Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-805/08-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-28
Teza: Certyfikat rezydencji ma służyć przede wszystkim płatnikowi w ustaleniu czy powinien pobrać podatek według stawki wynikającej z umowy, czy też według stawki krajowej
Słowa kluczowe: banki; dywidendy; odsetki; rezydencja-certyfikat rezydencji; rezydent podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wypłata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 06.05.2008r. (data wpływu 29.05.2008r.), uzupełnionym na wezwanie organu w dniu 05.08.2008r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie okresu ważności certyfikatu rezydencji - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 maja 2008r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie okresu ważności certyfikatu rezydencji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje wypłat odsetek, dywidend oraz należności licencyjnych na rzecz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych i prawnych mających miejsce zamieszkania (siedzibę) na terytorium krajów, które zawarły z Rzeczpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W celu skorzystania z obniżonych stawek lub zwolnień przewidzianych tymi umowami ww. podatnicy przedstawiają Bankowi certyfikaty swojej rezydencji podatkowej w rozumieniu art. 4a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Certyfikaty rezydencji podatkowej wystawiane są z określoną datą i nie zawierają zwykle terminu ważności na jaki są wiążące. Z uwagi na fakt, iż płatności dokonywane są przez Bank periodycznie, Bank pozostaje w stałych kontaktach gospodarczych z odbiorcami płatności - ma zatem możliwość monitorowania i otrzymywania stosowanych oświadczeń odnośnie aktualizacji rezydencji podatkowej kontrahenta potwierdzone otrzymanym uprzednio od niego certyfikatem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Bank posiadając certyfikat rezydencji podatkowej odbiorców płatności z tytułu odsetek, dywidend oraz należności licencyjnych będących podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych i prawnych mających miejsce zamieszkania (siedzibę) na terytorium krajów, które zawarły z Rzeczpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania może traktować ten certyfikat jako ważny, i tym samym nie ma obowiązku pobrania podatku według stawki ustawowej, jeśli posiada dowody potwierdzające, iż rezydencja podatkowa takiego odbiorcy poświadczona certyfikatem nie uległa zmianie od daty wystawienia takiego certyfikatu?

Przepisy podatkowe nie regulują, kwestii jak długo certyfikat rezydencji podatkowej, wydany przez właściwy organ administracji podatkowej, zachowuje swoją aktualność a tym samym ważność, dlatego można uznać, iż certyfikat zachowuje ważność tak długo, jak długo nie ulega zmianie potwierdzony w nim stan faktyczny. Certyfikat rezydencji podatkowej ma służyć przede wszystkim płatnikowi w ustaleniu czy powinien pobrać podatek według stawki wynikającej z umowy, czy też według stawki krajowej. W przypadku kontroli podatkowej (skarbowej) lub prowadzonego postępowania podatkowego płatnik będzie musiał, w razie konieczności, udowodnić, że miał prawo zastosować korzystniejsze regulacje wynikające z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W przeciwnym razie będzie odpowiadał za nieprawidłowo potrącony podatek. Mając zaufanie do swoich kontrahentów, z którymi utrzymuje bieżące kontakty gospodarcze, płatnik może uważać certyfikat za ważny do czasu zmiany potwierdzonego w nim stanu faktycznego. Takie stanowisko wyrażone zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 11.02.2008r. (IP-PB3-423-464/07-2/DG). W piśmie z dnia 7 kwietnia 2005r.PB3/169-8213-32/HS/05) Ministerstwo Finansów przedstawiło pogląd, iż certyfikat rezydencji pozostaje zdaniem Ministerstwa Finansów tak długo aktualny jak długo rezydencja podatkowa podatnika pozostaje bez zmian oraz iż „na płatniku ciąży obowiązek posiadania dokumentów potwierdzających rezydencję podatnika w dniu dokonywania wypłaty oraz racjonalna ocena okoliczności czy posiadany certyfikat spełnia te warunki”. W świetle powyższego, zdaniem Banku, w przypadku podatnika, który dostarczył już Bankowi certyfikat rezydencji takim dokumentem może być pisemne, cyklicznie składane Bankowi, oświadczenie osób upoważnionych do reprezentowania takiego podatnika, iż jego rezydencja podatkowa nie uległa zmianie w dniu lub okresie dokonywania wypłat odsetek, dywidend oraz należności licencyjnych. Innym dowodem potwierdzającym aktualność wykazanej w certyfikacie rezydencji podatnika mogą, być jego dane adresowe (odnośnie siedziby dla celów podatkowych) zawarte w jego sprawozdaniu finansowym podpisywanym przez osoby upoważnione do reprezentowania podatnika i zatwierdzanym przez niezależnego biegłego rewidenta, które podawane jest następnie do publicznej wiadomości (dotyczy to np. spółek notowanych na giełdzie). W sprawozdaniu finansowym podawane są również informacje na temat stawek podatku dochodowego oraz właściwych dla podatnika organów podatkowych, co również powinno stanowić dodatkowy dowód potwierdzający aktualność posiadanego certyfikatu rezydencji podatkowej odbiorcy płatności. W związku z powyższym Spółka zwraca się z prośbą o potwierdzenie wyrażonego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 4a pkt 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) certyfikatem rezydencji zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.

Stosownie do art. 26 ust. 1 cytowanej ustawy osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Przepisy nie regulują kwestii jak długo certyfikat rezydencji, wydany przez właściwy organ administracji podatkowej, zachowuje swoją aktualność, a tym samym ważność, dlatego można uznać, iż certyfikat zachowuje ważność tak długo, jak długo nie ulega zmianie potwierdzony w nim stan faktyczny.

Certyfikat rezydencji ma służyć przede wszystkim płatnikowi w ustaleniu czy powinien pobrać podatek według stawki wynikającej z umowy, czy też według stawki krajowej. Płatnik będzie musiał, w razie konieczności, udowodnić, że miał prawo zastosować korzystniejsze regulacje wynikające z umowy. W przeciwnym razie będzie odpowiadał za nieprawidłowo potrącony podatek. Mając zaufanie do swoich kontrahentów, z którymi utrzymuje bieżące kontakty, płatnik może uważać certyfikat za ważny do czasu zmiany potwierdzonego w nim stanu faktycznego. W odniesieniu do innych kontrahentów, dla własnego bezpieczeństwa, płatnik powinien przed dokonaniem wypłaty uzyskać od nich aktualne zaświadczenie o rezydencji podatkowej.

Certyfikat jest bowiem zaświadczeniem, a więc dokumentem potwierdzającym określony stan faktyczny na dzień jego wydania, a także – o ile wynika to z jego treści - również w przeszłości. Zaświadczenie to nie może dotyczyć stanów przyszłych, które dopiero mogą (albo i nie) wystąpić. Oznacza to, że realizacja jakichkolwiek uprawnień przewidzianych odpowiednią umową o unikaniu podwójnego opodatkowania może nastąpić jedynie w oparciu o certyfikat rezydencji osoby zagranicznej obejmujący sobą dzień dokonania wypłaty.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż w myśl art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Natomiast na mocy art. 194 § 1 tej ustawy, dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.