Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.679.2025.2.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT świadczonej
usługi zakwaterowania, stanowiącej element kompleksowej
usługi edukacyjnej oraz rozliczenie jako jednej pozycji na
fakturze kompleksowej usługi edukacyjnej, w której skład
wchodzi zakwaterowanie.
Słowa kluczowe: fakturowanie
usługi-usługi kompleksowe
usługi-usługi zwolnione
świadczenie-świadczenie kompleksowe -świadczenie
kompleksowe złożone
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
finansowane w całości ze środków publicznych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Sposób wystawienia
faktur
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29-lit. c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 2-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 2-lit. b
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT świadczonej przez Państwa usługi
    zakwaterowania, stanowiącej element kompleksowej usługi edukacyjnej oraz rozliczenia
    jako jednej pozycji na fakturze kompleksowej usługi edukacyjnej, w której skład wchodzi
    zakwaterowanie. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 sierpnia 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Stowarzyszenie realizuje projekty edukacyjne w zakresie kształcenia i doskonalenia
    zawodowego, finansowane w 100% ze środków publicznych – w szczególności z programu
    Erasmus+ oraz innych funduszy unijnych i krajowych. Usługi te są świadczone na zlecenie
    zagranicznych podmiotów – głównie szkół zawodowych oraz organizacji pozarządowych z
    krajów UE, które powierzają Stowarzyszeniu kompleksową organizację pobytu swoich
    uczniów lub uczestników projektów w ..., w ramach praktyk, szkoleń i programów rozwoju
    zawodowego.
    Stowarzyszenie świadczy kompleksowe usługi edukacyjne obejmujące:
    – organizację praktyk, kursów i szkoleń,
    – zapewnienie miejsca realizacji programu,
    – opiekę organizacyjną,
    – wyżywienie, transport lokalny oraz
    – zakwaterowanie.
    Zakwaterowanie odbywa się w hostelu prowadzonym przez Stowarzyszenie w ramach
    działalności gospodarczej. Hostel funkcjonuje również komercyjnie, jednak
    zakwaterowanie uczestników projektów edukacyjnych nie jest oferowane jako osobna
    usługa – stanowi obowiązkowy element programu.
    Usługa zakwaterowania jest ściśle powiązana z realizacją programu kształcenia
    zawodowego i stanowi jego integralny, niezbędny składnik.
    Uczestnicy nie dokonują żadnych płatności – wszystkie koszty są pokrywane ze środków
    publicznych. Stowarzyszenie uzyskało wcześniej interpretację indywidualną z dnia 9
    stycznia 2023 r., znak: 0111-KDIB3-2.4012.673.2022.2.ASZ, która potwierdza, że
    kompleksowa usługa organizacji praktyk zawodowych finansowanych ze środków
    publicznych korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o
    VAT. W wydanej interpretacji potwierdzono, że usługa zakwaterowania jako element
    kompleksowej usługi edukacyjnej może korzystać ze zwolnienia z VAT. Nie uściślono
    jednak, czy dotyczy to również sytuacji, gdy zakwaterowanie świadczone jest w hostelu
    prowadzonym przez Stowarzyszenie w ramach działalności gospodarczej.
    Ponadto w uzupełnieniu wskazano:
    Stowarzyszenie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stowarzyszenie wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o VAT, a tym samym jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a tej ustawy.
    Stowarzyszenie nie jest uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani
    instytutem badawczym.
    Świadczone usługi edukacyjne spełniają definicję kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego określoną w art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady
    (UE) nr 282/2011.
    Usługi te są finansowane w całości ze środków publicznych i korzystają ze zwolnienia z
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.
    Usługobiorcami są głównie zagraniczne szkoły publiczne oraz organizacje pozarządowe,
    które nie zawsze są podatnikami VAT w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT. W praktyce są
    to najczęściej jednostki sektora finansów publicznych kwalifikujące się do udziału w
    programach Erasmus+.
    Usługobiorcy posiadają siedzibę działalności gospodarczej w państwach członkowskich
    Unii Europejskiej, poza terytorium Polski.

    Usługobiorcy nie posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium Polski.
    Świadczone usługi są usługami kształcenia zawodowego lub ściśle z nimi związanymi.
