Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-604/14/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-01-08
Teza: Zastosowanie procedury uproszczonej dla WDT oraz możliwość zastosowania stawki 0%.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; procedura-procedura uproszczona; stawka; transakcja-transakcja trójstronna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 8-art. 135

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2014 r. (data wpływu 21 października 2014 r.), uzupełnionym w dniu 29 października 2014 r. (data wpływu 4 listopada 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:

*   w zakresie zdarzenia przyszłego odnoszącego się do możliwości zastosowania dla transakcji procedury uproszczonej dla wewnątrzwspólnotowych transakcji trójstronnych – **jest prawidłowe;**

*   w zakresie zdarzenia przyszłego odnoszącego się do możliwości opodatkowania wskazanej transakcji stawką 0% – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 4 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania dla transakcji procedury uproszczonej dla wewnątrzwspólnotowych transakcji trójstronnych oraz opodatkowania tej transakcji stawką 0%.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono dwa następujące zdarzenia przyszłe.

…. (dalej: „Spółka”) jest producentem wyrobów chemicznych. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym w Polsce. Spółka jest również zarejestrowana w Polsce jako podatnik VAT UE.

Spółka będzie jednym z podmiotów uczestniczących w transakcji trójstronnej. W ramach transakcji trójstronnej Spółka będzie sprzedawała wyprodukowane przez siebie towary kontrahentowi mającemu siedzibę w Polsce, będącemu czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym w Polsce (dalej: „Kontrahent”).

Kontrahent jest dla Spółki podmiotem powiązanym, posiadającym 100% udziału w kapitale zakładowym Spółki. Kontrahent nie posiada siedziby ani miejsca zamieszkania w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej (dalej: „UE”). Kontrahent będzie jednak zarejestrowany dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT w innych niż Polska państwach członkowskich UE.

Następnie, Kontrahent będzie odsprzedawał zakupione od Spółki produkty podmiotowi zagranicznemu, najczęściej podmiotowi mającemu siedzibę na terytorium państwa członkowskiego UE, jak również podmiotom mającym siedzibę poza UE, które zostały zidentyfikowane dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT w jednym z państw członkowskich UE innym niż Polska (dalej: „Ostateczny nabywca”).

Dla celów przedmiotowej transakcji Kontrahent będzie posługiwał się numerem identyfikacyjnym dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT nadanym mu przez władze podatkowe państwa członkowskiego UE innego niż Polska oraz innego niż kraj identyfikacji Ostatecznego nabywcy (tj. kraj gdzie kończy się transport towarów). Natomiast, Ostateczny nabywca będzie stosował numery VAT państwa członkowskiego, w którym kończy się transport lub wysyłka.

Kontrahent wskaże na fakturze VAT Ostatecznego nabywcę jako zobowiązanego do rozliczenia VAT od dostawy towarów realizowanej w ramach procedury uproszczonej.

W ramach opisywanej transakcji przemieszczenie towarów będzie następowało od Spółki bezpośrednio do Ostatecznego nabywcy. Za transport i spedycję przemieszczanych towarów, związanych z przedmiotową transakcją, będzie odpowiadał Kontrahent lub Spółka.

W sytuacji, gdy za organizację transportu będzie odpowiadać Kontrahent, dostawa między Spółką a Kontrahentem będzie dokonywana według reguł EXW lub FCA – miejsce w Polsce, zgodnie z INCOTERMS 2010, natomiast dostawa między Kontrahentem a Ostatecznym nabywcą będzie dokonywana według reguł DAP lub DDP – miejsce wskazane przez Ostatecznego nabywcę w kraju jego identyfikacji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT, zgodnie z INCOTERMS 2010.

W przypadku, gdy za organizację transportu będzie odpowiadać Kontrahent, Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji potwierdzającej wywóz towarów:

1.  fakturę sprzedażową,
2.  specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
3.  kserokopie lub skany dokumentów przewozowych potwierdzające, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium kraju identyfikacji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT ostatecznego nabywcy.

Dokumenty, o których mowa w pkt c) Spółka będzie otrzymywała od Kontrahenta, odpowiedzialnego za organizację transportu lub bezpośrednio od firmy przewozowej organizującej transport towarów (na polecenie Kontrahenta).

