Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.832.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Opodatkowanie dodatkowej kwoty z tytułu zawarcia ugody z
bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
opodatkowanie
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    opodatkowania kwoty otrzymanej z tytułu zawarcia ugody z bankiem. Uzupełnił go Pan
    pismem z 17 listopada 2025 r. (data wpływu 17 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    ... stycznia 2007 r. Wnioskodawca wspólnie z żoną zawarli umowę kredytu hipotecznego
    na cele mieszkaniowe z ... z siedzibą w ... (dalej: „Bank”) kredytu denominowanego we
    franku szwajcarskim (CHF) na kwotę 48 031,83 CHF.
    Kwota wypłaconego kredytu wynosiła 258 501,12 zł.
    Kredytobiorcy do dnia zawarcia ugody spłacili łącznie 328 227,48 zł.
    Nadpłata ponad udzielony kapitał wyniosła 69 726,35 zł.
    Umowa kredytu dotyczyła jednej inwestycji mieszkaniowej, zaś kredyt był zabezpieczony
    hipotecznie. Jedynymi kredytobiorcami jest Wnioskodawca i Jego żona. Wnioskodawca
    posiada z żoną wspólnotę majątkową małżeńską.
    4 sierpnia 2025 r. na mocy ugody Bank zwolnił kredytobiorców (tj. Wnioskodawcę i Jego
    żonę) z długu w zakresie kwoty 220 643, 82 PLN.
    Na mocy powyższej ugody Bank wypłacił kredytobiorcom (tj. Wnioskodawcy i Jego żonie)
    dodatkową kwotę w wysokości 57 000 PLN w związku z rozliczeniem umowy.
    Wysokość zaproponowanej przez Bank „dodatkowej kwoty” wynika z arbitralnej decyzji
    Banku. Dodatkowa kwota wypłacona przez Bank nie stanowi przysporzenia ponad kwotę
    nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych spłacanych przez kredytobiorców w wykonaniu
    umowy kredytu z 2007 r.
    Wypłacona kwota nie stanowi wynagrodzenia za odstąpienie od dochodzenia roszczeń
    wobec Banku na drodze sądowej.
    Wypłacona kwota dodatkowa nie stanowi nadpłaty związanej z przewalutowaniem
    kredytu na walutę PLN.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    Zaciągnięty przez Wnioskodawcę i Jego żonę w dniu ... stycznia 2007 r. kredyt hipoteczny
    został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego
    organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Wskazana w opisie stanu faktycznego ugoda z Bankiem z dnia 4 sierpnia 2025 r. została
                      1podpisana na podstawie art. 385 § 1 Kodeksu cywilnego.
    W ramach ugody z Bankiem nastąpiło „przewalutowanie” przedmiotowego kredytu.
    Na podstawie ugody Bank wypłacił Wnioskodawcy i Jego żonie kwotę 57 000 zł w dniu 8
    sierpnia 2025 r.
    Ww. kwota 57 000 zł stanowiła zwrot środków uprzednio spłaconych do Banku.
    Ww. kwota 57 000 zł stanowiła zwrot środków, które zostały wpłacone do Banku tytułem
    spłaty kapitału i odsetek, które stanowiły zwrot części nadpłaty ponad udzielony przez
    poprzednika prawnego Banku kapitał.

## Pytanie

Czy w świetle powyższego stanu faktycznego Wnioskodawca jest zobowiązany zapłacić
    podatek dochodowy od osób fizycznych od kwoty 57 000 PLN, którą otrzyma od Banku na
    mocy zawartej ugody?
    Pana stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, kwota jaką uzyskał Wnioskodawca od Banku w wyniku zawarcia
    ugody nie stanowi przychodu do opodatkowania. Wskazać należy, że wartość spłaconych
    rat kredytu znacznie przewyższyła wysokość kredytu udzielonego przez Bank. Kwota
    dodatkowa nie stanowi przysporzenia majątkowego, gdyż dotyczy rozliczenia umowy
    pomiędzy stronami.
    Mając na uwadze art. 11 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy
    z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024.226),
    przychód został zdefiniowany jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
    roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń
    w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych można mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik,
    czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych,
    świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek
    określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Odnosząc się do powyższych regulacji wskazać należy, iż dodatkowa kwota jest znacząco
    niższa od tego co kredytobiorcy (tj. Wnioskodawca i Jego żona) wpłacili na rzecz Banku.
    Ponadto, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów związanych
    z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102),
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczy kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku, gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
      w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    Zaniechanie poboru podatku dotyczy kredytów, spełniających łącznie trzy warunki:
    1) zostały udzielone przed 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów,
    2) zostały zabezpieczone w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale
      w nieruchomości bądź prawie wieczystego użytkowania gruntu czy udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego bądź udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      bądź udziale w takim prawie,
    3) zostały zaciągnięte na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych (m.in. nabycie budynku mieszkalnego,
      lokalu mieszkalnego, działki budowlanej, a także na budowę czy remont).
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, kwota dodatkowa Banku w ramach
    ugody sądowej nie powinna zostać obciążona podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
    Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania proponowanej w ugodzie kwoty
    wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że 4 sierpnia 2025 r. na mocy ugody Bank zwolnił kredytobiorców
    (tj. Pana i Pana żonę) z długu w zakresie kwoty 220 643, 82 PLN oraz wypłacił 8 sierpnia
    2025 r. Panu i Pana żonie dodatkową kwotę w wysokości 57 000 PLN w związku z
    rozliczeniem umowy. Wysokość zaproponowanej przez Bank „dodatkowej kwoty” wynika z
    arbitralnej decyzji Banku. Dodatkowa kwota wypłacona przez Bank nie stanowi dla Pana
    przysporzenia ponad kwotę nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych spłacanych przez
    kredytobiorców w wykonaniu umowy kredytu z 2007 r. Ww. kwota stanowi zwrot środków,
    które zostały wpłacone przez kredytobiorców (tj. Pana i Pana żonę) do Banku tytułem
    spłaty kapitału i odsetek, które stanowiły zwrot części nadpłaty ponad udzielony przez

    poprzednika prawnego Banku kapitał. Ponadto, wypłacona kwota nie stanowi
    wynagrodzenia za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej,
    jak również nie stanowi nadpłaty związanej z przewalutowaniem kredytu na walutę PLN.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że w analizowanej sprawie wypłata przez Bank
    przedmiotowej kwoty, o której mowa we wniosku, nie spowoduje u Pana powstania
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji, nie będzie Pan miał obowiązku zapłaty podatku dochodowego od
    wypłaconej przez Bank kwoty.
    W związku ze wskazaniem przez Pana we własnym stanowisku rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe wskazuję, że z uwagi na to, że otrzymana kwota nie będzie
    stanowiła dla Pana przychodu, nie można w ogóle mówić o zastosowaniu do niej
    zaniechania poboru podatku. Zaniechanie poboru podatku może mieć bowiem
    zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której dochodzi do powstania przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego,
    które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana
    w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. współkredytobiorcy – Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.