Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-720/09-2/PJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-01-15
Teza: Czy wydatki na nabycie praw do tytułów prasowych oraz praw związanych z domeną internetową Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 4e w związku z art. 15 ust. 4d ustawy?
Słowa kluczowe: domena internetowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; prawo-prawo prasowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12.11.2009 r. (data wpływu 16.11.2009 r. ) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodu z tytułu nabycie praw do tytułów prasowych oraz praw do domeny internetowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.11.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Działalność E .S.A (dalej: E. lub Spółka) polega na wydawaniu dzienników oraz czasopism. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo Prasowe (dalej; Prawo prasowe) wydawanie dziennika lub czasopisma wymaga rejestracji w sądzie wojewódzkim właściwym miejscowo dla siedziby wydawcy. Posiadanie praw do tytułów prasowych jest więc niezbędne do prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej oraz osiągania przez nią przychodów.

W celu dalszego rozszerzania działalności Spółka zamierza nabyć prawa własności intelektualnej, związanych z kolejnymi czasopismami, w tym prawa do tytułów prasowych oraz znaki towarowe związane z tymi tytułami.

Zgodnie z zawartą Umową Nabycia Praw Własności Intelektualnej (Intellectual Property Rights Agrement) z 30 września 2009 r. (dalej: Umowa) przedmiotowe prawa własności intelektualnej zostaną nabyte od M (dalej: M.), będącej szwajcarskim rezydentem podatkowym.

Na podstawie Umowy E. nabywa od M. prawa własności intelektualnej do czasopism… i innych o tytułach określonych w załączniku E do Umowy. Przedmiotowe prawa obejmują w szczególności prawa do tytułów prasowych (dalej: M. T), znaki towarowe (dalej: M. T), domeny internetowe (dalej: M. D N), prawa związane ze stroną internetową (dalej: M. W F) i inne prawa do prac związanych z wzornictwem, formatem i strukturą czasopism (dalej: M. Works). Faktyczne nabycie przedmiotowych praw nastąpi z dniem 01 listopada 2009 r.

Umowa określa ceny nabycia poszczególnych praw majątkowych odpowiednio dla M. T, M. Tr, M. D N (tylko dla tytułu „P…”) oraz M….

Przedmiot planowanej transakcji nie będzie obejmował jakichkolwiek elementów, które mogłyby powodować uznanie planowanej transakcji jako nabycia przez Spółkę przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki na nabycie praw do tytułów prasowych oraz praw związanych z domeną internetową Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 4e w związku z art. 15 ust. 4d ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na nabycie praw do tytułów prasowych oraz domen internetowych stanowią koszt uzyskania przychodów w momencie jego poniesienia, tj. w dniu na który ujęto koszt w księgach rachunkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Stosownie natomiast do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 1 lit b) ustawy nie uważa się za koszt uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wydatki te zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, dokonywane zgodnie z przepisami art. 16a - 16m ustawy.

Amortyzacji, zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy, podlegają nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania spółdzielcze własnościowe, prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, licencje, prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, ze zm.), wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know - how) o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. W przywołanym wyżej przepisie ustawodawca jednoznacznie wskazuje co jest wartością niematerialną i prawną w rozumieniu ustawy. Prawo do tytułu prasowego nie mieści się w powyższym katalogu. Nie stanowi bowiem jakiejkolwiek kategorii prawa własności przemysłowej.

Zatem prawo do tytułu prasowego nie jest wartością niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji dla celów podatkowych, również domeny internetowej nie należy w szczególności utożsamiać z jakimkolwiek prawem, o którym mowa w ustawie Prawo własności przemysłowej. Prawo do domeny internetowej nie może być także traktowane jako swego rodzaju prawo autorskie lub prawo pokrewne (domena internetowa jest bowiem tylko elementem adresu internetowego).

W świetle przepisów ustawy o pdop domena internetowa, jak i prawo do tytułu prasowego, nie mogą być uznane za WNiP, podlegające amortyzacji podatkowej, ponieważ nie mieszczą się one w zamkniętym katalogu wartości niematerialnych i prawnych wskazanym w art. 16b ustawy o pdop.

Należy również wskazać, ze koszty pozyskania tytułów prasowych (ani też nabycia domeny internetowej) nie stanowią elementu ceny nabycia odpowiednich znaków towarowych, które zostaną zakupione od spółki szwajcarskiej.

Zgodnie z przepisem art. 16g ust 3 ustawy za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wskazano wyżej, z formalnoprawnego punktu widzenia rejestracja tytułu prasowego jest warunkiem koniecznym wydawania prasy (dzienników i czasopism), natomiast znak towarowy służy identyfikacji sprzedawanego dziennika lub czasopisma. Należy zaznaczyć, że możliwe jest nabycie znaku towarowego bez prawa do tytułu prasowego i odwrotnie, to znaczy nabycie prawa do tytułu prasowego bez znaku towarowego.

