Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.634.2025.1.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Skutki podatkowe w zakresie wystawiania na rzecz Spółki
Dzielonej faktur korygujących zwiększających i
zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek należny.
Słowa kluczowe: błąd
faktura-korekta faktury
podatek
spółki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Opis zdarzenia przyszłego

3 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca dołączył do grupy kapitałowej (...) w Polsce. Powyższe
    przełożyło się m.in. na zmianę firmy, pod którą działa Spółka Przejmująca.
    Spółka Przejmująca prowadzi działalność w zakresie realizacji usług (...) dotyczących (...)
    dystrybucyjnej oraz usług budowlanych.
    Do obowiązków Spółki Przejmującej należy świadczenie usług utrzymaniowych,
    serwisowych i rozbudowa majątku dystrybucyjnego B.S.A. („Spółka Dzielona”, „Spółka”).
    Spółka Dzielona również wchodzi w skład grupy kapitałowej.
    Spółka Dzielona prowadzi wyspecjalizowaną działalność na rynku (...) w zakresie handlu
    (...) i świadczenia usług dystrybucji (...) oraz dokonuje sprzedaży paliw do pojazdów (...).
    Spółki Dzielona i Przejmująca są czynnymi podatnikami VAT i posiadają siedziby oraz
    zarządy na terytorium Polski.
    B. sp. z o.o. jest spółką dominującą względem Spółki Dzielonej oraz względem Spółki
    Przejmującej, tj. posiada w nich 100% udziałów (dalej: „Udziałowiec”).
    Struktura organizacyjna

    Spółka Dzielona jest przedsiębiorstwem (...) w rozumieniu (...) ustawy z 10 kwietnia 1997 r.
    - Prawo energetyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 266 ze zm. dalej: „Prawo energetyczne”),
    łączącym m.in. działalność dystrybucyjną z działalnością obrotową.
    W ramach Spółki Dzielonej funkcjonują wyodrębnione i zarejestrowane w KRS oddziały
    odpowiedzialne za poszczególne linie biznesowe, m.in.:
    a) Oddział w (...) - dystrybucja (...) (dalej: „Oddział Dystrybucja”),
    b) Oddział w (...) - obrót (...) i (...) (dalej: „Oddział Obrót”),
    c) Oddział Usługi, którego przedmiotem działalności jest świadczenie usług (...), usług
      budowlanych i utrzymania (...),
    d) Oddział Paliwa, którego przedmiotem działalności jest sprzedaż oleju napędowego.
    W Spółce Dzielonej funkcjonuje także tzw. Centrala świadczącą usługi wsparcia dla
    pozostałych komórek organizacyjnych Spółki oraz spółek z grupy kapitałowej.
    Konieczność wydzielenia Oddziału Dystrybucja
    3 kwietnia 2023 r. C. S.A. nabyła 100% udziałów Udziałowca wraz z posiadanymi przez
    niego udziałami m.in. w Spółce Dzielonej oraz w Spółce Przejmującej.
    Przed zmianą właścicielską, o której mowa powyżej, Spółka Dzielona nie podlegała
    obowiązkowi spełnienia wymogów wynikających z art. 9d Prawa energetycznego,
    dotyczących rozdzielenia działalności przesyłowej oraz dystrybucyjnej od działalności
    wytwórczej oraz obrotowej (tzw. unbundling), gdyż korzystała ze zwolnienia, o którym
    mowa w art. 9d ust. 7 Prawa energetycznego.
    Po przeprowadzeniu zmiany właścicielskiej Spółka Dzielona podlega temu obowiązkowi,
    gdyż art. 9d ust. 7 Prawa energetycznego nie ma zastosowania z uwagi na fakt, iż
    wskazane w tym przepisie limity odbiorców odnoszą się do odbiorców wszystkich spółek z
    grupy kapitałowej. Grupa kapitałowa C. posiada (...) klientów.
    C. S.A. oraz Spółka Dzielona otrzymały od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki pisemne
    zapytania w sprawie konieczności przeprowadzenia rozdzielenia działalności
    dystrybucyjnej od działalności w zakresie obrotu.
    Sprostanie przepisom art. 9d Prawa energetycznego nakazującym rozdzielenie
    działalności dystrybucyjnej od działalności wytwórczej oraz obrotowej (tzw. unbundling),
    zostanie przeprowadzone poprzez podział i przez wydzielenie Oddziału Dystrybucja ze
    Spółki Dzielonej do dedykowanej spółki, tj. Spółki Przejmującej.
    Przeprowadzenie unbundlingu poprzez dokonanie podziału Spółki Dzielonej przez
    wydzielenie Oddziału Dystrybucja do Spółki Przejmującej umożliwi zastosowanie sukcesji
    generalnej i przeniesienie większości pozwoleń, koncesji i umów niezbędnych do
    zachowania ciągłości funkcjonowania Oddziału Dystrybucja, w tym zapewnienia
    niezakłóconej realizacji obowiązków przedsiębiorstwa (...) w zakresie dystrybucji (...).
    Przeprowadzenie podziału przez wydzielenie wymaga m.in. sporządzenia planu podziału
    spółki. Spółka Dzielona dążyła będzie do uwzględnienia w planie podziału wszystkich
    istotnych z perspektywy Oddziału Dystrybucja aktywów i pasywów.
    Spółka Dzielona planuje i zakłada, że wydzielany w ramach procesu podziału zespół
    składników materialnych i niematerialnych składający się na Oddział Dystrybucja będzie
    spełniał definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e
    ustawy o VAT. Spółka planuje i zakłada, że pozostające w Spółce składniki materialne i
    niematerialne również spełniały będą definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Planowana data rejestracji podziału przez wydzielenie to 2 stycznia 2026 r. („Dzień
    wydzielenia”).

