Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.561.2025.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Z tytułu transakcji sprzedaży działek Wnioskodawca nie będzie
podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: działki
grunty-podział gruntu
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 6 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT dla dostawy
    działki nr 1 i 2. Uzupełnił go Pan pismem z 30 lipca 2025 r. (wpływ 30 lipca 2025 r.) oraz
    pismem z 1 sierpnia 2025 r. (wpływ 1 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowych niezabudowanych (działki
    budowlane) o numerach 4/1,4/2 oraz 4/3 objętych Miejscowym Planem
    Zagospodarowania Przestrzennego – znajdujących się we wsi (...), gmina (...), powiat (...),
    województwo (...).
    Działki te powstały w wyniku podziału nieruchomości gruntowej niezabudowanej (działka
    budowlana) o numerze 4, która była objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania
    Przestrzennego. Prawomocna i ostateczna decyzja podziałowa wydana została 5 lipca
    2024 r. z ramienia Wójta Gminy (...).
    Wnioskodawca nabył nieruchomość numer 4 w drodze umowy kupna-sprzedaży zawartej
    notarialnie 23 lutego 2023 r. Repertorium A nr (...). Po zakupie nieruchomości numer 4
    wykonane zostały na niej badania geologiczne. Następnie nieruchomość numer 4
    podzielona została na 4 części. 3 pełne działki budowlane (o numerach 4/1, 4/2 oraz 4/3) –
    zgodnie z wymogami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (uchwała nr
    (...) Rady Gminy (...) z 5 czerwca 2019 r.) oraz 1 niepełną działkę budowlaną (o numerze 4
    /4), wydzieloną specjalnym zapisem we wspomnianym wcześniej Miejscowym Planie
    Zagospodarowania Przestrzennego.
    Wydzielenie niepełnej działki budowlanej (numer 4/4) miało na celu uzupełnienia działki
    sąsiedniej. Konieczność takiego podziału wykazana została podczas przeprowadzonego
    postępowania geodezyjnego, które miało na celu między innymi wznowienie punktów
    granicznych działki nr 4, co jest warunkiem koniecznym między innymi do dokonania
    podziału nieruchomości gruntowej. Postępowanie to wykazało kolizję z infrastrukturą
    gazową (skrzynka z przyłączem gazowym) właściciela sąsiedniej nieruchomości
    zabudowanej.
    Powstała w wyniku tego specjalnego wydzielenia nieruchomość niezabudowana (działka
    numer 4/4) oddana została za darmo właścicielowi wspomnianej nieruchomości sąsiedniej
    w formie aktu darowizny poświadczonego notarialnie. Miało to miejsce 10 września 2024
    r. Repertorium A numer (...). Następnie nastąpiła legalizacja zarurowania i zakopania rowu
    melioracyjnego na działkach numer 1, 2 oraz 3.
    Z racji zawiłości formalnych, prawnych i długiego czasu oczekiwania na odpowiedzi i
    stanowisko poszczególnych instytucji (Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w
    (...), (...), Wodociągi i Kanalizacja w (...), Urząd Gminy (...)), a co za tym idzie długi proces
    ustalania statusu prawnego oraz faktycznego zarurowanego rowu melioracyjnego oraz
    instytucji, która jest jego Gestorem, zarurowanie to nastąpiło po podziale działki numer 4.
    Nieruchomość gruntowa niezabudowana (działka budowlana numer 3) pozostaje w
    majątku prywatnym Wnioskodawcy w celu realizacji własnego celu mieszkaniowego.
    Nieruchomości gruntowe niezabudowane (działki budowlane numer 2 oraz 1) zostaną
    sprzedane w drodze umowy notarialnej kupna sprzedaży.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Z racji zbyt wysokich kosztów Wnioskodawca przed czynnością sprzedaży działek numer 2
    oraz 1 nie wykona przebudowy sieci 15kV, która obecnie poprowadzona jest przez
    wspomniane nieruchomości.
    Nie jest Pan i nigdy nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Z tytułu nabycia działki nr 4 nie została wystawiona faktura z naliczonym podatkiem
    VAT. Zakup odbył się jako osoba prywatna, od osoby prywatnej. Opłacony z tego tytułu

