Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.567.2024.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: Możliwości wynajęcia zakupionego mieszkanie, tak żeby nie utracić ulgi mieszkaniowej na własne cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; najem
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 13 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uzupełnił go Pan pismem z 23 grudnia 2024 r. (wpływ 3 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W styczniu 2024 r. nabył Pan mieszkanie w V korzystając z ulgi mieszkaniowej, bowiem w
    2023 r. sprzedał Pan kilka działek, które wcześniej otrzymał od rodziców w drodze
    darowizny.
    W kwietniu 2024 r. zamieszkał Pan w zakupionym mieszkaniu w V. Podjął Pan tam pracę
    dorywczą i jednocześnie przygotowywał się do egzaminów maturalnych. Chciał Pan
    studiować w V. W lipcu 2024 r. okazało się, że nie został Pan przyjęty na X w V.
    W związku z powyższym, złożył Pan również (...) na X w W. Wobec nieprzyjęcia Pana na
    studia w V, musiał Pan z końcem września wyprowadzić się z zakupionego mieszkania w V.
    Aktualnie mieszka Pan w W i Z, mniej więcej po połowie.
    W przyszłości – po zakończeniu studiów w W – chce Pan wrócić do V i zamieszkać w tym
    mieszkaniu (najprawdopodobniej w 2030 r.).

## Pytanie

Wobec powyższego, czy może Pan wynająć zakupione mieszkanie, tak żeby nie „utracić”
    ulgi mieszkaniowej na własne cele mieszkaniowe?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, może Pan wynająć zakupione mieszkanie, gdyż osiągnął Pan cel jakim było
    zakupienie mieszkania dla własnych celów mieszkaniowych. Mieszkał Pan w nim kilka
    miesięcy i w przyszłości (za kilka lat) znowu będzie Pan w nim mieszkał. Przepisy nie
    określają minimalnego okresu, w jakim musi Pan zamieszkać w mieszkaniu, a to że teraz w
    nim nie może mieszkać, jest wynikiem okoliczności od Pana niezależnych – obiektywnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
      jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od
      końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne
      cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się
      do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:

          a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
            lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
            takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
            użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z
            tym budynkiem lub lokalem,
          b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
            udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
            mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
          c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
            gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim
            prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz
            nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania
            wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym
            mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
            budowę budynku mieszkalnego,
          d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
            budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
          e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
            własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
            niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
          - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
            należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
            Szwajcarskiej;
        2) wydatki poniesione na:
          a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
            zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
            odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele
            określone w pkt 1,
          b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
            zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
            odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę
            kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
          c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
            (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu
            z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę
            kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b,
          - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających
            siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
            należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
            Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30;
        3) wartość otrzymanego w ramach odpłatnego zbycia w drodze zamiany
        znajdującego się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
        państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w
        Konfederacji Szwajcarskiej:
          a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
            mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim
            lokalu, lub

          b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa do
            domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, lub udziału w tych
            prawach, lub
          c) gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
            udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku
            mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
            wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą
            budową budynku mieszkalnego, lub
          d) gruntu, udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
            udziału w takim prawie, związanych z budynkiem lub lokalem wymienionym
            w lit. a.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Stosownie do art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i
      e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Na mocy art. 21 ust. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita
      Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy
      prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu
      podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele
      mieszkaniowe.
    Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
        - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Jak wynika z art. 21 ust. 29 omawianej ustawy:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w

      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające
      na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki
      od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu
      (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w
      ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu
      Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej
      części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały
      wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg
      podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym.
    Na mocy art. 21 ust. 30a omawianej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu
      (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze
      zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt 1,
      w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w
      kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do przedmiotowego
    zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich
    przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku
    korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    W tym miejscu wskazać należy, że z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową
    okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest
    przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Istotne jest również, żeby podatnik
    w ww. terminie definitywnie nabył nową nieruchomość lub prawo majątkowe, tj. aby
    nastąpiło przeniesienie własności nieruchomości lub tego prawa na podatnika.
    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.
    Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele
    mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze
    sprzedaży.
    Wyjaśnienia wymaga również, że poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe”
    przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do
    zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik,
    przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu
    zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na
    zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1
    pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy
    realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.

    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów
    opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy. Wydatkowanie środków na określony
    przedmiot w połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy –
    zaspokojenie jego niezaspokojonych celów mieszkaniowych.
    Zwolnieniem tym nie są zatem objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w
    przypadku przeznaczenia przychodu na nabycie innych nieruchomości lub praw w
    sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym,
    spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym nie wskazującym na działanie ukierunkowane na
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie mieszkania, ustawa o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak długo podatnik powinien
    w nim mieszkać, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest
    podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy
    nabył nieruchomość w celu zamieszkania w niej, ale w nieruchomości tej – z różnych
    powodów – po nabyciu zamieszkał tylko przez pewien czas albo po upływie określonego
    czasu, np. kilku miesięcy. W takim przypadku prawa do zwolnienia nie pozbawia
    podatnika okoliczność, że np. przez jakiś czas mieszkanie będzie wynajmowane.
    Stanowisko zaprezentowane powyżej znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Naczelny
    Sąd Administracyjny w wyroku z 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3126/14 wskazał, że:
      Czasowe, uzasadnione obiektywnymi okolicznościami wynajęcie zakupionych lokali
      mieszkalnych samo w sobie nie może przesądzać o tym, że podatnik nie będzie
      realizował w tych mieszkaniach własnych celów mieszkaniowych. Ustawodawca nie
      zastrzegł w treści analizowanych przepisów, że własny cel mieszkaniowy w
      zakupionym lokalu ma być realizowany nieprzerwanie od daty jego nabycia. Zgodzić
      się jednak należy z Sądem I instancji, że dla uznania spełnienia warunków skorzystania
      z ulgi nie jest wystarczająca sama deklaracja podatnika, że poprzez wskazane zakupy
      realizuje swój cel mieszkaniowy. Ustawodawca nie odniósł bowiem skorzystania z
      prawa do zwolnienia z opodatkowania od werbalnej deklaracji takiego zamiaru w
      chwili nabycia, lecz wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na własne cele
      mieszkaniowe.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że czasowe wynajęcie
    mieszkania w V, które – jak Pan wskazuje – nabył w styczniu 2024 r. za środki pochodzące
    z odpłatnego zbycia w 2023 r. kilku działek otrzymanych od rodziców w drodze darowizny,
    nie pozbawi Pana prawa do zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem w
    mieszkaniu tym Pan mieszkał i w przyszłości – po zakończeniu studiów w W – chce Pan
    wrócić do V i ponownie w nim zamieszkać.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania
    postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może
    przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli
    przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie

    dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że na podatniku
    spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy
    podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.