Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-811/13-4/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-10
Teza: Czy wstępne opłaty leasingowe mogą być zaliczone do kosztów podatkowych jednorazowo, z chwilą ich poniesienia?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing; leasing-opłata leasingowa; opłata-opłata wstępna
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2013 r. (data wpływu 7 października 2013 r.) uzupełnionym w dniu 30 grudnia 2013 r. (data wpływu do BKIP w Płocku 2 stycznia 2014 r.) na wezwanie z dnia 17 grudnia 2013 r. Nr IPPB3/423-811/13-2/KK o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z o.o. (zwana dalej „Spółką”) planuje zawarcie kilku umów leasingu operacyjnego samochodów, które będą wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z treścią planowanych, negocjowanych już umów, Spółka będzie zobowiązana do zapłaty jednorazowych opłat wstępnych (rzędu 10%-30% wartości przedmiotu leasingu), stanowiących pierwszą część wynagrodzenia dla Finansującego z tytułu nabycia oraz oddania do używania przedmiotu leasingu. Jednocześnie wydanie konkretnego przedmiotu leasingu nastąpi dopiero po zapłacie opłaty wstępnej.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała:

Wydatki związane z opłatami wstępnymi są ujmowane w księgach rachunkowych Spółki (księgowane) na podstawie wystawianych przez finansującego (leasingodawcę) faktur VAT, dokumentujących każdorazowo wniesienie przez Spółkę danej opłaty wstępnej. Spółka zalicza przedmiotowe opłaty do kosztów bilansowych jednorazowo, a tym samym wpływają one na wynik finansowy od razu w całości. Do kosztów (zarówno bilansowych, jak i podatkowych) nie jest przy tym zaliczany wykazany w przedmiotowych fakturach podatek VAT, w części podlegającej odliczeniu od podatku należnego, na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Spółka stoi na stanowisku, iż opłaty te mają charakter samoistnych płatności, o charakterze bezzwrotnym, warunkujących zawarcie poszczególnych umów leasingowych, dlatego też ich aktywowanie w bilansie i sukcesywne rozliczanie w czasie byłoby całkowicie bezzasadne i nie odzwierciadlałoby należycie właściwego charakteru tych operacji gospodarczych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wstępne opłaty leasingowe mogą być zaliczone do kosztów podatkowych jednorazowo, z chwilą ich poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy wstępne opłaty leasingowe mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo, już z chwilą ich poniesienia. Wydatki ponoszone z tytułu leasingu samochodu wykorzystywanego w działalności gospodarczej Spółki stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przez nią przychodami. Nie można ich bowiem bezpośrednio powiązać z konkretnymi, osiąganymi przez Spółkę przychodami, jak również wydatki te nie warunkują bezpośrednio konkretnych przychodów Spółki. Z powyższych względów, powinny być one uznane za koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Oznacza to zatem, że chcąc określić sposób rozliczenia wydatków Spółki z tytułu wstępnych opłat leasingowych, należy ustalić, czy dotyczą one okresu przekraczającego rok podatkowy.

Wstępne opłaty leasingowe mają charakter opłat samoistnych, bezzwrotnych, nieprzypisanych do poszczególnych rat leasingowych, natomiast ich poniesienie jest warunkiem koniecznym do realizacji umów leasingu. Opłaty te są wydatkami jednorazowymi, związanymi z zawarciem poszczególnych umów leasingu, a w konsekwencji i wydaniem przedmiotów leasingu, dlatego nie należy rozliczać ich w czasie, proporcjonalnie do okresu trwania umów leasingowych.

Analogiczna argumentacja została również zaprezentowana w wyrokach NSA: z dnia 19 marca 2010 r, sygn. akt II FSK 1731/08, z dnia 23 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 1733/08, z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. akt Ii FSK 1546/09, z dnia 26 stycznia 2011 r. sygn. akt II FSK 1646/09 oraz z dnia 17 maja 2011 r. sygn. akt II FSK 59/10. W przedmiotowych wyrokach stwierdzono, że dla potrzeb podatkowych wstępna opłata leasingowa powinna zostać rozliczona w kosztach uzyskania przychodów jednorazowo, bez konieczności rozliczania jej w czasie.

Opłatę taką wnosi leasingobiorca zanim leasing zostanie uruchomiony, dlatego to właśnie od wniesienia tej opłaty zależy, czy do leasingu w ogóle dojdzie. Według NSA, użyty w obu ustawach podatkowych zwrot „kosztów dotyczących okresu przekraczającego rok podatkowy” odnosi się do wydatków dotyczących świadczeń wykonywanych w kilku okresach. Nie ma natomiast zastosowania do wydatków związanych ze świadczeniami wykonanymi jednorazowo, lecz wykorzystywanymi lub odnoszącymi skutek przez dłuższy czas, do jakich zaliczyć należy opłatę wstępną.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała:

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (a do takich niewątpliwie zaliczają się przedmiotowe opłaty wstępne), są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jednocześnie — na podstawie art. 15 ust. 4e tejże ustawy — za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów (z pewnymi nieistotnymi w tym przypadku — zastrzeżeniami), uważa się ten dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury. Skoro więc przedmiotowe opłaty wstępne są ujmowane w kosztach bilansowych jednorazowo, to - zdaniem Spółki — analogicznie w tej samej dacie Spółka powinna je zaliczać równoległe w całości do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr z 2012 poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.