Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.535.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-06
Teza: Zwolnienie od podatku VAT usług organizacji kolonii/obozów
oraz półkolonii.
Słowa kluczowe: kolonie i obozy
opieka
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
półkolonie
wypoczynek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki nad
dziećmi i młodzieżą wykonywane w formach i na
zasadach określonych w przepisach: o pomocy
społecznej, o systemie oświaty oraz ustawy Prawo
oświatowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 24-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT usług organizacji kolonii/obozów i
    półkolonii (pytanie nr 1 wniosku). Uzupełnił go Pan pismem z 3 września 2025 r. (wpływ 4
    września 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Podatnik od 1 maja 2024 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, która
    polega na wypożyczaniu i dzierżawie sprzętu rekreacyjnego i sportowego i jest
    sklasyfikowana wg PKD kodem 77.21.Z. Pozostałe kody PKD to:
    79 12.Z Działalność organizatorów turystyki,
    79.90.Z Pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji oraz działalności z nią
    związane,
    81.21.Z Niespecjalistyczne sprzątanie budynków,
    81.30.Z Działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni,
    82.30.Z Działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów,
    85.51.Z Pozostałe formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych,
    85.59.D Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.
    93.19.Z Działalność sportowa, gdzie indziej niesklasyfikowana.
    Podatnik jest czynnym podatnikiem VAT
    Wnioskodawca m.in. organizuje kolonie i półkolonie dla dzieci w okresie wakacyjnym.
    1. Kolonie/obozy - dla dzieci w okresie wakacyjnym.
    Organizowane przez Wnioskodawcę kolonie są zgłaszane kuratorowi oświaty i ich
    realizacja podlegała nadzorowi i kontroli przez kuratorium. W czasie pobytu na kolonii
    dzieci pod nadzorem kadry opiekuńczej i wychowawczej Wnioskodawcy, realizują zajęcia
    sportowe i rekreacyjne połączone z wypoczynkiem.
    Organizowane przez Wnioskodawcę kolonie stanowią usługi w zakresie opieki nad dziećmi
    i młodzieżą wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie
    oświaty zgodnie z art. 92a ust 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. O systemie oświaty oraz
    rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie
    wypoczynku dzieci i młodzieży. Opiekunowie ponoszą koszt udziału dzieci w koloniach i
    półkoloniach organizowanych przez Wnioskodawcę. Odbiorcami świadczonych przez
    Wnioskodawcę usług są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.
    Kolonie odbywają się z noclegiem w wynajętej bazie.
    Wnioskodawca dokonuje zgłoszeń wypoczynku do bazy wypoczynku prowadzonej przez
    Ministerstwo Edukacji i Nauki. Zgłoszenie wypoczynku do bazy wypoczynku dokonywane
    jest najpóźniej na 21 dni przed terminem rozpoczęcia kolonii - każdy z turnusów jako
    osobne zgłoszenie.
    Wnioskodawca jest wpisany do Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i
    Przedsiębiorców Ułatwiających Nabywanie Powiązanych Usług Turystycznych

    prowadzonego przez Marszałka Województwa (...) pod nr wpisu do rejestru (...), nr
    ewidencyjny (...).
    Celem organizowanych przez Wnioskodawcę kolonii jest „wypoczynek organizowany dla
    dzieci i młodzieży w celach rekreacyjnych lub regeneracji sił fizycznych i psychicznych,
    połączony ze szkoleniem lub pogłębianiem wiedzy, rozwijaniem zainteresowań, uzdolnień
    lub kompetencji społecznych dzieci i młodzieży, trwający nieprzerwanie co najmniej 2 dni
    w czasie ferii letnich i zimowych oraz wiosennej i zimowej przerwy świątecznej, w kraju, w
    szczególności w formie kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu i biwaku” - art. 92a ustawy z
    dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
    Usługi nabywane od innych podmiotów dla bezpośredniej korzyści uczestników to w
    przypadku kolonii: śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja, bilety komunikacji, bilety
    wstępu do atrakcji (np. basen, kino, wystawa).
    Zakupione usługi (catering, transport, zakup biletów wstępu, wynajem pomieszczeń) są
    ściśle związane z organizacją kolonii.
    W ramach organizacji kolonii, Wnioskodawca zapewnia lokal, w którym odbywają się
    zajęcia, opiekę wychowawców, zajęcia wychowawcze i edukacyjne, sprzęt niezbędny do
    odbywania zajęć, organizuje wyżywienie, które nabywa od podmiotów zewnętrznych,
    organizuje atrakcje, które nabywa od podmiotów zewnętrznych, np. basen, kino, wystawa,
    dojazd na miejsce atrakcji (np. bilety komunikacji, wynajem autokaru). W trakcie tych
    atrakcji Wnioskodawca zapewnia opiekę nad uczestnikami.
    2. Półkolonie - dla dzieci w okresie wakacyjnym.
    Organizowane przez Wnioskodawcę półkolonie są zgłaszane kuratorowi oświaty i ich
    realizacja podlegała nadzorowi i kontroli przez kuratorium. W czasie pobytu na
    półkoloniach dzieci pod nadzorem kadry opiekuńczej i wychowawczej Wnioskodawcy,
    realizują zajęcia sportowe i rekreacyjne połączone z wypoczynkiem.
    Organizowane przez Wnioskodawcę półkolonie stanowią usługi w zakresie opieki nad
    dziećmi i młodzieżą wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o
    systemie oświaty zgodnie z art. 92a ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie
    oświaty oraz rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w
    sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży. Opiekunowie ponoszą koszt udziału dzieci w
    półkoloniach organizowanych przez Wnioskodawcę. Odbiorcami świadczonych przez
    Wnioskodawcę usług są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.
    Półkolonie odbywają się bez noclegów.
    Wnioskodawca dokonuje zgłoszeń wypoczynku do bazy wypoczynku prowadzonej przez
    Ministerstwo Edukacji i Nauki. Zgłoszenie wypoczynku do bazy wypoczynku dokonywane
    jest najpóźniej na 14 dni przed terminem rozpoczęcia kolonii - każdy z turnusów jako
    osobne zgłoszenie.
    Wnioskodawca jest wpisany do Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i
    Przedsiębiorców Ułatwiających Nabywanie Powiązanych Usług Turystycznych
    prowadzonego przez Marszałka Województwa (...) pod nr wpisu do rejestru (...), nr
    ewidencyjny (...).
    Celem organizowanych przez Wnioskodawcę półkolonii jest „wypoczynek organizowany
    dla dzieci i młodzieży w celach rekreacyjnych lub regeneracji sił fizycznych i psychicznych,
    połączony ze szkoleniem lub pogłębianiem wiedzy, rozwijaniem zainteresowań, uzdolnień
    lub kompetencji społecznych dzieci i młodzieży, trwający nieprzerwanie co najmniej 2 dni,
    w czasie ferii letnich i zimowych oraz wiosennej i zimowej przerwy świątecznej, w kraju, w
    szczególności w formie kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu i biwaku” - art. 92a ustawy z
    dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
    Usługi nabywane od innych podmiotów dla bezpośredniej korzyści uczestników to w
    przypadku półkolonii: obiad, podwieczorek, bilety komunikacji, bilety wstępu do atrakcji

