Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-880/08-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-08-29
Teza: 1) Czy uzyskanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia a następnie przeznaczanie środków uzyskanych na zakup budynku mieszkalnego stanowiącego zgodnie z art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) odrębną nieruchomość byłych właścicieli (ich następców prawnych) w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji dekretowej o odmowie przyznania prawa własności czasowej zwolniona będzie w trybie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a)? 2) Czy uzyskanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia a następnie przeznaczenie środków uzyskanych na zakup budynku mieszkalnego, który po stwierdzeniu nieważności decyzji dekretowej o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu będzie stanowił odrębną nieruchomość byłych właścicieli (ich następców prawnych) zwolnione będzie w trybie art 21 ust. 1 pkt 32 lit. a)?
Słowa kluczowe: dekret; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia (brak daty wniosku, data wpływu 30.05.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania sprzedaży w 2006 r. nieruchomości w sytuacji, gdy środki uzyskane z tej sprzedaży zostaną przeznaczone na nabycie budynku mieszkalnego posadowionego na gruncie objętym działaniem dekretu z 26.10.1945 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30.05.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania sprzedaży w 2006 r. nieruchomości w sytuacji, gdy środki uzyskane z tej sprzedaży zostaną przeznaczone na nabycie budynku mieszkalnego posadowionego na gruncie objętym działaniem dekretu z 26.10.1945 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 12 września 2006 r. Wnioskodawczyni zbyła udział:

*   w wysokości 1/2 części w niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działki ewidencyjne A/1 o łącznym obszarze 2.410 m2, położonej w W… przy ul. Ż…na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości w wykonaniu zobowiązującej umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego, Rep. Nr A … oraz

*   udział w wysokości 1/2 części w niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działki ewidencyjne A/2 oraz A/3 o łącznym obszarze 30.975 m2, położonej w W… przy ul. Ż…na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości w wykonaniu zobowiązującej umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego Rep. Nr ….

W dniu 22 września 2006 r. Wnioskodawczyni złożyła oświadczenie, że zgodnie z dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskane ze sprzedaży nieruchomości środki przeznaczy w okresie 2 lat na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość budynku mieszkalnego lub gruntu.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni obecnie zamierza zawrzeć umowę przedwstępną a następnie umowę kupna budynku mieszkalnego posadowionego na gruncie objętym działaniem dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. W z dnia 26 października 1945 r. (Dz. U. Nr 50, poz. 279).

Stan prawny i faktyczny odnośnie takiego budynku może przedstawiać się w dwojaki sposób:

1.nabycie budynku mieszkalnego posadowionego na gruncie w sytuacji, gdy została stwierdzona nieważność decyzji dekretowej o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości.

Skutkiem decyzji stwierdzającej nieważność decyzji dekretowej o odmowie przyznania prawa własności czasowej jest jej wyeliminowanie z obrotu prawnego z mocą wsteczną ex tunc (art. 156 § 1 kpa). W związku z tym wykreowany zostaje stan prawny jakby usunięta z obrotu decyzja nigdy nie została wydana. Po stronie właściciela odebranej nieruchomości następuje reaktywacja utraconego prawa, a co za tym idzie wniosek o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego) pozostaje do chwili obecnej nierozpoznany, co oznacza że powstaje stan prawny taki jakby właściciel przedwojenny nie przestał być właścicielem tejże nieruchomości.

Dekret z 1945 r. (art. 5) wprowadził odstępstwo od zasady superficies solo cedit, a mianowicie ”budynki oraz wszelkie przedmioty znajdujące się na gruntach przechodzących na własność gminy m. W pozostają własnością dotychczasowych właścicieli o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej”.

Zgodnie z § 3 art XXXIX przepisów wprowadzających prawo rzeczowe i prawo o księgach wieczystych (dekret z dnia 11 października 1946 r.) „Budynki które w myśl art. 5 dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. . W… stanowią własność dotychczasowych właścicieli są uważane za odrębne nieruchomości”.

Wprawdzie przepis ten został uchylony przez art. III przepisów wprowadzających Kodeks cywilny, jednakże art. XXXVII tejże ustawy zawarty w Rozdziale III Przepisy przechodnie stanowi: „Prawa rzeczowe istniejące w chwili wejścia w życie kodeksu cywilnego pozostają w mocy, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej”.

