Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.334.2018.1.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-08
Teza: Skutki podatkowe uczestnictwa w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których koszt jest częściowo lub w całości refundowany przez Wnioskodawcę oraz obowiązek wystawienia informacji PIT-8C.
Słowa kluczowe: refundacja; szkolenie; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 lipca 2018 r. (data wpływu 8 sierpnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których koszt jest częściowo lub w całości refundowany przez Wnioskodawcę oraz obowiązku wystawienia informacji PIT-8C - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa w szkoleniach i innych formach doskonalenia zawodowego, których koszt jest częściowo lub w całości refundowany przez Wnioskodawcę oraz obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Na Wnioskodawcy ciąży obowiązek sprawowania pieczy nad należytym wykonywaniem zawodów pielęgniarki i położnej w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych - dalej „uspp” w zw. z art. 17 ust. 1 Konstytucji RP), ponadto zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 6 uspp do zadań samorządu należy prowadzenie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych. Wnioskodawca realizuje ten obowiązek przede wszystkim za pośrednictwem spółki, współtworzonej przez Wnioskodawcę, w ramach której członkowie Wnioskodawcy podnoszą kwalifikacje w formach, o których mowa w rozdziale 6 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarek i położnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 123 ze zm.).

Dodatkowo w regulaminie dofinansowania kosztów kształcenia i doskonalenia zawodowego członków Wnioskodawcy (zwanym dalej „Regulaminem dofinansowania doskonalenia zawodowego”), obowiązującym akcie prawnym regulującym zasady przyznawania refundacji, reguluje się udzielenie refundacji nie tylko do form kształcenia, o których mowa w rozdziale 6 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarek i położnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 123 ze zm.) prowadzonych przez ww. spółkę. Regulamin dofinansowania doskonalenia zawodowego przewiduje bowiem, że refundacja może być przyznana także w przypadku podnoszenia kwalifikacji w ramach kursów, szkoleń, konferencji, studiów innych niż wskazane w ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej, także gdy organizatorem kształcenia jest inny podmiot, niż wskazana powyżej spółka, pod warunkiem spełnienia przewidzianych w Regulaminie warunków. Zatem wsparcie finansowe członkom Wnioskodawcy, zgodnie z Regulaminem może zostać przyznane:

*   do form kształcenia, o których mowa w rozdziale 6 ustawy o zawodach pielęgniarek i położnych, organizowanych przez spółkę,
*   do form kształcenia, o których mowa w rozdziale 6 ustawy o zawodach pielęgniarek i położnych, organizowanych przez podmioty zewnętrzne inne niż ww. spółka,
*   do form kształcenia innych niż określone w rozdziale 6 ustawy o zawodach pielęgniarek i położnych, organizowanych przez podmioty zewnętrzne inne niż ww. spółka.

Ustawa uspp (podobnie jak ustawy korporacyjne innych zawodów, m.in. radców prawnych, adwokatów, lekarzy) nakłada na swoich członków liczne obowiązki, w tym obowiązek opłacania składek członkowskich (art. 11 ust. 2 pkt 4 uspp), z których finansowana jest działalność samorządu zawodowego oraz obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i podnoszenia kwalifikacji zawodowych (art. 11 ust. 1 pkt 2 uspp).

Składka członkowska opłacana jest comiesięcznie, a jej wysokość określona jest w uchwale. Wnioskodawca w ramach prawidłowego zarządzania majątkiem własnym (pochodzącym w znacznej części ze składek członków), przeznacza jego część na udzielanie swoim członkom dofinansowania (w formie refundacji) do kosztów uczestnictwa w różnych formach szkolenia i doskonalenia zawodowego na warunkach określonych w wewnętrznym akcie uchwalonym przez Wnioskodawcę - Regulaminie dofinansowania doskonalenia zawodowego. Zgodnie z tym Regulaminem warunkiem udzielenia przez Wnioskodawcę swojemu członkowi dofinansowania do kosztów doskonalenia zawodowego jest regularne opłacanie składek członkowskich przez co najmniej okres określony w tym Regulaminie. Zgodnie z tym Regulaminem członek Wnioskodawcy może w odniesieniu do określonych form szkolenia lub doskonalenia zawodowego otrzymać refundację 100 % kosztów uczestnictwa w formie szkolenia/ doskonalenia zawodowego, a w odniesieniu do innych form refundację tylko części (określonej Regulaminem) tych kosztów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy uczestnictwo pielęgniarek i położnych - członków Wnioskodawcy w formach szkolenia lub doskonalenia zawodowego organizowanych przez podmioty zewnętrzne inne niż spółka, w formach uregulowanych w rozdziale 6 ustawy o zawodach pielęgniarek i położnych, a także w formach innych niż uregulowane w rozdziale 6 ustawy o zawodach pielęgniarek i położnych, których koszt jest całkowicie lub częściowo refundowany uczestnikom przez Wnioskodawcę, stanowi dla tych uczestników nieodpłatne świadczenie, podlegające kwalifikacji jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 updof i skutkuje po stronie uczestników powstaniem przychodu w rozumieniu updof ?
2.  Czy w przypadku wskazanym w pkt 1 Wnioskodawca jest zobowiązany wystawić informację PIT - 8C dla pielęgniarek i położnych, którym po spełnieniu warunków wynikających z Regulaminu w szczególności regularnego opłacania składek na rzecz samorządu, finansuje albo współfinansuje udział w różnych formach kształcenia?

