Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.614.2024.3.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Uznanie planowanej Reorganizacji za przeniesienie składników
majątkowych, które powinny zostać uznane za
wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub import usług (w
zależności od przedmiotu przeniesienia) podlegające
opodatkowaniu VAT w Polsce, w wyniku którego nabywca
będzie zobowiązany do rozpoznania VAT należnego,
rozpoznając jako podstawę opodatkowania wartość emisyjną
wydanych udziałów; a także uznanie, że nabywca, będzie
uprawniony do odliczenia podatku VAT w związku z
Reorganizacją
Słowa kluczowe: import-import usług
nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
odliczenia-odliczenie podatku
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
opodatkowanie
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
składnik-przeniesienie składników majątkowych
wartość-wartość emisyjna
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Ustalenie podstawy opodatkowania w
przypadku importu usług oraz dostawy towarów, dla
której podatnikiem jest ich nabywca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 9-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2-art. 25-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 30a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 30c-ust. 1
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego, w podatku od towarów i usług, jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek z 17 grudnia 2024 roku o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy w zakresie podatku od towarów i usług, uznania, że:
    - planowana Reorganizacja nie będzie stanowić transakcji przeniesienia przedsiębiorstwa,
    ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i należy zakwalifikować ją jako
    przeniesienie poszczególnych składników majątkowych, a w konsekwencji nie znajdzie
    zastosowania wyłączenie na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT;
    - wniesienie wkładu niepieniężnego w ramach Reorganizacji powinno zostać uznane za
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub import usług (w zależności od przedmiotu
    przeniesienia) podlegające opodatkowaniu VAT w Polsce, w wyniku którego nabywca
    będzie zobowiązany do rozpoznania VAT należnego, rozpoznając jako podstawę
    opodatkowania wartość emisyjną wydanych udziałów;
    - nabywca, będzie uprawniony do odliczenia VAT naliczonego rozpoznanego w związku z
    Reorganizacją (w konsekwencji, Reorganizacja będzie neutralna pod względem VAT dla
    stron w Polsce);
    - wpłynął 17 grudnia 2024 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 lutego 2025 r. (wpływ 18
    lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.;
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        B. sp. z o.o.

## Opis zdarzenia przyszłego

a. Charakterystyka A. i B.

    Wnioskodawca jest spółką kapitałową mającą siedzibę i zarząd na terenie (...).
    Wnioskodawca podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów w (...) i jest (...)
    rezydentem podatkowym. Wnioskodawca prowadzi działalność w formie spółki C. (C.),
    która jest odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Zainteresowany jest polską spółką kapitałową posiadającą siedzibę na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej i podlegającymi w Polsce opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Wnioskodawca i Zainteresowany należą do grupy D. (dalej: „Grupa”), (...). Grupa zapewnia
    kompleksowe rozwiązania w zakresie (...),(...). Dzięki (...) Grupa umożliwia klientom (...).
    Oprócz (...) oferta Grupy obejmuje również m.in. (...). Grupa działa w ponad (...) miastach w
    (...).
    W skład Grupy wchodzi spółka C. (dalej: „Holding”) oraz inne podmioty zlokalizowane na
    terenie różnych krajów Europy. Holding odpowiedzialny jest za strategiczne zarządzanie
    działalnością Grupy — jego rolą jest nadzór nad funkcjonowaniem wszystkich spółek
    wchodzących w skład Grupy i integracja zgodnie ze standardami obowiązującymi w Grupie
    oraz monitoring (...). Holding jest jedynym bezpośrednim udziałowcem B. oraz A.
    Struktura Grupy uwzględniająca Wnioskodawcę oraz Zainteresowanego prezentuje się
    następująco:
    (...)
    Pomiędzy Wnioskodawcą i Zainteresowanym występują więc powiązania w rozumieniu
    przepisów art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT.
    i. Szczegółowy opis działalności A.
    A. to spółka pełniąca kluczową rolę w Grupie. Jej główna działalność koncentruje się na (...)
    dla Grupy.
    Działalność A. opiera się na (...). W ramach tego modelu A. dokonuje zakupu (...). Po
    nabyciu (...) A. zajmuje się dostosowaniem (...) do wymagań klientów oraz (...).
    Następnie w celu (...) A. dokonuje sprzedaży zakupionych (...) podmiotom (...) w drodze
    leasingu (dalej: „Leasingodawcy”). Po dokonanej sprzedaży, (...) udostępnianie są A. w
    drodze leasingu zwrotnego. Na dzień złożenia niniejszego Wniosku, w ramach tego
    systemu Wnioskodawca posiada około (...). Każdorazowo nowe (...) nabywane przez A. są
    sprzedawane wyłącznie Leasingodawcom i następnie leasingowane zwrotnie, co
    umożliwia Grupie płynne finansowanie jej działalności. Po przejęciu posiadania (...) w
    ramach umowy leasingu zwrotnego, A. dokonuje dalszego leasingu (subleasingu) na rzecz
    spółek operacyjnych z poszczególnych jurysdykcji, działających w (...) i Polsce (dalej: „Spółki
    Operacyjne”). W Polsce funkcje Spółki Operacyjnej pełni B. sp. z.o.o. Spółki Operacyjne w
    zamian za (...) wypłacają wynagrodzenie na rzecz A.
    Oprócz zarządzania (...) A. prowadzi również działalność w zakresie (...). Wnioskodawca
    nabywa (...), głównie od podmiotów z (...), a następnie sprzedaje je poszczególnym
    Spółkom Operacyjnym, które odpowiadają za (...).
    Kluczowa działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w (...), w których składowane są (...)
    oraz (...) przed (...).
    Ponadto, A. pełni istotną funkcję w zakresie finansowania całej Grupy. W ramach funkcji
    finansowej Wnioskodawca między innymi zarządza (...) (...), a także odpowiada za (...).
    Wnioskodawca jest podatnikiem zarejestrowanym w (...) dla potrzeb podatku od towarów
    i usług, w dla transakcji transgranicznych jak podatnik VAT-UE. A. nie jest jednocześnie
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce i nie prowadzi
    działalności gospodarczej w Polsce za pośrednictwem stałego zakładu podatkowego.

    Podsumowując, A. jest centralnym operacyjnym podmiotem w strukturze Grupy, łączącym
    funkcje (...), co pozwala na efektywne zarządzanie kluczowym dla Grupy segmentem
    działalności, tj. (...), które (...). Wnioskodawca pełni także kluczową rolę w (...). W ramach
    działalności A. nie są realizowane zadania w obszarze funkcji holdingowej (także
    związanych z zarządzaniem strategicznym Grupą). Zadania te są wykonywane przez
    Holding.
    Struktura organizacyjna Wnioskodawcy
    A. funkcjonuje w oparciu o jednolitą, niezróżnicowaną strukturę organizacyjną. W
    szczególności Wnioskodawca nie dokonał wewnętrznego podziału na oddziały, piony czy
    działy, które mogłyby stanowić odrębne jednostki. Struktura wewnętrzna A. ma charakter
    jednowymiarowy, bez wyraźnego rozgraniczenia poszczególnych obszarów działalności. W
    konsekwencji, pracownicy Wnioskodawcy (zarówno kadra zarządzająca, jak i pozostali
    pracownicy) są przypisani do całego obszaru działalności prowadzonej przez podmiot – w
    obrębie A. nie istnieje podział na działy lub inne formy organizacyjne, do których
    przypisani byliby pracownicy odpowiedzialni tylko za konkretny obszar działalności
    prowadzonej przez Wnioskodawcę.
    Dodatkowo, w toku swojej działalności Wnioskodawca nie podjął działań organizacyjnych
    mających na celu rozdzielenie lub wyodrębnienie konkretnych funkcji biznesowych w
    ramach podmiotu. W szczególności nie wprowadzono formalnego podziału zadań czy
    odpowiedzialności, który skutkowałby powstaniem wyspecjalizowanych jednostek w
    ramach organizacji.
    Wnioskodawca nie prowadzi odrębnych ksiąg rachunkowych i raportowania finansowego
    dla konkretnych segmentów prowadzonej działalności (prowadzone są zbiorcze księgi
    rachunkowe). Ze względu na brak odrębnych ksiąg rachunkowych, odrębnych kont
    bilansowych i wynikowych, Wnioskodawca nie sporządza oddzielnych bilansów oraz
    rachunków zysków i strat tylko dla określonych części swojej działalności.
    ii. Szczegółowy opis działalności B.
    Zainteresowany jest podmiotem utworzonym w (...) roku. Został on nabyty przez Grupę
    dla celów (...). Zainteresowany podjął już pewne działania przygotowawcze mające
    umożliwić mu prowadzenie działalności gospodarczej, takie jak zatrudnienie pierwszych
    pracowników, wynajęcie niezbędnych pomieszczeń (magazynu oraz przestrzeni biurowej)
    oraz zamówienie (...).
    B. jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, w tym dla potrzeb (...)
    jako podatnik VAT UE. Zainteresowany nie jest jednocześnie zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług w (...) i nie prowadzi działalności gospodarczej w
    (...) za pośrednictwem stałego zakładu podatkowego.
    b. Planowana reorganizacja Grupy
    Ze względów biznesowych, chcąc uporządkować strukturę Grupy, Grupa planuje przenieść
    część działalności prowadzonej przez A. z (...) do Polski. W wyniku tego procesu działalność
    finansowa i logistyczna (zgodnie z opisem z wcześniejszej części Wniosku) nie będzie dalej
    prowadzona w (...), a A. nie będzie już pełnić w tym zakresie istotnych funkcji w ramach
    Grupy. Podkreślić jednakże należy, że w ramach reorganizacji przeniesione zostaną tylko
    wybrane komponenty posiadane przez Wnioskodawcę, które pozbawione będą zdolności
    do samodzielnego wykorzystania do prowadzenia określonej działalności gospodarczej.
    Część komponentów wykorzystywanych dotychczas przez A. – w szczególności umowy z
    pracownikami oraz umowy najmu nieruchomości (a więc kluczowe elementy w tego
    rodzaju działalności) – nie zostaną przeniesione do B. Umowy te zostaną wygaszone na
    poziomie Wnioskodawcy poprzez ich rozwiązanie. Szczegółowy opis składników
    przenoszonych do B. zawarty jest w dalszej części Wniosku.

