Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.200.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-29
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziałów w
nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości
spadek
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem z 5 kwietnia 2025 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

    Opis stanu faktycznego
    18 lutego 1998 r. w księdze wieczystej o nr (...) wpisano jako właścicieli na prawach
    wspólnoty małżeńskiej A. A oraz B. A.
    2 lutego 2001 r. sąd wydał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym A. A
    na mocy, którego spadek nabyli żona B. A, synowie C. A oraz D. A – każda z wymienionych
    osób po 1/3.
    16 sierpnia 2021 r. sąd wydał postanowienie, że spadek po zmarłej B. A nabyli synowie C.
    A oraz D. A po 1/2.
    C. A zmarł 1 kwietnia 2019 r.
    9 grudnia 2021 r. sąd wydał postanowienie, że spadek po zmarłym C. A nabyli: żona E. A w
    1/4, dzieci: A. B, A. C, A. D oraz F. A - każde z dzieci po 3/16.
    Z uwagi na ciągłe niestawiennictwo uczestników postępowania spadkowego: A. D oraz F. A
    - postępowanie się przedłużało. Aby móc sprzedać nieruchomość i spłacić pozostałe po C.
    A długi spadkowe konieczny był dział spadku przed sądem.
    15 stycznia 2025 r. sąd wydał postanowienie częściowe, w którym orzekł, że dokonał
    działu spadku po A. A, B. A oraz C. A w ten sposób, że przyznał na współwłasność
    nieruchomość: w 1/6 [powinno być ½ - dopisek organu] na rzecz D. A oraz E. A w 1/6, A. B
    w 1/6 i A. C w 1/6.
    W tym samym postanowieniu sąd zasądził spłatę A. D oraz F. A w kwocie po 13 625 zł dla
    każdego z wymienionych od każdej, czyli E. A, A. B i A. C w terminie 7 lat od wydania
    postanowienia.
    28 lutego 2025 r. nieruchomość została przez Panią oraz pozostałych współwłaścicieli
    sprzedana. 28 lutego 2025 r. została sprzedana nieruchomość za kwotę 390 000 zł.
    Uzupełnienie wniosku
    Nieruchomość jest to dom - budynek mieszkalny jednorodzinny.
    Przez cały okres trwania małżeństwa A. A oraz B. A obowiązywał ustrój wspólności
    majątkowej - nie ma Pani wiedzy, żeby było inaczej.
    A. A zmarł 19 maja 1999 r.
    B. A zmarła 13 listopada 2018 r.
    Informacje o masie spadkowej wynikają z załączonych do wniosku postanowień
    wydawanych przez sąd o nabyciu poszczególnych spadków oraz spisu z inwentarza
    sporządzonego przez komornika:
    a) W skład masy spadkowej po A. A wchodził udział w nieruchomości wspominanej w
      piśmie, czyli domu znajdującego się przy ul. A 1. Udział wynosił 1/2 - wspólnota z B. A.
      Według posiadanej przez Pani wiedzy nic więcej oprócz w/w nieruchomości nie
      wchodziło w skład masy spadkowej. Po A. A dziedziczyła żona B. A w 1/3, oraz synowie
      C. A i D. A również po 1/3;
    b) W skład masy spadkowej po B. A wchodził udział w nieruchomości wspominanej w
      piśmie, czyli domu znajdującego się przy ul. A 1. Udział wynosił 2/3. Po B. A dziedziczyli
      synowie C. A oraz D. A - każdy po ½;
    c) W skład masy spadkowej po C. A wchodził udział 1/2 w nieruchomości wspominanej w
      piśmie, czyli domu znajdującego się przy ul. A 1, kredyt w banku Y oraz udziały w sp. z
      o.o. (sp. z o.o. obecnie z wniosku sądu jest w trakcie likwidacji, gdyż nie posiada
      żadnego majątku). Po C. A dziedziczyła żona E. A w udziale 1/4 oraz dzieci: F. A, A. D, A.
      B i A. C - każde po 3/16.

