Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-990/10-7/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-11-25
Teza: 1. Czy dla ww. samochodów osobowych nie wprowadzonych do ewidencji środków trwałych powinna być prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu? 2. Czy w przypadku nie posiadania ewidencji przebiegu pojazdu dla ww. samochodów wydatki na eksploatację samochodów (paliwo, części zamienne, przeglądy, bieżące remonty ,akcesoria samochodowe, doposażenie samochodów, wycieraczki, dywaniki, radio itp. oraz wydatki na ubezpieczenie OC, AC, NW) z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 47 stanowią koszty uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja przebiegu pojazdu; samochód-samochód osobowy; ubezpieczenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2010 r. (data wpływu 1 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 5 października 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 1, § 3 oraz § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 28 września 2010 r. znak ILPB1/415-990/10-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 29 września 2010 r., a w dniu 5 października 2010 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest wspólnikiem firmy będącej dealerem samochodowym, a głównym przedmiotem działalności jest odsprzedaż samochodów. W świetle zawartej umowy dealerskiej, część samochodów została zarejestrowana w wydziale komunikacji i służy okresowo jako samochody testowe do jazd próbnych. Samochody te w księgach rachunkowych stanowią towary handlowe i są sprzedawane przed upływem roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy dla ww. samochodów osobowych nie wprowadzonych do ewidencji środków trwałych powinna być prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu?
2.  Czy w przypadku nie posiadania ewidencji przebiegu pojazdu dla ww. samochodów wydatki na eksploatację samochodów (paliwo, części zamienne, przeglądy, bieżące remonty, akcesoria samochodowe, doposażenie samochodów, wycieraczki, dywaniki, radio itp. oraz wydatki na ubezpieczenie OC, AC, NW) z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 47 stanowią koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, firma nie jest zobowiązana do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów do ww. samochodów osobowych.

W opinii Wnioskodawcy celowość i zasadność ww. kosztów nie budzi wątpliwości, ponieważ mają ewidentny związek ze specyfiką działalności. Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23, w katalogu których nie jest zawarty ten rodzaj kosztów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 47, który stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20.000 euro przeliczone na złote wg kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Zgodnie z ustawą z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszem Gwarancyjnym i Polskim Biurem Ubezpieczeń Komunikacyjnych, obowiązek ubezpieczenia pojazdu rozpoczyna się od momentu rejestracji pojazdu. Ze względu na istniejący obowiązek odpowiedzialności cywilnej Wnioskodawca uważa, że wydatki na ubezpieczenie komunikacyjne (OC, AC, NW) w całości, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 47, stanowią koszty uzyskania przychodu niezależnie od prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu.

W przypadku porównania ww. wydatków na eksploatację samochodu, a w szczególności wydatków na polisy ubezpieczeniowe - z ewidencją przebiegu pojazdu, w stosunku do wszystkich samochodów osobowych, wymienione wydatki nie stanowiłyby kosztów uzyskania przychodów, ponieważ znacznie przewyższają ewidencję przebiegu.

Podsumowując, samochody te nie stanowią środka trwałego firmy, nie są również prywatną własnością podatnika, służą do jazd próbnych, a więc wykorzystywane są w podstawowej działalności gospodarczej. W związku z tym wszelkie wydatki na eksploatację tych samochodów, w tym składki na ubezpieczenia OC, AC, NW, stanowią w całości koszt uzyskania przychodu z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 47, przy nie prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu.

Takie stanowisko zajął również Minister Finansów w zmianie interpretacji indywidualnej DD2/033/71/KOI/09/PK-448 z 14 grudnia 2009 r. oraz DD2/033/87/KOI/08/PK-373.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl natomiast art. 23 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

*   odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20.000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania (pkt 4),
*   poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu (pkt 46),
*   składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20.000 euro, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia (pkt 47).

Samochody demonstracyjne, używane do jazd próbnych, w celu zaprezentowania potencjalnemu nabywcy ich walorów użytkowych, nabywane przez dealera do sprzedaży w stanie nieprzetworzonym, stanowią rzeczowy majątek przedsiębiorstwa. Przychód ze sprzedaży tych samochodów jest przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pojazdy te, nawet w przypadku wykorzystywania ich w prowadzonej działalności gospodarczej, nie są środkami trwałymi z uwagi na przewidywany okres używania (poniżej roku od daty nabycia). W tym przypadku nie mają zastosowania przepisy dotyczące amortyzacji środków trwałych, a tym samym nie istnieje obowiązek wprowadzania tych składników majątku do ewidencji środków trwałych.

Zatem do kosztów związanych z zakupem, ubezpieczeniem i eksploatacją samochodów osobowych będących samochodami testowymi, przeznaczonymi w dalszej kolejności do sprzedaży jako towar handlowy, ponoszonych w celu osiągnięcia przychodów nie mają zastosowania przepisy art. 23 ust. 1 pkt 4 i pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, nie ma przeszkód prawnych, aby do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej zaliczać poniesione wydatki związane z eksploatacją samochodów testowych stanowiących towary handlowe, bez obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, pod warunkiem jednak, że posiadają one cechy, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym, wydatki związane z ubezpieczeniem samochodów testowych zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów z uwzględnieniem treści cyt. wyżej przepisu art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.