Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.667.2021.11.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-25
Teza: Obowiązki płatnika w związku z organizowanym konkursem.
Słowa kluczowe: konkursy
konkursy-nagrody i wygrane w konkursach
obowiązek
obowiązek-obowiązek płatnika
promocja
płatnik
reklama
zwolnienie
zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Informacje o przychodach z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Nagrody, wygrane.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 68a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 czerwca 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis: stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych
    Spółka (dalej: Wnioskodawca, Spółka) prowadzi działalność gospodarczą (...).
    Wnioskodawca chcąc zwiększyć wolumen sprzedaży swoich produktów, organizuje
    różnego rodzaju akcje mające na celu rozpowszechnienie, zwiększenie atrakcyjności
    produktów marek należących do jego portfolio. Między innymi Spółka samodzielnie lub
    we współpracy z agencjami reklamowymi organizuje akcje o charakterze konkursów
    (dalej: Konkursy).
    O charakterze podejmowanych akcji świadczą m.in. zasady każdorazowo formułowane w
    regulaminie danego Konkursu. Regulaminy określają m.in. organizatora Konkursu, czas
    trwania Konkursu, zasady rywalizacji, przedmiot rywalizacji, kryteria wyłaniania
    zwycięzców oraz przewidziane nagrody wraz ze sposobem ich wydawania. Konkursy
    polegają na rywalizacji między uczestnikami, w celu osiągnięcia jak najlepszych wyników.
    Nagrody w organizowanych Konkursach stanowią:
      1) nagrody rzeczowe;
      2) nagrody pieniężne lub w postaci bonów/voucherów.
    W każdym przypadku wartość nagrody nie przekracza jednorazowo 200 zł.
    Uczestnikami Konkursów są osoby fizyczne: konsumenci, podwykonawcy Spółki,
    kontrahenci i pracownicy kontrahentów. Osoby fizyczne biorące udział w Konkursach:
      a) nie prowadzą działalności gospodarczej lub prowadzą działalność gospodarczą, lecz
        biorą udział w Konkursie bez związku z prowadzoną przez siebie działalnością
        gospodarczą oraz
      b) nie są pracownikami Spółki, a także
      c) nie są osobami pozostającymi ze Spółką w stosunku cywilnoprawnym.
    Należy zaznaczyć, że Konkursy organizowane przez Wnioskodawcę nie należą do grupy
    konkursów z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu.
    Pytania
      1) Czy w przypadku wydania w ramach Konkursu nagród rzeczowych o wartości
        nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł wspomnianym osobom fizycznym,
        nagrody te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21
        ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

      2) Czy w przypadku wydania w ramach Konkursu nagród pieniężnych lub w postaci
        bonów/voucherów o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł
        wspomnianym osobom fizycznym, nagrody te korzystają ze zwolnienia z
        opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie:
      1) W  przypadku  wydania  w  ramach  Konkursu  nagród  rzeczowych  o  wartości
        nieprzekraczającej  jednorazowo  kwoty  200  zł  wspomnianym  osobom  fizycznym,
        nagrody te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust.
        1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2) W przypadku wydania w ramach Konkursu nagród pieniężnych lub w postaci bonów
        /voucherów o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł wspomnianym
        osobom fizycznym, nagrody te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania, o którym
        mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426 tj. z późn. zm. ; dalej: „ustawa o PIT”) opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z kolei źródła przychodów zostały wymienione w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT. Jednym ze
    źródeł przychodów, wymienionym w pkt 9 powołanego przepisu są tzw. „inne źródła”.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT za przychody z innych źródeł, o których mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności m.in. inne nieodpłatne świadczenia nienależące
    do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17, tj.:
        przychodów ze stosunku pracy i zrównanych z nimi,
        przychodów z wykonywania wolnego zawodu i zrównanych z nimi,
        przychodów z działalności gospodarczej,
        przychodów z kapitałów pieniężnych.
    Natomiast według art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o PIT, wolna od podatku dochodowego
    jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od
    świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą – jeżeli jednorazowa wartość
    tych  świadczeń  nie  przekracza  kwoty  200  zł;  zwolnienie  nie  ma  zastosowania,  jeżeli
    świadczenie  jest  dokonywane  na  rzecz  pracownika  świadczeniodawcy  lub  osoby
    pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.
