Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-148b/09/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-11-13
Teza: W przypadku zwrotu przedmiotowych wyrobów zwolnionych od akcyzy do składu podatkowego, z którego zostały wysłane, w stosunku do tych wyrobów nie powstaje ponownie obowiązek podatkowy w akcyzie na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy. Ponadto przepisy prawa podatkowego nie umożliwiają przyjęcia do składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy wyrobów zwolnionych od akcyzy, które opuściły tę procedurę.
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; towar-zwrot towarów
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 32

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2009 r. (data wpływu 31 sierpnia 2009 r.) uzupełnione i zmienione pismem z dnia 20 października 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczące podatku akcyzowego w zakresie zwrotu zwolnionego od akcyzy paliwa żeglugowego do składu podatkowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie zwrotu zwolnionego od akcyzy paliwa żeglugowego do składu podatkowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka w zakresie prowadzonej działalności produkuje, między innymi, paliwa żeglugowe: MDO (Marinę Diesel Oil) - olej napędowy PKWiU 23.20.15-50.30, MGO (Marinę Gas Oil)-olej napędowy PKWiU 23.20.15-50.20, olej opałowy COO RG3 wykorzystywany do celów żeglugi PKWiU 23.20.17-70.00, olej opałowy COO RG1 wykorzystywany do celów żeglugi PKWiU 23.20.17-50.00, IFO 380 (Intermediate Fuel Oil) - olej opałowy PKWiU 23.20.15-50.00. W obrocie handlowym występuje również paliwo o mniejszej lepkości - IFO 180, które można uzyskać poprzez dodanie, w odpowiedniej proporcji, do olejów o wyższej lepkości (IFO 380, RG1, RG 3), produktu posiadającego niższą lepkość - oleju MDO.

Spółka sprzedaje przedmiotowe paliwa żeglugowe z zastosowaniem zwolnienia od akcyzy. Paliwa są dostarczane, ze składu podatkowego Spółki, do odbiorców uprawnionych do zwolnienia - z zastosowaniem transportu kolejowego, samochodowego lub wodnego (z wykorzystaniem barek tzw. „bunkierek"). Na gruncie przepisów dotyczących podatku akcyzowego, obowiązujących od 1 marca 2009 r., dostawie paliwa żeglugowego towarzyszy dokument dostawy.

Spółka wskazuje, iż wskazany w dokumencie dostawy odbiorca paliwa, odebrał jedynie część zamówionego paliwa, a pozostała część była ponownie wprowadzana do składu podatkowego Spółki lub wskazany w dokumencie dostawy odbiorca paliwa nie odebrał paliwa, które zostaje odesłane w całości do Spółki i ponownie jest wprowadzone do składu podatkowego Spółki. W przypadku tym Spółka dokonuje właściwej korekty w ewidencji wyrobów wydanych ze składu podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zwrot paliwa żeglugowego, wydanego ze składu podatkowego z zastosowaniem zwolnienia od akcyzy z zastosowaniem dokumentu dostawy, do składu podatkowego Spółki powoduje powstanie obowiązku zapłaty podatku akcyzowego?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Spółki, ponowne wprowadzenie paliwa żeglugowego do składu podatkowego Spółki, w przypadku nieodebrania paliwa przez odbiorcę, w całości lub w części, jest czynnością stanowiącą przedmiot opodatkowania zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Wprowadzenie wyrobu do składu podatkowego nie spowoduje powstania obowiązku zapłaty akcyzy, gdyż z mocy prawa wyrób taki zostanie objęty procedurą zawieszenia poboru akcyzy, co wynika z art. 40 ust. 1 pkt 1 lit. a wymienionej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca przyjmuje do prowadzonego składu podatkowego wyroby akcyzowe zwolnione od akcyzy ze względu na przeznaczenie, które nie zostały odebrane przez uprawniony podmiot. W przekonaniu Spółki czynność ta nie powoduje powstania obowiązku zapłaty akcyzy, ponieważ wyroby te zostają objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy.

W myśl przepisów art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zwolnienie od akcyzy wyrobów, o których mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie w przypadku ich:

1.  dostarczenia ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego lub
2.  dostarczenia ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu pośredniczącego, lub
3.  dostarczenia od podmiotu pośredniczącego do podmiotu zużywającego, lub
4.  nabycia wewnątrzwspólnotowego przez zarejestrowanego handlowca w celu zużycia przez niego jako podmiot zużywający, lub
5.  nabycia wewnątrzwspólnotowego przez zarejestrowanego handlowca w celu dostarczenia do podmiotu zużywającego, lub
6.  importu przez podmiot pośredniczący, lub
7.  importu przez podmiot zużywający, lub
8.  zużycia przez podmiot prowadzący skład podatkowy występujący jako podmiot zużywający.

