Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/4512-392/15-4/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-10-05
Teza: Możliwość odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2015 r. (data wpływu 3 lipca 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 sierpnia 2015 r. (data wpływu 31 sierpnia 2015r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu \[…\] - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT związku z realizacją projektu \[…\] Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 sierpnia 2015 r. (data wpływu 31 sierpnia 2015r.) poprzez doprecyzowanie opisu zaistniałego stanu faktycznego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W roku 2013 Gmina \[…\] (dalej: Gmina) rozpoczęła realizację projektu \[…\] Gmina \[…\] jest jednym z partnerów w projekcie grupowym reprezentowanym przez Samorząd Województwa \[…\]. Uchwałę Sejmiku Województwa \[…\], dotyczącą rozpoczęcia realizacji projektu przyjęto w dniu \[…\]

Planowane zakończenie projektu przewiduje się na dzień 30 września 2015 r. Wartość inwestycji dla Gminy \[…\] wynosi 251 759,79 zł, w tym VAT 47 077,03 zł VAT w ramach projektu dla Gminy \[…\] stanowi wydatek kwalifikowany - zgodnie z oświadczeniami Gminy - brak podstaw do odliczenia podatku VAT naliczonego w ramach inwestycji (stan na rok 2013).

W momencie rozpoczęcia działań inwestycyjnych w projekcie Gmina nie była zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Rejestracji jako podatnik VAT czynny Gmina dokonała w lipcu 2014 r.

W celu realizacji założeń projektowych (usprawnienia pracy urzędu, skrócenia czasu obsługi interesantów, zwiększenia efektywności pracy) przyjęto następujące zasady doboru sprzętu i oprogramowania dla wszystkich JST z wykorzystaniem dostępnych środków finansowych:

*   zakup stacji roboczych wraz z oprogramowaniem,

*   firewalle sprzętowe,

*   szafy ognioodporne do przechowywania nośników danych,

*   zakup i wdrożenie Elektronicznego Systemu Obiegu Dokumentów,

*   zakup i wdrożenie pakietów Programów Dziedzinowych,

*   serwery do POD i PD.

Dostosowanie urzędów do przyjętych kryteriów w znacznym stopniu przyczyni się do wzrostu efektywności funkcjonowania oraz bezpieczeństwa informatycznego instytucji.

Założenia projektu w pełni odpowiadają zmianom wprowadzonym przez ustawę o informatyzacji podmiotów realizujących zadania publiczne. Pozyskany w ramach projektu sprzęt będzie pracował w całej sieci informatycznej Urzędu Gminy i nie jest możliwe wybiórcze zastosowanie go do wybranych zadań.

Efekty wdrożenia projektu będą wykorzystywane wyłącznie w pracy administracyjnej Urzędu, a Gmina nie będzie z tego faktu czerpała żadnych korzyści. Efekty będą wykorzystywane w pracy biurowej, do wydawania decyzji administracyjnych, wspomagania zarządzenia przepływem informacji w Urzędzie. Projekt ma za zadanie usprawnić funkcjonowanie administracji samorządowej, wspomagając i skracając procesy decyzyjne, administracyjne, w tym procedury obsługi indywidualnych i instytucjonalnych klientów administracji samorządowej przez dostarczenie rozwiązań organizacyjnych i technicznych wspomagających zarządzanie przestrzenią, zapewniających powszechny dostęp, wymianę oraz przetwarzanie spójnych, jednorodnych i porównywalnych danych przestrzennych charakteryzujących województwo \[…\].

Poprzez realizację projektu planuje się stworzenie nowoczesnej platformy technologicznej o dużym potencjale rozwojowym, podniesienie bezpieczeństwa systemów i sieci komputerowych w JST, doposażenie urzędów w sprzęt i oprogramowanie. Przyczyni się to do wzmocnienia potencjału organizacyjnego JST poprzez wdrożenie systemów informatyki zarządczej oraz podniesienia jakości usług publicznych poprzez uruchomienie funkcjonalności e - Urzędu.

Projekt ukierunkowany jest na rozbudowę szeroko pojętej e-administracji poprzez przygotowanie jednostek samorządu terytorialnego województwa \[…\] do wykorzystania technik informatycznych takich jak m.in. systemy elektronicznego obiegu dokumentów, portali internetowych, archiwizacji dokumentów, rozwoju elektronicznych usług dla ludności z wykorzystaniem podpisu elektronicznego, a także budowę i rozbudowę systemu transmisji danych pomiędzy instytucjami użyteczności publicznej administracji samorządowej.