    Na pytanie, czy dział spadku dotyczył również innych (niż wskazana nieruchomość)
    składników masy spadkowej odpowiedziała Pani, że zostało wydane postanowienie
    częściowe, które dotyczyło jedynie nieruchomości.
    Na pytanie, czy prawidłowo odczytuję, że dział spadku nie był ekwiwalentny w naturze
    skoro towarzyszyły mu spłaty odpowiedziała Pani, że nie do końca jest Pani pewna, czy
    dobrze odczytuje Pani znaczenie słowa „ekwiwalentny” w tym kontekście. Dział spadku
    został dokonany przez sąd w ten sposób, że D. A, E. A, A. B oraz A. C przyznał udział w
    nieruchomości, a także nakazał spłatę E. A, A. B oraz A. C spadkobierców: F. A i A. D.
    Spowodowane było to tym, że tylko w taki sposób mogło dojść do sprzedaży
    nieruchomości. F. A oraz A. D przez ponad 5 lat trwania postępowań spadkowych nie
    stawiali się w sądzie, byli nieskutecznie poszukiwani przez komornika oraz kuratorów.
    Stąd takie rozwiązanie orzekł sąd.
    Na pytanie, czy wartość majątku nabytego w następstwie działu spadku łącznie z
    wartością udziałów w pozostałych składnikach znajdujących się w masie spadkowej po A.
    A, B. A oraz C. A, które nie podlegały temu działowi spadku nie przekroczyły wartości
    udziału, jaki pierwotnie przysługiwał Pani w całej masie spadkowej (tzn. we wszystkich
    składnikach majątku wchodzących w skład masy spadkowej po A. A, B. A oraz C. A)
    odpowiedziała Pani, że w Pani ocenie i analizując stan faktyczny wygląda to w następujący
    sposób: dziedzicząc spadek odziedziczyła Pani udział w spadku po ojcu w 3/16. Ojciec, czyli
    C. A posiadał udział w nieruchomości 1/2. Wobec czego odziedziczyła Pani w
    nieruchomości udział 6/32. Sąd dokonując działu spadku, aby możliwa była sprzedaż
    nieruchomości przyznał Pani udział 1/6 w nieruchomości, ale nakazał jednocześnie spłatę
    udziałów na rzecz F. A oraz A. D i tutaj Sąd wskazał konkretne kwoty do spłaty, które
    wynikały z wyceny nieruchomości dokonanej przez biegłego sądowego. Nieruchomość
    została wyceniona na kwotę wyższą niż została sprzedana, a mianowicie na 440 000 zł,
    sprzedana została za 390 000 zł. W związku z powyższym opisem mimo, że przyznano Pani
    wyższe udziały niż A. D i F. A to zobowiązano Panią do wyższej wartości spłaty niż
    przypadłaby tym osobom, które ich udziały zostały takie jak Pani i dokonaliby Państwo
    sprzedaży wspólnie.
    Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w ramach zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Nie prowadziła Pani działalności w dniu sprzedaży nieruchomości, ani nie
    prowadzi jej Pani obecnie.
    Na pytania, czy dokonała/dokona Pani spłaty na rzecz A. D oraz F. A, a jeśli tak, to kiedy
    spłata została/zostanie dokonana oraz w jaki sposób spłata ta jest/będzie
    udokumentowana odpowiedziała Pani, że obecnie nie dokonała Pani spłaty na rzecz F. A i
    A. D. Sąd postanowił, że ma Pani na to 7 lat od daty postanowienia. Z tymi osobami nie ma
    Pani żadnego kontaktu, sądowi przez te wszystkie lata również nie udało się z nimi
    skontaktować. Na ten moment oczekuje Pani na odpowiedź w związku ze złożonym
    wnioskiem o interpretację podatkową, aby móc podjąć dalsze działania. Spłata
    najprawdopodobniej będzie udokumentowana przelewem do w/w osób lub depozytu
    sądowego.

## Pytanie

Po analizie treści wniosku przyjąłem, że intencją Pana jest uzyskanie odpowiedzi na
    pytanie:
    Czy sprzedaż przez Panią udziału w nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Biorąc pod uwagę opisane stany faktyczne oraz odpowiedzi na zadane przez Państwa
    pytania w uzupełnieniu wniosku - na podstawie przepisów dotyczących opodatkowania w

    postaci ust. 5-7 art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: aktualnie
    przepisy stanowią, że w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku,
    nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
    użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, czy też
    prawa wieczystego użytkowania gruntów, okres pięcioletni, liczy się od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub
    nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Innymi słowy, nie powstanie obowiązek podatkowy w sytuacji, gdy sprzedający
    spadkobierca sprzeda nabytą nieruchomość po upływie 5 lat od dnia nabycia bądź jej
    wybudowania przez spadkodawcę, a nie jak było dotychczas po upływie 5 lat liczonych od
    dnia jej nabycia przez spadkobiercę w drodze dziedziczenia (najczęściej od chwili śmierci
    spadkodawcy). Aby skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego nie trzeba zatem
    czekać ze sprzedażą nieruchomości 5 lat od dnia jej nabycia w drodze spadku, wystarczy,
    że upłynęło 5 lat od dnia jej nabycia przez zmarłego.
    Odnosząc się również do różnicy w dziedziczonych przez Panią udziałach pierwotnie, a po
    podziale spadku dochodzę do wniosku, że skoro odziedziczyła Pani większą ilość udziałów
    niż na początku Pani przysługiwało, ale ich wartość po sprzedaży wyniosła mniej niż
    wynika z zobowiązania postanowienia sądowego o spłacie i spłaty musi Pani dokonać to
    wnioskuje Pani, że tutaj odnosząc się do przepisu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 7 ustawy o PIT - jeśli dokona Pani rozliczenia PIT i jako koszty
    uzyskania przychodów wykaże Pani dokonane spłaty na rzecz A. D oraz F. A - to koszty
    przewyższą przychód i podatek nie będzie należny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Ww. przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz

    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Stosownie do art. 10 ust. 5 cytowanej ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Jak stanowi zaś art. 10 ust. 7 tej ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c),
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W sytuacji, gdy podatnik dokonuje sprzedaży nieruchomości lub udziału w nieruchomości
    nabytej w drodze spadku i kolejno w ramach działu spadku to istotne znaczenie ma
    ustalenie:
    · daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę oraz
    · czy w wyniku dokonania działu spadku nie nastąpiło nabycie majątku przekraczające
      pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Z treści wniosku wynika, że:
    · Pani dziadkowie (A. A oraz B. A) nabyli do wspólności majątkowej małżeńskiej w 1998 r.
      nieruchomość – budynek mieszkalny, jednorodzinny;
    · W 1999 r. zmarł A. A. W skład spadku po A. A wchodził udział ½ w ww. nieruchomości.
      Dziedziczyli po nim: żona oraz dwa synowie (C. A – Pani ojciec oraz D. A). Każde z nich
      po 1/3.
    · W 2018 r. zmarła B. A. W skład masy spadkowej po zmarłej wchodziło 2/3 udziału w
      omawianej nieruchomości. Po zmarłej dziedziczyli synowie (C. A – Pani ojciec oraz D.
      A). Każdy z nich po połowie.

    · W 2019 r. zmarł Pani ojciec – C. A. W skład masy spadkowej po zmarłym wchodził m.in.
      udział ½ w opisywanej we wniosku nieruchomości. Po zmarłym dziedziczyli: żona w ¼
      oraz każde z dzieci: Pani oraz A. B, A. D oraz F. A – po 3/16.
    · Z uwagi na ciągłe niestawiennictwo uczestników postępowania spadkowego - A. D i F. A
      postępowanie się przedłużało. Chcieli Państwo sprzedać udział w nieruchomości po
      zmarłym C. A. Dlatego też wystąpili Państwo o sądowny dział spadku;
    · W styczniu 2025 r. sąd wydał postanowienie częściowe, w którym orzekł, że dokonał
      działu spadku po A. A, B. A oraz C. A w ten sposób, że przyznał na współwłasność
      nieruchomość: w 1/2 na rzecz D. A oraz E. A w 1/6, A. B w 1/6 i Pani w 1/6. W tym
      samym postanowieniu sąd zasądził spłatę A. D oraz F. A w kwocie po 13 625 zł dla
      każdego z wymienionych od każdej, czyli E. A, A. B i A. C w terminie 7 lat od wydania
      postanowienia.
    · W lutym 2025 r. nieruchomość została sprzedana przez współwłaścicieli, w tym przez
      Panią.
    · Nie dokonała Pani jeszcze spłaty na rzecz A. D oraz F. A.
    Wątpliwości Pani sprowadzają się do ustalenia, czy sprzedaż udziału w nieruchomości – w
    opisanych – we wniosku okolicznościach spowoduje u Pani powstanie obowiązku
    podatkowego.
    Dla wyjaśnienia Pani wątpliwości konieczne jest odwołanie się do regulacji ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061).
    Zgodnie z zgodnie z art. 922 § 1 tego Kodeksu:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub
      kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa
      spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza
      akt poświadczenia dziedziczenia.
    Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem
      przepisów niniejszego tytułu.
    Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami,
      bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do
      spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie
      aktu notarialnego.

