Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.180.2025.2.WK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-24
Teza: Zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40
ustawy, usług świadczonych przez Spółkę w ramach Umowy
Powierzenia.
Słowa kluczowe: fundusz
zwolnienie
środek-transfer środków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 40
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 15
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący zwolnienia od podatku
    VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, usług świadczonych przez Spółkę w
    ramach Umowy Powierzenia. Uzupełnili go Państwo pismem z 5 czerwca 2025 r. (wpływ 5
    czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1. Przedmiot działalności Spółki.
    A Spółka z o.o. (dalej: Spółka lub A) z siedzibą w B jest podmiotem powołanym na mocy
    Aktu założycielskiego z dnia 5 października 2016 r. Jedynym udziałowcem Spółki jest
    Województwo C. Misją Spółki jest działanie na rzecz rozwoju Województwa C.
    Celem działania Spółki zgodnie z Aktem założycielskim jest realizowanie zadań na rzecz
    Województwa C w zakresie zarządzania środkami finansowymi, pochodzącymi w
    szczególności:
    1) ze środków zwróconych z C Regionalnego Programu Operacyjnego (...),
    2) ze środków zwróconych z C Regionalnego Programu Operacyjnego (...),
    3) ze środków zwróconych z Programu Fundusze Europejskie (...),
    4) z powierzenia zadań wdrażania środków finansowych w ramach Programu Fundusze
      Europejskie (...).
    Celem działania Spółki jest realizowanie zadań na rzecz Województwa C w zakresie
    zarządzania środkami finansowymi w obszarze wsparcia:
    1) rozwoju mikro, małych i średnich przedsiębiorstw,
    2) rozwoju obszarów miejskich,
    3) projektów z zakresu rewitalizacji,

    4) projektów z zakresu efektywności energetycznej i redukcji emisji gazów cieplarnianych,
    5) projektów z zakresu energii odnawialnej,
    6) transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym i gospodarki
      zasobooszczędnej.
    W ramach celów Spółka podejmuje działania polegające w szczególności na:
    1) likwidowaniu barier w dostępie do kapitału poprzez oferowanie instrumentów
      finansowych oraz innego wsparcia finansowego mikroprzedsiębiorcom, małym i
      średnim przedsiębiorcom, inwestorom realizującym projekty rozwojowe na obszarach
      miejskich, projekty z zakresu rewitalizacji oraz projekty z zakresu efektywności
      energetycznej i redukcji emisji gazów cieplarnianych, energii odnawialnej, a także
      transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym i gospodarki
      zasobooszczędnej,
    2) umożliwianiu realizacji przedsięwzięć gospodarczych, które służą wzrostowi
      konkurencyjności C przedsiębiorców,
    3) stymulowaniu wzrostu inwestycji i rozwoju przedsiębiorczości na terenie C,
    4) wzmacnianiu potencjału rozwojowego regionalnej gospodarki,
    5) tworzeniu warunków dla powstawania nowych, trwałych miejsc pracy w C,
    6) wspieraniu przedsięwzięć przyczyniających się do zrównoważonego rozwoju
      społecznego, gospodarczego i środowiskowego Województwa C,
    7) wspieraniu podmiotów mających istotne znaczenie dla Województwa C,
    8) szkoleniu i doradztwie w zakresie działalności wskazanej w niniejszym ustępie, promocji
      Województwa C jako regionu atrakcyjnego dla inwestorów i sprzyjającego aktywności
      gospodarczej.
    Zgodnie z Aktem założycielskim Województwo C może powierzyć Spółce wykonywanie
    zadań własnych na terenie Województwa C, polegających na realizacji przedsięwzięć
    zgodnych z misją i celem Spółki.
    Przedmiotem działania Spółki zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności jest:
    1) pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z
      wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych (PKD 64.99.Z),
    2) pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i
      funduszy emerytalnych (PKD 66.19.Z),
    3) pozostała działalność wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie
      indziej niesklasyfikowana (PKD 82.99.Z),
    4) pozostałe formy udzielania kredytów (PKD 64.92.Z),
    5) pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania
      (PKD 70.22.Z),
    6) działalność związana z zarządzaniem funduszami (PKD 66.30.Z),
    7) badanie rynku i opinii publicznej (PKD 73.20.Z),
    8) pozostała działalność wydawnicza (PKD 58.19.Z),
    9) pozostała działalność usługowa w zakresie informacji, gdzie indziej niesklasyfikowana
      (PKD 63.99.Z),
    10) pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKD 85.59.B).
    Zgodnie z postanowieniami Aktu założycielskiego, Spółka nie jest powołana w celu
    osiągania zysku. W przypadku osiągnięcia przez Spółkę zysku, Akt założycielski wyłączył
    możliwość podziału zysku między Wspólników. Zysk Spółki ma służyć realizacji jej misji i

    zgodnie z treścią uchwał Zgromadzenia Wspólników może zostać przeznaczony na
    realizację celów statutowych, zasilenie kapitału zakładowego, zapasowego, rezerwowego
    oraz wyodrębniony księgowo fundusz Spółki.
    A Sp. z o.o. jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Czynności, do wykonania których Spółka została zobowiązana w ramach Umowy
    Powierzenia są realizowane przez Spółkę we własnym imieniu i na własną
    odpowiedzialność, jednakże na rzecz Województwa C.
    Faktycznym dysponentem środków finansowych zgromadzonych na rachunku bankowym
    stanowiącym odpowiednio powierzony portfel lub powierzone środki jest Zarząd
    Województwa C, który jako Zamawiający w Strategii Inwestycyjnej określił zasady
    wykorzystania i dystrybucji tych środków do Pośredników Finansowych i Ostatecznych
    Odbiorców, a także zasady lokowania wolnych środków. Spółka nie może swobodnie
    dysponować tymi środkami w sposób dowolny i jest związana w tym zakresie
    postanowieniami Umowy.
    Rolą Spółki jest dalsza dystrybucja środków finansowych zgromadzonych na rachunku
    bankowym, które pozostają w dyspozycji Zarządu Województwa C. Dystrybucja środków
    odbywa się zgodnie z Umową Powierzenia. Warunki udzielania wsparcia w postaci
    pożyczek, tj. określenie parametrów instrumentu finansowego i produktu finansowego (tj.
    m.in. maksymalna kwota pożyczki, zasady jej udzielania, podmioty, do których skierowany
    jest produkt) każdorazowo zatwierdzane są przez Radę Inwestycyjną, która powoływana
    jest uchwałą Zarządu Województwa C: Wszystkie działania (czynności) wykonywane przez
    Spółkę w ramach Umowy Powierzenia mają na celu dokonanie transferów pieniężnych.
    Spółka świadczy usługi pośrednictwa w zakresie depozytów środków pieniężnych
    (lokowanie środków), prowadzi/obsługuje rachunki bankowe dla powierzonych środków,
    dokonuje wszelkiego rodzaju transferów płatniczych w postaci przelewów. Do
    obowiązków Spółki należy lokowanie środków na lokatach oraz innych depozytach.
    Transfery pieniężne wykonywane są do Pośredników Finansowych, którzy następnie
    przekazują je Ostatecznym Odbiorcom. W dalszej kolejności Ostateczni Odbiorcy
    dokonują zwrotu tych środków wraz z odsetkami Pośrednikom Finansowym, którzy
    następnie przekazują te środki Spółce na podstawie umów zawartych pomiędzy nimi a
    Spółką (tzw. Umowy Operacyjne) na zasadach w nich określonych. Transfer środków
    odbywa się na zasadach charakteryzujących umowę pożyczki.
    Głównym zadaniem Spółki w ramach Umowy Powierzenia jest dystrybuowanie
    powierzonych środków, zgodnie z zasadami określonymi w Strategii Inwestycyjnej.
    Wykonywane przez Spółkę czynności w ramach Umowy Powierzenia są usługami w
    zakresie:
    a) udzielania pożyczek pieniężnych,
    b) zarządzania pożyczkami pieniężnymi (Spółka przyjmuje wnioski o pożyczkę, ocenia je i
      po pozytywnej decyzji Komisji Oceny Projektów – udziela pożyczek, rozlicza pożyczki,
      kontroluje celowość wydatkowania środków, monitoruje przebieg spłat),
    c) pośrednictwa w deponowaniu środków pieniężnych. Spółka lokuje wolne środki
      pieniężne na lokatach krótkoterminowych do trzech miesięcy,
    d) prowadzenia/obsługiwania rachunków pieniężnych, na których zdeponowane są
      powierzone środki,
    e) transakcji płatniczych o charakterze bezgotówkowym. Wszelkie transakcje w ramach
      Umowy Powierzenia oraz dalszych umów zawieranych na jej podstawie dokonywane
      są w formie transakcji płatniczych o charakterze bezgotówkowym,
    f) przekazów i transferów pieniężnych. Wszelkie środki finansowe dystrybuowane przez
      Spółkę przekazywane są do Pośredników Finansowych, którzy następnie przekazują je

      na rzecz Ostatecznych Odbiorców również w formie bezgotówkowej lub bezpośrednio
      do Ostatecznych Odbiorców w zależności od rodzaju produktu,
    g) usług pośrednictwa w świadczeniu ww. usług. Spółka dokonuje weryfikacji realizacji
      usług świadczonych przez Pośredników Finansowych, dokonując ich monitorowania
      oraz oceniając ich prawidłowość. Spółka po zakończeniu realizacji projektu,
      uwzględniając postanowienia przyjętej przez Instytucję Zarządzającą polityki wyjścia z
      instrumentu finansowego przekaże powierzone środki na wskazany przez
      Województwo C rachunek bankowy.
    Czynności wykonywane w ramach Umowy Powierzenia są niezbędne do dokonania
    transferów pieniężnych oraz stanowią etap niezbędny dokonywania tych transferów. Bez
    wykonania tych czynności dokonanie transferu pieniężnego nie byłoby możliwe. Bez
    zawarcia Umowy Powierzenia, bez otrzymania środków pieniężnych od Województwa C,
    bez zatwierdzenia Zasad Naboru, w tym parametrów produktów przez Radę Inwestycyjną,
    Spółka nie posiadałaby umocowania do dokonywania tych transferów pieniężnych.
    Wszystkie wskazane we wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach
    Umowy Powierzenia, tj.:
    a) przystąpienie do Porozumień wielostronnych (porozumienia pomiędzy Zamawiającym,
      Wykonawcą, Dotychczasowymi Menadżerami a Pośrednikami Finansowymi, odrębne
      dla każdej Umowy Operacyjnej I stopnia wchodzącej w skład Powierzonego portfela,
      których przedmiotem jest m.in. przeniesienie przez Zamawiającego na Wykonawcę
      praw, obowiązków, wierzytelności i zobowiązań Dotychczasowych Menadżerów
      wynikających z tych Umów Operacyjnych I stopnia, a także określenie warunków i
      zasad przeniesienia) oraz wykonywanie praw i obowiązków z tytułu Powierzonego
      portfela poprzez pasywne zarządzanie, polegające m.in. na przyjmowaniu i
      przekazywaniu płatności na rzecz Województwa C na warunkach określonych w
      Umowie, wykonywaniu innych zadań i obowiązków powierzonych przez Województwo
      C i wynikających z Umowy lub z Umów Operacyjnych I stopnia, mających zastosowanie
      do Powierzonego portfela, w tym w szczególności odnoszących się do monitoringu,
      sprawozdawczości i kontroli;
    b) przygotowanie i realizację Strategii Inwestycyjnej, w tym przyjętych w niej założeń
      wynikających z zapisów Strategii rozwoju województwa oraz innych dokumentów,
      strategii lub programów przyjętych lub wskazanych przez Województwo C;
    c) przygotowanie i wdrożenie Instrumentów finansowych zgodnie z obowiązującą Strategią
      Inwestycyjną, co obejmuje również prowadzenie działań i analiz, w tym na rynkach
      zagranicznych, niezbędnych dla wdrażania Instrumentów finansowych;
    d) aktualizację Strategii Inwestycyjnej;
    e) ścisłą współpracę z Województwem Cm w ramach realizacji Umowy;
    f) przygotowanie Warunków naboru, przeprowadzanie naborów i wybór Pośredników
      Finansowych lub Ostatecznych Odbiorców;
    g) opracowywanie Umów Bezpośredniego wsparcia i Umów Pośrednika I stopnia, oraz
      zawieranie Umów Bezpośredniego wsparcia i Umów Pośrednika I stopnia zgodnie z
      Warunkami naboru i obowiązującymi przepisami prawa;
    h) przekazywanie na Rachunek bankowy Województwa C Przychodów z Powierzonego
      portfela i Przychodów z Powierzonych środków;
    i) zarządzanie środkami finansowymi zaangażowanymi w Umowy Bezpośredniego
      wsparcia, Umowy Operacyjne I stopnia i Umowy Pośrednika I stopnia oraz zarządzanie
      saldem wolnych Powierzonych środków;
    j) przygotowanie programu informatycznego zapewniającego obsługę Umów
      Operacyjnych I stopnia;

    k) monitorowanie wyników osiąganych przez Pośredników Finansowych i Ostatecznych
      Odbiorców w ramach Instrumentów finansowych;
    l) sprawozdawczość do Województwa C o postępach Umów Bezpośredniego wsparcia,
      Umów Pośrednika I i II stopnia oraz Umów Operacyjnych I i II stopnia;
    m) kontrolę Umów Bezpośredniego wsparcia. Umów Pośrednika I i II stopnia oraz Umów
      Operacyjnych I i II stopnia;
    n) podejmowanie działań ukierunkowanych na przeciwdziałanie naruszeniom przepisów
      prawa i niniejszej Umowy, zbieranie niezbędnych informacji dotyczących istotnych
      kwestii związanych z realizacją Umowy i dotyczących powyższych naruszeń oraz
      przekazywanie informacji o takich naruszeniach Radzie Inwestycyjnej i Województwu C,
      a także podejmowanie właściwych działań w celu przywrócenia stanu zgodnego z
      przepisami prawa. Informacje, o których mowa w zdaniu poprzedzającym, będą
      obejmować rekomendacje dotyczące działań, włączając działania naprawcze
      podejmowane lub takie, które mają być podjęte przez odpowiednie podmioty, celem
      rozwiązania wyżej wspomnianych kwestii, wraz z harmonogramem ich wdrożenia;
    o) prowadzenie działań informacyjno-promocyjnych w zakresie realizowanej Umowy
      zgodnie z Rocznym Planem Działań, obejmujących w szczególności zapewnienie
      pakietu informacji dla Pośredników Finansowych i Ostatecznych Odbiorców,
      prowadzenie strony internetowej Spółki, organizowanie bądź udział w szkoleniach,
      konferencjach, seminariach i spotkaniach w zakresie przedmiotu Umowy oraz
      prowadzenie kampanii informacyjno-promocyjnych w zakresie uzgodnionym z
      Województwem Cm;
    p) przekazywanie na żądanie Województwa C informacji na temat Pomocy publicznej
      udzielonej w ramach realizacji Umowy, a także przekazywanie Województwu C
      informacji niezbędnych do umożliwienia przestrzegania przez Województwo C
      obowiązujących przepisów prawa dotyczących Pomocy publicznej;
    q) zgłaszanie Województwu C potrzeb w zakresie przyjmowania programów pomocowych,
      o których mowa w przepisach prawa dotyczących Pomocy publicznej, niezbędnych do
      umożliwienia Spółce działania zgodnie z Umową i Strategią Inwestycyjną;
    r) wypełnianie i wykonywanie Wytycznych Województwa C;
    s) udostępnianie Województwu C danych niezbędnych do budowania baz danych,
      wykonywania oraz zamawiania przez Województwo C analiz w zakresie spójności
      Strategii rozwoju województwa, realizacji polityki rozwoju Zamawiającego oraz oceny
      skutków i oddziaływań makroekonomicznych Strategii rozwoju województwa i Umowy,
      a także zgłaszanie propozycji zmian Strategii rozwoju województwa w kontekście
      realizacji Umowy;
    t) sporządzanie Rocznych Planów Działań dla założeń na rok następny i przedkładanie ich
      Województwu C do dnia 15 listopada wraz z wnioskiem o zatwierdzenie przez Radę
      Inwestycyjną;
    u) udzielanie bez zbędnej zwłoki odpowiedzi na wszelkie zapytania i wystąpienia
      Województwa C dotyczące realizacji Umowy oraz przekazywanie Zamawiającemu, na
      każde jego wezwanie, informacji i wyjaśnień na temat realizacji Umowy;
    v) zwrot do Województwa C środków finansowych w wysokości wynikającej z realizacji
      Umowy i zgodnie z osiągniętym przez Spółkę wynikiem finansowym w ramach realizacji
      Umowy;
    w) wypełnianie innych zadań i obowiązków należących do Spółki, w tym wynikających z
      przepisów prawa, w zakresie koniecznym do prawidłowej realizacji Umowy;
    x) przestrzeganie Wytycznych Województwa C oraz właściwych przepisów prawa
      polskiego, w szczególności Kodeksu cywilnego, Ustawy o finansach publicznych,

      Ustawy wdrożeniowej, Ustawy o polityce rozwoju, ustawy z dnia 11 września 2019 r.
      Prawo zamówień publicznych, Ustawy o samorządzie województwa oraz rozporządzeń
      wykonawczych do nich;
    y) zapewnienie dla właściwego wykonania Umowy personel, warunki lokalowe,
      wyposażenie techniczne oraz wsparcie informatyczne w postaci systemu
      informatycznego, a także wsparcie administracyjne i logistyczne;
    z) w przypadku udzielania Pomocy publicznej w ramach realizacji Umowy, Spółka zapewni
      w tym zakresie zgodność z przepisami dotyczącymi Pomocy publicznej;
    aa) poddanie się kontroli dokonywanej przez Województwo C i inne uprawnione podmioty,
    są czynnościami niezbędnymi, bez których nie doszłoby do realizowania transakcji lub
    wykonania usług wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
    Bez zawarcia Umowy Powierzenia, Spółka nie posiadałaby umocowania oraz nie
    dysponowałaby środkami niezbędnymi do realizacji działań powierzonych przez
    Województwo C. Bez wdrożenia Strategii Inwestycyjnej nie byłyby Spółce znane kierunki
    działania oraz parametry, w oparciu o które Spółka mogłaby zawierać umowy z
    Pośrednikami Finansowymi. Umowa Powierzenia wskazuje w jaki sposób Spółka ma
    wdrażać powierzone środki, jak ma nadzorować i monitorować cały przebieg procesu
    udzielania pożyczek przez Pośredników Finansowych.
    Czynności wykonywane przez Spółkę w ramach Umowy Powierzenia nie obejmują usług, o
    których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy, tj. czynności ściągania długów w tym factoringu,
    usługi doradztwa, usługi w zakresie leasingu.
    Poza wynagrodzeniem, o którym mowa w opisie sprawy, Spółka nie otrzymuje żadnej
    dodatkowej odpłatności za czynności wykonywane w ramach zawartej Umowy.
    Województwo C, od którego Spółka otrzymuje wynagrodzenie na podstawie Umowy
    Powierzenia jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W
    stanie faktycznym objętym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej
    Województwo C nie występuje jako czynny podatnik, lecz jako organ administracji
    publicznej wykonujący zadania publiczne niepodlegające ustawie o VAT. Zgodnie z
    brzmieniem art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Ekonomicznym efektem dokonania transferów pieniężnych jest, co do zasady,
    przekazanie przez dany podmiot (osobę) środków pieniężnych na rzecz innego podmiotu
    (osoby).
    Ekonomicznym efektem czynności dokonywanych przez Spółkę w ramach Umowy
    Powierzenia jest przekazanie środków pieniężnych (w tym przypadku środków
    pochodzących z Unii Europejskiej oraz ewentualnie ze środków pochodzących z budżetu
    państwa) na rzecz Pośredników Finansowych a ostatecznie stanowiących wsparcie na
    rzecz Ostatecznych Odbiorców.
    Dzięki powierzeniu Spółce realizacji zadań w ramach Umowy Powierzenia region ma
    możliwość wykorzystania środków finansowych, które po ich zwróceniu przez
    Ostatecznych Odbiorców wrócą do regionu (ich dysponentem będzie Zarząd
    Województwa C) i dalej będą mogły być wykorzystywane na wspieranie społeczno-
    gospodarczego rozwoju regionu.
    Za wykonane na rzecz Województwa C usługi A otrzymuje wynagrodzenie skalkulowane,
    które pokryje ponoszone przez Spółkę koszty realizacji tych usług.

    Stronami Umowy powierzenia są A Sp. z o.o. – działający jako Beneficjent oraz
    Województwo C – reprezentowane przez Zarząd Województwa C, pełniący funkcję
    Instytucji Zarządzającej powierzonymi środkami.
    Na podstawie Umowy Powierzenia Spółka uzyskała legitymację do zawierania tzw. Umów
    Operacyjnych, których stronami będą: A Sp. z o.o. – działający jako Zamawiający oraz
    Pośrednik Finansowy, wyłoniony w drodze postępowania o udzielenie zamówienia
    publicznego.
    Umowa Operacyjna umożliwia wybranym Pośrednikom Finansowym zawieranie tzw.
    Umów Inwestycyjnych z Ostatecznymi Odbiorcami, którymi mogą być przedsiębiorstwa, w
    tym MŚP, mid-caps i small mid-caps (w tym start-up’y) posiadające siedzibę lub oddział
    /stałe lub dodatkowe miejsce wykonywania działalności gospodarczej na terenie
    województwa C spełniające warunki naboru określone dla danego produktu finansowego,
    które wystąpiły z wnioskiem o udzielenie pożyczki, który został zweryfikowany pozytywnie.
    O pożyczki mogą ubiegać się instytucje i przedsiębiorstwa publiczne, jednostki
    organizacyjne JST posiadające osobowość prawną, kościoły i związki wyznaniowe,
    organizacje pozarządowe, sektor prywatny, podmioty ekonomii społecznej (w tym
    przedsiębiorstwa społeczne) posiadające siedzibę lub oddział/stałe lub dodatkowe miejsce
    wykonywania działalności w województwie C. Umowę z Ostatecznymi Odbiorcami w
    ramach Umowy Powierzenia zawiera Pośrednik Finansowy lub Spółka.
    Przekazanie środków pieniężnych na rzecz Ostatecznego Odbiorcy w ramach Umowy
    następuje przy współudziale Pośrednika Finansowego, lub bezpośrednio przez Spółkę.
    Warunki Naboru opracowane przez Spółkę (publikowane na stronie Spółki) i zatwierdzane
    przez Radę Inwestycyjną (organ monitorujący i nadzorujący realizację Strategii
    Inwestycyjnej; reprezentuje Instytucję Zarządzającą), określają kryteria, które powinny
    spełniać podmioty występujące z wnioskiem o udzielenie pożyczki oraz określają zasady
    udzielenia pożyczek.
    Podmioty zainteresowane otrzymaniem pożyczki zwracają się do Pośredników
    Finansowych z wnioskami o udzielenie pożyczki. Wsparcie udzielane jest Ostatecznym
    Odbiorcom produktów finansowych, spełniającym kryteria określone w Warunkach
    Naboru.
    Pośrednicy Finansowi w oparciu o kryteria określone przez Spółkę weryfikują złożone
    wnioski pożyczkowe, a w razie ich pozytywnej oceny zawierając umowy pożyczki oraz po
    ustanowieniu przez Ostatecznego Odbiorcę stosownych zabezpieczeń wypłacają pożyczki.
    Ostateczni Odbiorcy zainteresowani uzyskaniem pożyczki zwracają się z wnioskiem o jej
    udzielenie do wybranego przez Spółkę Pośrednika Finansowego.
    Ocena złożonego wniosku dokonywana jest przez wykwalifikowanych pracowników w
    oparciu w szczególności o Regulamin udzielania pożyczek oraz zatwierdzone przez Radę
    Inwestycyjną kryteria.
    Pożyczka może być udzielona każdemu podmiotowi spełniającemu kryteria zatwierdzone
    przez Radę Inwestycyjną, który ustanowi wymagane zabezpieczenia. Decyzję o udzieleniu
    pożyczki podejmuje wybrany przez Spółkę Pośrednik Finansowy.
    2. Uwarunkowania prawne działalności Spółki.
    Celem powierzenia Spółce przez Województwo C swoich zadań publicznych zgodnie z
    Aktem założycielskim Województwo C zawarło ze Spółką Umowę powierzenia. Umowę o
    Finasowaniu Funduszu Powierniczego (dalej: Umowa 1.5.) oraz Umowę o Finansowaniu
    Funduszu Szczegółowego (dalej: Umowa 7.2.) (Umowa 1.5. oraz Umowa 7.2. nie są
    przedmiotem niniejszego wniosku).
    Przedmiotem Umowy Powierzenia jest zarządzanie środkami finansowymi, tj. środki
    zabezpieczone w ramach powierzonego portfela, przychody z powierzonego portfela,

