Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.220.2017.2.RD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-08
Teza: w zakresie zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w przypadku potwierdzenia ważności numeru identyfikacyjnego kontrahenta w systemie VIES do dnia 19 sierpnia 2016 r.
Słowa kluczowe: systemy-System Wymiany Informacji o Podatku VAT; VIES - VAT Information Exchange System
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2017 r. (data wpływu 1 czerwca 2017 r.), uzupełnionym w dniu 17 sierpnia 2017 r. (data wpływu 21 sierpnia 2017 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 4 sierpnia 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 10 sierpnia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w przypadku potwierdzenia ważności numeru identyfikacyjnego kontrahenta w systemie VIES do dnia 19 sierpnia 2016 r. – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w przypadku potwierdzenia ważności numeru identyfikacyjnego kontrahenta w systemie VIES do dnia 19 sierpnia 2016 r.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r., złożonym w dniu 17 sierpnia 2017 r. (data wpływu 21 sierpnia 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 4 sierpnia 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Działalnością gospodarczą w zakresie sprzedaży nowych akcesoriów samochodowych Wnioskodawca zajmuje się od 2002 roku. W całym okresie współpracy Wnioskodawca nawiązał kontakty handlowe z przedsiębiorcami w kraju i za granicą. W 2014 roku Wnioskodawca rozpoczął współpracę z firmą z Wielkiej Brytanii zarejestrowaną pod nazwą K. LTD posługującą się numerem indentyfikacji podatkowej GB. Po sprawdzeniu w systemie VIES oraz wydrukowaniu informacji na temat aktywnego statusu podatnika VAT i w oparciu o te informacje Wnioskodawca rozpoczął wystawianie faktur VAT na stawce 0% wedle rozporządzenia Ministra Finansów o podatku VAT.

W okresie od 2014 roku do stycznia 2016 roku przeprowadzane były czynności sprawdzające przez Urząd Skarbowy, których przedmiotem było sprawdzenie poprawności transakcji z wyżej wymienionym podatnikiem K LTD i słuszności zastosowania podczas transakcji stawki VAT 0%.

Kolejne transakcje, jakie odbywały się między podmiotami, realizowane były wedle zamówień mailowych oraz szczegółowych ustaleń telefonicznych, nie budziły żadnych wątpliwości o wiarygodności tego kontrahenta, co potwierdzały informacje w systemie VIES, gdzie Wnioskodawca sprawdzał statut podatnika jako aktywnego, jednak nie drukował potwierdzenia, gdyż aktywność w systemie VIES brał jako pewnik.

Z przyczyn nieznanych Wnioskodawcy we wrześniu 2016 roku urwał się kontakt mailowy oraz telefoniczny z kontrahentem, a próby wielokrotnego dodzwonienia się były bezskuteczne.

Dnia 8 marca bieżącego roku zostało do Wnioskodawcy skierowane pismo z Urzędu Skarbowego w sprawie wyjaśnienia zastosowania 0% stawki VAT dla dostaw wewnątrzwspólnotowych w II i III kwartale 2016 r.

W celu złożenia wyjaśnień do Urzędu Skarbowego Wnioskodawca gromadził dokumenty dotyczące tej sprawy: pismo z Biura Wymiany Informacji Podatkowej w Koninie informujące Wnioskodawcę o wykreśleniu podatnika o nazwie K o numerze NIP: GB .. z datą 1 października 2015, co zostało odnotowane w systemie VIES przez brytyjską administrację podatkową dopiero dnia 19 sierpnia 2016 r. A do tej daty kontrahent ten widniał jako aktywny podatnik VAT w systemie VIES.

Wnioskodawca jest również w posiadaniu dokumentów, które świadczą o aktywności ww. podatnika w systemie VIES jako aktywnego podatnika VAT, co stanowi wydruk potwierdzający z dnia 7 lipca 2016 roku wydrukowany przez Włoskiego partnera handlowego Wnioskodawcy, który również współpracował z firmą K LTD o numerze GB, a przetłumaczonego przez tłumacza przysięgłego znajdującą się na liście tłumaczy przysięgłych Ministra Sprawiedliwości.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że podatnik korzystający z systemu VIES wedle opracowania Uniwersytetu Wrocławskiego z 2012 roku o funkcjonowaniu Unijnego Systemu Wymiany informacji o VAT, może być wprowadzony w błąd z uwagi na opieszałość niektórych Administracji Podatkowych Państw UE w przekazywaniu terminowo danych na temat przekazywanych deklaracji podatkowych VAT przez podatników unijnych lub ich nieprzekazywania.

