Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-179/13/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-07-09
Teza: Stawka podatku mająca zastosowanie do dostawy niezabudowanych działek, stanowiących nieutwardzone drogi gruntowe.
Słowa kluczowe: nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2013 r. (data wpływu 16 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku mającej zastosowanie do dostawy niezabudowanych działek, stanowiących nieutwardzone drogi gruntowe - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku mającej zastosowanie do dostawy niezabudowanych działek, stanowiących nieutwardzone drogi gruntowe.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina zamierza sprzedać na rzecz Województwa działki nr 60, 62 i 27/4, położone w R., oznaczone w ewidencji gruntów jako drogi (dr). Działki zlokalizowane są na planowanej trasie P.. Są to drogi o nawierzchni gruntowej, nieutwardzone, ale pełniące funkcje szlaku komunikacyjnego.

Grunty nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie zostały przez Gminę wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ale decyzją z dnia 5 stycznia 2012 r. Wojewoda ustalił lokalizację przedsięwzięcia pn: „…”. Na podstawie tej decyzji ww. działki zostały objęte tym przedsięwzięciem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawką VAT należy opodatkować sprzedaż działek nr 60, 62 i 27/4 na rzecz Województwa?

Zdaniem Gminy, przedmiotowa sprzedaż stanowić będzie dostawę działek budowlanych i podlegać będzie opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%, gdyż nie ma możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług.

Działki nr 60, 62 i 27/4 stanowią drogi o nawierzchni gruntowej, nieulepszonej. Działki pełnią funkcję drogi, ale nie zostały utwardzone.

Gmina stoi na stanowisku, że ww. działki nie są zabudowane (nie stanowią budowli), gdyż zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego oraz art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, droga jest budowlą wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym.

Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt IV SA 2141/00, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że prace polegające na posypaniu drogi sypkim materiałem, niepowiązanym trwale z podłożem nie stanowią robót budowlanych w rozumieniu prawa budowlanego i nie są związane z budową obiektu budowlanego. Stąd w ocenie Gminy, działki pełniące jedynie funkcje szlaku komunikacyjnego, a faktycznie nieutwardzone i niewyposażone w żadne instalacje i urządzenia nie mogą być traktowane jako sprzedaż budowli, lecz wyłącznie jako sprzedaż gruntów.

Gminie znany jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 stycznia 2005 r. (sygn. akt SA/Wr 99/03), w którym sąd orzekł, że utwardzenie drogi gruntowej w taki sposób, że wykonana nawierzchnia umożliwia wykorzystanie jej jako szlaku komunikacyjnego, stanowi wykonanie obiektu spełniającego funkcję drogi, a więc stanowi budowę drogi w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, niezależnie od tego czy droga ta spełni wymogi rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne.

W orzeczeniu stwierdzono, że decydującym kryterium zakwalifikowania obiektu do określonej kategorii obiektów budowlanych powinna być funkcja obiektu. Należy jednak podkreślić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu rozpatrywał sprawę drogi utwardzonej tłuczniem. Tymczasem działki, które mają być przedmiotem sprzedaży na rzecz Województwa stanowią drogi gruntowe nieutwardzone. Rzeczoznawca majątkowy wskazał w operatach szacunkowych, że działki nr 60, 62 i 27/4 stanowią „nieruchomości gruntowe niezabudowane - drogi nieutwardzone”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.