Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-934/08-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-12-29
Teza: Spółka dokonuje sprzedaży towarów na rzecz kontrahenta z terytorium Wspólnoty. Towary te odsprzedawane są dla ostatecznego kontrahenta spoza terytorium UE. Towar wysyłany jest bezpośrednio od Wnioskodawcy do ostatecznego nabywcy. Pytanie Zainteresowanego dotyczy możliwości skorzystania ze stawki 0% na podstawie posiadanych dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumentacja; dokumenty; dokumenty-dokumenty celne; eksport; eksport-eksport pośredni; eksport-eksport towarów; stawka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; zgłoszenie-zgłoszenie celne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2008 r. (data wpływu 13 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% w eksporcie pośrednim – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki 0% w eksporcie pośrednim.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje dostaw towarów poza terytorium Wspólnoty. Eksport dokonywany jest w sposób bezpośredni oraz pośredni. Wnioskodawca korzysta z preferencyjnego opodatkowania stawką VAT 0% dostaw w zakresie eksportu pośredniego, jeżeli jest w posiadaniu kserokopii dokumentu SAD (lub wydruku z ECS), wystawionego przez nabywcę towaru mającego siedzibę na terytorium Unii.

Dokument SAD obejmuje m.in.:

*   datę przyjęcia, wprowadzenia, zwolnienia;
*   kraj przeznaczenia;
*   kraj wysyłki;
*   nabywcę – firma eksportująca;
*   numer samochodu;
*   agencję celną;
*   opis towaru – ogólnie grupa towarowa;
*   numer faktury wysyłającego.

W dokumencie SAD nie ma nazwy Spółki, choć zdarzają się również dokumenty SAD, w których jest podana nazwa Wnioskodawcy jako wysyłającego.

Ponadto, Zainteresowany posiada dokument CMR potwierdzony przez odbiorcę towaru, który jest jednocześnie przewoźnikiem. W liście przewozowym CMR podane są: informacje o wysyłanym towarze (ogólna ilość, nazwa grupy towarowej), numer WZ Spółki, odbiorca, wynajmujący, dane przewoźnika, numer samochodu.

Dokument WZ ujmuje: szczegółowe zestawienie wysyłanego towaru, nabywcę, miejsce przeznaczenia i jest potwierdzony przez nabywcę. Faktura wystawiona dla nabywcy unijnego jest przez niego potwierdzona i zawiera: numer WZ, szczegółowy wykaz sprzedawanych towarów oraz miejsce dostawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy przedmiotowe dokumenty posiadane przez Wnioskodawcę uprawniają go do zaliczenia dostawy do eksportu pośredniego i zastosowania stawki 0%?
2.  Czy w szczególności wystarczająco udokumentowana jest „tożsamość” towaru w dokumencie celnym w powiązaniu z jego opisem na fakturze oraz w dokumencie przewozowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, łączne posiadanie dokumentów: SAD (ksero) lub wydruku z ECS oraz CMR, WZ, faktury – uprawnia go do zastosowania stawki podatku VAT 0% dla eksportu pośredniego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez eksport towarów – w myśl art. 2 pkt 8 ustawy – rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1777/2005”.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Obniżenie stawki podatkowej możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa lub przepisy wykonawcze do ustawy. I tak, zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Natomiast stosownie do art. 41 ust. 6 ustawy, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

Oznacza to, iż prawo do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% z tytułu eksportu towarów uzależnione jest od posiadania przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju (art. 41 ust. 7 ustawy).

Na mocy art. 41 ust. 9 ustawy, otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne, eksportem towarów jest więc potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty.

Należy podkreślić, iż tylko w szczególnych przypadkach ustawa o podatku od towarów i usług odwołuje się do przepisów innych ustaw. Przypadkiem, w którym ustawa odwołuje się do przepisów celnych jest eksport towarów. Zakres tego odwołania odnosi się w tym przypadku do dokumentów, w których urząd celny określony w przepisach celnych potwierdza wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty.

W ustawie o podatku od towarów i usług nie została określona forma dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Ustawodawca wskazuje jednak, iż eksportem towarów jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów, zatem ustalając zakres stosowania przepisu art. 41 ust. 6, 7 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług należy odwołać się do przepisów prawa celnego. Wnioskodawca winien więc posiadać stosowne dokumenty spełniające warunki określone w przepisach celnych, które będą jednoznacznie potwierdzać wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty Europejskiej.

Ponieważ wspólnotowe przepisy celne szczegółowo określają tryb wydawania przez urzędy celne potwierdzeń wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty, to za dokument, o którym mowa w art. 41 ust. 6 i ust. 11 ustawy – uprawniający do zastosowania stawki 0% – można uznać tylko taki dokument, który został wystawiony i potwierdzony zgodnie z zasadami przedstawionymi w prawie celnym, nie zaś każdy dokument, z którego w jakiś sposób wynika, iż towary opuściły terytorium Wspólnoty. Obecnie takimi dokumentami, co do zasady, są karta 3 SAD lub komunikat IE-599 w przypadku obsługi zgłoszenia wywozowego w systemie ECS.

