Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4510-518/15/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-11-06
Teza: Czy w zdarzeniu przyszłym opisanym w poz. 67 (sprzedaż środka trwałego, którego zakup sfinansowany został częściowo ze środków unijnych w czasie gdy jego amortyzacja nie została jeszcze zakończona) cała niezamortyzowana wartość tego środka trwałego będzie stanowić koszt uzyskania przychodu, bez podziału na część objętą dofinansowaniem i część nie objętą dofinansowaniem?
Słowa kluczowe: amortyzacja; dofinansowanie; zbycie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2015 r. (data wpływu 5 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości środka trwałego, którego nabycie zostało zrefundowane otrzymaną dotacją – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości środka trwałego, którego nabycie zostało zrefundowane otrzymaną dotacją.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zamierza sprzedać środek trwały – maszynę produkcyjną, której zakup był częściowo sfinansowany z dotacji otrzymanej ze środków unijnych. Spółka użytkuje rzeczoną maszynę do prowadzenia działalności gospodarczej i dokonuje odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisem art. 16a-16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przy tym z uwagi na to, że otrzymane dofinansowanie na zakup tejże maszyny zwolnione jest od podatku (na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia tegoż środka trwałego dokonywane od tej części wartości maszyny, której zakup sfinansowany został z otrzymanej dotacji nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Spółka – tak jak wspominano na wstępie – zamierza sprzedać ww. maszynę produkcyjną, ale w tej dacie jej amortyzacja nie będzie zakończona.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w zdarzeniu przyszłym opisanym w poz. 67 (sprzedaż środka trwałego, którego zakup sfinansowany został częściowo ze środków unijnych w czasie gdy jego amortyzacja nie została jeszcze zakończona) cała niezamortyzowana wartość tego środka trwałego będzie stanowić koszt uzyskania przychodu, bez podziału na część objętą dofinansowaniem i część nie objętą dofinansowaniem?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym cała niezamortyzowana wartość środka trwałego stanowić będzie koszt uzyskania przychodów. Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków m.in. na nabycie środków trwałych. Wydatki te, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 tej ustawy stanowią jednak koszt uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środka trwałego, bez względu na czas ich poniesienia. W takiej sytuacji, bez znaczenia pozostaje fakt, że zakup środka trwałego był sfinansowany środkami, które w myśl art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowiły przychód zwolniony od podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.