Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.16.2025.2.MPA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: Opodatkowanie sprzedaży niezabudowanej działki
wydzielonej z działki nr 1, będącej we współwłasności
małżeńskiej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty
majątek-majątek prywatny
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania sprzedaży niezabudowanej działki
    wydzielonej z działki nr 1, będącej we współwłasności małżeńskiej.
    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 15 stycznia 2025 r. (wpływ 5
    marca 2025 r.) i 6 marca 2025 r. (wpływ 7 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności nieruchomości położonej w miejscowości (...),
    jednostka ewidencyjna (...), powiat (...), województwo (...), stanowiącą działkę o numerze 1
    o obszarze (...) ha, dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi
    księgę wieczystą KW nr (...).
    Prawo własności nieruchomości Wnioskodawca nabył od osób fizycznych na podstawie
    Umowy darowizny oraz oświadczenie o ustanowieniu służebności zawartej 5 lutego 2008
    roku przed (...), notariuszem w (...) za Repertorium A nr (...) do majątku wspólnego, na
    prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej i taki ustrój majątkowy
    nieprzerwanie ich obowiązuje.
    W rejestrze gruntów wydanym za upoważnieniem Starosty (...), numer kancelaryjny, z
    treści którego wynika, że położona w obrębie (...), jednostka ewidencyjna (...), powiat (...),
    województwo (...) działka nr 1, zawiera powierzchni (...) ha i stanowi użytki oznaczone
    symbolami: PsIV - pastwiska trwałe, RIVb, RV - grunty orne, W - rowy.
    Działka numer 1 jest niezabudowana i posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej.
    Wskazany teren nie jest objęty miejscowym planem ogólnym zagospodarowania
    przestrzennego Gminy (...). Wskazany teren (działki) nie jest aktualnie objęty działaniami
    Gminy (...) inne cele zmierzają do zmiany przeznaczenia tego gruntu. Nieruchomość nie
    jest objęta obszarem rewitalizacji czy obszarem Specjalnej Strefy Rewitalizacji - Ustawa o
    rewitalizacji.
    Przedmiotowa działka nie jest położona na obszarze rewitalizacji, o którym mowa w art. 8
    ustawy z dnia 9 października 2015 roku o rewitalizacji ani na obszarze Specjalnej Strefy
    Rewitalizacji, o której mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 9 października 2015 roku o
    rewitalizacji. Ww. działka nr 1 nie stanowi lasu w rozumieniu ustawy o lasach z dnia 28
    września 1991 roku, w szczególności nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia
    lasu ani decyzjami, o których mowa w art. 19 ust. 3 ustawy o lasach.
    W stosunku do przedmiotowych nieruchomości nie zostały wydane decyzje o ustaleniu
    lokalizacji celu publicznego. Nieruchomości dotychczas nie stanowiły przedsiębiorstwa w

    rozumieniu art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 1145 ze 1610 zm.), jak również nie stanowiły jego zorganizowanej części.
    Na skutek podziału wyżej opisanej nieruchomości oznaczonej numerem działki 1 powstać
    ma między innymi niezabudowana działka o powierzchni około (...) ha posiadająca
    bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Wnioskodawca zamierza sprzedać Spółce
    własność niezabudowanej działki o powierzchni około (...) ha, która zostanie wydzielona z
    nieruchomości oznaczonej numerem działki 2.
    Co ważne obecnie część działki (ta część, która ma zostać wydzielona) jest wydzierżawiona
    Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą. Dzierżawca w zamian
    zobowiązał się płacić Wydzierżawiającemu określony umową czynsz dzierżawny, który nie
    jest dokumentowany fakturami. (umowa dzierżawy nr (...) zawarta 10 sierpnia 2023 r. na
    czas nieoznaczony).
    Ponadto Kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej.
    Czyli sprzedaży podlegać będzie własność (...) ha, która zostanie wydzielona z działki nr 1,
    dla której, Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW
    nr (...). Kupująca spółka planuje na wydzielonym, terenie o powierzchni (...) ha z ww. działki
    wybudować obiekt handlowy o powierzchni zabudowy minimum (...) m² wraz z miejscami
    parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc postojowych i prowadzić na tym terenie
    działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z 10 sierpnia 2023 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tych działkach.
    To jest Spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
    której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami
    zgodnie z planami spółki, czyli zabudowy jednokondygnacyjnym obiektem handlowo -
    usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m² wraz z miejscami
    parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc parkingowych.
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
    której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
    obiektem handlowo - usługowym o powierzchni zabudowy (...) m² w tym salą sprzedaży o
    powierzchni (...) m² wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
    parkingowych.
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
    lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub
    pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji Spółki.
    4. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
    kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, obejmującego zgodę na
    dokonanie odpowiednich nasadzeń zamiennych.
    5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
    koniecznością rekultywacji.
    6. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
    budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    7. Wydania przez właściwy organ prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    podziale działki 1 zgodnie z planem inwestycyjnym Spółki.
    8. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
    deszczowej oraz przyłącza energetycznego.

