Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.39.2025.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Dotyczy braku możliwości skorzystania ze zwolnienia dostawy
nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 17 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    ustalenia czy sprzedaż nieruchomości powinna nastąpić w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy
    o VAT bez uwzględniania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 tej ustawy, tj. z
    naliczeniem należnego podatku od towarów i usług, co w konsekwencji spowoduje, że
    Wnioskodawca winien udokumentować fakturą VAT obrót uzyskany z tytułu sprzedaży tej
    nieruchomości wyłącznie w części przypadającej na niego jako współwłaściciela, wpłynął
    26 stycznia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem złożonego zapytania jest dostawa jednej niezabudowanej działki gruntu.
    Ilekroć w dalszej części opisu zdarzenia przyszłego będzie mowa o Nieruchomości należy
    przez to rozumieć:

    1) niezabudowaną działkę gruntu o powierzchni ok. (...) ha powstałej w wyniku podziału
      geodezyjnego działki gruntu oznaczonej numerem ewidencyjnym (...), o łącznej
      powierzchni (...) ha, położonej w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...), województwo
      (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) Zamiejscowy Wydział w (...) prowadzi księgę
      wieczystą numer (...).
    Nawet jeśli w dalszej części niniejszego wniosku jest mowa o działkach lub
    nieruchomościach w liczbie mnogiej, to jest to tylko zabieg stylistyczny a przedmiotem
    niniejszego wniosku pozostaje jedna działki gruntu.
    W (...) 2024 Wnioskodawca wraz z pozostałymi Współwłaścicielami podpisał przedwstępną
    warunkową umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego dotyczącą sprzedaży
    Nieruchomości, która uzależniała zawarcie docelowej umowy sprzedaży od łącznego
    spełnienia warunków określonych w tym akcie, tj.:
    1. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
      pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
      Nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym
                                                      2jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej (...) m
                              2, w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie
      minimum (...) miejsc postojowych;
    2. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
      przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
      przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu
      według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
      powyżej (...) t, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
      dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
      zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
      komunikacyjną nieruchomości;
    3. uzyskania przez Kupującego pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na
      dokonanie odpowiednich nasadzeń zamiennych;
    4. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
      wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym
      przez zarządcę drogi obejmującego zgodę na dokonanie odpowiednich nasadzeń
      zamiennych;
    5. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji;
    6. potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
      budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    7. wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o podziale
      działki numer (...) zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki;
    8. zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr (...),
      zgodnie z którym Kupujący będzie mógł na niej posadowić jednokondygnacyjny obiekt
                                  2handlowo-usługowy o powierzchni użytkowej (...) m, w tym salą sprzedaży o
                2powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc
      postojowych;
    9. uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
      wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie koncepcją
      Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji;
    10. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym;

    11. uzyskania się przez Sprzedającego indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej
      przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia bądź
      zwolnienia z naliczenia podatku VAT.
    Przyszły nabywca jest spółką akcyjną (w niniejszym wniosku: Kupujący lub Spółka) będącą
    czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawcy przysługuje prawo własności Nieruchomości - udział wynoszącego 1/4.
    Pozostaje jeszcze 3 Współwłaścicieli Nieruchomości, którym przysługuje udział wynoszący
    po 1/4.
    Prawo własności nabył od osoby fizycznej na podstawie dziedziczenia sierpnia 1997.
    Przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT a Wnioskodawcy nie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu nieruchomości.
    Wnioskodawca nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich
    lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności rolniczej. Wnioskodawca nie jest rolnikiem
    ryczałtowym.
    Nieruchomość nie jest przez Wnioskodawcę wykorzystywana na cele rolnicze.
    Nieruchomość nie była w ciągu ostatnich 5 lat wykorzystywana przez Sprzedającego na
    cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Nieruchomość nie jest i nie była środkiem trwałym ujętym w ewidencji środków trwałych.
    Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej.
                                        1Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.), jak również nie stanowi
    jego zorganizowanej części.
    Ponadto Wnioskodawca oświadcza, że wg jego najlepszej wiedzy, Nieruchomość (tu jako
    działka (...)) na dzień podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży:
      - była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i była w nim
        przeznaczona pod drogi publiczne dojazdowe, drogi publiczne lokalne, zabudowę
        mieszkaniową jednorodzinną i usługową (usługi nieuciążliwe), tereny dróg
        wewnętrznych;
      - w rejestrze gruntów Nieruchomość oznaczona była jako: pastwiska trwałe, grunty
        orne;
      - nie leżała w strefie obszaru rewitalizacji;
      - była wolna od wad fizycznych i prawnych.
    Nieruchomość została przez Wnioskodawcę wraz ze Współwłaścicielami wydzierżawiona
    Kupującemu na czas określony - 3 miesięcy.
    Wnioskodawca ze Współwłaścicielami w ramach zawartej umowy przedwstępnej udzielił
    Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia
    do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci

    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Pełnomocnictwo to
    jest nieodwołalne.
    W ramach zawartej umowy przedwstępnej Wnioskodawca ze Współwłaścicielami wyraził
    zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele budowlane w
    rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. oraz udostępnił kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem
    niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu, a także wyraził zgodę na
    usytuowanie przez Kupującego, kosztem i staraniem Spółki, na Nieruchomości
    tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawca nie zamierza dokonywać
    innych czynności w celu przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży (np.:
    uzbrojenie terenu, ogrodzenie, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź
    atrakcyjności działki, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego
    przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania marketingowe
    itp.).
    Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawca nie zamierza podejmować
    aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających
    poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży tej nieruchomości.
    Do momentu transakcji sprzedaży będzie Wnioskodawca nie będzie podejmować
    jakiekolwiek czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych
    zmierzających do podniesienia wartości nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, że wykonywane przez Kupującą (jako pełnomocnika
    Sprzedającego) czynności na przedmiotowej/przedmiotowych działce/działkach, były/są
    /będą wykonywane w części na rzecz i w imieniu Sprzedającego.
    Pytania
    1) Czy sprzedaż nieruchomości powinna nastąpić w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT
      bez uwzględniania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 tej ustawy, tj. z naliczeniem
      należnego podatku od towarów i usług;
    2) co w konsekwencji spowoduje, że Wnioskodawca winien udokumentować fakturą VAT
      obrót uzyskany z tytułu sprzedaży tej nieruchomości tj. wyłącznie w części
      przypadającej na Niego jako współwłaściciela?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotem dostawy będzie teren budowlany w myśl art. 2 pkt
    33 ustawy o VAT, w związku z tym w stosunku do planowanej sprzedaży nieruchomości
    nie znajdzie zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy o
    VAT.
    Z tytułu sprzedaży niezabudowanych działek Wnioskodawca będzie podatnikiem w myśl
    art. 15 ust. 1 ustawy o VAT prowadzącym działalność gospodarczą, stosownie do art. 15
    ust. 2, w związku z tym będzie zobowiązany opodatkować VAT sprzedaż nieruchomości z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku.
    W konsekwencji, przy sprzedaży wystąpi konieczność naliczenia VAT, gdyż sprzedaż nie
    korzysta ze zwolnienia art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 685 z późn. zm.), a Wnioskodawca
    udokumentuje fakturą VAT obrót uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości, tj. wyłącznie
    w części przypadającej na niego jako współwłaściciela.

    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa
    towarów na terytorium kraju. Natomiast przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z niezabudowanej działki
    gruntu niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6
    ustawy podatku od towarów i usług. Tym samym, zamiana nieruchomości przez Zbywcę
    będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa towarów. W sytuacji, gdy przedmiotem
    dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi
    do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jako właściciel, mamy do
    czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Jednak art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT stanowi, że zwalnia się od podatku VAT dostawę
    terenów niezabudowanych inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
    Z przytoczonego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że
    kluczowym elementem pozwalającym stwierdzić, czy dostawa nieruchomości
    niezabudowanych może skorzystać ze zwolnienia od VAT jest określenie przeznaczenia
    gruntu. Powołany przepis wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę.
    Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy odwołać się do
    przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki
    przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego, tj. miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Uwzględniając powyższą okoliczność, zdaniem Wnioskodawcy, w momencie dostawy
    niezabudowana przedmiotowa nieruchomość stanowić będzie teren budowlany w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. w konsekwencji dostawa tej nieruchomości nie może
    zostać objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od opodatkowania podatkiem VAT wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Dla
    zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
    - towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej,
    - w związku z nabyciem tych towarów nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
      naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia od
    podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że działka nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę
    do momentu zamiany wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT. Oznacza to,
    że nie zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia dostawy działki na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazano powyżej warunki do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy
    muszą być spełnione łącznie. W konsekwencji należy stwierdzić, że zamiana przez
    Wnioskodawcę opisanej we wniosku nieruchomości będzie stanowić czynność

