Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.105.2025.4.SP/SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
wydatków związanych z przekazaniem pracownikom urządzeń
ładujących do samochodów elektrycznych.
Słowa kluczowe: audyt
koszt-koszty uzyskania przychodów
pojazdy-ładowanie pojazdów
samochód-samochód elektryczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości
    zaliczenia wydatków związanych z udostępnieniem pracownikom urządzeń ładujących do

    samochodu do kosztów uzyskania przychodów bez zastosowania ograniczeń wynikających
    z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 kwietnia 2025 r.
    (data wpływu 18 kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o. o. (dalej: “A.”, “Spółka”, “Wnioskodawca”) prowadzi działalność finansową,
    polegającą przede wszystkim na zawieraniu umów leasingu. Spółka jest czynnym
    podatnikiem podatku VAT w Polsce.
    A. posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest polskim rezydentem
    podatkowym, tj. podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich
    osiągania.
    Spółka zatrudnia pracowników na podstawie umów o pracę (dalej: "Pracownicy").
    Pracownicy pracują w systemie hybrydowym, tj. zarówno z biura, jak i zdalnie.
    Spółka jest zakładem pracy, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, w związku z
    czym jako płatnik oblicza i pobiera w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych od Pracowników, którzy uzyskują od Spółki przychody ze stosunku pracy.
    Wnioskodawca udostępnia Pracownikom samochody służbowe będące, co do zasady,
    pojazdami spalinowymi. W tym zakresie w Spółce obowiązują wewnętrzne regulacje tj.
    wewnętrzna instrukcja w sprawie samochodów służbowych, która reguluje w
    szczególności zasady nabywania, użytkowania, rozliczania oraz sprzedaży samochodów
    służbowych Spółki. Samochody służbowe są udostępniane z przeznaczeniem zarówno do
    użytku służbowego, jak i prywatnego Pracowników.
    Mając na względzie zasady społecznej odpowiedzialności biznesu A. rozwija program floty
    samochodowej opartej o pojazdy nisko i zero emisyjne. Spółka planuje udostępniać
    Pracownikom jako samochody służbowe także samochody elektryczne (w rozumieniu art.
    2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych
    tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1289; dalej: „ustawa o elektromobilności”) lub samochody z
    napędem hybrydowym (w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o elektromobilności) (dalej
    łącznie: „Pojazdy”).
    Pojazdy w zależności od typu, dysponują dwoma źródłami napędu, tj. są zasilane
    „tandemem” złożonym z jednostki spalinowej (benzynowej) oraz jednostki elektrycznej
    bądź jednym źródłem napędu tj. wyłącznie jednostką elektryczną. Oznacza to, że dany
    Pojazd można tankować benzyną oraz ładować prądem elektrycznym lub też można
    wyłącznie ładować prądem elektrycznym.
    Wnioskodawca zakłada, iż Pojazdy mają być (analogicznie jak dotychczas udostępniane
    służbowe samochody spalinowe) przeznaczane zarówno do użytku służbowego, jak i
    prywatnego Pracowników.
    Spółka dla celów prowadzenia działalności gospodarczej wynajmuje powierzchnię
    biurową, na której zostały zainstalowane stacje ładowania, które będą służyć do
    ładowania Pojazdów. Niemniej, Pracownicy Spółki wykorzystujący Pojazdy nie zawsze
    mają możliwość naładowania samochodu za pomocą ładowarki zamontowanej w biurze
    Spółki lub też na publicznie dostępnej stacji ładowania.
    Pracownicy, którzy nie będą mieli możliwości naładowania samochodu na terenie biura
    lub na publicznej stacji ładowania, będą ładować Pojazdy w miejscu ich zamieszkania. W
    związku z tym, Spółka będzie dokonywać na rzecz Pracowników zwrotu kosztów
    ładowania samochodów służbowych w miejscach zamieszkania Pracowników.
