Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.688.2023.2.JSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-12-21
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT nabycia towarów w ramach transakcji łańcuchowej.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce opodatkowania; nabycie; transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce dostawy towarów - transakcje łańcuchowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 2

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku Scenariusza 1, gdy przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Państwa ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.) – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

5 października 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 września 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 grudnia 2023 r. (wpływ 8 grudnia 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego**

Uwagi ogólne

\`(...)\`sp. z o.o. \[dalej: Spółka lub Wnioskodawca\] jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług \[dalej: VAT\]. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji (\`(...)\`).

Spółka należy do Grupy \`(...)\` \[dalej: Grupa\], będącej producentów żywności dla ludzi i zwierząt. Grupa - w celu zwiększenia wartości dodanej (przyrostowej) swojego łańcucha dostaw - podjęła decyzję o utworzeniu spółki \[dalej: \`(...)\`\], odpowiedzialnej za zaopatrywanie w towary członków Grupy. \`(...)\`. jest podatnikiem z siedzibą działalności gospodarczej na terytorium Szwajcarii i jednocześnie, z uwagi na specyfikę charakteru swojej działalności, jest zarejestrowana dla potrzeb podatku od wartości dodanej (w tym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych) w wielu krajach Unii Europejskiej, m.in. w Holandii, Portugalii czy Włoszech.

Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, iż \`(...)\`- jako dostawca Grupy - posiada najlepszą pozycję, zasoby oraz personel do negocjowania korzystnych warunków transakcyjnych, Wnioskodawca oraz \`(...)\` zawarli umowę \[dalej: Umowa\], zgodnie z którą \`(...)\` zobowiązana jest zaopatrywać \`(...)\` w towary, co do których zapotrzebowanie - ze stosownym wyprzedzeniem - będzie zgłaszać Wnioskodawca (w formie wstępnych prognoz, a następnie konkretnych/szczegółowych zamówień). Wynagrodzenie .. z tytułu ww. dostaw stanowi marża obliczana zgodnie ze wzorem ustalonym w załącznikach do Umowy, która uwzględniana jest w cenie towarów sprzedawanych (odsprzedawanych) Spółce.

Od 1 stycznia 2021 r. Umowa została rozszerzona aneksem o zobowiązanie \`(...)\` do zaopatrywania Wnioskodawcy także w maszyny do produkcji, części zamienne, oprzyrządowanie, akcesoria i materiały eksploatacyjne \[dalej: Towary\], niezbędne do realizacji inwestycji prowadzonej przez Wnioskodawcę, polegającej na rozbudowie funkcjonującej w Polsce fabryki Spółki \[dalej: Inwestycja\].

Wnioskodawca wyjaśnia w tym miejscu, iż na Inwestycję składa się budowa/rozbudowa hali produkcyjno-magazynowej wraz z budynkami technicznymi i budynkiem socjalno-biurowym oraz obiektami i infrastrukturą towarzyszącą. Rozbudowana w wyniku Inwestycji fabryka będzie (nadal) służyć Wnioskodawcy do produkcji towarów (\`(...)\`), których sprzedaż - zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami o VAT - jest/będzie opodatkowana według właściwych stawek tego podatku.

Proces zaopatrywania Spółki w Towary przedstawia się w ten sposób, że \`(...)\`, po otrzymaniu od Spółki zamówienia na konkretne Towary, nabywa je od zewnętrznych dostawców \[dalej: Dostawcy\], podmiotów z siedzibą działalności gospodarczej na terytorium różnych państw Unii Europejskiej (będących tam podatnikami podatku od wartości dodanej), jak i w krajach trzecich, a następnie odsprzedaje Towary - doliczając stosowną marżę - na rzecz Wnioskodawcy. Zaangażowanie \`(...)\` obejmuje również co do zasady zarządzanie transportem Towarów i koordynowanie logistyki dostaw (np. śledzenie terminów dostaw), w tym łączenie przesyłek pochodzących od/między różnymi Dostawcami.

W Umowie ustalono, że co do zasady (o ile strony Umowy nie postanowią inaczej) tytuł prawny do Towarów przechodzi z \`(...)\` na Spółkę natychmiast po nabyciu tytułu prawnego do Towarów przez \`(...)\` Równolegle/następnie \`(...)\` wystawia na Spółkę fakturę dokumentującą dostawę Towarów na jej rzecz.

Należy też zaznaczyć, że z uwagi na charakter Towarów (dot. Inwestycji) niektóre z nich zyskują realną wartość dla Wnioskodawcy (przydatność z punktu widzenia Inwestycji) dopiero po przetworzeniu/połączeniu z innymi Towarami (w tym od innych Dostawców). W praktyce zdarzają się zatem sytuacje, w których Towary nabyte przez \`(...)\` nie są przezeń transportowane/wysyłane bezpośrednio do Polski, lecz np. do innych krajów Unii Europejskiej, gdzie są konfigurowane/łączone z innymi Towarami, a dopiero po przetworzeniu/połączeniu są transportowane na miejsce teren Inwestycji (do Polski).

W zależności od okoliczności, dostawy Towarów są realizowane w następujących dwóch, zasadniczych scenariuszach (wariantach).

Scenariusz 1

W tym scenariuszu \`(...)\` nabywa Towary od Dostawców z siedzibą działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej (np. Włoch). Następnie - posługując się numerem VAT nadanym \`(...)\` w tym kraju (tu: włoskim) - odsprzedaje Towary na rzecz Wnioskodawcy i wystawia fakturę na Spółkę tytułem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) (tu: z Włoch do Polski), z właściwą stawką podatku od wartości dodanej (tj. 0% lub zw.).