Dla podatku od towarów i usług w przedmiotowej sytuacji ma przede wszystkim znaczenie czy wywóz nastąpił poza terytorium Wspólnoty i czy został dokonany przez podatnika lub nabywcę towaru nieposiadającego siedziby na terytorium kraju oraz czy wywóz ten został potwierdzony w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości przez urząd celny.

Z przedstawionej wyżej definicji eksportu wynika, że ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz oraz, gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz.

Sytuacja, kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów z Polski poza terytorium Wspólnoty i na niego wystawione są dokumenty eksportowe jako zgłaszającego towar do odprawy celnej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.

Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz. W tym przypadku polski eksporter sprzedaje towar podmiotowi zagranicznemu, który wywozi je lub zleca ich wywóz poza granice Wspólnoty i dokonuje odprawy celnej we własnym imieniu.

Zdefiniowanie eksportu towarów bezpośredniego i pośredniego ma znaczenie z punktu widzenia rozróżnienia warunków zastosowania przez eksportera preferencyjnej stawki podatku 0%.

W przypadku eksportu pośredniego, możliwość zastosowania tej stawki podatku uzależniona jest od warunku posiadania przez podatnika, przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, kopii dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty (art. 41 ust. 11 ustawy).

Zgodnie z zaistniałym stanem faktycznym przedstawionym przez Wnioskodawcę, dokonuje on dostaw towarów poza terytorium Wspólnoty. Wnioskodawca korzysta z preferencyjnego opodatkowania stawką VAT 0% dostaw w zakresie eksportu pośredniego, jeżeli jest w posiadaniu kserokopii dokumentu SAD (lub wydruku z ECS), wystawionego przez nabywcę towaru mającego siedzibę na terytorium Unii.

W związku z tym, eksporterem towarów (występującym w dokumencie SAD) jest kontrahent z terytorium Wspólnoty, który przekazuje Zainteresowanemu kopię dokumentu SAD (lub wydruk z ECS). Zatem z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w sprawie będącej przedmiotem wniosku mamy do czynienia z eksportem pośrednim, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy.

W celu opodatkowania przedmiotowej czynności stawką podatku VAT w wysokości 0%, zastosowanie znajdą przepisy art. 41 ust. 11 ustawy, które jasno precyzują, iż warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT jest posiadanie kopii dokumentu określonego w przepisach celnych, potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, a ponadto z dokumentu tego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Zwrócić należy uwagę również, że dokumenty, jakimi Wnioskodawca powinien posłużyć się dla wykazania dokonania eksportu pośredniego winny tę okoliczność jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzać.

Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego wskazał, iż od kontrahenta z terytorium Wspólnoty, będącego nabywcą towarów, otrzymał kopię dokumentu SAD (lub wydruk z ECS). Dokument SAD obejmuje m.in.: datę przyjęcia, wprowadzenia, zwolnienia; kraj przeznaczenia; kraj wysyłki; nabywcę – firma eksportująca; numer samochodu; agencję celną; opis towaru – ogólnie grupa towarowa; numer faktury wysyłającego. W dokumencie tym nie ma nazwy Spółki, choć zdarzają się również dokumenty SAD, w których nazwa Wnioskodawcy podana jest jako wysyłający.

Mając powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż kserokopia dokumentu SAD lub kserokopia elektronicznego potwierdzenia wywozu z systemu ECS może stanowić kopię dokumentu o którym mowa w art. 41 ust. 11 ustawy, jeżeli jest potwierdzona przez odpowiedni organ celny. Dowodem na udokumentowanie takiego eksportu będzie więc kserokopia karty 3 SAD z potwierdzeniem wyprowadzenia wyrobów poza terytorium Wspólnoty lub kserokopia elektronicznego potwierdzenia wywozu z systemu ECS w postaci komunikatu IE-599, o ile są one potwierdzone za zgodność z oryginałem przez organ celny i jednocześnie potwierdzają tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Jeżeli w otrzymanej od kontrahenta unijnego (będącego zgodnie z zapisami w dokumencie SAD eksporterem towaru) potwierdzonej przez organ celny kserokopii karty 3 SAD lub kserokopii komunikatu IE-599 dane tam przedstawione są tożsame ze znajdującymi się w posiadaniu Wnioskodawcy danymi umieszczonymi na fakturze oraz dokumencie przewozowym, to dokumenty te stanowiły wystarczające dowody do potwierdzenia tożsamości towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu, a tym samym uprawniały Wnioskodawcę do zastosowania stawki podatku 0%.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320) oraz uległy zmianie rozporządzenia Ministra Finansów wydane na podstawie ustawy o podatku VAT.

Na mocy tej ustawy, z dniem 1 grudnia 2008 r. nowe brzmienie otrzymały przepisy: art. 2 pkt 8, art. 41 ust. 6, ust. 7 i ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.