Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1087/11/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-09-28
Teza: w zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę usług rachunkowo-księgowych
Słowa kluczowe: usługi; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 czerwca 2011r. (data wpływu 28 czerwca 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 września 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę usług rachunkowo-księgowych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 czerwca 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 27 września 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku prowadzonych przez Wnioskodawcę usług rachunkowo-księgowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest emerytem. Posiada certyfikat księgowy wydany przez Ministra Finansów RP, na podstawie którego stosownie do art. 76a ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (Dz. U. Nr 152 poz. 1223 z późn. zm.) jest uprawniony do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Z dniem 1 kwietnia 2011r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie "Usługi rachunkowo - księgowe". W ramach tej działalności Wnioskodawca wykonuje czynności sklasyfikowane wg PKD (2007) pod kodem 6920Z "Działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe", a wg PKWiU (2008) pod symbolem 69.20.2 "Usługi rachunkowo-księgowe". Usługi które wykonuje Wnioskodawca obejmują prowadzenie ksiąg rachunkowych, prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ewidencji przychodów na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób prawnych.

Do zakresu świadczonych przez Wnioskodawcę usług wchodzi:

*   prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
*   ewidencji przychodów i ksiąg rachunkowych,
*   prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług,
*   obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców i ich pracowników oraz sporządzanie odpowiednich deklaracji podatkowych,
*   obliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników i przygotowywanie stosownych raportów do ZUS,
*   prowadzenie ewidencji środków trwałych oraz ewidencji wyposażenia,
*   sporządzanie listy płac i prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników,
*   prowadzenie akt osobowych pracowników.

W ramach wykonywanych czynności Wnioskodawca nie świadczy usług w zakresie doradztwa podatkowego. W umowach na świadczenie usług, które są zawierane w formie pisemnej znajduje się zapis o następującej treści: "zleceniobiorca nie świadczy usług w zakresie doradztwa dla zleceniodawcy".

Planowana wartość przychodów ze sprzedaży w roku bieżącym około 15 tys. zł a więc nie przekroczy kwoty o której mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie wykonuje żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku VAT.

Wnioskodawca nie wykonuje usług o charakterze doradczym, nie udziela i nie będzie udzielał żadnych porad prawnych, sporządzanie deklaracji podatkowych występuje tylko w ramach kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, korzysta ze zwolnienia z mocy art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku VAT.

Czynności które wykonuje Wnioskodawca sklasyfikowane są wg PKWiU (2008) pod symbolem 69.20.2 "Usługi rachunkowo-księgowe", a wg PKD (2007) pod kodem 6920.Z "Działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe", chociaż jak wyżej wspomniał Wnioskodawca doradztwa podatkowego nie wykonuje.

Wnioskodawca w 2010r. nie prowadził żadnej działalności gospodarczej. Działalność gospodarczą opisaną we wniosku ORD-IN Wnioskodawca rozpoczął prowadzić po raz pierwszy od dnia 1 kwietnia 2011r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle powyżej przedstawionego stanu faktycznego prawidłowym jest korzystanie przez Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, sprzedaży usług świadczonych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w roku podatkowym i w latach następnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakres świadczonych usług w ramach prowadzenia działalności gospodarczej nie kwalifikuje się do czynności o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku VAT, w związku z tym możliwe jest korzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT gdyż wartość przewidywanych i osiąganych przez Wnioskodawcę przychodów ze sprzedaży nie przekroczy kwoty 150.000 zł rocznie.

Wykonywane usługi są kompleksowe z zakresu rachunkowości na rzecz określonych zleceniodawców, usługi te mieszczą się w PKWiU (2008) pod symbolem 69.20.2 "usługi rachunkowo-księgowe". Pod tym symbolem klasyfikacja ta nie obejmuje usług doradztwa podatkowego. O tym kto ma prawo wykonywać usługi doradztwa podatkowego decyduje ustawa o doradztwie podatkowym a nie ustawa o rachunkowości. Usługi doradztwa zastrzeżone są do podmiotów do tego uprawnionych. Wnioskodawca nie posiada uprawnień na wykonywanie takich czynności i czynności tych nie wykonuje. Czynności polegające na sporządzaniu deklaracji podatkowych są wewnętrzną operacją programu księgowego a więc czynnością posiadającą charakter techniczny a nie prawny choćby z tego względu że deklaracje sporządzane są na podstawie innych dokumentów w szczególności ksiąg rachunkowych. Ich wykonywanie wymaga zatem wiedzy z zakresu księgowości podatków którą to wiedzę mają podmioty uprawnione do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 5a ustawy o VAT towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Podkreślić należy, iż prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU). Zgodnie z cyt. ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r., jest wykorzystywana Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, na podstawie ust. 2 powołanego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Stosownie do art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 (art. 113 ust. 4 ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ww. ustawy podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ponadto, stosownie do art. 113 ust. 10 ustawy o VAT, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Natomiast zgodnie z art. 113 ust. 11 ww. ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Ponadto, na mocy art. 113 ust. 13 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r. do dnia 30 czerwca 2011r.), zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
    3.  nowych środków transportu,
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

Należy zauważyć, iż w oparciu o art. 113 ust. 14 pkt 2 ww. ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych uzyskał delegację ustawową do określenia, w drodze rozporządzenia, listy towarów i usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Przepis § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), określa listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

W załączniku tym, zatytułowanym „Lista towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy”, wymieniono pod pozycją 12 „Doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego” oraz pod pozycją 13 „Usługi prawnicze”. W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawcy dotyczącymi zastosowania zwolnienia podmiotowego należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994, „doradzać” znaczy udzielać porady, podać, wskazać sposób postępowania w takiej sprawie. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Należy zatem wskazać, iż jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 41, poz. 213), zwanej dalej ustawą o doradztwie podatkowym, czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 tej ustawy, są osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych, adwokaci i radcowie prawni oraz biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 (art. 3 ustawy o doradztwie podatkowym).