    Ustalenie wysokości kosztów podlegających zwrotowi na rzecz Pracowników następować
    będzie poprzez pomiar zużycia energii wykorzystywanej do ładowania Pojazdów z
    zastosowaniem właściwej taryfy (ceny energii), której wysokość będzie podawał Pracownik

    w oświadczeniu składanym Spółce. Co do zasady takie oświadczenie Pracownik będzie
    składał jednorazowo, chyba że nastąpi zmiana wysokości jego taryfy. W takim wypadku
    jest zobligowany do skorygowania swojego oświadczenia, żeby wartość w nim wyrażona
    odzwierciedlała faktyczne ponoszone koszty opłat za energię. Rozliczenie poniesionych
    wydatków będzie następować w uzgodnionych pomiędzy Spółką i Pracownikami
    interwałach czasowych (mogą to być okresy miesięczne, kwartalne lub roczne).
    W celu umożliwienia ładowania Pojazdów służbowych w miejscach zamieszkania
    Pracowników, Wnioskodawca będzie udostępniać Pracownikom urządzenia ładujące,
    którymi będą przewody umożliwiające ładowanie lub wallboxy tj. urządzenia montowane
    w budynku (dalej łącznie: „Urządzenia ładujące”).
    Spółka będzie udostępniać Urządzenia ładujące do ładowania Pojazdów służbowych przez
    Pracowników.
    Urządzenia ładujące będą połączone z Internetem oraz panelem obsługi i będą
    umożliwiać pomiar i odczyt zużytej energii elektrycznej z określeniem czy ładowanie
    następuje na cele służbowe czy cele prywatne. Ładowanie Pojazdów na cele służbowe
    przez Pracowników ma być możliwe również w weekendy oraz dni wolne od świadczenia
    pracy (poza okresami urlopów) co wynika ze specyfiki pojazdów tj. czasu niezbędnego na
    ich ładowanie. Pracownicy będą wyposażeni także w karty, które umożliwiać będą
    ładowanie i odczyt zużycia energii wykorzystywanej na ładowanie Pojazdów służbowych
    dla celów służbowych oraz dla celów prywatnych.
    Urządzenia ładujące będą udostępniane Pracownikom wyłącznie na czas użytkowania
    Pojazdów. Co do zasady, Pracownicy będą obowiązani do zwrotu urządzeń (np. w sytuacji
    rozwiązania stosunku pracy ze Spółką lub zmiany samochodu służbowego np. na pojazd
    spalinowy). W wyjątkowych przypadkach, w których Pracownicy nie dokonają zwrotu
    udostępnianych urządzeń (np. nie udostępnią Spółce możliwości przeprowadzenia
    demontażu urządzenia), Spółka będzie obciążać Pracowników kosztami urządzenia
    ustalanymi według jego aktualnej wartości rynkowej.
    Dostęp do danych zapisywanych na Urządzeniach ładujących będzie miał dostawca
    /operator urządzeń. Dane na temat zużytej energii elektrycznej będą służyły do
    skalkulowania wysokości faktycznie ponoszonych przez Pracowników kosztów ładowania
    Pojazdów służbowych, którego zwrotu na ich rzecz będzie dokonywał Wnioskodawca.
    W celu dostarczenia Urządzeń ładujących, Wnioskodawca zamierza podpisać ramową
    umowę współpracy z dostawcą Urządzeń ładujących. Zasady współpracy pomiędzy Spółką
    a dostawcą Urządzeń ładujących będą przewidywać m.in., iż:
        A. będzie wskazywać Pracownikom dostawcę Urządzeń ładujących;
        Urządzenia ładujące będą przez Spółkę nabywane na własność od producenta bądź
        też Spółka będzie nabywać prawo do ich użytkowania na podstawie umów najmu
        lub innych umów uprawniających do ich użytkowania;
        Wnioskodawca będzie pokrywać Pracownikom koszty audytu energetycznego
        poprzedzającego montaż Urządzeń ładujących w nieruchomości wskazywanej przez
        Pracownika (będącej jego własnością lub nieruchomością wynajmowaną), który jest
        niezbędny do bezpiecznego dokonania montażu Urządzeń ładujących na
        nieruchomościach Pracowników. Zakłada się, że na rzecz danego Pracownika koszt
        kolejnego audytu energetycznego (w przypadku zmiany nieruchomości, w której
        pracownik mieszka i ładuje Pojazd) może być pokrywany przez Spółkę dopiero po
        upływie zakładanego okresu udostępnienia Urządzeń ładujących.

