Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.303.2024.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-06-28
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie; podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

22 kwietnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 22 kwietnia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży ośmiu działek wydzielonych z działki \`(...)\`. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 czerwca 2024 r. (wpływ 26 czerwca 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)

Na wstępie Wnioskodawca zaznaczył, że nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, a także nigdy nie prowadził działalności gospodarczej. Nie posiada statusu rolnika ryczałtowego w myśl art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dnia 26.05.2015 r. darowizną od swojego ojca (Rep. \`(...)\`) Wnioskodawca otrzymał działkę rolną nr \`(...)\` położoną w miejscowości \`(...)\`, gmina \`(...)\`, powiat \`(...)\`. Nieruchomość ta objęta jest księgą wieczystą nr \`(...)\`.

Dla podanego terenu Gmina \`(...)\` nie posiada Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego.

Działka ta nie była nigdy przedmiotem najmu, ani dzierżawy. Od momentu jej nabycia od rodziców, Wnioskodawca dbał o nią jedynie w zakresie koszenia trawy. Nie zaspokajał żadnych potrzeb prywatnych w całym okresie jej posiadania - nie wykorzystywał jej do żadnych celów.

Jesienią 2022 r. - w wyniku remontu wodociągu gminnego w całej miejscowości - wykonano Wnioskodawcy na działce przyłącze wody (po złożeniu przez Wnioskodawcę wniosku o przyłącze wody za sugestią obecnego sołtysa wsi, ponieważ robiono wtedy przyłącza także innym właścicielom w wyniku remontu sieci) - istnieje więc zasuwa przy granicy działki \`(...)\` z drogą gminną - było to przyłącze wykonane nieodpłatnie. Wnioskodawca nie ponosił oraz nie będzie ponosił żadnych innych nakładów w celu uatrakcyjnienia działki.

Pod koniec 2023 r. Wnioskodawca zdecydował się na sprzedaż ww. działki chcąc przeznaczyć środki z jej sprzedaży częściowo na zakup działki i częściowo na budowę domu lub w całości na zakup domu. W związku z faktem, iż Wnioskodawca na co dzień mieszka w \`(...)\` oraz w związku z charakterem pracy (jest żołnierzem zawodowym), która powoduje, że musi wyjeżdżać w delegacje, zdecydował o wystawieniu działki na sprzedaż przez lokalne biuro nieruchomości \`(...)\`. Wnioskodawca podpisał umowę pośrednictwa w dniu 31.10.2023 r. na okres pół roku. Niestety w tym okresie nie udało się sprzedać ww. nieruchomości.

Już w połowie grudnia 2023 r. (po upływie 1,5 miesiąca od wystawienia) w związku z brakiem zainteresowania na ogłoszenie sprzedaży, biuro pośrednictwa poleciło Wnioskodawcy rozważenie wystąpienia o Warunki Zabudowy, aby umożliwić sobie ewentualny podział działki na mniejsze, ponieważ sprzedaż mniejszych działek jest łatwiejsza i szybciej znajdzie zainteresowanych klientów. Pod koniec grudnia Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie Warunków Zabudowy na budowę 8 domków jednorodzinnych - na dzień dzisiejszy Wnioskodawca posiada już Warunki Zabudowy wydane dla całej działki \`(...)\`, nie są one jednak jak się okazało wystarczające do podziału działki.

Nadal Wnioskodawca nie ma zainteresowanych osób na zakup działki w całości pomimo, że ma wydane już Warunki Zabudowy i zagospodarowania terenu.

Wnioskodawca chciałby podzielić działkę na mniejsze. Wszystkie wydzielone działki będą stanowić tereny niezabudowane.

Na dzień sprzedaży każda z działek będzie posiadała wydane Warunki Zabudowy, bez tego nie będzie możliwy podział działki \`(...)\` na mniejsze 8 działek.

Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca nie zawierał żadnych umów przedwstępnych sprzedaży, jednak Wnioskodawca wie od biura nieruchomości, że są już osoby zainteresowane zakupem części mniejszych działek.

