Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.669.2025.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Zaliczenia wydatków do ulgi rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: niepełnosprawni-rehabilitacja niepełnosprawnych
ulga-ulga rehabilitacyjna
wydatek-wydatki na rehabilitację
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 6b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismami złożonymi 6 września 2025 r. i 3 października 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą posiadającą orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności,
    wydane na podstawie przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
    zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. W związku ze stanem zdrowia psychicznego oraz
    trudnościami w codziennym funkcjonowaniu, zarówno w życiu zawodowym, jak i
    społecznym, korzysta Pan regularnie z pomocy specjalistycznej w postaci porad
    psychologicznych oraz psychoterapii, prowadzonych przez wykwalifikowanych
    psychoterapeutów i psychologów. Posiada Pan zaświadczenie od lekarza psychiatry, który
    w sposób jednoznaczny stwierdził konieczność korzystania przez Pana z oddziaływań
    psychoterapeutycznych na stałej, regularnej podstawie, jako elementu procesu leczenia i
    wsparcia zdrowia psychicznego. Koszty tych świadczeń są dokumentowane imiennymi
    fakturami wystawionymi przez podmioty prowadzące działalność leczniczą w zakresie
    ochrony zdrowia psychicznego. Celem korzystania z psychoterapii i porad
    psychologicznych jest poprawa stanu zdrowia psychicznego, a także wsparcie
    samodzielnego i możliwie niezależnego funkcjonowania w środowisku społecznym i
    zawodowym.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6, ust. 7a pkt 1 i 2 oraz ust. 7b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.), może Pan
    odliczyć od dochodu wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne, w tym również związane z
    leczeniem i usprawnieniem funkcjonowania osoby niepełnosprawnej.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan dane dotyczące orzeczenia o niepełnosprawności:
    · organ orzekający: Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (...),
    · data wydania: 16 maja 2025 r.,
    · data powstania niepełnosprawności: od urodzenia,
    · symbol niepełnosprawności: (choroby układu trawiennego),
    · stopień: umiarkowany,
    · okres obowiązywania: do 31 maja 2028 r.
    Z uzupełnia wniosku wynika, że z porad psychologicznych i psychoterapeutycznych
    korzystał Pan od czerwca 2025 r., tj. w okresie obowiązywania wydanego Panu orzeczenia
    o stopniu niepełnosprawności.
    Korzysta Pan z usług psychoterapeutycznych świadczonych przez podmioty prowadzące
    zarejestrowaną działalność gospodarczą w zakresie ochrony zdrowia psychicznego, w
    szczególności:
    · Centrum Psychoterapii i Edukacji (...),
    · Pracownia Psychologiczna (...).
    Wniosek obejmuje okres od czerwca 2025 r. i dotyczy całego procesu
    psychoterapeutycznego, który ma charakter długotrwały, potencjalnie wieloletni, a tym
    samym odnosi się również do kolejnych lat podatkowych.
    Pana źródłem dochodów w okresie objętym wnioskiem jest wynagrodzenie uzyskiwane z
    tytułu umowy o pracę.
    Wydatki ponoszone na psychoterapię nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów, nie były odliczone od dochodu ani przychodu oraz nie zostały Panu w żadnej
    formie zwrócone. Finansuje je Pan wyłącznie ze środków własnych.
    Wydatki ponoszone na psychoterapię nie były finansowane ani dofinansowane ze
    środków PFRON, NFZ, ZFRON, ZFŚS, ani żadnych innych funduszy publicznych lub
    prywatnych.
    Na pytanie Organu o treści: „czy posiada Pan stosowne zaświadczenie wydane przez
    lekarza specjalistę potwierdzające, że porady psychologiczne i psychoterapeutyczne są dla
    Pana niezbędne w rehabilitacji, stosownie do potrzeb wynikających z Pana

