Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-754/11-3/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-12-15
Teza: Czy prawidłowym jest zwolnienie od podatku dochodowego ww. przychodów żołnierza w części zgodnej z art. 21 ust 1 pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.)?
Słowa kluczowe: dieta; stosunek-stosunek służbowy; służba-służba poza granicami; żołnierze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Jednostki przedstawione we wniosku z dnia 26.09.2011 r. (data wpływu 03.10.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczeń wypłacanych żołnierzom zawodowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03.10.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie w zakresie zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczeń wypłacanych żołnierzom zawodowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Żołnierz zawodowy, na podstawie art. 24 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) może być skierowany do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa. Skierowanie żołnierza do pełnienia służby wojskowej poza granicami państwa, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. b) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 184, poz. 1237 ze zm.), następuje w przypadkach pełnienia tej służby w celu zapewnienia organizacji funkcjonowania i sprawowania działalności kontrolnej jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 ze zm.) w rejonie jej działania.

Żołnierz zawodowy, o którym mowa powyżej, na podstawie art. 102 ust. 4 ww. ustawy oraz § 5a ust. 1 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 marca 2010 r., w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 41, poz. 243 ze zm.), otrzymuje należność zagraniczną w miesięcznej wysokości, ustalonej przy zastosowaniu mnożników najniższego uposażenia, z tym, że należność ustala się wg stawek przysługujących na stanowisku służbowym o stopniu etatowym odpowiadającym stopniu posiadanemu przez żołnierza (w kraju).

Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa powyżej, przysługuje ponadto:

*   na podstawie art. 102 ust. 5 ww. ustawy, dodatek wojenny, o ile przebywa on w strefie działań wojennych;

*   na podstawie § 5a ust. 2 w związku z § 4 ust. 4 ww. rozporządzenia, w przypadku wykonywania zadań związanych z bezpośrednim udziałem w oczyszczaniu rejonu działania jednostki wojskowej z materiałów wybuchowych albo zadania polegające na unieszkodliwianiu tych materiałów stawkę należności zagranicznej zwiększa się o 1% najniższego uposażenia za każdy dzień wykonywania tych zadań;

*   na podstawie § 5a ust. 2 w związku z § 4 ust. 7 ww. rozporządzenia, zwiększenie stawki należności zagranicznej od 20-70% kwoty najniższego uposażenia. Zwiększenie to ustala Minister Obrony Narodowej;

*   na podstawie § 5a ust. 2 w związku z § 4 pkt 14 ww. rozporządzenia, należność zagraniczna za czas przejazdu od dnia wyjazdu z kraju do rejonu działania jednostki wojskowej i z powrotem, jeżeli czas przejazdu trwał dłużej niż 1 dzień.

Obecnie Dowództwo Operacyjne nalicza i wypłaca ww. należności pieniężne dla żołnierzy zawodowych Dowództwa Operacyjnego SZ, kierowanych do pełnienia służby wojskowej poza granicami państwa w celu zapewnienia organizacji funkcjonowania i sprawowania działalności kontrolnej.

Analizując opisywany przypadek pod kątem podatkowym, należy zauważyć, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 83 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw żołnierzom oraz pracownikom wojska wykonującym zadania poza granicami państwa w składzie jednostki wojskowej użytej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom.

Jak wynika z powyższego, przychody osiągnięte z tytułu skierowania żołnierza do pełnienie służby w celu zapewnienia organizacji funkcjonowania i sprawowania działalności kontrolnej jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 ze zm.) w rejonie jej działania, co do zasady, nie są wyłączone z opodatkowania.

Rozważyć jednak należy istotną okoliczność, która zdaniem Wnioskodawcy bezpośrednio wpływa na możliwość uznania, że ze względu na cel i charakter wykonywanych przez ww. żołnierzy zadań, należności otrzymywane z tego tytułu powinny być wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zadania realizowane przez ww. żołnierzy są, co do celu i charakteru ściśle i nierozerwalnie związane z zadaniami wykonywanymi przez żołnierzy poza granicami państwa w składnie jednostki wojskowej użytej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom.

Wnioskodawca wskazał, iż istnieje jeszcze jedna ważna przesłanka na poparcie takiego stanowiska, mianowicie fakt, że żołnierze pełniąc zawodową służbę wojskową poza granicami państwa w celu zapewnienia organizacji funkcjonowania i sprawowania działalności kontrolnej jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 ze zm.) w rejonie jej działania, i osiągają z tego tytułu przychody, narażają swoje zdrowie i życie w stopniu podobnym, jak żołnierze wykonujący zadania poza granicami państwa w składzie jednostki wojskowej użytej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom.

