Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.676.2024.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Opodatkowanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2024 r., za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości opodatkowania
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie
    posiadanych dokumentów. Uzupełnili go Państwo 19 grudnia 2024 r. (wpływ za
    pośrednictwem ePUAP 19 grudnia 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    (...) SAS (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) z siedzibą we Francji jest Spółką, której
    głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż detaliczna i hurtowa, (...). Sprzedaż
    realizowana jest za pośrednictwem strony internetowej (tzw. sprzedaż e-commerce).
    Wnioskodawca jest zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i
    usług, również na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, i sprzedaje towary co do
    zasady zarówno odbiorcom krajowym, jak i zagranicznym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje głównie z
    podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach UE, zarejestrowanymi do celów
    rozliczania podatku od wartości dodanej, posiadającymi ważny i właściwy numer
    identyfikacyjny nadany w tym kraju dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, który
    każdorazowo przekazywany jest do informacji Spółki (dalej jako: „Kontrahenci”). Spółka w
    ramach prowadzonej działalności dokonuje również wewnątrzwspólnotowych dostaw
    towarów (dalej jako: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług Dz.U.2024.361 z późn. zm. (dalej jako: „ustawa o VAT”).
    W ramach transakcji WDT towary są transportowane do Kontrahenta będącego ich
    bezpośrednim nabywcą. W każdym przypadku miejscem rozpoczęcia wywozu towarów
    jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tzn. zakończenia ich wysyłki) jest
    terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
    Spółka w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów będącej przedmiotem
    niniejszego wniosku dokonuje/będzie dokonywała sprzedaży towarów do różnych krajów
    Unii Europejskiej. Transport towarów jest/będzie dokonywany przykładowo do takich
    krajów jak Francja, Belgia czy Holandia. Niemniej Spółka nie wyklucza, że sprzedaż oraz
    transport towarów jest/będzie dokonywany również do innych niż wskazane powyżej
    krajów należących do Unii Europejskiej.
    Wywóz towarów z Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii
    Europejskiej jest/będzie dokonywany zasadniczo przez dostawcę, tj. przez Spółkę przy
    pomocy przewoźnika/ spedytora działającego na rzecz Spółki (w oparciu o umowę zawartą
    ze Spółką lub jednym z innych podmiotów z grupy kapitałowej, do której należy Spółka). W
    szczególnych przypadkach mogą zdarzyć się sytuacje, w których Spółka dokonuje dostawy
    na warunkach Incoterms EXW (tj. towar jest odbierany przez przewoźnika/spedytora
    działającego na rzecz nabywcy).
    Spółka pragnie wskazać, że towary są/będą transportowane/wywożone do kontrahentów
    Spółki, tj. nabywców na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej
    przez przewoźnika/ spedytora działającego na rzecz Spółki. Niniejszy wniosek nie dotyczy
    sytuacji, w których towary byłyby wywożone własnym środkiem transportu Spółki lub
    nabywcy. Doprecyzowując, transport towarów jest/będzie organizowany przez Spółkę, a
    przewoźnik/spedytor działający w imieniu i na rzecz Spółki dokonuje/będzie dokonywał ich
    wywozu z Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii
    Europejskiej.
    Wnioskodawca, w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie
    gromadzić dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone
    do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Spółka
    każdorazowo gromadzi/będzie gromadzić następujące dokumenty:

        kopie faktur, zawierające m.in. dane Kontrahenta (tj. jego nazwę i adres siedziby),
        specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwę towaru). Równocześnie,
        Spółka pragnie wskazać, iż mogą wystąpić sytuacje, w których omawiana
        specyfikacja nie będzie stanowiła odrębnego dokumentu, lecz będzie elementem
        faktury VAT wystawionej na rzecz Kontrahenta. W każdym przypadku (tzn. czy to w
        ramach samej faktury czy też w formie załącznika do faktury będącego integralnym
        elementem samej faktury) specyfikacja będzie zawierać dane niezbędne do
        ustalenia jakie towary były przedmiotem dostawy.
    W tym względzie, co do zasady Spółka jest/będzie w posiadaniu odpowiednich
    dokumentów potwierdzających rozpoczęcie wysyłki na terenie Polski i dostarczenia tych
    towarów do innego kraju Unii Europejskiej, jakkolwiek przedmiotem niniejszego wniosku
    o interpretację jest ocena czy posiadana dokumentacja - opisana szczegółowo w ramach
    poniższych wariantów - jest/będzie z perspektywy przepisów ustawy o VAT wystarczająca.
    Mogą bowiem zdarzyć się sytuacje, w których wystąpią pewne braki w dokumentacji od
    przewoźnika/spedytora co może być spowodowane m.in. zagubieniem ich przez
    przewoźnika/spedytora lub przesłaniem z pewnymi brakami np. brakiem podpisu
    odbiorcy lub brakiem referencji do numeru faktury. W takich sytuacjach Spółka gromadzi
    /będzie gromadzić dokumenty wskazane szczegółowo w Wariancie A-H.
    Dokumentacja gromadzona przez Spółkę
    Dokumentacja gromadzona przez Spółkę obejmuje/będzie obejmować opisane poniżej
    przypadki:
    Wariant A - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru
        towarów (przykładowo w formie PDF), zawierającego (i) wykaz faktur
        dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii)
        oświadczenie, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
        terytorium innego państwa członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze
        strony Kontrahenta do potwierdzenia odbioru towarów.
    Wariant B - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia
        odbioru towarów objętych wykazem faktur przesłanych przez Spółkę; w ramach
        planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta będzie przesyłała
        Spółce potwierdzenie w formie wiadomości e-mail, iż towary objęte wykazem
        faktur, przesłanym przez Spółkę, zostały otrzymane przez Kontrahenta.
    Wariant C - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz

        zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi
        drogą elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to
        okres miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego
        miesiąca). Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w
        przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20
        dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie,
        uznaje się, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
        terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje,
        w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego
        zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).
    Wariant D - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        oświadczenia przewoźnika, z którego wynika, że wywiózł towary do odbiorcy,
        zawierającego m.in. informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z np.
        pieczątką przewoźnika, miejsce rozładunku, datę dostawy, nr przewozowy.
    Wariant E - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        informacji z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można
        sprawdzić kierunek przesyłki i jej status w tym datę doręczenia.
    Wariant F - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika (np. w formie listów
        przewozowych CMR), na których z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby
        odbierającej towar oraz
        potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.
    Wariant G - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar.
    Wariant H - Spółka jest/będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz

        faktury podpisanej przez Kontrahenta lub osobę upoważnioną przez Kontrahenta.
        Spółka pragnie dodać, że faktura jest podpisywana przez Kontrahenta dopiero po
        dostarczeniu towarów do miejsca docelowego wskazanego przez Kontrahenta.
        Okoliczność ta wynika z powszechnie przyjętej praktyki handlowej, w ramach której
        po dostarczeniu towarów do Kontrahenta, potwierdza on realizację danej dostawy
        poprzez złożenie podpisu bezpośrednio na fakturze dokumentującej daną dostawę.
    Odnośnie Wariantów F i G Spółka pragnie również dodać, że terminy płatności są ustalane
    z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towar dokonywana jest
    zasadniczo po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Szczegółowe warunki dotyczące
    płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Spółką z wybranym Kontrahentem.
    Ustalenia te mogę mieć formę m.in. umowy handlowej, zamówienia bądź korespondencji
    handlowej dotyczącej danej dostawy. W świetle powyższego oraz zgodnie z powszechnie
    przyjętą praktyką handlową, dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją
    dokonanej dostawy przez Kontrahenta.
    Dodatkowo, Spółka jest w stanie powiązać daną płatność z konkretną dostawą w oparciu
    o dane takie jak m.in. numer referencyjny zawarty na potwierdzeniu płatności, kwotę
    płatności, datę płatności lub - o ile jest to koniecznie - dodatkową korespondencją
    handlową, w której Kontrahent wskazuje zakres dostaw objętych poszczególnymi
    płatnościami.
    Odnośnie wariantu F dokument przewozowy wystawiony przez przewoźnika (np. w formie
    listu przewozowego CMR) zawierać będzie szereg informacji umożliwiających określenie
    szczegółów danej dostawy, tj. informacje takie jak m.in. miejsce przeznaczenia, tj. miejsce
    dostarczenia towarów (w analizowanym przypadku znajdujące się na terytorium innego
    państwa członkowskiego niż terytorium kraju), dane nadawcy, dane odbiorcy, dane
    przewoźnika,

## Dodatkowe informacje

lub referencje umożliwiające określenie towarów
    będących przedmiotem transportu m.in. oznaczenie towarów przyjęte przez przewoźnika
    czy datę wystawienia dokumentu. Powyższe dane zawarte na dokumencie wystawionym
    przez przewoźnika umożliwiać będą jednoznaczną identyfikację towarów będących
    przedmiotem transportu, jak również miejsce ich dostawy.
    Spółka co do zasady posiada/będzie posiadała dokumenty przedstawione w Wariantach A-
    H przed upływem terminu do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy.
    Pytania
    1) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o których mowa w
      Wariancie A) powyżej, powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42
      ust. 3 oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    2) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie B)
      powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    3) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie C)
      powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    4) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie D)
      powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    5) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie E)
      powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?

