Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-320/14/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-01-13
Teza: Czy zmiana umowy Spółki z o.o. w wyniku dokonanego podwyższenia kapitału zakładowego, w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa Spółki S.A. w zamian za udziały Spółki z o.o. nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: aport; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; spółki-spółka kapitałowa; udział
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 7 października 2014 r. (data wpływu do Biura – 14 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa spółki akcyjnej w zamian za udziały spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa spółki akcyjnej w zamian za udziały spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach reorganizacji działalności do Spółki z o.o. (dalej: „Spółka z o.o.” lub „Wnioskodawca”) wniesione zostało przez jej wspólnika – Spółkę akcyjną (dalej: .„Spółka S.A.”) całe przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: „KC”).

Spółka S.A. będąc jedynym wspólnikiem Spółki z o.o. i wykonując w trybie art. 156 Kodeksu spółek handlowych (dalej: „KSH”) uprawnienia przysługujące Zgromadzeniu Wspólników Spółki z o.o. podjęła uchwałę w przedmiocie podwyższenia kapitału zakładowego Spółki z o.o. poprzez utworzenie nowych udziałów. W zamian za wniesiony do Spółki z o.o. aport przedsiębiorstwa Spółka S.A. otrzymała nowo utworzone udziały w Spółce z o.o.

Wniesione przedsiębiorstwo obejmuje majątek Spółki S.A., w szczególności elektrociepłownię.

W skład przedsiębiorstwa wniesionego aportem do Spółki z o.o., weszły zatem wszystkie rzeczy, prawa i innego rodzaju wartości majątkowe oraz pracownicy, w szczególności:

*   wartości niematerialne i prawne należące do przedsiębiorstwa, w tym odrębnie licencje i licencje techniczne, programy komputerowe, prawa do domen internetowych, weksle, włącznie z wszystkimi ich częściami i akcesoriami,
*   rzeczowe aktywa trwałe,
*   nieruchomości, czyli grunty i budowle, należące do przedsiębiorstwa włącznie z wszystkimi ich częściami i akcesoriami,
*   zapasy,
*   pracownicy,
*   umowy (umowy dzierżawy i inne umowy),
*   pozostałe elementy przedsiębiorstwa włącznie z ich składnikami i akcesoriami oraz pozostałe zobowiązania związane z przedsiębiorstwem włącznie z wszystkimi ich składnikami i akcesoriami.

Nieliczne aktywa i pasywa stosownie do art. 552 KC zostały wyłączone. W szczególności, składniki majątkowe Spółki S.A. związane ściśle ze statusem uczestnika Giełdy Papierów Wartościowych, prawa i wierzytelności z umów rachunków bankowych, prawa żądania zwrotu opłaty sądowej w sprawach sądowych o zwrot akcyzy od energii elektrycznej wytoczonych przez Spółkę S.A., kilka umów o pracę.

Przejęte przedsiębiorstwo stanowi zakład pracy, zaś nabycie przedsiębiorstwa przez Spółkę z o.o. wywołało skutek wynikający z art. 231 Kodeksu Pracy.

Spółka S.A. przeniosła (scedowała) na Spółkę z o.o. prawa i wierzytelności z gwarancji udzielonych przez kontrahentów Spółki S.A./strony umów wynikające z umów związanych z przedsiębiorstwem.

W związku z aportem Spółka S.A. przeniosła (scedowała) na Spółkę z o.o. prawa i wierzytelności i uprawnienia z tytułu rękojmi ze wszystkich umów sprzedaży, umów o dzieło, umów o roboty budowlane, oraz innych umów, dla których z mocy prawa znajdują zastosowanie przepisy o rękojmi na podstawie przepisów art. 556 KC i następne. W tym w szczególności przedmiotem cesji były uprawnienia do żądania obniżenia ceny, usunięcia wady lub dostarczenia rzeczy wolnej od wad.

Prawa i zobowiązania należące do przedsiębiorstwa, włącznie z prawami i obowiązkami wynikającymi z umów i ze stosunków pracy z pracownikami Spółki S.A. zostały przeniesione na Spółkę z o.o. w dniu zawarcia umowy o przeniesienie własności przedsiębiorstwa. Prawa i zobowiązania (obowiązki) wynikające ze stosunków zobowiązaniowych (umowy) przeniesione zostały na Spółkę z o.o. na podstawie zgód udzielonych przez kontrahentów.