    Przeniesienie działalności Oddziału Dystrybucja nastąpi w ramach podziału przez
    wydzielenie, o którym mowa w art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks
    spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18, dalej: „KSH”).
    Zgodnie z 529 § 1 pkt 4 KSH, podział może być dokonany przez przeniesienie części
    majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały
    lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które
    obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie).
    Dodatkowo, 31 marca 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał indywidualną
    interpretację prawa podatkowego (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.64.2025.3.MR1), w której
    potwierdził stanowisko, że w wyniku planowanego wydzielenia, w ramach którego dojdzie
    do wydzielenia ze Spółki Dzielonej opisanego zespołu składników majątkowych i
    osobowych przypisanych do Oddziału Dystrybucja i przeniesienia go do Spółki
    Przejmującej, Spółka Przejmująca wstąpi we wszystkie prawa i obowiązki podatkowe
    Spółki Dzielonej związane z działalnością Oddziału Dystrybucja, w odniesieniu do których
    obowiązek podatkowy lub prawo podatkowe powstanie w Dniu wydzielenia lub później, a
    w konsekwencji na Spółce Dzielonej nie będą spoczywać już obowiązki wynikające z
    działalności Oddziału Dystrybucja, ani przysługiwać prawa związane z działalnością tego
    oddziału. W ramach wskazanej interpretacji Organ podatkowy stwierdził, że jeżeli prawa i
    obowiązki podatkowe dotyczące wydzielanej działalności powstały w Dniu wydzielenia lub
    po tej dacie oraz te prawa i obowiązki, które choć mogą wynikać z pewnych zdarzeń
    mających miejsce przed Dniem wydzielenia, to do Dnia wydzielenia nie uległy
    konkretyzacji dla celów rozliczeń podatkowych - to prawa i obowiązki są przedmiotem
    sukcesji generalnej na podstawie art. 93c Ordynacji Podatkowej.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, polegającą przede wszystkim na
    wykonywaniu/modernizacji obiektów (...) w różnych lokalizacjach na podstawie umów
    zawieranych ze Spółką Dzieloną. Wnioskodawca świadczy na rzecz Spółki Dzielonej usługi
    budowlane w zakresie rozbudowy majątku dystrybucyjnego.
    Usługi budowlane/budowlano-montażowe świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz B.S.
    A. (Spółki Dzielonej) na podstawie zawartych umów dotyczą Oddziału Dystrybucja, który w
    ramach podziału przez wydzielenie Spółki Dzielonej zostanie przeniesiony do struktur
    Wnioskodawcy w ramach planowanej transakcji.
    W ww. aspekcie możliwe jest wystąpienie sytuacji, w której usługa budowlana/budowlano-
    montażowa wykonana przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Dzielonej przed Dniem
    wydzielenia zostanie zafakturowana przez Spółkę Przejmującą przed Dniem wydzielenia
    (np. w grudniu 2025r.).
    Faktura wystawiona za usługę budowlaną lub budowlano-montażową wykonaną przed
    Dniem wydzielenia, wystawiona przed Dniem wydzielenia zwana jest dalej „Fakturą”.
    Możliwe jest wystąpienie sytuacji, w której zaistnieje potrzeba wystawienia w Dniu
    wydzielenia lub później faktur korygujących:
        zwiększających kwotę podstawy opodatkowania i podatku należnego do Faktur, w
        związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawiania faktury
        pierwotnej („z błędu”),
        zwiększających kwotę podstawy opodatkowania i podatku należnego do Faktur, w
        związku z okolicznościami nieistniejącymi w momencie wystawienia faktury
        pierwotnej („z przyczyn innych niż błąd”) - dalej łącznie „Faktury korygujące in plus”,
        zmniejszających kwotę podstawy opodatkowania i podatku należnego do Faktur, w
        związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawiania faktury
        pierwotnej („z błędu”)

        lub w związku z okolicznościami nieistniejącymi w momencie wystawienia faktury
        pierwotnej („z przyczyn innych niż błąd”), dalej łącznie „Faktury korygujące in
        minus”.
    Faktury korygujące in plus oraz Faktury korygujące in minus dalej są łącznie określane
    jako „Faktury korygujące”.
    Pytania
    1. Czy w przypadku wystawienia faktury korygującej w Dniu wydzielenia lub później,
      faktura korygująca powinna zostać wystawiona przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki
      Dzielonej?
    2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 – która ze Spółek Dzielona czy
      Spółka Przejmująca – ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego
      z wystawionej faktury korygującej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Faktura korygująca powinna zostać wystawiona na rzecz Spółki Dzielonej. Spółka Dzielona
    nabyła przed Dniem wydzielenia usługę budowlaną od Spółki Przejmującej, które to
    nabycie zostało udokumentowane fakturą wystawioną przed Dniem wydzielenia.
    Ad 2
    W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, Państwa zdaniem, na mocy art. 93c
    Ordynacji podatkowej, Spółka Przejmująca jako sukcesor prawno-podatkowy Spółki
    Dzielonej, jest zobowiązana/uprawniona do rozliczenia podatku VAT naliczonego
    wynikającego z faktury korygującej w przypadku jej wystawienia na rzecz Spółki Dzielonej.
    Ad 1
    Sukcesja generalna
    Zgodnie z generalną zasadą, osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w
    wyniku podziału wstępują, z dniem lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w
    przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w
    związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami majątku (art. 93c ust. 1
    Ordynacji Podatkowej).
    Powyższy przepis stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
    podziale przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, dalej: „ZCP” (art. 93c ust. 2 Ordynacji podatkowej).
    Uregulowanie to jest wyrazem tzw. zasady sukcesji ograniczonej. Oznacza ono, iż spółka
    przejmująca jest następcą podatkowym spółki dzielonej, ale tylko w takim zakresie, w
    jakim prawa i obowiązki podatkowe pozostają w związku z przydzielonymi jej w planie
    podziału składnikami majątku.
    W praktyce oznacza to, iż przedmiotem sukcesji są tylko te prawa i obowiązki podatkowe,
    które łącznie spełniają następujące warunki:

        pozostają w związku z przejmowaną zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa;
        powstały przed dniem sukcesji (stały się przed podziałem „stanami otwartymi”) oraz
        nie zostały zrealizowane przez spółkę dzieloną (są nadal „stanami otwartymi” na
        Dzień wydzielenia”).
    A contrario, w związku z faktem, iż przedmiotem sukcesji są „prawa i obowiązki”, to te z
    nich, które uległy konkretyzacji do Dnia wydzielenia (a więc te zdarzenia, których skutki,
    tj. rozpoznanie przychodu lub kosztu, zaistniały dla celów podatkowych sprzed
    wydzielenia) nie będą przedmiotem sukcesji - nie będą miały bowiem przymiotu praw i
    obowiązków (oraz nie będą „stanami otwartymi”).
    Podsumowując, w przypadku podziału przez wydzielenie decydujące znaczenie ma więc
    okoliczność, czy dane prawo lub obowiązek powstało i istniało do Dnia wydzielenia.
    Wniosek taki wynika z literalnej wykładni art. 93c Ordynacji podatkowej, zgodnie z
    którym sukcesji podlegają prawa i obowiązki „pozostające” w związku z przydzielonymi
    spółce przejmującej składnikami majątku. W przepisie tym ustawodawca posłużył się
    czasem teraźniejszym. Stąd, przedmiotem sukcesji mogą być wyłącznie „stany otwarte”,
    tj. prawa i obowiązki, które na Dzień wydzielenia „pozostają” jeszcze w związku z
    przydzielonymi spółce przejmującej składnikami majątku. Powyższe prowadzi zatem do
    wniosku, że przepis ten nie odnosi się do praw i obowiązków, które „pozostawały” w
    związku z danymi składnikami majątku do Dnia wydzielenia.
    W konsekwencji, jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało do Dnia wydzielenia lub
    dotyczy okresu poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie czasie),
    skutki podatkowe z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami podatkowymi Spółki
    dzielonej - tj. na Dzień wydzielenia nie „pozostają” w związku z wydzielanym majątkiem
    ZCP.
    Powyższe stanowisko w zakresie rozumienia sukcesji generalnej potwierdza Naczelny
    Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku z 25 marca 2021 r., sygn. II FSK 3239/18 oraz w
    wyroku z 26 lipca 2019 r., sygn. II FSK 2821/17. Konkluzje te wspierane są również przez
    organy podatkowe, m.in. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 lutego 2024 r.,
    sygn. 0111-KDIB1-1.4017.10.2023.2.AND; z 27 lutego 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-
    1.4017.9.2023.2.AW; 21 grudnia 2023 r., sygn. 111-KDIB2-1.4017.10.2023.1.KK; z 23
    listopada 2021 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.498.2021.1.BM; DKIS z 9 maja 2017 r. sygn.
    0112-KDIL5.4010.12.2017.1.EK; DKIS z 20 kwietnia 2017 r., sygn. 1462-IPPB5.
    4510.85.2017.1.JF.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Jak stanowi art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. la, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art.
    20 i art. 21 ust. 1.
    Jak stanowi art. 19a ust. 5 pkt 3. lit a ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z
    chwilą wystawienia faktury w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu
    świadczenia usług budowlanych lub budowlano - montażowych.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3
    i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    W kontekście faktur korygujących zmniejszających Ustawa o VAT (art. 29a ust. 10) stanowi,
    że podstawę opodatkowania obniża się o:
    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
      jeżeli do niej nie doszło;
    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      o których mowa w ust. 1.
    W kontekście faktur korygujących zwiększających Ustawa o VAT stanowi, że w przypadku,
    gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w
    rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy
    opodatkowania (art. 29a ust. 17 ustawy o VAT).
    Zasady wystawiania faktur korygujących zawarte zostały w art. 106j ust. 1 ustawy VAT. W
    regulacji tej postanowiono, że w przypadku, gdy po wystawieniu faktury:
    1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
    2) (uchylony),
    3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
    4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1
      pkt 4
    5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,
    - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać imiona i nazwiska
    lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy.
    Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że w przypadkach określonych w art. 106j
    ustawy o VAT podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury korygującej.
    Natomiast, zgodnie z art. 106j ust. 2 pkt 3 lit a) ustawy o VAT, na fakturze korygującej
    powinny być uwzględnione dane dotyczące faktury pierwotnej, w tym imiona i nazwiska
    lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że podmiotem, na którego rzecz powinna
    zostać wystawiona Faktura korygująca jest Spółka Dzielona, ponieważ:
        z tą spółką została zawarta umowa na realizację fakturowanej usługi budowlanej
        /budowlano-montażowej,

