Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.170.2025.3.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości
dokonanego po zwrotnym przeniesieniu własności
nieruchomości z powodu rozwiązania umowy zamiany.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
umowa-rozwiązanie umowy
umowa-umowa zamiany
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 8 kwietnia 2025 r. (wpływ 11 kwietnia 2025
    r.) i z 12 maja 2025 r. (wpływ 15 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (wynikający w wniosku i jego uzupełnień)
    Dnia (...) września 2024 r. u notariusza dokonała Pani zamiany nieruchomości. Zamieniła
    Pani dom na inny i dopłaciła pieniądze. W posiadaniu swojej nieruchomości była Pani od
    roku 2023. Następnie dnia (...) listopada 2024 r. rozwiązali Państwo umowę zamiany
    nieruchomości aktem notarialnym, ponieważ nie doszło do wykonania umowy ze względu
    na brak wzajemnego wydania przedmiotów umowy (tj. nieruchomości) w posiadanie stron
    oraz brak woli wydania. Z tego względu rozwiązali Państwo umowę zamiany. Wyrazili
    Państwo bezwarunkową zgodę na zwrotne przeniesienie własności.
    W piśmie z 8 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani
    opis sprawy o następujące informacje:
    Dnia (...) września 2024 r. dokonała Pani zamiany nieruchomości. W posiadaniu swojego
    domu była Pani od 2003 r. Zamieniła Pani swój dom na inny i dopłaciła (...) złotych. Z aktu
    notarialnego jasno wynikało, że wydanie nieruchomości w posiadanie ma nastąpić do dnia
    (...) września 2024 r., lecz do wydania nieruchomości nie doszło, nie było nawet chęci jej
    wydania. Obydwie strony nie wywiązały się z umowy, nie doszło do wydania, przekazania
    nieruchomości.
    Akt notarialny z (...) listopada 2024 r. jest to rozwiązanie umowy zamiany. Umowa została
    rozwiązana, ponieważ nie doszło do wykonania umowy z dnia (...) września 2024 r.
    Nieruchomości nie zostały wydane w posiadanie stron. Czyli nie doszło do wykonania
    umowy z dnia (...) września 2024 r. Przedmioty umowy nie zostały przekazane, nie było
    woli wydania.
    W akcie notarialnym z (...) listopada 2024 r. rozwiązali Państwo umowę zamiany i wyrazili
    Państwo bezwarunkową zgodę na zwrotne przeniesienie własności nieruchomości.
    Akt z (...) listopada 2024 r. to rozwiązanie umowy i zwrotne przeniesienie własności.
    Myśli Pani o sprzedaży swojej nieruchomości.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 12 maja 2025 r. wskazała Pani, że:
    Jest Pani w posiadaniu swojej nieruchomości od 2003 r. Dnia (...) września 2024 r. u
    notariusza dokonała Pani zamiany nieruchomości z dopłatą z Pani strony.
    Dnia (...) listopada 2024 r. rozwiązali Państwo umowę zamiany nieruchomości aktem
    notarialnym, nie doszło do wykonania umowy z dnia (...) września 2024 r. ze względu na
    brak wzajemnego wydania nieruchomości w posiadanie stron oraz brak woli wydania.
    Pytanie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 12 maja 2025 r.)
    Czy po sprzedaży nieruchomości w 2026 r. będzie Pani zobowiązana płacić podatek
    dochodowy Dz.U. 2025.163 art. 30e?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 12
    maja 2025 r.)
    Uważa Pani, że umowa z dnia (...) września 2024 r. jest nieważna. Nie doszło do
    przekazania nieruchomości, czyli wykonania umowy, stąd rozwiązana została umowa
    (Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 1994 r. III CZP 60/94). Jest Pani w trudnej
    sytuacji życiowej. Planuje Pani sprzedaż swojej nieruchomości w 2026 r. i nie będzie Pani z
    tego tytułu zobowiązana do odprowadzenia podatku dochodowego – art. 30e.

