Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.832.2024.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Opodatkowanie sprzedaży Nieruchomości.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; pełnomocnictwo-zakres pełnomocnictwa; podatnik-podatnik czynny; umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa („Kupujący”)
    planuje kupno nieruchomości gruntowej, składającej się z kilku działek.
    Kupujący będzie w momencie zawarcia planowanej umowy sprzedaży zarejestrowany jako
    podatnik VAT czynny i będzie spełniał ustawową definicję podatnika zawartą w artykule 15
    ustawy o VAT.
    Sprzedającym będzie osoba fizyczna A. A. („Sprzedająca”).
    Przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomość obejmująca:
        nieruchomość gruntową, której współwłaścicielem jest Sprzedająca w udziale ¾
        części („Nieruchomość 1”), która ma całkowitą powierzchnię ok. (...) ha,
        nieruchomość gruntową, składającą się z działki ewidencyjnej 2, której właścicielem
        jest Sprzedająca („Nieruchomość 2”), która powstała w wyniku podziału działki
        ewidencyjnej 6 i która ma powierzchnię (...) ha,
        nieruchomość gruntową, składającą się z działki ewidencyjnej o obszarze (...) ha,
        której właścicielem jest Sprzedająca („Nieruchomość 3”),
        nieruchomość gruntową, składającą się z działki ewidencyjnej o obszarze (...) ha,
        której właścicielem jest Sprzedająca („Nieruchomość 4”).

    W tym celu Strony zawarły już umowę przedwstępną sprzedaży, która była następnie
    zmieniana i aneksowana, w celu odzwierciedlenia ostatecznego zakresu planowanej
    transakcji.
    Ponadto, Kupujący zawarł umowę przedwstępną ze Sprzedającą dotyczącą warunkowego
    zakupu dodatkowej nieruchomości gruntowej, której współwłaścicielem jest między
    innymi Sprzedająca w udziale ¾ części („Droga”) wraz z warunkowym ustanowieniem
    służebności gruntowej. Umowa ta została zawarta na wypadek, gdyby Kupujący nie
    uzyskał odpowiedniej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (tzw. Decyzja
    ZRiD), wobec czego dostęp do drogi publicznej dla planowanej inwestycji musiałby być
    wytyczony inaczej niż w podstawowym planie inwestycji i przebiegałby właśnie przez tę
    dodatkową działkę.
    W umowie tej Kupujący oraz Sprzedająca ustalili ponadto, iż między innymi Sprzedająca
    doprowadzi do wydzielenia z posiadanej przez siebie działki odpowiedniej części, która to
    będzie stanowić Drogę, o ile dojdzie do realizacji umowy przyrzeczonej.
    W dalszej części wniosku Nieruchomość 1, 2, 3 i 4 wskazane powyżej nazywane są łącznie
    jako „Nieruchomość”.
    Kupujący planuje na części Nieruchomości realizację inwestycji polegającej na budowie
    budynku lub budynków mieszkalnych wraz z garażem (lub garażami) podziemnymi.
    Z uwagi na położenie oraz koncepcję planowanej inwestycji, Kupujący jest zainteresowany
    nabyciem Nieruchomości jako całości, a nie poszczególnych działek składających się na
    Nieruchomość.
    Ze względu na pojawiające się wątpliwości, Sprzedająca oraz Kupujący zdecydowali się
    wystąpić z wnioskiem wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej, w celu
    potwierdzenia traktowania opisanej powyżej transakcji dla celów podatku od towarów i
    usług („VAT”). Poniżej przedstawione zostały istotne informacje potrzebne do oceny
    przedmiotowej transakcji pod kątem opodatkowania VAT.
    Okoliczności nabycia Nieruchomości przez Sprzedającą
    Sprzedająca nabyła udział we współwłasności Nieruchomości 1 oraz w Drodze na
    podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego za rentę, udokumentowanej aktem
    notarialnym z 13 kwietnia 1990 r.
    Sprzedająca nabył Nieruchomość 2, Nieruchomość 3 oraz Nieruchomość 4 z mocy prawa
    w drodze zasiedzenia własności z dniem 17 lutego 2009 r., co zostało stwierdzone
    prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla (...).
