Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-355/12-5/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-11
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, leasingu bankowozu, zakupu paliwa do jego napędu oraz kosztów serwisowych.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; pojazdy-pojazd specjalny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 28.03.2012 r. (data wpływu 29.03.2012 r.) uzupełnionym w dniu 09.07.2012 r. na wezwanie tut. Organu z dnia 27.06.2012 r. (skutecznie doręczone w dniu 05.07.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **nieprawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, leasingu bankowozu typu C oraz zakupu paliwa do jego napędu;

*   **prawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu kosztów serwisowych.

UZASADNIENIE

W dniu 29.03.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, leasingu bankowozu, zakupu paliwa do jego napędu oraz kosztów serwisowych.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 06.07.2012 r. (data wpływu 09.07.2012 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu znak IPPP3/443-355/12-3/KB z dnia 06.07.2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W najbliższym czasie Wnioskodawca zamierza zakupić środek trwały dostosowany do przepisów Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz.U. Nr 166, poz. 1128) (samochód osobowy dostosowany do bankowozu typu C).

Potrzeba zakupu takiego samochodu wynika z produkcji dużej ilości kart plastikowych (wartościowych). Niejednokrotnie Wnioskodawca przewozi do klienta karty, których nominały przekraczają wartość ponad 500 000 PLN (przykładowa produkcja Wnioskodawcy ostatnio 1000 kart wartościowych dla Firmy S o nominale 500 PLN każda. Wartość kart to 500 000 PLN, utrata ich w transporcie lub ich kradzież może doprowadzić do upadku firmy). Przewóz takich kart firmami kurierskimi jest nieopłacalny ponieważ żądają wielkich sum za ubezpieczenie i za usługę transportu (koszty transportu zadecydowały o decyzji zakupu samochodu dostosowanego do bankowozu typu C), które przekraczają koszt ich produkcji co powoduje, że Wnioskodawca traci klientów, bo nie może realizować niektórych zamówień).

Mimo, iż koszt produkcji takich kart jest stosunkowo niewielki to ich wartość jest bardzo duża i powoduje że za każdym razem podczas transportu takich kart istnieje niebezpieczeństwo, że zostaną skradzione. Zakup takiego samochodu pozwoli znacznie podnieść standard i bezpieczeństwo co wyeliminuje praktycznie do zera utraty środków pieniężnych w postaci kart podarunkowych. Zakup samochodu z homologacją bankowozu typu C pozwoli zwiększyć autonomię transportu oraz wyeliminuje niebezpieczeństwo upadku firmy ze względu na potencjalną kradzież.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że pytanie pierwsze dotyczy sytuacji gdyby Zainteresowany kupował samochód za gotówkę. Ze względu na rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej (z PKD 18.12.Z – w załączniku aktualny wydruk z rejestru potwierdzający, że taką działalność Wnioskodawca prowadzi). Firma Wnioskodawcy produkuje między innymi karty wartościowe, podarunkowe o znacznych wartościach pieniężnych.

Wnioskodawca zamierza zakupić samochód osobowy – tankowóz typu C i odliczyć pełną kwotę podatku VAT 23% od zakupionego pojazdu i mieć prawo do odliczenia VATu w pełnym wymiarze od paliwa oraz kosztów eksploatacji za ten samochód.

Pytanie drugie dotyczyło innej formy finansowania zakupu czyli sytuacji gdyby Wnioskodawca kupował ten samochód przez firmę leasingową.

