Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.868.2024.2.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Przekazanie w drodze darowizny efektów inwestycji jako
czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
darowizna
dostawa-dostawa towarów
dostawa-nieodpłatna dostawa towarów
gmina
jednostka-jednostka samorządu terytorialnego
nakłady
organ-organ władzy publicznej
usługi-usługa nieodpłatna
zadania-zadania własne
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2-pkt 2
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy planowane
    przez Gminę przekazanie w drodze darowizny do X efektów inwestycji, tj. nakładów na
    przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanie skateparku, jak i nakładów na
    zakup środków trwałych nabytych przez Gminę w ramach inwestycji, będzie stanowiło
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie:
    · określenia czy planowane przez Gminę przekazanie w drodze darowizny do X efektów
      inwestycji, tj. nakładów na przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanie
      skateparku, jak i nakładów na zakup środków trwałych nabytych przez Gminę w
      ramach inwestycji, będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    · określenia – w przypadku uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 za
      nieprawidłowe – czy Gminie będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia VAT od
      wydatków związanych z realizacją inwestycji (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 14 lutego 2025 r. (wpływ 14 lutego 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina Y (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu terytorialnego –
    miastem na prawach powiatu w myśl art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o
    samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107). Gmina jest zarejestrowanym,
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”).
    Gmina w ramach realizacji inwestycji pn. „(...)” planuje przebudowę stadionu
    lekkoatletycznego oraz skateparku (dalej: „Inwestycja”).
    Inwestycja zostanie zrealizowana na gruntach stanowiących własność (...) (dalej: „X”). X jest
    samorządową instytucją kultury, której organizatorem jest Gmina. Do zadań X należy
    upowszechnianie i ochrona kultury oraz prowadzenie działalności innej niż działalność
    kulturalna w zakresie kultury fizycznej i rekreacji. X posiada osobowość prawną oraz jest
    czynnym podatnikiem VAT.

    W związku z faktem, że Inwestycja będzie realizowana przez Gminę na gruntach będących
    własnością X, to z perspektywy przepisów prawa cywilnego wydatki związane
    bezpośrednio z przebudową stadionu lekkoatletycznego oraz budowy skateparku będą
    stanowiły nakłady poniesione na nieruchomości będącej własnością X. Ponadto w ramach
    realizacji Inwestycji Gmina poniesienie nakłady na zakup szeregu środków trwałych
    związanych m.in. z zakupem wyposażenia szatni stadionu lekkoatletycznego czy
    monitoringu skateparku.
    Gmina planuje, że bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji, tj. dokonaniu
    przebudowy stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowaniu skateparku, własność
    nakładów poniesionych na realizację Inwestycji, jak również własność nakładów na zakup
    szeregu środków trwałych nabytych przez Gminę w ramach Inwestycji zostanie
    przeniesiona w drodze umowy darowizny do X. Gmina przed dokonaniem darowizny do X
    nie będzie w żaden sposób wykorzystywać efektów Inwestycji.
    X po otrzymaniu efektów Inwestycji będzie wykorzystywał je zarówno do czynności
    opodatkowanych VAT np. odpłatnego udostępniania przebudowanego stadionu
    lekkoatletycznego na organizację imprez oraz do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu VAT np. organizacji nieodpłatnych imprez sportowych dla szkół.
    Wydatki związane z realizacją Inwestycji zostaną udokumentowane fakturami VAT, w
    których nabywcą towarów i usług będzie Gmina.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. W odpowiedzi na pytanie: „Jakie okoliczności uzasadniają przyjęty przez Państwa
      sposób realizacji inwestycji pn. „(...)”, tj. poniesienie nakładów na przebudowę
      stadionu lekkoatletycznego oraz budowę skateparku, a także poniesienie nakładów na
      zakup szeregu środków trwałych związanych m.in. z zakupem wyposażenia szatni
      stadionu lekkoatletycznego czy monitoringu skateparku, a następnie przeniesienie
      tych nakładów w drodze darowizny do X? Czy opisany we wniosku sposób realizacji
      inwestycji wynika z faktu, że X jest samorządową instytucją kultury, której
      organizatorem jest Gmina?
      wskazali Państwo, że: „Sposób realizacji wskazanej inwestycji wynika z faktu, że będzie
      ona finansowana częściowo ze środków Rządowego Funduszu Polski Ład: Program
      Inwestycji Strategicznych, którego beneficjentem nie mogły być instytucje kultury. Stąd
      o środki na realizację wskazanej inwestycji wystąpiło Miasto. Nakłady, które powstaną
      w wyniku realizacji wskazanej inwestycji zostaną przekazane do X w drodze darowizny,
      gdyż X odpowiada m.in. za realizację zadań z zakresu promocji sportu i kultury
      fizycznej, do których będą wykorzystywane efekty tej inwestycji”.
    2. W odpowiedzi na pytanie: „Czy celem realizacji przez Gminę Inwestycji jest działalność
      zarobkowa?” wskazali Państwo, że: „Celem realizacji przez Gminę wskazanej inwestycji
      nie jest działalność zarobkowa”.
    3. W odpowiedzi na pytanie: „Czy wydatki poniesione przez Gminę na realizację Inwestycji
      będą przez Gminę wykorzystywane do jakiejkolwiek działalności odpłatnej?”, wskazali
      Państwo, że: „Wydatki poniesione przez Gminę na realizację Inwestycji nie będą przez
      Gminę wykorzystywane do jakiejkolwiek działalności odpłatnej”.
    4. W odpowiedzi na pytanie: „Czy opisana we wniosku Inwestycja będzie przez Państwa
      realizowana w ramach zadań własnych? Jeśli tak, proszę wskazać jakie konkretnie są to
      zadania własne i które przepisy o tym stanowią?”, wskazali Państwo, że: „Realizacja
      wskazanej inwestycji ma na celu realizację zadań własnych Gminy z zakresu kultury
      fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych wskazanych
      w art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z
      2024 r. poz. 1465 z późn. zm.)”.
    Pytania

