Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1049/11/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-09-22
Teza: Czy faktury wystawione przez firmy handlowe, na podstawie umów o współpracy z Wnioskodawcą, określające wynagrodzenie za usługi marketingowe związane z intensyfikacją zakupów u producentów materiałów budowlanych, zawierające podatek od towarów i usług doliczony do kosztów wynagrodzenia w wysokości 23%, stanowią podstawę do odliczenia podatku naliczonego przez Wnioskodawcę
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. organu w dniu 22 czerwca 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wskazania czy faktury wystawione przez firmy handlowe, na podstawie umów o współpracy z Wnioskodawcą, określające wynagrodzenie za usługi marketingowe związane z intensyfikacją zakupów u producentów materiałów budowlanych, zawierające podatek od towarów i usług doliczony do kosztów wynagrodzenia w wysokości 23%, stanowią podstawę do odliczenia podatku naliczonego przez Wnioskodawcę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wskazania czy faktury wystawione przez firmy handlowe, na podstawie umów o współpracy z Wnioskodawcą, określające wynagrodzenie za usługi marketingowe związane z intensyfikacją zakupów u producentów materiałów budowlanych, zawierające podatek od towarów i usług doliczony do kosztów wynagrodzenia w wysokości 23%, stanowią podstawę do odliczenia podatku naliczonego przez Wnioskodawcę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca (Spółka z o.o.) działa jako grupa handlowa, która reprezentuje określone firmy handlowe dokonujące zakupów materiałów budowlanych u dużych producentów. Prawo do reprezentowania firm handlowych Wnioskodawca uzyskuje na podstawie dwustronnych umów handlowych zawartych pomiędzy Wnioskodawcą i firmami handlowymi.

Firmy handlowe, które Wnioskodawca reprezentuje, dokonują zakupów bezpośrednio u producentów materiałów budowlanych i bezpośrednio rozliczają się z producentami za dokonane zakupy. Wnioskodawca negocjuje w imieniu reprezentowanych firm korzystne warunki handlowe udzielane przez producentów materiałów budowlanych. Wnioskodawca zawiera umowy handlowe z producentami materiałów budowlanych, w których zobowiązuje się do:

*   Organizacji oraz koordynowania warunków i zasad dystrybucji towarów.
*   Świadczenia usług związanych z intensyfikacją sprzedaży produktów producenta na rzecz reprezentowanych firm handlowych.
*   Podejmowania wszystkich niezbędnych działań mających na celu wzrost sprzedaży produktów producenta, w tym w szczególności poprzez ich promowanie w wybrany przez siebie sposób oraz szkolenie własnych pracowników w zakresie produktów producenta.

Zgodnie z umową zawartą z producentem materiałów budowlanych Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie premii pieniężnej naliczonej wskaźnikiem procentowym od sprzedaży producenta zrealizowanej bezpośrednio na rzecz reprezentowanych przez Wnioskodawcę firm handlowych. Na wyliczone na podstawie sprzedaży producenta wynagrodzenie za wykonane usługi intensyfikacji sprzedaży Wnioskodawca wystawia na producentów faktury VAT.

W oparciu o przedstawione wyżej umowy zawarte z producentami materiałów budowlanych Wnioskodawca zleca firmom handlowym przeprowadzenie akcji marketingowych w obrębie swoich działalności w celu zintensyfikowania sprzedaży produktów wskazanych producentów.

Zostaje zawarta umowa usługi pomiędzy stronami, na mocy której Wnioskodawca otrzymuje pełnomocnictwo do prowadzenia negocjacji cenowych z producentami materiałów budowlanych, a firmy handlowe prowadzą usługi marketingowe na obszarze działania swoich hurtowni i pośród swoich klientów, które mają na celu promocję producentów, od których będą dokonywać zakupów w ramach współpracy z Wnioskodawcą.

Dodatkowo firmy handlowe ponoszą koszty własne organizacji zakupów w swoich hurtowniach, gdyż muszą zmienić własne procedury, by dostosować je do współpracy z nowymi producentami. W związku z czym firmy handlowe ponoszą koszty marketingowe związane z intensyfikacją zakupów u producentów. Koszty te są bezspornie ponoszone przez firmy handlowe, które w zamian za ich poniesienie i przygotowanie otrzymują wynagrodzenie od Wnioskodawcy za te czynności na podstawie wystawionych faktur VAT. Wnioskodawca otrzymane faktury VAT za wykonane usługi intensyfikacji sprzedaży traktuje u siebie jako koszt uzyskania przychodu. Można zatem stwierdzić, że jeżeli firmy handlowe nie poniosą kosztów marketingowych związanych z intensyfikacją zakupów u producentów, to Wnioskodawca nie uzyska przychodu od producentów za zrealizowaną sprzedaż, z której pokryje koszty poniesione przez firmy handlowe.

