Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.235.2025.1.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: W związku z dokonaną zmianą koncepcji wykorzystania
Lokalu, Wnioskodawca jest obowiązany dokonać korekty
odliczonego podatku naliczonego związanego z wydatkami
poniesionymi na jego budowę oraz częściowe wykończenie.
Zatem, korekta ta powinna być dokonana zgodnie z art. 91
ust. 7d ustawy jednorazowo w deklaracji podatkowej za okres
rozliczeniowy, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia
Lokalu.
Słowa kluczowe: korekta
lokal
najem-najem na cele mieszkalne
najem-najem prywatny
nieruchomości
przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
towar-towar handlowy
wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w związku ze zmianą
przeznaczenia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7d
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy sutków podatkowych wycofania Lokalu z działalności
    gospodarczej i przeznaczenia go na najem prywatny. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani A.A. (dalej: „Wnioskodawczyni”) jest polską rezydentką podatkową, podlegającą w
    Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów. Jest również czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem VAT. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową
    działalność gospodarczą, obejmującą m.in. przygotowanie procesu inwestycyjnego w
    zakresie budowy budynków, aranżacji oraz projektowania wnętrz.
    W 2019 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła nieruchomość gruntową (...). W związku
    z zakupem Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT, ponieważ
    transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na
    przedmiotowej nieruchomości, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    Wnioskodawczyni wybudowała dwa budynki mieszkalne dwulokalowe w zabudowie
    bliźniaczej (łącznie cztery lokale mieszkalnie). W dniu 2 grudnia 2019 r. Wnioskodawczyni
    złożyła zawiadomienie o zakończeniu budowy oraz zamiarze przystąpienia do
    użytkowania obu wybudowanych budynków mieszkalnych.
    Zamierzeniem Wnioskodawczyni była sprzedaż wszystkich czterech lokali, dlatego od
    początku traktowała je jako towary handlowe i odliczała VAT od faktur dokumentujących
    wydatki poniesione na ich budowę oraz częściowe wykończenie. Wartość każdego z
    wybudowanych lokali przekroczyła 15.000 zł netto.
    Na dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawczyni sprzedała trzy z czterech lokali.
    Sprzedaż ostatniego, czwartego lokalu (dalej: „Lokal”), została jednak wstrzymana.
    Powodem była interwencja właściciela sąsiedniej nieruchomości, który zgłaszał
    zastrzeżenia dotyczące m.in. zgodności inwestycji z przepisami prawa budowlanego.
    Złożone przez sąsiada protesty mogły skutkować nawet wydaniem nakazu rozbiórki
    jednego z budynków wybudowanych przez Wnioskodawczynię. W związku z tym, do czasu
    wyjaśnienia sporu, Wnioskodawczyni wstrzymała się ze sprzedażą Lokalu.

