Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-537/09/ŁW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-09-29
Teza: obowiązek zapłaty akcyzy z faktur zaliczkowych za energię elektryczną
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; energia-energia elektryczna; obowiązek-obowiązek podatkowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 lipca 2009r. (data wpływu 15 lipca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 września 2009r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty akcyzy z faktur zaliczkowych za energię elektryczną – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2009r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty akcyzy z faktur zaliczkowych za energię elektryczną. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 września 2009r. (data wpływu) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 17 września 2009r. znak IBPP3/443-537/09/ŁW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest dystrybutorem energii eklektycznej. Nabywa ją m.in. od P. i dalej sprzedaje ją na rzecz odbiorców końcowych m.in. spółce akcyjnej.

W związku z dokonywaną sprzedażą wystawia faktury zaliczkowe obejmujące opłaty za świadczone usługi. Faktury zaliczkowe nie zawierają w swej treści określenia megawatogodzin (MWh) pozwalających na określenie wysokości podatku akcyzowego.

Następnie po dokonaniu comiesięcznego odczytu z urządzeń pomiarowo- rozliczeniowych Wnioskodawca ustala ilość energii zużytej przez poszczególnych użytkowników końcowych. Odczyty te zamieszcza w ewidencji prowadzonej m.in. dla celów podatku akcyzowego. Wówczas Wnioskodawca wystawia faktury ostateczne obejmujące opłaty za następujące usługi:

*   składnik stały stawki sieciowej,
*   stawkę opłaty przejściowej,
*   energie czynną – szczyt,
*   energię czynną - poza szczyt,
*   składnik zmienny stawki sieciowej – szczyt,
*   składnik zmienny stawki sieciowej - poza szczyt,
*   składnik jakościowy stawki systemowej - poza szczyt,
*   składnik jakościowy stawki systemowej – szczyt,
*   opłata abonamentowa,
*   opłata handlowa.

Na podstawie faktur ostatecznych Wnioskodawca jest w stanie określić wysokość należnego podatku akcyzowego i odprowadzić go do właściwego urzędu celnego. Ponadto kwota wynikająca z faktury ostatecznej jest pomniejszana o kwoty wcześniej wystawionych faktur zaliczkowych.

W związku ze zmianą przepisów ustawy o podatku akcyzowym wchodzącej z dniem 1 marca 2009r. Wnioskodawca wystawił w marcu 2009r. faktury zaliczkowe. Następnie po ustaleniu ilości zużytej energii przez użytkowników końcowych wystawił w kwietniu faktury ostateczne. Jednocześnie Wnioskodawca dokonał zapłaty podatku akcyzowego w kwietniu 2009r., za faktury ostateczne dla odbiorców końcowych, których termin płatności mijał w kwietniu 2009r. (obejmowały one energię elektryczną sprzedaną w marcu 2009r.). W ten sposób Wnioskodawca chciał uniknąć ewentualnej zaległości podatkowej, w razie braku zapłaty podatku akcyzowego za energię elektryczną dostarczoną w marcu.

Pismem z dnia 22 września 2009r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek precyzując stan faktyczny:

1.  faktury zaliczkowe są wystawiane pierwszego dnia każdego miesiąca za okresy przyszłego zużycia energii w okresie dekady, pierwsza za okres 1 do 10 dnia miesiąca, druga za okres od 11 do 20 dnia miesiąca,
2.  termin płatności faktury zaliczkowej wynosi: pierwsza faktura do 10 dnia danego miesiąca, druga do 20 dnia danego miesiąca,
3.  faktury za dostawę energii elektrycznej (faktury rozliczeniowe) są wystawiane za okres jednego miesiąca po dokonaniu odczytu zużytej energii z terminem płatności 5 dni licząc od daty otrzymania faktury rozliczeniowej. Faktura rozliczeniowa może być fakturą korygująca fakturę zaliczkową, gdy w fakturze zaliczkowej opartej na prognozie sprzedaży energii – prognoza była wyższa od rzeczywistej sprzedaży,
4.  wniosek o interpretację dotyczy ogólnie faktur zaliczkowych a miesiąc marzec 2009 roku został przywołany jako przykład, gdyż od tego miesiąca 2009r. Wnioskodawca stał się płatnikiem podatku akcyzowego za dostarczaną energię elektryczną i rozpoczął prowadzenie stosownej ewidencji podatkowej,
5.  Wnioskodawca posiada koncesję na sprzedaż energii elektrycznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy wystawienie przez Wnioskodawcę faktury zaliczkowej, której termin płatności upływa w innym miesiącu niż termin płatności wynikający z faktury ostatecznej, rodzi obowiązek zapłaty podatku akcyzowego?

Zdaniem Wnioskodawcy przepis art. 11 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2009r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 3 poz. 11) w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju obowiązek podatkowy powstaje z dniem wydania energii nabywcy końcowemu.

Natomiast zgodnie z przepisem art. 24 pkt 2 ustawy podatnik jest obowiązany do złożenia deklaracji organowi podatkowemu do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin płatności wynikający z faktury, gdy termin płatności nie wynika z umowy.

Dostawa energii eklektycznej dokonywana przez Wnioskodawcę jest procesem ciągłym. Spółka pobiera w związku z tym pewne opłaty wstępne wystawiając faktury zaliczkowe. Zgodnie z przytoczonym na wstępie art. 11 pkt 2 ustawy rodzi to obowiązek podatkowy, gdyż w okresie objętym fakturą dochodzi do wydania energii nabywcom.

