Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.658.2024.1.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-27
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości, której - na podstawie umowy o podział majątku wspólnego małżonków - Wnioskodawca został jedynym właścicielem.
Słowa kluczowe: majątek-rozdzielność majątkowa; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie; wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 27 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 grudnia 2024 r. (wpływ 24 grudnia 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) grudnia 2018 r. Wnioskodawca wraz z żoną (...) zawarł umowę sprzedaży i Akt
    ustanowienia hipoteki w formie Aktu notarialnego (...). Przedmiotem niniejszej umowy był
    zakup lokalu mieszkalnego nr (...), położonego w (...), dla którego Sąd (...). Małżonkowie
    dokonali zakupu przedmiotowej nieruchomości do majątku wspólnego.
    (...) grudnia 2020 r. małżonkowie zawarli umowę majątkową małżeńską w formie Aktu
    notarialnego (...) w Kancelarii (...). Małżonkowie zgodnie z niniejszą umową oświadczyli, że
    wyłączają ustawową wspólność majątkową małżeńską z dniem zawarcia umowy i
    postanawiają, że do ich relacji majątkowych, będą miały zastosowanie przepisy KRO o
    rozdzielności majątkowej.
    (...) grudnia 2020 r. małżonkowie zawarli umowę o podział majątku wspólnego w formie
    Aktu notarialnego (...) w Kancelarii (...). Małżonkowie zgodnie z niniejszą umową
    oświadczyli, iż w skład ich majątku wspólnego, który był objęty wspólnością ustawową
    wchodzi lokal mieszkalny nr (...), położony w (...), dla którego Sąd (...) prowadzi Księgę
    Wieczystą nr (...). W dziale drugim niniejszej KW wpisani są na zasadach wspólności
    ustawowej małżeńskiej na podstawie ww. umowy sprzedaży aktu ustanowienia hipoteki z
    (...) grudnia 2018 r., (...). Zgodnie z niniejszą umową małżonkowie dokonali podziału
    majątku wspólnego, w ten sposób, że Wnioskodawca nabywa na wyłączną własność lokal
    mieszkalny nr (...), położony w (...), dla którego Sąd (...) prowadzi Księgę Wieczystą nr (...) o
    wartości (...). Ponadto, małżonkowie oświadczyli, iż niniejszy podział majątku wspólnego
    obejmuje ich cały majątek, który był objęty wspólnością ustawową małżeńską i z tego
    tytułu nie są zobowiązani do żadnych dopłat i spłat oraz nie będą mieć do siebie w
    przyszłości żadnych roszczeń.
    (...) października 2024 r. Wnioskodawca zbył powyższą nieruchomość na rzecz osób
    trzecich, którą nabył w całości na podstawie ww. umowy o podział majątku wspólnego, w
    formie Aktu notarialnego (...).

## Pytanie

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym Wnioskodawca w związku z nabyciem w
    całości nieruchomości na podstawie umowy o podział majątku wspólnego małżonków bez
    obowiązku spłat, będzie zobowiązany uiścić podatek od osób fizycznych po dokonaniu
    sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (...) października 2024 r.?
    Czy sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 20 grudnia 2024 r.)
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, ograniczenie ustawowej wspólności majątkowej przez
    przesunięcie nieruchomości z majątku wspólnego obojga małżonków do majątku
    osobistego nie stanowi ponownego nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej
    „u.p.d.o.f.” przez jednego z małżonków.
    W świetle art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy, zwanej
    dalej „k.r.i.o.” – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami wspólność
    majątkowa (ustawowa), która obejmuje majątek nabyty w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich.
    Małżonkowie mogą ją jednak w formie aktu notarialnego – zgodnie z art. 47 § 1 k.r.i.o. –
    rozszerzyć lub ograniczyć.