    powierzone środki, przychody z Powierzonych środków, powierzanymi na rzecz
    Wykonawcy w ramach Deklarowanych środków w kwocie (...), jak również wykonywanie
    praw i obowiązków z tytułu Powierzonego portfela celem podejmowania przez Spółkę
    działań ukierunkowanych na rozwój Województwa C w oparciu o Strategię Inwestycyjną.
    Zabezpieczone środki – oznaczają środki finansowe powierzone w zarządzanie przez
    Województwo C na rzecz Spółki wyłącznie w celu wykonywania praw, obowiązków,
    wierzytelności i zobowiązań przenoszonych na Spółkę przez Województwo C z tytułu
    Powierzonego portfela, wpłacone przez Województwo C na Rachunek bankowy Spółki do
    obsługi Powierzonego portfela.
    Deklarowane środki – oznaczają wszystkie środki finansowe i inne aktywa, w tym w
    szczególności wierzytelności, pochodzące z instrumentów finansowych wdrażanych przez
    dotychczasowych Menadżerów w ramach (...) poprzez Inicjatywę D i Inicjatywę E,
    stanowiące środki publiczne Zamawiającego, które według deklaracji Zamawiającego wg
    stanu na dzień 31 stycznia 2017 r. oznaczają kwotę (...), stanowiącą sumę wartości
    aktywów i środków zgromadzonych na rachunku bankowym Zamawiającego,
    powierzonego portfela i innych środków będących w dyspozycji dotychczasowych
    Menadżerów, która stanowi potencjalne środki finansowe zadeklarowane do powierzenia
    w zarządzanie na rzecz Wykonawcy przez Zamawiającego na podstawie i w celu realizacji
    Umowy. Powierzony portfel oznacza wszystkie Umowy Operacyjne I stopnia zawarte w
    ramach Inicjatywy D i Umowę Operacyjną zawartą w ramach Inicjatywy E przez
    Dotychczasowych Menadżerów z Pośrednikami Finansowymi. Z Umów tych wynikają
    prawa, obowiązki, wierzytelności i zobowiązania, których przeniesienie na Spółkę przez
    Województwo C następuje na podstawie Porozumień wielostronnych i na warunkach oraz
    zasadach tam określonych, a których wykonywanie powierzane jest Spółce przez
    Województwo C na podstawie Umowy Powierzenia.
    Umowa Operacyjna I stopnia – oznacza umowę pomiędzy Pośrednikiem Finansowym a
    Wykonawcą w ramach Powierzonego portfela, tj. każdą Umowę Operacyjną I stopnia i
    Umowę Operacyjną wchodzące w skład Powierzonego portfela.
    Powierzony portfel – oznacza wszystkie Umowy Operacyjne I stopnia zawarte w ramach
    Inicjatywy D i Umowę Operacyjną zawartą w ramach Inicjatywy E przez dotychczasowych
    Menadżerów z Pośrednikami Finansowymi. Z Umów tych wynikają prawa, obowiązki,
    wierzytelności i zobowiązania, których przeniesienie na Wykonawcę przez Zamawiającego
    następuje na podstawie Porozumień wielostronnych i na warunkach oraz zasadach tam
    określonych, a których wykonywanie powierzane jest Wykonawcy przez Zamawiającego
    na podstawie niniejszej Umowy.
    Na mocy Umowy Powierzenia Województwo C powierzyło Spółce zarządzanie
    następującymi środkami finansowymi:
    a. Zabezpieczonymi środkami w ramach Powierzonego portfela;
    b. Przychodami z Powierzonego portfela;
    c. Powierzonymi środkami;
    d. Przychodami z Powierzonych środków.
    W związku z celem działalności Spółki, Spółka realizuje na rzecz Województwa C usługę w
    ogólnym interesie gospodarczym, tj. usługę, która nie byłaby świadczona na rynku bez
    interwencji publicznej lub byłaby świadczona, jednak na innych warunkach pod względem
    jakości, bezpieczeństwa, przystępności cenowej, równego traktowania czy powszechnego
    dostępu do takiej usługi.
    Jest to uzasadnione szczególnym charakterem działalności zlecanej Spółce, tj.
    wykonywaniem zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego określonych
    ustawami.

    Z uwagi na ograniczenie zakresu działalności Spółki tylko i wyłącznie do zadań zleconych
    przez Województwo C oraz wyłączenie możliwości działania podmiotu dla zysku, usługi
    świadczone przez Spółkę mogą być świadczone tylko ze wsparciem finansowym w formie
    wynagrodzenia za zarządzenie pokrywającej koszty działalności oraz rozsądnego zysku.
    Wynagrodzenie za zarządzanie stanowi tym samym wsparcie finansowe, które pozwoli na
    wypełnianie zadania przez Spółkę na warunkach umożliwiających wypełnianie zadań wg
    ustalonych zasad ich powierzenia.
    Zadania własne Województwa C wynikają z następujących aktów:
    - art. 98 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie
      polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t. j. Dz. U. z
      2020 r. poz. 1818 z późn. zm. Ustawa wdrożeniowa), zgodnie z którym Zarząd
      Województwa C, po wykonaniu zobowiązań z zawartych umów o dofinansowanie,
      jest wyłącznym dysponentem środków niezaangażowanych w umowy z ostatecznymi
      odbiorcami wsparcia i zwracanych przez tych odbiorców oraz jest zobowiązany do ich
      ponownego wykorzystania na cele określone w art. 78 ust. 7 Rozporządzenia Rady
      (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące
      Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
      Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260
      /1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 r. z późn. zm. Rozporządzenie 1083), tj.
      pierwotne cele instrumentów inżynierii finansowej WRPO 2007-2013,
    - art. 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz. U. z 2024 r.
      poz. 566 z późn. zm. Ustawa o samorządzie województwa), zgodnie z którym
      samorząd województwa określa strategię rozwoju województwa, uwzględniającą w
      szczególności cele: pobudzania aktywności gospodarczej, podnoszenia poziomu
      konkurencyjności i innowacyjności gospodarki województwa, zachowania wartości
      środowiska kulturowego i przyrodniczego oraz kształtowania i zachowania ładu
      przestrzennego. Strategia rozwoju województwa określa cele strategiczne dla polityki
      rozwoju prowadzonej przez samorząd województwa oraz określa kierunki działań
      samorządu województwa dla jej realizacji. W oparciu o art. 11 ust. 2 samorząd
      województwa prowadzi politykę rozwoju województwa, na którą składa się szereg
      działań, w tym pozyskiwanie i łączenie środków finansowych – publicznych i
      prywatnych, w celu realizacji zadań z zakresu użyteczności publicznej.
    W oparciu o ustawę o samorządzie województwa wykonywanie zadań związanych z
    rozwojem regionalnym na obszarze województwa należy tym samym do samorządu
    województwa. Oprócz powyższego, samorząd województwa wykonuje zadania o
    charakterze wojewódzkim określone ustawami (art. 13 i 14 Ustawy o samorządzie
    województwa).
    Przy tym przez politykę rozwoju rozumie się zespół wzajemnie powiązanych działań
    podejmowanych i realizowanych w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju
    kraju, spójności społeczno- gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia
    konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej,
    regionalnej lub lokalnej. Politykę rozwoju prowadzi między innymi samorząd
    województwa, na podstawie strategii rozwoju województwa (art. 2, art. 3 pkt 2 i art. 4 ust.
    1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 324 z późn. zm.).
    Dodatkowo, zgodnie z zapisami zaktualizowanej „Strategii rozwoju Województwa C do
    2030 roku” przyjętej Uchwałą (...) Sejmiku Województwa C z dnia 27 stycznia 2020 r.,
    funkcjonowanie trwałego mechanizmu finansowania tworzonego poprzez wykorzystanie
    instrumentów finansowych jako narzędzia na rzecz celów rozwojowych wpisuje się i jest
    ukierunkowane na realizację odpowiednich celów Strategii rozwoju województwa.
    Strategia rozwoju jako jeden z projektów zakłada przeznaczenie środków zwróconych z
    instrumentów finansowych perspektyw finansowych 2007-2013 i 2014-2020 oraz środków

    przeznaczonych na instrumenty finansowe w ramach (...) na rozwijanie w Województwie C
    trwałego mechanizmu finansowania przedsięwzięć rozwojowych, wykorzystującego
    doświadczenie i potencjał funduszy poręczeniowych i pożyczkowych. Instrumenty
    finansowe wskazują potencjalne źródła finansowe, z których mogą być pozyskane środki
    na realizację Strategii C 2030.
    Instrumenty finansowe obejmują środki, które pozostają do dyspozycji Samorządu
    Województwa, bezpośrednio jako środki własne, lub pośrednio jako środki zewnętrzne, na
    wydatkowanie których Samorząd Województwa ma wpływ. Środki publiczne realizacji
    Strategii stanowią między innymi Publiczne środki wspólnotowe (fundusze strukturalne i
    inwestycyjne z budżetu Unii Europejskiej – polityka spójności realizowana w C w
    perspektywach finansowych 2007-2013, 2014- 2020, 2021-2027 i kolejna) oraz środki
    wycofane z instrumentów inżynierii finansowej w okresie 2007-2013 oraz instrumentów
    finansowych i pomocy zwrotnej w okresie 2014-2020, podlegające ponownemu
    wykorzystaniu w formie wsparcia zwrotnego.
    Na mocy postanowień Zarządu Województwa C, począwszy od roku 2009 w C poprzez
    Inicjatywę D i Inicjatywę E ze środków (...) wdrażane były instrumenty finansowe na rzecz
    sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw oraz projektów z zakresu rozwoju
    obszarów miejskich, stanowiąc równocześnie narzędzie realizacji odpowiednich celów
    Strategii rozwoju województwa.
    Po zakończeniu projektów dotyczących ustanowienia Funduszy Powierniczych D i E w
    ramach perspektywy finansowej na lata 2007-2013, na podstawie przyjętej polityki wyjścia
    z instrumentów finansowych, Zarząd Województwa C jako uprawniony podmiot podjął
    decyzję o zakończeniu współpracy w ramach Umów o finansowanie zawartych z
    dotychczasowymi Menadżerami.
    Zgodnie natomiast z art. 78 (7) Rozporządzenia 1083 oraz art 98 Ustawy wdrożeniowej,
    wymogiem jest, aby środki finansowe zwrócone z instrumentów finansowych zostały
    ponownie wykorzystane przez uprawnione podmioty na ten sam cel. Przy tym właściwe
    rekomendacje i proponowane dobre praktyki wskazują również, że powinny być one
    wykorzystywane w tym samym regionie, na ten sam typ działań i w tej samej formie co
    pierwotny wkład z programu operacyjnego, mając na uwadze możliwy do osiągnięcia
    efekt mnożnikowy na środkach publicznych. Powyższe nie stanowi przeszkody we
    wdrażaniu nowych instrumentów finansowych, jakie nie były realizowane w okresie
    programowania 2007-2013.
    Celem dalszego angażowania środków finansowych pochodzących z instrumentów
    finansowych (...)w ramach tworzenia trwałego i elastycznego regionalnego mechanizmu
    finansowania inwestycji na rzecz realizacji Strategii rozwoju województwa, Samorząd
    Województwa C powierzył zadania związane z zarządzaniem przedmiotowymi środkami
    finansowymi, stanowiącymi środki publiczne Województwa C Spółce, z zamiarem
    odpowiedniego ukierunkowywania wsparcia rozwojowego udzielanego w regionie w
    stosunku do identyfikowanego zapotrzebowania.
    Oprócz realizacji powyższych celów, Spółka wykonuje prawa i obowiązki wynikające z
    Umów Operacyjnych I stopnia zawartych w ramach Inicjatywy D oraz Inicjatywy E przez
    Dotychczasowych Menadżerów (...) z Pośrednikami Finansowymi, których przeniesienie na
    ten podmiot przez Województwo C następuje na podstawie Porozumień wielostronnych.
    Spółka jest wyspecjalizowanym podmiotem, którego misją jest działanie na rzecz rozwoju
    Województwa C. Celem C Funduszu Rozwoju Spółka z o.o. jest realizowanie zadań na rzecz
    Województwa C w zakresie zarządzania środkami finansowymi, pochodzącymi w
    szczególności ze środków zwróconych z instrumentów finansowych (...) za pomocą
    instrumentów finansowych w obszarach wsparcia rozwoju mikro, małych i średnich
    przedsiębiorstw, wsparcia rozwoju obszarów miejskich i wsparcia projektów z zakresu
    efektywności energetycznej, a także promocja Województwa C jako regionu atrakcyjnego
    dla inwestorów i sprzyjającego aktywności gospodarczej. Zgodnie z Aktem założycielskim

    Spółki wykonuje ona zadania zlecone Województwa C na rzecz rozwoju regionu. Jedynym
    właścicielem Spółki i jednocześnie podmiotem ją kontrolującym jest Województwo C.
    Spółka spełniła warunki udzielenia zamówienia z wolnej ręki, celem powierzenia jej przez
    Województwo C zadań publicznych. W wyniku przeprowadzenia procedury udzielenia
    zamówienia z wolnej ręki, o którym mowa w art. 67 ust. 1 pkt 12 Prawa zamówień
    publicznych, pomiędzy Spółką a Województwem Cm została zawarta Umowa Powierzenia.
    Umowa gwarantuje wypełnianie przez Spółkę zobowiązań Województwa C wynikających z
    art. 78 (7) Rozporządzenia 1083, jako podmiotu wyspecjalizowanego w tym zakresie. W
    ramach Umowy powierzono Spółce w świetle zadań publicznych Samorządu
    Województwa C, dotyczących prowadzenia polityki rozwoju regionu na podstawie Strategii
    rozwoju województwa.
    W ramach Umowy, Spółka wykonuje zadania własne Województwa C, które polegają w
    szczególności na obsłudze Umów Operacyjnych I stopnia w ramach Powierzonego
    portfela, a także zarządza powierzonymi przez Zamawiającego w oparciu o zapisy Umowy
    środkami finansowymi, pochodzącymi ze środków zwróconych z instrumentów
    finansowych (...), poprzez ich angażowanie zgodnie ze Strategią Inwestycyjną,
    uwzględniającą założenia i cele Strategii rozwoju województwa.
    Realizując postanowienia Umowy, Spółka kontynuuje działania prorozwojowe
    zapoczątkowane przez Województwo C w perspektywie finansowej na lata 2007-2013
    polegające na dalszym ukierunkowywaniu regionalnego mechanizmu finansowania na
    zapewnienie zrównoważonego rozwoju i spójności wewnątrz regionu, co możliwe jest
    poprzez odpowiednie adresowanie wsparcia w wymiarach obszarowym, podmiotowym i
    przedmiotowym dzięki sukcesywnemu identyfikowaniu potrzeb rozwojowych i dysfunkcji
    występujących w C na poziomie regionalnym i lokalnym.
    Umowa Powierzenia zawarta została w oparciu o następujące akty prawne i dokumenty:
      a) art. 78 (7) Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r.
        ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju
        Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i
        uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1989 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006 r. z
        późn. zm.), zwanego dalej: Rozporządzeniem 1083;
      b) art. 152 (1) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z
        dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego
        Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu
        Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
        oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego
        przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
        Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego
        Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr
        1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 r. z późn. zm.);
      c) art. 88 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie
        polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t. j. Dz. U. z
        2017 r. poz. 1460 z późn. zm.), zwaną dalej: Ustawą wdrożeniową;
      d) ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z
        2017 r. poz. 1376 z późn. zm.), zwaną dalej: Ustawą o polityce rozwoju;
      e) ustawy z dnia 5 czerwca 1888 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz. U. z 2017 r.
        poz. 2086 z późn. zm.), zwaną dalej: Ustawą o samorządzie województwa;
      f) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz.
        2077 z późn. zm.), zwaną dalej: Ustawą o finansach publicznych;
      g) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 459 z późn.
        zm.), zwaną dalej: Kodeksem cywilnym;

      h) ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2017 r.
        poz. 1579 z późn. zm.), zwaną dalej: Prawem zamówień publicznych;
      i) zaktualizowanej „Strategii rozwoju województwa C do 2020 roku. C 2020” przyjętej
        Uchwałą Nr (...) Sejmiku Województwa C z dnia (...) 2012 r. a także dokumenty ją
        zmieniające lub zastępujące wydane przez właściwe organy Samorządu
        Województwa C, zwaną dalej: Strategią rozwoju województwa.
    Do zawarcia Umowy Powierzenia doszło w wyniku udzielenia zamówienia z wolnej ręki
    (zamówienie „(...)”), na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 11 września 2019 r. –
    Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579).
    Powyższy przepis wskazuje, że zamówienie udzielane jest przez zamawiającego osobie
    prawnej, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
    a) zamawiający sprawuje nad tą osobą prawną kontrolę, odpowiadającą kontroli
      sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą na dominującym wpływie na cele
      strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące zarządzania sprawami tej osoby prawnej:
      warunek ten jest również spełniony, gdy kontrolę taką sprawuje inna osoba prawna
      kontrolowana przez zamawiającego w taki sam sposób;
    b) ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej dotyczy wykonywania zadań
      powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną osobę
      prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę, o której mowa w lit. a.;
    c) w kontrolowanej osobie prawnej nie ma bezpośredniego udziału kapitału prywatnego.
      Na podstawie Umowy Powierzenia Województwo C, reprezentowane przez Zarząd
      Województwa powierzyło Spółce, realizowanie zadań własnych w zakresie zarządzania
      środkami finansowymi, które według deklaracji Województwa C na dzień zawarcia
      umowy stanowiły kwotę (...), równą Deklarowanym środkom. Wskazana w zdaniu
      poprzedzającym kwota stanowi sumę wartości aktywów i środków zgromadzonych na
      Rachunku Bankowym Województwa C. Powierzonego portfela i innych środków,
      będących w dyspozycji Dotychczasowych Menadżerów (...).
    Umowa Powierzenia określa zasady realizacji powierzonych Spółce zadań publicznych w
    zakresie:
    a. zarządzania i obsługi przez Spółkę Powierzonego portfela;
    b. zarządzania i wykorzystywania przez Spółkę Powierzonych środków poprzez ich
      angażowanie w najbardziej efektywny sposób, w zakresie udzielania wsparcia
      rozwojowego za pomocą Instrumentów finansowych w obszarze wsparcia MSP i w
      obszarze wsparcia rozwoju obszarów miejskich.
    W ramach realizacji Umowy Spółka wykonuje postanowienia art. 78 (7) Rozporządzenia
    1083 i art. 98 Ustawy wdrożeniowej, tj. powtórnie wykorzystuje środki zwrócone z
    instrumentów finansowych wdrażanych przez Dotychczasowych Menadżerów ze środków
    (...) w ramach ich pierwotnego celu na rzecz rozwoju regionu i w oparciu o Strategię
    Inwestycyjną, uwzględniającą założenia Strategii rozwoju województwa, tj. udostępnia w
    sposób zwrotny, bezpośrednio lub poprzez Pośredników Finansowych. Powierzone środki,
    celem wsparcia rozwoju MSP i wsparcia rozwoju obszarów miejskich Instrumentami
    finansowymi, na warunkach określonych w Umowie.
    Przy realizacji Umowy Spółka zobowiązana jest do realizacji Umowy zgodnie i w oparciu o
    Strategię Inwestycyjną oraz do dążenia do wykorzystywania Powierzonych środków w
    obszarze wsparcia rozwoju MŚP i w obszarze wsparcia rozwoju obszarów miejskich w
    sposób proporcjonalny, określony przez Województwo C, z uwzględnieniem stosunku
    środków finansowych Inicjatywy D i Inicjatywy E, stanowiących Deklarowane środki.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy o samorządzie województwa, w celu wykonywania zadań
    województwo może zawierać umowy z innymi podmiotami.

    Oprócz zadań własnych Samorządu Województwa C wynikających z Ustawy wdrożeniowej
    i ustawy o samorządzie województwa, Spółka może wykonywać inne zadania
    Województwa C wynikające z odrębnych ustaw.
    Obrana przez Województwo C forma realizowania zadań publicznych poprzez
    wykorzystanie wyspecjalizowanego podmiotu jest zgodna z przepisami prawa oraz
    pożądana z punktu widzenia Samorządu Województwa C, z uwagi na interes publiczny
    regionu.
    3. Tryb wyboru Spółki i Umowa Powierzenia pomiędzy Województwem C a Spółką.
    W związku z faktem, iż A Spółka z o.o. jest podmiotem celowym powołanym do realizacji
    zadań zleconych przez Województwo C, stanowiących zadania własne Województwa C,
    celem powierzenia Spółce jako podmiotowi wewnętrznemu realizowania zadań
    publicznych zostało przeprowadzone postępowania w sprawie udzielenia zamówień z
    wolnej ręki, o których mowa w art. 67 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo
    zamówień publicznych (dalej: ustawa Pzp). Udzielenie zamówienia nastąpiło na podstawie
    spełniania przez Województwo C oraz A Sp. z o.o. następujących warunków, określonych
    w ww. art. 67 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy Pzp:
    a) zamawiający (Samorząd Województwa C) sprawuje nad tą osobą prawną (A sp. z o.o.)
      kontrolę, odpowiadającą kontroli sprawowanej nad własnymi jednostkami, polegającą
      na dominującym wpływie na cele strategiczne oraz istotne decyzje dotyczące
      zarządzania sprawami tej osoby prawnej; warunek ten jest również spełniony, gdy
      kontrolę taką sprawuje inna osoba prawna kontrolowana przez zamawiającego w taki
      sam sposób,
    b) ponad 90% działalności kontrolowanej osoby prawnej (Spółka) dotyczy wykonywania
      zadań powierzonych jej przez zamawiającego sprawującego kontrolę lub przez inną
      osobę prawną, nad którą ten zamawiający sprawuje kontrolę, o której mowa w lit. a.;
    c) w A Sp. z o.o. nie ma bezpośredniego udziału kapitału prywatnego.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy podkreślić, że Spółka jest spółką celową, powołaną do
    realizacji zadań publicznych powierzanych przez Województwo C, której właścicielem jest
    Województwo C, tym samym Województwo C ma dominujący wpływ na cele strategiczne
    oraz istotne decyzje Spółki, a także sprawuje kontrolę nad Spółką. Ponadto, zgodnie z
    Aktem założycielskim Spółka nie jest podmiotem nastawionym na zysk i nie ma charakteru
    komercyjnego.
    Jedynym udziałowcem A Sp. z o.o. jest Województwo C.
    Na podstawie Umowy Powierzenia Spółka realizuje zadania własne Województwa C
    służące zaspokajaniu potrzeb społecznych na jego obszarze i są to jedyne zadania
    podejmowane przez Spółkę.
    Istotnym także jest, iż celem Spółki nie jest maksymalizacja zysku, lecz legalne, rzetelne i
    gospodarne zarządzanie środkami finansowymi, w celu między innymi osiągnięcia
    najwyższej jakości w efektywnym wspieraniu aktywności mikro-, małych i średnich
    przedsiębiorstw oraz wspomaganiu rozwoju obszarów miejskich oraz wspieraniu
    inwestycji lokalnych.
    A Sp. z o.o. nie jest podmiotem biorącym udział w wolnej grze rynkowej i nie jest Spółką
    powołaną w celu maksymalizacji zysku z prowadzonej działalności.
    4. Zadania A sp. zo.o. w oparciu o Umowę Powierzenia.
    Spółka prowadzenie działalności opiera na Umowie Powierzenia, ściśle określającej
    zadania Spółki, które realizowane są jako zlecone zadania własne jednostki samorządu
    terytorialnego o charakterze wojewódzkim, określone ustawami. Umowa Powierzenia
    dotyczy wykonywania zadań własnych Województwa C, w zakresie zarządzania środkami
    finansowymi oraz aktywami, w tym w szczególności wierzytelnościami pochodzącymi z