Natomiast zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy o rachunkowości, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl ust. 2 ww. art. 76a ustawy o rachunkowości, przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

1.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
2.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie,

– w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

1.  przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,
2.  pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,

– o czym stanowi art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości.

Zgodnie z przepisem art. 76a ust. 4 ww. ustawy o rachunkowości, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca posiada certyfikat księgowy wydany przez Ministra Finansów RP, na podstawie którego stosownie do art. 76a ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości jest uprawniony do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Z dniem 1 kwietnia 2011r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie "Usługi rachunkowo - księgowe". W ramach tej działalności Wnioskodawca wykonuje czynności sklasyfikowane wg PKD (2007) pod kodem 6920Z "Działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe", a wg PKWiU (2008) pod symbolem 69.20.2 "Usługi rachunkowo-księgowe". Usługi które wykonuje Wnioskodawca obejmują prowadzenie ksiąg rachunkowych, prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ewidencji przychodów na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób prawnych.

Do zakresu świadczonych przez Wnioskodawcę usług wchodzi:

*   prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
*   ewidencji przychodów i ksiąg rachunkowych,
*   prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług,
*   obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców i ich pracowników oraz sporządzanie odpowiednich deklaracji podatkowych,
*   obliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników i przygotowywanie stosownych raportów do ZUS,
*   prowadzenie ewidencji środków trwałych oraz ewidencji wyposażenia,
*   sporządzanie listy płac i prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników,
*   prowadzenie akt osobowych pracowników.

W ramach wykonywanych czynności Wnioskodawca nie świadczy usług w zakresie doradztwa podatkowego. W umowach na świadczenie usług, które są zawierane w formie pisemnej znajduje się zapis o następującej treści: "zleceniobiorca nie świadczy usług w zakresie doradztwa dla zleceniodawcy".

Planowana wartość przychodów ze sprzedaży w roku bieżącym około 15 tys. zł a więc nie przekroczy kwoty o której mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie wykonuje żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku VAT.

Wnioskodawca nie wykonuje usług o charakterze doradczym, nie udziela i nie będzie udzielał żadnych porad prawnych, sporządzanie deklaracji podatkowych występuje tylko w ramach kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, korzysta ze zwolnienia z mocy art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku VAT.

Wnioskodawca w 2010r. nie prowadził żadnej działalności gospodarczej. Działalność gospodarczą opisaną we wniosku ORD-IN Wnioskodawca rozpoczął prowadzić po raz pierwszy od dnia 1 kwietnia 2011r.

Mając na uwadze opis świadczonych usług, brak uprawnień doradcy podatkowego oraz analizę pojęcia usług doradczych należy wskazać, że opisane przez Wnioskodawcę usługi rachunkowo-księgowe nie stanowią usług w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy.

Zatem Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT w związku z rozpoczętą w dniu 1 kwietnia 2011r. działalnością gospodarczą. Korzystanie ze zwolnienia możliwe jest do czasu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy kwoty określonej w przepisie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (w 2011r. jest to 150.000 zł), w proporcji do okresu prowadzonej działalności.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż prawidłowym jest korzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, należało uznać za nieprawidłowe. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca, jako podmiot rozpoczynający od dnia 1 kwietnia 2011r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy o VAT, jest zwolniony od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Wnioskodawca nie korzysta zatem ze zwolnienia od podatku, jak wskazał we własnym stanowisku, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, przewidzianego dla podmiotów kontynuujących działalność gospodarczą, tylko na podstawie art. 113 ust. 9 tej ustawy.

Należy w tym miejscu podkreślić, że tut. organ nie jest w stanie przewidzieć jakie nastąpią zmiany w przepisach prawa podatkowego w przyszłości, zatem niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z przedstawionych elementów stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Tut. organ nie jest w stanie określić, jakie będą warunki korzystania ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaży usług świadczonych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w latach następnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

W szczególności niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku, gdyby świadczone przez Wnioskodawcę usługi były sklasyfikowane zgodnie z PKWiU jako usługi doradztwa w jakimkolwiek zakresie (z wyjątkiem doradztwa rolniczego).

Należy zauważyć, iż tutejszy organ nie jest organem uprawnionym do dokonywania klasyfikacji statystycznych wyrobów i usług. Zgodnie bowiem z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. U. GUS z 2005 r., Nr 1, poz. 11) – zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów.

W przypadkach trudności w ustaleniu właściwego grupowania rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.