Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-217/14-2/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-05-21
Teza: Nieodpłatne świadczenia - próbowanie potraw.
Słowa kluczowe: posiłki; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2014 r. (data wpływu 21 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Szkoła jest samorządową jednostką oświatową, prowadzi stołówkę dla uczniów, mieszkańców internatu i innych stołowników. Stołówka szkolna nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, a jej prowadzenie jest ściśle związane z działalnością Szkoły. W stołówce zatrudnieni są pracownicy (intendent i kucharki). Personel pracuje w systemie dwuzmianowym przygotowując całodzienne wyżywienie - śniadania, obiady i kolacje. Finansowanie wyżywienia przez uczniów to koszt surowca (wsad do kotła), a inni stołownicy finansują (koszt surowca i koszt przygotowania posiłku). Personel zatrudniony w kuchni nie chce korzystać z wyżywienia (obiadów i innych posiłków nie wykupuje), jednakże specyfika wykonywanego zawodu wymusza na nim konieczność próbowania posiłków w różnych fazach ich przygotowywania. Szkoła jako płatnik twierdzi, że samo próbowanie potraw w różnych fazach ich przygotowania nie stanowi dla personelu przychodu ze stosunku pracy, a jest jedynie formą kontroli posiłków przygotowywanych w kuchni, należącą do jego obowiązków i nie może być uznane za nieodpłatne świadczenie ze stosunku pracy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy próbowanie potraw w różnych fazach jego przygotowania przez personel kuchni wykonujący tym samym obowiązki z racji pełnionej funkcji stanowi dodatkowy przychód ze stosunku pracy i podlega opodatkowaniu, czy jest jedynie formą kontroli posiłków niepodlegającą podatkowi dochodowemu od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywanie obowiązków wynikających z zakresu czynności, w którym w jednym z punktów mowa jest, że obowiązkiem personelu kuchni jest dbanie o walory estetyczne i smakowe przyrządzanych posiłków, nie może stanowić dla pracownika dodatkowego przychodu i podlegać opodatkowaniu. Jest to zgodne z wyjaśnieniem pani kucharki:

Co do próbowania potraw w czasie gotowania, to nie ma możliwości przygotowania jedzenia bez próbowania smaku na poszczególnych etapach wytwarzania. Jest to specyficzna forma kontroli przygotowanych posiłków i jest wpisana w zakres obowiązków zawodu kucharza. Ilość przypraw nie da się wyliczyć, gdyż smak jest zmienny i zależy od dostawcy, jak również od okresu leżakowania. Niemniej sam fakt próbowania nie jest jednoznaczny ze spożywaniem niewielkich nawet ilości posiłków, gdyż receptory smaku znajdują się w jamie ustnej, a nie w żołądku, i wręcz należy się ich pozbyć np. do znajdującego się w kuchni pojemnika na odpady, gdyż nie są to gotowe posiłki do końca obrobione termicznie (ugotowane, usmażone itp.)”.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 updof, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Zdaniem Wnioskodawcy próbowanie potraw w czasie obróbki termicznej nie można odnieś do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zakresie w jakim zostało im nadane znaczenie, zgodnie z którym opodatkowane są wszelkie świadczenia, które mogą być nawet potencjalnie otrzymane przez pracownika w związku z pozostawaniem przez niego w stosunku pracy, a które są dodatkowo ściśle związane z działalnością prowadzoną przez pracodawcę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jednocześnie w myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN 2003 r.). Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.

Jednakże o przychodzie podatkowym należy mówić tylko w takim przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Szkoła prowadzi stołówkę dla uczniów, mieszkańców internatu i innych stołowników. Personel zatrudniony w kuchni nie chce korzystać z wyżywienia (obiadów i innych posiłków nie wykupuje), jednakże specyfika wykonywanego zawodu wymusza na nim konieczność próbowania posiłków w różnych fazach ich przygotowywania. Wątpliwość Wnioskodawcy, jako płatnika, dotyczy kwestii, czy samo próbowanie potraw w różnych fazach ich przygotowania stanowi dla personelu przychód ze stosunku pracy, czy jest jedynie formą kontroli posiłków przygotowywanych w kuchni.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, należy stwierdzić, że u osób przygotowujących posiłki, w sytuacji opisanej przez Wnioskodawcę, nie następuje przysporzenie majątkowe. Konieczność próbowania posiłków w różnych fazach ich przygotowywania, wynika ze specyfiki zawodu i jest niezbędnym elementem prawidłowego wykonania ciążących na tych osobach obowiązków pracowniczych. Nie można więc przyjąć, że w takim przypadku osoby przygotowujące posiłki otrzymują realne korzyści majątkowe w postaci posiłków.

W związku z powyższym należy wskazać, że dla personelu zatrudnionego w kuchni, nie powstaje przychód ze stosunku pracy w związku z próbowaniem potraw w różnych fazach jego przygotowania. Zatem z ww. tytułu na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.