywanych nabyć towarów i usług. Podejście takie uwzględnia bowiem złożoną
    strukturę działań realizowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego i
    urzeczywistnia jej uprawnienie – jako także podatnika VAT – do wyboru metody
    najbardziej reprezentatywnej, pozwalając na poszukiwanie klucza odpowiadającego
    specyfice realizowanej działalności i dokonywanych nabyć, a w rezultacie na odliczenie
    podatku naliczonego w proporcji możliwie najbardziej odpowiadającej związkowi zakupów
    z działalnością opodatkowaną. 9.1. Zasadne są zatem twierdzenia Gminy zmierzające do

    podważenia adekwatności wzoru z rozporządzenia w sprawie prewspółczynnika w
    odniesieniu do gminnej działalności wodno-kanalizacyjnej. Przyjęta bowiem w powołanym
    rozporządzeniu metoda obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na
    określonych założeniach”.
    Tożsame stanowisko w zakresie możliwości zastosowania indywidualnego
    prewspółczynnika do działalności wodno-kanalizacyjnej potwierdza również wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lutego 2019 r. o sygn. akt I FSK 411/18 w którym
    sąd uznał, że „sposób obliczenia prewspółczynnika wskazany przez Gminę odpowiada
    specyfice wykonywanej przez nią działalności wodno-kanalizacyjnej. Raz jeszcze należy
    podkreślić, że wydatki na nabycie towarów i usług są tu sprecyzowane jako wydatki na sieć
    wodno-kanalizacyjną. Pytaniem jest, w jakim zakresie sieć wodno-kanalizacyjna służy
    działalności opodatkowanej, a w jakim nie. Ustalenie tego za pomocą prewspółczynnika
    „metrażowego” jest, zdaniem NSA, oparte na wymiernych, konkretnych i dających się
    ustalić kryteriach prowadzących do oczekiwanego rezultatu. Pozwala bowiem w sposób
    wymierny ustalić, w jakim zakresie sieć wodno-kanalizacyjna jest wykorzystywana do
    czynności opodatkowanych, a w jakim nie. Infrastruktura ta wykorzystywana jest w ten
    sposób, że za jej pomocą dostarcza się wodę do odbiorców i odbiera od nich ścieki. Do
    żadnych innych celów nie jest ona wykorzystywana, co również zaznaczono w opisie stanu
    faktycznego we wniosku o interpretację. Pomiar ilości wody dostarczonej i ścieków
    odebranych prowadzi wprost do określenia zakresu wykorzystania nabytych towarów i
    usług do czynności opodatkowanych i innych. Stan ten odpowiada treści art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT, w którym mowa jest o zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Pozwala jednocześnie na obniżenie kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane”.
    Na jednolitość orzecznictwa w sprawie możliwości stosowania indywidualnego
    prewspółczynnika przez Gminę w odniesieniu do infrastruktury wodnej wskazuje również
    najnowsze orzecznictwo NSA m.in. w wyrokach o sygnaturach akt:
    • I FSK 654/19 z 3 października 2019 r.;
    • I FSK 347/18 z 14 czerwca 2019 r.;
    • I FSK 2094/18 z 4 kwietnia 2019 r.;
    • I FSK 1391/18 z 16 stycznia 2019 r.;
    • I FSK 425/18 z 19 grudnia 2018 r.;
    • I FSK 23/18 z 16 lipca 2020 r.;
    • I FSK 165/20 z 26 lipca 2020 r.;
    • I FSK 636/18 z 28 sierpnia 2020 r.;
    • I FSK 1183/18 z 31 sierpnia 2020 r.;
    • I FSK 727/18 z 28 sierpnia 2020 r.;
    • I FSK 1206/18 z 31 sierpnia 2020 r.;
    • I FSK 959/18 z 27 sierpnia 2020 r.;
    • I FSK 1417/18 z 17 września 2020 r.;
    • I FSK 1611/18 z 31 sierpnia 2020 r.;
    • I FSK 1388/18 z 31 sierpnia 2021 r.
    Analogiczny pogląd w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od inwestycji wodno-
    kanalizacyjnych z zastosowaniem indywidualnie wyliczonego prewspółczynnika wodno-
    kanalizacyjnego opartego na ilości dostarczonej wody i odprowadzonych ścieków został

