Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-587a/13/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-05-28
Teza: Dokumentowanie nabycia materiałów metalowych oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z „faktur” dokumentujących nabycie tych materiałów w stanie prawnym obowiązującym w 2014 r.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatnik; złom
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 2-art. 109

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 lutego 2014 r. (data wpływu 11 lutego 2014 r.), uzupełnionym w dniach 14 marca 2014 r. i 22 kwietnia 2014 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   możliwości udokumentowania przez Wnioskodawcę nabycia materiałów metalowych, wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług, fakturami nabycia wystawionymi przez Wnioskodawcę – **jest prawidłowe**;

*   odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z tych faktur – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach 14 marca 2014 r. i 22 kwietnia 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości udokumentowania przez Wnioskodawcę nabycia materiałów metalowych, wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług, fakturami nabycia wystawionymi przez Wnioskodawcę oraz odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z tych faktur.

W uzupełnieniach wniosku, doprecyzowując jego treść, ostatecznie przedstawiono dwa następujące stany faktyczne.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną samodzielnie prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą „…” z siedzibą w …. Między innymi w roku podatkowym 2013 przedmiotem działalności gospodarczej było wykonywanie na zamówienie konstrukcji metalowych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zobowiązanym do składania w zakresie podatku od towarów i usług miesięcznych deklaracji podatkowych. Od dnia 1 stycznia 2014 r. Wnioskodawca nabywa od podatników VAT czynnych w ramach odwrotnego obciążenia towary, o których mowa w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług, tj. wyroby stalowe (materiały konstrukcyjne, które są wykorzystywane do produkcji konstrukcji stalowych, zwane dalej materiałami metalowymi. Wnioskodawca dokumentuje nabycie materiałów stalowych od dnia 1 stycznia 2014 r. dokumentuje fakturami o których mowa w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług, zwanych dalej fakturami, które są ewidencjonowane w ewidencjach prowadzonych dla celów podatku od towarów i usług. Faktury dokumentujące nabycie przez Wnioskodawcę w ramach odwrotnego obciążenia materiałów metalowych nie zawierają wszystkich elementów faktury wymienionych w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług, między innymi: nazwa nabywcy, kwoty należności ogółem. Materiały metalowe są wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie do wykonywania usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Ponadto jednoznacznie wskazano, ze złożony wniosek dotyczy stanu faktycznego zaistniałego od dnia 1 stycznia 2014 r., odnoszącego się do zasad dokumentowania przez Wnioskodawcę nabycia w ramach odwrotnego obciążenia materiałów metalowych, wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług oraz prawa do odliczenia przez Stronę od podatku należnego podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie przez Wnioskodawcę w ramach odwrotnego obciążenia materiałów metalowych wymienionych w ww. załączniku do ustawy.

Opisane „faktury”, dokumentujące nabycie przez Spółkę od dnia 1 stycznia 2014 r. materiałów metalowych, o których mowa w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług, zostały wystawione przez Wnioskodawcę. „Faktury” wystawione przez Wnioskodawcę, dokumentujące nabycie przez Spółkę w ramach odwrotnego obciążenia materiałów metalowych, o których mowa w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług, zawierają w treści informację o kwocie podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem ostatecznie w uzupełnieniu w dniu 14 marca 2014 r. zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca ma prawo do dokumentowania od dnia 1 stycznia 2014 r. fakturami nabycia w ramach odwrotnego obciążenia materiałów metalowych wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług, które będą przez Wnioskodawcę ewidencjonowane w ewidencjach prowadzonych dal celów podatku od towarów i usług?
2.  Czy Wnioskodawcy będzie od dnia 1 stycznia 2014 r. przysługiwało prawo do odliczenia od podatku należnego w danym miesiącu rozliczeniowym podatku naliczonego, wyszczególnionego w fakturach dokumentujących nabycie materiałów metalowych wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług?

