Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.125.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-22
Teza: Preferencyjne zasady rozliczania się jako rodzic samotnie
wychowujący dzieci.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
małoletni
rodzice
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 21 marca 2025 r. (wpływ 21 marca 2025 r.)
    oraz z 26 marca 2025 r. (wpływ 26 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest matką trójki dzieci, syna który ma 14 lat i jest biologicznym
    dzieckiem byłego męża Wnioskodawczyni oraz córek 8 i 11 lat, których ojcem jest mój
    obecny partner. Rozwód miał miejsce w 2013 r. na jego mocy wykonywanie władzy
    rodzicielskiej powierzono Wnioskodawczyni, a byłemu mężowi pozostawiono prawo do
    współdecydowania o ważniejszych sprawach dziecka. Zasądzono również alimenty w
    wysokości (...) zł oraz ustalono kontakty na co drugi weekend od godz. 15 w piątek do
    godz. 15 w niedzielę, jeden dzień świąt oraz dwa tygodnie w wakacje. Od 2017 r. ojciec
    syna nie realizuje kontaktów w żaden sposób ani nie bierze czynnego udziału w
    wychowaniu syna. Alimenty płaci na czas, ale nigdy poza alimentami nie dołożył się do
    utrzymania syna. Obecny partner nie łoży na utrzymanie dziecka, którego nie jest
    biologicznym ojcem, ani nie ingeruje w jego wychowanie. W wychowanie nie ingerują
    również inne osoby.
    W piśmie z 21 marca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163), ma Pani nieograniczony obowiązek
      podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) Wnioskodawczyni ma nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce.
    2. Za który rok podatkowy/lata podatkowe oczekuje Pani wydania interpretacji
      indywidualnej?
    Odpowiedź: Wnioskodawczyni oczekuje wydania interpretacji indywidualnej za lata 2017-
    2024.
    3. Czy w okresie, którego dotyczy złożony wniosek, uzyskiwała Pani dochody
      opodatkowane według skali podatkowej (np. z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia
      itp.)?
    Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek Wnioskodawczyni uzyskała dochody
    opodatkowane według skali podatkowej, umowa o pracę.
    4. Czy w okresie, którego dotyczy złożony wniosek, prowadziła Pani działalność
      gospodarczą? Jeśli tak, należy wskazać formę opodatkowania tej działalności.
    Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek Wnioskodawczyni nie prowadziła
    działalności gospodarczej.
    5. Czy w stosunku do Pani lub Pani syna wskazanego we wniosku, w okresie, którego
      dotyczy złożony wniosek, miały zastosowanie przepisy:

    a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie
      dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej
      podatkiem liniowym),
    b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
    c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?
    Odpowiedź: W stosunku do Wnioskodawczyni i jej syna nie miały zastosowania przepisy:
    a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie
      dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej
      podatkiem liniowym),
    b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
    c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    6. Czy posiada Pani prawomocne orzeczenie sądu o rozwodzie? Jeśli tak, proszę podać
      datę, kiedy (dd-mm-rrrr) uprawomocniło się orzeczenie sądu o rozwodzie między
      Panią, a Pani mężem.
    Odpowiedź: Wnioskodawczyni posiada prawomocne orzeczenie sądu o rozwodzie (wyrok
    z (...) maja 2013 r.), które uprawomocniło się (...) maja 2013 r.
    7. Czy po rozwodzie Pani stan cywilny uległ zmianie i wstąpiła Pani ponownie w związek
      małżeński?
    Odpowiedź: Po rozwodzie stan cywilny Wnioskodawczyni nie uległ zmianie.
    8. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, zostało ustalone świadczenie wychowawcze
      zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w
      wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576) obydwojgu rodzicom? Jeśli nie, to
      któremu z rodziców i dlaczego?
    Odpowiedź: Świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego
    2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576) zostało
    ustalone i przyznane tylko Wnioskodawczyni, ponieważ tylko Wnioskodawczyni sprawuje
    opiekę nad dzieckiem.
    9. Czy jest Pani opiekunem prawnym innych dzieci (niż wymienione w treści wniosku troje
      Pani dzieci) i względem nich wykonywała w okresie, którego dotyczy wniosek władzę
      rodzicielską? Jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia.
    Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie jest opiekunem innych dzieci niż te wskazane we
    wniosku.
    10. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek wychowuje Pani córki, których ojcem jest Pani
      obecny partner i inne dzieci, których jest Pani opiekunem prawnym (w przypadku
      odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 9) wspólnie z obecnym partnerem?
    Odpowiedź: W okresie którego dotyczy wniosek Wnioskodawczyni wychowuje córki wraz z
    obecnym partnerem. Z racji zawodu jaki wykonuje obecny partner Wnioskodawczyni,
    obecny jest w domu 6 dni w miesiącu, więc i córki Wnioskodawczyni wychowuje
    praktycznie sama.
    11. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, ojciec Pani syna został pozbawiony praw
      rodzicielskich (jeżeli tak, to należy wskazać datę od kiedy) lub odbywał karę
      pozbawienia wolności (jeżeli tak, to należy wskazać datę od kiedy)?
    Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek ojciec syna Wnioskodawczyni nie został
    pozbawiony praw (zostały mu one jedynie ograniczone do decydowania o najważniejszych
    sprawach dziecka), na temat odbywania kar Wnioskodawczyni nie ma informacji,

