Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.234.2022.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-07-14
Teza: Dotyczy opodatkowania usług polegających na zainstalowaniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży posadowionej na dachu nieruchomości lub przytwierdzonej do elewacji budynku.
Słowa kluczowe: usługi-usługi związane z nieruchomościami
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz podatnika
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

17 maja 2022 r., za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania usług polegających na zainstalowaniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży posadowionej na dachu nieruchomości lub przytwierdzonej do elewacji budynku. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 lipca 2022 r. (wpływ za pośrednictwem platformy ePUAP 7 lipca 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Państwa Spółka mająca swoją siedzibę w Polsce oraz prowadząca działalność na terenie Polski zamierza podpisać umowę ramową z firmą mającą swoją siedzibę na terenie Włoch.

Zarówno Polska Spółka jak i Zamawiający mający siedzibę we Włoszech są podmiotami zgłoszonymi do VAT-UE.

Przedmiotem umowy ramowej będzie usługa instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego umożliwiającego komunikowanie się poszczególnym stacjom bazowym między sobą (instalowany sprzęt to anteny typu radiolinia wraz z modułami radiowymi oraz okablowaniem). Obrazując: będzie to zainstalowanie drobnego urządzenia mającego na celu wywołanie połączenie typu stacja - stacja, a nie stacja - konsument. Sprzęt ten będzie instalowany na istniejących i funkcjonujących stacjach operatorów telekomunikacyjnych (tak zwane wieże (\`(...)\`) lub maszty radiowe), położonych na terytorium Polski.

Urządzenia będą instalowane na dwóch rodzajach stacji:

1\. wolnostojące wieże kratowe (związane z gruntem fundamentami), wymagające pozwolenia na budowę;

2\. wieże zlokalizowane na dachach nieruchomości bądź przytwierdzone do elewacji budynków przy pomocy wsporników. Ten typ wież ma masę maksymalnie kilkuset kilogramów oraz w większości przypadków nie jest trwale związany z nieruchomością (u dołu jest dociążany bloczkami betonowymi). Dla masztów poniżej 3 metrów nie wymaga się uzyskania zezwolenia na budowę, dla masztów przekraczających 3 metry wysokości wymagane jest uzyskanie zezwolenia na budowę. W wyjątkowych sytuacjach maszty wiąże się trwale z budynkiem, jednak jest to kwestia bardzo indywidualna.

Zainstalowane urządzenie nie stanie się częścią wieży, w dowolnym momencie można będzie przenieść je na inną stację lub zdemontować. Dodatkowo nadmienić należy, że co prawda demontaż samej wieży, do której zamontowane będzie urządzenie, bądź jej przeniesienie będą czasochłonne oraz kosztowne (z racji konieczności użycia dźwigu, konieczność prac rozbiórkowych), jednak demontaż instalowanego przez Spółkę sprzętu na tej wieży jest bardzo prosty i wymaga jedynie zdemontowania małych uchwytów oraz zdjęcia opasek plastikowych).

Do umowy ramowej wystawiane będą zlecenia według klucza: 1 zlecenie = 1 wieża.

Do każdego ze zleceń będzie wystawiana osobna faktura VAT, załącznikiem do faktury będzie protokół odbiór oraz wyżej wymienione zlecenie.

**W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:**

Zadając pytanie numer 1 dotyczące uznania usługi polegającej na zainstalowaniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej za usługę w rozumieniu art. 28b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), wnoszą Państwo o potwierdzenie, że nie będą Państwo mieli obowiązku rozliczenia w Polsce podatku VAT z tytułu wykonania ww. usługi.

Zadając pytanie numer 2 dotyczące uznania usługi polegającej na zainstalowaniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży posadowionej na dachu nieruchomości lub przytwierdzonej do elewacji budynku za usługę w rozumieniu art. 28b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), wnoszą Państwo o potwierdzenie, że nie będą Państwo mieli obowiązku rozliczenia w Polsce podatku VAT z tytułu wykonania ww. usługi.

