Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.251.2025.1.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Dotyczy rozliczenia podatku akcyzowego przez podatnika
zużywającego energię elektryczną zakupioną od podmiotu
posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
ewidencja
koncesja
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Powstanie obowiązku
podatkowego w przypadku energii elektrycznej
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów
akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie
obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania
wyrobów akcyzowych
Podatek akcyzowy-Wyroby akcyzowe - przepisy
szczegółowe. Podstawa opodatkowania i stawki akcyzy.-
Wyroby energetyczne i energia elektryczna.-Wyroby
energetyczne - definicja.
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 18
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 19
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 21
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 5
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 11-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
1-art. 9-ust. 3
1

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
2-art. 13-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział
4-art. 24-ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział VIa-art.
138h

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 11 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 22
    września 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzą Państwo działalność gospodarczą, w ramach której posiadają (...), które oferują
    szeroki asortyment wysokiej jakości (...) i wyrobów (...) sprzedawanych pod marką (X.). (...)
    (X.) wytwarzane są w trzech miejscach w (...) i okolicach - (...) (...) jest w (...) głównej w (...)
    pod (...) (...), (...) wytwarzane jest w (...) głównej w (...)-(...), a produkty (...) w (...) (...) na (...).
    Ponadto Spółka posiada sieć (...) - punktów sprzedaży, w których dostępne są (...) ((...) i (...)
    (...)) (X.). Sieć punktów sprzedaży stanowią zarówno (...) własne oraz (...) franczyzowe
    zlokalizowane na terenie (...) i okolic oraz w (...), jak również w mniejszych i większych
    sklepach spożywczych.

    Spółka posiada koncesję Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na wytwarzanie energii
    elektrycznej wydaną na okres od (...) r. do (...) r. w jednostce kogeneracji ((...)), o łącznej
    mocy zainstalowanej elektrycznej (...) MW, wykorzystującej w procesie spalania gaz ziemny
    wysokometanowy, zlokalizowanej w (...).
    Zdecydowana część energii elektrycznej wytworzonej w jednostce kogeneracji jest przez
    Wnioskodawcę zużywana, w (...) głównej w (...), zaś pozostała nadwyżka wyprodukowanej
    energii elektrycznej jest odsprzedawana podmiotowi posiadającemu koncesję obrót
    energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
    energetyczne.
    Wnioskodawca posiada również instalację fotowoltaiczną o łącznej mocy instalacji (...) MW.
    Energia elektryczna w niej wytworzona jest większości zużywana przez Spółkę, zaś
    pozostała nadwyżka wyprodukowanej energii elektrycznej jest odsprzedawana
    podmiotowi posiadającemu koncesję obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.
    Wnioskodawca dokonuje również zakupu energii elektrycznej od podmiotów
    posiadających koncesję na obrót energią elektryczną, którą zużywa w sieci swoich piekarni
    oraz punktów sprzedaży.
    Informacja o zużyciu wolumenu energii elektrycznej jest przekazywana przez dystrybutora
    posiadającego koncesję obrót energią elektryczną wraz z dokumentem sprzedaży
    (fakturą) tejże energii.
    Wnioskodawca mając świadomość obowiązków akcyzowych jako podmiotu posiadającego
    koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej związanych ze zużyciem wytwarzanej oraz
    zakupionej bez akcyzy energii elektrycznej:
    - składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje AKC-4 według
      ustalonego wzoru;
    - oblicza i wpłaca akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego;
    - zgodnie z art. 138h ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym prowadzi ilościową ewidencję
      energii elektrycznej.
    Ze względu na specyfikę działalności Wnioskodawcy, który posiada wiele punktów poboru
    energii, ich rozliczenie przekazane przez dostawcę energii wraz z dokumentem sprzedaży
    otrzymywane jest cykliczne w ujęciu kilkumiesięcznym.
    Nie budzi wątpliwości Spółki, że Wnioskodawca winien wykazywać obowiązek podatkowy
    w akcyzie z tytułu zużytej energii za miesiąc, w którym dochodzi do zużycia zakupionej
    energii.
    Natomiast Spółka posiada kilku dostawców energii elektrycznej, którzy przekazują dane
    dotyczące zużycia w różnych terminach oraz zmiennych okresach rozliczeniowych.
    Niekiedy rozliczenie przekazane przez dostawców energii, jest korygowane i
    przekazywane w ujęciu kilkumiesięcznym.
    Z uwagi na mnogość przesyłanych przez dostawców rozliczeń energii elektrycznej
    odnośnie poszczególnych punktów poboru, które przekazywane są nierzadko po kilku
    miesiącach od zakończenia danego okresu rozliczeniowego oraz w konsekwencji po
    upływie terminu na złożenie deklaracji dla podatku akcyzowego (tj. po 25 następnego
    miesiąca, w którym nastąpiło zużycie energii), informacja stanowiąca podstawę do
    dokonania rozliczenia podatku akcyzowego i wpisu do ewidencji jest przez dostawców
    energii elektrycznej korygowana, co implikuje również konieczność dokonywania korekt
    deklaracji dla podatku akcyzowego za poprzednie okresy.
    Stąd też Spółka rozważa następujący model opodatkowania akcyzą energii elektrycznej
    zakupionej od podmiotu posiadającego koncesję.

