Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDSB1-1.4019.173.2021.19.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-02
Teza: Brak naliczania opłaty od środków spożywczych od sprzedaży
napojów nabywcy hurtowemu nieprowadzącemu faktycznie
sprzedaży detalicznej.
Słowa kluczowe: CEIDG
działalność-działalność handlowa
ewidencja-ewidencja działalności gospodarczej-wpis do
ewidencji działalności gospodarczej
rejestry-Krajowy Rejestr Sądowy (KRS)
sprzedaż-sprzedaż detaliczna
sprzedaż-sprzedaż hurtowa
Zagadnienia: Ustawa o zdrowiu publicznym -Opłata od środków
spożywczych-Podmioty zobowiązane do zapłaty
Przepisy: [CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 1-pkt 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 2
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 3-pkt 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12e-ust. 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12e-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 stycznia 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej przepisów ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1670 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie opłaty od środków spożywczych.
    Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 27 maja 2021 r.
    znak 0111-KDSB1-1.4019.107.2021.1.WF wezwaliśmy Państwa do jego uzupełnienia.
    Wniosek uzupełnili Państwo (...) 2021 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka jest producentem soków i syropów podlegających rygorom ustawy z dnia 11
    września 2015 r. o zdrowiu publicznym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2365 z późn. zm.) oraz
    spełniających definicję napoju zawartą w art. 12b ust. 1 ww. ustawy.
    Spółka produkuje napoje zarówno pod swoją marką, jak i na zamówienie i pod marką
    innych podmiotów. Spółka zawiera zarówno umowy ramowe, w ramach których nabywcy
    dokonują zamówień poszczególnych towarów, jak i odrębne umowy sprzedaży dotyczące
    określonej serii produktów. W końcu Spółka prowadzi sprzedaż detaliczną napojów.
    Niekiedy zdarza się, że określona partia produktów zostanie zakwestionowana w trybie
    rękojmi i wraca ona do Spółki - po dokonaniu odstąpienia od umowy w całości lub części
    przez kontrahenta. W zakresie umów o produkcję w ramach tzw. marki własnej, które też
    stanowią część produkcji Spółki, skład produktu jest często określany w specyfikacji. Nie
    można wykluczyć, że zamawiający w niektórych przypadkach nie określi składu produktu
    w 100% pozostawiając w tym zakresie sprawę do uznania producentowi np. określony
    zostanie udział określonego składnika na poziomie (...)%-(...)%, w ramach którego
    producent będzie mógł dobrać najbardziej odpowiednią proporcję.
    Cechą charakterystyczną wytwarzania napojów na zlecenie jest to, że czasami towary te
    trzeba wyprodukować. Do zawarcia umowy sprzedaży dochodzi np. w kwietniu 2021 r., ale
    do wydania wyprodukowanego towaru np. dopiero w maju 2021 r.
    Wniosek uzupełnili Państwo o następujące informacje:
    Czy Wnioskodawca będzie podmiotem sprzedającym Napoje kontrahentom prowadzącym
    sprzedaż: hurtową, detaliczną, hurtową i detaliczną?
    Tak, Wnioskodawca występuje w każdej z ww. sytuacji. Natomiast pytanie nr 1 dot.
    sytuacji, gdy podmiot (nabywca) ma wpisaną w PKD we właściwym rejestrze zarówno
    sprzedaż hurtową i detaliczną, ale zgodnie z pisemnym oświadczeniem prowadzi
    faktycznie tylko i wyłącznie sprzedaż hurtową, a nie prowadzi sprzedaży detalicznej.

    Czy Wnioskodawca będzie producentem dla zamawiającego, w przypadku gdy skład
    napoju, objętego opłatą stanowi element umowy zawartej przez Wnioskodawcę a
    dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.
    Tak, Wnioskodawca występuje także w takiej sytuacji. Pytanie nr 2 Wnioskodawcy (i tylko
    pytanie nr 2) dot. właśnie takiej sytuacji, gdy określenie składu napoju w umowie jest
    niepełne tzn. nie zostaje określone kategorycznie 100% zawartości lub zostaje określone w
    sposób wariantowy np. składnik może występować w wielkości (...)% do (...)% całości.
    Czy Napoje będące przedmiotem wniosku są ujęte w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    w klasach 10.32, 10.89 lub w dziale 11 oraz czy w ich składzie znajduje się co najmniej
    jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym? Proszę
    wskazać te substancje.
    Tak - zgodnie z (...).
    Wyjaśnienie co Wnioskodawca rozumie pod pojęciem „zawarcie umowy sprzedaży” (np.
    czy jest to umowa dotycząca zamówienia napojów, umowa o produkcję)?