Na tle postawionych pytań zastrzeżono w uzupełnieniu wniosku w dniu 22 kwietnia 2014 r., że zapytanie nr 1 Wnioskodawcy dotyczy zasad dokumentowania przez Spółkę nabycia materiałów metalowych, o których mowa w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług, nabytych przez Stronę w ramach odwrotnego obciążenia. Natomiast zapytanie nr 2 Wnioskodawcy dotyczy ustalenia czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia od podatku należnego za dany miesiąc rozliczeniowy, podatku naliczonego wyszczególnionego w „fakturach” wystawionych przez Wnioskodawcę, dokumentujących nabycie przez Stronę w ramach odwrotnego obciążenia materiałów metalowych, o których mowa w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług.

W stanowisku Wnioskodawcy wyrażonym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku w dniu 14 marca 2014 r. sformułowano następujące poglądy:

W zakresie pytania nr 1:

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawodawca w ustawie o podatku od towarów i usług nie ustalił jak podatnicy mają dokumentować od dnia 1 stycznia 2014 r. nabywanie w ramach odwrotnego obciążenia materiałów metalowych, wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jako podatnik VAT czynny, ma prawo do dokumentowania fakturami od dnia 1 stycznia 2014 r. nabycia w ramach odwrotnego obciążenia materiałów metalowych wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług, które będą ewidencjonowane przez Stronę w ewidencjach prowadzonych dla celów podatku od towarów i usług. Zaznaczyć przy tym należy, iż przedmiotowe faktury nie mogą zawierać wszystkich elementów faktury, o których mowa w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług, np. należności ogółem, nazwy nabywcy. Wymienienie bowiem przez stronę wszystkich elementów faktury wskazanych przez ustawodawcę w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług w fakturze dokumentującej nabycie materiałów metalowych wymienionych w załączniku nr 11 do tej ustawy, zdaniem Wnioskodawcy, może stanowić podstawę do uznania, iż jest to faktura o której mowa w art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług, co może stanowić podstawę do uznania przez organ podatkowy, iż Spółka poza podatkiem zadeklarowanym w związku z nabyciem materiałów metalowych, dodatkowo będzie miała obowiązek zapłacenia podatku należnego wyszczególnionego w tychże fakturach.

W zakresie pytania nr 2:

Stosownie do art. 86 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik VAT czynny ma prawo do odliczenia od podatku należnego podatku naliczonego wyszczególnionego w fakturze. Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca od dnia 1 stycznia 2014r. jest podatnikiem VAT czynnym oraz dokumentuje fakturami nabycie materiałów nabytych w ramach odwrotnego obciążenia, zdaniem Wnioskodawcy, będzie Jemu od dnia 1 stycznia 2014 r. przysługiwało prawo do odliczenia od podatku należnego w danym miesiącu rozliczeniowym podatku naliczonego, wyszczególnionego w fakturach dokumentujących nabycie materiałów metalowych wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:

*   możliwości udokumentowania przez Wnioskodawcę nabycia materiałów metalowych, wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług, fakturami nabycia wystawionymi przez Wnioskodawcę – **jest prawidłowe**;

*   odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z tych faktur – **jest nieprawidłowe**.

Na wstępie zaznacza się, że interpretacji udzielono wyłącznie w oparciu o stan prawny obowiązujący w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia jednoznacznego sprecyzowania jego zakresu, tj. wpływu uzupełnienia tego wniosku (14 marca 2014 r.) określającego, ze dotyczy on stanu faktycznego, a więc zaistniałego już (nie planowanego) zdarzenia.

Wskazać należy, że w dniu 1 stycznia 2014 r. obowiązywały przepisy, wprowadzone od dnia 1 października 2013 r. na mocy ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. poz. 1027), zmieniające m.in. dotychczasowe zasady stosowania mechanizmu „odwrotnego obciążenia”.

W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. kwestia ta przedstawiała się następująco:

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

W myśl art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy.

