Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1200/14-2/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-02
Teza: opodatkowanie wydania nagród w konkursach w ramach organizowanych zawodów sportowych, konkursów lub loterii
Słowa kluczowe: loterie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 9 października 2014 r. (data wpływu 13 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wydania nagród w konkursach w ramach organizowanych zawodów sportowych, konkursów lub loterii - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wydania nagród w konkursach w ramach organizowanych zawodów sportowych, konkursów lub loterii.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Agencja prowadzi działalność gospodarczą polegającą na kompleksowej organizacji różnego rodzaju wydarzeń takich jak np: masowe imprezy motoryzacyjne, zawody sportowe, koncerty, wydarzenia kulturalne i promocyjne itp.

Agencja wykonuje te usługi na zlecenie swoich Klientów i w większości przypadków zadaniem agencji jest kompletna realizacja zlecenia tj. począwszy od wykreowania koncepcji (pomysłu), pozyskania miejsc oraz wszelkich pozwoleń, poprzez realizację wydarzenia wg obowiązującej Agencje i Klienta umowy, kończąc na raporcie z wydarzenia.

Agencja zobowiązuje się do działań organizacyjnych, natomiast Klient (Sponsor) do działań o charakterze finansowym.

Z uwagi na specyfikę niektórych umów Agencja zobowiązana jest do zorganizowania zawodów sportowych, konkursów lub loterii, których efektem jest wydanie nagrody rzeczowej albo pieniężnej.

Spółka realizowała np: Turniej w minikoszykówce dziewcząt i chłopców w szkołach podstawowych (turniej zakończony wydaniem nagród dla zwycięzców), Bieg Maratoński (zakończony wydaniem nagród), loterię promocyjną wchodzącą w skład Biegu Maratońskiego (zakończona wydaniem nagród).

Wszystkie działania dotyczące organizacji wydarzenia wyceniane są w kosztorysach zaakceptowanych przez Klienta. Wynagrodzeniem Spółki jest prowizja liczona procentowo od wartości poniesionych kosztów.

Wobec powyższego w zawartych z Klientem umowach, Spółka zobowiązuje się do zakupu towarów, które następnie przekazuje jako nagrody. Agencja odlicza VAT wykazany na fakturach zakupu nagród. Po zakończeniu usługi, Spółka wystawia Zleceniodawcy fakturę VAT za kompleksowe wykonanie zobowiązania, która uwzględnia m. in wartość zakupionych towarów przeznaczonych na nagrody. Usługa w całości opodatkowana jest 23% stawką VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle obowiązujących przepisów przekazując nagrody Spółka powinna po raz drugi opodatkować ich wydanie (poprzez wystawienie faktury wewnętrznej) - skoro wartość netto tych towarów została już objęta podatkiem VAT w kompleksowej fakturze wystawionej klientowi?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Dostawa towarów w postaci wydania nagród nie podlega ponownemu opodatkowaniu (poprzez wystawienie faktury wewnętrznej), ponieważ podatek należny zawarty jest w fakturze sprzedaży wystawionej dla Zleceniodawcy.

Agencja opiera się też na interpretacji indywidualnej wydanej Spółce przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Mokotów nr US33/NG/I/433-195/04/MP z dnia 30 kwietnia 2004 r. Mimo, że ww. interpretacja wydana jest na podstawie przeszłych przepisów to aspekt gospodarczy zaistniałych czynności pozostaje niezmienny. Interpretacja przychyla się do obecnej opinii Spółki, a mianowicie cytując: „(\`(...)\`.) w sensie ekonomicznym czynność realizowana przez spółkę, a więc usługa polegająca na kompleksowej realizacji imprezy, obejmująca także zakup i nieodpłatne przekazanie towarów (nagród) zostanie opodatkowana po jej wykonaniu. Spółka wystawia fakturę na rzez klienta/zleceniodawcy naliczając podatek według podstawowej stawki podatku (\`(...)\`)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przy czym towarami – w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Ponadto, w myśl art. 7 ust. 2 powołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zauważyć tutaj należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług dla uznania, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza dokonanie dostawy towarów za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów i otrzymaną zapłatą.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, w wyroku z dnia 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-89/81 Hong Kong Trade Development Council TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 kwietnia 1994 r. w sprawie C-16/93 R.J. Tolsma, gdzie podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kompleksowej organizacji różnego rodzaju wydarzeń takich jak: masowe imprezy motoryzacyjne, zawody sportowe, wydarzenia kulturalne i promocyjne. W związku z prowadzoną działalnością Agencja zobowiązuje się do działań organizacyjnych, Klient natomiast do działań o charakterze finansowym. Z uwagi na specyfikę niektórych umów Zainteresowany zobowiązany jest do zorganizowania zawodów sportowych, konkursów lub loterii, których efektem jest wydanie nagrody rzeczowej lub pieniężnej. Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy wszystkie działania dotyczące organizacji wydarzeń wyceniane są w kosztorysach zaakceptowanych przez Klienta. Wynagrodzeniem Spółki jest prowizja liczona procentowo od wartości poniesionych kosztów. Zatem Spółka zobowiązuje się do zakupu towarów, które następnie przekazuje jako nagrody. Spółka odlicza podatek VAT zawarty w fakturach dotyczących zakupu nagród. Po zakończeniu usługi Zainteresowany wystawia na rzecz Klienta fakturę VAT dokumentującą kompleksowe wykonanie zobowiązania, w której uwzględnia m. in wartość zakupionych towarów przeznaczonych na nagrody. Wskazane usługi Spółka opodatkowuje podstawową stawką podatku VAT. Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą kwestii opodatkowania przekazania nagród w konkursach, zawodach czy loteriach.