    Wnioskodawca po otrzymaniu informacji od dostawcy energii o wolumenie energii
    elektrycznej zużytej w poszczególnych punktach poboru dokonywałby rozliczenia podatku
    akcyzowego, tj. obliczenia, zadeklarowania i wpłaty podatku akcyzowego od ilości energii
    elektrycznej za miesiąc, w którym następuje wystawienie faktury sprzedaży energii
    elektrycznej przez dostawcę, obejmującej wskazane zużycia w poszczególnych punktach
    poboru.
    Jednocześnie Wnioskodawca mając świadomość konieczności prowadzenia ewidencji
    ilościowej energii elektrycznej, wpisu do tejże ewidencji wymaganych danych, o których
    mowa w art. 138h ust.5 ustawy o podatku akcyzowym, w zakresie energii zakupionej i
    zużytej dokonywałby po otrzymaniu od dostawcy energii rozliczenia zużytej energii wraz z
    dokumentem sprzedażowym, wykazując te dane za miesiąc, w którym następuje
    wystawienie faktury sprzedaży energii elektrycznej przez dostawcę.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z § 2 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2023 r. w sprawie ewidencji, dokumentacji i
    protokołów dotyczących wyrobów akcyzowych i znaków akcyzy wpisów do dokumentacji
    prowadzonej odpowiednio przez podatnika zużywającego energię elektryczną, o którym
    mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy, dokonywałby nie rzadziej niż raz w miesiącu.
    Powyższe rozważania w zakresie sposobu rozliczania akcyzy od energii elektrycznej
    skłoniły Spółkę do zwrócenia się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem
    o interpretację indywidualną w zakresie przedstawionego we wniosku zdarzenia
    przyszłego obejmującego potwierdzenia okresu rozliczeniowego, za który Wnioskodawca
    winien deklarować obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym z tytułu zużycia
    zakupionej przez Wnioskodawcę energii elektrycznej od podmiotu posiadającego koncesję
    na obrót energią elektryczną oraz wpisu do ewidencji ilościowej energii elektrycznej
    wymaganych danych, o których mowa w art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o
      podatku akcyzowym, zużywający energię elektryczną zakupioną od podmiotu
      posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną, winien dokonywać rozliczenia
      podatku akcyzowego, tj. obliczenia, zadeklarowania i wpłaty podatku akcyzowego z
      tytułu zużycia tej energii, za miesiąc, w którym wystawiono fakturę lub inny dokument
      wystawiony przez dostawcę energii, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną
      energię elektryczną?
    2. Czy Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o
      podatku akcyzowym, zużywający energię elektryczną zakupioną od podmiotu
      posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną, winien dokonywać wpisu do
      ilościowej ewidencji energii elektrycznej w momencie otrzymania od dostawcy energii
      rozliczenia zużytej energii wraz z dokumentem sprzedażowym za miesiąc, w którym
      wystawiono fakturę lub inny dokument wystawiony przez dostawcę energii, z którego
      wynika zapłata należności za sprzedaną energię elektryczną?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
      akcyzowym, zużywający energię elektryczną zakupioną od podmiotu posiadającego
      koncesję na obrót energią elektryczną, winien dokonywać rozliczenia podatku
      akcyzowego, tj. obliczenia, zadeklarowania i wpłaty podatku akcyzowego z tytułu
      zużycia tej energii, za miesiąc, w którym wystawiono fakturę lub inny dokument
      wystawiony przez dostawcę energii, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną
      energię elektryczną.
    2. Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
      akcyzowym, zużywający energię elektryczną zakupioną od podmiotu posiadającego
      koncesję na obrót energią elektryczną, winien dokonywać wpisu do ilościowej

      ewidencji energii elektrycznej w momencie otrzymania od dostawcy energii rozliczenia
      zużytej energii wraz z dokumentem sprzedażowym za miesiąc, w którym wystawiono
      fakturę lub inny dokument wystawiony przez dostawcę energii, z którego wynika
      zapłata należności za sprzedaną energię elektryczną.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Spółka jako podmiot posiadający koncesję, zużywający energię elektryczną
    wyprodukowaną przez siebie lub zakupioną bez akcyzy, dokonywać będzie czynności
    będącej przedmiotem opodatkowania akcyzą, w myśl art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    akcyzowym, zgodnie z którym:
    „Art. 9. W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
    pkt 3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w
    pkt 2”.
    W konsekwencji Wnioskodawca jest podatnikiem z tytułu czynności, o której mowa w art.
    9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym oraz zobowiązanym w opisanym stanie
    faktycznym [zdarzeniu przyszłym], do składania miesięcznych deklaracji podatkowych,
    zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.
    Nie budzi zatem wątpliwości, że Wnioskodawca jako podmiot posiadający koncesję na
    wytwarzanie energii elektrycznej nie posiada statusu nabywcy końcowego, a zatem
    zobowiązany jest jako podatnik podatku akcyzowego do obliczenia, zadeklarowania oraz
    wpłaty podatku akcyzowego.
    W zakresie energii elektrycznej, którą Wnioskodawca zakupuje od podmiotów
    posiadających koncesję na obrót energią elektryczną, oraz którą zużywa w sieci swoich
    piekarni oraz punktów sprzedaży, Wnioskodawca bez wątpienia jest zobowiązanym do
    naliczenia podatku akcyzowego od ilości, która zgodnie wystawionym dokumentem
    sprzedażowym i rozliczeniowym, została sprzedana Wnioskodawcy.
    W zakresie tym Spółka rozważa przyjęcie modelu, w którym właściwym okresem
    rozliczeniowym, za który Wnioskodawca winien wykazywać obowiązek podatkowy w
    akcyzie od tej energii, jest miesiąc, w którym wystawiono fakturę lub inny dokument
    wystawiony przez dostawcę energii, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną
    energię elektryczną.
    Zaproponowany sposób rozliczenia, wynika z okoliczności, iż Wnioskodawca dopiero po
    otrzymaniu rozliczenia oraz dokumentu sprzedaży od swojego dostawcy energii
    elektrycznej jest w stanie określić ilości energii podlegającej opodatkowaniu akcyzą, a
    także ją zaewidencjonować w ilościowej ewidencji energii elektrycznej.
    Zdarza się bowiem, że finalna informacja stanowiąca podstawę do dokonania rozliczenia
    podatku akcyzowego i wpisu do ewidencji jest udostępniona Spółce już po upływie
    terminu na złożenie deklaracji dla podatku akcyzowego za dany okres rozliczeniowy.
    Dlatego, w ocenie Spółki, uzasadnionym jest przyjęcie modelu, w którym podatek
    akcyzowy od energii zakupionej od dostawcy i zużytej przez Wnioskodawcę wykazywany
    będzie w miesiącu, w którym doszło do sprzedaży tej energii - tj. wystawienia faktury lub
    innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika
    energię elektryczną.
    Pozwoli to uniknąć dodatkowych i zbędnych obciążeń biurokratycznych po stronie
    Krajowej Administracji Skarbowej związanych z analizą i weryfikacją korekt deklaracji AKC-
    4 za miesiąc, w którym nastąpiło zużycie energii, składanych przed podmiot w obliczu
    otrzymania zmodyfikowanej informacji od dostawcy energii o wolumenie energii
    elektrycznej zużytej w poszczególnych punktach poboru. Niekiedy wiąże się to z
    koniecznością wielokrotnego korygowania deklaracji AKC-4, z uwagi na pojawiające się
    modyfikacje do rozliczenia obejmującego kilka miesięcy, a także wiele miejsc poboru oraz
    kilku dostawców.

