Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1056.2025.2.AJB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-31
Teza: Podleganie opodatkowaniu podatkiem VAT realizowanego
świadczenia w ramach zawartego Porozumienia, prawo do
odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez
Spółkę.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
odliczenia-prawo do odliczenia
świadczenie-świadczenie odpłatne
świadczenie-świadczenie wzajemne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    3 listopad 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 23 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący:
      - podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT realizowanego świadczenia w ramach
        zawartego Porozumienia,
      - prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Spółkę.
    Uzupełnili go Państwo pismami z 4 grudnia 2025 r. (wpływ 4 grudnia 2025 r.) oraz z 22
    grudnia 2025 r. (wpływ 22 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        Spółka
      2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        XYZ
    Opis stanu faktycznego
    Spółka (dalej: Spółka, Spółka, Zainteresowany będący stroną postępowania) jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. (...). Prowadzona przez Spółkę działalność
    podlega co do zasady opodatkowaniu VAT.
    Spółka w ramach prowadzonej działalności zawarła w 2016 r. ze spółką XYZ Sp. z o. o.
    (dalej: XYZ, Zainteresowany niebędący stroną postępowania) generalną umowę o
    świadczenie usługi dystrybucji (...).
    XYZ jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności
    gospodarczej XYZ jest przede wszystkim handel (...). Prowadzona przez XYZ działalność
    podlega co do zasady opodatkowaniu VAT.
    Zawarta między Stronami ..., obejmowała m.in. dostawy ... do klienta ABC Sp. z o.o. (dalej:
    ABC), dla której Spółka jest operatorem systemu dystrybucyjnego ....
    (...).
    W ramach swoich zadań Spółka udostępnia informację o .... odbiorców końcowych
    zarówno XYZ, jak i przekazuje ją do D. W okresie od 9 stycznia 2021 r. do 28 lutego 2022 r.,
    w przypadku ABC, na skutek błędnych ustawień systemu informatycznego Spółka
    raportowała do D błędne dane .... W związku z tym, że Spółka jest obciążana przez D
    kosztami ..., przesyłanie błędnych danych spowodowało w tym okresie otrzymanie przez
    Spółka faktur od D .... W tym samym czasie XYZ ponosiło adekwatnie niższe koszty z ... (w
    ramach faktur otrzymanych od D), a tym samym uzyskało korzyść, której źródłem były
    wspomniane wyżej różnice ... raportowanej przez Spółkę jako pobraną przez ABC z ....

    W związku z zaistniałą sytuacją Spółka oraz XYZ zawarły w grudniu 2024 r. Porozumienie w
    sprawie rozliczenia powyższych kosztów poniesionych przez Spółka od 9 stycznia 2021 r.
    do 28 lutego 2022 r. (dalej: „Porozumienie”).
    Zgodnie z Porozumieniem, Spółka zobowiązało się do tolerowania nieuzasadnionej
    korzyści uzyskanej przez XYZ („Usługi”), w zamian za otrzymanie wynagrodzenia.
    Zaznaczyć ponadto należy, iż standardowo rozliczenia .... są korygowane przez D, jednak w
    przypadku niniejszej sytuacji okazało się to niemożliwe ze względu na zbyt późne wykrycie
    błędu.
    Okres od 9 stycznia 2021 r. do 28 lutego 2022 r. nie mógł zostać skorygowany przez D w
    ramach mechanizmów korekt ..., gdyż terminy, ..., zostały już przekroczone.
    Zatem zawarcie Porozumienia było jedynym dostępnym środkiem pozwalającym na
    odpowiednie rozliczenie pomiędzy Stronami.
    Na mocy Porozumienia, Spółka wystawiła dla XYZ fakturę z należnym 23% podatkiem VAT,
    obciążając XYZ kwotą ustalonego Porozumieniem wynagrodzenia.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazano:
    (...)
    1. Spółka otrzymała korespondencję e-mail od pracownika firmy XYZ o rozbieżnościach w
      dniu 30 maja 2023 r. Pracownicy służb techniczno-handlowych Spółki po
      przeanalizowaniu danych 5 czerwca 2023 r. potwierdzili błąd.