Niniejsze działanie zapewni podniesienie poziomów bezpieczeństwa systemów i sieci oraz rozbudowę infrastruktury teleinformatycznej w regionie umożliwiającej wykorzystanie nowoczesnych technologii informatycznych.

Faktury związane z realizacją projektu wystawiane są na Gminę \[…\]. Towary i usługi nabyte w celu realizacji projektu w całości łącznie z podatkiem VAT traktowane są jako wydatek kwalifikowany, finansowany częściowo ze środków Unii Europejskiej oraz części budżetu Gminy.

Część środków trwałych wytworzonych w ramach inwestycji została już przyjęta do ewidencji środków trwałych:

1.  Szafa ognioodporna (data przyjęcia do ewidencji: 2013-09-27, wartość brutto: 2 706,00 zł),
2.  Szafa rakowa + firewalle (data przyjęcia do ewidencji 2013-08-22, wartość brutto: 2 509,20 zł),
3.  Firewall sprzętowy (data przyjęcia do ewidencji 2013-08-22, wartość brutto: 4 565,76 zł),
4.  Zestawy komputerów szt. 9 (data przyjęcia do ewidencji 2014-03-31, wartość brutto: 3 167,25 zł),
5.  Zestaw serwerowy (data przyjęcia do ewidencji 2014-03-31, wartość brutto: 16 338,09 zł),
6.  Skaner EOD (data przyjęcia do ewidencji 2014-03-31, wartość brutto: 3 585,45 zł).

Pozostałe środki trwałe (w tym oprogramowanie) zostaną przyjęte do ewidencji przed dniem planowanego zakończenia realizacji projektu tj. dniem 30 września 2015 r.

Realizowane w ramach projektu zadanie należy do zadań własnych Gminy wymienionych w katalogu zadań w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) tj. utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Zrealizowany projekt, wykorzystywany będzie zarówno do czynności opodatkowanych (np. realizacja umów cywilnoprawnych w zakresie umów najmu, dzierżawy), do czynności zwolnionych z VAT (np. obsługa umów z tytułu najmu lokali mieszkalnych), jak i również do czynności niepodlegających ustawie o VAT (działalność administracyjna Gminy).

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Zainteresowany wskazał, że:

1.  Gmina \[…\] jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym od dnia 1 lipca 2014 r.
2.  Urząd Gminy nie był i nie jest na chwilę obecną zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
3.  Gmina, nabywając towary i usługi przed rejestracją jako czynny podatnik VAT w ramach realizowanego projektu, nie analizowała zamiaru wykorzystania towarów i usług do czynności opodatkowanych, zwolnionych czy też czynności niepodlegających opodatkowaniu. Zamiarem Gminy było jednak wykorzystanie efektu wdrożenia projektu wyłącznie w jej pracy administracyjnej, a Gmina nie miała zamiaru czerpać z tego faktu żadnych korzyści. Zasadny wydaje się pogląd, iż Gmina realizując projekt, miała zamiar wykorzystywać go do realizacji zadań własnych Gminy, tj. do czynności niepodlegających opodatkowaniu na mocy ustawy o podatku VAT. Jednakże w praktyce nie będzie możliwe zastosowanie efektów zrealizowanego projektu wyłącznie do wybranych zadań. Stąd też efekt projektu, będzie wykorzystywany jednocześnie do czynności opodatkowanych (np. realizacja umów cywilnoprawnych w zakresie umów najmu dzierżawy), do czynności zwolnionych (np. obsługa umów najmu lokali mieszkalnych), jak i równocześnie do czynności niepodlegających ustawie o VAT (np. działalność administracyjna Gminy).
4.  Środki przyjęte do ewidencji przed dniem dokonania rejestracji przez gminę, tj. szafa ognioodporna, szafa rakowa + firewalle, firewall sprzętowy, zestawy komputerowe, zestaw serwerowy, skaner EOD były i będą wykorzystywane przez pracowników gminy do czynności administracyjnych tj. niepodlegających podatkowi od towarów i usług oraz do czynności opodatkowanych.
5.  Gmina nie ma możliwości obiektywnego odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwot podatku należnego, jak i z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.
6.  Kwota brutto wskazana dotychczas we wniosku o interpretację stanowi wartość początkową ww. środków trwałych. Środki trwałe przyjęte dotychczas do ewidencji (w łącznej wartości brutto 58 209,75 zł) zostały zaksięgowane w kwotach brutto widniejących na fakturach dotyczących poszczególnych środków trwałych.Obecnie na przyjęcie do ewidencji oczekują wartości niematerialne i prawne w wartości 116 611,32 zł (2014 r.) oraz 18 337,79 zł (2015 r.).
7.  Środki trwałe przyjęte do ewidencji w roku 2013 i 2014 podlegają amortyzacji, naliczanej rocznie. Wartość amortyzacji środków trwałych zakupionych w ramach projektu wyniosła: 826,81 zł (2013 r.), 13 579,71 zł (2014 r.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina posiada możliwość odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu \[…\]

