Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.736.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Skutki podatkowe przekazania majątku do trustu założonego
na Wyspach Cooka.
Słowa kluczowe: jednostka-zagraniczna jednostka kontrolowana (CFC)
rozporządzenie
spółki-spółka zagraniczna
trust
umowa-brak umowy o unikaniu podwójnego
opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ryczałtowe
opodatkowanie wg stawki 19%.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.-
Dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach
osób prawnych.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Kapitały pieniężne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30f-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30f-ust. 2-pkt 1-lit. e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest obywatelem Francji, posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a u.p.d.o.f.
    Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w oparciu o wpis do
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Majątek Wnioskodawcy
    Wnioskodawca jest założycielem (tzw. settlor) trustu (dalej: „Trust”) powołanego w 2024 r.
    w oparciu o prawo obowiązujące na Wyspach Cooka. Powiernikiem trustu (tzw. trustee)
    jest osoba prawna z siedzibą na Wyspach Cooka działająca w formie International
    Business Company (IBC) (dalej jako „Powiernik”).
    Trust międzynarodowy (ang. international trust) na Wyspach Cooka to szczególna forma
    struktury powierniczej, która została uregulowana w lokalnym prawie trustowym, przede
    wszystkim na mocy ustawy International Trusts Act 1984. Głównym celem tego
    rozwiązania jest ochrona majątku – trust może być wykorzystywany do zabezpieczania
    aktywów na wypadek sporów między spadkobiercami. Wyspy Cooka są uważane za jedno
    z najbardziej przyjaznych jurysdykcji na świecie w zakresie ochrony trustowej, m.in. ze
    względu na bardzo restrykcyjne przepisy dotyczące uznawalności zagranicznych wyroków
    oraz krótki termin przedawnienia roszczeń przeciwko trustowi (często wynoszący zaledwie
    1-2 lata). Dzięki temu Cook Islands trust stanowi popularne narzędzie w
    międzynarodowym planowaniu majątkowym, zwłaszcza w kontekście ochrony aktywów.
    Celem Trustu jest przede wszystkim ochrona i zachowanie aktywów w interesie jego
    beneficjentów. Docelowo Trust ma również pełnić funkcję wehikułu ułatwiającego
    przeprowadzenie sukcesji rodzinnej w przypadku śmierci Wnioskodawcy, zapobiegając
    rozdrobnieniu majątku. Intencją założyciela – wyrażoną bezpośrednio w akcie
    założycielskim Trustu – jest, aby aktywa Trustu zostały przekazane po jego śmierci jego
    dzieciom i jego partnerce. Trust, w którym Wnioskodawca uczestniczy, stanowi tym
    samym element przyjętej przez Niego strategii sukcesyjnej.
    Rodzina Wnioskodawcy jest rozlokowana w różnych częściach świata (dzieci są
    obywatelami i rezydentami różnych państw). Poza tym Wnioskodawca ma dzieci z różnych
    związków, a tym samym istnieje pomiędzy spadkobiercami ryzyko konfliktu.
    Wnioskodawca ma w ten sposób nadzieję zneutralizować potencjalne konflikty i wdrożyć
    prosty mechanizm przekazania majątku spadkobiercom.
    Charakterystyka instytucji trustu

    Trust to konstrukcja prawna, która nie została uregulowana w polskim ustawodawstwie.
    Instytucja ta występuje głównie w państwach opartych na anglosaskim systemie prawa
    (common law), takich jak np. Wyspy Cooka. Szczegóły funkcjonowania trustów różnią się w
    zależności od jurysdykcji, jednak zasadniczo jest to stosunek prawny, w ramach którego
    założyciel przekazuje majątek powiernikowi, który zarządza nim na rzecz określonych
    beneficjentów.
    Wyspy Cooka to samorządne terytorium stowarzyszone Nowej Zelandii. Instytucja trustu
    na Wyspach Cooka regulowana jest m. in. przez ustawy takie jak Cook Islands Trusts Act
    1984 oraz Cook Islands International Trusts Act z 1984 r.
    Zgodnie z prawem Wysp Cooka trust stanowi quasi fundusz powierniczy, nieposiadający
    osobowości prawnej. Podstawą utworzenia trustu jest umowa zawarta między
    założycielem trustu (settlor) a powiernikiem (trustee), tzw. trust deed. Trust powstaje wraz
    z momentem podpisania tej umowy. Jest możliwe jednostronne powołanie trustu do życia
    przez założyciela trustu. Istotą trustu jest przeniesienie majątku powierniczego, na który
    składają się rzeczy ruchome i nieruchome lub prawa majątkowe, z założyciela na
    powiernika na podstawie umowy powierniczej (instrumentu powierniczego), aby
    powiernik mógł we własnym imieniu, zgodnie z umową, posiadać, zarządzać i dysponować
    majątkiem na rzecz określonych osób. Powiernik nie jest więc rzeczywistym beneficjentem
    powierzonego mu mienia, lecz raczej zarządza nim na rzecz osób wskazanych przez
    założyciela trustu. Beneficjentami mogą być osoby fizyczne lub prawne. W skład grona
    beneficjentów może wchodzić sam założyciel trustu jak i jego rodzina. Jedyne
    przysporzenie jakie faktycznie osiąga powiernik to ewentualne wynagrodzenie za
    świadczoną przez niego usługę powierniczego zarządzania mieniem.
    Powiernikowi przysługują prawa rzeczowe do majątku funduszu powierniczego, tj. jest
    jego samodzielnym właścicielem. Jako właściciel majątku wniesionego do trustu przez
    założyciela może on we własnym imieniu dochodzić wszelkich związanych z nim praw
    wobec osób trzecich.
    Wewnętrznie jednak pozycja powiernika jest ograniczona postanowieniami dokumentu
    powierniczego, a więc wolą założyciela trustu. Powiernik nie może więc dowolnie
    administrować powierzonym majątkiem, lecz powinien stosować się do woli i intencji
    założyciela określonych w dokumencie założycielskim trustu. Zmiana tych zasad wymaga
    zmiany dokumentów założycielskich trustu, o ile strony przewidziały takie prawo.
    Istotą trustów działających zgodnie z prawem Wysp Cooka jest posiadanie określonego
    majątku i sprawowanie nad nim pieczy. Założyciel trustu wnosząc do trustu swój majątek
    nie otrzymuje w zamian żadnych udziałów, certyfikatów lub innych instrumentów
    prawnych, które dawałyby mu tytuł prawny do wniesionego do trustu majątku lub do
    otrzymania od trustu innego rodzaju świadczeń, które podlegałaby dziedziczeniu.
    Z racji istnienia trustu, tytuł prawny i uprawnienie ekonomiczne do majątku trustu są
    podzielone pomiędzy powiernika i beneficjentów. Powiernik (prawny właściciel) jako
    posiadacz majątku powierniczego jest zobowiązany do zarządzania nim i korzystania z
    niego na rzecz beneficjentów (ekonomicznych właścicieli). Chociaż beneficjent nie ma
    bezpośredniego roszczenia do majątku powierniczego, może wymagać od powiernika, aby
    zarządzał i dysponował majątkiem powierniczym zgodnie z warunkami dokumentu
    założycielskiego, a w szczególności może żądać tych świadczeń, do których jest
    uprawniony na podstawie tego dokumentu.
    Te cechy trustu utworzonego zgodnie z prawem Wysp Cooka sprawiają, że jest to
    odpowiednie narzędzie do ochrony majątku przed rozdrobnieniem w wyniku kolejnych
    spadkobrań, w przeciwieństwie do tych form prawnych różnych podmiotów, które
    przewidują wydanie udziałów, akcji lub podobnych instrumentów w zamian za wniesiony
    majątek (np. spółki kapitałowe lub fundusze inwestycyjne).