Podatek VAT jest wtedy zawarty w każdej racie leasingowej, czyli nie jest odliczany na samym początku cały VAT tylko „po kawałku” miesięcznie przez firmę leasingową.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy w związku z takim zakupem w świetle przepisów prawa Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z odliczenia podatku od towaru i usług w pełnym wymiarze 23% (VAT) za zakup samochodu osobowego z homologacją typu C?
2.  Czy w związku z tym, że firma Wnioskodawcy zajmuje się drukiem (z PKD 18.12.Z) z którego wynika bezpośrednio możliwość zakupu takiego pojazdu – cyt. „… znaczków skarbowych, druków manipulacyjnych, czeków i innych papierów wartościowych, kart inteligentnych …” (nie ma w klasyfikacji dokładnie druk kart podarunkowych) Wnioskodawca może zakupić taki środek trwały w świetle prawa i skorzystać z prawa do odliczenia w pełnym wymiarze podatku VAT od ceny zakupu pojazdu, paliwa, kosztów serwisowych, leasingu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W związku z tym że firma Wnioskodawcy zajmuje się drukiem (z PKD symbol 18.12.Z), z którego wynika bezpośrednio możliwość zakupu takiego pojazdu – cyt. „\`(...)\`, znaczków skarbowych, druków manipulacyjnych, czeków i innych papierów wartościowych, kart inteligentnych” (nie ma w klasyfikacji dokładnie druk kart podarunkowych) Wnioskodawca może zakupić taki środek trwały w świetle prawa i skorzystać z prawa do odliczenia w pełnym wymiarze podatku VAT.

Według Wnioskodawcy może On skorzystać z prawa do odliczenia i w pełnym wymiarze odliczyć podatek VAT od każdej z faktur wystawionych przez firmę leasingową od zakupionego samochodu ponieważ wynika to bezpośrednio z rodzaju prowadzonej działalności (z PKD) i z ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym z dnia 16 grudnia 2010 r. (Dz. U. Nr 247, poz. 1652) w art. 3, ust. 1 i 2.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **nieprawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, leasingu bankowozu typu C oraz zakupu paliwa do jego napędu;

*   **prawidłowe** – w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu kosztów serwisowych.

Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie mając bezwarunkowego charakteru, przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług, występującemu w takim charakterze, przy czym podatek naliczony winien dotyczyć zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który związany jest z transakcjami opodatkowanymi, realizowanymi przez podatnika.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem określonych kategorii samochodów, regulują przepisy art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652) - zwanej dalej ustawą nowelizującą.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zadaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6 000 zł – art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej.

Z kolei ust. 2 tegoż artykułu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z powyższych regulacji wynika, że obowiązujące od dnia 1 stycznia 2011 r. ograniczenia wynikające z art. 3 ustawy nowelizującej nie mają zastosowania m.in. do pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do tej ustawy.

Ww. załącznik zawiera następujący wykaz przeznaczeń pojazdów specjalnych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 5:

1.  Agregat elektryczny/spawalniczy
2.  Bankowóz
3.  Do prac wiertniczych
4.  Koparka, koparko-spycharka
5.  Ładowarka
6.  Do oczyszczania dróg
7.  Podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych
8.  Pomoc drogowa
9.  Do zimowego utrzymania dróg
10.  Żuraw samochodowy
11.  Pogrzebowy

W objaśnieniu do ww. załącznika wskazano, że wykaz ten dotyczy pojazdów specjalnych, które spełniają warunki i wymagania techniczne określone dla przeznaczeń tych pojazdów, zawartych w odrębnych przepisach.

W świetle art. 4 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Na podstawie art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), przez „pojazd specjalny” należy rozumieć pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.

W świetle § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128) - dalej rozporządzenie - użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają wartości pieniężne:

1.  krajowe i zagraniczne znaki pieniężne,
2.  czeki, z wyjątkiem czeków zakreślonych, skasowanych lub opatrzonych indosem pełnomocniczym, zawierającym wzmiankę "wartość do inkasa", "należność do inkasa" lub inną o podobnym charakterze,
3.  weksle, z wyjątkiem weksli opatrzonych indosem pełnomocniczym zawierającym wzmiankę "wartość do inkasa" lub inną o podobnym charakterze,
4.  inne dokumenty zastępujące w obrocie gotówkę,
5.  złoto, srebro i wyroby z tych metali, kamienie szlachetne i perły, a także platynę i inne metale z grupy platynowców, z wyjątkiem przedmiotów będących muzealiami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz.U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24, z późn. zm.\[2\] );

W świetle § 1 pkt 15 rozporządzenie, bankowozy to pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu wartości pieniężnych, oznaczone w zależności od konstrukcji i zabezpieczenia technicznego jako typy: A, B i C.