    W marcu 2025 r. Wnioskodawczyni podjęła decyzję o wycofaniu Lokalu z prowadzonej
    działalności gospodarczej i przeznaczeniu go na tzw. najem prywatny. W dniu 15 kwietnia
    2025 r. zawarła umowę najmu, przy czym wydanie lokalu najemcy nastąpiło 1 kwietnia
    2025 r. Umowa została zawarta do dnia 1 kwietnia 2026 r.
    Umowa została zawarta z osobą fizyczną, a Lokal został przeznaczony na jej cele
    mieszkaniowe. Oznacza to, że od marca 2025 r. Lokal jest wykorzystywany wyłącznie do
    czynności zwolnionych z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o
    VAT (najem lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe).
    Przed wycofaniem Lokalu z działalności gospodarczej, w księgach podatkowych
    Wnioskodawczyni był on ujęty jako towar handlowy przeznaczony do sprzedaży. Lokal nie
    był wcześniej wykorzystywany do innych celów. Można zatem uznać, że pierwsze
    zasiedlenie Lokalu nastąpiło w chwili jego oddania najemcy w ramach zawartej w kwietniu
    2025 r. umowy najmu.
    Pytania
    1) Czy wycofanie Lokalu z indywidualnej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, z
      przeznaczeniem go na tzw. najem prywatny, nie będzie podlegało opodatkowaniu jako
      przekazanie nieodpłatnie towarów należących do przedsiębiorstwa, o którym mowa w
      art. 7 ust. 2 ustawy o VAT?
    2) Czy wycofanie Lokalu z indywidualnej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, z
      przeznaczeniem go na tzw. najem prywatny, będzie zobowiązywało
      Wnioskodawczynię do korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7d ustawy o VAT, tj.
      korekty VAT naliczonego odliczonego w związku z budową Lokalu w deklaracji
      podatkowej składanej za marzec 2025 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że:
    1) Wycofanie Lokalu z indywidualnej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, z
      przeznaczeniem go na tzw. najem prywatny, nie będzie podlegało opodatkowaniu jako
      przekazanie nieodpłatnie towarów należących do przedsiębiorstwa, o którym mowa w
      art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.
    2) Wycofanie Lokalu z indywidualnej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni, z
      przeznaczeniem go na tzw. najem prywatny, będzie zobowiązywało
      Wnioskodawczynię do korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7d ustawy o VAT, tj.
      korekty VAT naliczonego odliczonego w związku z budową Lokalu, w deklaracji
      podatkowej składanej za marzec 2025 r.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawczyni
    Ad 1.
    Wycofanie Lokalu - nieodpłatna dostawa towarów
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) (dalej: „ustawa o VAT”):
    „Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju”.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
    „Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
    „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

    „Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...)”.
    Aby dane świadczenie mogło zostać uznane za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu
    ustawy o VAT, muszą być spełnione określone warunki. W szczególności konieczne jest
    istnienie stosunku prawnego pomiędzy stronami - świadczącym usługę a jej odbiorcą - z
    którego wynika zobowiązanie do wykonania konkretnego świadczenia po jednej stronie
    oraz obowiązek zapłaty wynagrodzenia po stronie drugiej. Innymi słowy, pomiędzy
    wykonanym świadczeniem a przekazanym wynagrodzeniem musi istnieć bezpośredni,
    uchwytny związek. W wyniku realizacji tego stosunku prawnego świadczący uzyskuje
    korzyść mającą charakter ekonomiczny.
    Zgodnie z powyższym, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wyłącznie czynności,
    które mają charakter odpłatny. W tym kontekście należy zauważyć, że definicja
    „świadczenia usług” zawarta w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT ma charakter komplementarny
    względem definicji „dostawy towarów” z art. 7 ust. 1 tej ustawy o VAT. Razem tworzą one
    systematyczne ujęcie podstawowych kategorii czynności opodatkowanych VAT, co stanowi
    wyraz zasady powszechności opodatkowania obrotu gospodarczego realizowanego przez
    podatników.
    Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jednoznacznie wynika zatem, że dostawy towarów
    oraz świadczenia usług podlegają opodatkowaniu VAT co do zasady jedynie w przypadku,
    gdy są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca przewidział jednak wyjątki od tej zasady,
    uznając niektóre nieodpłatne czynności - zarówno dostawy towarów, jak i świadczenia
    usług - za podlegające opodatkowaniu VAT. Są to sytuacje szczególne, w których - pomimo
    braku wynagrodzenia - dana czynność wywołuje skutki analogiczne do czynności
    odpłatnych, co uzasadnia jej objęcie zakresem opodatkowania.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT:
    „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów”.
    Z treści przytoczonego przepisu wynika, że co do zasady opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega każde nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, jeżeli
    wiąże się ono z przeniesieniem prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.
    Warunkiem objęcia takiej czynności opodatkowaniem jest to, aby podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu przekazywanych towarów bądź ich części
    składowych.
    Z kolei nieodpłatne zużycie towarów będzie podlegać opodatkowaniu wyłącznie wtedy,
    gdy następuje na rzecz podmiotów lub na cele wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o
    VAT, i jednocześnie podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z
    tytułu ich nabycia lub wytworzenia.
    Istotne jest zatem, że tzw. „wycofanie” towarów na cele własne podatnika - w odniesieniu
    do których przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego - będzie podlegało