        Koszty audytu energetycznego nieruchomości Pracowników będą uzgadniane
        pomiędzy Spółką a dostawcą przeprowadzającym audyty energetyczne. Dostawca
        Urządzeń ładujących będzie wystawiał faktury VAT na rzecz Wnioskodawcy jedynie
        na wartość uzgadnianych kosztów audytu energetycznego.
        Wnioskodawca będzie pokrywać także koszty montażu i demontażu Urządzeń
        ładujących w nieruchomościach Pracowników do ustalonego limitu kwotowego
        (limit ma zostać określony w taki sposób, aby pokrywał koszty standardowo
        ponoszone dla montażu/demontażu Urządzeń ładujących i nie obejmował żadnych
        ponadnormatywnych prac w nieruchomości Pracownika). Jeżeli w wyniku audytu
        przeprowadzanego przez dostawcę Urządzeń ładujących okaże się, że dla
        możliwości zainstalowania Urządzenia ładującego wymaga się dodatkowych
        nakładów na instalację elektryczną w nieruchomości Pracownika, to koszt taki może
        być rozliczony bezpośrednio pomiędzy Pracownikiem spółki a dostawcą Urządzeń
        ładujących przeprowadzającym audyt energetyczny nieruchomości.
    W związku z planowanymi działaniami w zakresie udostępniania Pracownikom Pojazdów
    służbowych po stronie Wnioskodawcy powstały wątpliwości w zakresie oceny skutków
    podatkowych poszczególnych aspektów rozliczeń związanych z tymi działaniami.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Czy między pracownikami a Spółką będą zawierane umowy na udostępnianie urządzeń
    ładujących, jeśli tak to jakie oraz do czego będą zobowiązane poszczególne strony umowy?
    W zakresie odpowiedzi na niniejsze pytanie Spółka wskazuje analogicznie jak w przypadku
    odpowiedzi na pytanie nr 2 dotyczące uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Zakłada się, że Urządzenia ładujące (rozumiane zgodnie z określeniem w treści wniosku
    jako przewody umożliwiające ładowanie lub wallboxy tj. urządzenia montowane w
    budynku) będą udostępnianie Pracownikom na podstawie protokołów.
    Ponadto zakłada się, że zasady korzystania z Urządzeń ładujących udostępnianym
    Pracownikom będzie regulowała wewnętrzna instrukcja w sprawie samochodów
    służbowych. W tym zakresie zakłada się, że Spółka będzie w szczególności zobowiązana do
    udostępniania Pracownikom Urządzeń ładujących we wskazanych przez nich miejscach
    zamieszkania. Pracownicy będą natomiast zobowiązani w szczególności do korzystania z
    Urządzeń ładujących w sposób zgodny z zasadami przewidzianymi w instrukcji, z
    zachowaniem należytej ostrożności i dbałości o mienie Pracodawcy, do utrzymywania
    Urządzeń ładujących w należytym stanie technicznym czy też niezwłocznego zgłaszania
    zidentyfikowanych nieprawidłowości w działaniu Urządzeń ładujących oraz do zwrotu tych
    Urządzeń po okresie, na który zostały udostępnione.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zwrot kosztów
    użytkowania/ładowania Pojazdów w miejscach zamieszkania Pracowników zawiera się w
    zryczałtowanym przychodzie Pracowników Spółki, określanym zgodnie z art. 12 ust. 2a pkt
    1 lit. b) ustawy o PIT i tym samym nie stanowi dla Pracowników Spółki dodatkowego
    przychodu opodatkowanego zgodnie z przepisami ustawy o PIT, a w konsekwencji, iż po
    stronie Wnioskodawcy nie powstaną w odniesieniu do takich wypłat na rzecz
    Pracowników obowiązki płatnika?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym udostępnianie
    Pracownikom Urządzeń ładujących w miejscach ich zamieszkania tj. czasowe użytkowanie

    urządzeń przez Pracowników oraz związane z tym ponoszenie przez Wnioskodawcę
    kosztów zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń ładujących
    oraz ponoszenie ustalonych kosztów audytu energetycznego na nieruchomościach
    Pracowników, a także ponoszenie kosztów montażu/demontażu Urządzeń ładujących, nie
    będzie skutkować powstaniem po stronie Pracowników przychodów zarówno na zasadzie
    zryczałtowanych przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 2a ustawy o PIT, jak również
    żadnej innej kategorii przychodów opodatkowanych PIT (w tym przychodów z
    nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT)?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ponoszone koszty
    zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń ładujących oraz
    ponoszone ustalone koszty audytu energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a
    także ponoszone koszty montażu/demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach
    Pracowników nie podlegają ograniczeniu w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów,
    o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 51 Ustawy o CIT?
