Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.427.2025.1.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Korekta podatku naliczonego (zmiana przeznaczenia części
środka trwałego).
Słowa kluczowe: budynek-sprzedaż budynków
korekta
lokal-lokal mieszkalny
najem
odliczenia
podatek
przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie
    określenia, czy:

    - w związku ze sprzedażą lokali mieszkalnych wraz z udziałem w częściach wspólnych, w
      tym prawem do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych (w okresie 10-letniej
      korekty), dojdzie do zmiany przeznaczenia części środka trwałego i powstanie
      konieczność dokonania korekty kwot odliczonego podatku naliczonego na podstawie
      przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
      – jest prawidłowe;
    - Spółka postąpi prawidłowo dokonując korekty na podstawie przepisów art. 91 ust. 4-6
      ustawy o podatku od towarów i usług, jednorazowo i na bieżąco w miesiącu sprzedaży
      części środka trwałego w wysokości odpowiadającej pozostałemu okresowi korekty
      (część pytania oznaczonego we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.
    W zakresie ustalenia wysokości korekty według przedstawionego przez Państwa we
    wniosku sposobu (pozostała część pytania oznaczonego we wniosku nr 2) zostało wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku VAT
    w związku ze sprzedażą poszczególnych lokali mieszkalnych w ciągu 10 lat od oddania do
    użytkowania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Sp. z o.o. (dalej jako „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podmiotem działającym w branży
    budownictwa mieszkaniowego. Obecnie całość udziałów Spółki należy do Miasta (...).
    Spółka aktywnie współpracuje z Urzędem Miasta (...), wspierając realizację polityki
    mieszkaniowej gminy w zakresie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jej mieszkańców,
    w tym seniorów, osób niepełnosprawnych czy ludzi młodych. Przeważającym
    przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z). Spółka zajmuje się jednocześnie realizacją
    projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD 41.10.Z) czy
    działalnością w zakresie robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków
    mieszkalnych i niemieszkalnych (PKD 41.20.Z). Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.
    W 2019 r. Spółka oddała do użytku kompleks (...) budynków mieszkalnych z (...)
    mieszkaniami i podziemną halą garażową pod nazwą inwestycyjną (...). Data przyjęcia z
    dokumentu OT (przyjęcie środka trwałego do użytkowania) to 30 września 2019 r.
    Budynki zostały wybudowane w ramach programu „(...)”, którego założeniem jest, że
    najemca mieszkania będący jednocześnie partycypantem w kosztach budowy lokalu
    mieszkalnego jest uprawniony do wykupu lokalu po upływie 5 lat licząc od dnia zawarcia
    umowy najmu. Wszystkie mieszkania z inwestycji zostały oddane do użytku osobom, które
    zawarły ze Spółką w pierwszej kolejności umowę partycypacji w kosztach budowy lokalu
    mieszkalnego, a następnie umowę najmu tego lokalu.
    Bezpośrednio po wybudowaniu lokale mieszkalne zostały wynajęte osobom fizycznym na
    cele mieszkaniowe, a docelowo własność lokali może być przenoszona na wynajmujących,
    wcześniej partycypujących w kosztach budowy. Spółka wynajmując przedmiotową
    nieruchomość uzyskuje również przychody obciążając najemców kosztami mediów, to jest
    energii elektrycznej, wody, ogrzewania, wywozu śmieci. Koszty te są bowiem przerzucane
    na najemców.
    W okresie najmu, zawarte umowy na wynajem mieszkań i miejsc postojowych generowały
    /generują zarówno sprzedaż opodatkowaną VAT (wynajem miejsc postojowych – ze
    stawką 23% VAT oraz obciążanie kosztami mediów dotyczących mieszkań – z
    odpowiednimi stawkami), jak i zwolnioną (wynajem mieszkań).