    W związku z powyższym, aby podmiot mógł skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w
    art.  21  ust.  1  pkt  68a  ustawy  o  PIT,  konieczne  jest  spełnienie  łącznie  następujących
    warunków:
      a) świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny / nieekwiwalentny;
      b) świadczenie musi pozostawać w związku z promocją lub reklamą świadczeniodawcy;
      c) świadczenie musi zaliczać się do „przychodów z innych źródeł” w rozumieniu art. 20
        ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      d) jednorazowa wartość tego świadczenia nie może przekroczyć kwoty 200 zł;

      e) świadczenie  nie  jest  dokonywane  na  rzecz  pracownika  lub  osoby  związanej  ze
        świadczeniodawcą stosunkiem cywilnoprawnym.
    Ad. a) Nieodpłatny charakter świadczenia
    Przepisy ustawy o PIT nie zawierają definicji nieodpłatnego świadczenia. W szczególności
    za  taką  definicję  nie  można  uznać  treści  art.  11  ust.  1  ustawy  o  PIT.  Zgodnie  z  tym
    przepisem przychodami, z zastrzeżeniem art. 14¬15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
    realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art.
    25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
    roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń
    w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Cytowana powyżej treść art. 11 ust. 1 ustawy o CIT zawiera ogólną definicję przychodów –
    nie nieodpłatnych świadczeń. Wymienione w niej kategorie przychodów mają w opinii
    Wnioskodawcy  wskazywać  na  powszechność  opodatkowania  oraz  wolę  ustawodawcy,
    zgodnie z którą opodatkowaniu podlegają co do zasady nie tylko pieniądze lub wartości
    stricte  pieniężne,  ale  również  inne  zdarzenia  powodujące  powstanie  przysporzenia
    majątkowego lub korzyści po stronie uzyskującego przychody.
    W związku z brakiem ustawowej definicji nieodpłatnego świadczenia należy się odwołać
    do językowej wykładni tego pojęcia. Nieodpłatne świadczenie wiąże się z powstaniem
    przysporzenia  majątkowego  dla  jednej  strony,  kosztem  majątku  drugiej  strony.  Istotą
    nieodpłatnego  świadczenia  jest  nie  tylko  jego  bezpłatność,  rozumiana  jako  brak
    wynagrodzenia,  ale  także  brak  jakiegokolwiek  świadczenia  wzajemnego  –  teraz  lub  w
    przyszłości.
    Zdaniem Wnioskodawcy, pojęcie nieodpłatnego świadczenia nie powinno być ograniczone
    wyłącznie do świadczeń niepieniężnych np. rzeczowych lub świadczeń w naturze. Skoro
    istotą nieodpłatnego świadczenia jest m.in. brak świadczenia wzajemnego oraz powstanie
    przysporzenia majątkowego dla jednej strony, kosztem majątku drugiej strony to również
    świadczenie pieniężne przy braku świadczenia ekwiwalentnego spełnia przesłanki uznania
    za nieodpłatne świadczenie.
    Pojęcie nieodpłatnego świadczenia w podatkach dochodowych ma w orzecznictwie sądów
    administracyjnych ugruntowane znaczenie. Sądy jednolicie prezentują pogląd, że ma ono
    szersze znaczenie niż w prawie cywilnym i obejmuje ono wszystkie zjawiska gospodarcze i
    zdarzenia  prawne,  których  następstwem  jest  uzyskanie  korzyści  kosztem  innego
    podmiotu,  lub  te  wszystkie  zdarzenia  prawne  i  zdarzenia  gospodarcze  w  działalności
    podatnika, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną
    formą  ekwiwalentu  przysporzenie  majątku  tej  osobie,  mające  konkretny  wymiar
    finansowy (NSA z dnia 6 listopada 2019 r., sygn.: II FSK 3692/17).
    Udział  uczestników  w  Konkursach  nie  powoduje  konieczności  ponoszenia  przez  nich
    jakichkolwiek kosztów związanych udziałem w Konkursach. Uczestnicy nie dokonują także
    żadnych świadczeń ekwiwalentnych w zamian za otrzymanie nagrody na rzecz Spółki.
    Wykonanie  zadania  konkursowego  nie  kreuje  po  stronie  Wnioskodawcy  żadnego
    bezpośredniego przysporzenia i nie ma dla niego jakiejkolwiek wartości ekonomicznej, a
    tym bardziej takiej wartości, którą można byłoby traktować jako mający wymiar finansowy
    ekwiwalent wydawanego świadczenia. Sam fakt wzięcia udziału w danym Konkursie nie
    powoduje powstania ekwiwalentnego wobec Spółki świadczenia.