    Stosunek trustu istniejący w systemie prawnym Wysp Cooka jest więc pod wieloma
    względami podobny do stosunku powiernictwa wykształconego przez polską judykaturę. Z
    tym zastrzeżeniem, że typowy stosunek powiernictwa w prawie polskim jest jedynie
    stosunkiem kontraktowym, który istnieje pomiędzy powierzającym a powiernikiem i
    wygasa w przypadku śmierci/ustania bytu prawnego jednego z nich. Trust zaś jest
    stosunkiem prawym sui generis, który może trwać niezależnie od śmierci/ustania bytu
    prawnego jego uczestników, i którego struktura wewnętrzna i relacje między jego
    uczestnikami regulowane są nie tylko przez stosunek umowny, ale również przez właściwe
    przepisy Wysp Cooka (Cook Islands Trusts Act 1984 oraz Cook Islands International Trusts
    Act z 1984 r.).
    Specyfika Trustu Wnioskodawcy
    Zgodnie z treścią aktu założycielskiego Trustu, wszelkie dyspozycje środkami Trustu
    dokonywane są wyłącznie według uznania Powiernika – postanowienie to jest zgodne z
    przepisami prawa trustów obowiązującymi na Wyspach Cooka. Ponadto, w tej jurysdykcji
    powiernik zobowiązany jest do zarządzania trustem zgodnie z dokumentem
    założycielskim (trust deed). Powiernik nie może zatem dowolnie administrować
    powierzonym majątkiem, lecz powinien kierować się wolą i intencją założyciela
    określonymi w akcie założycielskim trustu. Zmiana tych zasad wymaga zmiany
    dokumentów założycielskich, o ile przewidziano taką możliwość. Przy zarządzaniu
    majątkiem wniesionym do Trustu może być brany pod uwagę sporządzony przez
    Wnioskodawcę list intencyjny, tzw. letter of wishes, jednak jego treść nie jest dla
    powiernika prawnie wiążąca.
    Oprócz założyciela i powiernika, w trustach może występować także podmiot określany
    jako protektor trustu (Trust Protector). Zgodnie z trust deed, protektor odpowiedzialny
    jest przede wszystkim za wyrażanie zgody na określone działania podejmowane przez
    powiernika. Zasady powoływania i odwoływania protektora trustu określa akt
    założycielski, przy czym zastrzeżono, że za swojego życia Wnioskodawca jako założyciel
    trustu ma wyłączne prawo jego powoływania i odwoływania.
    Ponadto w truście został powołany doradca inwestycyjny (Investment Advisor). Zgodnie z
    trust deed doradca inwestycyjny jest odpowiedzialny za doradzanie Powiernikowi w
    zakresie strategii inwestycyjnej, w tym przekazuje zalecenia dotyczące alokacji aktywów.
    Obejmuje to obejmuje możliwość bezpośredniego inwestowania w określone fundusze,
    akcje, obligacje lub dowolną ich kombinację. Inwestycje nie są ograniczone do żadnego
    konkretnego rodzaju inwestycji i mogą obejmować wszelkie inwestycje, w które Powiernik
    ma prawo inwestować. Obecnie rolę doradcy inwestycyjnego pełni sam Wnioskodawca.
    Pomimo że istota trustu sprowadza się do tego, iż majątek zarządzany jest na rzecz i w
    interesie beneficjentów, to zgodnie z trust deed żaden z beneficjentów w trakcie trwania
    Trustu nie posiada określonego udziału w całości ani w części majątku Trustu (z wyjątkiem
    nieodwołalnego nabycia prawa na jego rzecz), ani nie ma prawa do zbycia, przeniesienia,
    scedowania, obciążenia lub ustanowienia zabezpieczenia na swoim spodziewanym prawie
    do majątku trustu (obecnym lub przyszłym). Beneficjenci Trustu (poza Założycielem) nie
    występują również w trust deed jako strony tej umowy.
    Równocześnie sam trust deed zawiera postanowienia stanowiące, że Powiernik posiada
    uprawnienia w zakresie inwestowania, posiadania, nabywania, zbywania i rozporządzania
    aktywami wchodzącymi w skład majątku Trustu. Powiernik ma również prawo do
    tworzenia spółek oraz nabywania w nich, w drodze subskrypcji, zakupu lub w inny sposób,
    udziałów, akcji, weksli, obligacji lub innych papierów wartościowych dowolnego rodzaju.
    Wnioskodawca jest w trakcie swojego życia jedynym beneficjentem Trustu. Po jego śmierci
    beneficjentami staną się członkowie jego rodziny, tzn. dzieci pochodzące z różnych
    związków oraz obecna partnerka, którzy zostali wskazani w akcie założycielskim Trustu.
    Trust deed przewiduje również możliwość pisemnego mianowania przez Powiernika
    dodatkowych beneficjentów w przyszłości.

    Spółka LLC jako aktywo Trustu
    W ramach Trustu i zgodnie z powyższymi postanowieniami, Powiernik uczestniczy (jako
    jedyny wspólnik) w spółce zarejestrowanej na Wyspach Cooka, prowadzącej działalność
    gospodarczą w formie prawnej LLC (Limited Liability Company, dalej: „Spółka” lub „LLC”).
    Na ten moment jedynym aktywem Trustu jest LLC – to w tej spółce trzymany jest cały
    majątek. Nie można jednak wykluczyć, że w przyszłości struktura zostanie uproszczona i
    Powiernikowi będzie przysługiwało prawo własności w stosunku do tych aktywów
    bezpośrednio.
    Na obecny moment głównym aktywem LLC jest portfel papierów wartościowych aktywnie
    zarządzanych przez bank zlokalizowany na terenie UE/EOG. Nie wykluczone jednak, że
    struktura aktywów LLC ulegnie w przyszłości zmianie.
    Charakterystyka Spółki
    LLC to forma prawna, która uregulowana jest w ustawie Cook Islands Limited Liability
    Companies Act. LLC posiadają zdolność prawną, natomiast nie są traktowane jako osoby
    prawne. Zgodnie z tamtejszymi przepisami LLC posiadają odrębną podmiotowość prawną
    względem wspólników, a także mogą pozywać i być pozywane.
    Jednocześnie, z perspektywy podatkowej Cook Islands LLC jest strukturą typu pass-
    through, co oznacza, że nie podlega opodatkowaniu na poziomie samej spółki – zyski i
    straty przechodzą bezpośrednio na wspólników (tzw. members), proporcjonalnie do ich
    udziału lub zgodnie z zapisami umowy operacyjnej (ang. Operating Agreement).
    Konstrukcja prawna spółki LLC na Wyspach Cooka jest więc pod wieloma względami
    podobna do funkcjonującej w polskim porządku prawnym spółki jawnej.
    Pytania
      1. W jaki sposób dla celów podatkowych powinien być interpretowany fakt istnienia
        stosunku trustu dla Wnioskodawcy?
      2. Czy Wnioskodawca powinien opodatkować dochody osiągane przez Spółkę na
        zasadach określonych w art. 8 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f. w zw. z art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f. ze
        źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.?
      3. Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę jako beneficjenta środków pieniężnych od
        Powiernika w związku z funkcjonowaniem struktury Trustu będzie dla
        Wnioskodawcy neutralne podatkowo?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    Ad 1.
    Trust powinien dla Niego transparentny podatkowo. Wszelkie dochody osiągane za
    pośrednictwem trustu, z uwagi na brak definitywnego przysporzenia po stronie
    Powiernika, powinny być rozpoznawane podatkowo przez Wnioskodawcę jako Założyciela
    Trustu i Beneficjenta i opodatkowane w momencie ich osiągnięcia przez Trust.
    Ad 2.
    W związku z powyższą konkluzją, dochody osiągane za pośrednictwem znajdującej się
    wewnątrz trustu spółki LLC powinny zostać opodatkowane przez Wnioskodawcę na
    zasadach określonych w art. 8 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f. ze źródła przychodów określonego w art.
    10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.
    Ad 3.
    Z uwagi na transparentność podatkową Trustu i wcześniejsze opodatkowanie przychodów
    z Trustu przez Wnioskodawcę, przekazanie przez Powiernika środków pieniężnych na
    rzecz Wnioskodawcy, jako beneficjenta Trustu, będzie neutralne podatkowo.