Dla wykazania, że budynek stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności byłych właścicieli całej nieruchomości konieczne jest wykazanie dwóch przesłanek:

*   że postępowanie w sprawie przyznania prawa własności czasowej (obecnie: użytkowania wieczystego) do tej pory nie zakończyło się ostateczną decyzją odmawiającą przyznania prawa wieczystego użytkowania,

*   że na nieruchomości znajdował się w dacie wejścia w życie dekretu w „ tj. w dniu 21 listopada 1945 roku, budynek spełniający wymogi art. 5 dekretu;

2.nabycie budynku mieszkalnego posadowionego na gruncie w sytuacji, gdy postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji dekretowej o odmowie przyznania prawa własności czasowej nie zostało zakończone.

Zakończenie postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji wywoła skutki określone w pkt 1.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy uzyskanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia a następnie przeznaczanie środków uzyskanych na zakup budynku mieszkalnego stanowiącego zgodnie z art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W (Dz. U. Nr 50, poz. 279) odrębną nieruchomość byłych właścicieli (ich następców prawnych) w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji dekretowej o odmowie przyznania prawa własności czasowej zwolniona będzie w trybie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a)?
2.  Czy uzyskanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia a następnie przeznaczenie środków uzyskanych na zakup budynku mieszkalnego, który po stwierdzeniu nieważności decyzji dekretowej o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu będzie stanowił odrębną nieruchomość byłych właścicieli (ich następców prawnych) zwolnione będzie w trybie art 21 ust. 1 pkt 32 lit. a)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionej sytuacji ma zastosowanie przedmiotowe zwolnienie.

Złożenie wniosku o ustanowienie własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego) w trybie art. 7 dekretu powodowało, że własność budynków oraz innych przedmiotów znajdujących się na gruntach objętych wnioskiem nie przechodziła na gminę. Budynki i przedmioty związane trwale z gruntem stawały się własnością byłego właściciela gruntu do czasu rozpatrzenia wniosku złożonego w trybie art. 7 dekretu.

Wprowadzony art. 5 stanowi, że budynek w odróżnieniu od gruntu, stanowi własność dawnego właściciela gruntu. Artykuł 5 dekretu stanowi: .„Budynki oraz inne przedmioty, znajdujące się na gruntach, przechodzących na własność gminy m. st. W…, pozostają własnością dotychczasowych właścicieli, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej”.

Zgodnie z powyższym brzmieniem art. 5 dekretu, budynki stawały się własnością m. st. Warszawy, z chwilą upływu terminu do złożenia wniosku w trybie art. 7 dekretu, czyli:

*   po upływie terminu do złożenia tego wniosku, jeżeli nie został on złożony,

*   z datą prawomocnego oddalenia takiego wniosku w przypadku jego złożenia.

W myśl art. 5 w związku z art. 7 dekretu budynki stanowiły nieruchomości odrębne, dla których mogły być prowadzone odrębne od gruntowych, księgi wieczyste. Podstawę tego stanowił art. XXXIX § 3 zd. 2 przepisów wprowadzających dekret o prawie rzeczowym.

Zasada ta zachowała się również po uchyleniu tego dekretu i wprowadzeniu w życie Kodeksu cywilnego (art. XXXVII przepisów wprowadzających Kc).

Podstawą do założenia odrębnej księgi wieczystej było i nadal pozostaje zaświadczenie wydane przez uprawniony organ administracji stwierdzające, że wpis budynku do odrębnej księgi wieczystej odpowiada przesłankom art. 5 dekretu oraz, że wniosek o ustanowienie własności czasowej został złożony i pozostaje nierozpoznany.

Ad. 1) W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji oczywistym jest, że budynek stanowi odrębną własność. Stąd też wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na zakup budynku mieszkalnego stanowiącego zgodnie z art. 5 dekretu z 1945 r. odrębną własność w tak oczywistym stanie prawnym winno skutkować zwolnieniem od zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w trybie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) w przypadku przeznaczenia uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości środków na zakup ww. budynku.

Ad.2) Wprawdzie niezakończenie postępowania o stwierdzaniu nieważności decyzji dekretowej o odmowie przyznania prawa własności czasowej nie statuuje stanu prawnego takiego jak po stwierdzeniu nieważności, jednakże jego zakończenie spowoduje również wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji dekretowej i stworzy stan prawmy opisany w pkt 1. W związku z tym zapłacenie podatku, a więc nieuwzględniemie zwolnienia w trybie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a), a następnie wznowienie postępowania przed organem podatkowym związku z zaistniałymi nowymi okolicznościami w sprawie (stwierdzenie nieważności decyzji i reaktywacja wniosku o przyznanie prawa własności czasowej) spowoduje konieczność zwrotu zapłaconego podatku na rzecz podatnika wraz z ustawowymi odsetkami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006 r., źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 28 ww. ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do końca 2006 r.), przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł.