    potwierdzony również w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez DKIS
    m.in.:
    • z 18 lipca 2019 r. o sygn. 0115-KDIT1-2.4012.245.2019.1.DM;
    • z 12 stycznia 2021 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.591.2020.1.SL;
    • z 19 marca 2020 r. o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.788.2019.2.AM;
    • z 17 kwietnia 2023 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.97.2023.2.RMA;
    • z 2 czerwca 2023 r. o sygn. 0112-KDIL1-2.4012.202.2023.1.KM;
    • z 30 czerwca 2024 r. o sygn. 0114-KDIP4-3.4012.560.2023.l.AAR;
    • z 18 lipca 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.358.2024.2.KT;
    • z 25 lutego 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.355.2024.2.WL;
    • z 21 stycznia 2025 r. o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.3.2025.1.OS.
    Podsumowując w ocenie Wnioskodawcy w zakresie działalności polegającej na sprzedaży
    wody i odbiorze ścieków Gmina będzie uprawniona do ustalenia prewspółczynnika
    według własnej metodologii, bez konieczności stosowania metody określonej w RMF. Jak
    wskazano powyżej uprawnienie takie wynika wprost z przepisów UPTU (art. 86 ust. 2h).
    Warunek przedstawiony w tym przepisie, tj. uznanie przez podatnika, że metoda
    wskazana w RMF nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć, w przeciwieństwie do metody przyjętej
    przez podatnika, w ocenie Wnioskodawcy należy uznać za spełniony.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w zakresie działalności
    polegającej na dostarczaniu wody i odprowadzaniu ścieków będzie uprawniony do
    stosowania własnej metodologii ustalania prewspółczynnika, bez konieczności stosowania
    metody wskazanej w RMF. Jednocześnie w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego
    będzie wyższa od kwoty podatku należnego, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo
    do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 UPTU.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.

    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z
    art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż

      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Na mocy art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:

      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.

    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    W myśl § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Przy czym zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32,
      art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Przez dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego
      rozumie się dochody obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu
      Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu
      ustawy o finansach publicznych – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania
      budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
        223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,

      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
        kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
        kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
        organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i
        praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do
        środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej
        jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez
        te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z
    wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na
    celu „oczyszczenie” kwoty dochodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych,
    które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to
    fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą

    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, zgodnie z którymi:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status,
    wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy, w myśl którego:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj.:
    · gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
    · gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie
      umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,

      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo jednostką samorządu terytorialnego, która na
    podstawie ustawy o samorządzie gminnym posiada osobowość prawną oraz wykonuje
    zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Są Państwo
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zadania własne z
    zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i oczyszczania ścieków realizują Państwo przy
    użyciu komórki organizacyjnej funkcjonującej wewnątrz urzędu gminy – Referatu (...).
    Prowadzona przez Państwa działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i
    odprowadzania ścieków (wraz z usługami towarzyszącymi) stanowi działalność
    gospodarczą i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Dostawa wody i odbiór ścieków są
    realizowane poprzez wykorzystanie gminnych sieci wodociągowo-kanalizacyjnych wraz z
    infrastrukturą towarzyszącą (ujęcia wody, zbiorniki do magazynowania wody pitnej,
    studnie głębinowe oraz pompy, przepompownie, oczyszczalnie ścieków). Odbiorcami tego
    rodzaju usług są zarówno odbiorcy zewnętrzni – prywatni (mieszkańcy Gminy) oraz
    komercyjni (przedsiębiorstwa działające na terenie Gminy), jak i odbiorcy wewnętrzni
    (Państwa jednostki organizacyjne). Sprzedaż wody i odbiór ścieków na rzecz gospodarstw
    domowych, podmiotów komercyjnych oraz pozostałych podmiotów zewnętrznych
    dokumentowana jest fakturami VAT. Natomiast w przypadku świadczenia usług wodno-
    kanalizacyjnych na rzecz Państwa jednostek organizacyjnych sprzedaż wody i odbiór
    ścieków stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Pomiar ilości dostarczanej wody do odbiorców wewnętrznych (Państwa jednostki
    organizacyjne), jak i do odbiorców zewnętrznych (osoby fizyczne, przedsiębiorcy) jest
    dokonywany na podstawie wodomierzy – dla gospodarstw domowych oraz
    przedsiębiorstw posiadających przyłącze do sieci wodociągowej, ilość zużytej wody jest
    mierzona indywidualnie z wykorzystaniem wodomierzy głównych oraz na podstawie
    ryczałtu – dla gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw, które nie posiadają przyłącza
    do sieci wodociągowej i korzystają z własnego ujęcia wody (np. studni), zużycie wody
                                              3ustalane jest na podstawie ustalonego ryczałtu, najczęściej obliczanego w m na osobę. Z
    kolei w przypadku odbioru ścieków na podstawie zużycia wody – dla gospodarstw
    domowych oraz przedsiębiorstw posiadających przyłącze do sieci wodociągowej, ilość
    ścieków odprowadzanych do sieci kanalizacyjnej przyjmuje się jako równą ilości wody
    zużytej, mierzonej wodomierzem głównym oraz na podstawie ryczałtu – dla gospodarstw
    domowych oraz przedsiębiorstw, które nie posiadają przyłącza do sieci wodociągowej i
    korzystają z własnego ujęcia wody, ilość ścieków ustalona jest na podstawie ustalonego
    ryczałtu. Ww. aparatura pomiarowa tj. wodomierze (liczniki) spełniają wymagania prawne
    dla tego typu urządzeń (posiadają atesty, spełniają warunki techniczne i są dopuszczone
    do użytkowania) oraz są poddawane okresowej legalizacji. Pomiar ilości dostarczanej
    wody i odprowadzanych ścieków opiera się na jednoznacznych i obiektywnych
    wskazaniach wynikających z zastosowania dokładnej aparatury pomiarowej. Zrealizowali
    Państwo w przeszłości, jak i realizują Państwo na bieżąco, szereg inwestycji polegających
    na budowie, rozbudowie i modernizacji infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej.
    Ponadto, ponoszą Państwo i będą ponosić również liczne wydatki związane z
    utrzymaniem istniejącej infrastruktury w należytym stanie, tj. bieżące naprawy, zakup
    części eksploatacyjnych, energia elektryczna, obsługa infrastruktury, itp. Dokonywane
    przez Państwa Gminę nabycia towarów i usług są udokumentowane fakturami VAT. W
    przypadku, gdy w ramach zadań inwestycyjnych będą mieli Państwo możliwość
    przypisania ponoszonych wydatków do konkretnych odcinków sieci wodociągowej i
    konkretnych odcinków sieci kanalizacyjnej, to będzie również możliwe przypisanie
    zakupów dokonanych w związku z realizacją inwestycji w części do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Infrastruktura będąca przedmiotem
    wniosku jest/będzie wykorzystywana przez Państwa Gminę do prowadzenia działalności
    gospodarczej, jak i do prowadzenia działalności innej niż działalność gospodarcza. Nie jest

