Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-282/10-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-06-21
Teza: Określenie wysokości zabezpieczenia akcyzowego w przypadku przemieszczania gazu płynnego przeznaczonego do celów opałowych.
Słowa kluczowe: akcyza; cel-cel opałowy; stawka-stawki podatku; zabezpieczenie-zabezpieczenie akcyzowe
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 6-art. 63

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16.03.2010 r. (data wpływu 22.03.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie określenia wysokości zabezpieczenia akcyzowego w przypadku przemieszczania gazu płynnego przeznaczonego do celów opałowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22.03.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie określenia wysokości zabezpieczenia akcyzowego w przypadku przemieszczania gazu płynnego przeznaczonego do celów opałowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zajmuje się obrotem gazem płynnym klasyfikowanym do kodów CN 2711 12, CN 2711 13 lub CN 2711 19. Spółka dokonuje zakupu gazu płynnego w kraju, importuje lub nabywa w państwach członkowskich Wspólnoty Europejskiej, a następnie dokonuje jego sprzedaży za pośrednictwem swoich składów podatkowych. Przedmiotem niniejszego wniosku są realizowane przez Spółkę dostawy gazu płynnego do celów opałowych (zwany dalej „gazem” lub „gazem opałowym”) – czyli wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie.

Przeznaczenie z jakim Spółka dokonuje dostaw gazu na cele opałowe, wynika z dokumentacji handlowej Spółki oraz ze sposobu realizacji dostaw gazu dostarczanego do specjalnych zbiorników „grzewczych” tj. przydomowych lub przyzakładowych zbiorników służących do zasilania gazem wyłącznie instalacji grzewczych.

Spółka realizuje dostawy gazu na cele opałowe z prowadzonych przez siebie składów podatkowych z zastosowaniem zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym (dalej: „ustawa”) tj. zwolnienie dla węglowodorów gazowych o kodach CN od 2711 12 11 do 2711 19 00, przeznaczonych do celów opałowych. W tym zakresie Spółka wypełnia warunki, o których mowa w art. 32 ust. 3 i ust. 5-13 ustawy.

W szczególności:

*   realizuje dostawy ze składu podatkowego na rzecz podmiotów zużywających lub podmiotów pośredniczących;
*   dostarczany gaz jest obejmowany zabezpieczeniem akcyzowym;
*   do przemieszczanego gazu jest dołączany dokument dostawy;
*   prowadzi ewidencję wyrobów objętych zwolnieniem z akcyzy ze względu na przeznaczenie.

Gaz na cele opałowe objęty jest zabezpieczeniem generalnym złożonym przez Spółkę w celu zabezpieczenia zobowiązań podatkowych dotyczących gazu zwolnionego od akcyzy ze względu na przeznaczenie, ustalonym w wysokości zobowiązania podatkowego mogącego powstać w przypadku naruszenia warunków zwolnienia, z uwzględnieniem stawki akcyzy 695 zł/1.000 kilogramów, wskazanej w art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. a) tiret pierwszy – jak dla gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych.

Obciążenie zabezpieczenia generalnego następuje na podstawie dokumentu dostawy, z chwilą wyprowadzenia tych wyrobów ze składu podatkowego w celu dostarczenia ich podmiotowi zużywającemu lub podmiotowi pośredniczącemu, w kwocie powstałego lub mogącego powstać zobowiązania podatkowego, również z uwzględnieniem stawki akcyzy 695zł/1.000 kilogramów.