    Wniesienie składników majątkowych do B. nastąpi w formie wkładu niepieniężnego w
    zamian za wydanie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym Zainteresowanego
    (dalej: „Reorganizacja”). Wniesienie aportem ma obejmować aktywa wykorzystywane
    obecnie przez A. do prowadzenia działalności, opisane w dalszej części Wniosku w pkt c
    „Opis przedmiotu Reorganizacji” (dalej: „Składniki Majątkowe”). Przeniesieniu Składników
    Majątkowych przez A. do B. towarzyszyć będzie w szczególności przeniesienie praw i
    obowiązków, wynikających z umów zawartych przez A., opisanych w pkt c. „Opis
    przedmiotu Reorganizacji” (dalej: „Umowy”).
    Należy zaznaczyć, że sam proces reorganizacji Grupy jest bardziej złożony i wiąże się z (...).
    W związku z tym Reorganizacja jest jednym z etapów tego obszernego procesu, tu akurat
    nakierowanym na podmiot polski i jego przewidywaną rolę w Grupie. Niniejszy Wniosek
    dotyczy natomiast wyłącznie składników majątkowych przenoszonych w ramach
    Reorganizacji, tj. w drodze aportu. Niezależnie od podejmowanych kroków, do B. nie będą
    przenoszeni pracownicy ani umowy dotyczące przestrzeni magazynowej.
    Na moment złożenia niniejszego Wniosku, A. wciąż kontynuuje prowadzoną dotychczas
    działalność gospodarczą.
    Jak zostało wcześniej wskazane, wniesienie Składników Majątkowych do B. nastąpi w
    formie wkładu niepieniężnego w zamian za wydanie udziałów w podwyższonym kapitale
    zakładowym Zainteresowanego. Mając na uwadze, że B. działa w formie spółki z
    ograniczoną odpowiedzialnością, wartość emisyjna udziałów może odpowiadać lub będzie
    wyższa od wartości nominalnej udziałów (odpowiadać będzie wartości rynkowej wkładu).
    Wskutek Reorganizacji struktura Grupy obejmująca Holding, A. oraz B. będzie wyglądać
    następująco:
    (...)
    Na dzień przeprowadzenia Reorganizacji A. będzie w posiadaniu aktualnego certyfikatu
    rezydencji podatkowej wydanego przez organy podatkowe.
    Wnioskodawca wskazuje, że Reorganizacja posiada uzasadnienie ze strony biznesowej,
    jednakże nie jest to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Dla potrzeb postępowania w
    zakresie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego należy przyjąć, że
    uzasadnienie biznesowe istnieje i ani głównym ani jednym z głównych celów
    przeprowadzanej Reorganizacji nie jest uzyskanie korzyści podatkowej.
    c. Opis przedmiotu Reorganizacji
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowy opis elementów przedmiotu
    Reorganizacji.
    i. Majątek
    Składniki Majątkowe A. obejmują środki trwałe, takie jak urządzenia techniczne, maszyny i
    materiały oraz wyposażenie operacyjne i biurowe, do których należą przede wszystkim (...)
    i (...), komponenty, sprzęt biurowy (np. drukarka), a także narzędzia warsztatowe i
    akcesoria, wyposażenie magazynowe (np. stojak montażowy, półki magazynowe,
    przyczepy skrzyniowe). W ramach Reorganizacji, środki trwałe należące do A. zostaną w
    całości przeniesione do B. Wnioskodawca podkreśla, że Składniki Majątkowe nie obejmują
    między innymi nieruchomości wykorzystywanych w jego działalności gospodarczej ani
    praw do takich nieruchomości, co zostało szerzej opisane w dalszej części Wniosku.
    W ramach Reorganizacji nie zostaną przeniesione środki pieniężne posiadane przez A.
    ii. Pracownicy i nieruchomości
    Kluczowa działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w (...), w których składowane są (...)
    oraz (...). Wskazać należy, że B. zawarło nowe umowy najmu obejmujące (...). W ramach
    procesu Reorganizacji natomiast na B. nie zostaną przeniesione żadne nieruchomości ani
    prawa do nieruchomości (takie, jak przykładowo umowy najmu nieruchomości, których

    stroną jest A.), które są kluczowe i niezbędne dla działalności prowadzonej przez
    Wnioskodawcę. W ramach Reorganizacji nie zostaną przeniesione także umowy z
    dostawcami mediów (np. woda, energia elektryczna).
    W tym miejscu podkreślić należy, że nieruchomości są jednym z dwóch kluczowych
    komponentów niezbędnych do funkcjonowania przedsiębiorstwa Wnioskodawcy – to w
    magazynach najmowanych przez A. składowane są (...) i (...), także w tych magazynach
    Wnioskodawca dostosuje (...) do potrzeb danego klienta końcowego. Bez dostępu do
    dużych powierzchni magazynowych nie byłoby możliwe prowadzenie tego rodzaju
    działalności.
    Drugi z filarów tego rodzaju działalności to dedykowani specjaliści. Wnioskodawca w
    ramach swojej działalności korzysta między innymi z pracowników fizycznych (takich jak
    (...), które zajmują się (...)), pracowników (...), a także z kadry zarządzającej. Ze względu na
    specyfikę działalności, a także przyjęty model biznesowy, Wnioskodawca nie jest w stanie
    prowadzić swojej działalności bez wsparcia tych pracowników.
    W ramach Reorganizacji pracownicy nie zostaną przeniesieni do B. Planowane jest, że B.
    zatrudni nowych pracowników w Polsce, którzy zostaną pozyskani przez Grupę w procesie
    rekrutacji. Proces tejże rekrutacji został już rozpoczęty przez B., a część niezbędnych
    pracowników została już zatrudniona (we ... r. Zainteresowany zatrudniał ... osób na
    różnych stanowiskach). Nie jest także intencją Grupy, aby do B. zostały przeniesione
    umowy zawarte z podmiotami trzecimi, na mocy których niektóre zadania, do wykonania
    których potrzebna jest kadra pracownicza, byłyby powierzone takim podmiotom (w
    ramach tzw. „outsourcingu”), gdyż A. nie zawierało tego typu umów.
    iii. Prawa i obowiązki wynikające z Umów
    Reorganizacja obejmie również przeniesienie praw i obowiązków wynikających z
    kluczowych Umów zawartych przez A. Prawa i obowiązki te zostaną przeniesione na B. w
    drodze cesji umów lub poprzez zawiązanie nowych umów.
    W szczególności, w ramach Reorganizacji przeniesione zostaną prawa i obowiązki
    wynikające z:
    (i) Umów dotyczących (...) leasingowanych podmiotom z Grupy prowadzącym działalność
    operacyjną w poszczególnych jurysdykcjach (np. (...)). W ramach tych umów A.
    leasinguje podmiotom z Grupy (...). (...) te są następnie leasingowane przez spółki
    operacyjne klientom końcowym, głównie operującym w (...),
    (ii) Umów o współpracy w zakresie leasingu (...) zawartych z podmiotami niepowiązanymi,
    które adresują między innymi szczegółowe zasady leasingu, dalszego leasingu i
    związanych z tym procesów.
    Natomiast w ramach Reorganizacji nie zostaną przeniesione żadne umowy związane z
    finansowaniem A. Takie finansowanie jest niezbędne dla działalności prowadzonej przez
    Wnioskodawcę, w związku z czym B. zawrze nowe umowy pożyczki. Nie zostaną też
    przeniesione umowy obejmujące usługi niezbędne dla prowadzenia działalności o
    parametrach i rozmiarach Wnioskodawcy, takie jak umowy dotyczące wsparcia
    księgowego, prawnego, a także dostaw (...).
    Dodatkowo, w ramach Reorganizacji nie zostaną także przeniesione umowy obejmujące
    rachunek bankowy Wnioskodawcy ani środki pieniężne (B. posiada własny rachunek
    bankowy).
    iv. Podsumowanie kluczowych aspektów planowanej Reorganizacji
    Z uwagi na zamiar przeprowadzenia przez A. i B. Reorganizacji, niniejszy Wniosek jest
    składany przed jej ukończeniem, w celu potwierdzenia skutków podatkowych tego
    zdarzenia. Jak zostało wskazane na początku Wniosku, w opisie zdarzenia przyszłego,
    Reorganizacja obejmująca przeniesienie własności Składników Majątkowych ma nastąpić
    w formie wniesienia wkładu niepieniężnego.

    W ramach Reorganizacji nie będą przenoszone przez A. wartości niematerialne i prawne,
    koncesje posiadane przez A., nie nastąpi przeniesienie pracowników, osób
    zarządzających, nieruchomości ani praw do nieruchomości, zobowiązań. W
    przedsiębiorstwie A. pozostanie również dokumentacja księgowa oraz nazwa
    przedsiębiorstwa. Przeniesieniu nie ulegną także prawa i obowiązki wynikające z umów o
    pracę z pracownikami A., a także umowy z dostawcami mediów (np. woda, energia
    elektryczna). W ramach Reorganizacji nie zostaną również przeniesione środki pieniężne
    posiadane przez A. ani sam rachunek bankowy.
    Z uwagi na liczne wyłączenia składników przenoszonych w ramach Reorganizacji (w
    szczególności związanych z pracownikami, osobami zarządzającymi, a także
    nieruchomościami i prawami do nieruchomości), przenoszone Składniki Majątkowe nie
    będą samodzielne i niezależne, a konieczne będzie podjęcie dodatkowych kroków przez B.
    w celu rozpoczęcia prowadzenia działalności (w szczególności zatrudnienie pracowników,
    zawarcie umów najmu, a także umów z dostawcami mediów; proces ten został już
    rozpoczęty przez B.).
    d. Działalność Wnioskodawcy po Reorganizacji
    Po przeprowadzeniu Reorganizacji, A. nie zamierza kontynuować obecnie prowadzonej
    działalności. Intencją Grupy jest, aby funkcje pełnione dotychczas w Grupie przez
    Wnioskodawcę były kontynuowane przez B.
    Podkreślić jednakże należy, że w ramach Reorganizacji przeniesione zostaną tylko
    wybrane i nieliczne komponenty posiadane przez Wnioskodawcę, które pozbawione będą
    przymiotu samodzielności. Komponenty (przykładowo umowy), które nie zostaną
    przeniesione do B., zostaną wygaszone na poziomie Wnioskodawcy (przykładowo poprzez
    rozwiązanie umów). Wskazać należy, że większość niezbędnych umów i zasobów
    (przykładowo umowy o pracę, najem nieruchomości) zostanie pozyskana bezpośrednio
    przez B. i nie będzie częścią Reorganizacji.
    W związku z tym istnienie A. w Grupie nie będzie już dłużej wymagane, jednakże decyzja w
    sprawie dalszych losów tego podmiotu nie została jeszcze podjęta.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowali Państwo opis zdarzenia przyszłego przez
    wskazanie, że:
    - wartość wkładu na dzień przeniesienia zostanie określona w statucie, umowie spółki lub
    w innym dokumencie o podobnym charakterze;
    - wartość wkładu na dzień przeniesienia odpowiadać będzie wartości rynkowej tego
    wkładu. W związku z czym jego wartość nie będzie niższa od wartości rynkowej;
    - nabycie Składników Majątkowych związane będzie z przeniesieniem prawa własności do
    nich i zostaną one przetransportowane na terytorium innego państwa członkowskiego
    niż państwo wysyłki (z (...) do Polski);
    - nabyte w ramach Reorganizacji Składniki Majątkowe będą wykorzystywane przez B.
    (nabywcę) do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT;
    - na moment aportu B. będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy Składniki Majątkowe przenoszone przez A. w ramach Reorganizacji będą stanowić
      przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a w konsekwencji aport
      będzie podlegać przepisom Ustawy o VAT?
    2. W przypadku potwierdzenia prawidłowości stanowiska Zainteresowanych odnośnie
      pytania nr 1 i uznania, że Składniki Majątkowe nie będą stanowiły przedsiębiorstwa ani
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa – czy wniesienie wkładu niepieniężnego w
      ramach Reorganizacji powinno zostać uznane za wewnątrzwspólnotowe nabycie

