Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.766.2024.4.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Czynność polegająca na nabyciu wierzytelności w ramach
realizacji Umowy (A) będzie podlegała opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: import-import usług
nabycie
opodatkowanie
wierzytelność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy -
importu usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 lutego 2025 r. (wpływ
    13 lutego 2025 r.) oraz pismem z 14 lutego 2025 r. (wpływ 14 lutego 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (A) jest rezydentem podatkowym w (...) (dalej: „(X)”, „Wnioskodawca”). (X) nie posiada
    zakładu podatkowego w Polsce w rozumieniu odpowiedniej Umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania ani stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu
    przepisów o podatku od towarów i usług. (X) jest zarejestrowany jako czynny podatnik
    podatku od wartości dodanej w (...).
    (X) zajmuje się finansowaniem wierzycieli, które to finansowanie zabezpieczone jest
    realnymi wierzytelnościami ze sprzedaży towarów i usług. Wierzytelności te są następnie
    przedmiotem obrotu z wykorzystaniem platformy internetowej należącej do spółki (Y)
    (dalej odpowiednio jako: „Spółka (Y) : oraz „Platforma (Y) ”).
    Spółka (Y) jest spółką z grupy kapitałowej (Y), do której należy (X), tj. spółką zarejestrowaną
    w (...), działającą jako instytucja płatnicza zgodnie z (...) prawem.
    (X) chce rozszerzyć swoją działalność również w Polsce. Model współpracy rozpoczyna się
    od (X) i podmiotu w Polsce (dalej: „Partner”). Partner jest zainteresowany włączeniem (X) w
    relacje biznesowe pomiędzy Partnerem a jego dostawcami (określani łącznie jako:
    „Dostawcy” lub oddzielnie jako: „Dostawca”).
    Wierzytelności są konsekwencją transakcji biznesowych pomiędzy Partnerem a jego
    Dostawcami (odnoszą się do usług świadczonych i/lub towarów dostarczonych przez

    Dostawców Partnerowi). Na początku obie strony (tj. (X) i Partner) zawierają Umowę
    Pośrednictwa (dalej: „umowa (B)”). Jednocześnie podpisywana jest umowa trójstronna
    pomiędzy (X), Partnerem oraz danym Dostawcą na finansowanie wierzytelności Dostawcy
    wynikających z faktur wystawionych dla Partnera tj. Umowa o finansowanie faktur (dalej:
    „umowa (A)”).
    Na podstawie umowy (B), (X) zobowiązuje się do świadczenia na rzecz Partnera
    następujących usług:
    a) Finansowanie wierzytelności Dostawców wobec Partnera, polegające na nabyciu
      wierzytelności przez (X), a następnie jej przeniesieniu na niezależne podmioty wobec
      (X) (dalej łącznie jako: „Inwestorzy” lub oddzielnie jako: „Inwestor”);
    b) Udostępnianie rachunków bankowych Spółki (Y) poprzez które dokonywane są
      transakcje dotyczące (X) (dalej jako: „Pojedynczy punkt płatności” lub „Pojedyncze
      punkty płatności”);
    c) Zapewnienie dostępu do interfejsu internetowego udostępnionego przez Spółkę (Y) .
      Interfejs służy do selekcji wierzytelności w celu ich finansowania przez (X) oraz do
      wglądu Partnera w finansowane wierzytelności Dostawców.
    W przypadku opóźnienia Partnera z zapłatą wierzytelności, Partner i (X) potwierdzili, że (X)
    nie będzie egzekwował należności od Partnera. Jednakże prawo Inwestora do
    egzekwowania należności od Partnera nie jest ograniczone.
    Dodatkowo, w celu realizacji umowy (B), (X) jest uprawniony do:
    - gromadzenia i archiwizowania faktur Dostawców oraz wszelkich informacji w nich
      zawartych;
    - gromadzenia i analizowania informacji uzyskanych podczas realizowania umowy (B) dla
      celów biznesowych;
    - odstąpienia od finansowania wierzytelności Dostawcy zgodnie z warunkami określonymi
      w umowie (A).
    (X) zobowiązuje się do:
    - podchodzenia do Dostawców z fachową troską i maksymalną jakością zgodnie z
      kwalifikacjami i doświadczeniem (X) oraz zgodnie z potrzebami Dostawcy;
    - poinformowania Partnera o wycofaniu się (X) z finansowania wierzytelności Dostawcy
      bez zbędnej zwłoki, zgodnie z warunkami określonymi w umowie (A).