    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Transparentność podatkowa trustu
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi natomiast o tym, że za przychód z działalności, o której
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie
    otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U
    podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny
    podatek od towarów i usług.
    Do przychodów podatkowych – zarówno tych klasyfikowanych do pozarolniczej
    działalności gospodarczej jak i do pozostałych źródeł – zalicza się tylko takie przychody,
    które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem
    jakiekolwiek przychody, lecz przychody, które stanowić będę trwałe przysporzenie
    majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do
    przychodów podlegających opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia, w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek
    podatnika (takie, którymi może rozporządzać jak właściciel).
    W obrocie gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej nie muszą działać osobiście. Jednym ze
    sposobów działania poprzez inny podmiot jest stosunek trustu.
    Wśród obowiązujących polskich przepisów, niestety nie odnajdziemy legalnej definicji
    trustu. Nie jest to bowiem rozwiązanie znane polskiemu prawu. Trustowi najbliżej jest do
    umowy powierniczej, która jednak w prawie polskim funkcjonuje jako tzw. umowa
    nienazwana. W polskim systemie prawnym stosunek powierniczy funkcjonuje w oparciu o
    przepisy dotyczące umowy zlecenia, na mocy których zleceniobiorca (powiernik),
    zobowiązuje się do określonego działania na rzecz zleceniodawcy (powierzający), na
    podstawie środków uzyskanych od zleceniodawcy. Czynności dokonywane przez
    powiernika są traktowane jak czynności wykonywane w swoim imieniu (tzn. powiernik jest
    formalnie stroną umowy, właścicielem majątku), ale bezpośrednio na rzecz/ w interesie
    powierzającego.
    Powiernik (trustee) na zewnątrz działa jako samodzielny podmiot, posiadający pełnię praw
    rzeczowych do przekazanego mu majątku. Jednak z mocy dokumentu założycielskiego
    trustu, Powiernik działa na rzecz i w wyłącznym interesie beneficjenta trustu, a nie
    występuje we własnym interesie. Powiernik zarządza i dysponuje powierzonym mu
    majątkiem jak właściciel, ale w wyłącznym interesie osób, na rzecz których trust został
    utworzony. To beneficjent trustu jest ekonomicznym właścicielem majątku zarządzanego
    przez Powiernika w ramach trustu. W efekcie tego zarządu Powiernik dokonuje wypłat ze
    zgromadzonego majątku na rzecz beneficjenta trustu. Jedynym definitywnym
    przysporzeniem po stronie Powiernika jest jedynie wynagrodzenie, które może on
    pobierać za pełnioną przez siebie funkcję.
    Wieloletnia praktyka polskich organów podatkowych i sądów administracyjnych nie
    pozostawia wątpliwości, że powiernik nie powinien ponosić obciążeń podatkowych od
    dochodów osiąganych w ramach stosunku powiernictwa. Ciężar podatkowy powinien zaś

    spoczywać na tym podmiocie, który jest rzeczywistym beneficjentem stosunku
    powierniczego i odnosi korzyść ekonomiczną z dochodów osiąganych w ramach stosunku
    powiernictwa.
    Przykładowo, Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 9 czerwca 2017 r. sygn. akt II
    FSK 1370/15 wskazał:
    Powiernik przy wykonywaniu przez siebie czynności, składa swoje oświadczenie woli, we
    własnym imieniu (w przeciwieństwie np. do pełnomocnika, który dokonuje czynności w
    imieniu mocodawcy), oraz na rzecz (rachunek) powierzającego. Ten ostatni element jest
    najistotniejszy w rozpoznaniu skutków podatkowych związanych z uzyskaniem przychodu
    na podstawie art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Rzeczywistym beneficjentem dokonanej czynności
    jest bowiem powierzający na którego rzecz/rachunek czynność zostaje dokonana.
    Przychodu takiego nie można przy tym rozpoznać u powiernika, gdyż nie stanowi on dla
    niego trwałego przysporzenia majątkowego.
    Prawidłowo zatem wskazał Sąd I instancji, powołując się na literaturę przedmiotu, że
    czynności powiernicze, z punktu widzenia podatków dochodowych, określane są jako
    neutralne podatkowo. Należy wobec powyższego stwierdzić, że skutki podatkowe
    związane z czynnościami wykonywanymi przez powiernika są analogiczne do tych, jakie
    wystąpiłyby, gdyby czynności te wykonywane były bezpośrednio przez powierzającego.
    Podobne stanowisko można też znaleźć w licznych interpretacjach podatkowych,
    przykładowo:
    Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 stycznia
    2015 r. sygn. IBPBI1/2/415-9B0/14/MM: Wszelkie czynności dokonywane przez powiernika
    na zlecenie powierzającego wywołują skutki podatkowe względem powierzającego.
    Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu z tytułu osiągania
    pożytków z udziałów bądź ich odpłatnego zbycia. Przy czym będzie miał prawo do
    rozpoznania kosztów uzyskania przychodu.
    Ponadto w przeszłości podobne interpretacje wydawano w bardzo podobnych do tej
    sprawach dotyczących zagranicznych trustów, zakładanych przez polskich podatników.
    Przykładowo:
      Interpretacja indywidualna z dnia 17 marca 2023 r., wydana przez Dyrektora
      Krajowej Informacji Skarbowej, 0115-KDIT1.4011.832.2022.2.PSZ: Zgodzić się należy
      również z Pana stanowiskiem, że stosunek trustu powinien być dla celów podatku
      dochodowego od osób fizycznych transparentny podatkowo. Tym samym powinien
      Pan rozliczać na bieżąco wszystkie dochody osiągane za pośrednictwem trustu, tak
      jakby te dochody były przez Pana osiągane bezpośrednio.
      Interpretacja indywidualna z dnia 13 lipca 2023 r., wydana przez Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej, 0112-KDIL2-1.4011.406.2023.2.KF: Zatem w momencie wypłaty
      dywidendy przez spółkę na rachunek bankowy trustu powstanie u Pana przychód z
      kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt
      4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przekazanie Panu
      środków pieniężnych od powiernika nie powinno być traktowane jako przychód na
      gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadą
      jednokrotności opodatkowania.
      Interpretacja indywidualna z dnia 14 sierpnia 2023 r., wydana przez Dyrektora
      Krajowej Informacji Skarbowej, 0115-KDIT1.4011.383.2023.2.MR: Biorąc pod uwagę