    opodatkowaniu podatkiem VAT wyłącznie w przypadku, gdy towarzyszy mu faktyczne
    wyłączenie danego towaru z majątku związanego z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, oraz jego przeznaczenie do celów
    osobistych podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
    „Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
    „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, ma charakter
    uniwersalny i obejmuje wszelkie formy aktywności wykonywanej w sposób zorganizowany
    i ciągły, niezależnie od formy prawnej. Pozwala tym samym na objęcie statusem podatnika
    wszystkie podmioty uczestniczące w profesjonalnym obrocie gospodarczym, które
    prowadzą określoną działalność zarobkową.
    Zgodnie z tą definicją, działalność gospodarcza obejmuje również wykorzystywanie
    towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie należy
    rozumieć takie korzystanie z danego składnika majątku, które cechuje się powtarzalnością
    działań lub ich długotrwałym charakterem.
    W konsekwencji, uzyskiwanie dochodów z danego składnika majątku - w szczególności w
    sposób systematyczny - co do zasady świadczy o prowadzeniu działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o VAT. Ocena ta pozostaje niezależna od przyjętej formy
    organizacyjnej, a w szczególności od tego, czy w przypadku osób fizycznych działalność
    została zarejestrowana jako jednoosobowa działalność gospodarcza w Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, czy też prowadzona jest w innej
    dopuszczalnej formie, np. w ramach tzw. najmu prywatnego.
    Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061, 1237) (dalej: „Kodeks cywilny”):
    „Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
    przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu
    umówiony czynsz”.
    Najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Świadczeniem wynajmującego
    jest oddanie rzeczy do używania oraz umożliwienie pobierania z niej pożytków, natomiast
    odpowiednikiem tego świadczenia po stronie najemcy jest obowiązek zapłaty
    umówionego czynszu. Tym samym zawarcie umowy najmu i oddanie nieruchomości do
    używania osobie trzeciej skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu
    dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powyższe oraz przede wszystkim treść art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    należy stwierdzić, że najem wypełnia przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu
    tej ustawy, jeżeli jest wykonywany w sposób ciągły i dla celów zarobkowych. Należy przy
    tym zauważyć, że umowy najmu co do zasady mają charakter długotrwały, a uzyskiwane z
    nich korzyści majątkowe są powtarzalne i stałe. Fakt ten pozostaje bez znaczenia dla
    oceny charakteru najmu - niezależnie od tego, czy jest on prowadzony w ramach
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, czy też w formie tzw. najmu prywatnego, a
    więc poza działalnością ujawnioną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej.

    W związku z powyższym, w przypadku wycofania Lokalu z indywidualnej działalności
    gospodarczej Wnioskodawczyni i przeznaczenia go na tzw. najem prywatny, nie znajdzie
    zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. W analizowanej sytuacji nie dochodzi bowiem do
    nieodpłatnej dostawy towaru należącego do przedsiębiorstwa ani też do darowizny, lecz
    do kontynuowania wykorzystywania składnika majątkowego dla celów zarobkowych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W
    konsekwencji, wycofanie Lokalu z indywidualnej działalności gospodarczej
    Wnioskodawczyni z przeznaczeniem go na tzw. najem prywatny nie będzie podlegało
    opodatkowaniu jako przekazanie nieodpłatnie towarów należących do przedsiębiorstwa, o
    którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Korekta VAT
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT:
    „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
    „Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu, nabycia towarów i usług”.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. m.in. tego, że
    zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.
    W świetle art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT:
    „Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku”.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy o VAT:
    „Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
    podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z
    wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7”.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku VAT mogą skorzystać
    wyłącznie podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Z analizy przywołanych przepisów wynika również, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie wówczas, gdy łącznie
    zostaną spełnione dwa podstawowe warunki:
    1. odliczenia dokonuje podmiot posiadający status podatnika w rozumieniu ustawy o
      VAT, oraz
    2. nabywane towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, tj. takich, które skutkują powstaniem podatku należnego
      (obowiązkiem podatkowym).

