Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.507.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: W zakresie niewliczania do limitu zwolnienia podmiotowego z
VAT faktur za usługi wykonywanych na nieruchomościach
znajdujących się poza granicą Polski.
Słowa kluczowe: limit
usługi-usługi związane z nieruchomościami
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług związanych
z nieruchomościami
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 4
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 5-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Pana wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy określenia miejsca świadczenia usług
    budowlanych związanych z budową i naprawą turbin oraz wpływu osiąganych z tych usług
    przychodów na limit podmiotowy w podatku VAT, uprawniający do korzystania ze
    zwolnienia od podatku. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W ostatnim roku zmienił Pan branżę. Prowadzi Pan działalność gospodarczą z PKD 43.99.Z
    - pozostałe prace budowlane w dostępie linowym - Pana NIP (...). Korzysta Pan ze
    zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wykonuje Pan
    usługi budowlane związane z budową i naprawą turbin - budowa, naprawy łopat, prace
    malarskie.
    Fakturuje Pan firmę polską - NIP (...), pracuje Pan jednak na terenie UE - we Francji.
    Wcześniej fakturował Pan firmę duńską, jednak przekroczenie limitu 200 tys. zł nastąpi w
    najbliższym czasie ze względu na fakturowanie spółki polskiej tej samej firmy, po aneksie
    do umowy.
    Na podstawie art. 28e ustawy o VAT usługi świadczone na nieruchomość w kraju UE
    (Francja) opodatkowane są podatkiem VAT w miejscu świadczenia usług, zatem nie dolicza
    Pan podatku VAT do faktury. Faktury te nie liczą się również do limitu zwolnienia
    podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    Z takiej interpretacji korzysta wielu techników w branży, dla Pana jest to sytuacja nowa,
    stąd prosi Pan o potwierdzenie ww. interpretacji. Na stałe mieszka Pan w Polsce, w Polsce
    ma Pan rodzinę i płaci Pan podatki. Pana rezydencja podatkowa to Polska. Załącza Pan
    również interpretację KIS w tej sprawie potwierdzającą Pana wnioski. Składa Pan jednak
    wniosek o interpretacje indywidualną dla potwierdzenia prawnego Pana interpretacji.

## Pytanie

Czy Pana interpretacja o niewliczaniu faktur z pracy na nieruchomościach za granicą do
    zwolnienia podmiotowego z VAT jest prawidłowa w przypadku fakturowania polskiej
    firmy? Wcześniej fakturował Pan firmę duńską, a po aneksie do umowy fakturuje Pan
    spółkę polską tej samej firmy. Praca nadal odbywa się w tym samym miejscu, we Francji.
    Czy po przekroczeniu limitu 200 tys. zł musi Pan o tym informować Pana kontrahenta lub
    US?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, na podstawie art. 28e ustawy o VAT usługi świadczone na nieruchomości w
    kraju UE (Francja) opodatkowane są podatkiem VAT w miejscu świadczenia usług, zatem
    nie dolicza Pan podatku VAT do faktury, również dla spółki polskiej. Faktury te nie liczą się
    również do limitu zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;

      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (...).
    Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży,
    określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosowanie zatem do art. 2 pkt 22 ustawy, odpłatne świadczenie usług, których miejsce
    świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju nie będą stanowić
    sprzedaży w rozumieniu ustawy.
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Zgodnie z art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
      art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu
      na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług
    Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według
    tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą.

    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1,
      art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Od powyższej zasady określania miejsca świadczenia usług, ustawodawca przewidział
    szereg wyjątków, także w przypadku, gdy świadczone usługi związane są z
    nieruchomościami.
    Stosownie do art. 28e ustawy:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług
      zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki
      wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania
      nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych,
      takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia
      nieruchomości.
    Z treści art. 28e ustawy wynika, że o miejscu świadczenia, a tym samym opodatkowania
    usługi związanej z nieruchomością, decyduje wyłącznie miejsce położenia nieruchomości,
    z którą dana usługa jest ściśle związana, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu jest
    wykonywana oraz gdzie znajduje się siedziba usługodawcy. Zasada ta ma zastosowanie
    wówczas, gdy usługę można przyporządkować do konkretnej nieruchomości, która jest
    możliwa do zlokalizowania, co do miejsca jej położenia. Przepis ten - jak wynika z jego
    brzmienia - stanowi wyjątek od zasady ogólnej, przyjmując jako kryterium odniesienie się
    nie do podmiotu, lecz do przedmiotu, którym jest nieruchomość, a usługi, które jej wprost
    dotyczą, mają być opodatkowane według miejsca jej położenia. Jednocześnie usługi te
    mogą mieć charakter nieograniczony, na co wskazuje ich otwarty katalog, zamieszczony w
    tym przepisie. Do zakresu tych usług ustawodawca zaliczył bowiem nie tylko usługi stricte
    dotyczące prac wykonywanych w nieruchomościach i obrotu nieruchomościami, ale także
    usługi, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu
    nieruchomości.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw
    oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady
    (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1)
    zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) -
    zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił,
    na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
    Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

      Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
      a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która
        może stać się przedmiotem własności i posiadania;
      b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim
        osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób
        zdemontować lub przenieść;
      c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji,
        bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy,
        schody i windy;
      d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub
        konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku
        lub konstrukcji.
    W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112
      /WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną
      nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z
      nieruchomością w następujących przypadkach:
      a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy
        usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
        świadczonych usług;
      b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają
        na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych
    usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem
    stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Co więcej w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282
    /2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług
    związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47
    dyrektywy 2006/112/WE.
    Jak stanowi art. 31a ust. 2 lit. m i n rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      m)instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub
        zamontowaniu są uznane za nieruchomość;
      n) utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad
        maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość;
    W art. 31a ust. 3 lit. f Rozporządzenia wykonawczego 282/2011 zdefiniowano katalog
    przesłanek negatywnych tj. usług które nie są uznawane za związane z nieruchomościami:
      f) instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli
        maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie są
        lub nie stają się częścią nieruchomości;
    Rozwiązania wprowadzone powyższym rozporządzeniem mają na celu doprowadzić w
    całej Unii Europejskiej do wspólnej wykładni i spójnego stosowania przepisu szczególnego,
    jakim jest art. 47 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    W świetle art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania
      pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
      zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Jak stanowi art. 96 ust. 3 ustawy:

      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust.
      3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    W świetle art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym rejestruje podatnika jako
      1) „podatnika VAT czynnego”,
      2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
      a) ust. 3 i 3c,
      b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
      - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
    Zgodnie z art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy:
      Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
      opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
      obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w
      przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do
      aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach przed dniem, w którym podatnik traci prawo
      do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa.
    Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z
      wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym
      kwoty 200 000 zł.
    W myśl art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę,
      o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących
      usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy wskazać, że - co do zasady - o ile podatnik nie
    przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy, ma
    prawo do korzystania z ww. zwolnienia do momentu przekroczenia tej kwoty. W
    przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany będzie do dokonania rejestracji
    dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie. Przy czym
    należy mieć na uwadze, że terytorialny zakres podatku od towarów i usług oznacza, że do
    kwoty limitu w wysokości 200 000 zł będzie zaliczana wyłącznie sprzedaż dokonana na
    terytorium kraju, czyli spełniająca definicję zawarta w art. 2 pkt 22 ustawy.

    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie świadczenia
    usług budowlanych związanych z budową i naprawą turbin (budowa, naprawy łopat, prace
    malarskie). Korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1
    ustawy. Wcześniej wystawiał Pan faktury na rzecz firmy duńskiej, jednak po zawartym
    aneksie do umowy faktury wystawia Pan na rzecz spółki polskiej tej samej firmy. Przy czym
    usługi wykonuje Pan na terenie UE - we Francji. W najbliższym czasie, w związku z
    fakturowaniem polskiej firmy, przekroczy Pan limit 200 000 zł.
    Pana wątpliwości dotyczą konieczności wliczania wartości usług związanych z
    nieruchomościami położonymi poza terytorium Polski (na terytorium Francji), do limitu
    zwolnienia podmiotowego z podatku VAT.
    Aby odpowiedzieć na Pana wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić miejsce
    opodatkowania świadczonych przez Pana usług budowlanych związanych z budową i
    naprawą turbin (budowa, naprawy łopat, prace malarskie), które obecnie świadczy Pan na
    rzecz spółki polskiej, gdyż w przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego
    rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi.
    Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Należy wskazać, że do świadczonych przez Pana usług budowlanych związanych z budową
    i naprawą turbin (budowa, naprawy łopat, prace malarskie) na rzecz polskiego
    kontrahenta znajdą zastosowanie szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług
    wynikające z art. 28e ustawy. Szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy
    dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca
    położenia nieruchomości, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z wniosku
    świadczone przez Pana usługi budowlane związane są z budową i naprawą turbin, które
    znajdują się na określonej co do położenia nieruchomości. Usługą związaną z
    nieruchomością nie jest każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek
    z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa która wprost odnosi się do konkretnej
    (określonej co do położenia) nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź
    też, ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu konkretnej (określonej co do
    położenia) nieruchomości. W niniejszej sprawie nieruchomość jest elementem centralnym
    z punktu widzenia świadczenia usługi i nie może odbywać się w oderwaniu od niej, tym
    samym świadczenie ww. usługi budowlanej polegającej na budowie i naprawie turbiny nie
    jest możliwe bez konkretnie określonej nieruchomości. A zatem miejscem świadczenia
    wykonywanych przez Pana usług budowlanych związanych z budową i naprawą turbin jest
    miejsce położenia nieruchomości. Oznacza to, że w celu ich opodatkowania należy
    zastosować przepisy obowiązujące na terytorium położenia nieruchomości, tj. w Pana
    przypadku na terytorium Francji.
    W konsekwencji skoro turbiny znajdują się na terytorium Francji, to ww. usługa
    budowlana podlega opodatkowaniu na terytorium Francji. Świadczone przez Pana usługi
    nie podlegają więc opodatkowaniu na terytorium Polski. Zatem, w tych okolicznościach
    świadczone przez Pana usługi nie stanowią sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy,
    bowiem nie są opodatkowane na terytorium kraju. Mając na uwadze terytorialny zakres
    podatku od towarów i usług należy wskazać, że sprzedaż osiągana z tytułu świadczenia
    tych usług nie jest uwzględniana przy obliczaniu limitu wartości sprzedaży określonego w
    art. 113 ust. 1 ustawy.
    Zatem, mając na uwadze okoliczności sprawy, Pana stanowisko, że usługi świadczone na
    nieruchomości w kraju UE (Francja) opodatkowane są w miejscu świadczenia usług oraz
    wartość sprzedaży tych usług nie wlicza się do limitu zwolnienia podmiotowego na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku.
    Rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie analizuję załączonych do wniosku
    dokumentów, lecz dokonuję oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w
    kontekście zadanego pytania, przyporządkowanego do danego stanu faktycznego. Wobec
    powyższego, dołączone przez Pana do wniosku załączniki nie podlegają analizie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.