Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-145/15/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-06-03
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży nieruchomości gruntowej niezabudowanej.
Słowa kluczowe: działki; gmina; grunty; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2015 r. (data wpływu 30 marca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 19 maja 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości gruntowej niezabudowanej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 19 maja 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości gruntowej niezabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Nieruchomość o nr xx, usytuowana w obrębie N. w Gminie, stanowiąca mienie komunalne Gminy przeznaczona została do sprzedaży osobie fizycznej w drodze bezprzetargowej na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518 z późn. zm.) w celu poprawy warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej stanowiącej własność osoby, która zamierza tą nieruchomość nabyć, jeżeli działka przeznaczona do zbycia nie może zostać zagospodarowana jako odrębna nieruchomość.

Według Ewidencji Gruntów prowadzonej przez Starostwo Powiatowe nieruchomość oznaczona jest jako dr-RIIIb.

Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy, uchwalonym dnia 9 lipca 1993 r. uchwałą Rady Gminy … - ważnym do dnia 31 grudnia 2003 r. - dz. nr 51/11, ark. mapy nr 3, obręb N. W. jest położona w strefie zabudowy rozproszonej wsi o przewadze funkcji mieszkaniowej, produkcji rolnej i usług. W najbliższym czasie dla przedmiotowego terenu nie będzie opracowany nowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy uchwalonym dnia 17 grudnia 1999 r. uchwałą Rady Gminy Nr … z późn. zm., ww. nieruchomość nie jest przewidziana do zmiany przeznaczenia i nie przewiduje się takiej zmiany. Przedmiotowa nieruchomość nie jest objęta decyzją o warunkach zabudowy.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał:

1.  Przedmiotowa droga dr-RIIIb nie jest budowlą w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z póź. zm.);
2.  Przy nabyciu/wytworzeniu drogi Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
3.  Droga dr-RIIIb nie była przedmiotem umów najmu, dzierżawy i innych umów o podobnym charakterze;
4.  Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie drogi dr-RIIIb w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług jako dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Sprzedaż dla osoby fizycznej nieruchomości według ewidencji gruntów oznaczonej jako dr-RIIIb (droga - Rola klasa IIIb), dla której brak jest aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy, będzie zwolniona od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - „zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę”. Zgodnie z art. 2 pkt 33 cyt. wyżej ustawy tereny budowlane zostały zdefiniowane jako grunt przeznaczony pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przy braku ww. aktualnych dokumentów dla oceny czy określony teren jest terenem budowlanym lub przeznaczonym pod zabudowę należy odwołać się do ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. (Dz. U. z 2015 poz. 520). Również opinia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 2 czerwca 2010 r.) wskazuje że „(\`(...)\`) w sytuacji kiedy brak planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, przy wykluczeniu studium jako stanowiącego kryterium w oparciu, o które można określić przeznaczenie terenu, jedynym kryterium w oparciu, o który można ustalić charakter przeznaczenia terenu stanowią zapisy w ewidencji gruntów i budynków”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 z późn. zm.), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków,

jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy zaś art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane - w myśl art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że skoro działka gruntu dr-RIII, którą Gmina zamierza sprzedać - jak wskazano we wniosku - nie jest zabudowana budowlą w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, dla terenu tego nie istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i nie wydano dla tej działki decyzji o warunkach zabudowy, należy uznać, że nie jest to teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Tym samym, o ile przed sprzedażą powyższe okoliczności nie ulegną zmianie, przy sprzedaży nieruchomości gruntowej niezabudowanej będzie miał zastosowanie przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, co oznacza, że jej sprzedaż będzie zwolniona od podatku.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.