Od faktur wystawionych przez firmy handlowe, za usługi marketingowe związane z intensyfikacją zakupów u producentów materiałów budowlanych, zawierających podatek od towarów i usług doliczony do kosztów wynagrodzenia w wysokości 23%, Wnioskodawca dokonuje odliczenia podatku od towarów i usług w bieżącym okresie rozliczeniowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy faktury wystawione przez firmy handlowe, na podstawie umów o współpracy z Wnioskodawcą, określające wynagrodzenie za usługi marketingowe związane z intensyfikacją zakupów u producentów materiałów budowlanych, zawierające podatek od towarów i usług doliczony do kosztów wynagrodzenia w wysokości 23%, stanowią podstawę do odliczenia podatku naliczonego przez Wnioskodawcę?

Zdaniem Wnioskodawcy: zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z zapisami ustawy każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy też określonym działaniu mieści się w definicji usługi. Dla uznania danego świadczenia za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie, które musi mieć bezpośredni związek z wykonaną usługą. Ponadto z istniejącego stosunku prawnego powinna wynikać wyraźnie bezpośrednia korzyść dla usługobiorcy.

W zakresie faktur VAT otrzymywanych od firm budowlanych za wykonane usługi intensyfikacji sprzedaży produktów producentów materiałów budowlanych, z którymi ma podpisane umowy Wnioskodawca występuje bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy z uzyskiwanymi przychodami za świadczone usługi od producentów materiałów budowlanych.

Zgodnie z ogólną zasadą, zapisaną w art. 86 ust. 1 u.p.t.u., zarejestrowani, czynni podatnicy podatku od towarów i usług uprawnieni są do obniżania podatku należnego o podatek naliczony przy dokonywaniu zakupów związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT. Na tej podstawie Wnioskodawca przyjmuje otrzymane faktury jako koszt uzyskania przychodu uzyskanego z rozliczenia opodatkowanej sprzedaży dokonanej na rzecz producentów materiałów budowlanych i dokonuje odliczenia podatku naliczonego w okresie, w którym Wnioskodawca otrzymał faktury VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., a od dnia 26 sierpnia 2011r. t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl przepisu art. 5a ww. ustawy o VAT, (dodanego do tej ustawy od dnia 1 stycznia 2011r.) towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od dnia 1 stycznia 2011r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 5a powołanej ustawy o VAT.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane jest nabywcom towarów wynagrodzenie, zwane często premią pieniężną. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m. in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy podatnik otrzymuje je w związku z zachowaniem stanowiącym usługę w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż zarejestrowany i czynny podatnik podatku od towarów i usług, wykonujący odpłatne usługi podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, ma obowiązek dokumentować ich sprzedaż wystawiając fakturę VAT.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca (Spółka z o.o.) w ramach prowadzonej działalności działa jako grupa handlowa, która reprezentuje określone firmy handlowe dokonujące zakupów materiałów budowlanych u dużych producentów. Prawo do reprezentowania firm handlowych Wnioskodawca uzyskuje na podstawie dwustronnych umów handlowych zawartych pomiędzy Wnioskodawcą i firmami handlowymi. Wnioskodawca negocjuje w imieniu reprezentowanych firm korzystne warunki handlowe udzielane przez producentów materiałów budowlanych.

Firmy handlowe, które Wnioskodawca reprezentuje, dokonują zakupów bezpośrednio u producentów materiałów budowlanych i bezpośrednio rozliczają się z producentami za dokonane zakupy.

Wnioskodawca zawiera umowy handlowe z producentami materiałów budowlanych, w których zobowiązuje się do:

*   Organizacji oraz koordynowania warunków i zasad dystrybucji towarów.
*   Świadczenia usług związanych z intensyfikacją sprzedaży produktów producenta na rzecz reprezentowanych firm handlowych.
*   Podejmowania wszystkich niezbędnych działań mających na celu wzrost sprzedaży produktów producenta, w tym w szczególności poprzez ich promowanie w wybrany przez siebie sposób oraz szkolenie własnych pracowników w zakresie produktów producenta.