    2. Powodem zbyt późnego wykrycia błędu była nieprawidłowa po stronie Spółki
      konfiguracja systemów komputerowych przekazujących dane pomiarowe na ... do D.
    3. W związku z zaistniałą sytuacją Spółka wystąpiła wobec XYZ o zwrot kosztów na
      podstawie zapisów Porozumienia wyżej wskazanego § 1 ust. 1.
    4. Wydatek poniesiony przez XYZ, a udokumentowany fakturą wystawioną przez Spółkę,
      jest związany z obszarem działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Nabyta przez
      XYZ usługa pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami podejmowanymi w
      ramach realizacji umowy na ... na rzecz klienta ABC Sp. z o.o. ....
    Pytania
      1. Czy Usługi wykonane przez Spółka na rzecz XYZ, na podstawie Porozumienia będą
        stanowić dla Spółka czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na
        podstawie art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT?
      2. W przypadku uznania pierwszego stanowiska za prawidłowe, czy XYZ będzie
        uprawnione do odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej przez Spółka, na
        podstawie art. 86 Ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1. Usługi dostarczone przez Spółka na rzecz XYZ, na podstawie Porozumienia będą
    stanowić dla Spółka czynność podlegającą podatkiem VAT na podstawie art. 8 ust. 1
    Ustawy o VAT.
    Ad. 2. XYZ będzie uprawnione do odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej przez
    Spółka, o których mowa w opisie stanu faktycznego, na podstawie art. 86 Ustawy o VAT.
    Ad. 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają więc wszelkie czynności, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług. Ponadto, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot działający w
    charakterze podatnika w odniesieniu do tej czynności (tak np. Dyrektor Izby Skarbowej w
    Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 31 lipca 2024 r., sygn. ILPP2/443-520/14-2
    /MN).
    Zatem warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
      · dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
        podatkiem od towarów i usług (przesłanka przedmiotowa) oraz
      · czynność wykonana została przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
        podatnikiem podatku od towarów i usług (przesłanka podmiotowa).
    Na mocy art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zatem działalność podatnika wykonywana w sposób ciągły dla celów zarobkowych jest
    działalnością gospodarczą podatnika.
    Mając na względzie powyższe, Spółka w ramach swojej działalności, której przedmiotem
    jest przede wszystkim ..., występuje w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o
    VAT. Przesłanka podmiotowa opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług jest
    więc spełniona.
    W tym miejscu należy zbadać, czy dla czynności opisanej w stanie faktycznym, będącej
    przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji, została spełniona także druga
    przesłanka, tj. czy czynność ta jest ujęta w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wskazanym w Ustawie o VAT.
    Jak już wyżej wskazano, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT).
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT).
    Z kolei, stosownie do art. 8 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT wynika, że ustawodawca
    przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące

    dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma
    charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona wyrazem realizacji zasady
    powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych
    przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Zatem
    pojęcie „świadczenia usług” ma bardzo szeroki zakres, gdyż obejmuje wszelkie działania
    podatnika, w tym również polegające na zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie
    podatnika na rzecz innego podmiotu, które zasadniczo wynika ze stosunku
    zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu świadczącego usługę, jak również
    podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi).
    Również z treści art. 24 ust. 1 oraz art. 25 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.
    L 347, s. 1 z późn. zm., dalej: Dyrektywa VAT), których implementację w ustawie o VAT
    stanowi właśnie art. 8 ust. 1, wynika, że świadczenie usług oznacza każdą transakcję, która
    nie stanowi dostawy towarów, a jednocześnie definicją świadczenia usług objęte jest
    również zobowiązanie do zaniechania działania bądź do tolerowania czynności lub sytuacji.