    Usługi edukacyjne są realizowane zgodnie z warunkami programów finansowanych ze
    środków publicznych, w tym w szczególności zgodnie z regulacjami programu Erasmus+
    określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/817.
    Stowarzyszenie nie posiada akredytacji w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, a usługi
    edukacyjne nie są objęte taką akredytacją.
    Usługa edukacyjna jest finansowana w całości, tj. w 100% ze środków publicznych.
    Stowarzyszenie posiada pełną dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania
    usług edukacyjnych są środki publiczne.
    Głównym celem świadczonych usług edukacyjnych jest realizacja projektów edukacyjnych
    zgodnych z celami statutowymi Stowarzyszenia. Usługi te, choć realizowane w ramach
    działalności gospodarczej, nie mają charakteru rynkowej konkurencji z podmiotami
    komercyjnymi.
    Usługa edukacyjna jest wykonywana w ramach szkolenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego osób tego potrzebujących.
    Osoby korzystające z usług edukacyjnych zdobywają praktyczne umiejętności i
    doświadczenie zawodowe zgodne z kierunkiem ich kształcenia, które następnie
    wykorzystują w swojej pracy zawodowej lub w dalszej edukacji.
    Jest to nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem
    uczestników szkoleń.
    Jest to nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów
    zawodowych.
    Zakwaterowanie jest usługą pomocniczą i nierozerwalnie związaną z usługą edukacyjną.
    Nie jest świadczone jako odrębna usługa noclegowa, lecz jako element kompleksowej
    organizacji programu obejmującego praktyki zawodowe, opiekę organizacyjną,
    wyżywienie oraz inne elementy niezbędne do realizacji procesu kształcenia zawodowego.
    Jego celem jest umożliwienie uczestnikom pełnego i efektywnego udziału w zajęciach
    praktycznych i teoretycznych.
    O dominującym charakterze przesądza to, że celem całego świadczenia jest realizacja
    programu kształcenia zawodowego zgodnie z wymogami finansującego programu
    publicznego. Zakwaterowanie, podobnie jak wyżywienie czy transport lokalny, ma
    charakter pomocniczy i jest jedynie środkiem do osiągnięcia celu głównego – zdobycia
    wiedzy i umiejętności przez uczestników.
    Zakwaterowanie zapewnia uczestnikom przyjeżdżającym z zagranicy stabilne, bezpieczne i
    logistycznie dogodne miejsce pobytu na cały czas trwania projektu. Pozwala to uniknąć
    problemów z dojazdami, opóźnień czy absencji, zwiększa punktualność i koncentrację
    uczestników, a tym samym poprawia efektywność realizowanego szkolenia.
    Wszystkie elementy są zaplanowane i finansowane w ramach jednego projektu, a ich
    zakres i forma wynikają z wymagań programu Erasmus+. Oderwanie zakwaterowania od
    pozostałych elementów uniemożliwiłoby prawidłową realizację usługi zgodnie z
    warunkami programu.
    Zakwaterowanie jest niezbędne, ponieważ beneficjentami są osoby przyjeżdżające z
    zagranicy na określony w umowie okres czasu. Bez zapewnienia zakwaterowania
    uczestnicy nie mogliby wziąć udziału w projekcie w sposób ciągły i zgodny z jego
    harmonogramem.

    Pytania
      1) Czy zakwaterowanie zapewniane uczestnikom projektów kształcenia zawodowego w
        hostelu należącym i prowadzonym przez Stowarzyszenie w ramach działalności
        gospodarczej można uznać za element kompleksowej usługi edukacyjnej zwolnionej
        z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT?
      2) Czy prawidłowe jest rozliczanie tej usługi jako jednej pozycji na fakturze – bez
        wyodrębniania zakwaterowania jako osobnej pozycji podlegającej opodatkowaniu
        VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    Zakwaterowanie świadczone uczestnikom projektów kształcenia zawodowego stanowi
    element kompleksowej usługi edukacyjnej. Jest obowiązkowe, nieodpłatne dla
    uczestników, powiązane z programem edukacyjnym i w całości finansowane ze środków
    publicznych.