Zdaniem Wnioskodawcy, uczestnictwo pielęgniarek i położnych - członków Wnioskodawcy w formach szkolenia lub doskonalenia zawodowego organizowanych przez podmioty zewnętrzne inne niż spółka także w formach innych niż uregulowanych w rozdziale 6 ustawy o zawodach pielęgniarek i położnych, których koszt jest całkowicie lub częściowo refundowany uczestnikom przez Wnioskodawcę, nie stanowi dla tych uczestników nieodpłatnego świadczenia podlegającego kwalifikacji jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 updof i nie skutkuje po stronie uczestników powstaniem przychodu w rozumieniu updof. Zaprezentowane poniżej stanowisko Wnioskodawcy zostało już wcześniej podzielone przez sądy administracyjne (m.in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 października 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 868/16, wyrok WSA w Gliwicach z 8 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/GI 624/14, wyrok WSA w Krakowie z 19 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1501/15).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 updof opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z kolei przepis art. 11 ust. 1 updof zawiera generalną definicję przychodu stanowiąc, że „Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”. Przepis ten należy interpretować w powiązaniu z art. 10 oraz art. 12-20 updof w celu ustalenia, czy dana kwota lub świadczenie przynależy do któregokolwiek ze źródeł przychodów podatkowych.

W art. 10 ust. 1 updof ustawodawca sformułował katalog źródeł przychodu, w którym w punkcie 9 wymienił przychód z innych źródeł.

Natomiast stosownie do art. 20 ust. 1 updof za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 , uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

W niniejszej sprawie, zdaniem Wnioskodawcy kluczowe znaczenie ma zinterpretowanie pojęcia „nieodpłatne świadczenie”. Pojęcie to nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej, stąd zasadne jest odwołanie się w tym zakresie w pierwszej kolejności do poglądu wyrażonego w uchwale NSA składu siedmiu sędziów z 16 października 2006 r. sygn. akt II FPS 1/06 podtrzymującej stanowisko prawne wyrażone w uchwale z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02, gdzie NSA stwierdził, że podatkowe pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. W uchwałach tych NSA stanął na stanowisku, że nieodpłatne świadczenie w rozumieniu prawa podatkowego obejmuje wszelkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

W tym miejscu wskazać także należy na ugruntowany pogląd, że ze świadczeniem nieodpłatnym będziemy mieli do czynienia w przypadkach, w których otrzymujący odnosi określoną korzyść pod tytułem darmym. Oznacza to, że nie świadczy nic w zamian ani obecnie, ani w przyszłości.

Nadto NSA w wyroku z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt II FSK 1741/11 wskazał, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Stąd, w świetle przytoczonych przepisów i przyjętego w judykaturze sposobu interpretacji określenia nieodpłatnego świadczenia, uczestnictwo przez pielęgniarkę lub położną będącą członkiem Wnioskodawcy w formach szkolenia lub doskonalenia zawodowego organizowanych przez spółkę utworzoną przez Wnioskodawcę, których koszt jest całkowicie lub częściowo refundowany uczestnikom przez Wnioskodawcę, na warunkach opisanych w niniejszym wniosku nie stanowi dla tej pielęgniarki czy położnej przychodu z nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ nie stanowi również przychodu z innych źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 updof, tym samym nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy podatkowej.