Zdaniem Wnioskodawcy: Sprzęt i oprogramowanie pozyskane w ramach realizowanego projektu będzie wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych (realizacja umów cywilnoprawnych w obrębie których znajdują się przychody z najmu, dzierżawy itp.), jak również zwolnionych z VAT (m.in. obsługa umów z tytułu najmu lokali mieszkalnych) oraz do czynności niepodlegających ustawie o VAT (tj. działalności administracyjnej w ramach kompetencji Gminy).

Z uwagi na fakt, iż sprzęt pozyskany w ramach realizowanego projektu będzie wykorzystywany do czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje - sprzedaż ze stawką zwolnioną, jak również czynności niepodlegające ustawie i jednocześnie nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku naliczonego, w stosunku do których Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, Gmina powinna pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których przysługuje prawo do odliczenia.

Jednocześnie ponieważ część środków trwałych została oddana do używania w okresie kiedy Gmina nie była czynnym podatnikiem VAT, zaistnieje konieczność zastosowania korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia środków trwałych.

Stan, gdy brak jest możliwości określenia, w jakiej części inwestycje są wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej został określony w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług w art. 90, do których to Gmina powinna się stosować, a sytuacja, którą opisuje Gmina odpowiada normie prawnej określonej w powyższym przepisie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT z zastosowaniem proporcji uwzględniającej wyłącznie stosunek sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej z podatku VAT, gdyż nie jest możliwe wyodrębnienie miarodajnego klucza pozwalającego przypisać naliczony VAT w ramach realizacji projektu do czynności wykonywanych poza ustawą VAT. Tym samym koniecznym będzie dokonanie wyliczeń wskaźnika proporcji zgodnie z obowiązującym stanem prawnym (tj. art. 90 ustawy o VAT).

W myśl art. 91 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub w przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Jak stanowi art. 91 ust. 7b ustawy, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust 3, z zastrzeżeniem ust 7c.

W odniesieniu do środków trwałych przyjętych do używania w roku 2014, przed rejestracją Gminy jako czynnego podatnika VAT uprawniona ona będzie do dokonania korekty podatku naliczonego z uwzględnieniem proporcji. Okres korekty uzależniony będzie od wartości początkowej środka trwałego i wynosił będzie odpowiednio 5 lat, dla środków trwałych o wartości początkowej co najmniej 15 000 zł (na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług). Dla środków trwałych o wartości początkowej, nieprzekraczającej 15 000 zł korekta dokonywana jest natomiast na podstawie art. 91 ust 7b wskazanej wyżej ustawy.

Biorąc pod uwagę, że część środków została wytworzona i przyjęta do użytkowania w roku 2013, a więc w okresie kiedy Gmina nie działała w charakterze czynnego podatnika podatku VAT (podatnikiem tym stała się dopiero od lipca 2014 r.), Gmina w odniesieniu do takich środków trwałych, nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego.

W odniesieniu zaś do środków trwałych, które zostaną zakupione w roku 2015, Gmina dokona odliczenia podatku VAT według proporcji wstępnej, a następnie w zależności od wartości początkowej środka trwałego, po zakończeniu roku, dokona korekty z zastosowaniem proporcji rzeczywistej dla danego roku.

Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem Gminy przysługuje jej prawo do częściowego odliczenia podatku VAT (zgodnie z wyliczonym wskaźnikiem proporcji art. 90 ustawy) poniesionego w ramach realizacji niniejszej inwestycji. Możliwość skorzystania z prawa do odliczenia będzie jednak uzależniona od wartości początkowej środka trwałego w momencie przyjęcia do ewidencji środków trwałych:

*   dla środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przyjętych do ewidencji o wartości poniżej 15 000 zł, oddanych do użytkowania w 2014 roku - korekta jednorazowa dokonana zgodnie z art. 91 ust. 7b ustawy o podatku VAT,

*   dla środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przyjętych do ewidencji o wartości powyżej 15 000 zł - Gmina ma możliwość dokonania korekty wieloletniej (5 - letniej w przypadku środków trwałych innych niż nieruchomości) za lata pozostałe do końca okresu korekty. Korekta ta dokonywana będzie w oparciu o zmieniającą się proporcję sprzedaży dla kolejnych zakończonych lat objętych okresem korekty, zgodnie z art. 91 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług,

*   dla środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do używania w roku 2015 Gmina może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać do czynności opodatkowanych, zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług. Proporcję tą należy określić na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego ustalana jest proporcja. Gmina dokona odliczenia podatku naliczonego według wstępnej proporcji określonej na podstawie art. 90 ustawy o podatku VAT, następnie zaś po zakończeniu roku podatkowego dokona korekty z uwzględnieniem proporcji rzeczywistej.