Do transportu Towarów z terytorium kraju Dostawcy (tu: z Włoch) do Polski dochodzi natomiast później, nawet po kilku/kilkunastu tygodniach od wystawienia faktury przez \`(...)\` na Spółkę. Wynikać to może z różnych przyczyn między innymi z następujących:

· Towary (urządzenia) stanowią niejednokrotnie elementy bardziej skomplikowanych linii technologicznych, a przed transportem do Polski wymagana jest ich konfiguracja lub połączenie z innymi elementami linii technologicznej (oraz testy/sprawdzenie działania całości). Gdy poszczególne elementy linii pochodzą od różnych Dostawców, są dostarczane do jednego miejsca (co nie zawsze następuje w tym samym czasie) – z reguły jest to jeden spośród Dostawców (tu: z Włoch), który dokonuje montażu/połączenia wszystkich elementów oraz przeprowadza testy. Wspomniany proces bywa długotrwały;

· zdarza się, że proces inwestycyjny (związany z rozbudową fabryki) ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.), a przez to Spółka nie ma możliwości czy to w ogóle przyjęcia, czy też ustawienia/zamontowania Towarów (urządzeń) na terenie Inwestycji (w docelowym miejscu). Natychmiastowe przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Spółkę wiązałby się z koniecznością przechowywania ich w nieodpowiednich warunkach lub w miejscu tymczasowym, z czym wiążą się dodatkowe koszty oraz przede wszystkim ryzyko uszkodzenia/zniszczenia.

Transport Towarów do Polski jest organizowany przez Dostawcę, zgodnie z ustaleniami poczynionymi przezeń w tym zakresie przy ich sprzedaży z \`(...)\` (Incoterms typu D), i potwierdzany m.in. dokumentem przewozowym CMR, którego egzemplarz przekazywany jest Spółce. W efekcie Wnioskodawca otrzymuje od \`(...)\` fakturę dokumentującą wewnątrzwspólnotową dostawę Towarów nawet na kilka miesięcy przed faktycznym dostarczeniem (transportem) Towarów do Polski/Spółki.

Dodatkowo, wraz/po wystawieniu faktury przez \`(...)\` (otrzymaniem jej przez Spółkę), a przed transportem Towarów na terytorium Polski, Spółka oraz \`(...)\` podpisują tzw. \`(...)\`, tj. dokument potwierdzający przejście własności Towarów na Spółkę (w dacie wynikającej z wystawionej przez \`(...)\` faktury).

Przykładowa dostawa Towarów w omawianym scenariuszu może zatem przedstawiać się następująco:

1) w grudniu \`(...)\` - uwzględniając zapotrzebowanie zgłoszone przez Spółkę najpierw w prognozie, a następnie potwierdzone w zamówieniu - nabywa Towary od danego Dostawcy (X) na terytorium państwa członkowskiego (Y), np. Włoch;

2) Dostawca wystawia - w grudniu - fakturę dokumentującą sprzedaż Towarów na rzecz \`(...)\`;

3) następnie (tu: jeszcze w grudniu) \`(...)\` (posługując się włoskim numerem VAT) wystawia na Spółkę fakturę dokumentującą wewnątrzwspólnotową dostawę Towarów z Włoch do Polski (ze stawką VAT 0%);

4) na ww. fakturze \`(...)\` wskazuje reguły Incoterms mające zastosowanie do dostawy na rzecz Spółki, które zasadniczo są powieleniem reguł wynikających z faktury otrzymanej od Dostawcy

5) również w grudniu \`(...)\` i Wnioskodawca podpisują \`(...)\`;

6) w marcu kolejnego roku Dostawca, w wykonaniu wcześniejszych ustaleń z \`(...)\` (poczynionych przy zakupie Towarów przez tą spółkę), transportuje Towary (przy udziale firmy przewozowej/spedytorskiej) z terytorium Włoch do Polski (co jest potwierdzone listem przewozowym CMR).

Scenariusz 2

W tym scenariuszu \`(...)\` nabywa Towary od Dostawców z siedzibą działalności gospodarczej na terytorium jednego z państw Unii Europejskiej, a następnie odsprzedaje je Wnioskodawcy. W tym wypadku faktura dokumentująca sprzedaż Towarów na rzecz Spółki (identyfikowaną jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, do której zastosowanie znajduje preferencyjna stawka podatku od wartości dodanej wynosząca 0% lub zw.) wystawiana jest przez \`(...)\` po otrzymaniu faktury od Dostawcy.

Towary, inaczej niż w Scenariuszu 1, nie są jednak wysyłane/transportowane (przez Dostawcę) z terytorium kraju Dostawcy (np. Niemiec) bezpośrednio do Wnioskodawcy (tj. Polski, na teren Inwestycji), lecz do jeszcze innego kraju członkowskiego Unii Europejskiej \[dalej: Kraj pośredni\] - np. do Portugalii, w celu ich skonfigurowania/połączenia z innymi Towarami (transport Towarów do Kraju pośredniego ma miejsce zasadniczo w tym samym czasie, co wystawienie faktury przez \`(...)\`). W rezultacie, w tym wariancie na fakturze dokumentującej wewnątrzwspólnotową dostawę Towarów na rzecz Spółki \`(...)\` podaje swój numer VAT nadany jej w Kraju pośrednim (tu: Portugalii). Natomiast po skonfigurowaniu/połączeniu Towarów (tj. niekiedy po kilku miesiącach od wystawienia przez \`(...)\` faktury na Spółkę), są one wysyłane/transportowane z Kraju pośredniego na terytorium Polski. Transport ten organizuje podmiot z Kraju pośredniego na zlecenie \`(...)\` Wnioskodawca i \`(...)\` nie podpisują w tym wypadku \`(...)\`.

