Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.69.2025.2.KU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-01
Teza: Możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku (kredyt
we frankach).
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 16 czerwca 2025 r. (data wpływu 17 czerwca
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pan ... zamieszkały ... i Pani ... zamieszkała ... (dalej zwani „Kredytobiorcami”) zawarli 19
    grudnia 2024 r. ugodę ze spółką ... Bank ... z siedzibą w ..., wpisaną do Rejestru
    Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla ..., XIII Wydział Gospodarczy
    Krajowego Rejestru Sądowego, pod numerem KRS: ..., NIP..., REGON ....
    W księgach rachunkowych banku na dzień 18 grudnia 2024 r. wysokość zadłużenia
    Kredytobiorców z tytułu umowy wynosiła 6 533,06 CHF, w tym kapitał bieżący (nie
    wymagalny) 6 533,06 CHF, kapitał przeterminowany (wymagalny) 0,00 CHF, odsetki
    zapadłe niespłacone (wymagalne) 0,00 CHF, odsetki zapadłe podwyższone (wymagalne)
    0,00 CHF.
    Oprocentowanie kredytu w dniu zawarcia ugody wynosiło 0,0000% w stosunku rocznym i
    jest obliczane jako suma stawki SARON 3M z korektą oraz marży 2,00%.
    Strony ugody postanowiły, że kwota zadłużenia z tytułu umowy, wynosząca 6 533,06 CHF
    będzie przeliczona na walutę polską (PLN) po średnim kursie walut obcych ogłaszanym
    przez NBP ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia ugody, a po
    przewalutowaniu zostanie dokonane umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu, o którym
    mowa w ppkt 2.1 ugody.
    Na podstawie zawartego porozumienia bank zwolnił Kredytobiorcę z długu (umorzył
    zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty 29 691,45 PLN - na ww. kwotę składa się
    kwota 29 691,45 PLN kapitału bieżącego (niewymagalnego), kwota 000 PLN kapitału
    przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych niespłaconych
    (wymagalnych), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych).
    Kredytobiorca oświadcza, że to ww. zwolnienie z długu przyjmuje. Strony postanawiają, że
    bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 34 500,00 PLN, w związku z rozliczeniem
    umowy na rachunek bankowy nr ... w terminie miesiąca od dnia zawarcia ugody.
    Treść zawartej ugody nie zawiera informacji z czego wynika wypłacona Kredytobiorcom
    kwota, wynosząca 34 500,00 zł. W ugodzie znajduje się jednak zapis: ” Strony
    postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 34 000,00 zł w związku z
    rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy nr ... w terminie miesiąca od dnia zawarcia
    Ugody”. Domniemywa Pan, że użycie tego terminu miało na celu wskazanie, iż wypłacona
    kwota stanowiła zwrot uprzednio, nienależnie zapłaconych świadczeń.

    Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego PWN” termin „rozliczenie”
    oznacza „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między przedsiębiorstwem i
    dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i pracownikami”. Pana zdaniem,
    użycie przez bank pojęcia „rozliczenie”, w tym kontekście, należy rozumieć jako korektę
    wcześniejszych rozrachunków, mającą na celu wyrównanie nadpłat dokonanych przez
    kredytobiorcę. Tego rodzaju świadczenie w Pana opinii nie stanowi przysporzenia
    majątkowego, lecz zwrot nienależnie zapłaconej przez Pana kwoty.
    Kwota wypłacona Panu nie spowodowała, że zwrócił Pan do banku mniej niż pierwotna
    wartość wypłaconego finansowania, gdyż zwrócił Pan co najmniej cały udostępniony mu
    kapitał.
    Do zawartej ugody dołączono oświadczenie związane z ugodą zmieniającą umowę kredytu
    nr ..., w którym Kredytobiorcy oświadczyli, że kredyt, którego dotyczy ugoda został
    zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej oraz przed podpisaniem tego
    oświadczenia Kredytobiorcy nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego
    hipotecznie, zaciągniętego na inną inwestycję mieszkaniową niż inwestycja, której dotyczy
    ugoda.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    17 czerwca 2025 r. udzielił Pan następujących odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
      1) Czy byli również inni kredytobiorcy opisanego przez Pana kredytu, czy kredyt został
        zaciągnięty wyłącznie przez Pana i Pana żonę?
        Odpowiedź: Kredyt został zaciągnięty wyłącznie przez Pana i Pana żonę.
      2) Czy zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za
        spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?
        Odpowiedź: Tak, zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy
        odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie.
      3) Jakie konkretne cele zaciągnięcia wskazanego we wniosku kredytu hipotecznego
        zostały wpisane w umowie kredytowej z bankiem? Jeżeli kredyt został zaciągnięty na
        zakup np. nieruchomości, należy wskazać konkretnie co to za nieruchomość, na
        jaką konkretnie nieruchomość zaciągnięto przedmiotowy kredyt.
        Odpowiedź: Kredyt został zaciągnięty zgodnie z zapisami umowy kredytowej z
        bankiem na budowę domu jednorodzinnego położonego w ....