Z analizy wskazanych wyżej przepisów oraz przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że czynność wydania przez Wnioskodawcę nagród (towarów) w ramach organizowanych zawodów, konkursów czy loterii wypełnia znamiona dostawy towarów w rozumieniu ww. przepisu art. 7 ustawy o VAT. Zauważyć bowiem trzeba, że następuje tu przeniesienie na podmioty trzecie – tj. uczestników tych wydarzeń – prawa do rozporządzania jak właściciel wydawanymi towarami, nabytymi uprzednio przez Wnioskodawcę.

Podkreślić też należy, że fakt, że wydanie ww. towarów następuje nieodpłatnie nie oznacza, że czynność ta jest czynnością nieodpłatną. Jak wynika bowiem z wniosku, wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług – organizacji wydarzeń przez Spółkę (zawody, konkursy, loterie) na rzecz Klientów, obejmuje również koszty nabycia ww. towarów przez Wnioskodawcę. A zatem w przypadku ww. wydania towarów zapłaty nie dokonuje nabywca (uczestnik wydarzenia) lecz Klient na rzecz którego usługa jest wykonywana.

W tych okolicznościach wskazana czynność wydania towarów uczestnikom wydarzeń (zawodów, konkursów, loterii) w ramach świadczonej usługi, jako odpłatna dostawa towarów, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

W opinii Spółki, ponieważ wydanie towarów (nagród) stanowi element usługi świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów, wydanie to nie może stanowić jednocześnie odrębnej dostawy towarów.

W tym miejscu należy zauważyć, że problem, analogiczny do przedstawionego w niniejszej sprawie, był również przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z dnia 7 października 2010 r. w sprawie C-55/09 Commissioners for Her Majesty\`s Revenue and Customs przeciwko Baxi Group Ltd. W wyroku tym TSUE stwierdził, że aby ustalić, czy czynność polegająca na dostarczaniu prezentów lojalnościowych podlega podatkowi VAT należy ustalić, czy na mocy art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy stanowi ona dostawę towarów lub świadczenie usług dokonywane odpłatnie na terytorium kraju przez podatnika działającego w takim charakterze.

TSUE powołał art. 5 ust. 1 szóstej dyrektywy, który stanowi, że za dostawę towarów uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel i stwierdził, że z brzmienia tego przepisu wynika, że pojęcie dostawy towarów obejmuje nie tylko przeniesienie własności w formie przewidzianej przez dane prawo krajowe, lecz obejmuje ono także wszelkie przeniesienie władztwa nad rzeczami, które pozwala drugiej stronie na rozporządzanie nimi jak właściciel. Następnie TSUE powołał art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy, zgodnie z którym „świadczenie usług” należy rozumieć jako każdą czynność niestanowiącą dostawy towarów. Dalej TSUE wskazał, że z przedmiotowej sprawy wynika, że Spółka X, której Spółka Baxi zleciła zarządzanie programem lojalnościowym, zaopatruje się w prezenty lojalnościowe, a ich zasób stanowi własność tej spółki. Wobec tego Spółka X nie tylko ma prawo do przekazywania prezentów lojalnościowych klientom jak właściciel, ale w rzeczywistości jest ona ich właścicielem. Ponadto w przedmiotowej sprawie Spółka X dostarcza prezenty lojalnościowe.

TSUE wskazał ponadto, że odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy zakłada istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem. Szósta dyrektywa nie wymaga dla uznania dostawy towarów lub świadczenia usług za czynności odpłatne w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej dyrektywy, by wynagrodzenie za te towary lub usługi było płatne bezpośrednio przez ich odbiorcę. Zgodnie bowiem z art. 11 część A ust. 1 lit. a tej dyrektywy wynagrodzenie może pochodzić od osoby trzeciej.

W konsekwencji TSUE stwierdził, że płatności dokonywane przez sponsora na rzecz podmiotu zarządzającego omawianym programem, który to podmiot dostarcza klientom prezenty lojalnościowe należy uznać w części za wynagrodzenie płacone przez osobę trzecią za dostawę towarów klientom, a w części za wynagrodzenie za usługi świadczone przez zarządzającego tym programem na rzecz sponsora.

