Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.545.2025.1.DG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Brak opodatkowania wypłaty dywidendy rzeczowej na rzecz
wspólników.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dywidendy
świadczenie-świadczenie rzeczowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ustalenia czy wypłata zysku akcjonariuszowi w formie „dywidendy rzeczowej”
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką S.A., polskim rezydentem podatkowym (dalej: „Wnioskodawca”
    lub „Spółka”). Spółka prowadzi działalność holdingową, nie jest podatnikiem podatku VAT i
    nie dokonuje transakcji opodatkowanych w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., zwanej dalej: „Ustawą” lub
    „Ustawą o VAT”).
    Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) przedmiotem przeważającej działalności
    Spółki jest działalność spółek holdingowych (PKD 64.21.Z).
    Przedmiotem pozostałej działalności Spółki jest m.in.:
        Działalność spółek pozyskujących finansowanie na rzecz innych podmiotów (PKD
        64.22.Z);
        Pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i
        funduszy emerytalnych (PKD 66.19.a);
        Działalność biur głównych (PKD 70.10.a);
        Działalność central usług wspólnych (PKD 70.10.b);
        Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i pozostałe
        doradztwo w zakresie zarządzania (PKD 70.2);
        Wszelka pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej
        niesklasyfikowana (PKD 74.99.z)
        Działalność związana z administracyjną obsługą biura i pozostała działalność
        wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej (PKD 82.).
    Wnioskodawca rozważa nabycie (zakup) od spółki powiązanej, której jest jedynym
    udziałowcem (dalej: „Spółka-córka”) nieruchomości stanowiącej samodzielny lokal
    mieszkalny położony w budynku znajdującym się w (...) o łącznej powierzchni użytkowej
      2110 m (dalej: „Nieruchomość”). Dostawa Nieruchomości przez Spółkę-córkę nastąpiłaby
    w wyniku czynności korzystającej ze zwolnienia z VAT. Biorąc pod uwagę powyższe, oraz
    fakt, że Spółka nie jest czynnym podatnikiem VAT, Wnioskodawcy nie przysługiwałoby
    prawo do odliczenia VAT z tytułu nabycia Nieruchomości. Transakcja podlegałaby
    opodatkowaniu PCC.
    Wnioskodawca nie zakłada wykorzystywania Nieruchomości na potrzeby prowadzonej
    przez niego działalności gospodarczej, czy np. odpłatnego oddania do użytku innym
    podmiotom. Dodatkowo, Spółka nie wyklucza, że zbyłaby Nieruchomość przed upływem
    roku od jej nabycia. Nieruchomość nie byłaby zatem środkiem trwałym w księgach
    podatkowych Spółki, ponieważ nie spełniałaby warunków uznania jej za środek trwały.
    Wnioskodawca nie ponosiłby również na Nieruchomość nakładów, których wartość, gdyby
    hipotetycznie uznać Nieruchomość za środek trwały Spółki, przekroczyłaby 30% wartości
    początkowej Nieruchomości w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Spółka nie wyklucza, że w przyszłości, w zależności od uwarunkowań finansowych i
    ewentualnych potrzeb, Nieruchomość mogłaby zostać wydana akcjonariuszowi
    /akcjonariuszom, jako wypłata zysku/części zysku w formie niepieniężnej stanowiąc tzw.
    „dywidendę rzeczową”.

    Pierwsze zasiedlenie Nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT miało
    miejsce w okresie znacznie przekraczającym dwa lata przed terminem w jakim doszłoby
    do wydania Nieruchomości akcjonariuszowi/akcjonariuszom. Innymi słowy wydanie przez
    Wnioskodawcę Nieruchomości jako „dywidendy rzeczowej” nie nastąpiłoby w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim, ani w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego
    zasiedlenia Nieruchomości.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydanie
    Nieruchomości, jako wypłata zysku akcjonariuszowi w formie „dywidendy rzeczowej” nie
    będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że rozważane przez niego wydanie Nieruchomości,
    jako wypłata zysku akcjonariuszowi w formie „dywidendy rzeczowej”, nie będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, zwanej dalej: „Ustawą” lub „Ustawą o VAT”):
    „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT:
    „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii”.
    W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT:
    „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)".
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 Ustawy o VAT, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu Ustawy o VAT „dostawa"
    oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz
    każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu).
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 Ustawy, zbycie nieruchomości traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 Ustawy, która to
    czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 Ustawy.
    W świetle art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT:
    „Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7”.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
    jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Opodatkowaniu, co do zasady, podlegają czynności odpłatne, przy czym odpłatność za
    czynności dostawy towarów lub świadczenia usług nie musi mieć postaci pieniężnej.
    Odpłatność, jako świadczenie wzajemne, może również przybrać postać rzeczową, np.
    zapłata w innym towarze lub usłudze, albo mieszaną - zapłata w części pieniężna i w części
    rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała
    możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia

    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność. Czynność można uznać za
    dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po
    stronie sprzedawcy (dostawcy towaru lub świadczącego usługę).
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102
    /86 Apple and Pear Development Council Trybunał stwierdził, że czynność można uznać za
    dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po
    stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie
    (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zatem pod pojęciem „odpłatności dostawy towarów" rozumieć należy prawo podmiotu
    dokonującego dostawy towaru do żądania od nabywcy towaru lub osoby trzeciej, zapłaty
    ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług
    wykonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług,
    a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT:
    „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych”.
    Przy czym, w świetle art. 2 pkt 14a Ustawy:
    „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości - rozumie się
    przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym”.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów - w świetle powołanego art. 7 ust. 2 Ustawy
    o VAT - podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących
    warunków:
    1) nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
    2) przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
    3) przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
      podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego
      części składowych.

    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie tych towarów, w tym w formie dywidendy rzeczowej, pozostaje
    poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez
    względu na cel, na który zostały one przekazane.
    Mając na uwadze powyższe, z uwagi na fakt iż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości, wydanie tej
    Nieruchomości w formie dywidendy rzeczowej nie będzie podlegało u Spółki
    opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ustawy, rozumiana jest
    przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług
    „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie
    prowadziła do podobnego rezultatu). W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Opodatkowaniu, co do zasady, podlegają czynności odpłatne, przy czym odpłatność za
    czynności dostawy towarów lub świadczenia usług nie musi mieć postaci pieniężnej.
    Odpłatność, jako świadczenie wzajemne, może również przybrać postać rzeczową, np.
    zapłata w innym towarze lub usłudze, albo mieszaną - zapłata w części pieniężna i w części
    rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała
    możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność. Czynność można uznać za
    dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po
    stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę.

    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102
    /86 Apple and Pear Development Council Trybunał stwierdził, że czynność można uznać za
    dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po
    stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie
    (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zatem pod pojęciem „odpłatności dostawy towarów” rozumieć należy prawo podmiotu
    dokonującego dostawy towaru do żądania od nabywcy towaru lub osoby trzeciej, zapłaty
    ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług
    wykonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług,
    a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
      − jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Przy czym, w świetle art. 2 pkt 14a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości - rozumie się
      przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów – w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy
    – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących
    warunków:
        nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
        przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
        przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
        podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub
        jego części składowych.

    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania
    (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one
    przekazane.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów bądź świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana
    tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność holdingową. Wskazali Państwo,
    że nie są Państwo podatnikiem podatku VAT i nie dokonują transakcji opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług. Rozważają Państwo nabycie od spółki powiązanej („Spółka-
    córka”) Nieruchomości stanowiącej samodzielny lokal mieszkalny. Dostawa ww.
    Nieruchomości nastąpiłaby w wyniku czynności korzystającej ze zwolnienia od podatku
    VAT. Nie są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT i nie przysługiwałoby Państwu
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia przedmiotowej Nieruchomości.
    Nabytą Nieruchomość chcieliby Państwo przekazać akcjonariuszowi, jako wypłatę zysku
    /części zysku w formie niepieniężnej stanowiącej tzw. „dywidendę rzeczową”.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wypłata zysku akcjonariuszowi w formie
    „dywidendy rzeczowej” będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do niej nie definiują
    pojęcia „dywidenda”. Zatem, w celu jego zdefiniowania należy odwołać się do słownika
    języka polskiego. Zgodnie z definicją słownikową, zawartą w internetowym Słowniku
    Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl), słowo dywidenda oznacza „część rocznego zysku
    spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy odpowiednio do posiadanych przez nich
    akcji”.
    Przepisy regulujące wypłatę dywidendy zawarte są w art. 191-197 ustawy z dnia 15
    września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), zwanej
    dalej Kodeksem spółek handlowych.
    Zgodnie z art. 191 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania
      finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, z
      uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1.
    Stosownie do art. 191 § 3 Kodeksu spółek handlowych:
      Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w
      stosunku do udziałów.
    Na podstawie art. 193 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Uprawnionymi do dywidendy za dany rok obrotowy są wspólnicy, którym udziały
      przysługiwały w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku.