Przedmiotem aportu, natomiast, nie były przede wszystkim prawa i wierzytelności wynikające z umów rachunków bankowych, prawa żądania zwrotu opłaty sądowej w sprawach sądowych o zwrot akcyzy od energii elektrycznej wytoczonych przez spółkę oraz składniki majątkowe związane ściśle ze statusem uczestnika GPW; mianowicie:

*   umowa o prowadzenie rachunku bankowego,
*   umowa licencyjna dotycząca korzystania ze znaku „Spółka notowana na GPW”,
*   umowa na świadczenie usług certyfikacyjnych z Krajową Izbą Rozrachunkową S.A.,
*   umowa z Komisją Papierów Wartościowych i Giełd o korzystanie z systemu Emitent,
*   umowa z biurem maklerskim, umowa o pracę z jednym z członków zarządu.

Zespół składników wniesionych przez Spółkę S.A. posiada zatem pełną zdolność do niezależnego działania jako samodzielny podmiot gospodarczy, umożliwiający nabywcy wkładu podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa i kontynuowania dotychczasowej działalności Spółki S.A.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zmiana umowy Spółki z o.o. w wyniku dokonanego podwyższenia kapitału zakładowego, w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa Spółki S.A. w zamian za udziały Spółki z o.o. nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zmiana umowy na skutek podwyższenia kapitału w Spółce z o.o. w związku z dokonaną transakcją aportu przedsiębiorstwa Spółki S.A. do Spółki z o.o. w zamian za jej udziały, nie będzie zobowiązywała do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: „ustawy o PCC”) opodatkowaniu tym podatkiem podlegają m.in. umowy spółki, a także ich zmiany. Dodatkowo, na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o PCC przy spółce kapitałowej przez zmianę umowy spółki rozumie się podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty. Jednakże, zgodnie z art. 2 pkt 6 lit. c) ustawy o PCC, nie podlegają podatkowi umowy spółki i ich zmiany związane z wniesieniem do spółki kapitałowej w zamian za jej udziały lub akcje przedsiębiorstwa spółki kapitałowej lub jego zorganizowanej części.

W związku z powyższym, jeżeli przedmiot analizowanego aportu stanowiło przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podwyższenie kapitału zakładowego Spółki z o.o. w wyniku otrzymania aportu, nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Ustawa o PCC nie zawiera definicji przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jednocześnie należy podkreślić, iż art. 2 pkt 6 ustawy o PCC został wprowadzony w celu implementowania w polskim prawie postanowień Dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz.U. UE. L. 08.46.11, dalej: „Dyrektywa kapitałowa”). Zatem celem zdefiniowania pojęcia przedsiębiorstwa wskazanego w ustawie o PCC należy odwołać się do wyjaśnień funkcjonujących w ramach tzw. prawa unijnego.

Implementowanie Dyrektywy kapitałowej do prawa krajowego skutkuje wyłączeniem z opodatkowania czynności związanych z przenoszeniem aktywów i pasywów w spółkach kapitałowych, będących w świetle Dyrektywy kapitałowej działaniami restrukturyzacyjnymi obligatoryjnie niepodlegającymi podatkowi kapitałowemu. Za działania restrukturyzacyjne zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 lit. a) Dyrektywy kapitałowej uznaje się przeniesienie przez jedną lub kilka spółek kapitałowych wszystkich swoich aktywów i pasywów, lub jednego bądź więcej oddziałów do jednej lub więcej spółek kapitałowych, które są w trakcie tworzenia lub już istnieją, pod warunkiem że rekompensata obejmuje przynajmniej częściowo papiery wartościowe reprezentujące kapitał spółki przejmującej.

W konsekwencji, jeżeli dana transakcja polega na przeniesieniu wszystkich aktywów i pasywów danej spółki kapitałowej do innej spółki kapitałowej, zgodnie z Dyrektywą kapitałową nie powinna ona podlegać podatkowi kapitałowemu.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia dotyczące Dyrektywy kapitałowej oraz treść art. 2 pkt 6 lit. c) ustawy o PCC, uznać należy, że przeniesienie wszystkich aktywów i pasywów spółki kapitałowej do innej spółki kapitałowej, tj. stanowiące przeniesienie przedsiębiorstwa, nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

W tym miejscu należy dodatkowo zauważyć, iż w związku z brakiem odrębnej definicji przedsiębiorstwa określonej dla celów ustawy PCC, wykładnia tego pojęcia powinna zostać dokonana w oparciu o przepisy prawa cywilnego. Powyższe podejście znajduje również akceptację wśród składów orzekających sądów administracyjnych, które wielokrotnie wskazywały na konieczność uwzględniania pojęć zaczerpniętych z tej gałęzi prawa przy dokonywaniu wykładni pojęć użytych w ustawie o PCC (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2008 r., sygn. akt II FSK 1737/06; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 999/10).

