Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.771.2020.2.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-15
Teza: w zakresie skutków podatkowych związanych z przemieszczeniem i sprzedażą pojazdu
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; towar-przemieszczanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2020 r. (data wpływu 10 listopada 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 stycznia 2021 r. (data wpływu 27 stycznia 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w związku z przemieszczeniem pojazdu – pompy do betonu, na teren… na okres 12 miesięcy**– jest prawidłowe;**

*   braku obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy/nabycia towarów w związku z przetransportowaniem ww. pojazdu na terytorium Polski po okresie 12 miesięcy**– jest prawidłowe;**

*   obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy przedmiotowego pojazdu na rzecz kontrahenta \`(...)\`, w sytuacji gdy po zakończeniu umowy dzierżawy ww. kontrahent skorzysta z opcji zakupu ww. pojazdu **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w związku z przemieszczeniem pojazdu – pompy do betonu, na teren… na okres 12 miesięcy;

*   braku obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy/nabycia towarów w związku z przetransportowaniem ww. pojazdu na terytorium Polski po okresie 12 miesięcy;

*   obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy przedmiotowego pojazdu na rzecz kontrahenta \`(...)\`, w sytuacji gdy po zakończeniu umowy dzierżawy ww. kontrahent skorzysta z opcji zakupu ww. pojazdu.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 stycznia 2021 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy i własnego stanowiska oraz o kwestie związane z reprezentacją Wnioskodawcy, a także o dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym na terenie kraju. Zainteresowany posiada również rejestrację do transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W lipcu 20… r. Wnioskodawca zawarł z firmą… mającą siedzibę na terenie… umowę dzierżawy samochodu ciężarowego – pompy do betonu, bez kierowcy z opcją zakupu. Miejscem używania pojazdu – pompy do betonu zgodnie z niniejszą umową będzie. Umowa dzierżawy została zawarta na 12 miesięcy z możliwością jej przedłużenia. Umowa dzierżawy przewiduje ponadto możliwość zakupu przez dzierżawcę (firmę …) przedmiotu dzierżawy, tj. samochodu ciężarowego – pompa do betonu, po zakończeniu najmu. W związku z zawartą umową samochód ciężarowy – pompa do betonu została wywieziona przez firmę Wnioskodawcy z terytorium Polski do… i została przekazana do używania kontrahentowi… w ramach umowy dzierżawy.

Zgodnie z umową przekazanie i zwrot pojazdu pomiędzy stronami umowy jest i musi być dokumentowany stosownymi protokołami przekazania. Zgodnie z umową dzierżawca jest zobowiązany na 30 dni przed zakończeniem umowy powiadomić Wnioskodawcę o zamiarze jej przedłużenia, rozwiązania lub skorzystania z opcji zakupu pojazdu. W przypadku zakończenia umowy dzierżawy i nie skorzystania przez dzierżawcę z opcji zakupu pojazdu, dzierżawca, tj. firma \`(...)\` jest zobowiązana do zwrotu pojazdu na adres w Polsce wskazany w umowie. Zwrot powinien nastąpić przed datą zakończenia umowy. Zwrot pojazdu w terminie późniejszym powoduje obowiązek zapłaty przez dzierżawcę, tj. firmę \`(...)\` odszkodowania za dalsze korzystanie z przedmiotu umowy, według stawek dziennych, aż do momentu zwrotu pojazdu. Wnioskodawca nie posiada rejestracji dla potrzeb podatku VAT na terenie \`(...)\`. Kontrahent z \`(...)\` jest czynnym podatnikiem podatku VAT zarejestrowanym na terenie \`(...)\` w tym również do transakcji unijnych.

Ponadto wskazano, że zgodnie z zawartą umową dzierżawy samochodu ciężarowego (pompa do betonu) pomiędzy Wnioskodawcą, a firmą… płatność za dzierżawę następuje za miesięczne okresy rozliczeniowe wg harmonogramu stanowiącego załącznik do umowy.