      towarów lub import usług (w zależności od przedmiotu przeniesienia) podlegające
      opodatkowaniu VAT w Polsce, w wyniku którego B. jako nabywca będzie zobowiązany
      do rozpoznania VAT należnego, rozpoznając jako podstawę opodatkowania wartość
      emisyjną wydanych udziałów?
    3. Czy B., jako nabywca, będzie uprawnione do odliczenia VAT naliczonego rozpoznanego
      w związku z Reorganizacją?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pytanie nr 1.
    Zdaniem Zainteresowanych, planowana Reorganizacja nie będzie stanowić transakcji
    przeniesienia przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”),
    jako że należy zakwalifikować ją jako przeniesienie poszczególnych składników
    majątkowych. W konsekwencji do Reorganizacji tej nie znajdzie zastosowania wyjątek
    określony w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT i tym samym Reorganizacja będzie podlegać
    przepisom Ustawy o VAT.
    Pytanie nr 2.
    Zdaniem Zainteresowanych, w przypadku potwierdzenia prawidłowości stanowiska
    Zainteresowanych odnośnie do pytania nr 1, wniesienie wkładu niepieniężnego w ramach
    Reorganizacji powinno zostać uznane za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub
    import usług (w zależności od przedmiotu przeniesienia) podlegające opodatkowaniu VAT
    w Polsce, w wyniku którego B. jako nabywca będzie zobowiązany do rozpoznania VAT
    należnego, rozpoznając jako podstawę opodatkowania wartość emisyjną wydanych
    udziałów.
    Pytanie nr 3.
    Zdaniem Zainteresowanych, B., jako nabywca, będzie uprawnione do odliczenia VAT
    naliczonego rozpoznanego w związku z Reorganizacją (w konsekwencji, Reorganizacja
    będzie neutralna pod względem VAT dla stron w Polsce).
    IV. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca i Zainteresowany będą uczestniczyć w tym samym
    zdarzeniu przyszłym, zgodnie z art. 14r Ordynacji podatkowej występują o wydanie
    interpretacji indywidualnej we wniosku wspólnym. Określenie, czy planowana
    Reorganizacja będzie podlegała opodatkowaniu VAT z punktu widzenia Wnioskodawcy,
    będzie wpływało na jego obowiązki w zakresie między innymi wystawienia faktury VAT na
    rzecz B., a także potencjalnie rozpoznania VAT należnego na transakcji.
    Z punktu widzenia B. określenie, czy planowana Reorganizacja będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT, będzie bezpośrednio wpływało na rozpoznanie VAT należnego na tej
    transakcji oraz na potencjalny obowiązek zapłaty PCC.
    Każda ze stron Reorganizacji ma zatem istotny interes prawny w tym, aby wystąpić z
    wnioskiem wspólnym o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego
    dotyczącej tego samego zdarzenia przyszłego.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Natomiast zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT przepisów tej ustawy nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP. Oznacza to, iż do transakcji mającej za
    przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część nie znajdą zastosowania
    przepisy Ustawy o VAT.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, ma on
    zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach
    których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, także w

    drodze wniesienia wkładu) przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.; dalej: „Kodeks
    Cywilny”) lub jego zorganizowanej części zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
    Zbycie przedsiębiorstwa
    Przepisy Ustawy o VAT nie zawierają definicji "przedsiębiorstwa", zatem dla potrzeb
                                        1regulacji podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55 Kodeksu Cywilnego.
    Takie stanowisko zostało uznane za prawidłowe przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 17 marca 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    1.4012.59.2023.2.AKA).
    Zgodnie z wyżej wymienionym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym
    zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia
    działalności gospodarczej i obejmuje ono w szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa);
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
    wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
    do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
    prawnych;
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5. koncesje licencje i zezwolenia;
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład
    kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji
    określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem
    czynności prawnej.
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym, funkcjonalnym i finansowym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Istotne jest, aby w zbywanym
    przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi
    składnikami, tak żeby przekazana masa majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej.
    Dodatkowo, na gruncie interpretacji podatkowych podkreślane jest, że zespół składników
    majątkowych nie stanowi przedsiębiorstwa, jeśli w ramach konkretnej transakcji nie
    dochodzi do przeniesienia istotnych z punktu widzenia konkretnego przedsiębiorstwa
    składników. Jako przykład można wskazać księgi rachunkowe, nieruchomości lub
    pracowników. Zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    wyartykułowanym w interpretacji indywidualnej z dnia 26 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-
    3.4012.411.2023.4.AW:
    „Co do zasady – zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa decyduje
    pełen zakres zbywanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć

    przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego
    przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników,
    które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstw”.
    W świetle powyższego należy podkreślić, że Reorganizacja obejmować będzie tylko
    wybrane składniki majątkowe, a nie całość przedsiębiorstwa prowadzonego przez A. Jak
    zostało wskazane we wcześniejszych częściach Wniosku, z zakresu Reorganizacji
    wyłączone zostaną kluczowe elementy, które są niezbędne do kontynuowania działalności
    przez podmiot przejmujący. W szczególności wskazać tutaj można elementy wymienione
        1w art. 55 Kodeksu Cywilnego, takie jak nazwa przedsiębiorstwa, własność nieruchomości,
    prawa wynikające z umów najmu nieruchomości, a w szczególności pracownicy (w tym
    kadra zarządzająca). Te braki wskazują na niekompletność funkcjonalną przenoszonego
    majątku, która nie będzie pozwalać na samodzielne prowadzenie działalności
    gospodarczej przez B. na podstawie przeniesionych Składników Majątkowych. Podkreślić
    należy, że przenoszone komponenty nie będą także stanowić całości pod względem
    organizacyjnym.
    Przenoszone Składniki Majątkowe same w sobie nie stworzą zorganizowanej struktury
    zdolnej do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Brak w nich spójności
    organizacyjnej i funkcjonalnej, która charakteryzuje przedsiębiorstwo jako całość, między
    innymi ze względu na fakt, że w ramach Reorganizacji nie zostaną przeniesieni pracownicy
    Wnioskodawcy zaangażowani w jej działalność, a także nieruchomości i prawa do nich. W
    związku z tym nie zachowano kluczowych powiązań między przenoszonymi składnikami a
    pracownikami odpowiedzialnymi za kluczowe procesy operacyjne A., co uniemożliwia
    kontynuację działalności w dotychczasowej formie.
    Ponadto, przeniesieniu nie będą podlegać prawa do biura oraz przestrzeni magazynowej,
    stanowiące nieodzowny element prowadzonej przez A. działalności. Ze względu na jej
    specyfikę, (...) są niezbędne w prowadzonej przez A. działalności, z uwagi na konieczność
    (...). W magazynach tych prowadzone są również (...) Wnioskodawcy, obejmujące między
    innymi (...) . Brak tych kluczowych składników infrastrukturalnych dodatkowo potwierdza,
    że przenoszone aktywa nie tworzą funkcjonalnej całości zdolnej do samodzielnego
    prowadzenia działalności gospodarczej, która jest prowadzona przez A. Biuro i magazyn
    są bowiem niezbędne do efektywnego zarządzania i realizacji podstawowych procesów
    operacyjnych Wnioskodawcy.
    Dodatkowo, w ramach Reorganizacji do B. nie zostaną przeniesione żadne umowy
    związane z finansowaniem A. Takie finansowanie jest niezbędne dla działalności
    prowadzonej przez Wnioskodawcę, w związku z czym B. zawrze nowe umowy pożyczki.
    Nie zostaną też przeniesione umowy obejmujące usługi niezbędne dla prowadzenia
    działalności o parametrach i rozmiarach Wnioskodawcy, takie jak umowy dotyczące
    wsparcia księgowego, prawnego, a także dostaw (...) i (...).
    Dodatkowo, w ramach Reorganizacji nie zostaną przeniesione umowy obejmujące
    rachunek bankowy Wnioskodawcy ani środki pieniężne (B. posiada własny rachunek
    bankowy).
    W konsekwencji, sam fakt przeniesienia wybranych aktywów i umów nie będzie zapewniać
    możliwości prowadzenia działalności w sposób analogiczny do przedsiębiorstwa, z którego
    przenoszone są te komponenty. Podkreślić należy, że Reorganizacja nie obejmuje
    większości niezbędnych elementów, które umożliwiałyby nabywcy kontynuowanie
    działalności gospodarczej A. w jej dotychczasowym kształcie i zakresie. Innymi słowy,
    przenoszone Składniki Majątku pozbawione są przymiotu samodzielności i niezależności,
    które to immanentnie wpisane są w definicję przedsiębiorstwa.
    W konsekwencji, w ocenie Zainteresowanych, nie ma możliwości uznania przedmiotu
    Reorganizacji za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.
    Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa

    W celu stwierdzenia, czy planowana Reorganizacja będzie podlegać przepisom Ustawy o
    VAT, należy dodatkowo ustalić, czy przedmiot Reorganizacji nie może zostać uznany za
    ZCP.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT przez ZCP rozumie się organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania przeznaczone do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania. Z przepisu tego wynika zatem, że za ZCP można
    uznać wchodzący w skład przedsiębiorstwa taki zespół składników materialnych i
    niematerialnych w tym zobowiązań, który jest jednocześnie:
    A. wyodrębniony organizacyjnie,
    B. wyodrębniony finansowo,
    C. wyodrębniony funkcjonalnie.
    - a zarazem mógłby samodzielnie stanowić niezależne przedsiębiorstwo.
    W ocenie Wnioskodawcy nie zostaną spełnione wszystkie wyodrębnienia konstytuujące
    ZCP, o której mowa w art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT:
    Ad. A) Wyodrębnienie organizacyjne
    Zgodnie z utrwalonym poglądem organów podatkowych wyodrębnienie organizacyjne
    oznacza, że odrębny pod względem organizacyjnym zespół składników materialnych i
    niematerialnych powinien być umiejscowiony w strukturze organizacyjnej jako dział,
    oddział, pion, wydział itp. Istotne w tym względzie jest formalne potwierdzenie struktury
    organizacyjnej, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w stosownej dokumentacji, tj.
    uchwale właściwego organu, brzmieniu statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym
    charakterze. Stanowisko to wynika m.in. z: interpretacji indywidualnej z dnia 27 grudnia
    2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.333.2023.2.MPU; interpretacji indywidualnej z dnia 20
    listopada 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.439.2023.2.AKS oraz interpretacji
    indywidualnej z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.22.2022.3.MAZ.
    Jak zostało wcześniej wskazane, A. funkcjonuje w oparciu o jednolitą, niezróżnicowaną
    strukturę organizacyjną. Składniki Majątkowe nie są organizacyjnie lub formalnie
    wyodrębnione w ramach A. Ponadto przedmiot Reorganizacji nie został przypisany do
    żadnej struktury wyodrębnionej przez A. w postaci chociażby działu lub departamentu. W
    konsekwencji, pracownicy Wnioskodawcy (zarówno kadra zarządzająca, jak i pozostali
    pracownicy) są przypisani do całego obszaru działalności prowadzonej przez podmiot – w
    obrębie A. nie istnieje podział na działy lub inne formy organizacyjne, do których
    przypisani byliby pracownicy odpowiedzialni tylko za konkretny obszar działalności
    prowadzonej przez Wnioskodawcę.
    W toku swojej działalności Wnioskodawca nie podjął działań reorganizacyjnych mających
    na celu rozdzielenie lub wyodrębnienie konkretnych funkcji biznesowych w ramach
    podmiotu. W szczególności nie wprowadzono formalnego podziału zadań czy
    odpowiedzialności, który skutkowałby powstaniem wyspecjalizowanych jednostek w
    ramach organizacji.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy przedmiot Reorganizacji nie spełnia
    kryterium wyodrębnienia organizacyjnego, gdyż nie jest on wyodrębniony w sposób
    formalny w strukturze A. (np. na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym
    charakterze) i nie funkcjonuje on również w postaci oddziału, departamentu, wydziału.
    Takie stanowisko zgodne jest chociażby z interpretacją indywidualną z dnia 12 lutego 2024
    r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012. 771.2023.1.AKA; interpretacją indywidualną z dnia 5 stycznia
    2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012 .645.2023.1.AKA oraz interpretacją indywidualną z dnia 4
    grudnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3. 4012.328.2023.5.PJ.
    Ad. B) Wyodrębnienie finansowe

    Wyodrębnienie finansowe zdaniem Wnioskodawcy należy rozpatrywać na płaszczyźnie
    formalnej. Tak rozumiana odrębność oznacza wymóg wdrożenia specjalnie dostosowanej
    ewidencji zdarzeń gospodarczych, która pozwalałaby na rozdzielenie przychodów i
    kosztów działalności ZCP od przychodów i kosztów całego przedsiębiorstwa
    Wnioskodawcy.
    Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję
    zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz
    należności i zobowiązań do ZCP. W sytuacji wyodrębnienia finansowego powinno być
    możliwe oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części,
    bez potrzeby przeprowadzania dodatkowych analiz czy wyliczeń. Takie stanowisko zostało
    przedstawione m.in. w prawomocnych wyrokach WSA w Gdańsku w wyroku z 7 września
    2021 r., sygn. I SA/Gd 534/21 oraz NSA z 12 stycznia 2021 r. sygn. I FSK 324/20 i z 28
    stycznia 2019 r., sygn. I FSK 293/17.
    Wskazać należy, że Wnioskodawca nie prowadzi odrębnych ksiąg rachunkowych dla
    działalności będącej przedmiotem Reorganizacji. System księgowy A. nie posiada
    odrębnych kont wynikowych i bilansowych przypisanych do tego segmentu działalności.
    Ze względu na brak odrębnych ksiąg rachunkowych, odrębnych kont bilansowych i
    wynikowych, Wnioskodawca nie sporządza oddzielnych bilansów oraz rachunków zysków i
    strat tylko dla określonych części swojej działalności. Bez przeprowadzenia dodatkowych
    analiz oraz wyliczeń niemożliwe byłoby przyporządkowanie przychodów i kosztów, a także
    należności i zobowiązań obejmujących tylko konkretną część działalności prowadzonej
    przez A.
    Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe obejmujące całość prowadzonej działalności
    (w tym także przedmiot Reorganizacji). W związku z tym nie prowadzi on oddzielnych kont
    rachunkowych, na których prowadzona byłaby oddzielna ewidencja przychodów, kosztów,
    aktywów i pasywów związanych wyłącznie ze Składnikami Majątkowymi. Ponadto Składniki
    Majątkowe nie posiadają odrębnego rachunku bankowego. Wnioskodawca posiada jeden
    rachunek bankowy, przypisany do całości prowadzonej działalności gospodarczej, który
    też nie zostanie przeniesiony w ramach reorganizacji na B. Do B. nie zostaną także
    przeniesione umowy finansowania, które obecnie są zawarte przez A. – zgodnie z intencją
    Grupy, B. zawrze nowe umowy finansowe. W ramach Reorganizacji nie zostaną
    przeniesione także środki finansowe.
    Jak podkreślił WSA w Rzeszowie w prawomocnym wyroku z dnia 21 listopada 2019 r.,
    sygn. I SA/Rz 691/19:
    „Użycie terminu "wyodrębnienie" przez ustawodawcę wymaga pewnego formalnego
    ujęcia w księgowości zbywcy i wydzielenia wszystkich zdarzeń mających wpływ na
    rozliczenie finansowe jednostki organizacyjnej istniejącej w strukturze przedsiębiorcy,
    które umożliwia w każdym czasie bezpośrednią prezentację jego sytuacji finansowej i
    majątkowej”. Natomiast w interpretacji indywidualnej z dnia 16 sierpnia 2021 r., sygn.
    0114-KDIP1-1.4012.327.2021.2.MŻ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, iż
    przesłanka wyodrębnienia finansowego jest spełniona, gdy „poprzez szczegółową
    analitykę rachunkową możliwe jest precyzyjne wskazanie, które operacje dotyczyły ZCP, a
    tym samym istnienie możliwość rozliczenia przychodów i kosztów ZCP każdego z obiektów
    wchodzących w skład ZCP”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przedmiot Reorganizacji nie spełnia
    przesłanki wyodrębnienia finansowego z uwagi na nieprowadzenie odrębnych kont
    wynikowych i bilansowych pozwalających na pełną alokację operacji finansowych do
    przedmiotu Reorganizacji oraz z uwagi na brak możliwości sporządzenia dla tych
    składników majątku bilansu oraz rachunku zysków i strat. W związku z tym nie sposób
    stwierdzić, że w ramach A. istnieje możliwość wydzielenia wszystkich zdarzeń mających
    wpływ na rozliczenie finansowe Składników Majątkowych jako jednostki organizacyjnej
    istniejącej w strukturze przedsiębiorstwa.

    Ad. C) Wyodrębnienie funkcjonalne
    Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć je jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić
    nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    (interpretacja indywidualna z dnia 2 lipca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.290.2024.2.
    PRP; interpretacja indywidualna z dnia 26 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-
    1.4012.272.2024.3.MŻ; interpretacja indywidualna z dnia 31 maja 2024 r., sygn. 0113-
    KDIPT1-2.4012.177.2024.2.AJB oraz interpretacja indywidualna z dnia 28 maja 2024 r.,
    sygn. 0112-KDIL3.4012.133.2024.4.EW).
    Funkcją Składników Majątkowych przenoszonych w ramach Reorganizacji jest
    umożliwienie prowadzenia działalności obejmującej między innymi leasing (...), która to
    działalność jest obecnie prowadzona przez Wnioskodawcę. A. posiada niezbędną do tej
    działalności przestrzeń magazynową oraz biurową (z której korzysta na podstawie umowy
    najmu). Umowy te nie podlegają jednak przeniesieniu. Ze względu na specyfikę
    działalności, (...) są niezbędne w prowadzonej przez A. działalności, z uwagi na
    konieczność (...) (...). Brak tych kluczowych składników infrastrukturalnych potwierdza, że
    przenoszone aktywa nie tworzą funkcjonalnej części zdolnej do samodzielnego
    prowadzenia działalności gospodarczej. Biuro i magazyn są bowiem niezbędne do
    efektywnego zarządzania i realizacji podstawowych procesów operacyjnych Spółki.
    Dodatkowo, Wnioskodawca w ramach swojej działalności (...) korzysta także z
    pracowników fizycznych oraz z kadry zarządzającej – pracownicy Ci nie zostaną
    przeniesieni do B. Nie jest także intencją Grupy, aby przeniesione do B. zostały umowy
    zawarte z podmiotami trzecimi, na mocy których niektóre zadania, do wykonania których
    potrzebna jest kadra pracownicza, byłyby powierzone takim podmiotom (w ramach tzw.
    „outsourcingu”).
    W przedsiębiorstwie A. pozostanie również dokumentacja księgowa oraz nazwa
    przedsiębiorstwa. Przeniesieniu nie ulegną także umowy z dostawcami mediów (np. woda,
    energia elektryczna).
    W ramach Reorganizacji do B. nie zostaną przeniesione żadne umowy związane z
    finansowaniem działalności Wnioskodawcy, której komponenty mają zostać przeniesione
    do Zainteresowanego. Takie finansowanie jest niezbędne dla jej funkcjonowania w
    związku z czym B. zawrze nowe umowy pożyczki. Nie zostaną też przeniesione umowy
    obejmujące usługi niezbędne dla prowadzenia działalności o parametrach i rozmiarach
    Wnioskodawcy, takie jak umowy dotyczące wsparcia księgowego, prawnego, a także
    dotyczące dostaw.
    Dodatkowo, w ramach Reorganizacji nie zostaną przeniesione umowy obejmujące
    rachunek bankowy Wnioskodawcy ani środki pieniężne związane z działalnością, której
    część zostanie przeniesiona do Zainteresowanego (B. posiada własny rachunek bankowy).
    Z uwagi na liczne wyłączenia składników przenoszonych w ramach Reorganizacji (w
    szczególności związanych z pracownikami, osobami zarządzającymi, a także
    nieruchomościami i prawami do nieruchomości), przenoszone Składniki Majątkowe nie
    będą stanowić funkcjonalnie odrębnej całości – tj. nie będą obejmować elementów
    niezbędnych do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, a konieczne będzie
    podjęcie dodatkowych kroków przez B. w celu rozpoczęcia prowadzenia działalności (w
    szczególności zatrudnienie pracowników, zawarcie umów najmu, a także umów z
    dostawcami mediów – proces został już rozpoczęty przez B.).