    /nie będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych. Nie mają Państwo możliwości
    przyporządkowania poniesionych wydatków (zarówno wydatków bieżących, jak i
    inwestycyjnych) w całości do celów działalności gospodarczej. Wszystkie wydatki objęte
    zakresem postawionego we wniosku pytania są bezpośrednio i wyłącznie związane z
    infrastrukturą wodno-kanalizacyjną. Ponoszą Państwo przede wszystkim wydatki
    związane z bieżącym utrzymaniem infrastruktury wodociągowej oraz kanalizacyjnej.
    Typowe rodzaje zakupów związanych z działalnością zaopatrzenia w powyższym zakresie
    to m.in.: woda, energia elektryczna, materiały, wyposażenie, urządzenia, usługi
    konserwacyjne i remontowe, system powiadamiania o awariach i monitoring. Ponoszą
    Państwo również wydatki inwestycyjne związane z gospodarką wodno-kanalizacyjną.
    Obecnie Państwa Gmina jest w trakcie realizacji projektu pn.: „(...)”. Zakres projektu
    obejmuje budowę nowoczesnej sieci wodociągowej w miejscowościach: (...) oraz
    modernizację stacji uzdatniania wody (SUW-ów) oraz budowę infrastruktury
    towarzyszącej. Państwa zdaniem, metoda ustalania proporcji przy zastosowaniu sposobu
    ustalania proporcji (tzw. prewspółczynnik) wyliczonego na podstawie wzoru
    przedstawionego w Rozporządzeniu Ministra Finansów wyliczana dla Urzędu Miasta i
    Gminy nie pozwala na prawidłowe przyporządkowanie części podatku naliczonego do
    odpowiadającej mu sprzedaży opodatkowanej, a tym samym nie zapewnia Państwa
    Gminie neutralności opodatkowania podatkiem VAT. Uważają Państwo, że proporcja
    wyliczona w oparciu o relację opodatkowanej sprzedaży wody i ścieków do całkowitej
    sprzedaży wody i odprowadzonych ścieków odzwierciedla rzeczywisty stopień
    wykorzystania infrastruktury do działalności gospodarczej Państwa Gminy opodatkowanej
    podatkiem VAT oraz do działalności innej niż gospodarcza. Uznając, że wskazany we
    wniosku sposób określenia proporcji jest/będzie najbardziej reprezentatywny, kierowali
    się Państwo przesłankami ustawowymi wynikającymi z art. 86 ust. 2b oraz 2h ustawy.
    Pomiar zużycia wody oraz pomiar ilości ścieków na podstawie ryczałtu, dokonywany jest
    przez Państwa na podstawie ryczałtu kalkulowanego w oparciu o przepisy rozporządzenia
    Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm
    zużycia wody (Dz. U. 2002 r. Nr 8 poz. 70).
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, mają Państwo wątpliwości, czy będzie Państwu
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    lub zwrotu podatku VAT, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne
    oraz wydatki bieżące związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie
    dostarczania wody i odprowadzania ścieków, za pomocą sposobu określenia proporcji, o
    którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, opartego na kryterium ilości dostarczanej wody i
    odprowadzonych ścieków.
    Przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym konkretnym przypadku
    może zatem zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Z uwagi na Państwa wyjaśnienia oraz
    przedstawiony sposób wyliczenia proporcji dotyczących wydatków (inwestycyjnych i
    bieżących) związanych z infrastrukturą wodociągową oraz kanalizacyjną – należy
    stwierdzić, że metoda ta zapewnia/będzie zapewniała obniżenie kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane. Wskazany sposób kalkulacji prewspółczynnika
    odzwierciedla, w jakim stopniu wykorzystują/będą Państwo wykorzystywać infrastrukturę
    wodociągową i infrastrukturę kanalizacyjną do działalności gospodarczej, a w jakim do
    działalności innej niż gospodarcza.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa,
    należy stwierdzić, że przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym
    konkretnym przypadku, może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Mając na uwadze
    Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób wyliczenia proporcji dotyczącej
    wydatków inwestycyjnych i wydatków bieżących związanych z prowadzoną działalnością