Zgodnie z umową dzierżawy w sytuacji, gdy firma \`(...)\` nie przedłuży umowy i nie skorzysta z opcji zakupu pojazdu i jednocześnie nie dokona zwrotu pojazdu na adres wskazany w Polsce przed datą zakończenia umowy dzierżawy, Korzystający (firma \`(...)\`) jest zobowiązana do zapłaty, tytułem odszkodowania za dalsze używanie i korzystanie z pojazdu za każdy dzień opóźnienia zwrotu, kwoty odpowiadającej wynikowi proporcjonalnego rozłożenia na dni kwoty miesięcznego czynszu za dzierżawę powiększoną o …%.

Dodatkowo umowa przewiduje, że Klient (firma \`(...)\`) zrekompensuje Wydzierżawiającemu wszelkie szkody i straty jakie Wnioskodawca może ponieść w wyniku dalszego używania i korzystania z pojazdu przez Korzystającego. Przedmiotowa umowa dzierżawy w sytuacji, gdy ma nastąpić zwrot pojazdu po zakończonej umowie nie określa ostatecznego terminu zwrotu pojazdu, jednakże zgodnie z przyjętymi ogólnymi zasadami umów zwrot pojazdu powinien nastąpić niezwłocznie po zakończeniu umowy, czyli w ciągu 7 dni po zakończeniu umowy, tyle bowiem mniej więcej może trwać transport pojazdu do Polski.

Zgodnie z tą umową dzierżawy w przypadku, gdy firma \`(...)\` nie zwróci pojazdu w czasie, gdy jest do tego zobowiązana, Zainteresowany może zabrać pojazd z każdego miejsca, w którym pojazd znajduje się, do czego Wnioskodawca jest nieodwracalnie upoważniony. W takim przypadku Zainteresowany ma prawo obciążyć klienta \`(...)\` kosztami poniesionymi w związku z odzyskaniem i przewozem pojazdu do Polski.

Terminy płatności odszkodowań nie są określone w umowie, należy zatem przyjąć, iż termin płatności będzie wskazany w dokumencie obciążającym klienta kwotą odszkodowania za korzystanie z pojazdu po zakończeniu umowy lub ewentualnie kosztami za odzyskanie i przewóz pojazdu.

Zakres pytania nr 2 wniosku ORD-IN obejmuje zwrot tego samochodu po dacie zakończenia umowy dzierżawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z przemieszczeniem samochodu – pompa do betonu, na teren \`(...)\` w ramach oddania go na podstawie dzierżawy na okres 12 miesięcy kontrahentowi \`(...)\`do używania na terenie \`(...)\`, doszło do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Jeśli po okresie 12 miesięcy trwania umowy dzierżawy firma \`(...)\` nie przedłuży umowy i nie skorzysta z opcji zakupu pojazdu tylko zgodnie z umową przetransportuje pojazd na terytorium Polski pod wskazany w umowie adres, gdzie na podstawie protokołu Wnioskodawca przyjmie pojazd, to czy w takiej sytuacji powstanie obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego dostawy/nabycia towarów, a jeśli tak to w jakim momencie?
3.  Jeśli po zakończeniu umowy dzierżawy klient skorzysta z opcji zakupu pojazdu – pompy do betonu i po zakończeniu umowy dzierżawy pojazd zostanie mu przekazany na terenie \`(...)\` w ramach czynności sprzedaży, to czy w tej sytuacji powstanie obowiązek z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy tego pojazdu pomiędzy Wnioskodawcą a firmą \`(...)\`, a jeśli tak, to w jakim momencie to nastąpi?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku),

Ad 1.

W związku z przemieszczeniem samochodu – pompy do betonu, na teren \`(...)\` w ramach oddania go na podstawie dzierżawy na okres 12 miesięcy kontrahentowi \`(...)\` do używania na terenie \`(...)\`, nie doszło do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy u.p.t.u., miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Dla świadczenia usług najmu długoterminowego środków transportu, w tym samochodu – pompy do betonu, nie przewidziano w ustawie odmiennego uregulowania co oznacza, że miejscem świadczenia usług najmu długoterminowego jest miejsce, gdzie usługobiorca (podatnik VAT) posiada siedzibę. W rozpatrywanym stanie faktycznym usługobiorcą jest zarejestrowany na terenie \`(...)\` podatnik podatku VAT, mający tam siedzibę, a zatem usługobiorca – firma \`(...)\` będzie obowiązana rozliczyć podatek VAT z tytułu usługi dzierżawy pojazdu jako import usług na terenie \`(...)\`.

