Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.611.2024.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Otrzymanie przez (…), na podstawie Kontraktu kwoty różnicy pomiędzy Ceną referencyjną a Ceną zmienną stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług. Zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy świadczonych usług
Słowa kluczowe: instrumenty-instrumenty finansowe; usługi-usługi pomocnicze; zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia; świadczenie-świadczenie odpłatne; świadczenie-świadczenie usług-świadczenie usług na rzecz
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Transakcje dotyczące walut, banknotów, monet, usługi zarządzania, usługi finansowe  - rezygnacja ze zwolnienia 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 22

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:
    - ustalenia, czy otrzymane przez Spółkę oraz Spółki z Grupy od Kontrahenta oraz przez
      Kontrahenta od Spółki oraz Spółek z Grupy, na podstawie Kontraktu kwoty różnicy
      pomiędzy Ceną referencyjną a Ceną zmienną będą stanowić wynagrodzenie za
      świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT – jest nieprawidłowe;
    - w przypadku uznania stanowiska w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe, zwolnienia od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy świadczonych usług – jest
      prawidłowe;
    - w przypadku zastosowania rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w
      art. 43 ust. 22 ustawy, opodatkowania stawką właściwą otrzymanej przez Spółkę oraz
      Spółki z Grupy od Kontrahenta oraz przez Kontrahenta od Spółki oraz Spółek z Grupy,
      na podstawie Kontraktu kwoty dodatniej różnicy – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
    Rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;

    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w
    art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy). Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi
    istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za
    wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy
    nie określają postaci wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z dnia 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenia innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Wobec powyższej analizy, dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie, oraz
    gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą)
    istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane
    są świadczenia wzajemne.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane są w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w

    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy otrzymane przez
    Wnioskodawcę i Spółki z Grupy od Kontrahenta oraz przez Kontrahenta od Wnioskodawcy
    i Spółki z Grupy Zainteresowanych, na podstawie Kontraktu Kwoty rozliczenia ( kwoty
    różnicy pomiędzy Ceną referencyjną a Ceną zmienną) będą stanowić wynagrodzenie za
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jak wskazano wyżej, pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie
    obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się
    od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy czym, nie każde działanie,
    powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać
    uznane za usługę podlegającą opodatkowaniu VAT w rozumieniu przepisów ustawy VAT.
    Co do zasady, w orzecznictwie i praktyce organów podatkowych przyjmuje się, iż aby tak
    się stało muszą zostać spełnione łącznie trzy następujące warunki:
    1) powinno istnieć określone świadczenie,
    2) powinien istnieć bezpośredni beneficjent świadczenia,
    3) świadczeniu usługodawcy powinno odpowiadać świadczenie wzajemne ze strony
      nabywcy, tj. beneficjenta świadczenia (wynagrodzenie).
    Biorąc pod uwagę powyższe, w omawianych okolicznościach wskazane powyżej warunki
    należy uznać za spełnione. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca i Spółki z
    Grupy wraz z Kontrahentem przystąpili do „wirtualnego” kontraktu cPPA, który jest
    instrumentem służącym zabezpieczeniu cen energii, którą Zainteresowani planuje
    nabywać w przyszłości. cPPA to kontrakt długoterminowy, którego „wirtualny” charakter
    wynika z faktu, iż w ramach umowy między stronami nie dochodzi do fizycznej dostawy
    energii, lecz wyłącznie do rozliczenia finansowego.
    Kontrakt „wirtualny” jest kontraktem „na różnicę”, co oznacza że strony rozliczają się z
    różnicy pomiędzy określoną uprzednio ceną umowną („Cena referencyjna”) i ceną
    hurtową energii elektrycznej („Cena zmienna”) dla określonego wolumenu energii
    elektrycznej we wskazanym okresie (najprawdopodobniej w okresach miesięcznych), w
    taki sposób, że:
    - gdy Cena referencyjna będzie niższa od Ceny zmiennej – Kontrahent będzie zobowiązany
      do uiszczenia kwoty różnicy na rzecz Wnioskodawcy i Spółek z Grupy;
    - gdy Cena referencyjna będzie wyższa od Ceny zmiennej – Wnioskodawca i Spółki z Grupy
      będą zobowiązane do płatności kwoty różnicy na rzecz Kontrahenta;
    - gdy Cena referencyjna będzie równa Cenie zmiennej – nie wystąpi różnica (wyniesie ona
      0) i wówczas nie wystąpi żadne rozliczenie między Wnioskodawcą i Spółkami z Grupy a
      Kontrahentem.
    Umowa określa szczegółowe warunki ustalania i indeksowania Ceny referencyjnej i Ceny
    zmiennej.
    Celem Wnioskodawcy i Spółek z Grupy jest wyłącznie zabezpieczenie ryzyka związanego z
    możliwym wzrostem cen energii elektrycznej. Wnioskodawca i Spółki z Grupy zawierają
    Kontrakt w celu uzyskania określonej, stałej ceny energii elektrycznej, której wysokość
    będzie przewidywalna w dłuższej perspektywie czasowej. Z kolei podstawowym celem
    Kontrahenta jest zabezpieczenie się przed ryzykiem zmian cen energii elektrycznej i
    zapewnienie sobie przychodów ze sprzedaży energii na określonym poziomie. Jedynym
    skutkiem zawarcia kontraktu jest ustabilizowanie cen zakupu energii elektrycznej przez
    Wnioskodawcę i Spółki z Grupy.

