Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.224.2025.2.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-25
Teza: Dotyczy zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego dla
samochodu osobowego przywożonego z terytorium Niemiec
na terytorium kraju.
Słowa kluczowe: mienie-mienie przesiedleńcze
nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe
samochód
zwolnienie
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć
ustawowych
Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres
przedmiotowy
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-Samochód osobowy - przedmiot
opodatkowania.
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-Samochód osobowy - zwolnienie
wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanego przez
osobę fizyczną (pobyt stały lub powrót z czasowego
pobytu)
Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą samochodów
osobowych.-samochód osobowy - zwrot podatku
akcyzowego
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust.
1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 3
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-
ust. 1-pkt 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 1-pkt 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100-
ust. 4
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 101-
ust. 2
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 110-
ust. 1
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 110-
ust. 6
1

[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 110-
ust. 7
[AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 110-
ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 22 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    możliwości zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego dla samochodu osobowego
    przywożonego z terytorium Niemiec na terytorium kraju, wpłynął 22 sierpnia 2025 r.
    Uzupełnił go Pan pismem z 23 października 2025 r. (wpływ 23 października 2025 r.),
    stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Od dnia (...) r. wynajmuje Pan pokój w Niemczech (umowa najmu). Od dnia (...) r.
    przeprowadził się Pan do Niemiec i od tego dnia tam zamieszkuje. Dnia (...) r. uzyskał Pan
    (...) z (...), potwierdzającą zameldowanie.

    W Niemczech zamierza Pan zamieszkiwać przez okres co najmniej 6 miesięcy. W
    Niemczech mieszka Pan w związku z koniecznością rejestracji w tamtejszej (...) (...), co jest
    warunkiem kontynuacji Pańskiego kształcenia specjalizacyjnego i potwierdza Pana
    powiązania zawodowe z tym państwem. Ponadto wcześniej w Niemczech odbył Pan
    większość szkolenia specjalizacyjnego. W czasie pobytu w Niemczech będzie Pan
    zatrudniony i będzie Pan prowadził działalność gospodarczą wyłącznie w Polsce – w Polsce
    posiada Pan zarejestrowaną firmę – (...) (...) – tutaj płaci Pan podatki i składki ZUS.
    Podczas pobytu w Niemczech planuje Pan zakupić samochód osobowy jako osoba
    fizyczna, zarejestrować go w Niemczech i użytkować tam przez okres co najmniej 6
    miesięcy. Zamierza Pan powrócić do Polski dopiero po upływie co najmniej 6 miesięcy od
    dnia rejestracji i rozpoczęcia użytkowania samochodu w Niemczech.
    Po zakończeniu pobytu i powrocie do Polski planuje Pan przywieźć ten samochód do
    Polski i zarejestrować go w Polsce.
    Samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do użytku osobistego. Nie zostanie
    sprzedany, wynajęty ani oddany do używania osobie trzeciej przez okres co najmniej 12
    miesięcy od przywozu do Polski.
    W uzupełnieniu wniosku, odpowiadając na pytania Organu wskazał Pan ponadto, że:
    Objęty wnioskiem pojazd będzie samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4
    ustawy o podatku akcyzowym.
    Pojazd, którego dotyczy wniosek będzie wykorzystywany przez Pana w Niemczech
    wyłącznie do użytku osobistego, niezwiązanego z wykonywaną działalnością gospodarczą i
    pracą zawodową przez okres co najmniej 6 miesięcy przed zmianą miejsca pobytu.
    Objęty wnioskiem pojazd będzie zarejestrowany w Niemczech na Pana jako osobę, która
    nie prowadzi działalności gospodarczej.
    W Niemczech mieszka Pan w związku z koniecznością rejestracji w (...) (...) (...) ((...) (...)), co
    jest jednym z warunków dalszego kształcenia specjalizacyjnego. Wcześniej odbył Pan tam
    większość Pana szkolenia specjalizacyjnego. Pobyt w Niemczech służy zatem celom
    zawodowym i edukacyjnym, związanym z dalszym kształceniem specjalizacyjnym.
    Na terytorium Niemiec będzie Pan przebywał przez co najmniej 185 dni w roku
    kalendarzowym.
    Na terytorium Niemiec będą Pana obejmowały więzi zawodowe, wynikające z rejestracji i
    współpracy z niemiecką (...) (...) i kontynuacji kształcenia specjalizacyjnego.
    Natomiast więzi osobiste w sensie rodzinnym nie będą Pana obejmowały na terytorium
    Niemiec – Pana rodzina i centrum interesów życiowych pozostają w Polsce.