    Naczelny Sąd Administracyjny w powoływanym powyżej wyroku z dnia 6 listopada 2019 r.
    (sygn.: II FSK 3692/17) stwierdził:
    „Ogłaszając  konkurs  mający  promować  jej  działalność  i  produkty,  Spółka  określiła
    organizatora  konkursu,  czas  jego  trwania,  zasady  rywalizacji,  przedmiot  rywalizacji,
    kryteria  wyłaniania  zwycięzców  oraz  przewidziane  nagrody  wraz  ze  sposobem  ich
    wydawania. Działanie Spółki należy zatem uznać za przyrzeczenie publiczne w rozumieniu
    art. 919 Kodeksu cywilnego. Przyrzeczenie publiczne może być bowiem złożone w formie

    nawet  wielopunktowego  regulaminu  określającego  zasady  udziału  w  konkursie  czy
    promocji.  Dopuszczalne  jest  także  kierowanie  przyrzeczenia  nagrody  do  określonej
    kategorii osób posiadających określone właściwości (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia
    28 stycznia 2015 r. sygn. akt I CSK 40/14, opubl. w OSNC z 2016 r. Nr 2, poz. 20). Istotą
    przyrzeczenia  publicznego  jest  jednostronne  oświadczenie  dłużnika,  mocą  którego
    podejmuje  on  zobowiązanie  dotrzymania  przyrzeczenia  w  przypadku  spełnienia
    określonych warunków. Do niego należy, zgodnie z ustalonymi wcześniej zasadami, wybór
    osoby  lub  osób,  które  otrzymają  nagrodę.  Czynnością,  której  dokonanie  warunkuje
    otrzymanie nagrody, może być każde działanie lub zaniechanie, które nie jest zabronione
    przez prawo lub sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Składający przyrzeczenie
    publiczne nie staje się jednak wierzycielem osoby stającej do konkursu, nie może się on
    od niej skutecznie domagać działania lub zaniechania, które jest przedmiotem konkursu.
    Świadczenie uczestnika konkursu nie stanowi zatem świadczenia wzajemnego, będącego
    ekwiwalentem świadczenia podmiotu składającego przyrzecznie publiczne. Jeśli chciałby
    on uzyskać własność dzieła, które było przedmiotem konkursu, musi to wyraźnie zastrzec
    w  jego  warunkach  i  wcześniej  wypłacić  nagrodę  (art.  921  §  3  KC).  Do  spełnienia
    świadczenia zobowiązuje się wyłącznie jedna strona - składający przyrzeczenie. Uzyskanie
    nagrody  nie  jest  bowiem  związane  z  żadnym  ekwiwalentem  ze  strony  uczestnika
    konkursu, również w znaczeniu subiektywnym uczestnika i organizatora konkursu”.
    Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 listopada
    2019 r. (sygn. II FSK 3900/17).
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy:
      1) nagrody rzeczowe;
      2) nagrody pieniężne lub w postaci bonów/voucherów
    - wydawane w Konkursach uczestnikom stanowią nieodpłatne świadczenie.
    Ad. b) Świadczenie pozostające w związku z promocją lub reklamą świadczeniodawcy
    Przepisy ustawy o PIT nie zawierają definicji promocji oraz reklamy. Zgodnie z definicją
    zawartą w Słowniku Języka Polskiego (źródło: http://sjp.pwn.pl):
      promocja - „działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu
      lub przedsięwzięcia; promowanie, upowszechnianie”;
      reklama  -  „działanie  mające  na  celu  zachęcenie  potencjalnych  klientów  do
      korzystania z usług lub zakupu towarów”.
    Działania związane z promocją i reklamą rozumiane są w orzecznictwie TSUE szeroko, jako
    wszelkie czynności powodujące rozprzestrzenianie się informacji o produkcie i jego jakości
    w  celu  zwiększenia  wysokości  sprzedaży,  bez  względu  na  status  podmiotu  je
    podejmującego (m.in. w wyroku z dnia 17 listopada 1993 r. sprawie C-69/92 Komisja
    przeciwko Luxemburgowi).
