Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.551.2025.2.KKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-03
Teza: Możliwość zastosowania ulgi B+R.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 2-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.
    Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
    18 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 6 sierpnia 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Jednoosobowa działalność gospodarcza zarejestrowana w Centralnej Ewidencji i
    Informacji o Działalności Gospodarczej pod nazwą X (dalej jako: „Wnioskodawca”) jako
    przeważającą działalność gospodarczą wskazuje PKD 28.29.Z Produkcja pozostałych
    maszyn ogólnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowana.
    Siedziba Wnioskodawcy znajduje się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    I. Opis działalności
    Wnioskodawca specjalizuje się w obszarze ....
    Wnioskodawca wytwarza i montuje urządzenia przeznaczone do..., w tym: (...)
    Urządzenia te projektowane są wewnętrznie i składane z komponentów własnych oraz
    dostarczanych przez zewnętrznych producentów.
    Sprzęt oferowany przez Wnioskodawcę wykorzystywany jest w obsłudze infrastruktury....
    Główne obszary działalności:
    a) Produkcja i sprzedaż urządzeń do....: (...)
    b) Produkcja i sprzedaż....: (...)
    c) Usługi serwisowe: (...)
    Klienci:
    Oferta Wnioskodawcy skierowana jest do: (...)
    Powyższe działania produkcji mogą stanowić prace badawczo-rozwojowe (od
    zaprojektowania produktu poprzez przygotowanie dokumentacji technicznej,
    przeprowadzenia testów prototypu produktu do etapu wdrożenia do produkcji) bądź
    standardową produkcję w oparciu o opracowaną już dokumentację techniczną
    produktów, która nie ma cech działalności badawczo-rozwojowej.
    II. Obszary działalności badawczo-rozwojowej

    Wnioskodawca, zarówno przy udoskonalaniu istniejących produktów, jak i przy
    projektowaniu ich „od zera” wykorzystuje wiedzą z dziedzin:..... Każdorazowo
    przygotowuje On niezbędną dokumentację techniczną, która służy zarówno Klientowi, jak i
    Wnioskodawcy jako źródło zdobytej wiedzy możliwej do dalszego udoskonalania i rozwoju.
    Działalność Wnioskodawcy w zakresie B+R obejmują następujące obszary:
      1) tworzenie „od zera” nowego produktu w oparciu o własną analizę zapotrzebowania
        na rynku lub zapotrzebowanie zgłaszane przez Klienta
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca realizuje projekt
    ukierunkowany na opracowanie i wdrożenie nowej konstrukcji specjalistycznego
    urządzenia do..... Proces ten charakteryzuje się elementami twórczymi, systematycznymi
    oraz jest nakierowany na praktyczne zastosowanie wyników prac w działalność
    gospodarczej.
    1. Identyfikacja potrzeby i założenia projektowe
    Punktem wyjścia dla rozpoczęcia projektu badawczo-rozwojowego była zidentyfikowana
    luka rynkowa — dotychczas oferowane maszyny .... nie zapewniają wystarczającej mocy
    do realizacji niektórych zadań związanych z.... W odpowiedzi na zapotrzebowanie rynku
    zaplanowano stworzenie nowej wersji urządzenia:(...).
    2. Projektowanie koncepcyjne:
    W ramach etapu koncepcyjnego określa się podstawowe założenia techniczne urządzenia,
    uwzględniające(...)
    3. Dobór komponentów i rozwiązań technologicznych
    W ramach badań i analiz projektowych Wnioskodawca dobiera się optymalne
    komponenty techniczne, w tym:(...)
    4. Projektowanie 3D i przygotowanie dokumentacji technicznej
    Po zatwierdzeniu koncepcji przystępuje się do modelowania urządzenia w środowisku...:
    (...)
    5. Opracowanie układu sterowania(...)
    6. Budowa prototypu
    Na podstawie dokumentacji technicznej i modelu 3D wykonuje się fizyczny prototyp
    maszyny:(...)
    7. Testowanie i optymalizacja
    Przeprowadzenie serii testów funkcjonalnych i obciążeniowych, obejmujących: (...)
    Na podstawie wyników testów wprowadza się korekty konstrukcyjne i technologiczne.
    8. Certyfikacja i dokumentacja
    W finalnej wersji prototypu:
      stosuje się niezbędne zabezpieczenia zgodne z wymaganiami UE,
      zapewnia się zgodność z normami emisji hałasu i spalin,
      opracowuje się kompletną dokumentację techniczną, instrukcję obsługi oraz
      deklarację zgodności CE.
    9. Wdrożenie i komercjalizacja

    Po zakończeniu prac badawczo-rozwojowych, produkt wprowadza się do oferty handlowej
    dostępnej dla klientów w kraju i za granicą. Maszyna stanowi nową pozycję w katalogu
    produktów Wnioskodawcy i podlega dalszemu doskonaleniu.
      2) opracowywanie i wdrażanie usprawnień na produkcie prowadzących do zwiększenia
        funkcjonalności produktów zgodnie z zapotrzebowaniem Klienta
    Wnioskodawca, dokonując analizy rynku oraz odpowiadając na potrzeby zgłaszane przez
    Klientów, wprowadza usprawnienia na produktach znajdujących się w swojej ofercie.
    Jednym z takich usprawnień jest zmniejszenie ryzyka komplikacji usług serwisowych
    poprzez uproszczenie budowy produktu. Wnioskodawca wyszedł naprzeciw realnym
    sytuacjom, które przydarzają się Jego Klientom, tj. awarie podczas użytkowania produktu
    w terenie.
    Wnioskodawca udoskonala swoje produkty w ten sposób, ze uprasza ich elementy do
    stopnia, w którym Klient jest w stanie sam dokonać wymiany danej części w miejscu
    wykonywanych prac, bez konieczności fizycznej wizyty w siedzibie Wnioskodawcy celem
    dokonania wymiany uszkodzonej lub zepsutej części. Wnioskodawca dokonuje wysyłki
    nowej części na adres wskazany przez Klienta wraz z instrukcją montażu części.
    Trudność omawianego usprawnienia polega na takiej budowie produktu, w przypadku
    którego wymiana części nie wymaga specjalistycznej wiedzy, umiejętności oraz
    oprzyrządowania. Wnioskodawca usuwa przede wszystkim zbędną elektronikę, która ze
    względu na warunki pogodowe lub warunki pracy często ulega awarii lub całkowitemu
    zepsuciu (w przypadku produktów konkurencji zdarza się, iż np. ....). Wnioskodawca musi
    zatem tak zaprojektować produkt, by jednocześnie był on prosty w obsłudze/wymianie
    oraz spełniał oczekiwania Klienta, jak i był konkurencyjny technologicznie w stosunku do
    produktów oferowanych na rynku przez konkurencję.
    Innym przykładem usprawnień jest opracowanie we własnym zakresie przez
    Wnioskodawcę ..... ....
    III. Proces realizacji działań z obszaru działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy jest prowadzona w sposób
    uporządkowany, zaplanowany, metodyczny. Jeżeli wykonanie zlecenia wymaga
    prowadzenia prac badawczo-rozwojowych, to każde takie zlecenie jest wykonywane w
    sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny według schematu opisanego poniżej.
    Pierwszy etap, to Etap opracowywania koncepcji (dokumentacji) technicznej.
    Drugi etap, to Etap wykonania prototypów.
    Trzeci etap, to Etap wdrożenia (testów) prototypów/serii próbnych produktów aż do
    zatwierdzenia produktów do produkcji.
    Każdy projekt lub zlecenie wymagające prac badawczo-rozwojowych są wykonywane
    według powyższego schematu w celu osiągnięcia oczekiwanych przez klientów
    parametrów, co jednoznacznie wskazuje, iż działalność badawczo-rozwojowa
    Wnioskodawcy jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny,
    według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
    przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Etap koncepcyjny składa się z opracowania dokumentacji technicznej zawierającej
    niezbędne rysunki oraz doboru i zakupu odpowiednich surowców/materiałów lub
    gotowych komponentów.
    W etapie koncepcyjnym udział bierze Kierownik Nadzoru nad Działem Badawczo-
    Rozwojowym (inżynier mechanik p....– Wnioskodawca) oraz konstruktor (również inżynier
    mechanik) pełniący rolę Kierownika Działu Badawczo-Rozwojowego.

    W dalszej kolejności, do procesu budowy prototypu oraz finalnej wersji produktu,
    dołączają także pozostali Pracownicy Działu Badawczo-Rozwojowego.
    IV. Dział badawczo-rozwojowy
    Wnioskodawca zatrudnia w ramach umowy o pracę, umowy zlecenie lub umowy o dzieło
    osoby posiadające specjalistyczną wiedzę doświadczenie oraz kwalifikacje niezbędne do
    wykonywania swoich obowiązków (zwani dalej: „Pracownicy”). Wnioskodawca wskazuje
    następujące etapu projektowania oraz budowy części/oprzyrządowania, tj.:
      1) Etap opracowywania koncepcji (dokumentacji) technicznej - za ten etap
        odpowiadają: Kierownik Nadzoru nad Działem B+R oraz Kierownik Działu B+R, co
        znajduje odzwierciedlenie w zakresie obowiązków pracowniczych. Kierownik Działu
        B+R jest jednocześnie Konstruktorem. Kierownik Nadzoru nad Działem B+R ustala z
        Konstruktorem na podstawie swojego doświadczenia usprawnienia w konstrukcji
        oraz w wykonaniu części na warsztacie, które następnie znajdują odzwierciedlenie
        w projektowanej dokumentacji technicznej;
      2) Etap wykonania prototypów - po doborze odpowiednich podzespołów, które
        odbywa się w ramach pierwszego etapu, budowany jest prototyp przez
        Pracowników, którzy wykonując prace związane z prototypami codziennie rozpisują
        swój czas pracy rozdzielając go na konkretne projekty (dotyczących zarówno
        działalności badawczo-rozwojowej, jak i standardowej produkcji);
      3) Etap wdrożenia (testów) prototypów aż do zatwierdzenia produktów do produkcji. W
        realizacji tego etapu biorą udział w zależności od potrzeb Kierownik Nadzoru nad
        Działem B+R. Kierownik Działu B+R oraz Pracownicy.
    V. Materiały/surowce wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej
    Wnioskodawca używa surowców na prototypy serie próbne bezpośrednio związane z
    prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić
    surowce bezpośrednio wykorzystywane do produkcji prototypów, serii próbnych oraz do
    produkcji...., na której montowany jest konkretny produkt. Ewidencja kosztów surowców
    prowadzona jest za pomocą Karty Rozwoju Produktu (Projektu).
    Działalność Wnioskodawcy podejmowana w zakresie projektów badawczo-rozwojowych
    wymaga użycia wyselekcjonowanych jakościowo surowców. Są one wykorzystywane
    zarówno na etapie wytworzenia prototypu, jego testów, jak również w celu przygotowania
    finalnego zamówienia w postaci półproduktów w postaci podzespołów dostosowanych do
    wymogów wskazanych przez Klienta.
    Surowce pozyskiwane są od zewnętrznych dostawców.
    Wnioskodawca w szczególności wykorzystuje ....
    Wnioskodawca nie może wykluczyć, iż w przyszłości (zdarzenia przyszłe) będzie używał
    jeszcze innych podobnych surowców (lub rozpocznie pozyskiwanie materiałów powstałych
    w wyniku połączenia) do wyżej wymienionych. Ze specyfikacji prac badawczo-rozwojowych
    wynika bowiem ich eksperymentalny charakter, w związku z czym nie można z góry
    przewidzieć jakie surowce (lub materiały) będę w przyszłości używane. W przypadku, gdy
    prowadzone zostaną na rynek nowe doskonalsze surowce (lub materiały), które będą
    niezbędne do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych przez Wnioskodawcę, to
    Wnioskodawca zamierza w przyszłości nabywać takie surowce (lub materiały) i
    wykorzystywać je w działalności badawczo-rozwojowej.
    Obecne wykorzystywanie stali wynika z plastyczności, stabilności surowca, jak i z jego
    niezawodności, jednak Wnioskodawca nie jest w wstanie przewidzieć rozwoju rynku
    surowców.
    VI. Maszyny i urządzenia wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej

    Wnioskodawca wskazał, że do prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej (realizacji
    projektów z zakresu B+R) wykorzystuje specjalistyczne maszyny i narzędzia, które
    stanowią środki trwałe bądź tzw. elementy wyposażenia (o niskiej wartości nie
    wykazywane zgodnie z przepisami podatkowymi w ewidencji środków trwałych), których
    właścicielem jest Wnioskodawca.
    Środki trwałe bądź tzw. elementy wyposażenia:
      1) Spawarki.
      2) Tokarka.
    Wnioskodawca nie może wykluczyć, iż w przyszłości (zdarzenia przyszłe) będzie używał
    jeszcze innych podobnych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do
    wyżej wymienionych, od których będą dokonywane odpisy amortyzacyjne. Ze specyfikacji
    prac badawczo-rozwojowych wynika bowiem ich eksperymentalny charakter, w związku z
    czym nie można z góry przewidzieć jakie środki trwałe będę w przyszłości używane. W
    przypadku, gdy prowadzone zostaną na rynek nowe, doskonalsze środki trwałe, które
    będą niezbędne do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych przez Wnioskodawcę, to
    Wnioskodawca zamierza w przyszłości nabywać takie środki trwałe i wykorzystywać je w
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Wnioskodawca ponosi także koszty wypożyczania w celu przeprowadzenia testów
    wewnętrznych, specjalistycznych urządzeń pomiarowych, które wykorzystuje w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    VII. Rodzaj alokowanych kosztów związanych z działalnością badawczo-rozwojową
    W odniesieniu do opisanych powyżej prac Wnioskodawca wskazuje, ze do kosztów
    uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. związanych z realizowanymi
    projektami z działalności B+R są alokowane
      1) koszty osobowe (wynagrodzenia) Pracowników działu B+R zatrudnionych na umowy
        o pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło
    Poprzez Pracowników biorących udział w ramach realizacji działań z Obszarów B+R należy
    rozumieć:
      Konstruktora oraz pozostałych Pracowników. Konstruktor odpowiedzialny jest za
      przygotowanie niezbędnej dokumentacji wytycznych, projektów, konstrukcji danego
      produktu oraz przeprowadzenie testów. Pozostali Pracownicy Wnioskodawcy
      odpowiadają za fizyczne zbudowanie prototypu produktu oraz przeprowadzenie
      testów i budowę finalnej wersji produktu.
    Dodatkowo Wnioskodawca zaznacza, że jest możliwe określenie:
      którzy Pracownicy brali udział w realizacji danego projektu w zakresie działalności
      B+R,
      określić całkowitą liczbę godzin zaangażowania Pracowników biorących udział w
      danym projekcie,
      określić wartość zaangażowania (wysokość wynagrodzenia) wszystkich Pracowników
      biorących udział w danym projekcie.
    Projekty w zakresie działalności B+R są realizowane przez Pracowników zatrudnionych na
    podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło.
    Do obowiązków Kierownika Działu B+R (Głównego Konstruktora) należy:

    a) nadzór merytoryczny nad realizowanymi pracami badawczo-rozwojowymi,
    b) współudział w realizacji prac B+R na wszystkich etapach,
    c) monitorowanie postępów realizacji projektu,
    d) wprowadzanie zmian w zakresie przedmiotowym badań,
    e) reagowanie na występujące ryzyka,
    f) bieżąca ocena cząstkowych efektów prac B+R,
    g) podejmowanie kluczowych decyzji, w tym również ewentualnego wcześniejszego
      zakończenia projektu (w przypadku braku możliwości osiągnięcia zakładanych
      efektów prac),
    h) opracowywanie z Kierownikiem Nadzoru nad Działem B+R dokumentów „Karta
      Rozwoju Produktu (Projektu)” i zatwierdzanie ich.
    Do obowiązków Pracowników zaangażowanych w projekty w ramach działalności B+R
    należy:
    a) przygotowywanie koncepcji innowacyjnych rozwiązań technologicznych nowych lub
      ulepszonych produktów bądź ulepszenia procesów produkcyjnych,
    b) sporządzanie dokumentacji (specyfikami) technicznej w zakresie procesu produkcji
      (marszruty produkcyjnej),
    c) wykonywanie prototypów produktów oraz ich testowanie,
    d) kontrola zgodności prototypu ze specyfikacją techniczną,
    e) przystosowywanie parametrów technologicznych pozwalających na seryjną
      produkcję produktów,
    f) wypełnianie dokumentów „Karta Rozwoju Produktu (Projektu)” z uwzględnieniem
      ewidencji czasu pracy związanej z działalnością badawczo-rozwojową.
    Powyższe obowiązki znajdują się w wewnętrznej dokumentacji Wnioskodawcy.
    Ponadto, Wnioskodawca dysponuje ewidencją czasu pracy, która w jasny, bezsprzeczny
    sposób wskazuje, ile godzin poświęcił dany Pracownik na działalność w zakresie B+R, jeżeli
    Pracownik zajmuje się również innymi zadaniami, które nie są związane bezpośrednio z
    działalnością badawczo-rozwojową. Ewidencja czasu pracy prowadzona jest za pomocą
    Karty Rozwoju Produktu (Projektu), gdzie zapisana jest zarówno ilość czasu, który dany
    Pracownik poświęcił na daną marszrutę (czynność w procesie technologicznym) w
    zakresie prac mu zleconych, jak i produkt, nad którym pracował.
    Wszystkie wyżej wymienione składniki kosztów Pracowników stanowią należności
    Pracowników z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz z tytułów, o których
    mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c u.p.d.o.f.
      2) koszty osobowe pracowników sprawujących funkcje nadzorcze i kierownicze nad
        pracami badawczo-rozwojowymi, w zakresie w jakim wykonywane przez nich
        czynności, w tym nadzorcze, związane są bezpośrednio z działalnością B+R opisane
        w stanie faktycznym;
      3) koszty nabycia i wytworzenia materiałów i surowców zużytych na wytworzenie
        prototypów nowych lub ulepszonych produktów bądź ulepszenia procesów
        produkcyjnych, w ramach działalności badawczo-rozwojowej opisanej w stanie
        faktycznym oraz wydatki na nabycie sprzętu oraz oprogramowania (w tym licencje)
        w części wykorzystanej na produkcję nowych, która jest wytwarzana w ramach
        działalności badawczo-rozwojowej opisanej w stanie faktycznym, które są określane
        na podstawie dokumentacji księgowej (faktur, zamówień handlowych, itp.), Karty

        Rozwoju Produktu (Projektu), gdzie zapisana jest zarówno ilość czasu, który dany
        Pracownik poświęcił na daną marszrutę (czynność w procesie technologicznym) w
        zakresie prac mu zleconych, jak i produkt nad którym pracował;
      4) koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
        wykorzystywanych w prowadzonej działalności związanej z realizacją danego
        projektu (w zakresie działalności badawczo-rozwojowej) - z wyłączeniem
        samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
        własnością.
    Koszty danego produktu (projektu) w zakresie działalności badawczo-rozwojowej są
    ewidencjonowane w specjalnie przeznaczonej do tego celu, odrębnej ewidencji w
    stosunku do każdego produktu (projektu) w postaci Karty Rozwoju Produktu (Projektu), co
    pozwala na szczegółową analizę kosztów przypisanych danemu produktowi w zakresie
    działalności badawczo-rozwojowej. Ta dodatkowa ewidencja kosztów projektów pozwala
    na wyodrębnienie kosztów, wraz z przypisaniem ich do danego produktu. Powyższe
    pozwala na śledzenie przebiegu produktu (projektu) oraz zapewnia przejrzystą ewidencję
    kosztów związanych z danych projektem B+R.
    VIII. Podsumowanie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż realizowane przez Niego projekty w ramach
    działalności badawczo-rozwojowej:
    1. są prowadzone w sposób systematyczny, według metodologu i harmonogramów
      określanych przez Kierownika Działu B+R posiadającego wiedzę, niezbędne
      doświadczenie oraz specjalistyczne wykształcenie zawodowe;
    2. są dokumentowane w ewidencji Wnioskodawcy w sposób pozwalający na ich
      wyodrębnienie w stosunku do seryjnej produkcji;
    3. dotyczą opracowywania i wytworzenia nowych produktów lub ulepszeń zmian w
      istniejących produktach lub procesach technologicznych;
    4. dotyczą wdrażania innowacyjnych rozwiązań na skalę przedsiębiorstwa.
    Ponadto Wnioskodawca oświadcza, iż:
    1. będzie prowadzić działalność w zakresie opisanym powyżej (tj. działalność B+R) również
      w przyszłości;
    2. nie posiada/nie posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w
      art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności
      innowacyjnej;
    3. nie otrzymał/nie otrzyma zwrotu w jakiejkolwiek formie kosztów wynagrodzeń
      Pracowników, materiałów, surowców i narzędzi oraz środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych wykorzystywanych do realizacji projektów z działalności
      B+R.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wniosek dotyczy 2024 r. i 2025 r. oraz przyszłych lat podatkowych w ramach zdarzenia
    przyszłego.
    Działalność gospodarczą Wnioskodawca rozpoczął w kwietniu 2009 r. Wznowienie jej
    prowadzenia nastąpiło w lipcu 2015 r. trwa nieprzerwanie do chwili obecnej.
    Wnioskodawca prowadzi i prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „x”,
    w okresie którego dotyczy wniosek. Na chwilę obecną nie planuje zmiany formy prawnej
    prowadzenia działalności gospodarczej, aczkolwiek nie można wykluczyć, iż w przyszłości
    podejmie decyzję o zmianie zmiany formy prawnej prowadzenia działalności gospodarczej.

    W okresie, którego dotyczy wniosek prowadzona była i jest podatkowa księga przychodów
    i rozchodów.
    W ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych opracowano oraz wdrożono
    zarówno ulepszone wersje dotychczasowych urządzeń, jak i zupełnie nowe maszyny,
    cechujące się wyższą wydajnością, nowoczesnymi rozwiązaniami technologicznymi oraz
    lepszymi parametrami użytkowymi.
    Twórczy charakter działań polegał m.in na:(...)
    Produkty, które powstały w wyniku prac B+R:(...)
    Technologie wykorzystane i ulepszone w ramach prowadzonych prac badawczo-
    rozwojowych:(...)
    Działania miały charakter twórczy, eksperymentalny i wymagały szeregu testów
    funkcjonalnych i konstrukcyjnych Wszystkie rozwiązania opracowywano z myślą o
    praktycznym zastosowaniu oraz przewadze konkurencyjnej urządzeń na rynku krajowym i
    zagranicznym.
    Efektem prac badawczo-rozwojowych w ramach każdego produktu była przede wszystkim
    większa moc urządzeń, większa efektywność działania, poprawa ergonomii łatwiejsza
    obsługa i serwisowanie urządzeń, co stanowiło odpowiedzieć na zapotrzebowanie
    klientów końcowych i dawało przewagę konkurencją Powyższe przełożono się na
    zwiększenie zainteresowania produktami Wnioskodawcy i inicjowało nowe trendy na
    rynku (maszynę .....- wcześniej tego typu rozwiązania nie istniały na rynku).
    Opracowane przez Wnioskodawcę produkty różnią się istotnie od rozwiązań dostępnych
    wcześniej zarówno w firmie Wnioskodawcy, jak i na rynku. Ich oryginalność wynika przede
    wszystkim z faktu, że były to pierwsze w swojej kategorii maszyny stworzone w
    odpowiedzi na konkretne potrzeby klientów, których dotąd nie obsługiwały żadne
    dostępne urządzenia. Firma Wnioskodawcy jako pierwsza:(...)
    Przykładowo należy wskazać, że jedno z rozwiązań Wnioskodawcy, tj.......
    Na moje pytanie o treści (...) jaki „nowy wytwór intelektualny” powstał w ramach każdego
    produktu;
    odpowiedział Pan, że: (...)
    Każdy z powyższych produktów zawiera nowe rozwiązania techniczne i funkcjonalne,
    które nie były wcześniej dostępne w moich urządzeniach, ani w ofercie konkurencji -
    stanowią więc wytwory intelektualne o charakterze twórczym, powstałe w ramach
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Kreacyjny charakter każdego produktu polegał na twórczym opracowaniu nowych
    rozwiązań konstrukcyjnych i funkcjonalnych, stworzonych od podstaw w odpowiedzi na
    konkretne potrzeby rynkowe i oczekiwania klientów.
    Produkty nie były kopiami istniejących rozwiązań, lecz zostały zaprojektowane od zera –
    bazując jedynie na dostępnych, kluczowych podzespołach (np......) – i połączone w
    unikalną całość w ramach własnych koncepcji projektowych.
    Wnioskodawca stosował:(...)
    Cele postawione w zakresie każdego produktu:(...)
    Cele osiągnięte:(...)
    Zasoby ludzkie, rzeczowe i finansowe:
      • Zasoby ludzkie:
        Prace były realizowane przez zespół projektowy składający się z właściciela firmy
        (koncepcja nadzór), projektanta (...)

      • Zasoby rzeczowe:
        Własne zaplecze produkcyjne -(...).
      • Zasoby finansowe:
        Finansowanie w całości ze środków własnych firmy bez wsparcia zewnętrznego.
        Koszty obejmowały zakup podzespołów wynagrodzenia pracowników oraz prace
        wdrożeniowe.
    Przed przystąpieniem do prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca dysponował:
      • wiedzą techniczną z zakresu budowy maszyn specjalistycznych do (...)
      • doświadczeniem praktycznym w projektowaniu, montażu i testowaniu urządzeń (...);
      • znajomością norm branżowych oraz oczekiwań klientów w Polsce;
      • wiedzą na temat doboru podzespołów ((...));
      • znajomością ograniczeń konstrukcyjnych wynikających z przepisów transportowych i
        użytkowych (np. (...)).
    W ramach prac badawczo-rozwojowych nad kolejnymi produktami Wnioskodawca:
      • zdobył i poszerzył wiedzę inżynieryjną dotyczącą (...),
      • zdobył i rozwinął kompetencje w zakresie (...),
      • nauczył się optymalizować produkty pod kątem ergonomii obsługi, ułatwiając
        codzienną pracę operatorów (np. (...)),
      • zdobył praktyczną wiedzę w zakresie efektywności (...).
    Wiedza była wykorzystywana w procesie projektowym i produkcyjnym w zakładzie
    produkcyjnym firmy. (...)
      • Wykorzystano wiedzę z zakresu: (...)
    Działania Wnioskodawcy były ukierunkowane na tworzenie nowych, bardziej efektywnych
    rozwiązań, niedostępnych wcześniej na rynku. Przykładem jest:
      • opracowanie i wdrożenie nowego (...),
      • stworzenie maszyny dedykowanej do (...).
    Opracowane rozwiązania:
      • (...).
    Połączono i kształtowano:
      • istniejącą wiedzę z zakresu (...),
      • połączono dane z testów terenowych z praktyką serwisową (np....),
      • skomponowano urządzenia z dostępnych wysokiej jakości komponentów w sposób
        nowatorski, który przyniósł efekt w postaci,
        o nowych produktów na rynku,
        o poprawy trwałości, efektywności i ergonomii,
        o przewagi konkurencyjnej.
    Do prac stanowiących działalność badawczo-rozwojową nie są zaliczane prace mające
    charakter rutynowy, ani okresowe zmiany wprowadzane do produktów znajdujących się w
    dostępnym katalogu Wnioskodawcy.

