Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-443/07-3/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-03-03
Teza: Wydatków poniesionych na przebudowę bramy wjazdowej i podjazdu nie można uznać za koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; przebudowa; wydatek-wydatki na ulepszenie; związki-związek przyczynowo-skutkowy; związki-związek z przychodem; środek-środek trwały-ulepszenie środka trwałego
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 26.11.2007 r. (data wpływu 03.12.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z przebudową bramy i podjazdu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03.12.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z przebudową bramy i podjazdu. W dniu 29.02.2008 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w miejscu swojego zamieszkania. Budynek mieszkalny jest w 25% wykorzystywany dla celów prowadzonej działalności. Dla celów działalności Wnioskodawca zakupił także samochód osobowy. Wnioskodawca posiada ponadto jeden samochód osobowy używany do celów prywatnych. Aby umożliwić parkowanie obydwu samochodów na terenie posesji Wnioskodawcy, została dokonana przebudowa bramy wjazdowej, a podjazd zostanie wykonany w maju 2008 r.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą firmę w zakresie:

*   72.10.Z Doradztwo w zakresie sprzętu komputerowego,

*   72.21.Z Działalność edycyjna w zakresie oprogramowania,

*   72.22.Z Działalność w zakresie oprogramowania pozostała,

*   72.40.Z Działalność związani z bazami danych,

*   72.50.Z Konserwacja i naprawa maszyn biurowych księgujących i sprzętu komputerowego,

*   72.60.Z Działalność związana z informatyką pozostała,

*   45.31.A Wykonywanie instalacji elektrycznych budynków i budowli,

*   45.31.B Wykonywanie instalacji elektrycznych sygnalizacyjnych,

*   45.31.C Instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz ruchomych schodów,

*   45.31.D Wykonywanie pozostałych instalacji elektrycznych,

*   45.33.A Wykonywanie instalacji centralnego ogrzewania i wentylacji,

*   45.33 B Wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych,

*   45.33.C Wykonywanie instalacji gazowych,

*   45.33.Z Wykonywanie pozostałych instalacji budowlanych,

*   74.20.A Działalność w zakresie projektowania budowlanego, urbanistycznego, technologicznego.

Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (opodatkowanie na zasadach ogólnych).

Przedmiotowy budynek mieszkalny nie jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Wysokość kosztów przebudowy bramy wjazdowej oraz podjazdu nie przekracza 3500 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy koszty poniesione z tytułu przebudowy bramy i podjazdu można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu ?
2.  Jaka cześć kosztów z tytułu przebudowy może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodu ?

Zdaniem Wnioskodawcy przebudowa bramy wjazdowej i podjazdu została wymuszona potrzebą dodatkowego pojazdu do celów prowadzonej działalności gospodarczej. Zarówno brama i podjazd będą wykorzystywane w 50% do celów działalności. Wnioskodawca uważa, że przysługuje mu prawo do odliczenia połowy wszystkich kosztów poniesionych na przebudowę.

**Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.**

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Tak więc koszt poniesiony przez podatnika może być brany pod uwagę przy ustalaniu dochodu do opodatkowania jedynie wówczas, gdy spełnia następujące przesłanki:

*   służy osiągnięciu przychodu, czyli został poniesiony w celu jego osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów oraz

*   nie został wymieniony przez ustawodawcę w katalogu kosztów wyłączonych przez niego spośród kosztów uzyskania przychodów.

Wymienione powyżej cechy muszą wystąpić łącznie, aby dany wydatek podlegał zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo - skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności w momencie dokonywania wydatku, będzie on miał potencjalne odzwierciedlenie w przychodach.

Wnioskodawca podnosi, że przebudowa bramy i podjazdu w budynku mieszkalnym, częściowo wykorzystywanym w ramach działalności gospodarczej, została wymuszona potrzebą posiadania dodatkowego pojazdu do celów prowadzonej działalności gospodarczej.

Jednakże okoliczność, czy Wnioskodawca parkowałby samochód na terenie własnej posesji (czy też w innym miejscu), nie determinuje ani powstania przychodu z danego źródła (w tym przypadku – działalności gospodarczej), ani nie ma wpływu na jego wysokość.

Nie można więc jednoznacznie stwierdzić, iż istnieje ścisły związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy poniesieniem wydatków związanych z przebudową podjazdu i bramy, a uzyskaniem przychodu z działalności gospodarczej. Należy przy tym zauważyć, iż obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie ww. związku.

Z drugiej strony wydatki poniesione z tytułu przebudowy bramy wjazdowej i podjazdu do budynku mieszkalnego mają charakter osobisty - są związane bezpośrednio z zaspokojeniem własnych potrzeb życiowych podatnika i jako takie nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Określone w przepisach podatkowych warunki ponoszenia obowiązków podatkowych są warunkami obiektywnymi i bez wpływu na ich ustawowy zakres pozostają indywidualne warunki mieszkaniowe podatnika.

Reasumując, w świetle cytowanych przepisów oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż wydatków poniesionych na przebudowę bramy wjazdowej i podjazdu nie można uznać za koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy wyrażone w przedmiotowym wniosku należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.