    Nabycie własności Nieruchomości przez Sprzedającą nie było realizowane w ramach
    działalności gospodarczej.
    Nabyciu Nieruchomości nie towarzyszyły plany w zakresie działalności gospodarczej w
    zakresie obrotu nieruchomościami, działalności deweloperskiej lub podobnej działalności.
    Wykorzystanie Nieruchomości przez Sprzedającą
    W okresie posiadania część Nieruchomości była wykorzystywana do prowadzenia
    gospodarstwa rolnego. Na części Nieruchomości znajduje się szklarnia, przechowalnia na
    owoce z chłodnią oraz sad owocowy, przy czym po zawarciu umowy przedwstępnej
    sprzedaży, za zgodą Sprzedającej, Kupujący wyciął sad w ramach przygotowywania terenu
    do planowanej inwestycji deweloperskiej. Nieruchomość nie była i nie jest
    wykorzystywana do prowadzenia innej działalności, nie stanowi i nie stanowiła ona środka
    trwałego w działalności gospodarczej lub towaru handlowego. Nieruchomość nie była i nie
    jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
    Sprzedająca nie podejmowała ponadto działań w celu ulepszenia lub uatrakcyjnienia
    Nieruchomości dla potencjalnych nabywców.
    W szczególności, nie były wykonywane następujące działania:

        uzbrojenie terenu;
        ogradzenie działek;
        przygotowywanie przyłączy mediów;
        inne inwestycje.
    Kupujący nie podejmował i nie będzie podejmował w okresie do zawarcia umowy
    sprzedaży Nieruchomości powyższych działań.
    Po zawarciu umowy przedwstępnej, Kupujący podjął działania przygotowawcze w celu
    przystosowania Nieruchomości do realizacji planowej inwestycji deweloperskiej. Działania
    te obejmowały wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na budowę
    domków jednorodzinnych i uzyskanie takiej decyzji. Kupujący rozpoczął także
    postępowanie o wydanie warunków zabudowy („WZ”) na inwestycję mieszkaniową
    wielorodzinną, które zostało zawieszone. Kupujący planuje wystąpienie o wydanie nowej
    decyzji WZ na inwestycję mieszkaniową wielorodzinną. Kupujący uzyskał również decyzję
    o warunki techniczne na kanalizację i jest w trakcie uzyskiwania warunków technicznych
    na dostęp do wody. Kupujący uzyskał również decyzję środowiskową.
    Dodatkowo, zgodnie z ustaleniami pomiędzy Kupującym a między innymi Sprzedającą,
    nastąpił podział jednej z działek i przedmiotem umowy przyrzeczonej ma być wydzielona
    część, którą jest zainteresowany Kupujący. Podział ten miał miejsce po zawarciu umowy
    przedwstępnej.
    Ponadto, jak wskazano powyżej, warunkowo może dojść do wydzielenia i sprzedaży
    dodatkowej działki pod drogę.
    Należy podkreślić, iż powyższe działania były realizowane przez osoby wskazane przez
    Kupującego działające na podstawie pełnomocnictw udzielonych przez Sprzedającą.
    Czynności te były podejmowane z inicjatywy Kupującego, a Sprzedająca wyraziła na nie
    zgodę z uwagi na chęć realizacji transakcji. Koszty tych działań Kupujący poniósł na własny
    koszt.
    Okoliczności sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego
    Podjęcie decyzji o sprzedaży Nieruchomości wyniknęło w głównej mierze z okazji, jaką było
    zainteresowanie Kupującego nabyciem odpowiedniej działki w określonej lokalizacji. Do
    zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży doszło, ponieważ jeden z sąsiadów przekazał
    Sprzedającej informację, że Kupujący poszukuje odpowiedniej działki na tym terenie.
    Sprzedający nie podejmował działań o charakterze marketingowym lub sprzedażowym,
    takich jak:
        zaangażowanie profesjonalnego pośrednika w obrocie nieruchomościami,
        umieszczenie ogłoszenia w internetowych portalach specjalizujących się w ofertach
        nieruchomości,
        umieszczenie ogłoszenia w innych środkach przekazu,
        zamieszczenie fizycznych reklam na Nieruchomości lub w innym miejscu.