    (np. basen, kino, wystawa). Zakupione usługi (catering, transport, zakup biletów wstępu,
    wynajem pomieszczeń) są ściśle związane z organizacją półkolonii.
    W ramach organizacji półkolonii, Wnioskodawca zapewnia lokal, w którym odbywają się
    zajęcia, opiekę wychowawców, zajęcia wychowawcze i edukacyjne, sprzęt niezbędny do
    odbywania zajęć, organizuje wyżywienie, które nabywa od podmiotów zewnętrznych,
    organizuje atrakcje, które nabywa od podmiotów zewnętrznych np. basen, kino, wystawa,
    dojazd na miejsce atrakcji (np. bilety komunikacji, wynajem autokaru). W trakcie tych
    atrakcji Wnioskodawca zapewnia opiekę nad uczestnikami.
    3. Eventy jedno i kilkudniowe.
    Wnioskodawca organizuje eventy dla osób indywidualnych polegające na organizacji:
        spływów kajakowych z obsługą, opieką i zabezpieczeniem podczas spływu;
        warsztatów twórczych;
        zawodów sportowych;
        zapewnia wyżywienie;
        wynajmuje miejsce i bazę do organizacji eventu;
        w przypadku eventów kilkudniowych wynajmuje miejsca noclegowe.
    Płatnikiem jest indywidualny odbiorca.
    4. Eventy jedno i kilkudniowe - dla firm.
    Wnioskodawca organizuje eventy dla firm polegające na organizacji:
        spływów kajakowych z obsługą, opieką i zabezpieczeniem podczas spływu;
        warsztatów twórczych;
        zawodów sportowych;
        zapewnia wyżywienie;
        wynajmuje miejsce i bazę do organizacji eventu;
        w przypadku eventów kilkudniowych wynajmuje miejsca noclegowe.
    Płatnikiem jest firma.
    5. Eventy dla dzieci i młodzieży podczas roku szkolnego.
    Wnioskodawca organizuje eventy dla dzieci i młodzieży uczęszczających do szkoły w
    ramach wycieczek szkolnych polegających na organizacji:
        zajęć kajakowych;
        zapewnienia opieki podczas całego pobytu;
        zapewnienie sprzętu;
        zapewnienie posiłków.
    Uczestnicy ponoszą indywidualny koszt uczestnictwa w evencie.
    6. Biwaki - dla dzieci i młodzieży podczas roku szkolnego.
    Wnioskodawca organizuje biwaki 2-3 dniowe dla dzieci i młodzieży uczęszczających do
    szkoły w ramach wycieczek szkolnych polegających na organizacji:
        zajęć kajakowych;
        zapewnienia opieki podczas całego pobytu;

        zapewnienie sprzętu;
        zapewnienie posiłków;
        zapewnienie noclegów.
    Uczestnicy ponoszą indywidualny koszt uczestnictwa w evencie.
    7. Półkolonie - dla dzieci w okresie wakacyjnym finansowane przez Centrum Usług
    Społecznych Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
    Organizowane przez Wnioskodawcę półkolonie są zgłaszane kuratorowi oświaty i ich
    realizacja podlegała nadzorowi i kontroli przez kuratorium. W czasie pobytu na
    półkoloniach dzieci pod nadzorem kadry opiekuńczej i wychowawczej Wnioskodawcy,
    realizują zajęcia sportowe i rekreacyjne połączone z wypoczynkiem.
    Organizowane przez Wnioskodawcę półkolonie stanowią usługi w zakresie opieki nad
    dziećmi i młodzieżą wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o
    systemie oświaty zgodnie z art. 92a ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie
    oświaty oraz rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w
    sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży.
    Opiekunowie nie ponoszą kosztu udziału dzieci w półkoloniach organizowanych przez
    Wnioskodawcę. Odbiorcami świadczonych przez Wnioskodawcę usług są osoby fizyczne
    nieprowadzące działalności gospodarczej.
    Półkolonie odbywają się bez noclegu.
    Wnioskodawca dokonuje zgłoszeń wypoczynku do bazy wypoczynku prowadzonej przez
    Ministerstwo Edukacji i Nauki. Zgłoszenie wypoczynku do bazy wypoczynku dokonywane
    jest najpóźniej na 14 dni przed terminem rozpoczęcia kolonii - każdy z turnusów jako
    osobne zgłoszenie.
    Wnioskodawca jest wpisany do Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i
    Przedsiębiorców Ułatwiających Nabywanie Powiązanych Usług Turystycznych
    prowadzonego przez Marszałka Województwa (...) pod nr wpisu do rejestru (...). nr
    ewidencyjny (...).
    Celem organizowanych przez Wnioskodawcę półkolonii jest „wypoczynek organizowany
    dla dzieci i młodzieży w celach rekreacyjnych lub regeneracji sił fizycznych i psychicznych,
    połączony ze szkoleniem lub pogłębianiem wiedzy, rozwijaniem zainteresowań, uzdolnień
    lub kompetencji społecznych dzieci i młodzieży, trwający nieprzerwanie co najmniej 2 dni,
    w czasie ferii letnich i zimowych oraz wiosennej i zimowej przerwy świątecznej, w kraju, w
    szczególności w formie kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu i biwaku” - art. 92a ustawy z
    dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
    Usługi nabywane od innych podmiotów dla bezpośredniej korzyści uczestników to w
    przypadku półkolonii: obiad, podwieczorek, bilety komunikacji, bilety wstępu do atrakcji
    (np. basen, kino, wystawa). Zakupione usługi (catering, transport, zakup biletów wstępu,
    wynajem pomieszczeń) są ściśle związane z organizacją półkolonii.
    W ramach organizacji półkolonii, Wnioskodawca zapewnia lokal, w którym odbywają się
    zajęcia, opiekę wychowawców, zajęcia wychowawcze i edukacyjne, sprzęt niezbędny do
    odbywania zajęć, organizuje wyżywienie, które nabywa od podmiotów zewnętrznych,
    organizuje atrakcje, które nabywa od podmiotów zewnętrznych np. basen, kino, wystawa,
    dojazd na miejsce atrakcji (np. bilety komunikacji, wynajem autokaru). W trakcie tych
    atrakcji Wnioskodawca zapewnia opiekę nad uczestnikami.
    8.Usługi rekreacyjne z biletami.
    Ta usługa rekreacyjna polega na sprzedaży biletów wejścia na zajęcia kajakowe połączone
    z ogniskiem z kiełbaskami. Klienci przyjeżdżają na zajęcia kajakowe i ognisko. Zajęcia
    prowadzone są przez instruktora kajakarstwa.

    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Celem świadczenia poszczególnych usług w ramach organizacji kolonii/obozów oraz
    półkolonii jest osiągnięcie przez Pana dodatkowego dochodu. Podmioty wykonujące
    podobne usługi na Pana terenie, to głównie stowarzyszenia, kluby sportowe, które
    korzystają ze zwolnienia od podatku.
    W zakresie organizacji kolonii i półkolonii dla dzieci i młodzieży - świadczone przez Pana
    firmę usługi organizacji półkolonii i kolonii w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą
    wykonywane są w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty. W
    czasie trwania półkolonii oraz kolonii zapewnia Pan wykwalifikowaną kadrę do opieki nad
    uczestnikami. Półkolonie oraz kolonie wykonuje Pan w formach i na zasadach określonych
    w przepisach o systemie oświaty oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w
    sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży. Wszystkie kolonie i półkolonie zgłaszane są
    kuratorowi oświaty i ich realizacja podlega nadzorowi i kontroli przez kuratorium.
    W zakresie usług zajęć wychowawczych i edukacyjnych świadczy Pan jako firma wpisana
    do Rejestru Organizatorów Turystyki - nr wpisu do rejestru 453 z 4 kwietnia 2023 r.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że organizowane przez podatnika kolonie
    /obozy, półkolonie oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami
    związane korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a
    ustawy o VAT? (stan faktyczny punkt nr 1, 2 i 7).
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w piśmie uzupełniającym)
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w
    przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, organizowane przez Wnioskodawcę
    półkolonie oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o
    VAT.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług: stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku
    usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów i świadczenie
    usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane: w formach i na zasadach określonych
    w przepisach o pomocy społecznej, w przepisach o systemie oświaty oraz w przepisach
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 900, 1672, 1718 i
    2005), przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie ww. przepisów istotne jest
    spełnienie zawartych w tych przepisach warunków. Zwrócić należy uwagę, że powyższe
    uregulowania odsyłają bezpośrednio do przepisów o systemie oświaty.
    Zgodnie z zapisami ustawy o systemie oświaty, ilekroć jest mowa o wypoczynku należy,
    przez to rozumieć wypoczynek organizowany dla dzieci i młodzieży w celach rekreacyjnych
    lub regeneracji sił fizycznych i psychicznych, połączony ze szkoleniem lub pogłębianiem
    wiedzy, rozwijaniem zainteresowań, uzdolnień lub kompetencji społecznych dzieci i
    młodzieży, trwający nieprzerwanie co najmniej 2 dni, w czasie ferii letnich i zimowych oraz
    wiosennej i zimowej przerwy świątecznej, w kraju lub za granicą, w szczególności w formie
    kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu i biwaku.
    Stosownie do art. 92c ust. 1 ustawy o systemie oświaty, organizatorami wypoczynku mogą
    być: szkoły i placówki, przedsiębiorcy wpisani do rejestru organizatorów turystyki i
    przedsiębiorców ułatwiających nabywanie powiązanych usług turystycznych, o którym
    mowa w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i
    powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2211); osoby fizyczne, osoby
    prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, inne niż