    Wynajem mieszkań w inwestycji korzystał/korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361; dalej „UPTU”). W myśl tego przepisu zwalnia się od podatku VAT usługi w
    zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na
    rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26
    października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz.
    790, 1114, 1463 i 1693).
    Od zakupów inwestycyjnych, w trakcie budowy budynków, VAT odliczany był zgodnie z
    obowiązującą w danym roku strukturą sprzedaży, gdyż nie było możliwe wyodrębnienie i
    przypisanie tych zakupów do sprzedaży opodatkowanej lub zwolnionej.
    Zgodnie z art. 91 ust. 2 UPTU, Spółka dokonuje korekty kwoty podatku odliczonego z
    faktur wystawionych na Spółkę dotyczących wydatków na wybudowanie lokali
    mieszkalnych w ciągu 10 lat licząc od roku w którym zostały oddane do użytkowania.
    Obecnie trwa 7 rok korekty, a Spółka zgodnie z wnioskami o wykup, złożonymi przez
    najemców, zaczęła w kwietniu 2025 r. procedury sprzedaży mieszkań. Sprzedażą objęty
    jest również udział w częściach wspólnych, w tym miejsce postojowe (prawo do
    wyłącznego korzystania z miejsca postojowego), jako mające związek z lokalem
    mieszkalnym.
    Sprzedaż jest realizowana jako zwolniona z opodatkowania VAT w oparciu o art. 43 ust. 1
    pkt 10 UPTU. Składanie wniosków o wykup będzie odbywało się raz w roku w określonym
    czasie. W bieżącym roku na (...) wynajmowanych mieszkań wolę wykupu wyraziło (...) osób.
    Obecnie trwa podpisywanie aktów notarialnych z tymi osobami. Pozostałe mieszkania
    będą nadal wynajmowane.
    Cena za lokal mieszkalny będzie obejmować również udział w częściach wspólnych, w tym
    prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego. Cena udziału w nieruchomości
    wspólnej zostanie skalkulowana poprzez określenie udziału w nieruchomości wspólnej na
    zasadach określonych w art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz.
    U. z 2021 r. poz. 1048), jako stosunek powierzchni użytkowej danego lokalu mieszkalnego
    do powierzchni użytkowej wszystkich lokali wyodrębnionych z budynków wzniesionych na
    nieruchomości w ramach danej inwestycji.
    W związku z powyższym, Spółka jest zainteresowana uzyskaniem indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w kwestii sprzedaży poszczególnych lokali
    mieszkalnych w ciągu 10 lat od oddania do użytkowania, a mianowicie tym, czy należy
    skorygować podatek VAT na podstawie art. 91 UPTU. Spółka nadmienia, iż nieruchomość
    stanowi środek trwały, którego wartość początkowa przekracza 15 000 zł. Nakłady na
    środek trwały ponoszono w latach 2016-2019.
    Pytania
    1. Czy w związku ze sprzedażą lokali mieszkalnych wraz z udziałem w częściach
      wspólnych, w tym prawem do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych (w okresie
      10-letniej korekty), dojdzie do zmiany przeznaczenia części środka trwałego i
      powstanie konieczność dokonania korekty kwot podatku odliczonego na podstawie
      przepisów UPTU? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    2. Czy Spółka postąpi prawidłowo dokonując korekty na podstawie przepisów art. 91 ust.
      4-6 UPTU, jednorazowo i na bieżąco w miesiącu sprzedaży części środka trwałego w
      wysokości odpowiadającej pozostałemu okresowi korekty (...)?(część pytania
      oznaczonego we wniosku nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.

    Zdaniem Spółki, w związku ze sprzedażą lokali mieszkalnych wraz z udziałem w częściach
    wspólnych, w tym prawem do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych (w okresie 10-
    letniej korekty), dojdzie do zmiany przeznaczenia części środka trwałego i powstanie
    konieczność dokonania korekty kwot podatku odliczonego na podstawie przepisów art. 91
    UPTU.
    Ad. 2
    Spółka jest zdania, iż powinna dokonać korekty kwot podatku VAT odliczonego na
    podstawie art. 91 ust. 4-6 UPTU, tj. jednorazowo i na bieżąco w miesiącu sprzedaży części
    środka trwałego w wysokości odpowiadającej pozostałemu okresowi korekty.
    Wnioskodawca uważa, iż zasadne jest dokonanie korekty in minus w wysokości 4/10
    kwoty podatku VAT odliczonego (wysokość w przypadku sprzedaży w bieżącym roku) od
    inwestycji w wysokości danego % powierzchni sprzedanej w stosunku do powierzchni
    inwestycji ogółem (tj. powierzchni użytkowej ogółem).
    Uzasadnienie
    Ad 1.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez
    niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 UPTU oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. W przepisie tym
    określono listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z kolei wyrażoną w art. 86 ust. 1 UPTU generalną zasadę uprawniającą do odliczenia
    podatku naliczonego, uzupełniają w sposób techniczno-prawny regulacje zawarte w art.
    90 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane
    przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku
    naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to
    zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o
    taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać
    czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90
    ust. 2 ustawy oraz następnych ustępach tego artykułu, znajdują zastosowanie wyłącznie w
    odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast
    nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż
    nie podlegają one przepisom ustawy.
    W myśl art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział
    rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku
    z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
    czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Jak stanowi art. 90 ust. 4 ustawy – proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się
    procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku
    poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja.
    Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że proporcja wyliczana jest jako udział rocznego
    obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z
    którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
    czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że proporcja wyliczana jest jako udział rocznego
    obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z
    którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
    czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Z kolei w myśl art. 91 ust. 1 UPTU, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty
    podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w
    sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art.
    90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W świetle art. 91 ust. 2 UPTU, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów
    o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
    wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje
    w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
    gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna
    korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w
    przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
    przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się
    po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Natomiast stosownie do art. 91 ust. 4 UPTU, w przypadku gdy w okresie korekty, o której
    mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary
    te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal
    wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika,
    aż do końca okresu korekty.
    Jak stanowi art. 91 ust. 5 UPTU, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna
    być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty
    dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła
    sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał
    obowiązek podatkowy.
    Ustęp 6 ww. przepisu stanowi, iż w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w
    ust. 4, zostaną:
    1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego
      towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
    2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty
      przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie
      z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku,
    gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku
    naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego

    obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    W art. 91 ust. 7a UPTU uregulowano, iż w przypadku towarów i usług, które na podstawie
    przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i
    praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na
    zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje
    się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie
    korekty.
    Z powyższego wynika, iż podatnik jest zobowiązany dokonać korekty podatku naliczonego
    w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych (np. ze związanych z
    czynnościami niedającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami
    opodatkowanymi lub na odwrót), wartości niematerialnych i prawnych, podlegających
    amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały
    zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku
    naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok. Ponadto, przepis art.
    91 ust. 5 UPTU wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy
    podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w przypadku
    nieruchomości – zbywa dany środek trwały. W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych
    i wartości niematerialnych i prawnych – przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki
    majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do
    końca okresu korekty. Jednakże w miesiącu dokonania sprzedaży dokonuje się od razu
    korekty za wszystkie pozostałe okresy. Korekty dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w
    którym dokonano sprzedaży.
    W nawiązaniu do powyższego Wnioskodawca uważa, iż w związku ze sprzedażą lokali
    mieszkalnych, gdy cena sprzedaży lokali mieszkalnych obejmuje udział w częściach
    wspólnych, w tym prawo do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych, Spółka jest
    zobowiązana do dokonania korekty podatku VAT w związku ze sprzedażą w części
    dotyczącej tej części środka trwałego, wykorzystywanej uprzednio do działalności
    mieszanej (w związku z art. 90 ust. 2 UPTU). Punktem wyjścia dla takiego uznania jest
    okoliczność, iż do czasu sprzedaży miejsca postojowe były wynajmowane, a wynajem
    podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT 23%, natomiast wynajem lokali mieszkalnych
    korzystał ze zwolnienia z opodatkowania VAT. Z kolei sprzedaż lokali mieszkalnych
    obejmująca udział w częściach wspólnych, w tym prawo do wyłącznego korzystania z
    miejsc postojowych, w całości korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 UPTU.
    Z art. 43 ust. 1 pkt 10 UPTU wynika zwolnienie w stosunku do sprzedaży nieruchomości, tj.
    zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku
    VAT. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, oraz
    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
    okres krótszy niż 2 lata.
    Biorąc powyższe pod uwagę Wnioskodawca jest zdania, iż w stosunku do sprzedawanej
    części środka trwałego, nastąpi zmiana przeznaczenia, tj. sprzedawane lokale mieszkalne
    zostaną wykorzystane do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT, podczas gdy do

    momentu sprzedaży są wykorzystywane do działalności mieszanej. W związku z tym,
    Spółka jest zdania, iż powinna zastosować określone w art. 91 UPTU zasady i tryb
    dokonywania korekt podatku.
    W interpretacji indywidualnej z 30 marca 2023 r. o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.47.2023.2.
    AM, oceniono, iż „działki do ... 2020 r. były wykorzystywane zgodnie z zamiarem, tj. do
    działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Następnie zmianie uległ sposób
    wykorzystania ww. działek (tj. od ... 2020 r. nastąpiła dzierżawa części działek na cele rolne
    – czynności zwolnione od podatku VAT). Tym samym działki z towarów wykorzystywanych
    wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, stały się towarami
    wykorzystywanymi do działalności mieszanej, tj. zarówno opodatkowanej podatkiem VAT
    – dającej prawo do odliczenia podatku VAT jak i podlegającej zwolnieniu od podatku VAT -
    nie dającej prawa do odliczenia podatku VAT”.
    Wyżej wskazana sytuacja dotyczy odmiennych okoliczności niż wskazane w złożonym
    wniosku, jednak analogicznie można wywieść, iż dochodzi do zmiany przeznaczenia
    sprzedawanej części środka trwałego wykorzystywanej do działalności mieszanej, która w
    wyniku sprzedaży zostanie przeznaczona już wyłącznie do czynności zwolnionych z VAT.
    W ocenie Wnioskodawcy, istotne jest w odniesieniu do jego przypadku, iż w interpretacji
    indywidualnej z 6 czerwca 2025 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.78.2025.1.PJ, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej wskazał następująco: „(...) w przypadku, w którym podatnik
    zmienia przeznaczenie środka trwałego nabytego dla celów działalności mieszanej i
    zaczyna go używać wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania,
    ma on obowiązek skorygować odliczony VAT. W przypadku gdy w czasie korekty 5-letniej
    bądź odpowiednio 10-letniej następuje zmiana przeznaczenia środka trwałego nabytego
    dla celów działalności mieszanej do wyłącznie wykonywania czynności zwolnionych z
    opodatkowania, następuje obowiązek dokonania – w roku kiedy nastąpiła zmiana
    przeznaczenia – korekty odliczenia za wszystkie z pozostałych odpowiednio 5 bądź 10 lat
    okresy korekty, tak jakby w każdym z pozostałych lat odliczenie nie przysługiwało w ogóle”.
    Odpowiednio w interpretacji indywidualnej z 9 maja 2025 r. o sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.264. 2025.2.KS, wskazano, iż „w przypadku, w którym podatnik zmienia
    przeznaczenie środka trwałego nabytego (wytworzonego) dla celów działalności
    opodatkowanej VAT (lub mieszanej) i zaczyna go używać wyłącznie do wykonywania
    czynności zwolnionych z opodatkowania, ma on zasadniczo obowiązek skorygować
    odliczony VAT, jeżeli taki został odliczony. Analogicznie powinien postąpić podatnik w
    sytuacji sprzedaży takiego środka trwałego, jeżeli przy jego nabyciu (wytworzeniu) odliczył
    VAT naliczony, a przy zbyciu zastosuje zwolnienie z VAT”. Tak wynika również z
    interpretacji indywidualnej z 26 lutego 2025 r. o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.984.2024.3.MK.
    Co więcej we wskazanej interpretacji podkreślono, iż „przepis art. 91 ust. 5 ustawy,
    wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie
    trwania korekty cząstkowej zbywa dany środek trwały. W takich sytuacjach – zbycia
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – przyjmuje się fikcję prawną, że
    zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności
    zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje
    się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży”.
    Tak więc, w przypadku, w którym podatnik zmienia przeznaczenie środka trwałego
    nabytego (wytworzonego) dla celów działalności opodatkowanej VAT (lub mieszanej) i
    zaczyna go używać wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania,
    ma on zasadniczo obowiązek skorygować odliczony VAT, jeżeli taki został odliczony.
    Analogicznie powinien postąpić podatnik w sytuacji sprzedaży takiego środka trwałego,
    jeżeli przy jego nabyciu (wytworzeniu) odliczył VAT naliczony, a przy zbyciu zastosuje
    zwolnienie z VAT.
    W zakresie stricte części środka trwałego, w ramach interpretacji indywidualnej z 6 lutego
    2012 r. o sygn. ILPP1/443-1394/11-4/NS, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał, iż
    „w miesiącu dokonania czynności powodującej zmianę przeznaczenia nadbudowanej