        na rzecz tej spółki przedmiotowa usługa została wykonana,
        na rzecz tej spółki została wystawiona Faktura przed Dniem wydzielenia.
    Nie ma przy tym znaczenia, że z Dniem wydzielenia Oddział Dystrybucja Spółki Dzielonej
    będący faktycznym beneficjentem usługi budowlanej na dzień wystawienia Faktury
    korygującej będzie już funkcjonował w strukturach innej spółki, tj. Spółki Przejmującej.
    Zrealizowanie ustawowego obowiązku wystawienia Faktury korygującej jest możliwe tylko
    przy założeniu, że Faktura korygująca zostanie wystawiona na rzecz Spółki Dzielonej.
    Wystawienie Faktury korygującej na rzecz Spółki Przejmującej oznaczałoby zafakturowanie
    przez sprzedawcę samego siebie.
    Podsumowanie
    Przenosząc zacytowane przepisy na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że w
    przypadku, gdy Faktura z tytułu usługi budowlanej lub budowlano-montażowej
    wystawiona przed Dniem wydzielenia przez Spółkę Przejmującą wymaga wystawienia
    Faktury korygującej, to Spółka Przejmująca będzie zobowiązana do wystawienia Faktury
    korygującej na rzecz Spółki Dzielonej.
    To Spółka Dzielona nabyła przed wydzieleniem przedmiotową usługę od Spółki
    Przejmującej oraz na jej rzecz została wystawiona Faktura przed Dniem wydzielenia.
    Ad 2
    Przechodząc do kwestii prawa do odliczenia VAT naliczonego, należy przywołać art. 86 ust.
    1 ustawy o VAT, który stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług. Prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości lub w części przysługuje
    podatnikowi pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek, m.in. wykorzystywania
    zakupionych towarów bądź usług do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia okoliczności określonych w art. 88 ustawy o VAT.
    Cytowane przepisy odnoszą się co do zasady do faktur, natomiast konsekwentnie
    podatnik nabywający towary lub usługi zobowiązany jest do rozliczenia podatku VAT
    naliczonego wynikającego z wystawionych Faktur korygujących (zarówno in plus, jak i in
    minus).
    Natomiast na mocy art. 93c Ordynacji podatkowej, Spółka Przejmująca jako sukcesor
    prawno-podatkowy Spółki Dzielonej, jest zobowiązana do rozliczenia podatku VAT
    naliczonego wynikającego z Faktur korygujących w przypadku ich wystawienia na rzecz
    Spółki Dzielonej.
    Oznacza to, że rozliczenie podatku VAT naliczonego z tytułu Faktur korygujących przez
    Spółkę Dzieloną nie będzie możliwe (będzie sprzeczne z art. 93c Ordynacji podatkowej).
    Rozliczenie podatku VAT naliczonego z tytułu przedmiotowych faktur przez Spółkę
    Przejmującą, która będzie również wystawcą Faktury korygującej, jest konieczne dla
    realizacji zasady neutralności, która stanowi jedną z fundamentalnych cech systemu VAT.
    Zasada ta przejawia się w całkowitym uwolnieniu podatników od ekonomicznego ciężaru
    tego podatku.
    Prawo oraz obowiązek rozliczenia podatku naliczonego co do zasady nie powinno być
    ograniczane, ponieważ odmowa w tym zakresie może skutkować naruszeniem zasady
    neutralności.

    Podsumowanie
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, ze względu
    na sukcesję wynikającą z art. 93c Ordynacji Podatkowej, Spółka Przejmująca jako następca
    prawny Spółki Dzielonej w obszarze VAT będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT
    naliczonego z Faktury korygującej wystawionej na rzecz Spółki Dzielonej w Dniu
    wydzielenia lub później.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
        prawidłowe w zakresie wystawiania na rzecz Spółki Dzielonej faktur korygujących
        zwiększających podstawę opodatkowania i podatek należny wystawionych w
        związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury
        pierwotnej „z błędu”,
        nieprawidłowe w zakresie wystawiania na rzecz Spółki Dzielonej faktur
        korygujących zwiększających podstawę opodatkowania i podatek należny
        wystawionych w związku z okolicznościami zaistniałymi w dniu wydzielenia lub po
        dniu wydzielenia,
        prawidłowe w zakresie wystawiania na rzecz Spółki Dzielonej faktur korygujących
        zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek należny wystawionych w
        związku z okolicznościami istniejącymi w momencie wystawienia faktury pierwotnej
        „z błędu”,
        nieprawidłowe w zakresie wystawiania na rzecz Spółki Dzielonej faktur
        korygujących zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek należny
        wystawionych w związku z okolicznościami zaistniałymi w dniu wydzielenia lub po
        dniu wydzielenia,
        nieprawidłowe w zakresie uznania, że Spółka Przejmująca a nie Spółka Dzielona
        będzie uprawniona do rozliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur
        korygujących zwiększających i zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek
        należny wystawionych w dniu wydzielenia lub później, w przypadku, gdy
        okoliczności powodujące obowiązek korekty „in plus” i „in minus” były znane w
        momencie wystawienia faktury pierwotnej.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zagadnienie sukcesji podatkowej, tj. sytuację, w której dany podmiot (podatnik) wstępuje
    w prawa i obowiązki innego podatnika m.in. korzystając z praw nabytych przez inny
    podmiot (innego podatnika) regulują przepisy Działu III Rozdziału 14 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej
    Ordynacją podatkową. W regulacjach tych, zawarta jest pozycja prawnopodatkowa dwóch
    kategorii podmiotów: następców prawnych oraz podmiotów przekształconych.
    Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Osoba prawna lub spółka komandytowo-akcyjna zawiązane (powstałe) w wyniku
      łączenia się:
      1) osób prawnych,

