Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1145/13-4/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-02-25
Teza: Czy w związku z powyżej przedstawioną sytuacją sprzedaż działek budowlanych spowoduje obowiązek odprowadzenia podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: częstotliwość; działalność-działalność gospodarcza; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; rolnik; zamiar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku sygnowanym datą 8 listopada 2013 r. (data wpływu 27 listopada 2013 r.) uzupełnionym pismem z 22 stycznia 2014 r. (data wpływu 27 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów. Wniosek został uzupełniony 27 stycznia 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zainteresowana w dniu 27 lipca 2001 r. odziedziczyła od rodziców gospodarstwo rolne wraz z zabudowaniami o pow. 6,48 ha położone w miejscowości A.

Dnia 21 kwietnia 2007 r. Wnioskodawczyni wyszła za mąż i wraz z mężem prowadzą dwa gospodarstwa rolne. Mąż Zainteresowanej odziedziczył 30 kwietnia 2001 r. od swoich rodziców gospodarstwo rolne o pow. 6,15 ha. To gospodarstwo składa się z zabudowań i 5,09 ha gruntów w B., 0,56 ha w N. i 0,50 ha w C. Rok temu mąż Wnioskodawczyni sprzedał grunt w C. Obecnie posiada 5,65 ha i zabudowania, w których mieszkają jego emerytowani rodzice. Mąż od ślubu mieszka z Zainteresowaną i jej mamą na A. Mają dwójkę dzieci. Syn ma 6, a córka 5 lat. Oprócz prowadzenia obu gospodarstw, mąż Wnioskodawczyni od kilku lat pracuje w firmie hydraulicznej.

Z odziedziczonego gospodarstwa Zainteresowana zamierza wydzielić część gruntu o pow. około 1,7 ha (IV I V klasa) i podzielić go na działki z przeznaczeniem pod zabudowę. Grunty te nie są objęte planem zagospodarowania przestrzennego, ponieważ teren gminy. nie posiada takowego. Wnioskodawczyni ma zamiar wystąpić z wnioskiem do Burmistrza o ustalenie warunków zabudowy na interesującym ją terenie.

Zainteresowana sprzedaż działek ma zamiar prowadzić w sposób niezorganizowany, tzn. bez uzbrajania i ogradzania terenu (wzdłuż tego terenu przebiega magistrala wodna do innych wiosek), bez biura pośrednictwa, bez ogłoszeń i bilbordów reklamowych. Zdaniem Wnioskodawczyni, konieczne będzie jedynie wydzielenie działek i wytyczenie drogi dojazdowej. Środki uzyskane ze sprzedaży działek Zainteresowana spożytkuje na cele osobiste np: edukacja dzieci, przydomowa oczyszczalnia ścieków, nowy samochód osobowy, kostka brukowa koło domu. Obecnie Wnioskodawczyni z rodziną mieszka w budynku mieszkalno -inwentarskim nie wyklucza więc budowy domu mieszkalnego.

Posiadane przez Zainteresowaną i jej męża gospodarstwa rolne są małe, słabo zmechanizowane, położone w różnych miejscowościach. Nie zamierzają w nie inwestować, wręcz będą je z czasem ograniczać i likwidować. Wnioskodawczyni zajmuje się prowadzeniem domu, wychowaniem dzieci, opieką nad matką (71 lat) i prowadzeniem gospodarstwa.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana wskazała, że:

1.  posiada status rolnika ryczałtowego zwolnionego do podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług (nie prowadzi ksiąg rachunkowych),
2.  z nieruchomości otrzymanej w formie darowizny od rodziców dokonuje sprzedaży produktów rolnych, dostawę produktów rolnych (kupno małych cieląt ok 1-2 rocznie, a potem sprzedaż do punktu skupu żywca, kilka lat temu Wnioskodawczyni miała bardzo małą hodowlę trzody chlewnej ok. kilku sztuk rocznie. W obecnym roku może zakupi kilka sztuk),
3.  nie udostępnia przedmiotowej nieruchomości innym osobom. Budynki zamieszkują, a ziemię obrabiają - uprawiają,
4.  wcześniej Zainteresowana nie dokonywała sprzedaży gruntów (jej mąż tylko sprzedał część swego gruntu oddziedziczonego od swoich rodziców w miejscowości C. ponad rok temu),
5.  na chwilę obecną Wnioskodawczyni chce tylko podzielić ten grunt ok. 1,70 ha na działki budowlane i zacząć je sprzedawać. Trudno się teraz określić Zainteresowanej, czy w przyszłości nie sprzeda kolejnego gruntu, nie koniecznie na działki - może nie będzie mieć „na chleb” i będzie musieć (może kiedyś sprzeda część pola - gruntu ornego innemu rolnikowi), nie wie co będzie w przyszłości;
6.  nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży i wynajmu nieruchomości.

