Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3/033/140/OBQ/14/RD-59100/14
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2014-06-27
Teza: W momencie opłacenia przez Wnioskodawcę zaległych składek na ubezpieczenie społeczne za byłego pracownika, staną się one dla tej osoby przychodem z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy PIT. Od przychodów tych Wnioskodawca nie ma obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy, gdyż żaden przepis ustawy nie nakłada takiego obowiązku. Na Wnioskodawcy ciąży jedynie obowiązek wykazania kwoty przychodów w informacji, o której mowa w art. 42a ustawy PIT.
Słowa kluczowe: pracownik; przychód; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne; wpłata; zwrot
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 32

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 22 maja 2012 r. Nr IPPB2/415-150/12-4/MG, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko przedstawione przez Sp. z o.o. (Wnioskodawca) we wniosku z dnia 13 lutego 2012 r., uzupełnionym w dniu 10 kwietnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika, w związku z zapłatą składek na ubezpieczenia społeczne, **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2012 r. Wnioskodawca złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku osób fizycznych. Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 10 kwietnia 2012 r.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca przedstawił następujący stan faktyczny:

Zdarzenie Nr 1.

W wyniku weryfikacji dokumentacji przeprowadzonej przez ZUS i X. Spółka z o.o. (dalej: Spółka) stwierdzono nadpłatę składek na ubezpieczenia społeczne (składki emerytalnej i rentowej) oraz jednocześnie niedopłatę składki na ubezpieczenie zdrowotne za rok 2000. Wśród tych osób uprawnionych do zwrotu nadpłaty są pracownicy obecnie zatrudnieni w Spółce oraz osoby, które nie są już zatrudnione. Płatnik składek zwróci pracownikom nadpłacone składki pomniejszone o niedopłatę składki zdrowotnej. W odniesieniu do byłych pracowników Spółka zamierza wysłać w 2012 roku drogą listową informację o kwocie nadpłaconych składek i jednocześnie poprosić byłych pracowników o podanie numeru rachunku bankowego, na który zostaną zwrócone nadpłacone składki. W związku z tym, że kwota zwrotu nadpłaconych składek jest dla byłych pracowników przychodem ze stosunku pracy, Spółka będzie musiała obliczyć i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy w roku, w którym dokona zwrotu nadpłaconych składek byłym pracownikom.

Zdarzenie Nr 2.

W wyniku weryfikacji dokumentacji przeprowadzonej przez ZUS wpłynęło do Spółki zawiadomienie płatnika o niedopłacie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz nadpłacie składki zdrowotnej dla pracowników za rok 2000. Wśród tych osób są pracownicy obecnie zatrudnieni, jak i byli pracownicy. W odpowiedzi na pismo z ZUS, Spółka sporządzi stosowne korekty oraz pokryje zaległe składki wraz z należnymi odsetkami. Pokrycie przez Spółkę zaległych składek za pracowników będzie stanowić ich przychód ze stosunku pracy, chyba że pracownik zwróci Spółce zaległe składki w drodze potrącenia z jego wynagrodzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Pytanie do zdarzenia nr 1:

W którym miesiącu powinna zostać skalkulowana zaliczka na podatek dochodowy w sytuacji, gdy były pracownik nie odpowie na wysłane do niego pismo lub pismo nie zostanie doręczone z powodu np. zmiany adresu zamieszkania?

Pytania do zdarzenia nr 2:

1.  Jak powinna wyglądać kalkulacja zaliczki na podatek dochodowy od przychodu z tytułu pokrycia przez Spółkę zaległych składek emerytalno-rentowych i nadpłaty składki zdrowotnej za byłego pracownika?
2.  Jak powinna wyglądać kalkulacja zaliczki na podatek dochodowy od przychodu z tytułu pokrycia przez Spółkę zaległych składek emerytalno-rentowych i nadpłaty składki zdrowotnej za obecnie zatrudnionego pracownika?
3.  Czy Spółka ma ubruttowić przychód równy zaległym składkom na ubezpieczenia społeczne o wartość bieżących składek i podatku, które teraz Spółka będzie musiała zapłacić za pracownika z własnych środków?
4.  Czy przychód ustalony zgodnie z pkt 3 może zostać pomniejszony o wartość zaległych i bieżących składek na ubezpieczenia społeczne?
5.  Jak w takiej sytuacji prawidłowo należy sporządzić deklarację PIT-11?
6.  Czy pokrycie przez Spółkę składek na ubezpieczenia oraz zaliczki na podatek dochodowy może stanowić dla byłych pracowników przychód z innych źródeł i czy może być rozliczony deklaracją PIT-8C?