      2) osobowych spółek handlowych,
      3) osobowych i kapitałowych spółek handlowych
      - wstępują we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i
      obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.
    W myśl art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej i spółki komandytowo-
      akcyjnej łączących się przez przejęcie:
      1) innej osoby prawnej (osób prawnych);
      2) osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).
    Zgodnie z art. 93c § 1 i § 2 ustawy Ordynacji podatkowej:
      Osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują,
      z dniem podziału lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach
      prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w
      związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami majątku.
      Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy
      podziale przez wydzielenie – także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi
      zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej zakłada możliwość wyodrębnienia praw i
    obowiązków podatkowych związanych z poszczególnymi zorganizowanymi częściami
    majątku oraz że tak wyodrębnione zespoły praw i obowiązków są objęte sukcesją.
    Powyższy przepis wprowadza zatem do systemu podatkowego zasadę sukcesji
    podatkowej częściowej. Zgodnie z tą zasadą, w przypadku podziału przez wydzielenie,
    podmiot przejmujący wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podatkowe, które
    związane są z tą częścią majątku, która jest przejmowana. Należy jednak zwrócić uwagę na
    to, że w wyniku podziału przez wydzielenie przejmowane są prawa i obowiązki
    przewidziane w przepisach prawa podatkowego, ale pod warunkiem, że majątek
    przejmowany na skutek podziału, a także majątek osoby prawnej dzielonej stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Z uwagi na fakt, że ustawodawca nie definiuje pojęcia „praw i obowiązków podatkowych
    związanych ze składnikami majątku”, będących przedmiotem sukcesji na podstawie art.
    93c Ordynacji podatkowej, należy przyjąć, że sukcesji nie podlegają te prawa i obowiązki,
    które na mocy obowiązujących przepisów podatkowych zostały przypisane do osoby
    dzielonego podatnika. Sukcesji podlegają prawa i obowiązki, które choć wynikają ze
    zdarzeń mających miejsce przed podziałem, to nie uległy konkretyzacji do tej daty na
    gruncie rozliczeń podatkowych.
    W przypadku podziału przez wydzielenie decydujące znaczenie ma okoliczność, czy dane
    prawo lub obowiązek powstało i istniało przed dniem wydzielenia. Wniosek taki wynika z
    literalnej wykładni art. 93c Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym sukcesji podlegają
    prawa i obowiązki „pozostające” w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub
    spółce nowopowstałej w wyniku podziału składnikami majątku. W przepisie tym,
    ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. Stąd, przedmiotem sukcesji mogą być
    wyłącznie „stany otwarte”, tj. prawa i obowiązki, które na dzień wydzielenia „pozostają”
    jeszcze w związku z przydzielonymi spółce przejmującej lub spółce nowopowstałej w
    wyniku podziału składnikami majątku.
    Z literalnej wykładni przepisu wynika zatem, że nie odnosi się on do praw i obowiązków,
    które „pozostawały” w związku z danymi składnikami majątku przed dniem wydzielenia. W
    konsekwencji, jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało przed dniem wydzielenia lub

    dotyczy okresu poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie czasie),
    skutki podatkowe z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami podatkowymi Spółki
    dzielonej, tj. na dzień wydzielenia nie „pozostają” w związku z wydzielanym majątkiem.
    Z kolei, w przypadku, gdy dane prawo bądź obowiązek powstało w dniu wydzielenia lub
    po tej dacie (tj. „pozostaje” w dniu wydzielenia w związku ze składnikami majątku
    podlegającymi podziałowi), rozliczenia podatkowe z nim związane powinny dotyczyć
    wyłącznie spółek nowo zawiązanych.
    Następstwo prawne (sukcesję generalną częściową), zgodnie z art. 93c Ordynacji
    podatkowej, należy rozumieć jako kontynuację – od dnia wydzielenia – rozliczeń
    podatkowych prowadzonych dotychczas przez spółkę dzieloną, a nie jako przejęcie przez
    spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną całości rozliczeń podatkowych
    wydzielanych części przedsiębiorstwa z okresu przed podziałem.
    Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej łączy następstwo prawne jedynie z tymi składnikami
    majątku, które osobom prawnym przydzielono w planie podziału. Nie jest to więc pełna
    sukcesja uniwersalna, ale można mówić raczej o sukcesji uniwersalnej częściowej.
    Plan podziału jest pisemnym uzgodnieniem między spółką dzieloną a spółką przejmującą.
    Nie jest on czynnością prawną, ale raczej ma charakter czynności faktycznej.
    Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące sukcesji podatkowej w przypadku przejęcia lub
    podziału osoby prawnej stosuje się jedynie wtedy, gdy majątek przejmowany na skutek
    podziału, a przy podziale przez wydzielenie – także majątek osoby prawnej dzielonej,
    stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Nadmienić przy tym należy, że zgodnie z art. 93e Ordynacji podatkowej, przepisy art. 93-
    93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.
    Oznacza to, że aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i
    obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także
    innych aktów prawnych.
    Zagadnienie podziału spółek jest uregulowane w tytule IV dziale II ustawy z 15 września
    2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), zwanej dalej k.s.h.
    W myśl art. 529 § 1 k.s.h.:
      Podział może być dokonany:
      1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo
      akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez
      przejęcie);
      2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej
      za udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej
      (podział przez zawiązanie nowych spółek);
      3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo
      zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących i
      nowo zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez
      przejęcie i zawiązanie nowej spółki);
      4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo
      zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących,
      nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej
      (podział przez wydzielenie);

      5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo
      zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących
      lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez
      wyodrębnienie).
    Zgodnie z art. 529 § 2 k.s.h.:
      Do podziału przez wydzielenie stosuje się przepisy o podziale spółek dotyczące
      odpowiednio spółki przejmującej lub spółki nowo zawiązanej. W przypadku podziału
      przez wyodrębnienie nie stosuje się przepisów art. 534 § 1 pkt 2, 3-5 i 8, art. 536 § 1,
      art. 537, art. 538 i art. 541 § 5.
    Podział przez wydzielenie jest instytucją prawa handlowego będącą jedną z form
    restrukturyzacji, polegającą na rozdrobnieniu majątku spółki dzielonej, które polega na
    przekazaniu składników majątkowych (pasywów i aktywów) spółki dzielonej bez
    przeprowadzenia likwidacji, do spółek nowo tworzonych. Instytucję podziału spółek
    regulują przepisy art. 528-550 k.s.h.
    Stosownie do art. 531 § 1 k.s.h.:
      Spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem
      wstępują z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w prawa i obowiązki spółki
      dzielonej, określone w planie podziału.
    W myśl art. 531 § 2 k.s.h.:
      Na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem
      przechodzą z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w szczególności zezwolenia,
      koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału
      składnikami majątku spółki dzielonej, a które zostały przyznane spółce dzielonej,
      chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi
      inaczej.
    Zgodnie z art. 532 § 1 k.s.h.:
      Do podziału spółki stosuje się przepis art. 441 § 3 oraz odpowiednio przepisy
      dotyczące powstania właściwego typu spółki przejmującej albo nowo zawiązanej, z
      wyłączeniem przepisów o wkładach niepieniężnych, jeżeli przepisy niniejszego działu
      nie stanowią inaczej.
    Cechą szczególną trybu podziału spółki wskazanego w art. 529 § 1 pkt 4 k.s.h. jest to, że
    spółka dzielona nie przestaje istnieć, nie traci swojej podmiotowości prawnej, a jedynie
    zmniejsza swój majątek o część, która jest przenoszona do istniejącego podmiotu
    (następuje tylko przeniesienie części majątku tej spółki na inną spółkę już istniejącą lub
    nowo zawiązaną). W takiej sytuacji ma miejsce sukcesja uniwersalna częściowa (art. 531 §
    1 k.s.h.), tj. następstwo generalne dotyczące praw i obowiązków związanych z
    przenoszonymi składnikami majątku (określonymi w planie podziału). Zatem następstwo
    prawne, w zakresie, o którym mowa powyżej dotyczy tylko i wyłącznie określonej w planie
    podziału części przenoszonej na inny podmiot (sukcesja uniwersalna częściowa).
    Z opisu sprawy wynika, że:
        są Państwo Spółką Przejmującą (tu: A. sp. z o.o.) należącą do grupy kapitałowej i
        prowadzą Państwo działalność w zakresie realizacji usług (...) dotyczących (...)
        dystrybucyjnej oraz usług budowlanych,
        do Państwa obowiązków należy również świadczenie usług utrzymaniowych,
        serwisowych i rozbudowa majątku dystrybucyjnego,