    instrumentów finansowych (...), stanowiącymi środki publiczne, którymi dysponuje
    Województwo C i powierzanymi na rzecz Spółki – celem podejmowania przez wykonawcę
    działań ukierunkowanych na rozwój Województwa C w oparciu o strategię inwestycyjną.
    W związku z powyższym, Spółka zarządza aktywami zaangażowanymi w ramach
    istniejących umów operacyjnych zawartych przez dotychczasowych menadżerów
    instrumentów finansowych (...) z pośrednikami finansowymi (powierzony portfel umów
    operacyjnych), a w konsekwencji wkładami od pośredników finansowych spieniężanymi w
    ramach tych aktywów oraz środkami pieniężnymi już zwróconymi z instrumentów
    finansowych (...) (niezaangażowanymi w umowy operacyjne), tj. bezpośrednimi wkładami
    pieniężnymi przekazywanymi przez Województwo C oraz środkami powierzonymi.
    Przedmiotem Umowy Powierzenia jest określenie zasad realizacji powierzonych Spółce
    zadań publicznych w zakresie zarządzania i obsługi przez Spółkę powierzonego portfela
    istniejących umów operacyjnych, oraz zarządzania i wykorzystywania przez wykonawcę
    powierzonych środków finansowych poprzez ich angażowanie w najbardziej efektywny
    sposób, w zakresie udzielania wsparcia rozwojowego za pomocą instrumentów
    finansowych w obszarze wsparcia mikro, małych i średnich przedsiębiorstw i w obszarze
    wsparcia rozwoju obszarów miejskich. Wsparcie Spółki jest udzielane poprzez
    udostępnianie w sposób zwrotny – za pomocą instrumentów finansowych o charakterze
    dłużnym lub kapitałowym – środków pieniężnych pośrednikom finansowym jako
    podmiotom udzielającym bezpośredniego wsparcia ostatecznym odbiorcom przy
    wykorzystaniu produktów finansowych.
    W ramach realizacji Umowy Powierzenia Spółka wykonuje postanowienia art. 78 (7)
    Rozporządzenia 1083 i art. 88 Ustawy wdrożeniowej, nakładające zobowiązanie na
    Województwo C, tj. aby powtórnie wykorzystywała środki zwrócone z instrumentów
    finansowych wdrażanych ze środków (...) w ramach ich pierwotnego celu.
    Zarządzanie środkami finansowymi i aktywami, o czym mowa powyżej, dotyczy w
    szczególności:
    - pasywnego zarządzania powierzonym portfelem istniejących umów operacyjnych;
    - przygotowania, realizacji, zmian i aktualizacji strategii inwestycyjnej;
    - przygotowywania warunków naboru oraz wyboru pośredników finansowych, tj.
      podmiotów za których pośrednictwem powierzone Spółce środki będą przekazywane
      na rzecz projektów MSP czy z zakresu rozwoju obszarów miejskich poprzez zawieranie
      umów z ostatecznymi odbiorcami wsparcia;
    - zawierania umów operacyjnych z wyłonionymi pośrednikami finansowymi i
      udostępniania im środków w sposób zwrotny;
    - przygotowywania warunków naboru dla bezpośredniego wsparcia i zawierania umów z
      ostatecznymi odbiorcami;
    - prowadzenia monitoringu, sprawozdawczości i kontroli w związku z umowami
      operacyjnymi i umowami z ostatecznymi odbiorcami wsparcia;
    - prowadzenia działań informacyjno-promocyjnych w związku z działaniami
      podejmowanymi w ramach Umowy powierzenia.
    5. Sposób wynagradzania Spółki – Rekompensata.
    Spółka działa w oparciu o Umowę Powierzenia oraz Umowę o Finansowanie i jest to
    jedyny przedmiot działalności Spółki. Województwo C pokrywa koszty działalności
    operacyjnej ponoszone przez A w związku z realizacją Umowy Powierzenia, wraz z
    uwzględnieniem rozsądnego zysku na zasadzie rekompensaty. Województwo określa
    również, że powyższe jest realizowane na podstawie dokumentu wystawionego przez
    Spółkę zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i ze środków finansowych
    powierzonych w zarządzanie Spółce. Z uwagi na fakt, że Spółka jest podmiotem celowym i

    nie prowadzi działalności innej niż zlecona przez Województwo C w Umowie Powierzenia,
    pokrywana jest całość kosztów Spółki poniesionych w celu wykonania zadań własnych
    Województwa C. Wskazać należy, iż strony Umowy Powierzenia ustaliły, iż pod pojęciem
    Wynagrodzenia za zarządzanie należy rozumieć koszty działalności operacyjnej
    ponoszone przez A wraz z uwzględnieniem rozsądnego zysku. Pojęcie „wynagrodzenie za
    zarządzanie” strony wprowadziły jedynie dla celów porządkowych, o czym świadczą
    pozostałe postanowienia umowne. O powyższym świadczyć będzie, iż strony Umowy
    Powierzenia zastrzegły, iż w przypadku zmiany interpretacji przepisów strony Umowy
    Powierzenia w sytuacji, jeśli zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa z wystawieniem
    przez A dokumentu potwierdzającego „Wynagrodzenie za zarządzanie”, wiąże się
    obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług. Wynagrodzenie za zarządzanie obejmuje
    również ten podatek, który pokrywany jest na tych samych zasadach jak pokrywanie
    Wynagrodzenia za zarządzanie.
    Umowa Powierzenia określa również limit wysokości kosztów działalności operacyjnej,
    który wyznaczony został poprzez odesłanie do kwoty deklarowanych środków. Ustalono,
    iż do limitu wliczane są koszty działalności operacyjnej ponoszone przez Spółkę w kwocie
    netto, a w przypadku istnienia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług, podatek
    ten jest pokrywany w ramach kosztów działalności operacyjnej Wykonawcy, niezależnie od
    niniejszego limitu.
    Wskazać należy, iż oprócz refundacji poniesionych kosztów Spółka otrzymuje rozsądny
    zysk ustalony zgodnie z Komunikatem Komisji w sprawie stosowania reguł Unii
    Europejskiej w dziedzinie pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług
    świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (2012 C 8/02) i Decyzji Komisji
    Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 108 ust. 2 Traktatu o
    funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu
    świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom związanym do
    wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym. Zgodnie z
    Komunikatem zysk prognozowany nie powinien przekraczać zysku, którego zażądałoby
    typowe przedsiębiorstwo rozważające czy podjąć się wykonywania danej usługi.
    Podsumowując należy stwierdzić, iż rekompensata powiększona o rozsądny zysk, posiada
    mechanizm regulacyjny, który uzależnia jej uruchomienie i wypłatę od ustalonego przez
    strony algorytmu.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    Ad 1.
    Na pytanie o treści: Czy wszystkie opisane we wniosku działania (czynności), które
    Wnioskodawca wykonuje w ramach Umowy Powierzenia (jest zobowiązany wykonywać)
    na rzecz Województwa, mają na celu dokonanie transferów pieniężnych, których skutkiem
    jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności, i które w
    konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i
    finansowe?
    Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej z czynności wykonywanych przez Państwa w
    ramach Umowy Powierzenia (w tym dla czynności windykacyjnych wskazanych przez
    Państwa we własnym stanowisku w sprawie).
    Wskazali Państwo:
    Wszystkie wskazane we wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach
    Umowy Powierzenia są wykonywane na rzecz Województwa C, tj.:
    a) przystąpienie do Porozumień wielostronnych (porozumienia pomiędzy Zamawiającym,
      Wykonawcą, Dotychczasowymi Menadżerami a Pośrednikami Finansowymi, odrębne
      dla każdej Umowy Operacyjnej I stopnia wchodzącej w skład Powierzonego portfela,
      których przedmiotem jest m.in. przeniesienie przez Zamawiającego na Wykonawcę
      praw, obowiązków, wierzytelności i zobowiązań Dotychczasowych Menadżerów

      wynikających z tych Umów Operacyjnych I stopnia, a także określenie warunków i
      zasad przeniesienia) oraz wykonywanie praw i obowiązków z tytułu Powierzonego
      portfela poprzez pasywne zarządzanie, polegające m.in. na przyjmowaniu i
      przekazywaniu płatności na rzecz Województwa C na warunkach określonych w
      Umowie, wykonywaniu innych zadań i obowiązków powierzonych przez Województwo
      C i wynikających z Umowy lub z Umów Operacyjnych I stopnia, mających zastosowanie
      do Powierzonego portfela, w tym w szczególności odnoszących się do monitoringu,
      sprawozdawczości i kontroli;
    b) przygotowanie i realizację Strategii Inwestycyjnej, w tym przyjętych w niej założeń
      wynikających z zapisów Strategii rozwoju województwa oraz innych dokumentów,
      strategii lub programów przyjętych lub wskazanych przez Województwo C;
    c) przygotowanie i wdrożenie Instrumentów finansowych zgodnie z obowiązującą Strategią
      Inwestycyjną, co obejmuje również prowadzenie działań i analiz, w tym na rynkach
      zagranicznych, niezbędnych dla wdrażania Instrumentów finansowych;
    d) aktualizację Strategii Inwestycyjnej;
    e) ścisłą współpracę z Województwem C w ramach realizacji Umowy;
    f) przygotowanie Warunków naboru, przeprowadzanie naborów i wybór Pośredników
      Finansowych lub Ostatecznych Odbiorców;
    g) opracowywanie Umów Bezpośredniego wsparcia i Umów Pośrednika I stopnia, oraz
      zawieranie Umów Bezpośredniego wsparcia i Umów Pośrednika I stopnia zgodnie z
      Warunkami naboru i obowiązującymi przepisami prawa;
    h) przekazywanie na Rachunek bankowy Województwa C Przychodów z Powierzonego
      portfela i Przychodów z Powierzonych środków;
    i) zarządzanie środkami finansowymi zaangażowanymi w Umowy Bezpośredniego
      wsparcia, Umowy Operacyjne I stopnia i Umowy Pośrednika I stopnia oraz zarządzanie
      saldem wolnych Powierzonych środków;
    j) przygotowanie programu informatycznego zapewniającego obsługę Umów
      Operacyjnych I stopnia;
    k) monitorowanie wyników osiąganych przez Pośredników Finansowych i Ostatecznych
      Odbiorców w ramach Instrumentów finansowych;
    l) sprawozdawczość do Województwa C o postępach Umów Bezpośredniego wsparcia,
      Umów Pośrednika I i II stopnia oraz Umów Operacyjnych I i II stopnia;
    m) kontrolę Umów Bezpośredniego wsparcia, Umów Pośrednika I i II stopnia oraz Umów
      Operacyjnych I i II stopnia;
    n) podejmowanie działań ukierunkowanych na przeciwdziałanie naruszeniom przepisów
      prawa i niniejszej Umowy, zbieranie niezbędnych informacji dotyczących istotnych
      kwestii związanych z realizacją Umowy i dotyczących powyższych naruszeń oraz
      przekazywanie informacji o takich naruszeniach Radzie Inwestycyjnej i Województwu C,
      a także podejmowanie właściwych działań w celu przywrócenia stanu zgodnego z
      przepisami prawa. Informacje, o których mowa w zdaniu poprzedzającym będą
      obejmować rekomendacje dotyczące działań, włączając działania naprawcze
      podejmowane lub takie, które mają być podjęte przez odpowiednie podmioty, celem
      rozwiązania wyżej wspomnianych kwestii, wraz z harmonogramem ich wdrożenia;
    o) prowadzenie działań informacyjno-promocyjnych w zakresie realizowanej Umowy
      zgodnie z Rocznym Planem Działań, obejmujących w szczególności zapewnienie
      pakietu informacji dla Pośredników Finansowych i Ostatecznych Odbiorców,
      prowadzenie strony internetowej Spółki, organizowanie bądź udział w szkoleniach,

      konferencjach, seminariach i spotkaniach w zakresie przedmiotu Umowy oraz
      prowadzenie kampanii informacyjno-promocyjnych w zakresie uzgodnionym z
      Województwem Cm;
    p) przekazywanie na żądanie Województwa C informacji na temat Pomocy publicznej
      udzielonej w ramach realizacji Umowy, a także przekazywanie Województwu C
      informacji niezbędnych do umożliwienia przestrzegania przez Województwo C
      obowiązujących przepisów prawa dotyczących Pomocy publicznej;
    q) zgłaszanie Województwu C potrzeb w zakresie przyjmowania programów pomocowych,
      o których mowa w przepisach prawa dotyczących Pomocy publicznej, niezbędnych do
      umożliwienia Spółce działania zgodnie z Umową i Strategią Inwestycyjną;
    r) wypełnianie i wykonywanie Wytycznych Województwa C;
    s) udostępnianie Województwu C danych niezbędnych do budowania baz danych,
      wykonywania oraz zamawiania przez Województwo C analiz w zakresie spójności
      Strategii rozwoju województwa, realizacji polityki rozwoju Zamawiającego oraz oceny
      skutków i oddziaływań makroekonomicznych Strategii rozwoju województwa i Umowy,
      a także zgłaszanie propozycji zmian Strategii rozwoju województwa w kontekście
      realizacji Umowy;
    t) sporządzanie Rocznych Planów Działań dla założeń na rok następny i przedkładanie ich
      Województwu C do dnia 15 listopada wraz z wnioskiem o zatwierdzenie przez Radę
      Inwestycyjną,
    u) udzielanie bez zbędnej zwłoki odpowiedzi na wszelkie zapytania i wystąpienia
      Województwa C dotyczące realizacji Umowy oraz przekazywanie Zamawiającemu, na
      każde jego wezwanie, informacji i wyjaśnień na temat realizacji Umowy;
    v) zwrot do Województwa C środków finansowych w wysokości wynikającej z realizacji
      Umowy i zgodnie z osiągniętym przez Spółkę wynikiem finansowym w ramach realizacji
      Umowy;
    w) wypełnianie innych zadań i obowiązków należących do Spółki, w tym wynikających z
      przepisów prawa, w zakresie koniecznym do prawidłowej realizacji Umowy;
    x) przestrzeganie Wytycznych Województwa C oraz właściwych przepisów prawa
      polskiego, w szczególności Kodeksu cywilnego, Ustawy o finansach publicznych,
      Ustawy wdrożeniowej, Ustawy o polityce rozwoju, ustawy z dnia 11 września 2019 r.
      Prawo zamówień publicznych, Ustawy o samorządzie województwa oraz rozporządzeń
      wykonawczych do nich;
    y) zapewnienie dla właściwego wykonania Umowy personel, warunki lokalowe,
      wyposażenie techniczne oraz wsparcie informatyczne w postaci systemu
      informatycznego, a także wsparcie administracyjne i logistyczne;
    z) w przypadku udzielania Pomocy publicznej w ramach realizacji Umowy, Spółka zapewni
      w tym zakresie zgodność z przepisami dotyczącymi Pomocy publicznej;
    aa) poddanie się kontroli dokonywanej przez Województwo C i inne uprawnione
      podmioty,
    są czynnościami niezbędnymi do dokonania transferów pieniężnych, których skutkiem
    jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności, i które w
    konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i
    finansowe, bez których nie doszłoby do realizowania transakcji lub wykonania usług
    wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
    Czynności wykazane powyżej świadczone są jako kompleksowa usługa, za którą Spółka
    otrzymuje wynagrodzenie w formie rekompensaty, żadna z wymienionych czynności nie
    jest wyceniana oddzielnie.

    Bez zawarcia Umowy Powierzenia oraz porozumień Trójstronnych Spółka nie posiadałaby
    umocowania oraz nie dysponowałaby środkami niezbędnymi do realizacji działań
    powierzonych przez Województwo C. Bez wdrożenia Strategii Inwestycyjnej nie byłyby
    Spółce znane kierunki działania oraz parametry, w oparciu o które Spółka mogłaby
    zawierać umowy z Pośrednikami Finansowymi. Umowa Powierzenia wskazuje w jaki
    sposób Spółka ma rozliczać i wdrażać powierzone środki, jak ma nadzorować i
    monitorować cały przebieg procesu udzielania pożyczek przez Pośredników Finansowych
    oraz Ostatecznych Odbiorców.
    Czynności wykonywane przez Spółkę w ramach Umowy Powierzenia nie obejmują usług, o
    których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy, tj. czynności ściągania długów w tym factoringu,
    usługi doradztwa, usługi w zakresie leasingu.
    Czynności nazwane windykacyjnymi są realizowane w bardzo okrojonym zakresie przez
    Spółkę sprowadzają się do nadzorowania Pośredników Finansowych czy w odpowiednich
    terminach wysyłają monity, wezwania do zapłaty lub dokonują wypowiedzenia umowy
    Ostatecznemu Odbiorcy oraz podejmowania analogicznych czynności wobec
    Ostatecznych Odbiorców, którym Spółka udzieliła bezpośredniego wsparcia. W umowie
    Powierzenia Spółka na zakończenie umowy jest zobowiązana zwrócić Województwu
    posiadane aktywa a nie gotówkę. Produkty Spółki zatwierdzone przez Radę Inwestycyjną
    posiadają w swoich zapisach wysokość dopuszczalnej szkodowości „straty kapitału”.
    Wymienione czynności nie są czynnościami z art. 43 ust. 15 ustawy.
    Ad 2.
    Na pytanie o treści: Czy czynności wykonywane w ramach Umowy Powierzenia na rzecz
    Województwa są niezbędne do dokonania transferów pieniężnych? Czy czynności te
    stanowię etap niezbędny i bez ich wykonania dokonanie transferu pieniężnego nie byłoby
    możliwe? Jeśli tak, to dlaczego. Proszę o szczegółowe wyjaśnienie. Informacji należy
    udzielić odrębnie dla każdej z czynności wykonywanych przez Państwa w ramach Umowy
    Powierzenia (w tym dla czynności windykacyjnych).
    Odpowiedzieli Państwo:
    Czynności wykonywane przez A Sp. z o.o. w ramach Umowy Powierzenia na rzecz
    Województwa C są czynnościami niezbędnymi do dokonywania transferów pieniężnych.
    Stanowią etap niezbędny i bez wykonania tych czynności dokonanie transferu
    pieniężnego nie byłoby możliwe. Czynności wykazane powyżej w odpowiedzi na pytanie 1
    świadczone są jako kompleksowa usługa, za którą Spółka otrzymuje wynagrodzenie w
    formie rekompensaty, a żadna z wymienionych czynności nie jest wyceniana oddzielnie.
    Bez zawarcia Umowy Powierzenia oraz porozumień Trójstronnych Spółka nie posiadałaby
    umocowania oraz nie dysponowałaby środkami niezbędnymi do realizacji działań
    powierzonych przez Województwo C. Bez wdrożenia Strategii Inwestycyjnej nie byłyby
    Spółce znane kierunki działania oraz parametry, w oparciu o które Spółka mogłaby
    zawierać umowy z Pośrednikami Finansowymi. Umowa Powierzenia wskazuje w jaki
    sposób Spółka ma rozliczać i wdrażać powierzone środki, jak ma nadzorować i
    monitorować cały przebieg procesu udzielania pożyczek przez Pośredników Finansowych
    oraz Ostatecznych Odbiorców. Zadania wszystkie włącznie z elementami windykacyjnymi
    (polegającymi głównie na wysyłaniu monitów i wezwań do zapłaty) mają sprowadzać się
    do przekazywania spłaconego kapitału wraz z uzyskanymi przychodami z tytułu odsetek
    umownych itp. na konta bankowe.
    Ad 3.
    Czy wszystkie wskazane we wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz
    Województwa są czynnościami niezbędnymi, bez których nie doszłoby do realizowania
    transakcji lub wykonania usług wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej
    ustawą? Jeśli tak to dlaczego? Proszę o szczegółowe wyjaśnienie.

    Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej z czynności wykonywanych przez Państwa w
    ramach Umowy Powierzenia (w tym dla czynności windykacyjnych wskazanych przez
    Państwa we własnym stanowisku w sprawie).
    Odpowiedzieli Państwo:
    Wszystkie wskazane we wniosku czynności wykonywane przez A Sp. z o.o. są czynnościami
    niezbędnymi, bez których nie doszłoby do realizowania transakcji lub wykonywania usług
    wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.).
    Wszystkie czynności (wskazane w odpowiedzi na pyt. 1) wykonywane w ramach Umowy
    Powierzenia są niezbędne do dokonania transferów pieniężnych oraz stanowią etap
    niezbędny dokonywania tych transferów. Bez wykonania tych czynności dokonanie
    transferu pieniężnego nie byłoby możliwe. Bez zawarcia Umowy Powierzenia, bez
    otrzymania środków pieniężnych od Instytucji Zarządzającej – Województwa C, bez
    zatwierdzenia Zasad Naboru Wniosków, w tym parametrów produktów przez Radę
    Inwestycyjną, bez dokonania oceny wniosków złożonych przez Ostatecznych Odbiorców
    Spółka nie posiadałaby umocowania do dokonywania transferów pieniężnych. Bez
    powyżej wskazanych czynności dokonanie transferu pieniężnego nie byłoby możliwe.
    Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, w ocenie Spółki, dotyczy
    ogółu czynności podejmowanych w ramach Umowy Powierzenia, gdyż istotą działania
    Spółki, jest obsługa Funduszu i zarządzanie nim, wraz z obsługą płatności na rachunkach
    bankowych dotyczących przepływu środków zwracanych przez pożyczkobiorców jak ich
    zwracania do Instytucji Zarządzającej (...).
    Spółka uważa ponadto, że czynności, które wykonuje w ramach części swoich zadań, tj.
    odzyskiwanie środków od Pośredników Finansowych czy Ostatecznych Odbiorców same w
    sobie nie są odrębną usługą, gdyż stanowią element nieistotny merytorycznie w
    czynnościach tej grupy.
    W tym kontekście Spółka wskazała, że art. 135 ust. 1 lit. d dyrektywy 2006/112/WE
    przewiduje, iż państwa członkowskie zwalniają „transakcje, łącznie z pośrednictwem,
    dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów,
    czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem windykacji
    należności”. Transakcje zwolnione na podstawie tego przepisu zostały zatem zdefiniowane
    ze względu na charakter świadczonych usług a nie ze względu na usługodawcę lub
    usługobiorcę. Zwolnienie nie jest zatem uzależnione od spełnienia wymogu, by transakcje
    były dokonywane przez określony rodzaj zakładu lub osoby prawnej, jeśli sporne
    transakcje wchodzą w zakres transakcji finansowych (zob. wyroki Trybunału z dnia 28
    października 2010 r. w sprawie C-175/09 Axa UK, EU:C:2010:646, pkt 26 i przytoczone tam
    orzecznictwo).
    Kryteria, jakie należy przyjąć w celu kwalifikacji konkretnych usług jako transakcji
    dotyczących wszelkiego rodzaju płatności, przelewów i transferów pieniężnych,
    zwolnionych od podatku na podstawie art. 135 ust. 1 lit. d dyrektywy 2006/112/WE,
    zostały określone w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem Trybunału, zwolnienia, o których mowa w art. 135 ust. 1
    dyrektywy 2006/112/WE, stanowią autonomiczne pojęcia prawa unijnego, które służą
    unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach
    członkowskich. Ponadto, pojęcia użyte do opisania zwolnień od podatku powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej
    zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie
    przez podatnika. Wykładnia tych pojęć musi być jednak zgodna z celami, jakim służą
    zwolnienia oraz musi spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej.