W sytuacji, gdy za organizację transportu będzie odpowiadać Spółka, dostawa między Spółką a Kontrahentem oraz dostawa między Kontrahentem a Ostatecznym nabywcą będą dokonywane według reguł DAP – miejsce wskazane przez Ostatecznego nabywcę w kraju jego identyfikacji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT, zgodnie z INCOTERMS 2010.

W takim przypadku, Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji potwierdzającej wywóz towarów:

1.  fakturę sprzedażową,
2.  specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku,
3.  oryginały lub kserokopie lub skany dokumentów przewozowych potwierdzające, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium kraju identyfikacji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT ostatecznego nabywcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w stosunku do przedstawionej w stanie faktycznym transakcji, może być zastosowana procedura uproszczona dla wewnątrzwspólnotowych transakcji trójstronnych, o której jest mowa w art. 135 ustawy o VAT?
2.  Czy Spółka będzie mogła zastosować w ramach opisanej transakcji stawkę VAT 0% dla dostawy realizowanej na rzecz Kontrahenta, posługującego się numerem VAT wydanym przez inne Państwo Członkowskie UE?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  W stosunku do przedstawionej w stanie faktycznym transakcji, może być zastosowana procedura uproszczona dla wewnątrzwspólnotowych transakcji trójstronnych, o której jest mowa w art. 135 ustawy o VAT;
2.  Spółka będzie mogła zastosować w ramach opisanej transakcji stawkę VAT 0% dla dostawy realizowanej na rzecz Kontrahenta, posługującego się numerem VAT wydanym przez inne Państwo członkowskie UE.

Uzasadnienie:

Uzasadnienie do pytania nr 1.

Zgodnie z art. 135 ust 1 pkt 2 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową transakcję trójstronną rozumie się transakcję, dla której spełnione zostały łącznie następujące warunki:

*   trzech podatników VAT zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w trzech różnych państwach członkowskich uczestniczy w dostawie towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności, przy czym dostawa tego towaru jest dokonana między pierwszym i drugim oraz drugim i ostatnim w kolejności;
*   przedmiot dostawy jest wysyłany lub transportowany przez pierwszego lub też transportowany przez drugiego w kolejności podatnika VAT lub na ich rzecz z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego.

W ocenie Wnioskodawcy, dostawy, dokonywane w ramach transakcji opisanej w zdarzeniu przyszłym, spełniają powyższą definicję wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, gdyż:

*   w dostawach będzie uczestniczyło trzech podatników (Spółka, Kontrahent oraz Ostateczny nabywca) zarejestrowanych na potrzeby VAT oraz transakcji wewnątrzwspólnotowych w trzech różnych państwach członkowskich (tj. odpowiednio: w Polsce oraz w dwóch różnych państwach członkowskich UE innych niż Polska);
*   dostawa towaru będzie dokonana pomiędzy Spółką a Kontrahentem oraz między Kontrahentem a Ostatecznym nabywcą, przy czym Spółka wyda ten towar bezpośrednio Ostatecznemu nabywcy;
*   towar będzie transportowany lub wysyłany przez Kontrahenta (drugi w kolejności podatnik) lub przez Spółkę (pierwszy w kolejności podatnik).

Stosownie do art. 135 ust. 1 pkt 4, procedura uproszczona rozliczenia VAT w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej polega na tym, że ostatni w kolejności podatnik VAT rozlicza VAT z tytułu dokonania na jego rzecz dostawy towarów przez drugiego w kolejności podatnika VAT, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

*   dostawa na rzecz ostatniego w kolejności podatnika VAT była bezpośrednio poprzedzona wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów u drugiego w kolejności podatnika VAT;
*   drugi w kolejności podatnik VAT dokonujący dostawy na rzecz ostatniego w kolejności podatnika VAT nie posiada siedziby lub miejsca zamieszkania w państwie członkowskim, w którym kończy się transport;
*   drugi w kolejności podatnik VAT stosuje wobec pierwszego w kolejności podatnika VAT ten sam numer identyfikacyjny na potrzeby VAT, który został mu przyznany przez państwo członkowskie inne niż to, w którym zaczyna się lub kończy transport lub wysyłka;
*   ostatni w kolejności podatnik VAT stosuje numer identyfikacyjny na potrzeby VAT państwa członkowskiego, w którym się kończy transport lub wysyłka;
*   ostatni w kolejności podatnik VAT został wskazany przez drugiego w kolejności podatnika VAT jako zobowiązany do rozliczenia podatku VAT od dostawy towarów realizowanej w ramach procedury uproszczonej.