    W konsekwencji, za świadczenie usług można uznać każde zachowanie się podmiotu w
    wykonaniu stosunku zobowiązaniowego. Nie jest przy tym konieczne, aby polegało ono na
    faktycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu aktywnych działań. Na
    zachowanie to może się bowiem składać zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś
    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Powyższe pozostaje w zgodzie z poglądem prezentowanym w
    doktrynie, zgodnie z którym „Z ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik
    "świadczyć" jako "wykonywać coś na czyjąś rzecz", „świadczenie” zaś to - według niego -
    obowiązek wykonania, przekazania czegoś. Wskazywałoby to, że przez "świadczenie"
    należy rozumieć wyłącznie działanie aktywne. Wykładnia taka jest jednak nieuprawniona w
    świetle ogólnych zasad konstrukcyjnych podatku (w tym przede wszystkim powszechności
    opodatkowania), jak również dalszych przepisów ustawy” (Bartosiewicz Adam, VAT.
    Komentarz, wyd. XI. I.EX).
    Zaznaczenia wymaga fakt, że nie każde powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie
    czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy. Z
    treści przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie.
    Przepisy Ustawy o VAT nie definiują pojęcia odpłatności. Nie regulują również postaci
    wynagrodzenia jakie powinno być zapłacone, jak również nie regulują zasad ustalania
    marży oraz zyskowności czynności opodatkowanych. Powyższe wynika z art. 29a ust. 1
    Ustawy o VAT, zgodnie z którym podstawą opodatkowania, co do zasady, jest wszystko, co
    stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej. Podstawą
    opodatkowania jest zatem wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
    towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży (z wyjątkiem
    kwoty podatku).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Czynność można zatem uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje
    bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a
    odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
    związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem (tak np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko

    Commissioners of Customs and Excise). Co istotne, na gruncie przepisów Ustawy o VAT
    bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego.
    Na uwagę zasługuje tutaj także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R.J. Tolsma a
    Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie podkreślono, że dla
    wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie
    bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej
    czynności.
    W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego
    istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną
    korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne
    korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty
    świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Podsumowując powyższe, za opodatkowane podatkiem od towarów i usług uznaje się
    czynności wykonywane w ramach zawartego stosunku prawnego przez podatnika w
    ramach jego działalności gospodarczej, które są wykonywane odpłatnie na rzecz drugiego
    podmiotu - odbiorcy świadczenia odnoszącego z niego korzyść, bez względu na stopień
    zyskowności. Nie będzie więc podlegała opodatkowania VAT kwota otrzymana przez
    podatnika, której otrzymanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem (dostawą towaru bądź
    wykonaniem usługi) zrealizowanym przez podatnika na rzecz określonego odbiorcy tego
    świadczenia.
    W omawianej sprawie czynność polegająca na tolerowaniu przez Spółka faktu
    nieuzasadnionego wzbogacenia się XYZ/uzyskania korzyści w zamian za wynagrodzenie
    ma charakter odpłatny, zatem świadczenie to wypełnia wskazaną przesłankę uznania tej
    czynności za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Otrzymane przez Spółka wynagrodzenie za Usługę stanowi ekwiwalent za konkretną
    czynność, którą w niniejszej sprawie jest zobowiązanie do tolerowania zaistniałej sytuacji.
    Z kolei beneficjentem Usługi - z uwagi na uzyskaną w ten sposób korzyść finansową - jest
    XYZ.
    Odnosząc się do stanu faktycznego, w ramach realizowanych czynności związanych z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, Spółka świadczyła usługę ... na rzecz firmy ABC,
    do której firma XYZ sprzedawała .... W okresie od 9 stycznia 2021 r. do 28 lutego 2022 r.
    powstała różnica w ilości pomiędzy ... wskazaną przez Spółka jako, a ... wykazaną przez
    Spółkę jako dostarczoną przez XYZ do ABC, w związku z czym Spółka poniosła zawyżone
    koszty na rzecz D z tytułu ..., a XYZ uzyskało nieuzasadnianą korzyść w postaci niższych
    kosztów ....
    Biorąc więc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz analizę wyżej wskazanych
    przepisów, należy stwierdzić, że czynności wykonane odpłatnie przez Spółka na podstawie
    Porozumienia, stanowią świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.