    Na takie cele Stron wskazuje preambuła Kontraktu, wedle której:
    (...).
    W wyniku zawartej Umowy dojdzie zatem do zmiany sytuacji prawnej i finansowej stron,
    które zawarły Kontrakt, w zależności bowiem od tego, czy Cena referencyjna będzie niższa
    lub wyższa od Ceny zmiennej dla określonego wolumenu energii elektrycznej we
    wskazanym okresie, Wnioskodawca i Spółki z Grupy lub Kontrahent wypłaca/wypłaci
    drugiej stronie kwotę różnicy.
    Należy tym samym uznać, że w omawianych okolicznościach:
    - istnieje świadczenie – w postaci realizowanej przez Strony usługi zabezpieczenia cen
      energii,
    - bezpośrednim beneficjentem świadczenia są Wnioskodawca wraz ze Spółkami z Grupy
      lub Kontrahent, w zależności od tego, czy Cena referencyjna będzie niższa lub wyższa
      od Ceny zmiennej,
    - świadczeniu usługodawcy w postaci zabezpieczenia ceny energii odpowiada świadczenie
      drugiej strony Kontraktu w postaci wypłaty kwoty różnicy pomiędzy Ceną referencyjną
      a Ceną zmienną.
    Zatem w sytuacji, gdy Cena referencyjna będzie niższa od Ceny zmiennej a Kontrahent
    będzie zobowiązany do uiszczenia kwoty różnicy na rzecz Wnioskodawcy i Spółek z Grupy
    – należy stwierdzić, że Kontrahent jest bezpośrednimi beneficjentami świadczenia,
    dokonywanego przez Wnioskodawcę i Spółki z Grupy. Świadczeniu Zainteresowanych w
    postaci zabezpieczenia ceny energii odpowiada wówczas świadczenie drugiej strony
    Kontraktu (Kontrahenta) w postaci wypłaty dodatniej różnicy na rzecz Spółki.
    Dodatnia różnica, wypłacana przez Kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy i Spółek z Grupy,
    w omawianym przypadku stanowi zatem wynagrodzenie za świadczenie usług
    polegających na zabezpieczeniu cen energii elektrycznej, świadczonych przez
    Zainteresowanych. Tym samym Wnioskodawca i Spółki z Grupy w sytuacji otrzymywania
    ww. dodatniej różnicy – wynagrodzenia za świadczenie usług zabezpieczenia cen energii –
    będą podatnikiem świadczącym usługi w świetle art. 8 ust. 1 ustawy.
    Zatem w sytuacji, gdy Wnioskodawca i Spółki z Grupy uzyskują od Kontrahenta
    wynagrodzenie w postaci płatności różnicy w ramach Kontraktu, opisane we wniosku
    czynności należy uznać za świadczenie usług przez Wnioskodawcę i Spółki z Grupy za
    wynagrodzeniem, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy art. 8 ust. 1
    ustawy.
    Ponadto, w sytuacji, gdy to Wnioskodawca i Spółki z Grupy dokonują płatności (ujemnej
    różnicy) na rzecz Kontrahenta, należy uznać, że to Wnioskodawca i Spółki z Grupy są
    wówczas beneficjentami świadczenia – a tym samym, wystąpi świadczenie usług przez
    Kontrahenta za wynagrodzeniem, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy
    art. 8 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, otrzymane przez Wnioskodawcę i Spółki z Grupy od Kontrahenta oraz
    przez Kontrahenta od Wnioskodawcy i Spółek z Grupy, na podstawie Kontraktu kwoty
    różnicy pomiędzy Ceną referencyjną a Ceną zmienną będą stanowić wynagrodzenie za
    świadczenie usług, które podlega/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na
    podstawie art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 należy uznać za
    nieprawidłowe.
    Następnie Państwa wątpliwości, w przypadku uznania stanowiska w zakresie pytania 1 za
    nieprawidłowe, dotyczą ustalenia, czy otrzymane przez Wnioskodawcę oraz Spółki z Grupy
    od Kontrahenta oraz przez Kontrahenta od Wnioskodawcy oraz Spółek z Grupy, na
    podstawie Kontraktu kwoty różnicy pomiędzy Ceną referencyjną a Ceną zmienną będą

