Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP2.4512.578.2016.2.JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-02-15
Teza: nieuznanie usługi telekomunikacyjnej zapewnianej pracownikom na zakwaterowaniach za usługę związaną z nieruchomością oraz określenie miejsca jej świadczenia
Słowa kluczowe: usługi-usługi telekomunikacyjne; zakwaterowanie; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28m (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28o

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2016 r. (data wpływu 9 grudnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. (data wpływu 30 stycznia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania usługi telekomunikacyjnej zapewnianej pracownikom na zakwaterowaniach za usługę związaną z nieruchomością oraz określenia miejsca jej świadczenia – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania usługi telekomunikacyjnej zapewnianej pracownikom na zakwaterowaniach za usługę związaną z nieruchomością oraz określenia miejsca jej świadczenia.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz wskazanie, że wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca świadczy usługi polegające na wysyłaniu swoich pracowników do pracy u kontrahentów zagranicznych, którzy są podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium Unii Europejskiej, głównie Holandia i Niemcy.

W pobliżu miejsca pracy pracownika Wnioskodawca wynajmuje od kontrahentów zagranicznych zakwaterowania dla pracowników. Zakwaterowania wynajmowane są dla pracowników na podstawie ich wniosków o zorganizowanie zakwaterowania w pobliżu miejsca pracy. Usługę zorganizowania zakwaterowania Wnioskodawca świadczy dla pracowników odpłatnie. Oprócz wniosku o zorganizowanie zakwaterowania, pracownicy będą mogli wnioskować również o zapewnienie usług telekomunikacyjnych (dostęp do internetu i stron ….) na zakwaterowaniu w miejscu ich zamieszkania. Opłata za usługę dostępu do internetu i stron www będzie w zryczałtowanej wysokości dla wszystkich pracowników, którzy zawnioskowali o taki dostęp ze względu na uproszczenie rozliczeń.

Internet za granicą można mieć z 2 źródeł:

1.  od kontrahenta zagranicznego posiadającego siedzibę na terytorium Unii Europejskiej wynajmującego Wnioskodawcy zakwaterowanie za granicą. Będzie to najczęstszy przypadek;
2.  w przypadku, gdy nie ma możliwości wynająć zakwaterowania z internetem, internet można zakupić od innego kontrahenta zagranicznego posiadającego siedzibę na terytorium Unii Europejskiej. Będą to sporadyczne przypadki.

Z internetu będzie można korzystać tylko w miejscu zakwaterowania. Pracownik nie będzie mógł skorzystać tylko z usługi dostępu do internetu i stron www bez skorzystania z usługi zorganizowania zakwaterowania.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
2.  Jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
3.  Jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
4.  Ma siedzibę działalności gospodarczej w Polsce.
5.  Usługi objęte zakresem pytania zadanego we wniosku ORD-IN nie będą świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, które będzie się znajdować w innym miejscu niż siedziba działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
6.  Na pytanie tut. Organu o następującej treści: „W związku z informacją zawartą w opisie sprawy o treści: „Internet za granicą można mieć z 2 źródeł:
    
    1.  od kontrahenta zagranicznego (…) wynajmującego nam zakwaterowanie zagranicą,
    2.  (…) internet można zakupić od innego kontrahenta zagranicznego (…)”
    
    należy wskazać, czy kontrahent zagraniczny, o którym mowa w pkt 1 oraz kontrahent zagraniczny, o którym mowa w pkt 2, jest podatnikiem nieposiadającym siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski? Wnioskodawca wskazał, że kontrahent zagraniczny, o którym mowa w p. 1 i p. 2 jest podatnikiem nieposiadającym siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    

1.  Usługi telekomunikacyjne, o których mowa we wniosku, będą stanowić usługi w rozumieniu art. 2 p. 25a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
2.  Wnioskodawca będzie otrzymywał zarówno faktury/rachunki odrębnie dla usług zakwaterowania oraz odrębnie dla usług dostępu do internetu i dostępu do stron …. (usługi dostępu do internetu i dostępu do stron World Wide Web mogą być wliczone w cenę usługi zakwaterowania, ale mogą również stanowić odrębną pozycję na fakturze/rachunku).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy internet i dostęp do stron …. (www) zapewniany pracownikom na zakwaterowaniach jest usługą związaną z nieruchomościami i w związku z tym miejsce świadczenia usług określa się na podstawie art. 28e ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, tzn. w miejscu położenia nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z artykułem 28e ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług: „Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości”.