      4) Czy celem inwestycji mieszkaniowej, o której mowa we wniosku, jest zaspokojenie
        potrzeb mieszkaniowych?
        Odpowiedź: Tak, celem inwestycji o której mowa we wniosku jest zaspokojenie
        Pana potrzeb mieszkaniowych.
      5) Czy jest Pan właścicielem/współwłaścicielem nieruchomości na zakup której został
        zaciągnięty ww. kredyt?
        Odpowiedź: Tak, jest Pan współwłaścicielem nieruchomości na zakup której został
        zaciągnięty przedmiotowy kredyt.
      6) Czy całość środków uzyskanych w związku z kredytem mieszkaniowym została
        przeznaczona na cele mieszkaniowe, jeśli nie to prosimy wskazać na jaki cel zostały
        przeznaczone pozostałe środki pieniężne?
        Odpowiedź: Tak, całość środków uzyskanych z kredytu mieszkaniowego została
        przeznaczona na cele mieszkaniowe.
      7) Czy nieruchomość, której dotyczył kredyt mieszkaniowy jest położona w Polsce lub
        innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
        do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
        Odpowiedź: Nieruchomość, której dotyczył przedmiotowy kredyt jest położona w
        Polsce.
      8) Czy bank, z którym zawarł Pan umowę kredytową dotyczącą kredytu
        mieszkaniowego był podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi
        państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do
        udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
        funkcjonowania takich podmiotów?
        Odpowiedź: Bank z którym została zawarta umowa kredytu mieszkaniowego (w
        2003 r.) to Bank ..., jako wówczas bank Państwowy, zapewne podlegał nadzorowi
        państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym jak i był uprawniony do
        udzielania kredytów.
      9) Czy kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości
        lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
        mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w
        spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie?

        Odpowiedź: Tak, przedmiotowy kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki
        ustawowej na nieruchomości.
      10) Na jakiej konkretnie nieruchomości (prawie majątkowym) kredyt hipoteczny został
        zabezpieczony hipoteką?
        Odpowiedź: Kredyt hipoteczny został zabezpieczony hipoteką na przedmiotowej
        nieruchomości tj. dom jednorodzinny położony w ... (pierwotnie na działce będącej
        Pana współwłasnością, na której po otrzymaniu kredytu rozpoczęto budowę domu).
      11) Jaki tytuł prawny przysługuje Panu do nieruchomości sfinansowanej ze środków
        uzyskanych z kredytu (np. lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość,
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, inny – jaki?);
        Odpowiedź: Tytuł prawny przysługujący Panu do nieruchomości sfinansowanej ze
        środków uzyskanych z kredytu to współwłasność domu jednorodzinnego.
      12) W odniesieniu do wskazania przez Pana w opisie sprawy, że cyt.: „(...), że Bank
        dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 34 500,00 PLN w związku z rozliczeniem
        umowy (...)”, proszę wskazać:
        · Czy w skład kwoty, którą bank Panu wypłacił (34 500,00 zł ) wchodziła kwota
          nadwyżki (nadpłaty) powstałej w wyniku zmiany waluty z franka
          szwajcarskiego na polski złoty (przewalutowania) i czy z zawartej ugody z
          bankiem wynikało, że bank zwróci Panu określoną kwotę pieniężną tytułem
          nadpłaty (nadwyżki)? Czy w wyniku przewalutowania powstała nadpłata
          wpłaconych przez Pana środków pieniężnych w ramach spłat kapitałowo-
          odsetkowych, które bank zobowiązał się Panu zwrócić?
        · Na jakiej podstawie (w oparciu o jakie wartości lub wskaźniki) została w ugodzie
          ustalona kwota dodatkowa (34 500 zł)?
        · Czy cała wskazana przez Pana kwota przypadła na Pana, tj. czy Pan otrzymał w
          całości kwotę 34 500,00 zł?
        Odpowiedź: Z treści zawartej ugody z bankiem nie wynika wprost sposób
        wyliczenia kwoty, którą bank wypłacił, jednakże ugoda jest nieodłącznym
        elementem rozliczenia zawartej umowy kredytowej z bankiem w sposób
        dobrowolny. W treści zawartej ugody, bank wskazał iż: „wypłaci kwotę 34 500 zł w
        związku z rozliczeniem umowy". Bank nie wypłacił zatem kwoty wyższej niż
        wynosiło Pana zobowiązanie, lecz zwrócił Panu część środków pieniężnych, które
        wcześniej wpłacił Pan w ramach spłaty rat kredytu hipotecznego, stanowi niejako
        „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia Pana majątku. Kwota wypłacona tj. 34
        500 zł została przelana na wspólne konto Pana i Pana żony (brak rozdzielności
        majątkowej). Wspólnie z żoną był Pan stroną umowy kredytowej, jak i stroną
        zawartej ugody, jest Pan z żoną również współwłaścicielem wybudowanego domu
        jednorodzinnego, na którą to budowę został zaciągnięty przedmiotowy kredyt.

