Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.679.2025.3.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Zwolnienie dochodu z odpłatnego zbycia na spłatę kredytu
hipotecznego przed i po uzyskaniu przychodu ze sprzedaży
lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
nieruchomości-zbycie nieruchomości
umowa-umowa przedwstępna
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze
    zwolnienia przedmiotowego. Uzupełniła go Pani pismami złożonymi 13 sierpnia 2025 r. i
    10 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Kupiła Pani wraz z mężem – wspólnota majątkowa – mieszkanie (nieruchomość I), akt
    notarialny 7 czerwca 2019 r., za kwotę 136 000 zł. Kredyt został całkowicie spłacony 12
    maja 2023 r. Wspólnie postanowili Państwo sprzedać mieszkanie. W związku z tym
    zawarliście umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości I za kwotę 195 000 zł,
    podpisaną dnia 22 września 2023 r. Finalizacja sprzedaży przedłużyła się ze względu na to,
    że kupujący starali się o kredyt bez wkładu własnego – wydłużony czas oczekiwania na
    decyzję kredytową w związku z dużym zainteresowaniem programem rządowym na
    rynku. Ostatecznie akt notarialny sprzedaży nieruchomości I za kwotę 195 00 zł został
    podpisany 5 marca 2024 r. Mając umowę przedwstępną sprzedaży mieszkania
    (nieruchomość I) wiedzieliście, że w niedalekiej przyszłości otrzymacie 195 tys. zł,
    zdecydowali się Państwo na wzięcie kredytu celem zakupu domu (nieruchomość II).
    Umowę kredytową podpisała Pani wraz z mężem 16 października 2023 r. na kwotę 374
    850 zł. Natomiast, właścicielami domu (nieruchomość II) zostali Państwo po podpisaniu
    aktu notarialnego w dniu 23 października 2023 r.
    W związku z tym, że tak długo czekaliście na pieniądze ze sprzedaży mieszkania,
    pożyczyliście Państwo pieniądze od Pani mamy:
    · 30 tys. zł w dniu 20 października 2023 r. – konieczne do podpisania aktu notarialnego 23
      października 2023 r. oraz
    · druga pożyczka na kwotę 50 tys. zł w dniu 4 stycznia 2024 r. na wydatki związane z
      trwającymi pracami remontowymi. Pożyczki zostały zgłoszone w ... Urzędzie
      Skarbowym na drukach PCC-3.
    Gdy otrzymali Państwo przelew za sprzedaż mieszkania (nieruchomość I) spłaciliście
    pożyczki Pani mamie. Tak zostały wykorzystane pieniądze ze sprzedaży mieszkania –
    całość została przeznaczona na cele mieszkaniowe.
    Obecnie jest Pani w trakcie rozwodu. Od 22 stycznia 2025 r. ma Pani rozdzielność
    majątkową, w związku z czym, chce Pani rozliczyć się z połowy sprzedaży mieszkania
    (Nieruchomości I). Ponadto, od 27 stycznia 2025 r. podpisała Pani akt notarialny
    „zniesienie współwłasności domu”, w wyniku którego jest Pani jedynym właścicielem
    Nieruchomości II. W akcie zobowiązała się Pani do zwolnienia męża z zadłużenia
    względem Banku X oraz osobno podpisaliście Państwo oświadczenie, w którym
    zobowiązała się Pani do spłaty 75 tys. zł z Nieruchomości II na rzecz męża –przelew
    wykonała Pani 14 lipca 2025 r. tytułując go „Całkowita spłata domu ... ul. .... Dotyczy
    oświadczenie dnia 05.02.2025 po zniesieniu współwłasności domu”. W związku z

    powyższym konieczne było zaciągnięcie kredytu w banku Y na wartość kredytu oraz „na
    cel dowolny” (spłata 75 tys. zł). Wszystkie wyżej wymienione kwoty są przeznaczone na
    cele mieszkaniowe.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Tytuł prawny do sprzedanego mieszkania to lokal mieszalny stanowiący odrębną
    nieruchomość, lokal mieszkalny nr 2 usytuowany na drugiej kondygnacji nadziemnej.
