Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-39/11-3/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-06-03
Teza: Czy do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wydatki na zakup wieńców pogrzebowych i nekrologów w związku ze śmiercią pracownika Spółki oraz wydatki na zakup wiązanek okolicznościowych dla przechodzących na emeryturę pracowników Spółki.
Słowa kluczowe: emeryt; koszt-koszty uzyskania przychodów; pogrzeb-koszt pogrzebu; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2011 r. (data wpływu 6 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup wieńców pogrzebowych i nekrologów w związku ze śmiercią pracownika Spółki oraz wydatków na zakup wiązanek okolicznościowych dla przechodzących na emeryturę pracowników Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup wieńców pogrzebowych i nekrologów w związku ze śmiercią pracownika Spółki oraz wydatków na zakup wiązanek okolicznościowych dla przechodzących na emeryturę pracowników Spółki .

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Zgodnie z przyjętą przez Wnioskodawcę polityką przestrzegania podstawowych kanonów kultury i zasad współżycia społecznego, finansuje On z bieżących środków obrotowych zakup wieńców pogrzebowych oraz nekrologów w przypadku śmierci pracownika Wnioskodawcy. Ponadto w sytuacji, gdy pracownicy przechodzą, na emeryturę, Wnioskodawca wręcza im zakupione ze środków obrotowych wiązanki okolicznościowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wydatki na zakup wieńców pogrzebowych oraz nekrologów w związku ze śmiercią pracownika Wnioskodawcy pokryte z Jego środków obrotowych można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy wydatki na zakup wiązanek okolicznościowych dla przechodzących na emeryturę pracowników Wnioskodawcy stanowią, koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1. Wnioskodawca uprawniony jest do zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych ze środków obrotowych, a poniesionych na zakup wieńców pogrzebowych oraz nekrologów w związku ze śmiercią pracownika Wnioskodawcy.

Ad.2. Wnioskodawca uprawniony jest do zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych ze środków obrotowych, a poniesionych na zakup wiązanek okolicznościowych dla przechodzących na emeryturę pracowników Wnioskodawcy.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U z 2000 r., Nr 54 poz. 654, z późn. zm.; dalej: ustawa o CIT), ,,kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1."

W opinii Wnioskodawcy, mając na uwadze powyższą definicję, należy stwierdzić, iż co do zasady, dany wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodów, gdy spełnia łącznie następujące przesłanki:

*   został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, przy czym dany wydatek nie musi mieć bezpośredniego przełożenia na konkretny przychód osiągnięty przez podatnika, lecz wystarczające jest, aby jego poniesienie było uzasadnione związkiem wydatku z prowadzoną przez podatnika działalnością;

*   został poniesiony i jest definitywny - przez co należy rozumieć, że w ostatecznym rozrachunku musi on być pokryty z zasobów majątkowych podatnika;

*   nie został wymieniony wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartych w zamkniętym katalogu takich wydatków wskazanym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Przenosząc powyższe na grunt Spółki, Wnioskodawca stwierdza, iż możliwość zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów przedmiotowych wydatków uzależnić należy od odpowiedzi na pytanie, czy wydatki za zakup wieńców pogrzebowych, nekrologów oraz wiązanek okolicznościowych ponoszone są w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością stanowią dla Wnioskodawcy wydatek o charakterze definitywnym oraz nie zostały wyłączone z możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością.

Wnioskodawca podkreśla, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli tylko podatnik jest w stanie wykazać, iż zostały one poniesione w sposób racjonalny, w celu uzyskania przychodów bądź zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Jest zdania, iż wydatki na zakup wieńców pogrzebowych oraz nekrologów w związku ze śmiercią pracowników dokonane ze środków obrotowych ponoszone są w celu uzyskania przychodów bądź zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu Wnioskodawcy. Charakter taki mają również wydatki na zakup wiązanek okolicznościowych dla pracowników przechodzących na emeryturę.

Odnosząc się do kwestii kosztów wieńców i nekrologów stwierdza, iż wydatki na rzecz pracowników, co do zasady, zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów, jako mające związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i uzyskanymi przychodami oraz nie są wymienione w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodu. W ramach tych wydatków, w ocenie Wnioskodawcy, mieszczą. się nie tylko ,,standardowe" wydatki ponoszone przez pracodawcę (takie jak koszty wynagrodzeń zasadniczych, dodatki z tytułu godzin nadliczbowych, różnego rodzaju dodatki, nagrody itp.), ale w pojęciu tym mieszczą się wszelkie świadczenia związane z istniejącym aktualnie lub uprzednio stosunkiem pracy. Co więcej, jednym z podstawowych kanonów polskiej kultury i powszechnie przyjętą normą zwyczajową jest praktyka upamiętniania zmarłych. W przypadku śmierci pracownika, Wnioskodawca kierując się elementarnymi zasadami współżycia społecznego jest w obowiązku, w dowód uznania dla zasług na Jego rzecz dokonanych przez pracownika, upamiętnić ten fakt poprzez złożenie wieńca na grobie zmarłego i wykup nekrologu.

W przypadku natomiast przejścia pracownika na emeryturę, Wnioskodawca przekazuje wiązanki okolicznościowe w dowód uznania i wdzięczności za lata przepracowane na Jego rzecz. Przekazanie kwiatów jest przejawem dobrych obyczajów, tradycji i kultury przedsiębiorstwa.

