Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-260/09/UB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-29
Teza: ustalanie różnic kursowych od środków własnych
Słowa kluczowe: rachunki-rachunek walutowy; różnica-różnice kursowe; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2009 r. (data wpływu do tut. Biura –01 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia różnic kursowych od środków własnych **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01 kwietnia 2009 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia różnic kursowych od środków własnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W oparciu o zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie usług transportu międzynarodowego. Prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz płaci podatek dochodowy według skali podatkowej (art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Na rachunek bankowy założony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (waluta rachunku EUR) wpływają tytułem zapłaty za wystawione faktury VAT należności od kontrahentów zagranicznych. Od otrzymanych zapłat liczy różnice kursowe zaliczając je odpowiednio do przychodu bądź kosztu podatkowego (art. 24c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ze wspomnianego rachunku bankowego płaci zobowiązania firmy w euro i wylicza różnice kursowe biorąc pod uwagę wycenę rachunku kontrahenta zagranicznego (zaliczonego uprzednio do kosztu uzyskania przychodu (wg średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu) (art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz kursu kupna banku, w którym ma rachunek przy zastosowaniu metody FIFO „pierwsze przyszło-pierwsze wyszło”. Powstałe różnice kursowe zalicza odpowiednio do przychodu bądź kosztu podatkowego.

Następnie na wniosek (wnioski) zainteresowanego bank wymieniał walutę euro (wg kursu (kursów) negocjowanych) na złotówki wpłacając je w tym samym dniu (dniach) na rachunek bankowy w PLN, tj. na rachunek założony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Powstały różnice kursowe pomiędzy kursem (kursami) negocjowanymi, a różnymi kursami kupna dewiz banku, gdyż wpływy na rachunek bankowy za płacone faktury VAT przez kontrahentów zagranicznych były w różnych dniach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, obowiązujących w 2008 r. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rozporządzenia w sprawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów powstałe z zamiany waluty euro na złotówki różnice kursowe są przychodem podatkowym (dodatnie), bądź kosztem uzyskania przychodu (ujemne)?

Zdaniem wnioskodawcy, bank wymieniając walutę euro na złotówki odkupił od niego walutę po kursie (kursach) negocjowanych wpłacając należność na rachunek bankowy PLN.

Powstałe różnice kursowe w świetle obowiązujących przepisów w 2008 r. są przychodem (dodatnie), natomiast ujemne kosztem uzyskania przychodów i winny być wpisane w stosownych rubrykach podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych uregulowane zostały w art. 24c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.). Różnice kursowe powstają, jeśli w momentach określonych w tym przepisie występują różnice pomiędzy stosowanymi - dla celów przeliczania określonych wartości - kursami walutowymi. W zależności od tego, czy różnice w kursach prowadzą do ostatecznego uzyskania w wyniku przeliczenia wyższej czy niższej wartości w złotówkach, powstałe różnice kursowe mają charakter dodatni bądź ujemny.

Zgodnie z art. 24c ust. 1 ww. ustawy, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Dodatnie różnice kursowe, w myśl art. 24c ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5 (nie mającym zastosowania w opisanym stanie faktycznym). Z kolei ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5 (nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie) (art. 24c ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Przyczyną powstania różnic kursowych w takim przypadku jest różny kurs walut pomiędzy dniem wpływu środków pieniężnych (wartości pieniężnych) a dniem zapłaty bądź innej formy wypływu tych środków (wartości). W obu przypadkach (dla wpływu i wypływu) wartość środków pieniężnych przelicza się według faktycznie zastosowanego kursu waluty.

Przy czym jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3 jest wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty. W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski (art. 24c ust. 5 ww. ustawy).

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż różnice kursowe powstają w sytuacji gdy wnioskodawca dokonuje wymiany własnych środków dewizowych (stanowiących uprzednio należność otrzymaną od kontrahentów) na złote, poprzez odsprzedaż tychże środków bankowi. Ustalenie różnic kursowych następuje wówczas poprzez porównanie wartości środków dewizowych w dniu ich otrzymania oraz w dniu ich sprzedaży ustalonych w oparciu o kurs kupna walut obcych ogłoszony w ww. datach przez bank prowadzący rachunek walutowy podatnika (bądź kurs negocjowany jeżeli spełnia dyspozycję wskazaną w art. 24c ust. 5 ww. ustawy). Należy jednak zauważyć, iż różnice kursowe powstaną jeżeli środki te zostaną wykorzystane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.