    Po powrocie do Polski przedstawi Pan właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    dowody potwierdzające, że przedmiotowy samochód, przez okres co najmniej 6 miesięcy
    przed zmianą miejsca pobytu (z terytorium Niemiec na terytorium Polski) służył do Pana
    osobistego użytku. Dowody te będą następujące:
    - dowód rejestracji pojazdu w Niemczech na Pana nazwisko,
    - umowę ubezpieczenia pojazdu w Niemczech,
    - potwierdzenia ważnego przeglądu technicznego,

    - potwierdzenia zameldowania i umowy najmu obejmujące okres co najmniej 6 miesięcy.
    Samochód zostanie nabyty, wprowadzony do obrotu i opodatkowany w Niemczech
    zgodnie z tamtejszymi przepisami. Przy wywozie do Polski nie zostanie zastosowane
    żadne zwolnienie od akcyzy ani zwrot podatku VAT. Samochód nie będzie kupowany w
    ramach działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy w opisanej sytuacji, po przywozie samochodu osobowego z Niemiec do Polski, będzie
    Pan miał prawo do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy na podstawie art. 110 ust. 1
    ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 1542 ze zm.)
    jako mienia przesiedleńczego?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie spełnia Pan wszystkie warunki z art. 110 ust. 1 ustawy o podatku
    akcyzowym, tj.:
    - samochód będzie przeznaczony wyłącznie do użytku osobistego;
    - samochód będzie służył do użytku osobistego w miejscu Pana pobytu w Niemczech
      przez okres co najmniej 6 miesięcy przed zmianą miejsca pobytu;
    - będzie Pan w stanie przedstawić dowody ((...), umowa najmu, dokumenty rejestracyjne i
      ubezpieczeniowe samochodu) potwierdzające spełnienie warunku z pkt 2;
    - samochód nie zostanie sprzedany, wynajęty ani oddany do użytku osobie trzeciej przez
      okres 12 miesięcy od dnia przywozu do Polski;
    - samochód zostanie nabyty w Niemczech zgodnie z tamtejszymi przepisami
      podatkowymi, a przy wywozie do Polski nie zostanie zastosowane żadne zwolnienie od
      akcyzy ani zwrot podatku.
    W związku z powyższym uważa Pan, że będzie Pan miał prawo do skorzystania ze
    zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 110 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.
    Odwołanie do interpretacji indywidualnej z 8 listopada 2023 r. (sygn. 0111-
    KDIB3#3.4013.289.2023.1.MAZ)
    W przywołanej interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że
    podatnik, który przez kilka lat mieszkał w Niemczech (posiadając umowę najmu,
    meldunek, dowody opłat), a następnie planował powrót do Polski wraz z użytkowanym
    tam samochodem, spełnia przesłanki zwolnienia z akcyzy jako mienia przesiedleńczego.
    Organ uznał, że:
    - miejsce stałego pobytu w Polsce (rodzina, firma, rozliczenia podatkowe) nie wyklucza
      możliwości uzyskania zwolnienia;
    - kluczowe jest spełnienie obiektywnych przesłanek z art. 110 ust. 1 ustawy – czyli
      rzeczywiste zamieszkiwanie w państwie członkowskim i użytkowanie pojazdu przez co
      najmniej 6 miesięcy;
    - fakt, że pobyt za granicą miał charakter czasowy i był związany wyłącznie z celami
      zawodowymi, nie pozbawia prawa do zwolnienia.
    Pana sytuacja jest tożsama:

    - posiada Pan meldunek i umowę najmu w Niemczech, i zamieszkuje Pan tam w związku
      z celami zawodowymi – rejestracja w (...) (...) (...) w związku z dalszym kształceniem
      zawodowym w Niemczech;
    - planuj Pan nabyć tam samochód i użytkować go przez co najmniej 6 miesięcy;
    - po powrocie do Polski samochód nie zostanie sprzedany przez minimum 12 miesięcy;
    - Pana centrum interesów życiowych pozostaje w Polsce (firma, rozliczenia podatkowe),
      jednak zamieszkanie w Niemczech związane z koniecznością rejestracji w (...) (...) w
      celu kontynuacji szkolenia specjalizacyjnego spełnia przesłanki czasowego pobytu, o
      którym mowa w art. 110 ust. 1 ustawy.