    Wobec powyższego w ocenie Wnioskodawcy i Zainteresowanego przedmiot Reorganizacji
    nie jest wyodrębniony funkcjonalnie w ramach A. Prowadzenie działalności gospodarczej
    w zakresie leasingu wymaga zapewnienia realizacji całego szeregu funkcji m.in.
    związanych z posiadaniem kluczowego personelu, umów związanych z dostawcami, a
    także dostępu do nieruchomości. Te elementy nie są objęte przedmiotem Reorganizacji, a
    same przenoszone Składniki Majątkowe bez tych elementów nie pozwalają na
    samodzielne kontynuowanie działalności gospodarczej A.
    Klasyfikacja Reorganizacji
    Zakwalifikowanie danego zespołu składników majątkowych jako ZCP lub przedsiębiorstwo
    w rozumieniu art. 2 pkt 27e i art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT uzależnione jest zatem nie od
    jakiegokolwiek zorganizowania masy majątkowej – musi się ona odznaczać bowiem pełną
    odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. ZCP
    lub przedsiębiorstwo tworzą więc składniki, będące w takich wzajemnych relacjach, by
    można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów,
    których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
    Podsumowując, przedmiot planowanej Reorganizacji nie wykazuje odrębności
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej, ani nie stanowi zespołu składników
    majątkowych, który mógłby funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo lub jego
    zorganizowana część, samodzielnie realizujące określone cele gospodarcze. W rezultacie
    planowana transakcja nie będzie mogła zostać uznana za zbycie ZCP/przedsiębiorstwa w
    myśl art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.
    Wnioskodawca podkreśla, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych funkcjonuje
    pogląd, że już na etapie posiadania przez zbywcę przedmiot transakcji powinien posiadać
    cechy kwalifikujące do uznania za ZCP. W wyroku z dnia 18 października 2022 r. Sąd
    Administracyjny w Rzeszowie (sygn. I SA/Rz 465/22) wskazał, że:
    „Kryterium uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa przenoszonych składników,
    jest ich zorganizowany charakter, dzięki któremu mogą one realizować zadania
    gospodarcze. Kluczowa zatem jest ich wzajemna funkcjonalność oraz organizacyjna
    odrębność. Możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego
    przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze powinna mieć wymiar
    rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Zatem zgodzić się należy ze stanowiskiem organu,
    że badany przedmiot transakcji powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół
    składników gotowych realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne
    przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu możliwe musi być kontynuowanie działalności
    gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa, choć niekoniecznie o tym samym profilu”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę powyższe, przedmiot Reorganizacji nie jest
    wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w A., aby mógł stanowić ZCP w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e i art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT przy jego zbyciu do B. Nie posiada
    samodzielnie zdolności do bycia odrębnym podmiotem realizującym zadania gospodarcze.
    W przedmiocie przedsiębiorstwa natomiast, jak zostało wskazane we wcześniejszej części
    Wniosku, w ocenie Wnioskodawcy sam fakt przeniesienia wybranych aktywów i umów nie
    zapewnia możliwości prowadzenia działalności w sposób analogiczny do oryginalnego
    przedsiębiorstwa. Brakuje wielu niezbędnych elementów organizacyjnych i prawnych,
    które umożliwiałyby nabywcy kontynuowanie działalności gospodarczej A. w jej
    dotychczasowym kształcie i zakresie, bez podejmowania dodatkowych kroków (takich jak
    zawarcie umów najmu, finansowania, a także zatrudnienie nowych pracowników). Innymi
    słowy, przenoszone Składniki Majątku pozbawione są przymiotu samodzielności i
    niezależności, które to immanentnie wpisane są w definicję przedsiębiorstwa.
    Co istotne, jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej
    interpretacji z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.198.2021.4.MG w sytuacji, w
    której nabywca składników majątkowych nie może kontynuować działalności
    gospodarczej zbywcy i musi nabyć np. dodatkowe usługi, zawrzeć umowy z zewnętrznymi

    dostawcami w celu ich wykorzystania, to takie składniki nie stanowią ZCP w rozumieniu
    art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT:
    „W związku z powyższym składniki majątkowe wchodzące w skład Biznesu 2 pozwoliły
    Nabywcy prowadzić analogiczną działalność, nie zaś kontynuować działalność
    prowadzoną wcześniej przez Zbywcę w ramach Biznesu 2. Nabywca po dokonaniu
    transakcji, w celu prowadzenia działalności Biznesu 2 w zakresie sprzedaży przy pomocy
    nabytych składników majątkowych, musiał dodatkowo nabyć usługi wsparcia procesu
    sprzedaży w zakresie obsługi klienta (przyjmowanie i realizacja zamówień sprzedaży,
    koordynowanie realizacji zamówień i wysyłki towaru do klienta), a także nabyć usługi
    zarządzania działaniami logistycznymi w zakresie gospodarki magazynowej. Tym samym
    stwierdzić należy, że składniki majątkowe wchodzące w skład Biznesu 2 nie stanowiły – na
    dzień zbycia – niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego określone
    zadania gospodarcze ze względu na konieczność podjęcia przez Nabywcę dodatkowych
    działań w postaci nabycia usług wsparcia procesu sprzedaży w zakresie obsługi klienta
    oraz usług zarządzania działaniami logistycznymi w zakresie gospodarki magazynowej.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    należy stwierdzić, że zespół składników materialnych i niematerialnych wchodzących w
    skład Biznesu 2, objęty przedmiotem zbycia, nie stanowił – na dzień zbycia –
    zorganizowanej część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy”.
    Stanowisko to ma również swoje potwierdzenie chociażby w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 grudnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-
    3.4012. 342.2023.3.JSU oraz interpretacji indywidualnej z dnia 21 grudnia 2020 r., sygn.
    0113-KDIPT1-1. 4012.697.2020.2.MG. Podobny pogląd należy także przypisać do oceny,
    czy składniki majątkowe przenoszone w ramach konkretnej transakcji stanowią
    przedsiębiorstwo. W przypadku, gdy z zakresu transakcji wyłączone zostaną kluczowe
    komponenty niezbędne dla prowadzonej działalności (takie jak umowy z pracownikami,
    umowy najmu), przedmiotem takiej transakcji nie będzie przedsiębiorstwo, lecz
    niesamodzielny zbiór składników majątkowych.
    Wobec powyższego, z uwagi na to, że Składniki Majątkowe nie będą umożliwiać
    kontynuowania działalności przez B. bez podejmowania dodatkowych kroków (które to
    kroki zostały już zapoczątkowane przez Grupę), nie będą charakteryzować się
    samodzielnością w ujęciu finansowym, funkcjonalnym oraz organizacyjnym, to przedmiot
    Reorganizacji nie będzie stanowić ZCP ani przedsiębiorstwa.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy przedmiotem Reorganizacji będą poszczególne
    składniki majątku, a zatem Reorganizacja powinna być traktowana dla celów VAT jako
    przeniesienie indywidualnych składników majątku.
    Skoro przedmiot planowanej Reorganizacji nie będzie stanowił ani przedsiębiorstwa, ani
    ZCP, do przeniesienia przedmiotu Reorganizacji w ocenie Wnioskodawcy i
    Zainteresowanego nie znajdzie zastosowania wyłączenie stosowania przepisów Ustawy o
    VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT. W konsekwencji, w ocenie Zainteresowanych
    przeprowadzenie Reorganizacji, obejmującej zespół składników majątkowych opisanych w
    niniejszym Wniosku będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Biorąc pod uwagę szeroki zakres komponentów, które mają być przeniesione do B. w
    ramach Reorganizacji (Składniki Majątkowe), część z nich może zostać sklasyfikowana jako
    usługa, a część jako towar. W tym miejscu Zainteresowani podkreślają, że przedmiotem
    Wniosku nie jest potwierdzenie prawidłowej klasyfikacji na gruncie Ustawy o VAT
    komponentów przenoszonych w ramach Reorganizacji, a w szczególności stawki VAT,
    która powinna znaleźć zastosowanie do konkretnych przenoszonych składników.
    Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w interpretacjach podatkowych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nie ulega wątpliwości, że wniesienie aportu
    rzeczowego do spółki prawa handlowego – w zależności od tego, co jest jego przedmiotem
    – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. Tym
    samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, uznawane jest za odpłatną dostawę
    /świadczenie, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem. Istnieje bowiem bezpośredni
    związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym
    wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
    Dostawa towarów
    Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
    rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku
    dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz, zgodnie z art.
    9 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Przy czym, jak stanowi art. 9 ust. 2 Ustawy o VAT, przepis ust. 1 stosuje się pod
    warunkiem, że:
    1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
      nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
    2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Jednocześnie, na mocy art. 25 ust. 1 Ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym
    towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.
    Zatem, przy spełnieniu warunków odnoszących się do podmiotów biorących udział w
    transakcji, wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 Ustawy
    o VAT ma miejsce wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, towary są wysyłane lub
    transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa
    członkowskiego rozpoczęcia wysyłki.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Zdaniem Wnioskodawcy, A. dokonując przeniesienia
    komponentów do B. będzie działać w charakterze podatnika. Należy bowiem wskazać, iż
    wszystkie komponenty przenoszone w ramach Reorganizacji były wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę w jego działalności gospodarczej, polegającej m.in. na (...). Wnioskodawca
    jest również zarejestrowany w (...) dla potrzeb transakcji transgranicznych dotyczących
    towarów i usług w charakterze podatnika. W Polsce natomiast statusu takiego nie posiada
    i nie prowadzi działalności gospodarczej w Polsce za pośrednictwem stałego zakładu
    podatkowego.
    Ze względu na fakt, że nabywcą praw w ramach Reorganizacji będzie B., spółka która
    prowadzi działalność gospodarczą w Polsce, jest zarejestrowana dla potrzeb transakcji

    transgranicznych dotyczących towarów i usług jako podatnik VAT UE i która zamierza
    korzystać z otrzymanych praw w toku jej działalności gospodarczej, należy przyjąć, że
    także B. wpisuje się w definicję podatnika w rozumieniu Ustawy o VAT. Zainteresowany nie
    jest jednocześnie zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w (...) i nie
    prowadzi działalności gospodarczej w (...) za pośrednictwem stałego zakładu podatkowego.
    W transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów opodatkowaniu podlega
    czynność nabycia towarów. Podatek należny rozliczany jest przez nabywcę towarów w
    państwie, do którego następuje dostawa towarów. Transakcji wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów towarzyszy lustrzana czynność, wykonywana przez drugą stronę
    transakcji, tj. dostawa towarów (co do zasady mająca charakter dostawy
    wewnątrzwspólnotowej).
    W związku z powyższym dostawa towarów w ramach Reorganizacji powinna zostać
    sklasyfikowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów przez B.
    Import usług
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów, w tym również przeniesienie praw i obowiązków, bez względu na formę, w jakiej
    dokonano czynności prawnej.
    Jednakże, odpłatne świadczenie usług podlega podatkowi od towarów i usług jedynie
    wtedy, gdy jest dokonane przez podmiot działający w charakterze podatnika. Na
    podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Jak zostało wcześniej wskazane, zdaniem Wnioskodawcy, A. dokonując przeniesienia
    komponentów do B. będzie działać w charakterze podatnika. Należy bowiem wskazać, iż
    wszystkie komponenty przenoszone w ramach Reorganizacji są wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę w jego działalności gospodarczej, polegającej m.in. na (...). Wnioskodawca
    jest również zarejestrowany w (...) dla potrzeb transakcji transgranicznych dotyczących
    towarów i usług w charakterze podatnika.
    Ponadto, aby przyjąć, iż wniesienie przez Wnioskodawcę części komponentów do B.
    tytułem wkładu niepieniężnego stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 5
    ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT (tj. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, czyli Polski),
    należy potwierdzić, że miejscem świadczenia tego rodzaju usług jest terytorium Polski.
    Zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku
    świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art.
    28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Pod pojęciem podatnika, użytym w art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, należy rozumieć w
    szczególności: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której
    mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
    względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6.
    Ze względu na fakt, że nabywcą praw w ramach Reorganizacji będzie B., spółka która
    prowadzi działalność gospodarczą w Polsce, jest zarejestrowana dla potrzeb transakcji
    transgranicznych dotyczących towarów i usług jako podatnik VAT UE i która zamierza
    korzystać z otrzymanych praw w toku jej działalności gospodarczej, należy przyjąć, że B.
    wpisuje się w definicję podatnika w rozumieniu Ustawy o VAT, w związku z czym art. 28b
    ust. 1 Ustawy o VAT powinien znaleźć zastosowanie w analizowanym przypadku.