W niniejszej sprawie udzielenie przez Wnioskodawcę pielęgniarce lub położnej świadczenia w postaci udziału w całkowicie lub częściowo zrefundowanych przez Wnioskodawcę formach szkolenia lub doskonalenia zawodowego, następuje pod warunkiem regularnego opłacania składek członkowskich przez co najmniej okres określony w uchwalonym przez Wnioskodawcę Regulaminie dofinansowania doskonalenia zawodowego. Skoro warunkiem otrzymania przez pielęgniarkę lub położną refundacji kosztów uczestnictwa w formach szkoleń lub doskonalenia zawodowego jest regularne opłacanie składek członkowskich przez co najmniej minimalny okres określony w obowiązującym u Wnioskodawcy Regulaminie dofinansowania doskonalenia zawodowego, nie można przyjąć, że mamy do czynienia z nieodpłatnością świadczenia. W niniejszym przypadku występuje wzajemność świadczeń, która wynika z uwarunkowania otrzymania refundacji kosztów uczestnictwa w formach szkoleń lub doskonalenia zawodowego, od realizacji przez pielęgniarkę lub położną ustawowego obowiązku o wymiarze finansowym, którego realizacja ma znaczenie dla stanu majątku samorządu zawodowego. Przekazywane przez pielęgniarki i położne składki członkowskie są formą ekwiwalentności za uzyskane formy szkolenia i doskonalenia zawodowego. Przy tym jak wskazał WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/GI 624/14 wydanym w analogicznej sprawie, wzajemność świadczeń, której wystąpienie eliminuje dane świadczenie ze zbioru świadczeń nieodpłatnych, nie ogranicza się tylko do ekwiwalentności w cywilistycznym obligacyjnym rozumieniu. Ocena, czy świadczenia mają charakter wzajemny powinna zostać dokonana w konkretnym kontekście, z uwzględnieniem okoliczności, w których dochodzi do udzielenia świadczenia.

W niniejszej sprawie istotnym elementem kontekstu sytuacyjnego wpływającego na ocenę charakteru świadczenia jest okoliczność, że udzielenie świadczenia stanowi zgodny z prawem sposób realizacji obowiązku samorządu zawodowego sprawowania pieczy nad należytym wykonywaniem zawodów pielęgniarki i położnej w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony (art. 2 ust. 1 uspp w zw. art. 17 ust. 1 Konstytucji RP) poprzez wykonywanie zadania ustawowego: prowadzenia kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych (art. 4 ust. 2 pkt 6 uspp) w warunkach prawidłowego zarządzania majątkiem własnym (pochodzącym w znacznej części ze składek członków), poprzez przeznaczenie jego części na udzielanie swoim członkom dofinansowania (w formie refundacji) do kosztów uczestnictwa w różnych formach szkolenia i doskonalenia zawodowego.

W sytuacji nałożenia na pielęgniarki i położne obowiązku podnoszenia kwalifikacji, a na samorząd zawodowy pielęgniarek i położnych - obowiązku sprawowania pieczy nad wykonywaniem zawodu ze względu na interes publiczny, występuje korelacja obowiązków tych podmiotów. Sprowadza się to do tego, że składki które pielęgniarki i położne opłacają winny być chociażby w części spożytkowane w celu ułatwienia powinności należytego wykonywania zawodu. Samorząd nie powstał w celu budowania kolejnej struktury biurokratycznej i nakładania na jego członków finansowych ciężarów (w związku z obowiązkowym uczestnictwem). Samorządy zawodowe z woli ustawodawcy powinny pełnić role gwaranta należytego wykonywania zawodów zaufania publicznego w celu ochrony interesu publicznego. Członkowie samorządu winni ponosić ciężary finansowe, aby umożliwić Samorządowi wypełnianie zadań ustawowych m.in. szkolenia członków. W sytuacji przyjęcia korporacyjnych zasad udzielania świadczeń w postaci umożliwienia udziału w formach szkoleń/doskonalenia zawodowego podlegających całkowitej lub częściowej refundacji, przeznaczenie środków pochodzących ze składek na finansowanie form szkolenia i doskonalenia zawodowego członków samorządu oraz udzielenie świadczenia członkowi samorządu nie ma cech arbitralnej decyzji, lecz wskazuje na jednoznaczne uwarunkowanie udzielenia świadczenia, spełnieniem przez tego członka innego świadczenia finansowego - ze skutkiem dla stanu majątku samorządu zawodowego. Składki płacone przez członków Wnioskodawcy mają za zadanie umożliwić Wnioskodawcy, jako jednostce samorządu zawodowego wykonywanie jej ustawowych zadań, w tym poprzez prowadzenie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych (art. 4 ust. 2 pkt 6 uspp), a co za tym idzie są one formą ekwiwalentności za uzyskane formy szkolenia i doskonalenia zawodowego.

