Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.349.2025.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Skutki podatkowe otrzymania darowizny od dziadka; obywatela Japonii, w sytuacji posiadania zezwolenia na pobyt
czasowy.
Słowa kluczowe: Japonia
darowizna
pobyt-pobyt czasowy
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Nabycie rzeczy i praw majątkowych za
granicą
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia
    środków pieniężnych tytułem darowizny w czasie przebywania w Polsce na podstawie
    zezwolenia udzielonego na pobyt czasowy.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani obywatelką Japonii i przebywa Pani w Polsce od (...) roku (regularnie odwiedza
    Pani Japonię, ale to są wizyty około miesiąca). Obecnie przebywa Pani w Polsce na
    podstawie karty pobytu, rodzaj zezwolenia – zezwolenie na pobyt czasowy (uwagi: dostęp
    do rynku pracy) i mieszka Pani w (...). Otrzymała Pani polski numer PESEL i zawarła
    związek małżeński z obywatelem Polski – data zawarcia małżeństwa: (...) r., Japonia.
    Otrzymała Pani darowiznę pieniężną od dziadka (ojca matki), obywatela Japonii.
    Darowizna została przelana na Pani konto bankowe w Japonii.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko, które zakłada, że w przypadku otrzymania darowizny
    pieniężnej od dziadka – obywatela Japonii taka darowizna nie podlega pod przepisy
    polskiej ustawy o podatku od spadków i darowizn? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    Pani stanowisko w sprawie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    Pani zdaniem, otrzymana darowizna pieniężna od dziadka, który jest obywatelem Japonii,
    na rachunek bankowy, który posiada Pani w Japonii nie podlega pod przepisy polskiej
    ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od
    spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne
    własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw
    majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny,
    polecenia darczyńcy.
    W myśl art. 2 ww. ustawy, nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw
    majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia
    spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce
    stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    A zatem, analizując treść art. 2 ww. ustawy, nie jest Pani obywatelem polskim i nie posiada
    Pani miejsca stałego pobytu na terytorium RP, więc nie może być Pani podmiotowo objęta
    zakresem polskiej ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Jak Pani wskazała, przebywa Pani obecnie w Polsce na podstawie karty pobytu, ale jest to
    zezwolenie na pobyt czasowy, który nie jest równoznaczny z pobytem stałym.
    Zgodnie z poglądami organów podatkowych, ustawa o podatku od spadków i darowizn
    nie odsyła w tym zakresie (tj. określenia miejsca stałego pobytu) do żadnych ustaw
    podatkowych. Dlatego też należy sięgnąć do ustaw regulujących tę tematykę.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności, pobytem stałym jest zamieszkanie w
    określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania.
    Treść art. 28 ust. 4 ww. ustawy stanowi natomiast, że zameldowanie na pobyt stały lub
    czasowy służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu
    osoby w miejscu, w którym się zameldowała.
    Obowiązek meldunkowy cudzoziemców został uregulowany w rozdziale 5 ww. ustawy.
    Z treści art. 40 ust. 1 tej ustawy wynika, iż, cudzoziemiec przebywający na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany wykonywać obowiązek meldunkowy na
    zasadach określonych w art. 24, art. 25 ust. 1-3, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28 oraz w art. 30-
    39, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
    Kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa o cudzoziemcach. Warunki
    udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o
    cudzoziemcach.

    Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na pobyt czasowy
    cudzoziemcowi udziela się albo – w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art.
    187 – można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na
    deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie,
    uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3
    miesiące.
    W tym miejscu podkreślić należy, iż przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego
    pobytu.
    A zatem – Pani zdaniem – jeżeli w chwili otrzymania darowizny posiadała Pani
    obywatelstwo japońskie i nie posiadała Pani na terytorium Polski stałego pobytu w
    rozumieniu ww. przepisów, to nabycie przez Panią środków pieniężnych tytułem
    darowizny nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Na potwierdzenie swojego stanowiska powołała się Pani na interpretację indywidualną.
    Z uwagi na zakres interpretacji przywołano powyżej tę część Pani stanowiska, która odnosi
    się do pytania oznaczonego we wniosku nr 1.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
    Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego
    względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
    rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia
    umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej,
    jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie
    jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony
    umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia
    woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Jak wynika z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
    Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych
    wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub
    zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego
    pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie
    własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn
    ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.
    Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
    Podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też
    spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego
    pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw
    majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
    - nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane
      prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (za
      wyjątkiem sytuacji określonej w cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy) lub
    - nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za
      granicą; ale w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub
      ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany
    prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z
    którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.
    Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca
    zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3
    ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym nie podlega nabycie własności rzeczy
    ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w
    dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli
    miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa
    polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że jest Pani obywatelką Japonii i przebywa
    Pani w Polsce od (...) roku. Obecnie przebywa Pani w Polsce na podstawie karty pobytu,
    rodzaj zezwolenia – zezwolenie na pobyt czasowy. Otrzymała Pani darowiznę pieniężną od
    dziadka, obywatela Japonii. Darowizna została przelana na Pani konto bankowe w Japonii.
    Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że
    przedmiot darowizny, który stanowią środki pieniężne, w chwili dokonania darowizny
    znajdował się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, iż
    w chwili zawarcia umowy darowizny środki pieniężne będą znajdowały się w Japonii. W
    przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od
    spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za
    granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma
    zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był
    obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.

    W tym miejscu podkreślić należy, iż przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego
    pobytu.
    Kwestie pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j.
    Dz.U. z 2024 r. poz. 769 ze zm.).
    I tak, zgodnie z art. 98 pkt 1 ww. ustawy:
    Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o
    których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli
    spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które
    są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
    Natomiast warunki udzielania zezwolenia na pobyt zostały wymienione w art. 195 i
    następnych tej ustawy.
    Zatem przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na
    pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.
    Tym samym skoro – jak wynika z wniosku – nie jest Pani obywatelką Polski i nie ma Pani
    miejsca stałego pobytu na terytorium Polski, to nabycie przez Panią środków pieniężnych
    w darowiźnie, znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku
    od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie pytania oznaczonego
    we wniosku numerem 1. W zakresie pytań oznaczonych numerami 2 i 3 wydane zostaną
    odrębne rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.