    Umowa taka ma charakter bezudziałowy. Oznacza to, że w przypadku sprzedaży
    nieruchomości każdy z małżonków zbywa całą nieruchomość, a nie udziały w niej, a cały
    przychód ze sprzedaży wchodzi niepodzielnie do majątku wspólnego. Ponadto, z chwilą
    objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie następuje jakiekolwiek wydzielenie
    części nieruchomości, w konsekwencji każdy z małżonków jest właścicielem całej
    nieruchomości.
    Zawarcie umowy majątkowej nie oznacza też zbycia prawa do nieruchomości lub jej
    części. Ponadto, z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie następuje
    jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a zatem każdy z małżonków jest
    właścicielem całej nieruchomości. Zawarcie umowy majątkowej nie oznacza też zbycia
    prawa do nieruchomości lub jej części.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale z 15 maja 2017 r.
    sygn. akt II FPS 2/17, w którym Sąd wyjaśnił, że dla celów opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a – c u.p.d.o.f., nabytych przez małżonka w wyniku
    dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień
    nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego
    małżonków.
    Uchwała ta została wprawdzie podjęta w odmiennym stanie faktycznym (dziedziczenia po
    zmarłym małżonku), jednak wyrażona w niej zasada prawna co do daty nabycia
    nieruchomości wchodzącej w skład wspólności małżeńskiej ma walor uniwersalny.
    Stwierdzono w niej bowiem, że dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia
    nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do
    majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można
    przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.
    Wspólność małżeńska (łączna) jest wspólnością bezudziałową, czyli w czasie jej trwania
    małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości.
    Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej, to znaczy obejmuje cały zbiór praw
    majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. W przypadku
    nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności
    małżeńskiej, przewidzianej w art. 31 k.r.i.o. nie ma możliwości określenia, w jakich
    częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.
    f., a nawet nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez
    małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających
    jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej.
    Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które
    małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że
    małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu
    nabycia, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f., od daty ustania ustawowej
    majątkowej wspólności małżeńskiej bądź daty następującego w następstwie ustania tej
    wspólności podziału majątku dorobkowego. Małżonek, który otrzymuje całą
    nieruchomość w wyniku podziału majątku wspólnego, pozostaje właścicielem całej
    nieruchomości, nabytej już wcześniej, czyli zniesienie wspólności małżeńskiej nie ma
    wpływu na określenie daty nabycia nieruchomości, bądź udziału w tej nieruchomości dla
    ustalenia przychodu podatkowego ze źródła, jakim jest odpłatne jej zbycie.
    Mając na uwadze poglądy wyrażane w orzecznictwie należy wskazać, że skoro przepisów
    ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w
    wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z
    tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżeńskiej lub śmierci
    jednego z nich, to niezasadne jest uznawanie, że nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a-c u.p.d.o.f. jest nabycie części nieruchomości lub prawa, po ustaniu wspólności
    majątkowej małżeńskiej przekraczającej udział w majątku wspólnym z uwagi na
    „zwiększenie aktywów majątku podatnika” (w konsekwencji uzyskania przychodu w