    Przedmiotem wniosku nie są:
      • czynności wdrożeniowe w zakresie opracowywanych produktów i usług,
      • produkcja seryjna,
      • serwisowanie - itp.,
      • prace spoza prac badawczo-rozwojowych.
    Koszty ponoszone przez Wnioskodawcę na realizację prac badawczo-rozwojowych
    mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonych przepisami
    art. 26e ust. 2. ust. 2a i ust. 3 ustawy o PIT.
    Koszty które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową
    były i są zaliczane w myśl przepisów ustawy o PIT do kosztów uzyskania przychodów w
    prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, w tym poprzez
    odpisy amortyzacyjne.
    Działalność gospodarcza Wnioskodawcy nie jest prowadzona na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej.
    Koszty mające podlegać odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej:
      • nie zostały/nie zostaną odliczone przez Wnioskodawcę od podstawy obliczenia
        podatku na innej zasadzie niż w ramach ulgi B+R;
      • nie zostały/nie zostaną uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na
        podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o PIT.
    Od bieżącego roku podatkowego (2025) prowadzona ewidencja umożliwia wyodrębnienie
    kosztów działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o PIT.
    Koszty działalności badawczo-rozwojowej były wyodrębniane w podatkowej księdze
    przychodów i rozchodów w okresie, którego dotyczy wniosek.
    Koszty działalności badawczo-rozwojowej były są wyodrębniane w podatkowej księdze
    przychodów i rozchodów w kolumnie 16, w okresie którego dotyczy wniosek.
    Pytania
      1. Czy prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia „od zera” nowego
        produktu na podstawie własnych badań rynku lub nowego produktu na podstawie
        zapotrzebowania zgłaszanego przez klienta, opisane w stanie faktycznym, stanowią
        działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., co
        uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 26e
        ust. 1 u.p.d.o.f.?
      2. Czy prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie modyfikowania
        (usprawniania) produktów już istniejących i ich wdrażania, opisane w stanie
        faktycznym, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38
        u.p.d.o.f. co uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z odliczenia, o którym mowa
        w art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f.?
      3. Czy w kosztach kwalifikowanych Wnioskodawca może uwzględnić, a następnie
        rozliczyć w ramach ulgi badawczo rozwojowej, koszty osobowe, wskazane w art.
        26e ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.f., pracowników Działu B+R zatrudnionych na podstawie
        umowy lub umowy o dzieło, umów zlecenia oraz osób zatrudnionych na podstawie
        umowy o pracę lub umowy o dzieło, umów zlecenia, które zostały zatrudnione
        zostały w innych działach, lecz wspomagających prace wyżej wymienionego Działu
        B+R - w części odpowiadającej pracy związanej z działalnością badawczo-rozwojową
        opisaną w stanie faktycznym?

      4. Czy w kosztach kwalifikowanych Wnioskodawca może uwzględnić, a następnie
        rozliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, koszty osobowe, wskazane w art.
        26e ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.f. pracowników sprawujących funkcje nadzorcze i
        kierownicze nad pracami badawczo-rozwojowymi, w zakresie w jakim wykonywane
        przez nich czynności, w tym nadzorcze, związane są bezpośrednio z działalnością
        B+R opisaną w stanie faktycznym?
      5. Czy w kosztach kwalifikowanych wskazanych w art. 26e ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.
        Wnioskodawca może rozliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej koszty nabycia
        materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością B+R
        opisana w stanie faktycznym powyżej?
      6. Czy w kosztach kwalifikowanych wskazanych w art. 26e ust. 3 u.p.d.o.f. -
        Wnioskodawca może uwzględnić, a następnie rozliczyć w ramach ulgi badawczo-
        rozwojowej, koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych (z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli,
        budynków i lokali będących odrębną własnością) opisanych w stanie faktycznym i
        wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej opisanej w
        stanie faktycznym?
    Wnioskodawca zastrzega, że zadane powyżej pytania 3 i 4 nie dotyczą poniesionych przez
    Wnioskodawcę w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika
    składek z tytułu tych należności określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń
    społecznych w związku z usprawiedliwioną nieobecnością pracownika, gdyż ta kwestia
    została już rozstrzygnięta w drodze interpretacji ogólnej Ministra Finansów nr DD8.
    8203.1.2021 z dnia 13 lutego 2024 r. w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów
    kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej poniesionych przez podatnika w danym
    miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych
    należności określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z
    usprawiedliwioną nieobecnością pracownika
    Pana stanowisko w sprawie
      1. Prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia „od zera” nowego
        produktu na podstawie własnych badań rynku lub nowego produktu na podstawie
        zapotrzebowania zgłaszanego przez klienta, opisane w stanie faktycznym, stanowią
        działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f. co uprawnia
        Wnioskodawcę do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 26e ust. 1 u.p.d.
        o.f.
      2. Prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie modyfikowania (usprawniania)
        produktów już istniejących i ich wdrażania, opisane w stanie faktycznym, stanowią
        działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f.. co
        uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 26e
        ust. 1 u.p.d.o.f.
      3. W kosztach kwalifikowanych Wnioskodawca może uwzględnić, a następnie rozliczyć
        w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, koszty osobowe, wskazane w art. 26e ust. 2
        pkt 1 i 1a u.p.d.o.f., pracowników Działu B+R zatrudnionych na podstawie umowy
        lub umowy o dzieło, umów zlecenia oraz osób zatrudnionych na podstawie umowy
        o prace lub umowy o dzieło, umów zlecenia, które zostały zatrudnione zostały w
        innych działach, lecz wspomagających prace wyżej wymienionego Działu B+R - w
        części odpowiadającej pracy związanej z działalnością badawczo-rozwojową
        opisaną w stanie faktycznym.

      4. W kosztach kwalifikowanych Wnioskodawca może uwzględnić, a następnie rozliczyć
        w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, koszty osobowe, wskazane w art. 26e ust. 2
        pkt 1 i 1a u.p.d.o.f., pracowników sprawujących funkcje nadzorcze i kierownicze nad
        pracami badawczo-rozwojowymi, w zakresie w jakim wykonywane przez nich
        czynności, w tym nadzorcze, związane są bezpośrednio z działalnością B+R opisaną
        w stanie faktycznym.
      5. W kosztach kwalifikowanych wskazanych w art. 26e ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.
        Wnioskodawca może rozliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej koszty nabycia
        materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością B+R
        opisana w stanie faktycznym powyżej.
      6. W kosztach kwalifikowanych wskazanych w art. 26e ust. 3 u.p.d.o.f. Wnioskodawca
        może uwzględnić, a następnie rozliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, koszty
        odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
        prawnych (z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali
        będących odrębną własnością) opisanych w stanie faktycznym i wykorzystywanych
        w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej opisanej w stanie faktycznym.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań 1-2
    Poprzez działalność badawczo-rozwojową rozumie się działalność twórczą, obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, która to działalność podejmowana jest w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań (art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f ).
    W kontekście badań naukowych istotny jest art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f. zgodnie, z którym
    przez badania naukowe rozumie się:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Tym samym, zgodnie z treścią art. 4 ust. 2 PrSzkolWyżN, badania naukowe rozumieć
    należy rozumieć jako działalność obejmującą badania podstawowe lub badania
    aplikacyjne. Badania podstawowe to prace „empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne” (art. 4 ust. 2 pkt 1
    PrSzkolWyżN).
    Badania aplikacyjne z kolei są rozumiane jako „prace mające na celu zdobycie nowej
    wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
    lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń” (art. 4 ust. 2 pkt 2 PrSzkolWyżN).
    Ponadto, prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f., to w świetle art. 4
    ust. 3 PrSzkolWyżN działalność, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie umiejętności i wiedzy aktualnie dostępnej, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych i oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeśli zmiany te również maja charakter ulepszeń.
    Biorąc pod uwagę wyżej wskazane przepisy, które definiują działalność badawczo-
    rozwojową, działalność taka znajduje swoje zastosowanie, w momencie, gdy realizowane
    projekty:
    1) mają twórczy charakter,

    2) mają określony cel, jakim jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie w
      celu tworzenia nowych rozwiązań, zastosowań,
    3) prowadzone są w sposób systematyczny.
    Pokrewne stanowisko w tym zakresie prezentowane jest również przez Ministerstwo
    Finansów, które w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących ulgi IP Box -
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (dalej: „Objaśnienia”), określiło, że: „Powyższe ukazuje, że ustawodawca
    użył, ale nie zdefiniował w ustawie o CIT i ustawie o PIT pojęć spoza ustaw podatkowych
    na potrzeby pełnego zrekonstruowania definicji działalności badawczo-rozwojowej
    mającej znaczenie dla zastosowania przepisów podatkowych. Dotyczy to nie tylko
    stosowania omawianej preferencji IP Box, ale i obowiązującej w polskim systemie prawa
    podatkowego ulgi badawczo-rozwojowej. W konsekwencji kryteria działalności badawczo-
    rozwojowej:
    i. twórczość,
    ii. systematyczność oraz
    iii. zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
        zastosowań
    - powinny być rozumiane na gruncie ustawy o CIT oraz ustawy o PIT tak, jak są rozumiane
      zgodnie z ich językowym znaczeniem w świetle aktów prawnych, do których odwołuje
      się ustawodawca w ww. ustawach podatkowych”.
    Wyżej wymienione kryteria muszą być spełnione kumulatywnie, aby uznać daną
    działalność za działalność badawczo-rozwojową.
    Działalność badawczo-rozwojowa podatnika musi więc spełniać powyższe kryteria na co
    wskazuje także orzecznictwo, m.in.:
      a) WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 5 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Po 51/20,
      b) WSA w Krakowie w wyroku z dnia 27 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 481/19 lub
      c) WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 9 października 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 990/19).
    Warto zaznaczyć, iż opracowaniu międzynarodowym (Podręcznik Frascati, Zalecenia
    dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i
    rozwojowej, OECD 2015 r. s 44-45., dalej jako: Podręcznik Frascati) definicja badań
    naukowych różni się nieco od tej, którą prezentują polskie ustawy wskazane powyżej. W
    definicji tej użyto bowiem między pojęciami „badania rozwojowe” a „prace rozwojowe”
    spójnika „i”, w polskim brzmieniu zastosowano z kolei spójnik „lub”. Oznacza to, iż w
    brzmieniu zaproponowanym przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (dalej
    jako: „ OECD”), działalność badawcza i rozwojowa obejmują trzy rodzaje działalności, tj.
    badania podstawowe, badania aplikacyjne i prace rozwojowe. Zastosowana koniunkcja
    determinuje nierozerwalne połączenie badań naukowych z pracami rozwojowymi.
    W polskim ustawodawstwie brak jest takiego nierozerwalnego połączenia, ponieważ
    skonstruowano definicję w oparciu o alternatywę nierozłączną, tj. spójnik „lub”. Daje to
    możliwość rozumienia działalności badawczo-rozwojowej jako badań naukowych i prac
    rozwojowych w sposób łączny, ale również na rozumienie takiej działalności jako jedynie
    badań naukowych lub jedynie jako prac rozwojowych.
    Twórczość nie została zdefiniowana w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ani w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. W takiej sytuacji
    należy posiłkować się definicją tegoż pojęcia zawartą w słowniku języka polskiego. Przez
    twórczość, w rozumieniu słownikowym określa się tworzenie czegoś, zdolność twórczą

