Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.20.2018.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-26
Teza: W zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; pożyczka; wyłączenie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych przedstawione we wniosku wspólnym z 11 stycznia 2018 r. (data wpływu 23 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2018 r. do tut. organu wpłynął wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.

**We wniosku złożonym przez:**

*   Zainteresowanego będącego stroną postępowania: Sp. z o.o. Sp.k.,
*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: Sp. z o.o.

**przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Na podstawie pisemnej umowy spółka komandytowa - Zainteresowana będąca stroną postępowania, udzieliła odpłatnej pożyczki pieniężnej Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania - spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Pożyczka udzielona została ze środków wypracowanych w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Zainteresowaną (pożyczkodawcę). Obie Zainteresowane są czynnymi podatnikami podatku VAT. Zgodnie z zapisami umowy pożyczki, kwota pożyczki została przelana na rachunek bankowy pożyczkobiorcy w terminie 3 dni od dnia zawarcia umowy. Pożyczka została udzielona na 3 lata. Zwrot pożyczki nastąpić ma w dniu 31 maja 2020 r. na rachunek bankowy pożyczkodawcy, wraz z odsetkami za cały okres korzystania z pożyczki. Oprocentowanie pożyczki wynosi 6% w stosunku rocznym. Natomiast w razie braku zwrotu pożyczki w ustalonym terminie, naliczane będą odsetki w wysokości 20% w stosunku rocznym. Pożyczkobiorca ma ponadto prawo do spłaty pożyczki w całości lub w części przed ustalonym terminem, natomiast w takim przypadku odsetki od spłaconej kwoty pożyczki liczone będą do dnia jej wpływu na rachunek bankowy pożyczkodawcy.

Umowa pożyczki została zawarta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w chwili jej zawarcia środki pieniężne znajdowały się na terytorium Polski.

Przeważającym przedmiotem działalności pożyczkodawcy, określonym w Krajowym Rejestrze Sądowym jest wykonywanie instalacji elektrycznych. Pożyczkodawca prowadzi działalność polegającą na projektowaniu, wykonywaniu, konserwacji oraz nadzorze w zakresie instalacji elektrycznych, teletechnicznych i sanitarnych. Przedmiotem działalności pożyczkodawcy nie jest udzielanie pożyczek. Natomiast pożyczkodawca nie wyklucza możliwości udzielania w przyszłości kolejnych pożyczek, jeżeli będzie posiadał wolne środki, choć nie jest to przesądzone i nie będzie to główna działalność gospodarcza Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy na Pożyczkobiorcy ciąży obowiązek uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia umowy pożyczki ze spółką komandytową?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Zainteresowanych, w związku z uznaniem, że pożyczka udzielona przez Spółkę komandytową jest zwolniona od podatku VAT, należy również wskazać, że na Pożyczkobiorcy - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie ciąży obowiązek uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia umowy pożyczki. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 4 lit. a ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności (z wyjątkami, które nie mają zastosowania w analizowanym stanie faktycznym).

Jak wynika więc z przywołanego art. 2 pkt 4 lit. a i b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, objęcie czynności udzielenia pożyczki zakresem opodatkowania podatkiem VAT, w tym zwolnienie tej czynności od podatku VAT, skutkuje wyłączeniem umowy pożyczki spod opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jeżeli więc Organ uzna, że udzielona pożyczka jest zwolniona od podatku VAT, zdaniem Zainteresowanych na Pożyczkobiorcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty od tych pożyczek podatku od czynności cywilnoprawnych, dlatego, że przynajmniej jedna ze stron umowy pożyczki - Spółka komandytowa, będzie bowiem zwolniona od podatku VAT z tytułu dokonania tej czynności (udzielenia pożyczki).

Należy podkreślić, że stanowisko takie znajduje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach podatkowych wydanych na gruncie podobnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych:

1.  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 grudnia 2017 r., znak: 0111-KDIB4.4014.355.2017.1.PB,
2.  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 grudnia 2017 r., znak: 0111-KDIB4.4014.357.2017.1.MSI,
3.  Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 marca 2017 r., znak: 2461-IBPB-2-1.4514.16.2017.2.HK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja indywidualna z 6 lutego 2018 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.50.2018.1.AB.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150), podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Stosownie do art. 4 pkt 7 ww. ustawy, obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

W związku z powyższymi regulacjami należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, 
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Należy jednak zaznaczyć, że w przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w powołanym wyżej artykule nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że na podstawie pisemnej umowy pożyczki, spółka komandytowa - Zainteresowana będąca stroną postępowania udzieliła odpłatnej pożyczki pieniężnej Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania – spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Zarówno Pożyczkobiorca, jak i Pożyczkodawca są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Pożyczka udzielona została ze środków wypracowanych w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Pożyczkodawcę.

Jakkolwiek przedmiotem niniejszej interpretacji jest zagadnienie w podatku od czynności cywilnoprawnych, to w opisanej sytuacji w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja – dokonana pomiędzy wskazanymi we wniosku Stronami podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221) lub czy przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 lutego 2018 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.50.2018.1.AB, wydanej dla Zainteresowanych, potwierdzono stanowisko Zainteresowanych, że „(…) czynność udzielenia oprocentowanej pożyczki przez Wnioskodawcę stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługa ta mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, jako wymieniona wprost w tym przepisie – usługa udzielania pożyczki przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki z o.o., korzystać będzie ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu”.

Skoro zatem, udzielona Pożyczkobiorcy przez Pożyczkodawcę pożyczka będzie zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to w analizowanej sprawie będzie miało zastosowanie wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych określone w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego stanowisko Zainteresowanych należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Zainteresowanych w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.