Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-1205/15-2/MAO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-02-17
Teza: opodatkowanie dostawy działek
Słowa kluczowe: dostawa; działki; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2015 r. (data wpływu 14 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek nr 1626 i 1627 ‑ **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2015 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek nr 1626 i 1627.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca na podstawie umowy darowizny nabył w dniu 30 marca 1998 r. gospodarstwo rolne. W jego skład wchodzą m.in. działki o numerze ewidencyjnym 1626, o obszarze 14,0870 ha oraz 1627 o obszarze 1,2707 ha, objęte planem zagospodarowania przestrzennego o przeznaczeniu tereny zabudowy usługowo-produkcyjnej z terenami komunikacji drogowej i kolejowej. Działki te są niezabudowane, a w ewidencji gruntów widnieją jako grunty orne, łąki trwałe i pastwiska trwałe.

W grudniu 1998 r. Strona sprzedała część gruntu (1 działkę) przeznaczonego pod budownictwo. W latach 2000 i 2013 sprzedała kolejne części gruntu przeznaczone pod budownictwo.

Zainteresowany zamierza sprzedać kolejną część opisanego powyżej niezabudowanego gruntu rolnego, tj. wymienione wyżej działki o numerze 1626 i o numerze 1627.

Od dnia 1 grudnia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą polegającą na wynajmie nieruchomości. Od dnia 1 stycznia 2013 r. prowadzi działalność, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. najem. Z tytułu wykonywanej działalności Zainteresowany jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Grunty, które zamierza sprzedać wchodzą w skład majątku osobistego Strony, nie były związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę pozarolniczą działalnością gospodarczą, nie były i nie są aktualnie związane z prowadzonym najmem. Strona nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami. Z uzyskanych ze sprzedaży środków nie zamierza nabywać innych gruntów w celu ich dalszej odsprzedaży. Do wymienionych działek został położony kabel energetyczny, który będzie mógł być wykorzystywany, gdyby na nich powstały w przyszłości budynki, a w marcu 2015 r. została na wniosek Zainteresowanego wydana przez Burmistrza decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia „Budowa hal magazynowych wraz z niezbędną infrastrukturą na działkach oznaczonych nr 1626 i 1627”. Strona nie dokonywała innych czynności mogących zostać uznane za działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości dokona sprzedaży kolejnych gruntów, które nabył w drodze darowizny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż nieruchomości w okolicznościach wskazanych w punkcie 67 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy, w przypadku gdy organ uzna, że sprzedaż nieruchomości w okolicznościach wskazanych w punkcie 67 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czynność ta nie będzie podlegać zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, w związku z czym na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy będzie podlegać opodatkowaniu według stawki 23%?

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad.1.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż gruntów w okolicznościach wskazanych w punkcie 67 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ustęp drugi tego artykułu stanowi, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne czy rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W celu ustalenia czy Strona jest podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT należy ocenić planowaną przez Wnioskodawcę sprzedaż w świetle określonych w przedmiotowym przepisie warunków.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2015 r. sygnatura I FSK 1859/13 oceniając czy planowana sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług należy w pierwszym rzędzie uwzględnić tezy wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180 i C-181 Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10), oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), w których stwierdzono, że:

1.  Dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej Dyrektywą Rady 2006/138/WE z dnia 19 grudnia 2006 r., niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
2.  Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
3.  Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej.
4.  Okoliczność, iż osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia.

W tej sytuacji należy ustalić, czy w celu dokonania spornej sprzedaży gruntów Wnioskodawca podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u., co skutkuje koniecznością uznania Strony za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w pełni aktualne są tezy zawarte w wyroku NSA z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07 oraz następujących po tym wyroku orzeczeniach NSA (np. wyrok z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1043/08) wskazujące na kryteria jakim należy kierować się przy określaniu, że w takich przypadkach mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, a nie z zarządem majątkiem prywatnym.

