Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.140.2020.2.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-19
Teza: Zastosowanie zwolnienia przy sprzedaży działki niezabudowanej i zabudowanej.
Słowa kluczowe: grunty; grunty-grunt niezabudowany; grunty-grunt zabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2020 r. (data wpływu 27 marca 2020 r.), uzupełnionym w dniu 8 czerwca 2020 r. (data wpływu 15 czerwca 2020 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr 0114-KDIP4-1.4012.140.2020.1.RMA z dnia 21 maja 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 1 czerwca 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy przy sprzedaży:

*   niezabudowanej działki gruntu określonej jako tereny mieszkaniowe (”B”) - **jest prawidłowe,**

*   zabudowanej działki gruntu określonej jako grunty orne („R”) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy przy sprzedaży niezabudowanej i zabudowanej działki gruntu.

Wniosek został uzupełniony w dniu 8 czerwca 2020 r. (data wpływu 15 czerwca 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Osoba fizyczna, prowadząca działalność gospodarczą pod firmą: (…), będąca czynnym podatnikiem VAT, nabyła w dniu 18 kwietnia 2019 roku od osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej na podstawie umów sprzedaży przed notariuszem działki niezabudowane:

*   niezabudowaną działkę gruntu o sposobie korzystania określonym w akcie notarialnym jako grunty orne („R”). Dla działki tej jest wydany wypis Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, zatwierdzony uchwałą Rady Miasta z dnia 29 stycznia 2009 roku, w którym Urząd informuje, że wyżej wymieniona działka znajduje się na terenie przeznaczonym pod usługi oznaczone w ww. planie symbolem B26-U.

*   niezabudowaną działkę gruntu o sposobie korzystania określonym w akcie notarialnym jako tereny mieszkaniowe („B”) - jest to działka przeznaczona jako pas drogowy dla działki (objętej niniejsza interpretacją ) i dla działki sąsiedniej (nieobjętej interpretacją). Zgodnie z zapisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta z dnia 29 stycznia 2009 roku, działka (…) znajduje się na terenie przeznaczonym pod usługi oznaczone w ww. planie symbolem B26-U.

Zakup odbył się na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Cena zakupu nieruchomości nie zawierała podatku VAT, ze względu na dokonanie zakupu od osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej i nie rozliczających się z podatku od towarów i usług.

Przez cały okres począwszy od dnia zakupu przedmiotowe nieruchomości są wykorzystywane na cele prowadzonej działalności gospodarczej pod firmą (…), obecnie są przedmiotem umowy dzierżawy innemu podmiotowi gospodarczemu, z tytułu czego są wystawiane faktury sprzedaży VAT ze stawką 23%.

W dniu 31 października 2019 r. podpisano przedwstępną warunkową umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego, która uzależnia zawarcie docelowej umowy sprzedaży od uzyskania przez Sprzedawcę indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez właściwego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS), o konieczności naliczenia bądź zwolnienia z naliczenia podatku VAT.

Do wniosku załączono kopie dokumentów dotyczących nieruchomości będących przedmiotem planowanej sprzedaży:

1.  Wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 19 lipca 2018 r.
2.  Wyrys z mapy ewidencyjnej dotyczący działek (…).

W przesłanej w dniu 8 czerwca 2020 r. odpowiedzi na wezwanie z dnia 21 maja 2020 r. o wskazanie:

*   czy działka gruntu o sposobie korzystania określonym jako grunty orne („R”) jest terenem niezabudowanym, czy zabudowanym, tj. terenem, na których są posadowione budynki lub budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186, z późn. zm.); jeśli tak, to wskazanie:
    *   jakie budynki/budowle znajdują się na działce i kiedy zostały wzniesione,
    *   czy i w jaki sposób oraz w jakim okresie budynki i budowle były wykorzystywane (np. na własne potrzeby sprzedających),
    *   czy Wnioskodawcy w stosunku do tych obiektów przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    *   czy Wnioskodawca ponosił wydatki (nakłady) stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego a jeśli tak, to kiedy te nakłady zostały oddane do użytkowania

Wnioskodawca poinformował:

*   działka gruntu o sposobie korzystania określonym w akcie notarialnym jako grunty orne („R”) jest działką zabudowaną. Na działce znajduje się budynek młyna ceglanego w stanie przedrozbiórkowym;

*   na działce znajduje się budynek młyna ceglanego. Budynek został wniesiony co najmniej 50 lat temu. Był wykorzystywany przemysłowo do połowy lat 90-tych;

*   w budynku na działce gruntu był prowadzony młyn do połowy lat 90-tych. Po tym okresie budynek nie był wykorzystywany;

*   nie było faktury VAT przy zakupie przez Wnioskodawcę gruntu i nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

*   Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na obiekt co oznacza, że nie ponosił nakładów stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej obiektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż niezabudowanej działki gruntu o sposobie korzystania określonym jako tereny mieszkaniowe („B”), nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. l pkt 9 ustawy o VAT z uwagi na przeznaczenie gruntu jako terem budowlany według Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta z dnia 29 stycznia 2009 roku, w którym Urząd informuje, że wyżej wymieniona działka znajduje się na terenie przeznaczonym pod usługi oznaczone w ww. planie symbolem B26-U?
2.  Czy sprzedaż nieruchomości, stanowiącą zabudowaną działkę gruntu o sposobie korzystania jako grunty orne („R”) nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT z uwagi na przeznaczenie gruntu jako terem budowlany według Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta z dnia 29 stycznia 2009 roku, w którym Urząd informuje, że wyżej wymieniona działka znajduje się na terenie przeznaczonym pod usługi oznaczone w ww. planie symbolem B26-U?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Sprzedaż niezabudowanej działki gruntu o sposobie korzystania określonym jako tereny mieszkaniowe („B”), nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. l pkt 9 ustawy o VAT z uwagi na przeznaczenie gruntu jako terem budowlany.
2.  Sprzedaż nieruchomości, stanowiącą zabudowaną działkę gruntu o sposobie korzystania jako grunty orne („R”), nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT z uwagi na przeznaczenie gruntu jako teren budowlany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie braku możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy przy sprzedaży: niezabudowanej działki gruntu określonej jako tereny mieszkaniowe (”B”) jest prawidłowe, zabudowanej działki gruntu określonej jako grunty orne („R”) jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami - według art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem w świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Należy podkreślić, że opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będzie miało miejsce wówczas, jeżeli spełnione zostaną przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepis art. 5 ust. 1 ustawy i podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zostanie dokonana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, działającą w takim charakterze.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Dostawa nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzonej działalności gospodarczej, co może mieć miejsce również przy czynności dokonanej jednorazowo, a także w sytuacji, gdy grunt był wykorzystywany w działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wskazał, że zakup opisanych we wniosku działek gruntu odbył się na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Przez cały okres począwszy od dnia zakupu nieruchomości są wykorzystywane na cele prowadzonej działalności gospodarczej, obecnie są przedmiotem umowy dzierżawy innemu podmiotowi gospodarczemu, z tytułu czego są wystawiane faktury sprzedaży VAT ze stawką 23%.

Należy wyjaśnić, że umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno dzierżawcę i wydzierżawiającego – określone przepisami obowiązki. Jak wynika z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Dzierżawa jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego dzierżawcę.

W konsekwencji dzierżawa nieruchomości (gruntów) stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej. Sam charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa dzierżawy wskazuje, że ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.

Grunt oddany w dzierżawę podmiotom trzecim jest de facto wykorzystywaniem go w działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W analizowanym przypadku mające być przedmiotem dostawy działki gruntu wykorzystywane były do prowadzenia działalności polegającej na dzierżawie. W konsekwencji Wnioskodawca dokonując dostawy ww. działek gruntu będzie sprzedawać majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Dostawa ta będzie zatem podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawca wypełni przesłanki zdefiniowane w art. 15 ust. 1 ustawy i wystąpi w momencie sprzedaży opisanych powyżej działek gruntu jako podatnik podatku od towarów i usług, dokonujący sprzedaży majątku związanego z działalnością gospodarczą.

Ad 1

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą braku możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. l pkt 9 ustawy przy sprzedaży niezabudowanej działki gruntu o sposobie korzystania określonym jako tereny mieszkaniowe („B”).