    Takie ujęcie obowiązków akcyzowych nawiązuje do terminu określonego art. 24 ust. 1 pkt
    2 ustawy o podatku akcyzowym, który koreluje obowiązki podatnika dokonującego
    sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu właśnie z uwagi na wystawiony przez
    dostawcę energii dokument, z którego wynika należność za sprzedaną przez podatnika
    energię elektryczną.
    Dystrybutor energii i przygotowany przez niego system rozliczeń handlowych
    uwzględniają sposób przesyłania faktur i danych o zużyciu energii elektrycznej pod kątem
    nabywcy końcowego. Zatem w sytuacji utraty tegoż statusu, poza brakiem naliczenia
    akcyzy, niezmienna pozostaje forma otrzymania dokumentów rozliczeniowych, które de
    facto stanowią podstawę i kluczowa daną potwierdzającą zużycie energii przez podmiot,
    stający się podatnikiem akcyzy w momencie uzyskania koncesji.
    Tym samym system rozliczeń za zużytą energią elektryczną, uzależniony jest de facto od
    przesłania finalnego rozliczenia za zużytą energię oraz faktur przez dostawcę energii.
    Zatem Wnioskodawca nie ma wpływu na termin przesłania owego rozliczenia, jak również
    jego zakres.
    Wykazanie zużytej energii elektrycznej podlegającej opodatkowaniu zgodnie z miesiącem,
    w którym owa energia elektryczna została ujęta na fakturze przez podmiot dokonujący
    sprzedaży tej energii, wykracza całkowicie poza zakres jakiegokolwiek „ryzyka
    akcyzowego”, bowiem model ten wpisuje się w ogólny cel i kształt przepisów
    regulacyjnych zasady opodatkowania energii elektrycznej.
    Opodatkowanie akcyzą energii elektrycznej, opiera się na zasadzie wynikającej wprost z
    regulacji wspólnotowych, zakładającej, że energia elektryczna podlega podatkom, które
    stają się wymagalne w momencie dostawy przez dystrybutora lub redystrybutora.
    Zatem główny ciężar odpowiedzialności za rozliczenia energii elektrycznej w podatku
    akcyzowym nałożony jest na podmiot posiadający koncesję w rozumienie przepisów
    prawa energetycznego oraz dokonujący sprzedaży tejże energii.
    Tym samym przedstawiony sposób rozliczenia wolumenu zużycia energii elektrycznej
    uzasadniony jest momentem otrzymania dokumentu rozliczeniowego, bowiem dopiero z
    tym dniem Spółka jest wstanie określić ilość zużytej energii, która uwzględniana jest w
    bieżącym okresie rozliczeniowym (zgodnym z miesiącem wystawienia faktury) tak aby nie
    implikować zmian w poprzednich okresach rozliczeniowych oraz modyfikacji zapisów w
    ilościowej ewidencji energii elektrycznej.
    Jednocześnie przepisy akcyzowe oprócz obowiązków deklaratoryjnych nakładają na
    podatnika, w którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, również
    konieczność prowadzenia ewidencji energii elektrycznej.
    Obowiązek jej prowadzenia wynika z art. 138h ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:
    1. Ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzą:
    1) podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
    2) podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 1
      pkt 3 i 4;
    3) podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5;
    4) podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii
      elektrycznej.
    Spółka ma świadomość konieczności prowadzenia ewidencji ilościowej energii
    elektrycznej, zaś w jej ocenie wpisu w ww. ewidencji winna dokonywać w momencie
    otrzymania od dostawcy energii rozliczenia zużytej energii wraz z dokumentem
    sprzedażowym, za miesiąc, w którym wystawiono fakturę lub inny dokument wystawiony
    przez dostawcę energii, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną energię
    elektryczną.

