Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.57.2025.1.NS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Zwolnienie od podatku VAT świadczonych przez Spółkę usług nauki jazdy konnej w ramach szkółki jeździeckiej.
Słowa kluczowe: jazda; konie; sport; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; szkoły; zwolnienie; zyski
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone podmioty, których celem statutowym jest  działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 32; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 18

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od
    podatku VAT świadczonych przez Spółkę usług nauki jazdy konnej w ramach szkółki
    jeździeckiej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 26 lutego 2025 r. (wpływ 26 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka dzierżawi część gospodarstwa, gdzie organizuje stajnie dla koni i zamierza
    prowadzić szkółkę jazdy konnej. Szkółka nie jest klubem sportowym w rozumieniu ustawy
    z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1133), ani też
    związkiem sportowym czy związkiem stowarzyszeń.
    Spółka prowadzi działalność jako przedmiot działalności w umowie Spółki m.in. PKD 85.51.
    Z. – Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych, w
    ramach którego zamierza prowadzić szkółkę jazdy konnej. Podklasa ta obejmuje m.in.
    prowadzenie szkoły nauki jazdy konnej.
    W ramach działalności szkółki Spółka będzie świadczyła odpłatnie m.in. następujące
    usługi: nauki jazdy konnej na lonży, nauki jazdy konnej indywidualnej, grupowej,
    oprowadzanki na koniu, organizowanie półkolonii jeździeckich.
    Nauka jazdy konnej będzie prowadzona dla dzieci i dorosłych przez certyfikowanych
    instruktorów szkolenia podstawowego Polskiego Związku Jeździeckiego lub instruktorów
    rekreacji ruchowej o specjalności jazda konna. Zajęcia będą odbywały się po uprzednim
    zapisaniu. Pierwszym etapem będzie szkółka dla osób początkujących – lonża. Po
    opanowaniu podstawowych umiejętności i samodzielnym czyszczeniu i siodłaniu konia,
    jeździec będzie przechodził do drugiego etapu szkolenia, tj. jazdy samodzielnej – w
    zastępie, lub jazdy indywidualnej w razie potrzeby.

    Spółka nie wyklucza, że w kolejnych etapach rozwinie swoją działalność w kierunku
    powołania i zarejestrowania klubu jeździeckiego, i uzyskania certyfikacji Polskiego Związku
    Jeździeckiego.
    W zakresie działalności szkółki jazdy Spółka nie będzie nastawiona na osiąganie zysków,
    wszystkie przychody z tytułu nauki jazdy konnej Spółka będzie przeznaczała na bieżące
    utrzymanie i funkcjonowanie szkółki. Szkółka ma służyć celom sportowo-rekreacyjnym
    zarówno pracowników firmy w ramach Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, jak i
    okolicznym mieszkańcom. Prowadząc szkółkę Spółka nie zakładała, że będzie to
    działalność dużych rozmiarów. Celem było propagowanie wśród okolicznych mieszkańców
    oraz pracowników Spółki sportu i rekreacji, budowanie relacji ze społecznością lokalną
    oraz propagowanie rozwoju jeździectwa w regionie. Spółka przewiduje, że prognozowane
    obroty z tytułu usług nauki jazdy będą wynosić ok. 20 000 zł miesięcznie.
    Spółka zaklasyfikowała usługi świadczone przez Stadninę do PKWiU 85.51.10.0 „Usługi w
    zakresie pozaszkolnych form edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych”.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z 26 lutego 2025 r. – wpływ
    26 lutego 2025 r.)
    Czy świadczone przez Spółkę usługi nauki jazdy konnej w ramach szkółki jeździeckiej będą
    zwolnione z VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, usługa nauki jazdy konnej świadczona w ramach szkółki
    jeździeckiej będzie zwolniona z VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi ściśle związane
    ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki
    sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym
    jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu pod warunkiem, że są one
    konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania
    fizycznego i uczestniczenia w nim, świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie
    zysku, są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w
    wychowaniu fizycznym, z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową
    oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego
    prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego
    zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu
    sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.
