Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1224/14/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-12-30
Teza: Czy Wnioskodawca otrzymując od posiadaczy autobusów wynagrodzenie za „ochronę ubezpieczeniową”, jaką posiadacze autobusów będą faktycznie otrzymywać za pośrednictwem Wnioskodawcy od ubezpieczyciela - dokonywać będzie z posiadaczami autobusów transakcji ubezpieczeniowej, stanowiącej usługę zwolnioną od podatku od towarowi usług?
Słowa kluczowe: pośrednictwo; usługi-usługi ubezpieczeniowe; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2014 r. (data wpływu 7 października 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania wynagrodzenia za „ochronę ubezpieczeniową” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2014 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania wynagrodzenia za „ochronę ubezpieczeniową”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności zawarł umowę generalną z firmą ubezpieczeniową (zwaną dalej: „Ubezpieczycielem”) dotyczącą programu ubezpieczenia wymiany autobusowej szyby czołowej, która została uszkodzona w taki sposób, że jej naprawa jest niemożliwa. Ubezpieczonym i Ubezpieczającym jest Wnioskodawca. Zgodnie z Umową, pojazdy osób trzecich (zwane dalej: „posiadaczami autobusów”) przyjmowane są do ubezpieczenia na podstawie zbiorczego zgłoszenia. Zgłoszenie zawiera dane autobusów, którym Wnioskodawca udzielił gwarancji na uszkodzenie szyby czołowej. Przedmiotem ubezpieczenia jest pokrycie kosztów wymiany szyby czołowej pojazdu posiadacza autobusu, który obciążany jest przez Wnioskodawcę kwotą równą kwocie składki ubezpieczeniowej płaconej przez Wnioskodawcę na rzecz Ubezpieczyciela. Wysokość składki za ubezpieczenie dotyczy jednego autobusu i jednej gwarancji udzielonej przez Wnioskodawcę. Pojazdy będą przyjmowane do ubezpieczenia na podstawie zbiorczego zgłoszenia w formie pisemnej. Zgłoszenie zawierać będzie dane wszystkich autobusów, którym Wnioskodawca udzielił gwarancji na uszkodzenie szyby czołowej. Zgodnie z warunkami szczególnymi ubezpieczenia, Ubezpieczyciel - zawiera umowy ubezpieczenia czołowej szyby autobusowej, z Wnioskodawcą. Przedmiotem ubezpieczenia jest pokrycie kosztów wymiany szyby czołowej pojazdu wymienionego w umowie ubezpieczenia, którego szyba została objęta ochroną na podstawie niniejszych Szczególnych Warunków Ubezpieczenia. Posiadacz autobusu dokonywać będzie na rzecz Wnioskodawcy zapłaty składki równej składce, którą Wnioskodawca będzie obciążany przez ubezpieczyciela przed wystąpieniem zdarzenia skutkującym koniecznością wymiany szyby (takie zdarzenie może w ogóle nie wystąpić). W zamian za zapłatę przez posiadacza autobusu Wnioskodawcy składki równej składce, którą Wnioskodawca będzie obciążany przez ubezpieczyciela, wymiany uszkodzonej szyby dokona Wnioskodawca, za co od klienta nie będzie żądać wynagrodzenia. W ramach zawartej umowy ubezpieczenia należne wynagrodzenie Wnioskodawcy za wykonaną wymianę szyby klienta zapłaci Ubezpieczyciel. Zgodnie z Umową, Ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. Wnioskodawca sporządzać będzie na rzecz posiadaczy autobusów dokument „Ubezpieczenie szyb autobusowych nr potwierdzający możliwość wymiany autobusowej szyby czołowej pojazdu. Jednym z warunków zrealizowania przez Wnioskodawcę usługi w ramach zawartej umowy będzie rozpoczęcie okresu ubezpieczenia pod warunkiem wniesienia opłaty w nieprzekraczalnym terminie 7 dni. Powyższy model współpracy ma na celu związanie posiadaczy autobusów (potencjalnych klientów) z Wnioskodawcą. Ponadto Wnioskodawca ma możliwość wynegocjowania „lepszych” stawek składek za zawarcie umowy ubezpieczenia z ubezpieczycielami niż posiadacze autobusów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca otrzymując od posiadaczy autobusów wynagrodzenie za „ochronę ubezpieczeniową”, jaką posiadacze autobusów będą faktycznie otrzymywać za pośrednictwem Wnioskodawcy od ubezpieczyciela - dokonywać będzie z posiadaczami autobusów transakcji ubezpieczeniowej, stanowiącej usługę zwolnioną od podatku od towarowi usług?