    Powyższa konkluzja w pełni koresponduje z celem, któremu ma służyć ewidencja
    akcyzowa, w szczególności umożliwiać weryfikację podstawy i przedmiotu opodatkowania,
    czemu w przedstawionym stanie faktycznie [zdarzeniu przyszłym] czyni całkowicie zadość,
    obrazując zgodnie z art. 138h ust. 5 ustawy akcyzowej dane niezbędne do określenia w
    okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001MWh, łącznej ilości:
        1) energii elektrycznej wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo,
        zaimportowanej lub zakupionej na terytorium kraju;
        2) energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;
        3) energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu
        przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
        4) energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;
        5) energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
        6) energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a oraz
        przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;
        7) strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w
        art. 9 ust. 2.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że wpisów do tej ewidencji będzie dokonywał,
    zgodnie z brzmieniem szczególnych przepisów dotyczących sposobu prowadzenia
    ewidencji i dokumentacji, tj.§ 2 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji
    akcyzowych, nie rzadziej niż raz w miesiącu.
    Również w zakresie wpisów do ewidencji uzasadnionym w ocenie Spółki jest
    odnotowywanie wolumenu energii elektrycznej zgodnie z przesłanym przez dostawcę
    dokumentem rozliczeniowym za miesiąc, w którym wystawiono fakturę. Wielokrotne
    korekty zapisów w ewidencji na skutek modyfikacji dokumentów rozliczeniowych przez
    dostawcę niewątpliwie utrudniają zapewnienie czytelności i przejrzystości wpisywanych
    oddanych, a także mogłyby utrudnić analizę ich zapisów, które służyć mają w
    szczególności weryfikacji podstawy i przedmiotu opodatkowania także dla pracowników i
    funkcjonariuszy Krajowej Administracji Skarbowej.
    Przedstawione w zdarzeniu przyszłym opodatkowywanie zużytej energii zgodnie z
    dokumentem rozliczeniowym i sprzedażowym otrzymanym od dostawcy energii oraz
    zgodne z nim odnotowywanie tegoż wolumenu w ewidencji ilościowej czyni zadość
    wymogom regulacjom akcyzowym w zakresie możliwości weryfikacji podstawy i
    przedmiotu opodatkowania, obrazując całość zakupionej i zużytej przez Spółkę energii.
    Dlatego też, stanowisko Spółki zawarte w niniejszym wniosku poparte przywołanymi
    przepisami prawa, należy uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r., poz.126, ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
      wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby

      nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji,
      saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do
      ustawy.
    W poz. 33 załącznika nr 1 do ustawy wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00
    00.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający
      koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią
      elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
      energetyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 266, 834 i 859), z wyłączeniem:
      a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
        2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 910) nabywającej energię
        elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26
        października 2000 r. o giełdach towarowych,
      b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z
        dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię
        elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26
        października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną
        na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z
        dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz.
        722),
      c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A.
        lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
        zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
        instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia
        funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
        towarowych,
      d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w
        rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
        nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art.
        68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
        lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku
        regulowanym.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy:
      Użyte w ustawie określenie faktura oznacza fakturę w rozumieniu przepisów o
      podatku od towarów i usług zawierającą dane nabywcy i jego adres oraz dane
      dotyczące ilości (liczby) i miary nabywanych wyrobów akcyzowych lub samochodów
      osobowych.
    W art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy wskazano, że:
      Użyte w ustawie określenie sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w
      której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu
      sprzedaży na inny podmiot.
    Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy:
      W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
      1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

      2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym
        przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie,
        przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę
        energię;
      3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w
        pkt 2;
      4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa
        w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
      5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    Art. 9 ust. 2 ustawy:
      Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania,
      dystrybucji lub magazynowania energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w
      związku z jej przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem oraz energii
      elektrycznej pobranej nielegalnie.
    Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy:
      Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z
      wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek
      podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu
      akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej
      wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
      1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę
        końcowego;
      2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku
        sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
      3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust.
        1 pkt 3, 4 i 6;
      4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez
        nabywcę końcowego.
    W art. 11 ust. 2 ustawy wskazano, że:
      Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu
      jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z
      którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.
    W myśl art. 5 ustawy:
      Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a, art. 9 ust. 1, art. 9a
      ust. 1 i 2, art. 9b ust.1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem
      opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z
      zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy:
      Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających
      opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający
      opodatkowaniu akcyzą [...].
    Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy:
    1. W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu
      podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje
      podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek
      właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25.dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym:
        1) upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został
          określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia
          wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
        2) upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu
          dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w
          umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu
          wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za
          sprzedaną przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie
          został określony w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z
          faktury nie wynika należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie -
          po miesiącu, w którym wystawiono fakturę lub ten dokument - w przypadku
          sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
        3) nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9
          ust. 1 pkt 3, 4 i 6.
    W myśl natomiast art. 138h ustawy:
        1. Ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzą:
          1) podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
          2) podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w
            art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4;
          3) podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5;
          4) podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii
            elektrycznej.
    2. Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do podmiotów, o których mowa w art. 16 ust.
      7a pkt 1.
      2a. W przypadku gdy moc generatorów produkujących energię elektryczną z
        odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego
        2015 r. o odnawialnych źródłach energii jednostki organizacyjnej jednostki
        samorządu terytorialnego przekroczy 1 MW, jednostka samorządu terytorialnego
        prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, tej energii w zakresie odnoszącym
        się do tej jednostki organizacyjnej.
    3. Podmioty określone w ust. 1 pkt 1-3 prowadzą ewidencję, o której mowa w ust. 1, na
      podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub
      podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na
      podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez
      poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.