    Wnioskodawca rozumie przez to, zgodnie z regułami K.c., wymianę dwóch zgodnych
    oświadczeń woli stron umowy o jej zawarciu (oferta zakupu i przyjęcie oferty). W praktyce
    - z reguły nadesłanie zamówienia przez kontrahenta i zwrotne potwierdzenie jego
    akceptacji przez Wnioskodawcę.
    Będzie to zarówno umowa sprzedaży (gdy towar już istnieje i jest w magazynie i ma
    podlegać wysyłce w ustalonym przez stronę terminie), jak i umowa o produkcję towaru.
    Czy oprócz „zawarcia umowy sprzedaży” Wnioskodawca wystawia kontrahentowi fakturę.
    Jeśli tak, to w jakim terminie?
    Tak. Po zrealizowaniu zamówienia, z reguły z wydaniem towaru, zostaje wystawiona
    faktura sprzedażowa w terminach określonych ustawą o vat. Jak już wskazano we
    wniosku, terminy w tym zakresie mogą się różnić np. przyjęcie zamówienia i jego
    potwierdzenie w dniu 30.05.2021 r. z ustaloną datą wydania towaru z magazynu na dzień
    na 04.06.2021 r., a następnie faktyczne wydanie towaru w dniu 04.06.2021 r. wraz z
    fakturą wystawioną w dniu 04.06.2021 r. (dostawa towaru w rozumieniu ustawy o vat).
    Czy zwrot Napojów w związku ze skorzystaniem przez kontrahenta z uprawnień z tytułu
    rękojmi dotyczy zwrotów dokonanych począwszy od 1 maja 2021 r., czy również zwrotów
    przed tą datą?
    Zwrot towarów dotyczy sytuacji po 01.05.2021 r.
    Czy specyfikacja, w której określany jest skład produktu stanowi element umowy zawartej
    przez Wnioskodawcę, a dotyczącej produkcji tego produktu dla zamawiającego?
    Nie; pytania nie dotyczą takiej sytuacji - za wyjątkiem sytuacji opisanej w pytaniu nr 2.
    Pytanie (dotyczące zakresu niniejszej interpretacji, ostatecznie sformułowane w
    uzupełnieniu wniosku)
    Czy gdy nabywca hurtowy towaru podlegającego opłacie od środków spożywczych ma
    wpisane w Krajowym Rejestrze Sądowym lub Centralnej Ewidencji Działalności
    Gospodarczej prowadzenie jednej lub wielu działalności z poniżej wymienionych
    ugrupowań PKD:
      - Sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach (47.1),
      - Sprzedaż detaliczna żywności, napojów i wyrobów tytoniowych prowadzona w
        wyspecjalizowanych sklepach (47.2),
    ale jej zgodnie ze złożonym producentowi pisemnym oświadczeniem - nie prowadzi, czy
    należy naliczyć opłatę od środków spożywczych?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

    1. Opodatkowanie opłatą od środków spożywczych związane jest, zgodnie z art. 12a ust. 2
    ustawy o zdrowiu publicznym, z wprowadzeniem napojów do pierwszego punktu, w
    którym jest PROWADZONA sprzedaż detaliczna.
    Istnieją możliwe 3 [winno być 4] warianty nabywców:
    1. Hurtownicy
    2. Detaliści
    3. Hurtownicy będący jednocześnie detalistami
    4. Konsumenci
    Pytanie nr 1. dot. sytuacji opisanej w pkt 1 i 3 tj. hurtowników oraz interpretacji znamienia
    "PROWADZENIE" użytego w art. 12a ust. 2 ustawy o zdrowiu publicznym tj. sprzedaży na
    rzecz podmiotu, który zadeklarował wprawdzie prowadzenie sprzedaży detalicznej w PKD,
    ale zgodnie ze swoim oświadczeniem takiej działalności "NIE PROWADZI".
    W takiej sytuacji podmiot ten nie może być traktowany jako hurtownik będący
    jednocześnie detalistą, co skutkowałoby koniecznością naliczenia opłaty przez
    Wnioskodawcę jako producenta. Wnioskodawca taki podmiot, pomimo zapisów PKD, musi
    potraktować jako wyłącznie hurtownika, a w konsekwencji nie dochodzi do sprzedaży
    napoju do pierwszego punktu, w którym prowadzona jest sprzedaż detaliczna. Innymi
    słowy, nie dochodzi do wprowadzenia napoju na rynek.
