Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-113/14-5/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-05-06
Teza: opodatkowanie sprzedaży nieruchomości, tj. prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na tym gruncie budynkami i budowlami, art. 29a ust. 8
Słowa kluczowe: budynek; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2014 r. (data wpływu 6 lutego 2014 r.), uzupełnione pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. (data wpływu 28 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości, tj. prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na tym gruncie budynkami i budowlami – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2014 r. został złożony wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości, tj. prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na tym gruncie budynkami i budowlami. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. (data wpływu 28 kwietnia 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 15 kwietnia 2014 r. znak IPPP2/443-113/14-3/KOM (skutecznie doręczone dnia 18 kwietnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o. o. \[dalej zwana „Spółką”\] planuje, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokonać sprzedaży nieruchomości o łącznej powierzchni 32.121 m2, położonej w K. \[„Nieruchomość”\], składającej się z następujących działek zabudowanych, będących w użytkowaniu wieczystym, tj.:

1.  Działki nr 44/2 o pow. 28.742 m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW Działka zabudowana jest jednokondygnacyjnym murowanym budynkiem o funkcji budynku garażowego \[„Budynek”\], o powierzchni zabudowy 19 m2, wybudowanym w 1970 r. Na działce tej znajdują się także naniesienia budowlane w postaci drogi \[„Budowla 1”\];
2.  Działki nr 45/12 oraz 45/13 o łącznej powierzchni 1.659 m2, znajdującej się przy ulicy ….., dla których prowadzona jest jedna księga wieczysta Na działkach tych znajdują się naniesienia budowlane w postaci drogi \[„Budowla 2”\];
3.  Działka nr 45/7 o powierzchni 1.720 m2, znajdująca się przy ulicy …., dla której prowadzona jest księga wieczysta KW Na działce tej znajdują się naniesienia budowlane w postaci drogi \[„Budowla 3”\].

Do działek gruntów wymienionych powyżej Spółka posiada prawo użytkowania wieczystego. Budynek oraz Budowle 1, Budowle 2 i Budowle 3 stanowią odrębne od gruntu przedmioty własności. W gruncie przebiegają sieci infrastruktury technicznej (ciepłownicze, energetyczne, wodociąg oraz deszczówka). Planowany zakup dokonany będzie przez zarejestrowanego, czynnego podatnika od towarów i usług.

W nadesłanym uzupełnieniu z dnia 25 kwietnia 2014 r. (data wpływu 28 kwietnia 2014 r.) Wnioskodawca wskazał, że nieruchomości zostały nabyte w latach 1996-1997, a transakcje ich zakupu nie były udokumentowane fakturami VAT oraz nabycie tych nieruchomości nie stanowiło wówczas czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy prawidłowo Spółka zaklasyfikowała z punktu widzenia podatku od towarów i usług planowaną sprzedaż nieruchomości tzn.:

1.  w części dotyczącej sprzedaży odrębnych od gruntu własności, tj. sprzedaży Budynku, Budowli 1, Budowli 2, Budowli 3, jako dostawy podlegającej zwolnieniu od podatku od towarów i usług, natomiast
2.  w zakresie sprzedaży prawa użytkowania wieczystego do wszystkich wymienionych w piśmie działek gruntów, tj. działki nr 44/2; 45/12; 45/13; 45/7 jako sprzedaży opodatkowanej podstawową stawką podatkową 23% VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. pytania a)

Sprzedaż odrębnych od gruntu własności, tj. sprzedaż Budynku, Budowli 1, Budowli 2, Budowli 3, podlegać będzie zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Zwolnienie przysługiwać będzie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.

W sytuacji, gdy dostawa Budynku, Budowli 1, Budowli 2, Budowli 3 będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT, dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntów działek nr 44/2; 45/12; 45/13; 45/7 przeznaczonych do sprzedaży nie będzie korzystać ze zwolnienia w związku z brakiem aktualnie przepisów w Ustawie o VAT oraz przepisów wykonawczych, do których takie zwolnienie miałoby zastosowane. Adekwatne zwolnienie obowiązywało do dnia 31 grudnia 2013 r. na mocy § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247).

Spółka nabyła Nieruchomość na podstawie aktów notarialnych z 1996 oraz 1997 r. Przy zakupie zostały określone ceny brutto równe cenom netto, a tym samym nie było doliczenia kwoty podatku poprzez podwyższenia ceny netto o kwotę podatku VAT. Zatem przy nabyciu Nieruchomości Spółka nie korzystała z prawa do odliczenia podatku od towarów i usług. Spółka począwszy od dnia nabycia Nieruchomości do chwili obecnej nie wynajmowała w całości bądź w części przedmiotu Nieruchomości. Spółka nie posiada jednak dokumentów ani nie posiada wiedzy z okresu poprzedzającego nabycie Nieruchomości, które pozwoliłoby ustalić, czy w stosunku do Nieruchomości, w całości lub w części, miało już miejsce pierwsze zasiedlenie zdefiniowane w art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT.

