Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.589.2024.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-28
Teza: Ustalenie, czy sprzedaż niezabudowanych działek gruntu jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-prowadzenie działalności gospodarczej ; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; opodatkowanie-obowiązek opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego, w zakresie podatku od towarów i usług, jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 11 grudnia 2024 r, dotyczący
    ustalenia, czy sprzedaż niezabudowanych działek gruntu jest opodatkowana podatkiem
    od towarów i usług wpłynął 13 grudnia 2024 r. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 29 stycznia 2025 r. (data wpływu 31 stycznia 2025 r.). Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    W dniu 18 września 2013 r. dokonała Pani zakupu 4 niezabudowanych działek gruntu o
                    2łącznej powierzchni 6.225 m położonych w (...) oraz 4 czterech udziałów w prawie
                                            2własności niezabudowanych działek gruntu o łącznej powierzchni 1.539 m za kwotę
    brutto łącznie z podatkiem VAT 639.063,00 zł.
    Zakup powyżej opisanych działek podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    w stawce 23%. W wyniku podziału 2 działek w roku 2020 i zniesienia współwłasności 1
    działki w roku 2014 powstało 7 niezabudowanych działek gruntu o łącznej powierzchni
        27.089 m oraz 3 udziały w niezabudowanych działkach gruntu o łącznej powierzchni 664 m
    2. Gmina (...) posiada miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony
    Uchwałą (...) z dnia 6 września 2007 roku. Zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego działki oznaczone są jako tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej z ogrodami, natomiast udziały w gruntach
    oznaczone są jako tereny dróg wewnętrznych - ulica dojazdowa. Wszystkie działki
    posiadają dojazd do drogi gminnej poprzez drogę wewnętrzną oraz posiadają dostęp do
    mediów tj. prąd, woda, gaz, Internet.
    Działki zostały zakupione aby w przyszłości, będąc na emeryturze, zabezpieczyć Panią
    finansowo.
    W marcu 2024 przystąpiła Pani do sprzedaży działek. Powołała Pani pełnomocnika do
    sprzedaży działek, następnie otrzymała Pani zaliczkę na poczet sprzedaży działek. W dniu
    2 kwietnia 2024 r. zarejestrowała się w Urzędzie Skarbowym, VAT składając oświadczenie,
    że cyt. „sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w postaci gruntu budowlanego wiązała
    się z podjęciem dodatkowych czynności wykraczających poza zwykły zarząd majątku - w
    związku z tym podlega opodatkowaniu VAT”.
    Z tytułu dokonanej sprzedaży działek gruntu niezabudowanych w miesiącach marcu,
    kwietniu i maju 2024 odprowadziła Pani podatek należny VAT składając deklaracje w
    ustawowych terminach. W sumie sprzedała Pani 4 działki. W miesiącu kwietniu 2 działki
    oraz w miesiącu maju 2 działki.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:
    - Przedmiotem interpretacji jest 7 niezabudowanych działek gruntu oraz 3 udziały w
    niezabudowanych działkach gruntu.
    - Działki będące przedmiotem interpretacji indywidualnej oznaczone są numerami (...)
    udziały w drodze nr (...).
    - W związku z nabyciem działek i udziałów w prawie własności działek, z których następnie
    powstały działki będące przedmiotem wniosku nie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego, gdyż w dniu nabycia nie była Pani podatnikiem VAT, a działki
    kupowała Pani jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej aby w
    przyszłości, będąc na emeryturze, zabezpieczyć Panią finansowo.

