Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-39/13-3/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-03-28
Teza: Prawidłowe rozliczenie otrzymywanych obecnie należności za czynności wykonane przez biegłego sądowego w okresie, kiedy korzystał ze zwolnienia podmiotowego
Słowa kluczowe: biegły-biegły sądowy; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; rachunki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz.749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczy przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2013r. (data wpływu 18 stycznia 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowego rozliczenia otrzymywanych obecnie należności za czynności wykonane przez biegłego sądowego w okresie, kiedy korzystał ze zwolnienia podmiotowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowego rozliczenia otrzymywanych obecnie należności za czynności wykonane przez biegłego sądowego w okresie, kiedy korzystał ze zwolnienia podmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest biegłym sądowym wykonującym opinie na zlecenia sądów i innych organów. W roku 2012 korzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług aż do momentu , kiedy pod koniec roku 2012 przekroczył wartość sprzedaży dla sądów i innych organów 150 tys. zł i stał się czynnym płatnikiem podatku VAT i dokonał odpowiedniego zgłoszenia do Urzędu Skarbowego.

Do momentu przekroczenia sprzedaży granicznej 150 tys. zł wystawiał rachunki, w których nie był zawarty podatek VAT. Opóźnienia w płatnościach tych rachunków wynoszą około 12 miesięcy lub więcej z uwagi na czas trwania spraw sądowych, procedury sądowe i dochodzeniowe.

Od dnia przekroczenia sprzedaży 150 tys. złotych Wnioskodawca wystawia dla sądów i policji faktury, w których zawarty jest podatek VAT. Podatek VAT Wnioskodawca odprowadzi w momencie zapłaty za faktury.

Jeśli sprzedaż Wnioskodawcy wynikająca z wydawania opinii w roku 2013 nie przekroczy kwoty 150 tys. zł, to wystąpi on do właściwego Urzędu Skarbowego o zmianę statusu na nieczynnego płatnika podatku VAT ( zwolnienie podmiotowe ). Wtedy od należności, które spłyną na konto za czynności wykonane w okresie, w którym Wnioskodawca był czynnym podatnikiem VAT odprowadzi podatek VAT, mimo faktu, iż w tym czasie może już nie być czynnym płatnikiem podatku VAT, ponieważ decydującym kryterium jest umiejscowienie w czasie momentu wykonania czynności biegłego, a nie moment zapłaty za nie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od kwot spływających na konto bankowe Wnioskodawcy teraz, za wykonane czynności procesowe i wystawione rachunki w okresie, w którym korzystał ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT ( 2011 r., 2012r.), Wnioskodawca musi odprowadzić podatek VAT ?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 41 ust. 14a ustawy o podatku od towarów i usług, nie należy odprowadzać podatku VAT od kwot, które sukcesywnie wpływają na konto Wnioskodawcy za czynności procesowe wykonane w okresie, w którym korzystał ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT i wystawiał dla sądów rachunki.

Moment dokonania płatności za te należności przypadł akurat na okres, w którym Wnioskodawca jest czynnym płatnikiem podatku VAT, ale może też przypaść na okres, w którym nie będzie już czynnym płatnikiem podatku VAT (z uwagi na przewlekłość postępowań i opóźnienia proceduralne).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy).

W myśl art. 19 ust. 22 ww. ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, późniejsze niż wymienione w ust. 1-21 oraz w art. 20 i art. 21 terminy powstania obowiązku podatkowego, uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami oraz przepisy Wspólnoty Europejskiej.

Na podstawie ww. delegacji ustawowej, Minister Finansów w § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 247) określił, że w przypadku świadczenia usług na rzecz sądów powszechnych, administracyjnych, wojskowych lub prokuratury przez osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, którym sądy te lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zleciły wykonanie określonych czynności związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty.

W powołanym przepisie § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia enumeratywnie wymieniono podmioty, na rzecz których świadczenie usług m.in. przez osoby fizyczne, objęte jest szczególnym momentem powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty. Tymi podmiotami są sądy powszechne, sądy administracyjne, sądy wojskowe lub prokuratury.

