Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-279/11/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-05
Teza: Gmina może odliczyć podatek VAT od całości nakładów inwestycyjnych poniesionych w latach 2008 - 2010, zgodnie z art. 86 ust 13, poprzez dokonanie korekty deklaracji za poszczególne okresy, w których wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym nastąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2011r. (data wpływu 10 lutego 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od całości nakładów inwestycyjnych poniesionych w latach 2008 – 2010, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od całości nakładów inwestycyjnych poniesionych w latach 2008 – 2010, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług i składa miesięczne deklaracje VAT-7 od dnia 6 lipca 1995r.

W latach 2008 - 2010 Gmina ponosiła nakłady inwestycyjne na zadanie pod nazwą „…”. Podjęcie wyżej wymienionego zadania inwestycyjnego wiązało się z zamiarem rozpoczęcia czynności opodatkowanych podatkiem VAT - kaplica cmentarna miała pełnić funkcję domu pogrzebowego, w którym Gmina świadczyłaby usługę przechowywania zmarłych, do momentu ich pochówku.

W grudniu 2010 roku budynek kaplicy cmentarnej został oddany do użytku oraz został przyjęty na stan środków trwałych, a w styczniu 2011 roku rozpoczęto świadczenie wspomnianych wcześniej usług. W 2011 roku planuje się ponieść kolejne nakłady inwestycyjne związane z ww. zadaniem, a dotyczące zagospodarowania terenu wokół kaplicy (budowa parkingu, ciągów pieszych i obsadzenie zielenią). Poniesione nakłady inwestycyjne w 2011 roku, podwyższą wartość środka trwałego, jakim jest kaplica cmentarna, pełniąca rolę domu pogrzebowego.

Gmina jest właścicielem wybudowanej kaplicy cmentarnej, pełniącej funkcję domu pogrzebowego, od stycznia 2011 roku ponosi koszty eksploatacji kaplicy (głównie media), Gmina również czerpie korzyści z tytułu świadczenia usług przechowywania zmarłych, opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z tym, że Gmina podjęła się realizacji zadania inwestycyjnego pod nazwą „…” z zamiarem późniejszego świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT - miała prawo do odliczenia podatku VAT od całości nakładów inwestycyjnych, poniesionych w latach 2008 - 2009. Pomimo prawa do odliczenia podatku VAT - Gmina nie skorzystała z przysługującego jej prawa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina może odliczyć podatek VAT od całości nakładów inwestycyjnych poniesionych w latach 2008 - 2010 zgodnie z art. 86 ust. 13?

Zdaniem Wnioskodawcy: Gmina może odliczyć podatek VAT od całości nakładów inwestycyjnych poniesionych w latach 2008 - 2010, zgodnie z art. 86 ust 13, poprzez dokonanie korekty deklaracji za poszczególne okresy, w których wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym nastąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.),zwanej dalej również ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, przy których nabyciu podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Kwotę podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl postanowień art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

W myśl art. 86 ust. 10 prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje:

1.  w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18;
2.  w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy odpowiednio od importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca;

1.  w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 5 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym od importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a;
2.  w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym od importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33b,

4.  w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu dotyczy - w rozliczeniu za okres, w którym przypada termin płatności;
5.  w przypadku dokonania spisu z natury określonego w art. 113 ust. 5 i 7 - nie później niż w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tego spisu;
6.  w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej na wpisie do rejestru zgodnie z przepisami celnymi - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik dokonał wpisu do rejestru; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w tym rejestrze, z zastrzeżeniem art. 33a;
7.  w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34 - w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji.

Art. 86 ust. 11 stanowi natomiast, że jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Art. 86 ust. 12 mówi, że w przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi.

Należy zatem podkreślić, iż cytowany powyżej art. 86 ust. 13 ustawy o VAT uzależnia możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wcześniejszego niewykonania tego uprawnienia w terminach o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18.

Z przedstawionego w złożonym wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, poniósł nakłady inwestycyjne na zadanie pod nazwą „…” z zamiarem późniejszego świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina nie dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w art. 86 ust. 10, 11, 12, 16 i 18, pomimo iż takie prawo, jak twierdzi, posiadała.

Gmina jest właścicielem wybudowanej kaplicy cmentarnej i czerpie korzyści z tytułu świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem w oparciu o tak przedstawiony opis zaistniałego stanu faktycznego stwierdzić należy, iż Gmina miała prawo do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, co do zasady, w terminach określonych w art. 86 ust. 10, 11 i 12 ustawy. Jeżeli tego nie uczyniła zastosowanie znajdzie przepis art. 86 ust. 13 ustawy.

Stanowisko Wnioskodawcy, co do możliwości odliczenia podatku VAT, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, poprzez dokonanie korekty deklaracji, należało uznać więc za prawidłowe.

Przy czym należy podkreślić, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga czy poniesione nakłady są faktycznie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślić wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, w szczególności wykorzystywania nabytych towarów i usług do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. W związku z powyższym przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.