    został tylko podatek PCC. Przy nabyciu ww. działki nie przysługiwało Panu prawo do
    odliczenia podatku VAT. Działki nr 1 i 2 nie zostały nabyte, ale powstały wskutek podziału
    działki nr 4. Nie wykorzystywał Pan ich i nie wykorzystuje ich Pan aktualnie do
    zaspokajania potrzeb osobistych. Nie wykorzystywał Pan tych działek do żadnych
    czynności przez cały okres ich posiadania. Nie pozyskał Pan jeszcze nabywcy ww.
    nieruchomości. Planuje Pan pozyskać go prywatnie, poprzez kontaktowanie firm i osób
    prywatnych mogących być zainteresowanymi takimi nieruchomościami oraz poprzez
    wstawianie prywatnie ogłoszeń na serwisy związane z ogłoszeniami nieruchomości na
    sprzedaż. Formalnie, z wnioskiem o podział działki nr 4 wystąpił geodeta w Pana imieniu,
    za Pana pełnomocnictwem. Celem podziału w pierwszej kolejności było zmniejszenie
    powierzchni nieruchomości, która była za duża, jak na Pana osobiste plany zaspokajania
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Dodatkowym celem było pozbycie się z działki, na
    której będzie Pan planował budowę i zaspokajanie własnych potrzeb mieszkaniowych –
    linii 15kV, którą po podziale obciążone są tylko działki nr 1 oraz 2.
    Jedynymi podjętymi czynnościami poza wznowieniem punktów granicznych i podziałem
    było opisane w pierwotnym wniosku wykonanie badań geologicznych oraz legalizacji
    zarurowania rowu. Więcej czynności nie zostały i nie będzie podejmowane. Nie będą
    doprowadzane media, działki nie będą uzbrajane, ogradzane, itp. Nie będzie Pan również
    przebudowywał sieci 15kV, która biegnie przez działki nr 1 oraz 2.
    Nie planuje Pan działań marketingowych w celu zwiększenia atrakcyjności działek.
    Jedynymi działaniami będzie ewentualne wystawianie ogłoszeń w odpowiednich
    serwisach. Nie będzie Pan korzystał z banerów reklamowych, reklamy w innych mediach
    poza Internetem, nie będzie Pan zatrudniał nikogo z celach marketingowych. Działki nie
    były, przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
    W aktualnym Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego (Uchwała nr (...) Rady
    Gminy (...) z 5 czerwca 2019 r.):
        Działka nr 1 oznaczona jest symbolem 48 MN. Przeznaczenie podstawowe terenów
        stanowi zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca i bliźniacza.
        Działka nr 2 oznaczona jest symbolem 48 MN. Przeznaczenie podstawowe terenów
        stanowi zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca i bliźniacza.
    Nie pozyskał Pan jeszcze nabywcy ww. nieruchomości, a co za tym idzie nie została
    zawarta żadna umowa przedwstępna. Nie zostało udzielone pełnomocnictwo lub
    jakiekolwiek inne umocowanie prawne do działania w Pana imieniu. 29 listopada 2023 r.
    sprzedał Pan mieszkanie. Była to jedyna transakcja sprzedaży nieruchomości w Pana życiu
    i nie był Pan z jej tytułu podatnikiem podatku VAT.

## Pytanie

Czy planowana sprzedaż działek nr 2 oraz 1 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług, w związku z czym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT z zastosowaniem właściwej stawki?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż działek nr 2 oraz 1 będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług, w związku z czym nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT z zastosowaniem właściwej stawki.
    Zdaniem Wnioskodawcy przyszła czynność sprzedaży nieruchomości gruntowych
    niezabudowanych (działki budowlane numer 2 oraz 1) nie będzie nosić znamion
    działalności gospodarczej i jednocześnie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    VAT.

