Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.664.2025.2.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-18
Teza: Możliwość dokonania amortyzacji na warunkach określonych
w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
fizycznych zakupu motocykla na potrzeby prowadzonej
działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: amortyzacja-amortyzacja jednorazowa
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
motocykl
podatnik-mały podatnik
środek-środek trwały-własny środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Zasady dokonywania
odpisów amortyzacyjnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22k

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem, które wpłynęło 11 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 2018 r. Jest Pan małym
    podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozlicza
    się Pan na zasadach ogólnych (skala podatkowa). Nie jest płatnikiem VAT.
    We wrześniu 2026 r. chciałby Pan zakupić motocykl nowy o wartości 46 000 zł, który ma
    być wykorzystywany w działalności gospodarczej (dojazdy do kontrahentów, wyjazdy
    służbowe).
    Uzupełnienie wniosku
    W uzupełnieniu wniosku podaje Pan, że motocykl przypisany jest do grupy KŚT:
    · 7: Środki transportu
    · Podgrupa 74: pojazdy mechaniczne
    · Symbol KŚT: 740 Motocykle, Przyczepy i Wózki Motocyklowe.
    Pytania
    1) Czy z racji tego, że motocykl jest ujęty w grupie 7 rodzaj 740, a samochody osobowe to
      oddzielna grupa 741 to można uznać za zasadne, że motocykl nie jest samochodem
      osobowym i można zrobić amortyzację jednorazową?
    2) Przyjmując, że spełniam warunki małego podatnika, to czy mogę zamortyzować
      motocykl jednorazowo?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, jako że motocykl jest w osobnej grupie 7 rodzaj 740, a samochód osobowy
    jest w grupie 7 rodzaj 741 można uznać, że motocykl nie jest samochodem osobowym i
    można amortyzować go jednorazowo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Koszty uzyskania przychodów
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z
    prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się
    przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.
    Konstrukcja powyższego przepisu daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni, bądź
    pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ
    na wielkość osiągniętego przychodu, bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła
    przychodów.

    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ww. ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wydatki na nabycie, wytworzenie i ulepszenie środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych nie są jednorazowo zaliczane do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
        a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat
        za wieczyste użytkowanie gruntów,
        b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a)
        środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
        wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych
        części,
        c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość
        środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
      - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
      odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem
      uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy
      określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest
      przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia
      składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14
      ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.
    Kosztami uzyskania mogą być natomiast w myśl art. 22 ust. 8 (zdanie pierwsze) omawianej
    ustawy:
      (....) odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z
      uwzględnieniem art. 23.
    Środki trwałe
    Problematyka amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    uregulowana została w przepisach art. 22a do art. 22m ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Jak stanowi art. 22a ust. 1 cytowanej na wstępie ustawy:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
      albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
      określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    W myśl art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji nie podlegają:
        1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
        stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu

        mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
        wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
        3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
        4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
        ust. 2 pkt 1 i 1a,
        5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
        działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
        wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której
        te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają
        amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo
        zaprzestano tej działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Jak stanowi art. 22d ust. 2 ww. ustawy:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego
      miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich
      wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
      stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy,
      których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z
      uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia.
    Stosownie do ust. 3 powyższego artykułu:
      Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z
      zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i
      prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku,
      ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz
      systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji,
      oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy
      zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku
      naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o
      podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od
      towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy
      od importu składników majątku.
    W sytuacji, gdy środek trwały, który został nabyty, ale do czasu oddania go do użytku
    poniesiono jeszcze koszty, które wiązały się z tym nabyciem lub były konieczne, aby
    środek mógł zacząć funkcjonować, należy doliczyć je do wartości początkowej.
    W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego
      miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich
      wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
      stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy,
      których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