    Środki finansowe, jakie Sprzedająca uzyska w wyniku sprzedaży Nieruchomości będą
    powiększały jego majątek osobisty, nie ma planów, aby były one wykorzystane do
    rozwijania działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Status Sprzedającej
    Sprzedająca prowadzi gospodarstwo rolne. Sprzedająca jest zarejestrowana jako czynny
    podatnik podatku VAT w związku z działalnością wskazaną powyżej.

    Przedmiotem działalności rolniczej Sprzedającej nie jest i nie była działalność w zakresie
    pośrednictwa lub obrotu nieruchomościami, działalność deweloperska lub remontowa itp.
    Sprzedająca nie dokonywała w przeszłości sprzedaży nieruchomości.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Numery ewidencyjne działek będących przedmiotem sprzedaży oznaczone we wniosku
    jako „Nieruchomość 1”, „Nieruchomość 3” i „Nieruchomość 4” to odpowiednio:
    „Nieruchomość 1”- działka oznaczona nr 1 położona w woj. (...), gminie (...), miejscowości
    (...),
    „Nieruchomość 3”- działka oznaczona nr 3 położona w woj. (...), gminie (...), miejscowości
    (...),
    „Nieruchomość 4”- działka oznaczona nr 4 położona w woj. (...), gminie (...), miejscowości
    (...),
    Pani A. A. nie prowadzi działalności opodatkowanej podatkiem VAT
    Pani A. A. jest rolnikiem.
    Pani A. A. nie jest rolnikiem ryczałtowym.
    Działki będące przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane w działalności rolniczej Pani
    A.A..
    Na dzień transakcji sprzedaży na Nieruchomości nie będzie znajdowała się szklarnia i nie
    będzie znajdowała się przechowalnia na owoce z chłodnią.
    Dodatkowa nieruchomość gruntowa „Droga” nie stanowi budowli w rozumieniu art. 3 pkt
    3 ustawy Prawo budowlane
    Kupująca Spółka nabywa działki w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT (działalność deweloperska).
    Pytanie (pytanie oznaczone w uzupełnieniu do wniosku jako a)
    Czy sprzedaż przez Sprzedającego (Zainteresowanego) Nieruchomości spowoduje, że
    Sprzedający (Zainteresowany) nabędzie status podatnika VAT i będzie zobowiązany
    naliczyć i odprowadzić podatek VAT z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, sprzedaż przez Sprzedającą Nieruchomości nie spowoduje, że
    Sprzedająca nabędzie status podatnika VAT i Sprzedająca nie będzie zobowiązana naliczyć
    i odprowadzić podatek VAT z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Niemniej, aby dana dostawa towarów podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być
    ona wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.

    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w
    myśl którego działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zatem, dana dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie
    wówczas, gdy będzie wykonana przez podmiot będący podatnikiem VAT i działający w
    takim charakterze w danej transakcji.
    Zastosowanie powyższej zasady do transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby
    fizyczne było i jest przedmiotem licznych interpretacji podatkowych oraz orzeczeń sądów.
    W praktyce określone zostały elementy charakteryzujące daną transakcję jak i okoliczności
    i sposób działania sprzedającego nieruchomości, które należy wziąć pod uwagę w celu
    oceny, czy w danej transakcji sprzedający działa jako podatnik VAT i czy stanowi ona
    dostawę towarów podlegającą podatkowi VAT.
    Jak wynika z orzecznictwa, kluczowe jest ustalenie, czy sprzedający podejmował w związku
    ze sprzedażą działania charakterystyczne dla podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    obrotem nieruchomościami, czy też okoliczności wskazują, że sprzedaż nastąpiła w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym zakresie istotne jest orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    („Trybunał”) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie. Trybunał wskazał w nim, iż czynności związane
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same w sobie być uznawane za
    prowadzenie działalności gospodarczej, przywołując swoje wcześniejsze orzeczenie z 20
    czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust.
    Ponadto, zdaniem Trybunału, sama liczba i zakres transakcji, a także dokonanie podziału
    gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny nie są decydujące czy dana transakcja
    podlega VAT. Czynności takie mogą być bowiem podejmowane w ramach zarządzania
    majątkiem prywatnym.