Zgodnie z definicją „przedsiębiorstwa” zawartą w art. 551 Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, dalej: „KC”) przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
*   koncesje, licencje i zezwolenia;
*   patenty i inne prawa własności przemysłowej;
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
*   tajemnice przedsiębiorstwa;
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Natomiast zgodnie z art. 552 KC, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. W literaturze podkreśla się, iż przywołany katalog składników tworzących przedsiębiorstwo ma charakter otwarty. Należy zauważyć, że użyte w art. 551 KC sformułowanie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej brak któregoś z tych elementów nie musi pozbawiać zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa. Jednocześnie, w razie braku wyraźnej woli stron przepis ten stwarza domniemanie przynależności do przedsiębiorstwa wyliczonych w nim składników.

Zgodnie z wykładnią prezentowaną w orzecznictwie podstawową cechą przedsiębiorstwa jest samodzielność. Znajduje ona wyraz w odrębności jego składników majątkowych, samodzielności organizacyjnej, podporządkowaniu realizacji określonego zadania (zadań) gospodarczego, indywidualizacji za pomocą własnych oznaczeń i firmy, posiadaniu własnej dokumentacji księgowej, a także byciu (jako całość) podmiotem określonych obowiązków o charakterze publicznym i prywatnym. Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem, a wartość przedsiębiorstwa nie jest równa wartości jego składników, ale jest odpowiednio wyższa o wartość czynnika organizacyjnego (wyrok NSA z 24 listopada 1999 r., sygn. akt I SA/Kr 1189/99).

W konsekwencji, wyodrębnia się następujące kryteria definiujące przedsiębiorstwo:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych,
*   zorganizowany jako całość (aspekt organizacyjny),
*   przeznaczony do realizacji zadań gospodarczych (aspekt organizacyjny).

Z kolei, o tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik jest obowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Jeśli w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostaną funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak by przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu dotychczasowej działalności gospodarczej, wówczas powyższy warunek zostanie spełniony.

Zgodnie z linią interpretacyjną akceptowaną również przez organy podatkowe, dla oceny czy w przypadku danej transakcji mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa niezbędna jest zatem weryfikacja, czy składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów.

Ponadto, jak już zostało wskazane, zgodnie z podejściem judykatury, wyłączenie z transakcji zbycia przedsiębiorstwa pewnych elementów, w tym również elementów wymienionych w art. 551 KC, nie skutkuje automatycznym uznaniem, że przedmiotem danej czynności prawnej nie będzie przedsiębiorstwo. Istotnym jest bowiem to, by przedmiotem aportu zostały objęte bezwzględnie te elementy, które umożliwiają kontynuowanie działalności gospodarczej przez podmiot nabywający przedsiębiorstwo. W rezultacie, wyłączenie z przedmiotu aportu umów ściśle związanych z funkcjonowaniem Spółki S.A., jako spółki akcyjnej, nie miało wpływu na kwalifikację przedmiotu aportu jako przedsiębiorstwa.

W analizowanym stanie faktycznym zakresem aportu objęty został zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych oraz zobowiązań w rozumieniu art. 551 KC (w tym elektrociepłownię) przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i sprzedaży ciepła oraz energii elektrycznej.

Ponadto, Spółka jako podmiot, który nabył wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa, jest kontynuatorem działalności gospodarczej prowadzonej dotychczas przez Spółkę S.A. Niepodważalny jest również aspekt przeniesienia przez Spółkę S.A. w drodze aportu zespołu składników materialnych i niematerialnych, który jest zorganizowany jako całość oraz przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych.

W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, że dokonany aport składników majątkowych stanowiących cały majątek Spółki S.A. przy pomocy, którego Spółka może kontynuować dotychczasową działalność Spółki S.A., stanowił aport przedsiębiorstwa.

W konsekwencji, jego wniesienie do Spółki powodujące podwyższenie kapitału zakładowego, nie rodzi obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają m.in. umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4 (art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy).

Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w przypadku umowy spółki kapitałowej za zmianę umowy uważa się podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty.

Stosownie do art. 1 ust. 5 pkt 2 ww. ustawy umowa spółki kapitałowej oraz jej zmiana podlega podatkowi, jeżeli w chwili dokonania czynności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się:

1.  rzeczywisty ośrodek zarządzania albo
2.  siedziba tej spółki – jeżeli jej rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajduje się na terytorium innego państwa członkowskiego.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. ustawy podstawę opodatkowania przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego stanowi wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy.

Obowiązek podatkowy ciąży przy umowie spółki cywilnej – na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki – na spółce (art. 4 pkt 9 cyt. ustawy).

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 6 lit. c) cyt. ustawy nie podlegają podatkowi umowy spółki i ich zmiany związane z wniesieniem do spółki kapitałowej, w zamian za jej udziały lub akcje:

*   przedsiębiorstwa spółki kapitałowej lub jego zorganizowanej części,
*   udziałów lub akcji innej spółki kapitałowej dających w niej większość głosów albo kolejnych udziałów lub akcji, w przypadku gdy spółka, do której są wnoszone te udziały lub akcje, posiada już większość głosów.