Przykładowa dostawa w omawianym scenariuszu może zatem wyglądać następująco:

1) w listopadzie \`(...)\` - uwzględniając zapotrzebowanie Spółki wynikające z zamówienia - nabywa Towary od Dostawcy (np. na terytorium Niemiec) na warunkach dostawy Incoterms DAP (np. Portugalia);

2) Dostawca wystawia w listopadzie fakturę dokumentującą sprzedaż Towarów na rzecz \`(...)\` i w tym samym miesiącu wysyła/transportuje je (przy udziale przewoźnika/spedytora) na terytorium Portugalii jako Kraju pośredniego (gdzie Towary będą konfigurowane/łączone);

3) następnie (tj. również jeszcze w listopadzie) \`(...)\`, posługując się portugalskim numerem VAT, wystawia fakturę dokumentującą wewnątrzwspólnotową dostawę Towarów (tj. ze stawką 0% lub zw.) na rzecz Spółki, z Portugalii do Polski;

4) na wystawionej przez siebie fakturze \`(...)\` wskazuje reguły Incoterms mające zastosowanie do dostawy na rzecz Spółki, które stanowią zasadniczo powielenie reguł wynikających z faktury otrzymanej od Dostawcy;

5) w maju kolejnego roku, po przetworzeniu/skonfigurowaniu/połączeniu Towary zostają transportowane (przez podmiot z siedzibą w Portugalii, na zlecenie \`(...)\`) z Portugalii do Polski (co jest potwierdzone listem przewozowym CMR).

W uzupełnieniu wniosku na zadane w wezwaniu pytania udzielono odpowiednio następujących odpowiedzi:

1) „Kiedy/w którym momencie oraz na terytorium, którego kraju uzyskują/będą uzyskiwali Państwo prawo do rozporządzania Towarami, o których mowa we wniosku, jak właściciel w Scenariuszu 1 w przypadku, gdy:

a) przed transportem do Polski wymagana jest konfiguracja lub połączenie Towarów z innymi elementami linii technologicznej? W szczególności proszę wskazać, czy nabywają/będą nabywali Państwo prawo do dysponowania tym towarem jak właściciel przed wykonaniem konfiguracji lub połączenia Towarów z innymi elementami linii technologicznej, czy też ma to miejsce już po wykonaniu ww. usług?

b) przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Państwa ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.)?”

Odpowiedź: Spółka wskazuje, że – w jej ocenie, w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE w tym zakresie (vide np. wyrok ws. PPUH Stehcemp, sygn. C-277/14 i powołane tam wcześniejsze orzecznictwo) – w Scenariuszu 1 nabywa/będzie nabywać prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel (w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy VAT) w momencie ich wydania Wnioskodawcy przez podmiot dokonujący transportu Towarów do Polski (tj. przewoźnika działającego na zlecenie Dostawcy, który – jak wspomniano w opisie Wniosku – jest odpowiedzialny za jego organizację), czyli po przemieszczeniu/dostarczeniu Towarów do Polski (miejsca, w którym realizowana jest Inwestycja). W tym bowiem momencie Spółka uzyskuje rzeczywiste/pełne władztwo nad Towarami oraz przechodzą na nią ryzyka związane z ich utratą/uszkodzeniem/zniszczeniem.

Jak bowiem także wskazano w opisie Wniosku, sprzedaż Towarów – zarówno na linii \`(...)\` -> Spółka, jak wcześniej Dostawca -> \`(...)\` – odbywa się na warunkach Incoterms typu D).

W świetle wspomnianego orzecznictwa przeniesienie prawa do rozporządzania towarem (rzeczą) jak właściciel dla potrzeb VAT nie jest równoznaczne/nie może być w prosty i bezpośredni sposób utożsamiana z transferem własności w rozumieniu prawa cywilnego. Ergo, przeniesienie prawa do rozporządzania towarem (rzeczą) jak właściciel jest autonomiczną kategorią z zakresu VAT, funkcjonująca niezależnie od przejścia własności w rozumieniu prawa cywilnego (np. w wyniku umowy sprzedaży). A tego dotyczy _\`(...)\`,_ o którym mowa w opisie Wniosku.

W rezultacie, w omawianym scenariuszu transfer własności Towarów (w rozumieniu prawa cywilnego) z \`(...)\` na Spółkę następuje/będzie następować wcześniej (tj. zgodnie z Umową, zasadniczo natychmiast po nabyciu tytułu prawnego do Towarów przez \`(...)\` od Dostawcy) niż uzyskanie przez Wnioskodawcę prawa do rozporządzania Towarami jak właściciel (w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy VAT). Potwierdzenie tego stanowi również okoliczność, iż np. w przypadku Towarów wymagających konfiguracji/połączenia (przypadek wskazany w pkt 1 lit. a) Wezwania) dochodzi do tego wprawdzie już po podpisaniu _\`(...)\`,_ niemniej niejako poza Spółką (w ramach zobowiązań \`(...)\` i jej relacji z Dostawcami), tzn. nie jest ona w jakikolwiek sposób zaangażowana w ten proces (konfiguracji/połączenia) i nie ponosi z tego tytułu żadnych kosztów.

Powyższe uwagi dotyczące momentu/miejsca nabycia przez Spółkę prawa do rozporządzania Towarami jak właściciel odnoszą się do obu wariantów, o których mowa w Scenariuszu 1, tj. zarówno, gdy (i) przed transportem do Polski wymagana jest konfiguracja Towarów/połączenie ich z innymi elementami linii technologicznej (w takim przypadku Wnioskodawca nabywca/będzie nabywać prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel po dokonaniu konfiguracji/połączenia), (ii) transport Towarów do Polski i ich odbiór przez Spółkę ulega opóźnieniu (np. z przyczyn pogodowych).

2) „Kiedy/w którym momencie oraz na terytorium, którego kraju uzyskują/będą uzyskiwali Państwo prawo do rozporządzania Towarami, o których mowa we wniosku, jak właściciel w Scenariuszu 2? W szczególności proszę wskazać, czy nabywają/będą nabywali Państwo prawo do dysponowania tym towarem jak właściciel przed wykonaniem konfiguracji lub połączenia Towarów z innymi towarami, czy też ma to miejsce już po wykonaniu ww. usług?”