    ponieważ Wnioskodawczyni nie utrzymuje z nim kontaktu, nawet nie wie gdzie obecnie
    przebywa.
    12. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, faktycznie i samotnie wychowywała Pani syna
      wskazanego we wniosku, bez udziału drugiego rodzica – ojca dziecka – wykonywała
      Pani władzę rodzicielską: stale troszczyła się Pani o byt materialny i rozwój
      emocjonalny syna, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby, tj. uczestniczyła w
      wychowaniu syna, dbała o prawidłowy rozwój syna kształtując jego właściwe
      zachowanie, rozwijała jego zainteresowania, sprawowała nad nim pieczę/opiekę,
      troszczyła się o jego rozwój fizyczny i duchowy, ponosiła wydatki związane z
      wypoczynkiem, ponosiła koszty jego utrzymania, zabezpieczała potrzeby bytowe,
      zdrowotne i edukacyjne, pomagała w edukacji szkolnej, brała czynny udział w
      sprawach dotyczących syna związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami
      itp.? Jeśli tak, to proszę wskazać przesłanki, które świadczą o tym, że Pani samotnie
      wychowywała syna wskazanego we wniosku w okresie objętym wnioskiem?
    Odpowiedź: W okresie którego dotyczy wniosek Wnioskodawczyni faktycznie i samotnie
    wychowywała syna, bez udziału drugiego rodzica. Sama wykonywała władzę rodzicielską,
    troszczyła się o byt materialny, bo poza alimentami nie dostała żadnego wsparcia od ojca
    dziecka, dbała o prawidłowy rozwój, pomagała w nauce, organizowała pomoc w nauce,
    pomagała rozwijać zainteresowania związane z piłką nożną, ponosiła wydatki związane z
    wypoczynkiem, wyjazdami. Wnioskodawczyni brała czynny udział w występach szkolnych,
    imprezach szkolnych. Wnioskodawczyni chodzi na wszystkie wywiadówki. Sama dba o
    zdrowie syna o jego leczenie (...). (...). Syn Wnioskodawczyni już nawet nie poznałby ojca,
    ostatni raz widział go, gdy miał niecałe (...) lat.
    13. Czy w pozostałym okresie, w którym syn wskazany we wniosku nie przebywał z Panią,
      ojciec syna zajmował się jego wychowaniem i wykonywał władzę rodzicielską w
      stosunku do syna, tj. uczestniczył w wychowaniu syna, dbał o prawidłowy rozwój syna
      kształtując jego właściwe zachowanie, rozwijał jego zainteresowania, sprawował nad
      nim pieczę/opiekę, troszczył się o jego rozwój fizyczny i duchowy, ponosił wydatki
      związane z wypoczynkiem, ponosił koszty jego utrzymania, zabezpieczał potrzeby
      bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagał w edukacji szkolnej, brał czynny udział w
      sprawach dotyczących syna związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami
      itp.?
    Odpowiedź: Ojciec syna zabierał go do siebie do 2017 r., były to wizyty weekendowe (co
    drugi weekend), czasem w święta. Nie ponosił wydatków poza alimentami, nie pomagał w
    edukacji szkolnej, nie brał udziału w sprawach związanych z kształceniem, nawet na dzień
    taty do przedszkola chodziła Wnioskodawczyni. W pozostałym czasie od 2017 r. do teraz
    jego ojciec nie zajmował się nim, nie przebywał z nim i nie wykonywał władzy rodzicielskiej.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 26 marca 2025 r.)
    Czy w związku z brakiem podejmowanych czynności faktycznych mających na celu
    wychowanie syna przez ojca, Wnioskodawczyni posiada status samotnie wychowującej
    matki w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od osób fizycznych i tym samym może
    dokonywać wspólnego rozliczenia z synem (po spełnieniu innych przesłanek ustawowych
    takich jak wiek, objęcie nauczaniem) od momentu samodzielnej opieki i wychowania syna,
    jak i czy przysługuje Wnioskodawczyni również prawo do korekty rozliczeń z poprzednich
    lat?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 26
    marca 2025 r.)
    Wnioskodawczyni uważa, iż spełnia wszelkie warunki i przysługuje jej prawo do rozliczenia
    się na zasadach preferencyjnych, w związku z tym że w latach poprzednich nie korzystała z
    tej ulgi, może również wystąpić o korektę rozliczeń z lat poprzednich.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Z uwagi na to, że przedmiotem Pani zapytania jest możliwość rozliczenia się jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko za lata 2017-2024, należy odnieść się do przepisów w
    stanie prawnym obowiązującym w ww. latach.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
      zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
      o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
      regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
      podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w
      łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
      podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
      pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
      rodzinnej
      – podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    W myśl natomiast tego art. 6 ust. 4 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1
    sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,