    Zasada ścisłej wykładni nie oznacza zatem, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień
    powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych
    przez nie skutków (np. wyroki w sprawach: C-334/14 De Fruytier, pkt 18; C-607/14 Bookit,
    pkt 34).
    W odniesieniu do art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE TSUE wskazał, że przelew
    jest transakcją polegającą na realizacji dyspozycji przekazania określonej sumy pieniędzy z
    jednego rachunku na drugi. Transakcja ta cechuje się w szczególności tym, że powoduje
    zmianę sytuacji prawnej i finansowej istniejącej z jednej strony między udzielającym
    dyspozycji a beneficjentem, a z drugiej strony między nimi a ich bankiem, jak również, w
    odpowiednim przypadku, między bankami. Brzmienie art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006
    /112/WE nie wyklucza co do zasady, aby transakcja przelewu składała się z różnych
    odrębnych usług, które stanowią wówczas „transakcje dotyczące” przelewów w
    rozumieniu tego przepisu (np. wyrok w sprawie C-2/95 SDC, pkt 64). Ponadto, oprócz
    transakcji spełniających kryterium wskazane przez Trybunał dotyczące przelewów
    zwolnieniem objęte są również transakcje niebędące w istocie przelewami lub
    płatnościami, a stanowiące transakcje tworzące odrębną całość, ocenianą w sposób
    ogólny, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub
    płatności (np. wyrok w sprawie C-2/95 SDC, pkt 66-68). W tym kontekście TSUE podkreślał,
    że należy odróżnić usługę zwolnioną od podatku w rozumieniu dyrektywy 2006/112/WE
    od wykonania zwykłego świadczenia rzeczowego lub technicznego. Istotne jest w
    szczególności, aby w tym celu zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy, a zwłaszcza
    to, czy odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów technicznych, czy też obejmuje
    specyficzne i istotne elementy transakcji (np. wyroki: w sprawie C-350/1 O Nordea Pankki
    Suomi, pkt 24; w sprawie C-607/14 Bookit, pkt 40). Jak wskazuje Trybunał, uwagi
    odnoszące się do transakcji dotyczących przelewów mają zastosowanie również do
    transakcji dotyczących płatności (np. wyrok w sprawie C-607/14 Bookit, pkt 43).
    Zważywszy, że przedmiotem świadczeń realizowanych przez Spółkę na rzecz
    Województwa działającego poprzez Zarząd Województwa C w ramach zawartej umowy
    będzie kombinacja różnych czynności, aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą
    jednolitą – złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których
    realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja
    różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania
    świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast
    usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest
    środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza
    usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel
    świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można
    wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.
    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa
    obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być
    sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia
    usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną
    usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład
    świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu
    czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas
    nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.
    Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem TSUE, każda czynność powinna być zwykle
    uznawana za odrębną i niezależną, a czynność złożona z jednego świadczenia w aspekcie
    gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności
    systemu podatku VAT. W pierwszej kolejności należy poszukiwać elementów
    charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik
    dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka odrębnych

    świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. Z jednym świadczeniem złożonym mamy
    do czynienia m.in., jeżeli dwa lub więcej świadczenia (lub czynności) dokonane przez
    podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle
    związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie
    gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (np. wyrok w sprawie C-41
    /04 Levob, pkt 20 i 22).
    W wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd, Trybunał uznał, że jeżeli dwa lub
    więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta
    są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość,
    której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej. Pogląd ten
    znajduje również potwierdzenie w wyroku w sprawie C-2/95 SDC.
    W kontekście powyższego stwierdzić należy, że ze świadczeniem usługi złożonej
    (kompleksowej) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie usługodawcy jest
    rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących
    elementami częściowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie usługa taka, jeśli
    może zostać uznana za usługę o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu jednolitą
    stawką podatku od towarów i usług, właściwą dla świadczenia podstawowego, głównego.
    Wykładnia przepisu art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, uwzględniająca orzecznictwo TSUE
    nakazuje zatem przyjąć, że pojęcie usług w zakresie wszelkiego rodzaju transakcji
    płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych obejmuje również transakcje tworzące
    odrębną całość, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu
    lub płatności, i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i
    powodują zmiany prawne i finansowe. Pojęcie usług w zakresie wszelkiego rodzaju
    transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych nie obejmuje natomiast usług
    o charakterze technicznym, w których odpowiedzialność usługodawcy ograniczona jest do
    kwestii technicznych i nie obejmuje istotnych elementów transakcji płatniczej.
    Należy wskazać, że ekonomicznym efektem dokonania transferów pieniężnych jest, co do
    zasady, przekazanie przez dany podmiot (osobę) środków pieniężnych na rzecz innego
    podmiotu (osoby). Taka czynność w ramach usługi wynikającej z Umowy Powierzenia jest
    dokonywana przez cały czas, a mianowicie środku przekazywane są przez (...) na konto A ,
    potem po spełnieniu warunków wynikających z metryki produktów zatwierdzonych przez
    Radę Inwestycyjną podpisywane są umowy z Pośrednikami lub Ostatecznymi Odbiorcami
    na rzecz których są przelewane środki wynikające z podpisanych umów, a następnie
    zgodnie z harmonogramami spłat lub z zasad raportowania powracają środki kapitału i
    odsetek na konto A, a potem na konto Województwa.
    Ad 4.
    Na pytanie o treści: Zauważam, że w opisie sprawy wskazali Państwo, że Czynności
    wykonywane przez Spółkę w ramach Umowy Powierzenia nie obejmuję usług, o których
    mowa w art. 43 ust. 15 ustawy, tj. czynności ściągania długów w tym factoringu, usługi
    doradztwa, usługi w zakresie leasingu.
    Z kolei we własnym stanowisku w sprawie wskazali Państwo, że:
    Wykonywane przez Spółkę czynności windykacyjne polegają głównie na wysyłaniu wezwań
    do zapłaty, monitów i ewentualnie wypowiedzenia umowy i wypełnienia weksla.
    W związku z tym proszę o jednoznaczne wskazanie, czy czynności wykonywane przez
    Państwa w ramach Umowy Powierzenia obejmują usługi, o których mowa w art. 43 ust. 15
    ustawy, tj. czynności ściągania długów w tym factoringu, usługi doradztwa, usługi w
    zakresie leasingu? Jeżeli tak, należy wskazać jakie konkretnie.
    Odpowiedzieli Państwo:

    Spółka nie wykonuje czynności windykacyjnych w znaczeniu określonym w art. 43 ust. 15
    ustawy. Wykonywane przez Spółkę zadania polegające na odzyskiwaniu powierzonych
    przez Spółkę środków są to czynności polegające na kierowaniu wezwań do zapłaty,
    monitów i ewentualne wypowiedzenie umowy i wypełnienie weksla. Czynności wskazane
    w zdaniu poprzedzającym dotyczą sytuacji, w których Pośrednicy Finansowi nie wywiązują
    się z postanowień umów zawartych ze Spółką i zachodzi konieczność prowadzenia wobec
    nich czynności windykacyjnych.
    Czynności związane z odzyskiwaniem środków od Pośredników Finansowych, które
    Wnioskodawca wykonuje i wykonywać będzie w ramach części swoich zadań w ramach
    Umowy Powierzenia, same w sobie nie są odrębną usługą, gdyż stanowią element
    nieistotny merytorycznie w czynnościach tej grupy. Wykonywane przez Spółkę czynności
    windykacyjne polegają głównie na wysyłaniu wezwań do zapłaty, monitów i ewentualnie
    wypowiedzenia umowy i wypełnienia weksla do Pośredników Finansowych lub
    podejmowaniu analogicznych czynności wobec Ostatecznych Odbiorców, którym
    udzielono bezpośredniego wsparcia.
    Zwolnienie od podatku od towarów i usług dotyczy ogółu czynności podejmowanych w
    ramach realizowanej Umowy Powierzenia, gdyż istotą działania Wnioskodawcy jest
    pełnienie roli podmiotu zarządzającego środkami powierzonymi wraz z obsługą płatności
    na rachunku bankowym dotyczącym zasobów zwróconych, a nie prowadzenie czynności
    windykacyjnych.
    W ramach Umowy Powierzenia Spółka nie prowadzi działalności zarobkowej polegającej
    na ściąganiu długów, w tym także factoringu, usług doradztwa, czy też usług w zakresie
    leasingu.
    „Zwolnienie z VAT dotyczy szeroko rozumianych usług finansowych. Jest to zasada.
    Natomiast wyłączone spod tego zwolnienia są usługi, które można generalnie określić jak
    ściąganie długów, windykacja należności. Prawodawca unijny, jak i krajowy, nie preferuje
    bowiem tego rodzaju działalności. Zatem dla oceny, czy usługi podlegają zwolnieniu
    przedmiotowemu, niezbędna jest szczegółowa analiza zapisów umowy. Powinna ona
    zostać przeprowadzona w aspekcie zasadniczego celu, przyczyny jej zawarcia i skutków
    ekonomicznych. Należy bowiem odpowiedzieć na pytanie, czy usługi te przede wszystkim
    zmierzają do ściągania długów? Czy jest to podstawowy cel i efekt ekonomiczny tych
    umów?” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2021 r. I FSK 1706
    /20).
    Świadczenie usługi udzielania pożyczek poza systemem bankowym, na które składa się
    wiele czynności o charakterze głównym i pomocniczym (np. wysyłanie wezwania do
    zapłaty, windykacja terenowa oraz zawarcie umowy w celu spłaty zadłużenia), powinno
    podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług (wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 lipca 2015 r. I SA/Po 312/15).
    Usługa „ściągania długów” polega co do zasady na działalności polegającej na nabywaniu
    (skupywaniu) wierzytelności, czy to w celu windykacji, czy dalszej odprzedaży. W takim
    przypadku są one usługami finansowymi, wyłączonymi ze zwolnienia i podlegają
    opodatkowaniu stawką podstawową. Wykonanie takiej usługi zakłada istnienie dwóch
    podmiotów, które zawarły transakcję. Usługodawca zobowiązuje się do ściągnięcia długu
    w zamian za wynagrodzenie. Konsumentem usługi (usługobiorcą) jest zaś podmiot, który
    korzysta z usługi wykonywanej przez kontrahenta, co oznacza, że usługodawca ściąga dług
    dla usługobiorcy, a nie dla siebie. Jeżeli zatem pożyczkodawca samodzielnie, tj. bez udziału
    podmiotu „trzeciego” monitoruje pożyczkę, to czynność ta nie może być objęta hipotezą
    przepisu art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT (wyrok NSA z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt
    I FSK 1136/13).
    Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT, zwolnienie ukształtowane w art.
    43 ust. 1 pkt 40 tej ustawy nie ma zastosowania do czynności ściągania długów, w tym
    factoringu. Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu odzyskania należności

    nie stanowią czynności ściągania długów w rozumieniu art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT.
    Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, głównym przedmiotem
    działalności Wnioskodawcy w ramach Umowy Powierzenia jest dystrybuowanie
    powierzonych środków, zgodnie z zasadami określonymi w Strategii Inwestycyjnej.
    Czynności zmierzające do odzyskania powierzonych środków będą miały miejsce w
    sytuacji nie wywiązywania się z umowy przez Pośredników Finansowych. Tym samym brak
    jest podstaw, aby zakładać konieczność podejmowania przez Wnioskodawcę czynności
    windykacyjnych, w sytuacji należytego wywiązywania się z umowy przez Pośredników
    Finansowych lub odpowiednio Ostatecznych Odbiorców.
    Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę mają na celu odzyskanie powierzonych
    środków. Ponadto Spółka nie uzyskuje żadnego wynagrodzenia za ściągnięcie
    wierzytelności. Prowadzenie czynności windykacyjnych przez Spółkę ma charakter
    incydentalny, nie następuje cyklicznie, a nadto nie ma charakteru odpłatnego. Wskazane
    w zdaniu poprzedzającym cechy, w ocenie Wnioskodawcy, powinny skutkować uznaniem,
    że art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT, nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie.
    Podejmowane prze Spółkę działania w ramach Umowy Powierzenia powinny korzystać ze
    zwolnienia podatkowego.
    Zważywszy na fakt, iż głównym zadaniem Wnioskodawcy w ramach Umowy Powierzenia
    jest dystrybucja powierzonych przez Województwo C środków, a nie natomiast
    prowadzenie czynności windykacyjnych, stwierdzić należy, że sam fakt wpisania w umowie
    czynności polegających na odzyskiwaniu należności nie powinien przesądzać o podleganiu
    opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Pytanie

Biorąc pod uwagę powyższy stan faktyczny, Spółka na podstawie art. 14b Ordynacji
    podatkowej (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.) wnosi o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania realizowanych
    czynności za niepodlegające opodatkowaniu i zwolnienia od podatku, tj. wskazanie:
    Czy wykonywane przez Spółkę w ramach Umowy Powierzenia czynności, w związku z
    którymi należne jest jej wynagrodzenie w postaci wynagrodzenia za zarządzanie wraz z
    rozsądnym zyskiem, są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Spółki, realizowane w ramach Umowy Powierzenia czynności są zwolnione od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40) ustawy o VAT, który
    zwalnia z podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia
    rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów
    pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
    Zwolnienie podatkowe określone w art. 43 ust. 1 pkt 40) ustawy o VAT, dotyczy ogółu
    czynności podejmowanych w ramach Umowy Powierzenia.
    Istotą działania Spółki w ramach Umowy Powierzenia jest zarządzanie następującymi
    środkami finansowymi:
    a. Zabezpieczonymi środkami w ramach Powierzonego portfela;
    b. Przychodami z Powierzonego portfela;
    c. Powierzonymi środkami;
    d. Przychodami z Powierzonych środków.
    W związku z celem działalności Spółki, Spółka realizuje na rzecz Województwa C usługę w
    ogólnym interesie gospodarczym, tj. usługę, która nie byłaby świadczona na rynku bez

    interwencji publicznej lub byłaby świadczona, jednak na innych warunkach pod względem
    jakości, bezpieczeństwa, przystępności cenowej, równego traktowania czy powszechnego
    dostępu do takiej usługi.
    Jest to uzasadnione szczególnym charakterem działalności zlecanej Spółce, tj.
    wykonywaniem zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego określonych
    ustawami.
    Z uwagi na ograniczenie zakresu działalności Spółki tylko i wyłącznie do zadań zleconych
    przez Województwo C oraz wyłączenie możliwości działania podmiotu dla zysku, usługi
    świadczone przez Spółkę mogą być świadczone tylko ze wsparciem finansowym w formie
    wynagrodzenia za zarządzenie pokrywającej koszty działalności oraz rozsądnego zysku.
    Wynagrodzenie za zarządzanie stanowi, tym samym, wsparcie finansowe, które pozwoli
    na wypełnianie zadania przez Spółkę na warunkach umożliwiających wypełnianie zadań
    wg ustalonych zasad ich powierzenia.
    Podkreślić należy, iż czynności Spółki polegające na odzyskiwaniu środków od
    Pośredników Finansowych nie stanowią odrębnej usługi, a jedynie nieistotny
    merytorycznie element w czynnościach wykonywanych przez Spółkę. Czynności te są
    wykonywane przez Spółkę samodzielnie i podczas ich wykonywania Spółka nie korzysta z
    zasobów podmiotów zewnętrznych.
    Zgodnie z brzmieniem art. 135 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2006/112/WE zwolnieniu podlegają
    „transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków
    bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów
    finansowych, z wyłączeniem windykacji należności”. Transakcje zwolnione na podstawie
    tego przepisu zostały zatem zdefiniowane z względu na charakter świadczonych usług a
    nie ze względu na usługodawcę lub usługobiorcę. Zwolnienie nie jest zatem uzależnione
    od spełnienia wymogu, by transakcje były dokonywane przez określony rodzaj zakładu lub
    osoby prawnej, jeśli sporne transakcje wchodzą w zakres transakcji finansowych (wyrok
    Trybunału z dnia 28 października 2010 r. w sprawie C-175/09 Axa UK, EU:C:2010:646, pkt
    26 i przytoczone tam orzecznictwo).
    Kryteria jakie należy przyjąć w celu kwalifikacji konkretnych usług jako transakcji
    dotyczących wszelkiego rodzaju płatności, przelewów i transferów pieniężnych,
    zwolnionych od podatku na podstawie art. 135 ust. 1 lit. d dyrektywy 2006/112/WE,
    zostały określone w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem Trybunału, zwolnienia, o których mowa w art. 135 ust. 1
    dyrektywy 2006/112/WE stanowią autonomiczne pojęcia prawa unijnego, które służą
    unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach
    członkowskich. Ponadto, pojęcia użyte do opisania zwolnień od podatku powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej
    zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie
    przez podatnika. Wykładnia tych pojęć musi być jednak zgodna z celami, jakim służą
    zwolnienia oraz musi spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej.
    Zasada ścisłej wykładni nie oznacza zatem, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień
    powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych
    przez nie skutków (np. wyroki w sprawach: C-334/14 De Fruytier, pkt 18; C-607/14 Bookit,
    pkt 34).
    W odniesieniu do art. 135 ust. 1 lit. d) Dyrektywy 2006/112/WE TSUE wskazał, że przelew
    jest transakcją polegającą na realizacji dyspozycji przekazania określonej sumy pieniędzy z
    jednego rachunku na drugi. Transakcja ta cechuje się w szczególności tym, że powoduje
    zmianę sytuacji prawnej i finansowej istniejącej z jednej strony między udzielającym
    dyspozycji a beneficjentem, a z drugiej strony między nimi a ich bankiem, jak również, w
    odpowiednim przypadku, między bankami. Brzmienie art. 135 ust. 1 lit. d dyrektywy 2006

    /112/WE nie wyklucza co do zasady, aby transakcja przelewu składała się z różnych
    odrębnych usług, które stanowią wówczas transakcje dotyczące przelewów w rozumieniu
    tego przepisu (np. wyrok w sprawie C-2/95 SDC, pkt 64).
    Ponadto, oprócz transakcji spełniających kryterium wskazane przez Trybunał dotyczące
    przelewów zwolnieniem objęte są również transakcje niebędące w istocie przelewami lub
    płatnościami, a stanowiące transakcje tworzące odrębną całość, ocenianą w sposób
    ogólny, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub
    płatności (np. wyrok w sprawie C-2/95 SDC, pkt 66-68). W tym kontekście TSUE podkreślał,
    że należy odróżnić usługę zwolnioną od podatku w rozumieniu dyrektywy 2006/112/WE
    od wykonania zwykłego świadczenia rzeczowego lub technicznego. Istotne jest w
    szczególności, aby w tym celu zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy, a zwłaszcza
    to, czy odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów technicznych, czy też obejmuje
    specyficzne i istotne elementy transakcji (np. wyroki: w sprawie C-350/10 Nordea Pankki
    Suomi, pkt 24; w sprawie C-607/14 Bookit, pkt 40). Jak wskazuje Trybunał, uwagi
    odnoszące się do transakcji dotyczących przelewów mają zastosowanie również do
    transakcji dotyczących płatności (np. wyrok w sprawie C- 607/14 Bookit, pkt 43).
    Zważywszy, że przedmiotem świadczeń realizowanych przez Spółkę na rzecz
    Województwa działającego poprzez Zarząd Województwa w ramach zawartej umowy
    będzie kombinacja różnych czynności, aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą
    jednolitą – złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których
    realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja
    różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania
    świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze.
    Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie,
    lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej.
    Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas,
    jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz
    nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.
    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa
    obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być
    sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia
    usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną
    usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład
    świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu
    czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas
    nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.
    Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem TSUE, każda czynność powinna być zwykle
    uznawana za odrębną i niezależną, a czynność złożona z jednego świadczenia w aspekcie
    gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności
    systemu podatku VAT.
    W pierwszej kolejności należy poszukiwać elementów charakterystycznych dla
    rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi,
    rozumianemu jako przeciętny konsument kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też
    jedno świadczenie.
    Z jednym świadczeniem złożonym mamy do czynienia m.in. jeżeli dwa lub więcej
    świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta,
    rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one
    obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
    miałoby charakter sztuczny (np. wyrok w sprawie C-41/04 Levob, pkt 20 i 22). W wyroku w
    sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd. Trybunał uznał, że jeżeli dwa lub więcej niż
    dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle

    powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej. Pogląd ten
    znajduje również potwierdzenie w wyroku w sprawie C-2/95 SDC.
    W kontekście powyższego stwierdzić należy, że ze świadczeniem usługi złożonej
    (kompleksowej) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie usługodawcy jest
    rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących
    elementami częściowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie usługa taka, jeśli
    może zostać uznana za usługę o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu jednolitą
    stawką podatku od towarów i usług, właściwą dla świadczenia podstawowego, głównego.
    Wykładnia przepisu art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, uwzględniająca orzecznictwo TSUE
    nakazuje zatem przyjąć, że pojęcie usług w zakresie wszelkiego rodzaju transakcji
    płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych obejmuje również transakcje tworzące
    odrębną całość, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu
    lub płatności, i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i
    powodują zmiany prawne i finansowe. Pojęcie usług w zakresie wszelkiego rodzaju
    transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych nie obejmuje natomiast usług
    o charakterze technicznym, w których odpowiedzialność usługodawcy ograniczona jest do
    kwestii technicznych i nie obejmuje istotnych elementów transakcji płatniczej. Należy
    wskazać, że ekonomicznym efektem dokonania transferów pieniężnych jest, co do zasady,
    przekazanie przez dany podmiot (osobę) środków pieniężnych na rzecz innego podmiotu
    (osoby). W przedmiotowej sprawie ekonomicznym efektem czynności dokonywanych
    przez Spółkę w ramach: Spółka odpowiedzialna jest za kompleksową realizację Umowy, na
    co składa się szereg czynności szczegółowo opisanych powyżej.
    Czynności te – rozpatrywane kompleksowo – doprowadzają ostatecznie do realizacji
    operacji przekazania określonej ilości środków pieniężnych pomiędzy dwoma rachunkami
    bankowymi – z wyodrębnionego rachunku bankowego dla Powierzonych Środków na
    rachunek bankowy Pośrednika Finansowego (lub Ostatecznego Odbiorcy w przypadku
    udzielenia pożyczek bezpośrednio) za pośrednictwem Banku F, który wypłaca środki na
    podstawie zleceń płatności wystawianych przez Spółkę po podpisaniu Umowy Operacyjnej
    z Pośrednikiem Finansowym.
    Podkreślić także należy, iż czynności związane z odzyskiwaniem środków od Pośredników
    Finansowych, które Wnioskodawca wykonywać będzie w ramach części swoich zadań w
    ramach Umowy, same w sobie nie są odrębną usługą, gdyż stanowią element nieistotny
    merytorycznie w czynnościach tej grupy. Wykonywane przez Spółkę czynności
    windykacyjne polegają głównie na wysyłaniu wezwań do zapłaty, monitów i ewentualnie
    wypowiedzenia umowy i wypełnienia weksla. Zwolnienie od podatku od towarów i usług
    dotyczy ogółu czynności podejmowanych w ramach realizowanej Umowy Powierzenia,
    gdyż istotą działania Wnioskodawcy jest pełnienie roli podmiotu zarządzającego środkami
    powierzonymi wraz z obsługą płatności na rachunku bankowym dotyczącym zasobów
    zwróconych.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wszystkie czynności, które łącznie
    składają się na usługę złożoną i wypełniającą wskazane wyżej przez TSUE przesłanki,
    objęte będą zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    Zwolnienie to będzie obejmować kompleksowe czynności dotyczące transferów
    pieniężnych dokonywanych bezpośrednio przez Spółkę lub na jej zlecenie, za które
    należne jest wynagrodzenie skalkulowane mające pokryć ponoszone przez Spółkę koszty
    obsługi Umowy.
    Efektem wszystkich tych czynności łącznie (wykonywanych przez Spółkę) jest realizacja
    transferów środków pieniężnych na rzecz Pośredników Finansowych (z którymi Spółka
    podpisze Umowy Operacyjne), która bez tych czynności nie byłaby możliwa. Pomiędzy