W myśl tego przepisu, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, iż dostawa Budynku, Budowli 1, Budowli 2, Budowli 3, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Spółka stoi na stanowisku, że w sytuacji braku przesłanek przesądzających o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zasadnym jest przyjęcie, że dostawa Budynku, Budowli 1, Budowli 2, Budowli 3 byłaby dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia.

Konkludując, w sytuacji, gdy ustalenia pełnej historii użytkowania budynku przed okresem nabycia tej Nieruchomości przez Spółkę, nie jest obecnie możliwe i tym samym zastosowanie zwolnienia wynikającego z 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie może zostać jednoznacznie przesądzone, wówczas należałoby zbadać, czy zasadnym jest zastosowanie zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.

Kierując się treścią tego przepisu zwalnia się od podatku również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym zgodnie z art. 43 ust. 7a, warunku o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zdaniem Spółki, sprzedaż Budynku, Budowli 1, Budowli 2, Budowli 3 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatku na nabycie tych obiektów oraz Spółka nie dokonywała od dnia nabycia obiektów modernizacji w zakresie opisanym w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b Ustawy o VAT.

Ad. pytania b)

Sprzedaż prawa użytkowania wieczystego do wszystkich wymienionych w piśmie działek gruntów, tj. działek nr 44/2; 45/12; 45/13; 45/7, powinna zostać opodatkowana podstawową stawką podatkową 23% VAT.

Do dnia 31 grudnia 2013 r. dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu działki przeznaczonej do sprzedaży korzystała również ze zwolnienia w związku z przepisami wykonawczymi, tj. § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. (Dz. U. z 201 r., poz. 247). Zgodnie z tym przepisem zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu podlegało zwolnieniu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części były zwolnione od podatku. Jednak począwszy od 1 stycznia 2014 r. przepisy te zostały zastąpione nowymi przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1722), które w katalogu zwolnień, nie wymieniają zwolnienia w podatku od towarów i usług dla sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu, w sytuacji gdy dostawa budynków lub budowli trwale z tym gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli podlega zwolnieniu z podatku.

W związku z brakiem opisanego powyżej zwolnienia Spółka stoi na stanowisku, że sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek gruntu nr 44/2; 45/12; 45/13; 45/7 podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku, tj. 23%.

Zgodnie z postanowieniami art. 29a ust. 8 i ust. 9 Ustawy VAT, w przypadku oddania w użytkowanie wieczyste gruntów dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania wyodrębnia się wartości gruntów poszczególnych działek. Dlatego ceny dla Budynku, Budowli 1, Budowli 2 oraz Budowli 3 zostaną wydzielone i podane odrębnie do cen działek gruntowych będących przedmiotem Nieruchomości, zarówno w przyszłym akcie notarialnym umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego do Nieruchomości, jak i na fakturze dokumentującej dostawy działek gruntowych oraz budynków i budowli trwale z nimi związanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

*   oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
*   zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Przy czym towarami – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że w obecnym stanie prawnym grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Także dostawa prawa wieczystego użytkowania gruntu podlega opodatkowaniu jako dostawa towarów, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga obecnie przepis art. 29a ust. 8 ww. ustawy, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z dniem 1 stycznia 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. poz. 1722). W rozporządzeniu tym nie ma regulacji dotyczących zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntów.

Do dnia 31 grudnia 2013 r. obowiązywał przepis § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.), zgodnie z którym zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z uzasadnienia do rozporządzenia z dnia 20 grudnia 2013 r. wynika, że na zmianę przepisu dotyczącego zwolnienia od podatku w odniesieniu do prawa użytkowania wieczystego miał wpływ fakt, że grunty spełniają definicję towarów w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy, a oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste, jak i zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy, jest zrównane z dostawą towarów oraz z uwagi na brzmienie obowiązującego do dnia 31 grudnia 2013 r. art. 29 ust. 5 ustawy (obecnie art. 29a ust. 8 ustawy), zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych, których sprzedaż podlega zwolnieniu, korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie przepisów ustawy (art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy).

Dlatego też, co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku. Ponadto, przepis ten obejmuje swoim zakresem także grunty będące w wieczystym użytkowaniu.

Z opisu sprawy przedstawionego w złożonym wniosku wynika, że Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem VAT, zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości o łącznej powierzchni 32.121 m2, położonej w K., a składającej się z następujących działek zabudowanych, będących w użytkowaniu wieczystym, tj.:

*   działki nr 44/2 zabudowanej jednokondygnacyjnym murowanym Budynkiem o funkcji budynku garażowego, wybudowanym w 1970 r., na działce tej znajduje się także naniesienie budowlane w postaci drogi \[Budowla 1\];
*   działki nr 45/12 oraz 45/13, na której znajdują się naniesienia budowlane w postaci drogi \[Budowla 2\];
*   działki nr 45/7, na której znajduje się naniesienie budowlane w postaci drogi \[Budowla 3\].