Należy wskazać, iż implementowanie Dyrektywy Rady Nr 2008/7/WE skutkuje wyłączeniem z opodatkowania czynności związanych z przenoszeniem aktywów i pasywów w spółkach kapitałowych, będących w świetle Dyrektywy działaniami restrukturyzacyjnymi obligatoryjnie nie podlegającymi podatkowi kapitałowemu. Za działania restrukturyzacyjne zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 lit. a) Dyrektywy uznaje się przeniesienie przez jedną lub kilka spółek kapitałowych wszystkich swoich aktywów i pasywów, lub jednego bądź więcej oddziałów do jednej lub więcej spółek kapitałowych, które są w trakcie tworzenia lub już istnieją, pod warunkiem że rekompensata obejmuje przynajmniej częściowo papiery wartościowe reprezentujące kapitał spółki przejmującej.

W przepisach dotyczących podatku od czynności cywilnoprawnych – jak słusznie stwierdził Wnioskodawca – brak jest definicji przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Należy zatem sięgnąć do rozwiązań prawnych uregulowanych w przepisach ogólnych.

Zgodnie z art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121) przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2.własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3.prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4.wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5.koncesje, licencje i zezwolenia;

6.patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7.majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8.tajemnice przedsiębiorstwa;

9.księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Czynność prawna mającą za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych (art. 552 Kodeksu cywilnego).

Należy zaakcentować, że zasadniczo strony mają swobodę w określeniu, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem transakcji, np. w postaci aportu takiego przedsiębiorstwa.

Niemniej istnieje pewne niezbędne minimum składników, które należy ustalić w każdym indywidualnym przypadku – pod względem możliwości prowadzenia działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w skład przedsiębiorstwa wniesionego aportem do Spółki z o.o., weszły wszystkie rzeczy, prawa i innego rodzaju wartości majątkowe oraz pracownicy; w szczególności:

*   wartości niematerialne i prawne należące do przedsiębiorstwa, w tym odrębnie licencje i licencje techniczne, programy komputerowe, prawa do domen internetowych, weksle, włącznie z wszystkimi ich częściami i akcesoriami,
*   rzeczowe aktywa trwałe,
*   nieruchomości, czyli grunty i budowle, należące do przedsiębiorstwa włącznie z wszystkimi ich częściami i akcesoriami,
*   zapasy,
*   pracownicy,
*   umowy (umowy dzierżawy i inne umowy),
*   pozostałe elementy przedsiębiorstwa włącznie z ich składnikami i akcesoriami oraz pozostałe zobowiązania związane z przedsiębiorstwem włącznie z wszystkimi ich składnikami i akcesoriami.

Nieliczne aktywa i pasywa stosownie do art. 552 Kodeksu cywilnego zostały wyłączone. W szczególności, składniki majątkowe Spółki S.A. związane ściśle ze statusem uczestnika Giełdy Papierów Wartościowych, prawa i wierzytelności z umów rachunków bankowych, prawa żądania zwrotu opłaty sądowej w sprawach sądowych o zwrot akcyzy od energii elektrycznej wytoczonych przez Spółkę S.A., kilka umów o pracę. Przejęte przedsiębiorstwo stanowi zakład pracy, zaś nabycie przedsiębiorstwa przez Spółkę z o.o. wywołało skutek wynikający z art. 231 Kodeksu Pracy. Zespół składników wniesionych przez Spółkę S.A. posiada pełną zdolność do niezależnego działania jako samodzielny podmiot gospodarczy, umożliwiający nabywcy wkładu podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa i kontynuowania dotychczasowej działalności Spółki S.A.

Należy wskazać, że wniesienie przedsiębiorstwa spółki kapitałowej lub jego zorganizowanej części do spółki kapitałowej w zamian za jej udziały lub akcje jest wprost określone jako czynność wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W rezultacie, czynność wniesienia przedsiębiorstwa spółki kapitałowej (Spółki S.A.) lub też jego zorganizowanej części do Wnioskodawcy (Spółki z o.o.) w zamian za udziały – podlegać będzie wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie powołanego powyżej art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwsze ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądów administracyjnych należy wskazać, że mimo iż orzecznictwo sądowe stanowi cenny dorobek w interpretowaniu prawa, to jako, że powołane wyroki wydane zostały w indywidualnych sprawach – nie mogą być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach; nie stanowią bowiem przepisów prawa.

Natomiast w odniesieniu do powołania się przez Wnioskodawcę na linię interpretacyjną akceptowaną przez organy podatkowe wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.