    wymienione w pkt 1 i 2, organizujące wypoczynek w celu: niezarobkowym albo
    zarobkowym, jeżeli organizowany wypoczynek nie stanowi imprezy turystycznej, o której
    mowa w art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i
    powiązanych usługach turystycznych.
    Zgodnie z art. 92c ust. 2, organizator wypoczynku zapewnia: bezpieczne i higieniczne
    warunki wypoczynku, w szczególności organizuje wypoczynek w obiekcie lub na terenie
    spełniającym wymagania ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz warunki
    higieniczno-sanitarne, określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, ochronie
    środowiska i Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a w przypadku wypoczynku z udziałem
    dzieci i młodzieży niepełnosprawnej - organizuje wypoczynek w obiekcie lub na terenie
    dostosowanym do potrzeb wynikających z rodzaju niepełnosprawności uczestników
    wypoczynku; kadrę wypoczynku, którą stanowią: kierownik wypoczynku i wychowawcy
    wypoczynku spełniający warunki, o których mowa w art 92p ust. 1-6: liczba wychowawców
    wypoczynku jest odpowiednia do liczby uczestników wypoczynku, w zależności od
    programu wypoczynku i realizowanych zajęć - trenerzy i instruktorzy sportu, rekreacji,
    animacji kulturalno-oświatowej, lektorzy języka i inne osoby prowadzące zajęcia podczas
    wypoczynku, które spełniają następujące warunki: mają ukończone 18 lat, posiadają co
    najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe oraz posiadają wiedzę,
    doświadczenie i umiejętności niezbędne do realizowanych zajęć; dostęp do opieki
    medycznej; program wypoczynku i zajęcia dostosowane do wieku, zainteresowań i
    potrzeb uczestników, ich stanu zdrowia, sprawności fizycznej i umiejętności; żywienie
    zgodne z zasadami higieny żywienia określonymi w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o
    bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r. poz. 1448); bezpieczne korzystanie z
    wyznaczonego obszaru wodnego zgodnie z ustawą z dnia 18 sierpnia 2011 r. o
    bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 714);
    bezpieczne przebywanie w górach oraz na zorganizowanych terenach narciarskich
    zgodnie z ustawą z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach i na
    zorganizowanych terenach narciarskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 1154).
    Ww. ustawa nie określa żadnych szczególnych wymagań co do formy prawnej ani też
    warunków organizacyjno-finansowych, które powinien spełnić organizator. Ustala się
    jedynie wymagania dotyczące samych form wypoczynku: obowiązkiem organizatorów jest
    zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków wypoczynku i właściwej opieki
    wychowawczej, a także zatrudnienie odpowiednio przygotowanej kadry pedagogicznej.
    W myśl art. 92d ust. 1 ustawy o systemie oświaty, organizator wypoczynku jest
    obowiązany zgłosić kuratorowi oświaty właściwemu ze względu na siedzibę lub miejsce
    zamieszkania organizatora wypoczynku zamiar zorganizowania wypoczynku, z
    zastrzeżeniem art. 92e ust. 1.
    Wnioskodawca w okresie wakacyjnym oraz w ferii organizuje wypoczynek dla dzieci
    powiązany z zajęciami sportowymi – półkolonie. Organizowane półkolonie zgłaszane są w
    ustawowych terminach właściwemu kuratorium oświaty według procedury określonej
    przez przepisy ustawy o systemie oświaty oraz rozporządzenia Ministra Edukacji
    Narodowej w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży.
    Wypoczynek organizowany jest z zachowaniem wszelkich wytycznych i wymogów
    określonych przepisami prawa o systemie oświaty i podlega nadzorowi kuratora oświaty,
    w czasie trwania imprez zapewnia opiekę nad dziećmi, wyżywienie oraz zajęcia sportowe.
    W trakcie trwania turnusu, w określonych godzinach dziennych dzieci przebywają pod
    opieką wychowawców i realizują plan półkolonii.
    Analizując powołane wyżej regulacje prawne należy zauważyć, że zwolnienie od podatku
    VAT, określone w art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o VAT, ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy, zatem warunkiem jego zastosowania jest to, aby dany podmiot wykonywał
    usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą w formach i na zasadach określonych w
    odpowiednich przepisach, tj. w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach o
    systemie oświaty.

    Zdaniem Wnioskodawcy, półkolonie obejmują swym zakresem usługę w zakresie opieki.
    Ponadto Wnioskodawca spełnia wymagania przewidziane w ww. rozporządzeniu Ministra
    Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży w
    zakresie form i zasad tego wypoczynku, gdyż organizowane półkolonie podlegają
    nadzorowi kuratora oświaty. Wnioskodawca organizuje półkolonie z zachowaniem
    wszelkich wymagań określonych przez przepisy prawa o systemie oświaty.
    Zatem świadczone przez Wnioskodawcę usługi organizacji półkolonii dla dzieci, których
    głównym celem jest opieka nad uczestnikami, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT.
    Z treści powyższego przepisu wynika także, że zakresem określonego w nim zwolnienia
    jest objęta nie tylko opieka nad dziećmi, ale również dostawa towarów i świadczenie usług
    ściśle z tymi usługami związanych - pod warunkiem jednak, że są one niezbędne do
    wykonania usługi podstawowej i ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego
    dochodu przez Wnioskodawcę, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności, w
    stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Z okoliczności sprawy wynika, że usługi te stanowią usługę kompleksową i obejmują
    opiekę nad dziećmi, wyżywienie i zajęcia sportowe. Zakupione usługi (catering, transport,
    zakup biletów wstępu czy wynajem pomieszczeń) są ściśle związane z organizacją
    półkolonii/kolonii/obozów i służą finalnie do świadczenia przez Wnioskodawcę usługi
    własnej. Usługi dodatkowe stanowią elementy składowe świadczonej przez Wnioskodawcę
    usługi całościowej w zakresie organizacji półkolonii i ich zakup jest niezbędny do jej
    realizacji. Ponadto zakupione usługi dodatkowe nie stanowią usług, z których
    Wnioskodawca osiąga dodatkowy dochód oraz Wnioskodawca nie wykonuje tych usług
    jako działanie konkurencyjne w stosunku do podmiotów niekorzystających ze zwolnienia
    od podatku VAT.
    Prawidłowe jest stanowisko, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym,
    organizowane przez Pana kolonie oraz obozy korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT. Zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w
    przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
        prawidłowe - w części dotyczącej zwolnienia od podatku VAT organizacji półkolonii;
        nieprawidłowe – w części dotyczącej zwolnienia od podatku VAT organizacji kolonii
        /obozów.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7.