W kwestii wyrejestrowania podatnika z aktywnych podatników VAT materiały zgromadzone do badań ukazują uchybienia nawet do kilku miesięcy w tej kwestii.

W takim wypadku system VIES jest systemem, który nie ukazuje prawdziwego statutu podatnika unijnego.

Przykładem jest Zeszyt Naukowy Uniwersytetu Szczecińskiego oraz odniesienie się w tej sprawie Uniwersytetu Wrocławskiego dotyczącego nieprecyzyjnego systemu VIES.

Obecnie również Wnioskodawca wie, że Komisja Europejska od dłuższego czasu pracuje nad stworzeniem ulepszonego systemu wymiany informacji podatkowej VIES II, który miałby wyeliminować mankamenty obecnego systemu i zminimalizować ryzyko podatników uczestniczących w transakcjach wewnątrzwspólnotowych.

Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na fakt, że jako podatnik nie ma żadnej innej możliwości aby sprawdzić czy kontrahent jest aktywnym podatnikiem VAT-UE niż tylko przez weryfikację w systemie VIES.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że posiada dokumenty potwierdzające jednoznacznie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej strony zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Są to faktury i CMR dokumenty przewozowe potwierdzone podpisem, datą, pieczątką przewoźnika i nabywcy potwierdzającą odbiór towaru. Podatnik zagraniczny był zgłoszony jako płatnik VAT-UE.

W listopadzie Urząd Skarbowy dokonał czynności sprawdzających i jego status był potwierdzony.

Dnia 8 marca 2017 roku Urząd Skarbowy wystosował do Wnioskodawcy zapytanie o transakcje przeprowadzone w okresie II i III kwartału 2016 roku z podmiotowym kontrahentem sugerując, że jest nieaktywny. W odpowiedzi na pytanie Wnioskodawca przesłał do Urzędu Skarbowego zgromadzone dokumenty dotyczące tej sprawy tj:

*   wydruk z pozytywnym potwierdzeniem aktywnego podatnika VAT na dzień 7 lipca 2016 roku,
*   pismo z Biura Informacji Podatkowej w Koninie informujące o wykreśleniu podatnika K LTD z datą 1 października 2015 roku, co zostało dokonane w systemie VIES przez Brytyjską Administrację Podatkową dnia 19 sierpnia 2016 roku.

Takim zachowaniem Brytyjska Administracja Podatkowa spowodowała iż usunięto ze skutkiem wstecznym z systemu VIES całą historię informującą o statusie ww. podatnika w okresie w którym widniał jako aktywny dla potrzeb VAT - tj: za okres 1 października 2015 r.- 19 sierpnia 2016 r. (załącznik nr l - pozytywna weryfikacja na dzień 07 lipca 2016 oraz załącznik nr 2 - pozytywna weryfikacja na dzień 25 października 2015 r.)

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie były przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli celno-skarbowej oraz, że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w danym okresie kontrolnym do dnia 19 sierpnia 2016 roku zgodnie z odpowiedzią przekazaną do Wnioskodawcy z Biura Wymiany Informacji Podatkowej w Koninie jako administratora VIES na terenie Polski, wystawione przez Wnioskodawcę faktury ze stawką VAT 0% do kontrahenta K LTD były wystawione zgodnie z polskim prawem podatkowym, mając na uwadze fakt, że Brytyjska Administracja Podatkowa wyrejestrowała ww. podatnika o numerze GB \`(...)\` z datą 1 października 2015 roku, oraz to że Wnioskodawca jako obywatel nie miał możliwości, aby dowiedzieć się o tym fakcie zanim zostało to odnotowane w systemie VIES? Jaka data jest dla Wnioskodawcy obowiązująca - ostateczna do której mógł stosować preferencyjną stawkę 0% dla kontrahenta K LTD?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sprecyzowanym w uzupełnieniu) biorąc pod uwagę zgromadzone dokumenty datą która obliguje Wnioskodawcę do zakończenia stosowania preferencyjnej stawki 0% dla tego kontrahenta to data co najmniej 19 sierpnia 2016 roku po której to ww. kontrahent przestał być widoczny w systemie VIES jako czynny podatnik VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy dokonał czynności dostawy wewnątrzwspólnotowej z należytą starannością i miał prawo zastosować do tych dostaw stawkę 0% i nie powinien ponosić konsekwencji nieprawidłowego funkcjonowania systemu VIES, który dopuszcza do wstecznego wyrejestrowania podatnika oraz usunięcia historii.

