Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-1094/11/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-01-04
Teza: Czy odsetki od kredytu hipotecznego płacone po przyjęciu nieruchomości od używania i wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych stanowią w pełnej wysokości koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; kredyt; odsetki; odsetki-odsetki od kredytu; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2011 r. (data wpływu 31 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jako przedsiębiorca będący osobą fizyczną jest wpisany do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Urząd Miasta. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł umowę o współpracę z przedsiębiorcą będącym osobą fizyczną dotyczącą ustalenia zasad współpracy i rozliczeń w zakresie inwestycji budowlanej polegającej na zabudowie nieruchomości – działki, przebudowie części budynku - obejmującej stan surowy zamknięty z instalacjami, oraz budowie parkingu przy nowopowstałym budynku wraz z drogą dojazdową. W ramach wskazanej umowy o współpracę zostały określone zasady podziału inwestycji i kosztów związanych z jej realizacją. Lokale w ww. nieruchomości zostały przeznaczone na wynajem. Wnioskodawca wskazuje, iż na realizację ww. inwestycji został zaciągnięty kredyt hipoteczny. Umowa została zawarta przez Wnioskodawcę oraz jego żonę jako małżonków pozostających we wspólności majątkowej. W umowie tej Wnioskodawca nie występuje jako przedsiębiorca i wg umowy kredyt nie jest przeznaczony na działalność gospodarczą – cel dowolny. Nie zmienia to faktu, iż środki z kredytu zostały wykorzystane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na realizację inwestycji budowlanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsetki od kredytu hipotecznego płacone po przyjęciu ww. nieruchomości od używania i wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych stanowią w pełnej wysokości koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z uregulowaniami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodu są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 22 ust. 1) z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Wobec powyższego, aby dany wydatek mógł być zaliczony do kosztów muszą być spełnione łącznie dwa warunki:

1.  wydatek musi być poniesiony w celu uzyskania przychodów,
2.  wydatek nie może być wyłączony z kosztów na postawie art. 23.

Wynajem lokali użytkowych znajdujących się w opisanej nieruchomości stanowi działanie mające na celu uzyskania przychodów, a więc koszt pozyskania środków na realizację opisanej inwestycji co do zasady stanowi koszt uzyskania przychodów, przepisy art. 23 nie wyłączają tego rodzaju kosztu. Ust. 1 pkt 8a powołanego art. 23 stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę kredytów i pożyczek z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek. Ponadto ust. 1 pkt 32 powołanego artykułu. wyklucza zaliczenie kosztów naliczonych lecz nie zapłaconych odsetek od kredytów. Zapłacone odsetki od kredytu stanowią koszty uzyskania przychodu. Nie ma znaczenia, że kredyt został zaciągnięty przez oboje małżonków, skoro inwestycja wykorzystywana jest wyłącznie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą przez jednego z małżonków. Przepisy podatkowe nie uzależniają zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od rodzaju kredytu i nazewnictwa stosowanego przez bank. Jeśli zatem osoba fizyczna zaciągnie kredyt (nawet ze współmałżonkiem) jako konsument, nie przedsiębiorca, ale środki z tego kredytu przeznaczy w całości na działalność gospodarczą to odsetki będą stanowić koszty uzyskania przychodu w pełnej wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:

*   pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
*   pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy, nie stanowią również kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). W świetle powyższego należy uznać, że dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 33 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Przepisy ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uzależniają możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, wydatków poniesionych na spłatę odsetek od pożyczek (kredytów) przeznaczonych na sfinansowanie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, od klasyfikacji czy nazwy kredytów stosowanych przez instytucje finansowe, jak również od rodzaju zaciągniętego kredytu.

Warunkiem uznania odsetek od kredytu za koszt uzyskania przychodów, jest ich zapłacenie oraz istnienie związku przyczynowo-skutkowego, o którym mowa w art. 22 ust. 1 tej ustawy między kredytem, a przychodem z działalności gospodarczej. Decydujące znaczenie dla ustalenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ma więc faktyczne przeznaczenie kredytu, a nie treść umowy kredytowej zawartej z bankiem. Istotne dla oceny, czy ponoszone wydatki spełniają kryterium związku z uzyskiwanym przychodem z działalności gospodarczej jest to, czy zapłacone zobowiązanie oraz towary zostały nabyte w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Oznacza to, że nie można odmówić prawa do zaliczenia w koszty zapłaconych odsetek od kredytu zaciągniętego na imię i nazwisko podatnika np. na cel konsumpcyjny, w sytuacji gdy wykaże on związek pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem (art. 22 ust. 1 ww. ustawy).

Z treści wniosku wynika, że środki z kredytu przeznaczył Pan na realizację inwestycji budowlanej polegającej na zabudowie działki, przebudowie części budynku oraz budowie parkingu przy nowopowstałym budynku wraz z drogą dojazdową. Inwestycja była prowadzona w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Skoro zatem zaciągnięty kredyt pozostaje w związku z uzyskiwanymi przez Pana z tego źródła przychodami, a odsetki od kredytu zostały faktycznie zapłacone i nie zwiększają kosztów inwestycji to odsetki od tego kredytu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Przy tym, bez znaczenia pozostaje fakt, iż uzyskany kredyt jest kredytem konsumpcyjnym, który otrzymał Pan wraz z żoną we wspólności majątkowej jako osoba fizyczna a nie podmiot gospodarczy.

Należy zaznaczyć, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Reasumując stwierdzić należy, iż w sytuacji opisanej we wniosku odsetki od zaciągniętego kredytu zapłacone po dniu przekazania środka trwałego do używania mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.