    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zwolnienie od podatku jako odstępstwo od
    zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych
    wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę
      towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane:
      a) w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej, w
        przepisach o systemie oświaty oraz w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r.
        - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 737, z późn. zm.),
      b) przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.
    Zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie
      mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1
        pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    W świetle ww. przepisu art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy należy stwierdzić, że jeżeli świadczone
    usługi będą stanowiły usługi opieki nad dziećmi i młodzieżą i opieka ta sprawowana
    będzie w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej, o
    systemie oświaty oraz w przepisach ustawy Prawo oświatowe, to usługi opieki będą objęte
    zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisów istotne jest
    spełnienie zawartych w tych przepisach warunków. Zwrócić należy uwagę, że powyższe
    uregulowania odsyłają bezpośrednio do przepisów o systemie oświaty.
    Zgodnie z art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 881 ze zm.):
      Ilekroć w art. 92b-92t i art. 96a jest mowa o wypoczynku, należy przez to rozumieć
      wypoczynek organizowany dla dzieci i młodzieży w celach rekreacyjnych lub
      regeneracji sił fizycznych i psychicznych, połączony ze szkoleniem lub pogłębianiem
      wiedzy, rozwijaniem zainteresowań, uzdolnień lub kompetencji społecznych dzieci i
      młodzieży, trwający nieprzerwanie co najmniej 2 dni, w czasie ferii letnich i zimowych
      oraz wiosennej i zimowej przerwy świątecznej, w kraju lub za granicą, w szczególności
      w formie kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu i biwaku..
    Stosownie do art. 92c ust. 1 ustawy o systemie oświaty:
      Organizatorami wypoczynku mogą być:
      1) szkoły i placówki;
      2) przedsiębiorcy wpisani do rejestru organizatorów turystyki i przedsiębiorców
        ułatwiających nabywanie powiązanych usług turystycznych, o którym mowa w art.
        22 ust. 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i
        powiązanych usługach turystycznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 2211);

      3) osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości
        prawnej, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, organizujące wypoczynek w celu:
      a) niezarobkowym albo
      b) zarobkowym, jeżeli organizowany wypoczynek nie stanowi imprezy turystycznej, o
        której mowa w art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach
        turystycznych i powiązanych usługach turystycznych.
    Zgodnie z art. 92c ust. 2 ustawy o systemie oświaty:
      Organizator wypoczynku zapewnia:
      1) bezpieczne i higieniczne warunki wypoczynku, w szczególności organizuje
        wypoczynek w obiekcie lub na terenie spełniającym wymagania ochrony
        przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz warunki higieniczno-sanitarne,
        określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, ochronie środowiska i
        Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a w przypadku wypoczynku z udziałem dzieci i
        młodzieży niepełnosprawnej - organizuje wypoczynek w obiekcie lub na terenie
        dostosowanym do potrzeb wynikających z rodzaju niepełnosprawności
        uczestników wypoczynku;
      2) kadrę wypoczynku, którą stanowią:
      a) kierownik wypoczynku i wychowawcy wypoczynku spełniający warunki, o których
        mowa w art. 92p ust. 1-6; liczba wychowawców wypoczynku jest odpowiednia do
        liczby uczestników wypoczynku,
      b) w zależności od programu wypoczynku i realizowanych zajęć - trenerzy i
        instruktorzy sportu, rekreacji, animacji kulturalno-oświatowej, lektorzy języka i inne
        osoby prowadzące zajęcia podczas wypoczynku, które spełniają następujące
        warunki:
      - mają ukończone 18 lat,
      - posiadają co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe,
      - posiadają wiedzę, doświadczenie i umiejętności niezbędne do realizowanych zajęć;
      3) dostęp do opieki medycznej:
      a) w ramach świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych na zasadach określonych w
        ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
        finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 146, z późn. zm.) lub
      b) na podstawie umowy zawartej z lekarzem, pielęgniarką lub ratownikiem
        medycznym;
      4) program wypoczynku i zajęcia dostosowane do wieku, zainteresowań i potrzeb
        uczestników, ich stanu zdrowia, sprawności fizycznej i umiejętności;
      5) żywienie zgodne z zasadami higieny żywienia określonymi w ustawie z dnia 25
        sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2023 r. poz. 1448);
      6) bezpieczne korzystanie z wyznaczonego obszaru wodnego zgodnie z ustawą z dnia
        18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych
        (Dz.U. z 2023 r. poz. 714);
      7) bezpieczne przebywanie w górach oraz na zorganizowanych terenach narciarskich
        zgodnie z ustawą z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie i ratownictwie w
        górach i na zorganizowanych terenach narciarskich (Dz.U. z 2023 r. poz. 1154).
    Należy w tym miejscu zauważyć, że ww. ustawa nie określa żadnych szczególnych
    wymagań co do formy prawnej, ani też warunków organizacyjno-finansowych, które
    powinien spełnić organizator. Ustala się jedynie wymagania dotyczące samych form
    wypoczynku: obowiązkiem organizatorów jest zapewnienie bezpiecznych i higienicznych

    warunków wypoczynku i właściwej opieki wychowawczej, a także zatrudnienie
    odpowiednio przygotowanej kadry pedagogicznej.
    W myśl art. 92d ust. 1 i ust. 2 ustawy o systemie oświaty:
      1. Organizator wypoczynku jest obowiązany zgłosić kuratorowi oświaty właściwemu ze
        względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania organizatora wypoczynku zamiar
        zorganizowania wypoczynku, z zastrzeżeniem art. 92e ust. 1.
      2. Organizator wypoczynku posiadający siedzibę lub miejsce zamieszkania poza
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgłasza zamiar zorganizowania wypoczynku
        kuratorowi oświaty właściwemu ze względu na lokalizację wypoczynku.
    W świetle art. 92t pkt 1 ustawy o systemie oświaty:
      Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia
      termin złożenia zgłoszenia wypoczynku, o którym mowa w art. 92d ust. 1, jego formę,
      dokumenty dołączane do zgłoszenia oraz wzór tego zgłoszenia, mając na uwadze
      potrzebę prawidłowego realizowania przez kuratora oświaty obowiązków związanych
      z umieszczeniem zgłoszenia wypoczynku w bazie wypoczynku.
    Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r.
    w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 452 ze zm.):
      Organizator wypoczynku zgłasza kuratorowi oświaty zamiar zorganizowania
      wypoczynku:
      1) w przypadku wypoczynku organizowanego w okresie ferii letnich oraz wiosennej
        przerwy świątecznej - od dnia 1 marca w roku szkolnym, w którym organizowany
        jest wypoczynek, jednak nie później niż na 21 dni przed terminem rozpoczęcia
        wypoczynku, a w przypadku organizowania półkolonii lub wypoczynku za granicą -
        nie później niż na 14 dni przed terminem rozpoczęcia wypoczynku;
      2) w przypadku wypoczynku organizowanego w okresie ferii zimowych oraz zimowej
        przerwy świątecznej - od dnia 1 października w roku szkolnym, w którym
        organizowany jest wypoczynek, jednak nie później niż na 21 dni przed terminem
        rozpoczęcia wypoczynku, a w przypadku organizowania półkolonii lub wypoczynku
        za granicą - nie później niż na 14 dni przed terminem rozpoczęcia wypoczynku.
    Natomiast w myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży:
      W przypadkach uzasadnionych względami społecznymi organizator wypoczynku może
      zgłosić kuratorowi oświaty zamiar zorganizowania wypoczynku po upływie terminu, o
      którym mowa w ust. 1, nie później jednak niż na 7 dni przed terminem rozpoczęcia
      wypoczynku.
    W opisie sprawy podał Pan informacje, z których wynika, że organizuje Pan m.in. kolonie
    /obozy dla dzieci w okresie wakacyjnym, półkolonie dla dzieci w okresie wakacyjnym oraz
    półkolonie dla dzieci w okresie wakacyjnym finansowane przez Centrum Usług
    Społecznych Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
    W zakresie kolonii/obozów dla dzieci w okresie wakacyjnym wskazał Pan, że:
        w czasie pobytu na kolonii dzieci pod nadzorem Pana kadry opiekuńczej i
        wychowawczej, realizują zajęcia sportowe i rekreacyjne połączone z wypoczynkiem;
        organizowane kolonie stanowią usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą
        wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie
        oświaty;
        kolonie odbywają się z noclegiem w wynajętej bazie;