    4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym koszty zakupu, najmu
    lub użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń ładujących oraz ponoszone
    ustalone koszty audytu energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także
    ponoszone koszty montażu/demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach
    Pracowników nie stanowią wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których
    mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym do ww. wydatków nie znajduje
    zastosowania art. 86a ust. 1 ustanawiający ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego
    do 50% kwoty podatku?
    5. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nieodpłatne
    udostępnienie Urządzeń ładujących Pracownikom nie stanowi czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 oraz
    2 ustawy o VAT?
    Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie nr 3). W
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług
    (pytania nr 1, 2, 4 i 5) wniosek zostanie rozpatrzony odrębnie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone koszty zakupu, najmu lub użytkowania na podstawie
    innych umów Urządzeń ładujących oraz ponoszone ustalone koszty audytu
    energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także ponoszone koszty montażu
    /demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników nie podlegają
    ograniczeniu w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 16
    ust. 1 pkt 51 Ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Powyższy przepis sformułowany przez ustawodawcę ma charakter ogólny (tzw. klauzula
    generalna). Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.
    Kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie takie koszty, które spełniają kumulatywnie
    warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, tj.:
        zostały poniesione przez podatnika,
        są definitywne, a więc bezzwrotne,
        pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        ich poniesienie miało na celu osiągnięcia przychodów lub zachowanie albo
        zabezpieczenie źródła przychodów,

        nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy
        o CIT,
        zostały właściwie udokumentowane.
    Przesłankę celowości poniesienia kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek
    przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą
    powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł
    oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł - obiektywnie
    oceniając - oczekiwać takiego efektu.
    W odniesieniu do omawianej kategorii wydatków tj. kosztów zakupu, najmu lub
    użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń ładujących oraz ponoszonych
    ustalonych kosztów audytu energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także
    ponoszonych kosztów montażu/demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach
    Pracowników Wnioskodawca podkreśla, iż są to wydatki, które będą ponoszone w związku
    z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.
    Udostępniane Pracownikom Urządzenia ładujące stanowią bowiem narzędzia
    wykorzystywane do wykonywanej przez nich pracy, które w założeniu mają zwiększyć
    efektywność wykonywanej pracy poprzez umożliwienie wykorzystania przez Pracowników
    powierzonych im przez Spółkę elektrycznych Pojazdów służbowych, w szczególności
    umożliwienie ładowania Pojazdów elektrycznych w/przy miejscu zamieszkania
    Pracowników. Możliwość dysponowania przez Pracowników Pojazdami służbowymi z w
    pełni naładowaną baterią przekładać ma się na zasięg/mobilność służbowych Pojazdów
    elektrycznych, co z kolei umożliwiać ma bardziej efektywne wykorzystywanie przez
    Pracowników Pojazdów służbowych w celu wykonywania ich obowiązków służbowych na
    rzecz Spółki będącej ich pracodawcą. W ocenie Wnioskodawcy, ze względu na odmienną
    charakterystykę ładowania samochodów elektrycznych oraz hybrydowych od pojazdów
    spalinowych, brak możliwości przydomowego ich ładowania mógłby skutkować
    ograniczeniami w wykorzystaniu Pojazdów służbowych, co mogłoby się przyczynić do
    utrudniania czy uniemożliwiania odbywania przez Pracowników podróży służbowych, a w
    konsekwencji przekładać się na efektywność wykonywanych przez nich obowiązków
    służbowych i wpływać tym samym na możliwość generowania przez Spółkę przychodów
    lub zachowywania czy zabezpieczenia ich źródeł.