    9. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
    planowanym obiektem usługowo-handlowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać mu teren o powierzchni (...) ha wydzielony z
    działki nr 1.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W zakresie sprzedaży powyższej nieruchomości Wnioskodawca nie jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 Ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o
    podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca nie prowadził i aktualnie też nie prowadzi działalności gospodarczej.
    2. Nabywca działki jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    3. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek
    nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
    4. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
    żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu,
    w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie, radiu.
    5. W zakresie zbycia ww. nieruchomości Wnioskodawca nie współpracuje z biurami
    pośrednictwa lub innymi podmiotami pośredniczącymi w obrocie nabywaną
    nieruchomością.
    6. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    7. Wydzielona działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.
    8. Wnioskodawca oddał w dzierżawę część działki gruntu o nr 2, spółce, która planuje ją
    zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    9. Działkę nr 1 w całym okresie posiadania Wnioskodawca wykorzystywał w celach
    mieszkalnych oraz rolniczych.
    10. Działka nr 1 nie została jeszcze podzielona. Nie jest znany nowy numer ewidencyjny
    działki będącej przedmiotem sprzedaży. Podział ww. działki zostanie przeprowadzony z
    inicjatywy Kupującego.
    11. Nabywca działki znalazł działkę nr 1, która pasowała pod budowę obiektu handlowo-
    usługowego i nawiązał kontakt z Wnioskodawcą w celu kupna działki.
    12. Wnioskodawca nie posiada innych działek przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży
    ani nie dokonywał wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.
    Wnioskodawca w akcie notarialnym z umową przedwstępną sprzedaży udziela Kupującej
    Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń
    opisanych wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    nabywanej nieruchomości, warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru, nadto oświadcza, że przez cały okres
    obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie
    wygasa wskutek śmierci mocodawcy.

    Wnioskodawca wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującą spółkę przedmiotową
    nieruchomością, na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku art. 3 ust.
    11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem
    o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującej
    nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań
    gruntu.
    Sprzedający wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującą Spółkę własnym kosztem i
    staraniem na przedmiotowej nieruchomości, tymczasowego przyłącza energetycznego
    zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy
    przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie przedstawiciel Spółki oświadcza, że
    w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży Spółka usunie
    własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce urządzenia. Koszty umowy
    przyrzeczonej sprzedaży oraz koszty wszystkich działań w oparciu o udzielone
    pełnomocnictwo ponosi Kupująca spółka.

## Pytanie

Czy sprzedaż działki o powierzchni (...) ha wydzielonej z działki nr 1 jest opodatkowana bez
    uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż działki o powierzchni (...) ha wydzielonej z działki nr 1
    opisanych w stanie faktycznym jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy,
    przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem
    podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje
    czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być, np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca przypomina, iż na działce nr 1 od momentu nabycia do momentu zbycia
    nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w internecie, prasie, radiu. Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło do
    udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw,
    do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania

    decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki o nr 1 warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy jak to już wyżej podkreślono sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa
    wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu
    cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W
    myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie. Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może
    być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co
    innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej
    wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109
    ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku,
    gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli jak wynika z przepisów art.
    95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to jednostronne oświadczenie osoby
    (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do
    działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w
    imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki
    bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie dz. 1 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej,
    uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla
    Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą wydzielonej powierzchni z działki
    nr 2.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter.