Podatek od przychodu, o którym wyżej mowa, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu.

Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, przy czym zasada ta nie ma zastosowania do podatników dokonujących sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania tej sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone, m.in. w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a), tj.:

w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
*   na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
*   na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację - na cele mieszkalne - własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

W przypadku nie wydatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) wówczas, stosownie do treści art. 28 ust. 3 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek jest płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych w tym przepisie wraz z odsetkami naliczanymi:

1.  od terminu płatności określonego w ust. 2 do dnia, w którym upłynęły dwa lata, licząc od dnia sprzedaży - w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych,
2.  począwszy od następnego dnia po upływie dwóch lat, licząc od dnia sprzedaży, aż do dnia zapłaty - w pełnej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych.

Z wniosku wynika, że w 2006 r. dokonała Pani sprzedaży nieruchomości będącej Pani własnością oraz, że złożyła Pani we właściwym urzędzie skarbowym stosowne oświadczenie o zamiarze przeznaczenia środków uzyskanych z tej sprzedaży na cele mieszkaniowe, gdyż planuje Pani zawrzeć umowę przedwstępną a następnie umowę kupna budynku mieszkalnego posadowionego na gruncie objętym działaniem dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze . W z dnia 26 października 1945 r. Ponieważ stan prawny budynku, który zamierza Pani nabyć może przedstawić się w dwojaki sposób, tj. stwierdzona została nieważność decyzji dekretowej o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości lub postępowanie o stwierdzenie nieważności takiej decyzji jeszcze nie zostało zakończone, zgłosiła Pani wątpliwości czy jest Pani w każdym z tych przypadków uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych w trybie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odniesienie się do powyższego wymaga wstępnie krótkiego komentarza w kwestii rozumienia pojęcia „nieruchomości” a także prawa własności.

Z uwagi na to, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, to w celu określenia znaczenia tego terminu zasadnym jest odwołanie się do regulacji zawartych w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

W rozumieniu prawa cywilnego nieruchomość to jeden z rodzajów rzeczy. W prawie polskim wyróżnia się cztery rodzaje nieruchomości: gruntowe, budynkowe, lokalowe i rolne, definiowane w art. 46-48 Kodeksu cywilnego.

Podstawowym rodzajem nieruchomości są nieruchomości gruntowe, którymi są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty). Znajdujące się na nich i trwale z nimi związane budynki, inne urządzenia i rośliny, jak również prawa związane z własnością nieruchomości są częściami składowymi danej nieruchomości. Wobec tego nie mogą być przedmiotem odrębnej własności. Oznacza to, że jeżeli ktoś wzniesie budynek na gruncie należącym do innej osoby, to właścicielem tego budynku nie jest osoba, która go wybudowała, a osoba do której ten grunt należy. Dlatego też co do zasady sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Także dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do takiej nieruchomości nie rozdziela się sprzedaży gruntu oraz sprzedaży znajdującego się na nim budynku.

Odmienna sytuacja prawna występuje natomiast w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, W takiej sytuacji – na zasadach określonych w odrębnych przepisach - jako osobne od gruntu mogą zostać wyodrębnione budynki (nieruchomość budynkowa) lub części takich budynków (lokale – nieruchomość lokalowa).

Takie nieruchomości budynkowe (lokalowe) są odrębnymi od gruntu przedmiotami własności.

Przepisy szczególne określają przy tym relację tego prawa do nieruchomości, na której budynek został wzniesiony. W aktualnym stanie prawnym ze względu na treść art. 235 § 1 Kodeksu cywilnego odrębną własność mogą stanowić budynki wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gminy przez wieczystego użytkownika.

Trwale z tym gruntem związanego źródłem przychodu może być odrębnie sprzedaż prawa do gruntu i sprzedaż budynku lub części takich budynków (lokale – nieruchomość lokalowa), dokonywana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa bądź wybudowanie budynku.

Ponadto zauważyć należy, iż podstawową formą nabycia nieruchomości jest zawarcie umowy kupna-sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy, w której dotychczasowy właściciel zobowiązuje się do przeniesienia prawa własności do nieruchomości na jej nabywcę. Przy czym umowa zobowiązująca do przeniesienia własności do nieruchomości powinna być dla jej ważności zawarta w formie aktu notarialnego – art. 158 Kodeksu cywilnego.

