Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.692.2025.3.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-04
Teza: Ustalenie, czy sprzedaż napojów (w tym kawy) oraz wyrobów
cukierniczych na wynos, dokonywana w opakowaniach
jednorazowych, bez możliwości konsumpcji na miejscu i bez
korzystania z infrastruktury kawiarni ani obsługi kelnerskiej,
stanowi w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług
dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy

    sprzedaż napojów (w tym kawy) oraz wyrobów cukierniczych na wynos, dokonywana w
    opakowaniach jednorazowych, bez możliwości konsumpcji na miejscu i bez korzystania z
    infrastruktury kawiarni ani obsługi kelnerskiej, stanowi w rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 1 września 2025 r. (wpływ 1 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzą Państwo działalność gospodarczą w formie kawiarni, w której sprzedają kawę,
    napoje bezalkoholowe oraz wyroby cukiernicze.
    Sprzedaż odbywa się w dwóch formach:
    Sprzedaż na miejscu – polega na przygotowaniu i podaniu produktów w lokalu do
    spożycia na miejscu, przy stolikach, z możliwością korzystania z infrastruktury kawiarni
    (stoły, krzesła, toaleta) oraz z obsługi kelnerskiej.
    Sprzedaż na wynos – polega na przygotowaniu gotowych produktów i ich wydaniu
    klientowi w opakowaniach jednorazowych (kubki papierowe, pudełka kartonowe).
    W przypadku sprzedaży na wynos: klient nie korzysta z infrastruktury kawiarni, nie
    spożywa produktów w lokalu, transakcja ogranicza się wyłącznie do przygotowania i
    zapakowania napoju lub wyrobu cukierniczego, nie jest świadczona obsługa kelnerska ani
    inne usługi gastronomiczne. W praktyce klient składa zamówienie przy ladzie i odbiera
    produkt w opakowaniu jednorazowym, opuszczając lokal w celu jego spożycia.
    Celem niniejszego wniosku jest uzyskanie potwierdzenia prawidłowości stosowania stawki
    VAT 8% w odniesieniu do sprzedaży produktów na wynos opisanych powyżej.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowali Państwo opis stanu faktycznego poprzez
    wskazanie:
    Wnioskodawca prowadzi kawiarnię, w której dokonuje sprzedaży:
    napojów (w szczególności kawy, herbaty, napojów zimnych), wyrobów cukierniczych.
    Część sprzedaży prowadzona jest wyłącznie w formie na wynos, w opakowanych
    jednorazowych.
    W takich przypadkach:
      - klient odbiera towar zapakowany;
      - nie korzysta z infrastruktury lokalu (stolików, krzeseł, naczyń);
      - nie świadczona jest żadna dodatkowa obsługa kelnerska ani gastronomiczna.
    Sprzedaż na wynos ogranicza się zatem wyłącznie do przekazania klientowi gotowego
    produktu w opakowaniu.

## Pytanie

(ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku) Czy sprzedaż napojów (w tym kawy)
    oraz wyrobów cukierniczych na wynos, dokonywana w opakowaniach jednorazowych, bez
    możliwości konsumpcji na miejscu i bez korzystania z infrastruktury kawiarni ani obsługi
    kelnerskiej, stanowi w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług dostawę towarów
    w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, a nie świadczenie usług gastronomicznych?
    Państwa stanowisko w sprawie