    rozumieniu u.p.d.o.f.), które powoduje powstanie źródła przychodów ze sprzedaży
    nieruchomości w okresie pięcioletnim. W przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości
    mieści się zawsze wartość, którą ta nieruchomość bądź jej część miała w momencie
    nabycia, a przecież przychód, do którego nie stosuje się przepisów ustawy powinien być
    wyłączony.
    Mając na uwadze powyższe, brak zatem uzasadnionych przesłanek do odmiennego
    traktowania podatnika sprzedającego nieruchomość w następstwie uzyskania prawa do
    wyłącznego nią dysponowania w wyniku zawarcia umowy o podział majątku wspólnego, w
    stosunku do podatnika, który uzyskał to prawo w wyniku ustania wspólności ustawowej. A
    więc do pierwotnego nabycia całej nieruchomości do ustawowej wspólności małżeńskiej
    za datę jej nabycia należy uznać tę właśnie datę, czyli (...) grudnia 2018 r. Następne
    zdarzenia prawne, czyli ustanie ustawowej wspólności małżeńskiej nie mają już prawnego
    znaczenia dla ustalenia przesłanki kwalifikującej przychód z odpłatnego zbycia
    nieruchomości jako przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych. Takie
    stanowisko przesądza o zasadności tezy, że w świetle przytoczonej uchwały Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17 – ale także wyrażającego
    zbieżne stanowiska prawne wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 sierpnia 2017
    r., sygn. akt II FSK 1937/15 – za datę nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a u.p.d.o.f. należy uznać datę jej nabycia do ustawowej wspólności majątkowej.
    Ponadto, w powołanej uchwale podkreślono, że brak szczegółowych unormowań
    zagadnienia nabycia w treści art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. w odniesieniu do małżeńskiej
    wspólności ustawowej nie może prowadzić do nakładania obowiązku w drodze niejasnych
    przepisów pozostawiając w istocie nadmierną swobodę organom podatkowym w
    kreowaniu obowiązku podatkowego. Jest to poza tym nieusprawiedliwione o tyle, że
    niewątpliwie art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. ogranicza w istotny sposób swobodę
    dysponowania prawem własności i innymi prawami w tym przepisie wymienionymi. Z tej
    przyczyny, jako przepis o charakterze wyjątkowym, musi być interpretowany ściśle, a
    wątpliwości prawne powinny być wyjaśniane na korzyść podatnika (por. uchwała siedmiu
    sędziów NSA z 17 grudnia 1996 r., FPS 7/96 (ONSA 1997, nr 2, poz. 51)).
    W konsekwencji odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę przedmiotowej nieruchomości, w
    części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2020 r. w wyniku podziału majątku
    wspólnego nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., a
    uzyskany z tego tytułu dochód nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych według zasad określonych w art. 30e u.p.d.o.f. z uwagi na zbycie
    przedmiotowej nieruchomości przez Wnioskodawcę po upływie 5 lat od dnia jego nabycia
    ((...) grudnia 2018 r.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Zatem decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment nabycia lub wybudowania ww.
    nieruchomości lub praw.
    Na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie odpłatne zbycie przez Pana lokalu mieszkalnego
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne jest
    ustalenie, czy zbycie to nastąpiło po upływie okresu, o którym mowa w przepisie art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W szczególności art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości
    następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności
    prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym,
    poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) grudnia 2018 r. zakupił Pan wraz z żoną, do majątku
    wspólnego, lokal mieszkalny nr (...), położony w (...). W formie aktu notarialnego, (...)
    grudnia 2020 r., zawarli Państwo umowę majątkową małżeńską zgodnie z którą
    oświadczyli, że wyłączają ustawową wspólność majątkową małżeńską z dniem zawarcia
    umowy i postanawiają, że do ich relacji majątkowych, będą miały zastosowanie przepisy
    Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego o rozdzielności majątkowej. W formie aktu
    notarialnego (...) grudnia 2020 r. zawarli Państwo umowę o podział majątku wspólnego,
    zgodnie z którą nabył Pan na wyłączną własność lokal mieszkalny nr (...), położony w (...).

    Ponadto, oświadczyli Państwo, iż niniejszy podział majątku wspólnego obejmuje ich cały
    majątek, który był objęty wspólnością ustawową małżeńską i z tego tytułu nie są
    zobowiązani do żadnych dopłat i spłat oraz nie będą mieć do siebie w przyszłości żadnych
    roszczeń. (...) października 2024 r. zbył Pan powyższą nieruchomość na rzecz osób trzecich.
    W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę kwestię nabycia nieruchomości do
    wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), w
    której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przy czym, stosownie do art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 §
      2 i 3.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z
    dyspozycji przepisu art. 211 Kodeksu cywilnego – podział ten nie jest obowiązkowy.
    Zgodnie z tym przepisem:

      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
    małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela.
    W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych
    do majątku wspólnego małżonków nieruchomości, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8,
    okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    W przedmiotowej sprawie za datę nabycia przez Pana lokalu mieszkalnego nr (...)
    położonego w (...) należy zatem uznać datę nabycia tego lokalu do ustawowej wspólności
    majątkowej małżeńskiej, tj. (...) grudnia 2018 r.
    Zatem 5-letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla ww. lokalu niewątpliwie już
    upłynął.
    Wobec powyższego stwierdzam, że dokonana przez Pana sprzedaż lokalu mieszkalnego nr
    (...) położonego w (...), nabytego do majątku wspólnego na prawach ustawowej wspólności
    majątkowej małżeńskiej, którego – na podstwie umowy o podział majątku wspólnego
    małżonków – został Pan jedynym właścicielem, nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Odpłatne zbycie nastąpiło bowiem po upływie 5 lat licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości do majątku
    wspólnego małżonków. Zatem sprzedaż tego lokalu mieszkalnego nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie jest Pan zobowiązany
    do zapłaty podatku dochodowego w związku ze sprzedażą ww. lokalu mieszkalnego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Natomiast w odniesieniu do powołanych przez Pana wyroków sądów wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.