    niepełnosprawności?” wskazał Pan, że do uzupełnienia wniosku załączył zaświadczenie
    wystawione przez lek. (...), specjalistę psychiatrę, Poradnia Psychiatryczna (...), z 25
    czerwca 2025 r., w którym jednoznacznie stwierdzono, że w obecnym stanie zdrowia
    psychicznego bezwzględnie wymaga Pan regularnych oddziaływań
    psychoterapeutycznych. Dokument ten potwierdza medyczną zasadność i niezbędność
    kontynuowania psychoterapii w ramach procesu rehabilitacji zdrowotnej.
    Z treści posiadanych przez Pana faktur jednoznacznie wynika, iż nabyte usługi miały
    charakter rehabilitacyjny/leczniczo-rehabilitacyjny - zostały opisane jako „usługa
    psychologiczna” bądź „psychoterapia - leczenie zdrowotne”.
    Na pytanie Organu o treści: „czy zaświadczenie lekarskie, które Pan posiada, dotyczy
    zarówno korzystania przez Pana z psychoterapii jaki i porad psychologicznych?” wskazał
    Pan, że zaświadczenie psychiatryczne wskazujące na konieczność „regularnych
    oddziaływań psychoterapeutycznych” należy rozumieć w ten sposób, iż obejmuje ono
    zarówno psychoterapię, jak i porady psychologiczne. Oba rodzaje usług stanowią
    integralną część zaleconego procesu rehabilitacji zdrowia psychicznego.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, ponoszone przez Pana koszty psychoterapii
    oraz porad psychologicznych, których konieczność została potwierdzona przez lekarza
    psychiatrę, mogą zostać uznane za wydatki na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art.
    26 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 7a pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i
    tym samym podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, wydatki ponoszone na psychoterapię i porady psychologiczne mogą być
    odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz art. 26
    ust. 7a pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wydatki na cele
    rehabilitacyjne w postaci zabiegów i usług rehabilitacyjnych.
    Spełnia Pan wszystkie warunki przewidziane przepisami prawa:
      posiada Pan ważne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności,
      posiada Pan zaświadczenie lekarskie potwierdzające konieczność oddziaływań
      psychoterapeutycznych,
      usługi psychoterapeutyczne i psychologiczne mają charakter rehabilitacyjny i
      leczniczo-rehabilitacyjny,
      wydatki nie są finansowane ani dofinansowane ze środków publicznych czy funduszy
      pomocowych,
      są ponoszone wyłącznie z Pana własnych środków,
      faktury jednoznacznie wskazują na charakter usług terapeutycznych.
    Mając powyższe na uwadze, wnosi Pan o uwzględnienie przedstawionego stanowiska i
    dalsze procedowanie Pana wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24

      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania
    tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.
    Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
      2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;
      2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r.
      poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym
      zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych
      majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
      3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;
      5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
      6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
      opiekuńczym;
      6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
      6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
      7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji
      zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;

      10) opłacenie tłumacza języka migowego;
      11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
      12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie
      poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista
      stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
      13) odpłatny przewóz:
      a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione
      w lit. a;
      14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność)
      osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
      niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia -
      w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
      15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie
      rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie
      rehabilitacji leczniczej.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 przywołanej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Jak stanowi art. 26 ust. 7c ww. ustawy:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie
      organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
      ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez
      nie funkcji przewodnika;

      2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
      do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji
    podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data
    ustalenia niepełnosprawności.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy
    (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą
    sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek
    formie.
    Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że warunkiem odliczenia wydatków na cele
    rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy jest posiadanie
    przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy
    orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych
    przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności
    do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności
    osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie
    wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26
    ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona.
    Należy również pokreślić, że wszelkie zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady
    powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być

    interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wykluczone
    jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.
    W opisie sprawy przedstawionym we wniosku wskazał Pan, że jest Pan osobą posiadającą
    orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane 16 maja 2025 r. przez
    Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Pana niepełnosprawność
    istnieje od urodzenia i jej symbol to: (choroby układu trawiennego) i orzeczenie to
    obowiązuje do 31 maja 2028 r. W związku ze stanem zdrowia psychicznego oraz
    trudnościami w codziennym funkcjonowaniu, zarówno w życiu zawodowym, jak i
    społecznym, korzysta Pan regularnie z pomocy specjalistycznej w postaci porad
    psychologicznych oraz psychoterapii, prowadzonych przez wykwalifikowanych
    psychoterapeutów i psychologów. Z porad psychologicznych i psychoterapeutycznych
    korzystał Pan od czerwca 2025 r., tj. w okresie obowiązywania wydanego Panu orzeczenia
    o stopniu niepełnosprawności. Wniosek dotyczy całego procesu psychoterapeutycznego,
    który ma charakter długotrwały, potencjalnie wieloletni, a tym samym odnosi się również
    do kolejnych lat podatkowych. Koszty tych świadczeń są dokumentowane imiennymi
    fakturami wystawionymi przez podmioty prowadzące działalność leczniczą w zakresie
    ochrony zdrowia psychicznego. Celem korzystania z psychoterapii i porad
    psychologicznych jest poprawa stanu zdrowia psychicznego, a także wsparcie
    samodzielnego i możliwie niezależnego funkcjonowania w środowisku społecznym i
    zawodowym. Posiada Pan zaświadczenie od lekarza psychiatry, który w sposób
    jednoznaczny stwierdził konieczność korzystania przez Pana z oddziaływań
    psychoterapeutycznych na stałej, regularnej podstawie, jako elementu procesu leczenia i
    wsparcia zdrowia psychicznego. W treści zaświadczenia wystawionego przez lekarza
    psychiatrę jednoznacznie stwierdzono, że w obecnym stanie zdrowia psychicznego
    bezwzględnie wymaga Pan regularnych oddziaływań psychoterapeutycznych. Dokument
    ten potwierdza medyczną zasadność i niezbędność kontynuowania psychoterapii w
    ramach procesu rehabilitacji zdrowotnej. Zaświadczenie psychiatryczne wskazujące na
    konieczność „regularnych oddziaływań psychoterapeutycznych” należy rozumieć w ten
    sposób, że obejmuje ono zarówno psychoterapię, jak i porady psychologiczne. Oba
    rodzaje usług stanowią integralną część zaleconego procesu rehabilitacji zdrowia
    psychicznego. Z treści posiadanych przez Pana faktur jednoznacznie wynika, że nabyte
    usługi miały charakter rehabilitacyjny/leczniczo-rehabilitacyjny - zostały opisane jako
    „usługa psychologiczna” bądź „psychoterapia - leczenie zdrowotne”.
    Możliwość odliczenia przez Pana w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na
    psychoterapię i porady psychologiczne, należy w przedstawionym opisie sprawy odnieść
    do art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy wyjaśnić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem konieczne jest
    wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu
    rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów
    obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję
    mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym
    przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby), z kolei „rehabilitacja” jest to
    przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie
    odpowiednich zabiegów leczniczych, natomiast „rehabilitacja lecznicza” jest to połączenie
    leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne,
    wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
    Organ podatkowy nie jest właściwy merytorycznie do stwierdzania, czy dany zabieg można
    zakwalifikować do zabiegu rehabilitacyjnego lub leczniczo-rehabilitacyjnego,
    wprowadzono do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek
    przedłożenia przez podatnika dokumentu potwierdzającego zlecenie i odbycie
    niezbędnych zabiegów rehabilitacyjnych lub leczniczo-rehabilitacyjnych (stosownie do art.
    26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Rozstrzygnięcie, jakie

    zabiegi wchodzą w zakres zabiegów rehabilitacyjnych lub leczniczo-rehabilitacyjnych
    wykracza poza kompetencje organu podatkowego i należy do lekarza specjalisty.
    We wniosku wskazał Pan, że posiada Pan zaświadczenie od lekarza psychiatry, który w
    sposób jednoznaczny stwierdził konieczność korzystania przez Pana z oddziaływań
    psychoterapeutycznych na stałej, regularnej podstawie, jako elementu procesu leczenia i
    wsparcia zdrowia psychicznego. W treści zaświadczenia wystawionego przez lekarza
    psychiatrę jednoznacznie stwierdzono, że w obecnym stanie zdrowia psychicznego
    bezwzględnie wymaga Pan regularnych oddziaływań psychoterapeutycznych. Dokument
    ten potwierdza medyczną zasadność i niezbędność kontynuowania psychoterapii w
    ramach procesu rehabilitacji zdrowotnej. Zaświadczenie psychiatryczne wskazujące na
    konieczność „regularnych oddziaływań psychoterapeutycznych” należy rozumieć w ten
    sposób, że obejmuje ono zarówno psychoterapię, jak i porady psychologiczne.
    Zatem, przysługuje Panu prawo odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    wydatków poniesionych na zabiegi rehabilitacyjne (psychoterapię i porady
    psychologiczne), których - jak Pan wskazał - konieczność została potwierdzona w
    zaświadczeniu wydanym przez lekarza psychiatrę.
    Reasumując, wydatki Pana jako osoby niepełnosprawnej, na psychoterapie i porady
    psychologiczne (zabiegi rehabilitacyjne), wskazane w zaświadczeniu wydanym przez
    lekarza psychiatrę, uprawniają Pana do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej i ich odliczenia
    od podstawy opodatkowania na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a pkt 6b w zw. z ust.
    7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Będzie Panu przysługiwać
    także prawo do skorzystania z ww. ulgi rehabilitacyjnej w latach następnych, jeżeli nie
    zmieni się stan faktyczny sprawy oraz nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w
    tym zakresie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu zdarzenia, które nie
    były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Do wniosku załączył Pan dokumenty. Jednak w postępowaniu dotyczącym wydania
    interpretacji indywidualnej organ interpretacyjny nie prowadzi postępowania
    wyjaśniającego i nie analizuje dokumentów, ale opiera się jedynie na opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Podkreślić bowiem należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje

    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będzie różnił się od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.