    Partner zobowiązuje się do:
    - zapewnienia niezbędnej pomocy prowadzącej do uzgodnienia finansowania
      wierzytelności;
    - zapewnienia (X) faktycznych i materialnych przesłanek do finansowania wierzytelności
      zgodnie z umową (B);
    - zezwolenia na połączenie systemu (X) z systemem (E) Partnera w celu zabezpieczenia
      dostępu (X) do salda zaakceptowanych faktur lub zabezpieczenia dostępu w inny
      sposób zgodnie z wzajemnym porozumieniem pomiędzy Partnerem a (X);
    - dostarczenia, na żądanie (X), odpowiednich informacji do (X), które Partner przekazuje
      swojemu bankowi finansującemu, które dokładnie i wystarczająco potwierdzają
      sytuację finansową Partnera;
    - zapewnienia (X) dostępu do salda zaakceptowanych faktur poprzez połączenie (C)z
      systemem (X) i systemem (E) Partnera lub w inny sposób zgodnie z obopólną umową
      pomiędzy (X) i Partnerem.
    Na podstawie (B), (X) zobowiązany jest do zapłaty Partnerowi miesięcznego
    wynagrodzenia za czynności (wymienione powyżej) umożliwiające realizację umowy
    finansowania wierzytelności.

    Wierzytelności nabyte przez (X) są/będą następnie przenoszone na Inwestorów przy
    użyciu platformy informatycznej (Y) i nie są/nie będą bezpośrednio ani pośrednio
    egzekwowane przez (X). Wierzytelności nabyte przez (X) nie są/nie będą „trudne” i są/będą
    jeszcze niewymagalne.
    Konsekwencją umowy (B) jest zawarcie umowy (A), która określa warunki finansowania
    przez (X) wierzytelności Dostawcy wobec Partnera. Na podstawie (A), Dostawca jest
    uprawniony do otrzymania od (X) finansowania wybranych wierzytelności wobec Partnera
    z tytułu zapłaty ceny za dostarczone towary i/lub wyświadczone usługi. Dostawca jest
    uprawniony do otrzymania finansowania swojej faktury - za towary lub usługi dostarczone
    Partnerowi - przed terminem wymagalności faktury na skutek sprzedaży należności na
    rzecz (X) za cenę odpowiadającą wartości nominalnej wierzytelności.
    Usługa finansowania wierzytelności oparta jest na następującym schemacie:
    - Dostawca przesyła do Partnera fakturę wraz ze wszystkimi wymogami dokumentu
      podatkowego zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa oraz zgodnie z odpowiednią
      umową świadczenia usług/dostawy pomiędzy Partnerem a Dostawcą;
    - Partner przyjmuje fakturę do swojego systemu (E) (tj. informatycznego systemu
      służącego zarządzaniu działalnością przedsiębiorstwa Partnera);
    - Partner umożliwia (X) dostęp do wybranego salda zatwierdzonych faktur przyjętych w
      systemie (E) Partnera, gdzie dostęp do tych danych zapewniony jest w formie (C)lub w
      inny sposób zgodnie z umową Partnera z (X). (C)to narzędzie zapewniające
      komunikację pomiędzy systemami informacyjnymi Partnera i (X). Wysyłając
      wierzytelność do (X) uznaje się ją za zatwierdzoną do zapłaty;
    - (X) udostępnia fakturę w interfejsie internetowym Partnera, w ramach którego Dostawca
      ma możliwość otrzymania wcześniejszej zapłaty za fakturę poprzez jej przeniesienie
      przez (X) na Inwestora;
    - na podstawie wezwania do zapłaty automatycznie zostaje zawarta umowa sprzedaży
      wierzytelności na rzecz (X). (X) ma zapłacić cenę za nabytą wierzytelność w terminie
      kilku dni od żądanego terminu płatności, wybranego zgodnie z żądaniem Dostawcy,
      zgodnie z umową (A). Płatność dokonywana jest za pośrednictwem pojedynczego
      punktu płatności z którego to płatność jest automatycznie przekazywana na polskie
      konto bankowe Dostawcy;
    - Partner płaci fakturę w dniu jej pierwotnego terminu płatności za pośrednictwem
      pojedynczego punktu płatności.
    Wybór faktury zatwierdzonej przez Partnera w interfejsie internetowym i późniejsze
    „wysłanie do zapłaty” stanowi ofertę Dostawcy dla (X) dotyczącą finansowania należności.
    Jeśli (X) nie odrzuci faktury, uznaje się, że (X) przyjął ofertę finansowania należności i
    została zawarta umowa sprzedaży wierzytelności, a należność została przeniesiona na (X).
    Z tytułu sprzedaży wierzytelności, (X) zobowiązuje się zapłacić Dostawcy cenę za nabytą
    wierzytelność na rachunek bankowy Dostawcy w Polskim banku.
