Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-444/12-2/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-08-13
Teza: Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na dokonanie przebudowy sieci energetycznej oraz budowy przyłączy?
Słowa kluczowe: działki; gmina; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; przyłącze
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy reprezentowanej przez pełnomocnika Pana …, przedstawione we wniosku z dnia 11 maja 2012 r. (data wpływu 16 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na dokonanie przebudowy sieci energetycznej oraz budowy przyłączy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na dokonanie przebudowy sieci energetycznej oraz budowy przyłączy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina … (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Gmina zamierza dokonać sprzedaży stanowiącej jej własność, niezabudowanej działki. Przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu VAT, gdyż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działka ta jest przeznaczona pod zabudowę.

Obecnie Wnioskodawca prowadzi negocjacje z potencjalnym inwestorem, który zamierza na przedmiotowej działce wybudować zakład produkcyjny. W wyniku negocjacji Gmina wstępnie zobowiązała się do poniesienia nakładów związanych z odpowiednim przygotowaniem działki do sprzedaży. Od ich poniesienia przez Wnioskodawcę inwestor warunkuje nabycie działki.

Gmina zobowiązała się do przebudowy napowietrznej sieci energetycznej, której istnienie utrudnia sprzedaż działki (linia przebiega na niewielkiej wysokości nad działką, co utrudnia zabudowę). W wyniku tej przebudowy, napowietrzna sieć energetyczna zostanie zlikwidowana, a następnie sieć energetyczna zostanie wbudowana pod ziemię.

Ponadto, Gmina planuje ponieść nakłady na budowę przyłączy do przedmiotowej działki – wodociągowego oraz kanalizacyjnego (dalej: przyłącza), w celu zapewnienia inwestorowi możliwości korzystania z usług dostawy wody i odprowadzania ścieków.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na dokonanie przebudowy sieci energetycznej oraz budowy przyłączy?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na dokonanie przebudowy sieci energetycznej oraz budowy przyłączy.

Uzasadnienie stanowiska Gminy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w sprawie.

Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:

*   zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
*   pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Zdaniem Gminy, w analizowanym stanie spełnione zostaną obie ze wskazanych powyżej przesłanek. W szczególności, w odniesieniu do przedmiotowej transakcji Gmina będzie podatnikiem VAT oraz poniesione przez Gminę wydatki będą miały związek z wykonywaną przez nią czynnością opodatkowaną.

Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, kwestia ta została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle powyższego uznać należy, iż w związku z faktem, że Gmina dokona przebudowy przedmiotowej sieci energetycznej oraz budowy przyłącza wodno-kanalizacyjnego w związku z planowaną sprzedażą działki, która podlegać będzie opodatkowaniu VAT, w jej opinii będzie ona występować w takiej sytuacji w roli podatnika VAT.

Drugim warunkiem niezbędnym do zastosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego jest jego związek podatku naliczonego z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Również ten warunek zostanie w opinii Gminy spełniony. Sprzedaż przedmiotowej działki (a więc dokonanie czynności opodatkowanej VAT) jest bowiem w praktyce uwarunkowana dokonaniem:

*   przebudowy sieci energetycznej, poprzez likwidację napowietrznej sieci energetycznej i wbudowanie jej w ziemię, oraz
*   budowy przyłączy, które zapewnią możliwość dostawy wody i oczyszczania ścieków do przedmiotowej działki.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie sposób bowiem znaleźć nabywcę działki, na której de facto nie można np. wybudować budynku, gdyż przeszkodą jest „przechodząca” nad działką sieć energetyczna. Ponadto uzbrojenie terenu poprzez budowę przyłączy spowoduje, iż działka stanie się zdecydowanie bardziej atrakcyjna dla potencjalnego inwestora.

