Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.214.2018.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-19
Teza: Spłata byłego męża wynikająca z podziału majątku dorobkowego nie mieści się w ustawowych kryteriach kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu; nabycie; spłata; wydatek; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2018 r. (data wpływu 10 maja 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 lipca 2018 r. (data wpływu 12 lipca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia spłaty dokonanej na rzecz byłego męża do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 12 lipca 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia spłaty dokonanej na rzecz byłego męża do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 30 czerwca 1984 r. Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński. Strony nie zawierały żadnych umów majątkowych małżeńskich. Po ślubie zamieszkali w lokalu – mieszkaniu przy A. W 1994 r. były mąż Wnioskodawczyni nabył prawo członka spółdzielni do majątku objętego wspólnością ustawową z Wnioskodawczynią. Następnie wyprowadził się z mieszkania całkowicie. W 2003 r. orzeczony został rozwód, jednakże nie wymeldował się z ww. lokalu (uczynił to w 2017 r. po spłacie kwoty 82.956,94 zł wraz z ustawowymi odsetkami). W dniu 20 listopada 2009 r. Wnioskodawczyni otrzymała pismo z GSM informujące o stawiennictwie w siedzibie spółdzielni. Podczas spotkania nie doszło do porozumienia pomiędzy Wnioskodawczynią a byłym mężem. Rok później tj. dnia 18 listopada 2010 r. w Sądzie Rejonowym Wnioskodawczyni złożyła wniosek o podział majątku wspólnego. W dniu 28 grudnia 2012 r., po kilku rozprawach sądowych bez osobistego stawiennictwa byłego męża, Sąd Rejonowy wydał postanowienie. W latach 2012-2017 były mąż Wnioskodawczyni ­ nie kontaktował się z Nią. Jedynie przez komunikatory składał pytania o zasądzone pieniądze. Zasądzonej kwoty Wnioskodawczyni nie mogła spłacić. W marcu 2017 r. Wnioskodawczyni otrzymała pismo od komornika o zajęciu konta i wszczęciu postępowania dotyczącego wyceny i sprzedaży mieszkania przy A. Chcąc uniknąć sprzedaży mieszkania przez komornika, Wnioskodawczyni skorzystała z usług mecenasa, który wystosował pismo do pełnomocnika byłego męża w celu ponownego rozstrzygnięcia sprawy. Niestety nie było takiej możliwości, a termin licytacji się zbliżał. Dnia 6 grudnia 2017 r. Wnioskodawczyni postanowiła sprzedać mieszkanie ­ co uczyniła za kwotę 208.000 zł. Z kwoty tej natychmiast spłaciła byłego męża (wraz z ustawowymi odsetkami). Tak też zostało ujęte w zeznaniu PIT-39 (odsetki nie zostały odliczone). Uzyskując informację z US stwierdziła, iż może odliczyć spłatę byłego męża, gdyż była to odrębna wspólnota mieszkaniowa, a od 28 maja 2013 r. aktem notarialnym ustanowiono odrębną własność przedmiotowego lokalu mieszkalnego przy A na Wnioskodawczynię.

W uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przy A. nabyła 11 marca 2013 r. Wcześniej tj. 28 grudnia 2012 r. postanowieniem sądu sygn. akt … składnik majątkowy, czyli lokal mieszkalny przy A. przekazany został w całości Wnioskodawczyni. Spółdzielcze prawo do lokalu przyznano Wnioskodawczyni w całości z obowiązkiem spłaty byłego małżonka. W dniu 28 maja 2013 r. zwarto w formie aktu notarialnego umowę ustanowienia własności lokalu, przeniesienia jego własności oraz przeniesienia udziału we własności gruntu na mocy której Wnioskodawczyni stała się właścicielem lokalu przy A. Jednocześnie Wnioskodawczyni informuje, iż przed zawarciem umowy w formie aktu notarialnego, przysługiwało Jej spółdzielcze lokatorskie prawo do przedmiotowego lokalu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy spłata byłego męża wynikająca z podziału majątku dorobkowego z tytułu wyrównania udziałów w majątku wspólnym może być uznana za koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego?

Zdaniem Wnioskodawczyni, spłata byłego męża powinna być uznana za koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia lokalu przy ul. A. Przemawiają za tym wszystkie przedstawione fakty i jest to jak najbardziej zasadne do uznania, iż kwotę spłaconą można potraktować za koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. i podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 200 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c ­ przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy ­ przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego do Wnioskodawczyni i jej byłego męża należało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przy A., które po rozwodzie na skutek dokonanego podziału majątku przypadło w całości Wnioskodawczyni. Natomiast w dniu 28 maja 2013 r. Wnioskodawczyni na podstawie zawartej umowy ustanowienia własności lokalu, przeniesienia jego własności oraz przeniesienia udziału we własności gruntu nabyła przedmiotowy lokal na własność. Następnie w dniu 6 grudnia 2017 r. dokonała jego sprzedaży za kwotę 208.000 zł.

Zatem w przedmiotowej sprawie pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, winien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo odrębnej własności, tj. od końca roku 2013 r.

W konsekwencji więc odpłatne zbycie w dniu 6 grudnia 2017 r. ww. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie zaś do art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Z kolei art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W świetle art. 19 ust. 1 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Należy wyjaśnić, iż kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady ustalania zostały uregulowane w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Nadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje więc takie wydatki, które zbywca musiał ponieść aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość lub prawo.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że spłata na rzecz byłego męża jest wydatkiem dokonanym z tytułu podziału majątku wspólnego małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej. Nie stanowi natomiast wydatku na nabycie lokalu mieszkalnego bowiem nabycia tego Wnioskodawczyni dokonała od spółdzielni mieszkaniowej w drodze umowy przeniesienia własności przedmiotowego lokalu na Jej rzecz jako osoby, której przysługiwało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu. Spłata ta nie jest również nakładem na nieruchomość dokumentowanym fakturą VAT i zwiększającym wartość lokalu mieszkalnego.

W konsekwencji spłata byłego męża wynikająca z podziału majątku dorobkowego nie mieści się w ustawowych kryteriach kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.