Wcześniej Wnioskodawca dokonywał już sprzedaży nieruchomości:

1 - działki 2 i 3 zabudowane budynkiem mieszkalno-usługowym w miejscowości \`(...)\` przy ul. \`(...)\`. Działka 2 zabudowana budynkiem została nabyta na skutek umowy darowizny Rep. \`(...)\` z dnia 09.12.2019 r. oraz postanowienia sądu sygnatura akt \`(...)\` z dnia 3 października 2019 r. o zniesieniu współwłasności z siostrą Wnioskodawcy. Wcześniej tą nieruchomość otrzymali od ojca w 2015 roku. Działka 3 została nabyta na skutek umowy darowizny od matki Rep. \`(...)\` z dnia 26.06.2020 r. - kawałek działki został wydzielony, ponieważ część budynku na nim stała. Przez okres Wnioskodawcy posiadania, połowa domu była w większości czasu przedmiotem najmu długoterminowego (firmy zewnętrze prowadziły działalność gospodarczą w budynku - restauracja i najem krótkoterminowy). Żona Wnioskodawcy użytkowała budynek przez okres 4 miesięcy prowadząc tam firmę. Wnioskodawca sprzedał ten dom ze względu na bardzo duży konflikt rodzinny, który się pojawił i utrudniał zarządzanie domem. Sprzedaż nastąpiła. Środki ze sprzedaży Wnioskodawca przeznaczył częściowo na zakup gruntów w miejscowości \`(...)\` - gdzie planowali się przeprowadzić, częściowo środki ze sprzedaży były przedmiotem pożyczki, a częściowo wydane na spłatę kredytu i na cele prywatne.

2 - udział 1/2 w działce 4 obręb \`(...)\`, został nabyty na skutek umowy darowizny Rep. \`(...)\` z dnia 07.05.2015 r. Przez okres posiadania ta działka stanowiła część ogrodu przy domu, który Wnioskodawca sprzedał i była wykorzystywana typowo rekreacyjnie (jak ogród). Wnioskodawca sprzedał ten udział stronie osobom, które kupowały wcześniej od Wnioskodawcy dom - jako dołączenie do tamtej nieruchomości. Środki ze sprzedaży służyły na cele prywatne.

3 - działka 5 w miejscowości \`(...)\` oraz udział w działce 6, zostały nabyte dnia 15.11.2022 r. na podstawie umowy sprzedaży Rep. \`(...)\`. Wnioskodawca zakupił ją w celu powiększenia terenu w \`(...)\`, do czego przekonał Wnioskodawcę poprzedni właściciel, ponieważ chciał ją sprzedać, gdyż na stałe osiedlił się za granicą. Przez okres jej posiadania Wnioskodawca dbał o nią jedynie w zakresie koszenia trawy. Wnioskodawca nie zaspokajał żadnych potrzeb prywatnych w całym okresie jej posiadania - nie wykorzystywał jej do żadnych celów.

Wnioskodawca zdecydował się na sprzedaż, ponieważ zmienił plany mieszkaniowe w międzyczasie i chce kupić jednak dom na \`(...)\` i nie potrzebuje aż tak dużego terenu w \`(...)\`. Sprzedaż nastąpiła 25.04.2024 r. Rep. \`(...)\`. Środki ze sprzedaży w całości Wnioskodawca przeznaczył na nadpłatę kredytu bankowego.

Wnioskodawca nie był zobowiązany zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek VAT od żadnej z transakcji sprzedaży.

Na chwilę obecną Wnioskodawca nie ma planu sprzedawać innych nieruchomości.

### Pytanie

Czy czynność sprzedaży różnym osobom ośmiu działek wydzielonych z działki \`(...)\` będzie podlegać podatkowi od towarów i usług (VAT)?

### Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność sprzedaży ośmiu nowo wydzielonych działek z działki \`(...)\`, nie będzie podlegać podatkowi od towarów i usług (VAT), ponieważ sprzedaż ww. nieruchomości należy do sfery czynności prywatnych związanych z wykonywaniem prawa własności, a nie do czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

· po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

· po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Określony w cyt. ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku nieruchomości, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub pewnym okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Należy stwierdzić, że każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, np. nieruchomości, jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne (prywatne), czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Wobec tego nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.)

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

Zgodnie art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:

Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Z opisu sprawy wynika, że 26 maja 2015 r. otrzymał Pan darowizną od swojego ojca działkę nr \`(...)\`. Na przedmiotowej działce jesienią 2022 r. - w wyniku remontu wodociągu gminnego w całej miejscowości - wykonano Panu przyłącze wody (po złożeniu przez Pana wniosku o przyłącze wody). Pod koniec 2023 r. zdecydował się Pan na sprzedaż ww. działki chcąc przeznaczyć środki z jej sprzedaży częściowo na zakup działki i częściowo na budowę domu lub w całości na zakup domu. Ponadto zdecydował Pan o wystawieniu działki na sprzedaż przez lokalne biuro nieruchomości. Podpisał Pan umowę pośrednictwa w dniu 31.10.2023 r. na okres pół roku. Niestety w tym okresie nie udało się sprzedać ww. nieruchomości. W połowie grudnia 2023 r. w związku z brakiem zainteresowania na ogłoszenie sprzedaży, biuro pośrednictwa poleciło Panu rozważenie wystąpienia o Warunki Zabudowy, aby umożliwić sobie ewentualny podział działki na mniejsze, ponieważ sprzedaż mniejszych działek jest łatwiejsza i szybciej znajdzie zainteresowanych klientów. Pod koniec grudnia złożył Pan wniosek o wydanie Warunków Zabudowy na budowę 8 domków jednorodzinnych - na dzień dzisiejszy posiada Pan Warunki Zabudowy wydane dla całej działki \`(...)\`. Chciałby Pan podzielić działkę na mniejsze. Wszystkie wydzielone działki będą stanowić tereny niezabudowane. Na dzień sprzedaży każda z działek będzie posiadała wydane Warunki Zabudowy, bez tego nie będzie możliwy podział działki \`(...)\` na mniejsze 8 działek. Na dzień dzisiejszy nie zawierał Pan żadnych umów przedwstępnych sprzedaży, jednak uzyskał Pan informację od biura nieruchomości, że są już osoby zainteresowane zakupem części mniejszych działek. Wcześniej dokonywał Pan już sprzedaży nieruchomości: działek 2 i 3 zabudowanych budynkiem mieszkalno-usługowym, udziału 1/2 w działce 4, działki 5 oraz udziału w działce 6.

Powyższe działania podjęte przez Pana świadczą zatem o zorganizowanym charakterze sprzedaży. W związku z planowaną dostawą ośmiu działek wydzielonych z działki \`(...)\` wystąpi bowiem ciąg czynności podejmowanych przez Pana, które rozpatrywane łącznie umieściły planowaną transakcję w zakresie stosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a co za tym idzie, ustawy o podatku od towarów i usług.

Takie aktywne działanie w zakresie obrotu nieruchomościami świadczą o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W związku z powyższym, w ocenie tut. Organu, działania podejmowane przez Pana nie należą do zakresu czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując ww. działań uatrakcyjni Pan działki wydzielone jako towar i przyczyni się Pan do wzrostu ich wartości. Ponadto jak wynika z okoliczności sprawy przygotowania do planowanej transakcji sprzedaży działek wydzielonych z działki \`(...)\` są realizowane przy udziale profesjonalnego podmiotu jakim jest biuro nieruchomości.

Mając zatem powyższe na uwadze stwierdzić należy, że planowana sprzedaż różnym osobom ośmiu działek wydzielonych z działki \`(...)\` będzie dostawą, w odniesieniu do której będzie działał Pan jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT i będzie realizowana w ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym sprzedaż ww. działek będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-------------------------------------------

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).