Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-2/4511-151/15/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-03
Teza: określenie źródła przychodu, do którego Wnioskodawca powinien zaliczyć dochód uzyskany z tytułu zwartych umów najmu, w przypadku gdy lokale znajdują się w nieruchomości, w której Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; lokal; najem
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 27 kwietnia 2015 r. (data otrzymania 5 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie określenia źródła przychodu, do którego Wnioskodawca powinien zaliczyć dochód uzyskany z tytułu zwartych umów najmu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej z podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie określenia źródła przychodu, do którego Wnioskodawca powinien zaliczyć dochód uzyskany z tytułu zwartych umów najmu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w 2014 r. w drodze dziedziczenia nabył udział w wysokości 1/6 własności nieruchomości zabudowanej. W wyniku tego samego zdarzenia udziały w tej samej wysokości nabyły matka i siostra Wnioskodawcy.

W stosunku do pozostałego udziału w wysokości ½ własności toczy się postępowanie sądowe w przedmiocie stwierdzenia zasiedzenia na rzecz Wnioskodawcy oraz jego matki i siostry. Opisana wyżej nieruchomość nie jest objęta jakimkolwiek podziałem (również quad usum). Cześć pomieszczeń wchodzących w skład tej nieruchomości jest przedmiotem umów najmu. Wnioskodawca oraz jego matka i siostra pobierają przychody z tytułu owych umów najmu a jednocześnie ponoszą wydatki związane z koniecznymi remontami nieruchomości, obejmującymi wszystkie pomieszczenia a także części wspólne.

Wyżej wymienione umowy najmu nie są zawierane w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawca wskazał dodatkowo, że zajmuje jeden z lokali wchodzących w skład ww. nieruchomości na własne potrzeby mieszkaniowe, natomiast w kolejnym prowadzi działalność gospodarczą (hostel).

Łączna powierzchnia (w metrach kwadratowych) pomieszczeń przeznaczonych na potrzeby mieszkaniowe Wnioskodawcy oraz działalność gospodarczą odpowiada w przybliżeniu ½ łącznej powierzchni nieruchomości.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowym rozwiązaniem będzie opodatkowanie przez Wnioskodawcę oraz odpowiednio jego matkę i siostrę całości otrzymywanych dochodów w przedmiotowej nieruchomości z tytułu najmu lokali w przedmiotowej nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze.

W opisanej sytuacji to Wnioskodawca (oraz jego matka i siostra) ponoszą wydatki remontowe oraz wydatki niezbędne związane z utrzymaniem całej nieruchomości, jak również otrzymują całość przychodów związanych z najmem lokali.

W związku z powyższym mają obowiązek opodatkować całość ewentualnego dochodu z tytułu najmu lokali.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie określenia źródła przychodu, do którego Wnioskodawca powinien zaliczyć dochód uzyskany z tytułu zwartych umów najmu. W zakresie określenia źródła przychodu, do którego matka oraz siostra Wnioskodawcy powinny zaliczyć dochód uzyskany z tytułu zwartych umów najmu została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) – przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Przepis art. 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyliczenie tytułów powstawania źródeł przychodów ma na celu pogrupowanie tych źródeł według podobnego charakteru, co następnie skutkuje zróżnicowanym traktowaniem tychże źródeł. Określenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak ustalenie sposobu opodatkowania przychodu, możliwości odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

I tak zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy – odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 6 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) – ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – o czym stanowi art. 2 ust. 1a tej ustawy.

Z powyższych regulacji prawnych wynika, że najem dla celów podatkowych może być traktowany jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu, ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w najem. Nie w każdym jednak przypadku podatnik może dokonać swobodnego wyboru sposobu opodatkowania przychodu.

Zauważyć należy, że w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z pozarolniczą działalnością gospodarczą lub najem jest przedmiotem tej działalności, to wówczas wynajmowanie lub wydzierżawianie nieruchomości traktowane jest jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest współwłaścicielem budynku (udziału 1/6) pozostali dwaj współwłaściciele również posiadają udziały po 1/6 w budynku, natomiast w stosunku do pozostałego udziału ½ toczy się postępowanie sądowe w przedmiocie stwierdzenia zasiedzenia za rzecz ww. współwłaścicieli (w tym Wnioskodawcy). W opisanym powyżej budynku znajduje się kilka lokali, które nie są prawnie wyodrębnione (jak wskazał Wnioskodawca ww. nieruchomość nie jest objęta jakimkolwiek podziałem, również quad usum). Jeden lokal Wnioskodawca wykorzystuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (hostel). Z kolei inny lokal Wnioskodawca wykorzystuje na własne cele mieszkaniowe natomiast pozostałe lokale wraz z dwoma innymi współwłaścicielami nieruchomości wynajmuje na podstawie zawartych z najemcami umów najmu. Przychody z zawartych umów najmu Wnioskodawca chce zaliczyć do przychodów z tytułu najmu.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa i przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że dla sposobu opodatkowania przez Wnioskodawcę przychodu z zawartych m.in. przez Wnioskodawcę umów najmu lokali do przychodów z tytułu najmu –na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – decydujące znaczenie ma fakt, że w budynku nie ma wyodrębnionych prawnie lokali. Innymi słowy w świetle prawa nie istnieje lokal, w którym Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (hostel), istnieje natomiast budynek, w którym Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą hostel. W rezultacie fakt wykorzystywania przez Wnioskodawcę w tym budynku pomieszczenia (pomieszczeń) w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej oznacza, że to budynek jest wykorzystywany na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. W końcu lokal, w którym Wnioskodawca prowadzi hotel w świetle prawa nie istnieje. Istnieje wyłącznie budynek. Wystarczy zatem wykazać związek składnika majątkowego z działalnością gospodarczą podatnika. W rozpatrywanej sprawie taki związek jest. Składnikiem majątku podatnika jest bowiem udział w prawie własności budynku (udział 1/6), a nie poszczególne lokale, a więc budynek jest związany z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, gdyż w tym samym budynku Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Skoro tak, to przychody uzyskiwane z najmu pomieszczeń znajdujących się w budynku będącym składnikiem majątku związanym z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, stanowią przychód z tej działalności, a to wyklucza możliwość ich opodatkowania przez Wnioskodawcę jako przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z tytułu najmu).

O takim rozstrzygnięciu sprawy przesądza przepis art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówiący wprost, że źródłem przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Brak wyodrębnienia lokali w budynku, w którym Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą oznacza, że cały budynek jest składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą, gdyż w budynku tym Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą.

Potwierdzeniem tego stanowiska jest także zapis art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Przepis ten również mówi o składniku majątku związanym z działalnością gospodarczą. Takim składnikiem majątku jest budynek gdzie jego część stanowią pomieszczenia wykorzystywane na prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej (hostelu).

Stanowisko Wnioskodawcy uznano zatem za nieprawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.