Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-364/14-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-06-05
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu aportu przez Miasto infrastruktury oświetleniowej.
Słowa kluczowe: aport; infrastruktura; inwestycje; inwestycje-inwestycje infrastrukturalne; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; ulice; ulice-oświetlenie uliczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością , przedstawione we wniosku z 17 marca 2014 r. (data wpływu 31 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia infrastruktury oświetlenia ulicznego i drogowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia infrastruktury oświetlenia ulicznego i drogowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 10 czerwca 2008 r. Spółka zawarła z Miastem Umowę – porozumienie regulujące zasady powierzania Spółce należących do Miasta urządzeń infrastruktury oświetlenia ulicznego i drogowego, do czasu ich wniesienia aportem do Spółki. W myśl zapisów § 3 ust. 1 pkt 2 ww. Umowy – porozumienie, Miasto wnosić będzie aportem do Spółki, w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym, urządzenia infrastruktury oświetlenia ulicznego i drogowego, które zostaną wybudowane w ramach zadań inwestycyjnych Miasta i jego jednostek organizacyjnych. Z uwagi na sprzeczność interesów jednego ze Wspólników Spółki z interesami pozostałych udziałowców (Jednostki Samorządu Terytorialnego), proces podnoszenia kapitału nie był realizowany do grudnia 2013 r. W dniu 30 grudnia 2013 r. odbyło się Zgromadzenie Wspólników, na którym podjęta została uchwała o podwyższeniu kapitału zakładowego. Na podstawie tej uchwały, między innymi Miasto objęło udziały w zamian za wniesiony wkład rzeczowy. Przedmiotem aportu była między innymi infrastruktura oświetleniowa zlokalizowana przy ul. C., której budowa realizowana była w 2008 r. i udokumentowana została następującymi dokumentami:

1.  faktura z 1 sierpnia 2008 r. (data sprzedaży 1 sierpnia 2008 r.) za projekt budowlano-wykonawczy, na kwotę brutto 12.688,00 zł,
2.  faktura z 28 listopada 2008 r. (data sprzedaży 28 listopada 2008 r.) za pełnienie nadzoru inwestorskiego, na kwotę brutto 200,00 zł,
3.  faktura z 18 listopada 2008 r. (data sprzedaży 30 października 2008 r.) za wykonanie oświetlenia ulicznego, na kwotę brutto 23.314,55 zł.

W dniu 31 grudnia 2013 r. Miasto wystawiło fakturę VAT za przedmiotowy aport z zastosowaniem podstawowej stawki podatku VAT, tj. 23%. Na skutek takiego udokumentowania, Spółka winna dokonać przelewu środków pieniężnych w kwocie naliczonego podatku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółce przysługuje prawo odliczenia podatku VAT naliczonego przez Miasto w fakturze z 31 grudnia 2013 r., w części dotyczącej ww. aportu, od podatku należnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturze VAT z 31 grudnia 2013 r., w części dotyczącej ww. aportu, gdyż:

1.  Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
2.  Przedmiotowa infrastruktura w całości wykorzystywana będzie do świadczenia usługi opodatkowanej stawką podstawową, w związku z tym zastosowanie będzie miał art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  Budowa infrastruktury oświetleniowej zlokalizowanej przy ul. C. stanowiła między innymi realizację zapisów § 3 ust. 1 pkt 2 Umowy – porozumienie z 10 czerwca 2008 r., na podstawie którego Miasto wnosić będzie aportem do Spółki w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym urządzenia infrastruktury oświetlenia ulicznego i drogowego, które zostaną wybudowane w ramach zadań inwestycyjnych Miasta i jego jednostek organizacyjnych. Z uwagi na powyższe, w tym zakresie nie ma zastosowania przepis art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
4.  Wniesienie aportu udokumentowane zostało fakturą, w której naliczony jest podatek VAT z zastosowaniem stawki podstawowej określonej w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
5.  Miastu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na fakt, że w tym okresie aporty korzystały ze zwolnienia na podstawie § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r w sprawie wykonania niektórych przepisów o podatku od towarów i usług, wobec czego w ww. przypadku ma zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