    Na podstawie art. 22h ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
      określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem
      ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego
      środka trwałego.
    Jedną z metod amortyzacji przewidzianą przez przepisy ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych jest tzw. jednorazowa amortyzacja.
    Jak stanowi art. 22k ust. 7 omawianej ustawy:
      Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać
      jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych
      zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku
      podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku
      podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów
      amortyzacyjnych.
    W myśl art. 22k ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie
      wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady
      określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów
      amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz
      niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1, nie może
      przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
    Zgodnie z art. 22k ust. 9 ww. ustawy:
      Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów
      amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3.
    Z treści art. 22k ust. 10 cytowanej ustawy:
      Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na
      zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego
      dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
    Przy czym art. 22k ust. 11 tej ustawy stanowi, że:
      Przepis ust. 7 nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie
      działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie
      dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził
      działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą
      prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami
      istniała w tym czasie wspólność majątkowa.
    Na podstawie art. 22k ust. 12 podanej ustawy:
      Przeliczenia na złote kwoty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się według średniego
      kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy
      października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wystąpiło zdarzenie, o
      którym mowa w tym przepisie, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 22k ust. 13 omawianej ustawy:

      W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów amortyzacyjnych,
      o której mowa w ust. 7, odnosi się do łącznej wartości odpisów przypadających
      zgodnie z art. 8 na wspólników tej spółki.
    Pana wniosek
    Z treści wniosku wynika, że:
    · Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 2018 r. Jestem małym
      podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    · We wrześniu 2026 r. chciałby Pan zakupić motocykl nowy o wartości 46 000 zł, który ma
      być wykorzystywany w działalności gospodarczej (dojazdy do kontrahentów, wyjazdy
      służbowe).
    · Motocykl przypisany jest do grupy KŚT:
        – 7: Środki transportu
        – Podgrupa 74: pojazdy mechaniczne
        – Symbol KŚT: 740 Motocykle, Przyczepy i Wózki Motocyklowe.
    W związku z powyższym wątpliwości Pana budzi kwestia, czy w sytuacji przedstawionej we
    wniosku będzie Pan mógł dokonać jednorazowej amortyzacji zakupionego motocykla.
    Z punktu widzenia podniesionej przez Pana problematyki, istotne jest wyjaśnienie, że
    zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym - oznacza to pojazd
      samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie
      całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie
      więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:
        a) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od
        części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
          - klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
            wielozadaniowy, van lub
          - z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,
        b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem
        siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie
        oddzielne elementy pojazdu,
        c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o
        ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli
        spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla
        następujących przeznaczeń:
          - agregat elektryczny/spawalniczy,
          - do prac wiertniczych,
          - koparka, koparko-spycharka,
          - ładowarka,
          - podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
          - żuraw samochodowy,
        d) pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art.
        86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.

    Definiując samochód osobowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ustawodawca posłużył się zatem odesłaniem do pojęcia pojazdu
    samochodowego, o którym mowa w ustawie z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu
    drogowym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.).
    W art. 2 pkt 32, 33 i 45 tej ustawy (Prawo o ruchu drogowym), wskazano, że:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
        32) pojazd silnikowy - pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru,
        pojazdu szynowego, roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej,
        urządzenia transportu osobistego i wózka inwalidzkiego,
        33) pojazd samochodowy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z
        prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika
        rolniczego,
        45) motocykl - pojazd samochodowy dwukołowy kategorii L3e albo dwukołowy z
        bocznym wózkiem kategorii L4e, albo trójkołowy kategorii L5e o symetrycznym
        rozmieszczeniu kół, spełniający kryteria klasyfikacji dla pojazdów odpowiednio
        dla kategorii L3e albo L4e, albo L5e, o których mowa w rozporządzeniu
        Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w
        sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz
        czterokołowców (Dz. Urz. UE L 60 z 02.03.2013, str. 52, z późn. zm.))
    Tym samym, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych motocykl
    mieści się w definicji samochodu osobowego. Z przytoczonych wyżej regulacji wynika
    bowiem, że „pojazd samochodowy”, do którego odsyła art. 5a pkt 19a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, obejmuje również motocykle.
    Zatem, dla potrzeb dokonywania odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22k
    ust. 7-13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - do motocykli - znajdują
    zastosowanie takie same zasady, jak do samochodów osobowych. Oznacza to brak
    możliwości amortyzacji motocykla przy wykorzystaniu jednorazowej amortyzacji, o której
    mowa w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z wyżej wskazanych powodów Pana stanowisko uznaję więc za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Końcowo zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości dokonanej
    klasyfikacji opisanego środka trwałego. Obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania środka
    trwałego do właściwej grupy spoczywa na Podatniku,
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).