        Spółka Dzielona (tu: B. Spółka Akcyjna) jest także częścią grupy kapitałowej i
        prowadzi wyspecjalizowaną działalność w zakresie handlu (...) oraz świadczy usługi
        dystrybucji (...) oraz dokonuje sprzedaży paliw do pojazdów (...),
        w ramach Spółki Dzielonej funkcjonują wyodrębnione i zarejestrowane oddziały
        odpowiedzialne za poszczególne linie biznesowe. Należą do niech:
      a) Oddział w (...) – dystrybucja (...) (Oddział Dystrybucja),
      b) Oddział w (...) – obrót (...) i (...) (Oddział Obrót),
      c) Oddział Usługi – którego przedmiotem jest świadczenie usług (...), usług
        budowlanych i utrzymania (...),
      d) Oddział Paliwa – którego przedmiotem jest sprzedaż oleju napędowego,
        w Spółce Dzielonej funkcjonuje Centrala świadcząca usługi wsparcia dla
        pozostałych komórek organizacyjnych i grypy kapitałowej,
        zarówno Państwo, jak i Spółka Dzielona jesteście czynnym zarejestrowanym
        podatnikiem podatku VAT.
    Spółka Dzielona planuje rozdzielenie działalności dystrybucyjnej od pozostałej działalności
    oraz przeprowadzenie podziału poprzez wydzielenie Oddziału Dystrybucja do Spółki
    Przejmującej, tj. A. sp. z o.o. Przeniesienie działalności Oddziału Dystrybucja nastąpi na
    podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych. Zgodnie z Państwa stanowiskiem,
    wydzielany Oddział Dystrybucja, obejmujący zespół składników materialnych i
    niematerialnych, będzie spełniał definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zaznaczyli Państwo, że Spółka Przejmująca – tj. A. sp. z o.o. – na podstawie zawartych
    umów ze Spółką Dzieloną – tj. B.S.A. – świadczy usługi budowlane lub budowlano-
    montażowe w zakresie rozbudowy majątku dystrybucyjnego. Świadczone usługi
    budowlane lub budowlano-montażowe dotyczą Oddziału Dystrybucja, który – w wyniku
    podziału przez wydzielenie, dokonywanego na podstawie art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu
    spółek handlowych – zostaje wydzielony ze Spółki Dzielonej i przeniesiony do struktur
    Spółki Przejmującej. Jak Państwo wskazali, usługa budowlana lub budowlano-montażowa
    zostanie zafakturowana przez Spółkę Przejmującą w grudniu 2025 r., tj. w czasie, gdy
    nabywcą tej usługi będzie Spółka Dzielona – B.S.A. W szczególności mogą zaistnieć
    sytuacje, gdy w dniu wydzielenia lub później zaistnieje konieczność wystawienia faktur
    korygujących, tj.:
        zwiększających podstawę opodatkowania i podatek należny w związku z
        okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej „z
        błędu”,
        zwiększających podstawę opodatkowania i podatek należny w związku z
        okolicznościami nieistniejącymi w momencie wystawienia faktury pierwotnej „z
        przyczyn innych niż błąd”,

        zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek należny w związku z
        okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej „z
        błędu”,
        zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek należny w związku z
        okolicznościami nieistniejącymi w momencie wystawienia faktury pierwotnej „z
        przyczyn innych niż błąd”.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku wystawienia faktur korygujących
    – zarówno zwiększających, jak i zmniejszających podstawę opodatkowania oraz podatek
    należny – w dniu wydzielenia lub później, faktury te powinny być wystawione przez Spółkę
    Przejmującą (tj. A. sp. z o.o.) na rzecz Spółki Dzielonej (tj. B.S.A.) w związku z usługą
    budowlaną lub budowlano-montażową wykonaną na rzecz Spółki Dzielonej – Oddziału
    Dystrybucja. Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą również tego, która ze Spółek - Spółka
    Dzielona czy Spółka Przejmująca - będzie uprawniona do rozliczenia podatku VAT z faktur
    korygujących, uwzględniając okoliczności istniejące w momencie wystawienia faktury
    pierwotnej oraz w związku z okolicznościami nieistniejącymi w momencie wystawienia
    faktury pierwotnej.
    W celu udzielenia odpowiedzi na powyższe wątpliwości, należy podkreślić, że z przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług wynika, że podatnik wykonujący czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług ma obowiązek ich opodatkowania w chwili
    powstania obowiązku podatkowego.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury w przypadkach, o
      których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu świadczenia usług budowlanych lub
      budowlano-montażowych.
    Przy czym, w myśl art. 19a ust. 7 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku, gdy
      nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    Zatem, obowiązek podatkowy dla usług budowlanych lub budowlano#montażowych
    powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast, gdy podatnik nie wystawił faktury lub
    wystawił ją z opóźnieniem – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów
    wystawienia faktury. Z kolei, gdy nie wskazano tego terminu – z chwilą upływu terminu
    płatności.
    Z kolei stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Jak natomiast wynika z regulacji art. 29a ust. 10 ustawy:

      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
      sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
      charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Na podstawie art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji,
      o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje
      za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    Na podstawie art. 29a ust 17 ustawy:
      W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy
      dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna
      zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2–10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Zasady dotyczące wystawiania faktur uregulowane zostały w dziale XI Dokumentacja
    rozdziale 1 Faktury ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich elementów faktury.
    Z cytowanych przepisów wynika, że podmiot, który wykonuje czynności opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług jest zobowiązany do wystawienia faktury.
    Faktura dokumentująca sprzedaż powinna zawierać dane dotyczące nabywcy i
    sprzedawcy, określone w art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. imiona i nazwiska lub nazwy
    podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy. Ponadto faktura powinna
    zawierać, stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy, numery, za pomocą których
    zarówno nabywca jak i sprzedawca są zidentyfikowani dla podatku lub podatku od
    wartości dodanej.
    Na podstawie art. 106i ust. 3 pkt 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 30. dnia od dnia wykonania usług - w przypadku,
      o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a.
    Z powołanych przepisów prawa podatkowego wynika, że obowiązek podatkowy powstaje
    z chwilą wystawienia faktury z tytułu wykonania całości lub części prac budowlanych lub
    budowlano-montażowych. Faktura taka powinna być wystawiona najpóźniej 30. dnia od
    dnia wykonania ww. usług. Jeżeli podatnik nie wystawił w tym terminie faktury lub
    wystawił ją z opóźnieniem – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminu na
    jej wystawienie, tj. 30. dnia od dnia wykonania usług.
    Prawidłowe określenie momentu wykonania usług budowlanych i budowlano-
    montażowych ma istotne znaczenie dla prawidłowego wystawienia faktury z tytułu
    świadczenia tych usług.
    Ustawa o VAT nie definiuje momentu wykonania usługi ani w żaden sposób nie precyzuje
    jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Co istotne, o faktycznym
    wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Z kolei o charakterze i o dacie wykonania tej
    usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określany przez
    obowiązujący przepis prawa, regulujący zasady wykonywania danego rodzaju dostaw i
    usług.
    Co do zasady faktury dokumentujące sprzedaż towarów i usług winy być wystawione
    przez podmiot, który tej czynności dokonał. Podmiot taki jest jednocześnie zobowiązany
    do wykazania podatku należnego z tytułu przeprowadzonych transakcji. W świetle
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Przepis art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co
    oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana
    została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Jednakże, w sytuacji, gdy dana usługa jest przyjmowana częściowo – obowiązek
    podatkowy powstaje w chwili wykonania części usługi, dla której to części określono
    zapłatę. Jeżeli przed wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty,
    obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty. Jednocześnie powyższe przepisy uniezależniają powstanie obowiązku
    podatkowego od wystawienia faktury.

    Natomiast zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony),
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
      ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z brzmienia przedstawionych wyżej regulacji prawnych wynika, że kwoty, o które
    zmniejsza się lub zwiększa się podstawę opodatkowania oraz podatku należnego (w
    wyniku zdarzeń wymienionych w art. 106j ust. 1 ustawy) muszą zostać udokumentowane
    fakturą korygującą. Jeżeli więc faktura dokumentująca zdarzenie gospodarcze zawiera
    pomyłki lub zdarzenie, które faktura ta dokumentowała, uległo zmianie, to powinna zostać
    skorygowana w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między
    określonymi podmiotami. Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur, a celem
    ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego
    rzeczywistości. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby
    dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Co istotne, faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują
    zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które
    wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania
    ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego
    rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich
    wystawienia:
        pierwszy rodzaj stanowią faktury korygujące wystawione w celu naprawienia błędu,
        który spowodował podanie nieprawidłowej kwoty należności na fakturze
        pierwotnej, a który istniał już w chwili wystawienia faktury pierwotnej. Błędy te
        polegają w szczególności na nieprawidłowym określeniu ilości sprzedawanego
        towaru, błędnym określeniu w fakturze ceny towaru niezgodnej z ustaleniami
        między stronami transakcji, czy też nieprawidłowym ustaleniu stawki podatku VAT
        w wyniku błędu rachunkowego;
        drugi rodzaj stanowią faktury korygujące wystawione z przyczyn o charakterze
        wtórnym, które nie istniały w momencie wystawienia faktury pierwotnej i których
        powstanie nie jest uzależnione od błędu popełnionego przez wystawcę. Przyczyny
        powodujące konieczność wystawienia takich faktur to m.in.: podwyższenie ceny
        towaru już po wystawieniu faktury pierwotnej, czy następcze udzielenie rabatu,
        skonta, upustu na zakupiony towar. Przyczyną wtórną może być również zwrot
        towaru.
    Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli
    po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub
    okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku
    fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w

    cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy
    dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i
    obniżek cen.
    Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić
    przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana
    jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych
    danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur
    korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty
    przebieg zdarzeń gospodarczych.
    W świetle przedstawionego opisu sprawy oraz ww. przepisów ustawy o podatku od
    towarów i usług, należy wskazać, że Spółka Przejmująca – jako podmiot, który przed
    dniem wydzielenia będzie świadczył na rzecz Spółki Dzielonej usługę budowlaną lub
    budowlano-montażową oraz wystawi z tego tytułu fakturę pierwotną (grudzień 2025 r.) –
    zobowiązana będzie do wystawienia i ujęcia (rozliczenia) dla celów VAT faktury korygującej
    zwiększającej podstawę opodatkowania i kwotę podatku należnego, w przypadku gdy
    korekta ta dotyczyć będzie okoliczności istniejących już w momencie wystawienia faktury
    pierwotnej „z błędu”. Taka faktura powinna zostać wystawiona na rzecz Spółki Dzielonej.
    Jak bowiem wynika z art. 29a ust. 17 ustawy o podatku od towarów i usług, w sytuacji, gdy
    podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w
    rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy
    opodatkowania.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko, zgodnie z którym Spółka Przejmująca będzie
    zobowiązana do wystawienia na rzecz Spółki Dzielonej faktury korygującej zwiększającej
    podstawę opodatkowania i podatek należny w związku z okolicznościami istniejącymi w
    momencie wystawienia faktury pierwotnej dokumentującej usługę budowlaną lub
    budowlano-montażową wykonaną i zafakturowaną przed dniem wydzielenia przez Spółkę
    Przejmującą na rzecz Spółki Dzielonej, uznaje za prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do sytuacji, w której w dniu wydzielenia lub później zajdzie
    konieczność wystawienia faktury korygującej zwiększającej podstawę opodatkowania oraz
    podatek należny z tytułu okoliczności, które wystąpiły w dniu wydzielenia lub po dniu
    wydzielenia a dotyczą faktury dokumentującej wykonanie usługi budowlanej lub
    budowlano-montażowej wykonanej przez Spółkę Przejmującą na rzecz Spółki Dzielonej
    przed dniem podziału i zafakturowanej również przed dniem podziału, należy
    przypomnieć, że zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w
    przypadku wystąpienia po wystawieniu faktury pierwotnej zdarzeń powodujących
    zwiększenie podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego, podatnik
    zobowiązany jest do wystawienia faktury korygującej. Spółka Przejmująca z dniem
    podziału wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki związane z majątkiem przejmowanym, w
    tym także zobowiązania podatkowe wynikające z czynności wykonanych przed dniem
    podziału, lecz rozliczane po tej dacie.
    Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że okoliczności uzasadniające wystawienie faktury
    korygującej zwiększającej podstawę opodatkowania i podatek należny pojawią się w dniu
    wydzielenia lub później, a dotyczą przyczyn nieistniejących w momencie wystawienia
    faktury pierwotnej, oraz uwzględniając fakt, że Spółka Przejmująca wstępuje w prawa i
    obowiązki związane z przejmowanym Oddziałem Dystrybucja z dniem podziału, należy
    stwierdzić, że Spółka Przejmująca – A. sp. z o.o. – nie będzie mogła wystawić na Spółkę
    Dzieloną faktury korygującej zwiększającej podstawę opodatkowania i podatek należny w
    związku z okolicznościami nieistniejącymi w momencie wystawienia faktury pierwotnej.
    W opisanej sytuacji właściwym rozwiązaniem będzie zastosowanie noty księgowej jako
    dokumentu wewnętrznego potwierdzającego korektę rozliczeń między Spółką

