Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-30/12-5/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-20
Teza: Opodatkowanie kwoty otrzymanej z zagranicznej polisy ubezpieczeniowej.
Słowa kluczowe: polisa ubezpieczeniowa; ubezpieczenia-ubezpieczenia osobowe; Wielka Brytania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2012 r. (data wpływu 23 stycznia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 16 kwietnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania kwoty otrzymanej z zagranicznej polisy ubezpieczeniowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania kwoty otrzymanej z zagranicznej polisy ubezpieczeniowej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. nr ILPB2/415-95/12-2/WS ILPB2/436-30/12-2/WS, wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 11 kwietnia 2012 r., natomiast w dniu 16 kwietnia 2012 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Jest spadkobiercą po zmarłym na terenie Wielkiej Brytanii w dniu 6 sierpnia 2008 r. X.

Zmarły X miał wykupione trzy polisy na życie w brytyjskiej firmie ubezpieczeniowej. Po jego śmierci środki pieniężne z tych polis zostały wypłacone spadkobiercom (rodzicom oraz rodzeństwu), m.in. środki pieniężne z trzech polis otrzymał Wnioskodawca.

Wnioskodawca obecnie zamieszkuje na stałe w Polsce. Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej.

Zmarły X był objęty angielskim obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, ale jako jego krewny Wnioskodawca nie otrzymał po zmarłym żadnych świadczeń z tytułu śmierci z ww. systemu ubezpieczeń społecznych.

Ubezpieczenie na życie zmarłego nie było ubezpieczeniem związanym z inwestowaniem w fundusze kapitałowe. Wypłata ww. ubezpieczenia na życie nie obejmowała dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową zawartą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej, gdyż ubezpieczenie na życie miało charakter stricte ochronny, a nie inwestycyjny.

Typ ubezpieczenia nie wymagał wskazania uposażenia kogokolwiek, tym samym nikt nie był uposażony. Polisy te były polisami na okaziciela. Kwota świadczenia została wypłacona Wnioskodawcy z tytułu ubezpieczenia osobowego, ponieważ ubezpieczenie na życie ubezpieczało osobę, a nie majątek.

Od kwoty otrzymanego świadczenia nie został odprowadzony żaden podatek na terenie Wielkiej Brytanii.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy kwota otrzymana przez Wnioskodawcę z tytułu ubezpieczenia na życie osoby trzeciej jest zwolniona z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307)?
2.  Czy Wnioskodawca powinien od otrzymanej kwoty z ubezpieczenia na życie osoby trzeciej zapłacić podatek od spadków i darowizn?

Tutejszy Organ informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku od spadków i darowizn. Natomiast odpowiedź na pytanie nr 1 dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych zawarta została w interpretacji indywidualnej z dnia 20 kwietnia 2012 r. nr ILPB2/415-95/12-5/WS.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 2, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem dziedziczenia.

Z kolei art. 2 ww. ustawy stanowi, iż nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy, podatkowi od spadków i darowizn podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

W opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca jako okaziciel polisy otrzymał kwotę tytułem ubezpieczenia osobowego od ubezpieczyciela zagranicznego. Jednocześnie wskazano, iż otrzymane przez Wnioskodawcę świadczenie nie jest tożsame ze świadczeniami wymienionymi w art. 1 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 922 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami. Ponadto, w myśl art. 831 § 3 Kodeksu cywilnego, suma ubezpieczeniowa przypadająca uprawnionemu nie należy do spadku po ubezpieczonym.

Tak więc, biorąc pod uwagę opisany powyżej stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, iż świadczenie pieniężne, które Wnioskodawca otrzymał od ubezpieczyciela zagranicznego z tytułu ubezpieczenia osobowego po zmarłym X nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, ponieważ świadczenie to nie należy do spadku po ubezpieczonym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93 poz. 768 ze zm.) podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. tytułem dziedziczenia.

Z kolei art. 2 ww. ustawy stanowi, iż nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy, podatkowi od spadków i darowizn podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

W sytuacji przedstawionej we wniosku Zainteresowanemu wypłacono środki pieniężne z trzech polis na życie z brytyjskiej firmy ubezpieczeniowej, po zmarłym X. Zmarły był objęty angielskim obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, ale jako jego krewny Wnioskodawca nie otrzymał po zmarłym żadnych świadczeń z tytułu śmierci z ww. systemu ubezpieczeń społecznych.

Ubezpieczenie na życie zmarłego nie było ubezpieczeniem związanym z inwestowaniem w fundusze kapitałowe. Wypłata ww. ubezpieczenia na życie nie obejmowała dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową zawartą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej, gdyż ubezpieczenie na życie miało charakter stricte ochronny, a nie inwestycyjny.

Typ ubezpieczenia nie wymagał wskazania uposażenia kogokolwiek, tym samym nikt nie był uposażony. Polisy te były polisami na okaziciela. Kwota świadczenia została wypłacona Wnioskodawcy z tytułu ubezpieczenia osobowego, ponieważ ubezpieczenie na życie ubezpieczało osobę, a nie majątek.

Zgodnie z art. 922 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Ponadto w myśl art. 831 § 3 Kodeksu cywilnego suma ubezpieczeniowa przypadająca uprawnionemu nie należy do spadku po ubezpieczonym.

Tak więc, biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, iż wypłacona kwota pieniężna w związku ze śmiercią X z tytułu ubezpieczenia osobowego w instytucji ubezpieczeniowej w Anglii, nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, ponieważ świadczenie to nie należy do spadku po ubezpieczonym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.