Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.808.2020.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-18
Teza: Opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową.
Słowa kluczowe: IP Box; preferencje-preferencyjne opodatkowanie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 grudnia 2020 r. (data wpływu 15 grudnia 2020 r.) uzupełnione pismem z dnia 9 lutego 2021 r. (data wpływu 9 lutego 2021 r.), w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 3 lutego 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.808.2020.1.MG (data nadania 3 lutego 2021 r., data doręczenia 5 lutego 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box).

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 3 lutego 2021 r. (data nadania 3 lutego 2021 r., data doręczenia 5 lutego 2021 r.) Nr 0114-KDIP3-2.4011.808.2020.1.MG, tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych.

Pismem z dnia 9 lutego 2021 r. (data wpływu 9 lutego 2021 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 31 lipca 2013 roku Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do CEIDG. W działalności Wnioskodawca zajmuje się głównie wytwarzaniem oprogramowania na zlecenie innych firm. Działalność rozliczana jest na podstawie książki przychodów i rozchodów, w 2020 roku podatek dochodowy płacę według stawki 17% / 32 % (podatek progresywny).

Wnioskodawca w swojej działalności zajmuje się głównie tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania, nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych lub praw autorskich wytworzonych przez inne podmioty, nie jest właścicielem ani współwłaścicielem rozwijanego oprogramowania. Wytwarzane w działalności oprogramowania stanowią utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zgodnie z art. 1 ww. ustawy. W związku z chęcią skorzystania z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym z dochodów osiąganych z praw własności intelektualnej oraz w nawiązaniu do rekomendacji Ministerstwa Finansów do składania wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej w tym zakresie poniżej przedstawiam stan faktyczny do zdarzenia przyszłego, łącznie z pytaniem.

W całym 2020 roku Wnioskodawca współpracował i nadal współpracuje z firmą D. Współprace z firmą D. rozpoczął 21 września 2017 roku. Na rzecz tej firmy świadczy usługi zarówno programistyczne polegające na tworzeniu, ulepszaniu i rozwijaniu już istniejącego oprogramowania jak również usługi posprzedażowe polegające na wsparciu użytkowników końcowych (tzw. helpdesk) oraz rozwiązywaniu problemów przez nich zgłoszonych. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie wspiera procesy biznesowe występujące w firmie, która jest docelowym odbiorcą aplikacji. Są to m. in. procesy zakupowe, sprzedażowe, finansowe i kadrowe. Poszczególne moduły aplikacji tworzone są w taki sposób, że są dostosowane do konkretnej struktury organizacyjnej firmy (będącej docelowym odbiorcą oprogramowania) oraz funkcjonujących w tej firmie procedur.

Praca Wnioskodawcy w szczególności polega na:

1.  analizie istniejących procesów biznesowych, a następnie projektowaniu i tworzeniu aplikacji odwzorowujących te procesy,
2.  projektowaniu baz danych na potrzeby tworzonej aplikacji,
3.  projektowaniu wyglądu aplikacji i jej funkcji,
4.  budowaniu aplikacji zgodnie z przygotowanym projektem oraz zgodnie z wymaganiami zlecającego (realizacja konkretnego celu),
5.  budowaniu struktur baz danych na potrzeby tworzenia aplikacji (tworzenie tabel, procedur składowanych, funkcji oraz logicznych powiązań danych),
6.  rozwiązywaniu problemów zgłoszonych przez użytkownika - wykrywanie i naprawa ewentualnych błędów w aplikacji lub wykrycie powodu, dla którego użytkownik nie może wykonać jakiejś operacji (weryfikacji założeń biznesowych),
7.  przygotowywaniu narzędzi raportowych rozszerzających funkcjonalności już istniejącego oprogramowania,
8.  projektowaniu zmian i przebudowie istniejących aplikacji pod kątem poprawy wygody korzystania (usability), bezpieczeństwa, szybkości działania, nowych funkcji, dostosowania do zmian prawnych, nowych wymagań biznesowych,
9.  projektowaniu i budowie mechanizmów integracji danych pomiędzy systemami.