Przytoczony powyżej katalog elementów wpływających na wysokość ceny nabycia nie jest wprawdzie katalogiem zamkniętym, niemniej jednak, zdaniem Spółki nie ma podstaw do tego by wartość nabywanych praw do tytułów prasowych powiększała odpowiednio cenę zakupu znaków towarowych.

Zasady zaliczania ponoszonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów reguluje art. 15 ust. 4 ustawy. Zgodnie z tym przepisem koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, co do zasady są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Natomiast w przypadku wydatków pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, o zaliczeniu ich w koszty podatkowe decyduje faktyczny moment ich poniesienia. Przepis art. 15 ust 4d ustawy o CIT stanowi, ze koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Przy czym, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zdaniem Spółki wydatki na nabycie poszczególnych praw do tytułów prasowych są, w rozumieniu wyżej przytoczonych przepisów, kosztem uzyskania przychodów innym niż koszt bezpośrednio związany z przychodami. Jak wspomniano wyżej, zarejestrowany tytuł prasowy jest warunkiem prowadzenia działalności wydawniczej W związku z prowadzoną działalnością Spółka osiąga przychody z rożnych tytułów (w szczególności z reklam) - nie jest zatem możliwe przyporządkowanie poniesionego wydatku na nabycie tytułu prasowego z konkretnym przychodem. Zdaniem Spółki przedmiotowy wydatek należy powiązać z całokształtem działalności wydawniczej prowadzonej przez Spółkę, warunkuje bowiem w ogóle wydawanie prasy pod określonym tytułem. Prawo prasowe nie wskazuje na jaki okres przysługuje prawo do tytułu prasowego. Należy więc przyjąć, że prawo z rejestracji tytułu prasowego przysługuje wydawcy na czas nieokreślony. Ani umowa z nabywcą, ani sąd w momencie rejestracji nie określa okresu w jakim Spółka ma prawo do korzystania z tytułu prasowego. Nie ma zatem podstaw by traktować przedmiotowy wydatek jako koszt, który dotyczy okresu przekraczającego rok podatkowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 01 lipca 2009 r. (sygn. I SA/Gd 269/09) wskazuje że „koszty dotyczące okresu przekraczającego rok podatkowy” dotyczą wydatków związanych z usługami (świadczeniami) wykonywanymi w kilku okresach. Nie dotyczą natomiast wydatków związanych ze świadczeniami wykonywanymi jednorazowo lecz odnoszącymi skutek bądź wykorzystywanymi przez dłuższy czas. Powyższe orzeczenie zostało wydane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Niemniej jednak, należy zauważyć, że przepisy art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 15 ust 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mają identyczne brzmienie.

Mając na uwadze powyższą argumentację również wydatki na nabycie domeny internetowej związanej z czasopismem „Pani” należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu jednorazowo w dacie poniesienia, tj. na dzień ujęcia tego wydatku jako koszt w księgach Spółki. Konsekwentnie do wartość niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji zaliczone zostaną wyłącznie wydatki na nabycie znaków M. Trademarks, ponieważ cena ich nabycia przekracza 3.500 zł, a przewidywany okres używania jest dłuższy niż jeden rok.

Również w przypadku praw majątkowych wchodzących w skład MMAS Works (obejmujących wszelkiego rodzaju prace dotyczące wzornictwa, formatu i struktury poszczególnych czasopism), wydatki na ich nabycie zostaną zaliczone do wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli nabycie M. Works wiąże się również z przeniesieniem na rzecz Spółki praw autorskich do tych prac.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Co do zasady wydatki na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są kosztem uzyskania przychodów, chyba że dochodzi do odpłatnego zbycia tych wartości (art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Wydatki te mogą być odniesione w koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z przepisami art. 16a – 16m, z uwzględnieniem art. 16 ww. ustawy (art. 15 ust. 6 wskazanej ustawy).

Zgodnie z art. 16b ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

*   spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
*   spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
*   prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
*   autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
*   licencje,
*   prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
*   wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencyjnej), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Amortyzacji podlegają także wartości niematerialne i prawne wymienione w art. 16b ust. 2.

Na podstawie art. 16g ust. 3 ww. ustawy za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca zamierza nabyć prawa własności intelektualnej, związanych z czasopismami, w tym stanowiące przedmiot zapytania prawa do tytułów prasowych oraz domenę internetową.

Przedmiotowe prawa własności intelektualnej zostaną nabyte od szwajcarskiego rezydenta podatkowego.

Poza wymienionymi prawami, obejmują one również znaki towarowe związane z tytułami prasowymi, prawa związane ze stroną internetową i inne prawa do prac związanych z wzornictwem, formatem i strukturą czasopism. Umowa określa ceny nabycia poszczególnych praw majątkowych. Przedmiot planowanej transakcji nie będzie obejmował jakichkolwiek elementów, które mogłyby powodować uznanie planowanej transakcji jako nabycia przez Spółkę przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Organ podatkowy przyjął za Wnioskodawcą, iż możliwe jest nabycie samego prawa do tytułu prasowego bez potrzeby zakupu znaku towarowego, bądź też możliwy jest zakup samego znaku towarowego związanego z tytułem prasowym.

