Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1271/13/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-01-10
Teza: Prawo do odliczenia od podatku należnego kwoty wydatkowanej na zakup kas rejestrujących.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; następstwo prawne; sukcesja; zwrot-zwrot wydatków na zakup kasy rejestrującej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 7 października 2012 r. (data wpływu 10 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie prawa do odliczenia od podatku należnego kwoty wydatkowanej na zakup kas rejestrujących – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia od podatku należnego kwoty wydatkowanej na zakup kas rejestrujących.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

D.Sp. z o.o. (dalej – „Spółka”) została wpisana do rejestru przedsiębiorców z dniem 3 października 2012 r. Spółka powstała z zamiarem prowadzenia działalności w zakresie sprzedaży detalicznej towarów dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

W okresie od powstania Spółki, Spółka rozpoczęła czynności zmierzające do rozpoczęcia planowanej działalności od dnia 31 grudnia 2012 r. W szczególności Spółka podjęła szereg czynności w celu stworzenia sieci detalicznej sprzedaży.

W dniu 5 listopada 2012 r. pełnomocnik Spółki dokonał zgłoszenia z zamiaru rozpoczęcia sprzedaży detalicznej nie wcześniej niż z dniem 12 listopada 2012 r. oraz dokonano pisemnego zgłoszenia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania, których Spółka zamierza stosować do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego.

Dla celów zamierzonej działalności, Spółka w dniu 19 grudnia 2012 r. dokonała zakupu 320 sztuk drukarek fiskalnych P. \`(...)\` wraz z oprogramowaniem (dalej – „kasy rejestrujące”). Spółka do 31 grudnia 2012 r. nie prowadziła sprzedaży wymagającej instalacji i ewidencji na kasach rejestrujących.

W dniu 31 grudnia 2012 r. Spółka nabyła w drodze aportu przedsiębiorstwo, które obecnie stanowi podstawową infrastrukturę działalności handlowej Spółki. W skład przedsiębiorstwa weszły, między innymi, punkty sklepowe, przez które prowadzona była działalność polegająca na sprzedaży artykułów drogeryjnych.

Dodatkowo, w ramach nabytego przedsiębiorstwa, z dniem 31 grudnia 2012 r. Spółka nabyła drukarki fiskalne, które były dotychczas używane przez zbywcę nabytego przedsiębiorstwa, tj. A. S. Sp. z o.o. Oddział w Polsce. Drukarki fiskalne nabyte w ramach nabytego przedsiębiorstwa nie są używane w obecnej działalności Spółki.

Spółka rozpoczęła ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego przy pomocy nabytych w dniu 19 grudnia 2012 r. 320 sztuk kas rejestrujących w obowiązującym terminie.

Faktura za zakup w dniu 19 grudnia 2012 r. 320 sztuk kas rejestrujących została terminowo uregulowana.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym, zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz § 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 27 grudnia 2010 r. w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących Spółce przysługuje prawo do odliczenia od podatku należnego kwoty wydatkowanej na zakup kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia od podatku należnego kwoty wydatkowanej na zakup kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że spełnione zostały wszystkie przesłanki przewidziane w art. 111 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej – „ustawy VAT”) oraz w § 2 pkt 1 rozporządzenia dnia 27 grudnia 2010 r. w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących (dalej – „Rozporządzenie”), wymagane do skorzystania przez Spółkę z prawa do odliczenia od podatku należnego kwoty wydatkowanej na zakup kas rejestrujących.

Zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia odliczenia kwoty, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, zwanego dalej „odliczeniem”, lub jej zwrotu można dokonać pod warunkiem:

1.  złożenia przez podatnika do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, pisemnego zgłoszenia o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania, które podatnik zamierza stosować do tego ewidencjonowania;
2.  rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego nie później niż w obowiązujących terminach, przy użyciu kas rejestrujących nabytych w okresie, kiedy kasy te były objęte ważnym potwierdzeniem, że kasy te spełniają funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać, zwanym dalej „potwierdzeniem”;
3.  posiadania przez podatnika dowodu zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego wszystkie wymagane przez powyższe przepisy warunki zostały przez Spółkę spełnione, tj.:

Spółka dokonała pisemnego zgłoszenia kas rejestrujących w dniu 5 listopada 2012 r., tj. przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego.

Spółka rozpoczęła ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, przy użyciu nabytych kas rejestrujących objętych ważnym potwierdzeniem.