Zgodnie z art. 13 ust. 4 pkt 7 u.p.t.u., za wewnątrzwspólnotową dostawę nie uznaje się przemieszczenia jeśli towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, w celu świadczenia usług przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, który przemieścił lub na rzecz którego przemieszczono te towary. Mając powyższe na uwadze, skoro przemieszczenie samochodu – pompy do betonu nastąpiło celem oddania jej w najem/dzierżawę długoterminową na terenie \`(...)\`, to przemieszczenie pojazdu z Polski na terytorium \`(...)\` celem oddania go w dzierżawę nie będzie wewnątrzwspólnotową dostawą. Tym samym tej czynności nie należy wykazywać jako WDT w deklaracji VAT 7 oraz w informacji VAT-UE.

Ad 2.

Jeśli po okresie 12 miesięcy trwania umowy dzierżawy firma \`(...)\` nie przedłuży umowy i nie skorzysta z opcji zakupu pojazdu tylko zgodnie z umową przetransportuje pojazd z terytorium \`(...)\` na terytorium Polski pod wskazany w umowie adres celem przekazania pojazdu, to nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy w myśl art. 13 ust. 5 u.p.t.u., ponieważ okoliczności związane z umową dzierżawy i świadczenia usług ustaną dopiero z chwilą przekazania pojazdu w Polsce. Przekazanie pojazdu, będzie dowodziło ostatecznemu zakończeniu okoliczności związanych z umową dzierżawy i świadczeniem usług.

W tej sytuacji nie nastąpi również dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów z terytorium \`(...)\` na terytorium Polski. Dla powyższego bez znaczenia pozostaje, że wynagrodzenie za korzystanie z pojazdu po zakończeniu umowy jest określone w umowie jako odszkodowanie, ponieważ bezspornym jest, że to wynagrodzenie jest ekwiwalentne i dotyczy określonego świadczenia, tj. fizycznego korzystania przez dzierżawcę z przedmiotu dzierżawy i jako świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 13 ust. 4 pkt 7 u.p.t.u., za wewnątrzwspólnotową dostawę nie uznaje się przemieszczenia jeśli towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, w celu świadczenia usług przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, który przemieścił lub na rzecz którego przemieszczono te towary.

Z kolei zgodnie z art. 13 ust. 5 u.p.t.u., w przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 4 u.p.t.u., przemieszczenie towarów uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z wskazanych przepisów wynika, że jeśli po ustaniu okoliczności dotyczących umowy dzierżawy środek transportu, tj. samochód – pompa do betonu, znajdzie się z powrotem na terenie Polski, to nie nastąpi obowiązek zidentyfikowania wewnątrzwspólnotowej dostawy na terytorium \`(...)\` w związku z przemieszczeniem pojazdu z Polski celem oddania go w najem, jak również nie wystąpi obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia w związku z przemieszczeniem pojazdu z \`(...)\` na terytorium Polski w związku ze zwrotem przedmiotu dzierżawy.

Innymi słowy, jeśli kontrahent \`(...)\` w ramach umowy dzierżawy dostarczy pojazd na adres wskazany w Polsce, to nie dojdzie do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w związku z wcześniejszym przemieszczeniem do \`(...)\` w ramach długoterminowej umowy dzierżawy, ponieważ w dniu zakończenia umowy pojazd będzie w Polsce.

Dla powyższego nie ma znaczenie sytuacja, w której kontrahent \`(...)\` dokona zwrotu pojazdu na adres wskazany w Polsce kilka dni później niż data umowna zakończenia umowy dzierżawy, ponieważ z tytułu posiadania i korzystania z przedmiotu umowy będzie nadal ponosił opłaty za korzystanie z pojazdu, aż do momentu protokolarnego przekazania pojazdu w Polsce.

