Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-77/8-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-19
Teza: Czy tego rodzaju transakcja będzie podlegała rozliczeniu w podatku dochodowym od osób prawnych? Czy tego rodzaju sprzedaż ze strony rolnika ryczałtowego będzie podlegała rozliczeniu zryczałtowaną stawką 6%? Jaką stawką VAT będzie opodatkowana sprzedaż obornika przez Spółkę dla rolnika ryczałtowego przy zawieranej umowie?
Słowa kluczowe: rolnik-rolnik ryczałtowy; rozliczanie (rozliczenia); sprzedaż; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana; spółki; umowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 14; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30.09.2008 r. (data wpływu 02.10.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do działalności rolniczej transakcji z rolnikiem ryczałtowym, rozliczanej poprzez kompensatę wzajemnych należności a polegającej na wymianie obornika na słomę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.10.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do działalności rolniczej transakcji z rolnikiem ryczałtowym, rozliczanej poprzez kompensatę wzajemnych należności a polegającej na wymianie obornika na słomę oraz dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wysokości zryczałtowanego zwrotu podatku i w zakresie wysokości stawki podatku na sprzedaż obornika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka – Wnioskodawca jest spółką z o.o., prowadzi księgi handlowe i jest czynnym podatnikiem VAT.

Spółka zajmuje się przede wszystkim działalnością rolniczą (chów i hodowla trzody chlewnej powyżej 2 miesięcy).

Spółka zamierza zawrzeć umowę barterową zamiany towarów (obornika na słomę), o tej samej wartości brutto.

Umowa będzie zawarta z rolnikiem ryczałtowym, w imieniu którego Spółka będzie wystawiać fakturę VAT RR za sprzedaż słomy pochodzącej z jego upraw.

W ramach tej umowy Spółka będzie sprzedawać rolnikowi obornik wytworzony przez trzodę chlewną należącą do Spółki.

Wartość należności i zobowiązań do zapłaty będzie taka sama - a transakcja będzie bezgotówkowa, rozliczana poprzez kompensatę wzajemnych należności.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy tego rodzaju transakcja będzie podlegała rozliczeniu w podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy tego rodzaju sprzedaż ze strony rolnika ryczałtowego będzie podlegała rozliczeniu zryczałtowaną stawką 6%?
3.  Jaką stawką VAT będzie opodatkowana sprzedaż obornika przez Spółkę dla rolnika ryczałtowego przy zawieranej umowie?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie 1) w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący pytania 2) i pytania 3) został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1) Spółka uważa, że tego transakcja będzie przeprowadzana w ramach działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym przychody i koszty z transakcją nie podlegają rozliczeniu w podatku dochodowym i nie są brane pod uwagę przy wyliczaniu podstawy opodatkowania w zaliczkach na podatek dochodowy od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania 2) uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, chyba że ustalenie przychodów jest wymagane dla celów określenia dochodów wolnych od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4e.

Dla celów podatku dochodowego od osób prawnych działalność rolniczą definiuje przepis art. 2 ust. 2 ww. ustawy, który stanowi, iż działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

*   licząc od dnia nabycia.

Stan nieprzetworzony to taki stan produktu, który nie różni się w sposób istotny od stanu, w jakim produkt ten znajdował się bezpośrednio po jego wytworzeniu, a zatem zastosowanie wobec produktu określonych procesów technologicznych, na skutek czego nabrał on nowych cech czy właściwości, wyklucza uznanie produktu za nieprzetworzony.

W myśl art. 2 ust. 3 działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Jednocześnie art. 2 ust 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określa, że nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku Nr 2 do tej ustawy.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4e ww. ustawy wolne od podatku są dochody podatników z działalności pozarolniczej, w tym z działów specjalnych produkcji rolnej - w części przeznaczonej na działalność rolniczą, o której mowa w art. 2 ust. 2, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy, a w razie rozpoczęcia działalności - w pierwszym podatkowym roku tej działalności udział przychodów z działalności rolniczej, ustalonych zgodnie z art. 12-14, powiększonych o wartość zużytych do przetwórstwa rolnego i spożywczego surowców i materiałów pochodzących z własnej produkcji roślinnej i zwierzęcej, stanowił co najmniej 60% przychodów osiągniętych ze wszystkich rodzajów działalności.