    Inaczej jest zdaniem Trybunału, jeśli sprzedający podejmuje aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit 2 Dyrektywy
    2006/112 zmienionej Dyrektywą 2006/138. Do działań takich mogą należeć przykładowo
    uzbrojenie terenu lub działania marketingowe. Analizowane zagadnienie opodatkowania
    VAT sprzedaży działek było również wielokrotnie przedmiotem orzeczeń sądów krajowych.
    W szczególności, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej „NSA”) wielokrotnie przywoływał
    kryteria określone w powyższym orzeczeniu Trybunału, a dodatkowo wskazywał bardziej
    szczegółowo również na inne elementy. Przykładowo, w wyroku z 27 maja 2014 r. sygn. I
    FSK 774/13, NSA podkreślił m.in., iż „przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki
    budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar
    wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Przesłanka „stałości” działalności gospodarczej wynika z porównania art. 9 i art. 12.
    dyrektywy 2006/112/WE, gdyż skoro art. 12 wprowadza, jako zasadę szczególną,
    możliwość uznania za podatnika także podmiotów wykonujących działalność gospodarczą
    w sposób sporadyczny (okazjonalny), to oznacza, iż zasadą ogólną jest, by działalność
    gospodarcza była wykonywana w sposób niesporadyczny (stały). Nie jest działalnością
    handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach
    odsprzedaży (w celach handlowych), lecz dla spożytkowania w celach prywatnych.”

    NSA uznał ponadto w powyższym wyroku, iż liczba, zakres transakcji i dokonanie podziału
    gruntów przed sprzedażą nie są czynnikami decydującymi o kwalifikacji tych czynności dla
    celów podatku VAT. NSA wskazał również, że dana działalność może zostać uznana za
    profesjonalną poprzez podejmowanie zorganizowanych działań obejmujących np. nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
    czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Warto podkreślić, iż w przedmiotowym orzeczeniu NSA uznał, że aktywność sprzedającego
    polegająca na zbyciu gruntów szybko po ich nabyciu, uprzednim podziale na 16 działek
    oraz uzyskaniu decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy) w pełni mieści
    się w granicach zarządu majątkiem prywatnym. Podobne stanowisko NSA wyrażał w wielu
    innych orzeczeniach (np. wyrok z 29 października 2007 r. sygn. I FPS 3/07, wyrok z 30
    listopada 2011 r. sygn. I FSK 1684/11). W wyroku z 20 sierpnia 2020 r. (sygn. I FSK 2037/17)
    NSA podkreślił, iż pewne działania przygotowawcze mogą być wykonywane w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym: Przed sprzedażą nieruchomości właściciel może
    podejmować działania przygotowawcze, np. w przypadku braku planu zagospodarowania
    przestrzennego wystąpić o wydanie decyzji w sprawie warunków zagospodarowania
    nieruchomości, wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki
    budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę, oraz inicjowania
    postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej na
    budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie
    dają podstaw do kwalifikowania, że są one typowe dla działań „handlowca”, tj. podatnika
    podatku od towarów i usług. Odnosząc tezy formułowane w powyższych wyrokach do
    zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku, zdaniem Wnioskodawcy
    okoliczności planowanej sprzedaży Nieruchomości, w tym okoliczności nabycia
    Nieruchomości przez Sprzedającego jak i planowanej obecnie sprzedaży wskazują
    wyraźnie, iż Sprzedający nie podejmuje działań typowych dla handlowców lub innych
    podmiotów profesjonalnych zajmujących się obrotem nieruchomościami lub podobną
    działalnością. Wykonane przez niego działania mieszczą się w zakresie zarządzania
    majątkiem prywatnym, określonym w orzecznictwie.
