Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-90/09/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-07-07
Teza: W opisanym stanie faktycznym należy uznać, iż to Wnioskodawca jest nabywcą końcowym. Wymaga również podkreślenia fakt, iż to Spółka posiada umowę na dostawę energii elektrycznej oraz otrzymuje fakturę z której wynika, że całość dostarczanej energii elektrycznej obciążona jest podatkiem akcyzowym. Wskazać również należy, że Spółka nie posiada koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną. Zatem czynności związane z rozliczaniem umowy najmu nie będą przedmiotem opodatkowania akcyzą.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; nabywca-nabywca końcowy; obowiązek-obowiązek podatkowy; refakturowanie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2009 r. (data wpływu 23 kwietnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 kwietnia 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku podatkowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie obowiązku podatkowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości, której część wynajmuje innemu podmiotowi w oparciu o umowę najmu. Podmiot jako wynajmujący kupuje energię elektryczną w oparciu o zawartą umowę z dostawcą energii elektrycznej. Spółka nie posiada koncesji na obrót, przesył, dystrybucję lub wytwarzanie energii elektrycznej. Zgodnie z umową najmu Wnioskodawca umożliwia najemcy korzystanie z energii elektrycznej. Z przyczyn technicznych w wynajmowanych pomieszczeniach nie zamontowano licznika zużycia energii elektrycznej. W myśl umowy najmu najemca niezależnie od czynszu zobowiązany jest ponosić m.in. koszty związane z korzystaniem z energii elektrycznej. W związku z powyższym Wnioskodawca - wynajmujący - wystawia refakturę dla najemcy, który w oparciu o nią wynajmujący dokonuje płatności z tytułu zużycia energii elektrycznej. W refakturze Spółka - najemca nie dolicza jakiejkolwiek marży. Najemca partycypuje w kosztach zużycia energii elektrycznej wynikających z faktury za energię elektryczną w uzgodnionym w umowie najmu procencie.

Spółka dodatkowo wskazuje, iż od dnia 1 marca 2009 r. weszła w życie ustawa o podatku akcyzowym. Z art. 9 ust. 1 ustawy wynika, że opodatkowana akcyzą jest sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu, czyli podmiotowi nie posiadającemu koncesji na obrót, przesył, dystrybucję lub wytwarzanie. Energia elektryczna wykazana w fakturze za energię elektryczną, którą otrzymuje Spółka (wynajmujący) od dostawcy energii elektrycznej jest w całości objęta akcyzą. Umowa najmu w odniesieniu do korzystania z energii elektrycznej zobowiązuje wynajmującego, między innymi, do umożliwienia korzystania z energii elektrycznej. Natomiast niezależnie od czynszu najemca ponosić będzie koszty związane z korzystaniem z energii elektrycznej. Zasady ustalania tych kosztów strony określą w odrębnej umowie. Najemca obciążany będzie kosztami z tytułu korzystania z energii elektrycznej za okresy miesięczne w wysokości 15% należności wynikających z faktur dostawców tych mediów. W oparciu o powyższe ustalenia Spółka jako wynajmujący wystawia fakturę, w której refakturuje część należności za zużytą energię elektryczną wynikającą z faktury dostawy energii, przypadającą wg umowy na najemcę tj. w części obejmującej 15%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym wyżej stanie faktycznym Spółka dokonuje sprzedaży energii elektrycznej na rzecz swego najemcy w świetle przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy o podatku akcyzowym?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Spółki, w opisanym stanie faktycznym, nie dokonuje ona sprzedaży energii elektrycznej w rozumieniu powołanego art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Sprzedawcą jest dostawca energii elektrycznej, a najemca jest podmiotem faktycznie korzystającym z energii elektrycznej i jej nabywcą finalnym. W związku z czym Wnioskodawca w opisanej sytuacji nie jest podatnikiem podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Ze wskazanej regulacji wynika, iż osoba zainteresowana, to osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Zatem z wnioskiem może wystąpić osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), który może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. (por. B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski, Ordynacja Podatkowa. Komentarz, Toruń 2007, s. 78). Zatem niniejsza interpretacja ogranicza się do praw i obowiązków podatkowych Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11) nabywca końcowy, to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, ze zm.), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, ze zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

Wskazać należy, iż zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją (art. 9 ust. 2 ustawy).

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Zainteresowany jest podmiotem nieposiadającym koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną. Spółka kupuje energię elektryczną od dystrybutora energii elektrycznej, z którym posiada umowę na dostawę energii. Całość dostarczonej energii elektrycznej obciążona jest podatkiem akcyzowym. Część dostarczanej energii elektrycznej zużywana jest przez podmiot, z którym Wnioskodawca zawarł umowę najmu.

Zasadą nowych rozwiązań w zakresie opodatkowania akcyzą energii elektrycznej, co znajduje swoje źródło w przepisach tzw. dyrektywy energetycznej, jest fakt, iż podatek akcyzowy jest wymagalny na etapie przekazania energii elektrycznej do konsumpcji. Odstępstwem od tej zasady jest sytuacja, gdy energia elektryczna zostanie zużyta zanim dotrze do nabywcy końcowego. Wówczas opodatkowany zostanie podmiot, który dokonał tego zużycia.

W opisanym stanie faktycznym należy uznać, iż to Wnioskodawca jest nabywcą końcowym. Wymaga również podkreślenia fakt, iż to Spółka posiada umowę na dostawę energii elektrycznej oraz otrzymuje fakturę z której wynika, że całość dostarczanej energii elektrycznej obciążona jest podatkiem akcyzowym. Wskazać również należy, że Spółka nie posiada koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną. Zatem czynności związane z rozliczaniem umowy najmu nie będą przedmiotem opodatkowania akcyzą.

Reasumując, podatnikiem podatku akcyzowego, w sytuacji opisanej we wniosku, jest podmiot sprzedający Spółce energię elektryczną, a Wnioskodawca jest nabywcą końcowym tej energii. Dalsze czynności związane z obrotem opodatkowaną w należnej wysokości energią elektryczną nie rodzą po stronie Wnioskodawcy obowiązku w podatku akcyzowym.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 89-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.