W odpowiedzi na pytania Organu dotyczące wskazania:

1) czy jesteście Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT,

2) czy Państwa kontrahent (Zamawiający z siedzibą we Włoszech) posiada na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego będą Państwo świadczyć usługi instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego i czy to stałe miejsce będzie uczestniczyć w opisanych usługach,

3) czy sprzęt transmisyjno-radioliniowy po zainstalowaniu na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku stanie się integralną częścią nieruchomości,

4) czy sposób zamontowania sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku umożliwia jego łatwe zdemontowanie lub przeniesienie,

5) czy po ewentualnym usunięciu/przeniesieniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego z wieży wolnostojącej oraz położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku sprzęt transmisyjno-radioliniowy wymaga naprawy, traci wartość lub nie może już służyć żadnemu celowi (bądź temu samego celowi)

wskazali Państwo, że:

1) Sp. z o.o., NIP (…), jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT;

2) Zamawiający z siedzibą we Włoszech nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej;

3) Sprzęt transmisyjno-radioliniowy po zainstalowaniu na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku nie staje się integralną częścią nieruchomości. Sprzęt radiowy będzie mocowany do wież każdorazowo za pomocą drobnych uchwytów i plastikowych opasek zaciskowych. Sprzęt ten będzie regularnie relokowany między poszczególnymi masztami/wieżami, deinstalowany z obiektu na stałe bądź instalowany na nim tylko czasowo. Połączenie sprzętu z wieżami nie ma charakteru nierozdzielnego, spójnego, stałego, nie wpływa również na funkcjonowanie wieży - dlatego nie można uznać, że staje się częścią nieruchomości;

4) Sposób zamontowania sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku umożliwia jego łatwe zdemontowanie bądź przeniesienie. Ideą tego typu sprzętu jest jego łatwy demontaż oraz relokacja pomiędzy poszczególnymi obiektami. Aby go zdemontować wystarczy zdjąć uchwyty i plastikowe opaski, bez naruszania konstrukcji wieży;

5) Po usunięciu/przeniesieniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego z wieży wolnostojącej oraz z wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku, sprzęt transmisyjno-radioliniowy nie wymaga naprawy, nie traci swojej wartości, nadal w pełni może służyć określonym celom. Po zdemontowaniu z jednego obiektu, sprzęt może zostać zainstalowany na innym obiekcie – takie zdarzenia występują regularnie, przemieszczenia sprzętu są uszczegóławiane w tak zwanych planach inwestora telekomunikacyjnego.

**Pytania**

1) Czy usługa polegająca na zainstalowaniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej jest usługą w rozumieniu art. 28b Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931)?

2) Czy usługa polegająca na zainstalowaniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży posadowionej na dachu nieruchomości lub przytwierdzonej do elewacji budynku jest usługą w rozumieniu art. 28b Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931)?

### Państwa stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku

Ad 1

W Państwa ocenie, nie będą Państwo mieli obowiązku rozliczenia w Polsce podatku VAT z tytułu wykonania usługi polegającej na zainstalowaniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej, ponieważ usługa ta nie jest usługą świadczoną na nieruchomości, a Zamawiający nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Ad 2

W Państwa ocenie, nie będą Państwo mieli obowiązku rozliczenia w Polsce podatku VAT z tytułu wykonania usługi polegającej na zainstalowaniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży posadowionej na dachu nieruchomości lub przytwierdzonej do elewacji budynku, ponieważ usługa ta nie jest usługą świadczoną na nieruchomości, a Zamawiający nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Państwa zdaniem, do świadczonych przez Państwa usług zastosowanie będzie miał art. 28b Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931), tj.: art. 28b. 1. Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Według Państwa opinii, instalacje sprzętu transmisyjno-radioliniowego umożliwiającego komunikowanie się poszczególnym stacjom bazowym między sobą na wieżach radiowych usytuowanych na gruncie oraz na innych nieruchomościach bądź elewacjach budynków, nie są usługami świadczonymi na nieruchomości, a więc nie ma zastosowania art. 28e Ustawy o podatku od towarów i usług.