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji. Ustawodawca wprowadzając to zwolnienie nie zdefiniował pojęcia usług ubezpieczeniowych, definicji tej nie zawierają również przepisy dyrektywy 2006/112/WE. Zaś w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej usługi ubezpieczeniowe, jako zwolnione od podatku od towarów i usług, są traktowane bardzo szeroko. W wyroku z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie C-8/01 Trybunał uznał, że istotą transakcji ubezpieczeniowej w ogólnym rozumieniu jest to, że ubezpieczycie! zobowiązuje się, w przypadku, gdy zaistnieje ryzyko objęte ubezpieczeniem, świadczyć ubezpieczonemu usługę uzgodnioną podczas zawierania umowy w zamian za uprzednią wpłatę składki. W zakresie będącym przedmiotem niniejszej konsultacji należy wskazać na wyrok TSUE z dnia 17 stycznia 2013 r. (C-224/11), w którym Trybunał uznał, że w przypadku, w którym usługa ubezpieczenia jest najpierw sprzedawana przez ubezpieczyciela na rzecz leasingodawcy, a następnie leasingodawca odzyskuje ten koszt od swojego klienta, czyli leasingobiorcy, mamy do czynienia z transakcją ubezpieczeniową. Termin „transakcja ubezpieczeniowa” użyty w art. 135 ust. 1 dyrektywy VAT jest co do zasady wystarczająco szeroki, by obejmować przyznanie ochrony ubezpieczeniowej przez podatnika, który sam nie jest ubezpieczycielem, ale który w ramach ubezpieczenia grupowego zapewnia swoim klientom taką ochronę, korzystając z usług ubezpieczyciela, który przejmuje ubezpieczone ryzyko (wyrok w sprawie CPP, pkt 22).Trybunał odpowiedział twierdząco na pytanie, czy pojęcie „transakcji ubezpieczeniowej” obejmuje również przyznanie ochrony ubezpieczeniowej zawartej przez ubezpieczonego, takiego jak leasingodawca, który w ramach czynności leasingu obciąża kosztem związanym z tym ubezpieczeniem swojego klienta, który korzysta z tej ochrony przed ryzykiem względem leasingodawcy. Dalej Trybunał stwierdził, że usługi ubezpieczenia obejmujące przedmiot leasingu, których właścicielem pozostaje leasingodawca, w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym nie mogą być traktowane odmiennie w zależności od tego, czy takie usługi są świadczone bezpośrednio usługobiorcy przez zakład ubezpieczeń, czy że ten ostatni uzyskuje podobną ochronę ubezpieczeniową za pośrednictwem leasingodawcy, który zaopatruje się w nie w zakładzie ubezpieczeń, obciążając ich kosztem leasingobiorcę w niezmienionej wysokości.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym w zamian za zapłatę przez posiadacza autobusu Wnioskodawcy składki równej składce, którą będzie obciążany przez ubezpieczyciela Wnioskodawca, wymiany uszkodzonej szyby dokona Wnioskodawca, za co nie będzie od klienta żądał wynagrodzenia. Powyższy model współpracy ma na celu związanie posiadaczy autobusów (potencjalnych klientów) z Wnioskodawcą. Ponadto Wnioskodawca ma możliwość wynegocjowania „lepszych” stawek składek za zawarcie umowy ubezpieczenia z ubezpieczycielami niż posiadacze autobusów. W analizowanym stanie faktycznym nie mamy do czynienia z gwarancją sprzedawcy ani wytwórcy. Zgodnie z art. 577 § 1 k.c, w wypadku gdy kupujący otrzymał od sprzedawcy dokument gwarancyjny co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że wystawca dokumentu (gwarant) jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, jeżeli wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w gwarancji. Jeżeli w gwarancji nie zastrzeżono innego terminu, termin wynosi jeden rok licząc od dnia, kiedy rzecz została kupującemu wydana.

Wnioskodawca „udzielając gwarancji” klientom obciąży ich kwotą, którą następnie zostanie obciążony przez Ubezpieczyciela. Skoro ubezpieczonym wskazanym w umowie jest Wnioskodawca, to można wyrazić pogląd, że Wnioskodawca nie zawarł z E. umowy ubezpieczenia na cudzy rachunek (art. 808 § 1 k.c). Należy jednak wskazać, że szczególne warunki ubezpieczenia zawierają możliwość zawierania ubezpieczenia na cudzy rachunek. Ponadto przedmiotem ubezpieczenia jest pokrycie kosztów wymiany szyby czołowej pojazdu posiadacza autobusu, który obciążany jest kwotą równą kwocie składki płaconej przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca sporządzać będzie na rzecz posiadaczy autobusów dokument „Ubezpieczenie szyb autobusowych nr …” potwierdzający możliwość wymiany autobusowej szyby czołowej pojazdu. Jednym z warunków zrealizowania przez Wnioskodawcę usługi w ramach zawartej umowy będzie rozpoczęcie okresu ubezpieczenia pod warunkiem wniesienia opłaty w nieprzekraczalnym terminie 7 dni.

Zdaniem Wnioskodawcy, posiadacz autobusu uzyska faktycznie „ochronę ubezpieczeniową” za pośrednictwem Wnioskodawcy, który będzie „zaopatrywać się” w nią u Ubezpieczyciela, obciążając jej kosztem posiadacza autobusu w niezmienionej wysokości. W tym więc sensie Wnioskodawca faktycznie dokonywać będzie z posiadaczem autobusu transakcji ubezpieczeniowej, która jest zwolniona od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.