Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-110/10-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-12
Teza: Czy wypłacone odszkodowanie dla lokatorów za wyprowadzenie się przez nich z zajmowanych mieszkań w związku ze sprzedażą udziałów w kamienicy wielorodzinnej Wnioskodawczyni może zaliczyć do kosztów odpłatnego zbycia udziałów we własności kamienicy?
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; odszkodowania; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 stycznia 2010 r. (data wpływu 19 stycznia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości odszkodowań wypłacanych lokatorom zwalniającym lokale mieszkalne – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości odszkodowań wypłacanych lokatorom zwalniającym lokale mieszkalne.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 2008 roku Wnioskodawczyni zakupiła 3/12 udziałów w wielorodzinnej kamienicy.

W 2009 roku Zainteresowana wypłaciła odszkodowania lokatorom zamieszkującym w ww. kamienicy w zamian za wyprowadzenie się przez nich z zajmowanych lokali mieszkalnych.

Następnie w 2009 roku Wnioskodawczyni sprzedała posiadane udziały.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wypłacone odszkodowania dla lokatorów za wyprowadzenie się przez nich z zajmowanych mieszkań w związku ze sprzedażą udziałów w kamienicy wielorodzinnej Wnioskodawczyni może zaliczyć do kosztów odpłatnego zbycia udziałów we własności kamienicy?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wypłacone odszkodowania należy zaliczyć do kosztów odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości typu kamienica wielorodzinna.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z dniem 1 stycznia 2009 roku uległy zmianie zasady opodatkowania przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. u. Nr 209, póz. 1316), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy zmienianej w art. 1 (ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku, stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 roku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w 2008 roku Wnioskodawczyni zakupiła 3/12 udziałów w wielorodzinnej kamienicy.

Tak więc w rozpatrywanej sprawie do opodatkowania przychodu ze sprzedaży tych udziałów w nieruchomości mają zastosowanie przepisy obowiązujące od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r.

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić iż sprzedaż nabytych przez Wnioskodawczynię udziałów w nieruchomości, przed upływem 5 lat od końca roku, w którym je nabyto, stanowić będzie źródło przychodu (dochodu) podlegające opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym, według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl z art. 30e ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, co wynika z treści art. 19 ust. 1 ustawy, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Przychodem ze sprzedaży jest, jak wskazano powyżej, cena pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Zgodnie z art. 22 ust 6c i 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania, zaś wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika iż w 2009 roku Zainteresowana wypłaciła odszkodowania lokatorom zamieszkującym w ww. kamienicy w zamian za wyprowadzenie się przez nich z zajmowanych lokali mieszkalnych.

Zgodnie z brzmieniem art. 22 ust. 6c wypłacone kwoty nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów ponieważ nie mieszczą się w katalogu kosztów uzyskania przychodu określonym w tym przepisie. Wypłacone odszkodowania nie stanowią ani kosztów nabycia kamienicy, ani kosztów jej wytworzenia ani nakładów zwiększających jej wartość.

Natomiast należy wyjaśnić, że zgodnie z cytowanym powyżej art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Koszty odpłatnego zbycia nie są tym samym co koszty uzyskania przychodu.

Jak już wyżej wskazano, za kwoty odpłatnego zbycia należy uznać wszystkie te wydatki poniesione przez sprzedającego, bez których umowa sprzedaży nie doszłaby do skutku.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż wypłaconych przez Wnioskodawczynię odszkodowań nie można uznać, za niezbędne wydatki do tego, aby transakcja sprzedaży udziałów w nieruchomości doszła do skutku.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny i przytoczone przepisy prawne stwierdzić należy, iż kwoty wypłaconych odszkodowań nie są wydatkami poniesionymi w celu zbycia nieruchomości czyli kosztami odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 19 ust. 1 ww. ustawy i jako takie nie pomniejszają przychodu ze zbycia udziałów w nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.