Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB3.4511.104.2017.2.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-12
Teza: skutki podatkowe otrzymania zwrotu pożyczki po przewalutowaniu
Słowa kluczowe: pożyczka-spłata pożyczki; przewalutowanie; różnica-różnice kursowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2017 r. (data wpływu 30 stycznia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 13 marca 2017 r. (data wpływu 15 marca 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania zwrotu pożyczki po przewalutowaniu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania zwrotu pożyczki po przewalutowaniu.

Z uwagi na braki wniosku, Organ podatkowy, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) pismem z dnia 28 lutego 2017 r., nr 1061-IPTPB3.4511.104.2017.1.SJ (doręczonym w dniu 6 marca 2017 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia w ciągu 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie dnia 15 marca 2017 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 13 marca 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (po uzupełnieniu):

Wnioskodawca jest wspólnikiem polskiej spółki prawa handlowego … Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w … (KRS: …). Spółka podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Wspólnikami spółki są wyłącznie krajowe osoby fizyczne.

Wnioskodawca podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Spółka w ramach swojej działalności gospodarczej zajmuje się m.in. sprzedażą hurtową elektrycznych artykułów użytku domowego (PKD 46.43.Z), sprzedażą hurtową sprzętu elektronicznego i telekomunikacyjnego oraz części do niego (PKD 46.52.Z).

W celu sfinansowania działalności Spółki, Wnioskodawca udzielił Spółce, następujących pożyczek:

1.  umowa pożyczki z dnia 1 marca 2011 r. na kwotę 137 508,79 USD;
2.  umowa pożyczki z dnia 15 czerwca 2011 r. na kwotę 132 000 USD;
3.  umowa pożyczki z dnia 1 października 2011 r. na kwotę 46 900 USD.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, polegającej na udzielaniu pożyczek. Pożyczki zostały udzielone Spółce przez Wnioskodawcę, jako jej wspólnika.

We wspomnianych umowach uzgodniono, że spłata pożyczki nastąpi w USD. Wnioskodawca rozważa przewalutowanie pożyczki z dolarów amerykańskich (USD) na polskie złote (PLN).

Przewalutowanie pożyczki polegać będzie na zmianie waluty pożyczki – po ustalonym z Pożyczkobiorcą kursie. Przewalutowanie pożyczki zostanie przeprowadzone w ramach istniejącej umowy pożyczki, w drodze jej zmiany na podstawie aneksu.

Na dzień przewalutowania nie dojdzie do otrzymania zwrotu udzielonej Spółce pożyczki, zostanie ona jedynie zamieniona w zobowiązanie w PLN. Faktyczny zwrot pożyczki (wyrażony już po przewalutowaniu w PLN) nastąpi dopiero po przewalutowaniu, w terminie uzgodnionym przez Strony, w wyniku odrębnej operacji. Zwrot kwoty przewalutowanej pożyczki nastąpi w PLN.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy w momencie otrzymania przez Wnioskodawcę zwrotu pożyczki w PLN (po jej wcześniejszym przewalutowaniu z USD na PLN) powstaną po stronie Wnioskodawcy dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych jakiekolwiek skutki podatkowe, tj. przychody lub koszty (w szczególności różnice kursowe)?

Zdaniem Wnioskodawcy (po uzupełnieniu), w momencie otrzymania przez Niego zwrotu udzielonej Spółce pożyczki, po wcześniejszym dokonaniu jej przewalutowania z USD na PLN nie powstaną dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych żadne przychody lub koszty (w szczególności z tytułu różnic kursowych) związane ze zmianami kursu waluty, w której była pierwotnie wyrażona pożyczka.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych enumeratywnie wymieniają sytuacje, mogące prowadzić do powstania różnic kursowych dla celów podatkowych.

W odniesieniu do pożyczkodawcy (Wnioskodawcy), zgodnie z art. 24c ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. Natomiast na podstawie art. 24c ust. 3 pkt 4 ustawy, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Z treści powołanych przepisów wynika, że dla powstania różnic kursowych w podatku dochodowym od osób fizycznych w związku ze zwrotem pożyczki, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  pożyczka musi być wyrażona w walucie obcej;
2.  pożyczkobiorca musi otrzymać zwrot pożyczki w walucie obcej;
3.  pomiędzy dniem udzielenia pożyczki, a dniem otrzymania jej zwrotu musi wystąpić różnica w kursie waluty.

Zdaniem Wnioskodawcy, pożyczka zarówno w momencie jej udzielenia, jak i w momencie otrzymania jej zwrotu musi mieć charakter walutowy. Tymczasem w momencie przewalutowania z USD na PLN zaciągnięta pożyczka traci charakter zobowiązania walutowego. Od tego bowiem momentu zobowiązanie wyrażone jest w PLN.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w momencie spłaty jakiejkolwiek części kwoty pożyczki wyrażonej w PLN (tj. która uprzednio uległa przewalutowaniu z USD na PLN), różnice kursowe dla celów podatkowych nie realizują się.