    Podsumowanie
    Wobec spełnienia wszystkich warunków określonych w art. 110 ust. 1 ustawy o podatku
    akcyzowym, uważa Pan, że po powrocie do Polski i przywozie samochodu nabytego oraz
    użytkowanego w Niemczech przez minimum 6 miesięcy, będzie Pan uprawniony do
    skorzystania ze zwolnienia z akcyzy jako mienia przesiedleńczego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2025 r., poz.126, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Użyte w ustawie określenie terytorium kraju oznacza terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    W art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy wskazano, że:
      Określenie terytorium państwa członkowskiego oznacza terytorium państwa, do
      którego zgodnie z art. 52 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 349 i 355 Traktatu o
      funkcjonowaniu Unii Europejskiej mają zastosowanie te Traktaty, z wyłączeniem
      terytorium kraju [...].
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Terytorium Unii Europejskiej oznacza terytorium kraju oraz terytoria państw
      członkowskich.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Nabycie wewnątrzwspólnotowe oznacza przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub
      samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest
      nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego
      wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

    Stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy:
      Samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne
      objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte
      pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz
      samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych
      pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
    Jak stanowi art. 101 ust. 2 ustawy:
      Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu
      osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami
      o ruchu drogowym powstaje z dniem:
      1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na
        terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym
        jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;
      2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli
        nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło
        po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;
      3) złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju
        zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem
        o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu
        osobowego nie jest jego właścicielem.
    Na podstawie art. 110 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od akcyzy samochód osobowy przywożony przez osobę fizyczną
      przybywającą na terytorium kraju na pobyt stały lub powracającą z czasowego
      pobytu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, jeżeli łącznie są
      spełnione następujące warunki
      1) samochód osobowy jest przeznaczony do użytku osobistego tej osoby;
      2) samochód osobowy służył do użytku osobistego tej osoby w miejscu
        poprzedniego jej pobytu w państwie członkowskim Unii Europejskiej przez okres
        co najmniej 6 miesięcy przed zmianą miejsca pobytu;
      3) osoba ta przedstawi właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego dowód
        potwierdzający spełnienie warunku, o którym mowa w pkt 2;
      4) samochód osobowy nie zostanie sprzedany, wynajęty lub w jakikolwiek inny
        sposób oddany do użytku osobie trzeciej przez okres 12 miesięcy, licząc od dnia
        jego przywozu na terytorium kraju;
      5) samochód osobowy został nabyty lub wprowadzony do obrotu zgodnie z
        przepisami dotyczącymi opodatkowania obowiązującymi w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej, w którym osoba fizyczna miała miejsce
        zamieszkania, a przy wywozie nie zastosowano zwolnienia od akcyzy lub zwrotu
        podatku.
    W myśl art. 110 ust. 6 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 1, 2 i 4, właściwy naczelnik urzędu skarbowego
      wydaje zaświadczenie stwierdzające zwolnienie od akcyzy.
    Stosownie do art. 110 ust. 7 ustawy:
      W przypadku przywozu, o którym mowa w ust. 1 i 2, z terytorium państwa
      członkowskiego, samochód osobowy jest zwolniony od akcyzy, jeżeli został

      przywieziony przed upływem 12 miesięcy od dnia osiedlenia się osoby fizycznej na
      terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 110 ust. 8 ustawy:
      Za miejsce stałego pobytu uznaje się miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa
      przez co najmniej 185 dni w roku kalendarzowym ze względu na swoje więzi osobiste
      i zawodowe. W przypadku osoby niezwiązanej z tym miejscem zawodowo na
      osobiste powiązania wskazuje istnienie ścisłych więzi pomiędzy tą osobą a miejscem,
      w którym mieszka. Jednakże za miejsce stałego pobytu osoby związanej zawodowo z
      miejscem innym niż miejsce powiązań osobistych, i z tego względu przebywającej na
      zmianę w różnych miejscach na terytoriach dwóch lub więcej państw członkowskich
      Unii Europejskiej, uznaje się miejsce, z którym jest związana osobiście, pod
      warunkiem że regularnie tam powraca. Ten ostatni warunek nie musi być spełniony,
      jeśli osoba mieszka na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w celu
      wypełnienia zadania w określonym czasie. Studia wyższe bądź nauka w szkole poza
      miejscem stałego pobytu nie stanowią zmiany miejsca stałego pobytu.
    Przedmiotem Pana wątpliwości jest możliwość skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla
    przywożonego z Niemiec do Polski samochodu osobowego w ramach tzw. mienia
    przesiedleńczego, na podstawie art. 110 ust. 1 ustawy.