    Sprzedany lokal mieszkalny to było mieszkanie w domu, gdzie na parterze mieszkali
    sąsiedzi, a Państwo na pierwszymi piętrze – była Pani współwłaścicielem z mężem.
    Umowa przedwstępna sprzedaży lokalu mieszkalnego została zawarta w dniu 22 września
    2023 r., Pani i mąż otrzymaliście tego dnia zadatek w wysokości 5 000 zł. Pieniądze te nie
    zostały wydatkowane, ponieważ wiedzieli Państwo, że kupujący starają się o kredyt bez
    wkładu własnego i gdy zostanie przyznany, będziecie musieli zwrócić całą kwotę. Tak też
    się stało i 5 marca 2024 r., podpisując akt notarialny sprzedaży, cała otrzymana kwota, tj. 5
    000 zł została zwrócona.
    Nie wydatkowali Państwo tych pieniędzy ponieważ, oczekiwali na finalizację sprzedaży, z
    czym wiązał się zwrot zadatku.
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    Według Pani, cała wartość przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego
    została/zostanie wydatkowana, w okresie nie później niż trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż tego lokalu mieszkalnego na Pani własne cele
    mieszkaniowe, ponieważ decyzja o zakupie domu – nowej nieruchomości została podjęta
    po podpisaniu umowy przedwstępnej – w związku z podpisaniem tego dokumentu u
    notariusza wiedzieliście Państwo, że zarówno sprzedający jak i kupujący podejmują
    wszelkie kroki, by do finalizacji sprzedaży doszło.
    Prośba o wydanie interpretacji indywidualnej jest podyktowana właśnie tą nietypową
    sytuacją. Jak Pani wspomniała, czekaliście na pieniądze, zaciągając kredyt na nowy dom.
    Wiedzieliście, że je otrzymacie, tylko nie wiedzieliście kiedy. Jednak podjęli Państwo taką
    decyzję tylko i wyłącznie dlatego, że wiedzieliście, że i tak sprzedacie to mieszkanie –
    umowa przedwstępna sprzedaży mieszkania zawarta we wrześniu 2023 r. W związku z
    tym, Pani pytanie dotyczy możliwości uznania kosztu zaciągniętego kredytu w Banku X
    jako wydatku na cele mieszkaniowe, mimo, że został on zaciągnięty przed datą sprzedaży
    mieszkania.
    Koszty na materiały i usługi (np. wymiana okna, wylewka) w przeważającej części zostały
    poniesione w okresie od października 2023 r. do marca 2024 r. – po zakupie domu, ale
    przed sprzedażą mieszkania, za pożyczone pieniądze od Pani mamy. Jednak nie chce Pani
    rozliczać faktur materiałów oraz usług, w związku z bardzo dużą ilością dokumentów.
    Zgodnie z informacją otrzymaną od pracownika Urzędu Skarbowego w ..., można
    zaciągnięcie kredytu na cele mieszkaniowe – dom, uznać jako wydanie pieniędzy ze
    sprzedaży mieszkania na zakup innej nieruchomości – domu. Jeśli jest taka możliwość
    wołałaby Pani, by zwolnienie z podatku zostało przyznane w związku z zaciągnięciem
    kredytu na nową nieruchomość. Jeśli jednak nie będzie takiej możliwości, to będą to
    faktury za kafle, wymianę okna balkonowego, wylewkę itp., z datami od października 2023
    r. do marca 2024 r.
    W dacie i po dacie sprzedaży lokalu mieszkalnego, tj. 5 marca 2024 r., ponosiła Pani
    niewielkie wydatki na cele mieszkaniowe.