    opisanymi we wniosku czynnościami istnieje ścisły związek przyczynowo-skutkowy.
    Przedmiotowe czynności stanowią zatem elementy łącznej usługi, spełniającej szczególne
    oraz istotne funkcje płatności, skutkujące zmianą sytuacji finansowej i prawnej stron tej
    operacji. Usługi te będą zatem objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 40 ustawy o VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe Spółka zwraca się o wydanie interpretacji podatkowej.
    W ocenie Wnioskodawcy, zwolnienie to dotyczy ogółu czynności podejmowanych w
    ramach Umowy, gdyż istotą działania Wnioskodawcy, pełniącego w Umowie Powierzenia
    rolę podmiotu zarządzającego powierzonymi środkami wraz z obsługą płatności na
    rachunku bankowym Powierzonych środków, Powierzonego Portfela oraz rachunku
    bankowym dotyczącym zasobów zwróconych.
    Przedmiotem świadczeń realizowanych przez Spółkę na rzecz Województwa C
    działającego poprzez Zarząd Województwa C w ramach zawartych umów będzie
    kombinacja różnych czynności, aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą jednolitą –
    złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja
    prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych
    czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia
    głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy
    uznać za pomocniczą jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do
    pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa
    traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia
    usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać
    lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.
    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa
    obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być
    sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia
    usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną
    usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład
    świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu
    czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas
    nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej. W kontekście
    powyższego stwierdzić należy, że ze świadczeniem usługi złożonej (kompleksowej) mamy
    do czynienia wówczas, gdy świadczenie usługodawcy jest rozbudowane i obejmuje dwie
    lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących elementami częściowego
    zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie usługa taka, jeśli może zostać uznana za
    usługę o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu jednolitą stawką podatku od
    towarów i usług, właściwą dla świadczenia podstawowego, głównego.
    Wykładnia przepisu art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, uwzględniająca orzecznictwo TSUE
    nakazuje przyjąć, że pojęcie usług w zakresie wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych,
    przekazów i transferów pieniężnych obejmuje również transakcje tworzące odrębną
    całość, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub
    płatności, i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i
    powodują zmiany prawne i finansowe. Pojęcie usług w zakresie wszelkiego rodzaju
    transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych nie obejmuje natomiast usług
    o charakterze technicznym, w których odpowiedzialność usługodawcy ograniczona jest do
    kwestii technicznych i nie obejmuje istotnych elementów transakcji płatniczej. Należy
    wskazać, że ekonomicznym efektem dokonania transferów pieniężnych jest, co do zasady,
    przekazanie przez dany podmiot (osobę) środków pieniężnych na rzecz innego podmiotu
    (osoby). Na proces realizacji transakcji dokonania transferu ww. środków składa się w
    istocie zbiór określonych świadczeń złożonych realizowanych przez Spółkę, która jest

    zaangażowana w ten proces na podstawie Umowy Powierzenia. Spółka odpowiedzialna
    jest za kompleksowe zarządzanie powierzonymi środkami na co składa się szereg
    czynności szczegółowo opisanych powyżej.
    Czynności te – rozpatrywane kompleksowo – doprowadzają ostatecznie do realizacji
    operacji przekazania określonej ilości środków pieniężnych powierzonych przedmiotową
    umową pomiędzy dwoma rachunkami bankowymi – z wyodrębnionego rachunku
    bankowego A na rachunek bankowy Ostatecznego Odbiorcy za pośrednictwem (...), który
    wypłaca środki na podstawie zleceń płatności wystawianych przez Spółkę po podpisaniu
    Umowy Ostatecznym Odbiorcom (Pożyczkobiorcom).
    Podkreślić także należy, iż czynności związane z odzyskiwaniem środków od Ostatecznych
    Odbiorców, które Wnioskodawca wykonywać będzie w ramach części swoich zadań w
    ramach Projektu, same w sobie nie są odrębną usługą, gdyż stanowią element nieistotny
    merytorycznie w czynnościach tej grupy. Czynności windykacyjne polegają głównie na
    wysyłaniu monitów, wezwaniu do zapłaty bądź ostatecznie wypowiedzenie umowy oraz
    złożenie pozwu, aby uzyskać tytuł wykonawczy.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wszystkie czynności, które łącznie
    składają się na usługę złożoną i wypełniającą wskazane wyżej przez TSUE przesłanki,
    objęte będą zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku
    od towarów i usług. Zwolnienie to będzie obejmować wyłącznie kompleksowe czynności
    dotyczące udzielania pożyczek i transferów pieniężnych dokonywanych bezpośrednio
    przez Spółkę, za które należne jest wynagrodzenie skalkulowane mające pokryć
    ponoszone przez Spółkę koszty obsługi Funduszu.
    Efektem wszystkich tych czynności łącznie (wykonywanych przez Spółkę) jest realizacja
    udzielania pożyczek i transferów środków pieniężnych na rzecz Ostatecznych Odbiorców
    (z którymi Spółka podpisze Umowy Inwestycyjne), która bez tych czynności nie byłaby
    możliwa. Pomiędzy opisanymi we wniosku czynnościami istnieje ścisły związek
    przyczynowo-skutkowy. Przedmiotowe czynności stanowią zatem elementy łącznej usługi,
    spełniającej szczególne oraz istotne funkcje płatności, skutkujące zmianą sytuacji
    finansowej i prawnej stron tej operacji. Usługi te będą zatem objęte zwolnieniem od
    podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT.
    Na proces realizacji transakcji dokonania transferu ww. środków składa się w istocie zbiór
    określonych świadczeń złożonych realizowanych przez Spółkę, która jest zaangażowany w
    ten proces na podstawie Umowy Powierzenia.
    Spółka odpowiedzialna jest za kompleksową realizację usługi polegającej na zarządzaniu
    powierzonymi środkami oraz powierzonym portfelem, na którą składa się szereg
    czynności polegających m.in.: na opracowaniu dokumentacji pożyczkowej, która
    każdorazowo musi być zatwierdzona przez Radę Inwestycyjną, na przysłaniu do IZ
    sprawozdań z efektów realizacji działań, przygotowywaniu wielu przelewów zarówno do IZ
    jak i Pośredników Finansowych czy Ostatecznych Odbiorców, na lokowaniu środków
    pozostających na konta A przeznaczonych do realizacji Umowy Powierzenia, itp.
    Czynności te – rozpatrywane kompleksowo – doprowadzają ostatecznie do realizacji
    operacji przekazania określonej ilości środków pieniężnych (środków pochodzących z Unii
    Europejskiej i środków z budżetu Województwa) pomiędzy dwoma rachunkami
    bankowymi – z wyodrębnionego rachunku bankowego na rachunek bankowy Pośrednika
    Finansowego za pośrednictwem Banku F, który wypłaca środki na podstawie zleceń
    płatności wystawianych przez Spółkę po podpisaniu Umowy Operacyjnej z Pośrednikiem
    Finansowym.
    W tym kontekście stwierdzić należy, że wszystkie czynności, które łącznie składają się na
    usługę złożoną i wypełniającą wskazane wyżej przez TSUE przesłanki, objęte będą
    zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku od towarów
    i usług. Zwolnienie to będzie obejmować wyłącznie kompleksowe czynności dotyczące
    transferów pieniężnych dokonywanych bezpośrednio przez Spółkę lub na jej zlecenie, za

    które należne jest wynagrodzenie skalkulowane mające pokryć ponoszone przez Spółkę
    koszty obsługi Funduszu.
    Efektem wszystkich tych czynności łącznie (wykonywanych przez Spółkę) jest realizacja
    transferów środków pieniężnych na rzecz Pośredników Finansowych (z którymi Spółka
    podpisała Umowy Operacyjne), która bez tych czynności nie byłaby możliwa. Pomiędzy
    opisanymi we wniosku czynnościami istnieje ścisły związek przyczynowo-skutkowy.
    Przedmiotowe czynności stanowią zatem elementy łącznej usługi, spełniającej szczególne
    oraz istotne funkcje płatności, skutkujące zmianą sytuacji finansowej i prawnej stron tej
    operacji. Usługi te będą zatem objęte zwolnieniem od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 40 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i
    świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za

    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia (wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik
    VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą. Zgodnie z ww. regulacją Dyrektywy:
    „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy, który stwierdza, że:
    Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są
    uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami,
    których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty,
    składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w
    przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane
    za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z
    kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych
    okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z
    czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że
    mogą być one pominięte.
    Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług posługując się
    sformułowaniem „organy władzy publicznej” nie definiuje tego pojęcia, tak jak i
    Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (t. j. Dz. U. z 1997 r. Nr 78
    poz. 483 ze zm.).
    W świetle art. 16 ust. 2 Konstytucji RP: Samorząd terytorialny uczestniczy w sprawowaniu
    władzy publicznej. Przysługującą mu w ramach ustaw istotną część zadań publicznych
    samorząd wykonuje w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Rozwinięcie tej regulacji zawarto w art. 163 Konstytucji RP, zgodnie z którym: Samorząd
    terytorialny wykonuje zadania publiczne nie zastrzeżone przez Konstytucję lub ustawy dla
    organów innych władz publicznych.
    Z powołanych przepisów wynika, że pojęciem tym objęte są wszelkie organy państwowe i
    samorządu terytorialnego.
    W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w wyroku z dnia 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaęor –
    Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saude dos Aęores SA przeciwko
    Fazenda Publica, w którym (pkt 55-57) stwierdził, że: (...) ponieważ, jak przypomina się w
    pkt 49 niniejszego wyroku, art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy jako wyjątek

    interpretować w sposób ścisły, należy uznać, że wyliczenie znajdujące się w tym przepisie
    jest wyczerpujące, a pojęcie „innych podmiotów prawa publicznego” stanowi pozostałą
    kategorię podmiotów należących do władzy publicznej, innych niż te, które zostały
    konkretnie wymienione w tym przepisie. Jeżeli chodzi w szczególności o pierwszy z dwóch
    warunków ustanowionych w art. 13 ust. 1 wspomnianej dyrektywy, to znaczy o warunek
    dotyczący statusu podmiotu publicznego, to Trybunał orzekł już, że osoba, która wykonuje
    czynności należące do prerogatyw władztwa publicznego w sposób niezależny, nie
    pozostając częścią administracji publicznej, nie może zostać zaklasyfikowana jako podmiot
    prawa publicznego w rozumieniu tego przepisu (zob. podobnie w szczególności
    postanowienie Mihal, C-456/07, EU:C:2008:293, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo).
    Trybunał wyjaśnił również, że status „podmiotu prawa publicznego” nie może wynikać
    jedynie z tego, że dana działalność polega na wykonywaniu czynności należących do
    prerogatyw władztwa publicznego (zob. podobnie w szczególności postanowienie Mihal, C-
    456/07, EU:C:2008:293, pkt 17 i przytoczone tam orzecznictwo).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 566 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie województwa:
    Organy samorządu województwa działają na podstawie i w granicach określonych przez
    ustawy. Do zakresu działania samorządu województwa należy wykonywanie zadań
    publicznych o charakterze wojewódzkim, niezastrzeżonych ustawami na rzecz organów
    administracji rządowej.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
    Samorząd województwa:
    1) wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność;
    2) dysponuje mieniem wojewódzkim;
    3) prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie budżetu.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
    W celu wykonywania zadań województwo tworzy wojewódzkie samorządowe jednostki
    organizacyjne oraz może zawierać umowy z innymi podmiotami.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
    Samorząd województwa określa strategię rozwoju województwa uwzględniającą w
    szczególności następujące cele:
    1) pielęgnowanie polskości oraz rozwój i kształtowanie świadomości narodowej,
      obywatelskiej i kulturowej mieszkańców, a także pielęgnowanie i rozwijanie
      tożsamości lokalnej;
    2) pobudzanie aktywności gospodarczej;
    3) podnoszenie poziomu konkurencyjności i innowacyjności gospodarki województwa;
    4) zachowanie wartości środowiska kulturowego i przyrodniczego przy uwzględnieniu
      potrzeb przyszłych pokoleń;
    5) kształtowanie i utrzymanie ładu przestrzennego.
    W świetle art. 14 ust. 1 cyt. ustawy:
    Samorząd województwa wykonuje zadania o charakterze wojewódzkim określone
    ustawami (...).
    W pierwszej kolejności należy ustalić, czy czynności wykonywane przez Spółkę w ramach
    Umowy Powierzenia podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

    W tym celu należy wskazać, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26
    stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 1958/19 powołując się na wyrok z 22 lutego 2018 r. w
    sprawie C-182/17 Nagyszenas Telepulesszolgaltatasi Nonprofit Kft. Przeciwko Nemzeti
    Adó- es Vamhivatal Fellebviteli Igazgatósaga:
    „(...) na mocy omawianej umowy gmina N. powierzyła jej realizację zadań publicznych
    poprzez wykorzystanie udostępnionego majątku i że umowa ta nie stanowiła umowy o
    świadczenie usług. Ponadto jest ona „jednostką budżetową”, ponieważ wypełnia swe
    zadania dzięki „pomocy”, tj. środkom finansowym udostępnionym jej przez tę gminę.
    Organ stwierdził natomiast, że N. otrzymała rekompensatę będącą przedmiotem
    postępowania głównego w zamian za konkretne usługi, a zatem została zrealizowana
    transakcja podlegająca opodatkowaniu, z uwagi na co kwota tej rekompensaty podlegała
    opodatkowaniu. Fakt, że gmina N. może wprost żądać od N. przedstawienia sprawozdań
    oraz regularnego informowania o realizacji danej umowy, stanowi inną okoliczność
    wskazującą, że spółka ta nie otrzymała pomocy, lecz została opłacona za wyświadczenie
    konkretnych usług”.
    Dalej NSA podkreślił, że:
    „(...) działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca na
    wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych zgodnie z umową zawartą
    między nią samą a gminą stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu VAT na mocy tego przepisu. Ponadto, N. nie dysponuje, na potrzeby
    wykonywania zadań publicznych powierzonych tej spółce na mocy rozważanej umowy,
    jakąkolwiek prerogatywą władztwa publicznego spośród tych przysługujących gminie N.
    (...)
    Jako że N. została utworzona przez gminę N. w formie spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą prawną
    prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną autonomię w
    stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i bieżącego własnego
    zarządzania.
    (...)
    Uwzględniając zasadę, zgodnie z którą art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112, jako odstępstwo
    od ogólnej zasady opodatkowania VAT każdej działalności o charakterze gospodarczym,
    musi być interpretowany ściśle (wyrok z dnia 29 października 2015 r., S., C-174/14, EU :C
    2015:733, pkt 49 i przytoczone tam orzecznictwo), wydaje się. że omawiana spółka nie
    może zostać uznana za „podmiot prawa publicznego” w rozumieniu tego przepisu. Stąd
    też jej działalność nie jest objęta zasadą nieopodatkowania VAT przewidzianą w tym
    przepisie, wówczas gdy działalność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    9 ust. 1 tej dyrektywy”.
    Sąd podkreślił również, że:
    Powyższe stanowisko Trybunału było doprecyzowaniem i rozwinięciem wcześniej
    wyrażonych poglądów w wyroku z dnia 29 października 2015 r., S., C-174/14, na który
    zresztą powoływał się zarówno organ, jak i Sąd I instancji, wysnuwając jednakże z jego tez
    odmienne wnioski. W orzeczeniu tym TSUE wyraźnie stwierdził, że „osoba, która wykonuje
    czynności należące do prerogatyw władztwa publicznego w sposób niezależny, nie
    pozostając częścią administracji publicznej, nie może zostać zaklasyfikowana jako podmiot
    prawa publicznego w rozumieniu tego przepisu (zob. podobnie w szczególności
    postanowienie M., C-456/07, EU:C:2008:293, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo)”. Przy
    czym zdaniem Trybunału pomimo uznania, iż fakt posiadania przez podmiot władzy
    publicznej 100% udziałów w spółce prawa cywilnego stanowi istotną okoliczność, to
    jednak nie ma charakteru przesądzającego, że podmiot taki – wyłącznie z tego względu –
    należy uznać za podmiot władzy publicznej w rozumieniu dyrektywy 2006/112.

    Analizując przedstawiony opis sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa oraz
    orzeczeń sądowych, wskazać należy, że Spółka jest podmiotem powołanym na mocy Aktu
    założycielskiego z dnia 5 października 2016 r. Jedynym udziałowcem Spółki jest
    Województwo C. Misją Spółki jest działanie na rzecz rozwoju Województwa C. Celem
    działania Spółki zgodnie z Aktem założycielskim jest realizowanie zadań na rzecz
    Województwa C w zakresie zarządzania środkami finansowymi, pochodzącymi w
    szczególności: ze środków zwróconych z C Regionalnego Programu Operacyjnego na lata
    2007-2013; ze środków zwróconych z C Regionalnego Programu Operacyjnego (...); ze
    środków zwróconych z Programu Fundusze Europejskie dla C 2021-2027. Celem działania
    Spółki jest realizowanie zadań na rzecz Województwa C w zakresie zarządzania środkami
    finansowymi w obszarze wsparcia: rozwoju mikro, małych i średnich przedsiębiorstw,
    rozwoju obszarów miejskich, projektów z zakresu rewitalizacji, projektów z zakresu
    efektywności energetycznej i redukcji emisji gazów cieplarnianych, projektów z zakresu
    energii odnawialnej, transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym i
    gospodarki zasobooszczędnej. Celem powierzenia Spółce przez Województwo C swoich
    zadań publicznych zgodnie z Aktem założycielskim, Województwo C zawarto ze Spółką
    Umowę Powierzenia. Umowę o Finasowaniu Funduszu Powierniczego (dalej: Umowa 1.5. –
    nie będąca przedmiotem niniejszego wniosku) oraz Umowę o Finansowaniu Funduszu
    Szczegółowego (dalej Umowa 7.2. nie będąca przedmiotem niniejszego wniosku).
    Województwo C powierzyło Spółce rolę podmiotu zarządzającego powierzonymi środkami
    i powierzonym portfelem pochodzącym z perspektywy na lata 2007-2013. Z uwagi na
    ograniczenie zakresu działalności Spółki tylko i wyłącznie do zadań zleconych przez
    Województwo C oraz wyłączenie możliwości działania podmiotu dla zysku, usługi
    świadczone przez Spółkę mogą być świadczone tylko ze wsparciem finansowym w formie
    wynagrodzenia za zarządzenie pokrywającej koszty działalności wraz z uwzględnieniem
    rozsądnego zysku. To wynagrodzenie za zarządzanie stanowi tym samym wsparcie
    finansowe, które pozwoli na wypełnianie zadania przez Spółkę na warunkach
    umożliwiających wypełnianie zadań wg ustalonych zasad ich powierzenia.
    Zatem czynności te noszą znamiona odpłatnego świadczenia usług, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podkreślenia wymaga, że stopień zależności Spółki od Województwa nie może
    automatycznie przesądzać o braku możliwości uznania wykonywanych zadań własnych
    Województwa powierzonych Spółce za podlegające, jako odpłatne świadczenie usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spółka, co prawda, wykonuje na mocy
    Umowy czynności związane z realizacją zadań własnych samorządu wojewódzkiego, do
    realizacji których Województwo zostało powołane, tj. dalsze zagospodarowanie ww.
    środków, ale czynności te wykonuje jako odrębny podmiot.
    Z uwagi na ograniczenie zakresu działalności Spółki tylko i wyłącznie do zadań zleconych
    przez Województwo C oraz wyłączenie możliwości działania podmiotu dla zysku, usługi
    świadczone przez Spółkę mogą być świadczone tylko ze wsparciem finansowym w formie
    wynagrodzenia za zarządzenie pokrywającego koszty działalności oraz rozsądnego zysku.
    Wynagrodzenie za zarządzanie stanowi tym samym wsparcie finansowe, które pozwoli na
    wypełnianie zadania przez Spółkę na warunkach umożliwiających wypełnianie zadań wg
    ustalonych zasad ich powierzenia.
    Na gruncie ustawy otrzymane z tego tytułu świadczenie pieniężne w istocie stanowi
    zapłatę za świadczone przez Spółkę usługi. Mimo że wykonywane czynności z katalogu
    zadań własnych, wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie wojewódzkim, w
    imieniu jednostki samorządu terytorialnego, to jednak Spółka sama nie wchodzi w skład
    administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną działalność gospodarczą. Tym
    samym, pomiędzy płatnością, którą Spółka otrzymuje od Województwa, a świadczeniem
    na jego rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność jest następstwem w
    zamian za to świadczenie, tj. w zamian za wykonywane czynności na podstawie zawartej
    Umowy z Województwem.

    Zatem, wymienione czynności, które świadczone są przez Spółkę na rzecz Województwa
    (na podstawie zawartej Umowy Powierzenia) stanowią odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia
    rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów
    pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
    Zgodnie z art. 43 ust. 15 ustawy:
    Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
    1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
    2) usług doradztwa;
    3) usług w zakresie leasingu.
    Pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy
    interpretować ściśle, zważywszy, że stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie
    z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez
    podatnika.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego. Wskazać należy, że z treści art. 43 ust. 1 pkt 40
    ustawy, stanowiącego implementację regulacji unijnych w tym zakresie wynika, że intencją
    ustawodawcy było objęcie zwolnieniem usług w zakresie depozytów środków pieniężnych,
    prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych,
    przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli, a także zostało rozciągnięte
    na usługi pośrednictwa w tym zakresie. Należy stwierdzić, że wymienione zwolnienia mają
    charakter przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze
    zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi, cechy które ją rozróżniają. Zatem podkreślić
    należy, że wystarczającą przesłanką pozwalającą objąć zwolnieniem daną czynność jest
    wykazanie jej związku z tymi czynnościami, przy czym związek ten musi być wyraźny i nie
    odbiegać od świadczenia usług finansowych, wypaczając przez to istotę przewidzianego
    zwolnienia.
    Ze zwolnienia korzystają usługi stanowiące element usług finansowych wymienionych w
    art. 43 ust. 1 pkt 7 i 38-41, jeżeli takie zwolnienie wynika z orzecznictwa TSUE. Zgodnie z
    orzecznictwem TSUE ze zwolnienia z tytułu usług finansowych nie mogą korzystać
    świadczone odrębnie usługi wspierające usługi finansowe, nawet jeśli są niezbędne do ich
    świadczenia, ale mają czysto techniczny charakter, np. usługi administracyjne, usługi call
    center, usługi „swiff” (usługa elektronicznego przesyłania wiadomości na rzecz instytucji
    finansowych).