      przedstawiony opis zdarzenia oraz powołane przepisy prawa, skoro Właściciel
      posiada status rzeczywistego beneficjenta to skutki podatkowe wypłaty dywidendy
      na rachunek bankowy trustu powinny być odnoszone bezpośrednio do osoby
      Właściciela.
    W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że stosunek trustu powinien
    być dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych transparentny podatkowo.
    Umowa trustu ma de facto charakter umowy o zarządzanie majątkiem założyciela, dlatego
    zdaniem Wnioskodawcy to właśnie On, jako Założyciel Trustu, powinien rozliczać na
    bieżąco wszystkie dochody osiągane za jego pośrednictwem, tak jakby te dochody
    osiągane były bezpośrednio przez Niego.
    Dochody LLC jako dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawcy
    Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez
    względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy)
    – art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f.
    Na gruncie u.p.d.o.f. – jeżeli osoba ma miejsce zamieszkania w Polsce – obowiązek
    podatkowy powstaje zarówno w sytuacji, gdy uzyskuje ona przychody na terytorium
    Polski, jak i za granicą. Całość przychodów jest objęta tym obowiązkiem (nieograniczony
    obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza.
    Działalność gospodarcza, w świetle u.p.d.o.f., oznacza działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły – art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.
    Stosownie do art. 5b ust. 2, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka
    niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na
    podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 3.
    Spółka niebędąca osobą prawną to spółka inna niż:
      a) spółka posiadająca osobowość prawną, w tym także spółka zawiązana na podstawie
        rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie
        statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.;
        Dz.Urz.UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
      b) spółka kapitałowa w organizacji,
      c) spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna mająca siedzibę lub zarząd na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      d) spółka niemająca osobowości prawnej mająca siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, która zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest
        traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości
        swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
      e) spółka jawna będąca podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Powiernik jest wspólnikiem w spółce typu LLC utworzonej zgodnie z prawem Wysp Cooka.
    Spółka ta wedle tamtejszego prawa nie jest ani osobą prawną, ani podatnikiem podatku

    dochodowego. Z tego względu Spółka powinna zostać na gruncie polskiego prawa
    podatkowego potraktowana jak inne podmioty transparentne podatkowo, np. polska
    spółka jawna.
    Tym samym z punktu z widzenia podatków dochodowych podatnikami są poszczególni
    wspólnicy Spółki LLC, a nie sama Spółka. Jeżeli zatem wspólnikiem LLC jest osoba fizyczna,
    to dochód (przychód) z udziału w tej Spółce z pozarolniczej działalności gospodarczej
    będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Opodatkowaniu podlega dochód wspólnika uzyskany z tytułu udziału w spółce –
    stanowiący nadwyżkę przypadającej mu części udziału w przychodzie spółki nad
    przypadającą mu częścią udziału w kosztach jego uzyskania, z zachowaniem proporcji
    określonej przepisem art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f.
    Jak zostało to zasygnalizowane powyżej, formalny status wspólnika w Spółce przysługuje
    nie Wnioskodawcy lecz Powiernikowi. Z istoty umowy trustu wynika jednak, że struktura
    trustu powinna być uznana za transparentną a ekonomicznym beneficjentem działalności
    prowadzonej przez Spółkę jest Wnioskodawca jako założyciel trustu i to Jemu powinien
    zostać przypisany przychód wypracowany przez Spółkę LLC.
    W konsekwencji, to Wnioskodawca będzie podlegać opodatkowaniu od osiąganych ze
    Spółki dochodów na zasadach określonych w art. 8 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f. ze źródła
    przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.
    Dystrybucja środków z Trustu do Wnioskodawcy
    Sama czynność dystrybucji środków do Wnioskodawcy, jako beneficjenta Trustu, powinna
    być traktowana jako neutralna podatkowo dla Niego. W myśl stanowiska
    zaprezentowanego powyżej, dla celów podatkowych przysporzenie po stronie
    Wnioskodawcy powstanie bowiem już w momencie osiągnięcia pożytków przez
    Powiernika w ramach stosunku Trustu. Wnioskodawca już wtedy będzie zobowiązany do
    rozliczenia należnego podatku, tak jakby stosunek powiernictwa nie występował. Dlatego
    już sama dystrybucja tych środków przez Powiernika do Wnioskodawcy jako beneficjenta
    powinna być zdarzeniem neutralnym podatkowo. W przeciwnym razie doszłoby do
    opodatkowania dwa razy tego samego dochodu.
    Podobne stanowisko wyrażają też organy podatkowe w licznych interpretacjach,
    przykładowo:
      Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 lutego
      2022 r. sygn. 0115-KDIT1.4011.836.2021.1.MR;
      Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 maja
      2016 r. sygn. IBPB-1-1/4511-191/16/ZK;
      Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23
      stycznia 2015 r. sygn. IBPB 11/2/415-930/14/MM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:

      a) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      b) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W świetle art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne
    przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
        w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
        rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony);
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze
        albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników
        majątku związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku

      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
      9) inne źródła.
    Z art. 10 ust. 1 pkt 8a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Źródłem przychodów jest działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę
      kontrolowaną.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 cytowanej ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału (...).
    Zgodnie z art. 30f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej uzyskanych przez
      podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Natomiast w świetle art. 30f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Użyte w niniejszym artykule określenie zagraniczna jednostka oznacza:
      a) osobę prawną,
      b) spółkę kapitałową w organizacji,
      c) jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej inną niż spółka niemająca
      osobowości prawnej,
      d) spółkę niemającą osobowości prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych,
      e) fundację, trust lub inny podmiot albo stosunek prawny o charakterze powierniczym,
      f) podatkową grupę kapitałową lub spółkę z podatkowej grupy kapitałowej, która
      samodzielnie spełniałaby warunek, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 lit. c, gdyby nie była
      częścią podatkowej grupy kapitałowej,
      g) wydzieloną organizacyjnie lub prawnie część zagranicznej spółki lub innego
      podmiotu mającego osobowość prawną albo niemającego osobowości prawnej
      – nieposiadające siedziby, zarządu ani rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, w których podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, samodzielnie lub
      wspólnie z podmiotami powiązanymi lub innymi podatnikami mającymi miejsce
      zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      posiada, bezpośrednio lub pośrednio, udział w kapitale, prawo głosu w organach
      kontrolnych, stanowiących lub zarządzających lub prawo do uczestnictwa w zysku, w
      tym ich ekspektatywę, lub w których w przyszłości będzie uprawniony do nabycia
      takich praw, w tym jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub
      innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym, lub nad
      którymi podatnik sprawuje kontrolę faktyczną.
    W tym miejscu należy odwołać się do Druku nr 2860 Rządowego projektu ustawy o
    zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych
    ustaw (str. 232-233), w którym wyjaśniono:
      Motywem przewodnim zmian jest zwiększenie efektywności i precyzji przepisów o CFC
      wobec zagranicznych podmiotów nieznanych polskiemu systemowi prawnemu lub