    W odpowiedzi na pytanie:
      co oznacza sformułowanie, zawarte w opisie sprawy, cyt.: „W związku z powyższym
      konieczne było zaciągnięcie kredytu w banku Y na wartość kredytu oraz „na cel
      dowolny” (spłata 75 tys. zł)? Czy powyższe oznacza, że został zaciągnięty kolejny
      kredyt na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup domu? Jeżeli odpowiedź na

      powyższe jest twierdząca to proszę wskazać, kiedy dokładnie, na jaki okres i przez
      kogo kredyt został zaciągnięty, jaki cel został wpisany w umowie kredytowej oraz, kto
      jest zobowiązany do jego spłaty.
    odpowiedziała Pani:
      Tak to oznacza, że został zaciągnięty kolejny kredyt. Aby zostać w domu z dziećmi
      musiałam zaciągnąć kredyt w banku Y na kwotę 443 tys. zł. Umowa o kredyt została
      podpisana 13.03.2025, a pierwszą transzę bank wypłacił 15.04.2025 r. W banku Y
      kredyt był wypłacany w dwóch transzach: z tytułu Transzy 1 w kwocie 367814,83 zł na
      rachunek Bank X prowadzony w walucie PLN: całkowita Spłata kr. nr ... oraz z tytułu
      Transzy 2 w kwocie 75 185, 17 zł na rachunek A.A. w Y Bank prowadzony w walucie
      PLN. Tak jak wspomniałam podpisałam, z mężem oświadczenie, że do 31 lipca 2025
      zobowiązuję się spłacić 75 tys. zł. Przelew został wykonany 14.07.2025r.
      Zatytułowany „Całkowita spłata domu ... ul. .... Dotyczy oświadczenie dnia 05.02.2025
      r.” Kredyt został zaciągnięty przeze mnie i mojego tatę, ponieważ sama nie miałam
      wystarczającej zdolności kredytowej. Kredyt został przyznany pierwotnie na 15 lat,
      jednak udało się ten okres wydłużyć na 20 lat, żeby obniżyć kwotę miesięcznej raty.
      Do spłaty kredytu jestem zobowiązana ja wraz z tatą. Kredyt został zaciągnięty w
      Polsce.
    Mieszka Pani w zakupionym domu razem z dziećmi.
    Zwraca się Pani z prośbą o interpretację indywidualną właśnie ze względu na daty –
    później dostaliście Państwo pieniądze za sprzedaż mieszkania, niż ponosiliście wydatki
    związane z zakupem nowej nieruchomości.
    16 października 2023 r. zaciągnęliście kredyt na nową nieruchomość, 5 marca 2024 r.
    sprzedaliście poprzednią nieruchomość. Aby móc te wydatki ponosić pożyczaliście
    Państwo pieniądze od Pani mamy. Te pożyczki spłaciliście dopiero gdy otrzymaliście
    pieniądze ze sprzedaży poprzedniej nieruchomości.
    Bank nie uruchomiłby kredytu, gdyby nie podpisanie aktu notarialnego.
    W związku z powyższym, pierwszym poniesionym wydatkiem było podpisanie aktu
    notarialnego nabycia domu.
    Aby nabyć tę nieruchomość, pożyczyliście Państwo od Pani mamy 30 tys. zł (druk PCC
    zgłoszony do US).
    Kwota ta została wydatkowana w poniżej przedstawiony sposób:
    · 23.10.2023 r. koszty notarialne związane z podpisaniem aktu notarialnego 9 907,13 zł,
    · 23.10.2023 r. zapłata gotówką część zadatku w wysokości 8 900 zł,
    · 23.10.2023 r. przelanie drugiej części zadatku w wysokości 16 250 zł, łącznie 35 057,13 zł.
    Drugim wydatkiem były raty kredytu w banku X:
    · pierwsza rata została pobrana z konta 14.11.2023 r. w kwocie 2 874,71 PLN (kapitał: 1
      715,80 PLN, odsetki: 1 158,91 PLN),
    · druga rata została pobrana 14.12.2023 r. w kwocie 2 874,71 PLN (kapitał: 402,70 PLN
      odsetki: 2 472,01 PLN),
    [...]