Odpowiedź: Analogicznie jak w Scenariuszu 1 (a nawet tym bardziej), w Scenariuszu 2 Spółka nabywa/będzie nabywać prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel (w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy VAT) w momencie ich wydania Wnioskodawcy przez podmiot dokonujący ich transportu do Polski.

W Scenariuszu 2 transfer własności nie jest/nie będzie bowiem formalnie potwierdzany przez _\`(...)\`_

3) „Czy w Scenariuszu 1 w przypadku, gdy przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Państwa ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.) transport Towarów następuje w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze tj. czy od momentu rozpoczęcia transportu do chwili przywozu do Państwa Spółki nie występują przerwy niezwiązane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego? Jeżeli występują przerwy niezwiązane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego, to proszę wskazać na czym one polegają?”

Odpowiedź: W Scenariuszu 1 w przypadku, gdy przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Spółkę ulega opóźnieniu, sam transport (gdy już zostanie zainicjowany) przebiega w sposób nieprzerwany. Oznacza to, że co do zasady od momentu rozpoczęcia transportu Towarów (w kraju Dostawcy) do chwili ich dostarczenia Wnioskodawcy (w/do Polski) nie występują przerwy niezwiązane z organizacją transportu (tj. inne niż związane z koniecznością ew. przeładunku Towarów, zmiany środka transportu, zapewnienia kierowcy wymaganej przerwy etc.).

W związku z powyższym należy wskazać, że ewentualne opóźnienia, o których mowa we Wniosku, dotyczą etapu poprzedzającego rozpoczęcie transportu Towarów do Polski, a nie ich przemieszczenia do kraju (Polski).

4) „Na czym konkretnie polega proces skonfigurowania/połączenia Towarów, o których mowa we wniosku, z innymi towarami w przypadku:

a) Scenariusza 1 gdy przed transportem do Polski wymagana jest konfiguracja lub połączenie Towarów z innymi elementami linii technologicznej,

b) Scenariusza 2?”

Odpowiedź: W Scenariuszach 1 i 2 proces konfiguracji/połączenia Towarów z innymi towarami polega zasadniczo na nadaniu im – w szczególności w ramach większej całości, którą stanowią linie technologiczne – określonej, wymaganej względami technicznymi funkcjonalności i/albo zapewnienie/sprawdzenie możliwości wykorzystywania ich do prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej (Inwestycji).

Wnioskodawca zwraca uwagę, iż nie dysponuje szczegółowymi informacjami technicznymi na temat specyfiki/charakteru prac z zakresu konfiguracji/łączenia Towarów (które to procesy, jak wyżej wskazano, zasadniczo odbywają się „poza Spółką"). Ponadto czynności te wymagają specjalistycznych informacji/wiedzy technicznej, które zasadniczo nie są ujawniane Spółce przez podmioty realizujące ww. prace (Dostawców).

5) „Czy w wyniku procesu skonfigurowania/połączenia Towarów, nabytych od Dostawców, z innymi towarami w przypadku:

a) Scenariusza 1 gdy przed transportem do Polski wymagana jest konfiguracja lub połączenie Towarów z innymi elementami linii technologicznej,

b) Scenariusza 2

następuje zmiana klasyfikacji/właściwości Towarów?”

Odpowiedź: W Scenariuszach 1 i 2 w wyniku konfiguracji/połączenia Towarów z innymi towarami nie dochodzi do zmiany ich klasyfikacji/właściwości; nie tracą one odrębności/dotychczasowych właściwości fizykochemicznych. Jak wspomniano, celem tych prac jest sprawdzenie lub nadanie Towarom określonej funkcjonalności i zapewnienie możliwości wykorzystywania do prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej (tj. w szczególności jako elementu linii technologicznej/produkcyjnej służącej do produkcji \`(...)\`). Stąd, czynności polegające na konfiguracji/połączeniu Towarów mają na celu/prowadzą do wykorzystania ich właściwości/cech użytkowych, a nie dokonania jakichkolwiek ich zmian/przekształceń.

6) „Czy podmiot dokonujący skonfigurowania/połączenia Towarów, o których mowa we wniosku, z innymi towarami w przypadku:

a) Scenariusza 1 gdy przed transportem do Polski wymagana jest konfiguracja lub połączenie Towarów z innymi elementami linii technologicznej,

b) Scenariusza 2

świadczy/będzie świadczył usługi na rzecz Państwa, czy też na rzecz Dostawcy? Proszę wskazać, czy wartość wskazanych ww. usługi zostaje wskazana (uwzględniona) na fakturze wystawianej przez Dostawcę na rzecz Państwa?”

7) „Czy otrzymują/będą otrzymywać Państwo faktury od podmiotu dokonującego skonfigurowania/połączenia Towarów, o których mowa we wniosku, z innymi towarami, za świadczone przez niego ww. usługi?”

Odpowiedź do pytania nr 6 i 7: W Scenariuszach 1 i 2 podmioty dokonujące konfiguracji/połączenia Towarów z innymi towarami (co do zasady Dostawcy) działają na podstawie ustaleń poczynionych z nimi przez \`(...)\` Spółka nie jest zatem kontrahentem/usługobiorcą w stosunku do wykonawców ww. prac.

Wartość tych prac (usług), która notabene nie jest Spółce znana, nie jest przedmiotem rozliczeń z jej udziałem - czy to w relacji z \`(...)\`, czy też Dostawcami (względnie innymi podmiotami wykonującymi te czynności).

W związku z powyższym Spółka wskazuje, że nie otrzymuje/nie będzie otrzymywać od ich wykonawców faktur dokumentujących świadczenie usług polegających na konfiguracji/połączeniu Towarów.

### Pytania

1\. Czy w przypadku dostaw realizowanych w Scenariuszu 1 obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia (WNT) Towarów przez Spółkę powstaje z chwilą wystawienia faktury przez \`(...)\` na rzecz Spółki (tj. zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy VAT)?