      funkcjonujących w oparciu o zupełnie inne rozwiązanie prawne. Dotyczy to w
      szczególności zagranicznych fundacji i trustów i podobnych podmiotów / tytułów
      prawnych. Objęcie tych ostatnich przepisami o CFC jest bardzo istotne dla
      zapewnienia efektywności przepisów o CFC, ponieważ dochody uzyskiwane i
      akumulowane przez zagraniczne fundacje i trusty są często nieopodatkowane.
      Objęcie trustów i fundacji podmiotowym zakresem zastosowania przepisów o CFC jest
      również rekomendowane przez OECD w Planie Działania BEPS nr 3 w ramach Projektu
      Base Erosion and Profit Shifting (BEPS), aby uniemożliwić podatnikom obejście
      zastosowania tych przepisów przez zmianę formy organizacyjnoprawnej
      zagranicznych podmiotów, za pomocą których unikają opodatkowania. Ze wskazanych
      powodów, zagraniczne fundacje i trusty oraz podobnie funkcjonujące zagraniczne
      jednostki / tytuły powinny zawierać się w definicji zagranicznej jednostki, a następnie
      CFC.
    Jak stanowi art. 30f ust. 2a i 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      2a. W przypadku gdy na podstawie okoliczności faktycznych nie można ustalić, że
      podmiot, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e. spełnia przesłanki uznania za
      zagraniczną jednostkę, domniemywa się, że podmiot ten stanowi zagraniczną
      jednostkę, jeżeli podatnik jest założycielem lub fundatorem tego podmiotu oraz,
      odpłatnie albo nieodpłatnie, przekazał majątek temu podmiotowi, chyba że założyciel
      (fundator) wykaże, że wyzbył się on w sposób definitywny i nieodwołalny
      powierzonego majątku. W takim przypadku podmiot, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      e. uznaje się za zagraniczną jednostkę, gdy podatnik jest lub może stać się
      beneficjentem tego podmiotu.
      2b. Za zagraniczną jednostkę może być również uznany zagraniczny zakład
      zagranicznej jednostki w dowolnej postaci.
    Zgodnie z art. 30f ust. 3 ww. ustawy:
      Zagraniczną jednostką kontrolowaną jest:
      1) zagraniczna jednostka mająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub położona
      na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 23v
      ust. 2 lub w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych
      wydanym na podstawie art. 86a § 10 Ordynacji podatkowej albo
      2) zagraniczna jednostka mająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub położona
      na terytorium państwa innego niż wskazane w pkt 1, z którym:
      a) Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, w szczególności
      umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
      albo
      b) Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej
      – stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa
      informacji podatkowych, (...).
    W Druku nr 2860 Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy –
    Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (str. 238) wyjaśniono:
      Doprecyzowanie definicji zagranicznej jednostki kontrolowanej z raju podatkowego
      oraz zagranicznej jednostki kontrolowanej z „państwa bezumownego” polega na tym,
      że kryteria siedziby i zarządu rozszerza się o kryteria rejestracji lub położenia,
      ponieważ zagraniczne fundacje, trusty, grupy kapitałowe, bądź wydzielone
      organizacyjnie lub prawnie części zagranicznych spółek lub innych podmiotów
      mających lub niemających osobowości prawnej mogą nie mieć siedziby lub zarządu,
      lecz będą zarejestrowane lub będą posiadać dane położenie (lokalizacje).

      Doszczelnienie i doprecyzowanie definicji zagranicznej jednostki kontrolowanej z
      „państwa bezumownego" polega na zastąpieniu sformułowania „nie zawarła umowy
      międzynarodowej" sformułowaniem „nie ratyfikowała umowy międzynarodowej"
      wynika z potrzeby doprecyzowania i zapewnienia efektywności przepisów o CFC. Otóż,
      umowy międzynarodowe „zawarte" przez Polskę lub UE, ale jeszcze nie
      „ratyfikowane", nie mogą być podstawą do uzyskania informacji podatkowych,
      ponieważ nie obowiązują i dlatego nie mają zastosowania.(...)
    W myśl art. 30f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania, o której mowa w ust. 1, stanowi kwota odpowiadająca
      dochodowi zagranicznej jednostki kontrolowanej proporcjonalnie do okresu, w
      którym jednostka zagraniczna była kontrolowana przez podatnika w jej roku
      podatkowym, albo do okresu, o którym mowa w ust. 9 albo 10, w takiej części, jaka
      odpowiada posiadanym prawom do uczestnictwa w zysku tej jednostki, po odliczeniu
      kwot:
      1) uwzględnionej w podstawie opodatkowania podatnika dywidendy otrzymanej od
      zagranicznej jednostki kontrolowanej;
      2) dochodu z odpłatnego zbycia przez podatnika udziału w zagranicznej jednostce
      kontrolowanej, w części uwzględnionej w jego podstawie opodatkowania.
    Stosownie do art. 30f ust. 5a ww. ustawy:
      W przypadku gdy podatnik jest założycielem (fundatorem) podmiotu, o którym mowa
      w ust. 2 pkt 1 lit. e, przysługujące mu prawo do uczestnictwa w zysku określa się
      poprzez odniesienie do proporcji, w jakiej pozostaje rynkowa wartość przekazanego
      przez niego majątku na dzień jego przekazania do całego majątku trustu, fundacji lub
      innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym. W przypadku
      gdy podatnikiem jest zarówno założyciel (fundator), jak i beneficjent podmiotu, o
      którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e, przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio, chyba że
      podatnik będący założycielem (fundatorem) wykaże, że faktycznie przysługujące
      prawo do uczestnictwa w zysku podmiotu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. e,
      przysługuje w całości podatnikowi będącemu beneficjentem.
    Jak wskazano w Druku nr 2860 Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (str. 241):
      W przypadku podatnika będącego założycielem (fundatorem) w zagranicznej
      jednostce będącej fundacją, trustem lub innym podmiotem albo stosunkiem
      prawnym o charakterze powierniczym prawo do uczestnictwa w zysku przysługujące
      takiemu podatnikowi określa się w sposób specyficzny dla tej kategorii podatników,
      czyli poprzez odniesienie do proporcji w jakiej pozostaje wartość rynkowa
      przekazanego przez niego majątku na dzień jego przekazania do całego majątku takiej
      zagranicznej jednostki. W przypadku zbiegu założyciela (fundatora) i beneficjenta w
      roli podatnika wobec majątku/dochodu zagranicznej fundacji lub trustu lub innego
      tytułu powierniczego, stosuje się odpowiednio ust. 9, chyba że podatnik będący
      założycielem (fundatorem) wykaże, że faktycznie przysługujące prawo do uczestnictwa
      w zyskach podmiotu, o którym mowa w art. 30f ust. 2 pkt 1 lit. e przysługuje w całości
      podatnikowi będącemu beneficjentem. Takie rozwiązania prawne mają na celu
      uniknięcia podwójnego opodatkowania podatników.
    Zgodnie z art. 30f ust. 6, ust. 7, ust. 9, ust. 10 ww. ustawy:
      6. Kwoty nieodliczone zgodnie z ust. 5 w danym roku podatkowym podlegają
      odliczeniu w następnych, kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych.
      7. Dochodem, o którym mowa w ust. 5, z zastrzeżeniem ust. 7a i 7b, jest uzyskana w
      roku podatkowym nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania,