    Również stanowisko wyrażane w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej jest spójne z orzecznictwem sądów w podobnych przypadkach.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4
    września 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.367.2023.2.LK), Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej stwierdził, iż: „Nie angażował Pan zatem środków podobnych do
    wykorzystywanych przez handlowca, tj. nie wykazywał Pan aktywności w przedmiocie
    zbycia wskazanych we wniosku działek porównywalnych do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie podejmował również
    zorganizowanych działań marketingowych wykraczających poza poinformowanie
    znajomych i rodziny o chęci sprzedaży Nieruchomości. Prowadzona przez Pana
    działalność nie ma żadnego związku ze sprzedażą Nieruchomości będących przedmiotem
    niniejszego wniosku. Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych
    w opisie sprawy, zbycie przez Pana działek, nie będzie stanowić działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana
    aktywności w przedmiocie zbycia tychże działek, która to aktywność byłaby porównywalna
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak
    przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).”
    Analogicznie stanowisko zawiera interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 6 lipca 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.303.2023.2.KP), w której
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, iż: „Analiza sprawy w kontekście

    powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C180/10 i C-
    181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż działek od nr 1/1 do nr 1/15 nie podlega/będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w
    związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku. Z zawartego we wniosku
    opisu sprawy nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem
    ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wskazanych we wniosku
    działek będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan aktywnych
    działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków
    w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Nie podjął Pan również
    żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Tym samym w
    odniesieniu do sprzedaży działek od nr 1/1 do nr 1/15 nie będzie zachowywał się Pan jak
    handlowiec. Podział działek nie stanowi czynności, w myśl tez wynikających z wyroku TSUE
    C-180/10 i 181/10 wystarczające do uznania, że w odniesieniu do sprzedaży wskazanych
    działek zachowa się Pan jak handlowiec.”
    Podobne stanowisko wyrażane jest w wielu innych interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (np. interpretacja z 3
    listopada 2022 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.511.2022.1.MK, interpretacja z 29 września
    2020 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.352.2020.2.MPU).
    Podsumowanie.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy i Uczestnika, biorąc pod uwagę okoliczności
    przedmiotowej sprzedaży Nieruchomości oraz uwzględniając orzecznictwo Trybunału,
    sądów administracyjnych oraz indywidualne interpretacje podatkowe, planowana
    transakcja sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedającą nie będzie stanowiła ich działania
    w charakterze podatników VAT prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji sprzedaż ta nie będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT.
    Za takim stanowiskiem przemawiają w szczególności następujące fakty:
        nabycie Nieruchomości przez Sprzedającą nastąpiło wiele lat temu, w ramach
        majątku prywatnego i nie było związane z działalnością gospodarczą,
        nabyciu Nieruchomości nie towarzyszył cel lub plan ich dalszego zbywania lub
        prowadzenia działalności deweloperskiej, budowlanej lub podobnej,
        Nieruchomość nie była przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani umów o
        podobnych charakterze,
        Sprzedająca nie podejmowała żadnych aktywnych działań marketingowych w celu
        sprzedaży Nieruchomości, do kontaktu z Kupującym doszło w wyniku uzyskania
        informacji od sąsiada. Nie był zaangażowany profesjonalny podmiot zajmujący się
        pośrednictwem w obrocie nieruchomościami,
        Sprzedająca nie dokonywała żadnych ulepszeń lub inwestycji na Nieruchomości w
        celu ich uatrakcyjnienia dla potencjalnych nabywców,
        działania Sprzedającej nie mają charakteru ciągłego, powtarzalnego i
        zorganizowanego. Sprzedaż ma charakter jednorazowy i nie jest elementem
        planów lub gospodarczych Sprzedającej,
        opisana działalność Sprzedającej nie ma żadnego związku ze sprzedażą
        Nieruchomości,

        Sprzedająca nie planuje wykorzystywania środków finansowych ze sprzedaży
        Nieruchomości Sprzedający do rozwijania działalności gospodarczej w zakresie
        obrotu nieruchomościami, inwestycji deweloperskich lub podobnych.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie prawidłowości
    stanowiska przedstawionego powyżej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 15 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej - rozumie się przez
      to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego,
      szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą,
      gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i
      sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i
      owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz
      chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w
      szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy
      roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie
      drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę
      dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę
      innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki
      leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41
      00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie gruntu
    jak też udziału w gruncie traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów
      zarobkowych.