    Powyższe zwolnienie znajduje odzwierciedlenie w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady.
    I tak, zgodnie z art. 131 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
    Zwolnienia przewidziane w rozdziałach 2-9 stosuje się bez uszczerbku dla innych
    przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu
    zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia
    wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania
    opodatkowania i nadużyć.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
    Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje, łącznie z pośrednictwem,
    dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów,
    czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem windykacji
    należności.
    Kryteria, jakie należy przyjąć w celu kwalifikacji konkretnych usług jako transakcji
    dotyczących wszelkiego rodzaju płatności, przelewów i transferów pieniężnych,
    zwolnionych od podatku na podstawie art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    zostały określone w orzecznictwie TSUE. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TSUE,
    zwolnienia, o których mowa w art. 135 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa unijnego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu
    systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich. Ponadto, pojęcia użyte
    do opisania zwolnień od podatku powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ
    zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT
    objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Wykładnia tych pojęć
    musi być jednakże zgodna z celami, jakim służą zwolnienia oraz musi spełniać wymogi
    zasady neutralności podatkowej. Zasada ścisłej wykładni nie oznacza zatem, że pojęcia
    użyte w celu opisania zwolnień powinny być interpretowane w sposób, który
    uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków (np. wyroki w sprawach: C-334
    /14 Etat belge v Nathalie De Fruytier, pkt 18; C-607/14 Bookit, Ltd przeciwko
    Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs, pkt 34).
    W odniesieniu do art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE Rady, TSUE wskazał, że
    przelew jest transakcją polegającą na realizacji dyspozycji przekazania określonej sumy
    pieniędzy z jednego rachunku na drugi. Transakcja ta cechuje się w szczególności tym, że
    powoduje zmianę sytuacji prawnej i finansowej istniejącej z jednej strony między
    udzielającym dyspozycji a beneficjentem, a z drugiej strony między nimi a ich bankiem, jak
    również, w odpowiednim przypadku, między bankami. Brzmienie art. 135 ust. 1 lit. d
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady nie wyklucza co do zasady, aby transakcja przelewu
    składała się z różnych odrębnych usług, które stanowią wówczas transakcje dotyczące”
    przelewów w rozumieniu tego przepisu (np. wyrok w sprawie C-2/95 Sparekassemes
    Datacenter (SDC) przeciwko Skatteministeriet, pkt 64).
    W powołanym wyroku w sprawie C-2/95 Trybunał stwierdził, że:
    „(...) zwolnienie dotyczące usług finansowych nie jest uzależnione od tego, czy usługa jest
    wykonywana przez instytucję, która wstępuje w prawny związek z końcowym odbiorcą.
    Fakt, że dana transakcja jest wykonywana przez osobę trzecią, ale z punktu widzenia
    końcowego odbiorcy wydaje się być usługą wykonywaną przez bank, nie wyklucza objęcia
    jej zwolnieniem”.
    Trybunał orzekł również, że ani sposób wykonywania usług (np. poprzez zastosowanie
    elektronicznych środków przekazu), ani charakter prawny usługodawcy (np. brak statusu
    banku czy instytucji finansowej), ani nawet brak bezpośredniej umowy podmiotu
    wykonującego usługi z ostatecznym odbiorcą nie wykluczają zastosowania zwolnień, o
    których mowa w art. 13(B)(d)(3) i (5) VI Dyrektywy (obecnie art. 135 ust. 1 lit. d i (Dyrektywy
    112), pod warunkiem, że usługi świadczone przez dany podmiot są przez klienta banku

    postrzegane jako element otrzymywanej usługi finansowej. Ponadto, aby świadczone
    usługi korzystały ze zwolnienia powinny stosownie do orzecznictwa TSUE dotyczyć
    specyficznych i istotnych elementów związanych z daną usługą finansową. Samo
    świadczenie usług o charakterze materialnym czy też technicznym nie jest objęte
    zwolnieniem – „aby stanowić .transakcję dotyczącą przelewów” świadczone usługi muszą
    zatem mieć skutek przelania funduszy oraz pociągać za sobą zmiany sytuacji prawnej i
    finansowej. Usługę zwolnioną na gruncie Dyrektywy należy odróżnić od czysto fizycznego
    lub technicznego świadczenia, takiego jak udostępnianie bankowi systemu przetwarzania
    danych”. W powyższym wyroku TSUE uznał także, że usługi pomocnicze dla usług
    finansowych mogą korzystać ze zwolnienia z VAT tylko jeśli same w znacznym stopniu
    „stają się” usługą finansową. Dla uznania usług związanych z przelewami za zwolnione,
    Trybunał w istocie wymaga, aby te usługi wywoływały taki efekt jak przelew, tzn.
    prowadziły do przeniesienia środków i zmieniały sytuację prawną i finansową
    zainteresowanego podmiotu. Trybunał wskazał również, że usługi polegające na
    udostępnieniu finansowych informacji bankom i innym użytkownikom nie są objęte
    zwolnieniem przewidzianym w podpunktach (3) i (5) art. 13(B)(d) VI Dyrektywy.
    Ponadto, oprócz transakcji spełniających kryterium wskazane przez TSUE dotyczące
    przelewów zwolnieniem objęte są również transakcje niebędące w istocie przelewami lub
    płatnościami, a stanowiące transakcje tworzące odrębną całość, ocenianą w sposób
    ogólny, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub
    płatności (np. wyrok w sprawie C-2/95 Sparekassemes Datacenter (SDC) przeciwko
    Skatteministeriet, pkt 66-68). W tym kontekście TSUE podkreślał, że należy odróżnić usługę
    zwolnioną od podatku w rozumieniu Dyrektywy 2006/112/WE Rady od wykonania
    zwykłego świadczenia rzeczowego lub technicznego. Istotne jest w szczególności, aby w
    tym celu zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy, a zwłaszcza to, czy
    odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów technicznych, czy też obejmuje
    specyficzne i istotne elementy transakcji (np. wyroki: w sprawie C-350/10 Nordea Pankki
    Suomi Oyj, pkt 24; w sprawie C-607/14 Bookit, Ltd przeciwko Commissioners for Her
    Majestys Revenue and Customs, pkt 40). Jak wskazuje TSUE, uwagi odnoszące się do
    transakcji dotyczących przelewów mają zastosowanie również do transakcji dotyczących
    płatności (np. wyrok w sprawie C-607/14 Bookit, Ltd przeciwko Commissioners for Her
    Majesty's Revenue and Customs, pkt 43).
    Jak wskazuje TSUE, uwagi odnoszące się do transakcji dotyczących przelewów mają
    zastosowanie również do transakcji dotyczących płatności (np. wyrok w sprawie C-607/14
    Bookit, Ltd przeciwko Commissioners for Her Majestys Revenue and Customs, pkt 43).
    Ponadto, aby świadczone usługi korzystały ze zwolnienia powinny stosownie do
    orzecznictwa TSUE dotyczyć specyficznych i istotnych elementów związanych z daną
    usługą finansową. Należy też wskazać, że TSUE w ww. orzeczeniu dodał, że: „Sam fakt, że
    jakiś element jest niezbędny do zakończenia transakcji zwolnionej z podatku, nie daje
    podstaw do konkluzji, że usługa, którą dany element reprezentuje jest zwolniona”.
    Z treści tez orzeczeń TSUE nie wynika, aby warunkiem uznania usługi stanowiącej
    samodzielny element usługi finansowej za czynność zwolnioną z podatku, było dokonanie
    przez podmiot świadczący usługę przekazu lub transferu pieniężnego polegającego na
    bezpośrednim obciążeniu lub zleceniu obciążenia określonego rachunku pieniężnego
    nadawcy lub odbiorcy realizowanej transakcji. Ponadto, zwolnieniem objęte są również
    transakcje niebędące w istocie przelewami lub płatnościami, a stanowiące transakcje
    tworzące odrębną całość, ocenianą w sposób ogólny, których skutkiem jest pełnienie
    szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności, które w konsekwencji skutkują
    przeniesieniem środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i finansowe. Zgodnie z
    ugruntowanym orzecznictwem TSUE, każda czynność powinna być zwykle uznawana za
    odrębną i niezależną, a czynność złożona z jednego świadczenia w aspekcie
    gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności
    systemu podatku VAT.

    W pierwszej kolejności należy poszukiwać elementów charakterystycznych dla
    rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi,
    rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też
    jedno świadczenie. Z jednym świadczeniem złożonym mamy do czynienia m.in. jeżeli dwa
    lub więcej świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta,
    rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one
    obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
    miałoby charakter sztuczny (np. wyrok w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV and OV
    Bank NV v Staatssecretaris van Financien, pkt 20 i 22).
    W wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) v Commissioners of
    Customs & Excise, Trybunał uznał, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności)
    dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie
    tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny
    charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla
    celów podatku od wartości dodanej. Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w wyroku
    w sprawie C-2/95 Sparekassemes Datacenter (SDC) przeciwko Skatteministeriet.
    W związku z powyższym, stwierdzić należy, że ze świadczeniem usługi złożonej
    (kompleksowej) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie usługodawcy jest
    rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących
    elementami częściowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie usługa taka, jeśli
    może zostać uznana za usługę o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu jednolitą
    stawką podatku od towarów i usług, właściwą dla świadczenia podstawowego, głównego.
    Wykładnia przepisu art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, uwzględniająca orzecznictwo TSUE,
    nakazuje zatem przyjąć, że pojęcie usług w zakresie wszelkiego rodzaju transakcji
    płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych obejmuje również transakcje tworzące
    odrębną całość, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu
    lub płatności, i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i
    powodują zmiany prawne i finansowe. Pojęcie usług w zakresie wszelkiego rodzaju
    transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych nie obejmuje natomiast usług
    o charakterze technicznym, w których odpowiedzialność usługodawcy ograniczona jest do
    kwestii technicznych i nie obejmuje istotnych elementów transakcji płatniczej.
    Należy wskazać, że ekonomicznym efektem dokonania transferów pieniężnych jest, co do
    zasady, przekazanie przez dany podmiot (osobę) środków pieniężnych na rzecz innego
    podmiotu (osoby).
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy wskazać należy, że czynności, do
    wykonania których Spółka została zobowiązana w ramach Umowy Powierzenia są
    realizowane przez Spółkę we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Faktycznym
    dysponentem środków finansowych zgromadzonych na rachunku bankowym
    stanowiących powierzone środki jest Zarząd Województwa C, który określa zasady
    wykorzystania i dystrybucji tych środków do Pośredników Finansowych i Ostatecznych
    Odbiorców, a także zasady lokowania wolnych środków. Spółka nie może swobodnie
    dysponować tymi środkami w sposób dowolny i jest związana w tym zakresie
    postanowieniami Umowy Powierzenia.
    Rolą Spółki jest dalsza dystrybucja powierzonych środków i zgromadzonych na rachunku
    bankowym, które pozostają w dyspozycji Zarządu Województwa C. Dystrybucja środków
    odbywa się zgodnie z Umową Powierzenia. Warunki udzielania wsparcia w postaci
    pożyczek, tj. określenie parametrów instrumentu finansowego i produktu finansowego (tj.
    m.in. maksymalna kwota pożyczki, zasady jej udzielania, podmioty, do których skierowany
    jest produkt) każdorazowo zatwierdzane są przez Radę Inwestycyjną, która powoływana
    jest uchwałą Zarządu Województwa C.
    Wszystkie opisane we wniosku działania (czynności), które Wnioskodawca wykonuje w
    ramach Umowy Powierzenia mają na celu dokonanie transferów pieniężnych. Spółka

    świadczy usługi pośrednictwa w zakresie depozytów środków pieniężnych (lokowanie
    środków), prowadzi/obsługuje rachunki bankowe dla powierzonych środków, dokonuje
    wszelkiego rodzaju transferów płatniczych w postaci przelewów. Do obowiązków Spółki
    należy lokowanie środków na lokatach oraz innych depozytach. Transfery pieniężne
    wykonywane są do Pośredników Finansowych, którzy następnie przekazują je
    Ostatecznym Odbiorcom. W dalszej kolejności Ostateczni Odbiorcy dokonują zwrotu tych
    środków wraz z odsetkami Pośrednikom Finansowym, którzy następnie przekazują te
    środki Spółce na podstawie umów zawartych pomiędzy nimi a Spółką (tzw. Umowy
    Operacyjne) na zasadach w nich określonych. Transfer środków odbywa się na zasadach
    charakteryzujących umowę pożyczki.
    Wykonywane przez Spółkę czynności w ramach Umowy Powierzenia są:
    a) usługami w zakresie:
    - pośrednictwa w deponowaniu środków pieniężnych, Spółka lokuje wolne środki
      pieniężne na lokatach krótkoterminowych do trzech miesięcy, zgodnie z zasadami
      lokowania powierzonych środków pieniężnych;
    - prowadzenia/obsługiwania rachunków pieniężnych, na których zdeponowane są
      powierzone środki, Spółka prowadzi rachunki pieniężne niezbędne do realizacji
      przedmiotu umowy;
    - transakcji płatniczych o charakterze bezgotówkowym, wszelkie transakcje w ramach
      Umowy Powierzenia oraz dalszych umów zawieranych na jej podstawie dokonywane
      są w formie transakcji płatniczych o charakterze bezgotówkowym;
    - przekazów i transferów pieniężnych. Wszelkie środki finansowe dystrybuowane przez
      Spółkę przekazywane są do Pośredników Finansowych, którzy następnie przekazują je
      na rzecz Ostatecznych Odbiorców również w formie bezgotówkowej lub bezpośrednio
      do Ostatecznych Odbiorców w ramach umów zawartych bezpośrednio z nimi.
    b) usługami pośrednictwa w świadczeniu ww. usług:
    Spółka dokonuje weryfikacji realizacji usług świadczonych przez Pośredników
    Finansowych, dokonując ich monitorowania oraz oceniając ich prawidłowość. Spółka po
    zakończeniu realizacji umowy, uwzględniając postanowienia przyjętej przez Województwo
    C polityki wyjścia z instrumentu finansowego przekaże powierzone środki na wskazany
    przez Województwo C rachunek bankowy.
    Wszystkie wskazane we wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach
    Umowy Powierzenia na rzecz Województwa C, tj.:
    a) przystąpienie do Porozumień wielostronnych (porozumienia pomiędzy Zamawiającym,
      Wykonawcą, Dotychczasowymi Menadżerami a Pośrednikami Finansowymi, odrębne
      dla każdej Umowy Operacyjnej I stopnia wchodzącej w skład Powierzonego portfela,
      których przedmiotem jest m.in. przeniesienie przez Zamawiającego na Wykonawcę
      praw, obowiązków, wierzytelności i zobowiązań Dotychczasowych Menadżerów
      wynikających z tych Umów Operacyjnych I stopnia, a także określenie warunków i
      zasad przeniesienia) oraz wykonywanie praw i obowiązków z tytułu Powierzonego
      portfela poprzez pasywne zarządzanie, polegające m.in. na przyjmowaniu i
      przekazywaniu płatności na rzecz Województwa C na warunkach określonych w
      Umowie, wykonywaniu innych zadań i obowiązków powierzonych przez Województwo
      C i wynikających z Umowy lub z Umów Operacyjnych I stopnia, mających zastosowanie
      do Powierzonego portfela, w tym w szczególności odnoszących się do monitoringu,
      sprawozdawczości i kontroli;
    b) przygotowanie i realizację Strategii Inwestycyjnej, w tym przyjętych w niej założeń
      wynikających z zapisów Strategii rozwoju województwa oraz innych dokumentów,
      strategii lub programów przyjętych lub wskazanych przez Województwo C;

    c) przygotowanie i wdrożenie Instrumentów finansowych zgodnie z obowiązującą Strategią
      Inwestycyjną, co obejmuje również prowadzenie działań i analiz, w tym na rynkach
      zagranicznych, niezbędnych dla wdrażania Instrumentów finansowych;
    d) aktualizację Strategii Inwestycyjnej;
    e) ścisłą współpracę z Województwem C w ramach realizacji Umowy;
    f) przygotowanie Warunków naboru, przeprowadzanie naborów i wybór Pośredników
      Finansowych lub Ostatecznych Odbiorców;
    g) opracowywanie Umów Bezpośredniego wsparcia i Umów Pośrednika I stopnia, oraz
      zawieranie Umów Bezpośredniego wsparcia i Umów Pośrednika I stopnia zgodnie z
      Warunkami naboru i obowiązującymi przepisami prawa;
    h) przekazywanie na Rachunek bankowy Województwa C Przychodów z Powierzonego
      portfela i Przychodów z Powierzonych środków;
    i) zarządzanie środkami finansowymi zaangażowanymi w Umowy Bezpośredniego
      wsparcia, Umowy Operacyjne I stopnia i Umowy Pośrednika I stopnia oraz zarządzanie
      saldem wolnych Powierzonych środków;
    j) przygotowanie programu informatycznego zapewniającego obsługę Umów
      Operacyjnych I stopnia;
    k) monitorowanie wyników osiąganych przez Pośredników Finansowych i Ostatecznych
      Odbiorców w ramach Instrumentów finansowych;
    l) sprawozdawczość do Województwa C o postępach Umów Bezpośredniego wsparcia,
      Umów Pośrednika I i II stopnia oraz Umów Operacyjnych I i II stopnia;
    m) kontrolę Umów Bezpośredniego wsparcia, Umów Pośrednika I i II stopnia oraz Umów
      Operacyjnych I i II stopnia;
    n) podejmowanie działań ukierunkowanych na przeciwdziałanie naruszeniom przepisów
      prawa i niniejszej Umowy, zbieranie niezbędnych informacji dotyczących istotnych
      kwestii związanych z realizacją Umowy i dotyczących powyższych naruszeń oraz
      przekazywanie informacji o takich naruszeniach Radzie Inwestycyjnej i Województwu C,
      a także podejmowanie właściwych działań w celu przywrócenia stanu zgodnego z
      przepisami prawa. Informacje, o których mowa w zdaniu poprzedzającym, będą
      obejmować rekomendacje dotyczące działań, włączając działania naprawcze
      podejmowane lub takie, które mają być podjęte przez odpowiednie podmioty, celem
      rozwiązania wyżej wspomnianych kwestii, wraz z harmonogramem ich wdrożenia;
    o) prowadzenie działań informacyjno-promocyjnych w zakresie realizowanej Umowy
      zgodnie z Rocznym Planem Działań, obejmujących w szczególności zapewnienie
      pakietu informacji dla Pośredników Finansowych i Ostatecznych Odbiorców,
      prowadzenie strony internetowej Spółki, organizowanie bądź udział w szkoleniach,
      konferencjach, seminariach i spotkaniach w zakresie przedmiotu Umowy oraz
      prowadzenie kampanii informacyjno-promocyjnych w zakresie uzgodnionym z
      Województwem Cm;
    p) przekazywanie na żądanie Województwa C informacji na temat Pomocy publicznej
      udzielonej w ramach realizacji Umowy, a także przekazywanie Województwu C
      informacji niezbędnych do umożliwienia przestrzegania przez Województwo C
      obowiązujących przepisów prawa dotyczących Pomocy publicznej;
    q) zgłaszanie Województwu C potrzeb w zakresie przyjmowania programów pomocowych,
      o których mowa w przepisach prawa dotyczących Pomocy publicznej, niezbędnych do
      umożliwienia Spółce działania zgodnie z Umową i Strategią Inwestycyjną;
    r) wypełnianie i wykonywanie Wytycznych Województwa C;

    s) udostępnianie Województwu C danych niezbędnych do budowania baz danych,
      wykonywania oraz zamawiania przez Województwo C analiz w zakresie spójności
      Strategii rozwoju województwa, realizacji polityki rozwoju Zamawiającego oraz oceny
      skutków i oddziaływań makroekonomicznych Strategii rozwoju województwa i Umowy,
      a także zgłaszanie propozycji zmian Strategii rozwoju województwa w kontekście
      realizacji Umowy;
    t) sporządzanie Rocznych Planów Działań dla założeń na rok następny i przedkładanie ich
      Województwu C do dnia 15 listopada wraz z wnioskiem o zatwierdzenie przez Radę
      Inwestycyjną;
    u) udzielanie bez zbędnej zwłoki odpowiedzi na wszelkie zapytania i wystąpienia
      Województwa C dotyczące realizacji Umowy oraz przekazywanie Zamawiającemu, na
      każde jego wezwanie, informacji i wyjaśnień na temat realizacji Umowy;
    v) zwrot do Województwa C środków finansowych w wysokości wynikającej z realizacji
      Umowy i zgodnie z osiągniętym przez Spółkę wynikiem finansowym w ramach realizacji
      Umowy;
    w) wypełnianie innych zadań i obowiązków należących do Spółki, w tym wynikających z
      przepisów prawa, w zakresie koniecznym do prawidłowej realizacji Umowy;
    x) przestrzeganie Wytycznych Województwa C oraz właściwych przepisów prawa
      polskiego, w szczególności Kodeksu cywilnego, Ustawy o finansach publicznych,
      Ustawy wdrożeniowej, Ustawy o polityce rozwoju, Ustawy z dnia 11 września 2019 r.
      Prawo zamówień publicznych, Ustawy o samorządzie województwa oraz rozporządzeń
      wykonawczych do nich;
    y) zapewnienie dla właściwego wykonania Umowy personel, warunki lokalowe,
      wyposażenie techniczne oraz wsparcie informatyczne w postaci systemu
      informatycznego, a także wsparcie administracyjne i logistyczne;
    z) w przypadku udzielania Pomocy publicznej w ramach realizacji Umowy, Spółka zapewni
      w tym zakresie zgodność z przepisami dotyczącymi Pomocy publicznej;
    aa) poddanie się kontroli dokonywanej przez Województwo C i inne uprawnione podmioty,
    są czynnościami niezbędnymi, bez których nie doszłoby do realizowania transakcji lub
    wykonania usług wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy.
    Czynności wykonywane w ramach Umowy Powierzenia są niezbędne do dokonania
    transferów pieniężnych oraz stanowią etap niezbędny dokonywania tych transferów. Bez
    wykonania tych czynności dokonanie transferu pieniężnego nie byłoby możliwe. Bez
    zawarcia Umowy Powierzenia, bez otrzymania środków pieniężnych od Województwa C,
    bez zatwierdzenia Zasad Naboru w tym parametrów produktów przez Radę Inwestycyjną,
    Spółka nie posiadałaby umocowania do dokonywania tych transferów pieniężnych.
    Bez zawarcia Umowy Powierzenia Spółka nie posiadałaby umocowania oraz nie
    dysponowałaby środkami niezbędnymi do realizacji działań powierzonych przez
    Województwo C. Bez wdrożenia Strategii Inwestycyjnej nie byłyby Spółce znane kierunki
    działania oraz parametry, w oparciu o które Spółka mogłaby zawierać umowy z
    Pośrednikami Finansowymi. Umowa Powierzenia wskazuje w jaki sposób Spółka ma
    wdrażać powierzone środki, jak ma nadzorować i monitorować cały przebieg procesu
    udzielania pożyczek przez Pośredników Finansowych. Poza wynagrodzeniem, o którym
    mowa w opisie sprawy, Spółka nie otrzymuje żadnej dodatkowej odpłatności za czynności
    wykonywane w ramach zawartej Umowy Powierzenia.
    Ekonomicznym efektem czynności dokonywanych przez Spółkę w ramach Umowy
    Powierzenia jest przekazanie środków pieniężnych na rzecz Pośredników Finansowych, a
    ostatecznie stanowiących wsparcie na rzecz Ostatecznych Odbiorców lub bezpośrednio

    do Ostatecznych Odbiorców w przypadku produktów przeznaczonych do bezpośredniej
    dystrybucji. Umowa przewiduje wynagrodzenie na rzecz Spółki z tytułu realizacji Umowy w
    formie Wynagrodzenia za Zarządzanie wraz z rozsądnym zyskiem.
    Wynagrodzenie za realizację umowy, pokrywane jest na zasadzie rekompensaty, na
    podstawie dokumentu określającego koszty.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że czynności, które Spółka wykonuje na
    podstawie Umowy Powierzenia – rozpatrywane kompleksowo – mają na celu dokonanie
    transferów pieniężnych.
    W tym kontekście stwierdzić należy, że czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz
    Województwa na podstawie zawartej Umowy Powierzenia, które łącznie składają się na
    usługę złożoną i wypełniającą wskazane wyżej przez TSUE przesłanki, powinny korzystać
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy. Należy jednak
    wskazać, że zwolnienie to będzie obejmować wyłącznie kompleksowe czynności dotyczące
    transferów pieniężnych dokonywanych bezpośrednio przez Spółkę, za które należne
    będzie wynagrodzenie w formie Rekompensaty Wynagrodzenia za zarządzanie, mające
    pokryć ponoszone koszty związane z realizacją zadania.
    Ekonomicznym efektem dokonania transferów pieniężnych jest, co do zasady,
    przekazanie przez dany podmiot (osobę) środków pieniężnych na rzecz innego podmiotu
    (osoby). Ekonomicznym efektem czynności dokonywanych przez Spółkę w ramach Umowy
    Powierzenia jest przekazanie środków pieniężnych (w tym przypadku środków
    pochodzących z Unii Europejskiej oraz ewentualnie ze środków pochodzących z budżetu
    państwa) na rzecz Pośredników Finansowych, a ostatecznie stanowiących wsparcie na
    rzecz Ostatecznych Odbiorców. Efektem wszystkich tych czynności łącznie (wykonywanych
    przez Spółkę na podstawie zawartej Umowy Powierzenia) jest dalsze zagospodarowanie
    środków, o których mowa we wniosku, zarządzanie i obsługa, a także udzielanie Wsparcia
    zwrotnego Ostatecznym Odbiorcom bezpośrednio lub za pośrednictwem Pośredników
    Finansowych.
    Pomiędzy opisanymi we wniosku czynnościami będzie istnieć ścisły związek przyczynowo-
    skutkowy. Czynności wykonywane w ramach Umowy Powierzenia są niezbędne do
    dokonania transferów pieniężnych oraz stanowią etap niezbędny dokonywania tych
    transferów. Bez wykonania tych czynności dokonanie transferu pieniężnego nie byłoby
    możliwe. Bez zawarcia Umowy Powierzenia, bez otrzymania środków pieniężnych od
    Województwa C, bez zatwierdzenia Zasad Naboru w tym parametrów produktów przez
    Radę Inwestycyjną, Spółka nie posiadałaby umocowania do dokonywania tych transferów
    pieniężnych. Przedmiotowe czynności będą stanowić zatem elementy łącznej usługi,
    spełniającej szczególne oraz istotne funkcje płatności, skutkujące zmianą sytuacji
    finansowej i prawnej stron tej operacji. Usługi te będą zatem objęte zwolnieniem od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy.
    Wykonywane przez Spółkę w ramach Umowy Powierzenia czynności na rzecz
    Województwa w związku z którymi należne jest wynagrodzenie w postaci wynagrodzenia
    za zarządzanie wraz z rozsądnym zyskiem są zwolnione od podatku VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 40 ustawy. Efektem wszystkich tych czynności łącznie (wykonywanych przez
    Spółkę) jest realizacja udzielania pożyczek i transferów środków pieniężnych na rzecz
    Ostatecznych Odbiorców (z którymi Spółka podpisze Umowy), która bez tych czynności nie
    byłaby możliwa. Pomiędzy opisanymi we wniosku czynnościami istnieje ścisły związek
    przyczynowo-skutkowy. Przedmiotowe czynności stanowią zatem elementy łącznej usługi,
    spełniającej szczególne oraz istotne funkcje płatności, skutkujące zmianą sytuacji
    finansowej i prawnej stron tej operacji. Usługi te będą zatem objęte zwolnieniem od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT.