*   w odniesieniu do środków trwałych, oddanych do używania w roku 2013 - Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku VAT, poprzez system korekt, ponieważ w tym przypadku, są to środki o wartości początkowej poniżej 15 000 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

–z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Artykuł 87 ust. 1 ustawy stanowi, iż w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania)

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Odnosząc się do powyższego należy wyjaśnić, że w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Jeżeli zaś dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku VAT (niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym z podatku VAT) w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT.

Z uwagi na fakt, iż cytowane wcześniej regulacje prawne nakazują oceniać zakres prawa do odliczenia w oparciu o finalne przeznaczenie towaru czy też usługi, w cenie której zawarty był podatek mający podlegać odliczeniu, to zmiana przez podatnika planów co do finalnego wykorzystania towarów lub usługi, ma wpływ na jego prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem. Z chwilą podjęcia przez podatnika decyzji o zmianie przeznaczenia towarów lub usług na cele związane z działalnością opodatkowaną, podatnikowi przysługuje prawo do rozliczenia podatku naliczonego, związanego z tą działalnością, a wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na ich nabycie.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r., należy rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność gospodarcza – mocą art. 15 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r., naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Natomiast w myśl art. 96 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r., naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

W świetle art. 96 ust. 5 ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia (…).

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Natomiast stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Z treści cyt. przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tj. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Dodatkowo należy podkreślić, iż podatnik w momencie nabycia towarów lub usług określa, czy nabywane przez niego towary lub usługi będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności opodatkowanej. W konsekwencji należy wskazać, iż podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi.

Wyrazem ścisłej zależności między uprawnionym odliczeniem podatku naliczonego, a wykonywaniem czynności opodatkowanych są regulacje zawarte w art. 90 i 91 ustawy, które w sposób technicznoprawny uzupełniają generalną zasadę wyrażoną w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 90 ust. 3 ustawy proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Na podstawie art. 90 ust. 4 ustawy proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalona proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W świetle art. 90 ust. 5 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

W myśl art. 90 ust. 6 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących:

1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Zgodnie z art. 90 ust. 8 ustawy, podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

Stosownie do przepisu art. 90 ust. 9 ustawy, przepis art. 90 ust. 8, stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

W myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014r. art. 90 ust. 9a ustawy, dodanego przez art. 1 pkt 42 lit. b) ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35), przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku.

Według art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Z art. 91 ust. 2 ustawy wynika, że w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Zgodnie z ust. 2a powołanego artykułu, obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Natomiast stosownie do ust. 3 powołanego artykułu, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Stosownie do zapisu art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku, gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy).

W myśl art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w art. 91 ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Stosownie do ust. 7b omawianego artykułu, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy (art. 91 ust. 7c ustawy).

Stosownie do art. 91 ust. 7d ustawy, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Ponadto zgodnie z art. 91 ust. 8 ustawy korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia środka trwałego, tj. zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.

Jak wynika z okoliczności sprawy Gmina w roku 2013 rozpoczęła realizację projektu \[…\]

Część środków trwałych wytworzonych w ramach inwestycji została już przyjęta do ewidencji środków trwałych:

1.  Szafa ognioodporna (data przyjęcia do ewidencji: 2013-09-27, wartość brutto: 2 706,00 zł),
2.  Szafa rakowa + firewalle (data przyjęcia do ewidencji 2013-08-22, wartość brutto: 2 509,20 zł),
3.  Firewall sprzętowy (data przyjęcia do ewidencji 2013-08-22, wartość brutto: 4 565,76 zł),
4.  Zestawy komputerów szt. 9 (data przyjęcia do ewidencji 2014-03-31, wartość brutto: 3 167,25 zł),
5.  Zestaw serwerowy (data przyjęcia do ewidencji 2014-03-31, wartość brutto: 16 338,09 zł),
6.  Skaner EOD (data przyjęcia do ewidencji 2014-03-31, wartość brutto: 3 585,45 zł).