## Pytanie

1. Czy od umorzonej kwoty wierzytelności 29 691,45 PLN jest Pan zobowiązany do zapłaty
    podatku dochodowego?
    2. Czy od kwoty wypłaconej Panu przez bank wynoszącej 34 500 zł jest Pan zobowiązany
    do zapłaty podatku dochodowego?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Nie jest Pan zobowiązany do opłacenia podatku dochodowego od kwoty 29 691,45 PLN
    umorzonej wierzytelności.
    2. Nie jest Pan zobowiązany do opłacenia podatku dochodowego od kwoty wypłaconej
    przez bank, wynoszącej 34 500 zł.
      Ad. 1.
      Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
      kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
      Według ww. artykułu wartość umorzonej kwoty kredytu hipotecznego stanowi dla Pana
      przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
      Jednak zgodnie z § 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
      zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
      związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w zakresie
      umorzonej kwoty kredytobiorcy mogą skorzystać z zaniechania poboru podatku
      dochodowego od umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego, gdy:
        · kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        · osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej.
    Zgodnie z ust. 2 ww. rozporządzenia kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmują:
      1. kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

      2. odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3. opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
        kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
        ubezpieczeń.
    W § 3 została ujęta definicja kredytu mieszkaniowego, według której ilekroć w
    rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt,
    który został:
      1. udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2. zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3. zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaciągnął Pan kredyt przed 15 stycznia 2015 r. Kredyt został zaciągnięty na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej
    na nieruchomości.
    Z dołączonego do umowy oświadczenia, jasno wynika, że kredyt został zaciągnięty przez
    osobę fizyczną, w świetle rozporządzenia jest kredytem mieszkaniowym, który został
    zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej oraz nie skorzystał Pan wcześniej
    z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Zatem uznać
    należy, iż w opisanym stanie faktycznym, przesłanki zawarte w § 1 rozporządzenia zostały
    spełnione, a więc nie jest Pan zobowiązany do opłaty podatku dochodowego od kwoty
    umorzonych wierzytelności.
    Ad.2.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Według ust. 2 ww. przepisu dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art.
    23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej,
    jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w
    roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
    stratą ze źródła przychodów.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń, co oznacza, że o przychodzie możemy mówić, gdy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe.
    Bank nie wypłacił Panu kwoty wyższej niż wynosiło Pana zobowiązanie, lecz zwrócił Panu
    część środków pieniężnych, które wcześniej Pan wpłacił w ramach spłaty rat kredytu
    hipotecznego. Kwota dodatkowa w wysokości 34 500,00 zł jest mniejsza niż różnica
    między kwotą spłaconą przez Kredytobiorców, a kwotą otrzymaną w związku z zawarciem
    umowy kredytowej. Toteż otrzymana przez Kredytobiorców kwota nie mieści się w
    ustawowej definicji przychodu, ponieważ nie stanowi realnego przysporzenia
    majątkowego, a jedynie zwrot wpłaconych wcześniej przez Kredytobiorców kwot.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 9 marca 2023 r.
    (sygn. 0114-KDIP3-1.4011.4.2023.1.MS2) wydanej dla banku krajowego, w której Dyrektor
    KIS jednoznacznie stwierdził, że kwota wypłacona kredytobiorcom nie stanowi dla nich
    przysporzenia majątkowego, a tym samym nie rodzi obowiązku podatkowego.
    Ponadto, zgodnie z zawartą, w art. 917 kodeksu cywilnego, definicją ugody, przez ugodę
    strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku
    prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego
    stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
    Definicja ta oznacza, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi
    się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę zawarcia ugody.
    Zawarcie ugody stanowi wynik wzajemnych ustępstw, w wyniku których strony decydują
    się na pewne kompromisy. Kredytobiorcy mieli możliwość dochodzenia swoich roszczeń
    na drodze sądowej, gdzie istniało duże prawdopodobieństwo uzyskania korzystniejszych
    warunków ugody lub wyroku, jednak oni zdecydowali się nie korzystać z tej ścieżki,
    wybierając rozwiązanie polubowne. Bank zaś zrezygnował z części należności
    wynikających z przyjętej umowy. Oznacza to, że środki pieniężne zwrócone Panu nie
    stanowią dodatkowego przysporzenia, lecz są „ekwiwalentem” poniesionych uprzednio