Środki uzyskane ze sprzedaży działek wykorzysta na cele osobiste, nauka dzieci, samochód, remont bądź budowa nowego domu. Zainteresowana nie będzie rozwijać gospodarstwa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z powyżej przedstawioną sytuacją sprzedaż działek budowlanych spowoduje obowiązek odprowadzenia podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż części gruntu wydzielonego z gospodarstwa rolnego, które nie zostało nabyte w celu dalszej odsprzedaży, nie jest działalnością gospodarczą. Sposób sprzedaży nie nosi znamion działalności gospodarczej. Przy sprzedaży nie zostaną podjęte działania „marketingowe” ułatwiające sprzedaż, a z uzyskanych środków nie nastąpi zakup innych gruntów do kolejnej sprzedaży.

Zainteresowana uważa, że ma tu miejsce zwykłe wykonywanie prawa własności (Dyrektywa RE 2006/112/WE art. 12 ust. 1). Podobne przypadki do jej rozpatrywane już były i wydane zostały wyroki. Oto kilka przykładów:

*   Wyrok S.A. w Poznaniu SA/Po 699/09 z dnia 26-11-2009;
*   Wyrok NSA z dnia 15-12-2011 r. I FSK 1695/11 i I FSK 1732/11;
*   Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 15-12-2011 r. połączone sprawy C-180/10 i C-181/10;
*   Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu ILPP4/443-477/12-2/EWW z dnia 11-01-2013 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 i ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L 347 s. 1 ze zm.) - „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. Natomiast „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Opodatkowaniu VAT podlega - na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE - odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.

I tak, jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tą rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Zgodnie z powyższym, sprzedaż własnego majątku, który nie został nabyty z przeznaczeniem do działalności handlowej, w stosunku do którego przed sprzedażą nie dokonywano żadnych czynności mających na celu podniesienie jego wartości handlowej, zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.