    W związku z czym przesłankę przedmiotową będącą warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług także została spełniona - czynność opisana w
    stanie faktycznym, będąca przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji, jest
    ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Reasumując powyższe, warunki uznania czynności przedstawionych w opisie stanu
    faktycznego za opodatkowane, dokonanych w ramach zawartego między Spółka a XYZ
    Porozumienia, zostały spełnione, tj. czynność została wykonana przez podatnika VAT,
    została wykonana w ramach jego działalności gospodarczej, na rzecz konsumenta -
    bezpośredniego beneficjenta świadczenia, za które to świadczenie podatnikowi
    przysługuje od nabywcy wynagrodzenie (występuje odpłatność).

    W związku z powyższym obciążenie XYZ kosztami na podstawie Porozumienia stanowi dla
    Spółka czynność opodatkowaną podatkiem VAT zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Ad. 2
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, który stanowi, iż: w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zaznaczyć należy, że przepisy nie precyzują, w jakim zakresie oraz w jaki sposób towary i
    usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby
    pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być
    bezpośredni lub pośredni.
    O pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można
    mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania
    przedsiębiorstwa, mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z
    osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać,
    że określone działania mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć
    musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi działaniami, a powstaniem
    obrotu.
    ...
    Jak wskazano w punkcie 1, ww. wynagrodzenie powinno zostać dla celów VAT
    potraktowane jako płatność za usługę wykonywaną przez Spółka, tj. czynność objętą
    zakresem przedmiotowym art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Zawierając przedmiotowe

    Porozumienie XYZ uzyskało bowiem wymierną korzyść w postaci definitywnego
    zakończenia zaistniałej sytuacji spornej i uniknięcia kosztów i czynności (np. prawnych i
    administracyjnych), które mogły wiązać się z jej dalszym trwaniem
    Nabyta przez XYZ usługa pozostaje w związku z wykonywanymi przez nią czynnościami
    opodatkowanymi, tak bezpośrednią realizacją kontraktu na rzecz klienta ABC, który
    wygenerował potrzebę nabycia usługi od Spółka, jak również przyszłymi ..., które
    wymagają ścisłej i sprawnej współpracy z Spółka jako ....
    Reasumując, należy uznać, że XYZ będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, wynikającego z faktury wystawionej przez Spółka dla udokumentowania
    świadczenia wynikającego z Porozumienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z
    niego korzyść.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
      · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
        jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

      · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady
    podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem
    przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Na gruncie przepisów o podatku
    od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia
    (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania
    usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.
    Powyższe stanowisko potwierdza również inne orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej. W wyroku C-16/93 z 3 marca 1994 r. w sprawie pomiędzy R. J. Tolsma v.
    Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, Trybunał zauważył, że:
      „czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny
      między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie
      wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość
      faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    Natomiast w wyroku C-90/20 ws. Apcoa Parking Danmark, TSUE wskazał, że aby
    świadczenie usług można było uznać za odpłatne, i wobec tego opodatkowane podatkiem
    VAT, to pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą musi istnieć stosunek prawny, w ramach
    którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych - usługi i wynagrodzenia, między
    którymi istnieje bezpośredni związek.
    W opinii Rzecznika Generalnego w sprawie C#295/17 w pkt 34 czytamy:
      „Nie ma jednak znaczenia, w jaki sposób prawo krajowe traktuje opłatę
      wyrównawczą. Jak podkreśliły również Komisja i Portugalia podczas rozprawy, z
      punktu widzenia przepisów o VAT nie ma znaczenia, czy jest to roszczenie o
      odszkodowanie z tytułu deliktu czy kara umowna, ani czy jest to określane jako
      odszkodowanie, rekompensata czy wynagrodzenie. Ocena, czy płatność jest
      dokonywana w zamian za dostawę lub usługę, jest kwestią z zakresu prawa Unii,
      która musi być rozstrzygana odrębnie od oceny dokonywanej na mocy prawa
      krajowego”.