    6) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie F)
      powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    7) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie G)
      powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    8) Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie H)
      powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy,
    1) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie A)
      powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42
      ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT,
    2) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie B)
      powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
      art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
    3) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie C)
      powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
      art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
    4) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie D)
      powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
      art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
    5) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie E)
      powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
      art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
    6) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie F)
      powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
      art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
    7) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie G)
      powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
      art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
    8) dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie H)
      powyżej powinny również, w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i
      art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, być opodatkowane 0% stawką VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy
    1. Uwagi ogólne
    1.1. Pakiet Quick fixes
    W celu usprawnienia funkcjonowania wspólnego systemu VAT w zakresie transakcji
    transgranicznych, Unia Europejska (dalej jako: „UE”) opracowała pakiet zmian nazywanych
    zbiorczo „Quick Fixes”, na które składają się następujące akty prawne:
        Dyrektywa - której termin implementacji to 1 stycznia 2020 r., jednakże w Polsce
        nastąpiło to dopiero z dniem 1 lipca 2020 r.;
        Rozporządzenie - które wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w polskim
        porządku prawnym od 1 stycznia 2020 r. Wprowadza ono m.in. domniemanie, że

        WDT zostało dokonane w wypadku, gdy podatnik posiadać będzie wskazane w nim
        expressis verbis dokumenty.
    Zgodnie z Rozporządzeniem, domniemywa się, że towary zostały wysłane lub
    przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego
    się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w przypadku, gdy podatnik
    dokonujący WDT posiadać będzie co najmniej dwa niebędące ze sobą w sprzeczności
    dowody, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie
    nawzajem i niezależne od sprzedawcy i nabywcy.
    Dokumentację uprawniającą do skorzystania z powyższego domniemania można podzielić
    co do zasady na dwie grupy:
        grupa A - dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak:
        podpisany list przewozowy CMR; konosament; faktura za towarowy przewóz
        lotniczy; faktura od przewoźnika towarów;
        grupa B: polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów
        lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
        dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
        notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
        przeznaczenia; poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn
        w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w
        tym państwie członkowskim.
    Niemniej, brak posiadania dokumentacji, o której mowa w Rozporządzeniu, nie powoduje
    automatycznie, że podatnik nie jest uprawniony do zastosowania stawki 0% dla transakcji
    WDT. Spełnione bowiem mogą być stosowne warunki dokumentacyjne zgodnie z
    przepisami polskiej ustawy o VAT.
    W ocenie Spółki, sposoby udokumentowania dostarczenia towarów w ramach WDT
    opisane w Wariantach A-H (w celu opodatkowania tych dostaw stawką 0% VAT), nie stoją
    wiec w sprzeczności z Rozporządzeniem. Zawarte bowiem w Rozporządzeniu regulacje
    dotyczące dokumentacji WDT ustanawiają jedynie domniemanie, zgodnie z którym w
    przypadku zgromadzenia określonej dokumentacji uważa się, że doszło do
    przemieszczenia towarów między państwami członkowskimi, co wiąże się z prawem do
    zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT. Wspomniane domniemanie nie wyłącza
    jednak możliwości zastosowania stawki 0% VAT dla transakcji WDT na podstawie
    dokumentów gromadzonych przez Spółkę, które są zgodne z ustawą o VAT.
    Powyższe stanowisko Spółki znajduje odzwierciedlenie w m.in.:
        objaśnieniach podatkowych z 17 grudnia 2020 r. w sprawie dokumentowania
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dla celów podatku od towarów i usług,
        gdzie wskazano, że: „Niespełnienie przez podatnika warunków domniemania
        wprowadzonych w art. 45a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 nie oznacza
        jednocześnie, że zostanie on pozbawiony możliwości zastosowania stawki 0% z
        tytułu dokonanej WDT. W takiej sytuacji podatnik, będzie musiał udowodnić
        zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT (art. 42 ust. 3-5 i 11), że
        warunek zastosowania stawki 0% polegający na tym, aby towary zostały
        dostarczone do nabywcy w innym państwie członkowskim, został przez niego

        spełniony. Innymi słowy, jeżeli podatnik nie spełni warunków określonych w art.
        45a ust. 1 lit. a) lub b) Rozporządzenia 282/2011 i domniemanie nie znajdzie
        zastosowania, sytuacja podatnika pozostaje taka sama jak przed wejściem w życie
        art. 45a Rozporządzenia 282/2011”;
        uzasadnieniu do projektu ustawy nowelizującej wdrażającej postanowienia
        Dyrektywy „Quick Fixes” (ustawa z 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
        dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o
        wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych
        ustaw; Dz. U. z 2020 r. poz. 1106): „Niespełnienie warunków domniemania nie
        oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
        sytuacji na dostawcy ciąży obowiązek udowodnienia w inny sposób, zgodnie z
        przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
        Inaczej mówiąc, jeśli domniemanie nie ma zastosowania, sytuacja pozostaje taka
        sama, jak obecnie”;
        treści wyjaśnień do tzw. pakietu „Quick Fixes”, które zostały opublikowane przez
        Dyrekcję Generalną Komisji Europejskiej ds. opodatkowania i Unii Celnej (DG
        TAXUD) (dostęp 10 stycznia 2024 r.:https://taxation-customs.ec.europa.eu
        /commission- guidelines_pl): „Państwa członkowskie mają obowiązek stosowania
        art. 45a rozporządzenia wykonawczego. Oznacza to, że jeżeli warunki określone w
        tym przepisie są spełnione, dostawca będzie mógł skorzystać z odpowiedniego
        domniemania. Państwa członkowskie mają również możliwość określenia w swoich
        krajowych przepisach w dziedzinie VAT innych domniemań dotyczących dowodu
        transportu, które mogą pozostawiać więcej swobody niż domniemanie
        przewidziane w art. 45a RW. W takim przypadku dostawca mógłby skorzystać z
        domniemań określonych w art. 45a RW lub domniemań w krajowych przepisach
        dotyczących VAT, o ile spełnione są odpowiednie warunki. W tym względzie
        istniejące krajowe przepisy dotyczące VAT, w których określono warunki dotyczące
        dowodu transportu dające więcej swobody niż warunki przewidziane w art. 45a
        RW, mogą być nadal stosowane”;
        w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych, przykładowo w
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 kwietnia
        2020 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.50.2020.1.PJ, w której organ stwierdził m.in.: „(...)
        Jednocześnie niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie
        oznacza automatycznie, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
        sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z
        dotychczasowymi przepisami ustawy o VAT, że warunki zastosowania stawki 0%
        zostały spełnione. (...)”
    1.2. Warunki zastosowania stawki 0% VAT dla WDT
    Spółka pragnie wskazać, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według
    0% stawki VAT. Niemniej jednak, art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje warunki, które
    muszą zostać spełnione, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0% stawki
    podatku, tj.: „(...)

