Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.387.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Rezydencja podatkowa; opodatkowanie dochodów
osiąganych z działalności.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
rezydent podatkowy
usługi-usługi informatyczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Kapitały pieniężne.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów
    faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 23 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 19 czerwca 2025 r. (wpływ 25
    czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Jest Pan obywatelem Ukrainy oraz zarejestrowanym prywatnym przedsiębiorcą (FOP),
    prowadzącym nieprzerwanie działalność gospodarczą od 2018 roku w branży usług
    informatycznych (IT). Świadczy Pan usługi wyłącznie dla klientów zagranicznych w modelu
    pracy zdalnej, a wszystkie płatności za Pana usługi trafiają na Pana rachunek bankowy na
    Ukrainie. Z tytułu uzyskanych dochodów regularnie odprowadza Pan podatki zgodnie z
    przepisami prawa ukraińskiego. Posiada Pan pełną dokumentację potwierdzającą
    legalność i źródło tych środków, w tym deklaracje podatkowe, potwierdzenia przelewów
    oraz faktury. W związku z obowiązującym stanem wojennym na Ukrainie obecnie:
    • nie ma technicznej możliwości dokonywania przelewów międzynarodowych (SWIFT),
    • brak jest możliwości osobistego opuszczenia terytorium Ukrainy,
    • nie jest też możliwe legalne przekazanie gotówki poza granice kraju na podstawie
    pełnomocnictwa.
    W związku z tym planuje Pan skorzystać z usług zarejestrowanego kantoru walutowego
    działającego legalnie na terytorium Polski, który – na Pana zlecenie – przyjmie środki w
    gotówce od Pana zaufanego przedstawiciela (z Ukrainy), a następnie przekaże je na Pana
    osobisty rachunek bankowy w polskim banku. Wszelkie środki objęte tą operacją
    pochodzą z legalnej działalności gospodarczej prowadzonej na Ukrainie i zostały
    opodatkowane w tym kraju. Dysponuje Pan pełnym zestawem dokumentów
    potwierdzających pochodzenie środków. Obecnie przebywa Pan na terytorium Polski na
    podstawie dokumentów wydanych w związku z konfliktem zbrojnym, nie przekracza Pan
    progu 183 dni pobytu w danym roku podatkowym, nie posiada Pan centrum interesów
    życiowych na terytorium RP ani innych okoliczności skutkujących nieograniczonym
    obowiązkiem podatkowym w Polsce.
    Uzupełnienie wniosku
    Kiedy przyjechał Pan do Polski?
    11 listopada 2024 r.
    Czy do Polski przyjechał Pan z rodziną?
    Przyjechał Pan sam.
    Czy do Polski przyjechał Pan z zamiarem zmiany miejsca zamieszkania czy tylko na okres
    wojny?
    Na czas trwania wojny.
    Gdzie posiada Pan stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych: w Polsce, czy w
    Ukrainie?

    Na Ukrainie.
    Co oznacza stwierdzenie, że świadczy Pan „usługi wyłącznie dla klientów zagranicznych w
    modelu pracy zdalnej”, czy tę pracę zdalną wykonuje Pan z Polski?
    Pana klienci pochodzą z Ukrainy i Łotwy. Nie wykonuje Pan pracy zdalnej z Polski – usługi
    świadczą Pana podwykonawcy z Ukrainy.
    Z jakiego miejsca świadczy Pan usługi zdalnie, czy wynajmuje lub nabył Pan w tych celach
    np. mieszkanie lub biuro?
    Nie świadczy Pan usług z terytorium Polski. Wynajmuje Pan wyłącznie mieszkanie, w
    którym Pan mieszka.
    Czy jest Pan wyłącznie obywatelem Ukrainy; czy jest Pan również obywatelem jakiegoś
    innego państwa (np. Polski)?
    Jest Pan wyłącznie obywatelem Ukrainy.
    Czy środki, które mają zostać przekazane do Polski, dotyczą działalności gospodarczej
    wykonywanej w Ukrainie, przed przyjazdem do Polski, czy dotyczą działalności
    gospodarczej prowadzonej zdalnie z Polski?
    Środki pochodzą z działalności gospodarczej prowadzonej na Ukrainie przed przyjazdem
    do Polski i są opodatkowane zgodnie z prawem ukraińskim.
    Czy posiada Pan w Polsce placówkę działalności gospodarczej, tj. pomieszczenie, maszyny,
    urządzenia, biuro, warsztat, filię:
    Nie posiada Pan takiej placówki.
    - czy placówka ta ma charakter stały, tzn. jest utworzona w określonym miejscu, z
      pewnym stopniem trwałości;
        Nie dotyczy – brak placówki.
    - czy w Polsce prowadzi Pan działalność przedsiębiorstwa – całkowicie lub częściowo – za
      pośrednictwem tej stałej placówki;
        Nie prowadzi Pan.
    - czy dochody uzyskuje Pan za pośrednictwem stałej placówki położonej na terytorium
      Polski?
        Nie uzyskuje Pan – nie posiada Pan przedstawicielstwa w Polsce.
    Pytania
    1. Czy otrzymanie środków pieniężnych na Pana prywatny rachunek bankowy w Polsce,
      przekazanych za pośrednictwem legalnie działającego kantoru, stanowi przychód
      podlegający opodatkowaniu w Polsce, w sytuacji gdy środki te pochodzą z działalności
      gospodarczej (FOP) prowadzonej i opodatkowanej na Ukrainie?
    2. Czy opisana operacja będzie kwalifikowana jako dochód do opodatkowania zgodnie z
      przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    3. Czy w związku z powyższym jest Pan zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego
      (PIT) w Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – przekazane środki nie stanowią przychodu podlegającego
    opodatkowaniu w Polsce. Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.) osoby
    fizyczne mające miejsce zamieszkania poza terytorium RP (nierezydenci) podlegają
    ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu – tj. tylko od dochodów osiąganych na
    terytorium Polski.

