Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-796/13-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-02-03
Teza: Czy wnioskodawca - Podatnik winien się zarejestrować jako podatnik VAT i sprzedać samochód osobowy będący środkiem trwałym na fakturę VAT jako sprzedaż zwolnioną z VAT na podstawie art. 43 ust.1 pkt 2 ustawy VAT? Czy nie musi się zarejestrować jako czynny podatnik VAT i sprzedać środek trwały na rachunek nie rejestrując się do podatku VAT?
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2013 r. (data wpływu 5 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i obowiązku rejestracji jako podatnik VAT w związku z sprzedażą samochodu osobowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i obowiązku rejestracji jako podatnik VAT w związku z sprzedażą samochodu osobowego;

*   ustalenia czy sprzedaż samochodu osobowego podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Podatnik sprzedał samochód osobowy którego był właścicielem całe 5 lat. Zakupił go na umowę kupna – sprzedaży 2008 r. w Niemczech. W Urzędzie Skarbowym opłacił stosowny podatek i samochód używał do celów prywatnych – osobistych.

W 2012 r. podatnik zarejestrował działalność gospodarczą w Urzędzie Miasta, a w Urzędzie Skarbowym jako podatnik podatku dochodowego na zasadach ogólnych. Jednocześnie nie zgłosił się do podatku VAT w związku, że przewidywana sprzedaż nie przekroczy 150 tys. zł - czyli nie był i nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W miesiącu styczniu 2012 kiedy zarejestrował w właściwym Urzędzie działalność gospodarczą wprowadził ww. samochód osobowy do ewidencji środków trwałych – wartość wniesiona do amortyzacji to kwota 9618 zł licząc amortyzację ww. samochodu od miesiąca lutego 2012 r.

W miesiącu kwietniu 2013 r sprzedał ww. środek trwały dla osoby fizycznej za kwotę 5000 zł. Do dnia dzisiejszego podatnik prowadzi sprzedaż usług ubezpieczeniowych i jednostkową sprzedaż detaliczną różnych towarów handlowych (garnki, ławki ogrodowe, krzesła ogrodowe).

Sprzedaż detaliczna prowadzona jest dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej - na cele osobiste tych osób i zamyka się kwotą od 1-10/2013 r. około 13850 zł wraz z tym sprzedanym samochodem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca - Podatnik winien się zarejestrować jako podatnik VAT i sprzedać samochód osobowy będący środkiem trwałym na fakturę VAT jako sprzedaż zwolnioną z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT? Czy nie musi się zarejestrować jako czynny podatnik VAT i sprzedać środek trwały na rachunek nie rejestrując się do podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca w związku z sprzedażą środka trwałego, którym niewątpliwie był samochód osobowy wprowadzony do ewidencji środków trwałych w 2012 r. i sprzedał go w kolejnej fazie obrotu, która nie jest objęta podatkiem akcyzowym w danej sytuacji.

Wg Wnioskodawcy powinno znaleźć się zwolnienie podmiotowe z VAT i powinno być zachowane ze względu na jednofazowość opodatkowania co jednocześnie zawarte jest w art. 113 pkt l i 2.

Sprzedaż samochodu osobowego zgodnie z wyjaśnieniami Ministerstwa Finansów nie zawsze jest czynnością opodatkowaną.

Sprzedaż ta bowiem może być zwolniona z VAT, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

1.  sprzedaż następuje po upływie pół roku od nabycia prawa do rozporządzania samochodem jak właściciel (od zakupu, wykupu z leasingu, itp.)
2.  przy nabyciu samochodu podatnik nie miał prawa do odliczenia VAT (gdyż np. korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT), lub miał prawo do odliczenia VAT lecz w ograniczonym zakresie (60% kwoty podatku, nie więcej niż 6000 zł).

Podstawą powyższego zwolnienia może być art. 43 ust.1 pkt 2 ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Tut. Organ wskazuje, iż niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego, zatem została wydana w oparciu o przepisy obowiązujące do 31.12.2013 r.

Niniejsza interpretacja dotyczy prawa do zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i obowiązku rejestracji jako podatnik VAT w związku z sprzedażą samochodu osobowego.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z ww. przepisami, samochód spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku (art. 29 ust. 1 ustawy).

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Należy również wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 96 ust. 1 podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Art. 113 ust. 5 ustawy stanowi, iż jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).

Jak wynika z art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Na mocy art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
    3.  nowych środków transportu,
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Mając na uwadze art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy, stwierdzić należy, iż podatnicy dokonujący dostawy towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, niezależnie od wielkości obrotów.

Oznacza to, że podatnicy dokonujący dostaw tych towarów, nawet w przypadku obrotów nieprzekraczających kwoty limitu określonej w art. 113 ust. 1 ustawy, są podatnikami tego podatku i stosownie do zapisu art. 96 ust. 1 ustawy, obowiązani są przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Wnioskodawca zakupił w Niemczech samochód osobowy, którego był właścicielem 5 lat. W urzędzie skarbowym opłacił stosowny podatek i samochód używał do celów prywatnych.

W 2012 r. Wnioskodawca zarejestrował działalność gospodarczą w Urzędzie Miasta, a następnie zarejestrował się w Urzędzie Skarbowym jako podatnik podatku dochodowego na zasadach ogólnych. Jednocześnie nie zgłosił się do podatku VAT w związku z tym, że przewidywana sprzedaż nie przekroczyła 150 tys. zł - czyli nie był i nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W miesiącu styczniu 2012 r. Wnioskodawca wprowadził przedmiotowy samochód osobowy do ewidencji środków trwałych.

W kwietniu 2013 r. Wnioskodawca sprzedał ww. środek trwały osobie fizycznej.

W przedmiotowej sprawie należy mieć na względzie art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług w powiązaniu z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 Nr 108, poz. 626 z późn. zm.), zgodnie z którym ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Wnioskodawca sprzedał samochód osobowy, który to towar – mając na uwadze literalne brzmienie art. 1 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym - podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy, Strona pomimo nieprzekroczenia kwoty obrotu, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, tj. kwoty 150 000 zł, nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia podmiotowego z uwagi na brzmienie ww. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b.

Tym samym mając na uwadze wskazany wyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawione we wniosku okoliczności stwierdzić należy, że w związku ze sprzedażą samochodu osobowego, który stanowi towar opodatkowany podatkiem akcyzowym w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, Wnioskodawca utracił prawo do zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.

Na powyższą ocenę nie ma wpływu fakt, że na etapie przedmiotowej sprzedaży dokonanej przez Wnioskodawcę nie wystąpił obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym.

W związku z powyższym Wnioskodawca dokonując sprzedaży samochodu osobowego, która stanowiła czynność określoną w art. 5 ustawy, zgodnie z art. 96 ust. 1 powinien złożyć do naczelnika urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie prawa do zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i obowiązku rejestracji jako podatnik VAT w związku z sprzedażą samochodu osobowego.

Natomiast w zakresie ustalenia czy sprzedaż samochodu osobowego podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust.1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług została wydana interpretacja nr IPTPP4/443-796/13-5/MK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.