      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
        zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
        o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym
        niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały
        dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub
        art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej
        wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek
        określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym
        przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej
      – podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    W myśl art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez
    art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265), który to
    przepis stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      – podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy, dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z
    dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
    niektórych innych ustaw, który to przepis stosuje się do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Według art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez
    art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, który to przepis stosuje się do
    dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej

      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270).
    W świetle art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Na mocy art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.), wynika, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku
      gdy chociażby jeden z małżonków:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Wyjaśnić przy tym należy, że na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r.
    o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt
    7 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2427):
      W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w
      art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31
      grudnia 2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
      nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie
      wychowującej dzieci i jej dziecka.

    Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stanowi, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Natomiast art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw stanowi, że:
      Przepisy art. 6 ust. 4c–4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
      stycznia 2022 r.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od
    spełnienia łącznie następujących warunków:
    - posiadania przez rodzica statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci),
    - wychowywania przez rodzica samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka),
    - nie uzyskiwania przez rodzica i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których
      zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
      tej ustawy w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
      kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    - nie podlegania przez rodzica i dziecko (dzieci) opodatkowaniu na zasadach wynikających
      z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i
    znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie
    wychowującą dziecko.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby)
    zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój
    emocjonalny.
    Przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ww. ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym
    przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do
    statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,

    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale
    troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia)
    drugiego rodzica.
    Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka
    oznacza, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje
    rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym
    jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w
    wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi
    obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo
    pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można
    mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej
    ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które
    samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji
    pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie
    dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego
    samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności
    praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle
    w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    Z cytowanych przepisów wynika, że możliwość zastosowania preferencyjnego
    opodatkowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie w nich wskazanych. Przy
    czym przepisy te należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać
    wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. W konsekwencji, aby korzystać z
    preferencyjnego opodatkowania dochodów, na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4 i
    ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy mieć ściśle określony
    stan cywilny oraz wychowywać samotnie dzieci.
    Podkreślić należy, że w dodanym art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ustawodawca zastrzegł, że ww. preferencyjne opodatkowanie nie ma
    zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem
    prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką
    naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie
    wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa
    w wychowywaniu dzieci. Przepis ten stosuje się do dochodów/przychodów uzyskanych od
    1 stycznia 2022 r.
    Zatem osoba, która wspólnie z drugim rodzicem wychowuje co najmniej jedno dziecko,
    nie może skorzystać z rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie
    wychowującej dziecko za 2022 r. oraz lata kolejne.