    Środki przekazywane na Pana rachunek nie pochodzą z działalności wykonywanej w
    Polsce ani od polskich kontrahentów. Jest to transfer własnych, wcześniej
    opodatkowanych środków prywatnych, które nie są generowane w Polsce ani nie są
    efektem aktywności gospodarczej prowadzonej na terytorium RP. Nie powstaje więc
    obowiązek podatkowy ani obowiązek złożenia zeznania podatkowego w Polsce z tego
    tytułu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Według art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
        1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
        w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
        zakład;
        4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
        5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;

        6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i
        obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w
        funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie
        prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących
        następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki,
        spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji
        wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio,
        stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
        prawa do takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
        7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych
        lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
        organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce
        zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
        niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
        8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    W świetle art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Natomiast „centrum
    interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności
    zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy,
    polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii
    osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.

    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie przesądza o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Ocena, czy
    podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu, czy nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z
    uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że 11 listopada 2024 r. przyjechał Pan
    do Polski na czas trwania wojny. Jest Pan obywatelem Ukrainy oraz zarejestrowanym
    przedsiębiorcą prowadzącym nieprzerwanie od 2018 roku działalność gospodarczą w
    branży usług informatycznych. Świadczy Pan usługi wyłącznie dla klientów zagranicznych
    w modelu pracy zdalnej, a wszystkie płatności trafiają na Pana rachunek bankowy na
    Ukrainie. Posiada Pan pełną dokumentację potwierdzającą legalność i źródło tych
    środków, w tym deklaracje podatkowe, potwierdzenia przelewów oraz faktury. Wskazał
    Pan przy tym, że nie wykonuje Pan pracy zdalnej z Polski – usługi świadczą Pana
    podwykonawcy z Ukrainy. Nie świadczy Pan zatem usług z terytorium Polski i nie posiada
    Pan w Polsce działalności gospodarczej. W związku z obowiązującym stanem wojennym na
    Ukrainie nie ma Pan technicznej możliwości dokonywania przelewów międzynarodowych,
    brak jest również możliwości osobistego opuszczenia terytorium Ukrainy. Nie jest też
    możliwe legalne przekazanie gotówki poza granice kraju na podstawie pełnomocnictwa. W
    związku z tym planuje Pan skorzystać z usług zarejestrowanego kantoru walutowego
    działającego legalnie na terytorium Polski, który na Pana zlecenie przyjmie środki w
    gotówce od Pana zaufanego przedstawiciela (z Ukrainy), a następnie przekaże je Pan na
    Pana osobisty rachunek bankowy w polskim banku. Środki te pochodzą z działalności
    gospodarczej prowadzonej na Ukrainie przed przyjazdem do Polski i podlegały
    opodatkowaniu na Ukrainie. Obecnie przebywa Pan na terytorium Polski na podstawie
    dokumentów wydanych w związku z konfliktem zbrojnym, nie przekracza Pan 183 dnia
    pobytu w danym roku podatkowym, nie posiada Pan centrum interesów życiowych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani innych czynności skutkujących nieograniczonym
    obowiązkiem podatkowym w Polsce.
    W celu ustalenia, czy otrzymanie przez Pana środków pieniężnych pochodzących z
    działalności gospodarczej prowadzonej i opodatkowanej na Ukrainie na Pana rachunek
    bankowy w Polsce podlega opodatkowaniu w Polsce, wskazuję, że w Pana sprawie
    zastosowanie znajdzie Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
    Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Kijowie dnia
    12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 63 poz. 269 – dalej: Konwencja).
    W myśl art. 4 ust. 1 Konwencji:
      W rozumieniu niniejszej konwencji określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce
      zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega
      opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie z tytułu dochodu uzyskiwanego tylko w
      tym Państwie lub z tytułu majątku znajdującego się w danym Państwie.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 Konwencji:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 tego artykułu osoba fizyczna ma miejsce
      zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony
      według następujących zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
      Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce
      zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce

      zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i
      gospodarcze (ośrodek jej interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
      interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
      żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania
      w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
      żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym
      Państwie, którego jest obywatelem;
      d) jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich,
      właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze
      wzajemnego porozumienia.
    Z wcześniej powołanego art. 3 ust. 2b pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że: za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej przez osobę, która nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce, uważa się dochody
    (przychody) z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
    zakład.
    Jak Pan wskazał, stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych posiada Pan w
    Ukrainie. Zatem w Polsce podlega Pan ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W konsekwencji od środków pieniężnych, które otrzyma Pan w związku z prowadzoną na
    Ukrainie działalnością gospodarczą nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Nie posiada Pan bowiem miejsca zamieszkania dla
    celów podatkowych w Polsce i podlega Pan ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu,
    tj. w Polsce podlega Pan opodatkowaniu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na
    terytorium Polski. Zatem opisana operacja nie będzie kwalifikowana jako dochód do
    opodatkowania zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    w związku z tym nie będzie Pan zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego w Polsce.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.