    Organizacja Konkursów przez Wnioskodawcę ma na celu przede wszystkim promować
    działalność Wnioskodawcy oraz zwiększyć wolumen sprzedaży produktów oferowanych
    przez  Spółkę.  Jako  że  rywalizacja  utrwala  konkretny  towar  w  pamięci  danej  grupy
    podmiotów  oraz  sprawia,  że  uczestnicy  w  pozytywny  sposób  kojarzą  dany  produkt  z
    nagrodą,  działania  podejmowane  przez  Wnioskodawcę  mają  zachęcać  uczestników
    Konkursów do nabywania produktów oraz powielania dobrej opinii o nich wśród innych
    potencjalnych nabywców.
    W  związku  z  powyższym,  zdaniem  Wnioskodawcy  organizacja  Konkursów  pozostaje  w
    związku z promocją lub reklamą świadczeniodawcy.
    Ad. c) Świadczenie należące do „przychodów z innych źródeł”

    Nagrody wydawane w Konkursach należy bez wątpienia zaliczyć do „przychodów z innych
    źródeł” w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT.
    Ad. d) Wartość świadczenia
    W Konkursach organizowanych przez Wnioskodawcę uczestnicy mogą wygrać:
      1) nagrody rzeczowe;
      2) nagrody pieniężne lub w postaci bonów/voucherów;
    - o niskiej wartości. Ich wartość nie przekracza jednorazowo 200 zł. Wnioskodawca spełnia
    więc warunek dotyczący limitu kwotowego świadczenia.
    Ad. e) Świadczenie na rzecz określonych podmiotów
    Uczestnikami  Konkursów  organizowanych  przez  Wnioskodawcę  są  osoby  fizyczne:
    konsumenci, podwykonawcy Spółki, kontrahenci i pracownicy kontrahentów.
    Osoby fizyczne biorące udział w Konkursach:
      a) nie prowadzą działalności gospodarczej lub prowadzą działalność gospodarczą, lecz
        biorą  udział  w  Konkursie  bez  związku  z  prowadzoną  przez  siebie  działalnością
        gospodarczą oraz
      b) nie są pracownikami Spółki, a także
      c) nie są osobami pozostającymi ze Spółką w stosunku cywilnoprawnym.
    Podsumowując,  w  przypadku  wydania  w  ramach  Konkursu  nagród  o  wartości
    nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł wspomnianym osobom fizycznym, nagrody
    te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższy wniosek dotyczy:
      1) nagród rzeczowych;
      2) nagród pieniężnych lub w postaci bonów/voucherów.
    Podobne  stanowisko  jest  prezentowane  w  interpretacjach  indywidualnych  prawa
    podatkowego, np.: interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    dnia  11  września  2020  r.,  sygn.:  0461-ITPB2.4511.1087.2016.9.20-S.ENB,  interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn.:
    0461-ITPB2.4511.1054.2016.8.S.ŁS,  interpretacja  indywidualna  Dyrektora  Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 3 czerwca 2020 r., sygn.: 2461-IBPB-2-2.4511.1081.2016.11.MZ.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 12 października 2021 r. wydałem interpretację
    indywidualną znak 0112-KDIL2-1.4011.667.2021.1.TR, w której uznałem Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 26 października 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    23 listopada 2021 r. (data nadania) wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
    Wnieśli Państwo o:
      1) uchylenie interpretacji indywidualnej w całości;
      2) zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, według
        norm przepisanych.

    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 4
    sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Po 1085/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 8 lipca 2025 r. sygn. akt II FSK 1363/22 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 8 lipca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
      • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), w stosownej wersji:
      Podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem
      dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
      podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W świetle powyższego przepisu podatkiem dochodowym nie są objęte wyłącznie dochody
    wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których zaniechano
    poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w
    katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jednocześnie,  stosownie  do  art.  11  ust.  2  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób
    fizycznych:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
        czasu i miejsca udostępnienia.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są przychody z innych źródeł.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu
      wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze
      sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
      innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - w wysokości
      10% wygranej lub nagrody.
    Analiza ww. przepisów prowadzi do wniosku, że przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się m.in. do wygranych w konkursach
    oraz szczególnego rodzaju sprzedaży, jaką jest sprzedaż premiowa.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, że wartości nagród otrzymywanych w związku z
    przeprowadzonymi konkursami podlegają opodatkowaniu 10% podatkiem dochodowym –
    zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Obowiązek pobrania podatku od wygranych wynika z art. 41 ust. 4 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych m.in. z tytułu określonego w art. 30
      ust. 1 pkt 2, ustawy.