      ustalonymi zgodnie z przepisami ustawy, bez względu na rodzaj źródeł przychodów,
      ustalona na ostatni dzień roku podatkowego zagranicznej jednostki kontrolowanej.
      Jeżeli zagraniczna jednostka kontrolowana nie ma ustalonego roku podatkowego albo
      rok ten przekracza okres kolejnych, następujących po sobie 12 miesięcy, przyjmuje
      się, że rokiem podatkowym zagranicznej jednostki kontrolowanej jest rok podatkowy
      podatnika. Dochód zagranicznej jednostki kontrolowanej nie podlega pomniejszeniu o
      straty poniesione w latach poprzednich.
      9. W przypadku zagranicznej jednostki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3 pkt 1,
      dla ustalenia prawa do uczestnictwa w zysku zagranicznej jednostki kontrolowanej
      przyjmuje się, że podatnikowi albo podatnikowi wspólnie z innymi podatnikami, o
      których mowa w art. 3 ust. 1, lub podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy
      o podatku dochodowym od osób prawnych, przysługiwały przez cały rok podatkowy, o
      którym mowa w ust. 7, wszystkie prawa do uczestnictwa w zysku tej jednostki. W
      przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały tych podatników
      związane z prawem do uczestnictwa w zysku są równe.
      10. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio do ustalenia prawa do uczestnictwa w
      zysku zagranicznej jednostki kontrolowanej, o której mowa w ust. 3 pkt 2. chyba że
      podatnik wykaże, że faktycznie przysługujące podatnikowi prawo do uczestnictwa w
      zysku zagranicznej jednostki kontrolowanej lub okres jego posiadania jest inny.
    W Druku nr 2860 Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy –
    Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw – str. 232 wskazano, że:
      Zmiany w zakresie przepisów o opodatkowaniu dochodu kontrolowanej spółki
      zagranicznej (CFC) mają głównie charakter doprecyzowujący i podnoszący
      efektywność przepisów o zagranicznej spółce kontrolowanej, w szczególności wobec
      definicji zagranicznej spółki (po zmianach już „zagranicznej jednostki”) oraz definicji
      kontroli. Ponadto, zmiany objęte projektem w pewnym zakresie dotyczą częściowej
      implementacji dyrektywy Rady 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r ustanawiającej
      przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które
      mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (ATAD). Motywem
      przewodnim zmian jest zwiększenie efektywności i precyzji przepisów o CFC wobec
      zagranicznych podmiotów nieznanych polskiemu systemowi prawnemu lub
      funkcjonujących w oparciu o zupełnie inne rozwiązanie prawne. Dotyczy to w
      szczególności zagranicznych fundacji i trustów i podobnych podmiotów / tytułów
      prawnych. Objęcie tych ostatnich przepisami o CFC jest bardzo istotne dla
      zapewnienia efektywności przepisów o CFC, ponieważ dochody uzyskiwane i
      akumulowane przez zagraniczne fundacje i trusty są często nieopodatkowane.
      Objęcie trustów i fundacji podmiotowym zakresem zastosowania przepisów o CFC jest
      również rekomendowane przez OECD w Planie Działania BEPS nr 3 w ramach Projektu
      Base Erosion and Profit Shifting (BEPS), aby uniemożliwić podatnikom obejście
      zastosowania tych przepisów przez zmianę formy organizacyjnoprawnej
      zagranicznych podmiotów, za pomocą których unikają opodatkowania. Ze wskazanych
      powodów, zagraniczne fundacje i trusty oraz podobnie funkcjonujące zagraniczne
      jednostki / tytuły powinny zawierać się w definicji zagranicznej jednostki, a następnie
      CFC.
    W mojej ocenie interpretacji pojęcia „dywidenda” w rozumieniu art. 30f ust. 5 pkt 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych należy dokonać w oparciu o cel, jakiemu ma
    służyć ta norma prawna.
    Celem wprowadzenia prawa do pomniejszania dochodu zagranicznej jednostki
    kontrolowanej o kwotę dywidendy otrzymanej od tej zagranicznej jednostki
    kontrolowanej, było uniknięcie podwójnego opodatkowania tych samych dochodów.

