Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-46/15-2/ASZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-03-30
Teza: Najem – opodatkowanie ryczałtem,
Słowa kluczowe: najem; opodatkowanie-forma opodatkowania; przychód-źródła przychodu; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; umowa-umowa najmu
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2015 r. (data wpływu 21 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania ryczałtem ewidencjonowanym przychodów z tytułu najmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą, której przeważającą działalnością gospodarczą jest (według kodu PKD) sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek.

Do prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca wykorzystuje m.in. zabudowaną nieruchomość, będącą prywatną własnością Wnioskodawcy, która pełni funkcję salonu samochodowego. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca zamierza przekształcić prowadzoną jednoosobową działalność gospodarczą w spółkę prawa handlowego – spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością – w trybie przepisów art. 5841 i nast. ustawy Kodeks spółek handlowych, przewidujących przekształcenie przedsiębiorcy w spółkę kapitałową.

Dodano, że wyżej wymieniona nieruchomość jest wpisana do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Jednak przed przekształceniem przedsiębiorcy w spółkę kapitałową, nieruchomość w postaci salonu samochodowego zostanie wykreślona przez Wnioskodawcę z ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa i przestanie być wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomość zostanie przeznaczona na realizację osobistych celów Wnioskodawcy.

Po dokonaniu powyżej opisanego przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową, Wnioskodawca zostanie mocą ustawy wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej. Wnioskodawca zamierza zawrzeć ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, jako najemcą, umowę najmu przedmiotowej nieruchomości, zaś przewidywana wysokość czynszu najmu wynosić będzie 30.000 – 50.000 zł miesięcznie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, będzie mógł opodatkować przychody z tytułu wynajmu nieruchomości wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%, zgodnie z art. 6 ust. 1a w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, po uprzednim wyłączeniu wskazanej nieruchomości z zakresu działalności gospodarczej i wykreśleniu Wnioskodawcy z ewidencji działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont; u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą i uzyskiwanych w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do uregulowań zawartych w art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) tej ustawy, dla przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a (tj. przychodów z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze), ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5%.

Przychody uzyskiwane z najmu zaliczonego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być opodatkowane – zgodnie z wolą podatnika – ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu, ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w najem. Aby skorzystać ze zryczałtowej formy opodatkowania należy złożyć pisemne oświadczenie o jej wyborze; o zasadach składania wspomnianych oświadczeń stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (zgodnie z interpretacją indywidualną wydaną w dniu 27 lutego 2013 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, Nr IPPB1/415-123/13-2/EC).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że przychody z najmu mogą być kwalifikowane do dwóch źródeł przychodów: pozarolniczej działalności gospodarczej i najmu, jako samodzielnego źródła przychodów, przy czym kryterium ich rozróżnienia stanowi przedmiot najmu, a więc to, czy przedmiot ten stanowi składnik majątku związany z działalnością gospodarczą. W przypadku, gdy najem dotyczy składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą, przychody uzyskane z tego tytułu kwalifikuje się do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, zaś w sytuacji, gdy najem nie dotyczy takiego składnika – przychód z tego tytułu należy kwalifikować do źródła przychodów z najmu. Jest rzeczą oczywistą, że kwalifikacja takiego przychodu do jednego źródła przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) wyłącza jego kwalifikowanie do drugiego (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). O ile więc dany przychód pochodzi z najmu składników majątku niezwiązanych z działalnością gospodarczą, to przychód taki zaliczamy do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a jeżeli pochodzi z najmu składników majątku związanych z działalnością gospodarczą – należy go ujmować w źródle z art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Oznacza to, że istotą kwalifikowania przedmiotowego przychodu jest ustalenie znaczenia ujętego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia „składników majątku związanych z działalnością gospodarczą”. Pojęcie to użyte zostało również w art. 14 ust. 2 pkt 11 tej ustawy, klasyfikującego przychody m.in. z najmu do przychodów z działalności gospodarczej.

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego nieruchomość, która będzie przedmiotem umowy najmu nie będzie znajdować się w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a Wnioskodawca nie będzie prowadzić działalności gospodarczej. Ponadto, przychód opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym Wnioskodawca będzie osiągał z tytułu najmu nieruchomości wchodzącej w skład majątku osobistego, a umowa najmu bezsprzecznie nie będzie zawierana w ramach działalności gospodarczej.

Należy zatem uznać, że opodatkowanie wg stawki określonej w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wykluczałoby jedynie uzyskiwanie przychodów przez Wnioskodawcę z działalności gospodarczej. Źródłem przychodów Wnioskodawcy z tytułu najmu nie będzie działalność gospodarcza wyszczególniona w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast faktycznym źródłem przychodów będzie najem, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy.

Zgodnie z treścią interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 16 kwietnia 2014 r., Nr ITPB1/415-155/14/EM, biorąc pod uwagę zaprezentowany opis zdarzenia przyszłego oraz przepisy prawne należy stwierdzić, że w przypadku wycofania z ewidencji środków trwałych składnika firmy i przekazania go na cele prywatne oraz sporządzenia stosownej umowy najmu, z której jednoznacznie będzie wynikało, że najem nie jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej – najem ten stanowić będzie źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, najem kompleksu dealerskiego stanowić będzie dla Wnioskodawcy odrębne źródło przychodów, o którym mowa w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc w ocenie Wnioskodawcy może On opodatkować te przychody w ramach tzw. najmu prywatnego wg stawki określonej w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) tej ustawy, tj. 8,5%.

W praktyce w przypadku uzyskiwania przychodów z najmu przez podatników będących osobami fizycznymi, podatnicy mają prawo zdecydować, w którym z dwóch możliwych źródeł przychodów umiejscowią przychody z najmu. Zdaniem Wnioskodawcy niewątpliwie w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie mieć przepis art. 2 ust. 1a i art. 6 ust. 1a powyższej ustawy, ponieważ przychody z tytułu najmu nieruchomości uzyskane przez Wnioskodawcę nie będą przychodami z działalności gospodarczej, zaś ich źródłem samoistnym będzie najem określony w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też przychody osiągane przez Wnioskodawcę będą mogły być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym wg stawki 8,5%, zgodnie z art. 2 ust. 1a, art. 6 ust. 1a i art. 12 ust. 1 pkt 3a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Ponadto zauważono, że Wnioskodawca może podlegać opodatkowaniu w formie ryczałtu ewidencjonowanego od uzyskiwanych przychodów z tytułu najmu (w przypadku, jak wskazano powyżej, gdy najem nie jest prowadzony w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej) niezależnie od wysokości osiągniętych w roku podatkowym przychodów.

Rozumienie przepisów zaprezentowane w złożonym wniosku zgodne jest z:

*   wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 1187/12,

*   interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 3 września 2013 r., Nr ILPB1/415-695/13-2/IM,

*   interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 16 kwietnia 2014 r., Nr ITPB1/415-155/14/EM,

w których Sąd i organy podatkowe zauważyły, że jeżeli podatnik nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie najmu lokali, czy budynków (lub lokali w budynku bez ich prawnego wyodrębnienia), i lokale te lub budynki pozostają bez związku z inną prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, to tego rodzaju składniki majątkowe (a nie środki trwałe) nie mogą być traktowane jako związane z działalnością gospodarczą. Związek taki dotyczy wyłącznie tego składnika majątku, z którym wiąże się faktycznie i bezpośrednio działalność gospodarcza podatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydawania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.