    Wyjaśnić już na wstępie należy, że indywidualna interpretacja prawa podatkowego nie jest
    aktem administracyjnym, a więc nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jej adresata. Jest
    to czynność, która nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów
    prawa, a tylko o nich się wypowiada. Polega ona bowiem wyłącznie na udzieleniu
    informacji i nie wiąże się z przyznaniem, stwierdzeniem albo uznaniem uprawnienia lub
    obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wydanie indywidualnej interpretacji prawa
    podatkowego nie tworzy w stosunku do jej adresata jakichkolwiek prawnie znaczących
    uprawnień i/lub obowiązków. Tworzy jedynie stan udzielenia informacji o możliwościach
    stosowania i wykładni prawa, do której jej adresat może się zastosować, choć niewątpliwie
    nie ma takiego obowiązku. Na etapie uzyskiwania interpretacji dochodzi jedynie do
    niewiążącej „wymiany poglądów” na możliwość zastosowania konkretnych przepisów
    prawa podatkowego do pewnego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (por. wyrok NSA
    z 3 czerwca 2014r., sygn. akt II FSK 1550/12; prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z 15
    września 2021 r., sygn. akt I SA/Po 520/21).
    W kontekście powyższego zaznaczyć zatem należy, że o rzeczywistym prawie do
    zastosowania omawianego w sprawie zwolnienia lub jego braku, ostateczną decyzję
    podejmuje właściwy naczelnik urzędu skarbowego, który zgodnie z art. 110 ust. 6 ustawy
    jest właściwy do wydania ewentualnego zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od
    akcyzy.
    Przechodząc do oceny Pana stanowiska zaznaczenia wymaga, że w art. 110 ust. 1 ustawy
    określono zwolnienie od podatku akcyzowego dla samochodu osobowego przywożonego
    przez osobę fizyczną przybywającą na terytorium kraju na pobyt stały lub powracającą z
    pobytu czasowego z terytorium państwa członkowskiego na teren kraju. Omawiane
    zwolnienie wymaga od osoby przesiedlającej się spełnienia podstawowego warunku,
    jakim jest przeniesienie swojego dotychczasowego miejsca pobytu poza granicami kraju
    do Polski. Dodatkowo, ustawodawca uzależnił to zwolnienie od łącznego wypełnienia
    pozostałych warunków wyszczególnionych w pkt 1-5 ww. przepisu.
    Na potrzeby omawianego zwolnienia w art. 110 ust. 8 ustawy ustawodawca wprowadził
    definicję miejsca stałego pobytu, która wyróżnia dwa kryteria stwierdzenia stałego miejsca
    pobytu, które zgodnie z wykładnią językową muszą wystąpić łącznie - czas pobytu w ciągu
    roku (185 dni) oraz posiadanie z tym miejscem więzi zawodowych lub osobistych. Jak

    zauważa W. Modzelewski w komentarzu do ustawy (komentarz do art. 110 ustawy, red. W.
    Modzelewski, 2022, wyd. 13, Legalis C.H. Beck), więzi zawodowe ustawodawca utożsamia
    ze stałym miejscem wykonywania pracy i te więzi są co do zasady istotniejsze. W
    przypadku jednak gdy miejsce, w którym istnieją więzi zawodowe, występuje na zmianę co
    najmniej w dwóch państwach członkowskich, to decydujące jest miejsce, gdzie istnieją
    więzi osobiste, pod warunkiem regularnego do niego powrotu.
    Jak z kolei wyjaśnił WSA w Gdańsku w prawomocnym orzeczeniu z 24 marca 2020 r., sygn.
    akt ISA/Gd 1949/19: „(...) W wyroku z dnia 26 kwietnia 2007 r., w sprawie C-392/05 Alevizos
    v. Ypourgos Oikonomikon, Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że dla uznania miejsca
    stałego pobytu za stałe centrum interesów danej osoby, pod uwagę powinny być wzięte
    wszystkie mające znaczenie okoliczności faktyczne, to jest w szczególności fizyczne
    przebywanie tej osoby i członków jej rodziny, posiadanie miejsca zamieszkania, miejsce,
    gdzie dzieci faktycznie chodzą do szkoły, miejsce działalności zawodowej, lokalizacja
    interesów majątkowych, więzów administracyjnych z władzami publicznymi i
    organizacjami społecznymi, ponieważ elementy te oznaczają wolę tej osoby
    ustabilizowania miejsca pobytu, z racji trwałości wynikającej z normalnych nawyków
    życiowych i rozwoju zwykłych relacji społecznych i zawodowych. Dla ustalenia miejsca
    zamieszkania nie jest zatem wystarczające samo zamieszkiwanie w sensie fizycznym, ale
    bez zamiaru stałego pobytu, ani też sam zamiar stałego pobytu.
    Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy podzielić należy stanowisko organów, że
    jakkolwiek skarżący niewątpliwie przebywał na terenie Niemiec i wynajmował tam
    mieszkanie, niemniej jednak zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza, aby jego
    wolą było przeniesienie tam swojego ośrodka życiowego. Przeczą temu obiektywne
    okoliczności, takie jak zachowanie miejsca zamieszkania w Polsce (zameldowanie na pobyt
    stały) oraz składanie w Polsce deklaracji podatkowych dotyczących
    wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów osobowych i płacenie podatków. Skarżący
    nie tylko zatem był w Polsce zameldowany na pobyt stały, ale też na terenie Polski
    przebywał i sprawdzał na jej teren samochody osobowe. Wskazuje to na zachowanie z
    Polską więzi mieszkaniowych (zameldowanie na pobyt stały), majątkowych (sprowadzanie
    na terytorium kraju samochodów osobowych) i podatkowych. Taki stan rzeczy, jak
    słusznie wskazał organ, miał miejsce przynajmniej od 17 lipca 2017 r., będącym datą
    osobistego złożenia przez skarżącego pierwszej z trzech deklaracji dotyczących
    wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego.
    (...) Podkreślić należy, że samo nawet długotrwałe przebywanie w Niemczech i
    zamieszkiwanie tam, przy jednoczesnym zachowaniu więzi mieszkaniowych, majątkowych
    i podatkowych z Polską, nie oznacza zlokalizowania tam stałego centrum swoich
    interesów. W rozpatrywanej sprawie nie jest wystarczające oświadczenie skarżącego, że
    jego zamiarem było osiedlenie się na terenie Niemiec, skoro obiektywne okoliczności
    wskazujące na zachowanie przez niego więzi mieszkaniowych, majątkowych i
    podatkowych z Polską temu przeczą.”
    W podobnym duchu wypowiedział się również WSA w Gdańsku w prawomocnym
    orzeczeniu z 24lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 383/18, wskazując m.in., że: „(...) Samo
    jednak nawet długotrwałe przebywanie w Niemczech i zamieszkiwanie tam, przy
    jednoczesnym zachowaniu więzi zawodowych a także społecznych i podatkowych z
    Polską, nie oznacza zlokalizowania tam stałego centrum swoich interesów.
    Jak wynika z akt sprawy, skarżący złożył w Urzędzie Skarbowym m.in. zeznanie PIT-36L i
    PIT-37 za 2015 rok wskazując zarówno adres zamieszkania [...] jak i adres prowadzenia
    działalności: [...]. Słusznie stwierdził organ, że nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż
    stałym miejscem pobytu skarżącego - w myśl art. 110 ust. 8 u.p.a. - były Niemcy, skoro
    złożył on zeznania podatkowe w Polsce.

    W rozpatrywanej sprawie nie jest wystarczające oświadczenie skarżącego, że jego
    zamiarem było osiedlenie się na terenie Niemiec, skoro obiektywne okoliczności
    wskazujące na zachowanie przez niego więzi zawodowych i podatkowych z Polską temu
    przeczą.”
    Analiza obowiązujących przepisów oraz orzecznictwa w tym zakresie wskazuje więc, że na
    potrzeby zwolnienia pod uwagę powinny być wzięte wszystkie mające znaczenie
    okoliczności, na podstawie których określić można charakter pobytu poza granicami kraju
    osoby ubiegającej się o zwolnienie. Ocena tych okoliczności powinna uwzględniać również
    podstawową zasadę prawa podatkowego, mianowicie powszechność opodatkowania
    akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych i ścisłą interpretację przywilejów,
    stanowiących odstępstwo o przywołanej zasady powszechności opodatkowania.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że od dnia (...) r. wynajmuje Pan
    pokój w Niemczech (umowa najmu). Od dnia (...) r. przeprowadził się Pan do Niemiec i od
    tego dnia tam zamieszkuje. Dnia (...) r. uzyskał Pan (...) z (...), potwierdzającą zameldowanie.
    W Niemczech zamierza Pan zamieszkiwać przez okres co najmniej 6 miesięcy, w związku z
    koniecznością rejestracji w tamtejszej (...) (...), co jest warunkiem kontynuacji Pańskiego
    kształcenia specjalizacyjnego i potwierdza Pana powiązania zawodowe z tym państwem.