    Usługa zakwaterowania jest ściśle powiązana z organizacją praktyk zawodowych i jej
    zapewnienie jest niezbędne do prawidłowej realizacji całego programu. Nie funkcjonuje
    ona jako usługa samodzielna ani komercyjna w ramach tej współpracy.
    W związku z tym powinna być traktowana jako część całościowego świadczenia
    zwolnionego z VAT.
    Wnioskodawca uważa, że prawidłowe jest również rozliczanie całej usługi jako jednej
    pozycji na fakturze (np. „kompleksowa usługa organizacji praktyk zawodowych”), bez
    konieczności wydzielania zakwaterowania jako osobnej pozycji podlegającej VAT.
    Ponadto w uzupełnieniu wskazano:
    Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez Stowarzyszenie usługi opisane we wniosku
    stanowią kompleksową usługę kształcenia zawodowego w rozumieniu art. 44
    rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011.
    Usługi te obejmują m.in. organizację praktyk zawodowych, zapewnienie miejsca ich
    realizacji, opiekę organizacyjną, wyżywienie, transport lokalny oraz zakwaterowanie.
    Wszystkie te elementy tworzą jedną, nierozerwalną całość, której celem jest realizacja
    programu kształcenia zawodowego zgodnie z wymaganiami określonymi przez
    beneficjenta środków publicznych, w szczególności w regulacjach programu Erasmus+.
    Usługa jest finansowana w 100% ze środków publicznych, co spełnia przesłankę określoną
    w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, umożliwiającą zastosowanie zwolnienia od
    podatku od towarów i usług.
    Świadczone zakwaterowanie ma charakter ściśle pomocniczy względem głównej usługi
    edukacyjnej — jego celem jest jedynie stworzenie uczestnikom warunków
    umożliwiających pełny i nieprzerwany udział w zajęciach praktycznych i teoretycznych, a
    nie samodzielne świadczenie noclegu. Zakwaterowanie jest elementem niezbędnym do
    realizacji usługi edukacyjnej, ponieważ uczestnikami są osoby przyjeżdżające z zagranicy
    na czas określony w programie.
    Brak tego elementu uniemożliwiłby wykonanie całej usługi w sposób zgodny z celem
    projektu.
    W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie elementy świadczenia – w tym zakwaterowanie –
    należy traktować jako części składowe jednej, kompleksowej usługi kształcenia
    zawodowego, korzystającej ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. c ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
      - prawidłowe w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT
        świadczonej przez Państwa usługi zakwaterowania, stanowiącej element
        kompleksowej usługi edukacyjnej, w przypadku gdy usługobiorcami ww. usługi są
        podmioty niebędące podatnikami podatku VAT w rozumieniu art. 28a ustawy VAT,
      - nieprawidłowe w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT
        świadczonej przez Państwa usługi zakwaterowania, stanowiącej element
        kompleksowej usługi edukacyjnej, w przypadku gdy usługobiorcami ww. usługi są
        podmioty będące podatnikami podatku VAT w rozumieniu art. 28a ustawy VAT,
      - prawidłowe w części rozliczenia jako jednej pozycji na fakturze kompleksowej usługi
        edukacyjnej, w której skład wchodzi zakwaterowanie.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu tym
    podatkiem podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne
    świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na
    podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – stosownie do definicji
    zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy o VAT – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem

    wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim
    to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej
    potrzeby zamawiającego.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku
    od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy o VAT.
    I tak, stosownie do art. 28a ustawy o VAT – na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1. Ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
        a. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
          w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
          względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      2. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
        a. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
          nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
          świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
          do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy o VAT wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy o VAT:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Jak stanowi art. 28b ust. 3 ustawy o VAT:

      W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności
      gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym
      mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    W świetle art. 28c ustawy o VAT:
      1. Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest
        miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i
        3 oraz art. 28h-28n.
      2. W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia
        działalności gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego
        siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe
        miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
      3. W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2,
        miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce
        zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Natomiast zgodnie z art. 28g ust. 2 ustawy o VAT:
      Miejscem świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji,
      rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych
      do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych
      dziedzinach, świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, jest
      miejsce, w którym ta działalność faktycznie jest wykonywana.
    Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    W treści ustawy o VAT jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział
    opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienia od podatku.
    Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od
    zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych
    wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      – oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych

      – oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Według regulacji art. 43 ust. 17 ustawy o VAT:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Na podstawie art. 43 ust. 17a ustawy o VAT:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią odzwierciedlenie prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1,
    ze zm.) – zwanej dalej „dyrektywą 2006/112/WE” – zwolnione jest kształcenie dzieci lub
    młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką
    działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego
    lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez
    dane państwo członkowskie.
    Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym
    „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co
    oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie dyrektywy 2006/112/WE podlegają zwolnieniu
    od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają
    obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.
    Definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego została zawarta w
    art. 44 rozporządzenia 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki
    wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej. (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze zm.) – zwanego dalej
    „rozporządzeniem 282/2011”. Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i
    jest stosowane bezpośrednio. W myśl ww. art. 44 rozporządzenia – usługi w zakresie
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w
    art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu
    uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
    Wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał TSUE – że zakres zwolnień przewidzianych w
    dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione
    zgodnie z dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich
    ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem, „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art.
    13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią
    one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda
    dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z
    dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08).

    Analizując powołaną wyżej regulację art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT szkolenia muszą
    obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą, czy
    zawodem lub muszą mieć na celu uzyskanie albo uaktualnienie wiedzy do celów
    zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:
      - formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów
        prawnych,
      - na świadczone szkolenia należy uzyskać akredytację w rozumieniu przepisów o
        systemie oświaty,
      - szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.
    Środkami publicznymi – w myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1530 ze zm.) są:
      Środkami publicznymi są:
      1) dochody publiczne;
      2) środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi
      środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego
      Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
      2a) środki, o których mowa w art. 3b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach
      prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2024 r. poz. 324 i 862);
      2b) środki, o których mowa w art. 202 ust. 4;
      3) środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż
      wymienione w pkt 2;
      4) przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz
      innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
      a) ze sprzedaży papierów wartościowych,
      b) z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu
      terytorialnego,
      c) ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
      d) z otrzymanych pożyczek i kredytów,
      e) z innych operacji finansowych;
      5) przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej
      przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o finansach publicznych:
      Środki publiczne przeznacza się na:
      1) wydatki publiczne;
      2) rozchody publiczne, w tym na rozchody budżetu państwa i budżetów jednostek
        samorządu terytorialnego.
    Zgodnie z art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki
    rozwoju (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 198):
      Użyte w ustawie określenia oznaczają: beneficjent – osobę fizyczną, osobę prawną
      lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa
      przyznaje zdolność prawną, realizującą projekty finansowane z budżetu państwa lub
      ze źródeł zagranicznych na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie projektu
    Zatem dla zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT,
    istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie
    jednego z warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego
    szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie
    akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze
    środków publicznych.

    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa
    obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być
    sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza
    wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas
    gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te
    same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.
    Wskazać również należy, że ani Dyrektywa, ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji
    świadczenia złożonego. Brak również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek
    uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach
    świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na
    bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    W wyroku TSUE z 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd,
    Trybunał stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia
    podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia złożonego,
    opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od
    zasadniczej stawki podatku od towarów i usług powinno być zatem interpretowane ściśle i
    ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności
    konkretnej sprawy.
    W pewnych jednak okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być
    wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub
    zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (np. wyrok
    TSUE z 2 grudnia 2010 r. w sprawie C-276/09 Everything Everywhere Ltd – pkt 23).
    Orzecznictwo TSUE zawiera wskazówki dotyczące warunków jakie muszą być spełnione
    żeby uznać określony zespół świadczeń za świadczenie złożone.
    Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub
    więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą
    obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
    miałoby charakter sztuczny. Ponadto, jeżeli jedno świadczenie stanowi świadczenie
    główne, natomiast pozostałe świadczenia stanowią świadczenia dodatkowe/pomocnicze,
    to traktowane są one z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne tj.
    dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za
    dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla
    klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia
    głównego tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego
    świadczenia (np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan
    Ltd – pkt 29, wyrok z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 – pkt 16; wyrok z 17 stycznia
    2013 r., w sprawie C-224/11 – pkt 30; lub też wyrok TSUE z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-
    155/12 RR Donnelley Global Tumkey Solutions Poland sp. z o.o. – pkt 21).
