Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-366/14-2/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-06-02
Teza: Nie jest spełniona przesłanka przedmiotowa, dla zastosowania przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Tym samym Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia dla świadczonych przez siebie usług związanych z użyczeniem głosu/wizerunku/wypowiedzi w kampaniach reklamowych i promocyjnych. W konsekwencji należy przeanalizować przepisy odnoszące się do kwestii zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w odniesieniu do świadczonych usług polegających na użyczeniu głosu/wizerunku/wypowiedzi we wspomnianych celach.
Słowa kluczowe: aktor; film; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; prawa-prawa autorskie; prawa-prawa majątkowe; reklama; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2014 r. (data wpływu 31 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie objęcia zwolnieniem od podatku usług aktorskich i lektorskich w filmach dokumentalnych, fabularnych i serialach wynagradzanych w formie honorarium za wykonanie roli wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych oraz związane z osobistym udziałem w tzw. żywym teatrze (spektakle teatralne, gra w plenerze, audycje radiowe), oraz zastosowania preferencyjne stawki podatku dla usług aktorskich i lektorskich związanych z udziałem w kampaniach reklamowych i promocyjnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie objęcia zwolnieniem od podatku usług aktorskich i lektorskich w filmach dokumentalnych, fabularnych i serialach wynagradzanych w formie honorarium za wykonanie roli wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych oraz związane z osobistym udziałem w tzw. żywym teatrze (spektakle teatralne, gra w plenerze, audycje radiowe), oraz zastosowania preferencyjne stawki podatku dla usług aktorskich i lektorskich związanych z udziałem w kampaniach reklamowych i promocyjnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca ukończył Państwową Wyższą Szkołę. Wykonuje on zawód aktora oraz lektora. Od listopada 2013 r. prowadzi działalność gospodarczą. Główny przedmiot działalności gospodarczej to działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych PKD 90.01.Z. Ponadto, Wnioskodawca zajmuje się: PKD 90.02.Z - Działalnością wspomagającą wystawianie przedstawień artystycznych, PKD 90.03.Z - artystyczną i literacką działalnością twórczą oraz PKD 90.04.Z - Działalnością obiektów kulturalnych.

W ramach prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi aktorskie oraz lektorskie. Jako aktor odgrywa role wykorzystując techniki cielesne oraz głosowe, wykonuje powierzone zadania osobiście, według najlepszej wiedzy zawodowej, zgodnie z powierzonym mu tekstem. Zgodnie z umową Wnioskodawca przenosi na producenta majątkowe prawa autorskie do dzieła, z ograniczeniem rozpowszechniania prac do obszaru terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z tego tytułu otrzymuje umowne wynagrodzenie obejmujące zarówno udzielenie licencji do autorskich praw majątkowych, jak i za grę aktorską, a także pracę aktorską.

Wnioskodawca dokonał wyboru opodatkowania dochodów w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej tzw. podatkiem liniowym, tj. na zasadach określonych w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT. Świadczy usługi na rzecz osób trzecich, głównie trudniących się zawodowo produkcją filmów, teatrów telewizji, seriali telewizyjnych i reklam.

Działalność gospodarczą, którą prowadzi jest działalnością zarobkową, usługową, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat w sposób zorganizowany i ciągły.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Prawdopodobnie w przeciągu najbliższych kilku miesięcy zarejestruje się jako czynny podatnik VAT, dlatego chciałby potwierdzić czy sposób w jaki będzie określał VAT na fakturach będzie prawidłowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (wg kolejności z wniosku):

1.  Jaką stawką podatku od towarów i usług Wnioskodawca powinien opodatkować osobiście wykonywane usługi aktorskie i lektorskie w filmach dokumentalnych, fabularnych i serialach wynagradzane w formie honorarium za wykonanie roli wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych?
2.  Jaką stawką podatku od towarów i usług Wnioskodawca powinien opodatkować osobiście wykonywane usługi aktorskie i lektorskie związane z osobistym udziałem w tzw. żywym teatrze (spektakle teatralne, gra w plenerze, audycje radiowe)?
3.  Jaką stawką podatku od towarów i usług Wnioskodawca powinien opodatkować osobiście wykonywane usługi aktorskie i lektorskie związane z udziałem w kampaniach reklamowych i promocyjnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z ustawą, dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych przedmiotem prawa autorskiego jest utwór, czyli każdy przejaw działalności twórczej i indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzno oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Zgodnie z art. 8 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 9 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego są utwory audiowizualne w tym filmowe.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ww. ustawy artystycznymi wykonaniami w rozumieniu ust. 1 są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Świadczone przeze Wnioskodawcę usługi związane z wykonywaniem roli aktora czy lektora w filmie fabularnym, dokumentalnym czy serialu telewizyjnym jak również udział osobisty w tzw. żywym teatrze (spektakle teatralne, gra w plenerze, audycje radiowe), mają niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w tym przypadku w postaci artystycznego wykonania zadań aktorskich, lektorskich (roli).