    przez Pana wydatków. Zatem kwota ta nie spowodowała faktycznego przyrostu Pana
    majątku, a jedynie "wyrównanie" wcześniejszego zmniejszenia w majątku, toteż kwota ta
    nie stanowi dla Pana przychodu i nie jest opodatkowana podatkiem dochodowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
        52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
      · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
        właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
        Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
        uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych

    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że 19 grudnia 2024 r. zawarł Pan wraz z żoną
    ugodę z Bank .... W księgach rachunkowych banku na dzień 18 grudnia 2024 r. wysokość
    zadłużenia Kredytobiorców z tytułu umowy wynosiła 6 533,06 CHF, w tym kapitał bieżący
    (nie wymagalny) 6 533,06 CHF, kapitał przeterminowany (wymagalny) 0,00 CHF, odsetki
    zapadłe niespłacone (wymagalne) 0,00 CHF, odsetki zapadłe podwyższone (wymagalne)
    0,00 CHF. Strony ugody postanowiły, że kwota zadłużenia z tytułu umowy, wynosząca 6
    533,06 CHF będzie przeliczona na walutę polską (PLN) po średnim kursie walut obcych
    ogłaszanym przez NBP ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia ugody,
    a po przewalutowaniu zostanie dokonane umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu, o
    którym mowa w ppkt 2.1 ugody. Na podstawie zawartego porozumienia bank zwolnił

    Kredytobiorcę z długu (umorzył zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty 29 691,45
    PLN. Kredytobiorca oświadczył, że to ww. zwolnienie z długu przyjmuje. Bank dodatkowo
    wypłaci Kredytobiorcy kwotę 34 500,00 PLN, w związku z rozliczeniem umowy na
    rachunek bankowy w terminie miesiąca od dnia zawarcia ugody.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że kredyt został zaciągnięty zgodnie z zapisami
    umowy kredytowej z bankiem na budowę domu jednorodzinnego położonego w .....
    Celem inwestycji, o której mowa we wniosku było zaspokojenie Pana potrzeb
    mieszkaniowych. Bank z którym została zawarta umowa kredytu mieszkaniowego (w 2003
    r.) to Bank ..., jako wówczas bank Państwowy, zapewne podlegał nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym jak i był uprawniony do udzielania kredytów.
    Przedmiotowy kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustawowej na
    nieruchomości. Wspólnie z żoną był Pan stroną umowy kredytowej jak i stroną zawartej
    ugody, jest Pan z żoną również współwłaścicielem wybudowanego domu
    jednorodzinnego, na którą to budowę został zaciągnięty przedmiotowy kredyt.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty stanowiącej zwrot uiszczonych kwot na rzecz Banku
    w związku z zaciągniętym kredytem
    Powziął Pan wątpliwość, czy zwrócona Panu przez Bank kwota, stanowiąca nadpłatę z
    tytułu rozliczenia kredytu zaciągniętego w 2003 r., będzie stanowić przychód, który
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Z opisu sprawy wynika, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 34 000,00 zł w
    związku z rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy nr ... w terminie miesiąca od dnia
    zawarcia Ugody. Domniemywa Pan, że użycie tego terminu miało na celu wskazanie, iż
    wypłacona kwota stanowiła zwrot uprzednio, nienależnie zapłaconych świadczeń. Pana
    zdaniem, użycie przez bank pojęcia „rozliczenie”, w tym kontekście, należy rozumieć jako
    korektę wcześniejszych rozrachunków, mającą na celu wyrównanie nadpłat dokonanych
    przez kredytobiorcę. Tego rodzaju świadczenie w Pana opinii nie stanowi przysporzenia
    majątkowego, lecz zwrot nienależnie zapłaconej przez Pana kwoty. Bank nie wypłacił
    zatem kwoty wyższej niż wynosiło Pana zobowiązanie, lecz zwrócił Panu część środków
    pieniężnych, które wcześniej wpłacił Pan w ramach spłaty rat kredytu hipotecznego,
    stanowi niejako „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia Pana majątku.
    Wobec powyższego, kwota nadpłaconego kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2003 r.,
    którą bank zwrócił Panu w związku z zawarciem ugody, nie stanowi dla Pana przychodu.
    Czynność ta nie powoduje uzyskania przez Pana przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pana majątku.
    Zatem ww. środki pieniężne nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Umorzenie wierzytelności