Według § 10 ust.1 rozporządzenia, wymagania techniczne bankowozów określają załączniki do rozporządzenia:

1.  załącznik nr 3 - wymagania techniczne dla bankowozu typu A;
2.  załącznik nr 4 - wymagania techniczne dla bankowozu typu B;
3.  załącznik nr 5 - wymagania techniczne dla bankowozu typu C.

Według załącznika nr 5 do rozporządzenia („Ogólne wymagania techniczne dla bankowozu typu C”):

1.  Bankowóz typu C powinien być wyposażony w:
    1.  pojemniki specjalistyczne co najmniej klasy „D” w stojakach umożliwiających mocowanie i wyjmowanie pojemników przez osoby uprawnione albo urządzenia do przechowywania wartości pieniężnych klasy co najmniej 1;
    2.  immobiliser spełniający wymagania dyrektywy Rady nr 74/61/EWG z dnia 17 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie urządzeń zabezpieczających pojazdy silnikowe przed bezprawnym użyciem (Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 2, str. 49), zwanej dalej "dyrektywą 74/61/EWG", lub Regulaminu nr 116 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite wymagania techniczne dotyczące ochrony pojazdów silnikowych przed bezprawnym użyciem, zwanego dalej „regulaminem nr 116 EKG ONZ”;
    3.  modułowy samochodowy system alarmowy spełniający wymagania dyrektywy 74/61/EWG lub regulaminu nr 116 EKG ONZ, posiadający co najmniej następujące właściwości:
        *   funkcję „panika” włączaną i wyłączaną jednym przyciskiem pilota radiowego i dodatkowym wyłącznikiem wewnątrz przedziału osobowego,
        *   rezerwowe zasilanie,
        *   dodatkową syrenę alarmową,
        *   czujniki ochrony wnętrza,
        *   blokadę pracy silnika,
        *   tryb serwisowy,
        *   sygnalizację alarmową wszystkimi światłami kierunkowskazów;
    4.  monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu;
    5.  system transmisji alarmu przekazujący co najmniej informacje o:
        *   położeniu i prędkości pojazdu,
        *   otwarciu i zamknięciu drzwi przedziału ładunkowego i osobowego,
        *   stanie alarmowania samochodowego systemu alarmowego,
        *   włączeniu i wyłączeniu silnika pojazdu;
    6.  oświetlenie przedziału z pojemnikami.
2.  Urządzenia elektroniczne i elektryczne zamontowane w pojeździe powinny spełniać, w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej, wymagania dyrektywy Rady nr 72/245/EWG z dnia 20 czerwca 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do tłumienia zakłóceń radioelektrycznych wywoływanych przez silniki z zapłonem iskrowym stosowane w pojazdach silnikowych Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 226) lub regulaminu nr 10 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych - Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej.
3.  Dodatkowa instalacja elektryczna pojazdu (po zabudowie) powinna spełniać wymagania normy PN-S 76021 (rodzaje i zakres badań według punktu 4.1.b tablica 2 kolumna 4 tej normy).
4.  W bankowozie typu C nie dopuszcza się stosowania instalacji gazowej.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza zakupić środek trwały dostosowany do przepisów Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz.U. Nr 166, poz. 1128) (samochód osobowy dostosowany do bankowozu typu c). Wnioskodawca wskazał, że potrzeba zakupu takiego samochodu wynika z produkcji dużej ilości kart plastikowych (wartościowych). Niejednokrotnie Wnioskodawca przewozi do klienta karty, których nominały przekraczają wartość ponad 500 000 PLN. Mimo iż koszt produkcji takich kart jest stosunkowo niewielki to ich wartość jest bardzo duża i powoduje że za każdym razem podczas transportu takich kart istnieje niebezpieczeństwo, że zostaną skradzione. Zakup takiego samochodu pozwoli znacznie podnieść standard i bezpieczeństwo co wyeliminuje praktycznie do zera utraty środków pieniężnych w postaci kart podarunkowych. Zakup samochodu z homologacją bankowozu typu C pozwoli zwiększyć autonomię transportu oraz wyeliminuje niebezpieczeństwo upadku firmy ze względu na potencjalną kradzież.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, że – wbrew opinii Wnioskodawcy - w związku z nabyciem bankowozu typu C, nie nabędzie on prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej ww. czynność.