Składki członkowskie stanowiąc zasadnicze, dominujące źródło pozostających w dyspozycji Wnioskodawcy środków finansowych, umożliwiają sfinansowane, m.in. także szkolenia dla członków samorządu zawodowego. Wprawdzie składek tych, pochodzących od konkretnych osób, nie da się już wyodrębnić, przyporządkować i powiązać z konkretnym, zorganizowanym i sfinansowanym ze środków Wnioskodawcy przedsięwzięciem podejmowanym na rzecz przynależących do niej członków, w tym przypadku zorganizowaniem szkolenia, nie zmienia to jednak zasadniczej dla sprawy kwestii, że w istocie rzeczy, to uczestnicy szkolenia faktycznie je dla siebie samych sfinansowali, co stanowi o tym, że w sytuacji przedstawionej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, nie mamy do czynienia z podlegającym opodatkowaniu przychodem w postaci nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy nie będzie on zobowiązany do wystawiania osobom korzystającym z refundacji informacji PIT-8C.

Zgodnie bowiem z art. 42a updof osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, dokonujące wypłaty należności lub świadczeń zaliczanych do tzw. innych źródeł przychodów (art. 20 ust. 1 updof), od których nie mają obowiązku poboru zaliczki na podatek lub podatku zryczałtowanego, są zobowiązane po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do końca lutego, sporządzić informację według określonego wzoru i przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej nie są zobowiązane do sporządzenia informacji PIT-8C, gdy wypłaciły należności lub zrealizowały świadczenia, które są zwolnione z opodatkowania (na podstawie art. 21, 52 i 52a ustawy o PIT), albo gdy dotyczy to dochodów, od których zaniechano poboru podatku na podstawie Ordynacji podatkowej.

Ponieważ na gruncie przedstawionego zagadnienia nie powstaje nieodpłatne świadczenie, nie ma także podstawy do wystawiania informacji PIT-8C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Podkreślić również należy, iż do nieodpłatnych świadczeń nie zalicza się świadczeń mających formę pieniężną, w tym również świadczeń w postaci refundacji kosztów.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów są inne źródła.

Stosownie do treści art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności” oznacza, że przepis zawiera tylko przykładowe wyliczenie przychodów, co oznacza, że przysporzenia majątkowe, nie zaliczane do pozostałych źródeł przychodów stanowią przychody objęte tym przepisem.

W myśl natomiast art. 42a ust. 1 tej ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że na Wnioskodawcy ciąży obowiązek sprawowania pieczy nad należytym wykonywaniem zawodów pielęgniarki i położnej w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony (art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych - dalej „uspp” w zw. z art. 17 ust. 1 Konstytucji RP), ponadto zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 6 uspp do zadań samorządu należy prowadzenie kształcenia podyplomowego pielęgniarek i położnych. Wnioskodawca realizuje ten obowiązek przede wszystkim za pośrednictwem spółki, współtworzonej przez Wnioskodawcę, w ramach której członkowie Wnioskodawcy podnoszą kwalifikacje w formach, o których mowa w rozdziale 6 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarek i położnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 123 ze zm.).

Dodatkowo w regulaminie dofinansowania kosztów kształcenia i doskonalenia zawodowego członków Wnioskodawcy (zwanym dalej „Regulaminem dofinansowania doskonalenia zawodowego”), obowiązującym akcie prawnym regulującym zasady przyznawania refundacji, reguluje się udzielenie refundacji nie tylko do form kształcenia, o których mowa w rozdziale 6 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarek i położnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 123 ze zm.) prowadzonych przez ww. spółkę. Regulamin dofinansowania doskonalenia zawodowego przewiduje bowiem, że refundacja może być przyznana także w przypadku podnoszenia kwalifikacji w ramach kursów, szkoleń, konferencji, studiów innych niż wskazane w ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej, także gdy organizatorem kształcenia jest inny podmiot, niż wskazana powyżej spółka, pod warunkiem spełnienia przewidzianych w Regulaminie warunków. Zatem wsparcie finansowe członkom Wnioskodawcy, zgodnie z Regulaminem może zostać przyznane:

*   do form kształcenia, o których mowa w rozdziale 6 ustawy o zawodach pielęgniarek i położnych, organizowanych przez spółkę,
*   do form kształcenia, o których mowa w rozdziale 6 ustawy o zawodach pielęgniarek i położnych, organizowanych przez podmioty zewnętrzne inne niż spółka,
*   do form kształcenia innych niż określone w rozdziale 6 ustawy o zawodach pielęgniarek i położnych, organizowanych przez podmioty zewnętrzne inne niż spółka.