    części, czyli piętra budynku, Wnioskodawca zobowiązany będzie dokonać jednorazowo
    korekty podatku naliczonego, przyjmując, że nieruchomość ta będzie wykorzystywana do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku”.
    W wyroku z 15 lutego 2017 r. o sygn. akt I FSK 964/15, Naczelny Sąd Administracyjny
    stwierdził zmianę przeznaczenia części budynku (mieszkań na pierwszym piętrze i
    poddaszu), oceniając, iż zaszła potrzeba dokonania korekty odliczenia podatku
    naliczonego. Również m.in. w interpretacji indywidualnej z 26 czerwca 2017 r. o sygn.
    IPTPP2/443-369/14-5/17-S/JS stwierdzono zmianę przeznaczenia wykorzystywania części
    budynku w ten sposób, że zrezygnowano z wykonywania w tej części czynności
    opodatkowanych i podjęto czynności zwolnione z VAT. Z uwagi na wcześniejsze prawo do
    odliczenia VAT w całości, wskazano na zobowiązanie do dokonania korekty podatku
    naliczonego w oparciu o przepisy art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i ust. 3 UPTU.
    Z kolei Spółka uważa, iż w jej przypadku zastosowanie mają przepisy art. 91 ust. 4-6 UPTU.
    W zakresie swego stanowiska Spółka wskazuje na interpretację indywidualną z 17
    listopada 2023 r. o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.493.2023.2.O. W jej ramach Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż „(...) w sytuacji gdy sprzedaż domu będzie
    stanowiła transakcję zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, to nastąpi zmiana
    przeznaczenia wybudowanego domu – z czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług na czynności zwolnione z opodatkowania podatkiem. W związku z
    powyższym jeśli zmiana przeznaczenia nastąpi w okresie korekty, który dla nieruchomości
    wynosi 10 lat, to będą Państwo zobowiązani do dokonania korekty podatku VAT
    odliczonego od wydatków poniesionych na wybudowanie domu. Korekty podatku
    naliczonego należy dokonać jednorazowo, w deklaracji podatkowej składanej za okres
    rozliczeniowy, w którym nastąpi sprzedaż domu, w wysokości odpowiadającej
    pozostałemu okresowi korekty (na podstawie art. 91 ust. 4, ust. 5, ust. 6 ustawy, z
    uwzględnieniem uregulowań wskazanych w ust. 2 tego przepisu)”.
    Reasumując, Spółka jest zdania, iż w związku ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania
    VAT lokali mieszkalnych wraz z udziałem w częściach wspólnych, w tym prawa do
    wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, dojdzie do zmiany przeznaczenia części
    środka trwałego wykorzystywanej uprzednio do działalności mieszanej. W efekcie Spółka
    będzie zobowiązana do dokonania korekty kwoty podatku odliczonego na podstawie art.
    91 ust. 4-6 UPTU.
    Ad. 2
    Uwzględniając treść i systematykę przepisów UPTU, podatnik ma obowiązek w pierwszej
    kolejności dokonać bezpośredniej alokacji kwot podatku naliczonego do czynności
    opodatkowanych, a dopiero w sytuacji, gdy nie jest to możliwe, powinien posłużyć się
    proporcją VAT. Z uwagi na fakt, że w przypadku inwestycji Wnioskodawcy było to
    niemożliwe, Spółka dokonywała odliczeń na podstawie art. 90 ust. 2-3 UPTU. Prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługiwało więc Spółce według proporcji, o której
    mowa w art. 90 ust. 3 UPTU w stosunku do całego budynku, a nie jego części.
    Podatnik zmieniając przeznaczenie środka trwałego nabytego (wytworzonego) dla celów
    działalności opodatkowanej VAT (lub mieszanej) i zaczynając używać go wyłącznie do
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania, ma zasadniczo obowiązek
    skorygować odliczony VAT. Analogicznie powinien postąpić podatnik w sytuacji sprzedaży
    takiego środka trwałego, jeżeli przy jego nabyciu (wytworzeniu) odliczył VAT naliczony, a
    przy zbyciu zastosuje zwolnienie z VAT. W odniesieniu do korekty 10-letniej dotyczącej
    nieruchomości i następującej w tym okresie zmiany przeznaczenia oraz zbycia środka
    trwałego ze zwolnieniem z VAT, zdaniem Wnioskodawcy, skutkiem jest obowiązek
    dokonania w roku zbycia korekty odliczenia za wszystkie z pozostałych 10 lat okresu
    korekty, tak jakby w każdym z pozostałych lat odliczenie nie przysługiwało w ogóle. Wynika
    tak z przepisów art. 91 ust. 4-6 UPTU.