    · piętnasta rata została pobrana 14.01.2025 r. w kwocie 2 874,71 PLN (kapitał 438,79 PLN
      odsetki: 2 435,92 PLN),
    · szesnasta rata została pobrana 14.02.2025 r. w kwocie 2 874,71 PLN (kapitał: 441,70
      PLN odsetki: 2 433,01 PLN,
    · siedemnasta rata została pobrana 14.03.2025 r. w kwocie 2 874,71 PLN (kapitał: 444,62
      PLN odsetki: 2 430,09 PLN).

    Raty były równe.
    Spłacanie rat przez 17 miesięcy kapitał + odsetki to kwota: 48 870,07 zł (kapitał około 9 000
    zł, odsetki około 40 000 zł). Obie powyższe kwoty dają razem kwotę 83 927,20 zł.
    Wkład własny zapłacony gotówką, wkład własny zapłacony przelewem oraz koszty
    notarialne 35 057,13 zł.
    Spłata rat 17 msc × 2 874,17 zł = 48 087,07 zł.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości wynosił 59 000 zł, więc obie powyższe kwoty już
    powinny dać możliwość rozliczenia się z tego dochodu i tym samym zwolnić Panią z
    konieczności zapłacenia podatku.
    W związku z rozwodem chciałaby Pani rozliczyć się z połowy dochodu.
    Na pytanie:
      proszę wyjaśnić w jakich terminach ponosiła/ponosi Pani wydatki związane ze spłatą
      powyższego kredytu (wydatki na spłatę kapitału kredytu i odsetek od tego kredytu)
    odpowiedziała Pani:
      j.w. czyli notariusz 23.10.2023 oraz raty X pobierane każdego msc [od 14.11.2023
      (pierwsza pobrana rata) do 14.03.2025 (ostatnia pobrana rata)]. 15.04.2025 całkowita
      spłata kredytu w X kredytem z Y.
    Kredyt zaciągnięty w Banku Y 13 marca 2025 r. został zaciągnięty na spłatę wcześniej
    zaciągniętego kredytu w Banku X.
    Spłaty kredytu w Banku Y dokonuje Pani ze środków otrzymanych ze zbycia w dniu 5
    marca 2024 r. lokalu mieszkalnego. Ponadto, jak już wspominała Pani w poprzednich
    pismach, zaciągnęła dodatkowo kwotę 75 000 zł w celu spłacenia męża.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy przeznaczenie środków uzyskanych ze zbycia w dniu 5 marca 2024 r. lokalu
    mieszkalnego na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w dniu 16 października 2023
    r. przez Panią i Jej męża na nabycie domu, w banku X, uprawniają Panią do skorzystania ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    W Pani ocenie, może Pani skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydaje się, że skoro dochód ze
    sprzedaży mieszkania wynosił 59 000 zł (195 000 – 136 000 = 59 000), to chcąc rozliczyć się
    z tego dochodu, powinny wystarczyć koszty notarialne zakupu domu oraz koszty kredytu
    w X opisane powyżej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie –
    nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ustawodawca
    ukształtował jako wspólność łączną, bezudziałową.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że 7 czerwca 2019 r. nabyła Pani na
    współwłasność z mężem lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, a 5 marca
    2024 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia ww. lokalu. Zatem, nienastępująca w ramach
    działalności gospodarczej sprzedaż powyższego lokalu mieszkalnego, stanowi dla Pani
    źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    ponieważ ww. sprzedaż nastąpiła przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa własności do lokalu mieszkalnego.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o
    ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Na podstawie art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Z kolei stosownie do treści art. 22 ust. 6f ww. ustawy:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością
    wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego
    zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub art. 22
    ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega
    opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 w zw. z ust.
