Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.493.2025.1.SN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT zamieszczenia przez Miasto
tabliczek znamionowych z logo i nazwą darczyńcy na
zrealizowanej inwestycji lub zakupionych przedmiotach, bądź
poinformowania o zostaniu obdarowanym przez Darczyńcę w
inny sposób oraz obowiązek udokumentowania tych
czynności fakturami VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
darczyńca
faktura-wystawienie faktury
miasto
polecenie-polecenie darczyńcy
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT zamieszczenia przez
    Państwa tabliczek znamionowych z logo i nazwą darczyńcy na zrealizowanej inwestycji lub
    zakupionych przedmiotach, bądź poinformowania o zostaniu obdarowanym przez
    Darczyńcę w inny sposób oraz braku obowiązku udokumentowania tych czynności
    fakturami VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina Miasto (...) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług od 5 lipca 1993 r.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465), Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności
    cywilnoprawnych.
    Gmina wykonuje zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym)
    samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym, zadania własne gminy
    obejmują m.in. sprawy edukacji publicznej.
    Gmina zawrze w przyszłości umowę darowizny pieniężnej ze spółką z o. o. (spółką
    prywatną), zgodnie z którą darowizna będzie przeznaczona na cel publiczny, tj. na remont
    oraz wyposażenie świetlicy szkolnej w szkole podstawowej, która to jest jednostką
    budżetową Miasta (...).
    Umowa darowizny ma zawierać polecenie (zgodnie z art. 893 k.c.) w ramach którego
    darczyńca nałoży na obdarowanego (Gminę Miasto (...)) obowiązek oznaczonego działania,
    tj. podjęcia i realizacji działań mających na celu upowszechnienie informacji o otrzymanym
    wsparciu, w szczególności: celu, nazwie firmy itp. w lokalnych mediach i social mediach
    oraz stronach internetowych Gminy, a także zamieszczenia logo darczyńcy na zakupionym
    wyposażeniu.

## Pytanie

Czy Gmina ma obowiązek wystawiać faktury oraz uiszczać podatek VAT należny w związku
    z realizacją polecenia (o którym mowa 893 k.c), w postaci zamieszczenia przez Gminę
    tabliczek znamionowych z logo i nazwą darczyńcy na zrealizowanej inwestycji lub
    zakupionych przedmiotach, bądź też w związku z poinformowaniem o zostaniu

    obdarowanym przez darczyńcę w inny sposób (np. poprzez zamieszczenie odpowiedniej
    informacji na stronie internetowej Gminy lub obdarowanej jednostki budżetowej), gdy
    wspomniana konieczność oznaczenia logo lub poinformowanie o zostaniu obdarowanym
    wynikają z polecenia (w rozumieniu art. 893 k.c.), zamieszczonego w treści zawartej z
    darczyńcą umowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarowi usług podlega odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 893 kodeksu cywilnego, darczyńca może włożyć na
    obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo
    wierzycielem (polecenie).
    Zawarcie w umowie darowizny polecenia w rozumieniu art. 893 kodeksu cywilnego nie
    powoduje powstania stosunku zobowiązaniowego między stronami co jednoznacznie
    potwierdza doktryna prawa cywilnego.
    Obowiązek wykonania polecenia nie stanowi wynagrodzenia dla darczyńcy i nie powoduje
    zmiany kwalifikacji darowizny w umowę odpłatną czy w negotium mixtum cum donatione,
    choć w istocie może zmniejszać korzyść obdarowanego uzyskaną tytułem darowizny w
    sferze majątkowej (w przypadku poleceń majątkowych) bądź przynajmniej powoduje
    dodatkową uciążliwość (w przypadku poleceń niemajątkowych). (...) Charakterystyczną
    cechą polecenia jest brak wierzyciela, a w zamian za to ustanowienie innego mechanizmu
    zapewniającego realizację polecenia, który polega na wskazaniu niebędących
    wierzycielami osób uprawnionych do żądania wykonania polecenia (zob. Komentarz do
    art. 894). A. Sylwestrzak (w:) kodeks cywilny. Komentarz Red. M. Balwicka-Szczyrba,
    Warszawa 2022, art. 893.
    Nie można zatem uznać, że obdarowany dokona na rzecz darczyńcy lub jakiegokolwiek
    innego podmiotu – skonkretyzowanego świadczenia w zamian za przekazaną darowiznę.
    Nie wystąpi zatem świadczenie wzajemne, które mogłoby determinować konieczność
    uznania całej operacji za odpłatne świadczenie usług.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy: Gmina nie ma ona obowiązku wystawiania
    faktur, ani też uiszczania podatku VAT z tytułu otrzymywania darowizny obciążonej
    poleceniem, nawet w przypadku, gdy z dokonaniem darowizny wiąże się konieczność
    oznaczenia jej przedmiotu logo (darczyńcy bądź też poinformowania o zostaniu
    obdarowanym przez darczyńcę w inny ustalony umownie sposób poprzez zamieszczenie
    odpowiedniej informacji na stronie internetowej gminy lub obdarowanej jednostki
    budżetowej).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć tutaj należy, że jak wynika z powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla
    uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez pojęcie świadczenia usług należy
    rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego
    podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej
    definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego
    zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki
    odpłatności.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    Należy wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    I tak, w wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council, TSUE
    stwierdził, iż wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy
    zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8 marca
    1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council wskazał, że czynność
    można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno
    zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność
    za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z
    czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. C-154/80, które
    zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji
    przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC).
    Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa
    wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego
    znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona
    dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał
    przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę
    opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę.
    Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia

    wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić
    pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne
    rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.
    Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a
    Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), w którym Trybunał zauważył, iż
    czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między
    usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy
    czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
    przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego
    istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną
    korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne
    korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty
    świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności,
    w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel.
    Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Wykonują Państwo zadania własne (określone w art. 7
    ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki
    organizacyjne. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym, zadania
    własne gminy obejmują m.in. sprawy edukacji publicznej. Zawrą Państwo w przyszłości
    umowę darowizny pieniężnej ze spółką z o. o. (spółką prywatną), zgodnie z którą
    darowizna będzie przeznaczona na cel publiczny, tj. na remont oraz wyposażenie świetlicy
    szkolnej w szkole podstawowej, która to jest Państwa jednostką budżetową. Umowa
    darowizny ma zawierać polecenie (zgodnie z art. 893 k.c.) w ramach którego darczyńca
    nałoży na obdarowanego (Państwa) obowiązek oznaczonego działania, tj. podjęcia i
    realizacji działań mających na celu upowszechnienie informacji o otrzymanym wsparciu, w

    szczególności: celu, nazwie firmy itp. w lokalnych mediach i Państwa social mediach oraz
    stronach internetowych, a także zamieszczenia logo darczyńcy na zakupionym
    wyposażeniu.
    Przy tak przestawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą kwestii braku
    opodatkowania podatkiem VAT zamieszczenia przez Państwa tabliczek znamionowych z
    logo i nazwą darczyńcy na zrealizowanej inwestycji lub zakupionych przedmiotach, bądź
    poinformowania o zostaniu obdarowanym przez Darczyńcę w inny sposób oraz braku
    obowiązku udokumentowania tych czynności fakturami VAT.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Z powyższego wynika zatem, że darowizna jest świadczeniem jednostronnym, gdyż
    darczyńca nie żąda od obdarowanego żadnego świadczenia wzajemnego.
    Na mocy art. 893 ustawy Kodeks cywilny:
      Darczyńca może włożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub
      zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie).
    Należy zauważyć, że opodatkowane podatkiem VAT są odpłatna dostawa towarów lub
    odpłatna usługa. Sam fakt otrzymania darowizny nie stanowi czynności opodatkowanej i
    nie kreuje obowiązku zapłaty podatku.
    Jak już wskazano, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie
    usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek
    pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z
    danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W analizowanym przypadku nie będziemy mieli do czynienia z sytuacją w której Spółka
    przekazuje środki finansowe na Państwa rzecz, natomiast Państwo mogą dobrowolnie
    zadecydować o umieszczeniu informacji, że Spółka uczestniczyła w sfinansowaniu danego
    przedsięwzięcia. W sytuacji opisanej w złożonym wniosku będą Państwo zobowiązani do
    określonych zachowań, które nie stanowią dobrowolnych czynności w ramach których
    niejako honorują Państwo Spółkę za otrzymane wsparcie.
    W przedmiotowej sprawie mamy bowiem do czynienia z sytuacją gdzie zawrą Państwo
    umowę, w ramach której Spółka przekaże Państwu środki pieniężne na remont oraz
    wyposażenie świetlicy w szkole podstawowej. Natomiast Państwo – na podstawie
    postanowień zawartej umowy – będą zobowiązani do podjęcia i realizacji działań mających
    na celu upowszechnienie informacji o otrzymanym wsparciu, w szczególności: celu,
    nazwie firmy itp. w lokalnych mediach i Państwa social mediach oraz stronach
    internetowych, a także zamieszczenia logo darczyńcy na zakupionym wyposażeniu.
    Zatem przekazanie środków pieniężnych przez Spółkę na Państwa rzecz związane będzie
    ze świadczeniami (działaniami) informacyjno-promocyjnymi, do wykonania których
    zobowiązani Państwo będą na podstawie zawartej umowy. Otrzymają więc Państwo
    darowiznę pieniężną w zamian za realizacje działań informacyjno-promocyjnych. Zatem
    pomiędzy Państwem a Spółką (darczyńcą) będzie istniała więź o charakterze
    zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy stanowi świadczenie usług, o których mowa w
    art. 8 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione wszystkie przesłanki
    warunkujące uznanie wykonywanych przez Państwa w ramach umowy czynności za
    odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

