Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.303.2025.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-16
Teza: Ustalenie czy wydatek poniesiony na nabycie mieszkania
można uznać za wydatek na własny cel mieszkaniowy.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
darowizna
lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 121

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 28 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 11 czerwca 2025 r. (wpływ 16 czerwca 2025
    r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    1. W dniu (...) marca 2020 r. (...) Pani mama (...) darowała Pani lokal mieszkalny (o pow. 24
      2m, jednopokojowy, stan do remontu) położony przy ul. L. , którego szacunkowa
    wartość wynosiła około (...) zł.
    2. W dniu (...) września 2022 r. zmarł Pani mąż (...). (...). Postanowiła Pani sprzedać to
    mieszkanie i kupić inne dwupokojowe, tak aby Pani mama (....) mogła czasami
    pomieszkiwać u Pani w czasie gdy druga siostra nie może sprawować codziennej opieki.
    Mieszkanie, które otrzymała Pani od mamy wystawiła Pani na sprzedaż i w tym samym
    czasie poszukiwała nowego mieszkania dwupokojowego na tym samym osiedlu na
    własne potrzeby mieszkaniowe.
                                              23. W dniu (...) września 2024 r. (...) kupiła Pani lokal mieszkalny (o pow. 39,60 m,
    dwupokojowy) położony przy ul. S., którego wartość wynosiła (...) zł. Pieniądze na kupno
    mieszkania pochodziły z Pani oszczędności jakie miała w związku z otrzymaniem
    odszkodowania po śmierci męża, odprawy jaką otrzymała z zakładu pracy przy
    grupowym zwolnieniu. Jest Pani od dłuższego czasu osobą bezrobotną, a posiadane
    oszczędności miały Pani służyć na bieżące wydatki i życie. Wiedziała Pani, że jak sprzeda
    mieszkanie, które otrzymała od mamy to znów będzie miała fundusze na codzienne
    potrzeby.
    4. Mieszkanie położone przy ul. L (to które otrzymała Pani w darowiźnie od mamy)
    sprzedała Pani (...) grudnia 2024 r. (trzy miesiące po zakupie nowego mieszkania) za
    kwotę (...) zł. Kwota ta została w całości przeznaczona na własne cele mieszkaniowe czyli
    na zakup większego mieszkania (...) września 2024 r., w którym pomieszkiwać czasami
    będzie również Pani mama.
    Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2020
    r. (sygn. akt II FPS 4/19), w której NSA orzekł, że instytucja ulgi mieszkaniowej służy
    realizacji konstytucyjnego obowiązku prowadzenia przez państwo polityki wspierającej
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych obywateli. Dopuszczanie warunku, aby obywatel
    najpierw zbył swoją nieruchomość, a dopiero potem nabył nową, która zaspokoi jego
    potrzeby mieszkaniowe, znacznie utrudniałoby realizację ww. celu obywatelom, którzy
    dysponują tylko jedną nieruchomością. Zmuszeni bowiem byliby do sprzedaży
    nieruchomości zaspakajającej ich potrzeby mieszkaniowe bez gwarancji, że uda im się
    pozyskać inną nieruchomość, która te potrzeby będzie zaspakajać. Interpretacja
    przepisów w taki sposób, że najpierw trzeba sprzedać mieszkanie, a dopiero później z tych
    środków kupić następne stoi więc w sprzeczności z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP (równość
    wobec prawa i równość traktowania przez władze publiczne) oraz z ideą ulgi
    mieszkaniowej.
    W ocenie NSA decydujące znaczenie ma dochowanie warunku wydatkowania dochodu z
    odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w ustawowym terminie (3
    lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie) (wyrok NSA z 21 listopada
    2023 r., sygn. akt II FSK 1310/21).
    W wyroku z 21 listopada 2023 r. (sygn. II FSK 1310/21) NSA orzekł, że ustawodawca nie
    uzależnił możliwości skorzystania z prawa do zwolnienia z opodatkowania od uprzedniego
    chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości, co wynika z wykładni celowościowej
    analizowanych przepisów. W ocenie NSA decydujące znaczenie ma dochowanie warunku
    wydatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe
    w ustawowym terminie - czyli trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    zbycie.

