Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-1080/13/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-01-09
Teza: Czy Wnioskodawca w przyszłości, w tym także za IV kwartał 2013 r. przy wyliczaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych za IV kwartał roku podatkowego stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, za IV kwartał będzie miał prawo uwzględnić spisy materiałów, towarów i robót w toku sporządzone na dzień 1 stycznia danego roku podatkowego oraz na dzień 31 grudnia danego roku podatkowego ?
Słowa kluczowe: remanent; zaliczka
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 44

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2013 r. (data wpływu 18 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia zaliczki za IV kwartał roku podatkowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia zaliczki za IV kwartał roku podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej prowadzącej działalność gospodarczą. Wspólnikami spółki są dwie osoby fizyczne. Wnioskodawca posiada 45% udziału w przychodach, kosztach i dochodzie spółki. Przedmiotem działalności spółki jest produkcja artykułów dziewiarskich. W roku podatkowym 2013 r. spółka jest zobowiązana do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W przyszłości, w następnych latach podatkowych spółka zamierza prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów. Od uzyskanego dochodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej oraz od udziału w dochodach spółki Wnioskodawca jest zobowiązany w 2013 r. do opłacania podatku dochodowego od osób fizycznych według stawki podatkowej w wysokości 19%. Zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych Wnioskodawca opłaca kwartalnie. W 2013 r. Wnioskodawca mając na uwadze zapis § 28 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, nie zawiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego właściwego dla Niego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, że w okresie od dnia 31 stycznia 2013 r. do dnia 30 listopada 2013 r. na koniec każdego miesiąca lub kwartału będzie sporządzał spis z natury posiadanych materiałów, towarów oraz robót w toku, które to spisy będą uwzględniane przy wyliczaniu dochodu za każdy kwartał roku podatkowego 2013 r. W przyszłości Wnioskodawca także ma zamiar nie zawiadamiać organu podatkowego o dokonaniu spisu z natury w trakcie roku podatkowego. W 2013 r. organ podatkowy do dnia sporządzenia niniejszego wniosku nie nakazał sporządzenia spisu z natury. Wnioskodawca nie przewiduje, aby organ podatkowy w przyszłości nakazał mu sporządzenie w trakcie danego roku podatkowego spisów z natury.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca w przyszłości, w tym także za IV kwartał 2013 r. przy wyliczaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych za IV kwartał roku podatkowego stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, za IV kwartał będzie miał prawo uwzględnić spisy materiałów, towarów i robót w toku sporządzone na dzień 1 stycznia danego roku podatkowego oraz na dzień 31 grudnia danego roku podatkowego ?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 44 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem z działalności gospodarczej stanowiącym podstawę obliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych u podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów jest różnica wynikająca z tych ksiąg pomiędzy przychodem i kosztami jego uzyskania. Ponieważ na dzień obliczania zaliczki tj. na dzień 20 stycznia danego roku podatkowego znana mu będzie wartość posiadanych zapasów materiałów, towarów oraz robót w toku na dzień 31 grudnia danego roku podatkowego, Wnioskodawca uważa, że w przyszłości, w tym także za IV kwartał 2013 r., przy wyliczaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych za IV kwartał danego roku podatkowego stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za IV kwartał będzie miał prawo uwzględnić spis materiałów, towarów i robót w toku sporządzony na dzień 1 stycznia danego roku podatkowego oraz na dzień 31 grudnia danego roku podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), dochodem z działalności gospodarczej stanowiącym podstawę obliczenia zaliczki u podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów jest różnica pomiędzy wynikającym z tych ksiąg przychodem i kosztami jego uzyskania. Jeżeli jednak podatnik na koniec miesiąca sporządza remanent towarów, surowców i materiałów pomocniczych lub naczelnik urzędu skarbowego zarządzi sporządzenie takiego remanentu, dochód ustala się według zasad określonych w art. 24 ust. 2.

W myśl art. 24 ust. 2 zd. pierwsze ww. ustawy, u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Stosownie zaś do art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Szczegółowe zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Obowiązek przeprowadzenia spisu z natury oraz terminy jego przeprowadzenia wskazuje treść § 27 ust. 1 ww. rozporządzenia. W myśl tego przepisu, podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej "spisem z natury", na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.