W załączniku 11 do ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2013 r. (w tym w stanie prawnym obowiązującym w dniu 1 stycznia 2014 r.), stanowiącym wykaz towarów o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, ustawodawca wskazał:

1.  24.10.12.0 Żelazostopy;
2.  24.10.14.0 Granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali;
3.  24.10.31.0 Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości >= 600 mm, ze stali niestopowej;
4.  24.10.32.0 Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości = 600 mm, z pozostałej stali stopowej, z wyłączeniem wyrobów ze stali krzemowej elektrotechnicznej;
6.  24.10.36.0 Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości = 600 mm, ze stali niestopowej;
8.  24.10.43.0 Wyroby płaskie walcowane na zimno, o szerokości >= 600 mm, z pozostałej stali stopowej, z wyłączeniem wyrobów ze stali krzemowej elektrotechnicznej;
9.  24.10.51.0 Wyroby płaskie walcowane, o szerokości >= 600 mm, ze stali niestopowej, platerowane, powlekane lub pokrywane;
10.  24.10.52.0 Wyroby płaskie walcowane, o szerokości >= 600 mm, z pozostałej stali stopowej, platerowane, powlekane lub pokrywane;
11.  24.10.61.0 Pręty walcowane na gorąco, w nieregularnie zwijanych kręgach, ze stali niestopowej;
12.  24.10.62.0 Pozostałe pręty ze stali, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane, ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone;
13.  24.10.65.0 Pręty walcowane na gorąco, w nieregularnie zwijanych kręgach, z pozostałej stali stopowej;
14.  24.10.66.0 Pozostałe pręty z pozostałej stali stopowej, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane, ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone;
15.  24.10.71.0 Kształtowniki otwarte, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej;
16.  24.10.73.0 Kształtowniki otwarte, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane, z pozostałej stali stopowej;
17.  24.31.10.0 Pręty ciągnione na zimno oraz kątowniki, kształtowniki i profile, ze stali niestopowej;
18.  24.31.20.0 Pręty ciągnione na zimno oraz kątowniki, kształtowniki i profile, z pozostałej stali stopowej;
19.  24.32.10.0 Wyroby płaskie walcowane na zimno, ze stali, o szerokości < 600 mm, niepokrywane;
20.  24.32.20.0 Wyroby płaskie walcowane na zimno, ze stali, o szerokości < 600 mm, platerowane, powlekane lub pokrywane;
21.  24.33.11.0 Kształtowniki otwarte, formowane lub profilowane na zimno, ze stali niestopowej;
22.  24.34.11.0 Drut ciągniony na zimno, ze stali niestopowej;
23.  24.44.12.0 Miedź nierafinowana; anody miedziane do rafinacji elektrolitycznej;
24.  24.44.13.0 Miedź rafinowana i stopy miedzi, nieobrobione plastycznie; stopy wstępne miedzi;
25.  24.44.21.0 Proszki i płatki z miedzi i jej stopów;
26.  24.44.22.0 Płaskowniki, pręty, kształtowniki i walcówka, z miedzi i jej stopów;
27.  24.44.23.0 Druty z miedzi i jej stopów;
28.  ex 24.45.30.0 Pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich; cermetale; popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali - wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych;
29.  38.11.49.0 Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające;
30.  38.11.51.0 Odpady szklane;
31.  38.11.52.0 Odpady z papieru i tektury;
32.  38.11.54.0 Pozostałe odpady gumowe;
33.  38.11.55.0 Odpady z tworzyw sztucznych;
34.  38.11.58.0 Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal;
35.  38.12.26.0 Niebezpieczne odpady zawierające metal;
36.  38.12.27 Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne;
37.  38.32.2 Surowce wtórne metalowe;
38.  38.32.31.0 Surowce wtórne ze szkła;
39.  38.32.32.0 Surowce wtórne z papieru i tektury;
40.  38.32.33.0 Surowce wtórne z tworzyw sztucznych;
41.  38.32.34.0 Surowce wtórne z gumy.

W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Kwotę podatku naliczonego stanowi: kwota podatku należnego z tytułu dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest ich nabywca (art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. b ustawy).

Jak stanowi art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

W myśl art. 86 ust. 10b pkt 3 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem, że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Na mocy art. 86 ust. 10c ustawy, przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczonej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.

Inne szczególne przypadki powstania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (w odniesieniu do importu towarów, małego podatnika, podatnika dokonującego okazjonalnie wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu oraz w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów) regulują przepisy art. 86 ust. 10d-10h ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a (art. 86 ust. 13 ustawy).

Zgodnie z art. 86 ust. 13a ustawy, jeżeli podatnik w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 podatnikiem jest nabywca towarów lub usług, nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10 i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od końca roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Katalog przesłanek wyłączających prawo podatnika do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku zawiera art. 88 ustawy.