Pozostałe środki trwałe (w tym oprogramowanie) zostaną przyjęte do ewidencji przed dniem planowanego zakończenia realizacji projektu tj. dniem 30 września 2015 r.

Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym od dnia 1 lipca 2014 r. Przy czym, jak wskazał Wnioskodawca, środki trwałe przyjęte do ewidencji przed dokonaniem rejestracji przez Gminę były wykorzystywane przez pracowników Gminy do czynności administracyjnych, tj. niepodlegających podatkowi od towarów i usług oraz do czynności opodatkowanych. Ponadto wskazano, że zrealizowany projekt, wykorzystywany będzie zarówno do czynności opodatkowanych (np. realizacja umów cywilnoprawnych w zakresie umów najmu, dzierżawy), do czynności zwolnionych z VAT (np. obsługa umów z tytułu najmu lokali mieszkalnych), jak i również do czynności niepodlegających ustawie o VAT (działalność administracyjna Gminy).

Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż w stosunku do wydatków poniesionych na środki trwałe przyjęte do użytkowania w roku 2013, a których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w drodze korekty.

W związku z ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3 przepisu art. 91 ustawy, korekta, na podstawie art. 91 ust. 7b ustawy, ma co do zasady charakter roczny. W myśl tego przepisu podstawy do korekty zachodzą w sytuacji, jeżeli w roku podatkowym, w którym składniki majątkowe o wartości poniżej 15.000 zł zostały oddane do użytkowania, zmieniło się w stosunku do tych towarów prawo do odliczenia.

W niniejszej sprawie, środki trwałe oddane do użytkowania w roku 2013, a których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, zostały nabyte przez Wnioskodawcę, który nie był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i do końca roku 2013, ww. środki trwałe nie były wykorzystywane w jakimkolwiek stopniu do czynności, w stosunku do których przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W związku z powyższym dla ww. środków trwałych, w roku 2013 nie zmieniło się prawo do odliczenia i nie zachodzą przesłanki do korekty z art. 91 ust. 7b ustawy. W przedmiotowej sprawie również nie będą spełnione przesłanki wynikające z art. 91 ust. 7c ustawy, bowiem nie nastąpiła zmiana przeznaczenia towarów i usług wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Odnosząc się z kolei do środków trwałych przyjętych do użytkowania w roku 2014 należy stwierdzić, iż w stosunku do tych towarów nastąpi zmiana przeznaczenia, albowiem towary te pierwotnie wykorzystywane były wyłącznie do czynności niedających prawa do obniżenia kwot podatku należnego o podatek naliczony (Wnioskodawca nie działał jako podatnik zarejestrowany czynny), a po zarejestrowaniu jako podatnik VAT czynny Zainteresowany wykorzystuje i będzie wykorzystywał do czynności opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających podatkiem od towarów i usług, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w części, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przy czym w odniesieniu do wydatków poniesionych na nabycie środków trwałych, oddanych do użytkowania w 2014 roku, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł przysługuje prawo do korekty podatku naliczonego, stosownie do art. 91 ust. 7a ustawy. Korekta ta będzie miała charakter cząstkowy i wieloletni, tj. Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do dokonania korekty w wysokości 1/5 części podatku naliczonego tj. części przypadającej na sprzedaż opodatkowaną, za każdy rok, w którym środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, o których mowa wyżej, będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, licząc do końca 5 letniego okresu korekty.

Natomiast w przypadku wydatków poniesionych na nabycie środków trwałych, oddanych do użytkowania w 2014 roku, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł przysługuje prawo do korekty podatku naliczonego, stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy. Korekty tej dokonuje się po zakończeniu roku, w którym środki trwałe zostały oddane do użytkowania (art. 91 ust. 2 ustawy) Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy.

W odniesieniu do wydatków na nabycie środków trwałych oraz wartości materialnych i prawnych wydatków ponoszonych w roku 2015, wykorzystywanych przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem oraz do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, w stosunku do których Zainteresowany nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów do jednego konkretnego rodzaju czynności, Wnioskodawcy przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego, z uwzględnieniem proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W celu wyliczenia proporcji należy pominąć sprzedaż niepodlegającą opodatkowaniu, uwzględniając jedynie stosunek sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług do sprzedaży ogółem tj. opodatkowanej i zwolnionej. Natomiast po zakończeniu roku, Wnioskodawca będzie zobowiązany dokonać korekty kwoty podatku naliczonego zgodnie z przepisem art. 91 ust. 1 ustawy.

Oceniając zatem całościowo stanowisko Wnioskodawcy należy uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego \[…\], po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.