    Jest pani osobą fizyczną, nie prowadzi, ani nie prowadziła Pani żadnej firmy, działalności
    związanej z nieruchomościami, żadnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d. innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek
    podatkowy. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy,
    a przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    nie podlega opodatkowaniu.
    Według art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Artykuł 30e ust. 2 przywołanej ustawy stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

    Zgodnie z art. 30 e ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw
      określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c dochód ustala się u każdej ze stron umowy
      na zasadach, o których mowa w ust. 2.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 cyt. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 19 ust. 2 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw
      majątkowych, a także innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, u każdej
      ze stron umowy przenoszącej własność jest wartość nieruchomości, rzeczy lub
      prawa zbywanego w drodze zamiany. Przepisy ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Z art. 19 ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Art. 19 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub
      wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od
      wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości
      lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od
      wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii
      biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o
      33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi
      zbywający.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Z art. 30e ust. 4 cytowanej ustawy wynika, że:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.Stosownie do art. 30e ust. 5 ww.
        ustawy:
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na
    podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw. Zatem, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Odnosząc się do skutków podatkowych dokonanego (...) listopada 2024 r. aktem
    notarialnym rozwiązania umowy zamiany nieruchomości, z powodu braku wzajemnego
    wydania przedmiotów umowy zamiany z (...) września 2024 r. (nieruchomości), sięgnąć
    należy do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.) dotyczących nabycia i utraty własności.
    Zauważyć bowiem należy, że pomiędzy prawem podatkowym a cywilnym istnieje wiele
    powiązań, wynikających chociażby z faktu, że następstwa zdarzeń bądź czynności
    prawnych związanych z określonymi instytucjami prawa cywilnego wywołują również
    skutki wynikające z przepisów prawa podatkowego. Prawo cywilne i podatkowe
    posługują się zatem podobnymi określeniami. Jeżeli nie są one odmiennie zdefiniowane
    dla celów prawa podatkowego, należy je, biorąc pod uwagę fakt, że obie gałęzie prawa
    składają się na jeden system prawny, interpretować tak, jak czyni to prawo cywilne.
    Przeniesienie (nabycie) własności na podstawie umowy stanowi podstawowy
    cywilnoprawny sposób nabycia własności właściwy prawu rzeczowemu.
    Użyte w powołanym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 cytowanej ustawy pojęcie „odpłatne
    zbycie” oznacza przeniesienie prawa własności lub innych praw rzeczowych w zamian
    za korzyść majątkową. Aby dana czynność miała charakter odpłatnej, nie musi jej
    jednak towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy.
    Umowa zamiany – forma bezpośredniej wymiany towarów – uregulowana w art. 603
    Kodeksu cywilnego stanowi odpłatne zbycie. Umowa zamiany jest bowiem umową
    konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia obu stron mają charakter
    niepieniężny.
    W myśl art. 603 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę
      własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej
      rzeczy.
    Tym samym „odpłatne zbycie” obejmuje swoim zakresem nie tylko umowę sprzedaży,
    ale również umowę zamiany. Forma bezpośredniej wymiany towarów, jaką jest
    uregulowana w powyższym przepisie umowa zamiany, w wyniku której każda ze stron
    zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie
    się do przeniesienia własności innej rzeczy, również stanowi odpłatne zbycie rzeczy.
    Ekwiwalentem w tym wypadku jest inna rzecz, a nie wartości pieniężne. Zamiana jest

    więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż. Świadczy o tym między innymi fakt,
    że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a jedynie w art. 604 Kodeksu
    cywilnego stanowi, że:
      Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
    Zasadnicza różnica między umową sprzedaży a umową zamiany polega jedynie na tym,
    że w umowie zamiany nie występuje świadczenie pieniężne, a formę zapłaty stanowi
    inna rzecz. Zamiana więc, podobnie jak umowa sprzedaży stanowi formę odpłatnego
    zbycia. W następstwie umowy zamiany mają miejsce dwie czynności. Z jednej strony
    dochodzi u każdej ze stron do odpłatnego zbycia nieruchomości, a z drugiej każda ze
    stron nabywa nową nieruchomość.