    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE”.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być
    postrzegane jako wyjątek od reguły, lecz jako reguła, od której wyjątkiem jest stosowanie
    stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować
    powinno stawką podatkową 0%, która - wbrew stanowisku Organów - w ramach WDT nie
    jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”. Mając na uwadze powyższe,
    dostawy wewnątrzwspólnotowe powinny być więc co do zasady opodatkowane stawką 0%
    VAT, a nie stawką krajową.
    Jak zostało podniesione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zarówno
    warunek wskazany w pkt 1 zacytowanego powyżej przepisu, jak i warunek wskazany w pkt
    3, zostaną w ocenie Spółki spełnione. Spółka dokonuje/będzie dokonywać bowiem dostaw
    na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe państwo członkowskie, a
    także jest ona zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    Tym samym, warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia, czy Spółce
    przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych dostaw
    jest warunek posiadania przez nią dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały przez
    Spółkę wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego
    państwa członkowskiego (stosownie do treści przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
    1.3.Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na
    terytorium innego kraju członkowskiego
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:
        dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
        za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku, gdy przewóz towarów jest
        zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
        specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
    - jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT.
    Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku, gdy
    dokumenty te nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
    dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, mogą być również inne
    dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
        korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,

        dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
        dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku - inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
        dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, iż konstrukcja przytoczonego powyżej przepisu
    wskazuje, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter
    otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz
    podatnika w innym państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust.
    11 ustawy o VAT dokumentami.
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu
    udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się zupełnie dowolnymi dokumentami.
    Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej jako: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu
    sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że
    przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej
    w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r.
    poz. 749, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może
    przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA
    wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT nie mają
    charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie
    dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 i 4 ustawy o VAT, bądź
    posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi
    dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.
    W tej samej uchwale stwierdzono także, że: „dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt
    wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju”.
    W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT
    (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi wprost w tym przepisie), które łącznie,
    jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż
    Polska państwa członkowskiego.
    2. Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę
    2.1. Dokumenty otrzymywane drogą elektroniczną
    W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 11 ustawy o VAT nie zawierają wymogu, by
    dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    gromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki
    dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty dodatkowe miały formę elektroniczną, bądź
    też były Spółce przesłane w formie elektronicznej. Spółka pragnie zwrócić uwagę, iż do
    takiego wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r.

    (sygn. akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził, iż: „z przywołanych przepisów nie
    wynika wymóg, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter
    transakcji miały formę „papierową”. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie
    dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona
    była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że
    dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”.
    Powyżej wskazane podejście zostało zaprezentowane również przez organy podatkowe
    przez m.in.:
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 7
        czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.KB), który przyjął za
        prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym gromadzone przez
        wnioskodawcę w formie elektronicznej wysłane nabywcom zbiorcze zestawienia
        faktur oraz otrzymane od tych nabywców potwierdzenia stanowiły dokumentację
        wystarczającą do zastosowania stawki 0% z tytułu WDT.
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 1 sierpnia
        2019 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.293.2019.2.PR), który stwierdził, że: „Przepisy
        ustawy nie uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
        stawki podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie
        papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że
        każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych
        dokumentów została uprawdopodobniona. (...) Dokumenty przewozowe (listy
        przewozowe CMR) gromadzone i przechowywane wyłącznie w formie
        elektronicznej, bez jednoczesnego przechowywania ich w formie papierowej, będą
        miały moc dowodową dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy.”
    Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki dokumenty opisane w ramach
    Wariantów A-H przesyłane i/lub otrzymywane przez nią drogą elektroniczną, w
    szczególności w formie skanu potwierdzenia odbioru towarów będącego przedmiotem
    WDT na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego, a także wysyłane do
    Kontrahentów drogą elektroniczną zestawienia faktur dokumentujących dokonane
    dostawy będą stanowiły dowód, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    2.2. Dokumentacja gromadzona przez Spółkę
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka każdorazowo posiada/będzie
    posiadać kopie faktur oraz specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku (zawarte w fakturze
    lub stanowiące osobny dokument, tzn. załącznik do faktury). Spółka gromadzi/będzie
    gromadzić również listy przewozowe, potwierdzające wywóz towarów na terytorium
    innego państwa członkowskiego. Niemniej mogą wystąpić sytuacje, w których Spółka nie
    posiada/nie będzie posiadała właściwych (podstawowych) dokumentów. W takich
    przypadkach Spółka jednak posiada/będzie posiadała dodatkową dokumentację, o której
    mowa w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, która w jej ocenie jednoznacznie
    potwierdza dokonanie dostawy towarów - dokumentacja ta opisana została szczegółowo
    w ramach Wariantów A-H.
    Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października
    2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT, nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami (mogą to być dokumenty wymienione wprost w
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody mieszczące się w dyspozycji w art. 42 ust.

    11 ustawy o VAT), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do
    nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.
    Wobec tego, zdaniem Spółki, brak dokumentu przewozowego, o którym mowa w art. 42
    ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT,
    jeżeli będzie ona dysponowała dodatkową dokumentacją, o której mowa w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT, łącznie i jednoznacznie potwierdzającą dostawę towarów do Kontrahenta
    na terytorium innego państwa członkowskiego.
    2.3. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie A
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument), dokumenty Spółki zawierają każdorazowo przesłane
    drogą elektroniczną skany oświadczeń podpisanych przez Kontrahenta, wskazujących, że
    towary będące przedmiotem WDT zostały dostarczone na terytorium innego niż Polska
    państwa członkowskiego (tzn. dostarczone do Kontrahenta).
    Spółka pragnie zwrócić uwagę, że w przedmiotowym oświadczeniu Kontrahent
    potwierdza, iż towary (identyfikowalne poprzez podane w oświadczeniu numery faktur)
    zostały dostarczone do niego. Oświadczenie to, w ocenie Spółki, spełnia tym samym
    przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument, tj. przesłany drogą
    elektroniczną skan oświadczenia podpisanego przez Kontrahenta, łącznie z fakturą i
    specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem
    dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski i(ii) dostarczone na terytorium innego
    państwa członkowskiego.
    Stanowiska organów podatkowych oraz sądów administracyjnych
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    indywidualnych i wyrokach sądów administracyjnych powołanych poniżej:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 24
        kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK) potwierdził stanowisko
        wnioskodawcy, iż w analogicznym wariancie dokumenty (obejmujące kopię faktury
        oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz otrzymanego drogą
        elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów (przykładowo w
        formie PDF), zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane
        na rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały
        dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa
        członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do
        potwierdzenia odbioru towarów;) „(...) stanowią/stanowić będą dowody dokonania
        dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy,
        łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają
        /będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1
        ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) (...).”,

        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 7
        czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.KB) przyjął za prawidłowe
        stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym otrzymane drogą elektroniczną skany
        zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów, zawierające (i) wykaz faktur
        dokumentujących dostawy dokonane na rzecz nabywcy w danym okresie, (ii)
        oświadczenie, iż towary zostały otrzymane przez nabywcę na terytorium innego
        państwa członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony nabywcy
        do potwierdzenia odbioru towarów stanowiły dokumentację wystarczającą do
        zastosowania stawki 0% z tytułu WDT,
        interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6
        października 2015 r., sygn. IPPP3/4512-631/15-2/ISZ, gdzie za prawidłowe zostało
        uznane stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym otrzymywane przez niego, za
        pośrednictwem poczty elektronicznej, zestawienie, na którym znajduje się numer
        zamówienia, dane nadawcy, nr i data faktury, nazwa odbiorcy i kraj, gdzie ten towar
        dotarł oraz kwota z faktury, a jednocześnie na zestawieniu znajduje się
        oświadczenie Dyrektora oraz prokurenta Nabywcy, że towar wykazany na fakturach
        faktycznie dotarł do miejsca wysyłki uprawnia go do zastosowania 0% stawki VAT z
        tytułu WDT,
        interpretacja indywidualna z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. IPTPP2/443-624/11-7
        /JN, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wskazał, iż „(...) Wnioskodawca
        posiadając oprócz kopii faktury VAT zawierającej szczegółowy asortyment towarów,
        oświadczenie podpisane przez nabywcę o otrzymaniu towaru, będzie uprawniony
        do zastosowania 0% stawki podatku z tytułu przedmiotowej dostawy towarów, (...)”,
        oraz innych stanowiskach organów m.in.: w interpretacji indywidualnej Dyrektora
        Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. IBPP4/443-399/13
        /LG; oraz w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z
        dnia 26 lutego 2015 r., sygn. IBPP4/443-627/14/BP; oraz w wyroku Wojewódzkiego
        Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 stycznia 2010 r. (sygn. I SA/Bd 926
        /09). Stanowisko WSA w Bydgoszczy zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd
        Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2011 r. (sygn. I FSK 639/10).
    2.4. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie B
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument), Spółka dysponuje/dysponować będzie
    elektronicznymi potwierdzeniami odbioru towarów (objętymi wykazami faktur
    przesłanymi przez Spółkę). W ramach planowanego rozwiązania osoba upoważniona
    przez Kontrahenta będzie przesyłała Spółce w formie wiadomości e-mail potwierdzenie
    faktu, iż towary objęte przesłanym przez Spółkę wykazem faktur zostały otrzymane przez
    Kontrahenta.
    Tym samym, rozwiązanie przedstawione w ramach Wariantu B obejmuje potwierdzenie
    odbioru towarów w sposób zbliżony do przedstawionego w Wariancie A. Kontrahent
    jednoznacznie potwierdza w treści wiadomości e-mail, iż towary (identyfikowane poprzez
    numery faktury podane w wykazie przesłanym przez Spółkę) zostały dostarczone do
    niego. Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, że otrzymanie przedmiotowej wiadomości