    stanowić wynagrodzenie za świadczenie usług zwolnionych, o których mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 41 ustawy.
    Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, przewidział
    zastosowanie do niektórych czynności zwolnienia od podatku.
    Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43
    ustawy, należy rozpatrywać ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwo od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej
    odpłatnie przez podatnika.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których
    mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z
    2023 r. poz. 646 i 825), z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania
    nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie.
    W świetle art. 43 ust. 15 ustawy:
    Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
    1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
    2) usług doradztwa;
    3) usług w zakresie leasingu.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 16 ustawy:
    Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 40a i 41, nie ma zastosowania do usług
    dotyczących praw i udziałów odzwierciedlających:
    1) tytuł prawny do towarów;
    2) tytuł własności nieruchomości;
    3) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
    4) udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo
    własności lub posiadania nieruchomości lub jej części;
    5) prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity
    wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być
    zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z
    podatku.
    Należy zauważyć, że ustawodawca zakreślając ramy przedmiotowe art. 43 ust. 1 pkt 41
    ustawy, odwołał się do definicji zawartych w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 646 ze zm.). Sprecyzowanie
    przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla usług finansowych,
    ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w odniesieniu do rynku
    wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów dotyczących podatku od
    towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi funkcjonowanie rynku finansowego.
    Zwolnienia od podatku usług finansowych oparte zostały na obiektywnych kryteriach i nie
    są uzależnione od rodzaju podmiotu świadczącego te usługi.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi:
    Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są:
    1) papiery wartościowe;
    2) niebędące papierami wartościowymi:
    a) tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
    b) instrumenty rynku pieniężnego,

    c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
    instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta,
    stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny instrument
    pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę
    lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów pochodnych, o których mowa w
    art. 10 rozporządzenia 2017/565,
    d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne
    instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane
    przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według
    wyboru jednej ze stron,
    e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
    instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
    warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi,
    z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem obrotu hurtowego na
    OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
    f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
    kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których
    instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, a które nie
    są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych
    instrumentów finansowych,
    g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
    h) kontrakty na różnicę,
    i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz
    inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych
    oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane
    przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według
    wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne, o których mowa w art. 8
    rozporządzenia 2017/565, i inne, które wykazują właściwości innych pochodnych
    instrumentów finansowych,
    j) uprawnienia do emisji.
    Dokonując analizy pojęć użytych do opisania zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy,
    należy podkreślić, że winny one być interpretowane w sposób ścisły – gdyż zwolnienia te
    stanowią odstępstwa od ogólnej zasady. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne
    prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami
    członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym
    kontekście wspólnego systemu podatku VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 41 ustawy znajduje zastosowanie do takich usług, które łącznie spełniają
    następujące warunki:
    - przedmiotem tych usług są instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o
      obrocie instrumentami finansowymi,
    - usługi te nie dotyczą przechowywania ww. instrumentów i zarządzania nimi, ani nie
      stanowią usług pośrednictwa w tym zakresie,
    - usługi te nie dotyczą praw i udziałów odzwierciedlających: tytuł prawny do towarów, tytuł
      własności nieruchomości, prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do
      korzystania z nieruchomości, udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części,
      bądź prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są m.in. towary (w tym