    Powyższa zasada jednoznacznie wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego w przypadku, gdy nabyte towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do
    czynności zwolnionych z podatku VAT lub czynności niepodlegających temu podatkowi -
    czyli takich, które nie generują podatku należnego.
    W tym kontekście należy wyjaśnić, że w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje
    zasada tzw. niezwłocznego (bieżącego) odliczania podatku. Oznacza to, że już w momencie
    nabycia towarów lub usług podatnik powinien dokonać ich właściwej kwalifikacji - tj.
    przyporządkować je do określonych rodzajów sprzedaży: opodatkowanej, zwolnionej bądź
    niepodlegającej VAT.
    Jednocześnie przepisy art. 91 ustawy o VAT wprowadzają mechanizm korekty podatku
    naliczonego - umożliwiający jego ostateczne rozliczenie za dany rok podatkowy.
    Mechanizm ten znajduje zastosowanie m.in. w sytuacjach, gdy uprzednio odliczona kwota
    podatku naliczonego wymaga korekty (np. z powodu zmiany przeznaczenia towaru lub
    usługi), jak również wtedy, gdy w chwili nabycia podatnik nie miał prawa do odliczenia, ale
    w późniejszym okresie prawo to powstało w związku z rozpoczęciem wykorzystywania
    danego towaru lub usługi do czynności opodatkowanych.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT:
    „Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on
    obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z
    uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub
    przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku
    podatkowego”.
    Przepis art. 91 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że:
    „W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
    zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
    jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
    nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł,
    korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku
    nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w
    którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w
    zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
    wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się
    odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały
    oddane do użytkowania”.
    Zgodnie z art. 91 ust. 2a ustawy o VAT:
    „Obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat
    rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych
    opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio”.
    Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy o VAT:
    „Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje
    się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji
    podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy”.
    W świetle art. 91 ust. 4 ustawy o VAT:
    „W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów
    lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art.

    14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności
    podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty”.
    W myśl art. 91 ust. 5 ustawy o VAT:
    „W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w
    odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku
    opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.”
    Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy o VAT:
    „W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
    1. opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego
      towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
    2. zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
      przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie
      z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu”.
    Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy o VAT:
    „Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
    miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi”.
    Na mocy art. 91 ust. 7a ustawy o VAT:.
    „W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
    zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
    jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
    nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł,
    korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie
    pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa
    do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty”.
    Stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy o VAT:
    „W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez
    podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na
    zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c”.
    Przepis art. 91 ust. 7c ustawy stanowi, że:
    „Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów
    lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do
    których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do
    czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust.
    7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym
    wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego,
    w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy”.
    W świetle art. 91 ust. 7d ustawy o VAT:
    „W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
    towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
    handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
    czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
    należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku

    należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
    zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana”.
    W myśl art. 91 ust. 8 ustawy o VAT:
    „Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do
    wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
    przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania”.
    Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany
    przeznaczenia środka trwałego w okresie korekty - w tym jego sprzedaży lub rozpoczęcia
    wykorzystywania do innych celów - podatnik zobowiązany jest do dokonania
    odpowiedniej korekty podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, w odniesieniu do nieruchomości, których wartość
    początkowa przekracza 15.000 zł i które zostały zaliczone do środków trwałych,
    ustawodawca przewidział 10-letni okres korekty. Okres ten liczony jest od roku, w którym
    nieruchomość została oddana do użytkowania.
    W przypadku jednak nieruchomości niezaliczonych do środków trwałych, w tym m.in.
    stanowiących towary handlowe, nabytych z zamiarem wykorzystania do czynności
    opodatkowanych, ale niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia zmiany
    przeznaczenia, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
    składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni wybudowała Lokal z zamiarem
    potraktowania go jako towar handlowy podlegający sprzedaży opodatkowanej VAT. Tym
    samym dokonała ona odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z jego
    budową. Jednak z przyczyn obiektywnych, nigdy nie doszło do sprzedaży Lokalu, a w
    marcu 2025 r. Wnioskodawczyni zmieniła przeznaczenie Lokalu wycofując go z
    prowadzonej indywidualnej działalności gospodarczej i przeznaczając na tzw. najem
    prywatny na cele mieszkaniowe, tj. w ramach czynności zwolniony z VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
    Tym samym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w związku z wycofaniem Lokalu z
    indywidualnej działalności gospodarczej i przeznaczeniem go na tzw. najem prywatny
    będzie zobowiązana do dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7d ustawy o VAT,
    tj. korekty VAT naliczonego odliczonego w związku z budową Lokalu, w deklaracji
    podatkowej składanej za marzec 2025 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7.
    Z treści przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy
    czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej
    reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2
    ustawy.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
        1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
          pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
          akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
          stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
        2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Przy czym, w świetle art. 2 pkt 14a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości - rozumie się
      przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów - w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy -
    podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:
        nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
        przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
        przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
        podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub
        jego części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania
    (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one
    przekazane.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, obejmującą m.in. przygotowanie
    procesu inwestycyjnego w zakresie budowy budynków, aranżacji oraz projektowania
    wnętrz.
    W 2019 r. wraz z mężem nabyła Pani nieruchomość gruntową. W związku z zakupem nie
    przysługiwało Pani prawo do odliczenia VAT, ponieważ transakcja nie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na przedmiotowej nieruchomości, w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wybudowała Pani dwa budynki
    mieszkalne dwulokalowe w zabudowie bliźniaczej (łącznie cztery lokale mieszkalnie). 2
    grudnia 2019 r. złożyła Pani zawiadomienie o zakończeniu budowy oraz zamiarze
    przystąpienia do użytkowania obu wybudowanych budynków mieszkalnych.
    Pani zamierzeniem była sprzedaż wszystkich czterech lokali, dlatego od początku
    traktowała je Pani jako towary handlowe i odliczała VAT od faktur dokumentujących
    wydatki poniesione na ich budowę oraz częściowe wykończenie. Wartość każdego z
    wybudowanych lokali przekroczyła 15.000 zł netto.
    Na dzień złożenia niniejszego wniosku sprzedała Pani trzy z czterech lokali. Sprzedaż
    ostatniego, czwartego lokalu (Lokal), została jednak wstrzymana. W marcu 2025 r. podjęła
    Pani decyzję o wycofaniu Lokalu z prowadzonej działalności gospodarczej i przeznaczeniu
    go na tzw. najem prywatny. 15 kwietnia 2025 r. zawarła Pani umowę najmu, przy czym
    wydanie lokalu najemcy nastąpiło 1 kwietnia 2025 r. Umowa została zawarta do 1 kwietnia
    2026 r.
    Umowa została zawarta z osobą fizyczną, a Lokal został przeznaczony na jej cele
    mieszkaniowe. Oznacza to, że od marca 2025 r. Lokal jest wykorzystywany wyłącznie do
    czynności zwolnionych z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy
    (najem lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe).
    Przed wycofaniem Lokalu z działalności gospodarczej, w Pani księgach podatkowych był
    on ujęty jako towar handlowy przeznaczony do sprzedaży. Lokal nie był wcześniej
    wykorzystywany do innych celów.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wycofanie Lokalu z Pani indywidualnej działalności
    gospodarczej, z przeznaczeniem go na tzw. najem prywatny, nie będzie podlegało
    opodatkowaniu jako przekazanie nieodpłatnie towarów należących do przedsiębiorstwa, o
    którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w

    ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści
    majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Zatem, najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane
    umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu
    są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności
    gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy w odniesieniu do kwestii opodatkowania
    czynności wycofania Lokalu z obecnie prowadzonej działalności, należy wskazać, że - jak
    wynika z okoliczności sprawy - po wycofaniu Lokalu z działalności gospodarczej
    wykorzystuje Pani ww. Lokal do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy (najem lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe).
    Zatem nadal nieruchomość ta będzie wykorzystywana przez Panią w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych, a Pani będzie nadal prowadziła działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, w odniesieniu do czynności wycofania ww.
    nieruchomości z obecnie prowadzonej działalności, którą po wycofaniu Pani wynajmuje,
    nie ma zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, ponieważ nie nastąpi tutaj dostawa towaru
    na Pani cele osobiste. Co za tym idzie, czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Ponadto, Pani wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy wycofanie Lokalu z Pani
    indywidualnej działalności gospodarczej, z przeznaczeniem go na tzw. najem prywatny,
    będzie zobowiązywało Panią do korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7d ustawy, tj.
    korekty VAT naliczonego odliczonego w związku z budową Lokalu w deklaracji podatkowej
    składanej za marzec 2025 r.
    Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika:
        a) z tytułu nabycia towarów i usług;
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Przepis art. 88 ust. 4 ustawy stanowi, że:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od

    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony
      w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
      ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w

      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
        1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze
          wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami
          opodatkowanymi,
        2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
          korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
          związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
          niepodlegającymi opodatkowaniu.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Z kolei stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    W światle art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej

      zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku
    późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu
    wykorzystania.
    Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z
    uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru
    lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty
    związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn.
    w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności
    (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu
    faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym
    rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo
    uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych
    czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od
    podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas
    jest obowiązany dokonać korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał
    prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości należy przede wszystkim przeanalizować, czy w sprawie
    dojdzie do zmiany przeznaczenia niesprzedanego Lokalu.
    Z wniosku wynika, że Lokal (towar handlowy) pierwotnie miał być wykorzystywane
    wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (przeznaczony był
    do sprzedaży), a Pani odliczyła w całości podatek VAT naliczony od faktur
    dokumentujących wydatki poniesione na jego budowę oraz częściowe wykończenie. Po
    wycofaniu Lokalu z działalności gospodarczej wykorzystuje Pani ww. Lokal do czynności
    zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy
    (najem lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe).
    W konsekwencji, doszło do zmiany przeznaczenia towaru handlowego, który pierwotnie
    miały być wykorzystywany do czynności, w stosunku do których przysługiwało Pani pełne
    prawo do obniżenia podatku należnego, o którym mowa w art. 91 ust. 7d ustawy. Lokal
    pierwotnie miały być wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT (i dokonane zostało przysługujące w związku z tym odliczenie podatku naliczonego),
    ale nie został i nie zostanie wykorzystany zgodnie z tym zamiarem, ponieważ ostatecznie
    został przeznaczony na wynajem, który jest czynnością zwolnioną od podatku VAT.
    Oznacza to, że jest Pani zobowiązana dokonać korekty podatku naliczonego na podstawie
    art. 91 ust. 7d ustawy. Korekta, o której mowa w art. 91 ust. 7d ustawy, dotycząca
    wydatków poniesionych na budowę Lokalu oraz częściowe wykończenie, powinna zostać
    dokonana jednorazowo w rozliczeniu za okres, w którym podjęła Pani decyzję o
    przeznaczeniu Lokalu dla celów działalności zwolnionej od podatku.
    W związku z dokonaną w marcu 2025 r. zmianą koncepcji wykorzystania Lokalu, jest Pani
    obowiązana dokonać korekty odliczonego podatku naliczonego związanego z wydatkami
    poniesionymi na jego budowę oraz częściowe wykończenie. Zatem, korekta ta powinna
    być dokonana zgodnie z art. 91 ust. 7d ustawy jednorazowo w deklaracji podatkowej za
    okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia Lokalu, tj. w deklaracji za
    marzec 2025 r.

    Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.