    Jak wynika z opisu sprawy przedstawionego we wniosku oraz uzupełnieniu jest Pani matką
    trójki dzieci, syna który ma 14 lat i jest biologicznym dzieckiem Pani byłego męża oraz
    córek 8 i 11 lat, których ojcem jest Pani obecny partner. Rozwód miał miejsce w 2013 r. Na
    jego mocy wykonywanie władzy rodzicielskiej powierzono Pani a byłemu mężowi
    pozostawiono prawo do współdecydowania o ważniejszych sprawach dziecka. Zasądzono
    również alimenty w wysokości (...) zł oraz ustalono kontakty na co drugi weekend od godz.
    15 w piątek do godz. 15 w niedzielę, jeden dzień świąt oraz dwa tygodnie w wakacje. Od
    2017 r. ojciec syna nie realizuje kontaktów w żaden sposób ani nie bierze czynnego
    udziału w wychowaniu syna. Alimenty płaci na czas, ale nigdy poza alimentami nie dołożył
    się do utrzymania syna. Obecny partner nie łoży na utrzymanie dziecka, którego nie jest
    biologicznym ojcem, ani nie ingeruje w jego wychowanie. W wychowanie nie ingerują
    również inne osoby. Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Oczekuje Pani
    wydania interpretacji indywidualnej za lata 2017-2024. W okresie, którego dotyczy
    wniosek uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej – umowa o pracę
    i nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. W stosunku do Pani i Pani syna nie miały
    zastosowania przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji
    rolnej podatkiem liniowym), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem
    najmu prywatnego oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo
    ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych. Posiada Pani prawomocne orzeczenie sądu o rozwodzie (wyrok z (...)
    maja 2013 r.), które uprawomocniło się (...) maja 2013 r. Po rozwodzie Pani stan cywilny
    nie uległ zmianie. Świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11
    lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576)
    zostało ustalone i przyznane tylko Pani, ponieważ tylko Pani sprawuje opiekę nad
    dzieckiem. Nie jest Pani opiekunem innych dzieci niż te wskazane we wniosku. W okresie
    którego dotyczy wniosek wychowuje Pani córki wraz z obecnym partnerem. Z racji zawodu
    jaki wykonuje Pani obecny partner, obecny jest w domu 6 dni w miesiącu, więc i córki
    wychowuje Pani praktycznie sama. W tym również okresie, ojciec Pani syna nie został
    pozbawiony praw (zostały mu one jedynie ograniczone do decydowania o najważniejszych
    sprawach dziecka), na temat odbywania kar nie ma Pani informacji, ponieważ nie
    utrzymuje Pan z nim kontaktu, nawet nie wie Pani gdzie obecnie przebywa, to Pani
    faktycznie i samotnie wychowywała syna, bez udziału drugiego rodzica. Sama wykonywała
    Pani władzę rodzicielską, troszczyła się o byt materialny, bo poza alimentami nie dostała
    żadnego wsparcia od ojca dziecka, dbała o prawidłowy rozwój, pomagała w nauce,
    organizowała pomoc w nauce, pomagała rozwijać zainteresowania związane z piłką nożną,
    ponosiła wydatki związane z wypoczynkiem, wyjazdami. Brała Pani czynny udział w
    występach szkolnych, imprezach szkolnych. Chodzi Pani na wszystkie wywiadówki. Sama
    dba Pani o zdrowie syna o jego leczenie (...). (...). Pani zdaniem, syn już nawet nie poznałby
    ojca, gdyż ostatni raz widział go, gdy miał niecałe (...) lat. Ojciec syna zabierał go do siebie
    do 2017 r., były to wizyty weekendowe (co drugi weekend), czasem w święta. Nie ponosił
    wydatków poza alimentami, nie pomagał w edukacji szkolnej, nie brał udziału w sprawach
    związanych z kształceniem, nawet na dzień taty do przedszkola chodziła Pani. W
    pozostałym czasie od 2017 r. do teraz jego ojciec nie zajmował się nim, nie przebywał z
    nim i nie wykonywał władzy rodzicielskiej.
    Niezbędną przesłanką w przedmiotowej sprawie jest, jak już wcześniej zaznaczono, aby
    osoba, która chce skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów w trakcie roku
    podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowywała
    dziecko. Podkreślić należy, że wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego
    utrzymania” czy też czasowego (doraźnego) przebywania z nim, lecz obejmuje ogół
    czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej i
    psychicznej oraz zapewnienia mu materialnych podstaw rozwoju.