    Na wstępie należy wskazać orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    który w polskiej sprawie w wyroku z 15 września 2011 r. (orzeczenie w połączonych
    sprawach sygn. C-180/10 i C-181/10) uznał, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Również sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma
    charakteru decydującego.
    Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia
    między czynnościami dokonywanymi prywatnie, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać
    również jako czynności osobiste.
    W świetle powyższego orzeczenia okoliczność, że przed sprzedażą dokonano podziału
    gruntu na działki sama z siebie także nie jest decydująca. Decydującego charakteru nie ma
    też długość okresu, w jakim te transakcje następowały ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Wszystkie te elementy mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym. I tak jest w opisywanym przypadku Wnioskodawcy.
    Zdaniem Trybunału inaczej jest natomiast w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców. Mogłyby one polegać na przykład na
    uzbrojeniu terenu albo na czynnościach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, wobec czego w takiej sytuacji dostawy
    terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności. Ale takich działań w przypadku Wnioskodawcy nie ma.
    Wnioskodawca nie prowadzi obecnie i nie prowadził nigdy wcześniej działalności
    gospodarczej o charakterze obrotu nieruchomościami. Nie jest oraz nigdy nie był
    zarejestrowanym czynnym płatnikiem podatku od towarów i usług. Działka przed
    podziałem oraz działki po podziale również nie były oraz nie są wykorzystywane do celów
    prowadzenia działalności gospodarczej. Zakup działki numer 4, z której powstały działki
    numer 1 oraz 2 odbył się jako osoba prywatna i od osoby prywatnej. Opłacony z tego
    tytułu został tylko podatek PCC. Przy tej czynności Wnioskodawcy nie przysługiwało
    opłacenie i odliczenie podatku VAT. Przedmiotowe nieruchomości są jedynymi
    nieruchomościami w majątku prywatnym Wnioskodawcy. Wnioskodawca nigdy w
    przeszłości nie był właścicielem ani jednej nieruchomości gruntowej niezabudowanej
    (działki budowlanej) oraz nie dokonywał żądnych podobnych czynności, takich jak podział
    nieruchomości gruntowej niezabudowanej oraz jej sprzedaż. Jest to czynność pierwsza i
    jednorazowa. Podział nieruchomości nastąpił na 4 działki. Z czego jedna działka - niepełna
    budowlana numer 4/1 oddana została za darmo w darowiźnie. Jedna działka w pełni
    budowlana (numer 3) pozostaje w majątku prywatnym Wnioskodawcy w celu
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Tak więc sprzedaży podlegają tylko dwie nieruchomości z czterech powstałych.
    Wnioskodawca nie wydzielał także żadnej drogi wewnętrznej dla opisywanych
    nieruchomości. Pierwotny zakup nieruchomości gruntowej niezabudowanej (numer 4)
    odbył się dla zaspokojenia własnych celów mieszkaniowych. I jedna działka powstała z
    podziału nieruchomości została oddana za darmo, a jedna nadal pozostaje w majątku
    Wnioskodawcy w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Część udogodnień
    na gruncie nieruchomości obejmuje działkę pozostającą w majątku prywatnym
    Wnioskodawcy w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Nieruchomości podlegające sprzedaży (numer 1 oraz 2) nie posiadają żadnej zabudowy,
    warunków zabudowy, uzbrojenia i innej tego typu infrastruktury, i nie jest planowana
    zmiana tego statusu przed czynnością sprzedaży. Nieruchomość gruntowa
    niezabudowana (numer 4) zakupiona została w stu procentach ze środków prywatnych
    Wnioskodawcy, pozyskanych w większości ze sprzedaży mieszkania Wnioskodawcy
    (czynność z 29 listopada 2023 r. – Repertorium A nr (...)), które również zostało wcześniej