    Konsekwentnie, w ocenie Wnioskodawcy koszty zakupu, najmu lub użytkowania na
    podstawie innych umów Urządzeń ładujących oraz ponoszone ustalone koszty audytu
    energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także ponoszone koszty montażu
    /demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników pozostają w związku
    z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, natomiast ich
    wykorzystanie wiąże się z powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    poprzez umożliwienie Pracownikom ładowania Pojazdów w miejscu ich zamieszkania. Tym
    samym, wymienione kategorie kosztów, które pozostają w związku z prowadzoną przez
    Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, zostały poniesione przez podatnika
    (Wnioskodawcę) w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodu, będą definitywne oraz zostaną w odpowiedni sposób udokumentowane
    stanowić będą dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Kolejno należy wskazać, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT, za koszty uzyskania
    przychodów nie uważa się 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu
    kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli
    samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

    Na mocy art. 16 ust. 5a ustawy o CIT poniesione wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 51,
    oraz kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 49a, obejmują także podatek od towarów i usług,
    który zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług nie stanowi podatku
    naliczonego, oraz naliczony podatek od towarów i usług, w tej części, w której zgodnie z
    przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty
    lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 9 kwietnia 2020 r. - Wykorzystywanie
    samochodu osobowego w prowadzonej działalności - zmiany w podatkach dochodowych
    od 2019 r., do wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego (wydatków
    eksploatacyjnych) zalicza się np. wydatki ponoszone na nabycie paliw silnikowych, serwis
    samochodu, wymianę opon, myjnię, naprawy i części zamienne, wymianę płynu
    hamulcowego oraz płynu do spryskiwaczy, opłaty za przejazd autostradą, badania
    diagnostyczne, abonament radiowy wyłącznie za radio wykorzystywane w samochodzie,
    czynsz najmu/dzierżawy garażu/miejsca postojowego/parkingu, remont powypadkowy
    samochodu.
    W ocenie Wnioskodawcy stwierdzić zatem należy, że koszty zakupu, najmu lub
    użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń ładujących oraz ponoszone ustalone
    koszty audytu energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także ponoszone
    koszty montażu/demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników nie
    stanowią wydatków eksploatacyjnych związanymi z używaniem samochodów w
    rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT. W tym miejscu Spółka pragnie podkreślić
    różnice pomiędzy wydatkiem eksploatacyjnym (jakim jest np. koszt ładowania pojazdu
    elektrycznego - innymi słowy koszt paliwa) a wydatkiem niebędącym wydatkiem
    eksploatacyjnym (jakim jest np. zakup, najem czy montaż/demontaż Urządzeń ładujących).
    W ocenie Wnioskodawcy wydatki eksploatacyjne to takie wydatki, które są niezbędne do
    jego używania zgodnie z przeznaczeniem. Z kolei Urządzenia ładujące stanowią element
    infrastruktury wspierającej użytkowanie samochodów elektrycznych. W szczególności,
    tego rodzaju urządzenia oferują znacznie szybsze ładowanie niż standardowe gniazda
    domowe, co jest kluczowe dla efektywnego użytkowania pojazdu elektrycznego poprzez
    chociażby możliwość naładowania pojazdów w znacznie krótszym czasie, co jest istotne
    dla możliwości efektywnego wykorzystywania Pojazdów służbowych przez Pracowników.
    Dodatkowo, Urządzenia ładujące poprzez możliwość monitorowania zużycia energii
    elektrycznej wykorzystywanej do ładowania Pojazdów służbowych zwiększają wygodę
    użytkowania Pojazdów, jak również ułatwiają proces rozliczania pomiędzy Wnioskodawcą
    a Pracownikami dokonywanych zwrotów kosztów ładowania Pojazdów służbowych. Zatem
    choć widoczny jest sam związek Urządzeń ładujących z użytkowaniem samochodów
    elektrycznych, to zdaniem Wnioskodawcy nie jest to wydatek niezbędny dla możliwości
    eksploatacji samochodu elektrycznego.