Powyższe wynika z faktu, iż wykorzystywanie bankowozu do celów innych niż jego przeznaczenie, wyklucza możliwość skorzystania z odliczenia podatku naliczonego z tytułu jego nabycia. Należy bowiem wskazać, że aby móc odliczyć podatek naliczony przy zakupie bankowozu typu C oraz przy zakupie paliwa służącego do napędu samochodu o specjalnym przeznaczeniu (np. bankowozu), pojazd ten winien służyć działalności opodatkowanej podatnika i to takiej, w której jego wykorzystywanie jest konieczne. Oznacza to, że zakup bankowozu powinien być uzasadniony i ściśle powiązany z przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej. Jeśli przedmiotem prowadzonej działalności nie jest ochrona przechowywanych i transportowanych wartości pieniężnych w rozumieniu § 1 pkt 2 tegoż rozporządzenia, trudno mówić, że nabycie bankowozu następuje celem wykorzystania zgodnie z jego przeznaczeniem. Tytułem przykładu można wskazać wykorzystywanie bankowozu do świadczenia usług w zakresie przewozu utargu. Nie jest natomiast – w ocenie tut. Organu – taką działalnością drukowanie przez Wnioskodawcę kart podarunkowych i ich transport do klientów. Ponadto, zgodnie z cyt. rozporządzeniem MSWiA, bankowóz służy do przewozu wartości pieniężnych w rozumieniu § 1 pkt 2 tegoż rozporządzenia. Natomiast przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego, a w szczególności cel w jakim planuje on nabyć przedmiotowy bankowóz nie uzasadnia nabycia pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia pojazdu specjalnego jakim jest bankowóz.

Uwzględniając powyższe, jak również przywołane przepisy prawa stwierdzić należy, że ze względu na to, iż ww. samochód będzie wykorzystywany do działalności opodatkowanej, Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, leasingu przedmiotowego samochodu. Zwrócić należy jednakże uwagę na to, że nie będzie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia pełnej, wykazanej na fakturze VAT kwoty podatku naliczonego, lecz w oparciu o postanowienia zawarte w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r. art. 3 ust. 1 i 6 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym jedynie 60% tej kwoty, nie więcej jednak niż 6.000 zł. Należy bowiem mieć na uwadze fakt, że homologacja to tylko formalne potwierdzenie prawa do odliczenia. Jednakże musi być spełniony drugi warunek: w przypadku bankowozu, zakup lub użytkowanie go na podstawie umowy leasingu ma służyć firmie wyłącznie do wykonywania działalności gospodarczej związanej ze specjalnym przeznaczeniem danego samochodu. Fakt spełnienia wymogów dla samochodu specjalnego nie jest wystarczający dla skorzystania z prawa do pełnego odliczenia podatku. Natomiast z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku nie wynika, aby zakupiony lub leasingowany pojazd miałby być wykorzystywany zgodnie z jego przeznaczeniem.

W konsekwencji, zgodnie z art. 4 ustawy nowelizującej, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa silnikowego do ww. samochodu. Natomiast, należy zauważyć, że podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakup usług serwisowych w odniesieniu do przedmiotowego samochodu podlega odliczeniu na zasadach ogólnych określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ wskazane w ww. przepisach wyłączenia nie dotyczą usług serwisowych, a zatem Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu takich kosztów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia, leasingu bankowozu typu C oraz zakupu paliwa do jego napędu należało uznać za nieprawidłowe. Natomiast stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu kosztów serwisowych tut. Organ uznał za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.