    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, a w konsekwencji Wnioskodawca jest
    zobowiązany do naliczenia podatku VAT z tytułu zamiany tej nieruchomości.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby taką czynność
    opodatkować tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań podmiotu
    za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter.
    Zdaniem Wnioskodawcy okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed zamianą decyzji o pozwoleniu na
    budowę, wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego
    przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Przyszły nabywca jest spółką akcyjną, która zamierza kupić działkę w celu wybudowania
    obiektu handlowo-usługowego. Wnioskodawca ze Współmałżonkiem/Współmałżonkiem
    udzielił Kupującemu również pełnomocnictwa.
    Umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z
    art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego – umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują
    się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna). Umowa przedwstępna jest
    więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi.
    Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich.
    Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    W kontekście powyższych rozważań istotne jest również, że Wnioskodawca udzielił
    pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy – Spółce – do działania w Jego imieniu do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru, podejmował więc działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami.
    W sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, należy zwrócić uwagę na kwestię
    udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w ustawie Kodeks cywilny. Czynność
    prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki
    bezpośrednio dla reprezentowanego. Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu
    cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy
    którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu
    mocodawcy. Zatem, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy

    i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy.
    Wnioskodawca podkreśla, że pomiędzy Nim a Spółką została podpisana przedwstępna
    umowa sprzedaży nieruchomości. Zgodnie z ww. umową sprzedaż nieruchomości nastąpi
    pod warunkiem uzyskania przez Spółkę decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu
    handlowo-usługowego, uzyskania decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu na
    przedmiotową nieruchomość, uzyskania przez Kupującego warunków technicznych
    przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza
    energetycznego. Zatem, po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez
    Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawcy. Oznacza to,
    że w celu zwiększenia możliwości sprzedaży nieruchomości podejmie pewne działania w
    sposób zorganizowany. Zdaniem Wnioskodawcy, uznać należy, że podejmowane przez
    Niego działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż nieruchomości w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym. W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, uznać
    należy, że Nabywca będzie dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą przez Wnioskodawcę prawa
    własności przedmiotowych nieruchomości. Pomimo, że ww. czynności dokonywane będą
    przez przyszłego właściciela, to aby takie czynności mogły zostać poczynione, to faktyczny
    właściciel nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych
    pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego
    imieniu. Jak wskazano wyżej, Wnioskodawca udzielił Kupującej stosownego
    pełnomocnictwa. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej Wnioskodawca posiada prawo
    własności w nieruchomości, które podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z
    punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej
    Zainteresowanego.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy, w ocenie
    Wnioskodawcy, planowana sprzedaż ww. nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawca dokonując opisanych we wniosku czynności, podejmie działania podobne
    do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj.
    wykaże aktywność w przedmiocie zbycia działki porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. W konsekwencji należy stwierdzić,
    że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w
    powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Odnosząc się do sposobu dokumentowania transakcji sprzedaży nieruchomości, należy
    wskazać, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują
    przepisy art. 106a-106q ustawy. Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę tj. wyłącznie w części przypadającej
    na Niego jako współwłaściciela.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów - co do zasady - podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach
    podatnik wystawiał fakturę.

    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży własności działki, skoro
    Wnioskodawca będzie występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust.
    1 ustawy, to przedmiotowa transakcja będzie podlegać opodatkowaniu według właściwej
    stawki podatku VAT. W konsekwencji Wnioskodawca zobowiązany jest udokumentować
    fakturą obrót uzyskany z transakcji sprzedaży nieruchomości tj. wyłącznie w części
    przypadającej na Niego jako współwłaściciela?

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W ujęciu tego przepisu, pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
    Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną

    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    W art. 195 Kodeksu cywilnego wskazano, że:
    Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielne kilku osobom (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną.
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela
    względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa
    współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli, o czym stanowi art. 198 Kodeksu
    cywilnego. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę również na kwestię dzierżawy, jak wynika
    z art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
    używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
    zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą
    na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Zatem wskazać należy, że dzierżawa działki stanowi odpłatne świadczenie usług, a
    zawarcie umowy dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego.
    Ponadto, kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym
    kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ww. ustawy
    Kodeks cywilny. W myśl tego przepisu:
    Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność
    rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy
    cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ww.
    ustawy Kodeks cywilny, w myśl którego:

    Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
    postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ww. ustawy Kodeks
    cywilny.
    Art. 389 § 1 i § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny wskazuje, że:
    Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
    umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
    przyrzeczonej.
    Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony,
    powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę
    uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione
    do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony
    wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie.
    Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin
    do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    W tym miejscu podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.