    Przepis ten stanowi implementację art. 132 ust. 1 lit. m dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, na
    podstawie którego państwa członkowskie zwalniają z podatku VAT świadczenie niektórych
    usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym, przez organizacje
    nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących
    w wychowaniu fizycznym. Spółka w zakresie przychodów uzyskiwanych z usług nauki jazdy
    konnej nie jest nastawiona na zysk, a prowadzenie szkółki jeździeckiej leży w interesie
    publicznym poprzez większą dostępność do tej usługi oraz dostępność do form
    aktywności ruchowej i sportu.
    Przepis art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    w związku z art. 132 ust. 1 pkt m) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r.
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten
    sposób, że zwolnieniem od podatku VAT określonym w tym przepisie objęte są nie tylko
    usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby
    sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których
    celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, ale również
    tego typu usługi świadczone przez inne podmioty nienastawione na osiąganie zysku (vide:
    wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2021 r., sygn. akt I FSK 2164/18).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania,
    pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na
    rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być
    albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za
    wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to
    pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje
    dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź
    poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie
    wynagrodzenie.
    Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego
    obrotu profesjonalnego.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.

    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem
      fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki
      stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na
      rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:
        a) są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania
          wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,
        b) świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,
        c) są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w
          wychowaniu fizycznym
      – z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-
      promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków
      przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania
      związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu
      sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.
    Na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
        1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z
          ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
        2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika,
          przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
          niekorzystających z takiego zwolnienia.
    W świetle art. 43 ust. 18 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem
      że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają
      w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są
      one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
    Jednocześnie zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: świadczenie niektórych
      usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym, przez organizacje
      nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub
      uczestniczących w wychowaniu fizycznym.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, że ze zwolnienia od podatku na
    mocy wymienionych przepisów mogą korzystać usługi ściśle związane ze sportem
    świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych
    osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i
    upowszechniania sportu, jeżeli są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu,
    świadczący te usługi nie jest nastawiony na osiąganie zysków oraz usługi świadczone są na
    rzecz osób uprawiających sport. Przy czym z niniejszego zwolnienia wyłączone są usługi
    związane z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy
    sportowe, usługi odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i
    rekreacji, usługi odpłatnego zakwaterowania związane ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym oraz usługi wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za

    odpłatnością. Ponadto, zwolnienie powyższe ma zastosowanie w sytuacji, gdy podmiot
    wykonujący ww. czynności nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a
    jeśli je osiąga – są one w całości przeznaczane na kontynuację lub doskonalenie
    świadczonych usług.
    Niespełnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek (podmiotowej lub
    przedmiotowej) powoduje, że świadczenie usług nie korzysta ze zwolnienia od podatku na
    podstawie omawianej regulacji. Przepisy ustawy nie zawierają jednak definicji „ścisłego”
    związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym.
    W pewnym zakresie do kwestii tej odniósł się TSUE w wyroku z 16 października 2008 r. w
    sprawie C-253/07 Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko The
    Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, w którym to wyjaśnił, że
    świadczenie usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym „może być
    zwolnione tylko wtedy, gdy są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających
    zwolnieniu, tj. uprawiania sportu lub wychowania fizycznego” (pkt 22). Ponadto TSUE
    podkreślił, że „Zwolnienie transakcji należy zatem ustalić w szczególności w zależności od
    charakteru świadczonych usług oraz ich związku ze sportem lub wychowaniem fizycznym”
    (pkt 23).
    Natomiast w wyroku z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12, Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej wskazał, że „W odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy VAT należy
    stwierdzić, że przepis ten, według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i
    wychowania fizycznego w ogóle. Mając na względzie owo brzmienie, intencją rzeczonego
    przepisu nie jest przyznanie zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom sportu”. Z wyroku
    tego wynika również, że art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, w celu jego
    stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym
    poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w
    określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany.