Ponadto podmiot korzystający ze zwolnienia jest obowiązany do wypełnienia warunków, o których mowa w art. 32 ust. 5-13 ustawy.

Powyższe przepisy wprowadzono w celu zapewnienia właściwej kontroli w zakresie obrotu wyrobami energetycznymi korzystającymi ze zwolnienia od akcyzy ze względu na przeznaczenie.

W przypadku prowadzącego skład podatkowy prawo do korzystania ze zwolnienia zostało związane bezpośrednio z faktem (procedurą) dostarczenia wyrobu do podmiotu uprawnionego do jego odbioru. Prowadzący skład podatkowy korzysta z tego zwolnienia podatkowego warunkowo, gdyż jeżeli nie spełni któregokolwiek z określonych warunków, traci to zwolnienie, co powoduje, że jest zobowiązany do zapłaty podatku. Zwolnienie odnosi się do dostarczanego wyrobu i nie wygasa, o ile nie zostanie w stosunku do przedmiotowego wyrobu, stwierdzone niespełnienie, któregoś z warunków określonych w art. 32 ust. 5-12 ustawy.

Zdaniem tutejszego organu należy zgodzić się z częścią przedstawionego we wniosku stanowiska Wnioskodawcy, iż w ramach procedury dostarczania wyrobu zwolnionego przez prowadzącego skład podatkowy do podmiotu uprawnionego istnieje możliwość zwrotu przedmiotowych wyrobów jako zwolnionych od akcyzy do składu podatkowego, z którego został uprzednio wyprowadzony. Zwrot ten nie pociągnie za sobą konieczności zapłaty podatku akcyzowego od przedmiotowych wyrobów, gdyż nie stanowi naruszenia warunków określonych w art. 32 ust. 5-12 ustawy.

Natomiast tutejszy organ nie zgadza się z twierdzeniem Spółki, iż w przypadku zwrotu przedmiotowych wyrobów do składu podatkowego w stosunku do tych wyrobów powstanie obowiązek podatkowy z tytułu wprowadzenia wyrobów do składu podatkowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy. Ponadto nie można zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, iż powstały obowiązek podatkowy nie przekształci się w zobowiązanie podatkowe, gdyż wyroby te w chwili umieszczenia w składzie podatkowym zostaną objęte procedurą zawieszenia pobory akcyzy, w myśl art. 40 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy.

Przede wszystkim, należy wskazać w tym miejscu na zasadę jednokrotności opodatkowania akcyzą, określoną w art. 8 ust. 6 ustawy, że w przypadku jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w art. 8 ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W przedstawionym stanie faktycznym zwolnienie od akcyzy wyrobów akcyzowych dotyczy obowiązku podatkowego powstałego w związku z produkcją wyrobów akcyzowych (paliwa żeglugowego), tj. obowiązku podatkowego powstałego na podstawie przepisu art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem w przypadku, gdy Spółka zachowuje warunki zwolnienia, to w stosunku do dostarczanych wyrobów zwolnionych od akcyzy nie może powstać ponownie obowiązek podatkowy.

Należy także zauważyć, iż procedura zawieszenia poboru akcyzy wobec przedmiotowych wyrobów zakończyła się w momencie wyprowadzenia zwolnionego wyrobu ze składu podatkowego zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy, gdy wyrób został skierowany do konsumpcji. Obowiązujące obecnie przepisy regulujące funkcjonowanie procedury zawieszenia poboru akcyzy nie umożliwiają ponownego przyjęcia do tej procedury wyrobów wcześniej skierowanych do konsumpcji.

Reasumując, w opisanym stanie faktycznym, w przypadku zwrotu przedmiotowych wyrobów zwolnionych od akcyzy do składu podatkowego, z którego zostały wysłane, w stosunku do tych wyrobów nie powstaje ponownie obowiązek podatkowy w akcyzie na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy. Ponadto przepisy prawa podatkowego nie umożliwiają przyjęcia do składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy wyrobów zwolnionych od akcyzy, które opuściły tę procedurę, zatem należało uznać stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.