    wodociągowo-kanalizacyjną należy stwierdzić, że metoda ta zapewnia/będzie zapewniała
    dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    Tym samym, wskazany przez Państwa sposób określenia proporcji odzwierciedla/będzie
    odzwierciedlał, w jakim stopniu wykorzystują/będą Państwo wykorzystywali infrastrukturę
    wodno-kanalizacyjną do działalności gospodarczej, a w jakim do działalności innej niż
    gospodarcza.
    Podsumowując, stwierdzam, że mogą/będą Państwo mogli odliczyć kwotę podatku
    naliczonego z tytułu wydatków inwestycyjnych oraz wydatków bieżących związanych z
    działalnością w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków za pomocą
    opisanego we wniosku sposobu określenia proporcji, opartego na kryterium ilości
    dostarczonej wody i odprowadzonych ścieków. Ponadto, przysługuje/będzie Państwu
    również przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1
    ustawy. Podkreślić przy tym należy, że prawo do odliczenia podatku VAT będzie
    przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art.
    88 ustawy.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy pokrywa się z opisem podanym przez Państwa. Jestem
    ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego.
    Sposób określenia proporcji oparty na kryterium ilości dostarczonej wody i
    odprowadzonych ścieków, został przez Państwa oceniony jako najbardziej
    reprezentatywny. Jeżeli jednak w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej
    bądź kontroli celno#skarbowej zostanie ustalone, że:
    · metoda ta nie zapewni dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków
      inwestycyjnych oraz wydatków bieżących związanych z działalnością wodno-
      kanalizacyjną wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą, oraz
    · nie będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków przypadających na działalność
      gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą najbardziej odpowiadającą
      specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa
      nabyć
    - wówczas interpretacja nie wywoła skutków prawnych w zakresie przysługującego
      Państwu prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych oraz
      wydatków bieżących związanych z prowadzoną działalnością wodno-kanalizacyjną.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia

      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Organ jest ściśle związany z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o opis
    sprawy, w tym w szczególności o informację, że:
      Wnioskodawca ponosi przede wszystkim wydatki związane z bieżącym utrzymaniem
      infrastruktury wodociągowej oraz kanalizacyjnej. Typowe rodzaje zakupów
      związanych z działalnością zaopatrzenia w powyższym zakresie to m.in.: woda,
      energia elektryczna, materiały, wyposażenie, urządzenia, usługi konserwacyjne i
      remontowe, system powiadamiania o awariach i monitoring.
      Gmina ponosi również wydatki inwestycyjne związane z gospodarką wodno-
      kanalizacyjną. Obecnie Wnioskodawca jest w trakcie realizacji projektu pn.: „(...)”.
      Zakres projektu obejmuje:
      · budowę nowoczesnej sieci wodociągowej w miejscowościach: (...);
      · modernizację stacji uzdatniania wody (SUW-ów) oraz budowę infrastruktury
        towarzyszącej.
    Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.
    Ponadto, należy wskazać, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które
    nie zostały objęte pytaniem nie mogą być rozpatrzone zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej, w myśl którego:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze powyższe, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu podatku VAT,
    wynikającego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne oraz wydatki bieżące
    związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie dostarczania wody i
    odprowadzania ścieków w zakresie projektu pn.: „(...)”, za pomocą sposobu określenia
    proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy opartego na kryterium ilości
    dostarczanej wody i odprowadzonych ścieków.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.