    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie
    analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w
    której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży
    przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży danej nieruchomości podatnik
    będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania podatnika za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że wraz z innymi Współwłaścicielami nieruchomości podpisał Pan
    przedwstępną warunkową umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego w odniesieniu
    do niezabudowanej działki gruntu o powierzchni ok. (...) ha powstałej w wyniku podziału

    geodezyjnego działki gruntu oznaczonej numerem ewidencyjnym (...), o łącznej
    powierzchni (...) ha, położonej w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...), województwo
    (...), dla której Sąd Rejonowy (...) Zamiejscowy Wydział w (...)u prowadzi księgę wieczystą
    numer (...).
    Wspomniana umowa przedwstępna uzależnia zawarcie docelowej umowy sprzedaży od
    łącznego spełnienia warunków określonych w tym akcie, tj.:
    1. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
      pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
      Nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej (...) m
      2  2, w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie
      minimum (...) miejsc postojowych;
    2. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
      przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
      przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu
      według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
      powyżej (...) t, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
      dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
      zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
      komunikacyjną nieruchomości;
    3. uzyskania przez Kupującego pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na
      dokonanie odpowiednich nasadzeń zamiennych;
    4. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
      wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym
      przez zarządcę drogi obejmującego zgodę na dokonanie odpowiednich nasadzeń
      zamiennych;
    5. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji;
    6. potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
      budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    7. wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
      podziale działki numer (...) zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki;
    8. zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr (...),
      zgodnie z którym Kupujący będzie mógł na niej posadowić jednokondygnacyjny obiekt
                                  2handlowo-usługowy o powierzchni użytkowej (...) m, w tym salą sprzedaży o
                2powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc
      postojowych;
    9. uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
      wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie koncepcją
      Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji;
    10. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym;
    11. uzyskania się przez Sprzedającego indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej
      przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia bądź
      zwolnienia z naliczenia podatku VAT.
    Dodatkowo Nieruchomość została przez Wnioskodawcę wraz ze Współwłaścicielami
    wydzierżawiona Kupującemu na czas określony - 3 miesięcy.

    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy
    planowana transakcja sprzedaży Pana udziału w działce gruntu o powierzchni ok. (...) ha
    powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu oznaczonej numerem
    ewidencyjnym (...), o łącznej powierzchni (...) ha, położonej w miejscowości (...) będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjął Pan w odniesieniu do działki,
    której jest Pan współwłaścicielem, a będącej przedmiotem planowanej sprzedaży i ustalić,
    czy w odniesieniu do opisanej czynności, będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana
    za podatnika podatku od towarów i usług.
    W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na fakt, że przedmiotowa działka oddana
    została w dzierżawę – taki sposób wykorzystania przez Pana przedmiotowej działki, której
    jest Pan współwłaścicielem sprawił, że jest ona wykorzystywana w prowadzonej przez
    Pana działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego. Tym
    samym, dokonując dostawy przedmiotowej nieruchomości nie będzie Pan zbywał majątku
    osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Pana w działalności gospodarczej.
    Tym samym dzierżawa niezabudowanej działki gruntu o powierzchni ok. (...) ha powstałej
    w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu oznaczonej numerem ewidencyjnym (...), o
    łącznej powierzchni (...) ha, położonej w miejscowości (...), będzie stanowiła odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy
    oraz będzie nosiła znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    również kwestia udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI
    Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu
    cywilnego.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 ww. ustawy Kodeks cywilny, pełnomocnictwo –
    to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Wskazał Pan we wniosku, że wraz z innymi współwłaścicielami w ramach zawartej umowy
    przedwstępnej udzielił Pan Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed
    wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru. Pełnomocnictwo to jest nieodwołalne.
    Ponadto w ramach zawartej umowy przedwstępnej wraz ze współwłaścicielami wyraził
    Pan zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele budowlane w
    rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy Prawo budowlane, w
    zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.
    oraz udostępnił Pan kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy
    celem przeprowadzenia badań gruntu, a także wyraził Pan zgodę na usytuowanie przez
    Kupującego, kosztem i staraniem Spółki, na Nieruchomości tymczasowego przyłącza
    energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią
    umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.