Należy mieć na uwadze, że Gmina jest jednym z wielu oferentów terenów inwestycyjnych. Chcąc dokonać sprzedaży działki jej oferta musi być co do zasady bardziej atrakcyjna od ofert innych gmin czy właścicieli gruntów inwestycyjnych. W tym celu Gmina zmuszona jest do poniesienia określonych wydatków, czyli do podjęcia działań właściwych dla przedsiębiorców, którzy dokonują ekonomicznych, racjonalnych kalkulacji. Ponadto, powyższe nakłady powinny umożliwić uzyskanie przez Gminę wyższego wynagrodzenia z tytułu sprzedaży działki, co przełoży się bezpośrednio na wzrost podstawy opodatkowania VAT i tym samym wzrost samej kwoty podatku związanej ze sprzedażą działki.

Należy mieć na uwadze, iż przedmiotowy teren nieposiadający stosownej infrastruktury mógłby w ogóle nie być brany pod uwagę przez konkretnych inwestorów, dla których bardzo często wyposażenie gruntu w taką infrastrukturę jest warunkiem przesądzającym o wyborze lokalizacji pod inwestycję. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż podmioty gospodarcze przy wyborze lokalizacji swoich inwestycji zwykle kierują się poziomem przystosowania terenu do prowadzenia działalności gospodarczej. Należy uznać zatem, iż przedmiotowe wydatki będą związane z wykonywaniem przez Gminę czynności opodatkowanych, tj. z planowaną dostawą gruntu.

W konsekwencji, skoro dostawa działki będzie podlegać opodatkowaniu VAT, a Gmina z tytułu dokonania tej czynności zadeklaruje i odprowadzi VAT należny, w opinii Gminy nie ulega wątpliwości, że Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na realizację przedmiotowych inwestycji.

Podobne stanowisko w analogicznej sprawie zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. ILPP2/443-1555/11-2/AK, w której zgodził się z wnioskodawcą, iż ma on prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na przebudowę linii energetycznej, bez której sprzedaż działek byłaby zasadniczo niemożliwa.

Ponadto, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. IPTPP1/443-763/11-4/MW (dotyczącej innego rodzaju wydatków związanych ze sprzedażą działek), stwierdził, iż „Mając na uwadze wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów u usług – poniesione wydatki na wycenę działek, ogłoszenia w prasie, usługi projektowe związane z podziałem, scaleniem działek, ustalaniem i okazaniem granic działek, ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania, usługi sporządzania opinii dotyczących faktycznego wykorzystania działek, będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Wnioskodawca ma zatem możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z poniesionymi ww. wydatkami związanymi wyłącznie z konkretnymi działkami przeznaczonymi pod zabudowę”. Identyczne stanowisko zajął także Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. ILPP2/443-1537/11-3/EN oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. IPTPP1/443-920/11-7/MS.

Gmina podkreśliła, że stanowisko odmienne od przestawionego powyżej pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów administracyjnych. Przykładowo, Gmina pragnie przytoczyć orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził iż „prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.

Zdaniem Gminy, w zakresie analizowanej transakcji sprzedaży działki nie powinna być ona traktowana inaczej/mniej korzystnie niż inne podmioty, dokonujące sprzedaży nieruchomości. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż tego typu podmioty mają prawo do odliczania podatku od wydatków związanych ze sprzedażą nieruchomości (w przypadku, gdy ich sprzedaż podlega opodatkowaniu VAT). Jeżeli zatem w analizowanym przypadku Gmina będzie podatnikiem VAT na gruncie art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT i jednocześnie będzie zobowiązana do odprowadzenia VAT należnego z tytułu dokonanej sprzedaży działki (podobnie jak inni przedsiębiorcy), powinna mieć ona prawo do odliczenia VAT naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego – na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przykładowo w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z przepisem § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast, na podstawie art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m. in. zadania obejmujące sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz – art. 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 cyt. ustawy.

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy.