Natomiast jeśli chodzi o prawo własności – to w systemie prawnym jest ono traktowane jako prawo o najszerszej treści i w porównaniu z innymi prawami, jako prawo najsilniejsze w stosunku do rzeczy. Własność jest bezterminowym prawem – trwa tak długo, jak długo istnieje rzecz, która jest przedmiotem własności.

Nabycie i utrata własności (w tym także własności nieruchomości) jest opisana w art. 155 oraz Kodeksu cywilnego. U podstaw nabycia i zbycia rzeczy oraz nieruchomości, w rozumieniu kodeksowym, leży wola nabywcy. Swoboda zawierania umów jest naczelną zasadą Kodeksu cywilnego.

W dopuszczonych prawem sytuacjach – u podstaw zwrotu wywłaszczonej nieruchomości leży wola prawowitego właściciela, a w przypadku jego śmierci wola jego spadkobierców.

Niezależnie od powyższego, na stan prawny nieruchomości istotny wpływ mogą wywierać, wydawane zarówno na gruncie prawa cywilnego, sądowo-administracyjnego, jak i karnego - orzeczenia sądowe jako dokumenty o szczególnym znaczeniu. Szczególność ta wynika z pozycji, jaką zajmują sądy będące organami wymiaru sprawiedliwości oraz z zagwarantowanej konstytucyjnie odrębności władzy sądowniczej od innych rodzajów władz, niezawisłości sędziowskiej.

Zaś prawo użytkowania wieczystego jest silnym prawem rzeczowym, lokującym się w hierarchii tych praw bezpośrednio po prawie własności, a przed ograniczonymi prawami rzeczowymi, co pozwala na potraktowanie ustanowienia użytkowania wieczystego jako swoistej restytucji stosunków własnościowych.

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) zawierał niewątpliwie regulacje dalece ingerujące w prawo własności.

Oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu skomunalizowanego tym dekretem w przypadku spełnienia przesłanek przewidzianych w tym akcie prawnym przez ubiegającego się o to dotychczasowego właściciela tego gruntu lub jego następców prawnych, miało charakter rekompensacyjny. Przepis art. 7 ust. 1 dekretu przewidywał bowiem, że:

*   dotychczasowy właściciel gruntu, prawni następcy właściciela, będący w posiadaniu gruntu, lub osoby prawa jego reprezentujące, mogą w ciągu 6 miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę zgłosić wniosek o przyznanie na tym gruncie jego dotychczasowemu właścicielowi prawa wieczystej dzierżawy z czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opłatą symboliczną;

*   gmina uwzględni wniosek, jeżeli korzystanie z gruntu przez dotychczasowego właściciela da się pogodzić z przeznaczeniem gruntu według planu zabudowania;

*   w razie uwzględnienia wniosku gmina ustali, czy przekazanie gruntu nastąpi tytułem wieczystej dzierżawy, czy na prawie zabudowy, oraz określi warunki, pod którymi umowa może być zawarta;

*   w przypadku nieuwzględnienia wniosku, gmina zaofiaruje uprawnionemu, w miarę posiadania zapasu gruntów - na tych samych warunkach dzierżawę wieczystą gruntu równej wartości użytkowej, bądź prawo zabudowy na takim gruncie;

*   w razie niezgłoszenia wniosku, przewidzianego w ust. 1, lub nieprzyznania z jakichkolwiek innych przyczyn dotychczasowemu właścicielowi wieczystej dzierżawy albo prawa zabudowy, gmina obowiązana jest uiścić odszkodowanie w myśl art. 9.

Oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste nie może być utożsamione ze zwrotem własności, jednakże stanowi swoisty substytut zwrotu własności, w sytuacji, w której ubieganie się o zwrot własności jest niemożliwe ze względu na brak do tego podstaw prawnych w dekrecie komunalizacyjnym. Ustanowienie w tej sytuacji użytkowania wieczystego, należy traktować, jako swoistą restytucję stosunków własnościowych sprzed komunalizacji.

Podsumowując stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy środki uzyskane ze sprzedaży w 2006 r. nieruchomości przeznaczy Pani na cele mieszkaniowe, których katalog zawarto w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na kupno budynku mieszkalnego położonego na gruncie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy - będzie mogła Pani skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego w obydwu przedstawionych przez Panią z przypadkach, o ile umowa kupna, przenosząca własność tego budynku mieszkalnego, zawarta zostanie zgodnie z wymogami kodeksowymi w formie aktu notarialnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.