Przedmiotem interpretacji z dnia 22 maja 2012 r. Nr IPPB2/415-150/12-4/MG jest ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie zdarzenia nr 2 dotyczącego pytania nr 6 w części odnoszącej się do pokrycia przez Wnioskodawcę składek na ubezpieczenia społeczne za byłych pracowników.

Zdaniem Wnioskodawcy, pokrycie przez Spółkę zaległych składek nie może być rozliczone deklaracją PIT-8C, gdyż zaległe składki płacone obecnie za byłych pracowników należy traktować jako przychód ze stosunku pracy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, Minister Finansów stwierdza, co następuje.

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych reguluje ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zwana dalej „ustawą PIT”.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24–25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Art. 10 ust. 1 ustawy PIT wymienia dziewięć źródeł przychodów. Odrębnym źródłem przychodu jest stosunek pracy (art. 10 ust. 1 pkt 1), odrębnym inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy PIT, za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z kolei w myśl art. 20 ust. 1 ustawy PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy PIT, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

W świetle powyższego, zapłacenie ze środków płatnika, kwoty tytułem zaległych składek na ubezpieczenia społeczne w części, w której powinny być pokryte z dochodu osoby fizycznej (ubezpieczonego), skutkuje powstaniem przychodu po stronie osoby fizycznej w dniu dokonania przez płatnika zapłaty składek. Przychód ten nie mieści się w zakresie żadnego ze zwolnień wymienionych w 21, 52, 52a i 52c ustawy PIT, jak również nie został od niego zaniechany pobór podatku w drodze rozporządzenia Ministra Finansów. Tym samym, zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy PIT, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Skoro bowiem zobowiązanym do zapłacenia zaległych składek jest podatnik (ubezpieczony), to fakt ich uiszczenia przez inny podmiot jest równoznaczny z uzyskaniem przez podatnika przysporzenia majątkowego odpowiadającego kwocie jaką podatnik zaoszczędził nie ponosząc przedmiotowego wydatku. Przy czym o sposobie opodatkowania tego przychodu decyduje kwalifikacja do właściwego źródła przychodów zdeterminowana m.in. rodzajem stosunku prawnego łączącego świadczeniodawcę ze świadczeniobiorcą w momencie dokonania świadczenia.

Z uwagi na fakt, iż w momencie zapłaty składek na ubezpieczenia społeczne za pracownika Wnioskodawcę nie łączy już z nim stosunek pracy, przychody z tego tytułu należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy PIT, a nie do przychodów z art. 12 ust. 1 ustawy PIT.

W takim przypadku ma zastosowanie art. 42a ustawy PIT, zgodnie z którym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobności prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Dochody wykazane w informacji, o której mowa w art. 42a ustawy PIT (część D PIT-8C), podatnik jest natomiast obowiązany wykazać w zeznaniu podatkowym składanym stosownie do postanowień art. 45 ust. 1 ustawy PIT. Jednocześnie na podstawie art. 45 ust. 4 pkt 1 ustawy PIT, w terminie określonym dla złożenia zeznania podatkowego, podatnik jest zobligowany wpłacić różnicę między podatkiem należnym wynikającym z tego zeznania a sumą należnych za dany rok zaliczek, w tym również sumą zaliczek pobranych.

Za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy w której stwierdza, iż zapłacone za byłego pracownika składki na ubezpieczenia społeczne stanowią przychód ze stosunku pracy.

Reasumując stwierdzić należy, iż w momencie opłacenia przez Wnioskodawcę zaległych składek na ubezpieczenie społeczne za byłego pracownika, staną się one dla tej osoby przychodem z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy PIT. Od przychodów tych Wnioskodawca nie ma obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy, gdyż żaden przepis ustawy nie nakłada takiego obowiązku. Na Wnioskodawcy ciąży jedynie obowiązek wykazania kwoty przychodów w informacji, o której mowa w art. 42a ustawy PIT.

W świetle powyższego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 maja 2012 r. Nr IPPB2/415-150/12-4/MG, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.