Spółka posiada dowód zapłaty całej należności za kasy rejestrujące.

Tym samym Spółka spełniła warunki, o których mowa w ustawie VAT oraz rozporządzeniu, które określają warunki konieczne do skorzystania z prawa do odliczenia od podatku należnego kwoty wydatkowanej na zakup kas rejestrujących.

Wpływu na prawo do ulgi na zakup kas rejestrujących nie może mieć fakt, że Spółka nabyła w drodze aportu przedsiębiorstwo, które wcześniej prowadziło punkty sklepowe przez, które prowadzona była działalność polegająca na sprzedaży artykułów drogeryjnych przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zdaniem Spółki, fakt wcześniejszego ewidencjonowania obrotu za pomocą kas rejestrujących przez nabyte w drodze aportu przedsiębiorstwo nie może wpływać na prawo Spółki do skorzystania z prawa do ulgi na zakup kas rejestrujących. Nabycie przedsiębiorstwa w drodze aportu rodzi jedynie skutki w zakresie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich na gruncie Ordynacji podatkowej. Natomiast w opisanym stanie faktycznym nie mamy do czynienia z następstwem prawnym czy też sukcesją podatkową. Nabycie przedsiębiorstwa, które prowadziło ewidencję przy użyciu kas rejestrujących nie wpływa na fakt, że Spółka jest odrębnym podatnikiem, który rozpoczyna działalność gospodarczą skutkującą obowiązkiem ewidencjonowania obrotu i kwot podatku za pomocą kas rejestrujących.

Spółce jako odrębnemu od nabytego przedsiębiorstwa podatnikowi przysługuje prawo do ulgi związanej z zakupem kas rejestrujących, zgodnie z treścią art. 111 ust. 4 ustawy VAT oraz w § 2 pkt 1 rozporządzenia.

Stanowisko Spółki potwierdzają interpretacje indywidualne. Przykładowo w interpretacji z dnia 17 maja 2012 r. (sygn. IPTPP2/443-121/12-5/JN), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, stwierdził, ze „Wnioskodawca dokonuje sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Ewidencjonowanie na kasie fiskalnej nastąpiło w obowiązującym terminie. Wnioskodawca nie skorzystał do tej pory z ulgi na zakup kasy rejestrującej, gdyż jest to Spółka, która rozpoczęła sprzedaż po otrzymaniu aportu całego przedsiębiorstwa od osoby fizycznej. Nabywca posiada dowód zapłaty całej należności na zakup kasy rejestrującej. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, iż Wnioskodawca ma prawo do odliczenia i zwrotu kwoty wydatkowanej z tytułu nabycia w dniu 29 grudnia 2011 r. kasy rejestrującej”.

Zdaniem Spółki, na gruncie art. 111 ust. 4 ustawy VAT oraz § 2 pkt 1 rozporządzenia, spełnione zostały przesłanki do skorzystania z prawa do odliczenia od podatku należnego kwoty wydatkowanej przez Spółkę na zakup kas rejestrujących.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT.

Stosownie do zapisu art. 111 ust. 4 ustawy o VAT, podatnicy, podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł

Jak wynika z powyższego przepisu, odliczenie (ulga) przysługuje tylko przy zakupie kas w związku z wypełnieniem powstającego po raz pierwszy u danego podatnika obowiązku ewidencjonowania. Przepis ten stanowi bowiem o ulgach przysługujących przy zakupie kas rejestrujących zgłoszonych na dzień powstania obowiązku ewidencjonowania.

Zatem, ustawodawca utożsamia dzień rozpoczęcia ewidencjonowania z dniem powstania obowiązku ewidencjonowania. Art. 111 ust. 4 ustawy, stosuje tryb warunkowy i odnosi się do podatników, którzy wcześniej nie byli obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotów i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących.

Powyższe unormowanie również potwierdza, że przedmiotowa ulga przysługuje tylko przy zakupie kas w związku z wypełnieniem powstającego po raz pierwszy u danego podatnika obowiązkiem ewidencjonowania. Oznacza to, że kolejne kasy, nabyte po dacie powstania obowiązku ewidencjonowania, nie uprawniają podatnika do skorzystania z ustanowionej ulgi. Odnosi się to także do sytuacji, w której podatnik dokonuje rozszerzenia działalności, w związku z czym instalowane są nowe kasy, które są kasami nabytymi w celu wymiany starych modeli na nowe.