    Spółka jest zdania, iż powinna dokonać korekty kwot podatku VAT odliczonego na
    podstawie art. 91 ust. 4-6 UPTU, tj. jednorazowo i na bieżąco w miesiącu sprzedaży części
    środka trwałego w wysokości odpowiadającej pozostałemu okresowi korekty.
    Wnioskodawca uważa, iż zasadne jest dokonanie korekty in minus w wysokości 4/10
    kwoty podatku VAT odliczonego (wysokość w przypadku sprzedaży w bieżącym roku) od
    inwestycji w wysokości danego % powierzchni sprzedanej w stosunku do powierzchni
    inwestycji ogółem (tj. powierzchni użytkowej ogółem). Okres korekty w stosunku do
    wytworzonej nieruchomości zgodnie bowiem z art. 91 ust. 2 UPTU, wynosi 10 lat, licząc od
    końca roku, w którym została oddana do użytkowania, natomiast roczna korekta dotyczy
    jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy jej wytworzeniu.
    Między innymi w interpretacji indywidualnej z 19 listopada 2024 r. o sygn. 0114-KDIP1-
    1.4012.605. 2024.1.MM, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż „(...) w związku
    ze sprzedażą przedmiotowej Nieruchomości B. w sytuacji, kiedy skorzysta z
    przysługującego mu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem
    Nieruchomości, będzie zobowiązany do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego w
    związku z nabyciem Nieruchomości. Korekty tej należy dokonać jednorazowo, w deklaracji
    podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż
    Nieruchomości, w wysokości odpowiadającej pozostałemu okresowi korekty. Zatem skoro
    w marcu 2024 r. nastąpiła zmiana przeznaczenia wykorzystywania Nieruchomości z
    czynności opodatkowanych VAT do czynności zwolnionych od podatku VAT, to B. będzie
    miał obowiązek dokonania jednorazowej korekty 8/10 kwoty odliczonego podatku
    naliczonego z Faktury otrzymanej z tytułu nabycia ww. Nieruchomości”.
    Z kolei w interpretacji indywidualnej z 12 marca 2010 r. o sygn. ILPP1/443-1561/09-2/BD,
    Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, biorąc pod uwagę zmianę przeznaczenia stricte
    części budynku, wskazał, iż wnioskodawca jest zobowiązany by wydzielić tę część podatku
    naliczonego, która związana jest z budową lokali przeznaczonych pod wynajem i o tę część
    skorygować rozliczenie (dotyczy założenia, że zakupy związane z budową budynków
    mieszkalnych nie będą służyły wyłącznie czynnościom opodatkowanym, lecz w części
    dotyczącej lokali przeznaczonych pod wynajem zostaną przeznaczone do wykonywania
    czynności zwolnionych od podatku). Tak również w interpretacji indywidualnej z 15
    listopada 2012 r. o sygn. ILPP1/443-771/12-2/AWa czy z 19 sierpnia 2014 r. o sygn. IPTPP2
    /443-369/14-4/JS.
    W orzeczeniu z 15 lutego 2017 r. o sygn. akt I FSK 964/15 Naczelny Sąd Administracyjny
    rozstrzygnął, iż „gdy w okresie objętym korektą nastąpiła zmiana przeznaczenia
    wykorzystywania części budynku w ten sposób, że zrezygnowano z wykonywania w tej
    części czynności opodatkowanych i podjęto czynności zwolnione z VAT, skarżący
    stosownie do treści art. 91 ust. 7 i 7a w związku z art. 91 ust. 2 i ust. 3 VATU jest
    zobowiązany do dokonania rocznej korekty odliczonego podatku naliczonego w wysokości
    1/10 kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z modernizacją
    tego lokalu mieszkalnego”. Sprawa dotyczyła zmiany przeznaczenia części budynku
    (środka inwestycyjnego stanowiącego nieruchomość) podlegającego amortyzacji, który
    został wcześniej oddany do użytkowania i został wprowadzony do ewidencji środków
    trwałych. Zmiana przeznaczenia polegała na przekwalifikowaniu wybranych mieszkań z
    planowanej sprzedaży (czynności opodatkowanej) na wynajem w ramach czynności
    zwolnionych z opodatkowania.
    Warto przywołać również orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z
    6 lutego 2015 r. o sygn. akt I SA/Ke 691/14 w zakresie korekty podatku naliczonego w
    związku ze zmianą przeznaczenia części budynku usługowo-mieszkalnego wraz z
    infrastrukturą techniczną. Sąd zatwierdził bowiem stanowisko organu, zgodnie z którym
    należy wydzielić tę część podatku naliczonego, która związana jest z budową mieszkań
    przeznaczonych pod wynajem (spośród planowanych pierwotnie do opodatkowanej