Takie stanowisko zajął również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, w którym stwierdził, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Przy spełnieniu powyższych warunków nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Według Trybunału: „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowana w 2001 r. odziedziczyła od rodziców gospodarstwo rolne wraz z zabudowaniami o pow. 6,48 ha położone w miejscowości A. W 2007 r. Wnioskodawczyni wyszła za mąż i wraz z mężem prowadzą dwa gospodarstwa rolne. Mąż Zainteresowanej odziedziczył w 2001 r. od swoich rodziców gospodarstwo rolne o pow. 6,15 ha. To gospodarstwo składa się z zabudowań i 5,09 ha gruntów w B., 0,56 ha w N. i 0,50 ha w C. Rok temu mąż Wnioskodawczyni sprzedał grunt w C. Obecnie posiada 5,65 ha i zabudowania, w których mieszkają jego emerytowani rodzice. Mąż od ślubu mieszka z Zainteresowaną i jej mamą na A. Mają dwójkę dzieci. Oprócz prowadzenia obu gospodarstw, mąż Wnioskodawczyni od kilku lat pracuje w firmie hydraulicznej. Z odziedziczonego gospodarstwa Zainteresowana zamierza wydzielić część gruntu o pow. około 1,7 ha (IV I V klasa) i podzielić go na działki z przeznaczeniem pod zabudowę. Grunty te nie są objęte planem zagospodarowania przestrzennego, ponieważ teren gminy nie posiada takowego. Wnioskodawczyni ma zamiar wystąpić z wnioskiem do Burmistrza o ustalenie warunków zabudowy na interesującym ją terenie. Zainteresowana ma zamiar prowadzić sprzedaż działek w sposób niezorganizowany, tzn. bez uzbrajania i ogradzania terenu (wzdłuż tego terenu przebiega magistrala wodna do innych wiosek), bez biura pośrednictwa, bez ogłoszeń i bilbordów reklamowych. Zdaniem Wnioskodawczyni, konieczne będzie jedynie wydzielenie działek i wytyczenie drogi dojazdowej. Środki uzyskane ze sprzedaży działek Zainteresowana spożytkuje na cele osobiste np: edukacja dzieci, przydomowa oczyszczalnia ścieków, nowy samochód osobowy, kostka brukowa koło domu, remont bądź budowa nowego domu (obecnie Wnioskodawczyni z rodziną mieszka w budynku mieszkalno-inwentarskim nie wyklucza więc budowy domu mieszkalnego). Zainteresowana nie będzie rozwijać gospodarstwa. Posiadane przez Zainteresowaną i jej męża gospodarstwa rolne są małe, słabo zmechanizowane, położone w różnych miejscowościach. Nie zamierzają w nie inwestować, wręcz będą je z czasem ograniczać i likwidować. Wnioskodawczyni zajmuje się prowadzeniem domu, wychowaniem dzieci, opieką nad matką i prowadzeniem gospodarstwa. Zainteresowana wskazała, że posiada status rolnika ryczałtowego zwolnionego do podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług (nie prowadzi ksiąg rachunkowych), z nieruchomości otrzymanej w formie darowizny od rodziców dokonuje sprzedaży produktów rolnych, dostawę produktów rolnych (kupno małych cieląt ok 1-2 rocznie, a potem sprzedaż do punktu skupu żywca, kilka lat temu Wnioskodawczyni miała bardzo małą hodowlę trzody chlewnej ok. kilku sztuk rocznie. W obecnym roku może zakupi kilka sztuk), nie udostępnia przedmiotowej nieruchomości innym osobom, budynki zamieszkują, a ziemię obrabiają - uprawiają. Wcześniej Zainteresowana nie dokonywała sprzedaży gruntów (jej mąż tylko sprzedał część swego gruntu oddziedziczonego od swoich rodziców w miejscowości C. ponad rok temu). Na chwilę obecną Wnioskodawczyni chce tylko podzielić grunt ok. 1,70 ha na działki budowlane i zacząć je sprzedawać. Zainteresowana nie wie, czy w przyszłości nie sprzeda kolejnego gruntu, nie koniecznie na działki. Nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży i wynajmu nieruchomości.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Zainteresowana będzie podejmowała działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie w celu dokonania sprzedaży działek wydzielonych z nieruchomości rolnej, Wnioskodawczyni nie będzie angażowała środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowca, tj. nie będzie wykazywała aktywności w przedmiocie zbycia wskazanych we wniosku nieruchomości porównywalnych do działań podmiotów zajmujących profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Wprawdzie jak wynika z wniosku Zainteresowana w celu dokonania sprzedaży działek musiała dokonać podziału nieruchomości otrzymanej w darowiźnie w 2001 r. jako gospodarstwo rolne, na mniejsze działki, które planuje sprzedać oraz, dla których Wnioskodawczyni wystąpi o ustalenie warunków zabudowy. Jednakże powyższe zdarzenia nie można uznać za środek zbliżony do tych jakie podejmują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami lecz za zwykły zarząd prywatną nieruchomością.

Także fakt, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, jako rolnik ryczałtowy, który dokonuje sprzedaży zwierząt hodowlanych, nie może przesądzać, iż sprzedaż opisanych we wniosku gruntów będzie dokonana w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej.

Wprawdzie sprzedaż gruntu stanowi czynność objętą regulacją art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, jednak celem obrotu (dostawy gruntu) nie jest wykonywanie działalności rolniczej.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawczyni planuje sprzedać nieruchomości niezabudowane, na których prowadzona jest działalność rolnicza. Ponadto, grunty będące przedmiotem sprzedaży nie były przez Zainteresowaną udostępniane innym osobom. Sprzedaż tych nieruchomości będzie dokonana z jej majątku prywatnego, gdyż otrzymane w darowiźnie grunty nie zostały nabyte w celu odsprzedaży. Pieniądze uzyskane z tej transakcji będą przeznaczone na cele osobiste (prywatne).

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni zbywając działki budowlane wydzielone z gospodarstwa rolnego, nie będzie dokonywała tego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Sprzedaż tych nieruchomości odbędzie się w ramach zbycia majątku osobistego, a więc w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Z wniosku nie wynika, aby w ramach tej czynności Wnioskodawczyni podejmowała szereg czynności typowych dla obrotu nieruchomościami angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców.

Reasumując, sprzedaż działek opisanych we wniosku wydzielonych z nieruchomości rolnych (gospodarstwa rolnego) przez osobę fizyczną z majątku osobistego nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, ponieważ Zainteresowana nie będzie działała w tym przypadku jako podatnik podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym sprzedaż przez Wnioskodawczynię działek z przeznaczeniem pod zabudowę nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wobec powyższego, udzielona interpretacja indywidualna jest wiążąca jedynie dla Zainteresowanej, a nie dla jej męża.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.