    (Słownik języka polskiego PWN https//sip.pwn.pl/szukał/twórczość.html), Zdolność taka
    cechuje się możliwością wytwarzania m.in. czegoś, co jest nowe i ma charakter użytkowy
    (Encyklopedia PWN: https //encyklopedia.pwn.pl/szukaj/twórczość.html).
    W odniesieniu do działalności badawczo-rozwojowej twórczość „może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, ze w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika” (Objaśnienia).
    Co niezwykle istotne, twórczość w stopniu minimalnym przejawia się jedynie na skalę
    działalności prowadzonej przez danego podatnika. Oznacza to, iż na potrzeby prac
    badawczo-rozwojowych w swoim przedsiębiorstwie, podatnik opracowuje nowe lub
    ulepszone procesy, usługi bądź produkty, nawet jeśli podobne rozwiązania technologiczne
    funkcjonują już w ramach działalności innego podmiotu. Wymagany element nowości,
    będący rezultatem pracy twórczej podatnika może opierać się na dostępnej już wiedzy.
    Rozróżnić bowiem należy taką działalność twórczą przedsiębiorcy od nowo nabytej wiedzy
    poprzez odkrycie naukowe (Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 lipca 2023 r. sygn. akt I SA
    /Gd 468/23 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 1 sierpnia 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 461/23).
    Potwierdzenie znaleźć można także w Objaśnieniach, w których czytamy, że: „Działalność
    twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat
    (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych
    rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień
    nie ma znaczenia. Ponadto, uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo-
    rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę
    przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac
    badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet
    jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość
    działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych
    koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej
    podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już funkcjonujących u podatnika”.
    Twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawia się w jej kreatywnym charakterze,
    nowatorskim, oryginalnym pomyśle. Działalność ta musi nastawiona być na tworzenie
    nowatorskich, unikatowych rozwiązań, które nie mają charakteru odtwórczego (Wyrok
    WSA w Łodzi z dnia 1 grudnia 2020 r. sygn. akt I SA/Łd 443/20). Kluczowym elementem
    przemawiającym za twórczością będzie więc proces myślowy, wysiłek intelektualny
    podatnika.
    Wspomniany wyżej Podręcznik ... w swojej treści twórczość działalności badawczo-
    rozwojowej koreluje z kreatywnością będącą wynikiem wysiłku intelektualnego człowieka.
    Wyłączeniu podlega więc działalność rutynowa w przedsiębiorstwie. Z kolei działalnością
    twórczą będzie już wykonywanie stałych zadań, ale w oparciu o nowo opracowane metody.
    Pracą o twórczym charakterze będzie zatem opracowywanie nowych rozwiązań, narzędzi
    czy koncepcji, które w takim ujęciu nie występowały wcześniej w praktyce gospodarczej, co
    stanowić będzie o ich innowacyjności. Takie działania będą wyróżniać się na tle już
    występujących i praktykowanych w danym okresie metod lub rozwiązań. Za przejaw
    twórczości uznane będą również prace związane z opracowywaniem projektów
    pilotażowych, czy prototypów. Zaliczać będzie się tutaj cały proces intelektualny, a więc
    także wszelkie testy, modele lub demonstracje.
    Definicja słownikowa określa systematyczność jako robienie czegoś regularnie i starannie;
    proces zachodzący stale od dłuższego czasu; działania prowadzone w sposób
    uporządkowany, zgodnie z określonym systemem (Słownik Języka Polskiego PWN httPs
    //sip.pwn.pl/szukai/systematYCznośćhtml).
    Zgodnie z Objaśnieniami: „W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-
    rozwojowej słowo systematyczny występuje w sformułowaniu podejmowaną (działalność)

    w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań
    podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmującą prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzoną
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prące badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. (...) Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził
    chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do
    osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność
    systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”.
    Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona w sposób systematyczny odnosi się do
    prowadzenia działalności w sposób uporządkowany, zgodnie z przyjętym systemem, która
    podejmowana jest w określonym celu. W tym znaczeniu działanie systematyczne oznacza
    zaplanowanie, a następnie wykonanie nawet jednego projektu badawczo-rozwojowego,
    ponieważ systematyczność będzie się w takiej sytuacji odnosiła do harmonogramu tego
    konkretnego przedsięwzięcia. Systematyczność i wynikające z niej uporządkowanie
    przejawia się poprzez odpowiednią dokumentację, tutaj w postaci harmonogramu,
    raportów z poszczególnych etapów prac lub ewidencji czasu pracy pracowników
    zaangażowanych w działalność badawczo-rozwojową. Z Podręcznika Frascati
    wywnioskować dodatkowo można, iż przy ustalaniu kryterium systematyczności
    pomocnym jest określenie celu projektu badawczo-rozwojowego, jak również źródła jego
    finansowania. Świadczy to bowiem o efektywnej strukturze zarządzania i
    sprawozdawczości, którą można wykorzystać nie tylko w ramach dużych projektów, ale
    także tych na mniejszą skalę, gdzie zespół projektowy liczy jedynie kilku pracowników
    badawczych. Dokumentacja ta jest istotna z punktu widzenia zgodności z
    przeprowadzanymi w ramach projektu badawczo-rozwojowego działaniami, którego
    celem jest zaspokojenie określonych potrzeb i w ramach którego podatnik dysponuje
    własnymi zasobami finansowymi, jak i ludzkimi.
    Ostatnie kryterium, tj. kryterium zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych
    zasobów należy z kolei rozumieć jako potencjał wykorzystania zwiększonych
    prowadzonymi pracami badawczo-rozwojowymi zasobów wiedzy. W Objaśnieniach
    skonstruowane zostało pomocnicze rozróżnienie, by ułatwić zdefiniowanie pojęć
    „zwiększenia zasobów wiedzy” oraz „wykorzystania już istniejącej lub zwiększonej wiedzy
    do tworzenia nowych zastosowań”. Pierwsze pojęcie znajduje zastosowanie w odniesieniu
    do badań naukowych, drugie natomiast związane jest przede wszystkim z prowadzeniem
    prac rozwojowych. Jak w przypadku pozostałych kryteriów, ważną rolę odgrywa
    prawidłowa dokumentacja działalności innowacyjnej Podręcznik Frascati precyzuje, iż
    zawarte winny w niej być cele powziętego projektu badawczo-rozwojowego, które wprost
    odnoszą się do zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania jej do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Powyższe potwierdza m.in. interpretacja Dyrektora Informacji Skarbowej z dnia 14 marca
    2017 r. sygn. 1462-IPPB5.4510.21.2017.2 MR, w której wskazano, że: „ (...) innowacja jest to
    każda zmiana, która coś ulepsza, daje nową jakość lub pozwala stworzyć nowy produkt,
    usługę bądź nową jakość. Mozę to być zmiana radykalna, dająca zupełnie nowy produkt
    ale również cząstkowa, prowadzona do udoskonalenia produktu Dlatego też definicja tego
    słowa jest bardzo szeroka”.
    Również w Interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 kwietnia 2019
    r. sygn. 0114-KDIP3-1 4011.143 2019.1.ES, wskazano, iż: „Z ustawowej definicji wynika
    zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy (...) z art. 5a pkt 38 ww. ustawy
    wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny

    sposób czyli chodzi o bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w
    przyszłości, jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych przy jednoczesnym
    założeniu, że podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego
    rodzaju Przesłankę tę należy zatem rozumieć jako zakaz obejmowania ulgą
    incydentalnych działań podatnika. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj.
    powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do
    tworzenia nowych zastosowań”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wszelkie wskazane wyżej cechy występują w przypadku
    opisanych w stanie faktycznym realizowanych przez Niego prac. Działalność pracowników
    zespołu B+R w zakresie opisanym w stanie faktycznym jest procesem niezwykle złożonym,
    wymagającym przeprowadzenia wielu badań oraz prób w celu uzyskania zadowalających
    rezultatów. Zatem ta działalność ma charakter wybitnie twórczy. W powyższym procesie
    konieczne jest także wykorzystanie specjalistycznej wiedzy i doświadczenia pracowników
    wynikającego z poprzednio przeprowadzonych prac badawczo-rozwojowych.
    Powyższe działania podejmowane w sposób usystematyzowany według wskazanej
    powyżej procedury prowadzenia prac badawczo-rozwojowych i są ukierunkowane na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Na etapie tworzenia nowych produktów własnych i ich wdrażania: tworzenia „od zera”
    nowego produktu na podstawie zapotrzebowania zgłaszanego przez klienta poprzez
    zaprojektowanie nowego produktu; opracowywania i wdrażania usprawnień na
    produkcie, prowadzących do zwiększenia funkcjonalności produktów przedsiębiorstwa
    Klienta Wnioskodawca wykonuje bądź zleca szereg prób i testów. Wyniki
    przeprowadzanych prac pozwalają udoskonalać i poprawiać pożądane parametry,
    niezbędne do osiągnięcia zadowalających rezultatów już na etapie finalnym, czyli
    produkcyjnym. Wykonywane prace dają możliwość ciągłych modyfikacji, których skutkiem
    końcowym ma być stworzenie nowego innowacyjnego produktu lub udoskonalenie
    istniejącego produktu lub ulepszenie procesu.
    Prace rozwojowe, zgodnie z art. 4 ust. 3 PrSzkolWyżN stanowią działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy I
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług. Wyłączeniu podlega działalność związana z
    rutynowym i okresowym wprowadzaniem zmian do przedstawionym w zdaniu
    wcześniejszym katalogu działalności, nawet jeżeli zmiany takie posiadają charakter
    ulepszeń.
    W ramach prac rozwojowych dochodzi do połączenia wyników prac badawczych z wiedzą
    techniczną, co ma na celu wprowadzenie do produkcji nowego lub też zmodernizowanego
    wyrobu, nowej technologii, czy nowego systemu organizacji (tak interpretacja
    indywidualna z dnia 11 sierpnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.305.2023.2.MR1).
    Podobnie do badań naukowych, podatnik obowiązany jest do konfrontacji cech prac
    rozwojowych z prowadzącą przez siebie działalnością, ponieważ tylko mając jednoznaczny
    i niebudzący wątpliwości obraz stanu faktycznego, w przypadku zwrócenia się do
    właściwego organu z wnioskiem o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego,
    organ ten jest w stanie potwierdzić spełnianie przez wnioskodawcę definicyjnych
    przesłanek. Do samodzielnych kompetencji organu nie należy bowiem inicjatywa
    kwalifikowania charakteru i zakresu prowadzonej działalności pod kątem ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce oraz zdefiniowanych tam pojęć (tak wyrok WSA w Szczecinie
    z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 862/21). Organ dokonuje w tym wypadku oceny
    działalności podatnika, czy spełnia ona przesłanki badań naukowych lub prac
    rozwojowych, a ocena ta stanowi element kwalifikacji prawnopodatkowej aktywności

    wnioskodawcy, ponieważ, choć definicje te wywodzą się z innej gałęzi prawa, odnoszą się
    do nich wprost przepisy prawnopodatkowe (por. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2023 r.
    sygn. akt II FSK 943/22).
    Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytania 1
    Przenosząc przedstawioną powyżej analizę definicji prac badawczo-rozwojowych do
    wskazanej w pytaniu nr 1 działalności badawczo-rozwojowej warto zauważyć, że:
    a) dotyczy ona tworzenia „od zera” nowego produktu na podstawie własnych badań
      rynku lub nowego produktu na podstawie zapotrzebowania zgłaszanego przez
      klienta;
    b) posiada ona charakter twórczy, z racji tego, ze dokonywane przez
      wyspecjalizowanych pracowników zespołu B+R działania służą doprowadzeniu do
      stworzenia „od zera” nowego produktu (zlecenia) na podstawie własnych badań
      rynku;
    c) prace badawczo-rozwojowe są wykonywane w ściśle uporządkowany sposób, przy
      uwzględnieniu odpowiedniego systemu, harmonogramu oraz wcześniej
      przygotowanego planu;
    d) nad realizacją prac czuwają pracownicy zespołu B+R zatrudnieni na umowę o pracę
      lub umowy o dzieło, posiadający bogate doświadczenie, zdobyte w ramach
      wcześniej prowadzonych prac badawczo-rozwojowych oraz specjalistyczną wiedzę,
      konieczną w kontekście realizacji projektów badawczo-rozwojowych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 u.p.
    d.o.f. stanowi tworzenie „od zera” nowego produktu na podstawie zapotrzebowania
    zgłaszanego przez klienta poprzez zaprojektowanie nowego produktu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, taka działalność ma walor działalności innowacyjnej i badawczo-
    rozwojowej na skalę przedsiębiorstwa, ponieważ realizacja „od zera” nowego produktu na
    podstawie zapotrzebowania zgłaszanego przez klienta poprzez zaprojektowanie nowego
    produktu - wymaga kreatywnego, twórczego podejścia, przeanalizowania możliwości
    „wytworzenia” nowego produktu oraz przygotowania optymalnego rozwiązania.
    Do realizacji takich projektów niezbędne jest posiadanie odpowiedniego zespołu
    ludzkiego posiadającego wysokie kompetencje i know-how, w zakresie produkcji
    spożywczej i związanego z nią projektowania i wdrażania innowacyjnych, twórczych
    rozwiązań technicznych oraz odpowiedniego parku maszynowego i innych
    specjalistycznych urządzeń.
    Każde zlecenie wymagające prac badawczo-rozwojowych jest wykonywane według z góry
    określonego schematu (opisanego powyżej) prowadzenia prac badawczo-rozwojowych w
    celu osiągnięcia oczekiwanych przez klientów parametrów, co jednoznacznie wskazuje, iż
    działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy jest prowadzona w sposób
    uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Powyższa działalność Wnioskodawcy ma na celu łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich.
    Przedstawione stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wskazane wyżej cechy
    poświadczają badawczo-rozwojowy charakter działalności potwierdza wiele interpretacji
    wydanych przez organy podatkowe w pokrewnych stanach faktycznych.
    Przykładem takich interpretacji są np.:

    • interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25
      października 2019 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.441.2019.1.JKT;
    • interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23
      października 2019 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.372.2019.1.JS.
    Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące pytania nr 2
    Przenosząc przedstawioną powyżej analizę definicji prac badawczo-rozwojowych do
    wskazanej w pytaniu nr 2 działalności badawczo-rozwojowej warto zauważyć, że:
    a) dotyczy ona modyfikacji produktów własnych i ich wdrażania,
    b) posiada ona charakter twórczy, z racji tego, że dokonywane przez
      wyspecjalizowanych pracowników zespołu B+R działania służą doprowadzeniu do
      stworzenia nowego produktu własnego, który nie występuje do tej pory na rynku, i
      jego wdrożenie,
    c) prace badawczo-rozwojowe są wykonywane w ściśle uporządkowany sposób, przy
      uwzględnieniu odpowiedniego systemu, harmonogramu oraz wcześniej
      przygotowanego planu,
    d) nad realizacją prac czuwają pracownicy zespołu B+R zatrudnieni na umowę o pracę
      lub umowy o dzieło, posiadający bogate doświadczenie, zdobyte w ramach
      wcześniej prowadzonych prac badawczo-rozwojowych oraz specjalistyczną wiedzę,
      konieczną w kontekście realizacji projektów badawczo-rozwojowych.
    Opisywane działania B+R dotyczą procesów, w których Wnioskodawca, poprzez badanie
    rynku stara się wywnioskować jakie są jego faktyczne oczekiwania. Podejmowane przez
    Wnioskodawcę prace badawczo-rozwojowe mają na celu modyfikacje produktu własnego i
    jego wdrożenie. Działania B+R w tym obszarze rozpoczynają się od prac związanych z
    oceną własnego pomysłu modyfikacji Wnioskodawcy. W następnej kolejności
    Wnioskodawca przystępuje do etapu projektowania, tworzenia prototypu, jego
    testowania, aby finalnie zakończyć proces modyfikacji produktu własnego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 u.p.
    d.o.f. stanowią opracowywane przez Wnioskodawcę modyfikacje produktów własnych i
    ich wdrażanie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, taka działalność ma walor działalności innowacyjnej i badawczo-
    rozwojowej na skalę przedsiębiorstwa, ponieważ modyfikowanie produktów własnych i
    ich wdrażanie - wymaga kreatywnego, twórczego podejścia oraz przygotowania
    optymalnego rozwiązania.
    W takim przypadku chodzi o modyfikację produktu własnego i jego wdrożenie, dysponując
    tylko i wyłącznie pomysłem samego Wnioskodawcy na produkt. Produkt ten stanowiłby
    dla Wnioskodawcy zmodyfikowany produkt i jednocześnie poszerzał dotychczasową Jego
    ofertę. Proponowane rozwiązanie musi zarazem spełniać założone przez Wnioskodawcę
    cele projektowe oraz stosowne normy techniczne, itp.
    Do realizacji takich projektów niezbędne jest posiadanie odpowiedniego zespołu
    ludzkiego posiadającego wysokie kompetencje i know-how, w zakresie działalności
    Wnioskodawcy i związanego z nią projektowania i wdrażania innowacyjnych, twórczych
    rozwiązań technicznych oraz odpowiednich urządzeń.
    Każdy projekt własny wymagający prac badawczo-rozwojowych jest wykonywany według z
    góry określonego schematu (opisanego powyżej) prowadzenia prac badawczo-
    rozwojowych w celu osiągnięcia oczekiwanych przez Wnioskodawcę założeń, parametrów
    itp., co jednoznacznie wskazuje, iż działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy jest
    prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego
    systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych
    celów do osiągnięcia.

    Powyższa działalność Wnioskodawcy ma na celu łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich.
    Nie ulega wątpliwości, iż zgodnie z wyżej wskazanymi przesłankami działalność badawczo-
    rozwojowa musi mieć także określony cel. Celem tym zgodnie z Objaśnieniami
    podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania
    dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, jest nakierowanie
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Działania podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach prac badawczo-rozwojowych z
    całą pewnością zwiększają zasób wiedzy. Pracownicy realizujący zadania w ramach
    projektu uzyskują specjalistyczną wiedzę. Uzyskiwana, w ramach kolejnych projektów,
    wiedza pozwoli na tworzenie coraz to nowszych, lepszych i bardziej innowacyjnych
    rozwiązań technologicznych pozwalających na tworzenie i wdrażanie coraz to nowszych
    modyfikacji produktów własnych. Z całą pewnością realizowane prace badawcze w
    konsekwencji skutkują ciągłym zwiększaniem zasobów wiedzy posiadanych przez
    pracowników Wnioskodawcy. Z kolei zwiększane w ramach kolejnych prac badawczo-
    rozwojowych, zasoby wiedzy wykorzystywane będą do tworzenia nowych rozwiązań.
    Co ważne, działalność badawczo-rozwojowa w zakresie modyfikacji produktów własnych i
    ich wdrażania jest wykonywana przez pracodawcę w systematyczny sposób. Tym samym,
    działania podejmowane są w sposób zaplanowany, a osiąganie wyznaczonych celów jest
    na bieżąco monitorowane. Każdy projekt jest realizowany według z góry określonej
    procedury prac badawczo-rozwojowych. Zatem działalność badawczo-rozwojowa
    Wnioskodawcy w powyższym zakresie prowadzona jest w sposób uporządkowany, według
    ściśle określonego systemu, w sposób metodyczny oraz z góry zaplanowany.
    Przedstawione stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wskazane wyżej cechy
    poświadczają badawczo-rozwojowy charakter działalności potwierdza wiele interpretacji
    wydanych przez organy podatkowe w pokrewnych stanach faktycznych.
    Przykładem takich interpretacji są np.:
    • Interpretacja indywidualna z dnia 4 marca 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.727.2023.1.JMS;
    • Interpretacja indywidualna z dnia 4 stycznia 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.643.2023.2.JMS.
    Stanowisko ogólne Wnioskodawcy w zakresie pytań 3 i 6
    Za określone mianem standardowych kosztów kwalifikowanych uznaje się w ramach ulgi
    badawczo-rozwojowej, odpowiednio na podstawie katalogu zawartego w art. 26e ust. 2-3
    u.p.d.o.f. tylko takie koszty, które odnoszą się do:
      1) należności ze stosunku pracy i umów cywilnoprawnych oraz składek
        ubezpieczeniowych,
      2) nabycia materiałów i surowców,
      3) nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego,
      4) ekspertyz, opinii, usług doradczych,
      5) odpłatnego korzystania z aparatury naukowo-badawczej lub nabycia usługi
        wykorzystania aparatury naukowo-badawczej,
      6) uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z
        rejestracji wzoru przemysłowego,

      7) odpisów amortyzacyjnych od kosztów prac rozwojowych,
      8) odpisów amortyzacyjnych od pozostałych środków trwałych bądź wartości
        niematerialnych i prawnych.
    Podatnikom przysługuje prawo odliczenia, co do zasady 100 % standardowych kosztów
    kwalifikowanych poniesionych na działalność badawczo-rozwojową (art. 26e ust. 7 pkt 3 u.
    p.d.o.f.). Prawo odliczenia nawet 200 % kosztów kwalifikowanych odnosi się jedynie do
    kosztów poniesionych na należności ze stosunku pracy i umów cywilnoprawnych oraz
    składek ubezpieczeniowych.
    Przyjmując założenie, iż prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność opisaną w pkt III
    można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f.
    uprawniać to będzie Wnioskodawcę do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art.
    26e ust. 1 u.p.d.o.f.
    Koszty realizacji opisanych we wniosku prac Wnioskodawca ponosi ze środków własnych.
    Wnioskodawca zaznacza, że do kosztów kwalifikowanych zalicza tylko te koszty, które nie
    zostaną zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie.
    Zgodnie z art. 26e ust. 8 u.p.d.o.f., podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w
    art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f. są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione koszty
    kwalifikowane podlegające odliczeniu. Ponadto, art. 24a ust. 1b u.p.d.o.f. wskazuje na
    konieczność wyodrębnienia w ewidencji rachunkowej kosztów działalności B+R.
    W konsekwencji, podatnikowi podatku PIT przysługuje prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym pod
    warunkiem, że:
      1) poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 w
        zw. z art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f.,
      2) koszty działalności badawczo-rozwojowej stanowiły dla niego koszty uzyskania
        przychodów w rozumieniu u.p.d.o.f.,
      3) koszty działalności B+R mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych
        określonym przepisami art. 26e ust. 2-3 u.p.d.o.f.,
      4) w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b u.p.d.o.f. wyodrębnił koszty
        działalności badawczo-rozwojowej,
      5) wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
      6) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
        u.p.d.o.f.,
      7) koszty kwalifikowane nie zostały mu zwrócone w jakiekolwiek formie.
    Należy zauważyć, że przepisy u.p.d.o.f. nie zawierają dodatkowych warunków, jakie
    podatnik powinien spełnić w przypadku, gdy postanowi on ujmować koszty prac
    badawczo-rozwojowych dla celów podatkowych zgodnie z art. 22 ust. 7b pkt 1 albo punkt
    2 albo punkt 3 u.p.d.o.f. W rezultacie, zgodnie z wyborem podatnika, w przypadku
    prowadzenia prac badawczo-rozwojowych ich koszty mogą być przez podatnika
    rozpoznawane jako koszty podatkowe w trakcie trwania tych prac, bądź jednorazowo na
    moment ich zakończenia, albo też podatnik może rozpoznawać koszty tych prac poprzez
    odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych.
    Wnioskodawca może zatem podjąć decyzję o sposobie potrącalności wydatków
    związanych z pracami badawczo-rozwojowymi, a następnie stosując ulgę i obliczając
    wysokość kosztów kwalifikowanych, ujętych uprzednio w rachunku podatkowym jako
    koszt, odliczyć je od podstawy opodatkowania w roku podatkowym, w którym dany koszt
    został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

    Zgodnie z art. 22 ust. 7b u.p.d.o.f., od decyzji Wnioskodawcy zależy forma rozliczania
    wydatków ponoszonych z tytułu prac badawczo-rozwojowych.
    Wybrana przez Wnioskodawcę metoda zaliczenia wydatków dotyczących działalności
    badawczo-rozwojowej do kosztów uzyskania przychodów decydowała będzie o
    momencie, w którym uprawniony on będzie do skorzystania z ulgi na działalność
    badawczo-rozwojowa w związku z ponoszonymi kosztami (przy założeniu, ze koszty te
    spełnią warunki klasyfikacji jako koszty kwalifikowane w ramach powyższej ulgi).
    Potwierdzeniem tego stanowiska jest np. interpretacja indywidualna z dnia 27 lutego 2019
    r. sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.596.2018.4.RR.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań 3-4
    Za koszty kwalifikowane, na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1-1a u.p.d.o.f., uznaje się koszty
    wynagrodzeń z tytułu umowy o pracę, umów cywilnoprawnych, np. umowa zlecenie, czy
    umowa o dzieło oraz koszty poniesione przez pracodawcę z tytułu składek w oparciu o
    stosowne przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych.
    W rozumieniu organów, za pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności
    badawczo-rozwojowej należy uznać takich pracowników, którzy obiektywnie mogą
    przyczynić się do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych, nie jest natomiast konieczne
    powstanie faktycznego efektu wyników pracy tych osób (interpretacja indywidualna z dnia
    20 marca 2017 r. sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.1086 2016.TS).
    Ponadto do kosztów kwalifikowanych włączane są także części wynagrodzenia
    przypadające na czas urlopu, choroby bądź też innej usprawiedliwionej nieobecności
    pracownika (tak wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 czerwca 2019 r. sygn. akt III SA/Wa
    2665/18, którego stanowisko potwierdził następnie NSA w wyroku z dnia 1 września 2022
    r. sygn. akt II FSK 3033/19, co ostatecznie zostało potwierdzone w interpretacji ogólnej
    Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2024 r. nr DD8.8203.1.2021).
    Co zostało potwierdzone przez NSA, kosztem kwalifikowanym będzie nie tylko
    wynagrodzenie zasadnicze pracownika, ale również wszelkie inne dodatki np. premie,
    ekwiwalent za niewykorzystany urlop (tak wyrok NSA z dnia 11 października 2022 r. sygn.
    akt II FSK 364/20).
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszty osobowe pracowników Zespołu B+R zajmującego się
    działalnością w zakresie wskazanym w stanie faktycznym zatrudnionych na umowy o
    pracę oraz osób zatrudnionych na podstawie umowy o dzieło, które zostały zatrudnione w
    innych działach, lecz wspomagających prace wyżej wymienionego zespołu - w części
    odpowiadającej pracy związanej z działalnością badawczo-rozwojową, podatnik może
    uznać za koszt kwalifikowany na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.f.
    Wskazany przepis za koszty kwalifikowane uznaje:
    a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 u.
      p.d.o.f. przychody ze stosunku pracy, służbowego, pracy nakładczej oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
      dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    b) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 u.p.d.o.
      f. pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych
      należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie
      ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie

      usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu
      przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło w danym miesiącu.
    Powyższe oznacza, że do kosztów kwalifikowanych można zaliczyć wydatki poniesione na
    pracowników wykonujących prace B+R, tj. wydatki na wynagrodzenie zasadnicze, premie
    uznaniowe, dodatki za godziny popołudniowe, dodatki za godziny nocne, dodatki za
    system czterobrygadowy, ekwiwalent za system czterobrygadowy, wynagrodzenie za czas
    urlopu, premie kwotowe, dodatki za dodatkowe czynności, ryczałt za dodatkowe
    czynności, akord, dodatki brygadzistowskie, dodatki funkcyjne, prowizje, stanowiące
    przychody ze stosunku pracy, jak również sfinansowane przez płatnika składki z tytułu
    tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, tj. składki na
    ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz wypadkowe.
    W skład kosztów osobowych Pracowników i kosztów osób zatrudnionych na podstawie
    umowy o pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło wchodzą należności, o których mowa
    art. 12 ust. 1 oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należność określone w
    ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
    części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu oraz rozumieją
    poniesione w danym miesiącu należności z tytułów o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c
    oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
    dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej
    czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy
    zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszty osobowe pracowników sprawujących funkcje nadzorcze i
    kierownicze nad pracami badawczo-rozwojowymi, w zakresie w jakim wykonywane przez
    nich czynności, w tym nadzorcze, związane są bezpośrednio z działalnością B+R podatnik
    może uznać za koszt kwalifikowany na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.f. w
    zakresie, w jakim nie zostaną Mu zwrócone.
    Zgodnie z podręcznikiem Frascati „Proponowane procedury standardowe dla badań
    statystycznych w zakresie działalności badawczo-rozwojowej” (obowiązującym w krajach
    OECD do celów statystycznych), zawierającym procedury standardowe dla badań
    statystycznych w zakresie działalność badawczo-rozwojowej, w statystyce badawczo-
    rozwojowej przyjęło się, że dane odnoszące się do nakładów finansowych związanych z
    pracownikami B+R powinny obejmować „pełen koszt działalności badawczo-rozwojowej”,
    którego poniesienie jest „niezbędne do prawidłowej realizacji działalności B+R”.
    Podręcznik wskazuje, że do prac B+R należy zaliczać również:
      1) wykonywanie prac naukowo-technicznych na potrzeby projektów (projektowanie i
        przeprowadzanie eksperymentów i badań, konstruowanie prototypów itd.);
      2) planowanie i kierowanie projektami B+R, szczególnie w ich aspekcie naukowo-
        technicznym;
      3) przygotowywanie raportów cząstkowych i końcowych dla projektów badawczo-
        rozwojowych, szczególnie w odniesieniu do aspektów związanych z pracami
        badawczo-rozwojowymi;
      4) obsługa administracyjna/koordynacja/kierowanie projektami badawczo-
        rozwojowymi.
    Mając powyższe na uwadze, do pracowników zajmujących się działalnością B+R należy
    zaliczyć wszystkie osoby zatrudnione bezpośrednio przy działalności B+R. W szczególności
    do osób takich należy zaliczyć również osoby, które zajmują się choćby w części,

    czynnościami takimi jak czynności administracyjne bezpośrednio i nierozłącznie związane
    z pracami B+R, kierowanie działalnością B+R w aspekcie technicznym, raportowanie i
    konsultowanie w zakresie wykonywanej działalności B+R. czy też rekrutacja pracowników
    do działalności B+R.
    Zatem również czynności o charakterze nadzorczym, czy kierowniczym, jeżeli są związane
    bezpośrednio z działalnością B+R, należy zaliczyć do działań stanowiących prace
    badawczo-rozwojowe.
    Czynności nadzorcze i kierownicze w ramach opisanych działań B+R są koniecznym
    elementem tychże działań. Skoro działalność pracowników nadzorowanych i kierowanych
    jest twórcza, to tym bardziej należy tę cechę przypisać działaniom Koordynatora
    projektów B+R, pod którego nadzorem przeprowadzane są prace badawczo-rozwojowe.
    Czynności mające konstytuować działalność B+R oraz wskazane zadania osób
    nadzorujących spełniają także kryterium celowości, to jest podejmowane są celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 maja 2018 r. sygn. 0111-
    KDIB1-3.4010.159.2018.1.IZ wskazano, że wynagrodzenia osób pełniących w Spółce
    funkcje kierownicze w zakresie w jakim wykonywane przez nich czynności, w tym
    nadzorcze związane są bezpośrednio z działalnością badawczo-rozwojową mogą stanowić
    koszt kwalifikowany.
    Powyższa teza znajduje także pośrednie potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych,
    w których organy podatkowe nie wyłączają z grupy kosztów kwalifikowanych kadry
    managerskiej i dyrektorskiej - m.in interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 20 marca 2017 r. nr 2461-IBPB-1-3.4510.1184.2016.1.TS oraz
    interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 sierpnia
    2022 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.258.2022.2 PC.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie także w Wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/GI 1588/19,
    zgodnie że wykorzystanie swojej wiedzy technicznej i doświadczenia w procesie B+R bez
    wątpienia wyczerpuje ustawowe kryterium „wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań”. Sąd zgodził się z wnioskodawcą, że wynagrodzenia takich osób wraz
    z należnymi składkami na ubezpieczenia społeczne mogą być uwzględniane w uldze B+R.
    Sąd wskazał, że jeśli ustawodawca nie rozróżnia pracowników, którzy „własnoręcznie”
    realizują działalność B+R (np. własnoręcznie przeprowadzają symulacje komputerowe, czy
    własnoręcznie testują prototyp) od pracowników, którzy kontrolują czy nadzorują te
    czynności oraz doradzają w tymże procesie - to interpretatorowi także tego czynić nie
    wolno.
    Należy wskazać, iż Minister Finansów wydał interpretację ogólną nr DD8.8203.1.2021 z
    dnia 13 lutego 2024 r. w sprawie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi
    badawczo-rozwojowej poniesionych przez podatnika w danym miesiącu należności z
    tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności
    określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z usprawiedliwioną
    nieobecnością pracownika, w której wskazał, iż: „zarówno czas urlopu jak i czas zwolnienia
    chorobowego, za które przysługuje wynagrodzenie chorobowe, nie są bezpośrednim
    czasem wykonywania pracy, ale są czasem zatrudnienia pracownika za który to czas
    przysługują pracownikowi należności wynikające z zatrudnienia, a na pracodawcy ciążą
    obowiązki związane, czy to z wypłatą wynagrodzenia, czy z odprowadzaniem składek z
    tytułu zatrudnienia. W świetle powyższego nie ma zatem podstaw prawnych do
    wyłączenia z katalogu kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej należności

    poniesionych przez pracodawcę, stanowiących, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT,
    przychód pracownika realizującego działalność badawczo-rozwojową, a uzyskanych, gdy
    nie świadczy on pracy z powodu usprawiedliwionej nieobecności”.
    W związku z powyższym, sformułowane Wnioskodawcę pytania nr 3 i 4 nie dotyczą
    poniesionych przez Wnioskodawcę w danym miesiącu należności z tytułów, o których
    mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
    sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie o
    systemie ubezpieczeń społecznych w związku z usprawiedliwioną nieobecnością
    pracownika, gdyż ta kwestia została już rozstrzygnięta w drodze interpretacji ogólnej
    Ministra Finansów nr DD8.8203.1.2021 z dnia 13 lutego 2024 r. w sprawie możliwość
    zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej poniesionych przez
    podatnika w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z
    tytułu tych należności określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w
    związku z usprawiedliwioną nieobecnością pracownika.
    Zgodnie z art. 14b § 5a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, wniosek o
    interpretację indywidualną w zakresie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego
    odpowiadającego zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w
    takim samym stanie prawnym, jest bezprzedmiotowy.
    Pracownicy zespołu B+R realizują prace stanowiące, w ocenie Wnioskodawcy, prace
    badawczo-rozwojowe. Jeśli pracownicy ci będą realizowali również inne zadania.
    Wnioskodawca zamierza zaliczać do kosztów kwalifikowanych czas w takiej części, w jakiej
    czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym
    czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
    Wnioskodawca wskazuje, iż obecnie wszyscy pracownicy wchodzący w skład zespołu B+R
    są zatrudnieni na umowę o pracę, jednak w przyszłości mogą również występować koszty
    osobowe (wynagrodzenia) osób wykonujących usługi w ramach zespołu B+R lub
    wspomagających ten zespół wykonywane na podstawie umowy zlecenia, umowy o dzieło -
    w części odpowiadającej pracy związanej z działalnością badawczo-rozwojową.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza m.in. interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia
    2020 r. sygn. 0113-KDIPT2-3 4011.652.2019.2.RR.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań 5-6
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań 5
    Koszty zakupu surowców i materiałów wykorzystywanych w działalności badawczo-
    rozwojowej w zakresie wskazanym w stanie faktycznym stanowią koszt kwalifikowany w
    rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.f. jeśli nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie
    i są przeznaczone na działalność B+R.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2 u.p.d.o f., za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Należy zwrócić uwagę iż ww. przepis posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”,
    które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i
    surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z brakiem definicji
    przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów
    ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce”

    funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce”, to „materiały
    naturalne zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś
    produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).
    W zakresie definicji surowca wypowiedziała się również Rada Języka Polskiego. W ocenie
    Rady „nie ma podstaw, by kategorycznie wymagać od sposobu rozumienia hasła surowiec
    tego, aby był to wyłącznie materia/naturalny (...). Współczesna definicja leksykograficzna
    hasła surowiec używanego we współczesnej polszczyźnie powinna mieć postać
    następującą: Substancja w pierwotnym stanie, zwykle pochodzenia naturalnego,
    stanowiąca materiał wyjściowy służący do wytwarzania jakichś rzeczy lub energii”.
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, w ocenie Wnioskodawcy odwołać
    należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów
    ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: „UR”). W świetle art. 3 ust. 1 pkt
    19 UR, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, iż
    materiały to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług, czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy surowcami w znaczeniu
    przywołanym powyżej mogą być wszelkiego rodzaju produkty niezbędne w procesie
    tworzenia nowych, produktów, jak również tworzenia „od zera” nowego produktu na
    podstawie zapotrzebowania zgłaszanego przez klienta czy opracowywania i wdrażania
    usprawnień na produkcie.
    Ustawodawca nie objaśnia również, co należy rozumieć przez bezpośredni związek
    nabywanych materiałów i surowców z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,
    pozostawiając tym samym swobodę podatnikom w zakresie możliwości udowodnienia
    takiego związku. Zasadne wydaje się przyjęcie, że materiały i surowce nabyte i
    wykorzystane na potrzeby prowadzonej działalności innowacyjnej (np. do tworzenia
    nowych produktów własnych i ich wdrażania, a także tworzenia „od zera” nowego
    produktu na podstawie zapotrzebowania zgłaszanego przez klienta poprzez
    zaprojektowanie nowego produktu oraz opracowywania i wdrażania usprawnień na
    produkcie, prowadzących do zwiększenia funkcjonalności produktów przedsiębiorstwa
    Klienta) są bezpośrednio z tą działalnością związane.
    W stanie faktycznym opisanym przez Wnioskodawcę, surowce są wykorzystywane do
    tworzenia nowych, unikalnych produktów, jak również tworzenia „od zera” nowego
    produktu na podstawie zapotrzebowania zgłaszanego przez Klienta, czy opracowywania i
    wdrażania usprawnień na produkcie, prowadzących do zwiększenia funkcjonalności
    produktów przedsiębiorstwa Klienta. Wytwarzane i testowane produkty mają charakter
    nowatorski i unikatowy, o odpowiedniej jakości, funkcjonalności i bezpieczeństwie.
    Z uwagi na fakt, że surowce i materiały ulegają zużyciu (nabyte surowce i materiały nie
    mogą być wykorzystane wielokrotnie), istnieje pewność że poniesione koszty nabycia
    stanowią w całości koszty działalności B+R.
    Wnioskodawca zaznacza, iż poniesione koszty nabycia surowców będą stanowiły koszty
    działalności badawczo-rozwojowej jedynie w części, w której samodzielnie owe surowce