Natomiast zwolnienie zabezpieczenia następuje w terminie 7 dni od dnia przedstawienia właściwemu naczelnikowi urzędu celnego dokumentu dostawy zawierającego potwierdzenie odbioru gazu zwolnionego przez podmiot zużywający lub podmiot pośredniczący.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Skoro gaz płynny przeznaczony do celów opałowych, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 13 ustawy o podatku akcyzowym podlega opodatkowaniu stawką 1,28 zł/1 gigadżul (GJ), to czy wysokość zabezpieczenia akcyzowego składanego przez Spółkę w celu zabezpieczenia zobowiązań podatkowych dotyczących gazu zwolnionego od akcyzy na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy powinna być ustalana tak jak to przyjęto w obecnej praktyce z uwzględnieniem stawki akcyzy 695zł/1.000 kilogramów, wskazanej w art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. a tiret pierwszy – jak dla gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych – czy też z uwzględnieniem stawki akcyzy 1,28zł/1 GJ wskazanej w art. 89 ust. 1 pkt 13 ustawy – jak dla gazu przeznaczonego do celów opałowych, a co za tym idzie czy zajmowanie i zwalnianie tego zabezpieczenia powinno uwzględniać stawkę 695zł/1.000kg czy też stawkę 1,28zł/1GJ?

Zdaniem Wnioskodawcy, gaz płynny klasyfikowany do kodów CN 2711 12, CN 2711 13 lub CN 2711 19, dostarczany na cele opałowe, zwolniony od akcyzy na podstawie art. 32 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” ze względu na przeznaczenie winien być objęty zabezpieczeniem akcyzowym w wysokości wyliczonej przy zastosowaniu stawki akcyzy właściwej dla gazu przeznaczonego na cele opałowe tzn. 1,28 zł/1GJ, określonej w art. 89 ust. 1 pkt 13 ustawy. Następnie zajmowanie i zwalnianie zabezpieczenia powinno również odbywać się przy zastosowaniu tej stawki. Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy – zwalnia się od akcyzy ze względu na przeznaczenie używane do celów opałowych, pozostałe węglowodory gazowe o kodach CN od 2711 12 11 do 2711 19 00 – w przypadkach, o których mowa w ust. 3, jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w ust 5-13 ustawy.

W myśl art. 32 ust. 3 pkt 1-2 ustawy – zwolnienie od akcyzy wyrobów, o których mowa w ust. 1 „ stosuje się wyłącznie w przypadku ich:

*   dostarczania ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego, lub
*   dostarczania ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu pośredniczącego.

Spółka dostarczając ze swojego składu podatkowego do podmiotu pośredniczącego lub zużywającego, gaz przeznaczony na cele opalowe z zastosowaniem zwolnienia od akcyzy ze względu na przeznaczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy jest zobowiązana do spełnienia warunków zwolnienia określonych w art. 32 ust. 5-13 ustawy.

I tak zgodnie z art. 32 ust. 5 jednym z warunków przedmiotowego zwolnienia jest:

*   objęcie wyrobów akcyzowych będących przedmiotem zwolnienia zabezpieczeniem akcyzowym złożonym m.in. przez podmiot prowadzący skład podatkowy, w wysokości zobowiązania podatkowego mogącego powstać w przypadku naruszenia warunków zwolnienia – do czasu potwierdzenia odbioru wyrobów akcyzowych przez, odpowiednio: podmiot zużywający lub podmiot pośredniczący.

Spółka stoi na stanowisku, iż dla prawidłowego wyliczenia wysokości zabezpieczenia (dotyczącego gazu opałowego dostarczanego z zastosowaniem zwolnienia od akcyzy ze względu na przeznaczenie), w pierwszej kolejności należy ustalić jaka stawka akcyzy jest obowiązująca dla gazu przeznaczonego na cele opałowe. Do takiego wniosku prowadzi przepis zawarty w art. 65 ust. 2 pkt 2 i ust. 4 ustawy. Zgodnie z przywołanymi przepisami, właściwy naczelnik urzędu celnego ustala wysokość zabezpieczenia generalnego na poziomie szacunkowej kwocie maksymalnej wynikającej z mogących powstać zobowiązań podatkowych, natomiast dla ustalenia wysokości zabezpieczenia akcyzowego stosuje się stawki akcyzy obowiązujące w dniu powstania obowiązku podatkowego, a w przypadku gdy tego dnia nie można ustalić – w dniu złożenia zabezpieczenia. W przypadku pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 (a więc także w przypadku gazu płynnego o kodzie CN 2711 12 lub 2711 13, ewentualnie 2711 19) przepisy ustawy określają stawkę akcyzy i podstawę opodatkowania w zależności od przeznaczenia wyrobu:

*   zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. a) tiret pierwszy ustawy gazy przeznaczone do napędu silników spalinowych, w tym pozostałe węglowodory gazowe objęte pozycją CN 27 11, skroplone, podlegają opodatkowaniu według stawki 695 zł/1000 kilogramów;
*   zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 13 ustawy, pozostałe węglowodory gazowe objęte pozycją CN 27 11, przeznaczone do celów opałowych podlegają opodatkowaniu według stawki 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż kryterium podstawowym pozwalającym na ustalenie właściwej stawki akcyzy jest przeznaczenie sprzedawanych przez Spółkę wyrobów akcyzowych.

W opinii Spółki, „przeznaczenie”, o którym mowa powyżej, jest rzeczywistym przeznaczeniem, z jakim gaz jest przez Spółkę dostarczany do odbiorcy.

Przeznaczenie wyrobu jest określane przez Spółkę, która decyduje do jakich celów ma być używany dany wyrób i z takim przeznaczeniem sprzedaje wyrób odbiorcy. Aby więc uznać, że gaz jest „przeznaczony do napędu silników spalinowych”, Spółka musiałaby dostarczyć wyrób do odbiorcy określając, że wyrób ma służyć do napędu silników spalinowych. Przeznaczenie, o którym mowa w art. 89 ust. 1 pkt 12 i 13 powinno być weryfikowane z perspektywy Spółki na podstawie zapisów dokumentacji handlowej Spółki tj. w kontraktach, na fakturach, dowodach dostawy innych formalnych z odbiorcami wyrobów. Przy ocenie, jakie jest przeznaczenie dostarczanego przez Spółkę gazu, należy też wziąć pod uwagę, że gaz jest dostarczany do przydomowych lub przyzakładowych zbiorników, które są zaprojektowane i wykorzystywane wyłącznie do zasilania urządzeń grzewczych używanych przez odbiorców gazu. W przypadku gazu opałowego, jaki Spółka dostarcza do swoich odbiorców (np. właścicielom domków jednorodzinnych lub zakładom produkcyjnym), dokumentacja handlowa wskazuje, że dostarczany gaz płynny jest przeznaczony do celów opałowych tj. ma służyć do ogrzewania. Ponadto, techniczny sposób dostaw do specjalnych zbiorników połączonych z instalacjami grzewczymi uniemożliwia w praktyce wykorzystanie dostarczonego gazu do celów napędowych.

Analogicznie, kiedy Spółka dostarcza gaz z przeznaczeniem do napędu silników spalinowych („autogaz” dostarczany na stacje paliw) dokumentacja handlowa wskazuje na napędowe przeznaczenie gazu, a dodatkowo gaz przeznaczony do napędu silników spalinowych musi spełniać normy jakościowe określone w odrębnych przepisach – kryterium to nie obowiązuje w stosunku do gazu przeznaczonego na cele opałowe.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz w myśl art. 89 ust. 1 pkt 13 ustawy nie ulega wątpliwości, że zobowiązanie podatkowe mogące powstać w przypadku nie spełnienia warunków zwolnienia określonych w art. 32 ust. 5-13 ustawy może zostać wyliczone wyłącznie przy zastosowaniu stawki 1,28zł/1GJ, a nie jak przyjęto w obecnej praktyce z zastosowaniem stawki 695zł/1.000kg, (zobowiązanie takie powstałoby gdyby w warunkach zwolnienia, o których mowa w art. 32 ust. 5-13 ustawy, znalazłaby się dostawa gazu zwolnionego z przeznaczeniem do napędu silników spalinowych.

Takiego zdarzenia nie przewidują warunki z art. 32 ust. 5-13 ustawy), a co za tym idzie przy zastosowaniu zwolnienia od akcyzy ze względu na przeznaczenie — gaz ten powinien zostać objęty zabezpieczeniem akcyzowym, a wyżej wskazana stawka akcyzy powinna mieć zastosowanie zarówno przy ustalaniu wysokości zabezpieczenia, jak również przy jego zajmowaniu i zwalnianiu.

