Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-267/11-4/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-17
Teza: Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizowanie wyjazdów dla dotychczasowych lub potencjalnie przyszłych klientów stanowią koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP?
Słowa kluczowe: dojazdy; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; nocleg; posiłki; reklama; reprezentacja; szkolenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.03.2011 r. (data wpływu 28.03.2011 r.) oraz piśmie z dnia 04.05.2011 r. (data nadania 05.05.2011 r., data wpływu 06.05.2011 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB5/423-267/11-2/RS z dnia 26.04.2011 r. (data nadania 27.04.2011 r., data doręczenia 02.05.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę na organizowanie wyjazdów dla dotychczasowych lub potencjalnych klientów w celu zapoznania z możliwościami oferowanych przez Spółkę produktów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.03.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez Spółkę na organizowanie wyjazdów dla dotychczasowych lub potencjalnych klientów w celu zapoznania z możliwościami oferowanych przez Spółkę produktów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - S.A. (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność miedzy innymi w zakresie świadczenia usług teleinformatycznych w szczególności w zakresie wdrażania a następnie serwisowania i administrowania systemów informatycznych sprzedawanych lub udostępnianych na innej podstawie przez ich dostawców. By pozyskać nowych klientów lub rozszerzyć współpracę z dotychczasowymi, Spółka rozważa organizację wyjazdów dla tychże klientów do podmiotów, które oferują rozwiązania teleinformatyczne, w celu zapoznania klientów z możliwościami jakie dają im oferowane produkty, które dla nich może wdrożyć Spółka. Koszt takich wyjazdów w całości ponosiłaby Spółka. Wśród wydatków, które ponosiłaby Spółka należy wymienić: koszty podróży (bilety, wynajem środków transportu), koszt noclegów, koszt posiłków, koszt wstępu na targi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na organizowanie wyjazdów dla dotychczasowych lub potencjalnie przyszłych klientów stanowią koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Odpowiedź jest stanowczo twierdząca.

Zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy o PDOP, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Z analizy tego przepisu wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie (w art. 16 ust. 1 brak wymienienia opisanych w stanie faktycznym wydatków) są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródeł przychodów. Muszą to być wydatki dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu, co wcale nie oznacza, że osiągnąć go musi. Ponadto dla uznania danego wydatku za podatkowy koszt uzyskania przychodów wystarczające jest, aby podatnik poniósł go choćby w celu „zabezpieczenia źródła przychodów” (por. wykładnię przepisu art. 15 ust. 1 zd. 1 UPDOP dokonaną przez NSA w uzasadnieniach wyroków z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt II FSK 551/08 oraz z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt II FSK 234/08). Wydatek ujęty w kosztach podatkowych powinien być poniesiony w celu uzyskania przychodów, a nie w innym celu. W wyroku WSA w Krakowie z dnia 13 maja 2008r., I SA/Kr 1293/07, LEX nr 482037, czytamy: „Tylko, jeżeli w konkretnej sprawie analiza postępowania danej osoby w świetle zasad logiki oraz doświadczenia życiowego prowadziłaby do wniosku o oczywistym oraz zupełnym "braku jakiegokolwiek sensu" podjętych działań, zmierzających zasadniczo nie do chęci rzeczywistego osiągnięcia danego przychodu, ale np. do „sztucznego”, wyłącznie dla celów podatkowych, wygenerowania kosztów, można by ewentualnie mówić o braku związku przyczynowo-skutkowego”. W opisanym przez Spółkę stanie faktycznym nie można mówić, że w poczynaniach Spółki brak logicznego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami a możliwością osiągania przychodów. Wręcz przeciwnie, Spółka podejmuje wszelkie działania by utrzymać w swoim „portfelu” dotychczasowych kontrahentów jak i pozyskać nowych. W związku z tym, zdaniem Spółki, ponoszone wydatki należy kwalifikować jako koszty uzyskania przychodów, gdyż są ponoszone w celu ich osiągnięcia, jak również w celu zabezpieczenia źródła przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz.397– dalej: ustawa lub updop) – kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przywołana regulacja wskazuje, iż definicja kosztów uzyskania przychodów – dla celów podatku dochodowego – składa się z dwóch podstawowych elementów, które łącznie tworzą swego rodzaju normatywną klauzulę generalną. Pierwszy z tych elementów określić można mianem przesłanki pozytywnej, zakładającej spełnienie łączne dwóch warunków, tj.:

*   konieczność faktycznego, co do zasady, poniesienia wydatku,
*   poniesienie wydatku musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Tak więc dany podmiot gospodarczy ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków po wyłączeniu tych, których możliwość odliczenia jest wprost ograniczona w ustawie – zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami – pod warunkiem, że ich poniesienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy. Z powyższego przepisu wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione nakłady i wydatki związane bezpośrednio lub pośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest poprawienie wyniku finansowego oraz osiągnięcie przychodu, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty promocji, reklamy i marketingu. Są to szeroko rozumiane działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Mogą być one realizowane za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić promocję, reklamę towaru, usługi, a także promocję reklamę firmy (przedsiębiorstwa). Natomiast stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Z uwagi na fakt, iż przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia „reprezentacji” należy zgodnie z zasadami wykładni językowej przepisów prawa – odnieść się do definicji słownikowej tego pojęcia. W internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl) pojęcie to zostało zdefiniowane następująco: „reprezentacja” to „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną”.

Zgodnie z przyjętym od lat poglądem doktryny prawa podatkowego, za reprezentację uznaje się „występowanie w imieniu podatnika (firmy), wiążące się z okazałością i wytwornością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. Reprezentacja to przede wszystkim działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane w szczególności z utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów” (Brzeziński B., Kalinowski M., Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, Warszawa 1997, str. 159).

Z powyższego wynika, iż o reprezentacji można mówić w odniesieniu do działań mających na celu stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w relacji z kontrahentami (ich przedstawicielami), gośćmi i potencjalnymi klientami. Obejmuje ona zarówno działania zmierzające do:

*   stworzenia oczekiwanego wizerunku, pozycji podatnika jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jak i
*   stworzenia korzystnych warunków w celu nawiązania nowych lub też podtrzymania (rozszerzenia) dotychczasowych kontaktów.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka prowadzi działalność miedzy innymi w zakresie świadczenia usług teleinformatycznych w szczególności w zakresie wdrażania następnie serwisowania i administrowania systemów informatycznych sprzedawanych lub udostępnianych na innej podstawie przez ich dostawców. By pozyskać nowych klientów lub rozszerzyć współpracę z dotychczasowymi, Spółka rozważa organizację wyjazdów dla tychże klientów do podmiotów, które oferują rozwiązania teleinformatyczne, w celu zapoznania klientów z możliwościami jakie dają im oferowane produkty, które dla nich może wdrożyć Spółka. Koszt takich wyjazdów w całości ponosiłaby Spółka. Wśród wydatków, które ponosiłaby Spółka należy wymienić: koszty podróży (bilety, wynajem środków transportu), koszt noclegów, koszt posiłków, koszt wstępu na targi.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż o ile przedmiotowe wydatki są ponoszone przez Spółkę w celu rozpowszechniania informacji o oferowanych produktach i dostępnej technologii, co w konsekwencji wpływa na zwiększenia popytu na oferowane przez Spółkę usługi i nie mają charakteru wydatków reprezentacyjnych, mogą zostać zaliczone - na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - do kosztów uzyskania przychodów.

W tym miejscu podnieść należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego, w którym zastosowanie znajdą np. przepisy art. 180 i 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r., Nr 8 poz. 60 ze zm.). Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiałoby pełną i jednoznaczną ocenę istniejącego związku przyczynowo – skutkowego między wydatkami wymienionymi we wniosku a celem osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Ponadto wyłącznie na podstawie dowodów przedstawionych przez Spółkę możliwa jest ocena charakteru wydatków, w tym ustalenie czy niektóre z nich jak nie noszą znamion reprezentacji Spółki, w rozumieniu wyżej zaprezentowanym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.