Konstrukcja tego przepisu wskazuje, że katalog usług związanych z nieruchomościami ma charakter nieograniczony, na co wskazuje wykaz usług zamieszczony w tym przepisie, który ma charakter otwarty. Do zakresu tych usług ustawodawca zaliczył bowiem nie tylko usługi stricte dotyczące prac wykonywanych w nieruchomościach i obrotu nieruchomościami, ale także usługi, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu nieruchomości. Za związane z nieruchomością uznaje się usługi, w przypadku których występuje związek z konkretną, indywidualną lokalizacją. Usługi takie podlegają opodatkowaniu w miejscu położenia danej nieruchomości.

Celem rozstrzygnięcia, czy usługa zapewnienia dostępu do internetu i stron www na zakwaterowaniu jest usługą związaną z usługą zakwaterowania, należy spojrzeć na zapewniane przez Wnioskodawcę usługi z punktu widzenia pracownika (konsumenta). Dla pracownika podstawową usługą jest usługa zakwaterowania, a usługą pomocniczą (dodatkową) będzie usługa zapewnienia dostępu do internetu i stron www, gdyż nie jest ona dla pracowników celem samym w sobie, ponieważ nie można z niej skorzystać odrębnie od usługi zakwaterowania. Bez usługi zakwaterowania nie byłoby możliwości skorzystania z usługi dostępu do internetu i stron www w miejscu zakwaterowania pracownika.

Z dostępu do internetu i stron www można skorzystać tylko w miejscu zakwaterowania, więc jest on integralnie związany z usługą zakwaterowania oraz z miejscem zakwaterowania, które jest jednoznacznie określone.

Poza tym zapewnienie dostępu do internetu i stron www w miejscu zakwaterowania jest dodatkowym elementem podnoszącym jakość usługi zakwaterowania i jest środkiem do lepszego korzystania ze świadczenia głównego (podnosi standard zakwaterowania). Usługa zapewnienia dostępu do internetu i stron www świadczona w miejscu zakwaterowania pracownika jest związana z usługą zakwaterowania poprzez fakt, że nie można jej wyświadczyć bez wyświadczenia usługi podstawowej jaką jest usługa zakwaterowania.

Wobec powyższego usługa zapewnienia dostępu do internetu i stron www jest usługą pomocniczą do usługi zakwaterowania, a obie usługi będą stanowić świadczenie złożone, którego miejsce świadczenia usługi określone jest w art. 28e ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, czyli w miejscu położenia nieruchomości (zakwaterowania pracownika). Za tą interpretacją przemawiają również zapisy art. 31c Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15.03.2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej: „Do celów określenia miejsca świadczenia przez podatnika działającego we własnym imieniu usług telekomunikacyjnych, nadawczych lub usług świadczonych drogą elektroniczną łącznie ze świadczeniem usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, uznaje się, że świadczenie takich usług odbywa się w tych miejscach”.

Zapisy te znajdują się w rozdziale „Świadczenie usług związanych z nieruchomościami” wskazując, że usługi telekomunikacyjne, nadawcze lub usługi świadczone drogą elektroniczną (w tym usługi zapewnienia dostępu do internetu i stron www) towarzyszące usługom zakwaterowania należy traktować jako usługi związane z zakwaterowaniem. Z zapisów tych wynika, że dla usług telekomunikacyjnych, nadawczych lub usług świadczonych drogą elektroniczną (w tym usług zapewnienia dostępu do internetu i stron www) świadczonych łącznie z usługami zakwaterowania, uznaje się, że świadczenie takich usług odbywa się w miejscu zakwaterowania.

Konstrukcja tego przepisu poprzez zwrot „lub sektorach o podobnej funkcji” wskazuje, że przepis ten należy rozumieć szeroko i dotyczy on wszelkich rodzajów zakwaterowań.

Reasumując w przypadku usług dostępu do internetu i stron www udostępnionych osobom fizycznym w miejscu zakwaterowania miejsce świadczenia usług jest określone zgodnie z art. 28e ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, czyli w miejscu położenia nieruchomości (zakwaterowania).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Przy tym określając miejsce świadczenia istotnym jest czy dana usługa świadczona jest na rzecz podmiotu będącego podatnikiem czy też podmiotu niebędącego podatnikiem.

W myśl art. 28a ustawy na potrzeby stosowania przepisów regulujących miejsce świadczenia przy świadczeniu usług:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy, w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Natomiast w przypadku, gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (art. 28b ust. 3 ustawy).