    1. Czy planowane przez Gminę przekazanie w drodze darowizny do X efektów Inwestycji,
      tj. nakładów na przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanego
      skateparku, jak i nakładów na zakup środków trwałych nabytych przez Gminę w
      ramach Inwestycji, będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?
    2. W przypadku uznania stanowiska Gminy w przedmiocie pytania pierwszego za
      nieprawidłowe – czy Gminie będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia VAT od
      wydatków związanych z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Gminy, planowane przekazanie w drodze darowizny do X efektów Inwestycji,
      tj. nakładów na przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanego
      skateparku, jak również nakładów na zakup środków trwałych nabytych przez Gminę
      w ramach Inwestycji, nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
    2. W przypadku uznania stanowiska Gminy w przedmiocie pytania pierwszego za
      nieprawidłowe, tj. że planowane przekazanie w drodze darowizny do X efektów
      Inwestycji, tj. nakładów na przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanie
      skateparku, jak również nakładów na zakup środków trwałych nabytych przez Gminę
      w ramach Inwestycji, będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
      Gmina stoi na stanowisku, że będzie jej przysługiwało prawo do pełnego odliczenia
      VAT od wydatków związanych z realizacją Inwestycji.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061; dalej: „Kodeks cywilny”) nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej
    stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem
    związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią
    odrębny od gruntu przedmiot własności. Z definicji tej wynika zatem, że na gruncie prawa
    cywilnego można wyodrębnić trzy rodzaje nieruchomości w sensie prawnym: grunty
    (stanowiące część powierzchni ziemskiej), budynki trwale z gruntem związane (tzw.
    nieruchomości budynkowe), części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe). Zgodnie
    natomiast z brzmieniem art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może
    być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych, a częścią składową
    rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej
    zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego – art. 47
    § 2 Kodeksu cywilnego.
    W konsekwencji na gruncie prawa cywilnego, nakłady poniesione na nieruchomość (np.
    wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie i modernizacja istniejących budynków
    lub budowli, w tym ich rozbudowa), stanowią część składową gruntu i tym samym
    stanowią własność właściciela gruntu. Wszystko to co zostało trwale z gruntem złączone,
    stanowi bowiem jego część składową.