Kształtując warunki zakupu tytułów prasowych jako jeden z elementów cenotwórczych wskazano prawo do tytułu prasowego.

Tytuł prasowy co do zasady stanowi prawo wartości intelektualnej określane mianem znaku towarowego.

Jak stanowi art. 120 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117, ze zm.), znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa.

Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy.

Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne. Prawo ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu.

W przedstawionym w treści wniosku zdarzeniu przyszłym, znaki towarowe związane z tytułami prasowymi zostały oddzielnie wycenione od praw do tytułów prasowych.

Jednym z istotnych powodów takiej kalkulacji, może być chociażby uwzględnienie w planowanej transakcji sprzedaży, poniesionych przez „sprzedawcę praw wartości intelektualnej”, kosztów rejestracji tytułów prasowych, w związku z obowiązkiem stosowania przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo Prasowe.

Zgodnie bowiem z treścią art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo Prasowe (Dz. U. z 1984 r. Nr 5, poz. 24 ze zm.), wydawanie dziennika lub czasopisma wymaga rejestracji w sądzie wojewódzkim właściwym miejscowo dla siedziby wydawcy, zwanym dalej "organem rejestracyjnym". Jednym z elementów wskazywanych w treści wniosku rejestracyjnego jest podanie tytułu dziennika lub czasopisma ( art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo prasowe).

Zgodnie z treścią przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego cena odpowiadająca nabywanemu prawu do tytułu prasowego nie dotyczy nabywanego znaku towarowego, a zatem koszty tego rodzaju nie będą dotyczyć wartości niematerialnych i prawnych.

Przedmiotem zakupu są również prawa do domeny internetowej, która stanowi „elementem adresu internetowego”. Prawa te nie zostały wymienione w katalogu zawartym w treści art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tym samym nie będą stanowić wartości niematerialnej i prawnej.

Zgodnie bowiem z treścią art. 16b ust. 1 ww. ustawy przywołany przepis zawiera zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych i nie wymienia się w nim zarówno prawa do tytułów prasowych, jak również domeny internetowej. Oznacza to, że amortyzacji podatkowej podlegają tylko te składniki majątku, które zostały wymienione w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych w art. 16b ust. 1 i ust. 2.

Podsumowując, zarówno prawo do tytułów prasowych, jak również domeny internetowej nie będzie stanowić wydatków o charakterze wartości niematerialnych i prawnych,

W oparciu o powyższe nie znajdzie zastosowania przepis art. 16g ust. 3 ww. ustawy.

Przedmiotowe wydatki (na nabycie prawa do tytułów prasowych, domeny internetowej) należy rozstrzygać na podstawie przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który to przepis zawiera ogólną definicję kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze, iż ponoszone wydatki, zarówno odnoszące się do praw związanych z nabywanymi tytułami prasowymi, jak i domeną internetową („adres internetowy”) należy uznać za koszty poniesione w celu uzyskania przychodu, które nie mają charakteru kosztów bezpośrednio związanych z przychodami, zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przepis ten stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W przypadku wydatków pośrednio związanych z uzyskiwanymi przez podatnika przychodami, o zaliczeniu ich w koszty podatkowe decyduje zatem faktyczny moment ich poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ustawy).

Nie budzi wątpliwości fakt, że koszty związane z nabyciem przedmiotowym praw stanowiących przedmiot zapytania, dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy. Jeżeli nie jest możliwe proporcjonalne przyporządkowanie kosztów do długości okresu, którego one dotyczą, z uwagi na fakt, iż okres ten w momencie poniesienia kosztu jest nieznany, koszty te należy rozpoznać w dacie ich poniesienia.

Z uwagi na powyższe, poniesione koszty na zakup praw do tytułów prasowych oraz domeny internetowej - winny być odniesione w ciężar kosztów uzyskania przychodów - jako koszt inny niż koszt bezpośrednio związany z przychodami - w dacie ich poniesienia.

Na tej podstawie stanowisko Wnioskodawcy w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, zakupionego prawa do tytułów prasowych oraz domeny internetowej należy uznać za prawidłowe.

Organ podatkowy nie ustosunkował się do zajętego przez Wnioskodawcę stanowiska, dotyczącego wydatków na nabycie „znaków M. Trademarks” oraz praw majątkowych wchodzących w skład „MMAS Works”, gdyż prawa te nie stanowiły przedmiotu zapytania.

Gdyby przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe okazało się inne w rzeczywistości, co jednoznacznie stwierdzić można w wyniku postępowania kontrolnego w toku badania dokumentów źródłowych – wówczas organ podatkowy winien wywieść skutki prawne adekwatne do sytuacji mającej miejsce w rzeczywistości. Wskazać bowiem należy, iż procedura wydawania interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie obejmuje swym zakresem postępowania dowodowego. Organ podatkowy wydając interpretację indywidualną w tym trybie jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i stanowiskiem wnioskodawcy - tj. w niniejszej sprawie związany jest treścią przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz stanowiskiem przedstawionymi przez Spółkę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.