Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB2.4511.130.2016.2.ACz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-05-31
Teza: Czy w wyniku sprzedaży lokalu mieszkalnego, garażu i udziału w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla w 2016 r., czyli przed upływem pięciu lat od dnia nabycia, Wnioskodawczyni będzie mogła obliczyć dochód z tego zbycia zgodnie z art. 30e ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustalając koszt zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli kosztem nabycia będzie suma kwoty wynikającej z aktu notarialnego zakupu z dnia 7 marca 2011 r. i kwoty udokumentowanych nakładów?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; majątek-podział majątku; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; sprzedaż-sprzedaż majątku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2016 (data wpływu 15 lutego 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 maja 2016 r. (data wpływu 18 maja 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości (pytanie oznaczone nr 1) **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów, określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z powyższym, pismem z dnia 29 kwietnia 2016 r., Nr 1061-IPTPB2.4511.130.2016.1.ACz, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawczynię do usunięcia braków wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 29 kwietnia 2016 r. (skutecznie doręczono dnia 5 maja 2016 r.), zaś w dniu 18 maja 2016 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek (data nadania 12 maja 2016 r.).

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 7 marca 2011 r. Wnioskodawczyni zakupiła wraz z mężem na podstawie jednego aktu notarialnego lokal mieszkalny, garaż oraz udziały w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla na rynku pierwotnym (od developera), położone w …, za cenę wynoszącą łącznie 310 000 zł. W ww. akcie notarialnym będącym umową ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży oraz umową sprzedaży wskazano, że Wnioskodawczyni wraz z mężem zakupili lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej za cenę 299 534 zł 74 gr, lokal użytkowy (garaż) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej za cenę 4 465 zł 26 gr oraz udział w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla za cenę 6 000 zł. W momencie zakupu obowiązywał między Wnioskodawczynią i Jej mężem ustrój ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, a zapłata nastąpiła za pieniądze pochodzące z majątku wspólnego małżonków. W grudniu 2011 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem dokonali wydatków związanych z wykonaniem instalacji centralnego ogrzewania wraz z montażem kotła oraz z wykończeniem dotyczące lokalu mieszkalnego zakupionego w dniu 7 marca 2011 r. Zakres prac wykończeniowych obejmował prace związane z malowaniem ścian, sufitów, położeniem płytek w łazience, położeniem parkietów oraz montażem osprzętu instalacyjnego wraz z niezbędnymi materiałami budowlanymi potrzebnymi do wykonania ww. usług. Wydatki udokumentowane zostały fakturą w kwocie brutto 33 480 zł.

Dnia 14 października 2014 r. na podstawie aktu notarialnego Wnioskodawczyni z mężem ustanowili rozdzielność majątkową. W tym samym dniu, na podstawie odrębnego aktu notarialnego, małżonkowie dokonali częściowego podziału majątku wspólnego. I tak, na mocy tej umowy Wnioskodawczyni nabyła następujące składniki majątku: ww. stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, ww. stanowiący odrębną nieruchomość lokal niemieszkalny - garaż wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, ww. udział we współwłasności nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną, inną nieruchomość wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, udział we współwłasności nieruchomości wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i uprawnieniem do korzystania z miejsca postojowego, prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz prawo własności znajdującego się na tym gruncie budynku mieszkalnego oraz udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu. Natomiast, były małżonek Wnioskodawczyni nabył na wyłączną własność: udziały o łącznej wartości nominalnej 2 980 000 zł w spółce z o.o., udziały o łącznej wartości nominalnej 120 000 zł w innej spółce z o.o. oraz udziały o łącznej wartości nominalnej 1 500 zł w kolejnej spółce z o.o. W związku z podziałem części majątku wspólnego były małżonek Wnioskodawczyni zobowiązał się spłacić z własnych środków kredyt wraz z odsetkami i innymi należnościami przeznaczony na nabycie ww. nieruchomości oraz ww. udziału w nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną. Podziału majątku dokonano bez obowiązku dopłat. Łączna wartość przedmiotu umowy podziału majątku została ustalona przez Wnioskodawczynię i Jej męża na kwotę 4 800 000 zł, przy czym umowa nie określa wprost wartości nabytego przez Wnioskodawczynię majątku. Wartość przyznanych Wnioskodawczyni na wyłączną własność składników majątku nie przekracza udziału, jaki przysługiwał Wnioskodawczyni w majątku wspólnym. Wnioskodawczyni nie uzyskała wobec powyższego przysporzenia majątkowego wskutek nabycia udziałów we współwłasności lokalu mieszkalnego, garażu oraz działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla, przypadających mężowi Wnioskodawczyni wskutek ustanowienia rozdzielności majątkowej.