    Dostawca, (X) i Partner ustalili, że cena zakupu z tytułu nabycia wierzytelności będzie
    równa wartości nominalnej wierzytelności. Jednakże (X) obciąża i będzie obciążać w
    przyszłości Dostawcę odrębnym wynagrodzeniem (prowizja) z tytułu faktycznie
    świadczonej przez (X) na rzecz Dostawcy usługi polegające na finansowaniu wierzytelności
    przed terminem ich wymagalności.
    Oprócz umowy (B) i umowy (A), (X) jest stroną umowy o świadczenie usług ze spółką (Y)
    (dalej jako: „Umowa ze Spółką (Y) ”). Spółka (Y) , w imieniu (X), korzystając z własnej
    infrastruktury informatycznej, realizuje oraz będzie realizowała w przyszłości przekazy
    pieniężne zgodnie z instrukcjami oraz identyfikuje/będzie identyfikować klientów (X).
    Celem Umowy ze Spółką (Y) jest również zapewnienie identyfikacji i kontroli klientów (X)
    zgodnie z przepisami (D). (X) płaci Spółce (Y) wynagrodzenie za usługi administracyjne i
    płatnicze.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy:

    1. Na podstawie jakiej konkretnie umowy nastąpi nabycie przez Państwa wierzytelności, o
      których mowa we wniosku, tj. czy nabycie wierzytelności nastąpi na podstawie umów
      cesji, które przybiorą postać umów ściśle określonych w przepisach ustawy z dnia 23
      kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.), w szczególności
      czy nabycie to przyjęło/przyjmie postać umowy sprzedaży?
      Odpowiedź:
      Podstawą prawną dla nabywania wierzytelności przez Wnioskodawcę jest trójstronna
      umowa zawarta pomiędzy Wnioskodawcą, Dostawcą oraz Partnerem (definicje użyte
      we wniosku o interpretację) na finansowanie wierzytelności Dostawcy wynikających z
      faktur wystawionych dla Partnera tj. Umowa o finansowanie faktur (we wniosku
      umowa ta została zdefiniowana jako „Umowa (A)”).
      Umowa (A) została zawarta w oparciu o prawo (...). Umowa (A) stanowi umowę
      ramową, na podstawie której Dostawca składa Wnioskodawcy oferty zakupu
      poszczególnych wierzytelności, które przysługują Dostawcy wobec Partnera.
      Akceptacja takiej oferty przez Wnioskodawcę jest równoznaczna ze sprzedażą
      wierzytelności przez Dostawcę. Umowa (A) stanowi zatem nienazwaną umowę
      ramową, której elementem jest m.in. sprzedaż przez Dostawcę wierzytelności na rzecz
      Wnioskodawcy.
    2. Gdzie umowa została zawarta/będzie zawierana; tj. czy na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej czy na terytorium (...)?
      Odpowiedź:
      Umowa (A) została podpisana elektronicznie. Ostatnią stroną składającą podpis był
      Dostawca. Umowa (A) jest zatem uznana za zawartą w Polsce. Natomiast akceptacja
      poszczególnych ofert sprzedaży wierzytelności (oferowanych przez Dostawcę na
      podstawie Umowy (A)) ma miejsce przez Wnioskodawcę w (...) (również elektronicznie).
    3. Czy prawa majątkowe będące przedmiotem umów (tj. wierzytelności, o których mowa
      we wniosku) były wykonywane/będą wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej?
      Odpowiedź: Tak.
    4. Czy nabywają/będą Państwo nabywać wierzytelności w celu ich windykacji?
      Odpowiedź:
      Celem nabycia wierzytelności przez Wnioskodawcę nie jest ich windykacja. Na
      podstawie umowy (A), Wnioskodawca nie ma prawa do podejmowania działań
      zmierzających do wyegzekwowania wierzytelności. Nabyte wierzytelności są/będą
      odsprzedawane przez Wnioskodawcę innemu podmiotowi (Inwestorowi) z
      wykorzystaniem profesjonalnej platformy handlowej i nie są/nie będą bezpośrednio
      lub pośrednio egzekwowane przez Wnioskodawcę.
    5. Co jest celem ekonomicznym realizowanej umowy (A) oraz (B)?
      Odpowiedź:
      Głównym celem ekonomicznym Umowy (A) oraz umowy (B) (Umowa pośrednictwa
      zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Partnerem) jest zapewnienie szybszego
      finansowania wierzytelności, jakie Dostawca posiada wobec Partnera, tym samym
      Partner będzie postrzegany jako atrakcyjny kontrahent biznesowy w stosunku do
      innych kontrahentów Dostawcy. Z puntu widzenia Wnioskodawcy, głównym celem
      ekonomicznym jest osiągnięcie zysku na odprzedaży nabytej od Dostawcy
      wierzytelności do Inwestorów.