    Celem powołanego przepisu Dyrektywy 2006/112/WE Rady jest wspieranie niektórych
    rodzajów działalności interesu publicznego, czyli usług mających ścisły związek z
    uprawianiem sportu lub z wychowaniem fizycznym, które są świadczone przez organizacje
    nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących
    w wychowaniu fizycznym. Przepis ten ma zatem na celu wspieranie podejmowania takiej
    aktywności przez szerokie warstwy społeczeństwa. Interpretacja tego przepisu
    ograniczająca zakres stosowania zwolnienia, jakie on przewiduje, do aktywności sportowej
    podejmowanej w sposób zorganizowany, systematyczny lub mający na celu udział w
    zawodach sportowych, byłaby sprzeczna z rzeczonym celem.
    W konstatacji Trybunał stwierdził, że „art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    należy interpretować w ten sposób, iż niezorganizowana, niesystematyczna i niemająca na
    celu udziału w zawodach aktywność sportowa może być uznana za uprawianie sportu w
    rozumieniu tego przepisu”.
    Państwa wątpliwości w sprawie sprowadzają się do ustalenia, czy świadczona przez Spółkę
    usługa nauki jazdy konnej świadczona w ramach szkółki jeździeckiej będzie zwolniona od
    podatku VAT.
    W analizowanej sprawie należy podkreślić, że zgodnie z brzmieniem ustawy, zwolnieniu
    podlegają usługi „ściśle” związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym. Przepisy
    ustawy nie zawierają definicji „ścisłego” związku usług ze sportem lub wychowaniem
    fizycznym.
    Zatem, w odniesieniu do kwestii uznania, czy świadczone przez Państwa usługi związane
    są ze sportem i wychowaniem fizycznym, należy w pierwszej kolejności odnieść się do
    wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 26 października 2017 r. w sprawie C-
    90/16, w którym Trybunał uznał, że „Wobec braku w dyrektywie 2006/112 jakiejkolwiek
    definicji pojęcia »sportu«, określenia znaczenia i zakresu tego wyrazu należy w myśl
    utrwalonego orzecznictwa Trybunału dokonać zgodnie z jego zwykłym znaczeniem w

    języku potocznym, przy jednoczesnym uwzględnieniu kontekstu, w którym został on użyty,
    i celów uregulowania, którego jest częścią (zob. podobnie wyroki: z dnia 3 września 2014
    r., Deckmyn i Vrijheidsfonds, C-201/13, EU:C:2014:2132, pkt 19 i przytoczone tam
    orzecznictwo; a także z dnia 26 maja 2016 r., Envirotec Denmark, C-550/14, EU:C:2016:354,
    pkt 27).
    W odniesieniu najpierw do znaczenia pojęcia »sportu« w języku potocznym, pojęcie to
    określa zwykle, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 23 opinii, aktywność o charakterze
    fizycznym lub, innymi słowy, aktywność cechującą się niepozbawionym znaczenia
    elementem fizycznym.
    Jeśli chodzi następnie o systematykę dyrektywy 2006/112, z przytoczonego orzecznictwa
    Trybunału wynika, że wyrażenia użyte dla określenia zwolnień przewidzianych w art. 132
    tej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, jako że stanowią one
    odstępstwa od ogólnej zasady, według której VAT jest pobierany od każdego odpłatnego
    świadczenia zrealizowanego przez podatnika. Niemniej zasada ścisłej wykładni nie
    oznacza, że terminy użyte do zdefiniowania wskazanych zwolnień powinny być
    interpretowane w sposób, który pozbawiałby je skuteczności (zob. podobnie wyroki: z
    dnia 18 listopada 2004 r., Temco Europe, C-284/03, EU:C:2004:730, pkt 17; a także z dnia
    25 lutego 2016 r., Komisja/Niderlandy, C-22/15, niepublikowany, EU:C:2016:118, pkt 20 i
    przytoczone tam orzecznictwo).