    Postanowienie
    Po rozpatrzeniu Państwa wniosku z 3 stycznia 2021 r. Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w ww. zakresie, 2 sierpnia 2021 r. wydał postanowienie o pozostawieniu
    wniosku ORD-IN bez rozpatrzenia, znak 0111-KDSB1-1.4019.173.2021.1.DT.
    Postanowienie doręczono Państwu (...) 2021 r.
    Na ww. postanowienie złożyli Państwo zażalenie z (...) 2021 r. (data wpływu (...) 2021 r.).
    Postanowieniem z 1 października 2021 r. znak 0111-KDSB1-1.4019.173.2021.2.WF,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał w mocy ww. postanowienie z 2 sierpnia
    2021 r.
    Postanowienie znak 0111-KDSB1-1.4019.173.2021.2.WF doręczono Państwu (...) 2021 r.
    Skarga na postanowienie
    Pismem z (...) 2021 r. (data wpływu (...) 2021 r.) wnieśli Państwo skargę na ww.
    postanowienie z 1 października 2021 r. utrzymujące w mocy postanowienie o
    pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
    Wnieśli Państwo o:
      - uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego
        rozpoznania;
      - zasądzenie kosztów postępowania.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 24 marca 2022 r., sygn. akt I SA
    /Sz 995/21 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia
    2 sierpnia 2021 r. nr 0111-KDSB1-1.4019.173.2021.1.DT.
    Od powyższego wyroku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł skargę kasacyjną
    do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Postanowieniem z 6 kwietnia 2023 r. (data wpływu do Organu (...) 2023 r.), sygn. akt III FSK
    773/22 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok WSA oraz odrzucił skargę z

    (...) 2021 r. i zobligował Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do prawidłowego
    wykonania czynności doręczenia postanowienia z 1 października 2021 r. nr 0111-KDSB1-
    1.4019.173.2021.2.WF.
    W wykonaniu powyższego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pismem z (...) 2023 r.,
    znak 0111-KDSB1-1.4019.173.2021.9.MF przekazał postanowienie z 1 października 2021 r.
    znak 0111-KDSB1-1.4019.173.2021.2.WF Państwa pełnomocnikowi. Pismo zostało
    doręczone adresatowi (...) 2023 r.
    Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem (postanowieniem), pismem z (...) 2023 r.
    (data wpływu (...) 2023 r.) wnieśli Państwo skargę na wyżej wymienione postanowienie
    wnosząc ponownie, jak w skardze z (...) 2021 r.
    WSA w Szczecinie, postanowieniem z 23 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 372/23 odrzucił
    ww. skargę.
    Od powyższego rozstrzygnięcia zarówno Państwo (pismo z (...) 2024 r.), jak i Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej (pismo z (...) 2024 r.) wnieśli skargi kasacyjne.
    Po rozpatrzeniu obu skarg, WSA w Szczecinie, wyrokiem z 14 lutego 2024 r., sygn. akt I SA
    /Sz 372/23:
      - uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 23
        listopada 2023 r.,
      - uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora
        Krajowej Informacji Skarbowej z 2 sierpnia 2021 r. nr 0111-KDSB1-
        1.4019.173.2021.1.DT,
      - zasądził od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na Państwa rzecz kwotę (...) zł
        tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
    Nie zgadzając się z powyższym wyrokiem, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    pismem z (...) 2024 r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 11 września 2024 r., sygn. akt III FSK 627/24
    oddalił skargę kasacyjną i zasądził do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na
    Państwa rzecz kwotę (...)zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
    Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
    wpłynął do Organu (...) 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
    Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
    wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
    postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
    uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Naczelny oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
      - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w części
        dotyczącej braku naliczania opłaty od środków spożywczych od sprzedaży napojów
        nabywcy hurtowemu nieprowadzącemu faktycznie sprzedaży detalicznej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że interpretację oparto na przepisach prawa obowiązujących
    w dniu wydania postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia tj. 2 sierpnia

    2021 r., bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy
    w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 lutego
    2024 r. sygn. akt I SA/Sz 372/23 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września
    2024 r., sygn. akt III FSK 627/24.
    Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy,
    wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:
    1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych
    zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w
    rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia
    2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn.
    zm.) zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008",
    2) kofeiny lub tauryny
    – podlega opłacie.
    Stosownie do art. 12a ust. 2 i 3 ustawy:
    2. Przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie się
      sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w
      art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna
      oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art.
      12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w
      art. 12e ust. 3.
    3. Przez sprzedaż detaliczną, o której mowa w ust. 2, rozumie się dokonywanie na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej zbywcy,
      odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy zawartej:
    1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o
      prawach konsumenta (Dz.U. z 2020 r. poz. 287 oraz z 2021 r. poz. 2105),
    2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r.
      o prawach konsumenta
    - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie
    niezaewidencjonowanej.