W dniu 11 marca 2016 r., na podstawie jednego aktu notarialnego, Wnioskodawczyni sprzedała zakupiony dnia 7 marca 2011 r. lokal mieszkalny oraz garaż wraz z udziałami w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla. Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego, garażu i udziału we współwłasności nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.).

Przychody uzyskane ze sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, garażu i udziału we współwłasności nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną Wnioskodawczyni planuje wydatkować w okresie nie później niż dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, tj. do dnia 31 grudnia 2018 r., na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni planuje zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu albo spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie. Wydatki te, Wnioskodawczyni planuje ponieść w okresie 2016-2018 i zamierza wydatkować całą kwotę przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. W nabywanej nieruchomości Wnioskodawczyni nie zamierza zaspakajać własnych potrzeb mieszkaniowych, jednak cel zakupu nowej nieruchomości nie jest zarobkowy, tj. Wnioskodawczyni nie planuje jej odsprzedać i nie kupuje jej z przeznaczeniem na odpłatne lub nieodpłatne użytkowanie przez osoby trzecie. Zakup nowej nieruchomości Wnioskodawczyni traktuje jako ulokowanie kapitału. Wnioskodawczyni nie wyklucza natomiast sytuacji, w której w przyszłości ww. nieruchomość będzie wynajmować osobom trzecim.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy w wyniku sprzedaży lokalu mieszkalnego, garażu i udziału w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla w 2016 r., czyli przed upływem pięciu lat od dnia nabycia, Wnioskodawczyni będzie mogła obliczyć dochód z tego zbycia zgodnie z art. 30e ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustalając koszt zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli kosztem nabycia będzie suma kwoty wynikającej z aktu notarialnego zakupu z dnia 7 marca 2011 r. i kwoty udokumentowanych nakładów?
2.  Czy dochód uzyskany ze sprzedaży ww. nieruchomości, dokonanej przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, będzie mógł korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w nawiązaniu do art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 1, natomiast w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 zostanie wydana odrębna interpretacja.

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku, w zakresie pytania oznaczonego nr 1), zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości lub zbycie praw wymienionych w tym artykule, jeśli nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie występuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

W świetle powyższego przepisu istotną kwestią pozostaje ustalenie momentu nabycia nieruchomości. Ponieważ ww. nieruchomość zlokalizowaną w … Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem w dniu 7 marca 2011 r. do majątku wspólnego, a następnie na podstawie aktu notarialnego ustanawiającego rozdzielność majątkową i podział części majątku wspólnego Wnioskodawczyni otrzymała na wyłączną własność, m.in. wskazaną nieruchomość. Co prawda akt notarialny nie określa wprost wartości uzyskanego przez Wnioskodawczynię majątku, a jedynie wartość majątku podlegającego podziałowi i kwoty udziałów w spółkach w wartości nominalnej, które nabył na wyłączną własność były małżonek Wnioskodawczyni, to mając powyższe na względzie można stwierdzić, że wartość majątku uzyskanego przez Wnioskodawczynię na mocy niniejszego aktu nie przekracza udziału Wnioskodawczyni w majątku wspólnym. Uwzględniając powyższe należy przyjąć, że ww. nieruchomość Wnioskodawczyni nabyła w dniu 7 marca 2011 r., czyli w momencie zakupu na podstawie jednego aktu notarialnego ww. nieruchomości do majątku wspólnego.

Z uwagi na to, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie minął licząc od dnia 7 marca 2011 r., dochód uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ przedmiotem zbycia jest stanowiący odrębną własność lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, lokal użytkowy (garaż) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz udział w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla, dochód ustalony ze zbycia ww. składników majątkowych, należałoby obliczyć odrębnie z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do zbycia lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i garażu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i odrębnie dla zbycia innych praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 i odpowiednio w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 9 ust. 2 tejże ustawy w odniesieniu do zbycia udziału w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla.

Z treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wynika, że wyłącznie prawa majątkowe wymienione w nim podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z zastosowaniem 19% stawki podatku dochodowego. W powyższym artykule nie są wymienione inne prawa majątkowe, zatem zdaniem Wnioskodawczyni należałoby przyjąć treść art. 10 ust. 1 pkt 7 oraz art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którymi źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie innych praw majątkowych niewymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tejże ustawy.