    Ponadto, chociaż, jak wskazuje tytuł rozdziału, w ramach którego mieści się omawiany
    artykuł, zwolnienia przewidziane w tym artykule mają na celu uprzywilejowanie niektórych
    rodzajów działalności w interesie publicznym, to jednak zwolnienia te nie dotyczą
    wszystkich rodzajów działalności wykonywanej w interesie publicznym, lecz jedynie tej
    działalności, która została w tym przepisie wymieniona i opisana w bardzo szczegółowy
    sposób (zob. podobnie wyrok z dnia 21 lutego 2013 r., Žamberk, C-18/12, EU:C:2013:95,
    pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 26 lutego 2015 r., VDP Dental
    Laboratory i in., C-144/13, C-154/13 i C-160/13, EU:C:2015:116, pkt 45).
    Analiza kontekstu art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy 2006/112 przemawia zatem za
    wykładnią, zgodnie z którą znajdujące się w tym przepisie pojęcie »sportu« ogranicza się
    do aktywności odpowiadających zwykłemu znaczeniu wyrazu »sport«, które cechują się
    niepozbawionym znaczenia elementem fizycznym, i nie obejmuje wszystkich aktywności
    mogących w ten bądź inny sposób wiązać się z tym pojęciem”.
    W opinii Rzecznika Generalnego przedstawionej 15 czerwca 2017 r. do sprawy C-90/16 w
    pkt 18 wskazał on, iż „Po trzecie, Trybunał wypowiadał się w kwestii, jakie rodzaje
    aktywności mogą być uznane za sport. W sprawie Žamberk (9) uznał, że
    niezorganizowana, niesystematyczna i niemająca na celu udziału w zawodach aktywność
    sportowa jest objęta zwolnieniem. W sprawie Komisja/Niderlandy(10) orzekł, że wynajem
    łodzi rekreacyjnych nie może być traktowany jako aktywność sportowa, ponieważ łodzie te
    mogą być wykorzystywane w celach czysto rekreacyjnych(11). Sprawa ta nie dotyczyła
    jednak definicji sportu jako takiej, ponieważ nie kwestionowano w niej, że żeglarstwo
    może być uznane za sport”.
    Należy również odnieść się do wyroku TSUE z 21 lutego 2013 r. C-18/12, w którym
    Trybunał wskazał, że: „W odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m dyrektywy VAT należy
    stwierdzić, że przepis ten, według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i
    wychowania fizycznego w ogóle. Mając na względzie owo brzmienie, intencją rzeczonego
    przepisu nie jest przyznanie zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom sportu (zob.
    podobnie ww. wyrok w sprawie Canterbury Hockey Club i Canterbury Ladies Hockey Club,
    pkt 27).
    Podobnie art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy VAT w celu jego stosowania nie wymaga, aby
    aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład
    zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj.
    regularnie lub w sposób zorganizowany bądź w celu uczestniczenia w zawodach

    sportowych, o ile jednak podejmowanie tej aktywności nie wpisuje się w ramy czystego
    wypoczynku i rozrywki”.
    Zatem, biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić
    należy, że w analizowanym przypadku dla świadczonej przez Spółkę usługi nauki jazdy
    konnej wykonywanej w ramach szkółki jeździeckiej znajdzie zastosowanie zwolnienie od
    podatku od towarów i usług na podstawie 43 ust. 1 pkt 32 ustawy w zw. z art. 132 ust. 1 lit.
    m Dyrektywy.
    W rozpatrywanej sprawie dzierżawią Państwo część gospodarstwa, gdzie organizują
    Państwo stajnie dla koni i zamierzają prowadzić szkółkę jazdy konnej. Szkółka nie jest
    klubem sportowym w rozumieniu ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, ani też
    związkiem sportowym czy związkiem stowarzyszeń. Spółka prowadzi działalność, jako
    przedmiot działalności w umowie Spółki m.in. PKD 85.51.Z. – Pozaszkolne formy edukacji
    sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych, w ramach którego zamierzają Państwo
    prowadzić szkółkę jazdy konnej. W ramach działalności szkółki będą Państwo świadczyć
    odpłatnie m.in. następujące usługi: nauki jazdy konnej na lonży, nauki jazdy konnej
    indywidualnej, grupowej, oprowadzanki na koniu, organizowanie półkolonii jeździeckich.
