Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.802.2024.1.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu faktur
dokumentujących dodatkową ekspozycję towarów na półce.
Słowa kluczowe: ekspozycja
faktura
odliczenia-prawo do odliczenia
usługi-usługi marketingowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 4-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu faktur
    dokumentujących dodatkową ekspozycję towarów na półce.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    „A” S.A. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest polską spółką kapitałową, podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych, podatnikiem VAT czynnym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej „A” S.A. prowadzi (...). Dodatkowo
    prowadzi również działalność w zakresie (...). Spółka funkcjonuje jako przedsiębiorstwo
    wielooddziałowe, w skład którego wchodzi (...) nowoczesnych zakładów produkcyjnych,
    posiadających w swojej strukturze szereg komórek organizacyjnych odpowiedzialnych za
    procesy produkcji, magazynowania, sprzedaży i zakupu. W zakresie swojej działalności
    Spółka dokonuje sprzedaży produktów poprzez własne (...) oraz poprzez sieć sklepów
    firmowych w ramach spółki zależnej „B. Sp. z o.o.”
    „A” S.A. w ramach prowadzonej działalności dokonuje sprzedaży Produktów m.in. do
    podmiotów, które prowadzą działalność polegającą na ich dalszej odsprzedaży (np.
    autoryzowani dystrybutorzy, hurtownie, sieci handlowe, partnerzy handlowi, dalej: „(...)”
    na podstawie zawartych z Kontrahentami umów. W ramach tych umów Spółka zawiera
    dodatkowe porozumienia z Kontrahentami dotyczące wystawienia produktów marki A do
    sprzedaży pod warunkiem zapłaty określonego wynagrodzenia. Czynności określone
    niniejszym porozumieniem służą promocji oraz intensyfikacji sprzedaży produktów w
    zamian za uzgodnione wynagrodzenie.
    Świadczenie kontrahenta polegać będzie na zapewnieniu konsumentom dostępności
    produktów oferowanych przez Spółkę w punktach sprzedaży w szczególny sposób, tj. na
    tzw. miejscach czołowych, w centralnej części placówek handlowych (...), na specjalnych
    regałach, w głównych ciągach komunikacyjnych, w głównych alejach zakupowych, przy
    wejściach do hali sprzedażowej przy kasach fiskalnych na ekspozytorach lub paletach
    ekspozycyjnych oraz w inny podobny sposób. Skorzystanie z opisanych sposobów
    ekspozycji towarów wiązać się będzie z koniecznością poniesienia na rzecz kontrahentów
    dodatkowych opłat za umieszczanie towarów wyprodukowanych przez Wnioskodawcę na
    eksponowanym miejscu. Wysokość i zasady opłat będą ustalane w odrębnych umowach,
    zawartych pomiędzy Spółką, a jej bezpośrednimi odbiorcami, a także w umowach
    pomiędzy Spółką a dalszymi nabywcami, którzy nie nabywają bezpośrednio od
    Wnioskodawcy produkowanych przez niego wyrobów.
    Opisane powyżej świadczenie Kontrahentów na rzecz Spółki dokumentowane są
    wystawianymi fakturami VAT przez Kontrahentów na Wnioskodawcę jako nabywcę usług
    jako opłaty marketingowe lub opłaty za ekspozycję towaru.
    Z tytułu prawidłowego wykonania usługi przez Kontrahentów do Faktury VAT dołączany
    jest zatwierdzony przez przedstawiciela Wnioskodawcy wniosek promocyjny określający
    cel promocji, okres jej trwania, rodzaj kosztu oraz zdjęcia eksponowanego produktu.
    Promocja i intensyfikacja sprzedaży to kluczowe elementy skutecznej powszechnie
    stosowanej strategii marketingowej. Odpowiednio zaplanowane działania promocyjne
    Spółki pozwalają dotrzeć do szerokiego grona odbiorców i zbudować silną markę
    produktów marki A. Właściwie skonstruowane promocje i ekspozycje zachęcają do
    natychmiastowego zakupu, zwiększając tym samym przychody Wnioskodawcy.
    Zobowiązanie Spółki do wypłaty uzgodnionego z Kontrahentem wynagrodzenia pochodzi
    ze środków z rocznego budżetu marketingowo - sprzedażowego Wnioskodawcy. Budżet