Uwzględnić zatem w tym przedmiocie należy, że:

1.  Stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W powyższym zakresie nie jest natomiast możliwe przyjęcie z góry konkretnych założeń, modelowego rozwiązania, mającego zastosowanie w każdym przypadku.
2.  Wykonanie danej czynności (w przypadku sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę) jednorazowo jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy nie przesądza automatycznie, że z tego tylko powodu dany podmiot staje się podatnikiem VAT. Konieczne jest bowiem ustalenie, że w odniesieniu do tej czynności występował on w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku to tego gruntu.
3.  Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną; przesłanka „stałości” działalności gospodarczej wynika z porównania art. 9 i art. 12. Dyrektywy 2006/112/WE, gdyż skoro art. 12 wprowadza, jako zasadę szczególną, możliwość uznania za podatnika także podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w sposób sporadyczny (okazjonalny), to oznacza, iż zasadą ogólną jest, by działalność gospodarcza musiała być wykonywana w sposób niesporadyczny (stały).
4.  Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży i (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych.
5.  Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
6.  Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą Zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym Zainteresowanego.
7.  Fakt podjęcia, np. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
8.  Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych, developerskich czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

Przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta przez Wnioskodawcę w celu odsprzedaży. Strona nabyła ją bowiem w drodze umowy darowizny. Zainteresowany podejmował tylko pojedyncze czynności, które ewentualnie mogłyby zostać uznane za właściwe dla handlowca.

Jednakże przewidywane do sprzedaży działki wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. Zgodnie z art. 15 ust. 2 działalność gospodarcza to również działalność rolników. Wymienione grunty są składnikiem majątku gospodarstwa rolniczego. Sprzedaż tych składników jest czynnością wchodzącą w zakres działalności przedsiębiorstwa rolniczego. Tym samym sprzedaż działek o numerach 1626 i 1627 jako sprzedaż składników majątku gospodarstwa rolniczego jest działalnością gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 15 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Nieruchomość, którą Wnioskodawca zamierza sprzedać jest niezabudowana, jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego o przeznaczeniu tereny zabudowy usługowo-produkcyjnej z terenami komunikacji drogowej i kolejowej.

W związku z powyższym, przedmiotowa nieruchomość nie spełnia przesłanki określonej w art. 43 ust.1 pkt 9 ustawy o VAT. Zatem na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu, a na podstawie art. 41 ust. 1 podlega opodatkowaniu według stawki 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT wynika, że przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przez świadczenie usług, na mocy art. 8 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższych przepisów wynika, że nieruchomość gruntowa spełnia definicje towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Należy podkreślić, że opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będzie miało miejsce wówczas, jeżeli spełnione zostaną przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu na podstawie przepisu art. 5 ust. 1 ustawy i podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zostanie dokonana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, działającą w takim charakterze.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - według ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik zachowywał się jak profesjonalny handlowiec, a sprzedawane towary zostały nabyte w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług - w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów należy zauważyć, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Konieczne jest zatem ustalenie, czy osoba ta podjęła/będzie podejmowała aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też zbycie to nastąpi w ramach zarządu jej majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał zwrócił uwagę, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Trybunał orzekł ponadto, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w dniu 30 marca 1998 r. na podstawie umowy darowizny nabył gospodarstwo rolne, w skład którego wchodzą m.in. działki o numerze ewidencyjnym 1626 i 1627 (obszar odpowiednio 14,0870 ha i 1,2707 ha). Przedmiotowe niezabudowane działki są objęte planem zagospodarowania przestrzennego o przeznaczeniu tereny zabudowy usługowo-produkcyjnej z terenami komunikacji drogowej i kolejowej, natomiast w ewidencji gruntów widnieją jako grunty orne, łąki trwałe i pastwiska trwałe.

W grudniu 1998 r. oraz w latach 2000 i 2013 Strona dokonała sprzedaży kilku części gruntu przeznaczonego pod budownictwo. Obecnie Zainteresowany zamierza sprzedać działki o numerach 1626 i 1627.