Ad 3.

Jeśli po zakończeniu umowy dzierżawy klient skorzysta z opcji zakupu pojazdu – pompy do betonu i po zakończeniu umowy dzierżawy pojazd zostanie mu w tym samym dniu przekazany na terenie \`(...)\` w związku z jego sprzedażą, to obowiązek z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy tego pojazdu powstanie pomiędzy Wnioskodawcą a firmą \`(...)\` z dniem przekazania protokołem pojazdu w związku z jego sprzedażą, czyli przekazaniem mu prawa do rozporządzania pojazdem jak właściciel.

Powyższe rozumowanie wynika z powołanych powyżej przepisów, a w szczególności z art. 13 ust. 5 u.p.t.u.. Mianowicie w miesiącu zakończenia umowy dzierżawy i sprzedaży pojazdu w ramach warunków umowy dzierżawy (opcja zakupu), zgodnie z art. 13 ust. 5 u.p.t.u., ustaną przesłanki dla świadczenia usług tym pojazdem i tym samym dojdzie do wewnątrzwspólnotowej dostawy na terytorium \`(...)\`. Wobec powyższego Wnioskodawca w miesiącu wystawienia faktury sprzedaży na rzecz kontrahenta \`(...)\` posługującego się aktywnym nr NIP UE wykaże w deklaracji VAT-7 transakcję WDT ze stawką 0%, oraz sporządzi informację VAT-UE.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:

*   braku obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w związku z przemieszczeniem pojazdu – pompa do betonu, na teren \`(...)\` na okres 12 miesięcy **– jest prawidłowe;**

*   braku obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy/nabycia towarów w związku z przetransportowaniem ww. pojazdu na terytorium Polski po okresie 12 miesięcy **– jest prawidłowe;**

*   obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy przedmiotowego pojazdu na rzecz kontrahenta \`(...)\`, w sytuacji gdy po zakończeniu umowy dzierżawy ww. kontrahent skorzysta z opcji zakupu ww. pojazdu **– jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Towarami – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 13 ust. 1 ustawy – przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy – przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Powyższe przepisy wskazują, że jeżeli wywóz towarów z danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do dysponowania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Ponadto, na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy – za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Powołany przepis rozszerza pojęcie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na czynności niemające charakteru czynności dwustronnych (pomiędzy dwoma odrębnymi podmiotami), polegające na przemieszczeniu towarów przedsiębiorstwa z Polski do innego kraju Unii Europejskiej, które mają służyć działalności gospodarczej podatnika. W takim przypadku dostawca pełni jednocześnie rolę nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego.

Należy zaznaczyć, że przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy, nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w przypadku gdy występuje chociażby jedna z przesłanek negatywnych określonych w art. 13 ust. 4 ustawy.

I tak, zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy, przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w przypadku gdy:

1.  towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;
2.  przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju;
3.  towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie transportu pasażerskiego wykonywanego na terytorium Unii Europejskiej z przeznaczeniem dokonania ich dostawy przez tego podatnika na pokładach tych pojazdów;
4.  towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika;
5.  towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika, jeżeli przemieszczenie towarów następuje na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego, do którego dokonywana jest ta wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;
6.  towary mają być przedmiotem wykonanych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju na rzecz tego podatnika usług polegających na ich wycenie lub wykonaniu na nich prac, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju;
7.  towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, w celu świadczenia usług przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, który przemieścił lub na rzecz którego przemieszczono te towary;
8.  towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony od cła;
9.  przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 4, przemieszczenie towarów uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 13 ust. 5 ustawy).

Jednocześnie w myśl art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Przy czym, zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a–z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Zatem, przy spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w transakcji, wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, ma miejsce wówczas, gdy w wyniku dostawy w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki.