    marketingowy to inwestycja, która przynosi Spółce zwrot. Kluczem jest znalezienie złotego
    środka pomiędzy różnymi formami promocji. Właściwe proporcje zapewniają optymalne
    wykorzystanie zasobów i maksymalizację zysków. Budżet Marketingowy przeznaczony jest
    na wspieranie w różnych form sprzedaży produktów Spółki przez Kontrahenta i
    poszczególne płatności w ramach uzgodnionego Budżetu Marketingowego wypłacane są
    w trakcie roku na zasadach każdorazowo uzgadnianych pomiędzy przedstawicielami
    handlowymi Spółki oraz przedstawicielami Kontrahenta. Spółka posiada przewidziany w
    budżecie Spółki budżet marketingowy przydzielony osobno dla każdego Kontrahenta. W
    trakcie roku dochodzi do spotkań przedstawicieli Spółki oraz Kontrahenta, w ramach
    których, w zależności od konkretnych potrzeb, Spółka dokonuje wypłat środków z tego
    zarezerwowanego budżetu miedzy innymi na działania dotyczące dodatkowej ekspozycji
    produktów marki A. (marka A. jest jedną z kilku najcenniejszych i najsilniejszych polskich
    marek w branży (...)).
    Dodatkowa ekspozycja produktów na półce to jedna z najskuteczniejszych strategii
    zwiększania sprzedaży. Kilka sposobów w jaki sposób dodatkowa ekspozycja wpływa na
    wyniki sprzedaży produktów marki A. to m.in.:
        Zwiększona widoczność. Produkty, które są dobrze wyeksponowane mają większą
        szansę na zauważenie przez klienta, często lepsza widoczność zachęca do
        spontanicznych zakupów,
        Lepsze wykorzystanie przestrzeni. Umiejętne rozmieszczenie produktów wpływa na
        efektywne wykorzystanie przestrzeni co może przyciągnąć uwagę klientów,
        Dodatkowa ekspozycja może wspierać techniki cross - sellingu (sugerowanie
        produktów komplementarnych) oraz up - sellingu (sugerowanie drobniejszych, ale
        droższych wersji produktu),
        Budowanie impulsu zakupowego np. w miejscach o dużym natężeniu ruchu,
        Podkreślenie nowości poprzez umieszczenie ich w widocznych miejscach, aby
        zachęcić konsumentów do wypróbowania czegoś nowego.
    Strategiczne rozmieszczenie produktów zwłaszcza w miejscach o dużym natężeniu ruchu
    lub na wysokości oczu wpływa na wyższy wolumen sprzedaży.
    Opisane wyżej działania marketingowe planowane są wspólnie z Kontrahentem z
    wykorzystaniem jego wiedzy, doświadczenia oraz rekomendacji jakie działania
    marketingowe w danym okresie mogą przynieść wymierne korzyści. Współpraca między
    dostawcą a klientem to jeden z kluczowych elementów sukcesu w każdym biznesie. U
    podstaw tej relacji leży jasna komunikacja, budząca zaufanie i przejrzystość.
    Wzajemne zrozumienie potrzeb i oczekiwań obu stron pozwala na budowanie
    długofalowej, obopólnej korzyści. Skuteczna współpraca opiera się na terminowości,
    elastyczności i partnerskim podejściu do rozwiązywania problemów. Otwartość na dialog i
    gotowość do kompromisu sprzyjają budowaniu silnych relacji biznesowych. Zadowolenie
    klienta jest najlepszą miarą sukcesu dostawcy, dlatego tak ważne jest, aby zawsze stawiać
    jego potrzeby na pierwszym miejscu. Współpraca oparta na szacunku i wzajemnym
    zaufaniu prowadzi do osiągnięcia wspólnych celów biznesowych.
    Ekonomicznym uzasadnieniem dokonywania przez Spółkę opisanego powyżej działania
    jest:
        Realizacja przez Spółkę strategii sprzedażowej polegającej na stałej obecności na
        rynku jej poszczególnych produktów oraz utrzymywania określonego poziomu
        zapasów przez Kontrahenta,

        Dostępność produktów do sprzedaży w związku z wydatkami dotyczącymi reklamą
        określonego produktu. W konsekwencji Spółka mogłaby ponieść straty związane z
        opracowaniem kampanii reklamowej,
        W zakresie zobowiązania się Kontrahenta do wprowadzania nowości, jeżeli Spółka
        decyduje się na wprowadzenie do obrotu nowego produktu lub produktu
        sezonowego np. w okresie grillowym.
    Ponoszone opłaty przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta mają charakter
    ekwiwalentny, dobrowolny i wzajemny. Wnioskodawca jako jedna z najbardziej
    rozpoznawalnych marek w branży (...) w Polsce zdaje sobie sprawę, że prowadzi
    działalność w coraz trudniejszym i bardziej wymagającym otoczeniu. Dlatego jako
    znaczący dostawca (...) dokłada wszelkich starań, aby zachować najwyższe standardy w
    zakresie jakości produktów oraz rozwijać działalność wraz z konsumentami i klientami
    poprzez zwiększenie sprzedaży produktów marki A. Spółka angażuje się w oparty na
    faktach dialog z partnerami handlowymi, formułując opinie i podejmując decyzje biorąc
    również pod uwagę uzyskane od nich informacje.