Skoro zatem ustawodawca w przepisie wyszczególnił wyłącznie następujące podmioty: sądy powszechne, administracyjne, wojskowe lub prokuratury, to wyłącznie przy świadczeniu przez Wnioskodawcę na zlecenie tych podmiotów, określonych przepisem czynności związanych z postępowaniem sądowym lub przygotowawczym, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest biegłym sądowym wykonującym opinie na zlecenia sądów i innych organów. W roku 2012 korzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług aż do momentu, kiedy pod koniec roku 2012 przekroczył wartość sprzedaży 150 tys. zł i stał się czynnym płatnikiem podatku VAT. Do momentu przekroczenia sprzedaży granicznej 150 tys. zł wystawiał rachunki, w których nie był zawarty podatek VAT. Opóźnienia w płatnościach tych rachunków wynoszą około 12 miesięcy lub więcej z uwagi na czas trwania spraw sądowych, procedury sądowe i dochodzeniowe. Od dnia przekroczenia sprzedaży 150 tys. zł Wnioskodawca wystawia dla sadów i policji faktury, w których zawarty jest podatek VAT. Podatek VAT Wnioskodawca odprowadzi w momencie zapłaty za faktury.

Mając powyższe na uwadze, w niniejszej sprawie, należy uznać, że obowiązek podatkowy z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę usług na rzecz sądu powstaje, stosownie do treści § 3 ust. 2 rozporządzenia, z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty.

Natomiast w przypadku świadczenia ww. usług na rzecz innych podmiotów niż wskazane w powołanym przepisie § 3 ust. 2 rozporządzenia, tj. w tym przypadku na rzecz policji, obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych określonych w powołanym art. 19 ust. 4 ustawy, tj. z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wykonania usługi.

W przedmiotowej sprawie – w odniesieniu do usług świadczonych na rzecz sądów - moment ten będzie miał miejsce w okresie, w którym Wnioskodawca nie korzysta już ze zwolnienia podmiotowego. Jednak w ocenie tut. Organu istotne w sprawie jest, iż same czynności podlegające opodatkowaniu i wywołujące powstanie obowiązku podatkowego miały miejsce, w okresie gdy podatnik korzystał ze zwolnienia podmiotowego. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz.749 ze zm.), obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 18 czerwca 2009 r. (sygn. akt I SA/Kr 1128/08), obowiązek podatkowy uzależniony jest od zaistnienia prawnopodatkowego stanu faktycznego, na który składają się - element podmiotowy (kto musi zapłacić) oraz element przedmiotowy (od czego musi zapłacić).

W rozpatrywanej sprawie usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz sądów i policji, objęte zakresem pytania, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem Wnioskodawca świadczył te usługi jako podatnik VAT podmiotowo zwolniony.

Tym samym, brak jest podstaw do rozważania kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego, na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy lub § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia.

Biorąc pod uwagę przedstawiony w sprawie stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie ma obowiązku odprowadzenia podatku należnego z tytułu świadczenia usług na rzecz sądów i policji wykonywanych przed dniem utraty zwolnienia podmiotowego, tj. w okresie gdy był podatnikiem VAT podmiotowo zwolnionym.

Reasumując, od kwot otrzymywanych obecnie, za wykonane czynności procesowe na rzecz sądów i policji w okresie, w którym Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT (2011r., 2012r.), Wnioskodawca nie ma obowiązku odprowadzania podatku VAT.

Oceniając jednak całościowo stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, że na podstawie art. 41 ust. 14a ustawy, nie należy odprowadzać podatku VAT od ww. kwot, należało uznać je za nieprawidłowe.

Stosownie bowiem do treści ww. artykułu, w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania.

W niniejszym przypadku ww. przepis nie ma zastosowania, ponieważ dotyczy on zmiany stawki dla konkretnego towaru czy usługi, a nie sytuacji, gdy czynności podlegają lub nie podlegają opodatkowaniu z uwagi na zmianę statusu podatnika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ zwraca uwagę na fakt, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy oraz własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.