W tym miejscu należy podkreślić, że kwestia odliczenia kwoty wydatkowanej na zakup kasy rejestrującej została szczegółowo uregulowana przepisami aktów wykonawczych do ustawy. Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 7 pkt 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia określi sposób, określi sposób, warunki i tryb odliczania od kwoty podatku należnego (zwrotu) kwoty, o której mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając obowiązki podatników związane ze składaniem deklaracji podatkowej oraz przeciwdziałanie nadużyciom związanym z wypłatą (zwrotem) tych kwot.

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2010 r. w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 163), odliczenia kwoty, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy lub jej zwrotu można dokonać pod warunkiem:

1.  złożenia przez podatnika do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego, pisemnego zgłoszenia o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania, które podatnik zamierza stosować do tego ewidencjonowania;
2.  rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego nie później niż w obowiązujących terminach, przy użyciu kas rejestrujących nabytych w okresie, kiedy kasy te były objęte ważnym potwierdzeniem, że kasy te spełniają funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać;
3.  posiadania przez podatnika dowodu zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.

W przypadku podatników, którzy zamierzają stosować do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego jedną kasę rejestrującą, zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może być dokonane na formularzu zgłoszenia o miejscu instalacji kasy rejestrującej, zgodnie z przepisami dotyczącymi kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków ich stosowania, jeżeli zgłoszenie to zostało złożone przed terminem obowiązkowego rozpoczęcia ewidencjonowania tych kwot – § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia.

Cytowane wyżej przepisy wskazują, że ulga z tytułu zakupu kasy rejestrującej, przysługuje podatnikowi w sytuacji, gdy złoży on naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania, pisemne zgłoszenie o liczbie przewidywanych stanowisk kasowych wraz z podaniem miejsca instalacji kasy, posiada dowód zapłaty całej należności za kasę rejestrującą oraz rozpocznie ewidencjonowanie przy zastosowaniu kas rejestrujących w obowiązujących terminach.

Ponadto w świetle § 13 ust. 5 ww. rozporządzenia, podatnik w terminie 7 dni od dnia fiskalizacji kasy składa do właściwego naczelnika urzędu skarbowego zgłoszenie danych dotyczących kasy, w celu otrzymania numeru ewidencyjnego kasy.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 5 listopada 2012 r. pełnomocnik Spółki dokonał zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia sprzedaży detalicznej nie wcześniej niż z dniem 12 listopada 2012 r. oraz dokonano pisemnego zgłoszenia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania, których Spółka zamierza stosować do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego. W dniu 19 grudnia 2012 r. Wnioskodawca dokonał zakupu 320 sztuk drukarek fiskalnych.

W dniu 31 grudnia 2012 r. Spółka nabyła w drodze aportu przedsiębiorstwo, które obecnie stanowi podstawową infrastrukturę działalności handlowej Spółki. W skład przedsiębiorstwa weszły, między innymi, punkty sklepowe, przez które prowadzona była działalność polegająca na sprzedaży artykułów drogeryjnych. Dodatkowo, w ramach nabytego przedsiębiorstwa, z dniem 31 grudnia 2012 r. Spółka nabyła drukarki fiskalne, które były dotychczas używane przez zbywcę nabytego przedsiębiorstwa, tj. sp. z o.o. Drukarki fiskalne nabyte w ramach nabytego przedsiębiorstwa nie są używane w obecnej działalności Spółki. Wnioskodawca wskazał, że do 31 grudnia 2012 r. nie prowadził sprzedaży wymagającej instalacji i ewidencji na kasach rejestrujących.

Art. 19 dyrektywy obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz.Urz. UE.L. Nr 347 s. 1, ze zm.) stanowi, że w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Regulacja ta przewiduje, iż w przypadku, gdy państwa członkowskie uznają za nieopodatkowane przeniesienie całości lub części majątku podatnika, wówczas są obowiązane do uznania, że nabywca tego majątku będzie traktowany na potrzeby podatku VAT jako następca prawny zbywającego ten majątek.