## Pytanie

Czy wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu Faktur
    dokumentujących dodatkową ekspozycję towarów na półce?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż przysługuje mu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących dodatkową ekspozycję towarów na
    półce.
    W myśl art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług (Dalej:
    Ustawa o VAT) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast kwotę podatku
    naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez
    podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Przywołane regulacje wskazują, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych. Niewątpliwie wypłata uzgodnionego z Kontrahentem wynagrodzenia z
    tytułu opisanych we wniosku działań promocyjnych ma związek z czynnościami
    opodatkowanymi.
    Zgodnie z art. 8 Ustawy o VAT Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Dla uznania danego świadczenia na „usługę” w rozumieniu przepisów o VAT musi istnieć
    stosunek prawny, w ramach którego dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. W

    ramach tego stosunku prawnego istnieje zobowiązanie jednej osoby do określonego
    świadczenia na rzecz drugiej osoby i prawo tej drugiej osoby domagania się wykonania
    tego świadczenia, świadczenie to musi być odpłatne, musi istnieć wyraźny oraz
    bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem jednego podmiotu, a wynagrodzeniem
    wypłacanym przez drugi podmiot.
    W opinii Spółki, nawet jeżeli świadczenie kontrahenta związane jest z towarem, który
    stanowi już jego własność to nie zmienia to okoliczności, że świadczenie takie może zostać
    uznane za „świadczenie usług” w rozumieniu Ustawy o VAT. Pomimo, że świadczenia
    Kontrahenta dotyczą jego własnych towarów, to w istocie służą one także zwiększeniu
    sprzedaży dokonywanej przez Spółkę do Kontrahenta. Pojawia się pytanie czy takie
    zachowanie może być czynem nieuczciwej konkurencji?
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 3 Ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej
    konkurencji, „Czynem nieuczciwej konkurencji jest utrudnianie innym przedsiębiorcom
    dostępu do rynku, w szczególności przez: pobieranie innych niż marża handlowa opłat za
    przyjęcie towaru do sprzedaży”.
    Natomiast zgodnie z art. 6 pkt 2 Ustawy VAT: „Przepisów ustawy nie stosuje się do
    czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.”, zaś zgodnie z
    artykułem 88 ust. 3a pkt 4 lit. c. Ustawy o VAT „Nie stanowią podstawy do obniżenia
    podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i
    dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty
    celne potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu
    cywilnego - w części dotyczącej tych czynności”.
    Artykuł 15 ust. 1 pkt 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji zakazuje „utrudniania
    dostępu do rynku” przez pobieranie „innych niż marża handlowa opłat za przyjęcie towaru
    do sprzedaży”. Kwestia konstytucyjności tego przepisu trafiła do Trybunału
    Konstytucyjnego. Wyrokiem z 16 października 2014 r. (SK 20/12) Trybunał rozstrzygnął o
    jego zgodności z konstytucją. Trybunał wyraził generalny pogląd, że nie zakazuje się
    bezwzględnie pobierania opłat przez przedsiębiorców przyjmujących towary do
    sprzedaży, lecz zakazuje pobierania jedynie takich opłat, które utrudniają dostęp do rynku
    i są sprzeczne z dobrymi obyczajami, zagrażają interesowi innych przedsiębiorców lub
    klientów albo naruszają ten interes.
    Zdaniem Spółki, za czynności, które nie mogą być prawnie skutecznej umowy nie można
    uznać ponoszenia dodatkowych opłat na rzecz odbiorców swoich towarów, a zwłaszcza
    dalszych kontrahentów, którzy nie nabywają od Wnioskodawcy bezpośrednio
    produkowanych przez niego towarów, a które to opłaty są ponoszone z tytułu świadczenia
    przez te podmioty usług promocyjnych związanych z marketingowo korzystniejszą
    ekspozycją produktów Wnioskodawcy w punktach sprzedaży należących do kontrahentów.
    Przedmiotem zakazu zawartego w art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy jest zachowanie polegające
    na utrudnianiu dostępu do rynku. Przepis ten szczególną uwagę poświęca relacjom
    pomiędzy obiektami handlowymi, przedsiębiorstwami sieciowymi i innymi o znaczącym
    potencjale ekonomicznym. Czynem nieuczciwej konkurencji z zakresu utrudniania
    dostępu do rynku jest pobieranie innych niż marża handlowa opłat za przyjęcie towaru do
    sprzedaży (ust. 1 pkt 4), co należy rozumieć w ten sposób, że odbiorca towaru, który
    uzależni przyjęcie towaru i wystawienie tego towaru do sprzedaży w swoich sklepach, od
    poniesienia innych dodatkowych opłat, jak „opłaty półkowe”, czy partycypacji w kosztach
    wydawania darmowych gazetek reklamowych dopuszcza się czynów nieuczciwej
    konkurencji. Jednak od przypadku tego odróżnić należy sytuację, w której strony związane
    umową sprzedaży (zawartą w wykonaniu postanowień umowy ramowej) zawierają kolejną
    umowę, której celem jest możliwość zajęcia atrakcyjnej z punktu widzenia marketingu
    powierzchni handlowej możliwość korzystnego wyeksponowania towaru na terenie
    należącym do kontrahenta Wnioskodawcy. Wprawdzie podejmuje on działania dotyczące
    własnego już towaru, ale działa także w interesie Wnioskodawcy: jeżeli sieć osiągnie
    wyższy obrót wyrobami Spółki, Wnioskodawca dostarczać będzie na rynek coraz większe