    Przejmującą a Oddziałem Dystrybucja przejmowanym przez Spółkę Przejmującą – tu: A.
    sp. z o.o. Nota ta powinna zostać ujęta w ewidencji księgowej i stanowić podstawę do
    prawidłowego rozliczenia finansowego oraz podatkowego. Pomimo, że korekta odnosi się
    do stosunku prawnego ukształtowanego przed Dniem Wydzielenia, obowiązek
    wystawienia faktury korygującej w tej sytuacji nie wystąpi, a korekta powinna zostać
    udokumentowana poprzez wystawienie noty księgowej i uwzględniona przez Spółkę
    Przejmującą w rozliczeniu za okres, w którym ujawniono nowe okoliczności powodujące
    konieczność korekty.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko dotyczące wystawienia przez Spółką Przejmującą
    ma rzecz Spółki Dzielonej faktury korygującej zwiększającej podstawę opodatkowania i
    podatek należny w sytuacji, gdy okoliczności powodujące obowiązek korekty „in plus”
    wystąpiły w dniu wydzielenia lub po dniu wydzielenia uznaje nieprawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą faktur korygujących „in minus”
    wystawionych w dniu wydzielenia lub później w związku z okolicznościami istniejącymi już
    w momencie wystawienia faktury pierwotnej „z błędu” oraz w związku z okolicznościami
    nieistniejącymi w momencie wystawienia faktury pierwotnej „z przyczyn innych niż błąd”,
    dokumentujących usługę budowlaną lub budowlano-montażową wykonaną i
    zafakturowaną przed dniem wydzielenia przez Spółkę Przejmującą – tu: A. sp. z o.o. na
    rzecz Spółki Dzielonej.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących wystawienia faktur korygujących „in
    minus” należy zauważyć, że z uregulowań zawartych w art. 29a ust. 13 w zw. z art. 29a ust.
    14 ustawy wynika, że podatnik będzie miał prawo dokonać obniżenia podstawy
    opodatkowania lub podatku należnego już za okres rozliczeniowy, w którym wystawił
    fakturę korygującą przy łącznym spełnieniu warunków:
        uzgodnienia warunków korekty z nabywcą towaru lub usługobiorcą,
        spełnienia uzgodnionych warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla
        dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług,
        posiadania dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie z nabywcą towaru lub
        usługobiorcą warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych
        towarów lub świadczenia tych usług (tj. z dokumentacji wynika, że nabywca wie, że
        doszło lub wie w jakich sytuacjach będzie dochodzić do zmiany warunków
        transakcji skutkujących zmniejszeniem wysokości wynagrodzenia), z dokumentacji
        wynika również, że warunki te zostały spełnione na moment dokonywania przez
        podatnika korekty podatku należnego, tj. doszło do zrealizowania przesłanek
        warunkujących pomniejszenie kwoty podatku należnego,
        faktura korygująca jest zgodna z posiadaną dokumentacją w zakresie uzgodnienia z
        nabywcą towaru lub usługobiorcą warunku obniżenia podstawy opodatkowania dla
        dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług oraz w zakresie spełnienia tych
        uzgodnionych warunków.
    Przepis art. 29a ust. 13 ustawy nakłada na podatnika obowiązek spełnienia się
    uzgodnionych warunków. Powiązanie korekty bowiem wyłącznie z faktem uzgodnienia
    jest niewystarczające dla precyzji zapisu. Spełnienie warunków oznacza ziszczenie się
    zdarzenia stanowiącego przesłankę obniżenia wynagrodzenia możliwe do
    udokumentowania. Jest to bowiem podyktowane różnorodnością sytuacji, które mogą
    wystąpić w obrocie gospodarczym. Ponadto podatnik zobowiązany jest posiadać

    dokumentację potwierdzającą uzgodnienie warunków. W przypadku braku dokumentacji
    na moment wystawienia faktury korygującej, podatnik może skorygować podstawę
    opodatkowania i podatek należny dopiero w okresie, w którym dokumentację tę uzyska.
    Kwoty, o które zmniejsza się podstawę opodatkowania oraz podatek należny powinny być
    udokumentowane fakturą korygującą. Jeżeli zatem faktura pierwotna zawiera pomyłki
    albo wówczas, gdy transakcja uległa zmianie, która powinna być odzwierciedlona na
    fakturze, to konieczne jest wystawienie faktury korygującej.
    Jak już wskazywano, obniżenie podstawy opodatkowania jest możliwe w momencie
    wystawienia faktury korygującej pod warunkiem, że z posiadanej przez tego podatnika
    dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru/usługobiorcą warunki obniżenia
    podstawy opodatkowania dla dostarczanych towarów/świadczonych usług określone w
    fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z
    posiadaną dokumentacją. Oznacza to, że podatnik nie musi oczekiwać na potwierdzenie
    odbioru faktury korygującej, aby obniżyć podstawę opodatkowania, natomiast przy
    wystawieniu faktury korygującej istotne są faktyczne ustalenia między kontrahentami.
    Należy zauważyć, że w przedstawionej sytuacji mamy do czynienia z usługami
    budowlanymi lub budowlano-montażowymi świadczonymi na rzecz Spółki Dzielonej,
    realizowanymi przez Spółkę Przejmującą na podstawie umowy i dotyczącymi Oddziału
    Dystrybucja, który – w ramach podziału przez wydzielenie – zostanie przeniesiony do
    Państwa. Jak wynika z wniosku usługa zostanie wykonana przed dniem wydzielenia,
    faktura dokumentująca jej wykonanie zostanie wystawiona – jak Państwo wskazali - w
    grudniu 2025 r. - a więc również przed dniem formalnego wydzielenia Oddziału
    Dystrybucja ze Spółki Dzielonej.
    Zatem, w świetle przedstawionego opisu sprawy i powołanych przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług należy wskazać, że Spółka Przejmująca – jako podmiot, który
    przed dniem wydzielenia będzie świadczył na rzecz Spółki Dzielonej usługę budowlaną lub
    budowlano-montażową – będzie zobowiązana do wystawienia faktury korygującej „in
    minus” zmniejszającej podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego, w
    przypadku gdy faktura ta zostanie wystawiona w dniu wydzielenia lub po dniu wydzielenia
    i będzie dotyczyła błędów znanych w momencie wystawienia faktury pierwotnej na rzecz
    Spółki Dzielonej.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie wystawiania i ujmowania na rzecz Spółki
    Dzielonej faktur korygujących zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek
    należny wystawionych w związku z okolicznościami istniejącymi w momencie wystawienia
    faktury pierwotnej „z błędu” dokumentującej usługę budowlaną lub budowlano-
    montażową wykonaną i zafakturowaną przed dniem wydzielenia przez Spółkę Przejmującą
    na rzecz Spółki Dzielonej uznaje za prawidłowe.
    Natomiast Spółka Przejmująca nie będzie zobowiązana do wystawienia na rzecz Spółki
    Dzielonej faktury korygującej „in minus” zmniejszającej podstawę opodatkowania oraz
    kwotę podatku należnego, w dniu wydzielenia lub po dniu wydzielenia, jeżeli korekta ta
    dotyczyć będzie okoliczności, które zaistnieją w dniu wydzielenia lub pod dniu wydzielenia.
    W tej sytuacji właściwym rozwiązaniem będzie wystawienie noty księgowej jako
    dokumentu wewnętrznego potwierdzającego korektę rozliczeń między Spółką
    Przejmującą a Oddziałem Dystrybucja przejmowanym przez Spółkę Przejmującą – tj. A. sp.
    z o.o. Nota ta powinna zostać ujęta w ewidencji księgowej i stanowić podstawę do
    prawidłowego rozliczenia finansowego oraz podatkowego. Pomimo, że korekta odnosi się
    do stosunku prawnego ukształtowanego przed dniem wydzielenia, obowiązek
    wystawienia faktury korygującej w tej sytuacji nie wystąpi, a korekta powinna zostać
    udokumentowana poprzez wystawienie noty księgowej i uwzględniona przez Spółkę
    Przejmującą.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko, zgodnie z którym Spółka Przejmująca będzie
    zobowiązana do wystawienia na rzecz Spółki Dzielonej faktury korygującej zmniejszającej