Co prawda Państwa Spółka zakwalifikowała wieże radiowe jako nieruchomości, ponieważ spełniają one warunki wymienione w Rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (z późn. zm.).

Art. 13b Rozporządzenia mówi bowiem: „Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się: (\`(...)\`) b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść; (\`(...)\`) d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.”

Jednak w art. 31a ust. 3 lit. f) wskazano, że do usługi związanej z nieruchomością nie zalicza się: instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości.

Zainstalowane przez Państwa Spółkę urządzenia nie spełniają kryterium nieruchomości oraz nie stają się częścią nieruchomości (wieży), a zatem art. 28e Ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie miał zastosowania.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest **prawidłowe**.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy, rozumie się:

Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania ww. rozdziału:

1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

a. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Natomiast w myśl art. 28b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Zatem, co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej. W takim przypadku, miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Przy czym, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Dotyczy to m.in. usług związanych z nieruchomościami.

Zgodnie z art. 28e ustawy:

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Z powyższej regulacji wynika, że o miejscu świadczenia, a tym samym opodatkowania usługi związanej z nieruchomością decyduje wyłącznie miejsce położenia nieruchomości, z którą dana usługa jest ściśle związana, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu jest wykonywana oraz gdzie znajduje się siedziba usługodawcy.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r. str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:

Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za "nieruchomość" uznaje się:

a. każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;

b. każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;

c. każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;

d. każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.

Jednocześnie w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia nr 282/2011:

Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:

a. gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;

b. gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto przykładowy wykaz usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Natomiast w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto przykładowy wykaz usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.

I tak, zgodnie z art. 31a ust. 2 lit. m) rozporządzenia:

Świadczenie usług związanych nieruchomościami obejmuje w szczególności instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub zamontowaniu są uznane za nieruchomość.

Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 3 lit. f) rozporządzenia:

Ustęp 1 nie ma zastosowania do instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości.

Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej, określonej co do miejsca położenia nieruchomości. W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie taka usługa, która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.

Z powołanych przepisów prawa, w szczególności z art. 31a rozporządzenia 282/2011 wynika, że dla uznania usługi za związaną z nieruchomością istotne są cechy, które można ująć w następujący sposób:

‒ usługa powinna odnosić się do konkretnie określonej nieruchomości, czyli takiej, która jest identyfikowalna co do jej indywidualnego położenia;

‒ przedmiotem usługi powinna być skonkretyzowana nieruchomość lub usługa powinna być świadczona na/wobec konkretnej nieruchomości, a nie jakiejkolwiek;

‒ ta konkretna nieruchomość powinna być wpisana w istotę świadczonej usługi, być jej centralnym elementem, nadając główny sens usłudze i determinować jej treść, co należy rozumieć w ten sposób, że usługa może być wykonana tylko i wyłącznie w bezpośrednim związku z tą a nie inną nieruchomością;

‒ zmiana takiego miejsca, polegająca na ukierunkowaniu usługi na inną nieruchomość, powinna niweczyć istotę i sens pierwotnie świadczonej usług

Z treści wniosku wynika, że Państwa Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Zamierzają Państwo podpisać umowę z firmą z siedzibą na terenie Włoch, której przedmiotem będzie usługa instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego umożliwiającego komunikowanie się stacjom bazowym (połączenie stacja-stacja). Instalowany sprzęt to anteny typu radiolinia wraz z modułami radiowymi oraz okablowaniem. Sprzęt ten będzie instalowany na funkcjonujących stacjach operatorów telekomunikacyjnych (tzw. wieże (\`(...)\`) lub maszty radiowe), położonych na terytorium Polski. Urządzenia będą instalowane na wolnostojących wieżach kratowych, które są związane z gruntem fundamentami (wymagają pozwolenia na budowę) oraz na wieżach umiejscowionych na dachach nieruchomości lub przytwierdzonych do elewacji budynków przy pomocy wsporników. Ten typ wież w większości przypadków nie jest trwale związany z nieruchomością (dla masztów poniżej 3 metrów nie wymaga się uzyskania zezwolenia na budowę, dla masztów przekraczających 3 metry wysokości wymagane jest uzyskanie zezwolenia na budowę). Do każdego zlecenia będzie wystawiana osobna faktura VAT.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku z wykonaniem usług polegających na zainstalowaniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej (pytanie 1) oraz na wieży posadowionej na dachu nieruchomości lub przytwierdzonej do elewacji budynku (pytanie 2) będą Państwo zobowiązani do rozliczenia podatku VAT w Polsce.