    od Kontrahenta będzie wywierać materialnie identyczne skutki co potwierdzenie
    otrzymane w formie skanu oświadczenia podpisanego przez Kontrahenta (tzn. będzie
    stanowić jedynie inną formę aktywnego potwierdzenia odbioru towarów). Stąd powyższe
    potwierdzenie, w ocenie Spółki, spełnia przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42
    ust. 11 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument, tj. elektroniczne potwierdzenie
    odbioru towarów, łącznie z fakturą i specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają
    jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium
    Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Stanowiska organów podatkowych
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    indywidualnych:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 24
        kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK) potwierdził stanowisko
        wnioskodawcy, iż w analogicznym wariancie dokumenty (obejmujące kopię faktury
        oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz otrzymanego drogą
        elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia odbioru towarów
        objętych wykazem faktur przesłanych przez Spółkę; w ramach planowanego
        rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta będzie przesyłała Spółce
        potwierdzenie w formie wiadomości e-mail, iż towary objęte wykazem faktur,
        przesłanym przez Spółkę, zostały otrzymane przez Kontrahenta; ) „(...) stanowią
        /stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie
        z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
        dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
        towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
        kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu
        pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w
        wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT)
        (...)”,
        interpretacja indywidualna z dnia 23 lutego 2021 r. (sygn. 0111-KDIB3-
        3.4012.718.2020.2.JS), w której organ podatkowy wskazał, że „w przypadku nr 7,
        Spółka wskazała, że będzie w posiadaniu kopii faktury zawierającej specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku, faktury od przewoźnika towarów oraz zbiorczego
        poświadczenia odbioru przez nabywcę w formie e-mail lub w formie skanu
        podpisanego dokumentu dołączonego do wiadomości e-mail, zawierającego m.in.
        odniesienie do numeru dostawy, który pozwala na powiązanie z miejscem dostawy
        i fakturą za towar oraz datę dostawy. (...) Podobnie jak w poprzednim wariancie,
        zestawienie zrealizowanych dostaw będzie przesyłane Kontrahentowi drogą
        elektroniczną. Kontrahent będzie odsyłał potwierdzenie dokonanych dostaw
        również drogą elektroniczną w postaci wiadomości e-mail lub w formie skanu
        podpisanego dokumentu dołączonego do wiadomości e-mail. (...) Tym samym, w
        ocenie Organu, opisany zestaw dokumentacji zgromadzonej w przypadku nr 7

        potwierdzającej łącznie, że towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z
        terytorium Polski i dostarczone do nabywcy w UE pozwala na stwierdzenie, że
        Wnioskodawca będzie uprawniony do opodatkowania WDT opisanej w wariancie
        siódmym stawką VAT w wysokości 0%. Stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 7
        należy zatem uznać za prawidłowe”,
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29
        września 2017 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.298.2017.1.IG), w której organ
        podatkowy stwierdza: „Zatem Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania
        stawki 0% podatku VAT, w przypadku dokonywania WDT (...) jeżeli przed upływem
        terminu do złożenia deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy będzie posiadał co
        najmniej fakturę dokumentującą transakcję, specyfikację poszczególnych sztuk
        ładunku oraz otrzyma informację zwrotną od nabywcy w postaci wiadomości e-mail
        zawierającej potwierdzenie otrzymania towaru zgodnie z wykazem faktur
        zawartych w tej wiadomości e-mail”,
        Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 10 marca 2015
        r., (sygn. IPTPP2/443-928/14-2/AJB), w której organ podatkowy stwierdza: „skoro -
        jak wskazała Wnioskodawczyni - przed upływem terminu do złożenia deklaracji
        podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiada w swej dokumentacji dowód w
        postaci otrzymanej od nabywcy ww. wiadomości e-mail zawierającej potwierdzenie
        otrzymania towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
        kraju, specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz korespondencję handlową z
        nabywcą, i w przypadku gdy posiadane dokumenty łącznie potwierdzają
        otrzymanie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju, to Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki podatku w
        wysokości 0% dla dokonanych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów”.
    2.5. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie C
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument), dokumenty Spółki zawierają/zawierać będą
    każdorazowo zbiorcze zestawienie faktur (dokumentujących dostawy dokonane w danym
    okresie) wysyłane do Kontrahentów.
    W ocenie Spółki, przedmiotowe zestawienie należy uznać za dokument, o którym mowa w
    art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, potwierdzający dostarczenie towarów do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, także w
    przypadku, gdy Kontrahenci nie odsyłają odrębnie do Spółki informacji zwrotnej w
    zakresie otrzymanego zestawienia, gdy z ustaleń dokonanych z Kontrahentami oraz
    informacji zawartych w przedmiotowym zestawieniu będzie wynikać, iż brak przesłania
    przez Kontrahenta w określonym terminie potwierdzenia jest równoznaczny z
    potwierdzeniem, iż towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska.
    Biorąc pod uwagę powyższe, dokument taki ma w ocenie Spółki jednakową moc
    dowodową jak zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów podpisane przez Kontrahenta.
    Należy bowiem wskazać, iż ustalony przez strony termin na potwierdzenie otrzymania
    towarów każdorazowo daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji
    danych zawartych w tym zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego

    treści. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce
    wszelkie zauważone braki w towarach mających być przedmiotem dostaw dokonywanych
    na jego rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom).
    Należy w tym miejscu również podkreślić, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń
    może być w ocenie Spółki postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami
    stron oraz z informacją zawartą na przedmiotowym zestawieniu (która stanowi, iż brak
    przekazania informacji zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów
    udokumentowanych fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu).
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa cywilnego, „bierne zachowanie
    podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem)
    może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące
    z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny.
    Komentarz, Legalis 2014). Przykładowo, taką formę złożenia oświadczenia woli dopuszcza
    uregulowanie przepisu art. 682 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny,
    zgodnie z którym „jeżeli przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych
    stosunkach gospodarczych, ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak
    niezwłocznej odpowiedzi poczytuje się za przyjęcie oferty”.
    W świetle powyższego, w ocenie Spółki zestawienie (przesyłane do Kontrahentów i
    niezakwestionowane przez nich), łącznie z fakturą i specyfikacją ładunku (w formie
    odrębnego dokumentu lub zawartego w treści faktury) potwierdzają jednoznacznie, iż
    towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium Polski i (ii)
    dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Stanowisko organów podatkowych
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów
    podatkowych powołanych poniżej:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 24
        kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK) potwierdził stanowisko
        wnioskodawcy, iż w analogicznym wariancie dokumenty (obejmujące kopię faktury
        oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz zbiorczego
        zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w
        danym okresie; zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą
        elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to okres
        miesięczny, a zestawienie jest przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca).
        Zgodnie z ustaleniami z Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym
        zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca
        następującego po miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że
        towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których
        Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym
        samym nie odsyła do Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie) „(...) stanowią
        /stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie
        z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
        dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
        towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
        kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu

        pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w
        wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT)
        (...)”,
        Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 marca
        2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.634.2021.3.PJ), w której Organ stwierdził: „(...) W
        świetle zatem przedstawionego przez Wnioskodawcę w odniesieniu do Modelu III
        posiadane przez Wnioskodawcę ww. dokumenty stanowią dowody z art. 42 ust. 3 i
        ust. 11 ustawy o VAT, które (jak wynika z opisu sprawy) są gromadzone jako
        dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do
        odbiorcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż Polska uprawniają
        do zastosowania stawki 0%.”
      Autor powyższego wniosku o interpretację opisał w stanie faktycznym, iż w ramach
      Modelu III gromadzi: kopię faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku
      oraz zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
      Kontrahenta w danym okresie, do którego nie zostały wniesione zastrzeżenia przez
      Kontrahenta w ustalonym terminie, przez co dany Kontrahent w sposób milczący
      potwierdził otrzymanie danych towarów w kraju UE innym niż Polska (akceptacja
      dorozumiana).
        Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 sierpnia
        2021 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.304.2021.1.PC), w której Organ zgodził się ze
        stanowiskiem wnioskodawcy, który uważał, że „Sposób dokumentowania WDT
        dokonywanych w transakcjach realizowanych w ramach Modelu G (w przypadku
        uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że transakcje te stanowią
        WDT, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT), przedstawiony w Przypadku 2,
        w ramach opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku,
        uprawnia Spółkę do stosowania stawki 0% VAT na podstawie art. 42 ust. 1 w zw. z
        ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT”.
      Autor wniosku o interpretację w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w
      Przypadku 2 jest w posiadaniu przez terminem złożenia deklaracji VAT za dany okres
      rozliczeniowy kopii faktury oraz zbiorczego Zestawienia faktur (wraz z przewodnią
      wiadomością e-mail wysłaną do Kontrahenta), przy pomocy którego Nabywca
      potwierdził fakt dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia znajdującego się na
      terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE w drodze tzw. milczącej
      akceptacji.
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 listopada
        2018 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.580.2018.1.AK), w której ww. Organ zgodził się ze
        stanowiskiem wnioskodawcy, który uważał, że posiadane przez niego dokumenty:
        „W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku, iż posiadane przez nią, wskazane
        w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym dokumenty w sposób jednoznaczny
        potwierdzają, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski oraz dostarczone
        do Nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego. W konsekwencji nie
        ulega wątpliwości, iż warunek zastosowania stawki VAT 0% z tytułu dokonanych
        przez Wnioskodawcę dostaw wewnątrzwspólnotowych został w analizowanym

        przypadku spełniony i tym samym Spółka powinna być uprawniona do
        zastosowania dla tych dostaw stawki VAT 0%.”
      Autor wniosku interpretacyjnego w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
      wskazał, że: „zakres gromadzonej przez Spółkę dokumentacji różni się w zależności od
      przypadku i obejmuje odpowiednio: „(...) w przypadku 2.: kopię faktury (...),
      specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (...), zbiorcze zestawienie faktur które
      dokumentują dokonane na rzecz Nabywcy w okresie, którego dotyczy zestawienie
      dostawy - przy czym uznaje się, że zestawienie to zostało potwierdzone z uwagi na
      niezgłoszenie przez Nabywcę zastrzeżeń do jego treści do 20 dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, do którego dokument ten się odnosi.”;
        Podobnie wskazano w m.in.: interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
        Informacji Skarbowej z 25 kwietnia 2018 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.251.2018.1.
        WH), oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
        dnia 7 czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.117.2017.1.KB); oraz interpretacji
        indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 marca 2016 r., sygn.
        ILPP4/4512-1-38/16-2/PR; oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby
        Skarbowej w Poznaniu z dnia 14 września 2015 r., sygn. ILPP4/4512-1-208/15-2/HW;
        a także interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10
        marca 2015 r., sygn. ILPP4/443-646/14-2/BA.
    2.6. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie D
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument) w opisanym Wariancie D Spółka posiada/będzie
    posiadała w swojej dokumentacji również przedmiotowe oświadczenie przewoźnika
    (zawierające m.in. informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z pieczątką
    przewoźnika, miejsce rozładunku, datę dostawy, nr przewozowy), wskazujące, że towary
    będące przedmiotem WDT zostały przez przewoźnika wywiezione z terytorium Polski oraz
    dostarczone do odbiorcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego (tzn.
    dostarczone do Kontrahenta).
    Spółka pragnie zwrócić uwagę, że w przedmiotowym oświadczeniu spedytor (przewoźnik)
    potwierdza, iż towary (identyfikowalne poprzez określony numer referencyjny
    wykorzystywany przez spedytora/przewoźnika) zostały dostarczone do nabywcy
    (Kontrahenta). Oświadczenie to, w ocenie Spółki, spełnia tym samym przesłanki
    dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument, tj. oświadczenie przewoźnika
    (zawierające m.in. informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z pieczątką
    przewoźnika, miejsce rozładunku, datę dostawy, nr przewozowy), wskazujące, że towary
    będące przedmiotem WDT zostały przez przewoźnika wywiezione z terytorium Polski oraz
    dostarczone do odbiorcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego (tzn.
    dostarczone do Kontrahenta), łącznie z fakturą i specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają
    jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium
    Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Stanowisko organów podatkowych
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    indywidualnych takich jak m.in.:

        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 24
        kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK) potwierdził stanowisko
        wnioskodawcy, iż w analogicznym wariancie dokumenty (obejmujące kopię faktury
        oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz oświadczenia
        przewoźnika, z którego wynika, że wywiózł towary do odbiorcy, zawierającego m.in.
        informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z np. pieczątką
        przewoźnika, miejsce rozładunku, datę dostawy, nr przewozowy „(...) stanowią
        /stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie
        z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
        dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
        towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
        kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu
        pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w
        wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT)
        (...)”,
        DKIS w interpretacji indywidualnej z 25 października 2023 r. sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.420.2023.1.JŚ, w której Organ uznał: „Dostawy opisane w stanie faktycznym i
        zdarzeniu przyszłym, udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w
        Wariancie II, powinny być w świetle art. 42 ustawy, opodatkowane 0% stawką VAT.”
      Autor wniosku o interpretację wskazał, że w ramach Wariantu II będzie posiadał „(i)
      faktury (lub jej kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz (ii)
      potwierdzenia przewoźnika o dostarczeniu towaru do Kontrahenta. Potwierdzenie
      takie może mieć charakter: (i) pisemnego oświadczenia przewoźnika o dostarczeniu
      towaru do Kontrahenta na obszarze UE - w oświadczeniu takim wskazywane są dane
      dotyczące daty wyjazdu oraz dostawy, dane odbiorcy, jak również numer referencyjny
      nadawcy. Za pośrednictwem tych danych, Spółka ma i będzie mieć możliwość
      powiązania oświadczenia z określoną dostawą; (ii) wydruku informacji o trasie
      przesyłki z portalu internetowego firmy kurierskiej (umożliwiającego jej
      monitorowanie). Potwierdzenie to będzie zawierało datę, godzinę i miejsce
      dostarczenia towaru do odbiorcy. Z uwagi na fakt, że Spółka każdorazowo posiada
      /będzie posiadać dowody nadania przesyłek, na których znajdują się dane dotyczące
      dostawy, Spółka za każdym razem zna/będzie znać numer przesyłki i jest /będzie w
      stanie go przypisać do konkretnej dostawy. Potwierdzenie dostarczenia towarów,
      oprócz numeru przesyłki, zawiera/będzie zawierać również szereg innych danych, w
      tym datę dostarczenia towarów do Kontrahenta.”,
        DKIS w interpretacji indywidualnej z 12 stycznia 2021 r. (sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.706.2020.2.KW) wskazał, że „Mając na uwadze powołane przepisy oraz
        okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dokumenty, na które składać się będą
        faktura, zawierająca specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze
        zestawienie przesyłek pozyskane od przewoźnika/firmy kurierskiej, zawierające
        numery przesyłek wraz z datami ich nadania i doręczenia, nazwami i adresami
        odbiorców, stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej,
        które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie będą potwierdzały
        dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy

        towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium
        kraju, a w konsekwencji będą upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu
        pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w
        wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”.
        DKIS w interpretacji indywidualnej z 16 października 2020 r. (sygn. 0111-KDIB3-
        3.4012.484.2020.1.MAZ) wskazał, że „W drugim wariancie gromadzenia
        dokumentacji Spółka wskazała, że będzie w posiadaniu faktury lub jej kopii,
        zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Ponadto, Wnioskodawca
        uzyska od przewoźnika zbiorcze potwierdzenie dostaw dokonanych w danym
        okresie, stanowiące załącznik do wiadomości e-mail przesyłanej z oficjalnego konta
        poczty elektronicznej przewoźnika. Treść potwierdzenia będzie pozwalała na
        jednoznaczną identyfikację dostaw i zawierała - w zależności od przewoźnika:
        numery dowodów dostaw pn. „Lieferschein”, daty załadunku, daty rozładunku oraz
        ilość i wagę towarów, umożliwiające Spółce przyporządkowanie dostawy do
        numerów faktur; dane i adres odbiorcy towarów, numery dowodów dostaw pn.
        „Delivery Note”, numery faktur dokumentujących usługę transportową, daty
        załadunku oraz numery identyfikujące przesyłki nadane przez przewoźnika,
        pieczątkę oraz podpis przewoźnika. Analiza przedstawionego drugiego wariantu
        gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie, że Wnioskodawca będzie
        dysponował dokumentami umożliwiającymi potwierdzenie dokonania
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, zgodnie z przepisami art. 42 ust. 3 i ust.
        11 ustawy”.
    Podobnie wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 28 lutego 2020 r. (sygn. 0112-KDIL3.4012.40.2019.1JK);
    2.7. Analiza przypadku przedstawionego w Wariancie E
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument) w opisanym Wariancie E Spółka posiada/będzie
    posiadać w swojej dokumentacji również informację z wewnętrznego systemu spedytora
    (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki oraz jej status, w tym datę
    doręczenia.
    W ocenie Spółki informacja o doręczeniu danej przesyłki przez przewoźnika zawarta w
    wewnętrznym systemie przewoźnika (do której Spółka ma dostęp) stanowi pewnego
    rodzaju oświadczenie przewoźnika jak w Wariancie D mające jedynie inną formę, tj.
    mające postać elektronicznej i zautomatyzowanej informacji zamieszczonej w systemie
    przewoźnika, które jednoznacznie potwierdza, że przedmiotowe towary zostały
    dostarczone do nabywcy (Kontrahenta) oraz w ocenie Spółki, spełnia tym samym
    przesłanki dokumentu, o którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki przedmiotowy dokument, tj. informacja z wewnętrznego
    systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki oraz jej
    status, w tym datę doręczenia, łącznie z fakturą i specyfikacją sztuk ładunku potwierdzają
    jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i) wywiezione z terytorium
    Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego.
    Stanowisko organów podatkowych

    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów
    podatkowych powołanych poniżej, w których:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 24
        kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK) potwierdził stanowisko
        wnioskodawcy, iż w analogicznym wariancie dokumenty (obejmujące kopię faktury
        oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
        stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz informacji z
        wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek
        przesyłki i jej status w tym datę doręczenia „(...)stanowią/stanowić będą dowody
        dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11
        ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają
        /będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1
        ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) (...)”,
        DKIS w interpretacji indywidualnej z 26 listopada 2020 r. (sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.403.2020.1.JK), w której organ wskazał: „W stanie prawnym obowiązującym
        od dnia 1 lipca 2020 r., dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, o
        których mowa w Wariancie III i w Wariancie IV, są/powinny być, w świetle art. 42
        ustawy, opodatkowane 0% stawką podatku VAT. Zatem stanowisko Wnioskodawcy
        w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.”
      Autor wniosku w wariancie IV wskazał, że „(...) Spółka dysponuje/będzie dysponować
      kopią faktury zawierającą dane Kontrahenta oraz specyfikację poszczególnych sztuk
      załadunku, oraz dokumentem/dokumentami potwierdzającymi doręczenie towaru
      udostępnianym przez daną firmę kurierską, zgodnie z poniżej opisanymi możliwymi
      scenariuszami (i) elektronicznym dokumentem w formacie pliku XML potwierdzającym
      nadanie przesyłki o indywidualnym numerze (plik będzie przechowywany w formie
      elektronicznej w systemie informatycznym używanym przez Spółkę) oraz (ii)
      oświadczeniem firmy kurierskiej o dostarczeniu towaru do odbiorcy (ze wskazaniem
      daty doręczenia); albo (i) elektronicznym dokumentem w formacie pliku XML
      potwierdzającym nadanie przesyłki o indywidualnym numerze (plik będzie
      przechowywany w formie elektronicznej w systemie informatycznym używanym przez
      Spółkę) oraz (ii) oświadczeniem firmy kurierskiej o pozostawieniu towaru do dyspozycji
      odbiorcy, oraz (iii) wydrukiem śledzenia przesyłki o danym indywidualnym numerze z
      portalu internetowego firmy kurierskiej wraz z informacją o doręczeniu przesyłki do
      odbiorcy w danym dniu; albo (i) informacją o indywidualnym numerze
      identyfikacyjnym przesyłki wraz z adresem internetowym, pod którym możliwe jest
      śledzenie przesyłki (informacja ta jest przechowywania w systemie informatycznym
      używanym przez Spółkę), oraz (ii) wydrukiem śledzenia przesyłki o danym
      indywidualnym numerze z portalu internetowego firmy kurierskiej wraz z informacją o
      doręczeniu przesyłki do odbiorcy w danym dniu.”
        DKIS w interpretacji indywidualnej z 13 czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.94.2017.1.AP), zgodził się ze stanowiskiem autora wniosku o interpretację,
        zgodnie z którym „Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu

        faktycznego (Przypadek 1) oraz zdarzenia przyszłego (Przypadek 2) złożonego
        wniosku dokumenty potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem
        WDT do Nabywcy. Są to dokumenty zapewniające spełnienie przez Wnioskodawcę
        warunku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT (łącznie potwierdzają
        one fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do
        nabywcy, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
        terytorium kraju). Tym samym, na ich podstawie Spółka może wykazywać
        przedmiotowe dostawy (WDT) w deklaracji za dany okres rozliczeniowy jako
        opodatkowane stawką 0% VAT. (...).”
      W przypadku 1 autor wniosku wskazał, że w sytuacji braku oryginału dokumentu CMR
      potwierdzeniem dostarczenia towaru do Nabywcy jest komplet następujących
      dokumentów: 1) kopia faktury VAT zawierająca ogólną specyfikację poszczególnych
      sztuk ładunku (ponadto szczegółowe informacje na temat specyfikacji poszczególnych
      sztuk ładunku znajdują się na nocie dostawy), 2) co najmniej 1 z poniższych
      dokumentów: (...) d. informacja z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika),
      gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki i jej status (potwierdzająca status przesyłki:
      doręczona),(...)”,
        Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 12
        stycznia 2011 r. (o sygn. IPPP3/443-1024/10-2/KC) wskazał, że „W przypadku, gdy u
        Wnioskodawcy brak jest dokumentu przewozowego, podpisanego przez nabywcę
        lub wskazanego przez niego odbiorcę towarów, wskazane przez niego dokumenty
        dodatkowe, tj. dokumenty potwierdzające zapłatę za dostarczone towary
        (potwierdzenia płatności, wyciągi bankowe), specyfikacje płatności za zapłacone
        dostawy, korespondencja handlowa dotycząca WDT, wydruk informacji
        podawanych przez przewoźnika na stronie internetowej, w opcji śledzenia przesyłki
        potwierdzających, że dana przesyłka została doręczona nabywcy bądź wskazanemu
        przez nabywcę odbiorcy, dowód potwierdzający przyjęcie do nabywcy towarów w
        innym kraju Unii Europejskiej, uprawniają go do zastosowania stawki podatku 0%
        dla przedmiotowej dostawy”.
    2.8. Analiza przypadków przedstawionych w Wariantach F-H
    Dokumenty gromadzone przez Spółkę
    Oprócz kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
    lub stanowiącej osobny dokument) Spółka posiada/będzie posiadać w swojej
    dokumentacji (i) dokumenty przewozowe wystawione przez przewoźnika (np. w formie
    listów przewozowych CMR), na których z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby
    odbierającej towar oraz (ii) potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za
    dostarczony towar (łącznie Wariant F).
    Alternatywnie w przypadku braku dokumentu przewozowego Spółka jest w posiadaniu
    kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
    stanowiącej osobny dokument) łącznie z (i) potwierdzeniem otrzymania zapłaty od
    Kontrahenta (Wariant G) lub (ii) fakturą potwierdzoną podpisem Kontrahenta (Wariant H).
    Zdaniem Spółki wskazana powyżej dokumentacja (przedstawiona odpowiednio w
    Wariancie F-H) jest wystarczająca do uznania jej za dokumentację jednoznacznie
    potwierdzającą, że przedmiotowe towary zostały dostarczone do nabywcy (Kontrahenta).