2\. Czy w przypadku dostaw realizowanych w Scenariuszu 2 obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia Towarów przez Spółkę powstaje z chwilą wystawienia faktury przez \`(...)\` na rzecz Spółki (tj. zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy VAT)?

### Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy:

1) w przypadku dostaw realizowanych w Scenariuszu 1 obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia Towarów przez Spółkę powstaje z chwilą wystawienia faktury przez \`(...)\` na rzecz Spółki (tj. zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy VAT);

2) w przypadku dostaw realizowanych w Scenariuszu 2 obowiązek podatkowy w VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia Towarów przez Spółkę powstaje z chwilą wystawienia faktury przez \`(...)\` na rzecz Spółki (tj. zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy VAT).

Szczegółowe uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Uwagi ogólne - ramy prawne

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy VAT w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio (zarówno zastrzeżenie dotyczące ust. 8 i 9 art. 20, jak i odwołanie do ust. 1a tego artykułu, w opisanych okolicznościach należy uznać za irrelewantne, w związku z czym w dalszej części uzasadnienia niniejszego wniosku zostały pominięte). Aby reguły dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego wynikające z ww. przepisu miały jednak zastosowanie, w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że dana czynność (transakcja) stanowi WNT.

W związku z tym należy wskazać, że:

· zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,

· przez towary rozumie się w myśl art. 2 pkt 6 ustawy VAT, rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii,

· przez terytorium kraju rozumie się w myśl art. 2 pkt 1 ustawy VAT terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem ust. 2a (które jako dotyczące tzw. mostów transgranicznych jest irrelewantne dla kwestii objętej niniejszym wnioskiem),

· stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz,

· przepis art. 9 ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest: (a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, (b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a;

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Uzasadnienie szczegółowe

Jak wynika z zacytowanych regulacji, aby czynność mogła zostać uznana za WNT, spełnionych musi zostać szereg przesłanek. Po pierwsze, przedmiotem transakcji musi być towar (generalnie rzecz). Po drugie, efektem transakcji musi być przejście prawa do rozporządzania wspomnianym towarem jak właściciel (z dostawcy na nabywcę). Po trzecie, w wyniku tak rozumianej dostawy musi dojść do przemieszczenia towaru z terytorium jednego państwa członkowskiego Unii Europejskiej (kraju wysyłki) na terytorium innego państwa członkowskiego (kraju przyjęcia). Po czwarte, stronami transakcji muszą być podatnicy VAT (po stronie nabywcy może to być także osoba prawna niebędąca co do zasady podatnikiem).

Na tym tle Spółka wskazuje, że w analizowanych okolicznościach (tj. zarówno w Scenariuszu 1, jak i w Scenariuszu 2) zakup przez nią Towarów od \`(...)\` stanowi po jej stronie WNT. W odniesieniu do wspomnianych transakcji spełnione są/będą bowiem wszystkie ww. przesłanki uznania transakcji za nabycie wewnątrzwspólnotowe. Tytułem przykładu można w tym miejscu wskazać na stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej \[dalej: DKIS\] zawarte w interpretacji indywidualnej z dnia 19 listopada 2020 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.487.2020.2.PK), w której czytamy m.in.:

„Aby daną transakcję uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów wymagane jest spełnienie dwóch podstawowych warunków:

1\. podmiot z jednego państwa członkowskiego musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel - tak więc na rzecz tego podmiotu musi być dokonana dostawa;

2\. w wyniku dokonania dostawy towary są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, przy czym nie ma tu znaczenia kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz”.

Odnosząc się do warunku 1 należy zaznaczyć, że Spółka nabywa/będzie nabywać od \`(...)\` (na mocy Umowy) tytuł prawny (własności) do Towarów, a więc również prawo do rozporządzania Towarami jak właściciel w rozumieniu przepisów o VAT - czego dowód/potwierdzenie stanowią/stanowić będą m.in. faktury wystawiane na Wnioskodawcę przez \`(...)\` Przy tym ponad wszelką wątpliwość Towary spełniają definicję towarów z art. 2 pkt 6 ustawy VAT. Podobnie, jeżeli chodzi o aspekt podmiotowy - zarówno \`(...)\` (jako dostawca), jak i Spółka (jako nabywca) są podatnikami VAT, w dodatku z różnych państw; nadto Spółka nabywa Towary na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, tj. Inwestycji, a więc niewątpliwie działa tu w charakterze podatnika VAT. Tym samym, warunek 1 należy uznać za spełniony.

W odniesieniu do warunku 2 Spółka wskazuje, że w każdym z analizowanych przypadków (tj. zarówno Scenariuszu 1, jak i Scenariuszu 2) Towary są/będą w związku z ich dostawą przez \`(...)\` na rzecz Spółki przemieszczane na terytorium państwa członkowskiego (tj. do Polski) innego niż państwo wysyłki (tj. w przywołanych przykładach odpowiednio Włochy/Portugalia). W rezultacie, warunek 2 również będzie spełniony. Przy tym bez wpływu na tę konkluzję pozostają w ocenie Wnioskodawcy okoliczności, iż (i) w obu scenariuszach przemieszczenie Towarów do Polski (faktyczne wydanie ich Spółce) ma/będzie mieć miejsce po upływie pewnego okresu (nawet kilku miesięcy) od momentu wystawienia faktury przez \`(...)\` na Spółkę, (ii) w Scenariuszu 2 Towary dodatkowo trafiają/będą trafiać do Polski z Kraju pośredniego, a nie bezpośrednio z kraju Dostawcy (tj. nie z państwa członkowskiego, na terytorium którego znajdują się/mogą jeszcze znajdować w momencie wystawienia na Spółkę faktury przez \`(...)\`) - w tym kontekście vide dalsze uwagi.

