Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1013/11-4/PK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-02-20
Teza: Czy koszty abonamentu za świadczenia medyczne z grup wymienionych w punktach 1 i 2 (medycyna pracy i profilaktyka niezbędna ze względu na warunki pracy) ponoszone przez pracodawcę stanowią koszt pracodawcy? Czy koszty abonamentu za świadczenia medyczne z grup wymienionych w punktach 1 i 2 (medycyna pracy i profilaktyka niezbędna ze względu na warunki pracy) ponoszone przez pracodawcę stanowią podstawę do naliczania podatku dochodowego pracowników?
Słowa kluczowe: abonament-abonament medyczny; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; świadczenie-świadczenie medyczne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 09 listopada 2011 r. (data wpływu 17 listopada 2011 r.), uzupełnionym w dniu 26 stycznia 2012r. (data wpływu: 30 stycznia 2012 r.) na wezwanie nr IPPB3/423-1013/11-2/PK1 oraz IPPB2/415-940/11-2/AS z dnia 16 stycznia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na świadczenia medyczne pracowników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na świadczenia medyczne pracowników. Na wezwanie organu z dnia 16 stycznia 2012 r. nr IPPB3/423-1013/11-2/PK1 oraz IPPB2/415-940/11-2/AS doręczone w dniu 20 stycznia 2012 r. Wnioskodawca uzupełnił przedmiotowy wniosek. Uzupełnienie zostało dokonane w dniu 26 stycznia 2012 r. (data wpływu: 30 stycznia 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zawarł z podmiotem świadczącym usługi medyczne umowę o świadczenie usług medycznych dla swoich pracowników. Umowa przewiduje świadczenie następujących rodzajów usług medycznych, w zamian za ustalony abonament pieniężny:

1.  Świadczenia z zakresu medycyny pracy.
2.  Świadczenia obejmujące profilaktyczną opiekę zdrowotną niezbędną z uwagi na warunki pracy.
3.  Specjalistyczne usługi medyczne indywidualne dla pracownika.
4.  Pakiet usług medycznych dla rodziny pracownika.

Umowa zawiera zobowiązanie podmiotu świadczącego usługi medyczne do wykonywania m.in. świadczeń objętych ustawą o służbie medycyny pracy, w tym świadczeń z tytułu medycyny pracy oraz świadczeń z tytułu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami ze względu na warunki pracy.

Abonament medyczny, do którego zapłaty zobowiązany jest pracodawca ma charakter opłaty ryczałtowej, uiszczanej w określonej miesięcznej wysokości, bez względu na ilość i rodzaj faktycznie wykorzystanych usług medycznych objętych umową, Ustalona opłata miesięczna wskazywana będzie na fakturze wystawianej przez podmiot świadczący usługi medyczne w podziale na wymienione na wstępie cztery rodzaje usług medycznych.

Pracodawca nie prowadzi żadnych wykazów, które dokumentowałyby występowanie szkodliwych warunków pracy u pracodawcy, występowanie ewentualnych zagrożeń dla zdrowia pracowników w związku z warunkami pracy, itp.

Usługi objęte umową, w tym usługi opisane w pkt 1 i 2 będą faktycznie świadczone przez placówkę medyczną w przypadku wystąpienia takiego zapotrzebowania po stronie pracodawcy i pracowników, np. w przypadku osób, których środowiskiem pracy jest monitor ekranowy i ciągłe skupianie wzroku na ekranie, obejmą one konsultacje okulisty, W przypadku wystąpienia wypadku w pracy albo w drodze do pracy lub z pracy obejmą one interwencje karetki i zespołu ratowniczego, itd.

Koszty abonamentu za powyższe świadczenia będą rozdzielone pomiędzy pracodawcę (wnioskodawcę) i pracowników w ten sposób, że koszty usług medycznych opisanych w pkt 1 i 2 (medycyna pracy i profilaktyczna opieka zdrowotna niezbędna z uwagi na warunki pracy) będzie ponosił pracodawca, natomiast koszty usług medycznych opisanych w pkt 3 i 4 (specjalistyczne usługi medyczne indywidualne dla pracownika oraz pakiet usług medycznych dla rodziny pracownika) będą ponosili pracownicy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy koszty abonamentu za świadczenia medyczne z grup wymienionych w punktach 1 i 2 (medycyna pracy i profilaktyka niezbędna ze względu na warunki pracy) ponoszone przez pracodawcę stanowią koszt pracodawcy?
2.  Czy koszty abonamentu za świadczenia medyczne z grup wymienionych w punktach 1 i 2 (medycyna pracy i profilaktyka niezbędna ze względu na warunki pracy) ponoszone przez pracodawcę stanowią podstawę do naliczania podatku dochodowego pracowników?

Niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Odnośnie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty abonamentu za świadczenia medyczne z grup wymienionych w punktach 1 i 2 (medycyna pracy i profilaktyczna opieka zdrowotna niezbędna ze względu na warunki pracy) ponoszone przez pracodawcę stanowią koszt uzyskania przychodu przez pracodawcę i nie stanowią podstawy do naliczenia podatku dochodowego pracowników.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na świadczenia medyczne z zakresu medycyny pracy oraz z zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej niezbędnej ze względu na warunki pracy są niewątpliwie pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami pracodawcy. Pracownik, który nie posiada aktualnych badań lekarskich, nie może w zakładzie pracy pracować, a tym samym nie generuje dla niego żadnych przychodów. To podstawowy warunek dopuszczenia go do pracy. Do ponoszenia kosztów świadczeń medycyny pracy i profilaktycznej opieki zdrowotnej ze względu na warunki pracy obligują także pracodawcę przepisy kodeksu pracy i innych ustaw. Ponadto, wydatki na takie badania nie znalazły się w katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów. Tym samym pracodawca może je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Dlatego, zdaniem wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez pracodawcę w formie comiesięcznych ryczałtowych opłat na poczet świadczeń medycznych, do których finansowania obligują pracodawcę przepisy ustaw, może on zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.