Nie mniej jednak termin złożenia deklaracji i zapłaty podatku został określony w przepisie art. 24 pkt 2 ustawy. Zdaniem Spółki termin określony w tym przepisie nie odnosi się do faktur zaliczkowych. Spółka na ich podstawie nie jest bowiem w stanie określić podstawy opodatkowania. W przekonaniu Spółki złożenie deklaracji i zapłata podatku akcyzowego powinna nastąpić w terminie określonym w przepisie art. 24 pkt 2 ustawy, jednak wspomniany tam termin powinien odnosić się do terminu płatności określonego na fakturze ostatecznej. Wówczas bowiem po dokonaniu odczytów z urządzeń pomiarowych Spółka jest w stanie przyporządkować ilość energii sprzedanej poszczególnym odbiorcom.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 poz. 11 ze zm.) w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Stosownie do art. 11 cyt. ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Zgodnie z art. 24 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani w fakturze - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju.

Z cyt. wyżej przepisu wynika, iż w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju nabywcy końcowemu termin rozliczenia akcyzy, co do zasady powiązany jest terminem zapłaty za energię wynikającym z umowy sprzedaży tej energii. Rozliczenie akcyzy powinno w tej sytuacji nastąpić do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął ten termin płatności. Dopiero jeżeli umowa sprzedaży energii elektrycznej nie będzie regulowała terminu zapłaty za sprzedaną energię elektryczna, decydujący będzie termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie zostanie określony ani w umowie ani na fakturze – decydujący będzie moment wystawienia faktury.

Jak wskazano wyżej w zakresie opodatkowania akcyzą energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje co do zasady na etapie „przekazania” energii elektrycznej „ostatecznemu konsumentowi” (art. 11 pkt 2 ustawy).

Zatem w chwili wydania energii elektrycznej odbiorcy końcowemu, podatek akcyzowy jest należny w wysokości związanej z ilością wydanej przez sprzedawcę temu odbiorcy energii elektrycznej.

W związku z powyższym przepisy art. 91 ust. 1 i 3 ww. ustawy określają sposób prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej m.in. zakupionej i dostarczonej odbiorcy końcowemu wraz z datą dokonania płatności akcyzy oraz kwotą akcyzy należnej do zapłaty.

W myśl art. 91 ust. 1 i 3 ww. ustawy podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, zużywający energię elektryczną w sytuacji, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4, a także podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5, są obowiązani do prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych:

1\. ilości wyprodukowanej oraz zakupionej energii elektrycznej - w megawatogodzinach (MWh); 2. ilości energii elektrycznej dostarczonej nabywcom końcowym; 3. ilości energii elektrycznej dostarczonej podmiotom niebędącym nabywcami końcowymi; 4. dat dokonania płatności wynikających z umów właściwych do rozliczeń z tytułu dostaw; 5. ilości energii elektrycznej, od których powstał obowiązek naliczenia i zapłaty akcyzy; 6. kwot akcyzy należnej do zapłaty od energii elektrycznej; 7. ilości energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy; 8. ilości energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne; 9. ilości energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo albo wyeksportowanej; 10. ilości strat powstałych w wyniku przesyłu i rozdziału energii elektrycznej.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca po dokonaniu comiesięcznego odczytu z urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, ustala ilość energii elektrycznej dostarczanej poszczególnym odbiorcom końcowym. Odczyty te zamieszcza w ewidencji prowadzonej dla celów podatku akcyzowego. Następnie wystawiane są faktury ostateczne na podstawie których Wnioskodawca określa wysokość należnego podatku akcyzowego podlegającego wpłacie do właściwego organu podatkowego.

Faktury za dostawę energii elektrycznej (rozliczeniowe) są wystawiane za okres jednego miesiąca po dokonaniu odczytu zużytej energii z terminem płatności 5 dni licząc od daty otrzymania faktury rozliczeniowej. Ponadto Wnioskodawca wystawia również faktury zaliczkowe za okresy dekadowe tj. za okres 1 do 10 dnia miesiąca oraz za okres od 11 do 20 dnia miesiąca. Faktury zaliczkowe nie zawierają w swej treści danych dotyczących MW, nie można zatem na ich podstawie określić wysokości podatku akcyzowego.

W świetle przedstawionego wyżej stanu faktycznego i stanu prawnego stwierdzić należy, że skoro energia elektryczna winna być opodatkowana w momencie jej wydania nabywcy końcowemu, nie ma zatem możliwości wcześniejszego opodatkowania zaliczkowych (prognozowanych) ilości energii przed faktycznym jej wydaniem. Zatem wystawiane przez Wnioskodawcę faktury zaliczkowe (prognoza) nie rodzą skutków w zakresie podatku akcyzowego.

Złożenie deklaracji podatkowej i zapłata podatku akcyzowego, o których mowa w art. 24 pkt 2 ww. ustawy winny odnosić się do terminu płatności określonego w umowie sprzedaży energii elektrycznej, a gdy termin ten w umowie nie został określony – do terminu płatności wynikającego z faktury dokumentującej sprzedaż energii na podstawie deklarowanych odczytów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego wdacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo zauważa się, iż w niniejszej interpretacji nie dokonano oceny prawidłowości rozliczenia podatku akcyzowego z tyt. zafakturowanej energii elektrycznej w marcu i kwietniu 2009r. kwestia ta nie była bowiem przedmiotem wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.