    sprzedaży) i o tę część skorygować rozliczenie podatku od towarów i usług. Orzeczenie
    zostało utrzymane wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I FSK 964/15
    (wspomnianym w niniejszym wniosku).
    Zestawiając ze sobą powyższe, Wnioskodawca jest zdania, iż w swoim przypadku,
    powinien dokonać korekty kwot podatku VAT odliczonego na podstawie art. 91 ust. 4-6
    UPTU, tj. jednorazowo i na bieżąco w miesiącu sprzedaży części środka trwałego w
    wysokości odpowiadającej pozostałemu okresowi korekty. Wnioskodawca uważa, iż
    zasadne jest dokonanie korekty in minus w wysokości 4/10 kwoty podatku VAT
    odliczonego (wysokość w przypadku sprzedaży w bieżącym roku) od inwestycji w
    wysokości danego % powierzchni sprzedanej w stosunku do powierzchni inwestycji
    ogółem (tj. powierzchni użytkowej ogółem). W taki sposób, Wnioskodawca dokonałby
    korekty 4/10 VAT odliczonego rzeczywiście w trakcie korekty wieloletniej, przypadającego
    ostatecznie na działalność zwolnioną (a uprzednio na działalność mieszaną). Tym samym,
    wyodrębniony zostałby % podatku naliczonego udziału powierzchni użytkowej sprzedanej
    w całości powierzchni użytkowej inwestycji, jako niepodlegająca odliczeniu kwota podatku
    odliczonego.
    Wspomnieć należy, iż w art. 2 pkt 14a UPTU zdefiniowano pojęcie wytworzenie
    nieruchomości. W świetle tego przepisu, przez wytworzenie nieruchomości rozumie się
    wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym. Stąd w zestawieniu z art. 91 ust. 4-6 w zw. z art. 91 ust. 2 UPTU,
    należy dokonać korekty VAT odliczonego w odniesieniu do wydatków poniesionych na
    wytworzenie środka trwałego, także przy zmianie jego przeznaczenia w części.
    Podsumowując, Spółka jest zdania, iż w związku ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania
    VAT lokali mieszkalnych wraz z udziałem w częściach wspólnych, w tym prawa do
    wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, dojdzie do zmiany przeznaczenia części
    środka trwałego wykorzystywanej uprzednio do działalności mieszanej. W efekcie Spółka
    będzie zobowiązana do dokonania korekty kwoty podatku odliczonego na podstawie art.
    91 ust. 4-6 UPTU, tj. jednorazowo i na bieżąco w miesiącu sprzedaży części środka
    trwałego w wysokości odpowiadającej pozostałemu okresowi korekty. Wnioskodawca
    uważa, iż zasadne jest dokonanie korekty in minus w wysokości 4/10 kwoty podatku VAT
    odliczonego (wysokość w przypadku sprzedaży w bieżącym roku) od inwestycji w
    wysokości danego % powierzchni sprzedanej w stosunku do powierzchni inwestycji
    ogółem (tj. powierzchni użytkowej ogółem).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie określenia, czy:
    - w związku ze sprzedażą lokali mieszkalnych wraz z udziałem w częściach wspólnych, w
      tym prawem do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych (w okresie 10-letniej
      korekty), dojdzie do zmiany przeznaczenia części środka trwałego i powstanie
      konieczność dokonania korekty kwot podatku odliczonego na podstawie przepisów
      ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest
      prawidłowe;
    - Spółka postąpi prawidłowo dokonując korekty na podstawie przepisów art. 91 ust. 4-6
      ustawy o podatku od towarów i usług, jednorazowo i na bieżąco w miesiącu sprzedaży
      części środka trwałego w wysokości odpowiadającej pozostałemu okresowi korekty
      (część pytania oznaczonego we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do

      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawa ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta
    wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją dokonującego określonej
    czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności
    opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy
    intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają
    dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych
    czynności.
    W tym miejscu należy podkreślić, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    wielokrotnie stwierdzał, że prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie
    uwolnić przedsiębiorcę od kosztów podatku VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie
    w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej
    konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i
    efektu, pod warunkiem że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie
    neutralny.
    Potwierdzeniem powyżej przedstawionej linii orzecznictwa jest m.in. wyrok TSUE w
    sprawie C#268/83 D. A. Rompelman i E. A. Rompelman-Van Deelen z którego wynika, że
    regulacja dotycząca odliczenia ma za cel całkowicie odciążyć podmiot podlegający
    opodatkowaniu VAT od podatku od wartości dodanej, który jest winien zapłacić w związku
    ze swoją działalnością gospodarczą. Wspólny system wartości dodanej zapewnia, że

    obciążenie podatkiem VAT jest całkowicie neutralne wobec każdego przedsiębiorstwa,
    niezależnie od celów i wyników przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że takie
    przedsiębiorstwo samo w sobie podlega opodatkowaniu VAT.
    Należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jednocześnie z ww. zasady wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być
    częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest
    podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Należy wskazać, że w przypadku gdy nabywane towary i usługi wykorzystywane są
    zarówno do celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do
    działalności gospodarczej nie jest możliwe, podatnik zobowiązany jest do wydzielenia
    podatku naliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika (proporcji) umożliwiającego
    odliczenie podatku naliczonego w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami
    określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Natomiast przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy,
    znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności podlegających
    opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).
    Jak stanowi art. 90 ust. 1-3 ustawy:
      1. W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
      2. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w
      ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty
      podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w
      stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
      3. Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy występuje obowiązek wyodrębnienia podatku
    naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z

    czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Natomiast w sytuacji, gdy
    nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z
    czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego
    rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.
    Ponadto wskazać należy, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania
    korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany
    przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony
      w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
      ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia
    niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym
    rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter
    planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny
    związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia
    albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych
    czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od
    podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas
    konieczne jest dokonanie korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał
    prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Podatnik dokonuje korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie
    środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a
    także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do
    środków trwałych nabywcy (np. ze związanych z czynnościami niedającymi prawa do
    odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót).
    Jednocześnie zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik

      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Powołany wyżej przepis art. 91 ust. 2 ustawy wprowadza szczególny tryb korekty do
    wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania
    składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa
    przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla
    nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku, których wartość
    początkowa przekracza 15 000 zł, przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie
    odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o
    charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też
    czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej
    perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Na podstawie art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Stosownie do art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
      tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
      korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
      wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
      opodatkowaniu.
    Przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w
    sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w
    przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały.

    W takich sytuacjach – np. zbycia właśnie środków trwałych – przyjmuje się fikcję prawną,
    że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności
    zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje
    się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym dokonano zbycia.
    Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że
    przez cały pozostały do korekty okres ten środek trwały służy w całości transakcjom
    dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona od podatku lub nie
    podlegała opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy
    czynnościom niedającym prawa do odliczenia.
    Z kolei przepis art. 91 ust. 7 ustawy stanowi, że:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Powyższy przepis przewiduje możliwość dokonania korekty podatku naliczonego w
    związku ze zmianą przeznaczenia środka trwałego w sytuacji gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
    miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Hipoteza art. 91 ust. 7 ustawy dotyczy wyłącznie przypadków, gdy podatnik odliczył pełną
    wysokość podatku naliczonego lub nie odliczył w ogóle podatku. Nie obejmuje ona
    natomiast sytuacji, w której przy nabyciu podatek naliczony został odliczony częściowo za
    pomocą współczynnika sprzedaży.
    W myśl art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Na podstawie art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Na mocy art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres

      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
      zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Przepisy art. 91 ust. 7a-7d stanowią doprecyzowanie zasad dokonywania korekty, o której
    mowa w ust. 7, zatem również one odnoszą się do korekty dokonywanej wyłącznie w
    sytuacjach, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę
    podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał
    takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmianie uległo prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub
    usługi.
    Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że:
    · Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.
    · W 2019 r. Spółka oddała do użytku kompleks (...) budynków mieszkalnych z (...)
      mieszkaniami i podziemną halą garażową pod nazwą inwestycyjną (...). Data przyjęcia
      z dokumentu OT (przyjęcie środka trwałego do użytkowania) to 30 września 2019 r.
    · Nieruchomość stanowi środek trwały, którego wartość początkowa przekracza 15 000
      złotych. Nakłady na środek trwały ponoszono w latach 2016-2019.
    · Wszystkie mieszkania z inwestycji zostały oddane do użytku osobom, które zawarły ze
      Spółką w pierwszej kolejności umowę partycypacji w kosztach budowy lokalu
      mieszkalnego, a następnie umowę najmu tego lokalu.
    · Bezpośrednio po wybudowaniu lokale mieszkalne zostały wynajęte osobom fizycznym
      na cele mieszkaniowe, a docelowo własność lokali może być przenoszona na
      wynajmujących, wcześniej partycypujących w kosztach budowy. Spółka wynajmując
      przedmiotową nieruchomość uzyskuje również przychody obciążając najemców
      kosztami mediów, to jest energii elektrycznej, wody, ogrzewania, wywozu śmieci.
      Koszty te są bowiem przerzucane na najemców.
    · W okresie najmu zawarte umowy na wynajem mieszkań i miejsc postojowych
      generowały/generują zarówno sprzedaż opodatkowaną VAT (wynajem miejsc
      postojowych – ze stawką 23% VAT oraz obciążanie kosztami mediów dotyczących
      mieszkań – z odpowiednimi stawkami), jak i zwolnioną (wynajem mieszkań).
    · Od zakupów inwestycyjnych, w trakcie budowy budynków, VAT odliczany był zgodnie z
      obowiązującą w danym roku strukturą sprzedaży, gdyż nie było możliwe
      wyodrębnienie i przypisanie tych zakupów do sprzedaży opodatkowanej lub
      zwolnionej.
    · Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy Spółka dokonuje korekty kwoty podatku odliczonego z
      faktur wystawionych na Spółkę dotyczących wydatków na wybudowanie lokali
      mieszkalnych w ciągu 10 lat licząc od roku w którym zostały oddane do użytkowania.
      Obecnie trwa 7 rok korekty, a Spółka zgodnie z wnioskami o wykup, złożonymi przez
      najemców, zaczęła w kwietniu 2025 r. procedury sprzedaży mieszkań. Sprzedażą

