Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-869/15/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-11-27
Teza: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, ewentualna sprzedaż działek w przyszłości będzie opodatkowana podatkiem VAT ?
Słowa kluczowe: darowizna; dostawa; grunty-grunt niezabudowany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2015 r. (data wpływu 9 września 2015 r.) uzupełnionym dnia 10 listopada 2015 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania zbycia nieruchomości gruntowych nabytych w drodze darowizny – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 10 listopada 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania zbycia nieruchomości gruntowych nabytych w drodze darowizny.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W wyniku darowizny z dnia 30 lipca 1991 r. otrzymał Pan na własność gospodarstwo rolne położone w gminie D.M. Jest Pan rolnikiem, nie jest przedsiębiorcą i nie jest podatnikiem VAT.

Rada Miejska w D.M. na mocy uchwały z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu gminy D.M. w rejonie wsi S., przekształciła funkcje nieruchomości z rolnej na mieszkalno-usługową.

Nie podejmował Pan żadnych czynności zmierzających do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania dotyczącego Pana nieruchomości, w szczególności, aby działki zmieniły funkcje z rolnych na mieszkalno-usługowe.

Podział nieruchomości został dokonany wskutek wcześniej uchwalonego planu zagospodarowania. Celem tego podziału była ewentualna sprzedaż działek w przyszłości.

W dniu 18 maja 2005 r. oraz w dniu 6 grudnia 2004 r. z przedmiotowej nieruchomości gruntowej zbył Pan niezabudowane działki. Działek tych Pan nie uzbroił, nie podejmował żadnych działań marketingowych w celu znalezienia nabywców przedmiotowych działek, a nabywcy ci sami zwrócili się do Pana z propozycją zakupu działek.

Obecnie z uwagi na fakt, że nie wykorzystuje Pan działek do prowadzenia działalności rolniczej, zamierza Pan sprzedać kolejne działki.

Działki gruntu mające być przedmiotem sprzedaży od momentu otrzymania darowizny do chwili obecnej są wykorzystywane na cele rolnicze. Niewielka część jednej z działek była w przeszłości, około 10 lat temu, wynajęta (usytuowanie kiosku z gastronomią). Umowa wygasła 7 lat temu.

Przed planowaną sprzedażą kolejnych działek gruntu nie dokonał Pan i nie zamierza dokonać żadnych czynności mających na celu przygotowania gruntu do sprzedaży. Istniejące w okolicy uzbrojenie działek zostało zaprojektowane i wykonane przez gminę i na jej koszt.

Nie zamierza Pan podejmować żadnych aktywnych działań mających na celu oferowanie wydzielonych działek do sprzedaży (ogłoszenia w prasie, na portalach internetowych i inne).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, ewentualna sprzedaż działek w przyszłości będzie opodatkowana podatkiem VAT ?

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r. i powołanego w tym wyroku orzecznictwa, przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT z następujących powodów: po pierwsze nie nabył Pan nieruchomości w celach komercyjnych, a stał się jej właścicielem w wyniku darowizny dokonanej 24 lata temu. Sprzedaż części nieruchomości w 2004 r. i 2005 r. miała charakter incydentalny. Obecna chęć sprzedaży działek nie świadczy o jej częstotliwości, gdyż od ostatniej sprzedaży minęło już 10 lat.

Nie podjął Pan także żadnych czynności służących wprowadzeniu działek do obrotu, które nosiłby cechy działalności gospodarczej. Mianowicie nie wnosił o objęcie ich miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie uzyskiwał na nie też warunków zabudowy. Nie eksponował działek na rynku nieruchomości. Nie prowadził też żadnej działalności marketingowej. Dokonał co prawda wydzielenia działek w 2004 r., celem tego podziału była ewentualna sprzedaż w przyszłości, aczkolwiek podział ten nastąpił wskutek wcześniej uchwalonego planu miejscowego. Ponadto, powołując się na wyrok NSA o sygnaturze I FSK 1431/07 jak i w wyroku TSUE C-180/10, okoliczność podziału działki nie ma istotnego znaczenia dla oceny prawnej zachowania zbywcy pod kątem opodatkowania czynności podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – według art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że zbycie nieruchomości gruntowych, nabytych w drodze darowizny, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie wystąpi Pan w charakterze handlowca. Co prawda dokonał Pan wydzielenia części działek, ale nie wykonał Pan żadnych innych czynności mogących mieć wpływ na wzrost ich wartości, tzn. nie podejmował Pan zorganizowanych czynności charakterystycznych dla handlowca, mających na celu przygotowanie ich do zbycia (wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, działania marketingowe, wykonanie przyłączy wodnych, kanalizacyjnych, energetycznych, gdyż uzbrojenie działek zostało zaprojektowane i wykonane przez gminę i na jej koszt). Bez znaczenia przy tym jest fakt, że w przeszłości wydzierżawił Pan niewielką część jednej z działek (umowa wygasła 7 lat temu). W konsekwencji sprzedaż ww. nieruchomości będzie stanowiła czynność zwykłego zarządu majątkiem osobistym, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania.

Podsumowując należy stwierdzić – przy uwzględnieniu aktualnego orzecznictwa sądowego, w tym wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10) – że planowana przez Pana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, że powołane orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne

i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 23 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 143/13), z dnia 17 grudnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 114/13), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11 i 1658/11) oraz WSA z dnia 10 października 2013 r. (sygn. akt I SA/Po 379/13), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań –planowana sprzedaż nieruchomości gruntowych, o których mowa we wniosku, należących do majątku prywatnego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.