    30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
          należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
          Szwajcarskiej;
        2) wydatki poniesione na:
        a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
        b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
          przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
          którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o
          którym mowa w lit. a,
        c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
          (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
          odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę
          kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b

        - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających
          siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
          należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
          Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu
          lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
          albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Przy czym, zgodnie z treścią art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na
      spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Ww. zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że
    wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być
    interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków
    uzyskanych z odpłatnego zbycia – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do przedmiotowego
    zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich
    przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku

    korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z
    cytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, jest zatem fakt wydatkowania
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe
    podatnika. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”
    świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art.
    21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem
    nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww.
    ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować
    ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Zatem zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, wymaga przeznaczenia równowartości przychodu ze sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych na preferowane przez ustawodawcę cele, a takim
    przychodem jest wartość wyrażona w umówionej cenie sprzedaży, nie zaś faktycznie
    posiadane środki finansowe. W art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych ustawodawca nie mówi o zaspokojeniu własnych celów mieszkaniowych
    konkretnie za środki finansowe otrzymane z tytułu sprzedaży nieruchomości lub praw
    majątkowych. Stanowi natomiast o przeznaczeniu na preferowany cel przychodu
    rozumianego zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    a więc kwoty w wysokości (wartości) pozostającej w granicach umówionej ceny sprzedaży
    nieruchomości przez podatnika.
    W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3171
    /14, Sąd w odniesieniu do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych stwierdził:
      Ta specyficzna konstrukcja powstania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości
      lub praw majątkowych nie uzależnia powstania przychodu od jego otrzymania lub
      pozostawienia do dyspozycji podatnika pieniędzy czy wartości pieniężnych. Przepis
      ten jest przepisem szczególnym, wprowadza on w stosunku do przychodów ze
      źródeł przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. zasadę memoriałową,
      zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje niezależnie od tego, czy podatnik
      faktycznie otrzymał do dyspozycji pieniądze lub inne wartości, a zatem czy cena
      została faktycznie zapłacona (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
      22 marca 2016 r. sygn. akt II FSK 162/14). Dla wystąpienia przychodu wystarczy
      zatem samo zawarcie umowy sprzedaży, która musi określać cenę (por. wyrok
      Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt II FSK 2189/10,
      z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt II FSK 758/07).
    Z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie wynika, by dla skorzystania ze zwolnienia musiała zaistnieć
    chronologia zdarzeń (najpierw odpłatne zbycie, a następnie poniesienie wydatków na
    własne cele mieszkaniowe). Podstaw ku temu nie daje użyty w przepisie zwrot „począwszy
    od dnia odpłatnego zbycia”, który należy uznać za element normy wyznaczającej termin
    wydatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. Termin ten, jak wynika z
    przepisu, ma charakter terminu przewidzianego, ustalonego jako końcowy, tj. terminu,
    który kończy się z upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest jednak wydatkowanie w tym
    terminie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na własne

    cele mieszkaniowe, pod rygorem wygaśnięcia prawa do zwolnienia podatkowego.
    Natomiast z przepisu nie wynika, by ustawodawca uzależniał je od uprzedniego
    chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości. Istotnym jest więc, czy w momencie
    dokonywania wydatków na własne cele mieszkaniowe podatnik dysponuje/uzyskał
    przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, nawet jeżeli formalnie
    sprzedaż ta została dokonana już po poniesieniu wydatków na cele mieszkaniowe.
    Do celów mieszkaniowych – wymienionych w art. 21 ust. 25 ww. ustawy – których
    sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych
    uprawnia do skorzystania z omawianego zwolnienia, ustawodawca zakwalifikował m.in.
    wydatki na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
    przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1 (pkt 2 lit. a ww. przepisu).