      objęty jest również udział w częściach wspólnych, w tym miejsce postojowe (prawo do
      wyłącznego korzystania z miejsca postojowego), jako mające związek z lokalem
      mieszkalnym.
    · Sprzedaż jest realizowana jako zwolniona z opodatkowania VAT w oparciu o art. 43 ust.
      1 pkt 10 ustawy. Składanie wniosków o wykup będzie odbywało się raz w roku w
      określonym czasie. W bieżącym roku na (...) wynajmowanych mieszkań wolę wykupu
      wyraziło (...) osób. Obecnie trwa podpisywanie aktów notarialnych z tymi osobami.
      Pozostałe mieszkania będą nadal wynajmowane.
    · Cena za lokal mieszkalny będzie obejmować również udział w częściach wspólnych, w
      tym prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.
    W kontekście przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą kwestii korekty
    podatku VAT w związku ze sprzedażą przez Państwa poszczególnych lokali mieszkalnych w
    ciągu 10 lat od oddania do użytkowania.
    Z informacji przedstawionych w opisie sprawy wynika, że w analizowanej sytuacji nastąpiła
    zmiana przeznaczenia części środka trwałego (nieruchomości), tj. sprzedawane przez
    Państwa lokale mieszkalne wraz z udziałem w częściach wspólnych oraz prawem do
    wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, zostaną wykorzystane do czynności
    zwolnionych z opodatkowania VAT, podczas gdy do momentu sprzedaży są (były)
    wykorzystywane do działalności mieszanej (opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z
    opodatkowania VAT). W związku z tym powinni Państwo zastosować określone w art. 91
    ustawy zasady i tryb dokonywania korekt podatku.
    Jak zauważyłem wcześniej powołany przepis art. 91 ust. 2 ustawy wprowadza szczególny
    tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres
    wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości,
    ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym
    czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku, których
    wartość początkowa przekracza 15 000 zł – przez 5 lat). Regulacje te mają na celu
    urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe
    (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo.
    W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w
    dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    W przypadku, w którym podatnik zmienia przeznaczenie środka trwałego nabytego dla
    celów działalności mieszanej i zaczyna go używać wyłącznie do wykonywania czynności
    zwolnionych z opodatkowania, ma on obowiązek skorygować odliczony VAT.
    W przypadku gdy w czasie korekty 5-letniej bądź odpowiednio 10-letniej następuje zmiana
    przeznaczenia środka trwałego nabytego dla celów działalności mieszanej do wyłącznie
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania, następuje obowiązek dokonania –
    w roku kiedy nastąpiła zmiana przeznaczenia – korekty odliczenia za wszystkie z
    pozostałych odpowiednio 5 bądź 10 lat okresy korekty, tak jakby w każdym z pozostałych
    lat odliczenie nie przysługiwało w ogóle.
    Przepis art. 91 ust. 2 ustawy odnosi się do tego typu towarów, które są środkami trwałymi
    podlegającymi amortyzacji, a do tego typu towarów należy w szczególności zaliczyć
    budynki. Opisane we wniosku budynki stanowią nieruchomości, dla których zastosowanie
    znajdzie 10-letni okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy.
    Tym samym, w zakresie korekty odliczonego podatku naliczonego od wydatków
    inwestycyjnych związanych z budową budynków, oddanych do użytku w roku 2016,
    stwierdzić należy, ze zastosowanie znajdą powołane regulacje art. 91 ust. 4-6 ustawy, w

    myśl których należy dokonać korekty podatku na zasadach przewidzianych w tych
    przepisach.
    Zatem jeżeli sprzedaż opisanych we wniosku lokali mieszkalnych wraz z udziałem w
    częściach wspólnych oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego, tj.
    części środka trwałego (części budynku) oddanego do użytku w 2019 r., nastąpi/nastąpiła
    w 2025 r., to Spółka ma/będzie miała obowiązek dokonania jednorazowej korekty w
    wysokości 4/10 kwoty odliczonego podatku naliczonego od zakupów inwestycyjnych
    związanych ze sprzedawaną częścią nieruchomości.
    Podsumowanie
    1. W związku ze sprzedażą lokali mieszkalnych wraz z udziałem w częściach wspólnych, w
      tym prawem do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych (w okresie 10-letniej
      korekty), dojdzie do zmiany przeznaczenia części środka trwałego i powstanie
      konieczność dokonania korekty kwot odliczonego podatku naliczonego na podstawie
      przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    2. Spółka postąpi prawidłowo dokonując korekty na podstawie przepisów art. 91 ust. 4-6
      ustawy, jednorazowo i na bieżąco w miesiącu sprzedaży części środka trwałego, w
      wysokości odpowiadającej pozostałemu okresowi korekty.
    Tym samym Państwa stanowisko w ww. zakresie oceniłem jako prawidłowe.
    Jednocześnie zauważam, że w pozostałym zakresie Państwa wniosku, tj. ustalenia
    wysokości korekty według przedstawionego przez Państwa we wniosku sposobu
    (pozostała część pytania oznaczonego we wniosku nr 2), w dniu 10 września 2025 r.
    wydałem postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania znak (...).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie zaznaczam, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy
    oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte Państwa pytaniem, nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie. Również w odniesieniu do przywołanych przez Państwa wyroków
    wyjaśniam, że wyroki te są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w
    określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.