    Na podstawie art. 193 § 4 Kodeksu spółek handlowych:
      Dywidendę wypłaca się w dniu określonym w uchwale wspólników. Jeżeli uchwała
      wspólników takiego dnia nie określa, dywidenda jest wypłacana niezwłocznie po dniu
      dywidendy.
    W myśl art. 194 Kodeksu spółek handlowych:
      Umowa spółki może upoważniać zarząd do wypłaty wspólnikom zaliczki na poczet
      przewidywanej dywidendy za rok obrotowy, jeżeli spółka posiada środki
      wystarczające na wypłatę.
    Zatem z powyższych przepisów wynika, że dywidenda jest formą partycypowania przez
    udziałowca w zysku rocznym spółki. Wspólnik ma prawo do udziału w zyskach spółki,
    której udziałów jest posiadaczem, pod warunkiem przeznaczenia go uchwałą walnego
    zgromadzenia wspólników do wypłaty. Wypłata dywidendy jest jednostronnym
    świadczeniem spółki na rzecz udziałowca.
    Przepisy Kodeksu spółek handlowych nie określają formy wypłaty dywidendy. W praktyce
    obrotu gospodarczego najpopularniejszą formą wypłaty dywidendy jest świadczenie
    pieniężne. Jednak dozwolona jest także wypłata dywidendy w naturze, np. w formie rzeczy
    oznaczonych co do gatunku lub w towarze (dywidenda rzeczowa). Ta forma wypłaty
    dywidendy jest możliwa tylko wówczas, gdy statut spółki wprost ją przewiduje.
    Co istotne, wypłata dywidendy jest szczególnym rodzajem czynności prawnej. Źródłem
    nabycia przedmiotu dywidendy i tytułem do uzyskania przysporzenia przez wspólnika
    spółki nie jest umowa cywilnoprawna, ale uchwała walnego zgromadzenia wspólników
    (akt o charakterze właścicielskim) w oparciu o odpowiednie zapisy umowy spółki. Jest to
    czynność wyraźnie uregulowana w Kodeksie spółek handlowych i nie mają do niej
    zastosowania przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące sprzedaży lub zamiany.
    Mając na uwadze powyższe przepisy w zakresie podatku od towarów i usług należy
    stwierdzić, że dostawę towarów stanowią - co do zasady - tylko czynności mające za
    przedmiot towar.
    Natomiast opodatkowanie dywidendy rzeczowej jest zgodne z zasadą powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyrażającej się tym, że określone
    transakcje podlegają temu podatkowi niezależnie od formy, w której zostały dokonane.
    Jeżeli w ramach wypłaty dywidendy zamiast wypłaty pieniędzy przekażą Państwo prawo
    własności Nieruchomości, będziemy mieli do czynienia z czynnością nieodpłatnej dostawy
    (przekazania) towarów.
    Z powołanego wyżej art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają wszelkie nieodpłatne przekazania towarów pod warunkiem, że
    podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W rozpatrywanej sprawie, skoro wypłata przez Państwa dywidendy nastąpi w formie
    niepieniężnej (rzeczowej) poprzez przeniesienie na rzecz wspólnika prawa własności
    Nieruchomości, tj. przedmiotem dywidendy będzie towar, w rozumieniu art. 2 pkt 6
    ustawy, to w tej sytuacji – w przypadku spełnienia warunków określonych w art. 7 ust. 2
    ustawy – będziemy mieli do czynienia z czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług z tytułu nieodpłatnego przekazania towaru. Koniecznym
    jest zatem dokonanie analizy, czy w świetle art. 7 ust. 2 ustawy, zostaną spełnione warunki
    do uznania przedmiotowej czynności za nieodpłatną dostawę towarów zrównaną z
    odpłatną dostawą, o której mowa we wskazanym przepisie.
    W przedmiotowej sprawie nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu nabycia opisanej we wniosku Nieruchomości. Zatem nie został
    spełniony jeden z warunków do uznania tej czynności za czynność zrównaną z odpłatną
    dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

    Zatem czynność wypłaty dywidendy w formie niepieniężnej w postaci prawa własności
    Nieruchomości należy potraktować jako nieodpłatne przekazanie towaru, które nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, w analizowanej sprawie, wypłata przez Państwa „dywidendy rzeczowej” w
    formie niepieniężnej - poprzez przeniesienie na rzecz wspólnika (akcjonariusza) prawa
    własności opisanej Nieruchomości, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.