Według Wnioskodawcy, wszystkie powyższe warunki, dotyczące transakcji uproszczonej w odniesieniu do przedstawionego przez Niego stanu faktycznego, będą spełnione, a mianowicie:

*   dostawa na rzecz Ostatecznego nabywcy zostanie bezpośrednio poprzedzona wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów u Kontrahenta;
*   Kontrahent (będący drugim w kolejności), który dokonuje dostawy na rzecz Ostatecznego nabywcy, czyli ostatniego w kolejności podatnika VAT, nie będzie posiadał siedziby lub miejsca zamieszkania w państwie członkowskim, w którym kończy się transport (gdyż ma siedzibę w Polsce);
*   Kontrahent zastosuje zarówno wobec Spółki jak i Ostatecznego nabywcy ten sam numer podatkowy dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT, czyli numer nadany przez państwo członkowskie inne niż państwo rozpoczęcia i zakończenia transportu;
*   Ostateczny nabywca zastosuje do transakcji numer VAT przyznany w państwie, w którym kończy się transport lub wysyłka;
*   Ostateczny nabywca zostanie wskazany przez Kontrahenta, jako zobowiązany do rozliczenia podatku VAT od dostawy towarów w ramach procedury uproszczonej.

Zdaniem Wnioskodawcy, na możliwość rozliczenia przedmiotowej transakcji w ramach procedury uproszczonej nie wpływa fakt, iż Kontrahent posiadający siedzibę w Polsce, posłuży się dla celów przedmiotowej transakcji trójstronnej numerem identyfikacyjnym dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT nadanym mu przez władze podatkowe państwa członkowskiego UE innego niż Polska oraz kraj identyfikacji Ostatecznego nabywcy.

Podmioty posiadające numery identyfikacyjne VAT w kilku krajach mają bowiem możliwość samodzielnego decydowania, który z numerów zostanie podany dla poszczególnych transakcji, biorąc pod uwagę charakter transakcji oraz uwarunkowania biznesowe. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej polskich organów podatkowych. Tytułem przykładu należy wskazać interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2009 r. (sygn. ILPP2/443-1049/08-2/MN), w której organ ten zauważył, iż:

„Fakt posiadania przez słowackiego Kontrahenta numeru identyfikacyjnego VAT UE nadanego również w Polsce, daje mu możliwość samodzielnego decydowania, który z tych numerów zostanie podany na potrzeby konkretnej transakcji. W rezultacie, Kontrahent w przedstawionym stanie faktycznym miał prawo posłużyć się słowackim numerem VAT pomimo, iż jest również zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku od towarów i usług”.

A także w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r. (sygn. IPPP1-443-546/08-5/MP), zgodnie z którą:

„Podmioty posiadające numery identyfikacyjne VAT w kilku krajach mają możliwość samodzielnego decydowania, który z numerów zostanie podany dla poszczególnych transakcji biorąc pod uwagę charakter transakcji oraz uwarunkowania biznesowe. W rezultacie w przedstawionym stanie faktycznym Spółka ma prawo posłużyć się niemieckim numerem VAT pomimo, iż jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku VAT”.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone również w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 listopada 2008 r. (sygn. IPPP2/443-1500/08-2/BM).

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, przedstawione w niniejszym wniosku zdarzenie przyszłe spełniać będzie warunki określone w art. 135 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT dla rozliczenia wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej w procedurze uproszczonej.

Uzasadnienie do pytania nr 2.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (dalej „WDT”) rozumie się wywóz towarów w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

W dalszej części powyższego przepisu wskazano warunek, zgodnie z którym nabywca towarów musi być podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT).

W opinii Wnioskodawcy, powyższy warunek zostanie spełniony, gdyż:

*   dostawa towarów opisana w stanie faktycznym zostanie dokonana przez Spółkę na rzecz Kontrahenta posługującego się numerem identyfikacyjnym dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT nadanym mu przez władze podatkowe państwa członkowskiego UE innego niż Polska;
*   w ramach dostawy towary zostaną wywiezione na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

W ocenie Wnioskodawcy, bez znaczenia pozostaje fakt, iż Kontrahent na rzecz którego będzie dokonywana dostawa towarów przez Spółkę jest podmiotem mającym siedzibę na terytorium Polski, gdyż dla celów przedstawionej transakcji będzie występował jako „podatnik podatku od wartości dodanej zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, spełniony zostanie warunek dla uznania dostawy pomiędzy Spółką a Kontrahentem (w ramach opisanej w zdarzeniu przyszłym wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej) za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na gruncie ustawy o VAT.