Przenosząc powyższe tezy na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w przedstawionej sytuacji otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie za świadczoną usługę dotyczy w rzeczywistości wykonania przez Spółkę usługi organizacji wydarzenia (zawodów, konkursu, loterii) oraz obejmuje zapłatę za zakupione towary (nagrody), które są następnie nieodpłatnie przekazywane. Zatem wynagrodzenie wypłacone Spółce przez Klienta za wykonanie przez nią czynności w ramach zawartej umowy obejmuje w rzeczywistości dwa elementy – pierwszym elementem tej kwoty jest wynagrodzenie za usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Klienta (organizacja wydarzenia), natomiast drugim elementem kwoty jest wynagrodzenie wypłacane przez tego Klienta za dostawę towarów dokonywaną przez Spółkę na rzecz podmiotów trzecich (uczestników zawodów, konkursów, loterii).

Ponadto, tut. Organ wskazuje, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, całe świadczenie kompleksowe podlega takim regulacjom opodatkowania VAT, w tym w zakresie stosowania właściwej stawki VAT, jakie dotyczą świadczenia głównego. Oznacza to, że opodatkowanie świadczeń pomocniczych, składających się na świadczenie kompleksowe, podlega takim samym zasadom opodatkowania, jakim podlega świadczenie główne. Pogląd taki został ukształtowany w orzeczeniach TSUE z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd oraz z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie C 111/05 Aktiebolaget NN.

Świadczona przez Wnioskodawcę usługa jest usługą obejmującą różne elementy. Ponieważ jednak, jak wskazano we wniosku, wynagrodzenie otrzymane przez Spółkę obejmuje również cenę towarów wydanych nieodpłatnie, to w tej części wynagrodzenie od Klienta Spółki stanowi płatność za wydane towary (nagrody).

Zaznaczyć należy ponadto, że opodatkowanie nieodpłatnego wydania towarów (nagród) przez Spółkę nie doprowadzi do podwójnego opodatkowania tej samej czynności, raz jako świadczenia usługi organizacji wydarzenia i drugi raz – jako dostawy towarów (nagród). Zwrócić należy bowiem uwagę, że wynagrodzenie wypłacone Spółce za wykonane przez nią czynności w ramach zawartej umowy obejmuje bowiem dwa elementy, z których jeden stanowi wynagrodzenie za dostawę towarów. Zatem opodatkowaniu podatkiem VAT – jako dostawa towarów – podlega tylko część wynagrodzenia otrzymanego od Klienta za przekazane towary (nagrody). W zakresie pozostałej części wynagrodzenia, nieobejmującej dostawy towarów, właściwe jest jej odrębne traktowanie dla celów opodatkowania podatkiem VAT – jako wynagrodzenie za świadczenie usługi.

Zatem, wbrew stanowisku Spółki, wydanie przez Wnioskodawcę towarów, jako wypełniająca dyspozycję art. 7 ust. 1 ustawy o VAT dostawa towarów, stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Spółka ma zatem obowiązek naliczania podatku VAT należnego z tytułu wydań towarów (nagród).

Zauważyć ponadto należy, że usługa organizacji wydarzenia (zawodów, konkursów, loterii) świadczona przez Wnioskodawcę, gdzie wydawanie towarów (nagród) w ramach różnych przedsięwzięć jest jednym z jej elementów, nie jest uznawana na gruncie przepisów o podatku od towarów usług za jedno świadczenie. Jak wskazano wyżej, w ramach takiego świadczenia wykonywane są dwie czynności: świadczenie usługi na rzecz Klienta i dostawa towarów na rzecz uczestnika (zawodów, konkursów, loterii). Obie te czynności dokonywane są odpłatnie. Płatności za świadczenie usług i dostawę towarów dokonuje Klient. W związku z tym obie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jedna jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, a druga jako świadczenie usług, o czym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca winien zatem wykazać sprzedaż towaru jako odrębną od świadczonej usługi transakcję.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcą interpretacji wydanej przez Urząd Skarbowy Warszawa Mokotów należy wskazać, że nie może mieć ona zastosowania do omawianej sprawy, gdyż nie odnosi się do przepisów prawa które mają zastosowanie w przedmiotowej interpretacji. Pomimo, że wskazana interpretacja rozstrzyga tożsamy stan faktyczny jednak przepisy prawa podatkowego od chwili wydania wskazanej interpretacji (30 kwietnia 2004 r.) wielokrotnie ulegały zmianie. Zatem przywołana przez Spółkę interpretacja nie może być wiążąca dla rozpatrywanego problemu w zakresie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w obowiązującym dla wskazanego w sprawie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.

Tym samym należy uznać, że Wnioskodawca zaprezentował nieprawidłowe stanowisko w sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.