Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.188.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Częściowe odliczenie podatku VAT od wydatków ponoszonych
w ramach termomodernizacji budynku Urzędu Gminy.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-odliczenie częściowe
termomodernizacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. częściowego odliczenia podatku VAT od wydatków
    ponoszonych w ramach termomodernizacji budynku Urzędu Gminy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej jako zamiennie Gmina/Wnioskodawca) jest jednostką samorządu
    terytorialnego, powołaną do realizacji zadań publicznych o charakterze lokalnym. Zgodnie
    z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do zakresu działania
    Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, które nie zostały
    zastrzeżone ustawowo na rzecz innych podmiotów. Gmina realizuje swoje zadania w
    przeważającej mierze w ramach reżimu publicznoprawnego, zgodnie z zakresem
    określonym w ustawie o samorządzie gminnym. Jednocześnie, w określonych
    przypadkach, Gmina podejmuje działania na podstawie umów cywilnoprawnych, które
    należy kwalifikować jako działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. W związku
    z powyższym Gmina zarejestrowana jest jako czynny podatnik VAT.
    W zakresie towarów i usług wykorzystywanych zarówno do działalności gospodarczej, jak i
    do innych celów (w tym do zadań o charakterze publicznoprawnym), Gmina stosuje
    częściowe odliczenie podatku VAT zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Gmina informuje ponadto, iż z dniem 1 września 2016 r. dokonała centralizacji rozliczeń
    VAT – rozliczenia podatku VAT są prowadzone łącznie z jej jednostkami organizacyjnymi.
    W latach 2025–2026 Gmina będzie realizować projekt pn. (...)” (dalej: „Projekt”). Inwestycja
    uzyskała dofinansowanie w ramach programu Fundusze Europejskie (...) 2021– 2027,
    Priorytet: „(...)”. Wartość dofinansowania wynosi około (...) mln zł (tj. (...) tys. EUR), przy
    wkładzie własnym Gminy wynoszącym (...) mln zł. Zakres rzeczowy Projektu obejmuje
    modernizację energetyczną czterech budynków użyteczności publicznej, tj.: (...).
    Prace obejmować będą (...).
    Spośród wymienionych jednostek jedynie Urząd Gminy posiada prawną możliwość
    częściowego odliczenia podatku VAT. Urząd realizuje bowiem zarówno zadania publiczne
    (zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT), jak i czynności uznawane za działalność
    gospodarczą (zgodnie z art. 15 ust. 1 tejże ustawy). W roku 2025 dla Urzędu Gminy
    ustalono następujące wskaźniki (wstępne):
        Struktura sprzedaży: 97%,
        Prewspółczynnik VAT: 1%.
    Zgodnie z art. 64 ust. 1 lit. c) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021
    /1060 z dnia 24 czerwca 2021 r., koszt podatku VAT jest kosztem niekwalifikowalnym,
    chyba że łączny koszt operacji (w tym VAT) nie przekracza 5 mln EUR. Z uwagi na fakt, że
    całkowita wartość Projektu nie przekracza 5 mln EUR, podatek VAT został wskazany przez
    Gminę jako koszt kwalifikowalny we wniosku o dofinansowanie, zgodnie z powyższym
    przepisem. Gmina jednakże zaznaczyła w części opisowej Projektu, iż posiada prawną
    możliwość częściowego odliczenia podatku VAT, co ma zastosowanie wyłącznie w
    odniesieniu do Urzędu Gminy.

## Pytanie

Czy Gmina, w odniesieniu do wydatków ponoszonych w ramach termomodernizacji
    budynku Urzędu Gminy, powinna dokonywać odliczenia podatku VAT na podstawie

    obowiązujących przepisów prawa krajowego, tj. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o VAT,
    uwzględniając strukturę sprzedaży i prewspółczynnik określony zgodnie z
    rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.? (pytanie nr 1 we wniosku)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina – w zakresie wydatków ponoszonych na realizację
    zadania inwestycyjnego polegającego na termomodernizacji budynku Urzędu Gminy – jest
    zobowiązana do stosowania przepisów prawa krajowego w zakresie podatku od towarów i
    usług, tj. przepisów ustawy o VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ponieważ Urząd
    Gminy wykonuje zarówno czynności opodatkowane VAT, jak i czynności niepodlegające
    opodatkowaniu, odliczenie VAT winno być realizowane przy zastosowaniu tzw.
    prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a–2h ustawy o VAT oraz w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. Jednocześnie, z uwagi na fakt,
    że Urząd Gminy realizuje również czynności opodatkowane, istnieje podstawa prawna do
    częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją inwestycji (z
    zastosowaniem prewspółczynnika oraz – jeśli dotyczy – proporcji struktury sprzedaży, o
    której mowa w art. 90 ustawy o VAT).
    Wobec powyższego, Gmina powinna – w odniesieniu do inwestycji dotyczącej budynku
    Urzędu Gminy – dokonywać odliczenia podatku VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami
    krajowymi i w oparciu o wypracowane wskaźniki (prewspółczynnik oraz struktura
    sprzedaży).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Odliczenie podatku VAT od wydatków ponoszonych na modernizację budynku Urzędu
    Gminy;
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do odliczenia podatku naliczonego. Z kolei na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT, jednostki samorządu terytorialnego, w zakresie realizacji zadań publicznych, nie są
    uznawane za podatników, chyba że wykonują czynności na podstawie stosunku
    cywilnoprawnego. W przypadku Gminy (...) – jak wskazano w stanie faktycznym – Urząd
    Gminy wykonuje zarówno czynności opodatkowane VAT, jak i czynności niepodlegające
    opodatkowaniu. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, Gmina
    zobowiązana jest do stosowania tzw. prewspółczynnika, tj. proporcji określającej, w jakim
    zakresie nabywane towary i usługi są wykorzystywane do działalności gospodarczej
    (opodatkowanej), a w jakim do działalności innej (np. zadań publicznych). Dodatkowo, w
    zakresie działalności opodatkowanej, Gmina może mieć obowiązek stosowania również
    tzw. struktury sprzedaży, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT, jeśli nie wszystkie
    czynności gospodarcze są opodatkowane VAT (np. niektóre są zwolnione z podatku).
    Obowiązek stosowania prewspółczynnika przez jednostki samorządu terytorialnego został
    doprecyzowany w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. (Dz. U. z
    2015 r. poz. 2193). W przypadku Gminy (...), ustalony prewspółczynnik wynosi 1%,
    natomiast struktura sprzedaży – 97%. Wydatki związane z termomodernizacją budynku
    Urzędu Gminy, jako służące zarówno działalności gospodarczej, jak i innej niż
    gospodarcza, podlegają zatem częściowemu odliczeniu VAT zgodnie z wyżej wskazanymi
    przepisami prawa krajowego. Stanowisko to jest zgodne z utrwaloną linią interpretacyjną
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:
        interpretacja indywidualna z dnia 12 września 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-
        3.4012.368.2023.2.PRM,
        interpretacja z dnia 6 marca 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.894.2022.1.KO.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
        odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
        określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Stosownie do cytowanych przepisów na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni
    wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i
    usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15
    ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika
    związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...).
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:

      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    § 2 pkt 5 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o urzędzie obsługującym jednostkę samorządu
      terytorialnego – rozumie się przez to urząd obsługujący jednostkę samorządu
      terytorialnego, działający w formie samorządowej jednostki budżetowej;

    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy”
    sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej,
    tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
          odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
          odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
          eksportu towarów,
          wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego – rozumie się przez to dochody
      obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
      środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach
      publicznych – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na

        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
        223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
        kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
        kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych
        oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz
        gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio
        do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki
        organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby
        prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. Towarzyszą one
    działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie
    nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą.
    Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie
    usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2

    ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z
    działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje
    obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy – przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy, czy nieodpłatną działalność statutową.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe
    przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    Art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Z opisu sprawy wynika, że w zakresie towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
    działalności gospodarczej, jak i do innych celów (w tym do zadań o charakterze

    publicznoprawnym), stosują Państwo częściowe odliczenie podatku VAT zgodnie z
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Z dniem 1 września 2016 r. dokonali
    Państwo centralizacji rozliczeń VAT – rozliczenia podatku VAT są prowadzone łącznie z
    Państwa jednostkami organizacyjnymi. W latach 2025–2026 będą Państwo realizowali
    projekt pn. „(...)”. Zakres rzeczowy Projektu obejmuje modernizację energetyczną czterech
    budynków użyteczności publicznej, tj. (...).
    Spośród wymienionych jednostek jedynie Urząd Gminy posiada prawną możliwość
    częściowego odliczenia podatku VAT. Urząd realizuje bowiem zarówno zadania publiczne
    (zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT), jak i czynności uznawane za działalność
    gospodarczą (zgodnie z art. 15 ust. 1 tejże ustawy). W roku 2025 dla Urzędu Gminy
    ustalono następujące wskaźniki (wstępne):
        Struktura sprzedaży: 97%,
        Prewspółczynnik VAT: 1%.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy w odniesieniu do wydatków ponoszonych w
    ramach termomodernizacji budynku Urzędu Gminy, powinni Państwo dokonywać
    odliczenia podatku VAT na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego, tj.
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o VAT, uwzględniając strukturę sprzedaży i
    prewspółczynnik określony zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności
    gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych
    z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej,
    brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z
    zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających
    temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania. Natomiast w sytuacji, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, a
    w przypadku wystąpienia czynności zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem – także
    proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Zatem w odniesieniu do wydatków ponoszonych w ramach termomodernizacja budynku
    Urzędu Gminy, które wykorzystają Państwo zarówno do celów działalności gospodarczej
    (czynności opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z VAT), jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT), i których nie
    mają Państwo możliwości przyporządkowania w całości do działalności gospodarczej, w
    pierwszej kolejności powinni Państwo dokonać wyliczenia kwoty podatku naliczonego
    przypisanego do działalności gospodarczej zgodnie ze „sposobem określenia proporcji”, o
    którym mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy z uwzględnieniem § 3 ust. 2
    rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 roku.
    Następnie, z uwagi na to, że – jak wynika z okoliczności sprawy – wydatki ponoszone w
    ramach termomodernizacji budynku Urzędu Gminy służą w ramach prowadzonej

    działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych, jak i do czynności
    zwolnionych od podatku, i nie mają Państwo możliwości odrębnego określenia kwot
    podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, są Państwo zobowiązani również do
    proporcjonalnego odliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 3 i następne ustawy.
    Zatem przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków ponoszonych w ramach termomodernizacji budynku Urzędu Gminy w
    pierwszej kolejności przy zastosowaniu prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust.
    2a i następne ustawy w związku z § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r., a
    następnie proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ustawy. Prawo do odliczenia
    przysługuje Państwu pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych
    wymienionych w art. 88 ustawy.
    Należy również zauważyć, że zgodnie z ww. art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli proporcja
    nie przekracza 2% mają Państwo prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać
    odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma
    również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to
    jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku
    naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem mają
    Państwo prawo wyboru, czy dokonają Państwo odliczenia w oparciu o wyliczoną
    proporcję, czy też zrezygnują z tego prawa i nie odliczą podatku naliczonego.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy wyłącznie pytania nr 1 przedstawionego we wniosku. Natomiast w
    zakresie pytania nr 2 przedstawionego we wniosku zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.