Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-514/10/12-S/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-02-22
Teza: Czy w związku ze sprzedażą działek, Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: dostawa; działki; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; majątek-majątek osobisty; nieruchomości; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 630/11 – stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 maja 2010 r. (data wpływu 4 czerwca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowych, które zostały wydzielone z gospodarstwa rolnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowych, które zostały wydzielone z gospodarstwa rolnego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 1997 r. w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej nabył Pan grunt, na którym do 2004 roku prowadził gospodarstwo rolne (sadownictwo). W 2004 r., w związku z wywłaszczeniem części gruntu pod drogę krajową oraz prowadzeniem inwestycji związanej z budową drogi krajowej, przedmiotowe grunty przestały spełniać kryteria wymagane do dalszego wykorzystywania ich pod sadownictwo. W wyniku zmiany planu zagospodarowania przestrzennego terenu, przedmiotowe grunty zostały przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową i zabudowę usługowo-mieszkaniową.

W związku z powyższym wystąpił Pan o podział powyższych gruntów na działki i uzyskał zgodę na wydzielenie 6 działek pod zabudowę usługową. Następnie wystąpił Pan o podział pozostałej części gruntu na 28 działek pod zabudowę mieszkaniową. Nie dokonywał Pan i nie zamierza dokonywać żadnych czynności związanych z przygotowaniem gruntu do sprzedaży, oraz nie będzie Pan ponosił żadnych kosztów z tym związanych. Dodał Pan, że teren jest nieuzbrojony. Grunty nadal są sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako grunty rolne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze sprzedażą działek, będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług?

Pana zdaniem sprzedaż przedmiotowych działek, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem są to grunty rolne zakupione do majątku osobistego niezwiązanego z działalnością gospodarczą. W ustawie o podatku od towarów i usług oraz przepisach prawa wspólnotowego sprzedaż majątku osobistego niezwiązanego z działalnością gospodarczą nie podlega opodatkowaniu VAT. Aby opodatkować daną czynność podatkiem od towarów i usług muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki:

*   dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem,

*   czynność wykonywana jest lub będzie przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem był podatnikiem VAT.

Pojęcie podatnika w prawie polskim i unijnym, uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej. Oznacza to, że prowadzenie działalności gospodarczej to profesjonalny obrót gospodarczy. W tym zakresie uzasadnionym jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, nawet jeżeli wykonują czynności dostawy towarów, w przypadkach gdy dokonują sprzedaży majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, lecz spożytkowany w celach własnych. Aby uznać sprzedaż działek za działalność gospodarczą należałoby stwierdzić, iż jest to działalność handlowa. Pod pojęciem działalności handlowej należy rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupu towarów w celu ich odsprzedaży. W przedstawionym stanie sprawy, w momencie zakupu przedmiotowych gruntów nie zamierzał Pan dokonywać ich dalszej odsprzedaży, lecz przeznaczyć je pod uprawę sadowniczą. W związku z tym czynności polegające na sprzedaży działek nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Sprzedaż działek jest czynnością sporadyczną wykonywaną nie w ramach działalności gospodarczej, lecz jako sprzedaż majątku osobistego. Podobne stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 lutego 2007 r., sygn. IIISA/Wa 4176/06, oraz w wyroku z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. I FSK 603/06. Również w literaturze fachowej spotkać się można z podobnym stanowiskiem, tj. że sprzedaż działek pochodzących z majątku osobistego nie podlega opodatkowaniu.

W interpretacji indywidualnej z dnia 30 sierpnia 2010 r. znak ITPP1/443-514/10/AP oceniono Pana stanowisko za nieprawidłowe.

Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożył Pan skargę.

Wyrokiem wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 630/11, zaskarżona interpretacja została uchylona.

W dniu 23 stycznia 2012 r. wpłynął do tut. organu prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 630/11. Sąd w wyroku tym odniósł się do kwestii opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości gruntowej, w której wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w połączonych sprawach (C 180/10) i (C 181/10). W wyroku tym, Trybunał m.in. stwierdził, iż osoba fizyczna, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można zostać uznana za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej.

W świetle powyższego, zdaniem Sądu wskazane w przedmiotowym wniosku okoliczności, świadczą o tym, iż przewidywane przez Wnioskodawcę czynności będą mieściły się w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Profesjonalnego charakteru związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej nie można bowiem przypisać zainicjowanemu przez Wnioskodawcę podziałowi nieruchomości na mniejsze działki. Samo złożenie przez Wnioskodawcę wniosku o podział nieruchomości nie objawiło zdaniem Sądu jego zamiaru prowadzenia działalności handlowej poprzez przygotowanie się do sprzedaży większej ilości działek gruntu. Ponadto Sąd podkreślił, iż nie bez znaczenia jest w tym przypadku fakt, że decyzję co do podziału gruntów wywołane zostały zarówno wywłaszczeniem części gruntów, w związku z budową drogi krajowej, jak również prowadzeniem budowy tej drogi, co zdyskwalifikowało posiadane przez Wnioskodawcę grunty, jako mogące być wykorzystywane w sadownictwie. Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności nie wskazują, w ocenie Sądu, na zamiar prowadzenia profesjonalnej działalności handlowej. Odnosząc się do wytycznych wyroku TSUE w połączonych sprawach (C-180/10) i (C-181/10), Sąd stwierdził, że działania podjęte przez Wnioskodawcę nie miały charakteru szczególnego, ponadprzeciętnego w stosunku do podejmowanych zwyczajowo w obrocie między osobami fizycznymi, nieposiadającymi statusu podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym uznać należało, ze miały one na celu jedynie ułatwienie Wnioskodawcy sprzedaż działek, stanowiących jego majątek prywatny. Sąd uznał, że skoro w analizowanym przypadku Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, to planowana przez niego sprzedaż działek gruntu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym tut. organ dokonał błędnej wykładni przepisu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 630/11 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.