        organizowane kolonie są zgłaszane kuratorowi oświaty i ich realizacja podlega
        nadzorowi i kontroli przez kuratorium;
        dokonuje Pan zgłoszeń wypoczynku do bazy wypoczynku prowadzonej przez
        Ministerstwo Edukacji i Nauki;
        jest Pan wpisany do Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i
        Przedsiębiorców Ułatwiających Nabywanie Powiązanych Usług Turystycznych;
        celem organizowanych kolonii jest „wypoczynek organizowany dla dzieci i
        młodzieży w celach rekreacyjnych lub regeneracji sił fizycznych i psychicznych,
        połączony ze szkoleniem lub pogłębianiem wiedzy, rozwijaniem zainteresowań,
        uzdolnień lub kompetencji społecznych dzieci i młodzieży, trwający nieprzerwanie
        co najmniej 2 dni w czasie ferii letnich i zimowych oraz wiosennej i zimowej przerwy
        świątecznej, w kraju, w szczególności w formie kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu
        i biwaku”;
        usługi nabywane od innych podmiotów dla bezpośredniej korzyści uczestników to
        w przypadku kolonii: śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja, bilety komunikacji,
        bilety wstępu do atrakcji (np. basen, kino, wystawa);
        zakupione usługi (catering, transport, zakup biletów wstępu, wynajem
        pomieszczeń) są ściśle związane z organizacją kolonii;
        w ramach organizacji kolonii, zapewnia Pan lokal, w którym odbywają się zajęcia,
        opiekę wychowawców, zajęcia wychowawcze i edukacyjne, sprzęt niezbędny do
        odbywania zajęć, organizuje wyżywienie, które nabywa od podmiotów
        zewnętrznych, organizuje atrakcje, które nabywa od podmiotów zewnętrznych np.
        basen, kino, wystawa, dojazd na miejsce atrakcji (np. bilety komunikacji, wynajem
        autokaru);
        w trakcie tych atrakcji zapewnia Pan opiekę nad uczestnikami.
    W zakresie półkolonii dla dzieci w okresie wakacyjnym w okresie wakacyjnym
    (finansowanych przez opiekunów oraz finansowanych przez CUS) wskazał Pan, że:
        w czasie pobytu na półkoloniach dzieci pod nadzorem Pana kadry opiekuńczej i
        wychowawczej, realizują zajęcia sportowe i rekreacyjne połączone z wypoczynkiem;
        organizowane półkolonie są zgłaszane kuratorowi oświaty i ich realizacja podlegała
        nadzorowi i kontroli przez kuratorium;
        organizowane półkolonie stanowią usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą
        wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie
        oświaty zgodnie z art. 92a ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie
        oświaty oraz rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r.
        w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży;
        dokonuje Pan zgłoszeń wypoczynku do bazy wypoczynku prowadzonej przez
        Ministerstwo Edukacji i Nauki;
        półkolonie odbywają się bez noclegów;
        celem organizowanych przez Wnioskodawcę półkolonii jest „wypoczynek
        organizowany dla dzieci i młodzieży w celach rekreacyjnych lub regeneracji sił

        fizycznych i psychicznych, połączony ze szkoleniem lub pogłębianiem wiedzy,
        rozwijaniem zainteresowań, uzdolnień lub kompetencji społecznych dzieci i
        młodzieży, trwający nieprzerwanie co najmniej 2 dni, w czasie ferii letnich i
        zimowych oraz wiosennej i zimowej przerwy świątecznej, w kraju, w szczególności
        w formie kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu i biwaku”;
        usługi nabywane od innych podmiotów dla bezpośredniej korzyści uczestników to
        w przypadku półkolonii: obiad, podwieczorek, bilety komunikacji, bilety wstępu do
        atrakcji (np. basen, kino, wystawa). Zakupione usługi (catering, transport, zakup
        biletów wstępu, wynajem pomieszczeń) są ściśle związane z organizacją półkolonii.
        w ramach organizacji półkolonii, zapewnia Pan lokal, w którym odbywają się zajęcia,
        opiekę wychowawców, zajęcia wychowawcze i edukacyjne, sprzęt niezbędny do
        odbywania zajęć, organizuje wyżywienie, które nabywa od podmiotów
        zewnętrznych, organizuje atrakcje, które nabywa od podmiotów zewnętrznych np.
        basen, kino, wystawa, dojazd na miejsce atrakcji (np. bilety komunikacji, wynajem
        autokaru);
        w trakcie tych atrakcji zapewnia Pan opiekę nad uczestnikami.
    Ponadto wskazał Pan, że w zakresie organizacji kolonii i półkolonii dla dzieci i młodzieży -
    świadczone przez Pana firmę usługi organizacji półkolonii i kolonii w zakresie opieki nad
    dziećmi i młodzieżą wykonywane są w formach i na zasadach określonych w przepisach o
    systemie oświaty. W czasie trwania półkolonii oraz kolonii zapewnia Pan wykwalifikowaną
    kadrę do opieki nad uczestnikami. Półkolonie oraz kolonie wykonuje Pan w formach i na
    zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty oraz rozporządzenia Ministra
    Edukacji Narodowej w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży. Wszystkie kolonie i
    półkolonie zgłaszane są kuratorowi oświaty i ich realizacja podlega nadzorowi i kontroli
    przez kuratorium.
    Pana wątpliwości dotyczą możliwości zwolnienia od podatku VAT usług organizacji kolonii
    /obozów oraz półkolonii.
    Usługi organizacji półkolonii należy odróżnić od usług organizacji kolonii, które - co do
    zasady - wiążą się z organizacją wyjazdu (podróży) i pobytu dzieci i młodzieży poza
    miejscem zamieszkania w celu wypoczynku, a tym samym mogą wpisywać się w zakres
    usług turystycznych, o których mowa w art. 119 ust. 1 ustawy o VAT.
    Organizacja kolonii wiąże się - co do zasady - z organizacją wyjazdu i pobytu dzieci i
    młodzieży poza miejscem zamieszkania, a celem takiego wyjazdu jest przede wszystkim
    ich wypoczynek. Stąd rozważenia wymaga czy tego typu wyjazd nie nabiera cech
    charakterystycznych dla usług turystycznych, o których mowa w art. 119 ust. 1 ustawy o
    VAT. Pod pojęciem „usług turystyki” należy bowiem rozumieć pewien zestaw (pakiet)
    usług, które w całości składają się na zaspokojenie kompleksowych potrzeb turysty
    (podróżnego). Celem takiego świadczenia (wyjazdu, w trakcie którego podatnik zapewnia
    dojazd i pobyt oraz realizację dodatkowych zajęć) jest wypoczynek dzieci i młodzieży, a nie
    tylko zapewnienie im opieki w trakcie tego wypoczynku. Z kolei podstawowym celem
    półkolonii jest opieka nad dziećmi i zorganizowanie (zapełnienie) im czasu w trakcie
    przebywania na półkoloniach. Usługi organizacji półkolonii nie przejawiają cech usług
    turystycznych, gdyż nie wiążą się z realizacją podróży.
    Odnosząc się do możliwości zwolnienia od podatku VAT usług organizacji kolonii/obozów
    należy wskazać, że w art. 119 ustawy zostały przewidziane szczególne zasady
    opodatkowania dla usług turystyki.
    Zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy:

      Podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży
      pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.
    W świetle art. 119 ust. 2 ustawy:
      Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą, którą ma
      zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z
      tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści
      turysty; przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące
      składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności transport, zakwaterowanie,
      wyżywienie, ubezpieczenie.
    Powyższe regulacje odnoszą się do usług, które w całości składają się na usługę
    turystyczną. Użyte w tym przepisie słowa „w szczególności” oznaczają, że jest to katalog
    otwarty. Konsekwentnie, inne usługi stanowiące składnik usługi turystycznej również
    powinny być uwzględnione. Czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę
    jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej
    potrzeby zamawiającego.
    Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług nie określa jednoznacznie, jakiego rodzaju
    usługi są usługami nabywanymi dla bezpośredniej korzyści, to na podstawie przepisu art.
    119 ust. 2 ustawy przyjąć należy, iż nabycie tych usług i towarów, które zaspokajają
    potrzeby i oczekiwania turysty w trakcie korzystania z usługi turystycznej, będzie w
    przypadku wykonywania usług turystyki stanowić element kalkulacyjny do określenia
    marży.
    W myśl art. 119 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki, w przypadku
      gdy podatnik działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny
      rachunek, przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla
      bezpośredniej korzyści turysty.
    Łączne spełnienie powyższych przesłanek przesądza o obligatoryjności zastosowania
    szczególnej procedury opodatkowania marżą usług turystyki.
    Według art. 119 ust. 3a ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 3, są obowiązani prowadzić ewidencję, o której
      mowa w art. 109 ust. 3, z uwzględnieniem kwot wydatkowanych na nabycie towarów i
      usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty oraz posiadać
      dokumenty, z których wynikają te kwoty.
    Przedmiotowa regulacja w sposób kategoryczny zobowiązuje podatników świadczących
    usługi turystyki do prowadzenia specyficznej dla tego rodzaju działalności ewidencji.
    Podstawowym obowiązkiem podatnika podatku od towarów i usług jest prawidłowe
    opodatkowanie wykonywanych czynności podlegających opodatkowaniu. Tak więc dla
    prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania usług turystycznych, opodatkowanych
    wg szczególnej procedury, określonej przepisem art. 119 ust. 1, konieczne jest
    prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 119 ust. 3a ustawy.
    Wskazać należy, że ustawa nie zawiera definicji „usług turystyki”. Nie zawiera także
    odesłań do definicji zawartych w innych aktach normatywnych. Definicji legalnej usług
    turystyki nie odnajdujemy również w innych ustawach podatkowych. Odnajdujemy ją
    natomiast w treści art. 307 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.) – poprzednio art. 26 ust. 2 zdanie pierwsze Szóstej Dyrektywy
    Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich,
    dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej:
    ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.). Stosownie do powołanego
    przepisu, transakcje dokonywane przez biura podróży w zakresie realizacji podróży

    uznawane są za pojedynczą usługę świadczoną przez biuro podróży na rzecz turysty.
    Odnosząc się do treści tekstu Dyrektywy w języku francuskim – „Les opérations effectuées
    par lagence de voyages pour la réalisation du voyage sont considérées comme une
    prestation de service unique de lagence de voyages au voyageur”, jak też w języku
    angielskim – „All transactions performed by the travel agent in respect of a journey shall
    be treated as a single service supplied by the travel agent to the traveller”, należy
    stwierdzić, że zdanie to powinno być przetłumaczone jako „Wszystkie transakcje
    dokonywane przez biura podróży w związku z realizacją podróży (imprezy turystycznej)
    uznawane są za jedną usługę świadczoną przez biuro podróży na rzecz podróżnego”.
    Należy zaznaczyć, że wprowadzenie Dyrektywy 2006/112/WE miało na celu m.in. jasne
    przedstawienie przepisów dyrektyw dotyczących podatku od wartości dodanej.
    Zgodnie z definicją Słownika języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa
    2005, str. 1052 „turystyka” to zorganizowane wyjazdy poza miejsce stałego zamieszkania
    na dłuższy lub krótszy pobyt, wędrówki po obcym terenie w celach krajoznawczych lub
    zdrowotnych.
    Definicję usług turystycznych odnajdujemy także w szeregu publikacji dotyczących
    turystyki. I tak, usługi turystyczne są to, podobnie jak inne usługi, wszelkie wymienne,
    zbywalne czynności, będące wynikiem pracy, związane bezpośrednio lub pośrednio z
    zaspokajaniem potrzeb przed i w czasie podróży oraz pobytu turystycznego, ale
    niesłużące bezpośrednio do wytwarzania przedmiotów (por. A. S. Kornak „Ekonomika
    turystyki” PWN, Warszawa 1979, s. 159).
    Inną definicję proponuje S. Wodejko, według którego do usług turystycznych należy
    zaliczyć wszelkiego rodzaju usługi, których świadczenie jest niezbędne dla turysty w celu
    umożliwienia dojazdu do miejsca występowania podstawowego dobra (lub dóbr)
    turystycznego, pobytu w tym miejscu oraz powrotu do stałego miejsca zamieszkania (S.
    Wodejko „Czynniki wpływające na rozwój turystyki międzynarodowej”, Ruch turystyczny –
    Monografie, Warszawa 1975, z. 15, s. 83).
    Pakietem usług nazywa się w turystyce zestaw usług turystycznych służących zaspokojeniu
    kompleksowych potrzeb. Pakiet usług bywa kombinacją dwóch (np. hotel i wyżywienie,
    przejazd i nocleg) lub więcej elementów oferowanych przez sprzedawcę jako jeden
    produkt po określonej cenie (por. J. Altkorn „Marketing w turystyce”, Warszawa 2002 r., s.
    99).
    Zatem usługa turystyki to kompleksowa usługa świadczona na rzecz turysty, która
    obejmuje swym zakresem cząstkowe usługi, bez których dana impreza turystyczna nie
    mogłaby się odbyć. Za usługi turystyki należy więc uznać zorganizowane lub indywidualne
    wyjazdy wypoczynkowe połączone z rekreacją i rozrywką (tzn. kompleksowym programem
    imprez).
    Z powyższego wynika, że usługi nabyte stanowią elementy składowe określonej usługi
    turystycznej.
    Biorąc pod uwagę przedstawione rozważania, stwierdzić należy, że procedura
    opodatkowania określona w art. 119 ustawy jest procedurą szczególną, przewidującą
    uregulowania specyficzne dla działalności turystycznej i stanowiąca odstępstwo od
    ogólnych zasad opodatkowania podatkiem VAT.
    Podkreślenia wymaga fakt, iż cytowane przepisy art. 119 ustawy są zbieżne z przepisami
    Dyrektywy. I tak, zgodnie z art. 306 Dyrektywy:
      Państwa członkowskie stosują procedurę szczególną VAT, do transakcji dokonywanych
      przez biura podróży, o ile biura te występują we własnym imieniu wobec nabywców
      oraz gdy wykorzystują one do realizacji podróży towary dostarczane i usługi
      świadczone przez innych podatników.
    Z brzmienia powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że dotyczy on świadczeń
    nabywanych od innych podatników.