    W związku z tym w sytuacji, gdy Gmina wykona Inwestycję polegającą na przebudowie
    stadionu lekkoatletycznego oraz budowie skateparku, która znajduje się na gruntach
    stanowiących własność X, to prawo własności do tych obiektów będzie przypadało X.
    Jednocześnie, podmiotowi, który poniósł koszt nakładów na cudzą nieruchomość (Gminie)
    przysługuje prawo do domagania się od właściciela nieruchomości (X) nabycia tych
    nakładów, które z kolei na gruncie przepisów ustawy o VAT jest traktowane jako
    świadczenie usług.
    Stosownie do art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
      byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
      ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
      stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika.
    Natomiast w odniesieniu do nakładów na zakup środków trwałych, które zostaną nabyte
    przez Gminę w ramach realizacji Inwestycji, a które nie będą stanowiły elementów
    składowych nieruchomości stanowiących własność X m.in. wyposażenie szatni stadionu
    lekkoatletycznego czy monitoring skateparku, to przeniesienie prawa własności do nich
    będzie stanowiło na gruncie ustawy o VAT dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny;
    – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    W konsekwencji ustawa o VAT przewiduje, że opodatkowaniu VAT na zasadach
    analogicznych jak czynności odpłatne mogą podlegać również czynności dokonywane
    nieodpłatnie, o ile czynności te służyłyby celom innym niż działalność gospodarcza
    dokonującego darowizny podatnika lub dokonującemu darowizny przysługiwało w części
    lub w całości prawo do obniżenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem lub
    wytworzeniem przedmiotu nieodpłatnie przekazanego.
    Tak jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Gmina planuje bezpośrednio po
    zakończeniu realizacji Inwestycji, tj. przebudowie stadionu lekkoatletycznego oraz
    budowie skateparku, przekazać efekty Inwestycji do X nieodpłatnie w drodze darowizny.
    Potwierdza to brzmienie art. 888 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę
    darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swego majątku.

    Biorąc zatem pod uwagę fakt, że Gmina planuje bezpośrednio po zakończeniu realizacji
    Inwestycji dokonać nieodpłatnego przekazania efektów Inwestycji na rzecz X, to Gminie
    nie będzie przysługiwało ani w całości, ani w części prawo do odliczenia VAT od wydatków
    na nabycie lub wytworzenie efektów Inwestycji. Konsekwencją powyższego będzie
    natomiast fakt, że planowanego przez Gminę nieodpłatnego przeniesienia efektów
    Inwestycji nie będzie można traktować jako podlegającego opodatkowaniu VAT „użycia
    towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika”, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, ani
    „przekazania nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
    przedsiębiorstwa”, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, gdyż Gminie nie
    będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT od wydatków na realizację Inwestycji.
    Jednocześnie, zdaniem Gminy, dokonując realizacji Inwestycji, która ma na celu realizację
    zadań własnych Gminy z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych
    i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym) i która
    zostanie przekazana nieodpłatnie, tj. w drodze darowizny do X będącej samorządową
    instytucją kultury, Gmina nie działa w charakterze podatnika VAT.
    Mianowicie, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatników organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, realizując Inwestycję, której efekty zostaną nieodpłatnie
    przekazane do X, Gmina nie działa w charakterze podatnika VAT, a w efekcie planowana
    darowizna efektów Inwestycji nie może zostać zakwalifikowana również jako podlegające
    opodatkowaniu VAT „nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika” w myśl art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, ani „przekazania
    nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa”, o którym
    mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Biorąc powyższe pod uwagę Gmina stoi na stanowisku, że planowane przekazanie w
    drodze darowizny do X efektów Inwestycji, tj. nakładów na przebudowę stadionu
    lekkoatletycznego oraz wybudowanego skateparku, jak również nakładów na zakup
    środków trwałych nabytych przez Gminę w ramach Inwestycji, nie będzie stanowiło
    czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Ad 2.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Biorąc pod uwagę treść art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku uznania stanowiska
    Gminy w przedmiocie pytania pierwszego za nieprawidłowe, tj. że planowane przekazanie
    w drodze darowizny do X efektów Inwestycji, tj. nakładów na przebudowę stadionu

