Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-47/08-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-04-10
Teza: prawo wieczystego użytkowania 50% udziału w gruncie nabył w 2002 roku. Na gruncie tym znajdowały się już zabudowania niemieszkalne takie jak: magazyny, garaże, biura. Mając na uwadze treść art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedaż prawa użytkowania wieczystego 50% udziału w nieruchomości zabudowanej budynkami niemieszkalnymi nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu
Słowa kluczowe: nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 07.01.2008 r. (data wpływu 10.01.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży użytkowania wieczystego udziału w zabudowanej budynkami niemieszkalnymi nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.01.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży użytkowania wieczystego udziału w zabudowanej budynkami niemieszkalnymi nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W roku 2002 Wnioskodawca wraz z żoną nabyli jako osoby fizyczne do wspólności małżeńskiej 50% udziału w zabudowanej budynkami niemieszkalnymi (magazyny, garaże, biura) nieruchomości gdzie tytuł do działki to użytkowanie wieczyste. Na terenie tym właściciel drugiej połowy tej nieruchomości prowadził działalność gospodarczą. Z tego co wiadomo Wnioskodawcy drugi właściciel nie wprowadził swojej części do środków trwałych i nie amortyzował naniesień. Wnioskodawca natomiast nie prowadził tam nawet najmu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy

Wnioskodawca uważa, że skoro w chwili zakupu prawo w tym zakresie zwalniało sprzedaż nieruchomości po okresie 5 lat od daty nabycia to przepis ten obowiązuje nadal. Wnioskodawca wraz z żoną sprzedają tę nieruchomość jako osoby fizyczne, a nie jako przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą to dochód odpowiadający cenie uzyskanej ze sprzedaży będzie zdaniem Wnioskodawcy wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych ( t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) – c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Stosownie do art. 46 – 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) budynek trwale związany z gruntem, jako jego część składowa, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Jednak zgodnie z art. 235 Kodeksu cywilnego odmienna sytuacja występuje w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, ponieważ budynek wzniesiony na gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa lub gminy stanowi własność wieczystego użytkownika, jest zatem przedmiotem odrębnej od gruntu własności. Przy czym prawo użytkowania wieczystego i m.in. prawo własności budynków są prawami związanymi, co oznacza, że mogą być one przenoszone tylko łącznie. W związku z powyższym, prawo własności budynku wybudowanego na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste jest ściśle związane z tym prawem, jednakże oba te prawa stanowią oddzielny przedmiot władania. Dlatego bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć odrębnie dla nabycia własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku wynika, że prawo wieczystego użytkowania 50% udziału w gruncie nabył w 2002 roku. Na gruncie tym znajdowały się już zabudowania niemieszkalne takie jak: magazyny, garaże, biura. Mając na uwadze treść art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedaż prawa użytkowania wieczystego 50% udziału w nieruchomości zabudowanej budynkami niemieszkalnymi nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.