Reasumując: Ewentualność brania pod uwagę przez właściwego naczelnika urzędu celnego (przy ustalaniu zabezpieczenia akcyzowego) możliwości dostarczenia gazu przeznaczonego na cele opałowe do stacji autogazu nie znajduje oparcia w przepisach ustawy. Taki stan faktyczny winien być przedmiotem postępowania podatkowego kończącego się odrębnym od zabezpieczenia wymiarem podatku.

W ocenie Spółki obecnie stosowana interpretacja przepisów ustawy, zgodnie z którą gaz przeznaczony na cele opałowe przy zastosowaniu zwolnienia ze względu na przeznaczenie, objęty jest zabezpieczeniem akcyzowym, którego wysokość wyliczana jest według stawki określonej w art. 89 ust 1 pkt 12 lit. a) tiret pierwszy ustawy — stosowana jest w oderwaniu od przeznaczenia nadanego przez Spółkę w oparciu o dokumentację handlową i sposób realizacji dostawy (tj. do zbiorników grzewczych za dokumentem dostawy), a co za tym idzie jest bezzasadne. Ta sama stawka stosowana jest przy zajmowaniu i zwalnianiu zabezpieczenia akcyzowego. Zgodnie z powyższą interpretacją, pomimo określenia przez Spółkę przeznaczenia gazu na cele opałowe, gaz płynny (a szerzej pozostałe węglowodory gazowe o kodzie CN 2711) w każdym przypadku objęty jest stawką akcyzy 695 zł/1000 kg. Oznacza to, że przepis art. 89 ust. 1 pkt 13 określający stawkę akcyzy dla gazu przeznaczonego na cele opalowe jest przepisem martwym a stawka akcyzy, którą określa ten przepis nie ma zastosowania.

To oznacza, że już przy wyjściu gazu zwolnionego ze składu podatkowego do podmiotu zużywającego i/lub podmiotu pośredniczącego za dokumentem dostawy, zostaje on wbrew sprecyzowanemu przez Spółkę przeznaczeniu na cele opałowe – zaklasyfikowany jako gaz przeznaczony do celów napędowych, tym samym zajęcie i zwolnienie zabezpieczenia akcyzowego uwzględnia stawkę akcyzy 695zł/1000 kg. Zastosowanie odpowiedniej stawki akcyzy powinno opierać się na przeznaczeniu jakie zostało nadane dla gazu wychodzącego ze składu podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 13 lit. a dyrektywy Rady 92/12/EWG z 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania od uprawnionego właściciela składu wymaga się zapewnienia obowiązkowej gwarancji obejmującej przepływ wyrobów, której warunki są ustalone przez władze podatkowe państwa członkowskiego, w którym skład podatkowy ma zezwolenie na działalność.

Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany do złożenia zabezpieczenia akcyzowego w kwocie pokrywającej, powstałe albo mogące powstać, zobowiązanie podatkowe.

W myśl art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy dla zagwarantowania pokrycia zobowiązań podatkowych podmiotu prowadzącego skład podatkowy składa się zabezpieczenie generalne, z zastrzeżeniem ust. 8.

Stosownie do art. 65 ust. 2 właściwy naczelnik urzędu celnego ustala wysokość zabezpieczenia generalnego, z uwzględnieniem na poziomie równym:

1.  wysokości zobowiązań podatkowych, gdy kwota ta może zostać dokładnie obliczona przy przyjmowaniu zabezpieczenia;
2.  szacunkowej kwocie maksymalnej wynikającej z mogących powstać zobowiązań podatkowych.

Artykuł 65 ust. 4 ustawy stanowi natomiast, iż dla ustalenia wysokości zabezpieczenia akcyzowego stosuje się stawki akcyzy obowiązujące w dniu powstania obowiązku podatkowego, a w przypadku gdy tego dnia nie można ustalić - w dniu złożenia zabezpieczenia; jeżeli jednak stawki akcyzy ulegną zmianie w trakcie trwania procedury zawieszenia poboru akcyzy, właściwy naczelnik urzędu celnego koryguje wysokość zabezpieczenia akcyzowego i powiadamia o tym podmiot, który złożył zabezpieczenie.