Zaznaczyć należy, że na podstawie art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zasady fakturowania obowiązujące od dnia 1 stycznia 2014 r. regulują przepisy Działu XI „Dokumentacja” Rozdział 1 „Faktury”.

Jak stanowi art. 106a tej ustawy, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

1.  sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów;
2.  dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

1.  państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
2.  państwa trzeciego.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

W przepisie art. 106d ust. 1 ustawy wskazano, że podmiot, o którym mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1, nabywający towary lub usługi od podatnika może wystawiać w imieniu i na rzecz tego podatnika faktury:

1.  dokumentujące dokonanie przez podatnika sprzedaży na rzecz tego podmiotu,
2.  o których mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
3.  dokumentujące dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 lit. B

*   jeżeli ten podmiot i ten podatnik wcześniej zawarli umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na rzecz tego podatnika, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez podatnika dokonującego tych czynności.

Na podstawie art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać:

1.  datę wystawienia;
2.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem;
16.  w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 - wyrazy „metoda kasowa”;
17.  w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”;
18.  w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;
19.  w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:

1.  przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
2.  przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub
3.  innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia;

21.  w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
22.  przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku;
23.  w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:

1.  przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. a,
2.  liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;

25.  w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
26.  w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:

1.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, poprzedzony kodem PL,
2.  numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego.

Zgodnie z art. 106e ust. 4 pkt 1 ustawy, faktura nie zawiera: w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, jest nabywca towaru lub usługobiorca – danych określonych w ust. 1 pkt 12–14.

Na mocy obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. przepisu art. 2 pkt 31 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, art. 134 oraz art. 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

W złożonym wniosku poinformowano, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną samodzielnie prowadzącą działalność gospodarczą. Między innymi w roku podatkowym 2013 przedmiotem działalności gospodarczej było wykonywanie na zamówienie konstrukcji metalowych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zobowiązanym do składania w zakresie podatku od towarów i usług miesięcznych deklaracji podatkowych. Od dnia 1 stycznia 2014 r. Wnioskodawca nabywa od podatników VAT czynnych w ramach odwrotnego obciążenia towary, o których mowa w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług, tj. wyroby stalowe (materiały konstrukcyjne, które są wykorzystywane do produkcji konstrukcji stalowych, zwane dalej materiałami metalowymi. Wnioskodawca dokumentuje nabycie materiałów stalowych od dnia 1 stycznia 2014 r. dokumentuje fakturami o których mowa w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług, zwanych dalej fakturami, które są ewidencjonowane w ewidencjach prowadzonych dla celów podatku od towarów i usług. Faktury dokumentujące nabycie przez Wnioskodawcę w ramach odwrotnego obciążenia materiałów metalowych nie zawierają wszystkich elementów faktury wymienionych w art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług, między innymi: nazwa nabywcy, kwoty należności ogółem. Materiały metalowe są wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie do wykonywania usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego należy zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że ustawodawca nie ustalił, jak podatnicy mają dokumentować od dnia 1 stycznia 2014 r. nabycie materiałów metalowych w ramach odwrotnego obciążenia. Zauważyć należy, że w ww. stanie prawnym faktury mogą być wystawiane wyłącznie w sytuacjach wskazanych w powołanych uprzednio przepisach i winny one ściśle zawierać dane wskazane w tych przepisach. Wobec tego w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. brak podstaw, aby Wnioskodawca w opisanej we wniosku sytuacji mógł wystawić faktury na przedmiotową okoliczność (nabycie materiałów metalowych wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług). W szczególności nie wystąpił przypadek, o którym mowa w art. 106d ust. 1 ustawy, jak również żaden inny warunek, którego ziszczenie obligowało Wnioskodawcę do wystawienia faktury. Fakturą, co należy jeszcze raz podkreślić, jest bowiem dokument, który zawiera dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie, w szczególności wskazane w art. 106e ustawy, ponadto wystawiany jest on z uwzględnieniem przypadków wskazanych w art. 106a. Samo zawarcie na dokumencie nazwy „faktura” nie przesądza więc o uznaniu takiego dokumentu za fakturę w rozumieniu przepisów o VAT. Zaznaczyć jednak należy, że nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi w zakresie podatku od towarów i usług przepisami wystawienie dokumentu wewnętrznego niebędącego fakturą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług przez Wnioskodawcę na okoliczność nabycia przedmiotowych materiałów, który udokumentuje takie zdarzenie.