Wyjaśnić należy, że ustawodawca na gruncie podatku od towarów i usług wprowadził regulacje szczególne związane z przypadkiem zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ze zbyciem niewątpliwie mamy o czynienia w przypadku wniesienia przedsiębiorstwa w drodze aportu do spółki prawa handlowego. W stosunku do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa przepisów ustawy nie stosuje się na podstawie art. 6 pkt 1, natomiast korekta podatku naliczonego określona w art. 91 ust. 1-8 jest dokonywana odpowiednio przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Konsekwencją takiej konstrukcji jest realizacja możliwości stworzonej przez ww. art. 19 dyrektywy 2006/112, stanowiącej, że nabywca przedsiębiorca jest następcą prawnym (w odniesieniu do rozliczeń podatku VAT) zbywcy. Konstrukcja ta wprowadza zasadę sukcesji nabywcy przedsiębiorstwa w zakresie podatku VAT po podmiocie, który wcześniej zbył przedsiębiorstwo. Skutkiem tego następstwa jest przeniesienie na nabywcę przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa zasad dotyczących opodatkowania VAT, na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę przedsiębiorstwa.

Określone wyżej następstwo prawne (sukcesja podatkowa na gruncie podatku VAT) polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku wniesienia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w drodze aportu mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących. Podsumowując wniesienie aportem przedsiębiorstwa powoduje sukcesję praw i obowiązków określonych w ustawie o podatku od towarów i usług oraz jej przepisach wykonawczych.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawca który nabył przedsiębiorstwo w drodze aportu, które stanowi podstawową infrastrukturę działalności handlowej Wnioskodawcy przejmuje wszystkie prawa i obowiązki wynikające z przepisów o VAT, jakie przysługiwały i ciążyły na zbywcy z tytułu prowadzonego przedsiębiorstwa w tym również obowiązek ewidencji sprzedaży za pomocą kas rejestrujących.

Kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje czy Wnioskodawca jako podmiot nabywający w drodze aportu przedsiębiorstwo i tym samym przejmujący działalność handlową prowadzoną wcześniej przez sp. z o.o., ma prawo do odliczenia kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących.

Jak już wcześniej wspomniano ulga z tytułu zakupu kas rejestrujących dotyczy tylko kas zgłoszonych na dzień rozpoczęcia ewidencjonowania, należy zatem stwierdzić, że prawo do skorzystania z ww. ulgi jest prawem przysługującym podatnikowi jednorazowo w trakcie jego działalności gospodarczej, a co za tym idzie, w sytuacji wniesienia w drodze aportu przedsiębiorstwa, spółka przejmująca – jako następca prawny nie nabywa ponownie prawa do ulgi z tytułu zakupu kas rejestrujących. Bez znaczenia pozostaje fakt, że Wnioskodawca przejmująca działalność handlową nabytego w drodze aportu przedsiębiorstwa Spółki przejmowanej, do 31 grudnia 2012 r. tj. dnia nabycia w drodze aportu przedsiębiorstwa w tym punktów sklepowych wchodzących w jego skład, nie prowadził sprzedaży wymagającej instalacji i ewidencji na kasach rejestrujących. Jak już wcześniej stwierdzono sukcesja prawna polega na przeniesieniu wszelkich praw i obowiązków z jednego podmiotu na inny podmiot.

Wobec powyższego Wnioskodawca – nabywający przedsiębiorstwo w drodze aportu (które stanowi podstawową infrastrukturę działalności handlowej Wnioskodawcy) i tym samym przejmujący działalność handlową w stosunku do której powstał już obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących – nie miał prawa do odliczenia kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących. Jest on bowiem na gruncie przepisów o VAT traktowany jako następca prawny. Oznacza to, że Wnioskodawca „przejął” istniejący już obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, realizowany do dnia 31 grudnia 2012 r. przez nabywane w drodze aportu przedsiębiorstwo. W konsekwencji, w stosunku do Wnioskodawcy nie można mówić o powstającym po raz pierwszy obowiązku ewidencjonowania, a do tego właśnie obowiązku odnosi się unormowanie art. 111 ust. 4 ustawy.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy w myśl którego na gruncie art. 111 ust. 4 ustawy VAT oraz § 2 pkt 1 rozporządzenia, spełnione zostały przesłanki do skorzystania z prawa do odliczenia od podatku należnego kwoty wydatkowanej przez Spółkę na zakup kas rejestrujących, jest nieprawidłowe.

Na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii nie mogą wpłynąć powoływana przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu stanowiska interpretacja indywidualna, bowiem wydana ona została w odniesieniu do indywidualnych i właściwych tylko im stanów faktycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.