W myśl art. 65 ust. 5 ustawy w przypadku gdy jest przyjmowane zabezpieczenie generalne zobowiązań podatkowych, których wysokość może ulec zmianie z upływem czasu, podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane wstępnie oszacować wysokość takiego zabezpieczenia na poziomie pozwalającym na pokrycie w każdym czasie tych zobowiązań podatkowych.

Zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 lipca 2009 r. w sprawie zabezpieczeń akcyzowych (Dz. U. Nr 108, poz. 902) właściwy naczelnik urzędu celnego ustala wysokość zabezpieczenia generalnego składanego przez podmiot prowadzący skład podatkowy, który uzyskał zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego na podstawie art. 64 ust. 1 ustawy, dla zabezpieczenia zobowiązań podatkowych mogących powstać w związku z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych:

a. w przypadku, o którym mowa w art. 65 ust. 2 pkt 1 ustawy - jako równowartość największej w okresie ostatnich 6 miesięcy przed dniem złożenia zabezpieczenia generalnego dziennej kwoty akcyzy stanowiącej sumę:

*   akcyzy od wyrobów akcyzowych znajdujących się w tym dniu w trakcie przemieszczania w procedurze zawieszenia poboru akcyzy lub dostarczania ze składu podatkowego oraz
*   akcyzy od wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie znajdujących się w tym dniu w składzie podatkowym,

b. w przypadku, o którym mowa w art. 65 ust. 2 pkt 2 ustawy - jako równowartość przewidywanej największej dziennej kwoty akcyzy stanowiącej przewidywaną sumę:

*   akcyzy od wyrobów akcyzowych, które mogą się znajdować w tym dniu w trakcie przemieszczania w procedurze zawieszenia poboru akcyzy lub dostarczania ze składu podatkowego, oraz
*   akcyzy od wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, które mogą się znajdować w tym dniu w składzie podatkowym;

Zgodnie z przepisem § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie określenia przypadków umożliwiających złożenie zabezpieczenia ryczałtowego, stosowanie niższego poziomu zabezpieczenia akcyzowego oraz przypadków, w których nie ustala się stanu wykorzystania zabezpieczenia generalnego (Dz. U. Nr 32, poz. 238) zabezpieczenie ryczałtowe może być złożone również w przypadku przemieszczania w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 albo pkt 15 ustawy, a także w przypadku wykonywania w odniesieniu do tych wyrobów czynności, o których mowa w art. 32 ust. 3 pkt 1-3, pkt 5 i 6 ustawy, przez podmiot prowadzący skład podatkowy.

Stosownie do § 3 pkt 2 wymienionego rozporządzenia zabezpieczenie akcyzowe stosuje się na poziomie równym kwocie akcyzy obliczonej dla danego wyrobu akcyzowego według stawki określonej w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 albo pkt 15 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem zapytania jest określenie wysokości zabezpieczenia akcyzowego składanego przez podmiot, który kupuje gaz płynny w kraju, importuje go lub nabywa w państwach Unii Europejskiej, prowadzi skład podatkowy oraz sprzedający w kraju zwolniony od akcyzy gaz płynny klasyfikowany do kodów CN 2711 12, CN 2711 13 lub CN 2711 19 odbiorcom zużywającym go do celów opałowych.

Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, iż w związku z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi podatkowemu w akcyzie od prowadzącego skład podatkowy wymaga się obligatoryjnie złożenia zabezpieczenia akcyzowego. Zasadniczo zabezpieczenie akcyzowe powinno być złożone w kwocie pokrywającej, powstałe albo mogące powstać, zobowiązanie podatkowe. Zasadniczo również dla ustalenia wysokości zabezpieczenia akcyzowego stosuje się stawki akcyzy obowiązujące w dniu powstania obowiązku podatkowego.