    - Od dnia nabycia do dnia sprzedaży nie wykorzystywała Pani działek będących
    przedmiotem wniosku.
    - Działki będące przedmiotem wniosku nie były wykorzystywane do działalności
    zwolnionej od podatku. W okresie od 2013 tj. od dnia nabycia nieruchomości do chwili
    obecnej nie prowadziła Pani i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej.
    - Żadna z działek będących przedmiotem wniosku nie była udostępniana osobom trzecim.
    - Jedyne działania, które podjęła Pani w celu zwiększenia wartości nieruchomości to
    podział dwóch działek na mniejsze po zmianie planu zagospodarowania przez gminę
    (...) zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy (...) z dnia 29 kwietnia 2014 r., z których
    powstały działki o numerach (...).
    - Nie występowała Pani z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działek
    będących przedmiotem wniosku.
    - Nie występowała Pani z wnioskiem o zmianę w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego dla przedmiotowych działek.
    - Zawierała Pani umowy przedwstępne przed sprzedażą działek o numerach (...) wraz z
    udziałami w drodze (...) z nabywcami. Jedynym warunkiem zawarcia umowy finalnej
    było uzyskanie kredytu przez kupujących.
    - Nabywcy nie ponosili nakładów finansowych związanych z nieruchomością od dnia
    zawarcia umowy przedwstępnej do dnia zawarcia umowy finalnej.
    - Kupującym nie zostało udzielone żadne pełnomocnictwo ani inne umocowanie prawne
    do działania w Pani imieniu.
    - Udzieliła Pani pełnomocnictwa pośrednikowi w sprzedaży tj. agencji sprzedaży
    nieruchomości w celu pośredniczenia w sprzedaży nieruchomości w ten sposób, że
    opracowała i zamieszczała ogłoszenia na różnych portalach, prowadziła rozmowy z
    przyszłymi kupującymi i ustalała ceny oraz warunki sprzedaży. Pełnomocnictwo
    obejmowało również podpisanie w Pani imieniu aktu notarialnego sprzedaży.

## Pytanie

Czy sprzedaż opisanych powyżej działek gruntu niezabudowanych jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Sprzedaż opisanych powyżej gruntów niezabudowanych będzie podlegała podatkowi od
    towarów i usług na podstawie art 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że
    każdy kto dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nieruchomości do celów
    działalności gospodarczej powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntu angażuje
    środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie takiego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy lub posiadanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, powołanie pełnomocnika
    do sprzedaży działek lub innych tego rodzaju działań o zbliżonym charakterze.
    Zatem sprzedaż opisanych powyżej działek budowlanych będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W Pani ocenie jest to zgodne z

    orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 16 września 2011 r. w
    połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10, gdyż zamiar wykorzystania działek będących
    przedmiotem wniosku nie służył celom osobistym lecz służył dalszej odsprzedaży.
    Dostawa działek budowlanych nie nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym lecz
    stanowiła zbycie dokonane w ramach prowadzonej działalności, o której mowa w art. 15
    ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Sprzedaż wyżej wymienionych działek zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy biedzie dostawą
    dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności, o której mowa w
    powyższych artykułach ustawy i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w stawce 23%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonywana
    przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej
    czynności.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy obejmuje:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego

    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r.,
    str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, „podatnikiem” jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez
    względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
    Jak wskazano wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że
    państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt
    nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie
    (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady).
    Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika
    działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,

    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Przedmiotem Pani wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy sprzedaż niezabudowanych
    działek gruntu będących przedmiotem wniosku jest opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała Pani działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży działek i udziałów
    w prawie własności działek, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania jej za podatnika
    podatku od towarów i usług.