Wnioskodawca dodaje, że brak jest również jakichkolwiek innych przepisów wskazujących, że otrzymanie zwrotu pożyczki wyrażonej, w momencie zwrotu w PLN, może prowadzić do powstania przychodów lub kosztów podatkowych związanych z historyczną wartością tego zobowiązania.

Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymanie zwrotu pożyczki, której kwota zostanie uprzednio przewalutowana z USD na PLN, nie spowoduje dla Wnioskodawcy powstania dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych jakichkolwiek przychodów lub kosztów (w szczególności ujemnych lub dodatnich różnic kursowych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W celu sfinansowania działalności Spółki, Wnioskodawca udzielił Spółce następujących pożyczek: umowa pożyczki z dnia 1 marca 2011 r. na kwotę 137 508,79 USD, umowa pożyczki z dnia 15 czerwca 2011 r. na kwotę 132 000 USD oraz umowa pożyczki z dnia 1 października 2011 r. na kwotę 46 900 USD. We wspomnianych umowach uzgodniono, że spłata pożyczki nastąpi w USD. Wnioskodawca rozważa przewalutowanie pożyczki z dolarów amerykańskich (USD) na polskie złote (PLN). Przewalutowanie pożyczki polegać będzie na zmianie waluty pożyczki po ustalonym z Pożyczkobiorcą kursie. Przewalutowanie pożyczki zostanie przeprowadzone w ramach istniejącej umowy pożyczki, w drodze jej zmiany na podstawie aneksu. Na dzień przewalutowania nie dojdzie do otrzymania zwrotu udzielonej Spółce pożyczki, zostanie ona jedynie zamieniona w zobowiązanie w PLN. Faktyczny zwrot pożyczki (wyrażony już po przewalutowaniu w PLN) nastąpi dopiero po przewalutowaniu, w terminie uzgodnionym przez Strony, w wyniku odrębnej operacji. Zwrot kwoty przewalutowanej pożyczki nastąpi w PLN. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, polegającej na udzielaniu pożyczek. Pożyczki zostały udzielone Spółce przez Wnioskodawcę, jako jej wspólnika.

Stosownie do art. 14b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie art. 24c, z zastrzeżeniem ust. 2.

W myśl art. 24c ust. 1 ww. ustawy, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Zgodnie z treścią art. 24c ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Ujemne różnice kursowe definiuje art. 24c ust. 3 pkt 4 ww. ustawy, w myśl którego ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość „kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Zatem dodatnie różnice kursowe mają wpływ na wysokość przychodów, natomiast ujemne różnice wpływają na koszty podatkowe, w zależności od zmiany kursu waluty obcej. Jednakże, co należy wyraźnie podkreślić, dotyczą one i mają wpływ odpowiednio na przychody i koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 24c ust. 10 ww. ustawy, zasady ustalania różnic kursowych określone w ust. 1-9 stosują podatnicy prowadzący działalność gospodarczą lub działy specjalne produkcji rolnej.

Rozpatrując kwestię powstania po stronie Wnioskodawcy skutków podatkowych otrzymania zwrotu pożyczki w PLN (po jej wcześniejszym przewalutowaniu z USD na PLN) w zakresie przychodów i kosztów, w szczególności w zakresie różnic kursowych, należy wskazać, że ustawodawca w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidział opodatkowania różnic kursowych u osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Wnioskodawca udzielił pożyczki Spółce jako osoba fizyczna i nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na udzielaniu pożyczek.

Przewalutowanie środków pieniężnych udzielonej pożyczki i otrzymanie przez Wnioskodawcę zwrotu pożyczki w PLN nie stanowi także przychodu z innych źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ramach operacji przewalutowania nie dochodzi do transferu/przelewu środków pieniężnych, nie dochodzi do uregulowania w jakiejkolwiek formie zobowiązania wynikającego z umów pożyczek – zmianie ulega jedynie waluta, w której zobowiązanie ma być uregulowane. Przewalutowanie stanowi wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w określonej walucie, na tę samą kwotę wyrażoną w innej walucie. W przypadku przewalutowania pożyczki otrzymanej w walucie obcej na pożyczkę złotówkową nie dochodzi do powstania różnic kursowych, ponieważ operacja ta nie jest równoznaczna ze spłatą zobowiązania. Ponadto spłata przewalutowanej pożyczki będzie następować w złotówkach. Nie zachodzą zatem przesłanki do powstania różnic kursowych w związku z przewalutowaniem zobowiązania ani jego późniejszą spłatą.

W wyniku zmiany waluty pożyczki wartość pożyczki, która została udzielona w walucie obcej (po przeliczeniu na PLN według właściwego kursu), i wartość tej pożyczki wyrażonej w PLN po przewalutowaniu będzie inna, to taka różnica jest nieistotna z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego regulujących kwestię kosztu uzyskania przychodu bądź przychodu.

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego Organ podatkowy stwierdza, że otrzymanie zwrotu pożyczki, której kwota zostanie uprzednio przewalutowana z USD na PLN, nie spowoduje dla Wnioskodawcy powstania dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych jakichkolwiek przychodów lub kosztów (w szczególności ujemnych lub dodatnich różnic kursowych).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.