W ramach zawartej umowy Wnioskodawca przenosi na kontrahenta całość majątkowych praw autorskich do wytworzonego przez niego oprogramowania za co otrzymuje wynagrodzenie, które stanowi część składową (niewyodrębnioną) z wynagrodzenia z tytułu kompleksowego świadczenia usług. Wynagrodzenie za pracę Wnioskodawcy jest ustalone z góry, w formie stawki godzinowej. Faktury na spółkę D. Wnioskodawca wystawia w wysokości będącej iloczynem ilości przepracowanych godzin i stawki za godzinę pracy. Prace dla spółki D. są świadczone w sposób ciągły, systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), w ramach codziennych czynności. W celu skorzystania z preferencyjnego sposobu obliczania podatku Wnioskodawca prowadzi od dnia 1 stycznia 2020 odrębną od zapisów KPiR ewidencję pozwalającą ustalić przychód, koszty uzyskania przychodu i dochód przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, zgodnie z wymaganiami zawartymi w art. 30cb ustawy o PIT.

Wnioskodawca nie jest właścicielem ani współwłaścicielem rozwijanego oprogramowania. Rozwijając oprogramowanie Wnioskodawca działa na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego oprogramowania. Wnioskodawca rozwija oprogramowanie którego jest współtwórcą. Nie całe oprogramowanie było wytworzone tylko przez Wnioskodawcę. Powyższe oprogramowanie jest wytworzone, ulepszone i rozwinięte w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę mają charakter systematyczny, zorganizowany, nie jednorazowy, z dużym nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości. Ponieważ nie wszystkie świadczone przez Wnioskodawcę czynności za rzecz kontrahenta D. mają związek z osiąganiem dochodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak np. helpdesk, to prowadzona ewidencja pozwala Wnioskodawcy wyodrębnić przychody, koszty z nimi związane i dochody z poszczególnych praw własności intelektualnej.

Pismem z dnia 9 lutego 2021 r. (data wpływu 9 lutego 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 3 lutego 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.808.2020.1.MG Wnioskodawca doprecyzował opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego poprzez wskazanie, że:

*   W świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy.

*   Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową od 31 lipca 2013 r.

*   Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojowa spełnia definicję działalności badawczo rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w związku z pkt 39 i 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność badawczo rozwojowa skupia się na pracach rozwojowych oprogramowania, prace te są podejmowane w sposób systematyczny, zaplanowany, uporządkowany a jej celem jest wykorzystanie zasobów aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych, wcześniej nie istniejących rozwiązań informatycznych.

*   Wnioskodawca w swojej działalności wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę z zakresu informatyki i łączy ją ze swoimi umiejętnościami w dziedzinie programowania do tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów jakimi jest oprogramowanie komputerowe. Zmiany nie stanowią rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów.

*   W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone procesy. Tworzy specyfikacje i koduje „od zera” lub przebudowuje dane rozwiązania informatyczne pod konkretne potrzeby klienta, przez co finalnie oprogramowanie jest innowacyjne, odróżniające się od rozwiązań już funkcjonujących.

*   Zgodnie z art. 74 ustawy o prawach autorskich, Wnioskodawcy przysługuje prawo autorskie do części oprogramowania, które napisał. Każda zmiana oprogramowania, każda linijka kodu ulepszająca/rozwijająca istniejący program jest wynikiem działalności twórczej Wnioskodawcy, ma charakter indywidualny, niepowtarzalny który jest chroniony prawem autorskim.

*   Wnioskodawca nie korzysta z oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej. Oprogramowanie jest własnością klienta który zleca prace.

*   Ulepszenie/rozwinięcie programu następuje na podstawie zapotrzebowania klienta, zlecenie całkowicie nowego modułu lub rozbudowa istniejącego.

*   Wnioskodawca przygotowuje cały projekt zmian i ulepsza program w taki sposób by był zgodny z wymaganiami prawnymi i wymaganiami klienta. W wyniku tworzenia/rozwinięcia oprogramowania tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.

*   Wnioskodawca posiada prawo do dalszego rozwoju/ulepszania oprogramowania, które wcześniej zostało już przekazane do klienta. Dalsze ulepszenia realizowane są na wniosek klienta.