    Z opisu sprawy i uzupełnienia wniosku wynika, że przedmiotem sprzedaży jest 7
    niezabudowanych działek gruntu oraz 3 udziały w niezabudowanych działkach gruntu.
    Działki oznaczone są numerami: (...).
    - Działki kupowała Pani jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej aby
    w przyszłości, będąc na emeryturze, zabezpieczyć się finansowo;
    - Od dnia nabycia do dnia sprzedaży nie wykorzystywała Pani działek będących
    przedmiotem wniosku;
    - Działki będące przedmiotem wniosku nie były wykorzystywane do działalności
    zwolnionej od podatku. Od dnia nabycia nieruchomości do chwili obecnej nie
    prowadziła Pani i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej;
    - Żadna z działek będących przedmiotem wniosku nie była udostępniana osobom trzecim;
    - Jedyne działania, które podjęła Pani w celu zwiększenia wartości nieruchomości to
    podział dwóch działek na mniejsze po zmianie planu zagospodarowania przez gminę
    (...) zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy (...) z dnia 29 kwietnia 2014 r., z których
    powstały działki o numerach (...).
    - Nie występowała Pani z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działek
    będących przedmiotem wniosku;
    - Nie występowała Pani z wnioskiem o zmianę w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego dla przedmiotowych działek;
    - Zawierała Pani umowy przedwstępne przed sprzedażą działek o numerach (...) wraz z
    udziałami w drodze (...) z nabywcami. Jedynym warunkiem zawarcia umowy finalnej
    było uzyskanie kredytu przez kupujących;
    - Nabywcy nie ponosili nakładów finansowych związanych z nieruchomością od dnia
    zawarcia umowy przedwstępnej do dnia zawarcia umowy finalnej;
    - Kupującym nie zostało udzielone żadne pełnomocnictwo ani inne umocowanie prawne
    do działania w Pani imieniu;
    - Udzieliła Pani pełnomocnictwa pośrednikowi w sprzedaży tj. agencji sprzedaży
    nieruchomości w celu pośredniczenia w sprzedaży nieruchomości w ten sposób, że
    opracowała i zamieszczała ogłoszenia na różnych portalach, prowadziła rozmowy z
    przyszłymi kupującymi i ustalała ceny oraz warunki sprzedaży. Pełnomocnictwo
    obejmowało również podpisanie w Pani imieniu aktu notarialnego sprzedaży.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty opis sprawy stwierdzić
    należy, że zbycie przez Panią działek nr (...)
    i udziałów w prawie własności działek nr (...), zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, będzie
    stanowić dostawę dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Po pierwsze, skala (ilość) nabytych działek świadczy, że nie był to zakup dla potrzeb
    prywatnych. Po drugie, nabyła Pani udziały w działkach pod drogę. Świadczy to o tym, że
    Pani celem było nabycie towaru jak najbardziej atrakcyjnego pod względem handlowym.
    Następnie, dokonała Pani podziału dwóch działek w celu zwiększenia ich wartości.
    Ponadto powołała Pani pełnomocnika do sprzedaży działek, który miał również prowadzić
    działalność marketingową (przygotowywanie ogłoszeń i ich zamieszczanie na różnych
    portalach). Dodatkowo zarejestrowała się Pani jako podatnik VAT ze względu na to, że
    „sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w postaci gruntu budowlanego wiązała się z
    podjęciem dodatkowych czynności wykraczających poza zwykły zarząd majątku”.
    Powyższy ciąg podjętych przez Panią działań wskazuje, że podejmowała Pani działania
    podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj.

    wykazała Pani aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy
    będzie składnik Pani majątku osobistego, a zbycie przedmiotowych działek będzie
    stanowiło realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy nieruchomości
    - działek nr (...) i udziałów w prawie własności działek nr (...) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku.
    W treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewiduje bowiem dla niektórych czynności obniżone stawki podatku,
    bądź zwolnienie od podatku.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
    Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod
    zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1130, ze zm.):
    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
    studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz
    miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
    wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
    zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;

      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca
    1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę.
    Tym samym, w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 33, odpowiada więc także treści ww. orzeczenia, gdyż
    cechę przeznaczenia pod zabudowę ustala się na podstawie określonych wprost w
    ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    Zatem, ustawa nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o
    istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu.
    Podała Pani, że dla przedmiotowych Działek obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym działki oznaczone są jako tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej z ogrodami, natomiast udziały w
    gruntach oznaczone są jako tereny dróg wewnętrznych - ulica dojazdowa.
    Zatem odnosząc się do zastosowania zwolnienia od podatku dla sprzedaży
    niezabudowanych działek nr (...) i udziałów w prawie własności działek nr (...) należy
    wskazać, że ww. działki spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt
    33 ustawy. Zatem dostawa działek nr (...) i udziałów w prawie własności działek nr (...) nie
    będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9.
    Należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości niezabudowanych, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w
    oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
    działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
    przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

    W analizowanej sprawie, sprzedaż działek nr (...) i udziałów w prawie własności działek nr
    (...) nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazała Pani bowiem w uzupełnieniu wniosku w związku z nabyciem nieruchomości
    nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz nie wykorzystywała
    Pani nieruchomości wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy, stwierdzić należy, że dostawa przez Panią
    działek nr (...) i udziałów w prawie własności działek nr (...) nie korzysta także ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie zostały
    spełnione warunki, o którym mowa w tym przepisie.
    W konsekwencji, należy stwierdzić że, w stosunku sprzedaży działek nr (...) i udziałów w
    prawie własności działek nr (...), nie znajdzie zastosowania zwolnienie przewidziane w art.
    43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy o VAT.
    Oznacza to, że sprzedaż działek nr (...) i udziałów w prawie własności działek nr (...) będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem właściwej stawki podatku
    VAT.
    Zatem Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Organ pragnie również zauważyć, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od
    towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług po dniu 30 czerwca 2020 r.
    może być określona wyłącznie w ramach wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w
    art. 42a ustawy o VAT.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanego pytania) Wnioskodawcy.
    Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku,
    kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami
    wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić
    funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia
    przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako :„PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.