Niezależnie od powyższego, takie działania, zdaniem Wnioskodawcy, są wyrazem szacunku wobec swoich pracowników, ich wkładu pracy i zaangażowania wykazanego podczas wykonywania swoich obowiązków. Zdaniem Wnioskodawcy taka praktyka podwyższa poziom motywacji pracowników, jako ze wzrasta poczucie wartości oraz przynależności pracownika do kultury organizacji, co w efekcie przyczynia się do osiągania przez Wnioskodawcę przychodu.

Dodatkowo na uwagę zasługuje fakt, iż w dzisiejszej praktyce gospodarczej, gdzie rynek pracy staje się rynkiem pracownika, a oddana i wykwalifikowana kadra stanowi kluczowy element sukcesu biznesu, istotnym czynnikiem jest umiejętność zachęcenia i przyciągnięcia ludzi do swojej firmy. Zatem, gdy przedsiębiorca postrzegany jest jako dobry pracodawca, zwiększa to jego szanse na zdobycie wartościowych pracowników, którzy przyczynią się do dalszego rozwoju przedsiębiorstwa.

Zatem, ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki wpływają pośrednio na poziom motywacji jej obecnych pracowników. Stanowią także element powszechnie obowiązujących reguł zachowania prawa zwyczajowego. Powyższe przyczynia się do zwiększenia efektywności pracy, sprawniejszej realizacji celów biznesowych Wnioskodawcy, zwiększenia Jego wyników finansowych i tym samym przychodu podatkowego. W związku z tym, Wnioskodawca jest zdania, iż wydatki poniesione na zakup wieńców oraz nekrologów mających na celu uczczenie pamięci pracowników oraz wyrażenie wdzięczności za przepracowane przez nich lata ma pośredni związek z osiąganymi przez niego przychodami.

Wydatek o charakterze definitywnym

Wg Wnioskodawcy, jak wskazał powyżej, jednym z elementów podatkowej definicji kosztów uzyskania przychodów jest fakt jego definitywnego poniesienia. Zauważyć należy, ze ustawa o CIT nie definiuje terminu ”poniesienie kosztu", w związku z czym uznanie, że dotyczy ono pokrycia danego wydatku ze środków majątkowych podatnika zostało wypracowane w doktrynie i orzecznictwie (Marciniuk J. (red.) Podatek dochodowy od osób prawnych Warszawa 2007, str. 343; Kubacki R. Koszty uzyskania przychodów w podatkach dochodowych, Wrocław 2008, str. 32).

Obciążenie majątku podatnika wydatkiem oznacza przede wszystkim, że wydatek taki nie może zostać podatnikowi w żaden sposób zwrócony, a więc powinien on mieć charakter definitywny (tak miedzy innymi NSA w wyrokach z 17 stycznia 1996 r, sygn. SA/Kr 1826/95, oraz z 20 marca 1996, sygn. SA/Ka 332/95).

Ponieważ Wnioskodawca zakupuje wieńce, nekrologi oraz wiązanki okolicznościowe z własnych środków finansowych, w wyniku czego całkowity majątek Wnioskodawcy zostanie o tę kwotę zmniejszony w sposób definitywny, należy uznać, że przesłanka definitywnego poniesienia kosztu przez podatnika zostanie przez Wnioskodawcę spełniona.

Wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów

Odnosząc się do katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, określonych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż wydatki na zakup wieńców pogrzebowych, nekrologów oraz wiązanek okolicznościowych dla pracowników nie zostały wymienione w katalogu wydatków, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Dodatkowo, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT ,,nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności, napojów, w tym alkoholowych”.

Według Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na zakup wieńców pogrzebowych, nekrologów oraz wiązanek okolicznościowych dla pracowników nie są ponoszone w celach reprezentacyjnych, o których mowa powyżej. Zgodnie ze słownikową, powszechnie stosowaną definicją terminu ,,reprezentacja", należy wskazać, iż pojęcie to oznacza okazałość, wystawność, wytworność w czyimś sposobie życia, związaną, ze stanowiskiem lub pozycją społeczną („Słownik języka polskiego" pod red. M. Szymczaka, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1992).

Odnosząc się do powyższej definicji, zakup przez Wnioskodawcę wieńców pogrzebowych i nekrologów w związku ze śmiercią, pracownika oraz wiązanek okolicznościowych w związku z przejściem pracownika na emeryturę nie ma cech reprezentacji. Powyższe działania w żaden sposób nie są okazałe, wystawne czy wytworne, a jedynie realizują podstawowe kanony kultury i zasady współżycia społecznego przyjęte w Polsce. Wnioskodawca nie działa w celu uwypuklenia swojej zasobności, a jedynie realizuje obowiązkowe w naszej kulturze normy społeczne.

Zdaniem Wnioskodawcy, reasumując wydatki na zakup wieńców, nekrologów i wiązanek okolicznościowych spełniają łącznie wszystkie niezbędne warunki do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, mają związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, służą zabezpieczeniu źródła przychodów oraz ponoszone są przez Wnioskodawcę w sposób definitywny, jak również nie zostały wyłączone z możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Tym samym, przedmiotowe wydatki należy uznać za wydatki będące kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawca przytoczył następujące indywidualne interpretacje prawa podatkowego:

1.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 czerwca 2008 r. (sygn.IBPB3/423-225/08/NG),
2.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2008 r. (sygn. IP PB3-423-741/08-2/DG).

Niniejsza interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, natomiast w zakresie zaistniałego stanu faktycznego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych zostanie udzielona odrębna interpretacja indywidualna Nr IPTPB3/423-39/11-2/IR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.