    Poza tym w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service Srl Trybunał
    wskazał, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową, należy w
    pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej
    czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych
    świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na
    konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy, z
    uwagi na fakt, że to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia,
    jaki był rzeczywisty charakter świadczenia. Tak również TSUE orzekł w wyroku z 10 marca
    2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/09 Bog i inni gdzie
    wskazał, że: „W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do
    świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy
    skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego”.

    Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV,
    OV Bank NV, Trybunał wskazał, że art. 2 (1) VI Dyrektywy „należy interpretować w ten
    sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez
    podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak
    ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”.
    Powyższe oznacza, że dla oceny, czy w danej sytuacji są spełnione przesłanki dla uznania
    danego zespołu świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest ocena, czy w
    przypadku wydzielenia poszczególnych świadczeń, dla nabywcy będą one miały istotną
    wartość. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że
    samodzielnie nie przynoszą wymaganej, praktycznej korzyści z punktu widzenia
    przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub
    odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowanie
    do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.
    Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter
    samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności
    kompleksowej.
    W związku z powyższym, w przypadku opodatkowania usług o charakterze złożonym
    istotnym jest to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną usługą
    kompleksową, czy też z szeregiem jednostkowych usług. Ocena tej okoliczności winna
    odbywać się więc w oparciu o to, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze
    sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Realizują Państwo projekty edukacyjne w zakresie kształcenia i
    doskonalenia zawodowego, finansowane w 100% ze środków publicznych – w
    szczególności z programu Erasmus+ oraz innych funduszy unijnych i krajowych. Usługi te
    są świadczone na zlecenie zagranicznych podmiotów – głównie szkół zawodowych oraz
    organizacji pozarządowych z krajów UE, które powierzają Stowarzyszeniu kompleksową
    organizację pobytu swoich uczniów lub uczestników projektów w Rzeszowie, w ramach
    praktyk, szkoleń i programów rozwoju zawodowego. Świadczą Państwo kompleksowe
    usługi edukacyjne obejmujące:
    – organizację praktyk, kursów i szkoleń,
    – zapewnienie miejsca realizacji programu,
    – opiekę organizacyjną,
    – wyżywienie, transport lokalny
    – zakwaterowanie.
    Zakwaterowanie odbywa się w hostelu prowadzonym przez Państwa w ramach
    działalności gospodarczej. Hostel funkcjonuje również komercyjnie, jednak
    zakwaterowanie uczestników projektów edukacyjnych nie jest oferowane jako osobna
    usługa – stanowi obowiązkowy element programu. Usługa zakwaterowania jest ściśle
    powiązana z realizacją programu kształcenia zawodowego i stanowi jego integralny,
    niezbędny składnik. Nie są Państwo uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk
    ani instytutem badawczym.
    Usługobiorcami są głównie zagraniczne szkoły publiczne oraz organizacje pozarządowe,
    które nie zawsze są podatnikami VAT w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT. W praktyce są
    to najczęściej jednostki sektora finansów publicznych kwalifikujące się do udziału w
    programach Erasmus+. Usługobiorcy posiadają siedzibę działalności gospodarczej w

    państwach członkowskich Unii Europejskiej, poza terytorium Polski. Usługobiorcy nie
    posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    Świadczone usługi są usługami kształcenia zawodowego lub ściśle z nimi związanymi.
    Usługi edukacyjne są realizowane zgodnie z warunkami programów finansowanych ze
    środków publicznych, w tym w szczególności zgodnie z regulacjami programu Erasmus+
    określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/817.
    Nie posiadają Państwo akredytacji w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, a usługi
    edukacyjne nie są objęte taką akredytacją. Usługa edukacyjna jest finansowana w całości,
    tj. w 100% ze środków publicznych. Posiadają Państwo pełną dokumentację
    potwierdzającą, że źródłem finansowania usług edukacyjnych są środki publiczne.