    W związku z powyższym zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, w przypadku przeniesienia
    składników w ramach Reorganizacji, które powinny zostać sklasyfikowane jako usługi,
    miejscem świadczenia usług będzie Polska.
    Rozliczenie VAT Reorganizacji
    W tym miejscu wskazać należy, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku
    spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być rzeczy
    lub prawa.
    Jak zostało wcześniej wskazane, czynność wniesienia aportu (w zależności od jego
    przedmiotu) może zatem spełniać przesłanki uznania jej za dostawę towarów w myśl art. 7
    Ustawy o VAT (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub za
    świadczenie usług w świetle art. 8 Ustawy o VAT (każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i
    prawnych, a więc kwalifikacja oparta została o definicję negatywną).
    Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby została ustalona
    lub dokonana w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również
    przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszana – zapłata
    w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną,
    wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w
    stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym
    wnoszący aport uzyskuje wymierną korzyść.
    Jak zostało wcześniej wskazane, zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w
    interpretacjach podatkowych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nie ulega
    wątpliwości, że wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego – w zależności
    od tego, co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub
    odpłatnego świadczenia usług. Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT,
    uznawane jest za odpłatną dostawę/świadczenie, ponieważ odbywa się za
    wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub
    świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie
    udziałów. W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu w zamian za udziały są towary w
    rozumieniu art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa
    do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą
    towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT. (interpretacja indywidualna z dnia 15 lutego
    2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.855.2023.2.PRP oraz interpretacja indywidualna z dnia
    13 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.518.2023.2.MKA)
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt analizowanej sprawy, należy zatem uznać, że
    wniesienie aportu aktywów przez A. do B. wpisuje się w definicję odpłatnej dostawy
    towarów/świadczenia usług, za które A. otrzyma wynagrodzenie w postaci udziałów.
    Zdaniem Wnioskodawcy i Zainteresowanego, opisany aport komponentów
    sklasyfikowanych jako aktywa stanowić będzie dla B. wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towarów. Z drugiej strony, jak zostało wskazane we wcześniejszej części Wniosku, zgodnie
    z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, w przypadku przeniesienia komponentów w ramach
    Reorganizacji, które powinny zostać sklasyfikowane jako usługi, miejscem świadczenia
    usług będzie Polska. Tym samym, przeniesienie komponentów w ramach Reorganizacji
    należy opodatkować podatkiem VAT w Polsce zgodnie z przepisami dotyczącymi
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług – zgodnie z którymi VAT
    należny będzie rozliczony w Polsce.
    Na tej podstawie Wnioskodawca wystawi fakturę zgodnie z (...) przepisami i niezawierającą
    polskiego VAT. B. będzie natomiast zobowiązane do rozliczenia w polskiej deklaracji
    według stawki VAT obowiązującej dla danego towaru lub usługi w Polsce zgodnie z
    zasadami odwrotnego obciążenia (reverse charge). W tym miejscu ponownie należy

    wskazać, że przedmiotem Wniosku nie jest potwierdzenie prawidłowej klasyfikacji na
    gruncie Ustawy o VAT komponentów przenoszonych w ramach Reorganizacji jako usług
    lub towarów, a w szczególności stawki VAT, która powinna znaleźć zastosowanie do
    konkretnych przenoszonych składników.
    Podstawą opodatkowania Reorganizacji natomiast, w myśl art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT,
    będzie wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy.
    Z uwagi na specyfikę transakcji aportu, podstawę opodatkowania w przypadku aportu
    stanowi wartość emisyjna udziałów wydanych w zamian za otrzymany aport. Jednocześnie
    Zainteresowani świadomi są, że zgodnie z dotychczasowym podejściem polskich organów
    podatkowych, podstawą opodatkowania w tym przypadku byłaby wartość nominalna
    udziałów wydanych w zamian za Składniki Majątkowe. Potwierdzają to między innymi
    interpretacja indywidualna z dnia 21 sierpnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.293.2023.2.
    ID; interpretacja indywidualna z dnia 13 lutego 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
    2.4012.584.2022.1.MB, czy też interpretacja indywidualna z dnia 9 marca 2020 r., sygn.
    0113-KDIPT1-2.4012.33.2020.1.AMO. Jednakże w związku z ostatnim wyrokiem Trybunału
    Sprawiedliwości UE z 8 maja 2024 r., sygn. C-241/23, Zainteresowani przyjmują, iż na
    podstawie artykuł 73 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, podstawę opodatkowania w przypadku
    wniesienia aportu w zamian za udziały stanowi wartość emisyjna tych udziałów.
    W konsekwencji, dostawa towarów i świadczenie usług związanych z Reorganizacją
    powinno zostać rozpoznane jako – odpowiednio – wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towarów lub import usług (zgodnie z art. 28b. ust. 1 Ustawy o VAT). B. będzie więc
    zobowiązane do rozpoznania VAT należnego od Reorganizacji. Podstawą opodatkowania
    natomiast będzie wartość emisja udziałów wydanych przez B. (odpowiadająca wartości
    rynkowej komponentów przeniesionych w ramach Reorganizacji).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 3
    Jeżeli z tytułu wniesienia komponentów w ramach Reorganizacji przez Wnioskodawcę do
    B., B. będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, to zdaniem Wnioskodawcy B.
    będzie przysługiwało prawo odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług z tytułu tej
    transakcji.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT: w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a Ustawy o VAT: kwotę podatku naliczonego
    stanowi kwota podatku należnego z tytułu świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17
    ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca. Zgodnie natomiast z ust. 2 pkt 4 lit. c, kwotę
    podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów.
    Skoro, jak wykazano w uzasadnieniu Wnioskodawcy co do pytania nr 2 powyżej,
    wniesienie przez Wnioskodawcę do B. komponentów w ramach Reorganizacji będzie
    stanowiło wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub import usług, z którego podatek
    należny rozliczyć powinna B., to po stronie B. powstanie jednocześnie podatek naliczony z
    tytułu przedmiotowej transakcji. A jako że komponenty będą wykorzystywane w
    działalności gospodarczej Zainteresowanego, to należy uznać, iż spełnione zostaną
    przesłanki z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT określające prawo do odliczenia podatku
    naliczonego.
    Jak zostało wcześniej wskazane, w ramach Reorganizacji Wnioskodawca wystawi fakturę
    zgodnie z (...) przepisami i niezawierającą polskiego VAT. Zainteresowany będzie

    natomiast zobowiązany do rozliczenia w polskiej deklaracji według stawki VAT
    obowiązującej dla danego towaru lub usługi w Polsce zgodnie z zasadami odwrotnego
    obciążenia (reverse charge). W konsekwencji kwota VAT należnego z tytułu Reorganizacji
    wykazana przez B. będzie jednocześnie stanowić dla niego kwotę podatku naliczonego.
    W związku z powyższym, zdaniem Zainteresowanych, B. będzie uprawnione do wykazania
    z tytułu Reorganizacji podatku naliczonego w wysokości kwoty podatku należnego.
    Oznaczać to będzie, że Reorganizacja będzie neutralna na gruncie VAT dla B.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w zakresie podatku od towarów i
    usług, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
    Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie”
    obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę,
    przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on
    być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia
    (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z tym przepisem:

    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
      do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi
    w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z
    przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie
    pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
    Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji, oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I
    FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011
    r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn.
    I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości (zabudowane
    nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności
    gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli
    były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej
    na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich
    obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego
    zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za
    sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na
    działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż
    nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z
    26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia czy Składniki Majątkowe
    przenoszone przez A. w ramach Reorganizacji będą stanowić przedsiębiorstwo lub
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a w konsekwencji aport będzie podlegać
    przepisom ustawy o VAT.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że należą Państwo do grupy D.,
    będącej (...). Grupa zapewnia kompleksowe rozwiązania w zakresie (...),(...). Oprócz
    leasingu oferta Grupy obejmuje również m.in.(...).
    Natomiast główna działalność A. koncentruje się na (...) dla Grupy. A. prowadzi również
    działalność w zakresie (...), które nabywa głównie od podmiotów z (...), a następnie
    sprzedaje je poszczególnym Spółkom Operacyjnym.
    Grupa planuje przenieść część działalności prowadzonej przez A. z (...) do Polski, w wyniku
    czego działalność (...) nie będzie dalej prowadzona w (...).
    Z wniosku wynika, że w ramach Reorganizacji, środki trwałe należące do A. (takie jak
    urządzenia techniczne, maszyny i materiały oraz wyposażenie operacyjne i biurowe, do
    których należą przede wszystkim (...) i (...), komponenty, sprzęt biurowy, a także narzędzia
    warsztatowe i akcesoria, wyposażenie magazynowe np. stojak montażowy, półki
    magazynowe, przyczepy skrzyniowe) zostaną w całości przeniesione do B.
    Reorganizacja obejmie również przeniesienie praw i obowiązków wynikających z
    kluczowych Umów zawartych przez A., które zostaną przeniesione na B. w drodze cesji
    umów lub poprzez zawiązanie nowych umów, tj.:
    - Umów dotyczących (...) leasingowanych podmiotom z Grupy prowadzącym działalność
    operacyjną w poszczególnych jurysdykcjach,
    - Umów o współpracy w zakresie leasingu (...) zawartych z podmiotami niepowiązanymi,
    które adresują między innymi szczegółowe zasady leasingu, dalszego leasingu i
    związanych z tym procesów.
    Wskazali Państwo, że kluczowa działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w (...), w
    których składowane są (...), a także dostosowywane są do potrzeb danego klienta
    końcowego. Natomiast w ramach procesu Reorganizacji nie zostaną przeniesione żadne
    nieruchomości ani prawa do nieruchomości (takie, jak umowy najmu nieruchomości,
    których stroną jest A.), które są kluczowe i niezbędne dla działalności prowadzonej przez
    Wnioskodawcę. Bez dostępu do dużych powierzchni magazynowych nie byłoby możliwe
    prowadzenie przedmiotowej działalności, dlatego B. zawarło nowe umowy najmu
    obejmujące przestrzenie magazynowe oraz biurowe w Polsce. Ponadto, w ramach
    Reorganizacji nie zostaną przeniesione także umowy z dostawcami mediów (np. woda,
    energia elektryczna).
    Podali Państwo, że drugim z filarów działalności są dedykowani specjaliści. Wnioskodawca
    w ramach swojej działalności korzysta między innymi z pracowników fizycznych (takich jak
    (...), które zajmują się (...)), pracowników (...), a także z kadry zarządzającej. Ze względu na
    specyfikę działalności, a także przyjęty model biznesowy, Wnioskodawca nie jest w stanie
    prowadzić swojej działalności bez wsparcia tych pracowników.
    W ramach Reorganizacji pracownicy nie zostaną przeniesieni do B. Planowane jest, że B.
    zatrudni nowych pracowników w Polsce, którzy zostaną pozyskani przez Grupę w procesie
    rekrutacji (proces rekrutacji został już rozpoczęty przez B., a część niezbędnych
    pracowników została już zatrudniona).
    Po przeprowadzeniu Reorganizacji, A. nie zamierza kontynuować obecnie prowadzonej
    działalności. Intencją Grupy jest, aby funkcje pełnione dotychczas w Grupie przez
    Wnioskodawcę były kontynuowane przez B.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że opisane we
    wniosku składniki mające być przedmiotem Reorganizacji (wniesienia składników
    majątkowych do B. w formie wkładu niepieniężnego w zamian za nabycie udziałów) nie