    Z powyższych względów w ocenie Wnioskodawcy, choć koszty zakupu czy wynajmu albo
    użytkowania na podstawie innych umów Urządzeń ładujących są związane z Pojazdami
    służbowymi, to nie są to kategorie wydatków stanowiące koszty eksploatacji/używania
    takich pojazdów, o których mowa w ww. art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.
    Równocześnie Wnioskodawca wskazuje, że instalacja Urządzeń ładujących to
    przedsięwzięcie, które wymaga weryfikacji (audytu) czy ewentualnego dostosowania
    instalacji elektrycznej na nieruchomości jak również pewnych prac montażowych w
    miejscu instalacji. Tego rodzaju wydatki, jakie będzie ponosił Wnioskodawca, będą więc
    niezbędne dla udostępnienia (wypożyczenia) Pracownikom Urządzeń ładujących wyłącznie
    na czas użytkowania Pojazdów. Ponadto, w związku z tym, że Pracownicy będą co do
    zasady zobowiązani do zwrotu urządzeń (np. w sytuacji rozwiązania stosunku pracy ze
    Spółką lub zmiany samochodu służbowego np. na pojazd spalinowy), konieczne będzie
    także ponoszenie przez Wnioskodawcę kosztów demontażu Urządzeń ładujących z
    nieruchomości Pracowników. Tym samym, w ocenie Spółki ww. kategorie kosztów nie
    stanowią kosztów używania Pojazdów służbowych, lecz są to wydatki mające na celu

    przekazanie (zamontowanie) jak również powrotne przejęcie (czy też przemieszczenie)
    Urządzeń ładujących zamontowanych czasowo w miejscach zamieszkania Pracowników.
    W niniejszych okolicznościach w ocenie Wnioskodawcy nie można zatem uznać, że
    ponoszone koszty audytu energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także
    ponoszone koszty montażu/demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach
    Pracowników stanowią koszty podlegające limitowaniu w zaliczaniu do kosztów uzyskania
    przychodów na podstawie ww. art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.
    Podobnie wnioskować można z rozstrzygnięć organów podatkowych, w których
    podejmowana była analiza zastosowania ww. art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT do innych
    kategorii wydatków ponoszonych przez podatnika niż stricte koszty użytkowania
    /eksploatacji samochodów osobowych. Przykładowo w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z dnia 5 października 2020 r., sygn. akt 0111-KDIB2-1.4010.246.2020.4.PB
    organ wskazał, iż: „W myśl bowiem tego przepisu nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów
    używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód
    osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą prowadzoną przez podatnika. Ograniczenie w zaliczaniu do kosztów
    podatkowych, o którym mowa w tym przepisie dotyczy bowiem samochodów osobowych
    wykorzystywanych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej a nie innej
    infrastruktury wykorzystywanej w związku z korzystaniem z tych samochodów”.
    Rozstrzygnięcie to dotyczyło kosztów amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałych
    związanych z wykorzystywaniem dzierżawionej przez podatnika stacji paliw, w związku z
    którą podatnik ponosił koszty dzierżawy m.in. dystrybutorów do tankowania pojazdów
    spalinowych, a w tym m.in. samochodów osobowych wykorzystywanych przez podatnika
    w działalności gospodarczej oraz do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W
    ocenie Wnioskodawcy Urządzenia ładujące (podobnie jak dystrybutory do tankowania
    paliw) stanowią element pewnej infrastruktury wykorzystywanej w celu użytkowania
    samochodów natomiast do takich urządzeń nie powinien znajdować zastosowania ww.