Należy więc uznać, iż świadczone przez Wnioskodawcę ww. usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto, wyłączenie z powyższego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 19 pkt 1 ustawy, dotyczące usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach, nie znajdzie zastosowania. Wymienione w ww. artykule usługi dotyczą usług, których przedmiotem są gotowe (nagrane) nośniki takie jak płyty CD czy DVD. Z kolei Wnioskodawca świadczy jedynie usługi kulturalne oraz wnosi swój twórczy i artystyczny wkład w powstanie dzieła (utworu) w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Oznacza to, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę w zakresie osobistego udziału w filmie fabularnym, dokumentalnym czy serialu telewizyjnym zarówno w zakresie osobistego udziału w roli aktora jak i lektora korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b.

Ponadto, należy zauważyć, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi związane z osobistym udziałem w tzw. żywym teatrze (spektakle teatralne, gra w plenerze, audycje radiowe), mają niewątpliwie związek z kulturą rozumianą jako ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w tym przypadku w postaci artystycznego wykonania zadań aktorskich, lektorskich (roli). Należy więc uznać, iż świadczone ww. usługi są usługami kulturalnymi, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.

Tym samym z uwagi na fakt, że Wnioskodawca jest podmiotem (twórcą i artystą wykonawcą), o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, to świadczone przeze niego usługi związane z osobistym udziałem w tzw. żywym teatrze również będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu.

Ponadto Wnioskodawca świadczy także usługi związane z udziałem w kampaniach reklamowych i promocyjnych, polegające na osobistym udziale w reklamie i promocji wizerunku oraz produktów zleceniodawcy wraz z prawem na korzystanie z wizerunku/głosu/ wypowiedzi w zakresie określonym w umowie.

Mając na uwadze przytoczone przepisy należy wskazać, że usługi te nie mieszczą się w zakresie „usług kulturalnych” ze względu na ich komercyjny charakter oraz cel jakim jest przede wszystkim reklama, promocja wizerunku oraz produkt zleceniodawcy. Tym samym nie ma tu zastosowania zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca działa w charakterze artysty wykonawcy w rozumieniu przepisów o prawi autorskim i prawach pokrewnych, a w ramach zawartej umowy w zamian za wynagrodzenie zobowiązuje się do świadczenia usług polegających na reklamie i promocji wizerunku oraz produktu zleceniodawcy, a także udziela zezwolenia na wykorzystanie wizerunku/głosu/wypowiedzi w zakresie przedstawionym w umowie - tym samym na mocy art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 oraz poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy - ma prawo zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 8% w stosunku do świadczonych usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści art. 41 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 41 ust. 2 ustawy o VAT dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %;

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (…).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Na mocy obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, ustawodawca zwolnił od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

W załączniku nr 3 do ustawy o VAT, w poz. 181 ustawodawca wymienił usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, bez względu na symbol PKWiU.

W analizowanej sprawie należy zwrócić uwagę na cel zwolnienia przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże, usługi te – aby mogły korzystać ze zwolnienia – świadczone muszą być przez specyficzne podmioty, tj. podmioty prawa publicznego, podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym, wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Należy w tym miejscu podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy o VAT należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku wynika, że Wnioskodawca wykonuje zawód aktora oraz lektora. W ramach prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi aktorskie oraz lektorskie. Jako aktor odgrywa role wykorzystując techniki cielesne oraz głosowe, wykonuje powierzone zadania osobiście, według najlepszej wiedzy zawodowej, zgodnie z powierzonym mu tekstem. Zgodnie z umową Wnioskodawca przenosi na producenta majątkowe prawa autorskie do dzieła. Z tego tytułu otrzymuje umowne wynagrodzenie obejmujące zarówno udzielenie licencji do autorskich praw majątkowych, jak i za grę aktorską, a także pracę aktorską. Wnioskodawca zobowiązuje się również do świadczenia usług polegających na reklamie i promocji wizerunku oraz produktu zleceniodawcy, a także udziela zezwolenia na wykorzystanie wizerunku/głosu/wypowiedzi w zakresie przedstawionym w umowie. Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do opodatkowania świadczonych usług.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT posłużyć się należy wykładnią literalną odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć. Tym samym wskazać należy, iż kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie kulturalny oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”.

Analizując możliwość zwolnienia świadczonych przez Wnioskodawcę usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Z 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” – do której odwołuje się ustawodawca w treści w ww. art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b - przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są m. in. utwory muzyczne i słowno-muzyczne, a także sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe) - art. 1 ust. 2 pkt 7-9 ustawy.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Pod ochroną pozostaje – na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy – każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest aktorem i lektorem, a więc niewątpliwie działania jego są artystycznymi wykonaniami w rozumieniu powołanego wyżej art. 85 ust. 2 ustawy, bowiem w sposób twórczy przyczyniają się do powstania wykonania. Zatem Zainteresowany świadcząc usługi jako aktor i lektor występuje jako twórca w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które wynagradzane będzie w formie honorariów. Dlatego w tym zakresie, w którym Wnioskodawca występuje jako twórca i otrzymuje z tego tytułu honorarium korzysta ze zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Zatem usługi aktorskie i lektorskie w filmach dokumentalnych, fabularnych i serialach wynagradzane w formie honorarium za wykonanie roli wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych oraz związane z osobistym udziałem w tzw. żywym teatrze (spektakle teatralne, gra w plenerze, audycje radiowe) korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