    Wyjaśnił Pan, że na terytorium Niemiec będzie Pan przebywał przez co najmniej 185 dni w
    roku kalendarzowym. Równocześnie wskazał Pan jednak, że więzi osobiste w sensie
    rodzinnym nie będą Pana obejmowały na terytorium Niemiec - Pana rodzina i centrum
    interesów życiowych pozostają w Polsce. W czasie pobytu w Niemczech będzie Pan
    zatrudniony i będzie Pan prowadził działalność gospodarczą wyłącznie w Polsce - w Polsce
    posiada Pan zarejestrowaną firmę - (...) (...) - tutaj płaci Pan podatki i składki ZUS.
    W świetle tak przedstawionego opisu sprawy, zdaniem Organu nie będzie Panu
    przysługiwała możliwość ubiegania się o zwolnienie wynikające z art. 110 ust. 1 ustawy.
    Samo bowiem przebywanie Pana w Niemczech i zamieszkiwanie tam, zgodnie ze
    wskazaniem przez co najmniej 185 dni w roku kalendarzowym, przy jednoczesnym
    prowadzeniu działalności gospodarczej wyłącznie w Polsce, gdzie posiada Pan
    zarejestrowaną firmę ((...) (...)), płaci Pan podatki i składki ZUS, gdzie mieszka Pana rodzina
    i jak sam Pan wskazał - znajduje się Pan centrum interesów życiowych, nie spełnia
    podstawowej przesłanki do ubiegania się o zwolnienie wynikające z art. 110 ust. 1 ustawy.
    Nie można się zgodzić, że fakt rejestracji w (...) (...) (...), która jest warunkiem kontynuacji
    Pana kształcenia specjalizacyjnego, potwierdza w pełni Pana powiązania zawodowe
    wyłącznie z tym państwem i przesądza automatycznie o charakterze pobytu za granicą,
    biorąc przy tym pod uwagę fakt uzyskania przez Pana nawet tam potwierdzenia
    zameldowania.
    Zaznaczyć ponownie bowiem należy, że więzi zawodowe ustawodawca utożsamia ze
    stałym miejscem wykonywania działalności zawodowej. Niemniej gdy miejsce, w którym
    istnieją więzi zawodowe, występuje na zmianę co najmniej w dwóch państwach
    członkowskich, to decydujące jest miejsce, gdzie istnieją więzi osobiste, pod warunkiem
    regularnego do niego powrotu.
    W konsekwencji nawet Pana zameldowanie na terytorium Niemiec i rejestracja w
    tamtejszej (...) (...), nie przesądza o charakterze Pana pobytu za granicą, który uprawiałby
    do zastosowania zwolnienia, gdyż Pana więzi osobiste i centrum interesów życiowych,
    pozostają w Polsce – w czasie pobytu w Niemczech będzie Pan zatrudniony i będzie Pan
    prowadził zarejestrowaną działalność gospodarczą wyłącznie w Polsce ((...) (...)), a ponadto
    w Polsce płaci Pan podatki i składki ZUS. Oznacza to, że Pana więzi osobiste i centrum

    interesów życiowy, w tym źródło utrzymania pozostają w Polsce, natomiast sama
    czynność zameldowania jest jedynie czynnością administracyjną i nie przesądza o
    charakterze pobytu.
    Podsumowując, przedstawiony opis sprawy nie wskazuje, aby Pana wolą było
    przeniesienie na terytorium Niemiec swojego ośrodka życiowego, co wynika wprost z
    przedstawionego opisu sprawy. W konsekwencji w ocenie Organu w opisanej sytuacji, po
    przywozie samochodu osobowego z Niemiec do Polski, nie będzie Pan miał możliwości
    ubiegania się o zwolnienie od akcyzy na podstawie art. 110 ust. 1 ustawy, a nabyty
    wewnątrzwspólnotowo samochód winien zostać opodatkowany właściwą stawką akcyzy.
    Wobec powyższego Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.), składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanej przez Pana we własnym stanowisku interpretacji
    indywidualnej wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
    są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych i nie mają mocy prawa powszechnie
    obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r. sygn. akt III SA
    /Łd 109/15). W kontekście powyższego zauważenia więc wymaga, że opis sprawy w
    powołanej przez Pana interpretacji nie jest tożsamy do przedstawionych przez Pana
    okoliczności będących przedmiotem niniejszej sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.