    Istotne jest, że na podstawie art. 30f ust. 5 pkt 1 ustawy PIT odliczyć można tylko takie
    dywidendy otrzymane od zagranicznej jednostki kontrolowanej, które zostały
    uwzględnione w podstawie opodatkowania podatnika.
    Przychody podatnika z tytułu praw do uczestnictwa w zysku zagranicznej jednostki
    kontrolowanej w części, w której zostały wypłacone osobom mającym prawo do
    uczestnictwa w jej zyskach, byłyby de facto dwukrotnie opodatkowane: pierwszy raz
    podatkiem z tytułu wypłaconej dywidendy przez ten podmiot i drugi raz podatkiem od
    dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej.
    Potwierdzeniem celowościowego podejścia w stosunku do dochodów zagranicznej
    jednostki kontrolowanej będącej trustem jest zdefiniowanie na użytek tylko art. 30f
    ustawy PIT pojęcia „prawo do uczestnictwa w zysku”.
    Zgodnie z art. 30f ust. 2 pkt 1a ustawy PIT, prawo do uczestnictwa w zysku oznacza
    również prawo do uzyskania środków należących do zagranicznej jednostki w związku z jej
    likwidacją, prawo do otrzymania świadczenia pieniężnego lub niepieniężnego, w tym jego
    ekspektatywy, jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego
    podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym, lub ekspektatywę
    uzyskania zysków zagranicznej jednostki wypracowanych lub uzyskanych w przyszłości.
    Ustawodawca pojmuje zatem udział w zysku bardzo szeroko, jako każde świadczenie (lub
    nawet ekspektatywę) mające źródło w majątku zagranicznej jednostki kontrolowanej,
    niezależnie od tego, czy pochodzą one z zysku zagranicznej jednostki kontrolowanej. W
    świetle ww. przepisu uznać należy, że wypłaty otrzymane przez założyciela lub
    beneficjenta zagranicznej jednostki – trustu – stanowią przychód takiej osoby z
    uczestnictwa (udziału) w zysku trustu.
    Biorąc pod uwagę powyższe, podatnik, który otrzyma świadczenia jako założyciel lub jako
    beneficjent od zagranicznej jednostki, która jest dla niego zagraniczną jednostką
    kontrolowaną, dochód obliczony zgodnie z art. 30f ust. 7 ustawy PIT ma prawo
    pomniejszyć o świadczenia otrzymane od takiej jednostki, o ile świadczenia te zostały
    uwzględnione w podstawie opodatkowania tego podatnika.
    Jak wynika z komentarza K. Korzyb, Krajowe opodatkowanie anglosaskiego trustu polskim
    podatkiem dochodowym, PP 2020, nr 7. s. 6-11:
      · Sytuacja podatkowa beneficjenta kształtuje się w zależności od rodzaju trustu i
        odnosi się do ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego. Odwrotnie
        niż w przypadku założyciela, to nieodwołalność korzyści (czyli powstanie trustu
        nieodwoływalnego), którą ma uzyskać ostatecznie beneficjent, powoduje, że
        obowiązek podatkowy zostanie przypisany beneficjentom już w momencie
        utworzenia trustu. W razie zastosowania trustu niedyskrecjonalnego, opartego na
        zasadzie otrzymywania ustalonych, stałych korzyści przez beneficjentów, państwa
        systemu prawa stanowionego mogą automatycznie przypisywać dochód trustu do
        beneficjentów. Jedynie potencjalna możliwość uzyskania korzyści, wynikająca z
        funkcjonowania trustu odwoływalnego, pozwala za to na odroczenie powstania
        obowiązku podatkowego wobec beneficjentów.
      · Przesunięcia majątkowe z majątku trustu na rzecz beneficjentów (osób fizycznych)
        będących polskimi rezydentami podatkowymi, jeżeli zostaną rozpoznane jako
        przychody, będą skutkować opodatkowaniem według progresywnej skali. Będzie
        to miało miejsce w szczególności w sytuacji otrzymania przez beneficjenta różnego
        rodzaju środków majątkowych na mocy postanowień aktu założycielskiego bądź
        odpowiedniej decyzji uprawnionego podmiotu. Ze względu na nieograniczone
        możliwości dotyczące dystrybucji takich środków zakwalifikowanie takiej wypłaty
        do konkretnego źródła przychodów powinno być rozpatrywane, w zależności od
        okoliczności faktycznych danego przypadku.

      · Rola trustu, w głównej mierze nastawiona na ochronę majątku oraz efektywne nim
        zarządzanie, wskazuje, ze prymarnymi kategoriami dochodów osiąganych w
        ramach trustu i podlegającymi opodatkowaniu w Polsce będą zyski kapitałowe (w
        ustawie o CIT) oraz kapitały pieniężne (w ustawie o PIT).
    Z komentarza B. Rodak, 2.4. Beneficjent dochodów – znaczenie w prawie anglosaskim (w:)
    Opodatkowanie dochodów transgranicznych, red. M. Jamroży. Warszawa 2016 odnośnie
    do trustu, wynika że:
      · prawo anglosaskie używa koncepcji beneficial ownership głównie w instytucji trustu,
        aby oddzielić powiernika masy majątkowej od osoby, która faktycznie korzysta z
        profitów, tzn. beneficjenta. „Powiernik otrzymuje tytuł własności powierzonego
        majątku w momencie ustanowienia trustu przez założyciela i przekazania do niego
        aktywów. Tytuł do powierzonego majątku pozostaje w rękach powiernika zgodnie
        z warunkami trustu i zobowiązaniami powierniczymi wobec beneficjentów (tzn.
        realizacji ich słusznych praw do powierzonego majątku). Powiernik ma obowiązek
        zarządzać i dysponować majątkiem trustu zgodnie z wolą założyciela wyrażoną w
        umowie trustu. (...) Z kolei, beneficjent to osoba (lub osoby) uprawnione od
        czerpania korzyści z trustu”;
      · jest to specyficzny przypadek, gdzie prawo własności składa się z dwóch elementów,
        tj. własności prawnej, czyli tytułu prawnego do masy majątkowej, oraz tzw.
        beneficial ownera, czyli beneficjenta – osoby faktycznie uprawnionej do
        otrzymywania korzyści z masy majątkowej stanowiącej majątek trustu;
      · główna różnica między właścicielem prawnym a beneficial ownerem jest taka, że
        właściciel prawny jest tą osobą, która ma tytuł prawny do rzeczy, natomiast
        beneficial owner ma materialne prawa do korzystania z rzeczy i pobierania z niej
        pożytków.
    Z opisu sprawy wynika, że:
      · Powiernik będący osobą prawną jest jedynym wspólnikiem w spółce typu LLC
        utworzonej zgodnie z prawem Wysp Cooka. Spółka ta wedle tamtejszego prawa nie
        jest ani osobą prawną ani podatnikiem podatku dochodowego. Formalny status
        wspólnika w Spółce LLC przysługuje Powiernikowi;
      · Cook Islands LLC jest strukturą typu pass-through, co oznacza, że nie podlega
        opodatkowaniu na poziomie samej spółki – zyski i straty przechodzą bezpośrednio
        na wspólników (tzw. members), proporcjonalnie do ich udziału lub zgodnie z
        zapisami umowy operacyjnej (ang. Operating Agreement);
      · jedynym aktywem Trustu jest LLC – to w tej spółce trzymany jest cały majątek.
        Głównym aktywem LLC jest portfel papierów wartościowych aktywnie zarządzanych
        przez bank zlokalizowany na terenie UE/EOG;
      · głównym aktywem LLC jest portfel papierów wartościowych;
      · zgodnie z trust deed doradca inwestycyjny jest odpowiedzialny za doradzanie
        Powiernikowi w zakresie strategii inwestycyjnej, w tym przekazuje zalecenia
        dotyczące alokacji aktywów. Obejmuje to obejmuje możliwość bezpośredniego
        inwestowania w określone fundusze, akcje, obligacje lub dowolną ich kombinację.
        Inwestycje nie są ograniczone do żadnego konkretnego rodzaju inwestycji i mogą
        obejmować wszelkie inwestycje, w które Powiernik ma prawo inwestować.
    Pojęcie portfel papierów wartościowych oznacza w tym przypadku zbiór różnych
    instrumentów finansowych, takich jak akcje, obligacje czy fundusze, które należą do
    jednego inwestora.
    Zarządzanie portfelem za pośrednictwem Powiernika będącego osobą prawną z siedzibą
    na Wyspach Cooka – działającą w formie International Business Company (IBC) oznacza
    proces, który obejmuje dobór aktywów, ich bieżące monitorowanie i w razie potrzeby,