    nabył. Wskazanie to jest istotne, ponieważ część surowców otrzymuje On bezpośrednio
    od klienta w związku z konkretnym projektem B+R i tak nabyte surowce nie będą
    stanowiły kosztów kwalifikowanych.
    Na temat zaliczenia do kosztów kwalifikowanych surowców i materiałów wypowiedział się
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in w interpretacji indywidualnej z dnia 23
    stycznia 2020 r. sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.652.2019.2.RR, który w pełni przyjął
    argumentację Wnioskodawcy opartą na powyższych założeniach.
    Możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na materiały oraz surowce, które są
    następnie wykorzystywane do działań badawczo-rozwojowych również wynika z
    literalnego brzmienia przepisów.
    Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5
    listopada 2018 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.346.2018.2.JS: „Kosztem kwalifikowanym u
    Wnioskodawcy, w myśl art. 18d ust. 2 pkt 2 (tutaj art. 26e ust. 2 w pkt 2 u.p.d.o.f. – przyp.
    Wnioskodawcy) mogą być również wydatki poniesione w pełnej wysokości na materiały i
    surowce, z uwagi na fakt, ze były/są/będą wykorzystywane wyłącznie do realizacji
    działalności B+R. Powyższe dotyczy również wymienionych we wniosku narzędzi, o ile
    wykorzystywane są one wyłącznie do zadań w ramach realizacji prac B+R. W przeciwnym
    wypadku, narzędzia będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej
    będą one służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej”.
    Stanowisko to zostało potwierdzone w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 24 stycznia 2020 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.627.2019.1.JKU, zgodnie z
    którą: „Biorąc pod uwagę cytowane przepisy stwierdzić należy, że konstrukcja art. 18d ust.
    2 pkt 2 ustawy o CIT (tutaj art. 26e ust. 2 w pkt 2 u p d o f – przyp. Wnioskodawcy),
    pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów,
    surowców i wyposażenia, które są kosztami uzyskania przychodów i wykorzystywane są
    bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej. Zatem przyjmuje się, że materiały i
    surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności
    badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Biorąc pod uwagę powyższe wydatki na nabycie surowców i materiałów
    wykorzystywanych przez Wnioskodawcę w działalności będą mogły stanowić koszty
    kwalifikowane w rozumieniu powołanego wyżej przepisu.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w zakresie
    wskazanym w stanie faktycznym stanowią koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 26e ust.
    3 u.p.d.o.f., w zakresie w jakim nie zostaną Mu zwrócone.
    Środki trwałe wskazane w opisie stanu faktycznego zostały ujawnione w ewidencji jako
    środki trwałe, a od ich wartości początkowej dokonywane są odpisy amortyzacyjne według
    stawek określonych w u.p.d.o.f.
    Zakupione przez Wnioskodawcę środki trwałe wprawdzie zostały nabyte w poprzednich
    latach, jednakże obecnie są wykorzystywane w ramach działalności badawczo-rozwojowej
    przez zespół B+R. W związku z tym odpisy amortyzacyjne, które pozostały do końca
    użyteczności ekonomicznej urządzeń powinny zostać zaklasyfikowane jako koszty
    kwalifikowane.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje indywidualne, m.in.:
      1) interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 listopada 2016 r.
        sygn. 2461-IBPB-1-2.4510.929.2016.1.BG, w której Dyrektor w pełni przyjął
        argumentację Wnioskodawcy w zakresie zaliczenia do kosztów kwalifikowanych
        odpisów od licencji nabytych przed rokiem objętym wnioskiem: „Wnioskodawca w
        celu realizacji prac inżynieryjnych korzysta z licencji na specjalistyczne programy

        komputerowe nabyte zarówno przed 2016 r., jak i nabywane na bieżąco. Z
        powołanego wyżej art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p. (tutaj art. 26e ust. 3 u.p.d.o.f. – przyp.
        Wnioskodawcy) wynika, że dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do
        kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych
        i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej
        stanowią koszty kwalifikowane. Dla skorzystania z odpisu kosztów kwalifikowanych
        znaczenie ma data dokonania odpisu amortyzacyjnego (przy założeniu, że odpis jest
        dokonywany zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów art. 16a-16m u.p.d.o.p.
        (tutaj art. 22a-22m u.p d.o.f. – przyp. Wnioskodawcy). Zatem do kalkulacji podstawy
        ulgi opisanej w art. 18d u.p.d.o.p. (tutaj art. 26e u.p.d.o.f. – przyp. Wnioskodawcy)
        można włączyć odpisy amortyzacyjne od licencji na specjalistyczne programy
        komputerowe służące wykonywaniu prac inżynieryjnych”;
      2) interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 marca 2018 r. sygn.
        0111-KDIB1-3.4010.20.2018.2.MBD, w której zgodził się ze stanowiskiem
        Wnioskodawcy w zakresie zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów
        amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
        które zostały nabyte w okresie nieobjętym wnioskiem. Wnioskodawca w swojej
        argumentacji powołał się na interpretację 2461-IBPB-1-2.4510 929.2016.1 BG: „
        Należy podkreślić, że powołane powyżej przepisy art. 18d ustawy o CIT. Nie
        odnoszą się do momentu nabycia lub wytworzenia przez podatnika aktywów
        podlegających amortyzacji, odpisy od których mają stanowić koszt kwalifikowany.
        Warunkiem zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do bazy kosztów kwalifikowanych
        jest wykorzystywanie przedmiotu amortyzacji w działalności badawczo-rozwojowej
        oraz zaliczenie odpisu amortyzacyjnego do kosztów uzyskania przychodu w roku
        podatkowym w którym mają być one zaliczone do bazy kosztów kwalifikowanych”.
    Ponieważ środki trwałe, jak i wartości niematerialne i prawne postanowiono mogą być
    wykorzystywane jedynie częściowo w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
    zostaną one odliczone przez Wnioskodawcę w ramach kosztów kwalifikowanych wyłącznie
    w tej części, w jakiej będą wykorzystywane na potrzeby prac badawczo-rozwojowych.
    Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że na podstawie art. 26e ust. 3 u.p.d.o.f., będzie
    mieć prawo do uznania za koszty kwalifikowane dokonywanych w danym roku
    podatkowym i zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych
    od urządzeń, stanowiących środki trwałe.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje organów podatkowych, np.:
      1) interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 maja 2017 r. sygn.
        0111-KDIB1-3.4010.11.2017.2.IŻ, w której czytamy: „Natomiast, odnosząc się do
        odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych (w tym maszyn, urządzeń oraz
        sprzętu biurowego), wykorzystywanych przez Wnioskodawcę w prowadzonej
        działalności badawczo-rozwojowej należy zauważyć, że z przedstawionego we
        wniosku opisu sprawy wynika, że do procesu rozwojowego nowego produktu
        leczniczego wykorzystywane są urządzenia, maszyny oraz inne środki trwałe
        Wnioskodawcy zakupione w celu prowadzenia prac badawczo-rozwojowych tego
        produktu, podlegające amortyzacji. Skoro, jak wskazuje Wnioskodawca, środki
        trwałe, wskazane we wniosku przez Wnioskodawcę, są związane i wykorzystywane
        w prowadzonych przez Wnioskodawcę pracach badawczo-rozwojowych, to również,
        w ocenie tut. Organu, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych mogą
        stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.” (tutaj
        art. 26e ust. 3 u.p.d.o.f. – przyp. Wnioskodawcy);
      2) interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 kwietnia 2017 r.
        sygn. 1462-IPPB5.4510.82.2017.1.MR, w której czytamy: „Tym samym wskazać
        należy, że odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowych środków
        trwałych i wartości niematerialnych i prawnych uwzględniające oprócz kosztów

        wdrożenia wydatki na ich nabycie, należy zaliczyć do kosztów kwalifikowanych w
        pełnej wysokości, stosownie do treści art. 18d ust. 3 ustawy” (tutaj art. 26e ust. 3 u.p.
        d.o.f. – przyp. Wnioskodawcy);
      3) interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 lutego 2020 r. sygn.
        0111-KDIB1-3.4010.623.2019.1.BM, zgodnie z którą: „istnieje możliwość zaliczenia
        do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p. (tutaj art. 26e
        ust. 3 u.p.d.o.f. – przyp. Wnioskodawcy), w ramach limitów, odpisów
        amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
        jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.
        Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych
        środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów
        kwalifikowanych. (...) powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od
        środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt
        kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście
        wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej”.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje także potwierdzenie w interpretacji Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 stycznia 2019 r. sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.575.2018.1.AN, a także w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia 13 listopada 2023 r. sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.584.2023.2.IR, zgodnie z którą koszty
    kwalifikowane, nieobjęte finansowaniem, tj. niezwrócone w żadnej formie, mogą zostać
    odpisane od podstawy opodatkowania na podstawie art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p., w myśl art.
    18d ust. 3 u.p.d.o.p. (tutaj art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f. w myśl art. 26e ust. 3 u.p.d.o.f. – przyp.
    Wnioskodawcy).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od
      podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2,
      koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane
      dalej ,,kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
      przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego
      w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Przepis ten normuje tzw. ulgę badawczo-rozwojową (ulgę B+R). Jest ona szczególnym
    instrumentem, którego celem jest zachęcanie podatników prowadzących działalność
    gospodarczą do podejmowania działań o charakterze badawczo-rozwojowym. Ma to
    wpływać na innowacyjność oferowanych przez nich produktów, usług lub procesów
    realizowanych w ich przedsiębiorstwach. W dalszej perspektywie ulga badawczo-
    rozwojowa ma służyć wzrostowi nowoczesności, innowacyjności i konkurencyjności
    gospodarki.
    Mechanizm ulgi sprowadza się do możliwości odliczenia od podstawy obliczenia
    podatku określonej wartości wskazanych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów
    dotyczących działalności badawczo-rozwojowej (kosztów kwalifikowanych). Mając na
    względzie wysokie koszty działań o charakterze badawczo-rozwojowym, ustawodawca
    zdecydował o możliwości „dwukrotnego” uwzględnienia wartości tych kosztów w
    rachunku podatkowym podatnika – raz jako kosztów uzyskania przychodów i ponownie
    jako odliczenia od podstawy obliczenia podatku.

    Pojęcie działalności gospodarczej
    W odniesieniu do pierwszej z ww. przesłanek wskazuję, że zgodnie z art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
      przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną
      w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
      zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń

    Łącząc te elementy, można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim
      na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów
      bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub
      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i
      nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorz
      ystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,
    -podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające czynność, której istotą jest element kreacyjny,
    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do
    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Badania podstawowe
    Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:
      prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub
      prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;
    - mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w
    rozumieniu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce muszą być prowadzone z
    zachowaniem odpowiednich standardów.
    Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace
    empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim
    środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w

    odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być
    odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac
    empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.
    Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały
    status prac teoretycznych w rozumieniu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w
    tym dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.
    Badania aplikacyjne
    Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w
    rozumieniu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu
    zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych
    produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych
    jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla
    potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot
    podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub
    usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest
    zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:
      · opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub
      · wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.
    „Nowy”, to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął
    miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od
    niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.
    Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej
    wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia
    specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.
    Nowym produktem, procesem lub usługą może być:
      · produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały
        opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;
      · produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi,
        ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.
    Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić
    coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych
    dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia,
    ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu
    widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług.
    Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie
    powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie,
    procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.
    Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być
    prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy, tj. obejmują:

      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
      z wiedzą, zrozumienie jej;
      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającą z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
      łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
      procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
      rozwojowych;
      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
      osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas), będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów, bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      · w sposób systematyczny,
      · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
        nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.

    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie
    pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić,
    czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą
    wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, koniecznym jest
    określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów
    wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla
    działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Należy uwzględnić zatem, że głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie
    IP BOX – Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych
    zastosowań”).
    Istotnym jest więc między innymi to:
      jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu
      badawczo-rozwojowego;
      jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod
      względem przydatności do realizacji tego projektu.
    Opis Pana działalności oraz przedmiot Pana wątpliwości
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że specjalizuje się Pan w (...).. Jej profil obejmuje
    projektowanie, produkcję, sprzedaż, wdrażanie, a także serwis urządzeń (...). Siedziba
    Pana firmy znajduje się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Pana działalność w zakresie B+R obejmują następujące obszary: tworzenie „od zera”
    nowego produktu w oparciu o własną analizę zapotrzebowania na rynku lub
    zapotrzebowanie zgłaszane przez Klienta oraz opracowywaniu i wdrażaniu usprawnień na
    produkcie prowadzących do zwiększenia funkcjonalności produktów zgodnie z
    zapotrzebowaniem Klienta.
    Zarówno przy udoskonalaniu istniejących produktów, jak i przy projektowaniu ich „od
    zera” wykorzystuje Pan wiedzę z dziedzin: (...). Każdorazowo przygotowuje on niezbędną
    dokumentację techniczną, która służy zarówno Klientowi, jak i Panu jako źródło zdobytej
    wiedzy możliwej do dalszego udoskonalania i rozwoju.
    Pana działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona w sposób uporządkowany,
    zaplanowany, metodyczny. Jeżeli wykonanie zlecenia wymaga prowadzenia prac
    badawczo-rozwojowych, to każde takie zlecenie jest wykonywane w sposób
    uporządkowany, zaplanowany, metodyczny (...). Każdy projekt lub zlecenie wymagające
    prac badawczo-rozwojowych są wykonywane według powyższego schematu w celu

    osiągnięcia oczekiwanych przez klientów parametrów, co jednoznacznie wskazuje, iż Pana
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona w sposób uporządkowany,
    zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego
    harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Ponadto, w okresie, którego dotyczy wniosek prowadzona była i jest podatkowa księga
    przychodów i rozchodów.
    W ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych opracowano oraz wdrożono
    zarówno ulepszone wersje dotychczasowych urządzeń, jak i zupełnie nowe maszyny,
    cechujące się wyższą wydajnością, nowoczesnymi rozwiązaniami technologicznymi oraz
    lepszymi parametrami użytkowymi.
    Opracowane przez Pana produkty różnią się istotnie od rozwiązań dostępnych wcześniej
    zarówno w Pana firmie, jak i na rynku. Ich oryginalność wynika przede wszystkim z faktu,
    że były to pierwsze w swojej kategorii maszyny stworzone w odpowiedzi na konkretne
    potrzeby klientów, których dotąd nie obsługiwały żadne dostępne urządzenia.
    Każdy z powyższych produktów zawiera nowe rozwiązania techniczne i funkcjonalne które
    nie były wcześniej dostępne w Pana urządzeniach, ani w ofercie konkurencji - stanowią
    więc wytwory intelektualne o charakterze twórczym, powstałe w ramach działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Kreacyjny charakter każdego produktu polegał na twórczym opracowaniu nowych
    rozwiązań konstrukcyjnych i funkcjonalnych, stworzonych od podstaw w odpowiedzi na
    konkretne potrzeby rynkowe i oczekiwania klientów.
    Produkty nie były kopiami istniejących rozwiązań, lecz zostały zaprojektowane od zera –
    bazując jedynie na dostępnych, kluczowych podzespołach (np.....) - i połączone w unikalną
    całość w ramach własnych koncepcji projektowych.
    Pana działania były ukierunkowane na tworzenie nowych, bardziej efektywnych
    rozwiązań, niedostępnych wcześniej na rynku. Połączono i kształtowano istniejącą wiedzę
    z zakresu (...).
    Do prac stanowiących działalność badawczo-rozwojową nie są zaliczane prace mające
    charakter rutynowy, ani okresowe zmiany wprowadzane do produktów znajdujących się w
    Pana dostępnym katalogu.
    Przedmiotem wniosku nie są:
      czynności wdrożeniowe w zakresie opracowywanych produktów i usług;
      produkcja seryjna;
      serwisowanie - itp.;
      prace spoza prac badawczo-rozwojowych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone i opisane przez Pana we wniosku czynności
    stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych
    przez Pana efektów tych prac.
    Przedmiotem Pana wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy opisana we wniosku działalność
    polegająca na prowadzeniu prac w zakresie od zera nowego produktu oraz polegająca na
    prowadzeniu prac w zakresie modyfikowania (usprawniania) produktów już istniejących,
    spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, i tym samym, czy jest Pan uprawniony
    do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e ww. ustawy w odniesieniu do wskazanych
    we wniosku kosztów.