    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który
    faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę,
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców
    był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko
    zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi
    rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie
    (w określonych, ustalonych przez sąd przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień
    ferii, miesiąc wakacji, co drugi weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni
    powszednie), status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który
    wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób
    zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem
    i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (przy którym dziecko mieszka) prawa
    do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 i art. 6 ust.
    4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pojęcie wychowywania dziecka uszczegółowił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 31
    maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10, w uzasadnieniu którego znalazło się następujące
    stwierdzenie: „Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka
    poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych”.
    Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do
    czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem
    ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej,
    emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że
    wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się
    sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich
    obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego
    prawidłowy rozwój.
    Zatem, prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców,
    czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w
    ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają
    prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez
    cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan
    zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
    Odnosząc się natomiast do kwestii korekty rozliczeń lat poprzednich należy wskazać, że
    zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r., poz. 111):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na
      podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią
    inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej.
    Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z
    zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej
    deklaracji.
    Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń
    gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po
    stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku
    należnego).
    Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem
    podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji
    (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1
    Ordynacji podatkowej). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu
    przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy. Korekta zeznania
    rocznego może być więc dokonana do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
    Podatnik zatem może skutecznie skorygować wysokość zobowiązania podatkowego, o ile
    zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu.
    Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego i powołane przepisy prawa
    wskazać należy, że skoro jest Pani matką syna, który ma 14 lat i jest biologicznym
    dzieckiem Pani byłego męża, posiada Pani prawomocne orzeczenie sądu o rozwodzie
    (wyrok z (...) maja 2013 r.), które uprawomocniło się (...) maja 2013 r., po rozwodzie Pani
    stan cywilny nie uległ zmianie, a ponadto w okresie którego dotyczy wniosek, faktycznie i
    samotnie wychowywała Pani syna i wykonywała władzę rodzicielską, bez udziału drugiego
    rodzica (troszczyła się Pani o byt materialny, bo poza alimentami nie dostała Pani żadnego
    wsparcia od ojca dziecka, dbała o prawidłowy rozwój, pomagała w nauce, organizowała
    pomoc w nauce, pomagała rozwijać zainteresowania związane z piłką nożną, ponosiła
    wydatki związane z wypoczynkiem, wyjazdami, brała Pani czynny udział w występach
    szkolnych, imprezach szkolnych, chodzi Pani na wszystkie wywiadówki, sama dba Pani o
    zdrowie syna, o jego leczenie (...), syn ostatni raz widział ojca, gdy miał niecałe 7 lat, od
    2017 r. ojciec syna nie realizuje kontaktów w żaden sposób ani nie bierze czynnego
    udziału w wychowaniu syna), to spełniła Pani warunki określone w art. 6 ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych uprawniające do rozliczenia podatku w sposób
    przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za lata 2017-2021.
    Przy czym wskazuję, że skorygowanie przez Panią deklaracji za lata 2017-2018 nie będzie
    możliwe, gdyż licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności
    podatku minęło już 5 lat i zobowiązanie podatkowe za lata 2017-2018 uległo
    przedawnieniu. Jak wskazano bowiem powyżej, możliwość skutecznego skorygowania
    zeznania rocznego przysługuje do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
    Natomiast jest Pani uprawniona do złożenia korekty zeznania PIT-37 za lata 2019-2021 i
    skorzystania z rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za te lata podatkowe.
    Odnośnie rozliczenia za lata 2022-2024 w sposób preferencyjny, o którym mowa powyżej,
    wskazać ponownie należy, że w dodanym art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych ustawodawca zastrzegł, że ww. preferencyjne opodatkowanie nie ma
    zastosowania m.in. do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo

    opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko. Zatem osoba, która wspólnie z drugim
    rodzicem wychowuje co najmniej jedno dziecko, nie może skorzystać z rozliczenia w
    sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za 2022 r. i lata kolejne.
    Wobec powyższego – w związku z wychowywaniem dwóch małoletnich córek z obecnym
    partnerem, który jest ich ojcem, mimo że nie zawarła Pani związku małżeńskiego z
    obecnym partnerem (ojcem córek), który nie włącza się w proces wychowawczy Pani
    starszego syna – nie spełnia Pani warunków, określonych w art. 6 ust. 4c w związku z art. 6
    ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie może
    zostać Pani uznana za osobę samotnie wychowującą dziecko – starszego syna, który
    pochodzi ze związku małżeńskiego zakończonego rozwodem w latach podatkowych 2022-
    2024.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że ma Pani prawo do rozliczenia się jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko poprzez korektę zeznań podatkowych za lata 2019-2021.
    Natomiast nie ma Pani prawa do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca
    dziecko poprzez złożenie korekty zeznań podatkowych za lata 2017-2018 z uwagi na upływ
    terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za te lata. Nie ma Pani także prawa do
    rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2022-2024 ze względu na
    wychowywanie dwóch małoletnich córek wspólnie z ich ojcem – Pani obecnym partnerem.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu
    faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisem stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będze zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.