W przypadku usług aktorskich i lektorskich związanych z udziałem w kampaniach reklamowych i promocyjnych, należy w pierwszej kolejności odnieść się do art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, który ma charakter przedmiotowo–podmiotowy, tzn. znajdzie zastosowanie wówczas, gdy oba warunki są spełnione łącznie tj. po pierwsze – jest to rodzaj świadczonej usługi (usługa kulturalna), a po drugie – podmiot, który tę usługę świadczy musi być twórcą lub artystą wykonawcą. Wnioskodawca jest twórcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tym samym należy uznać za wypełnioną przesłankę podmiotową art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.

Należy przeanalizować czy świadczone przez Niego usługi polegające na reklamie i promocji wizerunku oraz produktu zleceniodawcy, a także udzielaniu zezwolenia na wykorzystanie wizerunku/głosu/wypowiedzi można uznać za usługi kulturalne. Jak już wspomniano, ustawodawca nie definiuje co należy rozumieć pod pojęciem „kultura” lub „usługa kulturalna”, zatem należy odnieść się do znaczenia słownikowego, mając na uwadze charakter, jaki ma spełniać ta definicja w tym przypadku. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanymi z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym). Sztuka natomiast, zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego to dziedzina działalności artystycznej wyróżniana ze względu na reprezentowane przez nią wartości estetyczne, dydaktyczne, terapeutyczne; naukowe, też: wytwór lub wytwory takiej działalności.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi sprowadzające się do wykorzystania jego wizerunku/głosu/wypowiedzi w celach reklamy i promocji wizerunku oraz produktu zleceniodawcy. W tym celu należy wskazać na definicje reklamy oraz usługi reklamowej. Otóż reklama jest każdą odpłatną formą prezentacji dóbr, usług i idei, która oddziałuje bezpośrednio na zjawiska rynkowe, a zwłaszcza na motywy, postawy i sposób postępowania konsumentów podejmujących decyzje o zakupie konkretnych dóbr, czyli stwarzających popyt rynkowy. Celem reklamy jest zazwyczaj przekonanie odbiorców o zaletach produktu poprzez przekazanie pozytywnych informacji, producent stara się zainteresować towarem potencjalnych klientów, wzbudzić pragnienie posiadania produktu i w ten sposób doprowadzić do zawarcia transakcji kupna-sprzedaży. Natomiast usługa reklamowa obejmuje wszelką działalność promocyjną, jak również wszelkie czynności stanowiące integralną część kampanii reklamowej, które przyczyniają się do reklamy produktu lub usługi, nawet jeśli towary te i usługi, rozpatrywane odrębnie, nie zawierają treści reklamowych.

Zatem, należy stwierdzić, że Wnioskodawca świadcząc ww. usługi wykorzystując swój wizerunek/głos/wypowiedź w celach reklamy i promocji wizerunku oraz produktu zleceniodawcy nie świadczy usługi kulturalnej. Kluczowym dla rozstrzygnięcia tego problemu jest cel jakiemu służy finalny produkt jakim jest reklama. Celem tym jest właśnie prezentacja dóbr i usług, która w sposób bezpośredni oddziałuje na sposób i motywy postępowania konsumentów. Zatem rezultatem wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności nie jest wytwór z dziedziny sztuki prezentujący treści o charakterze kulturalnym w ogólnym tego słowa znaczeniu. Wynikiem usługi świadczonej przez Wnioskodawcę jest jedynie powstanie reklamy, która ma na celu promocję wizerunku oraz produktów zleceniodawcy, co w żaden sposób nie przekłada się na tworzenie i upowszechnianie kultury.

Mając na uwadze powyższe spostrzeżenia nie jest spełniona przesłanka przedmiotowa, dla zastosowania przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Tym samym Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia dla świadczonych przez siebie usług związanych z użyczeniem głosu/wizerunku/wypowiedzi w kampaniach reklamowych i promocyjnych.

W konsekwencji należy przeanalizować przepisy odnoszące się do kwestii zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT w odniesieniu do świadczonych usług polegających na użyczeniu głosu/wizerunku/wypowiedzi we wspomnianych celach.

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowym przypadku Wnioskodawca, jak wskazano powyżej działa w charakterze twórcy w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a w ramach zawieranych przez niego umów ze zleceniodawcami w zamian za wynagrodzenie zobowiązuje się do świadczenia ww. usług w zakresie reklamy i promocji w zakresie przedstawionym w umowie – tym samym na mocy art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 oraz poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy – ma prawo zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 8% w stosunku do świadczonych usług.

W kwestii wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie osobne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.