Stosownie do art. 28e ustawy – miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Z cyt. przepisu art. 28e ustawy wynika, że o miejscu świadczenia, a tym samym opodatkowania usługi związanej z nieruchomością decyduje wyłącznie miejsce położenia nieruchomości, z którą dana usługa jest ściśle związana, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu jest wykonywana oraz gdzie znajduje się siedziba usługodawcy. Zasada ta ma zastosowanie wówczas, gdy usługę można przyporządkować do konkretnej nieruchomości, która jest możliwa do zlokalizowania, co do miejsca jej położenia. Przepis ten – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium odniesienie się nie do podmiotu lecz do przedmiotu, którym jest nieruchomość, a usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według miejsca jej położenia. Jednocześnie usługi te mogą mieć charakter nieograniczony, na co wskazuje katalog zamieszczony w tym przepisie, który ma charakter otwarty. Do zakresu tych usług ustawodawca zaliczył nie tylko usługi stricte dotyczące prac wykonywanych w nieruchomościach i obrotu nieruchomościami, ale także usługi, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu nieruchomości.

Zgodnie z art. 28k ustawy, miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Przez usługi telekomunikacyjne – stosownie do art. 2 pkt 25a ustawy – rozumie się usługi dotyczące transmisji, emisji i odbioru sygnałów, tekstów, obrazów i dźwięków lub wszelkiego rodzaju informacji drogą kablową, radiową, optyczną lub za pośrednictwem innych systemów elektromagnetycznych, w tym związane z nimi przeniesienie lub cesję praw do użytkowania środków dla zapewniania takiej transmisji, emisji i odbioru, wraz z zapewnieniem dostępu do ogólnoświatowych sieci informacyjnych, z uwzględnieniem art. 6a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nabywa od podmiotów zagranicznych usługi zakwaterowania oraz usługi telekomunikacyjne (dostęp do internetu i stron …), które następnie świadczy na rzecz swoich pracowników.

W analizowanej sprawie w celu odniesienia się do wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy w sytuacji opisanej we wniosku będziemy mieć do czynienia z jednym kompleksowym świadczeniem, czy też z dwoma odrębnymi świadczeniami.

Aby móc uznać, iż dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

W ocenie tut. Organu, w okolicznościach niniejszej sprawy, usługa dodatkowa, na którą składać się będzie usługa telekomunikacyjna (dostęp do internetu i stron ….), stanowić będzie świadczenie, które nie będzie niezbędne do rzetelnego i właściwego świadczenia usługi zakwaterowania pracowników Wnioskodawcy. Nie sposób uznać, że ww. usługa telekomunikacyjna wykaże ścisłe powiązanie i będzie konieczna do zorganizowania zakwaterowania dla pracowników w taki sposób, że w sensie gospodarczym stworzy jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Nie można również uznać, że usługa telekomunikacyjna będzie zdeterminowana przez usługę główną (usługę zakwaterowania pracowników) oraz że nie będzie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi telekomunikacyjnej. Powyższe okoliczności wskazują, że usługa telekomunikacyjna oferowana w związku z zakwaterowaniem pracowników nie będzie stanowić środka do lepszego wykonania tej usługi. Stanowić będzie usługę odrębną, mającą na celu uatrakcyjnienie pobytu pracownikom Wnioskodawcy. Jednocześnie należy zauważyć, że – jak wskazał Wnioskodawca – będzie otrzymywał zarówno faktury/rachunki odrębnie dla usług zakwaterowania oraz odrębnie dla usług dostępu do internetu i dostępu do stron …. (usługi dostępu do internetu i dostępu do stron …. mogą być wliczone w cenę usługi zakwaterowania, ale mogą również stanowić odrębną pozycję na fakturze/rachunku).

W konsekwencji, wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, miejsce świadczenia usługi zakwaterowania pracowników Wnioskodawcy oraz usługi telekomunikacyjnej należy ustalić odrębnie, według zasad właściwych dla tych czynności.

W celu ustalenia miejsca opodatkowania usługi telekomunikacyjnej (dostępu do internetu i stron ….) świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz swoich pracowników należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie zaistnieją przesłanki, o których mowa w art. 28e ustawy (w zakresie usług związanych z nieruchomościami). Tak więc należy uznać, że skoro Wnioskodawca będzie świadczył usługę telekomunikacyjną na rzecz swoich pracowników, tj. podmiotów niebędących podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy, to będzie tu miała zastosowanie regulacja zawarta w przepisie art. 28k ustawy, w myśl którego miejscem świadczenia ww. usługi telekomunikacyjnej będzie miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Tym samym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należy uznać je za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.