    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Natomiast art. 158 ww. ustawy stanowi, że:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej
      własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio
      zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być
      w akcie wymienione.
    W myśl art. 535 § 1 ww. ustawy:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Tego rodzaju umowa jest umową wzajemną, kształtowaną oświadczeniami woli stron. W
                      1ramach swobody umów (art. 353 Kodeks cywilny) w stosunkach cywilnoprawnych strony
    mogą kształtować treść umowy, a więc również umowy o przeniesienie własności, w taki
    sposób, że wykonanie wzajemnych zobowiązań w celu wykonania postanowień umowy
    nie zawsze musi następować w dniu jej zawarcia. Strony mogą przyjąć, że zapłata ceny, jak
    również samo wydanie nastąpi w terminie późniejszym, a także wolą stron może być
    zaliczenie dokonanych zaliczek lub przedpłat na poczet ceny umowy.
    Należy również zauważyć, że art. 488 § 1 powołanej ustawy stanowi, że:
      Świadczenia będące przedmiotem zobowiązań z umów wzajemnych (świadczenia
      wzajemne) powinny być spełnione jednocześnie, chyba że z umowy, z ustawy albo
      orzeczenia sądu lub decyzji właściwego organu wynika, iż jedna ze stron obowiązana
      jest do wcześniejszego świadczenia.
    Z treści tego przepisu wynika, że od zasady jednoczesnego wykonania wzajemnych
    świadczeń przez strony umowy dopuszczalne są wyjątki, gdy wynika to między innymi z
    umowy. W tej sytuacji przy sprzedaży (zamianie) może nastąpić zmiana kolejności
    świadczeń, to jest najpierw wydanie rzeczy, a potem zapłata ceny lub zapłata całości lub
    części ceny, a potem wydanie rzeczy. Wola stron zatem jest niezbędnym i istotnym
    składnikiem umowy.
    Na podstawie powyższych przepisów, przeniesienie własności nieruchomości następuje z
    chwilą zawarcia w formie aktu notarialnego umowy zamiany nieruchomości, a nie z chwilą
    zapłaty ceny.
    Podkreślenia wymaga, że cechą umowy sprzedaży jest także jej konsensualność. W
    zakresie skutków obligacyjnych umowa sprzedaży dochodzi do skutku mocą samego
    porozumienia stron, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek czynności realnych. Tym

    samym z chwilą złożenia zgodnych oświadczeń woli w zakresie zawarcia umowy sprzedaży
    każda ze stron uzyskuje odpowiednie roszczenie w stosunku do drugiej strony.
    Przeniesienie własności i wydanie rzeczy, jak również odebranie rzeczy i zapłata ceny są
    jedynie przejawem wykonania umowy przez strony; nie warunkują natomiast w żadnym
    wypadku jej ważności lub skuteczności (W. Katner, [w:] System PrPryw, t. 7, Nb 20; Z.
    Banaszczyk, [w:] Pietrzykowski, Komentarz 2011, t. II, Nb 10).
    W przypadku gdy umowa zamiany przyjmuje z mocy prawa charakter czynności
    zobowiązująco-rozporządzającej, przeniesienie własności następuje bezpośrednio w
    wyniku zawarcia samej umowy. Taki charakter ma właśnie umowa zamiany
    nieruchomości, co wynika z przywołanego powyżej art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego. W
    takiej sytuacji samo zawarcie umowy powoduje skutek rozporządzający. Pozostałe
    obowiązki stron, takie jak np. wydanie rzeczy, jej odebranie oraz zapłata ceny, mają
    charakter drugorzędny i ich wykonanie lub niewykonanie nie wpływa w żaden sposób na
    kwestię przeniesienia własności, podobnie jak na kwestię ważności umowy.
