Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-287B/09//DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-06-18
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania towarów.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2009 r. (data wpływu 30 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji i sprzedaży śniadaniowych płatków zbożowych oraz śniadaniowych płatków zbożowych w formie batonika. W celu zwiększenia sprzedaży Wnioskodawca przeprowadza akcje reklamowe, promocyjne, sponsoringowe i marketingowe, skierowane do aktualnych oraz potencjalnych nabywców swoich produktów, tj. podmiotów gospodarczych, dokonujących dalszej odsprzedaży, np. hurtownie oraz podmiotów gospodarczych sprzedających produkty Wnioskodawcy lub ostatecznych konsumentów. Celem akcji jest uatrakcyjnienie oferty Wnioskodawcy, rozpowszechnianie informacji o nim oraz o produkowanych produktach, zachęcanie potencjalnych (jak i dotychczasowych) nabywców do zakupu wyrobów produkowanych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca prowadzi również działania reprezentacyjne, a więc działania wiążące się z okazałością, wytwornością w celu wywołania jak najlepszego wrażenia i promowania go na danym rynku. W ramach wskazanych akcji, Wnioskodawca przekazuje nieodpłatnie własne wyroby lub zakupione towary należące do niego, np. miseczki, długopisy i inne, oznakowane i nieoznakowane logo firmy. Dobra te przekazywane są firmom, pracownikom firm, ostatecznym konsumentom, uczestnikom akcji sponsoringowych, podmiotom gospodarczym uczestniczącym w prowadzonych akcjach oraz osobom fizycznym lub podmiotom gospodarczym, wobec których Wnioskodawca się reprezentuje. W przypadku, gdy wartość przekazywanych dóbr przekraczała limit wskazany w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca naliczał i nalicza podatek od towarów i usług od takiego przekazania, jednocześnie korzystając z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu tych dóbr.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca zachowuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia nieodpłatnie przekazywanych na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, własnych wyrobów lub zakupionych towarów należących do Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zachowuje on prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia lub wytworzenia przekazywanych nieodpłatnie dóbr z uwagi na związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną, tj. sprzedażą śniadaniowych płatków zbożowych oraz śniadaniowych płatków zbożowych w formie batonika. Istnienie związku pomiędzy zakupem, a sprzedażą wyrobów Wnioskodawcy, która jest czynnością opodatkowaną, na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług uprawnia Wnioskodawcę do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego od zakupów towarów lub kosztów związanych z wytworzeniem dóbr przekazywanych we wskazanym stanie faktycznym. Ponadto interpretacja, zgodnie z którą Wnioskodawca nie miałby możliwości odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług od zakupów dóbr, które związane są z jego sprzedażą opodatkowaną stanowiłaby naruszenie podstawowej dla unijnego systemu VAT zasady neutralności VAT, zgodnie z którą wartość podatku VAT zapłaconego przez podatnika w cenie kupionych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej nie może stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Podstawowe uprawnienia podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostały zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), który stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. ustawy).

Powyższe regulacje wskazują, iż odliczenie podatku naliczonego, to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług, całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług lub czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zatem z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością.

Ze złożonego wniosku wynika, że celem zwiększenia sprzedaży Wnioskodawca przeprowadza akcje reklamowe, promocyjne, sponsoringowe, marketingowe oraz podejmuje działania reklamowe skierowane do aktualnych oraz potencjalnych nabywców swoich produktów, w ramach których przekazuje nieodpłatnie wyroby własnej produkcji, a także zakupione towary. Jednocześnie Wnioskodawca zaznaczył, iż korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. dóbr, a także wskazał, że dokonane zakupy związane są ze sprzedażą opodatkowaną.

Analizując treść wniosku, jak również przywołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od dokonanych zakupów na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem, iż nie występują przesłanki ograniczające to prawo wynikające z art. 88 cyt. ustawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.