‒ z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Ww. art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy od 1 stycznia 2014 r. otrzymał następujące brzmienie – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Natomiast od 1 stycznia 2014 r. art. 88 ust. 4 ustawy obowiązuje w następującym brzmieniu – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego) oraz niezaistnienie przesłanek negatywnych określonych w art. 88, a w sprawie będącej przedmiotem wniosku w szczególności art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że 10 czerwca 2008 r. Spółka zawarła z Miastem Umowę – porozumienie regulujące zasady powierzania Spółce należących do Miasta urządzeń infrastruktury oświetlenia ulicznego i drogowego, do czasu ich wniesienia aportem do Spółki. W myśl zapisów § 3 ust. 1 pkt 2 ww. Umowy – porozumienie, Miasto wnosić będzie aportem do Spółki, w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym, urządzenia infrastruktury oświetlenia ulicznego i drogowego, które zostaną wybudowane w ramach zadań inwestycyjnych Miasta i jego jednostek organizacyjnych. Z uwagi na sprzeczność interesów jednego ze Wspólników Spółki z interesami pozostałych udziałowców (Jednostki Samorządu Terytorialnego), proces podnoszenia kapitału nie był realizowany do grudnia 2013 r. W dniu 30 grudnia 2013 r. odbyło się Zgromadzenie Wspólników, na którym podjęta została uchwała o podwyższeniu kapitału zakładowego. Na podstawie tej uchwały, między innymi Miasto objęło udziały w zamian za wniesiony wkład rzeczowy. Przedmiotem aportu była między innymi infrastruktura oświetleniowa zlokalizowana przy ul. C., której budowa realizowana była w 2008 r. i udokumentowana została następującymi dokumentami: faktura nr 74/2008 z 1 sierpnia 2008 r. (data sprzedaży 1 sierpnia 2008 r.) za projekt budowlano-wykonawczy, na kwotę brutto 12.688,00 zł; faktura z 28 listopada 2008 r. (data sprzedaży 28 listopada 2008 r.) za pełnienie nadzoru inwestorskiego, na kwotę brutto 200,00 zł; faktura z 18 listopada 2008 r. (data sprzedaży 30 października 2008 r.) za wykonanie oświetlenia ulicznego, na kwotę brutto 23.314,55 zł. W dniu 31 grudnia 2013 r. Miasto wystawiło fakturę VAT za przedmiotowy aport z zastosowaniem podstawowej stawki podatku VAT, tj. 23%. Na skutek takiego udokumentowania, Spółka winna dokonać przelewu środków pieniężnych w kwocie naliczonego podatku.

Jak Zainteresowany wskazał, jest on czynnym podatnikiem podatku VAT. Przedmiotowa infrastruktura w całości wykorzystywana będzie do świadczenia usługi opodatkowanej stawką podstawową w związku z tym zastosowanie będzie miał art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług. Wniesienie aportu udokumentowane zostało fakturą w której naliczony jest podatek VAT z zastosowaniem stawki podstawowej określonej w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednak, zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem Miastu nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego z uwagi na fakt, że w tym okresie aporty korzystały ze zwolnienia na podstawie § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwości czy przysługuje mu prawo do odliczenia 23% podatku naliczonego z faktury, w części dotyczącej aportu infrastruktury oświetleniowej zlokalizowanej przy ul. C., której budowa realizowana była w 2008 r. i udokumentowanej ww. fakturami .

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że z uwagi na fakt, iż do aportu infrastruktury oświetleniowej zlokalizowanej przy ul. C. zastosowanie ma zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy (jak wskazał Wnioskodawca), to w związku z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wniesienie aportu w części dotyczącej tej infrastruktury.

Tut. Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii opodatkowania czynności wniesienia aportu, która to kwestia dotyczy ponadto zobowiązania podatkowego wnoszącego aport, a nie Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.