Jednocześnie Wnioskodawca mógł – rozliczając VAT w związku z odwrotnym obciążeniem – dokonywać stosownego ujęcia w ewidencji prowadzonej dla celów VAT kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego w zakresie przysługującego Jemu prawa do odliczenia (mając na uwadze obowiązek wynikający z przepisu art. 109 ust. 3 ustawy).

Odnosząc się natomiast do stanu faktycznego w kwestii prawa Wnioskodawcy do obniżenia podatku należnego od dnia 1 stycznia 2014 r. stwierdzić należy, że przysługuje ono w zakresie wskazanym w przepisie art. 86 ust. 1 ustawy (w zakresie związanym z czynnościami opodatkowanymi) w odniesieniu do kwoty podatku należnego, stanowiącego kwotę podatku naliczonego z tytułu dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 podatnikiem jest ich nabywca – art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. b ustawy. Wobec tego, o ile nabywane towary służą wykonywaniu czynności opodatkowanych, Wnioskodawca miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o ww. kwotę podatku naliczonego, pod jednoczesnym warunkiem, że nie wystąpiły przesłanki wskazane w art. 88 ustawy. Obniżenia takiego Wnioskodawca dokonuje z uwzględnieniem art. 86 ust. 10b pkt 3 ustawy w zw. z art. 86 ust. 10 ustawy oraz art. 86 ust. 11, 13 i 13a, adekwatnie do okoliczności. W tym aspekcie szczególnego podkreślenia wymaga, że prawo do odliczenia – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – nie przysługuje z uwagi na fakt, że Wnioskodawca od dnia 1 stycznia 2014 r. jest podatnikiem VAT czynnym oraz dokumentuje „fakturami” nabycie materiałów w ramach odwrotnego obciążenia. Jak zastrzeżono wcześniej, Wnioskodawca nie może wystawiać od dnia 1 stycznia 2014 r. faktur w rozumieniu przepisów o VAT, lecz dokumenty niebędące fakturami w związku z nabyciem materiałów metalowych, o których mowa w załączniku nr 11 do ustawy. W związku z tym podstawą odliczenia podatku naliczonego jest związek dokonanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi, a kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest Wnioskodawca (art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. b ustawy). Ponadto kwota podatku naliczonego do odliczenia nie może wynikać w tej sytuacji z faktur wystawionych przez Wnioskodawcę w rozumieniu przepisów o VAT.

W konsekwencji, zajęte w sprawie stanowisko Wnioskodawcy w zakresie stanu faktycznego:

*   dotyczącego możliwości udokumentowania przez Wnioskodawcę nabycia materiałów metalowych, wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług, fakturami nabycia wystawionymi przez Wnioskodawcę – jest prawidłowe
natomiast

*   dotyczącego odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z tych faktur – jest nieprawidłowe.

Zaznacza się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii, czy opisane we wniosku „materiały metalowe”, które nabywa Wnioskodawca, stanowią wyroby klasyfikujące się do PKWiU używanego na potrzeby ustawy o podatku od towarów i usług w załączniku nr 11, gdyż nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. W związku z tym rozstrzygając przedmiotowe kwestie oparto się na wskazaniu Wnioskodawcy, zgodnie z którym nabywa on wyroby wymienione w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

W przedmiocie poglądu Wnioskodawcy, dotyczącego rozpatrywania faktury wystawianej w związku z przedmiotowym nabyciem materiałów metalowych w kategorii art. 108 ustawy stwierdzić należy, że nie był on przedmiotem oceny, albowiem ze sformułowanych ostatecznie pytań, określających zakres żądania Wnioskodawcy, nie wynika, aby miało to być przedmiotem interpretacji.

Informuje się, że w zakresie pytań Wnioskodawcy dotyczących stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2013 r. w dniu 28 lutego 2014 r. wydano odrębne rozstrzygnięcie znak ITPP3/443-587/13/AT.

Końcowo wskazuje się, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków podatkowo-prawnych względem dostawcy materiałów metalowych na rzecz Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy dwóch stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.