Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.764.2025.2.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Dopuszczalność skorzystania z jednorazowej metody
amortyzacji; która stanowi pomoc de minimis, wobec zakupu
środków trwałych; sfinansowanych środkami pochodzącymi z
pożyczki otrzymanej (również) w ramach pomocy de minimis.
Słowa kluczowe: amortyzacja
amortyzacja-amortyzacja jednorazowa
amortyzacja-metody amortyzacji
amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
działalność-działalność gospodarcza
pomoc-pomoc de minimis
stawka-preferencyjna stawka amortyzacji
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.-
Budowle, budynki, lokale,maszyny, urządzenia, środki
transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie
użytkowania dłuższym niż rok.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Zasady dokonywania
odpisów amortyzacyjnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22k-ust. 10
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22k-ust. 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22k-ust. 12
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22k-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22k-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22k-ust. 9
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 5 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 9
    listopada 2025 r. (data wpływu 9 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego przedstawiony w uzupełnieniu wniosku
    Jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą skorzystała Pani z preferencyjnej
    pożyczki na podstawie Umowy Inwestycyjnej numer: 1 realizowanej na podstawie Umowy
    Operacyjnej numer: 2 - w ramach projektu: X w ramach Programu Y z (...) 2024 r. zawartej
    z Z.
    Ze środków z udzielonej pożyczki zostały zakupione m.in. środki trwałe, które mogłyby być
    jednorazowo zamortyzowane, tj.
    (...)
    W ramach wyżej wskazanej umowy została Pani udzielona pomoc de minimis na
    podstawie Rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z 13 grudnia 2023 r. w sprawie
    stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de
    minimis oraz odpowiednim polskim akcie normatywnym.
    Wartość pomocy de minimis stanowi ekwiwalent dotacji brutto (różnica na
    oprocentowaniu między oprocentowaniem rynkowym a preferencyjnym) i wynosi: (...) zł.
    Pożyczkodawca wystawił Pani zaświadczenie o wysokości otrzymanej pomocy de minimis.
    Zgodnie z zapisami Regulaminu Udzielania Pożyczek, wydatkując środki Jednostkowej
    Pożyczki, nie można doprowadzić do wystąpienia przypadku podwójnego – całkowitego
    albo częściowego – sfinansowania ponoszonych wydatków ze środków Unii Europejskiej, a
    także innych źródeł pomocy krajowej i zagranicznej.
    Zgodnie z przepisami, jednorazowa amortyzacja może być udzielana na podstawie art.
    22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pomoc de minimis) i na tej
    podstawie chciałaby Pani skorzystać z jednorazowej amortyzacji zakupionego sprzętu.

    W kontekście wykluczenia podwójnego finansowania i wymogu, że wydatki wykazane jako
    koszty kwalifikowalne nie zostały pokryte z innych źródeł finansowania przyznanego ze
    środków Unii Europejskiej, z innych funduszy, programów, środków i instrumentów UE, a
    także innych źródeł pomocy krajowej i zagranicznej, uzasadnione wydaje się twierdzenie,
    że jednorazowa amortyzacja nie stanowi podwójnego finansowania. Podwójne
    finansowanie oznacza, np. więcej niż jednokrotne przedstawienie do rozliczenia pożyczki
    tego samego wydatku albo tej samej części wydatku ze środków UE/innych źródeł
    publicznych w jakiejkolwiek formie (w szczególności dotacji, pożyczki, gwarancji
    /poręczenia).
    Doprecyzowania tła faktycznego sprawy:
        Działalność gospodarczą prowadzi Pani od (...) 2013 r.
        Działalność prowadzona przez Panią to (...).
        Forma opodatkowania dochodów – zasady ogólne według skali podatkowej.
        W rozumieniu przepisów art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych jest Pani małym podatnikiem.
        W latach 2020-2025 korzystała Pani z pomocy de minimis.
        Pożyczka, o której mowa we wniosku, została udzielona na rozwój działalności
        gospodarczej polegający na otworzeniu własnego (...).
    O przeznaczeniu pożyczki mówi (...):
    (...) Pożyczka zostanie przeznaczona na sfinansowanie Inwestycji Końcowej mającej na
    celu:
    (...)
    Środki z pożyczki zostały przeznaczone na pokrycie następujących wydatków:
    (...)
      W (...) regulaminu udzielania pożyczek z (...) (...), są podstawowe warunki, które
      należy spełnić, aby się o pożyczkę ubiegać. Żeby otrzymać pożyczkę, dodatkowo
      trzeba przejść pozytywną ocenę, m.in.: mieć zdolność do spłaty i odpowiednie
      zabezpieczenie zaakceptowane przez (...), a wydatki nie mogą być wykluczone z
      finansowania. Przy udzielaniu i przyznawaniu pożyczki weryfikacji podlegało:(...)
      Pożyczka została zawarta na (...) miesięcy.
      Pożyczka podlega zwrotowi wraz z odsetkami (oprocentowanie pożyczki wynosi: (...) i
      jest stałe w całym okresie jej spłaty).
      Pożyczka nie ulega umorzeniu całkowitemu, ani częściowemu.
      Na podstawie Umowy Inwestycyjnej numer: 1 z (...) 2024 r. wypłata pożyczki
      nastąpiła w dwóch transzach:
          Pierwsza transza (...)
          Druga transza (...).
      Środki z pożyczki zostały wypłacone przez Pożyczkodawcę (w tym przypadku (...)) na
      podstawie zawartej z Panią Umowy Inwestycyjnej (...) z (...) 2024 r. Natomiast Umowa
      Inwestycyjna realizowana jest na podstawie Umowy Operacyjnej numer: 2 w ramach
      projektu: X w ramach Programu Y z (...) 2024 r. zawartej z Z a Konsorcjum w składzie:

    (...)
      12 lutego 2025 r. zostały nabyte:
    (...)
      Na pokrycie wyżej wymienionych składników przeznaczono część pożyczki, tj.: (...) zł
      (przy całkowitej kwocie pożyczki: (...) zł).
      Cena nabycia każdego z wyżej wymienionych składników została w całości pokryta
      środkami pochodzącymi z otrzymanej pożyczki.
          (...) zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych 12 lutego 2025 r.
          (...) została wprowadzona do ewidencji środków trwałych 10 marca 2025 r.
      Wszystkie nabyte składniki zostały zakwalifikowane do grupy: (...).
      Wobec Pani nie ma zastosowania regulacja wskazana w art. 22k ust. 11 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
      Łączna wartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych nie przekroczyła
      równowartości kwoty: 50.000 euro.
      Związek pomiędzy prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą a nabyciem
      (...). Nabyte sprzęty stanowią niezbędne wyposażenie (...). Ich zakup pozwolił Pani na
      rozwój prowadzonej działalności poprzez otworzenie własnego, (...).
    Pytanie przedstawione w uzupełnieniu wniosku
    Czy w związku z zaistniałym stanem faktycznym (nabyciem środków trwałych), może Pani -
    na podstawie art. 22k ust. 7-13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych -
    skorzystać z jednorazowej amortyzacji, która jest pomocą de minimis, mimo że ich zakup
    był finansowany ze środków uzyskanych w ramach pożyczki, która również jest pomocą
    de minimis?
    Pani stanowisko w sprawie przedstawione w uzupełnieniu wniosku
    W Pani ocenie, w przedstawionym przez Panią przypadku, przysługuje Pani możliwość
    skorzystania z jednorazowej amortyzacji nabytych środków trwałych (...).
    Podała Pani, że zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych spełnia Pani warunki do dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego,
    ponieważ:
        jest Pani małym podatnikiem w rozumieniu przepisów art. 5a pkt 20 ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych,
        w Pani przypadku nie ma zastosowania regulacja wskazana w art. 22k ust. 11
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
        wszystkie nabyte przeze mnie środki trwałe, o których mowa we wniosku, zostały
        zakupione nowe i są zaliczone do grupy 8 KŚT,
        środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, a łączna
        wartość odpisów amortyzacyjnych środków trwałych nie przekroczyła
        równowartości kwoty: 50.000 euro.

    Podkreśliła Pani, że, ustawa nie określa sposobu finansowania zakupu środków trwałych,
    w związku z tym - w Pani opinii - nie wyklucza finansowania w ramach pożyczki, mimo że w
    tym wypadku pożyczka jest także formą pomocy de minimis (ale podlega całkowitemu
    zwrotowi wraz z odsetkami i nie zachodzi możliwość jej umorzenia, ani w części, ani w
    całości).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t.j. Dz.U. 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Pierwsze zdanie art. 22 ust. 8 wskazanej ustawy stanowi, że:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
    Natomiast art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje, że:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
    Zgodnie z art. 22h ust. 2 powołanej ustawy:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
      określonej w art. 22i#22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem
      ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego
      środka trwałego.
    Jedną z tych metod amortyzacji jest tzw. jednorazowa amortyzacja. Została ona
    uregulowana w art. 22k ust. 7-13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    które określają że:
        art. 22k ust. 7 podanej ustawy:
      Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać
      jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych
      zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku
      podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku
      podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów
      amortyzacyjnych.
        art. 22k ust. 8 podanej ustawy:
      Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie
      wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady
      określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują

      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów
      amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz
      niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1, nie może
      przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
        art. 22k ust. 9 podanej ustawy:
      Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów
      amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f ust. 3.
        art. 22k ust. 10 podanej ustawy:
      Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na
      zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego
      dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
        art. 22k ust. 11 podanej ustawy:
      Przepis ust. 7 nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie
      działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie
      dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził
      działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą
      prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami
      istniała w tym czasie wspólność majątkowa.
        art. 22k ust. 12 podanej ustawy:
      Przeliczenia na złote kwoty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się według średniego
      kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy
      października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wystąpiło zdarzenie, o
      którym mowa w tym przepisie, w zaokrągleniu do 1000 zł.
        art. 22k ust. 13 podanej ustawy:
      W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów amortyzacyjnych,
      o której mowa w ust. 7, odnosi się do łącznej wartości odpisów przypadających
      zgodnie z art. 8 na wspólników tej spółki.
    Zauważam, że zgodnie z art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego
      wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług)
      nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w
      spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot
      wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł;
    Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorcy będący małymi podatnikami, mogą
    dokonywać jednorazowej amortyzacji środków trwałych zaliczonych do grup 3-8
    Klasyfikacji Środków Trwałych do wysokości określonego w wyżej wskazanej ustawie limitu
    (równowartości 50.000 euro). Wyjątek stanowią będące środkami trwałymi samochody
    osobowe, które nie mogą podlegać jednorazowej amortyzacji.

    Z opisu przedstawionego przez Panią stanu faktycznego wynika m.in., że:
        prowadzi Pani działalność gospodarczą,
        skorzystała Pani z preferencyjnej pożyczki na rozwój Pani działalności gospodarczej,
        środki z udzielonej pożyczki przeznaczyła Pani na zakup:(...)
        cena nabycia każdego z wyżej wymienionych składników została w całości pokryta
        środkami pochodzącymi z otrzymanej pożyczki,
        pożyczka podlega zwrotowi wraz z odsetkami,
        pożyczka nie ulega umorzeniu całkowitemu, ani częściowemu.
    Zadane przez Panią pytanie skupia się na dopuszczalności skorzystania z jednorazowej
    metody amortyzacji - która stanowi pomoc de minimis, wobec zakupu środków trwałych -
    sfinansowanych środkami pochodzącymi z pożyczki otrzymanej przez Panią (również) w
    ramach pomocy de minimis.
    Wyjaśniam, że odpisy amortyzacyjne stanowią pieniężny wyraz stopniowego zużywania się
    trwałych składników majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej i są
    elementem kosztów uzyskania przychodów. Wysokość kwoty odpisu za dany okres
    podatkowy oraz okres amortyzacji wynikają z przyjętej przez danego podatnika metody
    amortyzacji. Jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, o którym mowa w art. 22k ust. 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie można zatem utożsamiać ze
    zwrotem wydatków na nabycie środka trwałego.
    W świetle powyższego preferencja w postaci jednorazowego odpisu amortyzacyjnego
    jakkolwiek stanowi pomoc publiczną, to nie stanowi pomocy na nabycie środka trwałego.
    O skorzystaniu z pomocy de minimis decyduje sam podatnik, który powinien samodzielnie
    sprawdzić spełnienie warunków uzyskania tej pomocy.
    Ponadto - co podkreśla Pani również we własnym stanowisku w sprawie - możliwość
    dokonywania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych nie została przez ustawodawcę
    ograniczona do określonych form nabycia środka trwałego.
    Z wyżej wskazanych powodów, podatnik w odniesieniu do każdego środka trwałego,
    spełniającego warunki, o których mowa w art. 22 ust. 7-13 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, może stosować tę preferencyjną metodę amortyzacji.
    Skoro - jak wynika z treści Pani wniosku:
    1) jest Pani małym podatnikiem w rozumieniu przepisów art. 5a pkt 20 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych,
    2) wszystkie nabyte składniki zostały zakwalifikowane do grupy: (...),
    3) wobec Pani nie ma zastosowania regulacja wskazana w art. 22k ust. 11 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    4) łączna wartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych nie przekroczyła
      równowartości kwoty: 50.000 euro,
    – to przysługuje Pani możliwość skorzystania z jednorazowej amortyzacji, o której mowa
      w art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - wobec nabytych
      środków trwałych (...) - do wysokości określonego w przepisach limitu, przy
      jednoczesnym zachowaniu pozostałych warunków pomocy de minimis.
    Pani stanowisko uznaję zatem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo zaznaczam, że:
        przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w
        jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie
        dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pani przedmiotu wniosku - zakresu Pani
        pytania,
        przedmiotem interpretacji indywidualnej może być wyłącznie sam przepis prawa. Z
        powyższego powodu:
        – weryfikacja ewentualnego przekroczenia przez Panią limitu ustalonego dla
        możliwości korzystania z pomocy de minimis,
        – dokonana przez Panią klasyfikacja środków trwałych do określonego symbolu KŚT
        - nie stanowią przedmiotu tej interpretacji (kwestie te nie są regulowane przez
        przepisy prawa podatkowego),
        procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego
        nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie
        prowadzę również postępowania dowodowego. Z wyżej wskazanych powodów,
        niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we
        wniosku (załączone przez Panią dokumenty nie mogły stanowić przedmiotu
        merytorycznej analizy w niniejszej sprawie).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.