    lekkoatletycznego oraz wybudowanego skateparku, jak również nakładów na zakup
    środków trwałych nabytych przez Gminę w ramach Inwestycji będzie stanowiło czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT należy uznać, że wydatki związane z realizacją Inwestycji
    będą miały związek z czynnością opodatkowaną VAT w postaci nieodpłatnego przekazania
    efektów Inwestycji na rzecz X.
    W konsekwencji w przypadku uznania stanowiska Gminy w przedmiocie pytania
    pierwszego za nieprawidłowe, tj. że planowane przekazanie w drodze darowizny do X
    efektów Inwestycji, tj. nakładów na przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz
    wybudowanego skateparku, jak również nakładów na zakup środków trwałych nabytych
    przez Gminę w ramach Inwestycji będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu
    VAT, Gmina stoi na stanowisku, że będzie jej przysługiwało prawo do pełnego odliczenia
    VAT od wydatków związanych z realizacją Inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie określenia czy planowane
    przez Gminę przekazanie w drodze darowizny do X efektów inwestycji, tj. nakładów na
    przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanie skateparku, jak i nakładów na
    zakup środków trwałych nabytych przez Gminę w ramach inwestycji, będzie stanowiło
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
      umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży
      na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
      komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
      jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze

      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co
    do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać
    dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym
    usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone
    wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przy czym przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Kwestia „odpłatności” była niejednokrotnie przedmiotem rozpatrzenia przez Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak zauważył Trybunał w wyroku w sprawie C-102/86:
      „Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno
      zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto
      odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”.
    Należy też zwrócić uwagę na wyrok C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der
    Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie Trybunał zauważył, że czynność:
      „Podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między
      usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
      przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
      przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    W orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80 Trybunał stwierdził, że świadczenie
    podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi
    świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć
    możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu
    VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:
    · istnieje związek prawny między dostawcą i odbiorcą bądź między usługodawcą i
      usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne;
    · wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę/usługodawcę stanowi wartość faktycznie
      przekazaną w zamian za dokonywane dostawy bądź świadczone usługi na rzecz
      odbiorcy;
    · istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub
      usługi;
    · odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem;
    · istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Jednakże ustawodawca przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte w
    przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy, zaś w przypadku świadczenia usług w
    art. 8 ust. 2 ustawy.
    I tak, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z kolei na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy:

      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
      niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
      towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie
    towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało, w całości lub w
    części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
    tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Powyższe oznacza, że przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika w
    formie darowizny uznaje się za odpłatną dostawę towarów, o ile podatnikowi
    przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub
    ich części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego to
    nieodpłatne przekazanie towarów nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i
    nie będzie rodziło obowiązków w zakresie podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania
    nieodpłatnego przekazania towarów – w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako
    wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one
    przekazane.
    Ponadto usługa o charakterze nieodpłatnym, tj. w ramach której odbiorca świadczenia nie
    jest obowiązany do żadnego świadczenia ekwiwalentnego na rzecz świadczącego usługę,
    może podlegać opodatkowaniu, jeżeli świadczenie usługi nastąpi dla celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług formułują zatem zasadę, że
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega co do zasady odpłatne
    świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie traktuje się jako odpłatne w
    przypadkach określonych w art. 8 ust. 2 ustawy.
    Dla stwierdzenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy art. 8 ust. 2 ustawy istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne
    świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy
    przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione
    jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług
    niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie
    usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach realizacji inwestycji pn. „(...)”
    planują Państwo przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz skateparku (dalej:
    „Inwestycja”). Inwestycja zostanie zrealizowana na gruntach stanowiących własność
    Miejskiego (...) (dalej: „X”). X jest samorządową instytucją kultury, której organizatorem jest
    Gmina. Do zadań X należy upowszechnianie i ochrona kultury oraz prowadzenie
    działalności innej niż działalność kulturalna w zakresie kultury fizycznej i rekreacji. X
    posiada osobowość prawną oraz jest czynnym podatnikiem VAT. Ponadto, w ramach
    realizacji Inwestycji, poniosą Państwo nakłady na zakup szeregu środków trwałych
    związanych m.in. z zakupem wyposażenia szatni stadionu lekkoatletycznego czy
    monitoringu skateparku.
    Na tle powyższego Państwa wątpliwości dotyczą m.in. określenia, czy planowane przez
    Gminę przekazanie w drodze darowizny do X efektów inwestycji w postaci nakładów na
    przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanie skateparku, będzie stanowiło
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
    W tym miejscu należy zauważyć, że na podstawie art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Według art. 47 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.