    Zgodnie z art. 307 Dyrektywy:
      Transakcje dokonywane na warunkach przewidzianych w art. 306 Dyrektywy przez
      biura podróży w zakresie realizacji podróży uznawane są za pojedynczą usługę
      świadczoną przez biuro podróży na rzecz turysty (...).
    Z kolei, na mocy art. 308 Dyrektywy:
      W odniesieniu do pojedynczej usługi świadczonej przez biuro podróży, za podstawę
      opodatkowania i cenę z wyłączeniem VAT w rozumieniu art. 226 pkt 8 uznaje się
      marżę biura podróży, czyli różnicę między całkowitą kwotą, z wyłączeniem VAT, do
      zapłaty przez turystę a faktycznymi kosztami poniesionymi przez biuro podróży z
      tytułu dostaw towarów i usług świadczonych przez innych podatników, w przypadku
      gdy transakcje te służą bezpośredniej korzyści turysty.
    W tym miejscu warto przytoczyć wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 25 października
    2012 r. w sprawie C-557/11 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art.
    267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Naczelny Sąd
    Administracyjny (Polska). W pkt 19 tego wyroku Trybunał wskazał, że:
      Głównym celem wprowadzenia uregulowań składających się na szczególną procedurę
      opodatkowania podatkiem VAT biur podróży było uniknięcie trudności, jakie
      wynikałyby dla podmiotów gospodarczych ze stosowania ogólnych zasad dyrektywy o
      podatku VAT do transakcji obejmujących świadczenia nabywane od podmiotów
      trzecich (zob. podobnie wyrok z dnia 22 października 1998 r. w sprawach połączonych
      C-308/96 i C-94/97 Madgett i Baldwin, Rec. s. I 6229, pkt 33). Zastosowanie zasad
      ogólnych w odniesieniu do miejsca i podstawy opodatkowania oraz odliczenia
      podatku naliczonego powodowałoby bowiem praktyczne trudności dla
      przedsiębiorstw z powodu wielości i lokalizacji świadczonych usług, co mogłoby
      stanowić dla nich przeszkodę w prowadzeniu działalności (zob. wyrok z dnia 12
      listopada 1992 r. w sprawie C-163/91 Van Ginkel, Rec. s. I 5723, pkt 14).
    W cytowanym wyroku TSUE podkreślił, iż Trybunał już w przeszłości orzekł, że szczególna
    procedura opodatkowania biur podróży znajduje zastosowanie wyłącznie do świadczeń
    nabywanych od podmiotów trzecich. Ta sama linia rozumowania doprowadziła Trybunał
    do orzeczenia, że procedura ta nie dotyczy usług przewozu świadczonych bez
    pośredników, które podlegają przepisom ogólnym mającym zastosowanie do
    przedsiębiorstw transportowych (wyrok z dnia 27 października 1992 r. w sprawie C-74/91
    Komisja przeciwko Niemcom, Rec. s. I 5437, pkt 26). Trybunał wywiódł stąd, że w sytuacji
    gdy podmiot gospodarczy podlegający przepisom o szczególnej procedurze
    opodatkowania biur podróży świadczy za cenę ryczałtową usługi złożone w części z jego
    własnych usług, a w części ze świadczeń innych podatników, procedura szczególna
    znajduje zastosowanie tylko do świadczeń podmiotów trzecich (zob. podobnie ww. wyrok
    w sprawach połączonych Madgett i Baldwin, pkt 47).
    W tym też kontekście należy rozpatrywać pojęcie „pojedynczej usługi” zawarte w art. 307 i
    308 Dyrektywy. Pojęcie to obejmuje tylko świadczenia nabywane od innych podatników.
    Natomiast zasada dotycząca pojedynczej usługi znajduje zastosowanie w ramach
    ogólnych zasad opodatkowania podatkiem VAT i nie wpływa na interpretację tego pojęcia
    w ramach szczególnej procedury opodatkowania biur podróży.
    Należy również wskazać, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 13
    października 2005 r. (C-200/04, Finanzamt Heidelberg v. iSt internationale Sprach – und
    Studienreisen GmbH), badając zakres świadczenia usług turystycznych zwrócił uwagę, że
    definicji podróży nie można ograniczyć ze względu na jej cel. Usługa turystyczna może
    bowiem obejmować także wyjazd edukacyjny. W wyroku tym Trybunał stwierdził, że:
    Artykuł 26 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie
    harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa

    wymiaru podatku (Dz. U. L. 77/388/WE, obecnie art. 306 Dyrektywy Rady 2006/112/WE)
    należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie do podmiotu gospodarczego,
    który oferuje usługi takie jak programy „High School” i „College” polegające na organizacji
    wyjazdów językowych i studiów zagranicznych oraz który za zapłatą ceny ryczałtowej we
    własnym imieniu zapewnia swoim klientom pobyt za granicą przez okres od trzech do
    dziesięciu miesięcy i w tym celu powierza świadczenie usług innym podatnikom.
    W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Trybunał zwrócił uwagę, że nawet jeżeli usługa ma
    charakter edukacyjny, podróż może stanowić jej istotny i znaczący element. Tym bardziej,
    że pojęcia opisujące zwolnienia podatkowe należy interpretować ściśle.
    Jak wskazał również NSA w wyroku z 4 lutego 2016 r. sygn. akt I FSK 1768/14:
      Jeżeli Spółdzielnia w ramach świadczonej przez nią usługi zapewnia nie tylko dojazd,
      nocleg, wyżywienie, opiekę sprawowaną przez osoby spełniające wymagania
      określone przez Ministra Edukacji Narodowej, ale również usługi o charakterze
      rekreacyjnym i sportowym, między innymi naukę gry w tenisa, jeździectwa,
      żeglarstwa, tańca, windsurfingu, narciarstwa. Tego typu wyjazdy wykraczają poza
      zakres pojęcia sprawowania opieki i nabierają cech charakterystycznych dla usług
      turystycznych, o których jest mowa w art. 119 ust. 1 u.p.t.u.
    Zatem, usługa turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy, to świadczenie złożone, na
    które składa się szereg usług takich jak np. hotel, wyżywienie, transport, mających na celu
    zorganizowanie pobytu klientowi poza miejscem jego zamieszkania. Usługi te są tak ściśle
    powiązane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość (jedną
    usługę, jeden produkt). Wobec tego, aby daną usługę uznać za usługę turystyki, powinna
    ona być usługą składającą się z więcej niż jednego świadczenia, świadczący usługę musi
    działać na rzecz nabywcy we własnym imieniu i na własny rachunek, oraz przy
    świadczeniu usługi musi nabywać towary i usługi od innych podmiotów dla bezpośredniej
    korzyści turysty.
    W tym miejscu należy również wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług, jak
    również Dyrektywa 112 nie zawierają definicji pojęć „biuro podróży” oraz „organizator
    wycieczek turystycznych”. W sprawach połączonych C-308/96 i C-94/97 Commissioners of
    Customs and Excise v T.P. Madgett, R.M. Baldwin and The Howden Court Hotel Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) uznał, że specjalne zasady opodatkowania
    agentów turystycznych i biur podróży, określone w artykule 26 VI Dyrektywy 77/388, mają
    zastosowanie do podmiotów gospodarczych, nawet jeśli nie są one formalnie agentami
    turystycznymi ani biurami podróży, o ile organizują one wycieczki lub wyjazdy
    zorganizowane we własnym imieniu i powierzają innym podatnikom wykonanie usług
    związanych z tą działalnością. To stanowisko podtrzymano następnie w wyroku w sprawie
    C-200/04 ISt internationale Sprach und Studienreisen GmbH (pkt 22). Szeroka wykładnia
    art. 306 i n. dyrektywy 112 popierana jest także w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 4
    lutego 2016 r., I FSK 1768/14, a także wyrok WSA w Gliwicach z 28 marca 2011 r., III SA/Gl
    2746/10, CBOSA).
    Z powyższego orzecznictwa wynika, że procedura szczególna wynikająca z art. 119 ustawy
    ma zastosowanie nie tylko w stosunku do typowych biur podróży, ale także w stosunku do
    innych podmiotów, które dokonują podobnych czynności w ramach swojej działalności
    gospodarczej.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że w odniesieniu do usług organizacji przez Pana kolonii/obozów dla dzieci w
    okresie wakacyjnym, mamy do czynienia z czynnością złożoną, zawierającą elementy
    charakterystyczne dla usług turystycznych.
    Jak wskazano w powołanym art. 119 ust. 2 ustawy, przez usługi dla bezpośredniej korzyści
    turysty rozumie się usługi stanowiące składniki świadczonej usługi turystyki, a w
    szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie.

