Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP3.4512.125.2017.1.RD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-28
Teza: W zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku nabycia od kontrahentów zagranicznych energii elektrycznej.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; kontrahent-kontrahent zagraniczny; nabycie; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2017 r. (data wpływu do tut. Organu 20 lutego 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku nabycia od kontrahentów zagranicznych energii elektrycznej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lutego 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku nabycia od kontrahentów zagranicznych energii elektrycznej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Spółka Akcyjna (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą polegającą przede wszystkim na dostarczaniu energii elektrycznej odbiorcom oraz świadczeniu usług dystrybucji energii elektrycznej. Spółka posiada koncesję na dystrybucję i koncesję na obrót energią elektryczną.

W związku z dynamicznym rozwojem gałęzi handlowej, jak również potrzebą dywersyfikacji dostaw w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka zawiera transakcje dotyczące zarówno kupna, jak i sprzedaży energii elektrycznej z krajowymi i zagranicznymi przedsiębiorstwami obrotu działającymi na rynku hurtowym energii elektrycznej. Kontrahenci Spółki, jak również sama Spółka, nabywają przedmiotowe towary w celu dalszej odsprzedaży na podstawie dwustronnych umów, kontraktów terminowych lub w ramach obrotu na krajowej albo zagranicznych giełdach towarowych.

Z uwagi na fakt, że znaczącą część transakcji Spółka dokonuje z podmiotami, które posiadają siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium państw członkowskich UE innych niż Polska, otrzymuje faktury potwierdzające dokonanie takich transakcji w oparciu o przepisy art. 38 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.).

W oparciu o przedmiotowe dokumenty, Spółka dokonuje rozliczenia podatku VAT zgodnie z zasadą „odwrotnego obciążenia”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

W jakim okresie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w przypadku nabycia energii elektrycznej od kontrahenta posiadającego siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego, do którego zastosowanie znajduje przepis art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Obowiązek podatkowy dla zakupu energii elektrycznej od zagranicznego kontrahenta, dokonywanego w ramach „odwrotnego obciążenia”, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT powstanie w okresie:

1.  wystawienia przez kontrahenta zagranicznego dokumentu potwierdzającego sprzedaż wskazanych powyżej towarów, tj. faktury wystawionej zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie wystawcy faktury:
2.  upływu terminu płatności z tytułu przedmiotowej dostawy, jeżeli kontrahent zagraniczny nie udokumentował transakcji lub dokument potwierdzający taką transakcję został wystawiony po terminie płatności.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.) dalej „ustawy o VAT”, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.

Stosownie zaś do art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

W przypadku czynności, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, ustawodawca nie przewidział szczególnego momentu powstania obowiązku podatkowego. Powoduje to, że w tym przypadku zastosowanie znajdą przepisy szczególne odnoszące się do dostaw energii elektrycznej. Tym samym, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury dokumentującej dostawę energii. Na powstanie obowiązku podatkowego wg tych samych zasad dla dostaw energii dokonanej przez podmiot krajowy lub też przez podmiot posiadający siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego, do którego zastosowanie znajduje przepis art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, wskazuje zastrzeżenie w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT, które jednoznacznie wskazuje, że nie stosuje się tego przepisu do usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług. A zatem ma on zastosowanie do dostaw energii, niezależnie od podmiotu, który jest zobowiązany do rozliczenia podatku VAT należnego od takiej dostawy.

Oznacza to, że w przypadku gdy podatnik od wartości dodanej, niezwiązany brzmieniem art. 106i ustawy o VAT, wystawi dokument potwierdzający przedmiotową transakcję, to spowoduje to powstanie obowiązku podatkowego u nabywcy (w omawianym przypadku – Spółki).

Dodatkowo, z uwagi na brak możliwości zastosowania wobec kontrahenta, będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej, przepisu art. 106i ustawy o VAT, nie ma możliwości ustalenia, w jakim momencie podatnik ten powinien wystawić dokument potwierdzający sprzedaż energii na rzecz Spółki. W polskich przepisach brak jest bowiem terminu określającego moment wystawienia faktury przez podatnika od wartości dodanej, termin taki regulowany jest bowiem jedynie przez przepisy prawa właściwe dla dostawcy energii.

W omawianej sytuacji, nie będzie mieć zatem zastosowania termin wskazany art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT. Zastosowanie znajdzie natomiast przepis art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, zgodnie z którym, w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu (tu: polskie przepisy nie określają terminu dla transakcji, o których mowa we wniosku) - z chwilą upływu terminu płatności.

Wobec powyższego, w ocenie Spółki obowiązek podatkowy z tytułu dostawy energii elektrycznej, dla której podatnikiem jest nabywca, powstanie w okresie:

1.  wystawienia przez kontrahenta zagranicznego dokumentu potwierdzającego sprzedaż wskazanych powyżej towarów, tj. m.in. faktury wystawionej zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie wystawcy faktury:
2.  upływu terminu płatności z tytułu przedmiotowej dostawy, jeżeli kontrahent zagraniczny nie udokumentował transakcji lub dokument potwierdzający taką transakcję został wystawiony po terminie płatności.

Przykładowo:

Jeżeli zagraniczny kontrahent dokonujący sprzedaży energii elektrycznej na rzecz Spółki za okres od 1 do 31 stycznia 2016 r., wystawi zgodnie z przepisami właściwego państwa członkowskiego fakturę dokumentującą sprzedaż za ten okres w miesiącu lutym 2016 r., z terminem płatności na miesiąc kwiecień 2016 r., podczas gdy ta faktura wpłynie do Spółki w marcu 2016 r., to obowiązek podatkowy, w ocenie Spółki, powstanie w lutym 2016 r. Jeżeli jednak kontrahent nie wystawi faktury, o której mowa powyżej, lub wystawi ją w maju 2016 r., obowiązek podatkowy, z tytułu dostawy dla której podatnikiem jest nabywca, powstanie w kwietniu 2016 r.

Powyższe stanowisko jest zgodne z podejściem organów podatkowych prezentowanym np. w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w dniu 9 stycznia 2015 r., sygn. ITPP3/443-607a/14/MD.

Biorąc pod uwagę powyższe, obowiązek podatkowy dla Spółki dla zakupu energii elektrycznej od zagranicznego kontrahenta, dokonywanego w ramach „odwrotnego obciążenia”, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT powstanie w okresie:

1.  wystawienia przez kontrahenta zagranicznego dokumentu potwierdzającego sprzedaż wskazanych powyżej towarów, tj. faktury wystawionej zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie wystawcy faktury:
2.  upływu terminu płatności z tytułu przedmiotowej dostawy, jeżeli kontrahent zagraniczny nie udokumentował transakcji lub dokument potwierdzający taką transakcję został wystawiony po terminie płatności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2016, poz. 718, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną” (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.