*   Działania Wnioskodawcy polegające na ulepszeniu/rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności i funkcjonalności tego oprogramowania lub wprowadzają zupełnie nowe funkcjonalności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym, dokonując rozliczenia rocznego za 2020 rok Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z preferencyjnego sposobu obliczenia podatku i użyć 5% stawki podatku do dochodów uzyskanych z tytułu sprzedaży prawa własności intelektualnej w postaci rozwijanego na zlecenie kontrahenta oprogramowania komputerowego?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Lista kwalifikowanych praw własności intelektualnej, dla których można zastosować preferencyjną stawkę podatku dochodowego, została wskazana w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT i stanowi ona zamknięty katalog. Zgodnie z ustawą do kwalifikowanych praw własności intelektualnych zaliczamy:

*   patent,

*   prawo ochronne na wzór użytkowy,

*   prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

*   dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

*   prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonego do obrotu oraz wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie o ochronie prawnej odmian roślin,

*   prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

*   autorskie prawo do programu komputerowego

podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z ustawą o prawach autorskich i prawach pokrewnych przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (art. 1. 1. ustawy o prawach autorskich), w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe) zgodnie z (art. 1 ust. 2 pkt 2) a ponieważ wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie oraz jego części są rezultatem indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej (służą tworzeniu nowych, oryginalnych rozwiązań) to zgodnie z art. 74. 1. ustawy o prawie autorskim podlegają ochronie z tytułu praw autorskich. Działalność badawczo-rozwojowa zdefiniowana została w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Usługi programistyczne świadczone przez Wnioskodawcę polegają na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania w ramach działalności badawczo-rozwojowej ponieważ wykorzystuje zasoby zdobytej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań poprzez łączenie i wykorzystywanie wiedzy z zakresu logiki, programowania i dostępnych narzędzi informatycznych m.in. znanych języków programowania, frameworków i bibliotek w celu stworzenia dla kontrahenta nowych lub ulepszonych programów komputerowych, co jest zgodne z definicją prac rozwojowych zamieszczonych w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę mają charakter systematyczny, zorganizowany, nie jednorazowy, z dużym nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości. Poprzez rozwijanie/ulepszanie oprogramowania Wnioskodawca tworzy nowe kody źródłowe, algorytmy w różnych dostępnych językach programowania, które są elementem większego programu, którego stworzenie/ulepszenie wiąże się z powstaniem nowego prawa własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 74 ustawy o prawach autorskich, Wnioskodawcy przysługuje prawo autorskie do części oprogramowania, które napisał. Każda zmiana oprogramowania, każda linijka kodu ulepszająca/rozwijająca istniejący program jest wynikiem działalności twórczej Wnioskodawcy, ma charakter indywidualny, niepowtarzalny który jest chroniony prawem autorskim. Od dnia 1 stycznia 2020 roku Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencję (zgodnie z wymaganiami zawartymi w art. 30cb ustawy o PIT) pozwalającą na ustalenie poszczególnych przychodów, kosztów uzyskania przychodu i dochodów przypadających na kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów przypadających na ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ponieważ na rzecz kontrahenta Wnioskodawca świadczy również inne czynności jak np. helpdesk to we wskazanej ewidencji ujmuje tylko te przychody, które są związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej a helpdesk według Wnioskodawcy do takich się nie kwalifikuje. Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca uważa, że dochód (wykazany w dodatkowej ewidencji prowadzonej od 1 stycznia 2020 roku) z tytułu sprzedaży praw własności intelektualnej w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego wytwarzanego i rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prac rozwojowych prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca może opodatkować preferencyjną stawką podatku w wysokości 5%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy  Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.) – podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy – kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 tej ustawy – wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) \* 1,3/a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy – dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 ww. ustawy – podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Stosownie do art. 30cb ust. 3 cytowanej ustawy – w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.

Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Należy przy tym podkreślić, że w przypadku podatników nieprowadzących ksiąg rachunkowych wymóg zapewnienia wyodrębnionej dla projektu dotyczącego kwalifikowanego IP ewidencji może być spełniony przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie kumulatywne obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane jest przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki.

Podatnik ma możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik może skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r, poz. 1231 z późn. zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Ministerstwo Finansów w objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX stwierdziło jednoznacznie, że dochód z kwalifikowanych IP wykazuje się w zeznaniu podatkowym za rok, w którym został on osiągnięty. Oznacza to, że IP Box, podobnie jak ulga B+R, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Reasumując powyższe - autorskie prawo do oprogramowania komputerowego wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone bezpośrednio w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów w zeznaniu rocznym za 2020 r. według stawki 5%.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.