    (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku) W Państwa ocenie, sprzedaż
    napojów i wyrobów cukierniczych na wynos, w warunkach opisanych powyżej, powinna
    być kwalifikowana jako dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a nie
    jako świadczenie usług gastronomicznych.
    Uzasadnienie:
    Zgodnie z art. 7 ustawy o VAT, dostawą towarów jest przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel. W opisanym modelu sprzedaży nie występują
    elementy typowe dla usług gastronomicznych, tj. konsumpcja na miejscu, obsługa
    kelnerska, udostępnienie infrastruktury lokalu.
    Transakcja ogranicza się do wydania gotowego produktu w opakowaniu jednorazowym,
    co odpowiada definicji dostawy towaru.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie TSUE (m.in. C-497/09, C-502/09,
    C-499/09), gdzie wskazano, że sprzedaż gotowych produktów do spożycia poza lokalem
    nie jest usługą gastronomiczną, lecz dostawą towarów.
    W konsekwencji, w zakresie sprzedaży na wynos, prawidłowe jest traktowanie transakcji
    jako dostawy towarów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1
    ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Zakresem pytania objęta jest kwestia dotycząca ustalenia czy sprzedaż napojów (w tym
    kawy) oraz wyrobów cukierniczych na wynos, dokonywana w opakowaniach
    jednorazowych, bez możliwości konsumpcji na miejscu i bez korzystania z infrastruktury
    kawiarni ani obsługi kelnerskiej, stanowi w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i
    usług dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, a nie świadczenie usług
    gastronomicznych.
    W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii należy posiłkować się orzecznictwem Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), który w licznych wyrokach odniósł się do kwestii
    klasyfikacji czynności jako świadczenia usług, czy dostawy towarów.
    Jak wskazał TSUE w wyroku z 27 października 2005 r., nr C-41/04, w sprawie Levob
    Verzekeringen i OV Bank (pkt 19) (ECLI:EU:C:2005:649) oraz wyroku z 29 marca 2007 r., nr
    C-111/05 w sprawie Aktiebolaget NN (pkt 21) (ECLI:EU:C:2007:195), w przypadku gdy
    transakcja składa się z szeregu świadczeń i czynności, należy brać pod uwagę wszystkie
    okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia, po pierwsze czy chodzi o
    dwa, czy więcej świadczeń odrębnych, czy też o świadczenie jednolite, a po drugie, czy w
    tym ostatnim przypadku owo jednolite świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę
    towarów, czy jako świadczenie usług.
    Natomiast w wyroku z 10 marca 2005 r., nr C-491/03 w sprawie Ottmar Hermann (pkt 22) (
    ECLI:EU:C:2005:157), TSUE wskazał, że: „Ponieważ sprzedaży jakiegoś towaru zawsze
    towarzyszy świadczenie jakiejś minimalnej usługi (takiej jak wyłożenie towarów na
    stoiskach, wydanie faktury, itd.), jedynie usługi inne niż te, które towarzyszą nieodłącznie
    sprzedaży jakiegoś towaru, mogą być wzięte pod uwagę przy ocenie udziału świadczenia
    usług w odniesieniu do całości złożonej czynności, obejmującej również dostawę jakiegoś
    towaru”.
    Zatem, tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów
    można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu
    złożonym, obejmującym również dostawę towarów.
    W wyroku z 2 maja 1996 r., nr C-231/94 w sprawie Faaborg-Gelting Linien (ECLI:EU:C:1996:
    184) w pkt 14 TSUE orzekł, że działalność restauracyjną charakteryzuje szereg elementów i
    czynności, wśród których dostawa żywności jest tylko jedną ze składowych i gdzie
    zdecydowanie przeważają usługi. Świadczenie takie należy zatem uznać za świadczenie
    usług, o którym mowa w art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy. Odwrotnie jest natomiast, gdy
    transakcja dotyczy artykułów żywnościowych na wynos i nie wiąże się ze świadczeniem
    usług służących organizacji konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach. Stąd w
    odniesieniu do działalności restauracyjnej prowadzonej na promie TSUE podkreślił, że
    sprzedaż gotowych artykułów żywnościowych i napojów do spożycia na miejscu jest
    wynikiem świadczenia szeregu usług, od przygotowania posiłku do jego podania, i że