    4. Podmiot określony w ust. 1 pkt 4 prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, na
      podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, a w przypadku braku
      takich możliwości - na podstawie dokumentów rozliczeniowych.
    5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne
      do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości:
    1) energii elektrycznej wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo,
      zaimportowanej lub zakupionej na terytorium kraju;
    2) energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;
    3) energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;
    4) energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;
    5) energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
    6) energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a oraz
      przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;
    7) strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 9
      ust. 2.
    6. W przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie
      ilości, o których mowa w ust. 5 pkt 5 i 7, prowadzący ewidencję określa ilości
      szacunkowe.
    7. W odniesieniu do energii elektrycznej produkowanej z odnawialnych źródeł energii w
      rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
      energii, w przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne
      określenie ilości energii wyprodukowanej, o której mowa w ust. 5 pkt 1, prowadzący
      ewidencję, o której mowa w ust. 1, określa ilości szacunkowe tej energii,
      uwzględniając moc zainstalowaną elektryczną instalacji odnawialnego źródła energii
      w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
      energii.
    Jak z kolei stanowi § 2 ust. 1-4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2023 r.
    w sprawie ewidencji, dokumentacji i protokołów dotyczących wyrobów akcyzowych i
    znaków akcyzy (Dz.U. z2023 r. poz.2817), zwanym dalej „rozporządzeniem” lub
    „rozporządzeniem w sprawie ewidencji”:
        1. Ewidencje, o których mowa w art. 138a ust. 1, art. 138b, art. 138c i art. 138e-
          138l ustawy, i dokumentacje, o których mowa w art. 138d ust. 1 i art. 138o
          ustawy, zwane w niniejszym rozdziale łącznie ,,dokumentacją'', są prowadzone
          w sposób ciągły, odpowiednio dla prowadzonej działalności, a także
          poszczególnych rodzajów wyrobów akcyzowych oraz podlegających wpisaniu
          czynności lub stanów faktycznych związanych z wyrobami akcyzowymi, znakami
          akcyzy lub dokumentami handlowymi towarzyszącymi przemieszczaniu
          wyrobów akcyzowych.
        2. Dokumentacja powinna umożliwiać identyfikację podmiotu obowiązanego do
          jej prowadzenia i miejsca prowadzenia działalności, której ta dokumentacja
          dotyczy.
        3. Wpisów do dokumentacji dokonuje się w porządku chronologicznym,
          niezwłocznie po zakończeniu czynności lub zaistnieniu stanu faktycznego
          podlegających wpisaniu, nie później jednak niż następnego dnia roboczego.
        4. W przypadku:

        1) zużycia energii elektrycznej, użycia wyrobów gazowych albo wyrobów
          węglowych - wpisów do dokumentacji prowadzonej odpowiednio przez
          podatnika zużywającego energię elektryczną, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt
          3 i 4 ustawy, pośredniczący podmiot gazowy albo pośredniczący podmiot
          węglowy dokonuje się nie rzadziej niż raz w miesiącu;
        2) informacji dotyczących zużywanych wyrobów zwolnionych od podatku
          akcyzowego, zwanego dalej „akcyzą”, ze względu na ich przeznaczenie, których
          ilość jest ustalana na podstawie współczynnikowo określonego poziomu ich
          zużycia przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji
          prowadzonej przez podmiot zużywający - wpisów do ewidencji, o której mowa
          w art. 138f ustawy, prowadzonej przez podmiot zużywający, dokonuje się raz w
          miesiącu, po zweryfikowaniu ilości podczas dokładnej i rzeczywistej kontroli
          zużycia.
    W § 3 rozporządzenia wskazano natomiast:
      W ewidencji, o której mowa w art. 138h ust. 1 pkt 1 ustawy, ilość energii elektrycznej,
      o której mowa wart. 138h ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy, wynikająca z faktur, jest ujmowana
      zgodnie z datą dokonania lub zakończenia dostawy wykazaną na fakturze.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, wyszczególnione wyżej
    przepisy oraz Państwa stanowisko, należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że dokonując
    interpretacji przepisów prawa podatkowego organ interpretacyjny zobowiązany jest do
    kierowania się ściśle określonymi zasadami wykładni prawa podatkowego, w tym w
    szczególności do wykładni, która będzie odzwierciedlała co prawodawca zawarł w treści
    przepisów.
    W tym kontekście należy zauważać, że w zakresie energii elektrycznej ustawodawca zawarł
    w art. 9 ust. 1 ustawy enumeratywny katalog czynności, których dokonanie stanowić
    będzie czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą. W art. 11 ustawy określono
    natomiast moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku zdarzeń
    podlegających opodatkowaniu dotyczących energii elektrycznej. Wreszcie konsekwencją
    dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą i powstania obowiązku
    podatkowego jest ciążące na podatniku zobowiązanie do rozliczenia i zapłaty akcyzy na
    zasadach wynikających z art. 24 ustawy.
    Krajowe regulacje dotyczące zasad opodatkowania akcyzą energii elektrycznej wynikają z
    art. 21 ust.5 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie
    restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania
    produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz.
    U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405), zgodnie z którym:
      Dla celów stosowania art. 5 i 6 dyrektywy 92/12/EWG, energia elektryczna i gaz
      ziemny podlegają podatkom, które stają się wymagalne w momencie dostawy przez
      dystrybutora lub redystrybutora. W przypadku gdy dostawa do zużycia ma miejsce w
      Państwie Członkowskim, w którym dystrybutor lub redystrybutor nie prowadzi
      działalności gospodarczej, wówczas podatek Państwa Członkowskiego dostawy jest
      uiszczany przez spółkę, która musi być zarejestrowana w tym Państwie
      Członkowskim dostawy. Podatek jest nakładany i pobierany w każdym przypadku
      zgodnie z procedurami ustanowionymi przez każde Państwo Członkowskie.
      Nie naruszając akapitu pierwszego, Państwa Członkowskie mają prawo ustalać
      zdarzenie powodujące powstanie zobowiązania podatkowego, w przypadku gdy nie
      ma powiązań między ich gazociągami i gazociągami innych Państw Członkowskich.
      Jednostka produkująca energię elektryczną na swoje własne potrzeby jest uważana
      za dystrybutora. Bez względu na przepisy art. 14 ust. 1 lit. a), Państwa Członkowskie