      energia elektryczna), mierniki i limity wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji
      zanieczyszczeń i które mogą zostać zrealizowane poprzez dostawę towarów lub
      świadczenie usług innych niż zwolnione od podatku.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, w ocenie Organu, w analizowanej sprawie
    spełnione będą łącznie wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy w odniesieniu do usług świadczonych przez Spółkę i
    Spółki z Grupy oraz Kontrahenta w ramach Kontraktu.
    Jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy, Wnioskodawca wraz ze Spółkami z
    Grupy przystąpili z Kontrahentem do „wirtualnego” kontraktu, który jest instrumentem
    służącym zabezpieczeniu cen energii, którą Wnioskodawca wraz ze Spółkami z Grupy
    planuje nabywać w przyszłości. Kontrakt ten jest długoterminowy. Jego „wirtualny”
    charakter wynika z faktu, iż w ramach umowy między stronami nie dochodzi do fizycznej
    dostawy energii, lecz wyłącznie do rozliczenia finansowego. Kontrakt „wirtualny” jest
    kontraktem „na różnicę”, co oznacza że strony rozliczają się z różnicy pomiędzy określoną
    uprzednio ceną umowną („Cena referencyjna”) i ceną hurtową energii elektrycznej („Cena
    zmienna”) dla określonego wolumenu energii elektrycznej we wskazanym okresie
    (najprawdopodobniej w okresach miesięcznych). Umowa określa szczegółowe warunki
    ustalania i indeksowania Ceny referencyjnej i Ceny zmiennej. Kontrakt na różnicę stanowi
    instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
    obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 646, dalej: ustawa o obrocie
    instrumentami finansowymi). Pomimo zawarcia Kontraktu, Spółka faktycznie nabywa
    energię elektryczną od innych podmiotów (innych niż Kontrahenci) na podstawie innych
    transakcji (transakcje te nie są przedmiotem złożonego wniosku). Jak również wskazali
    Państwo w opisie sprawy, że instrument finansowy uregulowany w Kontrakcie nie dotyczy
    praw i udziałów odzwierciedlających tytuł prawny do towarów bądź praw majątkowych,
    których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity wielkości produkcji oraz
    uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być zrealizowane przez dostawę
    towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku.
    W konsekwencji – jak wynika z powyższego – usługi świadczone przez Strony w ramach
    Kontraktu dotyczą instrumentów finansowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o obrocie
    instrumentami finansowymi. Spełniony zatem będzie pierwszy z wyżej wskazanych
    warunków.
    Jednocześnie, opis sprawy wskazuje, że zawarty przez strony Kontrakt ma na celu
    zabezpieczenie Wnioskodawcy wraz ze Spółkami z Grupy oraz Kontrahenta przed
    ryzykiem zmian ceny energii elektrycznej. W odniesieniu do instrumentu finansowego
    dochodzi wyłącznie do rozliczenia finansowego miedzy Stronami. Tym samym, spełniona
    jest również druga przesłanka do zastosowania zwolnienia od podatku wynikającego z art.
    43 ust. 1 pkt 41 ustawy.
    Pomiędzy stronami Kontraktu nie dochodzi do fizycznej dostawy towarów jakiegokolwiek
    towaru (tj. energii elektrycznej) oraz świadczenia innej usługi. Pomiędzy Stronami
    dochodzi wyłącznie do rozliczenia finansowego, które kształtuje się w efekcie zmian ceny
    energii, tj. zależy od tego, czy cena energii jest wyższa, bądź niższa od ustalonej w
    Kontrakcie. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca oraz Spółki z Grupy
    faktycznie nabywają energię elektryczną od innych podmiotów (innych niż Kontrahent) na
    podstawie innych transakcji.
    W związku z tym, w opisanym przypadku zostanie spełniony również trzeci z
    wymienionych warunków do zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych przez
    Wnioskodawcę wraz ze Spółkami z Grupy oraz Kontrahenta usług.
    W konsekwencji, świadczone przez Państwa wraz ze Spółkami z Grupy oraz Kontrahenta
    usługi na podstawie zawartego przez strony Kontraktu korzystają/będą korzystać ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy.