Wobec powyższego zbycie udziału we współwłasności nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną jest w ocenie Wnioskodawczyni zbyciem innych praw majątkowych, których dochód jest opodatkowany według zasad ogólnych obowiązujących w momencie sprzedaży i nie ma tu zastosowania art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast, w przypadku odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i garażu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, zgodnie z art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę między przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d tejże ustawy, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Ustalając dochód w pierwszej kolejności należy ustalić wartość przychodu, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Wnioskodawczyni jest zdania, że ponieważ nie poniosła żadnych kosztów odpłatnego zbycia, przychodem w przypadku Wnioskodawczyni będzie suma wartości lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i garażu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, bez wartości udziału w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla, określona w jednym akcie notarialnym sprzedaży nieruchomości z 2016 r., zawartym pomiędzy Wnioskodawczynią, a nabywcą ww. nieruchomości. Natomiast, ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się w oparciu o art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym istotny jest sposób nabycia nieruchomości - odpłatny lub nieodpłatny. W przypadku Wnioskodawczyni zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem za datę nabycia nieruchomości, zgodnie z powyższym wyjaśnieniem, Wnioskodawczyni przyjęła dzień zakupu nieruchomości do majątku wspólnego, czyli w sposób odpłatny. Zgodnie z przywołanym przepisem, koszty uzyskania przychodu stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Wysokość nakładów ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawczyni, w zakresie pytania oznaczonego nr 1, kosztem uzyskania przychodu będzie dla Niej cała kwota zapłacona przez Wnioskodawczynię i Jej męża w dniu 7 marca 2011 r. za lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (299 534 zł 74 gr), za lokal użytkowy (garaż) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej (4 465 zł 26 gr) oraz cała wartość poniesionych nakładów w grudniu 2011 r., w wysokości 33 480 zł. W powyższym ustaleniu wartości kosztów uzyskania przychodu nie uwzględnia się kwoty zapłaconej za udział w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla, zgodnie z wcześniejszym wyjaśnieniem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części, oraz udziału w nieruchomości i praw, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment (data) jej nabycia.

Z analizy przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 7 marca 2011 r. na podstawie jednego aktu notarialnego Wnioskodawczyni zakupiła wraz z mężem do majątku wspólnego lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, lokal użytkowy (garaż) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz udziały w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla. Dnia 14 października 2014 r. na podstawie aktu notarialnego małżonkowie dokonali częściowego podziału majątku wspólnego. I tak na mocy zawartej umowy Wnioskodawczyni nabyła następujące składniki majątku: ww. stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej; ww. stanowiący odrębną nieruchomość lokal niemieszkalny, tj. garaż wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, ww. udział we współwłasności nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną; inną nieruchomość wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej; udział we współwłasności nieruchomości wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i uprawnieniem do korzystania z miejsca postojowego; prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz prawo własności znajdującego się na tym gruncie budynku mieszkalnego oraz udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu.

Były małżonek Wnioskodawczyni nabył na wyłączną własność udziały w spółkach z o.o. i zobowiązał się spłacić z własnych środków kredyt wraz z odsetkami przeznaczony na nabycie przez małżonków ww. nieruchomości oraz udziału w nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną.

Podział majątku odbył się bez spłat i dopłat, a przyznana w wyniku częściowego podziału majątku wspólnego na wyłączną własność Wnioskodawczyni wartość składników majątku nie przekroczyła Jej udziału w majątku wspólnym.

W dniu 11 marca 2016 r., na podstawie jednego aktu notarialnego, Wnioskodawczyni sprzedała zakupiony dnia 7 marca 2011 r. lokal mieszkalny oraz garaż wraz z udziałami w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla.

Wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 2082, z późn. zm.).

W myśl art. 31 § 1 ww. Kodeksu, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności, 3) wspólność ustała z mocy prawa na skutek ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd bądź w przypadku ustania małżeństwa między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Natomiast, w myśl art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Z przywołanych przepisów wynika zatem, że z chwilą ustania wspólności majątkowej między małżonkami współwłasność łączna zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych.

