Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-1.4511.363.2016.1.AN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-12-15
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; media; opłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „(…)” przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2016 r. (data wpływu 19 października 2016 r.), uzupełnionym w dniu 8 grudnia 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest właścicielem budynku, w którym na parterze znajduje się lokal użytkowy w którym prowadzi działalność gospodarczą jako sklep spożywczy. Działalność gospodarcza opisana przez Wnioskodawczynię w zdarzeniu pierwszym to „działalność gospodarcza w zakresie sprzedaży detalicznej artykułów spożywczych i przemysłowych a także w zakresie pozostałej działalności pocztowej i kurierskiej, pozostałej finansowej działalności usługowej prania i czyszczenia wyrobów włókienniczych i futrzarskich”. Natomiast na piętrze budynku znajduje się lokal mieszkalny. Budynek posiada jeden licznik gazu i jeden licznik wody, zarówno dla części wykorzystywanej dla działalności gospodarczej jak i mieszkania. Dotychczas Zainteresowana nie ujmowała w koszty działalności gospodarczej zużycia wody i zużycia gazu i nie odliczała podatku VAT od faktur dokumentujących zużycie wody i gazu. Faktury wystawiane są na podmiot „(…)”, posiadają również numer NIP prowadzonej działalności gospodarczej. Woda i gaz zużywane są zarówno w działalności gospodarczej jak i w mieszkaniu prywatnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy w prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni może zaliczać w koszty uzyskania przychodów wydatki na zużycie wody i gazu?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje gaz do ogrzewania pomieszczeń oraz wodę do mycia rąk oraz mycia pomieszczeń i urządzeń (chłodnie, lodówki, lady). Z uwagi na to, że nie ma podlicznika, do ustalenia zużycie gazu i wody do działalności gospodarczej Zainteresowana zastosuje obliczoną proporcję udziału zużycia gazu i wody w całości ich zużycia wynikającego z faktury. Proporcja będzie miała wartość stałą w wysokości 50 % całego zużycia i dokumentowana będzie dowodem wewnętrznym.

Tut. Organ zauważa, że przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, zadane pytanie oraz stanowisko Wnioskodawczyni wynika z uzupełnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można jednak zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Podkreślenia wymaga, że o tym co jest celowe i potrzebne, czyli racjonalnie uzasadnione w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa natomiast obowiązek wykazania, że dany wydatek spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu, tj. w szczególności obowiązek wykazania związku kosztów z działalnością gospodarczą, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest właścicielem budynku, w którym na parterze znajduje się lokal użytkowy w którym prowadzi działalność gospodarczą jako sklep spożywczy. Natomiast na piętrze budynku znajduje się lokal mieszkalny. Budynek posiada jeden licznik gazu i jeden licznik wody, zarówno dla części wykorzystywanej dla działalności gospodarczej jak i mieszkania. Dotychczas Zainteresowana nie ujmowała w koszty działalności gospodarczej zużycia wody i zużycia gazu i nie odliczała podatku VAT od faktur dokumentujących zużycie wody i gazu. Faktury wystawiane są na podmiot „(…)”, posiadają również numer NIP prowadzonej działalności gospodarczej. Woda i gaz zużywane są zarówno w działalności gospodarczej jak i w mieszkaniu prywatnym.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że do przedmiotowych wydatków związanych z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą (zużycie wody i gazu) znajdują zastosowanie postanowienia art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki z tego tytułu spełniają kryterium celowości, o którym mowa we wspomnianym powyżej przepisie. Jednocześnie, przedmiotowe wydatki nie są wymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów uzyskania przychodów, ujętym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy. Wydatki te mogą więc stanowić koszty uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednakże należy podkreślić, że obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów) obciąża podatnika.

Wskazać przy tym należy, że to na Wnioskodawczyni, jako odnoszącej korzyść z faktu zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu, ciąży obowiązek wykazania związku, jaki wydatki te mają z prowadzoną przez Nią działalnością gospodarczą oraz obowiązek ich właściwego udokumentowania. Istnienie ww. związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy ww. wydatkami a prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą może być zweryfikowane w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez upoważnione do tego organy.

Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni w prowadzonej działalności gospodarczej może zaliczać wydatki na wodę i gaz zużyte w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w koszty uzyskania przychodów.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Końcowo tut. Organ informuje, że udzielając niniejszej interpretacji indywidualnej dokonał oceny prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy tylko w odniesieniu do kwestii będącej przedmiotem zadanego we wniosku pytania. Tut. Organ nie odniósł się natomiast do obliczonej przez Wnioskodawczynię proporcji zużycia gazu i wody.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo tut. Organ informuję, że wniosek w części dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z najmu został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. 3063-ILPB1-1.4511.261.2016.2.AN, natomiast wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.