Czynność wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów co do zasady wymaga istnienia dwóch stron transakcji: jeden podmiot nabywa towary rozpoznając u siebie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, natomiast druga strona dostarcza te towary dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów towarzyszy zawsze lustrzana czynność, wykonywana przez drugą stronę transakcji, tj. dostawa towarów (co do zasady mająca charakter dostawy wewnątrzwspólnotowej).

Ponadto, stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Powyższy przepis jest lustrzanym odbiciem art. 13 ust. 3 ustawy i pozwala na uznanie za wewnątrzwspólnotowe nabycie (i towarzyszącą mu wewnątrzwspólnotową dostawę) także czynności, w przypadku których podatnik przemieszcza towary należące do swego przedsiębiorstwa z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium kraju bez konieczności wystąpienia dwóch podmiotów, tj. kupującego i sprzedającego.

Przy tym stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejsce dostawy towarów w przypadku towarów niewysyłanych ani nie transportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania nr 1 wniosku stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie znajdzie wyłączenie z art. 13 ust. 4 pkt 7 ustawy. Wnioskodawca bowiem dokonuje przemieszczenia własnego pojazdu – pompy do betonu, na teren \`(...)\` w celu jego czasowego udostępnienia, tj. na okres 12 miesięcy na podstawie umowy dzierżawy kontrahentowi \`(...)\`. Z okoliczności sprawy nie wynika również, że Wnioskodawca przekazuje kontrahentowi \`(...)\` prawo do rozporządzania ww. samochodem jak właściciel.

Wobec powyższego w okolicznościach niniejszej sprawy, mając na uwadze regulacje wynikające z art. 13 ust. 4 pkt 7 ustawy, należy stwierdzić, że czasowe przemieszczenie pojazdu – pompy do betonu, z terytorium Polski na terytorium \`(...)\` na okres 12 miesięcy w celu świadczenia usług dotyczących dzierżawy tego pojazdu na rzecz kontrahenta \`(...)\`, nie stanowi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 13 ust. 3 ustawy. Ponadto okoliczności sprawy nie wskazują aby przedmiotowe przemieszczenie ww. pojazdu stanowiło wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Przechodząc natomiast do kwestii objętej zakresem pytania nr 2 w pierwszej kolejności należy przeanalizować czy w sytuacji, gdy firma \`(...)\` po dacie zakończenia umowy dzierżawy nie przedłuży ww. umowy i nie skorzysta z opcji zakupu pojazdu, a także nie dokona zwrotu pojazdu do Polski, ustaną okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 4 pkt 7 ustawy, i tym samym znajdzie zastosowanie art. 13 ust. 5 ustawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że zgodnie z umową dzierżawy w sytuacji, gdy firma \`(...)\` nie przedłuży umowy i nie skorzysta z opcji zakupu pojazdu i jednocześnie nie dokona zwrotu pojazdu na adres wskazany w Polsce przed datą zakończenia umowy dzierżawy, jest zobowiązana do zapłaty, tytułem odszkodowania za dalsze używanie i korzystanie z pojazdu za każdy dzień opóźnienia zwrotu, kwoty odpowiadającej wynikowi proporcjonalnego rozłożenia na dni kwoty miesięcznego czynszu za dzierżawę powiększoną o …%. Dodatkowo umowa przewiduje, że firma \`(...)\` zrekompensuje Wnioskodawcy wszelkie szkody i straty jakie Zainteresowany może ponieść w wyniku dalszego używania i korzystania z pojazdu przez Korzystającego. Przedmiotowa umowa dzierżawy w sytuacji, gdy ma nastąpić zwrot pojazdu po zakończonej umowie nie określa ostatecznego terminu zwrotu pojazdu, jednakże zgodnie z przyjętymi ogólnymi zasadami umów zwrot pojazdu powinien nastąpić niezwłocznie po zakończeniu umowy, czyli w ciągu 7 dni po zakończeniu umowy, tyle bowiem mniej więcej może trwać transport pojazdu do Polski. Zainteresowany ma prawo obciążyć klienta \`(...)\` kosztami poniesionymi w związku z odzyskaniem i przewozem pojazdu do Polski, gdy firma \`(...)\` nie zwróci pojazdu w czasie, gdy jest do tego zobowiązana. Ponadto, zgodnie z umową przekazanie i zwrot pojazdu pomiędzy stronami umowy jest i musi być dokumentowany stosownymi protokołami przekazania.