    ilości towarów, co ma bezpośrednie przełożenie na osiąganie przychodów przez Spółkę.
    Mając na uwadze powołane poglądy nie ma podstaw aby twierdzić, że zawarcie przez
    Wnioskodawcę umów na dodatkowe usługi promocyjne świadczone przez bezpośrednich
    odbiorców Spółki, a zwłaszcza przez dalszych kontrahentów oznacza ograniczenie dostępu
    do rynku w rozumieniu art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji,
    albowiem może ona swobodnie dystrybuować swoje produkty i może ona mieć wpływ na
    sposób ich eksponowania u wskazanych kontrahentów.
    Wskazać należy, że opłaty nie będą ponoszone z tytułu przyjęcia towaru do sprzedaży,
    będą natomiast ponoszone dobrowolnie i w ocenie Wnioskodawcy stanowić będą
    gwarancję efektywnej współpracy i rozszerzania dostępu konsumentów do produktów
    Wnioskodawcy, jak również przyniosą określone korzyści ekonomiczne zarówno dla
    kontrahentów, jak i dla Wnioskodawcy. W związku z tym zapłata na rzecz odbiorcy wyrobu
    wynagrodzenia za realizację dodatkowej umowy łączącej strony nie będzie stanowiła
    wydatków wynikających z czynności które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej
    umowy.
    Wydatek ten będzie związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, a także zostanie
    poniesiony w celu osiągnięcia przychodu podatkowego lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów i jako taki będzie mógł być uznany za koszt uzyskania
    przychodu.
    Ponieważ brak jest podstaw do stwierdzenia, że wydatek ponoszony na podstawie
    opisanej umowy podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art.
    16 ust. 1 pkt 66 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie ma również
    uzasadnienia dla kwestionowania zasadności odliczenia podatku VAT z faktury
    dokumentującej nabycie tego rodzaju usługi. Ponieważ umowy przewidującej tego rodzaju
    świadczenia nie można postawić zarzuty nieważności; nie znajdzie zastosowania art. 88
    ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy, zakazujący odliczenia dokumentujące czynności do których ma
    zastosowanie art. 58 kodeksu cywilnego.
    Reasumując, ponieważ w omawianej sytuacji istnieje widoczny i jednoznaczny związek
    pomiędzy usługą nabywaną przez Spółkę, a jej działalnością opodatkowaną (jaką jest
    sprzedaż Produktów, do których odnoszą się działania Kontrahenta), Spółce będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez kontrahenta
    na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,