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika m.in., że:
      7 czerwca 2019 r. kupiła Pani wraz z mężem do wspólności majątkowej małżeńskiej
      lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość;
      22 września 2023 r. zawarli Państwo umowę przedwstępną sprzedaży ww. lokalu;
      16 października 2023 r. zaciągnęła Pani wraz z mężem kredyt celem zakupu domu,
      natomiast, właścicielami domu zostali Państwo po podpisaniu aktu notarialnego w
      dniu 23 października 2023 r.;
      ostateczny akt notarialny sprzedaży, przenoszący własność lokalu mieszkalnego
      został podpisany 5 marca 2024 r.;
      pierwsza rata kredytu zaciągniętego na zakup domu została pobrana 14 listopada
      2023 r., druga – 14 grudnia 2023 r., (...) piętnasta rata została pobrana 14 stycznia
      2025 r., szesnasta rata została pobrana 14 lutego 2025 r., siedemnasta rata – 14
      marca 2025 r.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy ww. spłatę kredytu może Pani uznać za wydatek na własne
    cele mieszkaniowe.
    W związku z tym, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
    majątkowych, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, to aby równowartość
    przychodu z tego odpłatnego zbycia mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wydatkowanie środków pieniężnych nie pochodzących ze sprzedaży (np.
    własnych oszczędności), powinno nastąpić po lub w dniu zawarcia umowy sprzedaży
    nieruchomości (lokalu mieszkalnego).
    Istotne jest więc, czy w momencie poniesienia wydatków na własne cele mieszkaniowe
    podatnik dysponuje/uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości.
    Odnosząc się zatem do kwestii spłaty kredytu – zaciągniętego na zakup domu
    (nieruchomości II), w którym realizuje Pani własne cele mieszkaniowe – wskazała Pani we
    wniosku, że otrzymany na podstawie umowy przedwstępnej sprzedaży lokalu
    mieszkalnego zadatek nie został w żaden sposób wydatkowany – podpisując akt
    notarialny sprzedaży zwróciła Pani wraz z mężem całą otrzymaną kwotę zadatku. Zatem,
    środki pieniężne, wydatkowane przed podpisaniem ostatecznej umowy sprzedaży w
    marcu 2024 r. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność, na spłatę
    zaciągniętego na zakup domu kredytu, nie pochodziły z powyższego zbycia mieszkania.
    W konsekwencji, wydatkowanie przez Panią środków pieniężnych na spłatę kredytu przed
    zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną

    własność, tj. przed 5 marca 2024 r., nie uprawnia Pani do skorzystania ze zwolnienia, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, że wydatkowanie tych środków
    pieniężnych nastąpiło przed powstaniem przychodu, o którym mowa w art. 19 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z odpłatnego zbycia lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną własność, nabytego w 2019 r. Wydatków tych nie
    można uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1
    pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ta
    część kredytu nie została bowiem spłacona z przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu
    mieszkalnego. Zatem wydatki te nie dają prawa do skorzystania z omawianego zwolnienia.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.
    Natomiast, wydatkowanie przez Panią części przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, po dacie uzyskania przychodu z tego
    zbycia, na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup domu (nieruchomości II), w którym
    realizuje Pani własne cele mieszkaniowe, uprawnia do skorzystania z ww. zwolnienia w
    podatku dochodowym od osób fizycznych stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ww.
    ustawy. Warunkiem skorzystania z omawianego zwolnienia jest, aby wydatki te zostały
    poniesione nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do 31 grudnia 2027 r.
    Zaznaczyć jednakże należy, że ww. zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia, jaka proporcjonalnie odpowiada iloczynowi tego dochodu i
    udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie osiągniętym
    z odpłatnego zbycia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście zadanego pytania i własnego stanowiska, tj. możliwości skorzystania ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w związku z przeznaczeniem środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w dniu 16 października
    2023 r. na zakup domu, gdyż było to przedmiotem wniosku. Inne kwestie zawarte w opisie
    nie podlegały ocenie.
    Końcowo wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego
    wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób.

    W odniesieniu do wskazanych przez Panią kwot wyjaśniam, że wydając interpretacje w
    trybie art. 14b ustawy podatkowa nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji
    prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa
    podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ
    podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.