Ad 1 i 2

W przedmiotowej sprawie będą Państwo świadczyć usługi instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego, tj. anten typu radiolinia wraz z modułami radiowymi oraz okablowaniem. Urządzenia będą instalowane na wolnostojących wieżach kratowych oraz na wieżach umiejscowionych na dachach nieruchomości lub przytwierdzonych do elewacji budynków przy pomocy wsporników. Każdorazowo sprzęt radiowy będzie mocowany do wież za pomocą drobnych uchwytów i plastikowych opasek zaciskowych. Sprzęt ten będzie regularnie relokowany między poszczególnymi masztami/wieżami, deinstalowany z obiektu na stałe bądź instalowany na nim tylko czasowo. Połączenie sprzętu z wieżami nie ma charakteru nierozdzielnego, spójnego i stałego, nie wpływa również na funkcjonowanie wieży. Jak Państwo wskazują sprzęt transmisyjno-radioliniowy po zainstalowaniu na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku nie staje się integralną częścią nieruchomości. Jednocześnie, jak Państwo wskazują - sposób zamontowania sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku umożliwia jego łatwe zdemontowanie bądź przeniesienie. Demontaż wieży, do której zamontowane będzie urządzenie (lub przeniesienie wieży) będzie czasochłonne oraz kosztowne z uwagi na konieczność użycia dźwigu czy wykonania prac rozbiórkowych. Niemniej jednak demontaż samego sprzętu zainstalowanego przez Państwa na tej wieży jest bardzo prosty i wymaga jedynie zdjęcia małych uchwytów i plastikowych opasek - bez naruszania konstrukcji wieży. Co więcej, jak wskazano - po usunięciu/przeniesieniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego z wieży wolnostojącej oraz z wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku, sprzęt transmisyjno-radioliniowy pozostaje sprawny, tj. nie wymaga naprawy, nie traci swojej wartości i nadal może być wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem. Po zdemontowaniu z jednego obiektu, sprzęt może zostać zainstalowany na innym obiekcie.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy uznać, że usługi instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku nie będą miały bezpośredniego związku z nieruchomością, w rozumieniu art. 28e ustawy. Tym samym opisane usługi instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego nie będą stanowić usług, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy. Jednocześnie do świadczonych przez Państwa usług instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego nie znajdą zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. W konsekwencji miejsce świadczenia usług instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku należy ustalić na podstawie art. 28b ustawy.

W analizowanym przypadku Zamawiający, na rzecz którego będą Państwo świadczyć usługi instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego jest podmiotem zgłoszonym do VAT-UE, z siedzibą we Włoszech. Kontrahent nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Zatem, stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy świadczone przez Państwa usługi instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku będą podlegały opodatkowaniu w kraju, w którym Zamawiający (usługobiorca) posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. w analizowanym przypadku na terytorium Włoch. Tym samym świadczone przez Państwa usługi instalacji sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży położonej na dachu/przymocowanej do elewacji budynku nie będą podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2, z którego wynika, że nie będą Państwo mieli obowiązku rozliczenia w Polsce podatku VAT z tytułu wykonania usługi polegającej na zainstalowaniu sprzętu transmisyjno-radioliniowego na wieży kratowej wolnostojącej oraz na wieży posadowionej na dachu nieruchomości lub przytwierdzonej do elewacji budynku należy uznać za **prawidłowe**.

**Dodatkowe informacje**

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: ‒ z zastosowaniem art. 119a; ‒ w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; ‒ z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).