    Nauka jazdy konnej będzie prowadzona dla dzieci i dorosłych przez certyfikowanych
    instruktorów szkolenia podstawowego Polskiego Związku Jeździeckiego lub instruktorów
    rekreacji ruchowej o specjalności jazda konna. Zajęcia będą odbywały się po uprzednim
    zapisaniu. Pierwszym etapem będzie szkółka dla osób początkujących – lonża. Po
    opanowaniu podstawowych umiejętności i samodzielnym czyszczeniu i siodłaniu konia,
    jeździec będzie przechodził do drugiego etapu szkolenia, tj. jazdy samodzielnej – w
    zastępie, lub jazdy indywidualnej w razie potrzeby. Nie wykluczają Państwo, że w kolejnych
    etapach rozwiną Państwo swoją działalność w kierunku powołania i zarejestrowania klubu
    jeździeckiego, i uzyskania certyfikacji Polskiego Związku Jeździeckiego.
    W zakresie działalności szkółki jazdy nie będą Państwo nastawieni na osiąganie zysków,
    wszystkie przychody z tytułu nauki jazdy konnej będą Państwo przeznaczać na bieżące
    utrzymanie i funkcjonowanie szkółki. Szkółka ma służyć celom sportowo-rekreacyjnym
    zarówno pracowników firmy w ramach Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, jak i
    okolicznym mieszkańcom. Prowadząc szkółkę nie zakładali Państwo, że będzie to
    działalność dużych rozmiarów. Celem było propagowanie wśród okolicznych mieszkańców
    oraz Państwa pracowników sportu i rekreacji, budowanie relacji ze społecznością lokalną
    oraz propagowanie rozwoju jeździectwa w regionie.
    Zatem stwierdzić należy, że świadczone przez Państwa usługi nauki jazdy konnej w
    ramach szkółki jeździeckiej, tj. usługi nauki jazdy konnej na lonży, usługi nauki jazdy
    konnej indywidualnej i grupowej oraz usługi w zakresie oprowadzanki na koniu stanowią
    usługi ściśle związane ze sportem oraz świadczone są na rzecz osób uprawiających sport
    lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Ponadto, co istotne, jak wskazano we
    wniosku w zakresie działalności szkółki jazdy nie będą Państwo nastawieni na osiąganie
    zysków, wszystkie przychody z tytułu nauki jazdy konnej będą Państwo przeznaczać na
    bieżące utrzymanie i funkcjonowanie szkółki. Szkółka ma służyć celom sportowo-
    rekreacyjnym zarówno pracowników firmy w ramach Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych, jak i okolicznym mieszkańcom. Celem było propagowanie wśród okolicznych
    mieszkańców oraz Państwa pracowników sportu i rekreacji, budowanie relacji ze
    społecznością lokalną oraz propagowanie rozwoju jeździectwa w regionie. Jednocześnie
    świadczone przez Państwa usługi nauki jazdy konnej w ramach szkółki jeździeckiej, tj.
    usługi nauki jazdy konnej na lonży, usługi nauki jazdy konnej indywidualnej i grupowej
    oraz usługi w zakresie oprowadzanki na koniu nie stanowią usług związanych z
    działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe,
    usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji,
    usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym
    oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

    W konsekwencji, świadczone przez Państwa usługi nauki jazdy konnej w ramach szkółki
    jeździeckiej, tj. usługi nauki jazdy konnej na lonży, usługi nauki jazdy konnej indywidualnej
    i grupowej oraz usługi w zakresie oprowadzanki na koniu będą korzystać ze zwolnienia od
    podatku na podstawie 43 ust. 1 pkt 32 ustawy w zw. z art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto, zauważyć należy, że w myśl art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
    W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności zwolnienia od podatku
    świadczonych przez Państwa usług organizowania półkolonii jeździeckich, gdyż nie
    sformułowano w tym zakresie pytania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.