    W każdym bowiem z Wariantów F-H Spółka posiadać będzie unikalny zestaw dokumentów
    umożliwiający identyfikację danej transakcji, w szczególności w kontekście odbiorcy
    (Kontrahenta i miejsca dostawy w ramach UE), jak i rodzaju towarów (poprzez referencję
    do faktury sprzedażowej).
    Spółka pragnie wskazać, iż pomimo braku podpisu osoby odbierającej towar na
    dokumencie przewozowym lub braku dokumentu przewozowego to właśnie te
    dodatkowo zgromadzone dokumenty (odpowiednio Wariant F-H) w sposób
    satysfakcjonujący z perspektywy przepisów ustawy o VAT potwierdzają fakt dostarczenia
    towarów do Kontrahenta w ramach UE. Okoliczności bowiem, w których Kontrahent
    dokonuje płatności za dane towary lub potwierdza odbiór tych towarów podpisem
    złożonym na fakturze stanowi w ocenie Spółki obiektywną przesłankę w sposób oczywisty
    i bezsprzeczny potwierdzającą dostarczenie towarów do tego Kontrahenta na terytorium
    UE.
    W ocenie Spółki zatem zarówno:
        niepodpisany przez Kontrahenta dokument CMR uzupełniony w praktyce
        potwierdzeniem zapłaty za dane towary (Wariant F), jak i
        samo potwierdzenie otrzymania zapłaty za towary (Wariant G), jak również
        faktura opatrzona podpisem Kontrahenta (Wariant H),
    stanowią dokumentację, która - łącznie z kopią faktury oraz specyfikacją poszczególnych
    sztuk ładunku - potwierdza jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały
    (i) wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone na terytorium innego
    państwa członkowskiego. Tym samym w ocenie Spółki, dokumentacja wskazana w każdym
    z przytoczonych powyżej Wariantów F-H spełnia przesłanki dokumentu, o którym mowa w
    art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Stanowisko organów podatkowych
    Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    wydanych przez m.in.:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 24
        kwietnia 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK) potwierdził stanowisko
        wnioskodawcy, iż w analogicznych wariantach jak opisane Warianty F-H w
        niniejszym wniosku dokumenty tj.:
          Wariant F obejmujący - „(...) kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk
          ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik
          do faktury) oraz dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika
          (np. w formie listów przewozowych CMR), na których z różnych przyczyn nie
          widnieje podpis osoby odbierającej towar. Dokument przewozowy zawierać
          będzie szereg informacji umożliwiających określenie szczegółów danej dostawy,
          tj. informacje takie jak m.in. miejsce przeznaczenia tj. miejsce dostarczenia
          towarów, dane nadawcy, dane odbiorcy, dane przewoźnika, dodatkowe
          informacje i referencje umożliwiające określenie towarów będących
          przedmiotem transportu m.in. oznaczenie towarów przyjęte przez przewoźnika
          czy datę wystawienia dokumentu. Powyższe dane zawarte na dokumencie
          wystawionym przez przewoźnika umożliwiać będą jednoznaczną identyfikację
          towarów będących przedmiotem transportu, jak również miejsce ich dostawy.

          Przy czym Spółka będzie również w posiadaniu potwierdzenia otrzymania
          zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar, takie samo, jak opisane
          szczegółowo w Wariancie G; (...)”,
          Wariant G - „(...) kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku
          (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do
          faktury) oraz potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za
          dostarczony towar. Przy czym jak Państwo wskazali, terminy płatności są
          ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towar
          dokonywana jest zasadniczo po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta.
          Szczegółowe warunki dotyczące płatności wynikają z ustaleń dokonanych
          pomiędzy Spółką z wybranym Kontrahentem. Ustalenia te mogę mieć formę m.
          in. umowy handlowej, zamówienia bądź korespondencji handlowej dotyczącej
          danej dostawy. Dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją dokonanej
          dostawy przez Kontrahenta. Dodatkowo, Spółka jest w stanie powiązać daną
          płatność z konkretną dostawą w oparciu o dane takie jak m.in. numer
          referencyjny zawarty na potwierdzeniu płatności, kwotę płatności, datę
          płatności lub - o ile jest to koniecznie - dodatkową korespondencję handlową, w
          której Kontrahent wskazuje zakres dostaw objętych poszczególnymi
          płatnościami; (...)”,
          Wariant H - „(...) kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku
          (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do
          faktury) oraz faktury podpisanej przez Kontrahenta lub osobę upoważnioną
          przez Kontrahenta. Przy czym faktura jest podpisywana przez Kontrahenta
          dopiero po dostarczeniu towarów do miejsca docelowego wskazanego przez
          Kontrahenta. Okoliczność ta wynika z powszechnie przyjętej praktyki
          handlowej, w ramach której po dostarczeniu towarów do Kontrahenta,
          potwierdza on realizację danej dostawy poprzez złożenie podpisu
          bezpośrednio na fakturze dokumentującej daną dostawę. Złożenie przez
          Kontrahenta podpisu na fakturze Spółka utożsamia z akceptacją dokonanej
          dostawy, (...)”,
        „(...) stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej,
        które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą
        potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą
        upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1
        ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). (...)”,
        DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 3 czerwca 2019 r. (sygn. 0114-KDIP1-
        2.4012.187.2019.1.WH), w której organ zajął następujące stanowisko: „Z
        okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca będzie posiadał zestaw
        dokumentów, na który składają się dokumenty wymienione w opisie Przypadku I, tj.
        faktura VAT zawierająca ogólną specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,

        dokument przewozowy, na którym brak jest potwierdzenia odbioru towaru przez
        nabywcę oraz co najmniej jeden z następujących dokumentów: elektroniczne (e-
        mailowe) potwierdzenie przyjęcia przez nabywcę towaru na terytorium innego
        kraju UE, potwierdzenie zapłaty za dostarczony towar (przy formie płatności po
        dostawie). Natomiast w Przypadku II Wnioskodawca będzie posiadał zestaw
        dokumentów, na który składają się: faktura VAT zawierająca ogólną specyfikację
        poszczególnych sztuk ładunku oraz co najmniej jeden z poniższych dokumentów:
        elektroniczne (e-mailowe) potwierdzenie przyjęcia przez nabywcę towaru na
        terytorium innego kraju UE, potwierdzenie zapłaty za dostarczony towar (przy
        formie płatności po dostawie). Zatem mając na uwadze powołane przepisy prawa
        oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzić należy, iż skoro zestaw dokumentów,
        na który składają się dokumenty wymienione w opisie Przypadku I oraz Przypadku
        II potwierdza jednoznacznie, że doszło do wywozu towaru z terytorium Polski i
        dostarczenia ich do nabywcy w innym kraju UE Wnioskodawca na podstawie tych
        dokumentów może do transakcji stanowiących wewnątrzwspólnotową dostawę
        towarów stosować stawkę podatku w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 3 w
        zw. z art. 42 ustawy.”
        DKIS w interpretacji indywidualnej z 13 czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL1-
        3.4012.94.2017.1.AP), w której potwierdzona została możliwość zastosowania
        stawki 0% w przypadku posiadania kopii faktury VAT oraz m.in. potwierdzonej
        przez odbiorcę towaru faktury (skan lub oryginał) lub potwierdzenia zapłaty za
        dostarczony towar.
        Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 4
        stycznia 2016 r. (sygn. IBPP2/4512-890/15/KO), w której organ zajął następujące
        stanowisko: „Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy
        stwierdzić, że w sytuacji gdy Wnioskodawca dla potwierdzenia dokonania
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów posiada fakturę zawierającą ogólną
        specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz jeden z wymienionych
        dokumentów tj.: wydruk lub informację z wewnętrznego systemu spedytora
        (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek przesyłki i jej status
        (potwierdzająca status przesyłki: doręczona), potwierdzenie zapłaty za dostarczony
        towar (przy formie płatności po dostawie), skan, kserokopię, faks potwierdzonego
        CMR (dokument przekazany również drogą elektroniczną) lub korespondencję
        mailową z nabywcą, potwierdzającą dotarcie towaru do nabywcy, przy czym
        dokumenty te łącznie będą uprawdopodobniać przemieszczenie towarów z
        terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego oraz ich
        dostarczenie do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
        innym niż terytorium kraju, wówczas Spółka na podstawie tych dokumentów
        będzie miała prawo do zastosowania preferencyjnej stawki 0% dla
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów”.