Do działek gruntów wymienionych powyżej Wnioskodawca posiada prawo użytkowania wieczystego. Budynek oraz Budowla 1, Budowla 2 i Budowla 3 stanowią odrębne od gruntu przedmioty własności. W gruncie przebiegają sieci infrastruktury technicznej (ciepłownicze, energetyczne, wodociąg oraz deszczówka). Planowany zakup dokonany będzie przez zarejestrowanego, czynnego podatnika od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania odpowiednich stawek podatku VAT przy dostawie wyżej opisanej Nieruchomości.

W celu ustalenia prawidłowego sposobu opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego niezbędne jest ustalenie zasad opodatkowania budynków, budowli lub ich części z tym gruntem związanych.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie ich od podatku od towarów i usług, w tym m.in. zwolnienie od podatku dla dostawy budynków, budowli lub ich części.

Zgodnie zatem z art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle przytoczonego przepisu kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części jest ustalenie, czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego momentu.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 powołanej ustawy. Stosownie do tego przepisu, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik (bądź podmiot trzeci) wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony, ponieważ oddanie do użytkowania nie nastąpiło w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zauważyć należy, że zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem, wykonywane przez podatników podatku VAT są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata. Pojęcie „oddanie do użytkowania”, o którym mowa w powołanym art. 2 pkt 14 ustawy rozumieć należy jako objęcie faktycznego władztwa nad budynkami, budowlami lub ich częściami, możliwość dysponowania nimi, używania ich jak właściciel.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z powyższych zapisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas należy poddać badaniu zaistnienie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do takich obiektów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży Nieruchomości zabudowanej Budynkiem (garaż), Budowlami 1, 2 i 3 w postaci drogi oraz przebiegającą w gruncie siecią infrastruktury technicznej (ciepłowniczej, energetycznej, wodociągowej oraz deszczówką) wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, na którym te budynki i budowle są posadowione.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku” i „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.).

I tak w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ww. ustawy, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową - art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

Przez obiekt liniowy - w myśl art. 3 pkt 3a ww. ustawy - należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Z kolei w myśl art. 3 pkt 9 ww. ustawy, przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. Z powyższych przepisów wynika zatem, że drogę oraz sieci infrastruktury technicznej należy zaliczyć do budowli.

Jak wyżej wskazano, ustawa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a przewiduje zwolnienia od podatku dla dostawy budynków, budowli i ich części. Zwolnienia te mają zastosowanie po spełnieniu warunków wskazanych w tych przepisach.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca nabył Nieruchomość na podstawie aktów notarialnych z 1996 oraz 1997 r. Transakcje zakupu nie były udokumentowane fakturami VAT, nabycie tych nieruchomości nie stanowiło wówczas czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym przy jej nabyciu Wnioskodawca nie korzystał z prawa do odliczenia podatku od towarów i usług. Wnioskodawca począwszy od dnia nabycia Nieruchomości do chwili obecnej nie wynajmował w całości bądź w części przedmiotu Nieruchomości. Nie posiada również wiedzy, czy przed dniem nabycie przez Niego Nieruchomości nastąpiło jej pierwsze zasiedlenie. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatku na nabycie Nieruchomości oraz nie ponosił On wydatków na ulepszenie budynków, budowli lub ich części przekraczających 30% ich wartości początkowej.

Analiza powyżej przedstawionych okoliczności sprawy wskazuje, że dostawa Nieruchomości zabudowanej Budynkiem, Budowlą 1, 2, 3 oraz siecią infrastruktury technicznej, która nie była nigdy wynajmowana przez Wnioskodawcę, nie będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Transakcja ta będzie jednak zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż przy nabyciu Nieruchomości – na co wskazuje treść wniosku i uzupełnienia – nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego i nie były ponoszone wydatki na jej ulepszenie, od których przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego. W konsekwencji, uwzględniając treść art. 29a ust. 8 ustawy, sprzedaż gruntu działki, na której posadowiony jest budynek, również będzie podlegała zwolnieniu od podatku.

W konsekwencji, także zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowione są ww. Budynek oraz Budowle 1, 2, 3 oraz ich części (dot. działek nr 44/2; 45/12; 45/13; 45/7), będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy mówiące, że sprzedaż Budynku, Budowli 1, Budowli 2, Budowli 3 podlegać będzie zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, natomiast sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek gruntu o nr 44/2; 45/12; 45/13; 45/7 powinna zostać opodatkowana podstawową stawką podatkową 23% VAT, należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.