Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-668a/10/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-10-01
Teza: Obowiązek opodatkowania towarów, wyposażenia i środków trwałych darowanych na rzecz córki.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2010 r. (data wpływu 2 lipca 2010 r.), uzupełniony w dniu 27 września 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m. in. podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania towarów, wyposażenia i środków trwałych darowanych na rzecz córki – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 lipca 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 27 września 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania towarów, wyposażenia i środków trwałych darowanych na rzecz córki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W 1946 r. Pana ojciec założył sklep, w którym prowadził sprzedaż artykułów szewskich, rymarskich, kaletniczych oraz krawieckich. Działalność prowadził do osiągnięcia wieku emerytalnego, tj. do 1982 r., kiedy przekazał ją Panu. Do chwili obecnej kontynuuje Pan działalność gospodarczą, zarówno w pomieszczeniu własnym, jak i dzierżawionym. W przyszłym roku przechodzi Pan na emeryturę i ww. działalność chciałby „podarować” córce, która kontynuowała by ją w tej samej branży.

Przedmiotem darowizny będzie:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo,
*   nazwa,
*   ruchomości, w tym: urządzenia, materiały, towary,
*   prawo rzeczowe do ruchomości,
*   prawa wynikające z umów najmu lokalu,
*   tajemnice przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy jako darczyńca będzie Pan zobowiązany zapłacić podatek od towarów i usług od przekazanych córce (spisem z natury) towarów, wyposażenia i środków trwałych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazującego, że według niego spełnione zostaną przepisy art. 551 Kodeksu cywilnego, czyli „zorganizowanego przedsiębiorstwa”, zgodnie z 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, nabył prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług. Przekazując darowiznę na cele działalności gospodarczej, nie musi „odprowadzić” podatku należnego. Ponadto uznał, że przekazując działalność na rzecz córki, należy sporządzić fakturę wewnętrzną, zgodnie z art. 106 ust. 7 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez dostawę towarów rozumie się również – zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy - przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Towarami - w świetle art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Według art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów" w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie darowizny.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa oraz księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Ponadto art. 552 Kodeksu cywilnego stanowi, iż czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, jeżeli zostaną spełnione warunki określone w art. 551 ustawy Kodeks cywilny, definiujące przedsiębiorstwo, wówczas zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jego zbycie w drodze darowizny, będzie czynnością wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ze zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku wynika, że zamierza Pan przekazać córce, w drodze darowizny, prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą.

Na tym tle powziął Pan wątpliwość dotyczącą obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług od przekazanych córce towarów, wyposażenia i środków trwałych.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów, należy stwierdzić, iż o ile - jak Pan uznał - przedmiotem darowizny będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, to czynność ta, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy, podlegać będzie wyłączeniu spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem nie będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem, wobec czego nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług. W tej sytuacji bez znaczenia pozostaje cel dokonania takiej darowizny, tj. wystąpienie, bądź brak związku przekazania przedsiębiorstwa z działalnością gospodarczą, co zaznaczył Pan w swoim stanowisku. Wobec tego stanowisko to należało uznać za nieprawidłowe.

W związku z zastrzeżeniem poczynionym przez Pana w uzupełnieniu z dnia 21 września 2010 r. w niniejszej interpretacji nie rozstrzygano kwestii sposobu udokumentowania zbycia przedsiębiorstwa w drodze darowizny.

Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, iż Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny kwalifikacji, czy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z przedsiębiorstwem, o którym mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o informacje przedstawione przez Pana we wniosku.

Końcowo informuje się, że kwestia obowiązku zapłaty przez Pana córkę podatku od towarów i usług od sprzedaży towarów otrzymanych w drodze darowizny, została rozstrzygnięta w postanowieniu nr ITPP2/443-668b/10/MD

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.