Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.783.2024.1.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-27
Teza: Ustalenia, czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym kwoty ulgi B+R dostępnej do wykorzystania w bieżącym roku, powiększonej o kwoty ulgi B+R niewykorzystanej w poprzednich latach, łącznie do kwoty nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: podatek-podatek minimalny; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 10% - minimalny podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24ca-ust. 10-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 grudnia 2024 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy Spółce będzie przysługiwało
    prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym kwoty ulgi
    B+R dostępnej do wykorzystania w bieżącym roku, powiększonej o kwoty ulgi B+R
    niewykorzystanej w poprzednich latach, łącznie do kwoty nieprzekraczającej podstawy
    opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    A. jest spółką kapitałową prawa polskiego, podlegającą opodatkowaniu CIT.
    Spółka opracowała Platformę A., tj. platformę edukacyjną, stanowiącą jej własność
    intelektualną. Wnioskodawca jest również właścicielem znaku towarowego A.
    Model biznesowy Spółki opiera się na społeczności użytkowników. Uwzględniając
    specyfikę działania w formie aplikacji internetowej, część rozwiązań udostępniana jest
    użytkownikom początkowo bez opłat. Rosnąca społeczność użytkowników pozwala na
    zwiększenie tzw. zasięgów i monetyzację rozwiązań, w formie np. subskrypcji premium,
    a także na osiąganie przychodów z reklam.
    Wszelkie przychody realizowane z subskrypcji i innych form udostępniania Platformy A.
    użytkownikom, a także przychody z reklam, są rozpoznawane przez A.
    Z uwagi na profil działalności, Spółka ponosi szereg kosztów kwalifikowanych, o których
    mowa w art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawy o
    CIT”). Tym samym A. ma podstawy do korzystania z tzw. ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową (dalej: „ulga B+R”).
    A. przewiduje, że w roku podatkowym 2024 i kolejnych w kolejnych latach podatkowych
    mogą w jej przypadku zaistnieć przesłanki do zastosowania przepisów o minimalnym
    podatku dochodowym od osób prawnych, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT
    (dalej: „podatek minimalny”). W szczególności, w poszczególnych latach, w odniesieniu
    do źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, Spółka może:
      - osiągnąć udział dochodów w przychodach w wysokości nie większej niż 2%, lub
      - ponieść stratę.

## Pytanie

Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania
    podatkiem minimalnym kwoty ulgi B+R dostępnej do wykorzystania w bieżącym roku,
    powiększonej o kwoty ulgi B+R niewykorzystanej w poprzednich latach, łącznie do
    kwoty nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym na
    podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia od podstawy
    opodatkowania podatkiem minimalnym kwoty ulgi B+R dostępnej do wykorzystania w
    bieżącym roku, powiększonej o kwoty ulgi B+R niewykorzystanej w poprzednich latach,

    łącznie do kwoty nieprzekraczającej podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym na
    podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 24ca ustawy o CIT, podatek minimalny jest należny od spółek będących
    podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT oraz podatkowych grup kapitałowych,
    które w roku podatkowym:
      - poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
      - osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych,
        określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1 ustawy o CIT, w przychodach
        innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%.
    Zgodnie z ust. 3 omawianego przepisu, istnieją dwie metody obliczenia podstawy
    opodatkowania, Niezależnie od tego, którą z nich wybierze podatnik, przysługuje mu
    szereg wyłączeń od podstawy opodatkowania. W szczególności, zgodnie z art. 24ca ust. 10
    pkt 1 ustawy o CIT, podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu o wartość odliczeń
    zmniejszających w roku podatkowym podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 18
    ustawy o CIT.
    Jednym z tych odliczeń jest ulga B+R, uregulowana w art. 18d ustawy o CIT.
    Zgodnie z tym przepisem, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków
    kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową koszty kwalifikowane). Kwota odliczenia
    nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z
    przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Ustęp 8 omawianego artykułu doprecyzowuje, że w przypadku gdy podatnik poniósł za
    rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych.
    W ocenie Spółki, wykładnia powyższych przepisów powinna być dokonana z
    uwzględnieniem uzasadnienia do ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie do
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych oraz niektórych innych ustaw dalej: „Ustawa nowelizująca”), która
    wprowadziła do ustawy o CIT przepisy o podatku minimalnym oraz doprecyzowała zasady
    funkcjonowania ulgi B+R.
    Po pierwsze, uzasadnienie wskazuje że celem wprowadzenia podatku minimalnego jest
    przeciwdziałanie mechanizmom optymalizacyjnym, które prowadzą do sztucznego
    obniżenia podstawy opodatkowania. Tym samym, w ocenie Spółki, dla celów podatku
    minimalnego należy rozróżnić sytuację podatników którzy w sposób zamierzony wykazują
    stratę lub niski dochód w celu uniknięcia opodatkowania CIT, od podatników, których
    wyniki są spowodowane obiektywnymi okolicznościami gospodarczymi.
    Po drugie, wskazywana jest możliwość obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem
    minimalnym o wszelkie odliczenia mające wpływ na pomniejszenie podstawy
    opodatkowania z art. 18 ustawy o CIT. Ta preferencja, podobnie jak szereg innych korekt
    stosowanych na etapie ustalenia straty/ dochodu dla celów podatku minimalnego, spełnia
    właśnie cel, jakim było ograniczenie stosowania przepisów o podatku minimalnym w
    stosunku do przedsiębiorców, którzy nie korzystali ze sztucznych mechanizmów
    zaniżających podstawę opodatkowania.
    Po trzecie, celem zmian do ulgi B+R była potrzeba wsparcia polskich przedsiębiorców ze
    strony państwa dodatkowymi zachętami fiskalnymi związanymi z działalnością
    innowacyjną.
    Mając powyższe na uwadze, interpretacja analizowanych przepisów powinna być
    następująca: jednym z instrumentów wsparcia podatników prowadzących działalność
    innowacyjną jest ulga B+R. Jeśli zatem podatnik prowadzący tego rodzaju działalność
    został objęty reżimem podatku minimalnego mającego na celu, co do zasady, ukrócenie