      mogą zwalniać drobnych producentów energii elektrycznej, pod warunkiem że
      opodatkowują oni produkty energetyczne wykorzystywane do produkcji tej energii
      elektrycznej. (...)
    Jak wskazuje orzecznictwo i literatura, w art. 21 ust. 5 dyrektywy prawodawca unijny,
    uwzględniając specyfikę obrotu energią elektryczną i gazem, przesądził co do zasady o
    wymagalności podatku od energii elektrycznej w momencie jej dostawy przez
    dystrybutora lub redystrybutora. Intencją prawodawcy unijnego było bowiem uchwycenie
    momentu możliwie zbliżonego do konsumpcji energii elektrycznej, podobnie jak w
    wypadku innych wyrobów akcyzowych. Przy czym nie bez znaczenia jest fakt, iż podatek
    jest nakładany i pobierany w każdym przypadku zgodnie z procedurami ustanowionymi
    przez każde Państwo Członkowskie (por. Krzysztof Lasiński-Sulecki (red.), Wojciech
    Morawski, Komentarz do art. 21 dyrektywy 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji
    wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów
    energetycznych i energii elektrycznej, LEX 2014, a także wyroki NSA z 21 lipca 2010 r.,
    sygn. akt I GSK 859/09, z29czerwca 2009 r., sygn. akt I GSK 995/09, z 12 marca 2014 r.
    sygn. akt I GSK 1319/12, z22września 2010 r., sygn. akt I GSK 61/10).
    Mając na uwadze zapisy dyrektywy, w tym zasadę, że podatek jest nakładany i pobierany
    w każdym przypadku zgodnie z procedurami ustanowionymi przez każde Państwo
    Członkowskie, krajowy ustawodawca na potrzeby opodatkowania energii elektrycznej
    ustanowił definicję nabywcy końcowego.
    W oparciu tą definicję wprowadzono zasadę opodatkowania akcyzą ostatniego etapu
    obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji nabywcy końcowemu, tj.
    podmiotu który nie posiada jakiejkolwiek koncesji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo
    energetyczne. Niemniej konieczność uchwycenia momentu możliwie zbliżonego do
    konsumpcji energii elektrycznej spowodowała również, że czynnością rodzącą obowiązek
    podatkowy jest także zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję
    (dystrybutora/redystrybutora), jak i przez podmiot nieposiadający koncesji, który
    wyprodukował tę energię, który w świetle dyrektywy jest uznawany za dystrybutora.
    Tym więc sposobem krajowy ustawodawca zapewnił zgodnie z dyrektywą powszechność
    opodatkowania akcyzą energii elektrycznej, przy uchwyceniu momentów możliwie
    zbliżonych do konsumpcji energii elektrycznej. Zaznaczyć przy tym należy, że obrót
    energią pomiędzy podmiotami posiadającymi koncesję nie jest opodatkowany.
    Co ważne dla niniejszej sprawy art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy wskazuje w sposób jednoznaczny,
    że w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest zużycie
    energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję. Podobnie jednoznacznie art. 11
    ust. 1 pkt 3 stanowi, że w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z
    dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadku, o których mowa m.in. w art. 9 ust. 1 pkt 3
    ustawy.
    Uzupełnieniem tych regulacji, zapewniających ich spójność systemową także z art. 13 ust.
    1 (określającym podatnika), jest art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy, który stanowi, że w przypadku
    energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego,
    składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według
    ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu
    skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadku, o którym mowa m.in. w art. 9 ust. 1
    pkt 3 ustawy.
    W świetle treści przywołanych wyżej przepisów to zatem zużycie energii elektrycznej przez
    podmiot posiadający koncesję, jako czynność dokonana prowadząca do definitywnego
    wykorzystania wyrobu, a nie sprzedaż (wydanie) i związane z tym wystawienie faktury jak
    to ma miejsce w przypadku o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy (w zw. z art. 9 ust.
    1 pkt 2 i art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy), kreuje po stronie podatnika obowiązki.