                                        1będą stanowiły przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego,
    ponieważ wniesieniu nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników,
    wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa zbywającego. Przedmiotem przeniesienia będą tylko
    wybrane i nieliczne komponenty posiadane przez Wnioskodawcę, które pozbawione będą
    przymiotu samodzielności. Część komponentów wykorzystywanych dotychczas przez A. –
    w szczególności umowy z pracownikami oraz umowy najmu nieruchomości (a więc
    kluczowe elementy w tego rodzaju działalności) – nie zostaną przeniesione do B.,
    natomiast z wniosku wynika, że Zainteresowany podjął już pewne działania
    przygotowawcze mające umożliwić mu prowadzenie działalności gospodarczej, takie jak
    zatrudnienie pierwszych pracowników, wynajęcie niezbędnych pomieszczeń (magazynu
    oraz przestrzeni biurowej) oraz zamówienie (...).
    Jak wyjaśniono powyżej, dla uznania, że zbywane składniki stanowią przedsiębiorstwo lub
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy są one zdolne do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników
    materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę,
    itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że
    możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa
    samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie
    jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy
    zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako
    samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu powinno być możliwe kontynuowanie
    działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.
    W zaistniałej sytuacji ww. warunki nie będą spełnione. Jak bowiem wynika z opisu sprawy,
    w ramach Reorganizacji nie zostaną przeniesione żadne umowy związane z
    finansowaniem A., natomiast – jak Państwo wskazali – takie finansowanie jest niezbędne
    dla działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę, w związku z czym B. zawrze nowe
    umowy pożyczki. Ponadto, w ramach Reorganizacji nie zostaną przeniesione umowy
    obejmujące usługi niezbędne dla prowadzenia działalności o parametrach i rozmiarach
    Wnioskodawcy (umowy dotyczące wsparcia księgowego, prawnego, a także dostaw (...)),
    umowy obejmujące rachunek bankowy Wnioskodawcy ani środki pieniężne (B. posiada
    własny rachunek bankowy), nie będą przenoszeni pracownicy ani umowy dotyczące
    przestrzeni magazynowej. W ramach Reorganizacji nie będą przenoszone przez A.
    wartości niematerialne i prawne, koncesje posiadane przez A., nie nastąpi przeniesienie
    pracowników, osób zarządzających, nieruchomości ani praw do nieruchomości,
    zobowiązań. W przedsiębiorstwie A. pozostanie również dokumentacja księgowa oraz
    nazwa przedsiębiorstwa. Przeniesieniu nie ulegną także prawa i obowiązki wynikające z
    umów o pracę z pracownikami A., a także umowy z dostawcami mediów (np. woda,
    energia elektryczna). W ramach Reorganizacji nie zostaną również przeniesione środki
    pieniężne posiadane przez A. ani sam rachunek bankowy.
    Planowana transakcja wniesienia składników majątkowych do B. nie będzie również
    stanowić zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze względu na niespełnienie
    przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Z okoliczności sprawy podanych przez
    Państwa wynika bowiem, że przedmiot transakcji nie będzie stanowił masy majątkowej
    wydzielonej organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie
    Zbywcy, która umożliwiłaby funkcjonowanie jako niezależne przedsiębiorstwo. Jak
    wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego, A. nie dokonał wewnętrznego podziału na
    oddziały, piony czy działy, które mogłyby stanowić odrębne jednostki – jego struktura
    wewnętrzna ma charakter jednowymiarowy, bez wyraźnego rozgraniczenia
    poszczególnych obszarów działalności. Podali Państwo, że pracownicy A. (zarówno kadra
    zarządzająca, jak i pozostali pracownicy) są przypisani do całego obszaru działalności
    prowadzonej przez podmiot – nie istnieje podział na działy lub inne formy organizacyjne,
    do których przypisani byliby pracownicy odpowiedzialni tylko za konkretny obszar
    działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę.

    Dodatkowo, A. nie podjął działań organizacyjnych mających na celu rozdzielenie lub
    wyodrębnienie konkretnych funkcji biznesowych w ramach podmiotu. W szczególności nie
    wprowadzono formalnego podziału zadań czy odpowiedzialności, który skutkowałby
    powstaniem wyspecjalizowanych jednostek w ramach organizacji.
    Ponadto, A. nie prowadzi odrębnych ksiąg rachunkowych i raportowania finansowego dla
    konkretnych segmentów prowadzonej działalności (prowadzone są zbiorcze księgi
    rachunkowe). Ze względu na brak odrębnych ksiąg rachunkowych, odrębnych kont
    bilansowych i wynikowych, nie są sporządzane oddzielne bilanse oraz rachunki zysków i
    strat tylko dla określonych części swojej działalności.
    Z powyższego wynika również, że przedmiot Reorganizacji nie będzie działał jako
    niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze. Jak bowiem
    wskazali Państwo wprost w opisie zdarzenia przyszłego - z uwagi na liczne wyłączenia
    składników przenoszonych w ramach Reorganizacji (w szczególności związanych z
    pracownikami, osobami zarządzającymi, a także nieruchomościami i prawami do
    nieruchomości), przenoszone Składniki Majątkowe nie będą samodzielne i niezależne, a
    konieczne będzie podjęcie dodatkowych kroków przez B. w celu rozpoczęcia prowadzenia
    działalności (w szczególności zatrudnienie pracowników, zawarcie umów najmu, a także
    umów z dostawcami mediów; proces ten został już rozpoczęty przez B.).
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie wniesienie składników majątkowych nie będzie stanowiło
                                    1transakcji wniesienia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy.
    Tym samym przedmiotowa transakcja będzie pozostawać w zakresie opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia czy wniesienie wkładu niepieniężnego w
    ramach Reorganizacji powinno zostać uznane za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
    lub import usług (w zależności od przedmiotu przeniesienia) podlegające opodatkowaniu
    VAT w Polsce, w wyniku którego B. jako nabywca będzie zobowiązany do rozpoznania VAT
    należnego, rozpoznając jako podstawę opodatkowania wartość emisyjną wydanych
    udziałów.
    Aby odnieść się do powyższych wątpliwości należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 2 pkt 1
    ustawy o VAT:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to
    państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym
    w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu
    Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i
    Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).
    W świetle art. 2 pkt 4 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego - rozumie
    się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
    Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:

    Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
    podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży,
    określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:
    Przez sprzedaż rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Jednocześnie pod pojęciem usługi
    (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby),
    jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę.
    Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy:
    Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
    rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku
    dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    Przy czym, jak stanowi art. 9 ust. 2 ustawy:
    Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
    1) nabywcą towarów jest:
    a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
      nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
    - z zastrzeżeniem art. 10;
    2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy:
    Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
    Jednocześnie, na mocy art. 25 ust. 1 ustawy:

    Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa
    członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub
    transportu.
    Zatem, przy spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w transakcji,
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy ma miejsce
    wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, towary są wysyłane lub transportowane na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego
    rozpoczęcia wysyłki.
    W transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów opodatkowaniu podlega
    czynność nabycia towarów. Podatek należny rozliczany jest przez nabywcę towarów w
    państwie, do którego następuje dostawa towarów. Transakcji wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów towarzyszy lustrzana czynność, wykonywana przez drugą stronę
    transakcji, tj. dostawa towarów (co do zasady mająca charakter dostawy
    wewnątrzwspólnotowej).
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
    Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące
    warunki:
    a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
    b) usługobiorcą jest:
    - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.
      15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
      zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
    - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem
      świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym
      mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
    - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę
      działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na
      terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
      posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do
      zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy:
    Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
    miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
    gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.
    28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Pod pojęciem podatnika, użytym w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, należy rozumieć w
    szczególności: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której
    mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
    względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6.
    W ustawie przewidziane są szczególne przypadki miejsca świadczenia do usług
    wymienionych w przepisach art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust.
    1 i 2 oraz art. 28n, jednak nie mają one zastosowania w przedmiotowej sprawie.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku
    spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być