Co się z kolei tyczy art. 20 ust. 5 ustawy VAT, to jak wynika z tego przepisu, w przypadku wystawienia przez podatnika podatku od wartości dodanej faktury dokumentującej dostawę wewnątrzwspólnotową przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, obowiązek podatkowy w WNT/po stronie nabywcy powstaje z chwilą wystawienia tej faktury. W rezultacie, za ten okres rozliczeniowy (miesiąc) nabywca obowiązany jest wykazać to nabycie w rozliczeniu VAT, stosownie do art. 99, art. 100 ust. 3 oraz art. 109 ustawy VAT.

Ad. pytanie nr 1)

W ocenie Spółki, w Scenariuszu 1 obowiązek podatkowy z tytułu nabycia Towarów od \`(...)\` powstaje w momencie wystawienia faktury przez \`(...)\` na rzecz Spółki, jako że wystawienie faktury przez \`(...)\` w tym scenariuszu poprzedza (lub zrównuje się, zależnie od momentu wystawienia \`(...)\`) zarówno dostawę Towarów na rzecz Spółki (a co za tym idzie/tym bardziej 15. dzień miesiąca następującego po miesiącu dokonania tej dostawy), jak ich faktyczny transport na terytorium Polski. Przy tym ta druga okoliczność, tj. że do wysyłki i transportu Towarów do Polski (na miejsce Inwestycji) dochodzi nawet wiele tygodni po wystawieniu faktury przez \`(...)\`, jak i samej dostawie (przejściu własności Towarów na Spółkę), jak już wyżej wspomniano, jest irrelewantna - zarówno art. 9 ust. 1, jak i art. 20 ust. 5 ustawy VAT w żadnym miejscu nie odnoszą się do tego wątku/aspektu transakcji, co świadczy, że jest on neutralny dla ich stosowania.

W tym względzie, w świetle art. 9 ust. 1 ustawy VAT istotne jest, aby w wyniku dokonanej dostawy towary zostały wysłane/przetransportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu. Innymi słowy, aby w związku z dostawą doszło do przemieszczenia towaru pomiędzy państwami członkowskimi UE, nie jest zatem istotne/kluczowe, kiedy dochodzi/dojdzie do takiego przemieszczenia, lecz czy między takim przemieszczeniem a dostawą zachodzi dostatecznie identyfikowalny związek.

W opisanych w Scenariuszu 1 okolicznościach taki związek niewątpliwie zdaniem Wnioskodawcy zachodzi. To dostawa Towarów przez \`(...)\` (poprzedzona ich nabyciem od Dostawców) stanowi bezpośrednią przyczynę ich przemieszczenia/transportu do Polski. Zgodnie z ustalonymi przez strony Umowy warunkami dostawy (na bazie Incoterms), to na \`(...)\` jako sprzedawcy spoczywa odpowiedzialność za transport Towarów do Polski oraz jego koszty (w podanym przykładzie - z Włoch). Także z ustaleń miedzy stronami (\`(...)\` oraz Spółką) - towarzyszącymi dostawie - wynika, że transport Towarów do Polski odbywa/odbędzie się z opóźnieniem (z przyczyn jw.).

Podobnie z art. 20 ust. 5 ustawy VAT nie wynika, by wysyłka/transport towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej (tu: \`(...)\`) na rzecz podatnika VAT (tu: Spółki) po upływie pewnego okresu od wystawienia faktury dokumentującej dostawę i/lub dokonania samej tej czynności (po kilku/kilkunastu dniach, tygodniach lub nawet miesiącach) miało wpływ na moment powstania obowiązku podatkowego w WNT. Na mocy tej regulacji kluczowe/decydujące znaczenie przypisane zostało okoliczności w postaci wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej (dokumentującej transakcję stanowiącą wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru oraz odpowiednio jego wewnątrzwspólnotową dostawę od strony dostawcy). Stąd, jeśli podatnik podatku od wartości dodanej (tu: \`(...)\`.) wystawia fakturę dokumentującą dostawę Towarów na rzecz Spółki, z którą to dostawą wiąże się transport Towarów do Polski (przemieszczenie z innego państwa członkowskiego - tu: z Włoch), Wnioskodawca jako podatnik VAT, z którego działalnością wiąże się nabycie Towarów, zobowiązany jest do wykazania takiego nabycia, w rozliczeniu za okres, w którym faktura ta została nań wystawiona. W rezultacie to, że do transportu Towarów do Polski dojdzie później (niekiedy wiele tygodni po wystawieniu tej faktury), czy też nawet sama dostawa/przeniesienie na Spółkę prawa do rozporządzania Towarami nastąpi później (co jednak w Scenariuszu 1 co do zasady nie powinno mieć miejsca z uwagi na równolegle wystawiany \`(...)\`), nie ma/nie powinno mieć znaczenia z punktu widzenia zarówno samego rozpoznania transakcji jako WNT, jak i momentu jej rozliczenia dla potrzeb VAT (w kontekście obowiązku podatkowego).

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 19 listopada 2020 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.487.2020.2.PK) DKIS wskazał, że:

„Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca otrzymuje od zagranicznego kontrahenta fakturę, która dokumentuje WNT - w ramach którego dojdzie do przeniesienia prawa do dysponowania towarem, które nastąpi w przyszłości (w ciągu kilku miesięcy). Faktura dotyczy konkretnego towaru i jest wystawiano w związku z zaistnieniem określonych okoliczności przewidzianych w Umowie (np. częściowe ukończenie produkcji). Faktura, o której mowa, nie pełni wyłącznie roli wezwania do zapłaty. Nie jest w ten sposób oznaczana przez kontrahenta zagranicznego i nie jest później wystawiany osobny dokument, który miałyby dopiero być właściwą fakturą.