W ocenie Wnioskodawcy niedopuszczalne jest zachowanie organów państwowych tj. Brytyjskiej Administracji Podatkowej, która to 19 sierpnia 2016 roku dokonała wyrejestrowania z datą wsteczną podatnika na dzień 1 października 2015 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie zaś do art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Jak stanowi art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Ponadto, w myśl art. 13 ust. 6 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7.

Przywołane przepisy wskazują, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu przeniesienia na konkrety podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas transakcja – wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Zasady opodatkowania transakcji wewnątrzwspólnotowych, tj. nabycie wedle stawki właściwej dla danego towaru, zaś dostawa, co do zasady, wedle stawki 0%, powoduje, że podatek z tytułu danej czynności faktycznej (którą jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami, u jednego kontrahenta stanowiące wewnątrzwspólnotowe nabycie, u drugiego zaś odpowiednio wewnątrzwspólnotową dostawę) jest faktycznie rozliczany przez nabywcę w państwie, do którego towary zostały ostatecznie przemieszczone.

Zatem, aby dana czynność została uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, konieczne jest, aby po jednej stronie transakcji występował polski podatnik, po drugiej zaś stronie - podatnik podatku od wartości dodanej z innego państwa członkowskiego. Jest to związane z faktem, że dana dostawa tylko wówczas może być uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów - czego praktycznym wyrazem jest stawka 0% (czyli jej zwolnienie od podatku z prawem do odliczenia) - jeśli zapewnione jest, że dostawa ta będzie opodatkowana w państwie nabywcy towaru, co zagwarantowane będzie wówczas, jeśli zostanie ona opodatkowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie.

W celu realizacji przedstawionych wyżej zasad opodatkowania transakcji wewnątrzwspólnotowych, przepisy art. 13 ust. 2 pkt 1 i ust. 6 wymagają dla uznania danej transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, aby obie strony transakcji były podatnikami zarejestrowanymi dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w różnych krajach członkowskich, tj. aby dostawca towaru był zarejestrowany jako podatnik VAT UE na terytorium Polski, zaś nabywcą towaru winien być podatnik podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska.

Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Przepis art. 42 ust. 1 ustawy stanowi, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Analiza regulacji dotyczących opodatkowania transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy stawką podatku w wysokości 0% pozwala na wskazanie dwóch podstawowych warunków, od spełnienia których uzależnione jest potraktowanie danej czynności jako dostawy wewnątrzwspólnotowej. Pierwszy z tych warunków dotyczy aspektu prawnego transakcji, mianowicie dotyczy dokonania dostawy na rzecz podatnika posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Drugi z warunków dotyczy aspektu faktycznego transakcji, tj. udokumentowania faktu wywozu towaru oraz dostarczenia go w ramach dostawy w państwie przeznaczenia – jego spełnienie pozwala na przyjęcie, że faktycznie nastąpił wywóz towarów z kraju i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego.

Art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy nie wskazuje, w jaki sposób należy uzyskać potwierdzenie faktu, że nabywca posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla potrzeb wewnątrzwspólnotowych transakcji nadany przez państwo członkowskie. Bazę tych numerów zawiera system VIES.

System VIES jest systemem informatycznym, umożliwiającym państwom członkowskim Unii Europejskiej wymianę informacji o dokonywanych transakcjach wewnątrzwspólnotowych. Zapewnia on również dostęp do bazy danych numerów identyfikacyjnych podatników VAT, stosowanych w transakcjach wewnątrzwspólnotowych.

