Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1432/11-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-31
Teza: Uwzględnienie w obrocie podlegającym opodatkowaniu opłaty za korzystanie ze środowiska
Słowa kluczowe: obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; opłata; podatek-podatek od towarów i usług; usługi; ścieki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 18.10.2011 r. (data wpływu 02.11.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uwzględnienia w obrocie podlegającym opodatkowaniu opłaty za korzystanie ze środowiska – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.11.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uwzględnienia w obrocie podlegającym opodatkowaniu opłaty za korzystanie ze środowiska.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedsiębiorstwo świadczy na podstawie zawieranych z kontrahentami umów usługę odprowadzania ścieków. Zgodnie z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska (Dz.U.2008 r. Nr 25, poz.150 z późn. zm.), Przedsiębiorstwo jest podmiotem korzystającym ze środowiska, gdyż za pośrednictwem własnej kanalizacji wprowadza ścieki do wód powierzchniowych. Do kanalizacji stanowiącej własność Przedsiębiorstwa odprowadzane są również ścieki deszczowe i wody roztopowe ze skanalizowanych nawierzchni szczelnych, należących do innych podmiotów, działających w sąsiedztwie Przedsiębiorstwa. Z uwagi na powyższe, uiszczana przez Przedsiębiorstwo opłata środowiskowa uwzględnia również powierzchnie należące do innych podmiotów. Niemniej jednak przedmiotową opłatę za całą zlewnię nalicza podmiot, który ścieki „wprowadza” – czyli właściciel „końca rury” – tj. Przedsiębiorstwo. Na podstawie umów zawieranych z podmiotami korzystającymi z usługi odprowadzania ścieków ze swoich powierzchni do kanalizacji deszczowej, Przedsiębiorstwo oprócz wynagrodzenia z tytułu świadczonej usługi pobiera opłatę środowiskową, która stanowi refundację opłaty wniesionej przez Przedsiębiorstwo do Urzędu Marszałkowskiego w części, w jakiej odpowiada ona powierzchni podmiotu korzystającego z kanalizacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług opłata za korzystanie ze środowiska przenoszona przez Przedsiębiorstwo na podmiot korzystający z jego kanalizacji deszczowej w części w jakiej odpowiada ona powierzchni podmiotu korzystającego z kanalizacji?

Zdaniem Wnioskodawcy, opłata za korzystanie ze środowiska wyłączona jest z opodatkowania podatkiem od towarów usług z uwagi na fakt, iż jest ona nakładana na podmiot w oparciu o ustawę o ochronie środowiska i ponoszona jest na rzecz Urzędu Marszałkowskiego w związku z czym należy ją traktować jako „daninę publiczną” tj. opłatę o charakterze quasi-podatkowym. Opłata ta jest bowiem przymusowym i bezzwrotnym świadczeniem pobieranym w celu pokrycia wydatków podmiotów publicznych, a jej istota ma inny niż cywilnoprawny charakter. Przenoszenie opłaty środowiskowej na podmiot korzystający z kanalizacji deszczowej Przedsiębiorstwa w części odpowiadającej powierzchni tego podmiotu nie zmienia faktu, że opłata ta jest wyłącznie adresowana do Urzędu Marszałkowskiego, a tym samym nie stanowi należności podatnika. Przedsiębiorstwo nie jest dysponentem tej kwoty, a jedynie jest zobligowane przez przepisy do jej uiszczenia. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U.04. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Z uwagi na powyższe zasadne jest uznać, że w skład wynagrodzenia podatnika nie wchodzi opłata środowiskowa, a to z uwagi na fakt, iż nie stanowi ona należności Wnioskodawcy przez jej quasi-podatkowy charakter, a tym samym jej wartość nie jest elementem kalkulacyjnym ceny za świadczoną usługę i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, iż ww. opłata nie spełnia definicji usługi w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a tym samym Przedsiębiorstwo przenosząc jej koszt na faktycznego odbiorcę nie powinno doliczać podatku VAT. Przedsiębiorstwo wnosi na rzecz Urzędu Marszałkowskiego opłatę publicznoprawną, a nie nabywa świadczenia (usługi) od kontrahenta - które następnie odsprzedaje na rzecz innych podmiotów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosowanie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powyższych regulacji wynika, że nie każda płatność występująca w obrocie gospodarczym oznacza powstanie konieczności opodatkowania podatkiem VAT. Występuje ona tam, gdzie pojawia się zarówno świadczenie jak i konsumpcja. W związku z tym, rozpatrując kwestię opodatkowania należy przede wszystkim zbadać, czy miało miejsce jakiekolwiek świadczenie. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Należy zauważyć, iż przedmiotem określonej umową czynności jest konkretna usługa, a nie zbiór dowolnie wyodrębnionych w jej ramach usług czy też części. Zatem w świetle powołanego powyżej przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT kwota należna obejmuje wszystkie elementy kosztów związanych z dostawą towarów czy świadczeniem usługi kształtujące cenę, której sprzedawca żąda od nabywcy. Tak skalkulowana kwota należności powinna zostać opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki właściwej dla danego towaru czy świadczonej usługi.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Przedsiębiorstwo świadczy na podstawie zawieranych z kontrahentami umów usługę odprowadzania ścieków. Zgodnie z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska (Dz.U.2008 r. Nr 25, poz.150 z późn. zm.), Przedsiębiorstwo jest podmiotem korzystającym ze środowiska, gdyż za pośrednictwem własnej kanalizacji wprowadza ścieki do wód powierzchniowych. Do kanalizacji stanowiącej własność Przedsiębiorstwa odprowadzane są również ścieki deszczowe i wody roztopowe ze skanalizowanych nawierzchni szczelnych, należących do innych podmiotów, działających w sąsiedztwie Przedsiębiorstwa. Z uwagi na powyższe, uiszczana przez Przedsiębiorstwo opłata środowiskowa uwzględnia również powierzchnie należące do innych podmiotów. Niemniej jednak przedmiotową opłatę za całą zlewnię nalicza podmiot, który ścieki „wprowadza” – czyli właściciel „końca rury” – tj. Przedsiębiorstwo. Na podstawie umów zawieranych z podmiotami korzystającymi z usługi odprowadzania ścieków ze swoich powierzchni do kanalizacji deszczowej, Przedsiębiorstwo oprócz wynagrodzenia z tytułu świadczonej usługi pobiera opłatę środowiskową, która stanowi refundację opłaty wniesionej przez Przedsiębiorstwo do Urzędu Marszałkowskiego w części, w jakiej odpowiada ona powierzchni podmiotu korzystającego z kanalizacji.