    We wniosku wskazał Pan, że dotyczy on 2024 r. i 2025 r. oraz przyszłych lat podatkowych
    w ramach zdarzenia przyszłego.
    Możliwość skorzystania przez Pana z ulgi badawczo-rozwojowej
    Jak wynika z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z
    omawianej ulgi może skorzystać podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki:
      1) uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, tj. z
        pozarolniczej działalności gospodarczej;
      2) prowadzi działalność badawczo-rozwojową;
      3) ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów
        określone jako „koszty kwalifikowane”.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty
    kwalifikowane uznaje się m.in.:
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1,
      oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie
      z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
      lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi
      na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
      2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w
      szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
      3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
      wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt
      1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także
      nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych,
      na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
      4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust.
      1 pkt 4;
      4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust.
      1 pkt 4;
      5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa
      z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
      a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
      Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
      łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,

      b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
      odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów,
      w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
      c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu,
      prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego
      zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności
      koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym
      Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
      d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
      czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
      szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    Przepis art. 26e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:
      Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu
      wyłącznie pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub
      porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      zasadach finansowania nauki.
    Stosownie do art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    Zgodnie natomiast z art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
      odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w
      kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
    Natomiast zgodnie z art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 200% kosztów,
        o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których
        mowa w ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2
        pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Zgodnie natomiast z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 26eb ust. 1.
    Trzeba też pamiętać, że stosowanie do art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:

      Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać
      z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w
      prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty
      działalności badawczo-rozwojowej.
    Na podstawie wskazanych wyżej przepisów stwierdzam, że aby podatnikowi podatku
    dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym,
    powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
      podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową;
      koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2-3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
      jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej
      strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do
      odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie
      są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na
      podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu;
      w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych, podatnik wyodrębnił w sposób prawidłowy koszty działalności
      badawczo-rozwojowej;
      podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu;
      kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub
      nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    Z wniosku wynika, że:
      poniósł Pan koszty na działalność badawczo-rozwojową;
      koszty, które poniósł Pan na realizację prac mających stanowić działalność badawczo-
      rozwojową mieściły się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych
      określonym przepisami art. 26e ust. 2. ust. 2a i ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
      koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-
      rozwojową były i są zaliczane w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana
      pozarolniczej działalności gospodarczej, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne;
      koszty mające podlegać odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej nie zostały
      /nie zostaną odliczone przez Pana od podstawy obliczenia podatku na innej zasadzie
      niż w ramach ulgi B+R;
      koszty mające podlegać odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej nie zostały
      /nie zostaną uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na

      podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
      nie prowadzi Pan działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej;
      koszty działalności badawczo-rozwojowej były są wyodrębniane w podatkowej
      księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 16, w okresie którego dotyczy wniosek.
    Wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na umowę o pracę/umowę cywilnoprawną
    (umowa o dzieło, umowa zlecenia) jako koszty kwalifikowane
    Kwestia dotycząca możliwości zaliczenia wynagrodzeń pracowników (tj. osób
    zatrudnionych na umowy o pracę) do kosztów kwalifikowanych została uregulowana w
    cytowanym na wstępie art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, natomiast kwestia dotycząca możliwości zaliczenia wynagrodzeń osób
    zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia do kosztów kwalifikowanych została
    uregulowana w cytowanym powyżej art. 26e ust. 2 pkt 1a ww. ustawy.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie do art. 13 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
      działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej z wyjątkiem przychodów uzyskanych
      na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa
      w pkt 9.
    Zgodnie z dyspozycją zawartą w ww. regulacjach należności ze stosunku pracy oraz z
    działalności wykonywanej osobiście wraz ze składkami na ubezpieczenie społeczne w
    części finansowanej przez płatnika tych składek mogą być uznane za koszty kwalifikowane
    tylko w takiej części, w jakiej:
      czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu – w przypadku pracowników;
      czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-
      rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu – w przypadku
      osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenie.
    Przez „ogólny czas pracy pracownika w danym miesiącu” należy rozumieć wyłącznie czas
    faktycznie przepracowany. Zwracam uwagę, że pojęcie czasu pracy przeznaczonego na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnosi się do czasu faktycznie
    poświęconego na tę działalność. Jednocześnie odliczeniu, co do zasady, podlegają
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe oraz dodatki i nagrody
    wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami od tych należności określonymi w
    ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych.
    Powyższe rozumienie przepisu prowadzi do sytuacji, w której każdy składnik
    wynagrodzenia pracownika, uzyskującego należności z tego tytułu musi być
    przeanalizowany pod kątem tego, czy może być uznany za koszt kwalifikowany.
    Istotne jest, aby pracownicy (tj. osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę) lub
    osoby zatrudnione na podstawie umowy cywilnoprawnej (tj. umowy zlecenia, umowy o
    dzieło) faktycznie wykonywali zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych. Nie
    wystarczy zatem, że umowa o pracę bądź inny dokument, czy też umowa cywilnoprawna
    potwierdza, że w zakresie kompetencji osoby zatrudnionej znajduje się wykonywanie
    czynności stanowiących realizację działalności badawczo-rozwojowej, osoba ta musi też
    faktycznie uczestniczyć w tych pracach. Tylko wówczas ich wynagrodzenia obejmujące ww.
    koszty pracownicze będą mogły stanowić dla Państwa koszt kwalifikowany.
    W sytuacji, gdy pracownicy/osoby zatrudnione na podstawie umowy cywilnoprawnej
    wykonują obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadne jest
    wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzeń
    wypłaconych pracownikom/osobom zatrudnionym na podstawie umowy cywilnoprawnej,
    a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r.
    o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy takiego podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony
    został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Można zatem
    przyjąć, że podatnik korzystający z ulgi - dla celów dowodowych - winien prowadzić
    ewidencję czasu pracy poświęconego przez pracowników/osoby zatrudnione na
    podstawie umowy cywilnoprawnej
    na działalność badawczo-rozwojową.
    Wynagrodzenia z tytułu umów zlecenia, umowy o dzieło, będą mogły stanowić koszty
    kwalifikowane w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie
    działalności badawczo-rozwojowej pozostanie w całości czasu przeznaczonego na
    wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia, umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Koszty nabycia materiałów i surowców jako koszty kwalifikowane
    W odniesieniu do kosztów materiałów i surowców zużytych podczas prac badawczo-
    rozwojowych należy zwrócić uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz
    „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym
    od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być
    wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na
    gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei, w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego
    pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (Dz. U. z 2023 r., poz. 120).

    Zgodnie art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczowych aktywach obrotowych - rozumie się przez
      to materiały nabyte w celu zużycia na własne potrzeby, wytworzone lub
      przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do
      sprzedaży lub w toku produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odprzedaży
      w stanie nieprzetworzonym.
    W świetle ww. przepisu, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.
    Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    związku z poczynionymi powyżej uwagami, pozwala na zaliczenie do kosztów
    kwalifikowanych kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe
    przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe
    będzie jej prowadzenie.
    Koszty sprzętu specjalistycznego jako koszty kwalifikowane
    Przyjmuje się, że nabycie sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku którego istnieje możliwość
    przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w
    ramach ww. działalności.
    Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych zakup sprzętu specjalistycznego
    niebędącego środkiem trwałym, stanowiącego koszty uzyskania przychodów niezbędne w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Z przepisu tego wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny uznać za
    koszty kwalifikowane, muszą być spełnione następujące warunki:
      · sprzęt nie stanowi środka trwałego,
      · zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego” oraz
      · jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem, przyjmuje się, że nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu
    specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, w przypadku którego istnieje możliwość przypisania go do działalności
    badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    W związku z brakiem definicji pojęcia sprzętu specjalistycznego na gruncie przepisów
    podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy posłużyć się
    znaczeniem pojęcia „sprzęt” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie
    sprzęt oznacza: „1) przedmiot użytkowy; 2) przedmioty używane do jakichś prac lub w
    jakichś okolicznościach” (www.sjp.pwn.pl).
    Pojęcie „specjalistyczny”, wg Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
    oznacza „związany z pewną specjalnością; dotyczący specjalisty lub specjalizacji; specjalny”.
    Odpisy amortyzacyjne jako koszty kwalifikowane

    Przechodząc do odpisów amortyzacyjnych jako kosztów kwalifikowanych na potrzeby
    stosowania ulgi badawczo-rozwojowej, należy mieć na uwadze cytowany już art. 26e ust. 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za koszty
    kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do
    kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali
    będących odrębną własnością.
    Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, w rozumieniu art. 26e
    ust. 3 ww. ustawy, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do
    działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności,
    odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
    Wyjaśnić należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt
    kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane
    jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.
    Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności
    badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty
    odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w
    jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialnych i prawnych będą służyć prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Podsumowanie
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, a także ww. przepisy,
    stwierdzam, że prowadzona przez Pana działalność, w ramach której specjalizuje się Pan
    w obszarze (...) polegająca na prowadzeniu prac w zakresie od zera nowego produktu oraz
    polegająca na prowadzeniu prac w zakresie modyfikowania (usprawniania) produktów już
    istniejących stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji przysługuje Panu prawo do
    skorzystania z odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art.
    26e omawianej ustawy.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 uznałem za prawidłowe.
    Uznaję również, że wskazane przez Pana we wniosku wydatki ponoszone przez Pana w
    związku z prowadzoną działalności badawczo-rozwojową można uznać koszty
    kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 1 w zw. z:
      · ust. 2 pkt 1 i pkt 1a),
      · ust. 2 pkt 2,
      · ust. 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w celu skorzystania z ulgi badawczo-
    rozwojowej.
    Tym samym, za prawidłowe uznałem również Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3, nr
    4, nr 5 i nr 6.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności
    faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego
    w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania
    kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Zastrzegam przy tym, że Pana stanowisko w zakresie zdarzenia przyszłego uznałem za
    prawidłowe pod warunkiem, że opisane i wyeksponowane we wniosku informacje/dane
    /warunki – będą miały miejsce, czy też dojdzie do ich spełnienia w tym okresie, którego ma
    dotyczyć sprawa zdarzenia przyszłego.
    W związku ze wskazaniem przez Pana, że:
      Od bieżącego roku podatkowego (2025) prowadzona ewidencja umożliwia
      wyodrębnienie kosztów działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 24a ust. 1b
      ustawy o PIT.
    zastrzegam również, że właściwą formą ewidencjonowania może być ewidencja
    pomocnicza, jeśli podatnik prowadzi księgi rachunkowe, natomiast w przypadku
    prowadzenia PKPiR koszty kwalifikowane ewidencjonuje się w kolumnie 16 tej księgi (czyli
    tak, jak w Pana przypadku).
    Dla celów skorzystania z ulgi B+R można dokonać stosownych korekt ewidencyjnych.
    Zastrzegam również, że – stosowanie do istoty Pana wniosku – przedmiotem niniejszej
    interpretacji nie jest kwestia odpowiedniego limitowania kosztów kwalifikowanych (art.
    26e ust. 7 ustawy).
    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych informuję, że dotyczą one
    tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych
    czy zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Natomiast organy podatkowe, pomimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego.
    Również wyroki powołane przez Pana dotyczą indywidualnych spraw odrębnych
    podmiotów. Niemniej jednak w toku rozważań nad sposobem rozstrzygnięcia wniosku
    organ miał na względzie także prezentowane w nich stanowiska i argumenty.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.