    art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone koszty zakupu, najmu lub użytkowania
    na podstawie innych umów Urządzeń ładujących oraz ponoszone ustalone koszty audytu
    energetycznego na nieruchomościach Pracowników, a także ponoszone koszty montażu
    /demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników nie podlegają
    ograniczeniu w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 16
    ust. 1 pkt 51 Ustawy o CIT. W konsekwencji wydatki te w całości podlegają zaliczeniu do
    kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że zadane we wniosku pytanie wyznacza zakres
    przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy
    wyłącznie możliwości zaliczenia wydatków na Urządzenia ładujące, audyt energetyczny i
    montaż/demontaż tych Urządzeń do kosztów uzyskania przychodów bez zastosowania
    ograniczenia wynikającego z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.; dalej:
    „ustawa o CIT”). Interpretacja nie dotyczy natomiast sposobu ujmowania wydatków w
    kosztach uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy ustawa o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.
    Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien więc
    wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie
    wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten
    jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo
    wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Istotne znaczenie ma również cel, w jakim został poniesiony. Użyty w art. 15 ust. 1 ustawy
    o CIT zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku
    z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko
    ten, który pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma albo
    może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać
    mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu.
    Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika
    działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien,
    przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych
    przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego
    podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej
    oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
        przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty
        uzyskania przychodów.
    Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu
    uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich
    występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w
    momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni
    się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.
    Dokonując oceny charakteru ponoszonych przez podatnika wydatków należy
    rozstrzygnąć, czy spełniają one kryteria określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a ponadto
    czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1
    tej ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga bowiem uwzględnienia unormowań
    zawartych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w którym ustawodawca dokonał enumeratywnego

    wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych nawet jeśli ponoszone są w
    celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Z wniosku wynika, że Spółka planuje udostępniać Pracownikom jako samochody służbowe
    także samochody elektryczne (w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z 11 stycznia 2018 r. o
    elektromobilności i paliwach alternatywnych – t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1289) lub
    samochody z napędem hybrydowym (w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o
    elektromobilności). Pojazdy, w zależności od typu, dysponują dwoma źródłami napędu, tj.
    są zasilane „tandemem” złożonym z jednostki spalinowej (benzynowej) oraz jednostki
    elektrycznej, bądź jednym źródłem napędu, tj. wyłącznie jednostką elektryczną. Oznacza
    to, że dany pojazd można tankować benzyną oraz ładować prądem elektrycznym lub też
    można wyłącznie ładować prądem elektrycznym.
    Pracownicy nie zawsze będą mieli możliwość naładowania samochodu na terenie biura
    lub na publicznej stacji ładowania, więc będą ładować Pojazdy w miejscu zamieszkania. W
    związku z tym, Spółka będzie dokonywać na rzecz Pracowników zwrotu kosztów
    ładowania samochodów służbowych w miejscach zamieszkania Pracowników.
    W celu umożliwienia ładowania Pojazdów służbowych w miejscach zamieszkania
    Pracowników, Wnioskodawca będzie udostępniać Pracownikom urządzenia ładujące,
    którymi będą przewody umożliwiające ładowanie lub wallboxy, tj. urządzenia montowane
    w budynku (dalej: „Urządzenia ładujące”).
    Wnioskodawca będzie pokrywać Pracownikom koszty audytu energetycznego
    poprzedzającego montaż Urządzeń ładujących, który jest niezbędny do bezpiecznego
    dokonania montażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach Pracowników.
    Wnioskodawca będzie pokrywać także koszty montażu i demontażu Urządzeń ładujących
    w nieruchomościach Pracowników do ustalonego limitu kwotowego.
    Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w
    pełnej wysokości:
        kosztów Urządzeń ładujących,
        kosztów audytu energetycznego na nieruchomościach Pracowników,
        kosztów montażu/demontażu Urządzeń ładujących na nieruchomościach
        Pracowników.
    W Państwa ocenie, wszystkie ww. wydatki stanowią koszty uzyskania przychodu
    niepodlegające ograniczeniu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.