Zatem, jeżeli ustawodawca określi konkretne zadanie jako obowiązkowe, to wówczas na gminie (jej organach) ciąży obowiązek ich wykonania, a obywatelowi przysługuje z tego tytułu określone roszczenie. Zapis, iż ustawy zawierają ustalenia, które zadania należą do obligatoryjnych zadań gminy, ma doniosłe konsekwencje prawne. Oznacza, że obarczyć gminy zadaniem obowiązkowym nie może żaden inny akt prawny, decyzja administracyjna czy wyrok sądowy, a tym bardziej umowa cywilnoprawna dotycząca sprzedaży gruntu, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Przeciw takim działaniom gminie służy ochrona, o której mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, stanowiącym, iż samodzielność gminy podlega ochronie sądowej.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina zamierza dokonać sprzedaży stanowiącej jej własność, niezabudowanej działki. Przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu VAT, gdyż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działka ta jest przeznaczona pod zabudowę. Obecnie Wnioskodawca prowadzi negocjacje z potencjalnym inwestorem, który zamierza na przedmiotowej działce wybudować zakład produkcyjny. Gmina wstępnie zobowiązała się do poniesienia nakładów związanych z odpowiednim przygotowaniem działki do sprzedaży. Wnioskodawca zobowiązał się do przebudowy napowietrznej sieci energetycznej, której istnienie utrudnia sprzedaż działki. Ponadto, Gmina planuje ponieść nakłady na budowę przyłączy do przedmiotowej działki – wodociągowego oraz kanalizacyjnego, w celu zapewnienia inwestorowi możliwości korzystania z usług dostawy wody i odprowadzania ścieków. Od poniesienia ww. nakładów przez Gminę inwestor warunkuje nabycie działki.

Wskazać należy, iż w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.), zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy.

Nadto, jak wynika z treści unormowań prawnych zawartych w powołanej ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, do zapewnienia budowy urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych (określonych w art. 2 pkt 14 i 16 wymienionej ustawy) obowiązane jest – zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ww. ustawy – przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Natomiast osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci zapewnia – w oparciu o art. 15 ust. 2 cyt. ustawy – na własny koszt realizację budowy przyłączy do sieci, oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego.

Na podstawie art. 18 ust. 1 wskazanej ustawy, do zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną, ciepło i paliwa gazowe należy:

1.  planowanie i organizacja zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe na obszarze gminy;
2.  planowanie oświetlenia miejsc publicznych i dróg znajdujących się na terenie gminy;
3.  finansowanie oświetlenia ulic, placów i dróg publicznych znajdujących się na terenie gminy.

W oparciu o ust. 2 powołanego przepisu, Gmina realizuje zadania, o których mowa w ust. 1, zgodnie z:

1.  miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - z kierunkami rozwoju gminy zawartymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;
2.  odpowiednim programem ochrony powietrza przyjętym na podstawie art. 91 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

Z przytoczonych przepisów wynika zatem, iż gmina w ramach zadań własnych zobowiązana jest do zapewnienia budowy urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych (w rozumieniu przepisów cyt. wyżej ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków) oraz do planowania i organizacji zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe na obszarze gminy, finansowania oświetlenia miejsc publicznych i dróg znajdujących się na terenie gminy, nie jest natomiast zobowiązana do realizacji budowy przyłączy do sieci lub przebudowy napowietrznej sieci elektrycznej, gdyż powyższe zapewnia na własny koszt osoba, będąca właścicielem gruntu. Tym samym budowa przyłączy wodno-kanalizacyjnych oraz przebudowa napowietrznej sieci elektrycznej nie mieści się w ramach zadań własnych gminy.

Wskazać należy, iż zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

W omawianej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione, ponieważ Gmina jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na przebudowę sieci energetycznej oraz budowę przyłączy wodno-kanalizacyjnych będą miały związek z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Z informacji zawartych we wniosku wynika bowiem, iż sprzedaż przedmiotowej działki będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Od poniesienia nakładów przez Gminę inwestor warunkuje nabycie działki. Zatem, w związku z przebudową sieci energetycznej oraz budową przyłączy wodno-kanalizacyjnych Wnioskodawca osiągnie obrót podlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższego, w związku z tym, iż wydatki, które poniesie Wnioskodawca na przebudowę napowietrznej sieci elektrycznej oraz budowę przyłączy wodno-kanalizacyjnych będą związane z czynnością opodatkowaną (sprzedażą działki), którą Gmina wykona na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej, Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie.

Zatem, biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, iż Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od przedmiotowych wydatków na przebudowę sieci energetycznej oraz budowy przyłącza wodno-kanalizacyjnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.