Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.449.2025.2.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Przeniesienie własności Nieruchomości w wykonaniu
postanowień umowy leasingu nie podlega PCC.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne
leasing
przeniesienie
umowa-umowa leasingu
własność-przeniesienie własności rzeczy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków

    podatkowych zawarcia umowy przeniesienia własności w wykonaniu postanowień umowy
    leasingu. Uzupełnili go Państwo pismami z 26 sierpnia 2025 r. (wpływ 26 sierpnia 2025 r.)
    oraz z 15 września 2025 r. (wpływ 15 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) sp. z o.o. sp.k. („Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych, podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów oraz
    czynnym podatnikiem podatku VAT.
    W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej zostanie zawarta
    w przyszłości umowa leasingu nieruchomości gruntowej („Nieruchomość”).
    Na mocy tej umowy finansujący (leasingodawca) odda nabytą uprzednio Nieruchomość
    Wnioskodawcy, jako korzystającemu, do używania i pobierania pożytków przez czas
    oznaczony, a korzystający zobowiąże się zapłacić w uzgodnionych ratach wynagrodzenie
    pieniężne, równe co najmniej cenie nabycia Nieruchomości.
    Wnioskodawca zrealizuje na Nieruchomości inwestycję o znacznej wartości, w tym
    wybuduje na Nieruchomości budynki.
    Umowa leasingu Nieruchomości będzie zawierała zobowiązanie do przeniesienia przez
    finansującego na Wnioskodawcę własności Nieruchomości, ujęte w treści umowy leasingu
                                        16 (uprawnienie takie przewidziane zostało wprost w treści art. 709ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny – t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 z późn. zm.).
    Postanowienie dotyczące przeniesienia własności Nieruchomości nie będzie więc zawarte
    w odrębnej umowie sprzedaży ani nie będzie miało formy sprzedaży. Umowa leasingu
    będzie po prostu zawierała klauzulę o przeniesieniu własności rzeczy będącej
    przedmiotem leasingu na korzystającego po upływie okresu leasingu bez dodatkowego
    świadczenia – z chwilą zapłaty wszystkich należności oraz uregulowania zobowiązań
    wynikających z tytułu umowy leasingu, w tym zapłaty wszystkich rat leasingowych zgodnie
    z harmonogramem ich spłaty.
    Planowana przez Wnioskodawcę forma umowy leasingu realizować będzie następujące
    założenia:
    1. Korzystający będzie płacił opłaty leasingowe, przy czym ostatnia opłata leasingowa
      będzie co do zasady wyższa od pozostałych, zaś suma ustalonych opłat przewyższać
      będzie wartość początkową Nieruchomości. Po spłacie wszystkich opłat leasingowych
      własność Nieruchomości będzie przenoszona na Korzystającego.
    2. Minimalnym czasem, na który zawierana będzie umowa będzie okres 5 lat.
    3. Uiszczenie wszystkich opłat wynikających z umowy leasingu, w tym ostatniej opłaty
      leasingowej, będzie warunkiem koniecznym przeniesienia własności Nieruchomości na
      Korzystającego.
    4. Przeniesienie własności będzie odbywało się w wykonaniu postanowień dotychczasowej
      umowy leasingu, bez dodatkowego osobnego wynagrodzenia z tego tytułu. Cała
      wartość przedmiotu leasingu zostanie w istocie spłacona przez Korzystającego w
      ramach opłat leasingowych (w tym końcowej opłaty leasingowej, która będzie wyższa
      od pozostałych). Suma opłat odpowiadać będzie co najmniej wartości początkowej
      Nieruchomości.
    5. Do przeniesienia własności dojdzie na podstawie umowy rozporządzającej, do której
      zawarcia Wnioskodawca będzie zobowiązany na podstawie dotychczasowej umowy
      leasingu, bez kreowania odrębnego stosunku prawnego, w szczególności bez
      zawierania odrębnej umowy sprzedaży.
    6. Odpisów amortyzacyjnych od wartości budynków wzniesionych w trakcie trwania
      umowy leasingu będzie dokonywał Korzystający.

    Z uwagi na zobowiązanie do przeniesienia własności Nieruchomości, w momencie
    spełnienia wszystkich warunków zawartych w umowie leasingu, strony złożą oświadczenie
    w formie aktu notarialnego o przeniesieniu własności Nieruchomości.
    W świetle tak przedstawionego stanu faktycznego (winno być: zdarzenia przyszłego)
    Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie skutków podatkowych zawarcia opisanej
    umowy.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zawarcie umowy
    przeniesienia własności Nieruchomości w wykonaniu postanowień umowy leasingu, nie
    jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, przeniesienie własności Nieruchomości w wykonaniu postanowień
    umowy leasingu, nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych.
    Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych,
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają następujące
    czynności cywilnoprawne:
    a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
    b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
    c) (uchylona),
    d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
      ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
    e) umowy dożywocia,
    f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej
      spłat lub dopłat,
    g) (uchylona),
    h) ustanowienie hipoteki,
    i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
      służebności,
    j) umowy depozytu nieprawidłowego,
    k) umowy spółki.
    Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Ustawodawca, wprowadzając
    zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania
    inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie.
    Jak wskazuje się w doktrynie: „Definiowanie zakresu przedmiotowego podatku od
    czynności cywilnoprawnych należy odnosić bezpośrednio do regulacji cywilistycznych, co
    ma szczególne znaczenie przy określeniu powstania omawianego obowiązku
    podatkowego. Katalog taki powoduje, że podatkiem od czynności cywilnoprawnych są
    opodatkowane tylko czynności enumeratywnie wymienione w ustawie. Skutkuje to tym, że
    nie jest dopuszczalne rozszerzanie oraz analogiczne traktowanie takiego zakresu, nawet w
    sytuacji gdyby pewne elementy charakteryzujące daną czynność cywilnoprawną
    (wymienioną w katalogu) występowały w innych czynnościach. Takie stanowisko jest