    6. Czy Partner/Partnerzy jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów
      i usług na terytorium Polski?
      Odpowiedź: Tak

    7. Gdzie Partner/Partnerzy ma siedzibę działalności gospodarczej?
      Odpowiedź: w Polsce
    8. Czy Partner/Partnerzy posiada na terytorium (...) siedzibę działalności gospodarczej, lub
      stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, lub też jest/będzie
      zarejestrowany dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium (...)?
      Odpowiedź: Nie
    9. Czy Dostawca/Dostawcy jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
      towarów i usług na terytorium Polski?
      Odpowiedź: Tak
    10. Gdzie Dostawca/Dostawcy ma siedzibę działalności gospodarczej?
      Odpowiedź: w Polsce
    11. Czy Dostawca/Dostawcy posiada na terytorium (...) siedzibę działalności gospodarczej,
      lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, lub też jest/będzie
      zarejestrowany dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium (...)?
      Odpowiedź: Nie
    12. Czy istnieje możliwość zwrotu nabytych wierzytelności, jeśli tak to w jakich
      okolicznościach?
      Odpowiedź:
      Tak, na podstawie Umowy (A) istnieje możliwość zwrotu każdej nabytej wierzytelności
      przez Wnioskodawcę bez konieczności podawania przyczyny.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie numeryczne pytania jak we
    wniosku)
    2. Czy - w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym - czynność
      polegająca na nabyciu wierzytelności przez (X) od Dostawcy w ramach realizacji
      Umowy (A) (oraz związanej z nią umowy (B)), będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług,(...)?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (skorygowane
    pismem z 14 lutego 2025 r.)
    Ad.2
    Zdaniem Wnioskodawcy czynność polegająca na nabyciu wierzytelności przez
    Wnioskodawcę od Dostawcy w ramach realizacji Umowy (A) (oraz powiązanej z nią umowy
    (B)) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361) (dalej jako: „Ustawa VAT”), opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    W ramach przedmiotowej transakcji Wnioskodawca występuje jako podatnik podatku od
    wartości dodanej, jest zarejestrowanym podatnikiem tego podatku, prowadzi
    profesjonalną działalność w tym zakresie, również w stosunku do czynności realizowanych
    w ramach Umowy (A).
    Także Dostawca, zbywający wierzytelność – w ramach realizacji umowy (A) - jest
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz występuje w tej czynności
    (w relacji z Wnioskodawcą) jako podatnik VAT.
    Elementem przedmiotowej transakcji jako całości (uregulowanej w umowie (A) oraz
    powiązanej z nią umowie (B)) jest m.in. nabycie przez Wnioskodawcę nieprzedawnionych

    oraz niebędących „trudnymi” wierzytelności Dostawcy wobec Partnera. Wierzytelności
    nabywane są przez Wnioskodawcę za cenę nominalną. Jednocześnie Wnioskodawca
    pobiera od Dostawcy wynagrodzenie w postaci prowizji, która to prowizja odzwierciedla
    wynagrodzenie za usługę polegającą na zaangażowaniu Wnioskodawcy w proces
    finansowania nabywanej wierzytelności do momentu upływu jej terminu płatności.
    W ramach umowy (A), (X) nie posiada prawa do podjęcia czynności zmierzających do
    wyegzekwowania tejże wierzytelności. Nabyta wierzytelność będzie co do zasady
    odsprzedana przez Wnioskodawcę do kolejnego podmiotu przy wykorzystaniu
    profesjonalnej platformy do obrotu wierzytelnościami, który nabędzie ją również za cenę
    odzwierciedlającą koszty finansowania (oraz zysk) do czasu terminu płatności przez
    Partnera.
    Jednocześnie – jak już zostało wskazane – samo nabycie wierzytelności jest efektem
    wcześniejszych działań m.in. (X) oraz Partnera, a więc przede wszystkim weryfikacji przez
    Partnera wierzytelności podlegających ewentualnemu nabyciu przez Wnioskodawcę przy
    wykorzystaniu narzędzi informatycznych Wnioskodawcy oraz przy wykorzystaniu systemu
    finansowo-księgowego Partnera.