    W myśl art. 12d ust. 1 pkt 1 ustawy:
    obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce
    organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej podmiotem sprzedającym
    napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów
    w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju.
    Jak stanowi art. 12e ust. 1 ustawy:
    obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju, o
    którym mowa w art. 12a ust. 1.
    Z kolei zgodnie z art. 12e ust. 3 ustawy:
    obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie sprzedającym napoje, o których mowa w art.
    12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową. W
    takim przypadku opłatę odprowadza się od wszystkich sprzedanych temu podmiotowi
    napojów objętych opłatą.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że są Państwo
    producentem soków i syropów podlegających rygorom ustawy oraz spełniających definicję
    napoju zawartą w art. 12b ust. 1 ustawy. Produkujecie Państwo napoje zarówno pod

    swoją marką, jak i na zamówienie i pod marką innych podmiotów. Prowadzicie także
    sprzedaż detaliczną napojów. Dodatkowo w uzupełnieniu wskazali Państwo, że
    przedmiotowy wniosek dotyczy sytuacji, gdy nabywca produkowanych przez Państwa
    napojów ma wpisaną w PKD, we właściwym rejestrze, zarówno sprzedaż hurtową i
    detaliczną, ale zgodnie z pisemnym oświadczeniem prowadzi faktycznie tylko i wyłącznie
    sprzedaż hurtową, a nie prowadzi sprzedaży detalicznej.
    Wątpliwość Państwa budzi, czy gdy nabywca hurtowy towaru podlegającego opłacie od
    środków spożywczych ma wpisane w Krajowym Rejestrze Sądowym lub Centralnej
    Ewidencji Działalności Gospodarczej prowadzenie jednej lub wielu działalności z poniżej
    wymienionych ugrupowań PKD:
    - Sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach (47.1),
    - Sprzedaż detaliczna żywności, napojów i wyrobów tytoniowych prowadzona w
    wyspecjalizowanych sklepach (47.2),
    ale jej zgodnie ze złożonym Państwu pisemnym oświadczeniem - nie prowadzi, czy należy
    naliczyć opłatę od środków spożywczych.
    Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy ustawy, opłacie od środków spożywczych
    podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów ujętych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów
    i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w składzie których znajduje się co
    najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, z wyłączeniem
    substancji występujących w nich naturalnie.
    Przy czym ustawa jednoznacznie definiuje pojęcie wprowadzenia na rynek krajowy, z
    którym związane jest powstanie obowiązku zapłaty opłaty od środków spożywczych, oraz
    podmioty zobowiązane do jej zapłaty.
    Jak zostało już wskazane powyżej, przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów,
    podlegających opłacie, rozumie się, w myśl art. 12a ust. 2 ustawy:
    - sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art.
      12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna, oraz
    - sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d
      ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia
      towarów lub importera napoju, albo
    - sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3 ustawy tj. sprzedaż podmiotowi
      prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową.
    Zauważyć należy, że ustawa nie wiąże rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej,
    sklasyfikowanej według symboli PKD (zarówno po stronie sprzedawcy, jak i nabywcy
    napojów podlegających opłacie) z powstaniem obowiązku zapłaty opłaty. Natomiast
    należy zwrócić uwagę, że sama konstrukcja opłaty od środków spożywczych implikuje
    konieczność badania statusu podmiotu nabywającego napoje.
    Zatem konstrukcja opłaty od środków spożywczych obliguje przedsiębiorcę do weryfikacji
    swoich kontrahentów, gdyż od statusu kontrahenta uzależnione jest powstanie obowiązku
    zapłaty tej opłaty. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą musi dołożyć należytej
    staranności w celu zweryfikowania odbiorcy.
    Należy również zauważyć, że ustawa nie wskazuje w jaki sposób podmiot zobowiązany do
    zapłaty opłaty od środków spożywczych powinien weryfikować swoich kontrahentów pod
    kątem prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
    W związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 lutego
    2024 r., sygn. akt I SA/Sz 372/23 oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    września 2024 r., sygn. akt III FSK 627/24 ponownie rozpatruję Państwa sprawę w zakresie
    braku naliczania opłaty od środków spożywczych od sprzedaży napojów nabywcy
    hurtowemu nieprowadzącemu faktycznie sprzedaży detalicznej.