    Zatem, otrzymanie przez Państwa, zgodnie umową, środków finansowych od Spółki,
    nazywanych przez Państwa darowizną, z przeznaczeniem na cel publiczny, tj. na remont
    oraz wyposażenie świetlicy szkolnej w szkole podstawowej, która to jest Państwa
    jednostką budżetową, będzie w efekcie płatnością za usługę i będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym należy stwierdzić, że opisane we wniosku czynności (zamieszczenia przez
    Państwa tabliczek znamionowych z logo i nazwą darczyńcy na zrealizowanej inwestycji lub
    zakupionych przedmiotach, bądź poinformowania o zostaniu obdarowanym przez
    Darczyńcę w inny, opisany we wniosku, sposób) – wykonywane przez Państwa w ramach
    zawartej ze Spółką umowy – będą stanowiły odpłatne świadczenie usług, o których mowa
    w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy. Państwo będą działali w tej sprawie jako podatnik, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzący działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Odnosząc się natomiast do opodatkowania świadczonych przez Państwa usług podatkiem
    VAT wskazać należy, że przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie
    przewidują dla tych czynności zwolnienia od podatku. Zatem świadczenie przez Państwa
    przedmiotowych usług, wykonywanych w ramach wymienionej umowy będzie
    opodatkowane podatkiem VAT. W konsekwencji będą Państwo zobowiązani do naliczenia
    podatku VAT z tytułu świadczenia usług na rzecz Spółki.
    W tym miejscu wskazać należy, że zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w
    Rozdziale 1 Działu XI ustawy.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
        1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
        2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
        3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
        wskazany w pkt 1;
        4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Jak stanowi art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W myśl 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,1
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Podmiotem nabywającym Państwa usługi z kolei będzie
    spółka, przekazująca Państwu środki pieniężne.
    Z powyższych wskazań wynika, że będą Państwo świadczyli czynności opodatkowane
    podatkiem VAT na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy – a
    zatem na podstawie tego przepisu, będą Państwo zobowiązani do udokumentowania ich
    fakturami.
    Podsumowując, stwierdzam, że będą mieli Państwo obowiązek wystawiać faktury oraz
    uiszczać podatek VAT należny w związku z realizacją polecenia w postaci zamieszczenia
    przez Gminę tabliczek znamionowych z logo i nazwą darczyńcy na zrealizowanej inwestycji
    lub zakupionych przedmiotach, bądź też w związku z poinformowaniem o zostaniu
    obdarowanym przez darczyńcę w inny sposób (np. poprzez zamieszczenie odpowiedniej
    informacji na stronie internetowej Gminy lub obdarowanej jednostki budżetowej).
    Zatem Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.