    Celem ekonomicznym realizowanej umowy (A) oraz (B) jest bowiem zapewnienie
    możliwości wcześniejszego finansowania wierzytelności jakie Dostawca posiada wobec
    Partnera, tym samym Partner będzie postrzegany jako atrakcyjny kontrahent biznesowy w
    stosunku do innych kontrahentów Dostawcy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia przedmiotowych usług – na które to
    usługi składa się m.in. nabycie przez Wnioskodawcę wierzytelności Dostawcy w celu ich
    dalszego przeniesienia na Inwestora i przez to zapewnienie szybszego finansowania
    Dostawcy (przed upływem terminu wymagalności wierzytelności) - będzie miejsce w
    którym Dostawca będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, więc
    terytorium RP.
    W rezultacie Dostawca będzie zobowiązany do rozpoznania na gruncie Ustawy VAT
    podlegający opodatkowaniu w Polsce import usług.
    Wynagrodzeniem należnym Wnioskodawcy z tytułu wyświadczonych usług –
    rozpoznanych przez Dostawcę jako import usług w Polsce - będzie prowizja.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w tym zakresie znajduje się pośrednio w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 19 marca 2012 r. (sygn. I
    FPS 5/11). Zgodnie z przedmiotowym wyrokiem: „1. Nabycie wierzytelności pieniężnej, co
    wymaga podkreślenia, na własne ryzyko, w celu windykacji w swoim imieniu i na swoją
    rzecz, nie jest odpłatną usługą w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1, tym samym art. 8 ust. 1 u.p.
    t.u., jeżeli różnica między wartością nominalną tych wierzytelności a ceną ich sprzedaży
    odzwierciedla rzeczywistą ekonomiczną wartość owych wierzytelności w chwili sprzedaży.
    2. Podstawowym i koniecznym warunkiem do uznania transakcji za odpłatną usługę, a
    więc czynność opodatkowaną, jest wystąpienie wynagrodzenia bezpośrednio związanego
    z tą czynnością, rzeczywiście otrzymanego (bądź należnego), jako świadczenia
    wzajemnego za wykonaną usługę.”
    W analizowanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym mamy natomiast do
    czynienia z odmiennym zdarzeniem, a więc nabyciem wierzytelności pieniężnej (która nie
    jest wierzytelnością trudną) za dodatkowym wynagrodzeniem (X) w postaci prowizji
    odzwierciedlającej finansowanie wcześniejszego terminu zapłaty (zgodnie z sensem
    ekonomicznym transakcji). Jednocześnie Wnioskodawca nie nabywa wierzytelności w celu
    jej windykacji.
    Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że czynność polegająca na nabyciu
    wierzytelności przez Wnioskodawcę od Dostawcy, w ramach realizacji umowy (A) (oraz
    (B)), będzie podlegała opodatkowaniu VAT (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług, że czynność polegająca na nabyciu wierzytelności przez Wnioskodawcę od
    Dostawcy w ramach realizacji Umowy (A) (oraz powiązanej z nią umowy (B)) będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...), jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 1 ustawy stanowi, że:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W art. 2 pkt 9 ustawy wskazano, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług - rozumie się przez to
      świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl natomiast art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o
    podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od

    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy
    są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym, przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z dnia 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Jednocześnie, skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy
    uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej
    sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z
    danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym.
    Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług, określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, dostawa towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru
    lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany
    stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.
    Podsumowując, za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie
    sytuacje, w których:
    - istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,
    - wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną
        w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    - istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
        lub usługi,
    - odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
        związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    - istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Wierzytelność jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu
    gospodarczego. Instytucja przelewu wierzytelności została uregulowana w przepisach art.
    509-518 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061, ze
    zm.) – zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    W myśl art. 509 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w
      szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
    Jak stanowi art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą
    trzecią, na podstawie której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu
    wierzytelność. W wyniku przelewu wierzytelności prawa przysługujące dotychczasowemu
    wierzycielowi przechodzą na nabywcę wierzytelności, przy czym sam stosunek
    zobowiązaniowy nie ulega zmianie. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności
    cesjonariusz może dochodzić spełnienia określonego świadczenia od dłużnika, przysługuje
    mu również uprawnienie do rozporządzania wierzytelnością poprzez jej dalszą
    odsprzedaż, zamianę, darowiznę, zapis w testamencie lub zastaw. W zamian za nabywaną
    wierzytelność cesjonariusz (nabywca) zobowiązuje się do spełnienia określonego
    świadczenia na rzecz cedenta. Spełnienie świadczenia, wynikającego z umowy przelewu
    nastąpi, gdy cedent przeniesie wierzytelność na cesjonariusza, a on zapłaci mu cenę za
    cedowaną wierzytelność (w sytuacji, kiedy cesja miała charakter odpłatny).