    Transfery pieniężne wykonywane są do Ostatecznych Odbiorców, którzy następnie
    dokonują zwrotu tych środków Spółce wraz z odsetkami na podstawie umów zawartych
    pomiędzy nimi a Spółką na zasadach w nich określonych. Transfer środków odbywa się na
    zasadach charakteryzujących umowę pożyczki.
    Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w
    sprawie C-2/95 pomiędzy Sparekassemes Datacenter (SDC) a Skatteministeriet (Dania), w
    którym Trybunał stwierdził, że: „zwolnienie dotyczące usług finansowych nie jest
    uzależnione od tego, czy usługa jest wykonywana przez instytucję, która wstępuje w
    prawny związek z końcowym odbiorcą. Fakt, że dana transakcja jest wykonywana przez
    osobę trzecią, ale z punktu widzenia końcowego odbiorcy wydaje się być usługą
    wykonywaną przez bank, nie wyklucza objęcia jej zwolnieniem”. Można zatem stwierdzić,
    że wg TSUE, usługa finansowa świadczona przez podmiot trzeci nie traci przymiotu takiej
    usługi.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „pośrednictwa” w
    świadczeniu usług finansowych. Natomiast zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN
    (wydanie internetowe: https7Zsjp.pwn.pl/), przez pośrednictwo rozumie się „działalność
    osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś
    spraw dotyczących obu stron; kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych oraz
    umożliwianie kontaktu uczestnikom rynku pracy”. Pośrednictwo obejmuje zatem
    czynności dokonywane w imieniu oraz na rzecz innego podmiotu gospodarczego, w
    wyniku których dochodzi do zawarcia transakcji między tym przedsiębiorcą a podmiotem
    trzecim. Działanie „w imieniu” oznacza działanie z czyjegoś upoważnienia, w zastępstwie
    kogoś, natomiast działanie na czyjąś korzyść oznacza działanie dla kogoś, dla czyjegoś
    dobra.
    W celu rozstrzygnięcia, co w świetle ww. przepisów prawa podatkowego należy rozumieć
    pod pojęciem „pośrednictwa”, warto odnieść się do wyroku w sprawie C-453/05 Volker
    Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde, w której TSUE stwierdził, że:
    „(...) pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może
    obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej
    umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta
    warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie
    wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma
    żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga
    koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się
    bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże
    pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części
    czynności faktycznych związanych z umową”.
    Biorąc pod uwagę orzeczenia TSUE (C-2/95 SDC, C-607/14, C-350/10) należy wskazać na
    następujące aspekty w kontekście ustalenia warunków stosowania zwolnienia dla
    konkretnych podtypów usług finansowych.
    I tak:
    - należy odróżnić usługę zwolnioną od podatku w rozumieniu Dyrektywy Rady 2006/112
      /WE od wykonania zwykłego świadczenia rzeczowego lub technicznego. W tym celu
      należy zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy, a zwłaszcza to, czy
      odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów technicznych, czy też obejmuje
      specyficzne i istotne elementy transakcji;
    - brzmienie przepisu art. 135 ust. 1 lit. d) Dyrektywy Rady 2006/112/WE nie wyklucza co
      do zasady, aby transakcja przelewu składała się z różnych odrębnych usług, które
      stanowią wówczas „transakcje dotyczące” przelewów w rozumieniu tego przepisu.
      Sposób wykonywania usług, ani charakter prawny usługodawcy, ani brak
      bezpośredniej umowy podmiotu wykonującego usługi z ostatecznym odbiorcą nie

      wyklucza zastosowania zwolnienia, pod warunkiem, że usługi świadczone przez dany
      podmiot są przez klienta banku postrzegane jako element otrzymanej usługi
      finansowej, a ponadto powinny dotyczyć specyficznych i istotnych elementów
      związanych z daną usługą finansową;
    - pojęcie usług w zakresie wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i
      transferów pieniężnych obejmuje również transakcje tworzące odrębną całość,
      których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub
      płatności, i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i
      powodują zmiany prawne i finansowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i
    świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
      (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia (wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik
    VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą. Zgodnie z ww. regulacją Dyrektywy:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy, który stwierdza, że:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług posługując się
    sformułowaniem „organy władzy publicznej” nie definiuje tego pojęcia, tak jak i
    Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (t. j. Dz. U. z 1997 r. Nr 78
    poz. 483 ze zm.). W świetle art. 16 ust. 2 Konstytucji RP:
      Samorząd terytorialny uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej. Przysługującą
      mu w ramach ustaw istotną część zadań publicznych samorząd wykonuje w imieniu
      własnym i na własną odpowiedzialność.
    Rozwinięcie tej regulacji zawarto w art. 163 Konstytucji RP, zgodnie z którym:

      Samorząd terytorialny wykonuje zadania publiczne nie zastrzeżone przez
      Konstytucję lub ustawy dla organów innych władz publicznych.
    Z powołanych przepisów wynika, że pojęciem tym objęte są wszelkie organy państwowe i
    samorządu terytorialnego.
    W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w wyroku z dnia 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor –
    Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko
    Fazenda Pública, w którym (pkt 55-57) stwierdził, że:
      (...) ponieważ, jak przypomina się w pkt 49 niniejszego wyroku, art. 13 ust. 1
      dyrektywy 2006/112 należy jako wyjątek interpretować w sposób ścisły, należy
      uznać, że wyliczenie znajdujące się w tym przepisie jest wyczerpujące, a pojęcie
      „innych podmiotów prawa publicznego” stanowi pozostałą kategorię podmiotów
      należących do władzy publicznej, innych niż te, które zostały konkretnie wymienione
      w tym przepisie.
      Jeżeli chodzi w szczególności o pierwszy z dwóch warunków ustanowionych w art. 13
      ust. 1 wspomnianej dyrektywy, to znaczy o warunek dotyczący statusu podmiotu
      publicznego, to Trybunał orzekł już, że osoba, która wykonuje czynności należące do
      prerogatyw władztwa publicznego w sposób niezależny, nie pozostając częścią
      administracji publicznej, nie może zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa
      publicznego w rozumieniu tego przepisu (zob. podobnie w szczególności
      postanowienie Mihal, C#456/07, EU:C:2008:293, pkt 18 i przytoczone tam
      orzecznictwo).
      Trybunał wyjaśnił również, że status „podmiotu prawa publicznego” nie może
      wynikać jedynie z tego, że dana działalność polega na wykonywaniu czynności
      należących do prerogatyw władztwa publicznego (zob. podobnie w szczególności
      postanowienie Mihal, C#456/07, EU:C:2008:293, pkt 17 i przytoczone tam
      orzecznictwo).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 581), zwanej dalej ustawą o samorządzie województwa:
      1. Organy samorządu województwa działają na podstawie i w granicach określonych
        przez ustawy.
      2. Do zakresu działania samorządu województwa należy wykonywanie zadań
        publicznych o charakterze wojewódzkim, niezastrzeżonych ustawami na rzecz
        organów administracji rządowej.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
      Samorząd województwa:
      1) wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
        odpowiedzialność;
      2) dysponuje mieniem wojewódzkim;
      3) prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie budżetu.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
      W celu wykonywania zadań województwo tworzy wojewódzkie samorządowe
      jednostki organizacyjne oraz może zawierać umowy z innymi podmiotami.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Samorząd województwa określa strategię rozwoju województwa uwzględniającą w
      szczególności następujące cele:

      1) pielęgnowanie polskości oraz rozwój i kształtowanie świadomości narodowej,
        obywatelskiej i kulturowej mieszkańców, a także pielęgnowanie i rozwijanie
        tożsamości lokalnej;
      2) pobudzanie aktywności gospodarczej;
      3) podnoszenie poziomu konkurencyjności i innowacyjności gospodarki
        województwa;
      4) zachowanie wartości środowiska kulturowego i przyrodniczego przy
        uwzględnieniu potrzeb przyszłych pokoleń;
      5) kształtowanie i utrzymanie ładu przestrzennego.
    W świetle art. 14 ust. 1 cyt. ustawy:
      Samorząd województwa wykonuje zadania o charakterze wojewódzkim określone
      ustawami (...).
    W pierwszej kolejności należy ustalić, czy czynności wykonywane przez Spółkę w ramach
    Umowy Powierzenia podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W tym celu należy zauważyć, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26
    stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 1958/19 powołując się na wyrok z 22 lutego 2018 r. w
    sprawie C-182/17 Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft. Przeciwko Nemzeti
    Adó- és Vámhivatal Fellebviteli Igazgatósága:
      „(...) na mocy omawianej umowy gmina N. powierzyła jej realizację zadań
      publicznych poprzez wykorzystanie udostępnionego majątku i że umowa ta nie
      stanowiła umowy o świadczenie usług. Ponadto jest ona "jednostką budżetową",
      ponieważ wypełnia swe zadania dzięki "pomocy", tj. środkom finansowym
      udostępnionym jej przez tę gminę. Organ stwierdził natomiast, że N. otrzymała
      rekompensatę będącą przedmiotem postępowania głównego w zamian za
      konkretne usługi, a zatem została zrealizowana transakcja podlegająca
      opodatkowaniu, z uwagi na co kwota tej rekompensaty podlegała opodatkowaniu.
      Fakt, że gmina N. może wprost żądać od N. przedstawienia sprawozdań oraz
      regularnego informowania o realizacji danej umowy, stanowi inną okoliczność
      wskazującą, że spółka ta nie otrzymała pomocy, lecz została opłacona za
      wyświadczenie konkretnych usług”.
    Dalej NSA podkreślił, że:
      „(...) działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca
      na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych zgodnie z umową
      zawartą między nią samą a gminą stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające
      opodatkowaniu VAT na mocy tego przepisu. Ponadto, N. nie dysponuje, na potrzeby
      wykonywania zadań publicznych powierzonych tej spółce na mocy rozważanej
      umowy, jakąkolwiek prerogatywą władztwa publicznego spośród tych
      przysługujących gminie N.
      (...)
      Jako że N. została utworzona przez gminę N. w formie spółki z ograniczoną
      odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą
      prawną prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną
      autonomię w stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i
      bieżącego własnego zarządzania.
      (...)
      Uwzględniając zasadę, zgodnie z którą art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112, jako
      odstępstwo od ogólnej zasady opodatkowania VAT każdej działalności o charakterze
      gospodarczym, musi być interpretowany ściśle (wyrok z dnia 29 października 2015 r.,

      S., C-174/14, EU:C:2015:733, pkt 49 i przytoczone tam orzecznictwo), wydaje się, że
      omawiana spółka nie może zostać uznana za "podmiot prawa publicznego" w
      rozumieniu tego przepisu. Stąd też jej działalność nie jest objęta zasadą
      nieopodatkowania VAT przewidzianą w tym przepisie, wówczas gdy działalność ta
      stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy”.
    Sąd podkreślił również, że:
      Powyższe stanowisko Trybunału było doprecyzowaniem i rozwinięciem wcześniej
      wyrażonych poglądów w wyroku z dnia z dnia 29 października 2015 r., S., C-174/14,
      na który zresztą powoływał się zarówno organ, jak i Sąd I instancji, wysnuwając
      jednakże z jego tez odmienne wnioski. W orzeczeniu tym TSUE wyraźnie stwierdził,
      że "osoba, która wykonuje czynności należące do prerogatyw władztwa publicznego
      w sposób niezależny, nie pozostając częścią administracji publicznej, nie może
      zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa publicznego w rozumieniu tego
      przepisu (zob. podobnie w szczególności postanowienie M., C-456/07, EU:C:2008:
      293, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo)". Przy czym zdaniem Trybunału pomimo
      uznania, iż fakt posiadania przez podmiot władzy publicznej 100% udziałów w spółce
      prawa cywilnego stanowi istotną okoliczność, to jednak nie ma charakteru
      przesądzającego, że podmiot taki – wyłącznie z tego względu – należy uznać za
      podmiot władzy publicznej w rozumieniu dyrektywy 2006/112.
    Analizując przedstawiony przez Państwa opis sprawy w kontekście powołanych przepisów
    prawa oraz orzeczeń sądowych, wskazać należy, że Spółka jest podmiotem powołanym na
    mocy Aktu założycielskiego z dnia 5 października 2016 r. Jedynym udziałowcem Spółki jest
    Województwo C. Misją Spółki jest działanie na rzecz rozwoju Województwa C. Celem
    działania Spółki zgodnie z Aktem założycielskim jest realizowanie zadań na rzecz
    Województwa C w zakresie zarządzania środkami finansowymi, pochodzącymi w
    szczególności: ze środków zwróconych z (...); ze środków zwróconych z (...); ze środków
    zwróconych z Programu Fundusze Europejskie (...); z powierzenia zadań wdrażania
    środków finansowych w ramach Programu Fundusze Europejskie (...). Celem działania
    Spółki jest realizowanie zadań na rzecz Województwa C w zakresie zarządzania środkami
    finansowymi w obszarze wsparcia: rozwoju mikro, małych i średnich przedsiębiorstw,
    rozwoju obszarów miejskich, projektów z zakresu rewitalizacji, projektów z zakresu
    efektywności energetycznej i redukcji emisji gazów cieplarnianych, projektów z zakresu
    energii odnawialnej, transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym i
    gospodarki zasobooszczędnej. Celem powierzenia Spółce przez Województwo C swoich
    zadań publicznych zgodnie z Aktem założycielskim Województwo C zawarło ze Spółką
    Umowę Powierzenia. Przedmiotem Umowy Powierzenia jest zarządzanie środkami
    finansowymi, tj. środki zabezpieczone w ramach powierzonego portfela, przychody z
    powierzonego portfela, powierzone środki, przychody z Powierzonych środków,
    powierzanymi na rzecz Wykonawcy w ramach Deklarowanych środków, jak również
    wykonywanie praw i obowiązków z tytułu Powierzonego portfela celem podejmowania
    przez Spółkę działań ukierunkowanych na rozwój Województwa C w oparciu o Strategię
    Inwestycyjną. Z uwagi na ograniczenie zakresu działalności Spółki tylko i wyłącznie do
    zadań zleconych przez Województwo C oraz wyłączenie możliwości działania podmiotu dla
    zysku, usługi świadczone przez Spółkę mogą być świadczone tylko ze wsparciem
    finansowym w formie wynagrodzenia za zarządzanie pokrywającej koszty działalności oraz
    rozsądnego zysku. Wynagrodzenie za zarządzanie stanowi tym samym wsparcie
    finansowe, które pozwoli na wypełnianie zadania przez Spółkę na warunkach
    umożliwiających wypełnianie zadań wg ustalonych zasad ich powierzenia.
    Zatem czynności te noszą znamiona odpłatnego świadczenia usług, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podkreślenia wymaga, że stopień zależności Spółki od Województwa nie może
    automatycznie przesądzać o braku możliwości uznania wykonywanych zadań własnych
    Województwa powierzonych Spółce za podlegające, jako odpłatne świadczenie usług,

    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spółka, co prawda, wykonuje na mocy
    Umowy czynności związane z realizacją zadań własnych samorządu wojewódzkiego, do
    realizacji których Województwo zostało powołane, ale czynności te wykonuje jako
    odrębny podmiot.
    Jak wynika z opisu sprawy, z uwagi na ograniczenie zakresu działalności Spółki tylko i
    wyłącznie do zadań zleconych przez Województwo C oraz wyłączenie możliwości działania
    podmiotu dla zysku, usługi świadczone przez Spółkę mogą być świadczone tylko ze
    wsparciem finansowym w formie wynagrodzenia za zarządzanie pokrywającej koszty
    działalności oraz rozsądnego zysku. Wynagrodzenie za zarządzanie stanowi tym samym
    wsparcie finansowe, które pozwoli na wypełnianie zadania przez Spółkę na warunkach
    umożliwiających wypełnianie zadań wg ustalonych zasad ich powierzenia.
    Na gruncie ustawy otrzymane z tego tytułu świadczenie pieniężne w istocie będzie
    stanowić zapłatę za świadczone przez Państwa usługi. Mimo że wykonywane będą
    czynności z katalogu zadań własnych, wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy o
    samorządzie wojewódzkim, w imieniu jednostki samorządu terytorialnego, to jednak
    Spółka sama nie wchodzi w skład administracji samorządowej, lecz prowadzi niezależną
    działalność gospodarczą. Tym samym pomiędzy płatnością, którą Państwo będą
    otrzymywać od Województwa, a świadczeniem na jego rzecz, zachodzi związek
    bezpośredni, ponieważ płatność będzie następować w zamian za to świadczenie, tj. w
    zamian za wykonywane czynności na podstawie zawartej Umowy Powierzenia.
    Zatem wymienione przez Państwa w opisie sprawy czynności, które świadczone będą
    przez Spółkę na rzecz Województwa (na podstawie zawartej Umowy Powierzenia) będą
    stanowić odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych,
      prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych,
      przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi
      pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
    Zgodnie z art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy
    interpretować ściśle, zważywszy, że stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie
    przez podatnika.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów

    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Wskazać należy, że z treści art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, stanowiącego implementację
    regulacji unijnych w tym zakresie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie
    zwolnieniem usług w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia
    rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i
    transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli, a także zostało rozciągnięte na usługi
    pośrednictwa w tym zakresie. Należy stwierdzić, że wymienione zwolnienia mają
    charakter przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze
    zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi, cechy które ją rozróżniają. Zatem podkreślić
    należy, że wystarczającą przesłanką pozwalającą objąć zwolnieniem daną czynność jest
    wykazanie jej związku z tymi czynnościami, przy czym związek ten musi być wyraźny i
    nie odbiegać od świadczenia usług finansowych, wypaczając przez to istotę
    przewidzianego zwolnienia.
    Ze zwolnienia korzystają usługi stanowiące element usług finansowych wymienionych w
    art. 43 ust. 1 pkt 7 i 38-41, jeżeli takie zwolnienie wynika z orzecznictwa TSUE. Zgodnie z
    orzecznictwem TSUE ze zwolnienia z tytułu usług finansowych nie mogą korzystać
    świadczone odrębnie usługi wspierające usługi finansowe, nawet jeśli są niezbędne do
    ich świadczenia, ale mają czysto techniczny charakter, np. usługi administracyjne, usługi
    call center, usługi „swift” (usługa elektronicznego przesyłania wiadomości na rzecz
    instytucji finansowych).
    Powyższe zwolnienie znajduje odzwierciedlenie w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady.
    I tak, zgodnie z art. 131 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Zwolnienia przewidziane w rozdziałach 2-9 stosuje się bez uszczerbku dla innych
      przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w
      celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz
      zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania,
      unikania opodatkowania i nadużyć.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje, łącznie z pośrednictwem,
      dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności, przelewów,
      długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
      windykacji należności.
    Kryteria, jakie należy przyjąć w celu kwalifikacji konkretnych usług jako transakcji
    dotyczących wszelkiego rodzaju płatności, przelewów i transferów pieniężnych,
    zwolnionych od podatku na podstawie art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady, zostały określone w orzecznictwie TSUE. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem
    TSUE, zwolnienia, o których mowa w art. 135 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    stanowią autonomiczne pojęcia prawa unijnego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich.
    Ponadto, pojęcia użyte do opisania zwolnień od podatku powinny być interpretowane
    w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez
    podatnika. Wykładnia tych pojęć musi być jednakże zgodna z celami, jakim służą
    zwolnienia oraz musi spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej. Zasada ścisłej
    wykładni nie oznacza zatem, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień powinny być
    interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie
    skutków (np. wyroki w sprawach: C-334/14 État belge v Nathalie De Fruytier, pkt 18; C-
    607/14 Bookit, Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs,
    pkt 34).