      § 2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    W myśl art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 191 Kodeksu cywilnego:
      Własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z
      nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
    Zatem z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady na nieruchomość (np. wybudowanie
    budynku lub budowli oraz ulepszenie istniejących budynków lub budowli) stanowią jej
    część składową i tym samym własność właściciela nieruchomości. Własność
    nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością
    w taki sposób, że stała się jej częścią składową. W sytuacji, gdy dzierżawca/najemca
    /użytkownik dokona nakładów na nieruchomość, która nie stanowi jego własności,
    nakłady te staną się zatem częścią nieruchomości i przypadną właścicielowi.
    Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Katowicach (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z
    26 kwietnia 2016 r. sygn. I ACa 1126/15):
      Nakłady nie są rzeczą w rozumieniu art. 45 k.c., nawet jeśli polegają na przyłączeniu
      jakichś rzeczy (na przykład materiałów budowlanych) z rzeczą inną (na przykład z
      nieruchomością), przez ich przyłączenie bowiem stają się jej częścią składową, o
      jakiej mowa w art. 47 § 2 k.c. lub w art. 48 k.c. Oznacza to, że nie jest możliwe
      nabycie ich własności, jej przedmiotem bowiem być może jedynie rzecz.
    Dokonanie nakładów na cudzą nieruchomość powoduje powstanie roszczenia o zwrot
    poniesionych nakładów względem właściciela nieruchomości. Roszczenie to nie stanowi
    natomiast prawa rzeczowego, a jedynie prawo o charakterze zobowiązaniowym,
    uprawniające do żądania zwrotu poniesionych nakładów. Tym samym, prawo to nie może
    stanowić towaru w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast podmiot,
    który dysponuje takim prawem w postaci poniesionych nakładów, może to prawo
    przenieść na rzecz innego podmiotu. W konsekwencji w przypadku „zbycia nakładów”, nie
    dochodzi do przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak właściciel. Zatem należy
    przyjąć, że „zbycie nakładów” na cudzą nieruchomość nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, gdyż nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą (zbiorem
    rzeczy), które mogą stanowić towar, a nakład jest prawem (roszczeniem) majątkowym,
    które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że przekazanie przez
    Państwa w drodze darowizny efektów inwestycji w postaci nakładów na przebudowę
    stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanie skateparku, nie stanowi dostawy towarów
    w rozumieniu art. 7 ustawy. Czynność ta stanowić może świadczenie usług w rozumieniu

    art. 8 ustawy. Z uwagi natomiast na fakt, że opisane przekazanie nastąpi w drodze
    darowizny, kwestia uznania tej czynności za odpłatne świadczenie usług opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług powinna być rozważana w kontekście art. 8 ust. 2 ustawy.
    Aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu powinno być ono
    świadczeniem do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      (...)
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
    · inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
    · mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.

    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym
      terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
    Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Wynika to chociażby z racji
    uprzywilejowania tych jednostek przez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za
    podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu
    władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego
    działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w
    zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki
    samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do
    zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i
    nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności
    podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w
    perspektywie ogólnej zasady, tj. że realizacja inwestycji ma służyć zaspokajaniu
    zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Należy zatem stwierdzić, że każde działanie
    podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i
    finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy, należy uznać za działanie
    publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest
    wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.
    W przedstawionej sytuacji realizacja inwestycji w ramach której poniosą Państwo m.in.
    nakłady na przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanie skateparku ma na
    celu realizację zadań własnych Gminy z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów
    rekreacyjnych i urządzeń sportowych wskazanych w art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    samorządzie gminnym. Ponadto – jak Państwo wskazali – celem realizacji przez Gminę
    wskazanej inwestycji nie jest działalność zarobkowa, a poniesione przez Państwa wydatki
    na realizację inwestycji nie będą przez Gminę wykorzystywane do jakiejkolwiek
    działalności odpłatnej. Wskazali Państwo również, że przed dokonaniem darowizny Gmina
    nie będzie w żaden sposób wykorzystywać efektów inwestycji.
    Zatem przekazanie przez Państwa w drodze darowizny nakładów na przebudowę
    stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanie skateparku zostanie zrealizowane poza
    zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Gmina
    realizując tę czynność nie będzie występować w charakterze podatnika podatku VAT, o