    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Jeżeli zatem wartość nieruchomości (udziałów w nieruchomości) nabytych w wyniku działu
    spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje
    nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres
    dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością, jak i stan jej majątku
    osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości nie zwiększył się,
    zmienia wyłącznie charakter własności.
    Jednocześnie nabycie nieruchomości w drodze działu spadku w części przekraczającej
    udział spadkowy stanowi nabycie nieruchomości w tym udziale, który przekracza udział
    nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu,
    traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres
    dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością. Bezsprzeczne jest bowiem, że
    udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału, które były własnością
    pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw, aż do momentu
    działu spadku.
    Powyższe potwierdza brzmienie - przytoczonego powyżej - art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie stanowi nabycia albo odpłatnego
    zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w
    drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8
    lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. Natomiast, gdy w
    wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z
    nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Skoro po ojcu odziedziczyła Pani udział w wysokości 3/16, a Pani ojciec posiadał ½ udziału
    w nieruchomości to Pani udział w całości wynosił 3/32 (9/96). Natomiast w ramach
    postanowienia częściowego, które odnosiło się do przedmiotowej nieruchomości sąd
    przyznał Pani 1/6 (16/96) w tej nieruchomości. Tym samym w związku z dokonanym
    postanowieniem częściowym sądu otrzymała Pani wyższy udział w nieruchomości niż Pani
    pierwotnie przysługiwał w ramach spadku po Pani ojcu.
    Tym samym nabycie w wyniku postanowienia częściowego części majątku - w
    analizowanej sprawie udziałów nieruchomości, które należały do innych spadkobierców
    (tj. do Pani rodzeństwa), należy traktować jako nabycie, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W opisanej
    sprawie, wartość uzyskanych przez Panią udziałów w nieruchomości po postanowieniu
    częściowym sądu ewidentnie przekroczyła pierwotny udział w spadku.
    Wskazuję również, że w przedmiotowej sprawie datą nabycia udziału w nieruchomości
    będącej przedmiotem wniosku przez spadkodawcę (Pani ojca), o której mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    jest:
    · 19 maj 1999 r, tj. dzień śmierci jego ojca oraz

    · 13 listopada 2018 r., dzień śmierci jego matki
    - jego spadkodawców.
    Dlatego też wyjaśniam, że odpłatne zbycie udziału w nieruchomości, w części
    odpowiadającej udziałowi nabytemu przez Panią w wyniku spadku, nie stanowi źródła
    przychodu, ponieważ zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zbycie tego udziału nastąpiło po
    upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez
    spadkodawcę. Oznacza to, że przychód z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Ponieważ jednak, w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości, była ona objęta
    postanowienie częściowym sądu z 2025 r., w wyniku którego Pani udziały w prawie
    własności nieruchomości uległy zwiększeniu, tym samym, datą nabycia dla części udziałów
    w prawie własności tej nieruchomości, nabytej ponad udziały przysługujące Pani w spadku
    będzie rok 2025.
    Zatem, sprzedaż w 2025 r. udziału w nieruchomości, w części przypadającej na nabycie w
    drodze postanowienia częściowego sądu, stanowi źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1
    pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, dochód w tej części, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    na zasadach określonych w art. 30e w związku z art. 19 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Jak stanowi art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ww. ustawy, nie
    zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe
    rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za ww. koszty uważa się wszystkie wydatki
    poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, itp. Pomiędzy tymi
    wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te
    nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu,
    których zasady ustalania określone zostały w art. 22 ust. 6c i ust. 6d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub
    prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
      udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
      które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich
      posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od
      spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze
      spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Jak stanowi art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wskazano wyżej, w analizowanej sprawie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega część dochodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – tj.
    część przypadająca na udziały nabyte przez Panią w 2025 r. w drodze postanowienia
    częściowego sądu ponad przysługujący Pani pierwotnie udział w spadku po Pani ojcu.
    Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, dotyczy tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć
    zbywaną przez siebie nieruchomość lub prawo.
    We wskazanej kategorii kosztów mieszczą się zatem udokumentowane (faktyczne) kwoty
    spłat na rzecz pozostałych spadkobierców, które może podatnik uwzględnić przy ustalaniu
    podstawy opodatkowania.
    Natomiast Pani w opisie sprawy wskazała, że obecnie nie dokonała Pani spłaty na rzecz
    spadkobierców - F. A i A. D. Sąd bowiem postanowił, że ma Pani na to 7 lat od daty
    postanowienia. Spłata najprawdopodobniej będzie udokumentowana przelewem do w/w
    osób lub depozytu sądowego.
    Dlatego też wyjaśniam, że jedynie udokumentowane spłaty (faktycznie poniesione) na
    rzecz pozostałych spadkobierców stanowią koszty uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia nieruchomości.

    Skoro – jak sama Pani podała – nie dokonała Pani spłaty to nie może Pani uwzględnić jej w
    kosztach uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.
    Dlatego też stanowisko Pani zgodnie z którym:
      (...) jeśli dokona Pani rozliczenia PIT i jako koszty uzyskania przychodów wykaże Pani
      dokonane spłaty na rzecz A. D oraz F. A - to koszty przewyższą przychód i podatek nie
      będzie należny.
    uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam, że w ramach interpretacji przepisów prawa podatkowego nie mogę
    potwierdzić prawidłowości jakichkolwiek kwot, np. przychodu, kosztu, etc. Zgodnie z
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadą samoopodatkowania to na
    podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji podatkowoprawnej, a
    po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, ponieważ
    prawidłowość rozliczenia podatków podlega weryfikacji przez organ podatkowy.
    Końcowo wyjaśniam, że wydając tę interpretację nie analizowałem załączanych do
    wniosku dokumentów. Nie prowadzę, bowiem klasycznego postępowania dowodowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.