    sztucznych mechanizmów optymalizacyjnych), to taki podatnik powinien mieć możliwość
    obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o wartość ulgi B+R. Ustawa
    nie wskazuje też żadnych szczególnych ograniczeń, w jakich powinno nastąpić odliczenie
    kwoty ulgi B+R dla celów artykułu 24ca ustawy o CIT. Tym samym, w ocenie Spółki,
    odliczenie może być dokonywane do wartości podstawy opodatkowania podatkiem
    minimalnym.
    Wnioskodawca wskazuje, że takie podejście potwierdza również dotychczasowa praktyka
    Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej, m.in. w:
      - interpretacji z 10 maja 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.101.2022.1.MBD,
      - interpretacji z 28 marca 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.123.2024.1.MBD.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, Spółce będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym kwoty ulgi B+R dostępnej
    do wykorzystania w bieżącym roku, powiększonej o kwoty ulgi B+R niewykorzystanej w
    poprzednich latach, łącznie do kwoty nieprzekraczającej podstawy opodatkowania
    podatkiem minimalnym na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa CIT”):
      podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz
      podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:
      1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
      2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków
        kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w
        przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%
      - wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).
    Zgodnie z art. 24ca ust. 3 ustawy CIT:
      podstawę opodatkowania stanowi suma:
      1) kwoty odpowiadającej 1,5% wartości przychodów ze źródła przychodów innych niż
        z zysków kapitałowych osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym oraz
      2) poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
        z wyjątkiem gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem
        Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami, kosztów
        finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 w takiej części, w jakiej
        koszty te przewyższają kwotę obliczoną według następującego wzoru:
      [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30%
      w którym poszczególne symbole oznaczają:
      P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których
      dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
      Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,
      K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c
      ust. 1,
      Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
      podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

      Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
      finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń
      wynikających z art. 15c ust. 1,
      oraz
      3) (uchylony)
      4) kosztów:
      a) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli,
        przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze,
      b) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z
        praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,
      c) przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż
        udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w
        ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz
        świadczeń o podobnym charakterze
      - poniesionych bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w
      rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub podmiotów mających miejsce zamieszkania,
      siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych
      na podstawie art. 11j ust. 2, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym
      przekraczają o 3 000 000 zł kwotę obliczoną według następującego wzoru:
      [(P - Po) - (K - Am - O)] × 5%
      w którym poszczególne symbole oznaczają:
      P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których
      dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
      Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,
      K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c
      ust. 1,
      Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
      podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
      O - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odsetki, bez
      pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1.
    Zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 1 ustawy CIT:
      podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu o wartość odliczeń
      zmniejszających w roku podatkowym podstawę opodatkowania, o której mowa w
      art. 18, z wyłączeniem pomniejszeń, o których mowa w art. 18f, przy czym art. 27 ust.
      4a stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 24ca ust. 11 ustawy CIT:
      podatnicy obowiązani do zapłaty minimalnego podatku dochodowego są obowiązani
      w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wykazać podstawę opodatkowania,
      pomniejszenia, o których mowa w ust. 10, i kwotę minimalnego podatku
      dochodowego.
    Stosownie do art. 18 ustawy CIT:
      podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24aa, art.
      24b, art. 24ca, art. 24d, art. 24f i art. 28h, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7
      albo art. 7a (...).

    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy CIT:
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Stosowanie do art. 18d ust. 8 ustawy CIT:
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Minimalny podatek dochodowy jest podatkiem rocznym, obliczanym po zakończeniu
    danego roku obrotowego. Podatnicy obowiązani do zapłaty minimalnego podatku
    dochodowego są obowiązani w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać podstawę
    opodatkowania wraz z pomniejszeniami o ewentualne odliczenia i kwotę minimalnego
    podatku dochodowego.
    Mając powyższe przepisy na uwadze, stwierdzić należy, że w przypadku zaistnienia
    przesłanek do obliczenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym podatnikowi
    będzie przysługiwało prawo do obniżenia tej podstawy o kwotę ulgi B+R dotyczącej roku
    bieżącego oraz stosownie do art. 18d ust. 8 ustawy CIT, o nieodliczone jeszcze kwoty ulgi
    B+R z sześciu wcześniejszych lat podatkowych, łącznie do kwoty nieprzekraczającej
    podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym.
    Kwota podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym w danym roku podatkowym
    wyznacza górną granicę odliczenia przysługującego podatnikowi z tytułu ulgi B+R z roku
    bieżącego oraz nieodliczonej ulgi B+R z wcześniejszych lat podatkowych.
    Tym samym, Państwa stanowisko sprowadzające się do twierdzenia, że Spółce będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym
    kwoty ulgi B+R dostępnej do wykorzystania w bieżącym roku, powiększonej o kwoty ulgi
    B+R niewykorzystanej w poprzednich latach, łącznie do kwoty nieprzekraczającej
    podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 1
    ustawy o CIT, należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Zaznaczyć należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego granice
    rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest
    ocena, czy spełniają/będą spełniać Państwo określone ustawowo warunki w zakresie
    opodatkowania, tj. podatku minimalnego oraz czy może korzystać z ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową. Wskazanie w tym zakresie przyjęto jako element opisu stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich
    wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową
    interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
    zastosują się Państwo do interpretacji.
    -Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.