    zakupione przez niego z jego własnych środków prywatnych (28 marca 2018 r. –
    Repertorium A nr (...)).
    Czynności i środki te nie wykazują więc żadnego źródła inwestycyjnego i nie są pochodną
    żadnej działalności gospodarczej. W stu procentach wykazują zarządzanie majątkiem
    prywatnym. Wnioskodawca nie korzystał, nie korzysta i nie planuje korzystać z żadnych
    usług pełnomocnika w zakresie działań prowadzonych wokoło nieruchomości.
    Przeprowadzone postępowanie geodezyjne oraz wznowienie punktów granicznych
    nieruchomości gruntowej niezabudowanej (numer 4) przeprowadzone zostało nie tylko w
    celu podziału nieruchomości, ale przede wszystkim w celu umożliwienia jakichkolwiek
    działań na wspomnianej nieruchomości, w tym projektowania nieruchomości mieszkalnej
    na wcześniej nieruchomości gruntowej niezabudowanej numer 4, a na nieruchomości
    numer 3 obecnie - wszystko w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych
    Wnioskodawcy. Co bez tej czynności nie byłoby możliwe razem z finałowym uzyskaniem
    pozwolenia na budowę.
    Geodeta przystępując do opisywanego postępowania otrzymał z Państwowych Zasobów
    Geodezyjnych mapy datowane na rok 1970. Tak więc opisywana czynność była niezbędna,
    aby zaktualizować stan faktyczny oraz dokumentację po ponad 50 latach braku
    jakichkolwiek działań terenowych oraz dokumentacyjnych. Bez nic bowiem nie byłoby
    możliwe żadne działanie mające na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych
    Wnioskodawcy – bez względu na to czy na nieruchomości numer 4, czy na nieruchomości
    numer 3.
    Przeprowadzone przed czynnością podziału badania geologiczne miały na celu w
    pierwszej kolejności sprawdzenie jakości i kondycji gruntu pod budowę lokalu
    mieszkalnego na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy na
    nieruchomości gruntowej numer 4. Była to czynność niezbędna do możliwości
    zaspokojenia tych potrzeb Wnioskodawcy, na nieruchomości numer 4 lub później 3.
    Czynność legalizacji rowu melioracyjnego miała zostać dokonana przed czynnością
    podziału nieruchomości numer 4, ale nie udało się to z racji zawiłości prawnych i długiego
    czasu oczekiwania na odpowiedzi Gestorów sieci, a co za tym idzie ustalenie dokładnego
    stanu prawnego oraz faktycznego.
    Stan faktyczny zastany przez Wnioskodawcę po zakupie nieruchomości numer 4 był taki,
    że rów został zarurowany i zakopany przez poprzedniego właściciela nieruchomości
    numer 4 w sposób nielegalny - to jest bez projektu, operatu wodno-prawnego, zgody oraz
    nadzoru gestora sieci, czyli X oraz dokonania przez nich odbioru technicznego
    wykonanych prac. W związku z obowiązującymi przepisami w tym zakresie wszystkie
    konsekwencje tego czynu spadają na aktualnego właściciela nieruchomości, mimo że to
    nie on dokonywał danych czynności (art. 190 ust. 1 ustawy Prawo wodne, art. 1421 i 422
    ustawy Prawo wodne, art. 16 ust. 65 ustawy Prawo wodne). Tak więc kwestia legalizacji
    rowu była czynnością, którą Wnioskodawca musiał wykonać na własny koszt, z własnych
    środków prywatnych, aby usunąć wadę prawną z nieruchomości, którą nabył i nie narażać
    się na konsekwencje prawne wraz z możliwym otrzymaniem nakazu przywrócenia stanu
    faktycznego lub nawet odpowiedzialności karnej w tym zakresie. Była to więc czynność
    niezbędna do możliwości zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy
    na nieruchomości numer 4 lub później 3.
    Podsumowując, wszystkie dokonane oraz dokonywane przez Wnioskodawcę czynności są
    wykonywane z jego własnych środków prywatnych, a ich głównym celem, zadaniem i
    konsekwencją jest możliwość zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych na działce
    numer 3. Tak samo jak wyjściowe nabycie nieruchomości numer 4 oraz jej późniejszych
    podział, aby ograniczyć jej zakres terytorialny, są działaniami przede wszystkim na rzecz
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy. Wnioskodawca, poza
    opisaną powyżej legalizacją rowu i badaniami geologicznymi, nie wykonał żadnych
    konkretnych czynności przygotowawczych, ani przede wszystkim zwiększających wartość
    omawianych działek przed ich sprzedażą. Działki nie były i nie są przedmiotem najmu,

