Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.162.2025.2.ŁZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej w sytuacji poniesienia
wydatku na zabieg wszczepienia implantów zębowych, który
był medycznie uzasadniony.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie od dochodu
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 22 września 2025 r. (data wpływu 25 września 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    W roku podatkowym 2025 poniosła Pani wydatek związany z wykonaniem zabiegu
    wszczepienia implantów zębowych w specjalistycznej klinice stomatologicznej. Zabieg był
    przeprowadzony na podstawie zaleceń lekarza stomatologa i miał na celu przywrócenie
    funkcji żucia oraz poprawę stanu zdrowia jamy ustnej.
    Zabieg nie miał charakteru estetycznego, lecz był medycznie uzasadniony ze względu na
    brak możliwości korzystania z tradycyjnych protez zębowych oraz pogarszający się stan
    zdrowia jamy ustnej.
    Posiada Pani pełną dokumentację medyczną potwierdzającą konieczność wykonania
    zabiegu, w tym zaświadczenie lekarskie oraz faktury dokumentujące poniesione wydatki.
    Nie posiada Pani orzeczenia o niepełnosprawności, jednak zabieg był niezbędny z punktu
    widzenia zdrowotnego.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia
    Jest Pani nauczycielką z długim stażem pracy. Pani wygląd stanowi istotny element Pani
    wizerunku zawodowego i prestiżu. Problemy z uzębieniem powodowały zaburzenie tego
    wizerunku oraz obniżenie prestiżu zawodowego.
    Nie posiada Pani orzeczenia o niepełnosprawności oraz nie pobiera Pani renty z tytułu
    całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy. Nadal pracuje Pani w zawodzie.
    W okresie podatkowym uzyskała Pani dochody ze stosunku pracy w charakterze
    nauczyciela wychowania przedszkolnego, zatrudnionego w Szkole Podstawowej (...) na
    podstawie Karty Nauczyciela. Dochody były opodatkowane podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych PIT.
    Zabieg był przeprowadzony na podstawie zaleceń lekarza stomatologa i miał na celu
    przywrócenie funkcji żucia oraz poprawę stanu zdrowia jamy ustnej. Zabieg nie miał
    charakteru estetycznego, lecz był medycznie uzasadniony ze względu na brak możliwości
    korzystania z tradycyjnych protez zębowych oraz pogarszający się stan zdrowia jamy
    ustnej.
    Posiada Pani pełną dokumentację medyczną potwierdzającą konieczność wykonania
    zabiegu, w tym zaświadczenie lekarskie oraz faktury dokumentujące poniesione wydatki.
    Wydatki poniesione przez Panią zostały sfinansowane wyłącznie z Pani prywatnych
    oszczędności i nie zostaną w związku z tym zwrócone ze środków Zakładowego Funduszu
    Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
    Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych lub zwrócone w jakiejkolwiek innej formie.
    Nie posiada Pani orzeczenia o niepełnosprawności, jednak zabieg był niezbędny z punktu
    widzenia zdrowotnego.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, tj. w sytuacji poniesienia wydatku na zabieg
    wszczepienia implantów zębowych, który był medycznie uzasadniony i miał na celu
    przywrócenie funkcji żucia, możliwe jest skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej lub innej ulgi
    podatkowej, umożliwiającej odliczenie tych kosztów w rocznym zeznaniu podatkowym?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, wydatki poniesione na zabieg wszczepienia implantów zębowych, który
    został wykonany z przyczyn zdrowotnych, a nie estetycznych, mogą zostać uznane za
    wydatki na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zabieg był niezbędny do przywrócenia podstawowych
    funkcji organizmu (funkcji żucia), co potwierdza dokumentacja medyczna.
    W związku z tym, Pani zdaniem, spełnia Pani przesłanki do skorzystania z ulgi
    rehabilitacyjnej, nawet jeśli nie posiada Pani formalnego orzeczenia o
    niepełnosprawności, ponieważ celem ulgi jest wsparcie osób ponoszących wydatki na

    poprawę stanu zdrowia i funkcjonowania organizmu co przekłada się na kontynuowanie
    przeze mnie działalności zawodowej, tym samym nie obciąża państwa wydatkami
    socjalnymi związanymi z pobieraniem renty, itp..

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21
      lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz
      wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych,
      poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zostały wymienione w art. 26 ust. 7a ustawy, zaś zasady i warunki
    dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.
    Z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na zakup,
      naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w
      rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich
      używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o
      którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
    Z art. 26 ust. 7b wskazanej ustawy wynika, że:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Według art. 26 ust. 7d cytowanej ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
          stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do
          pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

        3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
          wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Jak wynika zaś z art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć
    w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
        a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji
          albo
        aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
        b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
        a) całkowitą niezdolność do pracy albo
        b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku,
      gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane
      przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31
      sierpnia 1997 r.
    Natomiast, na gruncie postanowień art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem
    od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.),
    stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 26
    ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od
    spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Tak więc, przepisy
    regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia powinny być interpretowane ściśle;
    niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Wyjaśnić przy tym należy, że podstawowym warunkiem odliczenia wydatków na cele
    rehabilitacyjne zgodnie z ww. przepisami jest m.in. posiadanie przez osobę, która poniosła
    wydatek, orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
    stopni niepełnosprawności bądź posiadanie decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej

    lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną. Odliczeniu,
    co do zasady, podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o
    niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność
    datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może
    odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia
    niepełnosprawności.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w roku podatkowym 2025 poniosła
    Pani wydatek związany z wykonaniem zabiegu wszczepienia implantów zębowych w
    specjalistycznej klinice stomatologicznej. Zabieg był przeprowadzony na podstawie
    zaleceń lekarza stomatologa i miał na celu przywrócenie funkcji żucia oraz poprawę stanu
    zdrowia jamy ustnej.
    Nie posiada Pani orzeczenia o niepełnosprawności oraz nie pobiera Pani renty z tytułu
    całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy. Nadal pracuję Pani w zawodzie.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa
    podatkowego, stwierdzić należy, że skoro nie posiada Pani orzeczenia o
    niepełnosprawności, o którym mowa w art. 26 ust. 7d pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych tj. o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do
    jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, jak
    również decyzji, o której mowa w art. 26 ust. 7d pkt 2 ww. ustawy przyznającej rentę z
    tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę
    socjalną to nie może Pani – w zeznaniu podatkowym, w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    odliczyć od dochodu wydatków związanych z wykonaniem zabiegu wszczepienia
    implantów zębowych.
    Zatem Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.