Jak wskazał Wnioskodawca, niezabudowana działka gruntu o sposobie korzystania określonym w akcie notarialnym jako tereny mieszkaniowe („B”) jest przeznaczona na pas drogowy. Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka znajduje się na terenie przeznaczonym pod usługi oznaczone w ww. planie symbolem B26-U.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. (\`(...)\`) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ponadto w treści ustawy ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przy czym tereny budowlane, stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy, to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powołanej regulacji wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a w przypadku braku takiego planu w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Ponadto według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

*   brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów,

*   towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Ww. zwolnienie dotyczy wszystkich towarów, a więc również gruntów (niezabudowanych i zabudowanych).

Jak wyżej wskazano, z treści art. 43 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 33 ustawy wynika, że w przypadku terenów niezabudowanych nie korzystają ze zwolnienia te tereny, które są przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Skoro sprzedawana działka gruntu zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenie przeznaczonym pod usługi oznaczonym symbolem B26-U, to działka ta stanowi teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy. W konsekwencji, jej sprzedaż nie będzie objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Jednocześnie należy stwierdzić, że transakcja nie będzie również korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Działka ta nie była bowiem wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku – jest ona przedmiotem umowy dzierżawy, z tytułu czego są wystawiane faktury sprzedaży VAT ze stawką 23%.

Z uwagi zatem na fakt, że sprzedaż niezabudowanej działki gruntu o sposobie korzystania określonym jako tereny mieszkaniowe („B”) nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, transakcja ta będzie opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług.

Stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Ad 2

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również braku możliwości skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy przy sprzedaży zabudowanej działki gruntu o sposobie korzystania jako grunty orne („R”).

W ww. sytuacji należy mieć na uwadze, że w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca sprecyzował, że na ww. działce gruntu (…)znajduje się budynek młyna ceglanego w stanie przedrozbiórkowym. Budynek został wniesiony co najmniej 50 lat temu. Był wykorzystywany przemysłowo do połowy lat 90-tych. Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ten obiekt.

Natomiast zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dotyczy terenów niezabudowanych (innych niż tereny budowlane), a więc automatycznie wyklucza to jego zastosowanie przy sprzedaży ww. działki, która jest działką zabudowaną (powyższy przepis nie ma zastosowania w opisanej sytuacji).

W celu ustalenia zasad opodatkowania działek zabudowanych bierzemy pod uwagę poniższe przepisy:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie - zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwił podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki i budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny tych obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Jak wyżej wskazano, działka gruntu o sposobie korzystania określonym w akcie notarialnym jako grunty orne „R” jest działką zabudowaną. Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla gruntów zabudowanych w pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy zachodzą przesłanki do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Natomiast aby rozstrzygnąć ten problem należy ustalić, czy i kiedy doszło do pierwszego zasiedlenia budynków/budowli znajdujących się na gruncie. Z definicji określonej w art. 2 pkt 14 ustawy wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.

W powyższej sprawie doszło do pierwszego zasiedlenia znajdującego się na działce budynku i od tego zasiedlenia minął okres 2 lat. Jak bowiem wskazano, na działce znajduje się budynek młyna ceglanego w stanie przedrozbiórkowym, który został wniesiony co najmniej 50 lat temu i który był wykorzystywany przemysłowo do połowy lat 90-tych, a Wnioskodawca nie ponosił żadnych wydatków na ten obiekt.

Zatem sprzedaż zabudowanej działki gruntu, w myśl uregulowań art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 29a ust. 8 ustawy, będzie zwolniona od podatku od towarów usług.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że zgodnie z przepisem art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Zatem w sytuacji spełnia ww. przesłanek określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, sprzedaż zabudowanej działki oznaczonej jako grunty orne „R” będzie opodatkowana wg właściwej stawki podatku od towarów i usług.

Z uwagi na zastosowanie innej podstawy prawnej, stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ zauważa, że wszystkie informacje niezbędne z punktu widzenia przepisów, których interpretacji oczekuje Wnioskodawca powinny wynikać z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, a nie z załączonych dokumentów. Tym samym dołączone do wniosku dokumenty (załączniki) nie podlegały merytorycznej analizie i weryfikacji w ramach niniejszego rozstrzygnięcia.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.