    Zgodnie z wskazanym wyrokiem NSA: W realiach niniejszej sprawy, pytanie wnioskodawcy
    nie dotyczyło sposobu weryfikacji kontrahenta (hurtownika) w świetle wskazanych
    przepisów u.z.p. Skarżąca nie pytała, w jaki sposób ma weryfikować status kontrahenta,
    tylko zapytała czy w sytuacji gdy istnieje rozbieżność pomiędzy statusem kontrahenta co
    do rodzaju prowadzonej działalności określonym w Krajowym Rejestrze Sądowym lub
    Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej, a rzeczywistym rodzajem prowadzonej
    działalności potwierdzonym oświadczeniem kontrahenta, należy naliczyć opłatę od
    środków spożywczych. Tym samym pytanie nie dotyczyło sposobu ustalenia statusu
    nabywcy, bądź dokumentów potwierdzających ten status (albowiem przedstawiono jakie
    dokumenty zgromadzono), a dotyczyło wprost tego czy w opisanym stanie faktycznym
    należy opłatę naliczyć.
    Odnosząc się do powyższych wyroków, przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w
    pierwszej kolejności należy wskazać, że ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS)
    (lub Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zwanej dalej „CEIDG”)
    dane mają charakter deklaratoryjny i nie podlegają weryfikacji co do prowadzonej
    działalności przez organy dokonujące ich wpisu. Sam fakt istnienia danego zapisu w KRS
    lub CEIDG nie determinuje zakresu faktycznie prowadzonej przez przedsiębiorcę
    działalności gospodarczej.
    Powyższe potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 czerwca 2023 r.,
    sygn. akt III FSK 29/23, w którym wskazano: Aspekt rzeczywistej aktywności gospodarczej
    podatnika winien zostać uwzględniony, lecz tylko w ramach postępowania wymiarowego.
    O okoliczności, jaki rodzaj działalności gospodarczej podatnik rzeczywiście realizuje, nie
    przesądza natomiast sam wpis do Krajowego Rejestru Sądowego, który w tym zakresie ma
    charakter deklaratoryjny, na co zasadnie zwraca uwagę strona skarżąca.
    Uwzględniając powyższe wyjaśnienia oraz fakt, że ustawa w zakresie opłaty od środków
    spożywczych nie odnosi się do kodów PKD, należy wskazać, że nie można uznać za
    podmiot prowadzący jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową napojów w
    rozumieniu art. 12e ust. 3 ustawy, kontrahenta wyłącznie w oparciu o wyszczególnienie w
    aktualnym odpisie KRS lub w CEIDG kodów PKD dla działalności w zakresie sprzedaży
    detalicznej.
    Dokonując weryfikacji kontrahenta podmiot zobligowany do opłaty od środków
    spożywczych powinien dołożyć wszelkiej staranności w uzyskaniu informacji o faktycznie
    prowadzonej przez swojego kontrahenta działalności, nie mogąc bazować np. wyłącznie
    na wpisach dokonanych w Krajowym Rejestrze Sądowym.
    W przedmiotowej sprawie wskazali Państwo, że nabywca hurtowy, na rzecz którego
    dokonujecie dostawy napojów podlegających opłacie od środków spożywczych, faktycznie
    nie prowadzi sprzedaży detalicznej napojów. Jednocześnie poza zakresem niniejszej
    interpretacji pozostaje ocena, czy zebrane przez Państwa dokumenty, potwierdzają
    faktycznie prowadzoną przez kontrahenta działalność.
    Uwzględniając zatem zapadły w niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Szczecinie z 14 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 372/23 oraz wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2024 r., sygn. akt III FSK 627/24, należy
    wskazać, że na podstawie wykładni art. 12d ust. 1 pkt 1, art. 12e ust. 1 oraz art. 12e ust. 3
    ustawy, wyszczególnienie w aktualnym odpisie KRS lub w CEIDG danego kodu PKD nie
    stanowi wystarczającej przesłanki do uznania Państwa kontrahenta za podmiot, do
    którego sprzedaż generuje obowiązek zapłaty opłaty od środków spożywczych. Istotna jest
    faktycznie prowadzona przez kontrahenta działalność.
    Tym samym Państwa stanowisko w części dotyczącej braku naliczania opłaty od środków
    spożywczych od sprzedaży napojów nabywcy hurtowemu nieprowadzącemu faktycznie
    sprzedaży detalicznej jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wydania postanowienia nr 0111-KDSB1-1.4019.173.2021.1.DT o
    pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, tj. 2 sierpnia 2021 r., bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Sz
    372/23 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2024 r., sygn. akt III FSK
    627/24.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja
    będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama)
    z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – PPSA.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.