W konsekwencji, w przypadku gdy faktura VAT (niebędąca fakturą zaliczkową), dokumentująca dostawę konkretnych towarów, wystawiana jest przez dostawcę unijnego przed dokonaniem dostawy towaru (będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia) - obowiązek podatkowy dla tej dostawy powstaje z chwilą wystawienia tej faktury”.

Natomiast w interpretacji indywidualnej z dnia 9 sierpnia 2021 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.126.2021.2.PK) DKIS stwierdził, że: „Za prawidłowe należy zatem uznać - na gruncie obowiązujących przepisów - stanowisko Wnioskodawcy, że obowiązek podatkowy z tytułu WNT powstał w dacie wystawienia przez dostawcę towarów faktury, tj. \[\`(...)\`\] niezależnie od przemieszczenia towarów, które do dnia złożenia wniosku nie miało miejsca”.

Analogiczne stanowisko do ww. DKIS zawarł również m.in. w interpretacjach indywidualnych:

\- z dnia 22 kwietnia 2022 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.80.2022.1.MR);

\- z dnia 22 marca 2021 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.59.2021.1.JSZ);

\- z dnia 23 października 2020 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.357.2020.1.PC).

Ad. pytanie nr 2)

Jak wspomniano, w Scenariuszu 2 Towar, nim trafi do Polski (do Spółki), jest transportowany do Kraju pośredniego, gdzie jest konfigurowany/łączony z innymi Towarami. Transport Towaru do Kraju pośredniego organizuje Dostawca, zgodnie z ustaleniami poczynionymi w tym zakresie z \`(...)\` (w ramach/w związku z dostawą Towaru na rzecz tejże spółki). Po zakończeniu procesu konfigurowania/łączenia Towar/-y są/będą wysyłane/transportowane do Polski (transport ten organizuje podmiot z Kraju pośredniego działający na zlecenie \`(...)\`).

Zdaniem Wnioskodawcy, w omawianym przypadku okoliczność, iż zanim Towary trafią do Polski, zostaną one przetransportowane z kraju Dostawcy - przez tegoż Dostawcę, który działa tu w ramach/w wykonaniu ustaleń poczynionych z \`(...)\` - do Kraju pośredniego i przez pewien okres (potrzebny do przeprowadzenia konfiguracji/łączenia) będą się znajdować na terytorium tego państwa, pozostaje bez znaczenia w kontekście momentu powstania obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy z tytułu ich wewnątrzwspólnotowego nabycia od \`(...)\` Wynika to z faktu, iż transport Towaru z kraju Dostawcy (w podanym przykładzie z Niemiec) do Kraju pośredniego (w podanym przykładzie Portugalii) stanowi osobne zdarzenie, związane z transakcją między Dostawcą a \`(...)\` Sprawia to, że dostawa między tymi podmiotami stanowi osobną dostawę tzw. ruchomą, a w rezultacie - w sytuacji gdy Towar przemieszczany jest w celu dokonania konfiguracji/łączenia między dwoma państwami członkowskimi (jak w podanym przykładzie między Niemcami a Portugalią) - osobną transakcję wewnątrzwspólnotową, w wyniku której dochodzi do wewnątrzwspólnotowego nabycia Towaru przez \`(...)\` na terytorium Kraju pośredniego. Nabycie to systemowo (w ujęciu formalnym) poprzedza dostawę Towaru przez \`(...)\` do Spółki, która w tym układzie musi być rozpatrywana jako kolejna transakcja wewnątrzwspólnotowa (w podanym przykładzie tym razem z Portugalii do Polski).

Wskazane okoliczności transakcji (między Dostawcą, \`(...)\` a Spółką) sprawiają jednocześnie, że nie znajdują tu zastosowania regulacje będące odpowiednikiem art. 12 ust. 1 pkt. 5-6 oraz art. 13 ust. 4 pkt. 5-6 ustawy VAT (por. art. 17 ust. 2 lit. e-f Dyrektywy VAT). Po pierwsze dlatego, że Towary są transportowane do Kraju pośredniego w celu przeprowadzenia tam ich konfiguracji/łączenia, a nie kontynuowania bezpośrednio, dalej transportu do kraju docelowego (tj. Polski). Po drugie, po przeprowadzeniu konfiguracji/łączenia Towary nie wracają z Kraju pośredniego do kraju Dostawcy (w podanym przykładzie do Niemiec), lecz są transportowane dalej do innego państwa członkowskiego, czyli Polski.

Niewątpliwie zatem zakup przez Spółkę w ramach Scenariusza 2 Towaru od \`(...)\` stanowi z jej perspektywy WNT w rozumieniu art. 9 ust. 1 ustawy VAT, tyle że z terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo Dostawcy. W świetle ww. przepisu bez znaczenia jest to, w którym miejscu (na terytorium którego państwa członkowskiego) Towar faktycznie znajduje się w momencie wystawienia (z wyprzedzeniem) faktury dokumentującej dostawę z \`(...)\` do Spółki (która to dostawa, na marginesie, z uwagi na uzgodnione przez strony Umowy warunki Incoterms oraz brak \`(...)\` w tym wypadku niewątpliwie także będzie następować później, tj. po wystawieniu faktury przez \`(...)\`.). Istotne, że ostatecznie w związku z/w wyniku tej dostawy Towar będzie transportowany do Polski/do Spółki z innego państwa członkowskiego (w podanym przykładzie z Portugalii).

Stanowisko Spółki w powyższej kwestii pośrednio potwierdza m.in. interpretacja z dnia 13 stycznia 2021 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.80.2022.1.MR). DKIS stwierdził w niej, że:

„Jak wynika z okoliczności sprawy, Wnioskodawca (nabywca towarów) jest podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT-UE. Spółka nabywa/będzie nabywała towary uprzednio zaimportowane z Chin przez pośrednika z Wielkiej Brytanii, będącego podatnikiem od wartości dodanej. Do przejęcia władztwa ekonomicznego nad towarem przez Wnioskodawcę dochodzi dopiero po tym jak towar zostaje dopuszczony do obrotu na terytorium Niemiec. Następnie, po nabyciu towaru na terenie Niemiec od pośrednika będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej, towar transportowany jest z terytorium Niemiec do Polski.