    podstawę opodatkowania i podatek należny w związku z okolicznościami zaistniałymi w
    dniu wydzielenia lub po dniu wydzielenia uznaje za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości sprecyzowanych w pytaniu nr 2, to w pierwszej
    kolejności należy wskazać, że oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi wyłącznie w sytuacji
    uznania Państwa stanowiska do pytania nr 1 za prawidłowe. W wydanej interpretacji
    uznałem Państwa stanowisko w zakresie wystawiania na rzecz Spółki Dzielonej faktur
    korygujących zwiększających podstawę opodatkowania i podatek należny wystawionych w
    związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej „z
    błędu” oraz w zakresie wystawiania na rzecz Spółki Dzielonej faktur korygujących
    zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek należny wystawionych w związku z
    okolicznościami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej „z błędu” za
    prawidłowe. W związku z tym, jedynie w tej części mogę rozstrzygnąć przedstawione przez
    Państwa wątpliwości dotyczące prawa Spółki Przejmującej do rozliczenia podatku VAT w
    związku z wystawieniem faktury korygującej na rzecz Spółki Dzielonej.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego
    związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Stosownie do art. 88 ust. 3a ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy:
      1. sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
      a. wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
      b. (uchylona);

      2. transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku;
      3. (uchylony);
      4. wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a. stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych
        czynności,
      b. podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla
        których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c. potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83
        Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
      5. faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
        przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      6. (uchylony);
      7. wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
        czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na
        fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i
    usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu
    towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnego
    systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie
    podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z
    równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu.
    Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność
    tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.
    Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w
    art. 86 ust. 10-13 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Stosownie do art. 86 ust. 10b ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w:
      1. ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w
        którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
      2. ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem, że podatnik:
      a. (uchylona),
      b. uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
        towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten
        podatek;

      1. ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem, że podatnik
        uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji
        podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.
    Jak stanowi art. 86 ust. 10c ustawy:
      Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed
      dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
    Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    W myśl art. 86 ust. 13 ustawy
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1. za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2. za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
        o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Jak wskazano wyżej, dokumentem, który co do zasady stanowi podstawę do odliczenia
    podatku naliczonego jest faktura.
    Zgodnie z art. 86 ust. 19a ustawy w stanie prawnym obowiązującym do 31 stycznia 2026
    r.:
      W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13
      , lub stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art. 29a
      ust. 14, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku
      naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy
      opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług lub kwoty podatku
      wykazanego na fakturze zostały uzgodnione z dostawcą towarów lub usługodawcą,
      jeżeli przed upływem tego okresu rozliczeniowego te warunki zostały spełnione. W
      przypadku gdy warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów
      lub świadczenia usług lub kwoty podatku wykazanego na fakturze zostały spełnione
      po upływie okresu rozliczeniowego, w którym te warunki zostały uzgodnione,
      nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku
      naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym te warunki zostały spełnione. Jeżeli
      podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu
      przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu
      za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.
    Wskazali Państwo, że Spółka Dzielona nabędzie usługę budowlaną lub budowlano-
    montażową od Spółki Przejmującej w zakresie rozbudowy majątku dystrybucyjnego.
    Usługi budowlane lub budowlano-montażowe realizowane są na podstawie umowy i
    dotyczą Oddziału Dystrybucja, który w ramach podziału przez wydzielenie zostanie
    przeniesiony do Spółki Przejmującej. Usługi budowlane lub budowlano-montażowe - jak
    wynika z wniosku - będą związane z działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT i

    zostaną udokumentowane fakturą wystawioną przed dniem wydzielenia przez Spółkę
    Przejmującą na rzecz Spółki Dzielonej. Mogą wystąpić sytuacje, w których – po
    wystawieniu faktury dokumentującej usługę budowlaną lub budowlano-montażową
    wykonaną na rzecz Oddziału Dystrybucji i po przejęciu tego Oddziału przez Spółkę
    Przejmującą – zaistnieją okoliczności zobowiązujące Spółkę Przejmującą do wystawienia
    faktur korygujących zwiększających i zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek
    należny, przy czym okoliczności te będą znane już w momencie wystawienia faktury
    pierwotnej jako wynikające „z błędu”.
    Odpowiadając zatem na Państwa ww. wątpliwości wskazać należy, że w przypadku faktur
    korygujących zwiększających i zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek
    należny, które zostaną wystawione na Spółkę Dzieloną w dniu wydzielenia lub później, a
    będą dotyczy okoliczności istniejących w momencie wystawienia faktury pierwotnej „z
    błędu”, prawo do rozliczenia podatku VAT naliczonego będzie przysługiwało Spółce
    Dzielonej – B.S.A. W tej sytuacji, prawo do rozliczenia podatku VAT naliczonego
    wynikającego z faktur korygujących zwiększających i zmniejszających podstawę
    opodatkowania i podatek należny będzie przysługiwało wyłącznie Spółce Dzielonej, nawet
    jeśli faktury te zostaną wystawione w dniu wydzielenia lub po dniu wydzielenia, gdyż
    okoliczności powodujące obowiązek korekty „in plus” i „in minus” były znane już w
    momencie wystawienia faktury pierwotnej, zgodnie z art. 86 ust. 19a ustawy.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko, zgodnie z którym Spółka Przejmująca, jako
    następca prawny będzie zobowiązana do rozliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    korygujących „in plus” i „in minus” wystawionych na rzecz Spółki Dzielonej w dniu
    wydzielenia lub później, w związku z okolicznościami istniejącymi już w momencie
    wystawienia faktury pierwotnej uznaję za nieprawidłowe.
    W związku z tym, że Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 zostało w pozostałym
    zakresie uznane za nieprawidłowe, odstąpiłem od udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 2
    w części dotyczącej wyjaśnienia, która ze Spółek Przejmująca czy Dzielona będzie
    uprawniona do rozliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur korygujących
    zwiększających i zmniejszających podstawę opodatkowania i podatek należny
    wystawionych w dniu wydzielenia lub później, w przypadku, gdy okoliczności powodujące
    obowiązek korekty „in plus” i „in minus” zaistniały w dniu wydzielenia lub po dniu
    wydzielenia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.