    Głównym celem świadczonych usług edukacyjnych jest realizacja projektów edukacyjnych
    zgodnych z Państwa celami statutowymi. Usługi te, choć realizowane w ramach
    działalności gospodarczej, nie mają charakteru rynkowej konkurencji z podmiotami
    komercyjnymi. Usługa edukacyjna jest wykonywana w ramach szkolenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego osób tego potrzebujących.
    Osoby korzystające z usług edukacyjnych zdobywają praktyczne umiejętności i
    doświadczenie zawodowe zgodne z kierunkiem ich kształcenia, które następnie
    wykorzystują w swojej pracy zawodowej lub w dalszej edukacji. Jest to nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkoleń i
    mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Zakwaterowanie jest usługą pomocniczą i nierozerwalnie związaną z usługą edukacyjną.
    Nie jest świadczone jako odrębna usługa noclegowa, lecz jako element kompleksowej
    organizacji programu obejmującego praktyki zawodowe, opiekę organizacyjną,
    wyżywienie oraz inne elementy niezbędne do realizacji procesu kształcenia zawodowego.
    Jego celem jest umożliwienie uczestnikom pełnego i efektywnego udziału w zajęciach
    praktycznych i teoretycznych. O dominującym charakterze przesądza to, że celem całego
    świadczenia jest realizacja programu kształcenia zawodowego zgodnie z wymogami
    finansującego programu publicznego. Zakwaterowanie, podobnie jak wyżywienie czy
    transport lokalny, ma charakter pomocniczy i jest jedynie środkiem do osiągnięcia celu
    głównego – zdobycia wiedzy i umiejętności przez uczestników. Zakwaterowanie zapewnia
    uczestnikom przyjeżdżającym z zagranicy stabilne, bezpieczne i logistycznie dogodne
    miejsce pobytu na cały czas trwania projektu. Pozwala to uniknąć problemów z dojazdami,
    opóźnień czy absencji, zwiększa punktualność i koncentrację uczestników, a tym samym
    poprawia efektywność realizowanego szkolenia. Wszystkie elementy są zaplanowane i
    finansowane w ramach jednego projektu, a ich zakres i forma wynikają z wymagań
    programu Erasmus+. Oderwanie zakwaterowania od pozostałych elementów
    uniemożliwiłoby prawidłową realizację usługi zgodnie z warunkami programu.
    Zakwaterowanie jest niezbędne, ponieważ beneficjentami są osoby przyjeżdżające z
    zagranicy na określony w umowie okres czasu. Bez zapewnienia zakwaterowania
    uczestnicy nie mogliby wziąć udziału w projekcie w sposób ciągły i zgodny z jego
    harmonogramem.
    W świetle powyższego, analizując przedstawiony we wniosku opis sprawy należy wskazać,
    że opisane we wniosku poszczególne czynności obejmujące: organizację praktyk, kursów i
    szkoleń, zapewnienie miejsca realizacji programu, opiekę organizacyjną, wyżywienie,
    transport lokalny oraz zakwaterowanie służą wykonaniu świadczenia podstawowego –
    kształcenia zawodowego.
    Biorąc powyższe, pod uwagę nie sposób uznać, że ww. świadczenia mają charakter
    samoistny. Każda z tych czynności stanowi element usługi złożonej (kompleksowej)
    związanej z kształceniem zawodowym w ramach realizowanego projektu i nie powinny być
    sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Podkreślenia wymaga, że także usługa
    zakwaterowania jest elementem kompleksowej usługi edukacyjnej, przy czym nie ma
    znaczenia czy usługa ta świadczona jest w Państwa hostelu czy też w innej lokalizacji.

    Zatem czynności obejmujące: organizację praktyk, kursów i szkoleń, zapewnienie miejsca
    realizacji programu, opiekę organizacyjną, wyżywienie, transport lokalny oraz
    zakwaterowanie, w tym także zakwaterowanie w Państwa hostelu, stanowią usługę
    złożoną, która jest kompleksową usługą edukacyjną.