    Tym samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podlegają tylko takie transakcje, w ramach których występuje możliwy do
    zidentyfikowania konsument towarów lub usług. W związku z powyższym zaniechanie
    działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas,

    gdy wykonywane jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji
    może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi.
    W tym miejscu nadmienić należy, że w świetle art. 353 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.
    Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego
    podmiotu, polegające na działaniu (dokonanie czynności na rzecz innego podmiotu) albo
    na zaniechaniu (zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do
    tolerowania czynności lub sytuacji). Na świadczenie mogą się również składać
    jednocześnie zachowania polegające na działaniu oraz na zaniechaniu.
    Należy wskazać, że przepisy podatkowe nie definiują pojęcia „odszkodowania”. W związku
    z tym, należy posiłkować się regulacjami zawartymi w Kodeksie cywilnym.
    Art. 361 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
      § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy, lub
      postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany
      poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub
    niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą
    obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku
    szkodą musi istnieć związek przyczynowy.
    Art. 471 Kodeksu cywilnego:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na gruncie stosunków cywilnoprawnych szkoda polega na nienależytym wykonaniu bądź
    niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika, istnienia adekwatnego związku
    przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem a szkodą. Brak tych przesłanek
    powoduje, że nie mamy do czynienia ze szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany
    jest do wypłaty odszkodowania. Istotą odszkodowań nie jest zatem płatność za
    świadczenie, lecz rekompensata za szkodę. W takim przypadku nie mamy do czynienia z
    transakcją ekwiwalentną – świadczenie w zamian za wynagrodzenie – co oznacza, że
    otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony podatnika.
    Zapłata ta nie jest też związana z zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do
    wykonania czynności, powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania
    czynności lub sytuacji.
    Ustalanie statusu wypłacanej rekompensaty, jako podlegającej bądź niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT, należy więc oceniać w kontekście związku z konkretnym
    świadczeniem.
    Należy zaznaczyć, że dla ustalenia statusu otrzymywanych (czy wypłacanych) środków
    pieniężnych bez znaczenia pozostaje to jak strony nazywają daną płatność. Istotnym jest
    natomiast, czy stanowi ona zapłatę za konkretne świadczenie, czy też jest
    odszkodowaniem w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Jeżeli płatności o
    charakterze odszkodowawczym nie będą miały bezpośredniego związku z żadną
    czynnością mającą charakter świadczenia ze strony podmiotu zobowiązanego, wówczas

    kwota otrzymanych odszkodowań nie będzie mieściła się w katalogu czynności
    wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, i jako taka nie będzie podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem.
    Uwzględniając powyższe przepisy w kontekście okoliczności sprawy przedstawionych we
    wniosku stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie przepisy Kodeksu cywilnego dot.
    szkody czy kar umownych nie mają zastosowania, gdyż przepisy art. 361 Kodeksu
    cywilnego dotyczą szkody wyrządzonej na majątku, a art. 471 Kodeksu cywilnego dotyczy
    szkody z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy – a z takimi
    przypadkami nie mamy do czynienia w opisanej sytuacji.
    Z opisu sprawy wynika, że ....
    W związku z zaistniałą sytuacją Spółka oraz XYZ zawarły w grudniu 2024 r. Porozumienie w
    sprawie rozliczenia powyższych kosztów poniesionych przez Spółkę od 9 stycznia 2021 r.
    do 28 lutego 2022 r. Na mocy Porozumienia, Spółka wystawiła dla XYZ fakturę obciążając
    XYZ kwotą ustalonego Porozumieniem wynagrodzenia, stanowiącego zwrot kosztów z
    tytułu obciążenia Spółki na ... od dnia 9 stycznia 2021 roku do 28 lutego 2022 roku
    kosztami rozliczenia ... w ilości różnicy pomiędzy ... przez firmę ABC z ..., a ... wykazaną.