Zatem, jeżeli podatnicy zamierzają korzystać z ww. ulgi, powinni ustalać także przychody i koszty uzyskania przychodów z działalności typowo rolniczej.

Jednocześnie zauważyć należy, iż podmioty gospodarcze w ramach prowadzonej działalności same decydują o potrzebach i kierunkach tej działalności - same określają strategię działania firmy, jej cele i priorytety.

Istotne jest także to, że – w myśl kodeksowej zasady swobody kształtowania umów – strony mogą w stosunkach cywilnoprawnych w sposób dowolny kształtować swoje prawa i obowiązki.

Instytucja potrącenia - inaczej kompensaty, funkcjonująca w stosunkach cywilnoprawnych uregulowana została na gruncie ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przede wszystkim w art. 498 Kodeksu.

Przepis § 1 tego artykułu określa dopuszczalność potrącenia i stanowi, że „gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości, oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym". Potrącenie jest więc dopuszczalne, jeżeli zaistnieje tzw. "stan potrącalności", tj. jeżeli spełnione są następujące przesłanki:

*   jednorodzajowość świadczeń,

*   wymagalność wierzytelności,

*   zaskarżalność wierzytelności,

*   tożsamość stron obydwu przeciwstawnych wierzytelności.

Sposób dokonywania potrącenia - na gruncie prawa materialnego - określa przepis art. 499 Kodeksu cywilnego, który stanowi, iż "potrącenia dokonywa się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. Oświadczenie ma moc wsteczną od chwili, kiedy potrącenie stało się możliwe". Skutkiem potrącenia w świetle przepisu art. 498 § 2 Kodeksu cywilnego jest umorzenie wzajemnych wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej.

Oświadczenie o potrąceniu może być złożone w sposób wyraźny lub dorozumiany. Nie jest konieczne wyraźne stwierdzenie, iż dłużnik potrąca swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, lecz wystarczy ujawnienie przez niego woli umorzenia obu wierzytelności przez ich wzajemne przeciwstawienie.

Jak wynika z wniosku Spółka, prowadząc głównie działalność rolniczą związaną z chowem i hodowlą trzody chlewnej powyżej 2 miesięcy, zamierza zawrzeć z rolnikiem ryczałtowym umowę zamiany obornika na słomę o tej samej wartości brutto: Spółka będzie sprzedawać rolnikowi obornik wytworzony przez trzodę chlewną należącą do Spółki, a w zamian otrzyma od rolnika słomę. Transakcja będzie bezgotówkowa, rozliczana poprzez kompensatę wzajemnych należności (kompensata towarowa).

Biorąc powyższe pod uwagę oraz przytoczone wyżej przepisy, należy stwierdzić, że jeżeli w wyniku przedmiotowej zamiany Spółka nabędzie słomę w celu wykorzystania jej do produkcji zwierzęcej, np. jako materiał na ściółkę - wówczas należy uznać tę transakcję za mieszczącą się w ramach działalności rolniczej. Wprawdzie pozyskiwanie obornika nie jest w dosłownym tego słowa znaczeniu produkcją zwierzęcą, ale jest to produkt uboczny tej produkcji, nieodzownie z tą produkcją związany – dlatego pozyskiwanie obornika mieści się w definicji działalności rolniczej. Oczywistym jest także, że słoma może być wykorzystywana do produkcji zwierzęcej.

A zatem, w sytuacji gdy Spółka dokona równowartościowej zamiany obornika na słomę i słoma ta wykorzystana zostanie przy chowie i hodowli trzody chlewnej należy uznać, że jest to transakcja w ramach działalności rolniczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Oznacza to tym samym, iż w takiej sytuacji przedmiotowa transakcja będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W sytuacji natomiast, gdy słoma zostanie wykorzystana na cele nie związane z produkcją zwierzęcą, np. do produkcji brykietu przedmiotowa transakcja nie będzie miała związku z prowadzoną produkcją zwierzęcą, nie będzie to już transakcja w ramach działalności rolniczej.

Reasumując, transakcja, jaką zamierza przeprowadzić Spółka polegająca na zamianie obornika na słomę mieści się w definicji działalności rolniczej, jeżeli słoma wykorzystywana będzie przez Spółkę bezpośrednio do produkcji zwierzęcej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.