    NSA zajmował takie stanowisko również we wcześniejszych wyrokach, m.in. z 9 stycznia
    2020 (sygn. II FSK 159/18) oraz z 4 września 2018 r. (sygn. II FSK 256/18). Według NSA, by
    skorzystać ze zwolnienia podatkowego, nie musi istnieć chronologia - najpierw zbycie, a
    później zakup lokalu.
    Z orzecznictwa wynika, że osobie sprzedającej nieruchomość przysługuje ulga niezależnie
    od chronologii zdarzeń, pod warunkiem wydatkowania pieniędzy na określone w ustawie
    cele mieszkaniowe.
    W piśmie z 11 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazała Pani, że:
    Nie otrzymała Pani żadnego zadatku ani przedpłaty z tytułu sprzedaży mieszkania przy ul.
    L. który wydatkowała na zakup mieszkania przy ul. S.
    Ogłoszenie o sprzedaży mieszkania przy ul. L. zaczęła Pani rozwieszać na tablicach
    ogłoszeniowych oraz portalach sprzedażowych w czerwcu 2024 roku i w tym samym
    czasie poszukiwała nowego mieszkania na tym samym osiedlu. Osiedle (...) i nie było łatwo
    znaleźć mieszkania do kupienia, na które Panią będzie stać po sprzedaży mieszkania przy
    ul. L. W założeniu było, że najpierw sprzeda Pani mieszkanie, które otrzymała prawie 5 lat
    wcześniej w darowiźnie, a dopiero po otrzymaniu pieniędzy ze sprzedaży kupi Pani drugie
    mieszkanie.
    Po 3 miesiącach od wystawienia na sprzedaż mieszkania przy ul. L. nadarzyła się okazja
    zakupu mieszkania, które spełniało wszystkie Pani oczekiwania i w tym samym czasie
    znalazło się kilku kupców na zakup Pani mieszkania przy ul. L. - jednakże żaden na 100%
    nie był zdecydowany w chwili gdy musiała Pani dokonać zakupu mieszkania przy ul. S.
    (osoba sprzedająca miała wielu zainteresowanych i niezbędnym było natychmiastowe
    zdecydowanie się na podpisanie aktu notarialnego). Rozumiała Pani sprzedającą, że nie
    może poczekać do czasu gdy Pani dokona sprzedaży swojego mieszkania, bo wiele osób
    też obiecywało zakup od Pani, a jednak nie doszło do finalizacji. Sprzedająca nie chciała
    też „bawić” się w jakieś zadatki, przedpłaty zapewniające, że zakupi Pani od niej
    mieszkanie jak tylko sprzeda Pani swoje, ponieważ miała wielu chętnych „od ręki”, poza
    tym nie wiadomo było kiedy ktoś w końcu zdecyduje się na 100% kupić Pani mieszkanie.
    Podstawiona pod ścianą (...) uruchomiła Pani oszczędności, o których pisała Pani we
    wniosku, ponieważ wiedziała, że jak już sprzeda Pani mieszkanie przy ul. L. to zwróci te
    oszczędności, które posiada po śmierci męża, które tak naprawdę przeznaczone są na
    bieżące wydatki, życie, ponieważ wciąż z uwagi na zły stan psychiczny pozostaje Pani
    bezrobotna.
    Mieszkanie przy ul. K. sprzedała Pani raptem 3 miesiące po zakupie mieszkania przy ul. S.
    Najważniejsze jest tu chyba fakt, że gdyby Pani nie miała pewności, że sprzeda mieszkanie
    otrzymane w darowiźnie to nie dokonałaby zakupu mieszkania przy ul. S. - po prostu nie
    stać by było Panią na to i nie miałaby Pani za co żyć. Gdyby najpierw Pani sprzedała
    mieszkanie to przez okres zanim by kupiła drugie nie miałaby gdzie się podziać,
    przetrzymać rzeczy, mebli, pamiątek po mężu.
    Sytuacja, że doszło do podpisania Aktów Notarialnych w odwrotnej kolejności wymuszona
    była po prostu prawem runku nieruchomości, Pani złą sytuacją zdrowotną. Kwota
    otrzymana ze sprzedaży mieszkania została w całości przeznaczona na zakup nowego
    mieszkania - tylko w odwrotnej kolejności - gdyby nie ta kwota, to nie doszłoby do zakupu
    nowego mieszkania wcale - gdyż nie byłoby Panią na to stać.
    (...).
    Ponownie wskazała Pani, że zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 17 lutego 2020 r. (sygn. akt II FPS 4/19), w której NSA orzekł, że
    instytucja ulgi mieszkaniowej służy realizacji konstytucyjnego obowiązku prowadzenia
    przez państwo polityki wspierającej zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych obywateli.
    Dopuszczanie warunku, aby obywatel najpierw zbył swoją nieruchomość, a dopiero
    potem nabył nową, która zaspokoi jego potrzeby mieszkaniowe, znacznie utrudniałoby
    realizację ww. celu obywatelom, którzy dysponują tylko jedną nieruchomością. Zmuszeni