    Z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że świadczone przez Państwa kompleksowe
    usługi edukacyjne obejmujące organizację praktyk, kursów i szkoleń, zapewnienie miejsca
    realizacji programu, opiekę organizacyjną, wyżywienie, transport lokalny oraz
    zakwaterowanie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.
    A zatem usługi objęte zakresem pytania nr 1, tj. usługi zakwaterowania w Państwa
    hostelu, stanowiące element kompleksowej usługi edukacyjnej również korzystają ze
    zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, w przypadku gdy
    miejscem świadczenia i opodatkowania ww. usługi jest terytorium kraju (Polski).
    Należy zauważyć, że jak wynika z wniosku usługobiorcami są zarówno szkoły publiczne i
    organizacje pozarządowe, które są podatnikami VAT w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT,
    jak również niebędące podatnikami w rozumieniu tego przepisu.
    Wobec powyższego, w przypadku gdy kompleksowe usługi edukacyjne są świadczone na
    rzecz usługobiorców będących podatnikami VAT w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT i
    mają siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski, wówczas miejscem
    świadczenia i opodatkowania kompleksowej usługi spełniającej definicję kształcenia
    zawodowego świadczonej przez Państwa dla podmiotu zagranicznego – stosownie do art.
    28b ust. 1 ustawy o VAT – jest miejsce, w którym dany usługobiorca posiada siedzibę
    działalności gospodarczej. Tym samym ww. usługi nie są opodatkowane podatkiem VAT
    na terytorium kraju (Polski), a co za tym idzie również usługa zakwaterowania w Państwa
    hostelu, będąca elementem kompleksowej usługi edukacyjnej, nie jest opodatkowania
    podatkiem VAT na terytorium kraju (Polski).
    Z kolei, gdy kompleksowe usługi edukacyjne są świadczone na rzecz usługobiorców
    niebędących podatnikami VAT w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, wówczas miejscem
    świadczenia i opodatkowania kompleksowej usługi spełniającej definicję kształcenia
    zawodowego świadczonej przez Państwa dla podmiotu zagranicznego – stosownie do art.
    28c ust. 1 ustawy o VAT – jest miejsce, w którym posiadają Państwo siedzibę działalności
    gospodarczej. W tym przypadku usługi zakwaterowania w Państwa hostelu, stanowiące
    element kompleksowej usługi edukacyjnej korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.
    W związku z powyższym za prawidłowe należało uznać Państwa stanowisko w zakresie
    pytania nr 1 w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT świadczonej
    przez Państwa usługi zakwaterowania w Państwa hostelu, stanowiącej element
    kompleksowej usługi edukacyjnej w przypadku gdy usługobiorcami ww. usługi są
    podmioty niebędące podatnikami podatku VAT w rozumieniu art. 28a ustawy VAT.
    Natomiast za nieprawidłowe należało uznać Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1
    w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT świadczonej przez
    Państwa usługi zakwaterowania w Państwa hostelu, stanowiącej element kompleksowej
    usługi edukacyjnej, w przypadku gdy usługobiorcami ww. usługi są podmioty będące
    podatnikami podatku VAT w rozumieniu art. 28a ustawy VAT.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości dotyczących dokumentowania
    realizowanego świadczenia należy wskazać, że zasady wystawiania faktur regulują
    przepisy art. 106a-106q ustawy o VAT.
    I tak, w myśl art. 106a ustawy o VAT:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:
      1) sprzedaży, z wyjątkiem:

      a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
      usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i
      faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub
      nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
      towarów,
      b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII
      w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
      rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż
      Rzeczpospolita Polska;
      2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
      posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe
      miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te
      czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności
      gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
      posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce
      pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem
      świadczenia jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
      zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
      usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b) państwa trzeciego;
      3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o
      których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych
      na potrzeby tych procedur, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
      rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest Rzeczpospolita Polska;
      4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze
      szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników
      zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem członkowskim
      identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest Rzeczpospolita Polska.
    Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
      jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
      adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
      korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7
      i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
      dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      (...)
    Z powyższych uregulowań wynika, że faktura jest dokumentem potwierdzającym
    zaistnienie określonej transakcji sprzedaży, a ustawodawca określił, w jakich
    okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim, wystawiane przez podatników
    podatku od towarów i usług faktury muszą dokumentować wykonanie przez nich
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. dostawy
    towarów lub świadczenia usług.