    W konsekwencji podmiot posiadający koncesję, dokonując zużycia energii elektrycznej
    (niezależnie czy ją nabył czy też sam wytworzył), jest podatnikiem z tytułu zużycia energii
    elektrycznej, a więc czynności o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy, wobec której
    obowiązek powstaje w dniem jej zużycia (zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy),
    zobowiązanym na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy do złożenia właściwemu
    naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracji podatkowej według ustalonego wzoru oraz
    obliczenia i wpłaty akcyzy na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25.
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii elektrycznej.
    Podkreślić należy, że proponowany przez Państwa sposób rozliczania akcyzy w oparciu o
    art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy ma zastosowanie w przypadku sprzedaży energii elektrycznej
    nabywcom końcowym inie może być stosowany w Państwa sytuacji. Nie są bowiem
    Państwo podmiotem posiadającym status nabywcy końcowego, z uwagi na uzyskaną
    koncesję. W Państwa więc przypadku czynnością podlegającą opodatkowaniu nie jest
    sprzedaż, lecz jak wskazano wyżej zużycie.
    Art. 24 ust. 1 ustawy reguluje terminy rozliczenia akcyzy przy uwzględnieniu zapisów art. 9
    ust. 1 i art. 11 ust.1 i 2 ustawy. Nie może on być więc interpretowany dowolnie, w
    oderwaniu od konkretnych czynności będących przedmiotem opodatkowania akcyzą i
    rodzących obowiązek podatkowy, tylko z uwagi na niezasadny Państwa argument, iż
    dopiero po otrzymaniu rozliczenia oraz dokumentu sprzedaży od swojego dostawcy
    energii elektrycznej są Państwo w stanie określić ilości energii podlegającej
    opodatkowaniu akcyzą, a także ją zaewidencjonować w ilościowej ewidencji energii
    elektrycznej.
    Organ zauważa, że powstanie obowiązku podatkowego nie jest zależne od woli podatnika
    lecz od okoliczności, które je wywołują. To z kolei bezpośrednio przekłada się na
    obowiązek rozliczenia akcyzy w oparciu o ściśle określone zasady, którymi w
    analizowanych okolicznościach jest art. 24 ust.1 pkt 3 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4, 5 i 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.):
    - Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana
      powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem
      zdarzenia określonego w tych ustawach.
    - Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie
      podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo
      gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach
      prawa podatkowego.
    - Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa
      podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania.
    Nadto podstawę do obliczenia należnego podatku akcyzowego w niniejszej sprawie
    stanowi ilość energii jaką Państwo zużyli i tego rozliczenia winni Państwo dokonać w
    oparciu o urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe, a w przypadku braku, w drodze
    dokładnego oszacowania.
    Jak wynika bowiem z art. 138h ust. 3 ustawy podmioty określony m.in. w art. 138h ust. 1
    pkt 2 ustawy (podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w
    art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy), prowadzi ewidencję, o której mowa w ust. 1, na podstawie
    wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu
    zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie
    współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia,
    wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika. Jak natomiast wynika z art.
    138h ust. 6 ustawy, w przypadku braku urządzeń pomiarowych pozwalających na
    precyzyjne określenie ilości, o których mowa m.in. w ust. 5 pkt 5 - energii elektrycznej
    zużytej na potrzeby własne, prowadzący ewidencję określa ilości szacunkowe.

    Nie można zatem przyjąć, że nie są Państwo w stanie określić ilości energii podlegającej
    opodatkowaniu akcyzą z tytułu zużycia, gdyż do tego odkreślenia są Państwo jako
    podatnik i podmiot posiadający koncesję obowiązani przepisami prawa, w tym
    ewentualnie w oparciu o metody szacunkowe. Nie jest również przesłanką do innej
    interpretacji, fakt że posiadają Państwo wiele punktów poboru, nie mają wpływu na
    termin wystawiana faktur przez sprzedawców i taki model rozliczania nie nosi ryzyka
    akcyzowego.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z przyjętymi i obowiązującym zasadami, podmioty
    prowadzące działalność gospodarczą zobowiązane są do dostosowania swojej działalności
    względem obowiązujących przepisów prawa. Prawo podatkowe ma bowiem charakter
    ingerencyjny w sferę własności podmiotu (przedmiotem tego prawa są stosunki
    społeczne, należące do sfery prawnopodatkowej). Podmioty w prowadzonej działalności
    gospodarczej samodzielnie kształtują model biznesowy, z zastrzeżeniem jednak, że musi
    on być zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Jeżeli zatem przedmiot działalności
    podmiotu powoduje, że ciążą na nim określone z mocy prawa obowiązki (np. ciąży na nim
    obowiązek odpowiedniego rozliczenia akcyzy z tytułu zużycia energii elektrycznej) - to
    winien on realizować prawa i przyjmować obowiązki z tym związane. To na podmiocie
    prowadzącym działalność spoczywa bowiem obowiązek prowadzenia jej w sposób legalny,
    w tym takie dostosowanie modelu działalności, który będzie najefektywniejszy pod
    względem uzyskiwanych przychodów, a jednocześnie będzie realizowany z dopełnieniem
    obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego (por. wyrok WSA w Krakowie
    z7października 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 805/22; wyrok WSA w Warszawie z 24 marca 2021
    r., sygn. akt V SA/Wa 1839/20; wyrok WSA w Warszawie z 29 czerwca 2023 r., sygn. akt III
    SA/Wa 922/23; wyrok WSA w Warszawie z 19 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1083
    /22).
    Jednoczenie organ interpretacyjny w swych rozstrzygnięciach nie może kierować się
    innymi przesłankami aniżeli wyłącznie tymi które wynikają z przepisów prawa
    podatkowego (zasada praworządności). Tym bardziej, że zgodnie z zasadą zaufania i
    równości, wszyscy podatnicy w tożsamych okolicznościach faktycznych winni być traktowi
    w ten sam sposób.
    Mając na uwadze powyższe, nie można zgodzić się Państwa stanowiskiem, w świetle
    którego jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy, zużywający energię
    elektryczną zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną,
    powinni Państwo dokonywać rozliczenia podatku akcyzowego, tj. obliczenia,
    zadeklarowania i wpłaty podatku akcyzowego z tytułu zużycia tej energii, za miesiąc, w
    którym wystawiono fakturę lub inny dokument wystawiony przez dostawcę energii, z
    którego wynika zapłata należności za sprzedaną energię elektryczną.
    W Państwo bowiem przypadku obowiązek podatkowy nie jest związany ze sprzedażą
    energii elektrycznej i wystawieniem faktury ale z faktem zużycia nabytej energii
    elektrycznej (podobnie jak tej wyprodukowanej), wobec której winni Państwo bez
    wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na
    rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym nastąpi zużycie energii elektrycznej, zgodnie z treścią art. 24 ust. 1
    pkt 3 ustawy.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 należy uznać za
    nieprawidłowe.
    Powyższa ocena prawna ma bezpośrednie przełożenie na Państwa wątpliwości wyrażone
    w pytaniu nr 2, w którym dążą Państwo do ustalenia czy jako podatnik, o którym mowa w
    art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zużywający energię elektryczną
    zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną, powinni
    Państwo dokonywać wpisu do ilościowej ewidencji energii elektrycznej w momencie
    otrzymania od dostawcy energii rozliczenia zużytej energii wraz z dokumentem