    Z powyższych przepisów wynika, że przeniesienie wierzytelności z majątku
    dotychczasowego wierzyciela do majątku nabywcy wierzytelności, które następuje na
    podstawie umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do
    przeniesienia wierzytelności, jest skutkiem rozporządzania tą wierzytelnością przez
    dotychczasowego wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa
    własności. W zamian za nabywaną wierzytelność cesjonariusz (nabywca) zobowiązuje się
    do spełnienia określonego świadczenia na rzecz zbywcy wierzytelności (cedenta).
    Spełnienie świadczenia wynikającego z umowy przelewu nastąpi, gdy cedent przeniesie
    wierzytelność na cesjonariusza, a on zapłaci mu cenę za cedowaną wierzytelność (w
    sytuacji, kiedy cesja będzie miała charakter odpłatny).
    Podkreślenia wymaga, że podmiot dokonujący sprzedaży wierzytelności jest zobowiązany
    dokonać analizy rodzaju wierzytelności będących przedmiotem cesji, tj. skutkować oceną,
    czy przedmiotowe transakcje nie dotyczą tzw. wierzytelności trudnych, czyli takich, co do
    których istnieje poważna wątpliwość, że zostaną zaspokojone. Nabycie bowiem na własne
    ryzyko wierzytelności uznanych za trudne, których cena (niższa od wartości nominalnej)
    odzwierciedla faktyczną, ekonomiczną ich wartość, będzie pozostawało poza zakresem
    podatku od towarów i usług, co potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (wyrok w sprawie C-93/10 GFKL Financial Services).
    W kwestii nabycia wierzytelności trudnych po cenie niższej od ich wartości nominalnej
    wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 27 października 2011 r., w
    sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst przeciwko GFKL Financial Services AG. W
    powyższym orzeczeniu TSUE wskazał, że „Artykuł 2 pkt 1 i art. 4 szóstej dyrektywy Rady 77
    /388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
    członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od
    wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten
    sposób, że podmiot, który na własne ryzyko nabywa trudne wierzytelności po cenie niższej
    od ich wartości nominalnej, nie świadczy odpłatnie usługi w rozumieniu art. 2 pkt 1 i nie
    dokonuje tym samym czynności z zakresu działalności gospodarczej objętej zakresem
    stosowania wspomnianej dyrektywy, jeżeli różnica między wartością nominalną tych
    wierzytelności a ceną ich sprzedaży odzwierciedla rzeczywistą ekonomiczną wartość

    owych wierzytelności w chwili sprzedaży”. W pkt 25 ww. orzeczenia, Trybunał wskazał, że
    „Różnica między wartością nominalną cedowanych wierzytelności a ceną ich sprzedaży nie
    stanowi bowiem wynagrodzenia za tego rodzaju usługę, lecz odzwierciedla rzeczywistą
    ekonomiczną wartość owych wierzytelności w chwili sprzedaży, która jest uzależniona od
    wątpliwych perspektyw na ich spłatę i zwiększonego ryzyka niewypłacalności dłużników”.
    Podkreślić należy, że ww. wyrok TSUE odwołuje się do wierzytelności „trudnych”, tj.
    wymagalnych, o wątpliwej perspektywie spłaty.
    Z wniosku wynika, że są Państwo ((X)) rezydentem podatkowym w (...) i są zarejestrowani
    jako czynny podatnik podatku od wartości dodanej w (...). Nie posiadają Państwo ((X))
    zakładu podatkowego w Polsce w rozumieniu odpowiedniej Umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania ani stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu
    przepisów o podatku od towarów i usług. Zajmują się Państwo finansowaniem wierzycieli,
    które to finansowanie zabezpieczone jest realnymi wierzytelnościami ze sprzedaży
    towarów i usług. Wierzytelności te są następnie przedmiotem obrotu z wykorzystaniem
    platformy internetowej. Chcą Państwo ((X)) rozszerzyć swoją działalność w Polsce.
    Wierzytelności są konsekwencją transakcji biznesowych pomiędzy Partnerem a jego
    Dostawcami (odnoszą się do usług świadczonych i/lub towarów dostarczonych przez
    Dostawców Partnerowi). Państwo ((X)) i Partner zawierają Umowę Pośrednictwa (umowa
    (B)), jednocześnie podpisywana jest umowa trójstronna pomiędzy Państwem ((X)),
    Partnerem oraz danym Dostawcą na finansowanie wierzytelności Dostawcy wynikających
    z faktur wystawionych dla Partnera tj. Umowa o finansowanie faktur (umowa (A)).