    Czynnikami mającymi wpływ na wysokość ustalonego wynagrodzenia były rzeczywiste
    ilości i ceny ... i w oparciu o te rzeczywiste ... zostało skalkulowane wynagrodzenie.
    Przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania nr 1 wskazać należy, ze opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlega konkretna czynność (dostawa towaru lub usługa), a nie
    przekazanie środków pieniężnych. Zatem, co do zasady, sama czynność przekazania
    środków pieniężnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie rodzi żadnych
    obowiązków podatkowych, o ile nie pełni funkcji zapłaty lub zaliczki z tytułu jakiegokolwiek
    świadczenia usług lub dostawy towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w
    rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano powyżej, musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym pomiędzy przekazaną zapłatą, a wykonanym świadczeniem,
    aby można było uznać, że pomiędzy podmiotami doszło do dostawy towarów lub
    świadczenia usług.
    Jak Państwo wskazali zgodnie z Porozumieniem, Spółka zobowiązała się do tolerowania
    nieuzasadnionej korzyści uzyskanej przez XYZ w zamian za otrzymanie wynagrodzenie.
    Ww. wynagrodzenie jest związane z uprzednio zawartą przez Spółkę umową z XYZ na
    dostawę .... Na skutek błędnych ustawień systemu informatycznego i przesyłania błędnych
    danych Spółka otrzymała faktury od D na niepoprawną wartość .... W tym samym czasie
    XYZ ponosiło adekwatnie niższe koszty w ramach faktur otrzymanych od D, a tym samym
    uzyskało korzyść w postaci zaniżonej ilości w ..., którą zaraportowała Spółka.
    Z okoliczności sprawy wynika, że otrzymane przez Spółkę wynagrodzenie jest ściśle
    związane z świadczeniem usług przez Spółkę w postaci tolerowania nieuzasadnionej
    korzyści uzyskanej przez XYZ w związku z zaniżaną .... Istnieje bowiem związek pomiędzy
    otrzymanym wynagrodzeniem przez Spółkę a świadczeniem wzajemnym ze strony Spółki
    na rzecz XYZ. W analizowanej sprawie występuje konkretny beneficjent ww. usługi – XYZ –
    która w związku z zaistnieniem określonych okoliczności jest zobowiązana do wypłaty
    ustalonego w Porozumieniu wynagrodzenia.
    Tym samym środki pieniężne należne Spółce stanowią wynagrodzenie za odpłatne
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, wynikające wprost z zawartego
    Porozumienia (umowy cywilnoprawnej).
    W konsekwencji, otrzymane przez Spółkę wynagrodzenie na podstawie zawartego
    Porozumienia należy traktować jako wynagrodzenie za świadczenie usług, co wypełnia

    wskazaną przesłankę uznania czynności wykonywanych przez Spółkę za czynności
    podlegające opodatkowaniu w myśl art. 5 ust. 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do kwestii objętych zakresem pytania nr 2 wskazać należy, że p
    odstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art.
    86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
    - podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
    - towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności
    zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Z treści cytowanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny
    zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Podstawę dokonania odliczenia stanowi faktura wystawiona przez
    uprawniony podmiot i dokumentująca czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego są
    spełnione. Jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy zarówno Spółka jak i XYZ są
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wynagrodzenie, do którego wypłaty
    zostało zobowiązane XYZ na podstawie zawartego Porozumienia jak wyżej wskazano
    stanowi wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy
    o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Wypłata ww.
    wynagrodzenia ma związek z prowadzoną przez XYZ działalnością gospodarczą
    opodatkowaną podatkiem VAT, dotyczącą .... Nabyta przez XYZ usługa pozostaje w
    bezpośrednim związku z czynnościami podejmowanymi w ramach realizacji umowy na
    dostawę ... na rzecz klienta.
    Wobec powyższego XYZ przysługuje na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktury wystawionej przez Spółkę dla
    udokumentowania świadczenia realizowanego w ramach zawartego Porozumienia.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zapytania) Zainteresowanych. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie
    zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo ponoszą ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z
    Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Spółka (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.