    W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że ponoszone przez Państwa koszty związane z
    przekazaniem Pracownikom Urządzeń ładujących spełniają przesłanki warunkujące
    zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
    Wskazali Państwo, że Pracownicy Spółki wykorzystujący Pojazdy nie zawsze mają
    możliwość naładowania samochodu za pomocą ładowarki zamontowanej w biurze Spółki
    lub też na publicznie dostępnej stacji ładowania. Urządzenia ładujące będą połączone z
    internetem oraz panelem obsługi i będą umożliwiać pomiar i odczyt zużytej energii
    elektrycznej z określeniem, czy ładowanie następuje na cele służbowe, czy cele prywatne.
    Udostępniane Pracownikom Urządzenia ładujące stanowią narzędzia wykorzystywane do
    wykonywanej przez tych Pracowników pracy. Możliwość ładowania Pojazdów w miejscu
    zamieszkania umożliwi bardziej efektywne wykorzystywanie Pojazdów służbowych w celu
    wykonywania obowiązków służbowych, a więc wpływa na możliwość generowania przez
    Spółkę przychodów lub zachowywania czy zabezpieczenia ich źródeł.
    Wydatki opisane we wniosku spełniają więc definicję kosztów uzyskania przychodu.

    W dalszej kolejności należy zbadać, czy do ponoszonych przez Państwa wydatków
    związanych z Urządzeniami ładującymi, będzie miało zastosowanie ograniczenie
    wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.
    Na podstawie ww. przepisu:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z
      zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na
      potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany
      również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez
      podatnika.
    Przepis ten ma zastosowanie do wydatków z tytułu używania samochodu osobowego
    wykorzystywanego do „celów mieszanych”. Podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów 75% poniesionych wydatków, jeżeli wykorzystuje ten samochód również do
    celów niezwiązanych z prowadzoną działalnością, czyli również do celów prywatnych.
    Okoliczność, że samochód jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą powoduje, że z kosztów podatkowych wyłączono 25%
    poniesionych wydatków.
    Wskazali Państwo we wniosku, że Pojazdy udostępniane będą Pracownikom zarówno na
    cele służbowe, jak i prywatne. Należy więc rozpatrzyć, czy wydatki na Urządzenia ładujące
    stanowią „koszty używania samochodu osobowego”.
    Przepisy podatkowe nie definiują przy tym pojęcia „używanie samochodu” dla celów
    kwalifikacji wydatków z tego tytułu do kosztów uzyskania przychodów. W tym przypadku
    należy zatem posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą: „używać” oznacza
    „posługiwać się, stosować coś, korzystać, brać, przyjmować, robić z czegoś użytek,
    wykorzystywać”.
    Tym samym, wydatki związane z używaniem samochodu osobowego to wydatki na
    posługiwanie się tym samochodem, wykorzystywanie go. Oznacza to, że np. do kosztów z
    tytułu używania samochodu osobowego w celu realizowania zleconych zadań zalicza się
    wszelkiego rodzaju wydatki eksploatacyjne (koszty zakupu paliwa, oleju napędowego,
    płynów eksploatacyjnych itp.), jak również inne koszty wynikające z używania samochodu
    na potrzeby realizowanych zadań, jak np. opłaty za przejazd autostradami, opłaty
    parkingowe. Ograniczenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT, dotyczy
    więc kosztów używania samochodu, a nie innej infrastruktury wykorzystywanej w związku
    z korzystaniem z tych samochodów.
    Wydatki na Urządzenia ładujące, audyt energetyczny oraz koszty/montażu i demontażu
    Urządzeń stanowią wydatki na infrastrukturę wykorzystywaną w związku z korzystaniem z
    tych samochodów, ułatwiającą ich wykorzystywanie przez Pracowników. Wydatki te nie są
    natomiast kosztami używania samochodów ponoszonymi podczas korzystania z
    Pojazdów, jak opłaty parkingowe, koszty przeglądu, napraw itp.
    Podsumowując, opisane przez Państwa wydatki na zakup/najem Urządzeń ładujących,
    koszty audytu energetycznego oraz koszty montażu/demontażu Urządzeń ładujących
    stanowią koszty uzyskania przychodów niepodlegające ograniczeniu na podstawie art. 16
    ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT. Państwa stanowisko jest więc prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.