Od 1 stycznia 2004 r. podstawą prawną funkcjonowania tego systemu było Rozporządzenie Rady (WE) nr 1798/2003 z dnia 7 października 2003 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 218/92 (Dz. Urz. UE L Nr 264, str. 1 ze zm.).

Na mocy art. 3 ust. 2 ww. Rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 (obowiązującego do dnia 31 grudnia 2011 r.), każde państwo członkowskie wyznacza jedno centralne biuro łącznikowe upoważnione do współpracy administracyjnej z innymi państwami członkowskimi.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. powyższy przepis został zastąpiony przez art. 4 ust. 1 Rozporządzenia Rady (UE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 268, str. 1).

Zgodnie z art. 31 ww. rozporządzenia, właściwe organy każdego z państw członkowskich zapewniają osobom uczestniczącym w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów lub wewnątrzwspólnotowym świadczeniu usług (\`(...)\`) możliwość uzyskania do celów takich transakcji potwierdzenia drogą elektroniczną ważności numeru identyfikacyjnego VAT każdej określonej osoby wraz z odpowiadającą mu nazwą (nazwiskiem) i adresem. Przekazywane dane muszą odpowiadać danym, o których mowa w art. 17.

W Polsce powołano z dniem 1 stycznia 2004 r. Biuro Wymiany Informacji o VAT Ministerstwa Finansów wraz z Ośrodkiem Zamiejscowym. Jednocześnie należy zauważyć, że z dniem 1 grudnia 2008 r. przepisem § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wyznaczenia jednostki organizacyjnej, w której funkcjonuje biuro wymiany informacji o podatku VAT (Dz. U. Nr 211, poz. 1330), wyznaczono Izbę Skarbową, jako jednostkę organizacyjną, w której funkcjonuje Biuro Wymiany Informacji o Podatku VAT, o którym mowa w art. 42 ust. 7 ustawy.

Rozporządzenie to zostało zastąpione z dniem 1 stycznia 2014 r. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 5 listopada 2013 r. w sprawie wyznaczenia jednostki organizacyjnej do celów dokonywania potwierdzenia zidentyfikowania określonego podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju oraz informowania o braku takiego potwierdzenia (Dz. U. z 2013 r., poz. 1299). Zaś z dniem 1 marca 2017 r. powyższe rozporządzenie zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 27 lutego 2017 r. w sprawie wyznaczenia jednostki organizacyjnej do celów dokonywania potwierdzenia zidentyfikowania określonego podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju oraz informowania o braku takiego potwierdzenia (Dz.U. z 2017 r. poz. 434). Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia wyznacza się Izbę Administracji Skarbowej w Poznaniu jako jednostkę organizacyjną do celów dokonywania potwierdzenia zidentyfikowania określonego podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju oraz informowania o braku takiego potwierdzenia.

Zgodnie z art. 97 ust. 17-18 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego lub wyznaczona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych jednostka organizacyjna, na wniosek zainteresowanego, potwierdza zidentyfikowanie określonego podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju albo informuje o braku takiego potwierdzenia. Zainteresowanym może być podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna, która nie jest takim podatnikiem, mający interes prawny w uzyskaniu potwierdzenia. Wniosek, o którym mowa w ust. 17, składa się na piśmie, faksem lub telefonicznie albo pocztą elektroniczną.

Ponadto, Ministerstwo Finansów na swojej stronie internetowej odsyła zainteresowanych do systemu wymiany informacji VIES, stwierdzając: Na stronie internetowej Komisji Europejskiej (http://ec.europa.eu/taxation\_customs/vies) możliwe jest dokonanie potwierdzenia numerów identyfikacyjnych VAT swoich kontrahentów z państw członkowskich Unii Europejskiej.