    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Istota zwolnienia z długu sprowadza się do tego, że skoro wierzytelność jest prawem
    wierzyciela, nie ma przeszkód, aby wierzyciel zrzekł się tego prawa, tj. by umorzył
    zobowiązanie bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Zwolnienie z długu należy do
    czynności prawnych rozporządzających, bowiem skutkuje ono wygaśnięciem
    zobowiązania. Samo zrzeczenie się wierzyciela aktem jednostronnym nie wystarcza do
    zwolnienia z długu.
    Dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku
    ugody, zawartego układu, czy też poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność będzie
    umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on (dłużnik)
    zwolnienie z długu.
    Konsekwencją rozporządzeniowego charakteru umowy o zwolnienie jest przysporzenie po
    stronie dłużnika, które następuje przez zmniejszenie pasywów jego majątku. Skoro zatem
    dłużnik godzi się na zawarcie zwolnienia z długu to osiąga on przychód, bowiem uzyskuje
    on przysporzenie.
    Wobec tego na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kodeksu cywilnego, składają
    się dwa elementy:
      1) oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,
      2) akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
    Przy czym wskazuje się, że zwolnienie z długu może odnosić się do wierzytelności
    istniejących. Dopuszczalne jest także zwolnienie z długu przyszłego.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.

    Skoro zatem, w wyniku ugody z bankiem nastąpiło zwolnienie Pana z długu (umorzenie
    Panu zadłużenia z tytułu kredytu), tj. wszelkich wierzytelności banku wynikających z
    umowy kredytu i Pan to zwolnienie z długu przyjmie, to wskutek zmniejszenia Pana
    zobowiązań wobec banku (umorzenia zadłużenia w zakresie pozostałego do spłaty salda
    kredytu), po Pana stronie nastąpi przysporzenie majątkowe.
    Tym samym stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2003 r. kredytu
    hipotecznego, która została Panu umorzona przez bank, stanowi dla Pana przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102 ze zm.):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego
            – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
            jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o

        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1
            ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z
            2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
          1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
            działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
            finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
            ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
          2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub
            udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub
            udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do
            lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu
            jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie,
            oraz
          3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z
            dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:

      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w § 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków
    mieszkaniowych.
    W świetle przepisów określających katalog wydatków sfinansowanych z kredytu
    mieszkaniowego objętych zaniechaniem poboru podatku dochodowego, wybudowanie
    nieruchomości mieszkalnej spełnia ww. przesłankę.

    Jak wskazał Pan we wniosku i jego uzupełnieniu, zaciągnięty w 2003 r. przez Pana i żonę
    kredyt hipoteczny został przeznaczony na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj.
    budowę domu jednorodzinnego, do którego przysługuje Panu prawo własności wspólnie z
    żoną. Kredytowana nieruchomość jest przez Pana wykorzystywana na Pana cele
    mieszkaniowe.
    Zatem do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego zaciągniętego w 2003 r. na budowę domu jednorodzinnego, w celu
    zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, kwota umorzenia powstała w wyniku zawarcia ugody jest objęta
    zaniechaniem poboru podatku dochodowego, o którym mowa powyżej i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego,
    które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Ponadto, w odniesieniu do wskazanej przez Pana w pytaniu kwoty wyjaśniam, że
    wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję
    wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim
    systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej
    sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami
    prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji
    przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. drugiego współkredytobiorcy – Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.