Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-705/09-9/JK2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-05
Teza: PIT - w zakresie odliczenia od dochodu darowizny przekazanej na rzecz kultu religijnego
Słowa kluczowe: cel-cel kultu religijnego; darowizna; dowód-dowód wpłaty; odliczenia-odliczenie od dochodu; przelew-przelew bankowy; ulga
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21.10.2009 r. (data wpływu 27.10.2009 r.) oraz piśmie z dnia 03.12.2009 r. (data wpływu 07.12.2009 r., data nadania 03.12.2009 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 18.11.2009 r. Nr IPPB4/415-705/09-3/JK2 (data nadania 18.11.2009 r., data odbioru 27.11.2009r.) oraz piśmie z dnia 22.01.2010 r. (data wpływu 25.01.2010 r., data nadania 22.01.2010 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 12.01.2010 r. Nr IPPB4/415-705/09-7/JK2 (data nadania 12.01.2010 r., data odbioru 19.01.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia od dochodu darowizny przekazanej na rzecz kultu religijnego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.10.2009 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczenia od dochodu darowizny przekazanej na rzecz kultu religijnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca za 2008 r. podatek dochodowy od osób fizycznych rozliczył wspólnie z żoną na druku PIT-37. Na ww. rozliczeniu odliczyli darowiznę na rzecz kościoła w kwocie 10.000 zł. Powyższa kwota została przekazana z konta indywidualnego żony Wnioskodawcy. Na dokumencie o dokonanej darowiźnie wydanym przez proboszcza widnieją jako darczyńcy Wnioskodawca oraz Jego żona. Na druku PIT-37 małżonkowie rozliczyli powyższą kwotę po połowie. Rozliczenie podatku zostało podważone jako prawidłowe, ze względu na dokonanie wpłaty darowizny z konta bankowego jednego z Nich. Wnioskodawca nadmienia, iż nie posiada rozdzielności majątkowej. Inwestycje, które dokonuje wraz z małżonką w trakcie małżeństwa są wspólne. Wszystkie należności do Urzędu Skarbowego regulowane były zawsze z konta jednego z Nich, najczęściej z konta żony Wnioskodawcy. Wnioskodawca zaznacza, iż kwota, którą Urząd Skarbowy uznał za nieuregulowany podatek, razem z kosztami upomnienia uregulowano w dniu 24.07.2009 r. Wnioskodawca wskazuje, iż treść w dokonanym przelewie była wcześniej uzgodniona telefonicznie przez żonę Wnioskodawcy z pracownikiem Urzędu Skarbowego.

Pismem z dnia 18.11.2009 r. Nr IPPB4/415-705/09-2/JK2 oraz pismem z dnia 12.01.2010 r. Nr IPPB4/415-705/09-7/JK2 wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowego wniosku.

Powyższe zostało uzupełnione w terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jaka jest podstawa prawna, która wyraźnie i w sposób jednoznaczny określa, że darowizna dokonana przez małżonków powinna być dokonana z konta bankowego wspólnego, a nie z konta jednego z Nich.
2.  Czy taka darowizna może być dokonana gotówką?

Zdaniem Wnioskodawcy, po przeanalizowaniu objaśnienia do PIT-37 i dodatku PIT-0, a także po przeszukaniu informacji w Internecie, nigdzie nie znalazł informacji lub wytycznych jak należy wpłacać na cele kultu, żeby rozliczenie było prawidłowe. Według Wnioskodawcy, skoro stanowią małżeństwo i rozliczają się wspólnie to nieistotne z czyjego konta dokonywany jest przelew.

Według wiedzy Wnioskodawcy, przepisy prawa podatkowego nie zabraniają wpłaty na cele kultu religijnego gotówką. Taka darowizna powinna być uznana na podstawie ewidencji prowadzonej przez instytucję obdarowaną (kościół bądź inną fundację).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm.) małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony we wspólnym zeznaniu rocznym, z zastrzeżeniem art. 6a, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26c; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany.

Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości nie powodującej obowiązku uiszczenia podatku (art. 6 ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b) ww. ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot z tytułu darowizn przekazanych na cele kultu religijnego w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6 % dochodu.

Stosownie do art. 26 ust. 5 ww. ustawy, łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9 nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej 6 % dochodu, z tym że odliczeniu nie podlegają darowizny poniesione na rzecz:

1.  osób fizycznych,
2.  osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Należy w tym miejscu odwołać się do treści przepisu art. 26 ust. 7 ww. ustawy, który odnosi się do sposobu dokumentowania wydatków na cele wymienione w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 2 ww. ustawy wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Jednakże w przypadku odliczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 9, gdy dokonano darowizny pieniężnej, odliczenie stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana „dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego” oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

Należy zauważyć, iż użyte pojęcie „dowód wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego" jest pojęciem szerokim i obejmuje swym zakresem rozmaite formy dowodzenia wpłat na rachunek bankowy. Dlatego też, wszelkie dowody wpłat na rachunek bankowy obdarowanego, z których oprócz numeru tego rachunku, jednoznacznie wynika nazwisko darczyńcy, kwota darowizny, jak również na jaki cel ją przekazano, będą stanowiły dla darczyńcy dowód, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Zasadniczą wagę w kwestii możliwości odliczenia darowizny ma właściwy sposób jej udokumentowania. Zgodnie bowiem z przepisem art. 26 ust. 7 pkt 2, jeżeli przedmiotem darowizny są pieniądze, wysokość wydatków z tego tytułu ustala się na podstawie dowodu wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego. Dla możliwości odliczenia od dochodu wydatków z tytułu darowizny konieczne jest zatem dokonanie darowizny przez wpłatę w banku. Nie wystarcza tutaj wpłata w kasie instytucji i udokumentowanie jej np. w formie druku KP lub innej formy pokwitowania. Natomiast w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu. Pokwitowanie (oświadczenie o przyjęciu darowizny) obdarowany może złożyć na pisemnym oświadczeniu stron o wartości darowizny.

Ze stanu faktycznego opisanego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca za 2008 r. podatek dochodowy od osób fizycznych rozliczył wspólnie z żoną na druku PIT-37. Na ww. rozliczeniu odliczono darowiznę na rzecz kościoła w kwocie 10.000 zł. Powyższa kwota została przekazana z konta indywidualnego żony Wnioskodawcy. Na dokumencie o dokonanej darowiźnie wydanym przez proboszcza widnieją jako darczyńcy Wnioskodawca oraz Jego żona. Na druku PIT-37 małżonkowie rozliczyli powyższą kwotę po połowie. Rozliczenie podatku zostało podważone jako prawidłowe, ze względu na dokonanie wpłaty darowizny z konta bankowego jednego z Nich.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przytoczone podstawy prawne należy uznać, iż brak jednoznacznego wskazania na dowodzie wpłaty Wnioskodawcy jako darczyńcy, pozbawia Jego prawa do skorzystania z odliczeń od dochodu w zakresie dokonanej darowizny.

Należy bowiem mieć na uwadze, szczególny charakter ulg i zwolnień.

Korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym z ulgi przewidzianej w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z ulgi z tytułu dokonanej darowizny m.in. od posiadania dowodu wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego. Z dowodu, którym dysponuje Wnioskodawca nie wynika, iż to on jest darczyńcą. Okoliczności nie zmienia fakt wspólnego rozliczenia z małżonką oraz fakt, iż między małżonkami nie ma rozdzielności majątkowej – bowiem te przesłanki nie spełniają wymogów przewidzianych przez ustawodawcę, a określonych w art. 26 ust. 7 pkt 2 wyżej powołanej ustawy.

Wobec powyższego Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia z tytułu dokonanej darowizny na cele kultu religijnego.

Podkreślić w tym miejscu należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Natomiast przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy – Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa.

Ponadto należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.