    Partner oraz Dostawca są: zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i
    usług, mają siedzibę działalności gospodarczej w Polsce, nie posiadają na terytorium (...)
    siedziby działalności gospodarczej, lub stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej, nie są/nie będą zarejestrowani dla celów podatku od wartości dodanej na
    terytorium (...).
    Podstawą prawną dla nabywania wierzytelności przez Państwa ((X)) jest trójstronna
    Umowa (A), zawarta w oparciu o prawo (...), która stanowi umowę ramową, na podstawie
    której Dostawca składa Państwu ((X)) oferty zakupu poszczególnych wierzytelności, które
    przysługują Dostawcy wobec Partnera. Akceptacja oferty przez Państwa jest
    równoznaczna ze sprzedażą wierzytelności przez Dostawcę.
    Celem nabycia wierzytelności przez Państwa ((X)) nie jest ich windykacja. Głównym celem
    ekonomicznym Umowy (A) oraz umowy (B) jest zapewnienie szybszego finansowania
    wierzytelności, jakie Dostawca posiada wobec Partnera. Dla Państwa ((X)) głównym celem
    ekonomicznym jest osiągnięcie zysku na odprzedaży nabytej od Dostawcy wierzytelności
    do Inwestorów.
    Wierzytelności nabyte przez Państwa ((X)) nie są/nie będą „trudne” i są/będą jeszcze
    niewymagalne, są/będą przenoszone na Inwestorów przy użyciu platformy informatycznej
    (Y) i nie są/nie będą bezpośrednio ani pośrednio egzekwowane przez Państwa ((X)).
    Na podstawie Umowy (A) istnieje możliwość zwrotu każdej nabytej wierzytelności przez
    Państwa ((X)) bez konieczności podawania przyczyny
    Na podstawie umowy (B), Państwo ((X)) zobowiązani są do zapłaty Partnerowi
    miesięcznego wynagrodzenia za czynności umożliwiające realizację umowy finansowania
    wierzytelności.
    Na podstawie umowy (A), Dostawca jest uprawniony do otrzymania od Państwa ((X))
    finansowania wybranych wierzytelności wobec Partnera z tytułu zapłaty ceny za
    dostarczone towary i/lub wyświadczone usługi. Dostawca jest uprawniony do otrzymania
    finansowania swojej faktury - za towary lub usługi dostarczone Partnerowi - przed
    terminem wymagalności faktury na skutek sprzedaży należności na rzecz Państwa ((X)) za
    cenę odpowiadającą wartości nominalnej wierzytelności.
    Państwo ((X)) obciążają i będą obciążać w przyszłości Dostawcę odrębnym
    wynagrodzeniem (prowizja) z tytułu faktycznie świadczonej przez Państwa ((X)) na rzecz
    Dostawcy usługi polegające na finansowaniu wierzytelności przed terminem ich
    wymagalności.

    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzeniu przyszłym - czynność polegająca na nabyciu wierzytelności przez Państwa ((X))
    od Dostawcy w ramach realizacji Umowy (A) (oraz związanej z nią umowy (B)), będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że w ramach przedmiotowej transakcji nie
    będzie dochodzić do nabycia wierzytelności tzw. „trudnych”.
    Opisane usługi, wykonywane na podstawie umowy (A) są/będą wykonywane odpłatnie,
    bowiem Państwo ((X)) obciążają i będą obciążać w przyszłości Dostawcę odrębnym
    wynagrodzeniem (prowizja) z tytułu faktycznie świadczonej przez Państwa ((X)) na rzecz
    Dostawcy usługi polegającej na finansowaniu wierzytelności przed terminem ich
    wymagalności. Zatem jako nabywcy Wierzytelności uzyskują/będą Państwo ((X)) uzyskiwać
    wynagrodzenie w formie prowizji od Dostawcy.
    Wobec powyższego mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz charakter
    opisanych czynności należy uznać, że w niniejszej sprawie spełnione są przesłanki do
    uznania tych czynności za świadczenie usług. W przedmiotowej sprawie beneficjentem
    świadczenia jest podmiot polski (Dostawca), od którego kupujący – Państwo ((X)), podmiot
    z (...), zobowiązuje się na podstawie zawartych umów wykonać czynności zmierzające do
    nabycia wierzytelności za cenę odpowiadającą wartości nominalnej wierzytelności, a
    polski podmiot (Dostawca) płaci za usługę wynagrodzenie (prowizję).
    Zatem pomiędzy stronami zaistnieje stosunek prawny – zawierana będzie umowa, a
    czynności wykonywane na podstawie umowy będą dokonane odpłatnie.