    sprzedażowym za miesiąc, w którym wystawiono fakturę lub inny dokument wystawiony
    przez dostawcę energii, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną energię
    elektryczną.
    W tym względzie wyjaśnić należy, że są Państwo podatnikiem zobowiązanym do
    prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej, co wynika nie tylko z opisu sprawy
    ale i z treści art. 138h ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W świetle tego przepisu ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzi podatnik
    zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa m.in. w art. 9 ust. 1 pkt 3
    ustawy.
    Ewidencja ta co do zasady stanowi podstawę do rozliczenia akcyzy z tytułu zużycia energii
    elektrycznej i w świetle art. 138h i zapisów rozporządzenia powinna być prowadzona w
    sposób ciągły, odpowiednio dla prowadzonej działalności, a także poszczególnych
    rodzajów wyrobów akcyzowych oraz podlegających wpisaniu czynności lub stanów
    faktycznych związanych z wyrobami akcyzowymi. Wpisów do dokumentacji winno
    dokonywać się w porządku chronologicznym, niezwłocznie po zakończeniu czynności lub
    zaistnieniu stanu faktycznego podlegających wpisaniu, nie później jednak niż następnego
    dnia roboczego. W przypadku zużycia energii elektrycznej, wpisów do dokumentacji
    prowadzonej przez podatnika zużywającego energię elektryczną, o którym mowa wart. 9
    ust. 1 pkt 3 ustawy, dokonuje się nie rzadziej niż raz w miesiącu.
    Podobnie jak w zakresie przepisów dotyczących przedmiotu opodatkowania, powstania
    obowiązku podatkowego i jego rozliczania, czynnością mającą bezpośredni wpływ ocenę
    Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 2, jest zużycie energii elektrycznej. Gdyż to
    właśnie czynność zużycia winna zostać zewidencjonowana, obok oczywiście innych
    czynności występujących w sprawie, wobec których obowiązek ewidencyjny zaistnieje.
    Rozporządzanie jednoznacznie wskazuje, że wpisów do dokumentacji winno dokonywać
    się w porządku chronologicznym, niezwłocznie po zakończeniu czynności lub zaistnieniu
    stanu faktycznego podlegających wpisaniu, nie później jednak niż następnego dnia
    roboczego. Przy czym, w przypadku zużycia energii elektrycznej, wpisów do dokumentacji
    prowadzonej przez podatnika zużywającego energię elektryczną, o którym mowa w art. 9
    ust. 1 pkt 3 ustawy, dokonuje się nie rzadziej niż raz w miesiącu, co de facto koreluje z
    rozliczeniami wynikającymi z art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy.
    Oznacza to, że jako podatnik akcyzy z tytułu zużycia energii elektrycznej winni Państwo
    przynajmniej raz w miesiącu dokonać wpisu w prowadzonej ewidencji, dokumentując tym
    samym z dokładnością do 0,001 MWh, łączną ilości energii elektrycznej zużytej na
    potrzeby własne (nabytej i wyprodukowanej), zgodnie z art. 138h ust.5 pkt 5 ustawy, by
    następnie w oparciu o tą ewidencję dokonać rozliczenia akcyzy w oparciu o art. 24 ust. 1
    pkt 3 ustawy.
    Nie można się więc zgodzić z Państwa stanowiskiem, że jako podatnik o którym mowa w
    art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zużywający energię elektryczną
    zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną, powinni
    Państwo dokonywać wpisu do ilościowej ewidencji energii elektrycznej w momencie
    otrzymania od dostawcy energii rozliczenia zużytej energii wraz z dokumentem
    sprzedażowym za miesiąc, w którym wystawiono fakturę lub inny dokument wystawiony
    przez dostawcę energii, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną energię
    elektryczną.
    Nabycie bowiem przez Państwa energii elektrycznej, jako podmiotu posiadającego
    koncesję od innego podmiotu posiadającego koncesję, nie jest czynnością podlegającą
    opodatkowaniu. Od tego nabycia nie uzyskają Państwo statusu podatnika o którym mowa
    w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy. Energia nabyta od podmiotu posiadającego koncesję co
    prawda będzie musiała zostać ujęta w Państwa ewidencji, zgodnie z art. 138h ust. 5 pkt 1
    ustawy, niemniej samo jej nabycie i udokumentowanie fakturą nie będzie jeszcze rodzić u
    Państwa obowiązku podatkowego.

    W ocenie Organu taki sposób dokonywania wpisów w ewidencji jaki zaproponowali
    Państwo w zakresie pytania nr 2, nie będzie prawidłowy w świetle obowiązujących
    przepisów i faktycznie dokonywanych czynności, których odzwierciedlenie winno być w tej
    ewidencji odnotowane.
    W konsekwencji również Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.111, ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.