    Zatem fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Pana, ale przez
    osoby trzecie (Kupującą Spółkę), nie oznacza, że pozostają bez wpływu na Pana sytuację
    prawną. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującą wywołują
    skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Kupująca Spółka, dokonując ww.
    działań, uatrakcyjni przedmiotową nieruchomość, której jest Pan współwłaścicielem.
    Działania te, dokonywane za Pana pełną zgodą, wpłyną generalnie na podniesienie
    atrakcyjności niezabudowanej działki gruntu o powierzchni ok. (...) ha powstałej w wyniku
    podziału geodezyjnego działki gruntu oznaczonej numerem ewidencyjnym (...), o łącznej
    powierzchni (...) ha, położonej w miejscowości (...) jako towaru i wzrostu jej wartości. Do
    czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, ww. działka jest Pana własnością i będzie podlegała
    wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną
    „wykonane” w Pana sferze podatkowoprawnej. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje
    okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego nabywcę. W efekcie
    dokonywanych czynności dostawie podlegać będzie działka o zupełnie innym charakterze
    niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg czynności powodujących
    zwiększenie atrakcyjności tej nieruchomości.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Pana stosownych
    pełnomocnictw Kupującej skutkować będzie tym, że wszystkie ww. czynności, pomimo że
    będą podejmowane przez nabywcę, będą jednak podejmowane w Pana imieniu i na Pana
    korzyść, ponieważ to Pan jako współwłaściciel działki będzie stroną w postępowaniu o
    uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonania wszelkich czynności z nią
    związanych.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Pana sprzedaż niezabudowanej działki gruntu o powierzchni ok. (...) ha
    powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu oznaczonej numerem
    ewidencyjnym (...), o łącznej powierzchni (...) ha, położonej w miejscowości (...), której jest
    Pan współwłaścicielem będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą
    dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności, będzie podejmował Pan działania podobne
    do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-
    181/10, tj. będzie Pan wykazywał aktywność w przedmiocie zbycia przedmiotowej
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy niezabudowanej działki
    gruntu o powierzchni ok. (...) ha powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu
    oznaczonej numerem ewidencyjnym (...), o łącznej powierzchni (...) ha, położonej w
    miejscowości (...) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.

    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.):
    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
    gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych,
    morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych
    ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań
    własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy:
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego, miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Zgodnie z przedstawionymi okolicznościami sprawy, grunt na moment sprzedaży będzie
    stanowił teren budowlany. Wynika to z faktu, że jednym z warunków, które muszą zostać
    spełnione aby doszło do zawarcia docelowej umowy sprzedaży jest wymóg uzyskania
    przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na
    budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania Nieruchomości obiektami
    zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem

                                  2handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej (...) m, w tym salą sprzedaży o
              2powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc
    postojowych.
    Tym samym, działka będąca przedmiotem sprzedaży na dzień sprzedaży będzie stanowiła
    teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu Nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
      - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że: „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.

    Jak wynika z opisu sprawy, do przedmiotowej Nieruchomości przysługuje Panu prawo
    własności nabyte od osoby fizycznej na podstawie dziedziczenia. Przy nabyciu
    Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT, a Panu nie przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu Nieruchomości.
    Ponadto, wydzierżawił Pan Nieruchomość Kupującej Spółce.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że przedmiotowa Nieruchomość nie była
    wykorzystywana wyłącznie na cele związane z działalnością zwolnioną od podatku VAT.
    Ponadto, przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT, tym samym nie
    wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie można więc uznać,
    że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT przy ww. nabyciu, lub że takie
    prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem w ogóle.
    Zatem, planowana przez Pana dostawa Nieruchomości nie będzie korzystać także ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie
    zostały spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana udziału w działce gruntu o
    powierzchni ok. (...) ha powstałej w wyniku podziału geodezyjnego działki gruntu
    oznaczonej numerem ewidencyjnym (...), o łącznej powierzchni (...) ha, położonej w
    miejscowości (...) będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2
    ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku
    od towarów i usług.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących obowiązku wystawienia faktury VAT
    dokumentującej obrót uzyskany z tytułu sprzedaży (zamiany) tej Nieruchomości należy
    zauważyć, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują
    przepisy art. 106a-106q ustawy.
    Należy zauważyć, że na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że nabywcą ww. Nieruchomości
    będzie Spółka zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, a transakcja sprzedaży tej
    Nieruchomości – jak wyżej wskazano – będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT i
    nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku.
    W konsekwencji, będzie Pan zobowiązany do wystawienia faktury na podstawie art. 106b
    ustawy, w zakresie swojego udziału w zbywanej Nieruchomości.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
    Zatem, należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pana i nie wywołuje
    skutków podatkowych dla pozostałych współwłaścicieli.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.