    Z uwagi na fakt, że usługodawca ((X)) jest podmiotem posiadającym siedzibę działalności
    gospodarczej na terytorium (...) a usługobiorca (Dostawca) jest podmiotem posiadającym
    siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski, to w takiej sytuacji będzie mieć
    zastosowanie przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, zgodnie z którym:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o
        którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym
        mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z
        art. 97 ust. 4.
    Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia,
    który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Powiązanie tego mechanizmu z
    regulacjami w zakresie określenia miejsca świadczenia usług ma na celu opodatkowanie
    usług w miejscu ich „konsumpcji”.
    Wobec powyższego podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku z tytułu nabycia
    usług od Państwa ((X)) podmiotu z (...) jest Dostawca jako usługobiorca, w mechanizmie
    odwrotnego obciążenia, tzw. „importu usług”.
    Dostawca nabywając usługę od Państwa ((X)) tj. kontrahenta posiadającego siedzibę
    działalności gospodarczej na terytorium (...), staje się podatnikiem zobowiązanym do
    rozliczenia w kraju podatku VAT z tytułu importu usług w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ww.
    ustawy.
    Ponadto w przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku
    od towarów i usług, jest również określenie miejsca świadczenia danej usługi.

    Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Wskazać należy, że miejsce świadczenia to miejsce opodatkowania danej czynności.
    Zatem, jego określenie ma istotne znaczenie dla prawidłowego ustalenia państwa, w
    którym powstanie obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności.
    Regulacje prawne w zakresie określania miejsca świadczenia usług, zostały zawarte w
    ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy
    świadczeniu usług”.
    W myśl art. 28a ustawy:
      1) Ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej
    działalności gospodarczej.
    Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz
    podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad
    ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Jak wynika z okoliczności sprawy usługodawcą w omawianej sprawie są Państwo – (I) ((X))
    czyli podmiot z siedzibą (...), bowiem Państwo ((X)) nabędą na podstawie Umowy (A)
    wierzytelności za cenę równą wartości nominalnej wierzytelności, jednocześnie obciążą i
    będą Państwo ((X)) obciążać w przyszłości Dostawcę odrębnym wynagrodzeniem
    (prowizją) z tytułu faktycznie świadczonej przez Państwa ((X)) na rzecz Dostawcy usługi
    polegające na finansowaniu wierzytelności przed terminem ich wymagalności.

    Państwo ((X)) jako Usługodawca – podmiot, który nabywa wierzytelności w ramach Umowy
    (A) nie posiadają zakładu podatkowego w Polsce w rozumieniu odpowiedniej Umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania ani stałego miejsca prowadzenia działalności w
    rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Są Państwo ((X)) zarejestrowani jako
    czynny podatnik podatku od wartości dodanej w (...).
    Jednocześnie usługobiorca - Dostawca, który przenosi wierzytelności w ramach Umowy
    (A), na rzecz Państwa ((X)) nie posiada na terytorium (...) siedziby działalności
    gospodarczej, lub stałego miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, nie jest/nie
    będzie zarejestrowany dla celów podatku od wartości dodanej na terytorium (...). Siedziba
    działalności gospodarczej Dostawcy znajduje się na terytorium Polski.
    Skoro zatem Państwo ((X)) jako usługodawca będą dokonywać czynności na podstawie
    Umowy (A) na rzecz podmiotu polskiego tj. na rzecz Dostawcy, to czynności te
    wykonywane na podstawie ww. Umowy będą podlegać opodatkowaniu w miejscu siedziby
    działalności gospodarczej usługobiorcy tj. Dostawcy, czyli zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy
    będą podlegać opodatkowaniu na terytorium Polski.
    Zatem nabycie przez Dostawcę, usług wykonywanych na podstawie Umowy (A) przez
    Państwa ((X)) podmiotu z siedzibą w (...) stanowi dla Dostawcy import usług, o którym
    mowa w art. 2 pkt 9 ustawy, tym samym Dostawca, będzie zobowiązany, na podstawie art.
    17 ust. 1 pkt 4 ustawy, opodatkować ww. usługę stosownie do art. 28a ust. 1 ustawy, na
    terytorium Polski.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług, zgodnie z
    którym czynność polegająca na nabyciu wierzytelności przez Wnioskodawcę od Dostawcy
    w ramach realizacji Umowy (A) (oraz powiązanej z nią umowy (B)) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...), jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług.
    Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Ponadto, wydana interpretacja wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko dla Państwa, tj.
    Wnioskodawcy, który wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej; wydana
    interpretacja nie wywołuje więc skutków prawnopodatkowych dla innych podmiotów, w
    tym Partnerów i Dostawców.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku

    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.