    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie działać będzie jako organ
    władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.
    W konsekwencji planowane przez Państwa przekazanie w drodze darowizny efektów
    inwestycji w postaci nakładów na przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz
    wybudowanego skateparku nie będzie stanowiło odpłatnego świadczenia usług w
    rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy, a zatem nie będzie stanowiło czynności podlegającej
    opodatkowaniu VAT w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy planowane przez Gminę przekazanie w
    drodze darowizny do X efektów inwestycji w postaci nakładów na zakup środków
    trwałych, które zostaną nabyte przez Gminę w ramach inwestycji, będzie stanowiło
    czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
    W odniesieniu do ww. nakładów, które zostaną nabyte przez Gminę w ramach realizacji
    inwestycji, a które nie będą stanowiły elementów składowych nieruchomości X (m.in.
    wyposażenie szatni stadionu lekkoatletycznego czy monitoring skateparku), stwierdzić
    należy, że przeniesienie prawa własności do nich będzie stanowiło na gruncie ustawy
    dostawę towarów.
    Jak wynika z powołanych wcześniej przepisów opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazania oraz darowizny wskazane w art.
    7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie
    lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Aby nieodpłatne przekazanie towarów w świetle ww. przepisu podlegało opodatkowaniu
    VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:
    · nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
    · przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
    · przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi
      przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części
      składowych.
    Oznacza to, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę
    towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym
    części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy, który stanowi, że:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku
    ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających
    temu podatkowi.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, powinien spełnić również
    przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast w myśl przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik

    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zatem
    warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia
    podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Jak Państwo wskazali realizacja inwestycji, w ramach której poniosą Państwo m.in. nakłady
    na zakup środków trwałych, ma na celu realizację zadań własnych Gminy z zakresu kultury
    fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych wskazanych w
    art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym. Jednocześnie z opisu sprawy wynika,
    że celem realizacji przez Gminę wskazanej inwestycji nie jest działalność zarobkowa, a w
    ydatki poniesione przez Gminę na realizację inwestycji nie będą przez Gminę
    wykorzystywane do jakiejkolwiek działalności odpłatnej. Wskazali Państwo również, że
    przed dokonaniem darowizny Gmina nie będzie w żaden sposób wykorzystywać efektów
    inwestycji.
    Zatem w omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia podatku VAT
    naliczonego nie zostanie spełniony, gdyż inwestycja w ramach której Gmina nabywa ww.
    środki trwałe związana jest z realizacją zadań własnych, a przed dokonaniem darowizny
    do X Gmina nie będzie w żaden sposób wykorzystywać efektów inwestycji.
    W konsekwencji – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – Gmina nie będzie miała prawa do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem środków trwałych w
    ramach inwestycji.
    Wobec powyższego z uwagi na to, że od wydatków na nabycie ww. środków trwałych
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego – nie zostanie
    spełniony warunek z art. 7 ust. 2 ustawy.
    Tym samym planowane przez Państwa przekazanie w drodze darowizny efektów
    inwestycji w postaci nakładów na zakup środków trwałych nie będzie podlegało
    opodatkowaniu VAT w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, gdyż nie będzie stanowiło dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że planowane przekazanie w drodze darowizny do X efektów
    inwestycji, tj. nakładów na przebudowę stadionu lekkoatletycznego oraz wybudowanego
    skateparku, jak również nakładów na zakup środków trwałych nabytych przez Gminę w
    ramach inwestycji, nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także określenia, czy Gminie będzie przysługiwało prawo do
    pełnego odliczenia VAT od wydatków związanych z realizacją inwestycji (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 2), przy czym odpowiedzi na to pytanie oczekują Państwo w
    sytuacji uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania oznaczonego nr 1 za
    nieprawidłowe.
    W związku z tym, że Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    oceniłem jako prawidłowe stwierdzam, że udzielenie odpowiedzi na pytanie oznaczone we
    wniosku nr 2 stało się bezprzedmiotowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.