    Podsumowując, otrzymane przez Wnioskodawcę wraz ze Spółkami z Grupy od
    Kontrahenta oraz przez Kontrahenta od Wnioskodawcy wraz ze Spółkami z Grupy, na
    podstawie Kontraktu kwoty różnicy pomiędzy Ceną referencyjną a Ceną zmienną będą
    stanowić wynagrodzenie za świadczenie usług zwolnionych od podatku, o których mowa
    w art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy.
    Zatem stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również wskazania, w przypadku uznania stanowiska Spółki
    w zakresie pytania 2 za prawidłowe, czy w przypadku zastosowania rezygnacji ze
    zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 22 ustawy Spółka, Spółki z
    Grupy oraz Kontrahent, zobowiązani będą do opodatkowania właściwą stawką VAT
    otrzymanej przez Spółkę oraz Spółki z Grupy od Kontrahenta oraz przez Kontrahenta od
    Spółki, oraz Spółki z Grupy na podstawie Kontraktu kwoty różnicy pomiędzy Ceną
    referencyjną a Ceną zmienną.
    Zgodnie z art. 43 ust. 22 ustawy:
    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1 pkt
    7, 12 i 38–41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod
    warunkiem że:
    1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
    2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
    opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
    rezygnuje ze zwolnienia.
    Stosownie zaś do ust. 23 ww. przepisu:
    Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od
    początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o których
    mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku tych usług,
    pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia o
    rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
    ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie
    usług, których przedmiotem są instrumenty finansowe, przy czym możliwość wyboru opcji
    opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy
    zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    Jak wyżej wskazano świadczone przez Państwa wraz ze Spółkami z Grupy oraz
    Kontrahenta usługi związane z zabezpieczeniem ceny energii elektrycznej korzystają/będą
    korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy.
    Aby zrezygnować z powyższego zwolnienia, Wnioskodawca, Spółki z Grupy, Kontrahent
    muszą spełnić łącznie dwa warunki:
    - być zarejestrowani jako czynny podatnik VAT,
    - zawiadomić pisemnie naczelnika urzędu skarbowego o wyborze opodatkowania usług
      finansowych jeszcze przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego rezygnuje
      ze zwolnienia.
    Z opisu sprawy wynika, że zarówno Wnioskodawca, Spółki z Grupy oraz Kontrahent są
    zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT. Jednocześnie Wnioskodawca wraz ze Spółkami
    z Grupy oraz Kontrahent złożą naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie
    o wyborze opodatkowania tych usług przed początkiem właściwego okresu
    rozliczeniowego.

    Zatem, w stosunku do usług w zakresie zabezpieczenia ceny energii elektrycznej, w
    przypadku zastosowania rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art.
    43 ust. 22 ustawy Wnioskodawca wraz ze Spółkami z Grupy oraz Kontrahent zobowiązani
    będą do opodatkowania właściwą stawką VAT otrzymanej przez Wnioskodawcę oraz
    Spółki z Grupy od Kontrahenta oraz przez Kontrahenta od Wnioskodawcy i Spółek z
    Grupy, na podstawie Kontraktu kwoty różnicy pomiędzy Ceną referencyjną a Ceną
    zmienną.
    Tym samym stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego
      w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych oraz
    konkretnych stanów prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Odnosząc się do powołanych w stanowisku wyroków sądu należy podkreślić, że nie mają
    one mocy powszechnie obowiązującej. Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga
    wyłącznie konkretną sprawę co do stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych
    tego naruszenia i jedynie w tej sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do
    dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ,
    którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153
    ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm). Zatem powołane wyroki nie
    posiadają waloru wykładni powszechnej, co w praktyce oznacza, że nie stanowią one
    podstawy dla analogicznego rozstrzygnięcia przez organy podatkowe.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd

    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.