    Jak wynika z przywołanych przepisów regulujących wystawianie faktur, dokumenty te
    wystawia podatnik dokonujący sprzedaży towarów i usług, w celu udokumentowania
    dokonanej transakcji. Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym
    zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg
    wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury
    zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w
    istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub świadczenia usług. Wystawienie
    faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu
    podmiotowi. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika
    okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.
    Zatem, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury są
    dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez
    podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od
    towarów i usług, dlatego też istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów
    faktury.
    Przechodząc zatem do kwestii dokumentowania świadczenia kompleksowego, na które
    składają się następujące czynności obejmujące: organizację praktyk, kursów i szkoleń,
    zapewnienie miejsca realizacji programu, opiekę organizacyjną, wyżywienie, transport
    lokalny oraz zakwaterowanie, należy zauważyć, że treść art. 106e ust. 1 ustawy o VAT
    określa, jakie elementy powinna zawierać faktura. Są to elementy obligatoryjne, których
    podanie ma przede wszystkim cel fiskalny. Służą one bowiem do prawidłowego
    zidentyfikowania dla celów podatkowych strony podmiotowej danej transakcji, rodzaju
    transakcji, jak również wartości służących do określenia w kwotach bezwzględnych
    wysokości zobowiązania podatkowego. Podmiot zobowiązany do wystawienia faktury
    powinien precyzyjnie określić rodzaj „fakturowanej” czynności, tj. podać nazwę (rodzaj)
    towaru lub usługi. Źródłem tego obowiązku jest aktualnie art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy o
    VAT. Z treści ww. przepisu wynika jednoznacznie, że faktura stwierdzająca dokonanie
    sprzedaży powinna zawierać m.in. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi.
    Wobec powyższego, na fakturze dokumentującej sprzedaż kompleksowej usługi
    edukacyjnej, na którą składają się czynności obejmujące: organizację praktyk, kursów i
    szkoleń, zapewnienie miejsca realizacji programu, opiekę organizacyjną, wyżywienie,

    transport lokalny oraz zakwaterowanie, prawidłowym jest ujęcie całego świadczenia
    kompleksowego w jednej pozycji faktury dokumentującej ww. świadczenie, a nie
    wykazywanie poszczególnych elementów tego świadczenia oddzielnie.
    Ustawodawca nie zabrania umieszczania na fakturze dodatkowych informacji. Zatem nic
    nie stoi na przeszkodzie, aby – po wypełnieniu obowiązków nałożonych przez
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego – mogli Państwo, zamieścić w części
    informacyjnej faktury

## Dodatkowe informacje

. W konsekwencji należy stwierdzić, że skoro
    przepisy ustawy określają minimalny zakres danych, jakie powinna zawierać faktura i nie
    nakładają ograniczeń w zakresie umieszczania dodatkowych danych identyfikujących
    dostawców, nabywców, czy też innych danych, które wystawca uzna za stosowne, mogą
    Państwo zamieścić na wystawionych fakturach informacje dodatkowe, dotyczące
    rozliczenia transakcji.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że skoro przedmiotem sprzedaży jest
    świadczenie kompleksowej usługi edukacyjnej, na którą składają się czynności
    obejmujące: organizację praktyk, kursów i szkoleń, zapewnienie miejsca realizacji
    programu, opiekę organizacyjną, wyżywienie, transport lokalny oraz zakwaterowanie w
    Państwa hostelu, to wyłącznie świadczenie kompleksowej usługi edukacyjnej powinno być
    wskazane na fakturze jako przedmiot sprzedaży. Nadmieniam, że wykazywanie
    poszczególnych świadczeń składających się na jedno świadczenie kompleksowe może być
    umieszczone poza elementami obowiązkowymi faktury, jako elementy dodatkowe, np. w
    części informacyjnej faktury lub w osobnym dokumencie.
    Tym samym uznałem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 za prawidłowe.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku.
    Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy.
    Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co
    do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu
    faktycznego podanego przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ
    rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego,
    tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we
    wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego
    stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.