Zastosowanie takiego rozwiązania pozwoli w ramach obowiązującego prawa, w sposób godny wynagrodzić trud żołnierskiej służby zawodowej, pełnionej z narażeniem życia i zdrowia poza granicami państwa, w celu budowy pozytywnego wizerunku Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej na arenie międzynarodowej.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawcy wydaje się słusznym, że przychody uzyskane z tytułu pełnienia przez żołnierza zawodowego służby wojskowej poza granicami państwa, na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2 lit. b) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 184, poz. 1237 ze zm.), następuje w przypadku pełnienia tej służby w celu zapewnienia organizacji funkcjonowania i sprawowania działalności kontrolnej jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 ze zm.) w rejonie jej działania, powinny być wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Jednocześnie Wnioskodawca zauważa, że w przypadku nie uznania przez Izbę Skarbową powyższej argumentacji i stwierdzenia konieczności objęcia przedstawionych przychodów podatkiem, to wydaje się słusznym, że w omawianym przypadku zastosowanie mają zapisy art. 21 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy, a mianowicie, że wolnym od podatku dochodowego jest część przychodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1 ww. ustawy, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących przychody m.in. ze stosunku służbowego, za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku służbowym, w kwocie 30% diety, określonej w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Wnioskodawca podkreślił, że zgodnie z § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży. Dodatkowo Wnioskodawca rozważa prawidłowość stosowania wobec przedmiotowych przychodów kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Zgodnie z art. 22 ust. 2 koszty uzyskania przychodów z tytułu m.in. stosunku służbowego wynoszą 111,25 zł miesięcznie, gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego.

Stosunek służbowy żołnierza służby stałej, zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, powstaje w drodze powołania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do tej służby. Z tytułu pełnienia ww. służby, na podstawie art. 71 ust. 1 ww. ustawy, żołnierze otrzymują uposażenie i „inne należności pieniężne”. Zgodnie z art. 73 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, w ramach „innych należności pieniężnych”, żołnierze otrzymują należności związane z pełnieniem zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa.

Analizując powyższe Wnioskodawcy wydaje się słusznym, że skoro żołnierz pozostaje w jednym stosunku służbowym z tytułu którego otrzymuje uposażenie, które jest objęte podatkiem dochodowym od osób fizycznych i wobec którego stosuje się już koszty uzyskania przychodu, to nie ma podstaw prawnych do zastosowania kosztów uzyskania przychodu wobec „innych należności pieniężnych” (w tym jak wyżej przedstawiono „innych należności pieniężnych”, związanych z pełnieniem zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa), które uzyskuje z tego samego stosunku służbowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowym jest zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów żołnierza zawodowego, osiągniętych z tytułu skierowania go do pełnienia służby wojskowej poza granicami państwa, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. b) Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa, tj. w celu zapewnienia organizacji funkcjonowania i sprawowania działalności kontrolnej jednostki wojskowej użytej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 ze zm.) w rejonie jej działania?
2.  Czy prawidłowym jest zwolnienie od podatku dochodowego ww. przychodów żołnierza w części zgodnej z art. 21 ust 1 pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.)?
3.  Czy prawidłowym jest niestosowanie kosztów uzyskania dla ww. przychodów żołnierza?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej dotyczy zakresu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnośnie zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczeń wypłacanych żołnierzom zawodowym (pyt. Nr 2). Natomiast w zakresie zwolnienia z opodatkowania należności otrzymywanych przez żołnierzy zawodowych (pyt. Nr 1) oraz kosztów uzyskania przychodów (pyt. Nr 3) zostaną wydane odrębne interpretacje indywidualne.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym jest zwolnienie od podatku dochodowego ww. przychodów żołnierza w części zgodnej z art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy, zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych jest część przychodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku służbowym, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczym stosunku pracy, w kwocie odpowiadającej 30% diety, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju z zastrzeżeniem ust. 15.

Zgodnie z ww. zastrzeżeniem zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 20, nie ma zastosowania do wynagrodzenia:

1.  pracownika odbywającego podróż służbową poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  pracownika w związku z jego pobytem poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, a także w związku z pełnieniem funkcji obserwatora w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych, o ile otrzymuje świadczenia zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 83 lub 83a.
3.  uzyskiwanego przez członka służby zagranicznej.

Z przytoczonych wyżej przepisów wyraźnie wynika, że uprawnienie do zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy przysługuje osobom przebywającym czasowo za granicą i uzyskującym przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy.

Zgodnie z art. 9 ust. 4 i 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, stosunek służbowy żołnierza służby stałej powstaje w drodze powołania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby natomiast stosunek służbowy żołnierza służby kontraktowej powstaje w drodze powołania na podstawie kontraktu zawartego między osobą, która dobrowolnie zgłosiła się do tej służby, właściwym organem.

Zatem zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie dotyczyło również żołnierzy zawodowych przebywających czasowo za granicą, którzy:

*   uzyskują dochody z wynagrodzenia za pracę bądź ze stosunku służbowego,

*   nie otrzymują świadczeń zwolnionych od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 lub 83a ustawy,

*   nie otrzymują wynagrodzeń uzyskiwanych przez członków służby zagranicznej.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny i przytoczone przepisy prawa stwierdzić należy, że część przychodów uzyskiwanych przez żołnierzy zawodowych ze stosunku służbowego może podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie odpowiadającej 30% diety za każdy dzień pobytu za granicą, w którym żołnierz pozostawał w stosunku służbowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.