    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
    27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz.
    293), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
    uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy
    oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
    wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
    zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy -
    ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki wydzielonej z działki nr 1
    stanowiącej teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze
    zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia Wnioskodawca
    będzie musiał jej sprzedaż udokumentować fakturą VAT.
    W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej
    nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług jest faktura. W tym bowiem
    przypadku Kupującym jest Spółka, a więc czynny podatnik podatku od towarów i usług i
    zgodnie z art. 106b ustawy o VAT taką transakcję Wnioskodawca musi udokumentować
    fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    I tak, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące
      stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych
      stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    W myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.

    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawa nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza
    dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną.
    Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia
    działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby
    pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność
    majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) - jako podatnik VAT.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie, podział gruntu na działki, aby w momencie sprzedaży osiągnąć wyższą cenę
    łączną – nie jest decydująca. Nie ma również znaczenia długość okresu, w jakim te
    transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Wszystkie ww.
    elementy mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.

    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży wydzielonej działki istotne jest zatem, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży gruntu podjęła lub
    podejmie Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Panią za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać prawa własności niezabudowanej
    działki o powierzchni (...) ha wydzielonej z działki nr 1, które należą do majątku wspólnego
    na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Na działce nr 1 nie prowadziła
    Pani działalności gospodarczej. Wydzierżawiła Pani ww. część działki Kupującemu.
    Zawarła Pani z Kupującym przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości oraz udzieliła
    Kupującemu pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu dotyczącego przygotowania
    terenu działki pod inwestycję Kupującego oraz wyraziła Pani zgodę na dysponowanie
    przez Kupującego nieruchomością na cele budowlane, w zakresie wystąpienia m.in. z
    wnioskiem o pozwolenie na budowę.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii czy sprzedaż niezabudowanej działki, która zostanie
    wydzielona z działki nr 1 będącej we współwłasności małżeńskiej jest opodatkowana bez
    uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy
    planowana transakcja sprzedaży nieruchomości na rzecz Kupującego będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podejmie Pani w odniesieniu do
    wydzielonej działki będącej przedmiotem planowanej sprzedaży i ustalić, czy w
    odniesieniu do opisanej czynności, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w

    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę, że nieruchomość przeznaczona do
    sprzedaży, została wydzierżawiona na rzecz Kupującego.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą
    na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Zatem dzierżawa działki będącej przedmiotem sprzedaży stanowi odpłatne świadczenie
    usług, a zawarcie umowy dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku
    osobistego. Taki sposób wykorzystania przez Panią przedmiotowej działki sprawił, że jest
    ona wykorzystywana w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, a nie
    wyłącznie w ramach majątku osobistego. Tym samym planując dostawę nieruchomości,
    nie dokona Pani zbycia majątku osobistego, ale majątku wykorzystywanego w działalności
    gospodarczej.
    Ponadto, wskazać należy, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między
    podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje
    art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego wskazuje, że:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.

    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    również kwestia udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI
    Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    W myśl art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    W niniejszej sprawie zawarła Pani z Kupującym przedwstępną umowę sprzedaży, w której
    zobowiązała się Pani do sprzedaży działki wydzielonej z działki nr 1. Przedwstępna umowa