    Natomiast art. 15 ust. 4 ustawy stanowi, że:
      W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne
      lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o
      którym mowa w art. 96 ust. 1.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której
    zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku

    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od
    podatku VAT. Natomiast w przypadku, gdy sprzedaży działki należącej do
    przedsiębiorstwa rolnego dokonuje rolnik będący czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem VAT, należy uznać, że mamy do czynienia z sytuacją, gdzie grunt podlegający
    sprzedaży jest wykorzystywany w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem
    VAT.
    Mając na względzie definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy,
    należy uznać, że działalność rolnicza, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, mieści się w
    pojęciu działalności gospodarczej.
    Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy, posiada status podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Co istotne, w sytuacji gdy rolnik dokona

    rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on
    działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego
    podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedająca zamierza sprzedać Nieruchomości niezabudowane
    o nr: 1, 2, 3 oraz udział w działce nr 4. Działki były wykorzystywane przez Sprzedającą w
    gospodarstwie rolnym, które prowadziła jako czynny podatnik VAT. Kupujący planuje na
    Nieruchomości realizację inwestycji polegającej na budowie budynku lub budynków
    mieszkalnych wraz z garażem (lub garażami) podziemnymi. Sprzedająca zawarła ze Spółką
    umowę przedwstępną oraz udzielił Spółce pełnomocnictwa w zakresie przygotowania
    Nieruchomości pod inwestycję. Ponadto przedmiotem sprzedaży może być również udział
    w Drodze.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż przez Sprzedającą Nieruchomości
    spowoduje, że Sprzedająca nabędzie status podatnika VAT i będzie zobowiązana naliczyć i
    odprowadzić podatek VAT z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, dostawa towarów (w tym działek) podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
    Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że fakt prowadzenia przez
    Sprzedającą działalności rolniczej, jako podatnik VAT czynny, w której wykorzystywane
    były Nieruchomości (działki o nr: 1, 2, 3 oraz udział w działce o nr 4, jak również udział w
    działce stanowiącej Drogę) ma znaczenie dla opodatkowania podatkiem VAT ich dostawy.
    W analizowanej sprawie Sprzedająca wskazała, że prowadzi działalność rolniczą i jest z
    tytułu prowadzenia tej działalności czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Działki opisana we wniosku były wykorzystywane w działalności rolniczej.
    Powyższe okoliczności wskazują, że ww. działki, stanowią składnik majątku służący
    prowadzeniu działalności gospodarczej, którą – w rozumieniu ustawy – jest również
    działalność rolnicza, z tytułu której Sprzedająca jest czynnym podatnikiem VAT.
    Zatem sprzedaż działek o nr: 1, 2, 3 oraz udziału w działce nr 4 jak również ewentualna
    sprzedaż udziału w działce stanowiącej Drogę będzie stanowiła dostawę dokonaną przez
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2
    ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 tego
    przepisu. W tej sytuacji nie można uznać, że dostawa działek będzie przejawem realizacji
    prawa do rozporządzania składnikiem związanym z prywatnym majątkiem Sprzedającej.
    Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z ww. wyrokami TSUE, majątek osobisty to taki,
    który nie jest przeznaczony ani wykorzystywany dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie.
    Ponadto za wykluczeniem sprzedaży Nieruchomości w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym przemawia również fakt, że Sprzedająca zawarła umowę przedwstępną i
    udzieliła Kupującemu pełnomocnictwa. Po zawarciu umowy przedwstępnej, Kupujący
    podjął działania przygotowawcze w celu przystosowania Nieruchomości do realizacji
    planowej inwestycji deweloperskiej. Działania te obejmowały wystąpienie o wydanie
    decyzji o warunkach zabudowy i uzyskanie takiej decyzji. Kupujący uzyskał również decyzję
    o warunki techniczne na kanalizację i jest w trakcie uzyskiwania warunków technicznych
    na dostęp do wody. Na podstawie udzielonego pełnomocnictwa pełnomocnik mógł
    swobodnie podejmować wszelkie czynności formalnoprawne w celu uzyskania
    jakichkolwiek wniosków, decyzji i pozwoleń w celu prawidłowego przygotowania
    przedmiotowych działek gruntu pod sprzedaż w związku z planową przez Kupującego
    inwestycją.