    W odniesieniu do powyższego zauważyć należy, że w zakresie organizacji kolonii/obozów
    działa Pan na rzecz uczestników we własnym imieniu i na własny rachunek oraz nabywa
    towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników. Nabywa
    Pan w szczególności: wynajem pomieszczeń (nocleg w wynajętej bazie), catering,
    transport, bilety komunikacji oraz bilety wstępu do atrakcji.
    Wymienione wyżej towary i usługi nabywane od innych podatników są ściśle związane z
    usługą organizacji wypoczynku dla dzieci. Usługi te są niezbędne do wykonania usługi
    podstawowej, jaką jest organizacja wypoczynku dla dzieci. Czynności wymienione w opisie
    sprawy stanowią usługę kompleksową w zakresie organizowania kolonii/obozów, w
    ramach których zapewniane są: lokal, opieka wychowawców, zajęcia wychowawcze i
    edukacyjne, sprzęt niezbędny do zajęć, wyżywienie, atrakcje, dojazd wynajem
    pomieszczeń (nocleg w wynajętej bazie), catering, transport, bilety komunikacji oraz bilety
    wstępu do atrakcji
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, w odniesieniu do organizowanych przez
    Pana usług wypoczynku w formie kolonii/obozów dla dzieci należy zauważyć, że zawierają
    one wszelkie cechy charakterystyczne dla usług turystycznych, dla których ustawa o
    podatku od towarów i usług określa szczególny sposób opodatkowania przewidziany w
    art. 119 ustawy.
    W związku z tym, że z opisu sprawy wynika, że świadczone przez Pana usługi
    organizowania wypoczynku w zakresie kolonii dla dzieci składają się również z usług
    nabywanych od innych podatników, dla bezpośredniej korzyści uczestników wypoczynku,
    zastosowanie znajdzie art. 119 ustawy. Zatem organizacja opisanych kolonii, w ramach
    których uczestnikom zapewnione są: lokal, opieka wychowawców, zajęcia wychowawcze i
    edukacyjne, sprzęt niezbędny do zajęć, wyżywienie, atrakcje, dojazd wynajem
    pomieszczeń (nocleg w wynajętej bazie), catering, transport, bilety komunikacji oraz bilety
    wstępu do atrakcji – jest świadczeniem złożonym, składającym się w przeważającej części z
    towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści uczestników, co w konsekwencji
    stanowi usługi turystyki opodatkowane według szczególnej procedury określonej w art.
    119 ustawy na zasadzie marży przy zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT.
    Jak wyżej wskazano, w przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystyki, oprócz usług
    nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, podatnik wykonuje
    we własnym zakresie część świadczeń w ramach tej usługi, zwanych dalej „usługami
    własnymi”, odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w
    odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.
    W celu określenia podstawy opodatkowania dla usług własnych stosuje się odpowiednio
    przepisy art. 29a ustawy.
    Należy podkreślić, że do towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty
    można zaliczyć jedynie takie towary i usługi, które nabywa Pan od innych podatników dla
    bezpośredniej korzyści turysty i nie stanowią one jednocześnie „środków” do
    wyświadczenia usługi własnej, która następnie staje się elementem kompleksowej usługi
    turystycznej.
    Natomiast wszelkie towary i usługi nabywane przez Pana dla wyświadczenia usługi
    własnej, stanowiącej następnie element usługi turystyki, należy uznać za wydatki
    dotyczące usług własnych.
    W przypadkach, o których mowa w ust. 5 – na podstawie art. 119 ust. 6 ustawy – podatnik
    obowiązany jest do wykazania w prowadzonej ewidencji, jaka część należności za usługę
    przypada na usługi nabyte od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, a
    jaka na usługi własne.
    W tym miejscu wskazać należy, że ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a
    ustawy korzystają świadczone usługi opieki, jeżeli stanowią usługi opieki nad dziećmi i
    młodzieżą i opieka ta sprawowana jest w formach i na zasadach określonych w przepisach
    o systemie oświaty,

    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że ze zwolnienia
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy korzysta jedynie świadczona przez
    Pana w ramach ww. usługi organizacji kolonii/obozów dla dzieci usługa w zakresie opieki
    nad dziećmi wykonywana w formach i na zasadach określonych w przepisach ustawy o
    systemie oświaty.
    W opisanym przykładzie celem kolonii/obozów dla dzieci jest wypoczynek dla dzieci, a nie
    tylko zapewnienie im opieki w trakcie tego wypoczynku. Zatem, pozostałe usługi
    realizowane w ramach organizacji kolonii, których – jak wskazano powyżej – zasadniczym
    celem jest wypoczynek dla dzieci, nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy. Do tych usług – jako usług turystyki –
    zastosowanie ma art. 119 ustawy i powinny być one rozliczane na zasadach w nim
    przewidzianych.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 24 lit. a ustawy, usług organizacji kolonii/obozów (część pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1) oceniłem całościowo jako nieprawidłowe.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą również zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy dla świadczonych usług organizacji półkolonii
    (usługi nr 2 i 7).
    Odnosząc się do organizowanych przez Pana półkolonii należy wskazać, że w kontekście
    powołanych przepisów prawa podatkowego, świadczone przez Pana usługi organizacji
    półkolonii obejmują swym zakresem usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą
    wykonywane w formach i na zasadach określonych w przepisach o systemie oświaty.
    Zatem korzysta Pan ze zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy
    w przypadku świadczenia tych usług.
    Ponadto z treści art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy wynika także, że zakresem określonego
    w nim zwolnienia jest objęta nie tylko opieka nad dziećmi i młodzieżą, ale również
    dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związanych – pod warunkiem
    jednak, że są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej i ich głównym celem nie
    jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez Pana, przez konkurencyjne wykonywanie
    tych czynności, w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Z opisu sprawy wynika, że usługi nabywane od innych podmiotów dla bezpośredniej
    korzyści uczestników to w przypadku półkolonii: obiad, podwieczorek, bilety komunikacji,
    bilety wstępu do atrakcji (np. basen, kino, wystawa). Zakupione usługi (catering, transport,
    zakup biletów wstępu, wynajem pomieszczeń) są ściśle związane z organizacją półkolonii.
    Ponadto, w uzupełnieniu opisu sprawy wskazał Pan, że celem świadczenia poszczególnych
    usług w ramach organizacji półkolonii jest osiągnięcie przez Pana dodatkowego dochodu.
    Podmioty wykonujące podobne usługi na Pana terenie, to głównie stowarzyszenia, kluby
    sportowe, które korzystają ze zwolnienia od podatku.
    Zatem, skoro podmioty wykonujące podobne usługi na Pana terenie, to głównie
    stowarzyszenia, kluby sportowe, które korzystają ze zwolnienia od podatku, to w tym
    konkretnym przypadku trudno jest uznać, że elementy składowe usługi polegającej na
    organizacji półkolonii są wykonywane w celu osiągnięcia przez Pana dodatkowego
    dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
    niekorzystających ze zwolnienia.
    Analiza powyższego prowadzi zatem do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie
    występują przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 17 ustawy, wyłączające zwolnienie od
    podatku i tym samym ww. świadczenia dodatkowe, które są zapewniane przez Pana w
    ramach organizacji półkolonii, również korzystają ze zwolnienia określonego w art. 43 ust.
    1 pkt 24 lit. a ustawy.
    Zatem świadczone przez Pana usługi opieki nad dziećmi w ramach organizacji półkolonii
    dla dzieci w okresie wakacyjnym w okresie wakacyjnym (finansowanych przez opiekunów

    oraz finansowanych przez CUS) korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy. Ponadto wykonywane przez Pana świadczenia dodatkowe, które
    są zapewniane w ramach organizacji półkolonii, również korzystają ze zwolnienia
    określonego w art. 43 ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy.
    Podsumowując, świadczone przez Pana usługi organizacji półkolonii (usługi 2 i 7)
    korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24
    lit. a ustawy.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    24 lit. a ustawy, usług organizacji półkolonii (część pytania oznaczonego we wniosku nr 1)
    oceniłem jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy wniosku wyłącznie w zakresie pytania nr 1. W pozostałym zakresie
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.