    dzierżawy, nie posiadają ustanowionego pełnomocnictwa. Nie były wykorzystywane w
    żaden sposób. Nie mają znalezionego żadnego nabywcy, ani podpisanej żadnej umowy
    przedwstępnej. Działki te więc nie mają żadnych znamion inwestycyjnych oraz nie są
    żadną pochodną działalności gospodarczej. Tak więc zarówno one, jak i wszystkie
    dokonane oraz dokonywane czynności w stu procentach wpisują się w zarządzanie
    majątkiem prywatnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości zabudowanych jak i niezabudowanych (gruntów), traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach

    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii zastosowania zwolnienia z podatku VAT sprzedaży Pana działek nr 1 i 2,
    istotne jest, czy w celu dokonania ich dostawy podjął Pan aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby
    to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.

    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości gruntowych
    niezabudowanych o numerach 1, 2 oraz 3. Działki te powstały w wyniku podziału
    nieruchomości gruntowej niezabudowanej (działka budowlana) o numerze 4.
    Przedmiotem sprzedaży będą działki nr 2 oraz 1. Nie wykorzystywał Pan ww. działek i nie
    wykorzystuje ich Pan aktualnie do zaspokajania potrzeb osobistych. Nie wykorzystywał
    Pan tych działek do żadnych czynności przez cały okres ich posiadania. Nie pozyskał Pan
    jeszcze nabywcy ww. nieruchomości. Planuje Pan pozyskać go prywatnie, poprzez
    kontaktowanie firm i osób prywatnych mogących być zainteresowanymi takimi
    nieruchomościami oraz poprzez wstawianie prywatnie ogłoszeń na serwisy związane z
    ogłoszeniami nieruchomości na sprzedaż. Formalnie, z wnioskiem o podział działki nr 4
    wystąpił geodeta w Pana imieniu, za Pana pełnomocnictwem. Nie będą doprowadzane
    media, działki nie będą uzbrajane, ogradzane, itp. Nie będzie Pan również przebudowywał
    sieci 15kV, która biegnie przez działki nr 1 oraz 2.
    Nie planuje Pan działań marketingowych w celu zwiększenia atrakcyjności działek.
    Jedynymi działaniami będzie ewentualne wystawianie ogłoszeń w odpowiednich
    serwisach. Nie będzie Pan korzystał z banerów reklamowych, reklamy w innych mediach
    poza Internetem, nie będzie Pan zatrudniał nikogo z celach marketingowych. Działki nie
    były, przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Pana działek nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że ta
    sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan aktywnych działań
    w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w
    sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych
    okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu
    majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem
    TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży działek będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług
    i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym,
    nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w
    odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Pana działek nr 1 i 2 nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie znajduje
    uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia dla ww. czynności.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT
    sprzedaży działek uznaję za nieprawidłowe.
    Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe z uwagi na fakt, że wskazał Pan we własnym
    stanowisku, że sprzedaż działek będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i
    usług, natomiast w niniejszej interpretacji zostało wywiedzione, że z tytułu transakcji
    sprzedaży działek nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy.

    Z uwagi na fakt, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży działek nie będzie Pan
    występował w roli podatnika podatku VAT, rozpatrzenie zwolnienia z tego podatku jest
    bezzasadne.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.