Zgodnie z umową zawartą z producentem materiałów budowlanych Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie premii pieniężnej naliczonej wskaźnikiem procentowym od sprzedaży producenta zrealizowanej bezpośrednio na rzecz reprezentowanych przez Wnioskodawcę firm handlowych. Na wyliczone na podstawie sprzedaży producenta wynagrodzenie za wykonane usługi intensyfikacji sprzedaży Wnioskodawca wystawia na producentów faktury VAT.

W oparciu o przedstawione wyżej umowy zawarte z producentami materiałów budowlanych Wnioskodawca zleca firmom handlowym przeprowadzenie akcji marketingowych w obrębie swoich działalności w celu zintensyfikowania sprzedaży produktów wskazanych producentów.

Zostaje zawarta umowa usługi pomiędzy stronami, na mocy której Wnioskodawca otrzymuje pełnomocnictwo do prowadzenia negocjacji cenowych z producentami materiałów budowlanych, a firmy handlowe prowadzą usługi marketingowe na obszarze działania swoich hurtowni i pośród swoich klientów, które mają na celu promocję producentów, od których będą dokonywać zakupów w ramach współpracy z Wnioskodawcą.

Dodatkowo firmy handlowe ponoszą koszty własne organizacji zakupów w swoich hurtowniach, gdyż muszą zmienić własne procedury, by dostosować je do współpracy z nowymi producentami. W związku z czym firmy handlowe ponoszą koszty marketingowe związane z intensyfikacją zakupów u producentów. Koszty te są bezspornie ponoszone przez firmy handlowe, które w zamian za ich poniesienie i przygotowanie otrzymują wynagrodzenie od Wnioskodawcy za te czynności na podstawie wystawionych faktur VAT. Wnioskodawca otrzymane faktury VAT za wykonane usługi intensyfikacji sprzedaży traktuje u siebie jako koszt uzyskania przychodu. Można zatem stwierdzić, że jeżeli firmy handlowe nie poniosą kosztów marketingowych związanych z intensyfikacją zakupów u producentów, to Wnioskodawca nie uzyska przychodu od producentów za zrealizowaną sprzedaż, z której pokryje koszty poniesione przez firmy handlowe.

Od faktur wystawionych przez firmy handlowe, za usługi marketingowe związane z intensyfikacją zakupów u producentów materiałów budowlanych, zawierających podatek od towarów i usług doliczony do kosztów wynagrodzenia w wysokości 23%, Wnioskodawca dokonuje odliczenia podatku od towarów i usług w bieżącym okresie rozliczeniowym.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny sprawy stwierdzić należy, iż w sytuacji gdy firma handlowa jest zobowiązana do działań marketingowych i promocji towarów producentów materiałów budowlanych w ramach współpracy z Wnioskodawcą (na podstawie zawartej umowy), wówczas mamy do czynienia ze świadczeniem usług i ta czynność winna zostać udokumentowana fakturą VAT (zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bowiem związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie będą w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W przypadku wynagrodzenia wypłacanego w związku ze świadczeniem przez firmy handlowe usług marketingowych zmierzających do intensyfikacji sprzedaży produktów producenta materiałów budowlanych, wypłacone przez Wnioskodawcę wynagrodzenie stanowi należność za usługi, które to usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym nie zachodzi okoliczność wynikająca z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

Ponadto z wniosku wynika, iż otrzymane przez Wnioskodawcę od firm handlowych faktury za świadczone na jego rzecz usługi marketingowe zmierzające do intensyfikacji sprzedaży produktów producenta mają związek z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Wnioskodawcę na rzecz producenta w zakresie intensyfikacji sprzedaży jego towarów.

Mając na uwadze powyższe, w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez firmy handlowe (firmy budowlane), dokumentujących wynagrodzenie za usługi marketingowe w zakresie, w jakim usługi te są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, pod warunkiem niezaistnienia innych przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jak z cytowanych wyżej przepisów wynika, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres w którym otrzymał fakturę, albo w rozliczeniu za jeden dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Tym samym przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy, iż dokonuje odliczenia podatku naliczonego w okresie, w którym otrzymał faktury VAT, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto należy wskazać, że niniejsza interpretacja – zgodnie ze wskazanym przez Wnioskodawcę w części E.2 rodzajem sprawy: podatek od towarów i usług (poz. 55 wniosku ORD-IN) – dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, natomiast informacje o kosztach uzyskania przychodu potraktowano wyłącznie jako element stanu faktycznego, gdyż Wnioskodawca nie wskazał innych przepisów prawa podatkowego będących przedmiotem interpretacji (oprócz art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 86 ust. 1 ustawy o VAT), nie sformułował pytania, ani nie przedstawił własnego stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że w pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.