    wprowadzanie zmian (np. sprzedaż jednych papierów i kupno innych), aby utrzymać
    zgodność portfela z ustalonymi celami.
    W efekcie tego zarządu Powiernik dokonuje wypłat ze zgromadzonego majątku na rzecz
    beneficjenta trustu.
    Świadczenia uzyskane przez Powiernika związane z posiadanym udziałem w spółce
    osobowej (w szczególności z tytułu wypłaty zysku) będą zatem podlegały przekazaniu
    Powierzającemu, który w myśl zawartej Umowy będzie ich rzeczywistym właścicielem.
    Tym samym skutki podatkowe uzyskiwanych dochodów za pośrednictwem trustu
    powinny być odnoszone bezpośrednio do osoby Właściciela.
    W tym miejscu należy wskazać, że Minister Finansów wydał na podstawie art. 23v ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozporządzenie z dnia 18 grudnia
    2024 r. w sprawie wykazu krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję
    podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1929) – na liście tej w § 1 pkt 6 znajdują się Wyspy Cooka – Samorządne Terytorium
    Stowarzyszone z Nową Zelandią.
    Stwierdzam, że już sam fakt zakładania trustu w tzw. raju podatkowym (wskazanym w
    Rozporządzeniu i/lub Obwieszczeniu) powoduje jego zakwalifikowanie jako zagranicznej
    jednostki kontrolowanej.
    Zgodnie z artykuł 3 ust. 1 lit. j tekstu syntetycznego konwencji MLI oraz umowy między
    Rzecząpospolitą Polską a Nową Zelandią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i
    zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu:
      (i) określenie „Nowa Zelandia” oznacza terytorium Nowej Zelandii, lecz nie obejmuje
      Tokelau lub Samorządnych Państw Wysp Cook'a i Niue: obejmuje ono również każdy
      obszar poza wodami terytorialnymi określonymi na mocy ustawodawstwa Nowej
      Zelandii i zgodnie z prawem międzynarodowym jako obszar, na którym Nowa
      Zelandia sprawuje suwerenne prawa w odniesieniu do zasobów naturalnych (...)
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej
      w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie
      zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z
      dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
      W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się
      kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie
      to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem
      odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
    Na mocy art. 27 ust. 9a ww. ustawy:
      W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie
      dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone
      w ust. 9 stosuje się odpowiednio.
    Do dochodów pochodzących z krajów, z którymi Polska nie podpisała umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, stosuje się, zgodnie z polskimi przepisami, metodę
    proporcjonalnego odliczenia jako metodę uniknięcia podwójnego opodatkowania.

    Zgodnie z tą metodą dochód z zagranicy (w tym przypadku z raju podatkowego) podlega
    opodatkowaniu w Polsce, a od należnego podatku można odliczyć podatek zapłacony za
    granicą. Skoro za granicą żaden podatek nie został zapłacony, to w efekcie dochód z raju
    podatkowego podlega opodatkowaniu w Polsce, tak jakby był to dochód uzyskany w
    Polsce.
    Należy również wskazać:
      Od 1 stycznia 2019 r. po zmianach wprowadzonych do PDOFizU na podstawie z 23
      października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa
      oraz niektórych innych ustaw, zamiast o zagranicznej spółce kontrolowanej mowa jest
      w art. 30f o zagranicznej jednostce kontrolowanej. Jednocześnie przedmiotową
      ustawą wprowadzono pojęcie „zagranicznej jednostki” (w miejsce odpowiednio
      „zagranicznej spółki”), definiując je w art.30f ust. 2 pkt 1 PDOFizU. W szczególności
      definicja ta obejmuje nieznane polskiemu systemowi prawnemu jednostki takie, jak
      zagraniczne fundacje i trusty oraz inne podmioty albo stosunki prawne o charakterze
      powierniczym. (...) W. Modzelewski, J. Bielawny, M. Słomka (red.), Komentarz do
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyd. 23, 2025, art. 30f.
    Jeśli zatem podatnik podlega pod nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce
    powinien zapłacić 19% zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów zagranicznej
    jednostki kontrolowanej (art. 30f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)
    uzyskanych w krajach stosujących szkodliwą konkurencję podatkową.
      (...) - dla uznania jednostki za podlegającą przepisom art. 30f wystarczy, by miała ona
      siedzibę lub zarząd lub była zarejestrowana lub położona na terytorium lub w kraju
      wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 23v ust. 2 PDOFizU lub w
      obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanym na
      podstawie art. 86a § 10 OrdPU (definicja od 1 stycznia 2021 r.), a więc w państwie
      uznanym przez Polskę za należące do tzw. rajów podatkowych, lub jednostka
      posiadająca siedzibę lub zarząd lub zarejestrowana lub położona na terytorium
      państwa innego niż wskazane powyżej, z którym Rzeczpospolita Polska nie
      ratyfikowała umowy międzynarodowej, w szczególności umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania albo Unia Europejska nie ratyfikowała umowy
      międzynarodowej – stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych
      tego państwa informacji podatkowych. W. Modzelewski, J. Bielawny, M. Słomka (red.),
      Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyd. 23, 2025, art.
      30f.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy, skoro posiada Pan status rzeczywistego
    beneficjenta to skutki podatkowe uzyskiwanych dochodów za pośrednictwem trustu
    powinny być odnoszone bezpośrednio do Pana osoby.
    W zakresie kwalifikacji przychodów osiąganych przez Spółkę LLC, uwzględniając fakt, że
    „na obecny moment głównym aktywem LLC jest portfel papierów wartościowych aktywnie
    zarządzanych przez bank zlokalizowany na terenie UE/EOG” należy przyjąć, że istotnym
    źródłem przychodów tej Spółki będą dywidendy. Skoro z opisu sprawy wynika, że „z
    perspektywy podatkowej Cook Islands LLC jest strukturą typu pass-through, co oznacza,
    że nie podlega opodatkowaniu na poziomie samej spółki – zyski i straty przechodzą
    bezpośrednio na wspólników (tzw. members), proporcjonalnie do ich udziału lub zgodnie
    z zapisami umowy operacyjnej (ang. Operating Agreement)” stwierdzić należy, że
    dywidenda wypłacona tej Spółce z racji posiadanych papierów wartościowych powinna
    być alokowana bezpośrednio do Pana (ekonomicznego właściciela i beneficjenta) i
    opodatkowana jako przychód (dochód) w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w momencie wypłaty z trustu. Dywidenda taka nie może
    więc stanowić na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodu z
    pozarolniczej działalności gospodarczej – art. 10 ust. 1 pkt 3). W konsekwencji
    zastosowania nie znajdzie w sprawie także art. 8 ust. 1 i 2 w zw. z art. 3 ust. 1 ww. ustawy.

    W analizowanej sprawie znajduje zastosowanie art. 30f ustawy o PIT, a zatem należy
    przyjąć, że podatek od dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej uzyskanych przez
    podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1 wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Zatem dochody osiągane przez spółkę należy opodatkować jako przychód z kapitałów
    pieniężnych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wynika to z okoliczności sprawy:
      skupienia w jednej osobie roli założyciela i beneficjenta trustu;
      zarówno trust jak i spółki LLC są transparentne podatkowo;
      uzyskiwane są dochody, których źródłem są papiery wartościowe.
    Fakt istnienia stosunku trustu dla Pana nie jest dla celów podatku dochodowego od osób
    fizycznych transparentny podatkowo, ponieważ w Pana przypadku trust osiąga dochody
    jako zagraniczna jednostka kontrolowana.
    Zatem, otrzymanie przez Pana, jako beneficjenta, środków pieniężnych od Powiernika w
    związku z funkcjonowaniem struktury Trustu nie jest dla Pana neutralne podatkowo na
    gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie. W konsekwencji powołane interpretacje nie
    mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w Pana sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.