    bowiem byliby do sprzedaży nieruchomości zaspakajającej ich potrzeby mieszkaniowe bez
    gwarancji, że uda im się pozyskać inną nieruchomość, która te potrzeby będzie
    zaspakajać. Interpretacja przepisów w taki sposób, że najpierw trzeba sprzedać
    mieszkanie, a dopiero później z tych środków kupić następne stoi więc w sprzeczności z
    art. 32 ust. 1 Konstytucji RP (równość wobec prawa i równość traktowania przez władze
    publiczne) oraz z ideą ulgi mieszkaniowej.
    W ocenie NSA decydujące znaczenie ma dochowanie warunku wydatkowania dochodu z
    odpłatnego bycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w ustawowym terminie (3
    lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie) (wyrok NSA z 21 listopada
    2023 r., sygn. akt II FSK 1310/21).
    W wyroku z 21 listopada 2023 r. (sygn. II FSK 1310/21) NSA orzekł, że ustawodawca nie
    uzależnił możliwości skorzystania z prawa do zwolnienia z opodatkowania od uprzedniego
    chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości, co wynika z wykładni celowościowej
    analizowanych przepisów. W ocenie NSA decydujące znaczenie ma dochowanie warunku
    wydatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe
    w ustawowym terminie - czyli trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    zbycie.

## Pytanie

Czy kwotę dochodu ze sprzedaży mieszkania ((...) zł) może Pani zaliczyć do dochodu
    zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku od osób fizycznych z
    uwagi na przeznaczenie go na zakup mieszkania na własne cele mieszkaniowe, który
    został sfinalizowany trzy miesiące przed sprzedażą poprzedniego?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie z uwagi, że całość dochodu ze sprzedaży mieszkania ((...).12.2024 r.)
    przeznaczyła Pani na własne cele mieszkaniowe, czyli zakup innego mieszkania ((...).
    09.2024 r.) w okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie (w tym
    samym roku podatkowym, jednak najpierw nastąpiło nabycie nowego, a później sprzedaż
    poprzedniego) - przysługuje Pani zwolnienie z podatku dochodowego na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. I tak, zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,

      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy
    odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Natomiast moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest
    zgodnie z normami prawa cywilnego. W tym zakresie należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), a w
    szczególności do art. 155 § 1, który stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Jak stanowi art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania

    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) marca 2020 r. Pani mama darowała Pani lokal mieszkalny
    położony przy ul. L. w (...). Mieszkanie to sprzedała Pani (...) grudnia 2024 r.
    Należy zatem stwierdzić, że sprzedaż lokalu mieszkalnego stanowiła dla Pana źródło
    przychodu podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiła przed upływem 5 lat
    liczonych od końca roku, w którym nabyła Pani nieruchomość w drodze darowizny.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W świetle art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Wskazać należy, że w myśl przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione

      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: D x (W / P)
    gdzie:
    D - dochód ze sprzedaży,
    W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P - przychód ze sprzedaży.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
    W świetle natomiast art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

    Katalog wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy ma charakter zamknięty,
    jest to wyliczenie enumeratywne.
    Powyższe przepisy jako normy wprowadzające zwolnienie podatkowe należy
    interpretować ściśle i niedopuszczalna jest w tym przypadku wykładnia rozszerzająca,
    systemowa, bądź celowościowa. Jest to zgodne z ogólnie przyjętą w prawie podatkowym
    zasadą, że wszelkie ulgi i zwolnienia jako stanowiące odstępstwo od zasady
    powszechności opodatkowania muszą być stosowane wprost.
    (...) września 2024 r. kupiła Pani lokal mieszkalny położony przy ul. S. (...), którego wartość
    wynosiła (...) zł. Pieniądze na kupno mieszkania pochodziły z Pani oszczędności jakie miała
    w związku z otrzymaniem odszkodowania po śmierci męża oraz odprawy z zakładu pracy.
    Mieszkanie położone przy ul. L. (...) (to które otrzymała Pani w darowiźnie od mamy)
    sprzedała Pani (...) grudnia 2024 r. (trzy miesiące po zakupie nowego mieszkania) za kwotę
    (...) zł.
    W związku z powyższym powzięła Pani wątpliwość, czy może skorzystać ze zwolnienia w
    rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    odniesieniu do kwoty wydatkowanej na zakup mieszkania przy ul. S w (...).
    Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy
    należy stwierdzić, że przywołany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem
    przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – środków uzyskanych z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wyłącznie na cele wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Ustawodawca uzależnia prawo do skorzystania ze zwolnienia od wydatkowania przez
    podatnika w ściśle określonym czasie, środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych na realizację własnego celu mieszkaniowego.
    Ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wypływa daleko idąca
    konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie
    wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że
    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten
    przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego przychodu,
    który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów mieszkaniowych”
    rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie „dachu nad głową”. Tak więc
    uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w
    zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych
    potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła
    zarobkowania bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz
    „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo
    do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania
    przychodu, a nie do wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym.
    Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W
    związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt

    131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Podkreślam, że z treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że do zastosowania ulgi w nim przewidzianej konieczne jest spełnienie
    dwóch warunków, a mianowicie: wydatkowanie przychodu uzyskanego z odpłatnego
    zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe i dokonanie tej czynności przed
    upływem trzyletniego terminu od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło to zbycie.
    Należy również zauważyć, że z punktu widzenia powołanych powyżej przepisów art. 21
    ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy, momentem wydatkowania przez
    podatnika kwot uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości na nabycie innej
    nieruchomości jest data faktycznego wydatkowania przychodu, tj. data zapłaty całości lub
    części ceny nabywanej nieruchomości. Powołane przepisy wiążą bowiem skutek prawny w
    postaci zwolnienia z podatku określonego dochodu, nie z faktem zawarcia umowy, lecz z
    terminem wydatkowania środków pieniężnych określonych w tej umowie.
    Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest zatem wydatkowanie w tym terminie
    przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, pod rygorem
    wygaśnięcia prawa do zwolnienia podatkowego.
    Dla możliwości skorzystania z ulgi mieszkaniowej istotnym jest, czy w momencie
    dokonywania wydatków na własne cele mieszkaniowe podatnik uzyskał przychód ze
    sprzedaży nieruchomości.
    Prawo do zastosowania ulgi mieszkaniowej uwarunkowano bowiem uprzednim
    powstaniem przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 19 ust. 1
    ustawy.
    W świetle zatem art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z
    odpłatnego zbycia nieruchomości jest wartość wyrażona w umowie, o ile odpowiada
    wartości rynkowej pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Stosownie do art. 535 ustawy – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Umowa sprzedaży w ujęciu przepisów Kodeksu cywilnego jest umową dwustronnie
    zobowiązującą. W związku z zawarciem umowy sprzedaży sprzedawca staje się
    zobowiązany do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz do wydania
    przedmiotu sprzedaży kupującemu. Z kolei treścią zobowiązania kupującego jest
    zapłacenie ceny oraz odebranie rzeczy.
    Zważyć zatem należy, że w przypadku gdy umowa sprzedaży przyjmuje z mocy prawa
    charakter czynności zobowiązująco-rozporządzającej, przeniesienie własności następuje
    bezpośrednio w wyniku zawarcia samej umowy. Taki charakter ma właśnie umowa
    sprzedaży nieruchomości, co wynika z art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym
    przepisem:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Skoro w rozpatrywanej sprawie sprzedaż lokalu mieszkalnego położonego przy ul. L. (...)
    nastąpiła (...) grudnia 2024 r. to dopiero w tej dacie dysponowała Pani przychodem ze
    sprzedaży tej nieruchomości.
    Natomiast nabycie (...) września 2024 r. lokalu mieszkalnego położonego przy ul. S. zostało
    przez Panią dokonane przed datą sprzedaży, zatem wydatek ten nie został poniesiony z
    przychodu ze sprzedaży nieruchomości przy ul. L., bowiem w dacie jego ponoszenia takim
    przychodem Pani nie dysponowała. Wskazała Pani, że kwoty wydatkowane na zakup tego
    lokalu mieszkalnego pochodziły z Pani oszczędności jakie miała w związku z otrzymaniem
    odszkodowania po śmierci męża oraz odprawy z zakładu pracy.
    Zatem, wydatku poniesionego na nabycie mieszkania przy ul. S. nie można uznać za
    wydatek na własny cel mieszkaniowy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych uprawniający do skorzystania ze zwolnienia określonego
    w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, bowiem został poniesiony w momencie kiedy nie
    dysponowała/nie uzyskała Pani jeszcze przychodu ze sprzedaży mieszkania przy ul. L.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Panią w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią wyroków sądów administracyjnych wskazać
    należy, że dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy
    podkreślić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i
    tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.