    wiąże się z zapewnieniem klientom infrastruktury obejmującej salę jadalną z
    pomieszczeniami przyległymi (szatnia itd.) oraz meble i nakrycia. W niektórych
    przypadkach osoby fizyczne, które zawodowo realizują świadczenia wchodzące w skład
    działalności restauracyjnej, nakrywają do stołu, służą poradą klientom i udzielają im
    wyjaśnień w przedmiocie oferowanych artykułów żywnościowych i napojów, podają te
    produkty do stołu i wreszcie sprzątają stoły po konsumpcji (pkt 13 tego wyroku).
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca
    2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.3.2011 str. 1 ze
    zm.) – usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu
    gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych
    do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi
    na ich natychmiastowe spożycie.
    Dostarczanie żywności lub napojów, lub żywności i napojów stanowi jedynie element
    większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na
    świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi
    cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy.
    Ustalenie, czy świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako
    świadczenie usług, wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje
    transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących. Element
    dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z
    uwzględnieniem – w ramach całościowej oceny – wagi jakościowej (a nie tylko ilościowej)
    elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów.
    Sprzedaży towaru zawsze towarzyszy minimalny zakres świadczonych usług, takich jak
    umieszczenie towaru na półkach sklepowych czy wystawienie rachunku, w związku z czym
    tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można
    brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym,
    obejmującym również dostawę towarów.
    Z kolei działalność restauracyjną charakteryzuje wiele elementów i czynności, wśród
    których dostawa gotowej żywności i napojów przeznaczonych do spożycia przez ludzi jest
    tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi.
    Ustalenie, z jaką kategorią świadczenia gastronomicznego mamy do czynienia, zależy od
    wielu zmiennych. Nie jest nią jedynie wola konsumenta skorzystania z infrastruktury
    lokalu, ale całokształt „otoczenia”, okoliczności towarzyszących danemu świadczeniu.
    Z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że Prowadzą Państwo działalność
    gospodarczą w formie kawiarni, w której sprzedają Państwo kawę, napoje bezalkoholowe
    oraz wyroby cukiernicze. Sprzedaż odbywa się w dwóch formach: Sprzedaż na miejscu i
    sprzedaż na wynos, która polega na przygotowaniu gotowych produktów i ich wydaniu
    klientowi w opakowaniach jednorazowych (kubki papierowe, pudełka kartonowe). W
    przypadku sprzedaży na wynos: klient nie korzysta z infrastruktury kawiarni, nie spożywa
    produktów w lokalu, transakcja ogranicza się wyłącznie do przygotowania i zapakowania
    napoju lub wyrobu cukierniczego, nie jest świadczona obsługa kelnerska ani inne usługi
    gastronomiczne. W praktyce klient składa zamówienie przy ladzie i odbiera produkt w
    opakowaniu jednorazowym, opuszczając lokal w celu jego spożycia. W takich
    przypadkach: klient odbiera towar zapakowany, nie korzysta z infrastruktury lokalu
    (stolików, krzeseł, naczyń), nie jest świadczona żadna dodatkowa obsługa kelnerska ani
    gastronomiczna. Sprzedaż na wynos ogranicza się wyłącznie do przekazania klientowi
    gotowego produktu w opakowaniu.
    Z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że sprzedaży na wynos napojów (w
    tym kawy) oraz wyrobów cukierniczych nie towarzyszą usługi przesądzające, że mamy do
    czynienia z usługą restauracyjną. W analizowanym przypadku nie występują bowiem
    usługi charakterystyczne dla działalności restauracyjnej, takie jak: udostępnianie

    odpowiedniej infrastruktury (np. stolików, krzeseł), zamawianie posiłku przy stoliku u
    kelnera, nakrywanie do stołu, podawanie produktów do stołu, czy też sprzątanie po
    posiłku, które w takiej sytuacji miałyby przeważające znaczenie.
    Mając na uwadze powyższą analizę oraz opis podany przez Państwa należy stwierdzić, że –
    dla celów stosowania podatku od towarów i usług – sprzedaż napojów (w tym kawy) oraz
    wyrobów cukierniczych na wynos, dokonywana w opakowaniach jednorazowych bez
    korzystania z infrastruktury kawiarni oraz obsługi kelnerskiej w celu konsumpcji na
    miejscu, należy uznać za dostawę towaru.
    Skoro ww. czynności dokonywane są w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    sprzedaż napojów (w tym kawy) oraz wyrobów cukierniczych na wynos, dokonywana w
    opakowaniach jednorazowych bez korzystania z infrastruktury kawiarni oraz obsługi
    kelnerskiej, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podsumowując, sprzedaż przez Państwa napojów (w tym kawy) oraz wyrobów
    cukierniczych na wynos, w opakowaniach jednorazowych, bez korzystania z infrastruktury
    kawiarni oraz obsługi kelnerskiej, w przedstawionym stanie faktycznym jest dostawą
    towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.