    Powyższe stanowiska, tj. przedstawione dla wariantów A-H znajdują również
    potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 24 października 2024 sygn. 0114-KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK.
    3. Uwagi końcowe
    Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka stoi na stanowisku, iż posiadane przez nią dokumenty
    wskazane w Wariantach A-H w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    jednoznacznie potwierdzają, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski oraz
    otrzymane przez Kontrahentów na terytorium innego państwa członkowskiego. Tym
    samym, w ocenie Spółki, nie ulega wątpliwości, iż warunek zastosowania 0% stawki VAT z
    tytułu dokonanych przez Spółkę dostaw wewnątrzwspólnotowych został w analizowanych
    Wariantach A-H spełniony i Spółka powinna być uprawniona do zastosowania 0% stawki
    VAT w oparciu o przedmiotową dokumentację.
    Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż
    wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów udokumentowane w sposób wskazany w
    Wariantach A-H opisanych w stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego powinny być
    opodatkowane 0% stawką VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
    Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem
    art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
      art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
        wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż
        terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
        lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    W myśl art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest
      podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku
      na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział
    w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy
    następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa
    członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży,
    której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny
    podatnik podatku VAT oraz jest zarejestrowana na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych.
    Spółka prowadzi sprzedaż m.in. produktów (...) za pośrednictwem strony internetowej.
    Spółka współpracuje z podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach UE
    (Kontrahenci). Kontrahenci są zarejestrowani do celów rozliczania podatku od wartości
    dodanej, posiadają ważny i właściwy numer identyfikacyjny nadany w tym kraju dla celów
    transakcji wewnątrzwspólnotowych i podają ten numer Spółce. Spółka dokonuje również
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy (WDT). W
    ramach WDT towary są transportowane z Polski do Kontrahenta, który jest ich
    bezpośrednim nabywcą, na terytorium innego państwa członkowskiego UE (m.in. Francja,
    Belgia, Holandia) przez przewoźnika/spedytora działającego na rzecz Spółki (na podstawie
    umowy zawartej ze Spółką lub innym podmiotem z grupy kapitałowej, do której należy

    Spółka). W celu zastosowania stawki VAT 0% z tytułu WDT, Spółka gromadzi/będzie
    gromadzić dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone
    do odbiorcy na terytorium innego niż Polska terytorium państwa członkowskiego, które
    przedstawiła w Wariantach A-H. Odnośnie Wariantów F i G Spółka doprecyzowała, że
    płatność za towar dokonywana jest zasadniczo po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta
    w związku z czym Spółka utożsamia dokonanie płatności z akceptacją dokonanej dostawy
    przez Kontrahenta. Ponadto, Spółka może powiązać daną płatność z konkretną dostawą
    na podstawie takich danych jak m.in. numer referencyjny zawarty na potwierdzeniu
    płatności, kwotę płatności, datę płatności lub dodatkową korespondencją handlową, w
    której Kontrahent wskazuje zakres dostaw objętych poszczególnymi płatnościami (o ile
    jest to konieczne). Z kolei wskazany w Wariancie F dokument przewozowy wystawiony
    przez przewoźnika (np. w formie listu przewozowego CMR) będzie zawierał szereg
    informacji umożliwiających określenie szczegółów danej dostawy, tj. m.in. miejsce
    przeznaczenia, tj. miejsce dostarczenia towarów na terytorium innego niż Polska państwa
    członkowskiego, dane nadawcy, odbiorcy oraz przewoźnika, a także dodatkowe
    informacje lub referencje umożliwiające określenie towarów będących przedmiotem
    transportu m.in. oznaczenie towarów przyjęte przez przewoźnika czy datę wystawienia
    dokumentu. Powyższe dane zawarte na dokumencie wystawionym przez przewoźnika
    będą umożliwiać jednoznaczną identyfikację towarów będących przedmiotem transportu,
    jak również miejsce ich dostawy. Co do zasady, Spółka posiada/będzie posiadała
    dokumenty przedstawione w Wariantach A-H przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji za dany okres rozliczeniowy.
    Wątpliwości Spółki dotyczą ustalenia czy realizowane wewnątrzwspólnotowe dostawy
    towarów mogą być opodatkowane stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie
    dokumentów opisanych w Wariantach A-H.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że od 1 stycznia 2020 r., w
    kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku VAT 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia
    wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie
    wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z
    transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego
    dalej rozporządzeniem 2018/1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w
    całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
    Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do
    dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z
    tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
        niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
        posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
        których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
        niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest
        w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a),
        wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami,
        o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które
        zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem,
        od sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:

      i. pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub
      przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
      nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
      pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
      adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
      przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu;
      oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
      ii. co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa
      w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
      siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych
      dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi
      niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b),
      potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne
      strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) ppkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
      2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
        transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
        list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub
        faktura od przewoźnika towarów;
      b) następujące dokumenty:
      i. polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
      ii. dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
      notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
      przeznaczenia;
      iii. poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim.
    Przy czym, niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza,
    że stawka VAT 0% nie ma zastosowania. W takiej sytuacji dostawca musi udowodnić w
    inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania
    stawki 0% zostały spełnione.
    Według art. 41 ust. 3 ustawy:
    W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
        członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
        podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące

        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
        wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w
        art. 100 ust. 8
    - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
        za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
        zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
        członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest
        zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony),
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
      4) (uchylony),
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Powołany art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego niż Polska państwa członkowskiego UE, który może być uzupełniony dodatkowymi
    dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla
    potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów
    dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty
    jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego
    państwa członkowskiego.
    Również w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn.
    akt I FPS 1/10 podkreślono, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na
    podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich
    dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony
    dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Zdaniem Sądu, w
    świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie
    potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% podatnik musi
    posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z
    terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    Polska.
    Należy również wskazać, że przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania stawki VAT 0%
    od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią
    o ich formie, każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych
    dokumentów została uprawdopodobniona. Nie ma zatem podstaw, aby odmawiać mocy
    dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli

    zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub
    faks dokumentu, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić
    dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy.
    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację. Potwierdza to m.in. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08, w którym Sąd wskazał, że:
    „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji
    odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została
    zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać
    specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w
    istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim
    przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest
    konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez
    Państwa w związku z wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów dokonywanymi na
    rzecz Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w
    innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww.
    transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj. dowody opisane w
    Wariantach A-H, w postaci:
    A. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
      stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz otrzymanego drogą
      elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru towarów (np. w formie PDF),
      zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
      Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, że towary zostały dostarczone do
      miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego oraz (iii)
      podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do potwierdzenia odbioru
      towarów,
    B. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
      stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz otrzymanego drogą
      elektroniczną w formie wiadomości e-mail potwierdzenia odbioru towarów objętych
      wykazem faktur przesłanych przez Spółkę; w ramach planowanego rozwiązania osoba
      upoważniona przez Kontrahenta będzie przesyłała Spółce potwierdzenie w formie
      wiadomości e-mail, że towary objęte wykazem faktur, przesłanym przez Spółkę,
      zostały otrzymane przez Kontrahenta,
    C. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
      stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz zbiorczego zestawienia
      faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie;
      zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną, po zakończeniu
      okresu, którego dotyczy (zazwyczaj jest to okres miesięczny, a zestawienie jest
      przesyłane około 10 dnia następnego miesiąca). Zgodnie z ustaleniami z
      Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku
      braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu,
      którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały dostarczone do
      miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska
      (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza zastrzeżeń w
      odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do Spółki informacji
      zwrotnej w tym zakresie),
    D. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
      stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz oświadczenia
      przewoźnika, z którego wynika, że wywiózł towary do odbiorcy, zawierającego m.in.
      informację o odebraniu przez przewoźnika towarów wraz z np. pieczątką przewoźnika,
      miejsce rozładunku, datę dostawy, nr przewozowy,

    E. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
      stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz informacji z
      wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można sprawdzić kierunek
      przesyłki i jej status w tym datę doręczenia,
    F. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
      stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury), dokumentów przewozowych
      wystawionych przez przewoźnika (np. w formie listów przewozowych CMR), na których
      z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby odbierającej towar oraz potwierdzenie
      otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar,
    G. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
      stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz potwierdzenia
      otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar,
    H. kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub
      stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz faktury podpisanej
      przez Kontrahenta lub osobę upoważnioną przez Kontrahenta. Przy czym jak Państwo
      wskazują, Kontrahent podpisuje fakturę dopiero po dostarczeniu towarów do
      wskazanego przez niego miejsca docelowego. Wynika to z powszechnej praktyki
      handlowej, w ramach której po dostarczeniu towarów do Kontrahenta, potwierdza on
      realizację danej dostawy poprzez złożenie podpisu bezpośrednio na fakturze
      dokumentującej daną dostawę
    - stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które
    zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały
    dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w
    konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych
    warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w
    odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zatem stanowisko, zgodnie z którym dostawy dokumentowane przy pomocy dokumentów
    opisanych w Wariancie A-H (pytania nr 1-8) powinny być opodatkowane stawką VAT 0% w
    świetle art. 42 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy jest prawidłowe.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informujemy, że wydając interpretację nie przeprowadzamy postępowania dowodowego i
    opieramy się wyłącznie na elementach stanu/zdarzenia przedstawionych we wniosku.
    Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność wywozu towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w

    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.