    W odniesieniu natomiast do kwestii dopuszczalności rozwiązania umowy (odstąpienia od
    umowy), na podstawie której doszło do przeniesienia własności nieruchomości w
    orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że strona może odstąpić od umowy
    zobowiązująco-rozporządzającej, na podstawie której nastąpiło przeniesienie własności
    nieruchomości, w ramach ustawowego uprawnienia. Umowa taka może być przez strony
    rozwiązana, jeżeli nie została w całości wykonana. Rozwiązanie umowy jest więc możliwe
    tylko do chwili istnienia stosunku zobowiązaniowego, gdy zaś stosunek ten już nie istnieje,
    to nie może być rozwiązany. Przy czym przejście prawa własności z dotychczasowego
    podmiotu na inny nie musi oznaczać, że umowa została w całości wykonana, a wobec tego
    stosunek zobowiązaniowy wygasł i odstąpienie od umowy (rozwiązanie umowy) stało się
    bezprzedmiotowe. Umowa ta może być jeszcze w całości niewykonana z tego powodu, że
    np. nabywca nie zapłacił całej ceny kupna lub zbywca nie wydał rzeczy będącej
    przedmiotem umowy. (por. uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 30 listopada
    1994 r., III CZP 130/94, OSNCP 3/95)
    Ponadto, zgodnie z art. 494 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest zwrócić drugiej
      stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a druga strona obowiązana
      jest to przyjąć. Strona, która odstępuje od umowy, może żądać nie tylko zwrotu tego,
      co świadczyła, lecz również na zasadach ogólnych naprawienia szkody wynikłej z
      niewykonania zobowiązania.
    Samo rozwiązanie umowy sprzedaży (zamiany) nieruchomości nie powoduje
    automatycznego przeniesienia własności z powrotem na zbywcę. Rozwiązanie umowy nie
    znosi bowiem wszystkich jej skutków, w szczególności zaś jej skutku rzeczowego w postaci
    przeniesienia własności nieruchomości. Stwarza jedynie zobowiązanie do powrotnego
    przeniesienia własności nieruchomości na zbywcę – wywiera skutek obligacyjny. Do
    wykonania tego obowiązku może dojść w drodze umowy między nabywcą nieruchomości i
    jej zbywcą (zawartej w formie aktu notarialnego). Zgodne oświadczenia woli co do
    przejścia własności nieruchomości z powrotem na nabywcę strony mogą również złożyć
    łącznie z porozumieniem o rozwiązaniu umowy obligacyjnej w tym samym akcie
    notarialnym.
    W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdzie nieruchomość została zbyta
    przez Panią (...) września 2024 r., a następnie, ze względu na brak wzajemnego wydania
    nieruchomości w posiadanie stron oraz brak woli wydania, w wyniku rozwiązania
    umowy zamiany i zwrotnego przeniesienia własności aktem notarialnym z (...) listopada
    2024 r., doszło do ponownego nabycia przez Panią tej nieruchomości.
    Dokonana (...) września 2024 r. czynność prawna polegająca na zawarciu w formie aktu
    notarialnego umowy zamiany z dopłatą określonej kwoty wywołała skutek w postaci
    odpłatnego zbycia przez Panią nieruchomości. Skutek podatkowy w postaci zbycia

    nieruchomości powstał w momencie zawarcia umowy zamiany z dopłatą określonej
    kwoty przenoszącej własność. Sam fakt zawarcia umowy zamiany z dopłatą określonej
    kwoty pociągnął za sobą skutek w postaci zbycia nieruchomości.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż na gruncie przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie ma samo zawarcie
    umowy zamiany, co oznacza, że (...) września 2024 r. zbyła Pani nieruchomość.
    Natomiast dzień, w którym własność nieruchomości została ponownie przeniesiona na
    Panią ze względu na rozwiązanie umowy ((...) listopada 2024 r.) jest datą jej ponownego
    nabycia.
    W konsekwencji, planowana w 2026 r. sprzedaż nieruchomości będącej przedmiotem
    wniosku będzie stanowiła dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych
    w art. 30e ww. ustawy, ponieważ sprzedaż ta nastąpi przed upływem pięciu lat
    liczonych od końca roku, w którym zwrotnie (ponownie) nabyła Pani tę nieruchomość,
    tj. od końca 2024 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      - zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania
    o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza
    postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.