W tym miejscu należy wskazać, iż obowiązek podatkowy w stosunku do przedmiotowego gazu płynnego, w opisanym zdarzeniu przyszłym, powstanie w wyniku czynności zakupu gazu w kraju, importu lub jego nabycia w państwach Unii Europejskiej. Zatem przedmiotem opodatkowania, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, jest w opisanym przypadku wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego, import wyrobów akcyzowych oraz nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego. Należy zatem zauważyć, iż obowiązek podatkowy w stosunku do nabywanych wyrobów powstaje wcześniej, niż z chwilą sprzedaży gazu w kraju. W chwili powstania obowiązku podatkowego, z tytułu wprowadzenia wyrobów akcyzowych do składu podatkowego lub importu, przeznaczenie gazu płynnego nie jest jeszcze określone. Wobec powyższego elementy kalkulacyjne, w tym stawkę podatku akcyzowego, wobec nabywanego gazu w dniu powstania obowiązku podatkowego należy przyjmować w maksymalnej wysokości, tak jak dla gazu płynnego przeznaczonego do celów napędowych.

Błędne jest zatem stanowisko Spółki, iż w związku ze sprzedażą zwolnionego od akcyzy ze względu na przeznaczenie gazu płynnego do zabezpieczenia mogącego powstać zobowiązania podatkowego należy przyjąć stawkę podatku w wysokości 1,18 zł /1 gigadżul (GJ), tak jak dla paliwa opałowego. Zgodnie z treścią przepisu art. 8 ust. 6 ustawy, w związku ze sprzedażą zwolnionego wyrobu nie powstanie po raz kolejny w stosunku do tego samego wyrobu obowiązek podatkowy. Natomiast powstały obowiązek podatkowy (np. z tytułu wprowadzenia wyrobów akcyzowych do składu podatkowego lub importu) wygaśnie dopiero, w myśl art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy, z chwilą użycia gazu do celów opałowych po spełnieniu określonych warunków zwolnienia. Zatem z tym momentem wygaśnie wobec przedmiotowego wyrobu obowiązek podatkowy.

Należy jednakże zauważyć, iż Spółka trafnie wskazuje, że w przypadku sprzedaży gazu płynnego do celów opałowych, gdy sprzedaż następuje poza ramami zwolnienia lub z naruszeniem warunków zwolnienia, to należy zastosować stawkę podatku w wysokości 1,18 zł/1 gigadżul (GJ). Jednakże wówczas nie ma zastosowania przepis art. 8 ust. 2 pkt 1, gdyż dotyczy on czynności użycia, lecz przepis art. 45, który stanowi, iż w przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem jej zakończenia, zatem z chwilą wyprowadzenia gazu ze składu podatkowego z przeznaczeniem do celów opałowych. W przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, do obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego stosuje się stawkę akcyzy obowiązującą w dniu zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy. Zatem w tym przypadku w związku z faktem wyprowadzenia gazu płynnego ze składu podatkowego do celów opałowych należy zastosować stawkę preferencyjną dla paliw opałowych.

Wobec powyższego podmiot prowadzący skład podatkowy obliczając wysokość składanego zabezpieczenia akcyzowego powinien uwzględnić maksymalną kwotę zobowiązania podatkowego mogącego powstać z tego tytułu. Oznacza to, że podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany do złożenia zabezpieczenia akcyzowego pokrywającego zobowiązanie podatkowe mogące powstać z tego tytułu w maksymalnej wysokości. Celem złożenia zabezpieczenia akcyzowego jest bowiem zagwarantowanie zapłaty zarówno zobowiązań podatkowych wynikających z powstałego obowiązku podatkowego, jak i zobowiązań, które mogą dopiero powstać w sytuacjach określonych w ustawie.

Reasumując, wysokość zabezpieczenia akcyzowego składanego przez Spółkę powinna być ustalana z zastosowaniem takiej stawki jak w przypadku przeznaczenia gazu płynnego do celów napędu silników spalinowych, czyli z zastosowaniem stawki w wysokości 695,00 zł/1000 kilogramów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.