Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-276/13/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-07
Teza: Czy powinien Pan zapłacić podatek dochodowy z tytułu sprzedaży mieszkania, jeżeli tak, to w jakiej wysokości, w jakim terminie i jakie dokumenty należy złożyć do Urzędu Skarbowego?
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód-opodatkowanie przychodu; przychód-źródła przychodu; rozwód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2013 r. (data wpływu 7 marca 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 maja 2013 r. (data wpływu 24 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 24 maja 2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

W styczniu 2013 r. sprzedał Pan mieszkanie za kwotę 135.000 zł. Lokal ten stał się całkowitą Pana własnością w wyniku podziału majątku wspólnego. Podziału tego dokonano w lutym 2012 r., a w marcu 2012 r. został orzeczony rozwód. Majątek wspólny stanowiły dwa mieszkania i działka.

Jedno z lokali o pow. 42 m2 oraz działkę otrzymała Pana żona, Pan zaś drugie mieszkanie o pow. 36 m2 , które zostało wykupione na własność w 1994 r.

Nadmienia Pan, że nie prowadzi działalności gospodarczej, a więc sprzedaż przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie nastąpiła w ramach jej wykonywania.

Ponadto, wskazał Pan, że w 2012 r. nabył od developera nowy lokal mieszkalny, jednakże akt notarialny został sporządzony dopiero w lutym 2013 r., po uiszczeniu developerowi całej wartości mieszkania. Pieniądze na jego zakup pochodziły ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie.

Czy powinien Pan zapłacić podatek dochodowy z tytułu sprzedaży mieszkania, jeżeli tak, to w jakiej wysokości, w jakim terminie i jakie dokumenty należy złożyć do Urzędu Skarbowego?

Uważa Pan, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie powinien płacić podatku, ponieważ nieruchomość ta została nabyta w 1994 r., a więc była Pana własnością powyżej 5 lat i jednocześnie pieniądze z jego sprzedaży przeznaczył na zakup nowego lokalu mieszkalnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Pana w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje więc generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu zacytowanego art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest zatem ustalenie daty nabycia, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Z analizy stanu faktycznego opisanego we wniosku wynika, iż w styczniu 2013 r. sprzedał Pan mieszkanie za kwotę 135.000 zł. Lokal ten stał się całkowitą Pana własnością w wyniku podziału majątku wspólnego. Podziału tego dokonano w lutym 2012 r., a w marcu 2012 r. został orzeczony rozwód. Majątek wspólny stanowiły dwa mieszkania i działka.

Jedno z lokali o pow. 42 m2 oraz działkę otrzymała Pana żona, Pan zaś drugie mieszkanie o pow. 36 m2 , które zostało wykupione na własność w 1994 r.

Nadmienia Pan, że nie prowadzi działalności gospodarczej, a więc sprzedaż przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie nastąpiła w ramach jej wykonywania.

Ponadto, wskazał Pan, że w 2012 r. nabył od developera nowy lokal mieszkalny, jednakże akt notarialny został sporządzony dopiero w lutym 2013 r., po uiszczeniu developerowi całej wartości mieszkania. Pieniądze na jego zakup pochodziły ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 788 ze zm.).

W myśl art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, iż niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności, 3) wspólność ustała z mocy prawa na skutek ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tej rzeczy. Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki za datę nabycia nieruchomości (prawa majątkowego) będącej przedmiotem podziału, uznać należy datę nabycia jej do majątku wspólnego. Natomiast w sytuacji, gdy na skutek dokonania ww. czynności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu, tzn. zwiększa się zakres jej władania nad rzeczą, wówczas podział taki stanowi nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny, z którego wynika, że wartość otrzymanego skutkiem podziału majątku lokalu mieszkalnego mieściła się w udziale jaki przysługiwał Panu w majątku dorobkowym małżeńskim za datę nabycia tego lokalu należy przyjąć rok 1994, tj. rok jego nabycia do majątku wspólnego.

W konsekwencji, sprzedaż przez Pana w styczniu 2013 r. przedmiotowego lokalu mieszkalnego, dokonana została po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie i nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

Dla oceny skutków podatkowych opisanej we wniosku sprzedaży nie ma znaczenia zatem fakt, czy pieniądze z tej transakcji przeznaczył Pan na zakup w ciągu dwóch lat od daty sprzedaży innego lokalu mieszkalnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.