Spis z natury podlega wpisaniu do księgi także wówczas, gdy osoby prowadzące działalność gospodarczą sporządzają go za okresy miesięczne oraz gdy na podstawie odrębnych przepisów jego sporządzenie zarządził naczelnik urzędu skarbowego (§ 27 ust. 2 ww. rozporządzenia).

O zamiarze sporządzenia spisu z natury w innym terminie niż na dzień 1 stycznia, 31 grudnia oraz na dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej podatnicy są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie co najmniej siedmiu dni przed datą sporządzenia tego spisu (§ 28 ust. 4 ww. rozporządzenia).

W myśl przepisu art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 – są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f - 3h.

Na podstawie art. 44 ust. 2 ww. ustawy dochodem z działalności gospodarczej stanowiącym podstawę obliczenia zaliczki u podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów jest różnica pomiędzy wynikającym z tych ksiąg przychodem i kosztami jego uzyskania. Jeżeli jednak podatnik na koniec miesiąca sporządza remanent towarów, surowców i materiałów pomocniczych lub naczelnik urzędu skarbowego zarządzi sporządzenie takiego remanentu, dochód ustala się według zasad określonych w art. 24 ust. 2.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne. Wysokość zaliczek z zastrzeżeniem ust. 3f, ustala się w następujący sposób:

1.  obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku,
2.  zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26, 27 i 27b,
3.  zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające (art. 44 ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 44 ust. 3f ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, opodatkowani na zasadach określonych w art. 30c, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy naczelnik urzędu skarbowego, zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonym zgodnie z art. 30c, a sumą należnych zaliczek za poprzednie miesiące, z uwzględnieniem art. 27b.

Stosownie zaś do art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczki miesięczne od dochodów wymienionych w ust. 1, wpłaca się w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczki kwartalne podatnicy wpłacają w terminie do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka. Zaliczkę za ostatni miesiąc lub ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 stycznia następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc lub odpowiednio kwartał, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 45.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dochód stanowiący podstawę obliczenia zaliczek za poszczególne miesiące roku podatkowego – przy założeniu, że remanenty zostaną sporządzone tylko na początek roku podatkowego oraz na koniec roku podatkowego – ustala się jako różnicę pomiędzy wynikającym z ksiąg przychodem a kosztami jego uzyskania, bez zastosowania różnicy remanentowej. Różnica ta służy do wyliczenia dochodu za rok podatkowy. Wyjątek uregulowany w zdaniu drugim art. 44 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy w trakcie roku – z woli podatnika albo na żądanie organu – sporządzany jest spis z natury.

Powyższa zasada dotyczy również zaliczki za IV kwartał danego roku podatkowego. Wskazać przy tym należy, że zmiana brzmienia art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która nastąpiła z dniem 1 stycznia 2012 r. spowodowała, że zmieniony został termin wpłaty zaliczki za ostatni miesiąc roku podatkowego bądź kwartału, a nie sposób ustalenia dochodu będącego podstawą jej obliczenia. Tym samym okoliczność, że stosownie do § 27 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury m.in. na koniec każdego roku podatkowego, nie skutkuje obowiązkiem uwzględnienia tego spisu przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy za grudzień roku podatkowego bądź za IV kwartał roku podatkowego w zależności od wyboru sposobu opłacania podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem, na tle powołanych powyżej przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że w sytuacji przedstawionej we wniosku, w której Wnioskodawca wskazał, że przeprowadzone zostaną tylko remanenty na dzień 1 stycznia oraz 31 grudnia danego roku, a także przy założeniu, że po dniu sporządzenia przez Niego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej organ nie zarządził sporządzenia spisu z natury, podstawę obliczenia zaliczki za IV kwartał roku podatkowego stanowić będzie dochód bez uwzględnienia różnicy remanentowej pomiędzy wartością remanentu sporządzonego na 1 stycznia, a wartością remanentu sporządzonego na dzień 31 grudnia. Przepisy dotyczące opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie przewidują żadnej procedury ustalania wysokości zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc grudzień danego roku podatkowego bądź za IV kwartał danego roku podatkowego w sposób inny, niż zgodny z metodyką wynikającą wprost z wyżej cytowanych przepisów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.