Wnioskodawca wskazał, że w 2014 roku rozpoczął współpracę z firmą z Wielkiej Brytanii zarejestrowaną pod nazwą K LTD posługującą się numerem indentyfikacji podatkowej GB \`(...)\`. Po sprawdzeniu w systemie VIES oraz wydrukowaniu informacji na temat aktywnego statusu podatnika VAT w oparciu o te informacje Wnioskodawca rozpoczął wystawianie faktur VAT na stawce 0%. Kolejne transakcje, jakie odbywały się między podmiotami, realizowane były wedle zamówień mailowych oraz szczegółowych ustaleń telefonicznych, nie budziły żadnych wątpliwości o wiarygodności tego kontrahenta, co potwierdzały informacje w systemie VIES, gdzie Wnioskodawca sprawdzał statut podatnika jako aktywnego, jednak nie drukował potwierdzenia, gdyż aktywność w systemie VIES brał jako pewnik. Z przyczyn nieznanych Wnioskodawcy we wrześniu 2016 roku urwał się kontakt mailowy oraz telefoniczny z kontrahentem, a próby wielokrotnego dodzwonienia się były bezskuteczne. Dnia 8 marca bieżącego roku zostało do Wnioskodawcy skierowane pismo z Urzędu Skarbowego w sprawie wyjaśnienia zastosowania 0% stawki VAT dla dostaw wewnątrzwspólnotowych w II i III kwartale 2016 r. W celu złożenia wyjaśnień do Urzędu Skarbowego Wnioskodawca gromadził dokumenty dotyczące tej sprawy: pismo z Biura Wymiany Informacji Podatkowej w Koninie informujące Wnioskodawcę o wykreśleniu podatnika o nazwie K o numerze NIP: GB \`(...)\` z datą 1 października 2015, co zostało odnotowane w systemie VIES przez brytyjską administrację podatkową dopiero dnia 19 sierpnia 2016 r. A do tej daty kontrahent ten widniał jako aktywny podatnik VAT w systemie VIES. Wnioskodawca jest również w posiadaniu dokumentów, które świadczą o aktywności ww. podatnika w systemie VIES jako aktywnego podatnika VAT, co stanowi wydruk potwierdzający z dnia 7 lipca 2016 roku wydrukowany przez Włoskiego partnera handlowego Wnioskodawcy, który również współpracował z firmą K LTD o numerze GB \`(...)\`. Ponadto Wnioskodawca jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości stosowania stawki 0% dla transakcji WDT w przedstawionej sytuacji gdy w wyniku dokonania późniejszego zaktualizowania danych w europejskim systemie VIES okazało się, iż w rzeczywistości na moment zastosowania przez Spółkę stawki 0% unijny kontrahent nie posiadał już ważnego numeru identyfikacyjnego VAT UE dla transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że podatnik posiada różne środki, aby sprawdzić, czy kontrahent posiada ważny i prawidłowy nr VAT dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Z zapytaniem, czy kontrahent jest zarejestrowany w swoim kraju jako podatnik VAT-UE i czy posługuje się ważnym i prawidłowym numerem VAT. Wnioskodawca może:

*   zwrócić się do Biura Wymiany Informacji o VAT,
*   zwrócić się do naczelnika urzędu skarbowego lub
*   samodzielnie dokonać takiej weryfikacji, korzystając z powołanego wyżej adresu strony internetowej Komisji Europejskiej (http://ec.europa.eu/taxation\_customs/vies).

Informacje tam zawarte pozwalają wykluczyć, że odbiorcą towarów jest kontrahent niezarejestrowany na potrzeby VAT-UE (niemający unijnego numeru NIP), a podjęcie takiej weryfikacji służy ustaleniu, że został spełniony pierwszy z warunków określonych w art. 42 ust. 1 ustawy.

Zatem należy przyjąć, że wiarygodnym sposobem potwierdzenia, że nabywca posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy jest posiadanie przez podatnika wydruku ze strony internetowej wskazanej powyżej, potwierdzającego aktualność numeru, lub posiadanie potwierdzenia aktualności tego numeru otrzymane z Biura Wymiany Informacji o podatku VAT lub od właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Obowiązujące w Polsce przepisy nie wskazują innego poza wyżej opisanym systemem sposobu weryfikacji – sprawdzenia faktu zarejestrowania kontrahenta dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Należy jednak zaznaczyć, że to na dostawcy ciąży obowiązek posiadania niezbędnych dokumentów w celu udowodnienia spełnienia wymagań uprawniających go do zastosowania 0% stawki podatku.