    powszechnie akceptowane, również w orzecznictwie (zob. wyrok NSA z 27.04. 2006 r., II
    FSK 530/05, LEX nr 231269)” (M. Gargul, W. Oleś [w:] M. Gargul, W. Oleś, Podatek od
    czynności cywilnoprawnych. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2024, art. 1).
    Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają
    opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź
    podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.
    W sprawie będą Państwo stroną umowy leasingu, która jest umową nazwaną
    uregulowaną ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
                              11071). Umowa leasingu (uregulowana w art. 709 i nast. Kodeksu cywilnego) jest odrębną
    czynnością prawną niż umowa sprzedaży (uregulowana w art. 535 i nast. ww. ustawy)
    Umowa sprzedaży dochodzi do skutku, kiedy strony uzgodnią przedmiot oraz cenę, czyli
    jej elementy przedmiotowo istotne (essentialia negotii). Umowa sprzedaży jest umową
    konsensualną, odpłatną, dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, która jednak, jeśli
    dotyczy rzeczy oznaczonej co do tożsamości, wywołuje skutek rozporządzający, można
    zatem określić ją jako czynność zobowiązująco-rozporządzającą (czynność o podwójnym
    skutku).
                                      1Umowa leasingu ma zupełnie inny charakter. Zgodnie z art. 709 przez umowę leasingu
    finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz
    od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz
    korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony,
    a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach
    wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia
    rzeczy przez finansującego.
    Umowa leasingu nie została wymieniona w katalogu umów podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Podkreślają to także komentatorzy, wskazując,
    że: „Wydaje się, że gdyby ustawodawca zamierzał obciążyć umowy leasingu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych, to wyraźnie wymieniłby takie umowy w katalogu
    sformułowanym w postanowieniach art. 1 ust. 1 pkt 1 u.p.c.c. Brak zatem wyraźnego
    wskazania takich umów w katalogu ustawowym musi prowadzić do wniosku, że umowy
    leasingu nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych”. (Zob. Z. Ofiarski [w:]
    Komentarz do ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych [w:] Ustawa o opłacie
    skarbowej. Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych. Komentarz, wyd. IV,
    Warszawa 2018, art. 1.).
    Jednocześnie w przepisach Kodeksu cywilnego zawarto także wprost możliwość
    przeniesienia własności przedmiotu leasingu przez finansującego na korzystającego.
                  16Zgodnie bowiem z art. 709, jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego
    świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w
    umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w
    terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.
    Powyższa czynność przeniesienia własności rzeczy jest więc wyłącznie wykonaniem
    zobowiązania z tytułu wcześniej zawartej umowy leasingu.
    Czynność przeniesienia własności rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu
    istotnie różni się od umowy sprzedaży uregulowanej w art. 535 Kodeksu cywilnego
    wskazanej w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, jako
    czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych,
    stanowiąc tym samym inny rodzaj umowy.
    Tym samym taka czynność, pomimo że jej skutkiem jest przeniesienie prawa własności,
    nie może więc podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Nie

    jest to bowiem umowa sprzedaży. Dodatkowo umowy sprzedaży podlegają
    opodatkowaniu tylko, gdy po stronie osoby sprzedającej zbycie nie następuje w ramach
    wykonywania działalności gospodarczej, a więc wtedy, gdy przedmiotem sprzedaży jest
    nieprofesjonalny obrót rzeczami oraz prawami majątkowymi. Umowa leasingu jest
    natomiast ze swej istoty umową zawieraną przez finansującego w ramach prowadzonego
    przedsiębiorstwa. Przeniesienie własności przedmiotu leasingu w wykonaniu zawartej
    umowy nie może więc skutkować obowiązkiem zapłaty podatku od czynności
    cywilnoprawnych przez kupującego – tak jak ma to miejsce przy umowie sprzedaży.
    Przeniesienie własności jest tylko wykonaniem zobowiązania wynikającego z umowy
    leasingu.
    Analogiczne stanowisko prezentowane jest także np. w odniesieniu do umowy odkupu: „w
    przypadku realizacji prawa odkupu powstanie zobowiązania do przeniesienia własności
    wynika wprost z oświadczenia woli wcześniejszego sprzedawcy, natomiast umowa
    zawierana w ramach wykonania wskazanego zobowiązania ma już charakter czysto
    rozporządzający. W związku z czym nie istnieją podstawy dla zakwalifikowania takiej
    umowy do kategorii umów sprzedaży. W konsekwencji, realizacja prawa odkupu, jako
    niewchodząca w zakres czynności wymienionych w art. 1 ust. 1 analizowanej ustawy,
    pozostaje poza zakresem opodatkowania”. (zob. podobnie T. Nierobisz, A. Wacławczyk,
    Podatek od czynności cywilnoprawnych. Komentarz praktyczny, Warszawa 2011,
    komentarz do art. 1; M. Waluga, Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Komentarz, Warszawa 2009, komentarz do art. 1).
    Na potwierdzenie swojego stanowiska powołali się Państwo na interpretacje indywidualne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Zgodnie z art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
    Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz
    z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli
    stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.
    Jednolity tekst ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych został opublikowany w
    Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm., natomiast Kodeksu cywilnego w Dz. U. z 2025 r. poz. 1071.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.