Na podstawie art. 1037 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.) w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tej rzeczy. Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, jeżeli podział jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości lub praw w wyniku tego podziału mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast podział odbył się w naturze, lecz w sposób, który był nieekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty oraz gdy wartość otrzymanych przez byłego małżonka nieruchomości lub praw przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział byłego małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego, nawet wówczas jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie (czyli bez spłat i dopłat). Bowiem wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością) lub prawem – jak też stan jej majątku osobistego. W tej części bowiem, w której przyznana na wyłączną własność nieruchomość przekracza wartość udziału w majątku wspólnym, podatnik niewątpliwie nabywa prawo własności nieruchomości w rozumieniu analizowanego przepisu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Przyjmując za Wnioskodawczynią, że w wyniku częściowego podziału majątku wspólnego wartość składników majątku przyznanych na wyłączną własność Wnioskodawczyni nie przekroczyła wartości Jej udziału w majątku dorobkowym małżonków, to za datę nabycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, garażu oraz udziału w nieruchomościach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla przyjąć należy 2011 r., czyli rok, w którym małżonkowie nabyli te nieruchomości oraz udziały w nieruchomościach do majątku wspólnego.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia należy stwierdzić, że przychód z odpłatnego zbycia w 2016 r. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, garażu oraz udziałów w nieruchomościach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w całości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ zostało dokonane przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

W myśl art. 30e ust. 1 i art. 45 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszt uzyskania wypisu z ksiąg wieczystych itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 6f cytowanej ustawy, koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Przywołany powyżej przepis art. 22 ust. 6c ww. ustawy posługuje się pojęciem kosztu nabycia. Koszt nabycia, co do zasady określa umowa notarialna – najczęściej sprzedaży – na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości lub praw. Kosztem nabycia bez wątpienia jest zatem, cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość lub prawa będącą przedmiotem przeniesienia własności, niezależnie od tego czy nabycie jest sfinansowane kredytem bankowym czy środki na jej nabycie pochodzą z oszczędności nabywcy.

Zatem, kosztem nabycia dla Wnioskodawczyni będzie cena określona w akcie notarialnym z 2011 r., jaką Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zapłaciła sprzedającemu za lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, garaż oraz udziały w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla.

Odnosząc się natomiast do stwierdzenia Wnioskodawczyni, że udział w nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną stanowi (w myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy) prawa majątkowe inne niewymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśnić należy, że jest to przychód z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy w związku z powyższym w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie art. 30e ww. ustawy.

Wobec powyższego, przy obliczaniu dochodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, garażu oraz udziałów w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla nabytych przez Wnioskodawczynię w 2011 r. w ramach wspólności małżeńskiej, odliczeniu jako koszt uzyskania przychodu podlegać będzie cała kwota zapłacona sprzedawcy za lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, garaż oraz udziały w działkach stanowiących drogi i infrastrukturę osiedla, stanowiąca zgodnie z aktem notarialnym z 2011 r. koszt nabycia ww. nieruchomości oraz udziałów w nieruchomościach. Do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawczyni dodatkowo może zaliczyć udokumentowane nakłady poniesione w grudniu 2011 r. w ww. lokalu mieszkalnym, związane z wykonaniem instalacji centralnego ogrzewania wraz z montażem kotła i wykończeniem.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, udziału w nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z dokonanej w dniu 11 marca 2016 r. sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, garażu oraz udziałów w nieruchomościach stanowiących drogę wewnętrzną oraz infrastrukturę osiedla, nabytych przez Nią w 2011 r. w czasie obowiązywania wspólności majątkowej małżeńskiej, będzie podlegał stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 19 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym. Podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, garażu oraz udziałów w nieruchomościach stanowiących drogę wewnętrzną oraz infrastrukturę osiedla, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c, obejmującymi wydatki związane z nabyciem przedmiotowych nieruchomości oraz udziałów w nieruchomościach. Przychód z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, garażu oraz udziałów w nieruchomościach stanowiących drogę wewnętrzną oraz infrastrukturę osiedla nabytych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej Wnioskodawczyni może pomniejszyć o całą kwotę zapłaconą sprzedawcy za nabycie w 2011 r. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, garażu oraz udziałów w nieruchomościach stanowiących drogę wewnętrzną oraz infrastrukturę osiedla.

Niemniej jednak tut. Organ zauważa, że okoliczność, czy w wyniku częściowego podziału majątku wspólnego wartość składników majątku przyznanych na wyłączną własność Wnioskodawczyni, nie przekracza wartości udziału w majątku objętym wspólnością majątkową, podlega szczegółowej i ostatecznej weryfikacji przez organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego, a nie przez Organ interpretacyjny. Mając bowiem na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.), Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby czy wskazany przez Wnioskodawczynię podział jest ekwiwalentny.

W odniesieniu do przedstawionych kwot, Organ informuje, że ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać nie należą do kompetencji tutejszego organu. Dokonując wykładni przepisów prawa, organ podatkowy nie jest uprawniony do dokonywania wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy. W związku z powyższym tut. Organ nie może odnieść się do wyliczeń wskazanych przez Wnioskodawczynię.

Podkreślić również należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego), podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.