Stawka VAT stosowana w WDT, co do zasady, wynosi 0%, zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o VAT. W art. 42 ust. 1 ustawy o VAT przewidziane zostały następujące warunki opodatkowania WDT stawką podatku 0%:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy, posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE.

Jednocześnie, zgodnie za art. 42 ust. 12 oraz 12a ustawy o VAT, jeżeli dowody, o których mowa w pkt 2 powyżej podatnik otrzyma dopiero po upływie terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, to może zastosować stawkę 0% poprzez dokonanie odpowiedniej korekty deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dostawa została dokonana.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, dowodami, o których mowa w drugim z powyższych warunków, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju:

*   dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi);
*   specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

Ponadto, na podstawie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa powyżej nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotową, w szczególności:

*   korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
*   dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
*   dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
*   dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Jak zostało wskazane, Spółka będzie posiadała w swojej dokumentacji następujące dowody potwierdzające wywóz towarów do innego kraju UE:

1.  fakturę sprzedażową (kopię) dokumentującą dostawę towarów na rzecz Kontrahenta;
2.  specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz
3.  oryginały lub kserokopie lub skany dokumentów przewozowych potwierdzające, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium kraju identyfikacji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych VAT Ostatecznego nabywcy.

W konsekwencji powyższego Wnioskodawca uważa, iż posiadane przez Niego dokumenty spełniają wymogi, o których mowa w art. 42 ust. 3 i 11 i tym samym będą Jego uprawniały do zastosowania stawki 0% VAT w zakresie dostaw towarów realizowanych na rzecz Kontrahenta.

W ocenie Wnioskodawcy, fakt iż Spółka może posiadać kserokopie (skany) dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika, nie ma wpływu na prawo Spółki do zastosowania stawki 0% VAT do analizowanych transakcji. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wystarczającym dowodem, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2, będą również ewentualne kserokopie lub skany dokumentów przewozowych przesłane Spółce faxem, e-mailem lub pocztą tradycyjną przez Kontrahenta lub bezpośrednio przez przewoźnika.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej polskich organów podatkowych. Tytułem przykładu należy wskazać interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 8 marca 2011 r. (sygn. ITPP2/443-1287/10/MD), zgodnie z którą: „Wobec tego, jeżeli z posiadanych przez Spółkę kopii dokumentów przewozowych (jako odzwierciedlenia oryginału) otrzymanych faksem, pocztą tradycyjną lub elektroniczną, wynikać będzie fakt przemieszczenia tych towarów do nabywcy unijnego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, mogą być one wystarczającą podstawą do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0%”.

Reasumując, Spółka spełnia również warunki przewidziane w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT dla zastosowania stawki 0% VAT dla przedmiotowej dostawy wewnątrzwspólnotowej, tj.:

1.  Spółka dokona dostawy na rzecz Kontrahenta posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez władze podatkowe państwa UE innego niż Polska, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  Spółka będzie posiadać w swojej dokumentacji dowody potwierdzające, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do Ostatecznego nabywcy;
3.  Spółka składając deklarację podatkową, w której wykaże wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów, będzie zarejestrowana jako podatnik VAT-UE.

W konsekwencji spełnienia warunków przewidzianych w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, Spółka będzie miała prawo opodatkować dostawę na rzecz Kontrahenta stawką VAT 0%.

W związku z faktem, iż mogą wystąpić sytuacje, w których Spółka otrzyma dokumenty przewozowe po upływie terminu do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy, w takich przypadkach zastosowanie stawki 0% VAT będzie możliwe poprzez dokonanie stosownej korekty deklaracji VAT, zgodnie z art. 42 ust. 12 i 12a ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego:

*   w zakresie odnoszącym się do możliwości zastosowania dla transakcji procedury uproszczonej dla wewnątrzwspólnotowych transakcji trójstronnych – jest prawidłowe;
*   w zakresie odnoszącym się do możliwości opodatkowania wskazanej transakcji stawką 0% – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy dwóch zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.