Opłaty za korzystanie ze środowiska określa, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 października 2008 r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska (Dz. U. Nr 196, poz. 1217 ze zm.), które zostało wydane na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150 ze zm.). Opłaty te są przychodami funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, zaś środki tych funduszy są przeznaczone na finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej. Do ponoszenia tych opłat obowiązany jest podmiot korzystający ze środowiska. W przypadku opłat z tytułu emisji ścieków do wód lub do ziemi w art. 279 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy jako podmiot zobowiązany do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska, wskazano prowadzącego instalację.

Obowiązek uiszczania opłat przez podmioty korzystające ze środowiska nie jest związany ze zwrotnym świadczeniem przez fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej usług bądź innych czynności wymienionych w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług i w związku z tym opłaty te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeżeli jednak korzystający ze środowiska obciąża kosztami tych opłat swoich klientów, to stanowią one element kalkulacyjny ceny, co w konsekwencji powoduje wzrost ceny świadczonej usługi będącej przedmiotem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach z dnia 5 lipca 2001 r. (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. W rozpatrywanej sprawie, zdaniem tut. Organu, opłata z tytułu korzystania ze środowiska jest ściśle związana ze świadczoną przez Przedsiębiorstwo usługą odprowadzania ścieków, tym samym jest częścią należności z tytułu świadczenia usług na rzecz kontrahentów Przedsiębiorstwa. Zatem na całość świadczenia należnego od kontrahenta składa się, na równi z usługą odprowadzania ścieków, kwota opłaty za korzystanie ze środowiska.

Tym samym Przedsiębiorstwo winno przyjąć tę opłatę jako element kalkulacyjny ceny za świadczenie skonkretyzowanej usługi sklasyfikowanej w jednym grupowaniu PKWiU. W konsekwencji zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, opłata za korzystanie ze środowiska stanowi, uzupełniający obok należności za odprowadzanie ścieków, element podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W tej sytuacji opłatę tę należy bowiem traktować jako część kwoty należnej z tytułu świadczonej usługi odprowadzania ścieków (element kalkulacyjny ceny) i opodatkować według stawki właściwej dla tej usługi. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż brak jest podstaw prawnych do wyodrębnienia z podstawy opodatkowania opłaty za korzystanie ze środowiska, jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem jest ona składnikiem należności z tytułu świadczenia usługi odprowadzania ścieków, która to usługa podlega opodatkowaniu jednolitą stawką podatku. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.