    W odniesieniu do art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE Rady, TSUE wskazał, że
    przelew jest transakcją polegającą na realizacji dyspozycji przekazania określonej sumy
    pieniędzy z jednego rachunku na drugi. Transakcja ta cechuje się w szczególności tym,
    że powoduje zmianę sytuacji prawnej i finansowej istniejącej z jednej strony między
    udzielającym dyspozycji a beneficjentem, a z drugiej strony między nimi a ich bankiem,
    jak również, w odpowiednim przypadku, między bankami. Brzmienie art. 135 ust. 1 lit. d
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady nie wyklucza co do zasady, aby transakcja przelewu
    składała się z różnych odrębnych usług, które stanowią wówczas „transakcje dotyczące”
    przelewów w rozumieniu tego przepisu (np. wyrok w sprawie C-2/95 Sparekassernes
    Datacenter (SDC) przeciwko Skatteministeriet, pkt 64).
    W powołanym wyroku w sprawie C-2/95 Trybunał stwierdził, że:
      „(...) zwolnienie dotyczące usług finansowych nie jest uzależnione od tego, czy usługa
      jest wykonywana przez instytucję, która wstępuje w prawny związek z końcowym
      odbiorcą. Fakt, że dana transakcja jest wykonywana przez osobę trzecią, ale z
      punktu widzenia końcowego odbiorcy wydaje się być usługą wykonywaną przez
      bank, nie wyklucza objęcia jej zwolnieniem”.
    Trybunał orzekł również, że ani sposób wykonywania usług (np. poprzez zastosowanie
    elektronicznych środków przekazu), ani charakter prawny usługodawcy (np. brak
    statusu banku czy instytucji finansowej), ani nawet brak bezpośredniej umowy
    podmiotu wykonującego usługi z ostatecznym odbiorcą nie wykluczają zastosowania
    zwolnień, o których mowa w art. 13(B)(d)(3) i (5) VI Dyrektywy (obecnie art. 135 ust. 1 lit.
    d i f Dyrektywy 112), pod warunkiem, że usługi świadczone przez dany podmiot są
    przez klienta banku postrzegane jako element otrzymywanej usługi finansowej.
    Ponadto, aby świadczone usługi korzystały ze zwolnienia powinny stosownie do
    orzecznictwa TSUE dotyczyć specyficznych i istotnych elementów związanych z daną
    usługą finansową. Samo świadczenie usług o charakterze materialnym czy też
    technicznym nie jest objęte zwolnieniem – „aby stanowić „transakcję dotyczącą
    przelewów” świadczone usługi muszą zatem mieć skutek przelania funduszy oraz
    pociągać za sobą zmiany sytuacji prawnej i finansowej. Usługę zwolnioną na gruncie
    Dyrektywy należy odróżnić od czysto fizycznego lub technicznego świadczenia, takiego
    jak udostępnianie bankowi systemu przetwarzania danych”. W powyższym wyroku
    TSUE uznał także, że usługi pomocnicze dla usług finansowych mogą korzystać ze
    zwolnienia z VAT tylko jeśli same w znacznym stopniu „stają się” usługą finansową. Dla
    uznania usług związanych z przelewami za zwolnione, Trybunał w istocie wymaga, aby
    te usługi wywoływały taki efekt jak przelew, tzn. prowadziły do przeniesienia środków i
    zmieniały sytuację prawną i finansową zainteresowanego podmiotu. Trybunał wskazał
    również, że usługi polegające na udostępnieniu finansowych informacji bankom i innym
    użytkownikom nie są objęte zwolnieniem przewidzianym w podpunktach (3) i (5) art. 13
    (B)(d) VI Dyrektywy.
    Ponadto, oprócz transakcji spełniających kryterium wskazane przez TSUE dotyczące
    przelewów zwolnieniem objęte są również transakcje niebędące w istocie przelewami
    lub płatnościami, a stanowiące transakcje tworzące odrębną całość, ocenianą w sposób
    ogólny, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub
    płatności (np. wyrok w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC) przeciwko
    Skatteministeriet, pkt 66–68). W tym kontekście TSUE podkreślał, że należy odróżnić
    usługę zwolnioną od podatku w rozumieniu Dyrektywy 2006/112/WE Rady od
    wykonania zwykłego świadczenia rzeczowego lub technicznego. Istotne jest w
    szczególności, aby w tym celu zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy, a
    zwłaszcza to, czy odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów technicznych, czy
    też obejmuje specyficzne i istotne elementy transakcji (np. wyroki: w sprawie C-350/10
    Nordea Pankki Suomi Oyj, pkt 24; w sprawie C-607/14 Bookit, Ltd przeciwko
    Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, pkt 40). Jak wskazuje TSUE,
    uwagi odnoszące się do transakcji dotyczących przelewów mają zastosowanie również

    do transakcji dotyczących płatności (np. wyrok w sprawie C-607/14 Bookit, Ltd
    przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, pkt 43).
    Jak wskazuje TSUE, uwagi odnoszące się do transakcji dotyczących przelewów mają
    zastosowanie również do transakcji dotyczących płatności (np. wyrok w sprawie C-607
    /14 Bookit, Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, pkt
    43). Ponadto, aby świadczone usługi korzystały ze zwolnienia powinny stosownie do
    orzecznictwa TSUE dotyczyć specyficznych i istotnych elementów związanych z daną
    usługą finansową. Należy też wskazać, że TSUE w ww. orzeczeniu dodał, że „Sam fakt,
    że jakiś element jest niezbędny do zakończenia transakcji zwolnionej z podatku, nie
    daje podstaw do konkluzji, że usługa, którą dany element reprezentuje jest zwolniona”.
    Z treści tez orzeczeń TSUE nie wynika, aby warunkiem uznania usługi stanowiącej
    samodzielny element usługi finansowej za czynność zwolnioną od podatku, było
    dokonanie przez podmiot świadczący usługę przekazu lub transferu pieniężnego
    polegającego na bezpośrednim obciążeniu lub zleceniu obciążenia określonego
    rachunku pieniężnego nadawcy lub odbiorcy realizowanej transakcji. Ponadto
    „zwolnieniem objęte są również transakcje niebędące w istocie przelewami lub
    płatnościami, a stanowiące transakcje tworzące odrębną całość, ocenianą w sposób
    ogólny, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub
    płatności”, które w konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i
    powodują zmiany prawne i finansowe.
    Skoro przedmiotem świadczeń realizowanych przez Spółkę na rzecz Województwa w
    ramach zawartej Umowy Powierzenia będzie kombinacja różnych czynności, zauważyć
    należy, że aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą jednolitą – złożoną
    (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi
    jednak do jednego celu.
    Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do
    realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się
    różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element
    usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest
    zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi
    głównej bez usługi pomocniczej.
    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna
    usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie
    powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Tym samym, z ekonomicznego
    punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy
    tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.
    Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter
    samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi
    kompleksowej.
    Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem TSUE, każda czynność powinna być zwykle
    uznawana za odrębną i niezależną, a czynność złożona z jednego świadczenia w
    aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać
    funkcjonalności systemu podatku VAT. W pierwszej kolejności należy poszukiwać
    elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy
    podatnik dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka
    odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. Z jednym świadczeniem
    złożonym mamy do czynienia m.in. jeżeli dwa lub więcej świadczenia (lub czynności)
    dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny
    konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko

    nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter
    sztuczny (np. wyrok w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV and OV Bank NV v
    Staatssecretaris van Financiën, pkt 20 i 22).
    W wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) v Commissioners of
    Customs & Excise, Trybunał uznał, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia
    (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że
    obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby
    sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite
    świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej. Pogląd ten znajduje również
    potwierdzenie w wyroku w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC) przeciwko
    Skatteministeriet.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że ze świadczeniem usługi złożonej
    (kompleksowej) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie usługodawcy jest
    rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń),
    będących elementami częściowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie usługa
    taka, jeśli może zostać uznana za usługę o charakterze złożonym, podlega
    opodatkowaniu jednolitą stawką podatku od towarów i usług, właściwą dla świadczenia
    podstawowego, głównego.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wykonywane przez Spółkę w ramach
    Umowy Powierzenia czynności, w związku z którymi należne jest Spółce wynagrodzenie
    za zarządzanie, są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 40 ustawy.
    Wykładnia przepisu art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, uwzględniająca orzecznictwo TSUE,
    nakazuje zatem przyjąć, że pojęcie usług w zakresie wszelkiego rodzaju transakcji
    płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych obejmuje również transakcje tworzące
    odrębną całość, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji
    przelewu lub płatności, i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem środków
    pieniężnych i powodują zmiany prawne i finansowe. Pojęcie usług w zakresie
    wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych nie
    obejmuje natomiast usług o charakterze technicznym, w których odpowiedzialność
    usługodawcy ograniczona jest do kwestii technicznych i nie obejmuje istotnych
    elementów transakcji płatniczej.
    Należy wskazać, że ekonomicznym efektem dokonania transferów pieniężnych jest, co
    do zasady, przekazanie przez dany podmiot (osobę) środków pieniężnych na rzecz
    innego podmiotu (osoby).
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy wskazać należy, że – jak Państwo
    wskazali – czynności, do wykonania których Spółka została zobowiązana w ramach Umowy
    Powierzenia są realizowane przez Spółkę we własnym imieniu i na własną
    odpowiedzialność. Faktycznym dysponentem środków finansowych zgromadzonych na
    rachunku bankowym stanowiącym odpowiednio powierzony portfel lub powierzone
    środki jest Zarząd Województwa C, który jako Zamawiający w Strategii Inwestycyjnej
    określił zasady wykorzystania i dystrybucji tych środków do Pośredników Finansowych i
    Ostatecznych Odbiorców, a także zasady lokowania wolnych środków. Spółka nie może
    swobodnie dysponować tymi środkami w sposób dowolny i jest związana w tym zakresie
    postanowieniami Umowy. Rolą Spółki jest dalsza dystrybucja środków finansowych
    zgromadzonych na rachunku bankowym, które pozostają w dyspozycji Zarządu
    Województwa C. Dystrybucja środków odbywa się zgodnie z Umową Powierzenia. Warunki
    udzielania wsparcia w postaci pożyczek, tj. określenie parametrów instrumentu
    finansowego i produktu finansowego (tj. m.in. maksymalna kwota pożyczki, zasady jej
    udzielania, podmioty, do których skierowany jest produkt) każdorazowo zatwierdzane są
    przez Radę Inwestycyjną, która powoływana jest uchwałą Zarządu Województwa C:
    Wszystkie działania (czynności) wykonywane prze Spółkę w ramach Umowy Powierzenia
    mają na celu dokonanie transferów pieniężnych.

    Jak Państwo wskazali, wszystkie wskazane we wniosku czynności wykonywane przez
    Wnioskodawcę w ramach Umowy Powierzenia są wykonywane na rzecz Województwa C,
    tj.:
    a) przystąpienie do Porozumień wielostronnych (porozumienia pomiędzy Zamawiającym,
      Wykonawcą, Dotychczasowymi Menadżerami a Pośrednikami Finansowymi, odrębne
      dla każdej Umowy Operacyjnej I stopnia wchodzącej w skład Powierzonego portfela,
      których przedmiotem jest m.in. przeniesienie przez Zamawiającego na Wykonawcę
      praw, obowiązków, wierzytelności i zobowiązań Dotychczasowych Menadżerów
      wynikających z tych Umów Operacyjnych I stopnia, a także określenie warunków i
      zasad przeniesienia) oraz wykonywanie praw i obowiązków z tytułu Powierzonego
      portfela poprzez pasywne zarządzanie, polegające m.in. na przyjmowaniu i
      przekazywaniu płatności na rzecz Województwa C na warunkach określonych w
      Umowie, wykonywaniu innych zadań i obowiązków powierzonych przez Województwo
      C i wynikających z Umowy lub z Umów Operacyjnych I stopnia, mających zastosowanie
      do Powierzonego portfela, w tym w szczególności odnoszących się do monitoringu,
      sprawozdawczości i kontroli;
    b) przygotowanie i realizację Strategii Inwestycyjnej, w tym przyjętych w niej założeń
      wynikających z zapisów Strategii rozwoju województwa oraz innych dokumentów,
      strategii lub programów przyjętych lub wskazanych przez Województwo C;
    c) przygotowanie i wdrożenie Instrumentów finansowych zgodnie z obowiązującą Strategią
      Inwestycyjną, co obejmuje również prowadzenie działań i analiz, w tym na rynkach
      zagranicznych, niezbędnych dla wdrażania Instrumentów finansowych;
    d) aktualizację Strategii Inwestycyjnej;
    e) ścisłą współpracę z Województwem C w ramach realizacji Umowy;
    f) przygotowanie Warunków naboru, przeprowadzanie naborów i wybór Pośredników
      Finansowych lub Ostatecznych Odbiorców;
    g) opracowywanie Umów Bezpośredniego wsparcia i Umów Pośrednika I stopnia, oraz
      zawieranie Umów Bezpośredniego wsparcia i Umów Pośrednika I stopnia zgodnie z
      Warunkami naboru i obowiązującymi przepisami prawa;
    h) przekazywanie na Rachunek bankowy Województwa C Przychodów z Powierzonego
      portfela i Przychodów z Powierzonych środków;
    i) zarządzanie środkami finansowymi zaangażowanymi w Umowy Bezpośredniego
      wsparcia, Umowy Operacyjne I stopnia i Umowy Pośrednika I stopnia oraz zarządzanie
      saldem wolnych Powierzonych środków;
    j) przygotowanie programu informatycznego zapewniającego obsługę Umów
      Operacyjnych I stopnia;
    k) monitorowanie wyników osiąganych przez Pośredników Finansowych i Ostatecznych
      Odbiorców w ramach Instrumentów finansowych;
    l) sprawozdawczość do Województwa C o postępach Umów Bezpośredniego wsparcia.
      Umów Pośrednika I i II stopnia oraz Umów Operacyjnych I i II stopnia;
    m) kontrolę Umów Bezpośredniego wsparcia, Umów Pośrednika I i II stopnia oraz Umów
      Operacyjnych I i II stopnia;
    n) podejmowanie działań ukierunkowanych na przeciwdziałanie naruszeniom przepisów
      prawa i niniejszej Umowy, zbieranie niezbędnych informacji dotyczących istotnych
      kwestii związanych z realizacją Umowy i dotyczących powyższych naruszeń oraz
      przekazywanie informacji o takich naruszeniach Radzie Inwestycyjnej i Województwu C,
      a także podejmowanie właściwych działań w celu przywrócenia stanu zgodnego z
      przepisami prawa. Informacje, o których mowa w zdaniu poprzedzającym będą
      obejmować rekomendacje dotyczące działań, włączając działania naprawcze

      podejmowane lub takie, które mają być podjęte przez odpowiednie podmioty, celem
      rozwiązania wyżej wspomnianych kwestii, wraz z harmonogramem ich wdrożenia;
    o) prowadzenie działań informacyjno-promocyjnych w zakresie realizowanej Umowy
      zgodnie z Rocznym Planem Działań, obejmujących w szczególności zapewnienie
      pakietu informacji dla Pośredników Finansowych i Ostatecznych Odbiorców,
      prowadzenie strony internetowej Spółki, organizowanie bądź udział w szkoleniach,
      konferencjach, seminariach i spotkaniach w zakresie przedmiotu Umowy oraz
      prowadzenie kampanii informacyjno-promocyjnych w zakresie uzgodnionym z
      Województwem C;
    p) przekazywanie na żądanie Województwa C informacji na temat Pomocy publicznej
      udzielonej w ramach realizacji Umowy, a także przekazywanie Województwu C
      informacji niezbędnych do umożliwienia przestrzegania przez Województwo C
      obowiązujących przepisów prawa dotyczących Pomocy publicznej;
    q) zgłaszanie Województwu C potrzeb w zakresie przyjmowania programów pomocowych,
      o których mowa w przepisach prawa dotyczących Pomocy publicznej, niezbędnych do
      umożliwienia Spółce działania zgodnie z Umową i Strategią Inwestycyjną;
    r) wypełnianie i wykonywanie Wytycznych Województwa C;
    s) udostępnianie Województwu C danych niezbędnych do budowania baz danych,
      wykonywania oraz zamawiania przez Województwo C analiz w zakresie spójności
      Strategii rozwoju województwa, realizacji polityki rozwoju Zamawiającego oraz oceny
      skutków i oddziaływań makroekonomicznych Strategii rozwoju województwa i Umowy,
      a także zgłaszanie propozycji zmian Strategii rozwoju województwa w kontekście
      realizacji Umowy;
    t) sporządzanie Rocznych Planów Działań dla założeń na rok następny i przedkładanie ich
      Województwu C do dnia 15 listopada wraz z wnioskiem o zatwierdzenie przez Radę
      Inwestycyjną,
    u) udzielanie bez zbędnej zwłoki odpowiedzi na wszelkie zapytania i wystąpienia
      Województwa C dotyczące realizacji Umowy oraz przekazywanie Zamawiającemu, na
      każde jego wezwanie, informacji i wyjaśnień na temat realizacji Umowy;
    v) zwrot do Województwa C środków finansowych w wysokości wynikającej z realizacji
      Umowy i zgodnie z osiągniętym przez Spółkę wynikiem finansowym w ramach realizacji
      Umowy;
    w) wypełnianie innych zadań i obowiązków należących do Spółki, w tym wynikających z
      przepisów prawa, w zakresie koniecznym do prawidłowej realizacji Umowy;
    x) przestrzeganie Wytycznych Województwa C oraz właściwych przepisów prawa
      polskiego, w szczególności Kodeksu cywilnego, Ustawy o finansach publicznych,
      Ustawy wdrożeniowej, Ustawy o polityce rozwoju, ustawy z dnia 11 września 2019 r.
      Prawo zamówień publicznych, Ustawy o samorządzie województwa oraz rozporządzeń
      wykonawczych do nich;
    y) zapewnienie dla właściwego wykonania Umowy personel, warunki lokalowe,
      wyposażenie techniczne oraz wsparcie informatyczne w postaci systemu
      informatycznego, a także wsparcie administracyjne i logistyczne;
    z) w przypadku udzielania Pomocy publicznej w ramach realizacji Umowy, Spółka zapewni
      w tym zakresie zgodność z przepisami dotyczącymi Pomocy publicznej;
    aa) poddanie się kontroli dokonywanej przez Województwo C i inne uprawnione
      podmioty,
    są czynnościami niezbędnymi do dokonania transferów pieniężnych, których skutkiem
    jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności, i które w
    konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i

    finansowe, bez których nie doszłoby do realizowania transakcji lub wykonania usług
    wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy. Czynności wykazane powyżej świadczone są
    jako kompleksowa usługa, za którą Spółka otrzymuje wynagrodzenie w formie
    rekompensaty, żadna z wymienionych czynności nie jest wyceniana oddzielnie.
    Bez zawarcia Umowy Powierzenia oraz porozumień Trójstronnych Spółka nie posiadałaby
    umocowania oraz nie dysponowałaby środkami niezbędnymi do realizacji działań
    powierzonych przez Województwo C. Bez wdrożenia Strategii Inwestycyjnej nie byłyby
    Spółce znane kierunki działania oraz parametry, w oparciu o które Spółka mogłaby
    zawierać umowy z Pośrednikami Finansowymi. Umowa Powierzenia wskazuje w jaki
    sposób Spółka ma rozliczać i wdrażać powierzone środki, jak ma nadzorować i
    monitorować cały przebieg procesu udzielania pożyczek przez Pośredników Finansowych
    oraz Ostatecznych Odbiorców.
    Czynności wykonywane przez Spółkę w ramach Umowy Powierzenia nie obejmują usług, o
    których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy, tj. czynności ściągania długów w tym factoringu,
    usługi doradztwa, usługi w zakresie leasingu.
    Podkreślenia wymaga, że – jak Państwo wskazali – Spółka świadczy usługi pośrednictwa w
    zakresie depozytów środków pieniężnych (lokowanie środków), prowadzi/obsługuje
    rachunki bankowe dla powierzonych środków, dokonuje wszelkiego rodzaju transferów
    płatniczych w postaci przelewów. Do obowiązków Spółki należy lokowanie środków na
    lokatach oraz innych depozytach. Transfery pieniężne wykonywane są do Pośredników
    Finansowych, którzy następnie przekazują je Ostatecznym Odbiorcom. W dalszej
    kolejności Ostateczni Odbiorcy dokonują zwrotu tych środków wraz z odsetkami
    Pośrednikom Finansowym, którzy następnie przekazują te środki Spółce na podstawie
    umów zawartych pomiędzy nimi a Spółką (tzw. Umowy Operacyjne) na zasadach w nich
    określonych. Transfer środków odbywa się na zasadach charakteryzujących umowę
    pożyczki. Głównym zadaniem Spółki w ramach Umowy Powierzenia jest dystrybuowanie
    powierzonych środków, zgodnie z zasadami określonymi w Strategii Inwestycyjnej.
    Jak Państwo podali ekonomicznym efektem czynności dokonywanych przez Spółkę w
    ramach Umowy Powierzenia jest przekazanie środków pieniężnych (w tym przypadku
    środków pochodzących z Unii Europejskiej oraz ewentualnie ze środków pochodzących z
    budżetu państwa) na rzecz Pośredników Finansowych a ostatecznie stanowiących
    wsparcie na rzecz Ostatecznych Odbiorców.
    Dzięki powierzeniu Spółce realizacji zadań w ramach Umowy Powierzenia region ma
    możliwość wykorzystania środków finansowych, które po ich zwróceniu przez
    Ostatecznych Odbiorców wrócą do regionu (ich dysponentem będzie Zarząd
    Województwa C) i dalej będą mogły być wykorzystywane na wspieranie społeczno-
    gospodarczego rozwoju regionu.
    Zatem z tak przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że wszystkie działania
    (czynności) wykonywane przez Spółkę w ramach Umowy Powierzenia mają na celu
    dokonanie transferów pieniężnych. Spółka świadczy usługi pośrednictwa w zakresie
    depozytów środków pieniężnych (lokowanie środków), prowadzi/obsługuje rachunki
    bankowe dla powierzonych środków, dokonuje wszelkiego rodzaju transferów płatniczych
    w postaci przelewów. Do obowiązków Spółki należy lokowanie środków na lokatach oraz
    innych depozytach. Transfery pieniężne wykonywane są do Pośredników Finansowych,
    którzy następnie przekazują je Ostatecznym Odbiorcom. W dalszej kolejności Ostateczni
    Odbiorcy dokonują zwrotu tych środków wraz z odsetkami Pośrednikom Finansowym,
    którzy następnie przekazują te środki Spółce na podstawie umów zawartych pomiędzy
    nimi a Spółką (tzw. Umowy Operacyjne) na zasadach w nich określonych. Transfer
    środków odbywa się na zasadach charakteryzujących umowę pożyczki.
    W tym kontekście stwierdzić należy, że czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz
    Województwa na podstawie zawartej Umowy Powierzenia, które łącznie składają się na
    usługę złożoną i wypełniającą wskazane wyżej przez TSUE przesłanki, będą korzystać ze

    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy. Należy jednak wskazać,
    że zwolnienie to będzie obejmować wyłącznie kompleksowe czynności dotyczące
    transferów pieniężnych dokonywanych bezpośrednio przez Spółkę, za które należne
    będzie wynagrodzenie za zarządzanie, mające pokryć ponoszone przez Państwa koszty
    związane z realizacją zadania.
    Zaznaczenia wymaga, że – jak Państwo wskazali – ekonomicznym efektem dokonania
    transferów pieniężnych jest, co do zasady, przekazanie przez dany podmiot (osobę)
    środków pieniężnych na rzecz innego podmiotu (osoby). Ekonomicznym efektem
    czynności dokonywanych przez Spółkę w ramach Umowy Powierzenia jest przekazanie
    środków pieniężnych (w tym przypadku środków pochodzących z Unii Europejskiej oraz
    ewentualnie ze środków pochodzących z budżetu państwa) na rzecz Pośredników
    Finansowych a ostatecznie stanowiących wsparcie na rzecz Ostatecznych Odbiorców.
    Dzięki powierzeniu Spółce realizacji zadań w ramach Umowy Powierzenia region ma
    możliwość wykorzystania środków finansowych, które po ich zwróceniu przez
    Ostatecznych Odbiorców wrócą do regionu (ich dysponentem będzie Zarząd
    Województwa C) i dalej będą mogły być wykorzystywane na wspieranie społeczno-
    gospodarczego rozwoju regionu. Za wykonane na rzecz Województwa C usługi APR
    otrzymuje wynagrodzenie skalkulowane, które pokryje ponoszone przez Spółkę koszty
    realizacji tych usług.
    Jak wynika z Państwa wyjaśnień pomiędzy opisanymi we wniosku czynnościami będzie
    istnieć ścisły związek przyczynowo-skutkowy. Jak bowiem Państwo wskazali czynności
    wykonywane w ramach Umowy Powierzenia są niezbędne do dokonania transferów
    pieniężnych oraz stanowią etap niezbędny dokonywania tych transferów. Bez wykonania
    tych czynności dokonanie transferu pieniężnego nie byłoby możliwe. Bez zawarcia Umowy
    Powierzenia, bez otrzymania środków pieniężnych od Województwa C, bez zatwierdzenia
    Zasad Naboru w tym parametrów produktów przez Radę Inwestycyjną, Spółka nie
    posiadałaby umocowania do dokonywania tych transferów pieniężnych. Przedmiotowe
    czynności będą stanowić zatem elementy łącznej usługi, spełniającej szczególne oraz
    istotne funkcje płatności, skutkujące zmianą sytuacji finansowej i prawnej stron tej
    operacji. Usługi te będą zatem objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 40 ustawy.
    We wniosku wskazali Państwo, że głównym przedmiotem Państwa działalności w ramach
    Umowy Powierzenia jest dystrybuowanie powierzonych środków, zgodnie z zasadami
    określonymi w Strategii Inwestycyjnej. Czynności zmierzające do odzyskania powierzonych
    środków będą miały miejsce w sytuacji nie wywiązywania się z umowy przez Pośredników
    Finansowych. Tym samym brak jest podstaw, aby zakładać konieczność podejmowania
    przez Państwa czynności windykacyjnych, w sytuacji należytego wywiązywania się z
    umowy przez Pośredników Finansowych lub odpowiednio Ostatecznych Odbiorców.
    Czynności podejmowane przez Państwa mają na celu odzyskanie powierzonych środków.
    Ponadto Spółka nie uzyskuje żadnego wynagrodzenia za ściągnięcie wierzytelności.
    Prowadzenie czynności windykacyjnych przez Spółkę ma charakter incydentalny, nie
    następuje cyklicznie, a nadto nie ma charakteru odpłatnego.
    Spółka nie wykonuje czynności windykacyjnych w znaczeniu określonym w art. 43 ust. 15
    ustawy. Wykonywane przez Spółkę zadania polegające na odzyskiwaniu powierzonych
    przez Spółkę środków są to czynności polegające na kierowaniu wezwań do zapłaty,
    monitów i ewentualne wypowiedzenie umowy i wypełnienie weksla.
    Podsumowanie
    Wykonywane przez Spółkę w ramach Umowy Powierzenia czynności na rzecz
    Województwa C, w związku z którymi Spółce należne jest Wynagrodzenie za zarządzanie
    (rozumiane jako koszty działalności operacyjnej ponoszone przez Państwa wraz z
    uwzględnieniem rozsądnego zysku), a które to czynności – jak Państwo wskazali – są

    niezbędne do dokonania transferów pieniężnych oraz stanowią etap niezbędny
    dokonywania tych transferów, są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 40 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z
    opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Informuję ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisywanym
    stanie sprawy, bądź własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą
    być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w
    szczególności ustalenia podstawy opodatkowania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.