W okresie 1 grudnia 1998 r. - 31 grudnia 2012 r. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą polegającą na wynajmie nieruchomości. Od dnia 1 stycznia 2013 r. prowadzi działalność, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. najem. Z tytułu wykonywanej działalności Zainteresowany jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Grunty, które zamierza sprzedać wchodzą w skład majątku osobistego Strony, nie były związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę pozarolniczą działalnością gospodarczą i nie były i nie są aktualnie związane z prowadzonym najmem. Strona nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami. Z uzyskanych ze sprzedaży środków nie zamierza nabywać innych gruntów w celu ich dalszej odsprzedaży. Do wymienionych działek został doprowadzony kabel energetyczny, który będzie mógł być wykorzystywany, gdyby na nich powstały w przyszłości budynki. W marcu 2015 r. na wniosek Zainteresowanego została wydana przez Burmistrza decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia „Budowa hal magazynowych wraz z niezbędną infrastrukturą na działkach oznaczonych nr 1626 i 1627”. Strona nie dokonywała innych czynności mogących zostać uznane za działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Zainteresowany nie wyklucza, że w przyszłości dokona sprzedaży kolejnych gruntów, które nabył w drodze darowizny.

Wątpliwości Strony dotyczą opodatkowania sprzedaży działek nr 1626 i 1627.

W niniejszej sprawie w celu rozstrzygnięcia kwestii, czy sprzedaż ww. działek będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, konieczne jest dokonanie oceny, czy na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług Zainteresowany będzie podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy z tytułu dokonania czynności sprzedaży nieruchomości nr 1626 i 1627.

Z uwagi na całokształt okoliczności sprawy oraz przytoczone przepisy prawa należy stwierdzić, że dostawa działek nr 1626 i 1627 nie odbędzie się w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy, lecz nosi znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Jak wynika z wniosku, Zainteresowany uzbroił działki nr 1626 i 1627 w kabel energetyczny, co pozwoli przyszłemu nabywcy wykorzystać działki m.in. do celów budowlanych, oraz wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji dotyczącej środowiskowego uwarunkowania terenu przedmiotowych działek dla przedsięwzięcia „Budowa hal magazynowych wraz z niezbędną infrastrukturą na działkach oznaczonych nr 1626 i 1627 ”. Ponadto Strona dokonała odpłatnego zbycia w przeszłości kilku innych nieruchomości (działek gruntu przeznaczonych pod budownictwo) i nie wyklucza również, że w przyszłości dokona sprzedaży kolejnych gruntów. Pomimo, że Wnioskodawca nie dokonywał innych czynności mogących zostać uznane za działania w zakresie obrotu nieruchomościami i nie wykorzystywał działek nr 1626 i 1627 do prowadzenia działalności gospodarczej, to w dostawie przedmiotowych gruntów występują cechy działalności gospodarczej i należy uznać, że Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT. Tym samym, planowana transakcja zbycia ww. dziełek gruntu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż gruntów w okolicznościach wskazanych w punkcie 67 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest prawidłowe.

W odniesieniu do czynności sprzedaży działek nr 1626 i 1627 należy wskazać, że - jak wynika z treści wniosku - są to działki niezabudowane, posiadające miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym są to działki o przeznaczeniu pod zabudowę usługowo‑produkcyjną z terenami komunikacji drogowej i kolejowej.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy - stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast, na podstawie art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki obniżone, jak również zwolnienie od podatku VAT.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Z kolei stosownie do art. 2 pkt 33 przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W związku z powyższymi regulacjami, sprzedaż działek nr 1626 i 1627 nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ przedmiotowe grunty stanowią tereny budowlane.

Analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.

Ponieważ w analizowanej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Transakcja dostawy działek nr 1626 i 1627 nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ z okoliczności sprawy nie wynika, aby działki te wykorzystywane były przez Zainteresowanego wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

W konsekwencji, czynność sprzedaży niezabudowanych działek nr 1626 i 1627 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż nieruchomości w okolicznościach wskazanych w punkcie 67 nie spełnia przesłanki określonej w art. 43 ust.1 pkt 9 ustawy o VAT, w związku z czym na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy będzie podlegać opodatkowaniu według stawki 23%, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym zdarzeniu przyszłym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.