Należy stwierdzić, że ustawa o podatku od towarów i usług nie reguluje kwestii obowiązku posiadania przez podatnika potwierdzenia z systemu VIES faktu, że nabywca posiada właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla potrzeb wewnątrzwspólnotowych transakcji nadany przez państwo członkowskie. Ważność numeru VAT-UE kontrahenta może zatem zostać zweryfikowana przy zastosowaniu strony internetowej systemu VIES bądź za pośrednictwem Biura Wymiany Informacji, jak również na podstawie innych dokumentów świadczących o zarejestrowaniu nabywcy do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych. Natomiast zgodnie z ww. przepisami, numer ten powinien być aktualny w momencie dokonywania dostawy.

Zatem, informacja ze strony internetowej systemu VIES potwierdzająca aktywność numeru VAT-UE unijnego kontrahenta może być wystarczającym dowodem uznania go za podatnika zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy, należy przywołać wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 6 września 2012 r. w sprawie Mecsek-Gabona Kft przeciwko Nemzeti Ado-es Vamhivatel Del-dunantuli Regionalis Ado Föigazgatósága o sygn. C-273/11, w którym Trybunał wypowiedział się w analogicznej sprawie, odpowiadając m.in. na pytanie, „czy można kwestionować zwolnienie dostawy towarów z podatku VAT jedynie z tego powodu, że organy innego państwa członkowskiego wykreśliły z mocą wsteczną, ze skutkiem na dzień wcześniejszy niż dostawa towarów, wspólnotowy numer identyfikacyjny kupującego?”. TSUE stwierdził, że „z pewnością przyznanie takiego numeru stanowi dowód statusu podatkowego podatnika dla celów stosowania podatku VAT oraz ułatwia kontrolę skarbową czynności wewnątrzwspólnotowych. Niemniej jednak jest to wymóg formalny, który w żadnym wypadku nie może podważać zwolnienia z podatku VAT, jeżeli materialne przesłanki zaistnienia dostawy wewnątrzwspólnotowej zostały spełnione”. Ponadto TSUE wskazał: „z uwagi na to, że obowiązek sprawdzania, czy dany podmiot jest podatnikiem, spoczywa na właściwym organie krajowym, zanim ten ostatni nada podatnikowi numer identyfikacyjny VAT, ewentualna nieprawidłowość takiego rejestru nie powinna prowadzić do pozbawienia podmiotu gospodarczego, który oparł się na danych ujętych w tymże rejestrze, prawa do odliczenia, z którego podmiot ów miałby możność skorzystać”. Oraz: „byłoby sprzeczne z zasadą proporcjonalności, by sprzedawca był zobowiązany do uiszczenia podatku VAT tylko dlatego, że wykreślono z mocą wsteczną numer identyfikacyjny kupującego”.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonał wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stosując stawkę 0% VAT na rzecz kontrahenta unijnego (firma z Wielkiej Brytanii), który według informacji dostępnych w momencie dokonywania tej dostawy i potwierdzonych za pośrednictwem systemu VIES, posiadał właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla tego kontrahenta, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej (GB). Wnioskodawca posiadał jednocześnie dokumenty potwierdzające jednoznacznie, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

Zatem, należy stwierdzić, że w świetle przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych, Wnioskodawca do dnia 19 sierpnia 2016 r. (gdzie do tego czasu jak wskazuje Wnioskodawca kontrahent widniał jako aktywny podatnik VAT w systemie VIES) ma prawo do zastosowania stawki 0% do transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (posiadając dokumenty potwierdzające jednoznacznie, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju) nawet wówczas, gdy w wyniku dokonania późniejszego zaktualizowania danych w europejskim systemie VIES okazało się, że w rzeczywistości na moment zastosowania przez podatnika stawki 0% unijny kontrahent nie posiadał ważnego numeru identyfikacyjnego VAT UE dla transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Tym samym należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż do dnia do którego kontrahent widniał jako aktywny podatnik VAT w systemie VIES (tj. 19 sierpnia 2016 r.) miał prawo stosować preferencyjną stawkę 0% VAT dla transakcji wewnątrzwspólnotowych na rzecz kontrahenta z Wielkiej Brytanii.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie Organ wskazuje, że wydając interpretację prawa podatkowego opiera się tylko i wyłącznie na przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Zatem załączniki dołączone do uzupełnienia wniosku nie były przedmiotem analizy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.