Zatem należy zauważyć, że postanowienia zawarte w umowie dzierżawy, dotyczące postępowania stron po dacie zakończenia ww. umowy wskazują, że z dniem wskazanym w umowie jako dzień jej zakończenia nie ustaną okoliczności o których mowa w art. 13 ust. 4 pkt 7 ustawy, bowiem Wnioskodawca za korzystanie i używanie pojazdu przez firmę \`(...)\` po dacie zakończenia umowy, otrzyma za każdy dzień opóźnienia zwrotu pojazdu kwotę odpowiadającą wynikowi proporcjonalnego rozłożenia na dni kwoty miesięcznego czynszu za dzierżawę powiększoną o …%. Natomiast firma \`(...)\` po dacie zakończenia umowy do momentu zwrotu pojazdu na terytorium Polski nadal korzysta z ww. pojazdu.

Biorąc po uwagę powyższe okoliczności sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawca przyzwala firmie … na dalsze korzystanie z ww. pojazdu na zasadzie milczącego przedłużenia umowy dzierżawy, świadcząc tym samym nadal usługi dzierżawy ww. pojazdu, ponieważ jak wynika z art. 674 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740), jeżeli po upływie terminu oznaczonego w umowie albo w wypowiedzeniu najemca używa nadal rzeczy za zgodą wynajmującego, poczytuje się w razie wątpliwości, że najem został przedłużony na czas nieoznaczony. Natomiast zgodnie z art. 694 ww. ustawy Kodeks cywilny, do dzierżawy stosuje się odpowiednio przepisy o najmie (…).

Wobec powyższego należy zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że okoliczności świadczenia usług związane z umową dzierżawy ustaną dopiero z chwilą przekazania pojazdu w Polsce. Przekazanie pojazdu, będzie dowodziło ostatecznemu zakończeniu okoliczności związanych z umową dzierżawy i świadczeniem usług.

Zatem w sytuacji, gdy firma \`(...)\` po dacie wskazanej w umowie dzierżawy jako data jej zakończenia nadal będzie użytkowała przedmiotowy pojazd i nie zwróci pojazdu do Polski do momentu wskazanego w umowie jako data zakończenia umowy, ale dopiero po dacie zakończenia ww. umowy dzierżawy przetransportuje pojazd na terytorium Polski pod wskazany w umowie adres, gdzie na podstawie protokołu Wnioskodawca przyjmie pojazd, to w okolicznościach niniejszej sprawy nie znajdzie zastosowania art. 13 ust. 5 ustawy. Tym samym przedmiotowego przemieszczenia ww. pojazdu na teren \`(...)\` nie można uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy. Skoro ww. przemieszczenia pojazdu nie można uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, również nie dojdzie do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. W konsekwencji czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju, i w takiej sytuacji nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy/nabycia towarów.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii objętej zakresem pytania nr 3 wniosku, należy zauważyć, że w przypadku, gdy po zakończeniu umowy dzierżawy kontrahent… nie zwróci Wnioskodawcy pojazdu i wyrazi wolę nabycia tego pojazdu, to ustaną okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 4 pkt 7 ustawy. Wobec powyższego Wnioskodawca stosownie do art. 13 ust. 3 ustawy w związku z art. 13 ust. 5 ustawy, winien rozpoznać wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jednocześnie Zainteresowany winien rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium \`(...)\`. Następnie – stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy – sprzedaż przedmiotowego pojazdu – znajdującego się na terytorium \`(...)\` – na rzecz firmy… Wnioskodawca winien uznać za dostawę krajową na terytorium \`(...)\`.

Wobec powyższego, nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że pomiędzy Wnioskodawcą a firmą \`(...)\` będzie miała miejsca wewnątrzwspólnotowa dostawa przedmiotowego pojazdu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.