    pieniądze (aport pieniężny), rzeczy lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności,
    kompetencje techniczne czy zawodowe.
    Z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji,
    gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje adekwatny
    związek.
    Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem to, aby została ustalona
    lub dokonana w pieniądzu. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również
    przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszana – zapłata
    w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną,
    wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w
    stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.
    Odpłatnością jest więc także, np. otrzymanie akcji/udziałów spółki, w związku z którym
    wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.
    O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można zatem mówić w sytuacji, gdy:
    • istnieje ścisły związek pomiędzy wykonanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
    wynagrodzenia, oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami,
    • wynagrodzenie może być wyrażone w pieniądzu,
    • związek, o którym mowa powyżej ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby
    można było powiedzieć, że odpłatność następuje za dane świadczenie.
    Z orzecznictwa TSUE wynika, że zapłata musi być wyrażalna w formie pieniężnej, choć
    niekoniecznie w jednostkach pieniężnych (może to być, np. świadczenie usługi lub
    dostawa towarów). Podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma
    otrzymać podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in.
    wyroki w sprawie C-33/93, czy C-154/80).
    W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu
    niepieniężnego) w postaci składników majątku do spółki kapitałowej spełnia definicję
    odpłatnego świadczenia usług/dostawy towarów, istnieje bowiem bezpośredni związek
    pomiędzy świadczeniem usług/dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem (w
    formie wyrażonych pieniężnie akcji lub udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny
    podmiot, np. prawa do wartości niematerialnych i prawnych/rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt analizowanej sprawy, należy zatem uznać, że
    wniesienie aportu aktywów przez A. do B. wpisuje się w definicję odpłatnej dostawy
    towarów/świadczenia usług, za które A. otrzyma wynagrodzenie w postaci udziałów.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że wniesienie aportem obejmować będzie
    aktywa wykorzystywane przez A. do prowadzenia działalności, na które składają się środki
    trwałe: urządzenia techniczne, maszyny i materiały oraz wyposażenie operacyjne i
    biurowe, do których należą przede wszystkim (...) i (...), komponenty, sprzęt biurowy (np.
    drukarka), a także narzędzia warsztatowe i akcesoria, wyposażenie magazynowe (np.
    stojak montażowy, półki magazynowe, przyczepy skrzyniowe). Przedmiotem aportu
    również prawa i obowiązki, wynikające z umów zawartych przez A., dotyczących
    leasingowanych (...) oraz umów o współpracy w zakresie leasingu.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nabycie Składników Majątkowych związane
    będzie m.in. z przeniesieniem prawa własności do nich i zostaną one przetransportowane
    na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki (z (...) do Polski).
    A. jest podatnikiem zarejestrowanym w (...) dla potrzeb podatku od towarów i usług, a dla
    transakcji transgranicznych jak podatnik VAT-UE. A. nie jest jednocześnie zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce i nie prowadzi działalności
    gospodarczej w Polsce za pośrednictwem stałego zakładu podatkowego.

    Zatem w przypadku wniesieniem aportem składników materialnych B. rozpozna WNT.
    Natomiast w odniesieniu do wniesienia aportem ww. umów B. rozpozna import usług na
    terytorium kraju (dla tych usług nie przewidziano szczególnego miejsca świadczenia, a B.
    jest podatnikiem z siedzibą w kraju).
    Tym samym, przeniesienie komponentów w ramach Reorganizacji należy opodatkować
    podatkiem VAT w Polsce zgodnie z przepisami dotyczącymi wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów lub importu usług – zgodnie z którymi VAT należny będzie rozliczony w
    Polsce.
    Odnosząc się do wątpliwości dotyczących podstawy opodatkowania należy wskazać, że
    zgodnie z art. 30a ust. 1 ustawy:
    Do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów stosuje się odpowiednio przepisy art. 29a ust. 1-1b, 6, 7, 10, 11 i 17.
    W myśl art. 30c ust. 1 ustawy:
    Podstawy opodatkowania z tytułu importu usług nie ustala się, w przypadku gdy wartość
    usługi została wliczona do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów lub wartość usługi, na podstawie odrębnych przepisów, zwiększa wartość celną
    importowanego towaru.
    Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz
    art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów
    lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy
    lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę, obejmując
    swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy
    towarów lub wykonania usługi.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. Stosownie do tego przepisu:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
    Z kolei w art. 29a ust. 7 ustawy zostały wymienione elementy, które należy wyłączyć z
    podstawy opodatkowania (zmniejszające podstawę opodatkowania).
    Zgodnie z treścią ww. przepisu:
    Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo
      przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
    W oparciu o art. 29a ust. 10 ustawy:
    Podstawę opodatkowania obniża się o:

    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
      jeżeli do niej nie doszło;
    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o
      których mowa w ust. 1.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że podstawą opodatkowania z tytułu
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    dokonujący dostawy towarów otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy
    lub osoby trzeciej, oraz podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z
    wyjątkiem samego podatku VAT, a także koszty dodatkowe, takie jak prowizja, koszty
    opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy.
    Z istoty aportu (wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki) wynika ekonomiczna
    wymiana świadczeń, której stronami są:
    - wnoszący wkład niepieniężny oraz
    - spółka wydająca w zamian udziały/akcje (zapewniające udział w zyskach).
    Ekwiwalentem dla wnoszącego aport jest wartość udziałów/akcji otrzymanych w zamian
    za ten wkład.
    Przepisy ustawy, co do zasady, nie ograniczają podatnika w ustaleniu ceny. W
    prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony
    mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada
    ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. W związku z tym, przy
    ustalaniu wysokości należności ustawodawca nie ingeruje, poza wyjątkiem określonym w
    art. 32 ustawy, w sferę podejmowania decyzji, co do sposobu określenia należności (ceny -
    tj. jej wysokości oraz czy winna być ona uzgodniona w zawartej pomiędzy kontrahentami
    umowie jako wartość bez podatku VAT, tzw. cena netto, czy też wartość z podatkiem VAT,
    tzw. cena brutto) za sprzedawany towar. Ze wskazanych przepisów wynika natomiast, że
    podstawą opodatkowania jest wszystko co stanowi zapłatę.
    W tym miejscu należy wskazać, że 8 maja 2024 r. zapadł wyrok w sprawie C-241/23, w
    którym TSUE wskazał, że:
    „27. (...) z utrwalonego orzecznictwa wynika, że podstawą opodatkowania odpłatnej
    dostawy towarów jest wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane z tego tytułu przez
    podatnika. Owo wynagrodzenie jest zatem wartością subiektywną, czyli rzeczywiście
    otrzymaną, a nie wartością oszacowaną według kryteriów obiektywnych (zob. podobnie
    wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r., Orfey, C-549/11, EU:C:2012:832, pkt 44 i przytoczone tam
    orzecznictwo).
    28. Jeżeli wartość ta nie jest kwotą pieniędzy uzgodnioną między stronami, powinna ona,
    jako wartość subiektywna, odpowiadać wartości, jaką odbiorca dostawy towarów,
    stanowiącej zapłatę za inną dostawę towarów, przypisuje towarom, które zamierza
    uzyskać, i musi odpowiadać kwocie, jaką byłby on skłonny za tę usługę zapłacić (zob.
    podobnie wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r., Orfey, C-549/11, EU:C:2012:832, pkt 45 i
    przytoczone tam orzecznictwo).
    29. W niniejszej sprawie subiektywna wartość zapłaty za wniesienie aportem
    nieruchomości odpowiada wartości pieniężnej, jaką W. i B. przyznały akcjom P., gdy
    przyjęły je w zamian za te wkłady na kapitał tej spółki.
    30. Z zastrzeżeniem weryfikacji przez sąd odsyłający, z umów zawartych pomiędzy W. i B. z
    jednej strony a P. z drugiej strony wynika, że zapłata za włączenie dotychczas należących
    do W. i B. nieruchomości do jej kapitału odpowiada przyznaniu liczby akcji, których
    wartość jednostkowa jest ustalana w zależności od wartości emisyjnej takiej akcji. Wynika

    z tego, że subiektywna wartość każdej z tych akcji, które W. i B. objęły w ramach tego
    podwyższenia kapitału, odpowiada cenie emisyjnej tych akcji.
    31. Ta cena emisyjna, która wynosi 35 287,19 PLN, czyli około 8123 EUR, odpowiada zatem
    wartości pieniężnej uzgodnionej i rzeczywiście otrzymanej przez W. i B. za każdą z akcji P.”.
    Podsumowując, we wskazanym wyroku TSUE zaznaczył, że:
    „40. W świetle całości powyższych rozważań na pytanie sądu odsyłającego należy
    odpowiedzieć, iż art. 73 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że podstawę
    opodatkowania wniesienia aportem nieruchomości przez pierwszą spółkę do kapitału
    drugiej spółki w zamian za akcje tej ostatniej należy ustalić na podstawie wartości
    emisyjnej tych akcji, jeżeli spółki te uzgodniły, że zapłatę za ten wkład kapitałowy będzie
    stanowić ta wartość emisyjna”.
    Jak wynika ze zdarzenia przyszłego, wniesienie Składników Majątkowych do B. nastąpi w
    formie wkładu niepieniężnego w zamian za wydanie udziałów w podwyższonym kapitale
    zakładowym Zainteresowanego. Wskazali Państwo, że – z uwagi na fakt, iż B. działa w
    formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – wartość emisyjna udziałów może
    odpowiadać lub będzie wyższa od wartości nominalnej udziałów (odpowiadać będzie
    wartości rynkowej wkładu).
    W analizowanej sytuacji podstawę opodatkowania należy rozpoznać odrębnie dla każdego
    składnika, który będzie składał się na aport.
    Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że dostawa towarów i świadczenie usług
    związanych z Reorganizacją powinno zostać rozpoznane jako – odpowiednio –
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub import usług, dla których miejscem
    opodatkowania będzie Polska, a w konsekwencji B. będzie zobowiązane do rozpoznania
    VAT należnego od Reorganizacji.
    Przy czym podstawą opodatkowania będzie wartość emisja udziałów wydanych przez B.,
    przypadająca, proporcjonalnie na każdy składnik będącego przedmiotem aportu.
    Oceniając Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać je za prawidłowe.
    Przechodząc natomiast do Państwa wątpliwości dotyczących prawa nabywcy, do
    odliczenia podatku VAT naliczonego rozpoznanego w związku z Reorganizacją, wskazać
    należy, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały
    sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu:
    a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
      usługobiorca,
    b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9,
    d) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11;
    Z art. 86 ust. 10 ustawy wynika, że:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
    podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 10b. ustawy:

    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    przypadkach, o których mowa w:
    1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym
    podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
    2) ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:
    a) (uchylona),
    b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;
    3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik
    uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w
    której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia
    podatku należnego o podatek naliczony jedynie w takim zakresie, w jakim nabyte towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym, w
    przypadku WNT i importu usług, warunkiem odliczenia podatku jest wykazanie podatku
    należnego z tytułu tych transakcji.
    Jak wynika z opisu sprawy:
    - nabywca (B.) na moment aportu będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług;
    - dojdzie do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i importu usług na terytorium
    Polski;
    - nabyte w ramach Reorganizacji Składniki Majątkowe będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem w sytuacji gdy Spółka B. zgodnie z obowiązkiem, rozliczy w podatek należny z tytułu
    opisanego WNT i importu usług - będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu nabycia towarów i importu usług w ramach Reorganizacji.
    Państwa stanowisko, w zakresie podatku od towarów i usług, całościowo jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.