    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit a) ustawy:
      nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności,
      które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.
    Według art. 88 ust. 4 ustawy:
      obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z powołanych przepisów ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie
    określone warunki:
    1) odliczenia dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług,
    2) towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
    3) faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na
      terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku.
    Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku dostawy
    towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do
    określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym
    bowiem warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia
    podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób
    towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być
    bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z
    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia

    się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu.
    Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami,
    a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego
    powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje
    to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie
    podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do
    odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji
    obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podatnikiem VAT czynnym. W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej prowadzicie Państwo (...).
    Ponadto dokonujecie Państwo sprzedaży Produktów m.in. do podmiotów, które prowadzą
    działalność polegającą na ich dalszej odsprzedaży (np. autoryzowani dystrybutorzy,
    hurtownie, sieci handlowe, partnerzy handlowi, dalej: „Kontrahenci”) na podstawie
    zawartych z Kontrahentami umów. W ramach tych umów Spółka zawiera dodatkowe
    porozumienia z Kontrahentami dotyczące wystawienia produktów Państwa marki do
    sprzedaży pod warunkiem zapłaty określonego wynagrodzenia. Czynności określone
    niniejszym porozumieniem służą promocji oraz intensyfikacji sprzedaży produktów w
    zamian za uzgodnione wynagrodzenie.
    Świadczenie kontrahenta polegać będzie na zapewnieniu konsumentom dostępności
    produktów oferowanych przez Spółkę w punktach sprzedaży w szczególny sposób, tj. na
    tzw. miejscach czołowych, w centralnej części placówek handlowych (...), na specjalnych
    regałach, w głównych ciągach komunikacyjnych, w głównych alejach zakupowych, przy
    wejściach do hali sprzedażowej przy kasach fiskalnych na ekspozytorach lub paletach
    ekspozycyjnych oraz w inny podobny sposób. Skorzystanie z opisanych sposobów
    ekspozycji towarów wiązać się będzie z koniecznością poniesienia na rzecz kontrahentów
    dodatkowych opłat za umieszczanie towarów wyprodukowanych przez Państwa na
    eksponowanym miejscu. Wysokość i zasady opłat będą ustalane w odrębnych umowach,
    zawartych pomiędzy Spółką, a jej bezpośrednimi odbiorcami, a także w umowach
    pomiędzy Spółką a dalszymi nabywcami, którzy nie nabywają bezpośrednio od Państwa
    produkowanych przez niego wyrobów.
    Ww. świadczenie Kontrahentów na rzecz Spółki dokumentowane są wystawianymi
    fakturami VAT przez Kontrahentów na Państwa jako nabywcę usług jako opłaty
    marketingowe lub opłaty za ekspozycję towaru.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu faktur
    dokumentujących dodatkową ekspozycję towarów na półce.
    Jak wcześniej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego może być
    rozpatrywane jedynie w odniesieniu do czynności podlegających opodatkowaniu według
    właściwej stawki podatku VAT.
    Jak Państwo wskazali dodatkowa ekspozycja produktów na półce to jedna z
    najskuteczniejszych strategii zwiększenia sprzedaży, bowiem wpływa na wyniki sprzedaży
    produktów Państwa marki. Towary, które są dobrze wyeksponowane mają większą szansę
    na zauważenie przez klienta, a lepsza ich widoczność zachęca do spontanicznych
    zakupów. Umiejętne rozmieszczenie produktów wpływa na efektywne wykorzystanie
    przestrzeni co może przyciągnąć uwagę klientów. Dodatkowa ekspozycja może wspierać
    techniki cross - sellingu (sugerowanie produktów komplementarnych) oraz up - sellingu
    (sugerowanie drobniejszych, ale droższych wersji produktu), budowanie impulsu
    zakupowego np. w miejscach o dużym natężeniu ruchu, podkreślenie nowości poprzez
    umieszczenie ich w widocznych miejscach, aby zachęcić konsumentów do wypróbowania
    czegoś nowego.

    Strategiczne rozmieszczenie produktów zwłaszcza w miejscach o dużym natężeniu ruchu
    lub na wysokości oczu wpływa na wyższy wolumen sprzedaży. Z opisu sprawy wynika, że
    jesteście Państwo podatnikiem VAT czynnym, a dodatkowa ekspozycja towarów na półce
    w ramach usługi świadczonej przez Kontrahentów jest związana z Państwa działalnością
    opodatkowaną (jaką jest sprzedaż tych Produktów).
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że skoro, jak
    wyżej wskazano, spełnione są przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy, to przysługuje Państwu
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup usługi
    dodatkowej - ekspozycji towarów na półce w ramach zawartych umów z Kontrahentami.
    W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług należało
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym opisanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.