    Natomiast w myśl art. 41 ust. 7 pkt 1 cytowanej ustawy:
      Jeżeli przedmiotem wygranych (nagród), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 nie są
      pieniądze, podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego
      zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub
      świadczenia.

    Na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1a ww. ustawy:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy
      pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne
      deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o
      których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się
      odpowiednio.
    W konsekwencji przychód z tytułu nagród uzyskanych przez zwycięzców konkursów, tj.
    przez osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej lub prowadzące działalność
    gospodarczą, lecz biorących udział w konkursie bez związku z prowadzoną przez siebie
    działalnością  gospodarczą  - podlega  opodatkowaniu  10%  zryczałtowanym  podatkiem
    dochodowym, w oparciu o przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Opodatkowanie  tych  nagród,  musi  odbyć  się  zgodnie  z  zasadami,  jakie  ustawodawca
    zawarł w treści przywołanego powyżej art. 41 cytowanej ustawy, a mianowicie ust. 4 i ust.
    7 pkt 1 tego artykułu.
    Zatem, zasadą jest że płatnik zobowiązany jest pobierać i odprowadzać do właściwego
    urzędu skarbowego 10% zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu nagród związanych z
    uczestnictwem  osób  fizycznych  nieprowadzących  działalności  gospodarczej lub
    prowadzących działalność gospodarczą, lecz biorących udział w konkursie bez związku z
    prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą w organizowanym konkursie oraz do
    sporządzenia  deklaracji  PIT-8AR,  w  której  należy  ująć  kwotę  zryczałtowanego  podatku
    dochodowego.
    Jednakże, odnosząc się do kwestii zastosowania w przedmiotowych sytuacjach zwolnienia
    od podatku otrzymanych od uczestników konkursu nagród na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68a
    ww. ustawy, Organ podatkowy stwierdza co następuje.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których
      mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego
      promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza
      kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane
      na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą
      w stosunku cywilnoprawnym.

    Jak  rozstrzygnął  rozpoznający  niniejszą  sprawę  Wojewódzki  Sąd  Administracyjny  w
    Poznaniu:
      Nie ma powodów do uznania, iż sam fakt wzięcia udziału w danym konkursie po
      spełnieniu przewidzianych w regulaminie warunków automatycznie powoduje
      powstanie ekwiwalentnego wobec skarżącej świadczenia.
      Definicja nieodpłatnego świadczenia nie wyklucza tego, że otrzymujący świadczenie
      musi podjąć jakieś działania, aby świadczenie otrzymać. Istotne jest wszakże to, aby
      w zamian za to świadczenie (kwalifikowane jako nieodpłatne) nie wykonywał
      żadnego świadczenia wzajemnego. Działanie - polegające na spełnieniu wymogów
      przewidzianych w regulaminie, które jest warunkiem otrzymania świadczenia
      (nagrody), nie ma charakteru świadczenia wzajemnego. Nie można zatem uznać
      stosunku pomiędzy organizatorem konkursu, a jego uczestnikiem za umowę
      wzajemną. W związku z tym świadczenie spełniane na rzecz uczestnika konkursu
      (przekazana nagroda) ma charakter świadczenia nieodpłatnego.
      W ocenie Sądu, należało przyjąć, że nagrody wydawane w przedstawionych we
      wniosku okolicznościach uczestnikom konkursów, których wartość jednorazowo nie
      przekracza 200 zł, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. (...) Rozpoznając ponownie
      sprawę organ winien uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym orzeczeniu.
    Biorąc  powyższe  pod  uwagę,  stwierdzam,  że  na  gruncie  przedmiotowych  stanów
    faktycznych oraz zdarzeń przyszłych:
      1) w  przypadku  wydania  w  ramach  Konkursu  nagród  rzeczowych  o  wartości
        nieprzekraczającej  jednorazowo  kwoty  200  zł  wspomnianym  osobom  fizycznym,
        nagrody te korzystają ze zwolnienia od opodatkowania, o którym mowa w art. 21
        ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) w przypadku wydania w ramach Konkursu nagród pieniężnych lub w postaci bonów
        /voucherów o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł wspomnianym
        osobom  fizycznym,  nagrody  te  korzystają  ze  zwolnienia  od  opodatkowania,  o
        którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz zdarzeń przyszłych, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej
    interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Maja Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.