    Wobec powyższego, po udzieleniu pełnomocnictwa, czynności wykonane przez
    pełnomocnika wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Sprzedającej jako

    mocodawczyni, co wskazuje, że w celu zwiększenia możliwości sprzedaży Nieruchomości
    Sprzedająca podejmie ww. działania w sposób zorganizowany. Stroną podejmowanych
    czynności będzie Sprzedająca, a nie Spółka, bądź jej pełnomocnik – pełnomocnik nie działa
    we własnym, lecz w imieniu Sprzedającej.
    W efekcie należy stwierdzić, że sprzedaż działek o nr: 1, 2, 3 oraz udziału w działce nr 4 jak
    również ewentualna sprzedaż udziału w działce stanowiacej Drogę będzie, zgodnie z art.
    15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej i podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Z wniosku wynika, że na moment sprzedaży działki nr 1, 2, 3 oraz udziału w działce nr 4 jak
    również udział w działce stanowiącej Drogę będą objęta decyzją o warunkach zabudowy
    wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo, umożliwiającą zabudowę budynku lub
    budynków mieszkalnych wraz z garażem (lub garażami) podziemnymi. Tym samym, ww.
    działki będą stanowiły teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie
    ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-
      280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    podatku VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak z wniosku wynika, Sprzedająca – Pani A. A. nabyła udział w działce nr 4 oraz udział w
    działce stanowiącej Drogę na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego za
    rentę, natomiast działki nr 1, 2, 3 nabyła z mocy prawa w drodze zasiedzenia. Nabycie
    własności Nieruchomości przez Sprzedającą nie było realizowane w ramach działalności
    gospodarczej. Nie można tym samym uznać, że Sprzedającej nie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku VAT, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Tym samym, do sprzedaży działek nr 1, 2, 3 oraz udziału w działce nr 4, jak również
    ewentualnej sprzedaży udziału w działce stanowiącej Drogę nie będzie miał zastosowania
    również art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie jest spełniony jeden z warunków określony w
    tym przepisie niezbędny do zastosowania wskazanego zwolnienia.
    Zatem należy stwierdzić, że sprzedaż działek nr 1, 2, 3 oraz udziału w działce nr 4, jak
    również ewentualna sprzedaż udziału w działce stanowiącej Drogę będzie stanowiła
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust.
    1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy.
    W efekcie odpowiadając na Państwa pytanie stwierdzić należy, że sprzedaż przez
    Sprzedającą Nieruchomości spowoduje, że Sprzedająca nabędzie status podatnika VAT i
    będzie zobowiązana naliczyć i odprowadzić podatek VAT z tytułu planowanej sprzedaży
    Nieruchomości.

    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    jako a) uznaję za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa w uzasadnieniu własnego stanowiska
    wyroków Naczelnych Sądów Administracyjnych: z 27 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 774/13, z
    20 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 2037/17, z 30 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 1684/11,
    należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na gruncie unikalnego stanu faktycznego i w
    zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza. Ocena omawianej kwestii, tj. skutków
    sprzedaży nieruchomości nie jest kwestią uniwersalną, dającą się odnieść do ogólnych
    okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu przesłankach
    podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z punktu
    widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego. Specyfika działalności podmiotów jest na
    tyle różnorodna, że niekiedy nawet podobne okoliczności faktyczne nie spowodują
    analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a tym samym nie mogą być tożsamo
    traktowane.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zapadły
    one w indywidualnych sprawach osadzonych w innych stanach faktucznych i nie są
    wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację. Interpretacje organów
    podatkowych wydawane są w indywidualnych sprawach podatników na podstawie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez podatnika. Powołane
    interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawarte w
    nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy.
    Każdą sprawę tutejszy Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie w odniesieniu
    do przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Ponadto w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Sprzedająca jako
    podatnik podatku VAT wykorzystywała grunt podlegajacy sprzedaży w działalności
    opodatkowanej podatkiem VAT, a nie do celów osobistych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna rozstrzyga tylko w zakresie podatku od towarów i usług, w
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
        mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    B. spółka z o. o. spółka komandytowa (Zainteresowany będący stroną postępowania – art.
    14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.