    sprzedaży została zawarta pod warunkiem uzyskania przez Kupującego prawomocnej
    decyzji m.in.: o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
    nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, warunków
    technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz
    przyłącza energetycznego dla nieruchomości.
    Ponadto udzieliła Pani Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia
    do niezbędnych sieci, zjazdów. Udzieliła również Pani zgodę na dysponowanie przez
    Kupującego nieruchomością na cele budowlane w zakresie wystąpienia z wnioskiem o
    pozwolenie na budowę, uzyskania zgód, opinii, itp.
    Brak bezpośredniego wykonywania opisanych powyżej działań przez Panią w odniesieniu
    do wydzielonej działki - działania te podejmowane są i będą przez Kupującego - nie
    oznacza, że podjęte czynności pozostają bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki
    bezpośrednio w Pani sferze prawnej, jako mocodawcy. Kupujący, dokonując ww. działań,
    przygotuje nieruchomość pod inwestycję. To Pani jest i będzie stroną podejmowanych
    czynności, a nie spółka występująca jako Pani pełnomocnik.
    Podjęte działania mają doprowadzić do zawarcia transakcji na potrzeby wybudowania na
    ww. nieruchomości inwestycji budowlanej Kupującego. Do czasu zawarcia umowy
    przyrzeczonej nieruchomość ta podlegać będzie wielu ww. czynnościom. Wszystkie te
    czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Pani sferze
    prawnopodatkowej. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania
    ww. czynności przez Kupującego.
    Szereg opisanych powyżej działań, dokonanych za Pani pełną zgodą, wpłynie więc
    generalnie na podniesienie atrakcyjności ww. nieruchomości jako towarów i wzrost ich
    wartości. W efekcie sprzeda Pani nieruchomość o zupełnie innym charakterze, niż w chwili
    zawarcia umowy przedwstępnej, uatrakcyjnioną, gotową do realizacji zamierzeń
    inwestycyjnych Nabywcy.
    Zatem, udzielenie przez Panią stosownego pełnomocnictwa i zgód spowodowało, że
    wszystkie ww. czynności podejmowane są i będą przez Kupującego w Pani imieniu,
    ponieważ to Pani jest właścicielem ww. nieruchomości i to Pani jest stroną uzyskującą
    stosowne decyzje, pozwolenia, warunki związane z realizacją inwestycji spółki.
    Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania
    nieruchomości do sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby
    fizyczne, w zakresie zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym.
    Zatem, dokonując opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży wydzielonej działki
    podejmie Pani działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykaże Pani aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem.
    Biorąc pod uwagę wskazany powyżej całokształt podjętych przez Panią działań, w
    odniesieniu do terenu ww. nieruchomości (oddanie w dzierżawę) i w celu jego sprzedaży
    (czynności wynikające z umowy przedwstępnej sprzedaży), na tle ww. regulacji i orzeczeń,
    stwierdzić należy, że planowana przez Panią sprzedaż przedmiotowej działki będącej we
    współwłasności małżeńskiej, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, będzie stanowiła
    dostawę dokonywaną przez Panią jako podatnika podatku VAT w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.

    Tym samym, skoro w tej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Panią
    za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą,
    w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy wydzielonej działki będącej we
    współwłasności małżeńskiej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem
    budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że nieruchomość nie jest objęta
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja
    o warunkach zabudowy. Jednakże jednym z warunków przedwstępnej umowy sprzedaży
    nieruchomości jest uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej
    decyzji o pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
    nieruchomości, obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym.
    W związku z tym, nieruchomość w momencie dostawy będzie stanowiła teren budowlany,
    zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wynika z wniosku, wydzielona działka z działki nr 1 nie była przez Panią
    wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Tym samym można
    stwierdzić, że nie była wykorzystywane wyłącznie w działalności zwolnionej od podatku
    VAT.
    Zatem, nie jest spełniony jeden z warunków zwolnienia zawarty w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż wydzielonej działki, będącej we
    współwłasności małżeńskiej - będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1
    ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 bądź pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym sprzedaż ww. nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem
    VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Tym samym Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Powyższe rozstrzygnięcie obejmuje zakresem tylko Pani sytuację przedstawioną w
    zdarzeniu przyszłym i jednocześnie nie wywiera skutku prawnego dla Pani męża w
    zakresie sprzedaży prawa własności niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1.
    Wydana interpretacja obejmuje swoim zakresem odpowiedź na pytanie wskazane we
    wniosku.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.