Składka członkowska opłacana jest comiesięcznie, a jej wysokość określona jest w uchwale. Wnioskodawca w ramach prawidłowego zarządzania majątkiem własnym (pochodzącym w znacznej części ze składek członków), przeznacza jego część na udzielanie swoim członkom dofinansowania (w formie refundacji) do kosztów uczestnictwa w różnych formach szkolenia i doskonalenia zawodowego na warunkach określonych w wewnętrznym akcie uchwalonym przez Wnioskodawcę - Regulaminie dofinansowania doskonalenia zawodowego. Zgodnie z tym Regulaminem warunkiem udzielenia przez Wnioskodawcę swojemu członkowi dofinansowania do kosztów doskonalenia zawodowego jest regularne opłacanie składek członkowskich przez co najmniej okres określony w tym Regulaminie. Zgodnie z tym Regulaminem członek Wnioskodawcy może w odniesieniu do określonych form szkolenia lub doskonalenia zawodowego otrzymać refundację 100 % kosztów uczestnictwa w formie szkolenia/ doskonalenia zawodowego, a w odniesieniu do innych form refundację tylko części (określonej Regulaminem) tych kosztów.

Zgodnie z ustawą z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 916), przynależność pielęgniarek i położnych do samorządu jest obowiązkowa (art. 2 ust. 3), zaś członkowie tego samorządu są co do zasady obowiązani regularnie opłacać składkę członkowską (art. 11 ust. 2 pkt 4). Ponadto, z tytułu przynależności do samorządu jego członkowie mają prawo do korzystania z pomocy izb w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych oraz właściwych warunków wykonywania zawodu (art. 11 ust. 1 pkt 2). Natomiast, zadaniem samorządu jest m.in. sprawowanie pieczy nad należytym wykonywaniem zawodów, ustalanie standardów zawodowych i standardów kwalifikacji zawodowych obowiązujących na poszczególnych stanowiskach pracy czy edukacja zdrowotna i promocja zdrowia, zaś zadania te samorząd wykonuje np. przez prowadzenie kształcenia podyplomowego, prowadzenie działalności edukacyjnej, naukowej lub badawczej (art. 4 ust. 1 i ust. 2).

Z kolei, w myśl art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 123 z późn. zm.), pielęgniarka i położna mają obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach kształcenia podyplomowego.

W art. 66 ust. 1 tej ustawy, ustalono następujące rodzaje kształcenia podyplomowego:

1.  szkolenie specjalizacyjne, zwane dalej "specjalizacją";
2.  kurs kwalifikacyjny;
3.  kurs specjalistyczny;
4.  kurs dokształcający.

Treść powołanego powyżej art. 61 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej wskazuje, że obowiązek aktualizowania wiedzy i umiejętności zawodowych nie jest ograniczony jedynie do uczestnictwa w różnych formach kształcenia podyplomowego, wymienionych w art. 66 ust. 1 tej ustawy. W praktyce, okręgowe izby pielęgniarek i położnych organizują różnego rodzaju szkolenia, kursy, studia podyplomowe itp., przy czym w zależności od sytuacji są to formy podnoszenia kwalifikacji zawodowych przeprowadzane bezpośrednio przez samorząd, jak i za pośrednictwem innych podmiotów. Pielęgniarki i położne, po spełnieniu określonych regulaminem warunków, mogą uczestniczyć w ww. szkoleniach bezpłatnie bądź uzyskać całkowitą albo częściową refundację.

Przenosząc powyższe przepisy na grunt przedstawionego opisu stanu faktycznego należy stwierdzić, że niezależnie od tego czy pielęgniarka lub położna podnosi kwalifikacje w formach szkolenia lub doskonalenia zawodowego, o których mowa w rozdziale 6 ustawy o zawodach pielęgniarek i położnych, czy też w innych formach, a ekonomiczny ciężar kształcenia ponosi samorząd, co w praktyce oznacza, że środki na sfinansowanie lub refundację kosztów szkolenia lub doskonalenia zawodowego pochodzą ze składek członkowskich opłacanych przez te osoby, nie sposób przyjąć, iż pielęgniarki i położne uzyskują jakiekolwiek przysporzenie swojego majątku.

W konsekwencji w przedmiotowej sprawie w związku z uczestnictwem w różnych formach szkolenia lub doskonalenia zawodowego organizowanych przez podmioty zewnętrzne inne niż spółka, których koszt jest częściowo lub w całości refundowany przez Wnioskodawcę, po stronie pielęgniarek i położnych nie powstaje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek sporządzenia dla tych osób informacji PIT-8C.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.