Zatem, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nabył/nabędzie towary od pośrednika brytyjskiego na terenie Niemiec, a następnie po nabyciu towary te są/będą przemieszczane na terytorium Polski, u Wnioskodawcy wystąpi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów opodatkowane na terytorium kraju”.

W rezultacie, podobnie, w odniesieniu do momentu powstania obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy z tego tytułu zastosowanie znajdzie art. 20 ust. 5 ustawy VAT. Oznacza to, że w analizowanym scenariuszu Spółka jest/będzie zobowiązana do rozpoznania obowiązku podatkowego w VAT w związku z zakupem Towarów w okresie rozliczeniowym, w którym \`(...)\` wystawi fakturę dokumentującą tę czynność.

Spółka zwraca uwagę, że podobnie jak w Scenariuszu 1, w Scenariuszu 2 na powyższą konkluzję nie będzie mieć wpływu, iż transport/przemieszczenie Towarów na rzecz Spółki (do Polski) nastąpi po upływie pewnego okresu (nawet kilku miesięcy) od momentu wystawienia faktury sprzedaży przez \`(...)\` na rzecz Wnioskodawcy. W tym zakresie uwagi poczynione przy okazji omawiania Scenariusza 1 zachowują w ocenie Wnioskodawcy aktualność.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku Scenariusza 1, gdy przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Państwa ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.) – jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Na wstępie należy zaznaczyć, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie pytania nr 1 wniosku w części obejmującego transakcję w ramach Scenariusza 1, gdy przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Państwa ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.).

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

W myśl art. 2 pkt 4 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Według art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” – zawarte w art. 7 ust. 1 ustawy – dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Przepis art. 9 ust. 2 ustawy stanowi z kolei, że:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

\- z zastrzeżeniem art. 10.

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Według art. 22 ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

Stosownie do art. 22 ust. 2b ustawy:

W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.

W świetle art. 22 ust. 2c ustawy:

W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

Definicja podmiotu pośredniczącego zawarta została w art. 22 ust. 2d ustawy:

Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

Na mocy art. 22 ust. 2e ustawy:

W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, mamy do czynienia z transakcją łańcuchową (szeregową). Przyjmuje się wówczas, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”.

Z przepisu art. 22 ust. 3 ustawy wynika, że:

W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:

1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

W myśl tego przepisu wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy mające miejsce po transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru. Transakcja ruchoma stanowi dla dostawcy eksport lub wewnątrzwspólnotową dostawę towaru, a dla nabywcy import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru.

Odnosząc się do przedstawionego przez Państwa opisu sprawy w zakresie transakcji, o której mowa w Scenariuszu 1, gdy przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Państwa ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.) należy stwierdzić, że w okolicznościach tej transakcji występują dwie dostawy:

1) dostawa między Dostawcą z siedzibą we Włoszech a \`(...)\` oraz

2) dostawa między \`(...)\` a Państwem.

Dostawca, w wykonaniu wcześniejszych ustaleń z \`(...)\` (poczynionych przy zakupie Towarów przez tą spółkę), transportuje Towary (przy udziale firmy przewozowej/spedytorskiej) z terytorium Włoch do Polski (co jest potwierdzone listem przewozowym CMR). Transport Towarów do Polski jest organizowany przez Dostawcę.

W związku z powyższym ww. dostawy należy uznać za transakcje łańcuchowe w wyniku, których towar będący przedmiotem transakcji jest transportowany bezpośrednio od Dostawcą z siedzibą we Włoszech do Państwa.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że w przypadku Scenariusza 1, gdy przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Państwa ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.) – stosownie do art. 22 ust. 2e ustawy – transport towarów należy przypisać dostawie dokonanej przez Dostawcę z siedzibą we Włoszech na rzecz \`(...)\` Tym samym, pierwszą transakcję w łańcuchu dostaw (dokonywaną pomiędzy Dostawcą a \`(...)\`), należy traktować – w oparciu o art. 22 ust. 2 i ust. 2e ustawy – jak dostawę transgraniczną („ruchomą”), dokonaną i podlegającą opodatkowaniu w miejscu rozpoczęcia transportu, tj. na terytorium Włoch.

Natomiast kolejną dostawę towarów dokonaną pomiędzy \`(...)\` a Państwem należy uznać za transakcję o charakterze „nieruchomym”, dla której – stosownie do art. 22 ust. 3 pkt 2 ustawy – miejscem opodatkowania jest miejsce zakończenia wysyłki lub transportu towarów, tj. terytorium Polski. W konsekwencji dostawy towarów dokonane przez \`(...)\` na Państwa rzecz stanowią/będą stanowić czynność opodatkowaną na terytorium kraju, jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wobec powyższego w przypadku transakcji opisanej w Scenariuszu 1, gdy przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Państwa ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.) nie nastąpi wewnątrzwspólnotowe nabycie Towarów przez Państwa w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu WNT.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku Scenariusza 1, gdy przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Państwa ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.) należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

\- stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

oraz

\- zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto wydana interpretacja dotyczy wyłącznie pytania nr 1 w części obejmującego transakcję w ramach Scenariusza 1, gdy przewiezienie Towarów do Polski i ich odbiór przez Państwa ulega opóźnieniom (np. z przyczyn pogodowych, zakłócenia dostaw materiałów, nieprzewidzianych problemów technicznych etc.). Natomiast w zakresie pytania nr 1 wniosku w części dotyczącego transakcji opisanej w Scenariuszu 1, gdy przed transportem do Polski wymagana jest konfiguracja lub połączenie Towarów z innymi elementami linii technologicznej oraz w zakresie pytania nr 2 wniosku, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383).