Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-208/07/11-6/S/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-17
Teza: Stwierdzić należy, iż czynność przymusowego odkupu akcji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a zatem u Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: akcja-przymusowy wykup akcji; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; kodeks-kodeks cywilny; kodeks-kodeks spółek handlowych; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; umowa-umowa sprzedaży
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów, uwzględniając prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 08.12.2010 r. (data wpływu 07.03.2011 r.) stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12.12.2007 r. (data wpływu 17.12.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania przymusowego odkupu akcji - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.12.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania przymusowego odkupu akcji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zarząd Spółki B. S.A. (B.) działając na podstawie art. 417 § 3 Kodeksu spółek handlowych dokonuje na rachunek akcjonariuszy większościowych – Skarbu Państwa reprezentowanego przez Ministra Skarbu Państwa oraz A. S.A. odkupu akcji należących do akcjonariusza mniejszościowego E. S.A. Odkup jest dokonywany na podstawie art. 4181 Kodeksu Spółek Handlowych (KSH).

W zaistniałym stanie faktycznym miały miejsce następujące zdarzenia:

W dniu 23.05.2007 r. do Spółki wpłynął wniosek akcjonariusza mniejszościowego E. S.A. o dokonanie przymusowego odkupu akcji Spółki B. S.A. należących do E. S.A. w W. przez akcjonariuszy reprezentujących łącznie nie mniej niż 95% kapitału zakładowego zgodnie z art. 4181 § 1 KSH.

03.08.2007 r. zarząd B. S.A. na podstawie art. 4181 § 6 KSH w drodze podjęcia uchwały określił cenę odkupu akcji akcjonariusza mniejszościowego E. S.A. na 4.1091 zł za jedną akcję. W dniu 28 września 2007 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Spółki B. S.A. podjęło uchwałę o przymusowym odkupie 231.178 sztuk akcji spółki należących do akcjonariusza mniejszościowego E. S.A. w W., w trybie przewidzianym w art. 4181 KSH. W uchwale określono, że odkupowi podlega łącznie 231.378 sztuk akcji, o wartości nominalnej 5,00 zł każda akcja należących do E. S.A.

W uchwale wskazano, że akcje podlegające przymusowemu odkupowi przypadają akcjonariuszom większościowym posiadającym łącznie 95,83% kapitału zakładowego w tym:

*   Skarbowi Państwa 156.412 sztuk akcji,
*   A. S.A. w W. 76.966 sztuk akcji.

W uchwale przyjęto, że cena odkupu jednej akcji wynosi 4,1091 zł. Wykonanie uchwały powierzono zarządowi Spółki.

W dniu 23.10.2007 r. Ministerstwo Skarbu Państwa wpłaciło na rachunek B. S.A. kwotę 642.712,55 zł z tytułu przymusowego odkupu 156.412 sztuk akcji po 4,1091 zł za jedną akcję. W dniu 23.10.2007 r. wpłynęło do B. S.A. oświadczenie akcjonariusza mniejszościowego E. S.A. o skierowaniu wniosku do sądu rejestrowego o wyznaczenie biegłego rewidenta w celu ustalenia godziwej ceny odkupu akcji zgodnie z art. 4181 § 7 KSH, w dniu 24.10.2007 r. wpłynęły do rozporządzenia przez B. S.A. dokumenty akcji będących przedmiotem odkupu.

W dniu 25.10.2007 r. zarząd B. S.A. opublikował uchwałę Nadzwyczajnego Zgromadzenia akcjonariuszy Spółki o przymusowym odkupie akcji spółki należących do akcjonariusza mniejszościowego E. S.A. w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. W dniu 31.10.2007 r. A. S.A. wpłaciła na rachunek B. S.A. kwotę 308.042,79 zł z tytułu przymusowego odkupu 76.966 sztuk akcji po 4,1091 zł za jedną akcję. Na dzień 12.12.2007 r. B. S.A. oczekuje na orzeczenie sądu w przedmiocie wyboru biegłego do wyceny akcji przeznaczonych do odkupu.

Pismem z dnia 31 stycznia 2008 r. Nr IPPB2/436-208/07-2/MZ wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w zakresie wskazania, których stanów faktycznych dotyczy uiszczona kwota.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie poprzez wskazanie, iż wniesiona opłata w kwocie 75 zł dotyczy stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie Wnioskodawca w załączeniu przesłał dowód wniesienia dodatkowej opłaty w kwocie 75 zł dotyczącej stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w przypadku podjęcia uchwały o przymusowym odkupie akcji na podstawie art. 4181 Kodeksu spółek handlowych spółka działająca na rachunek akcjonariuszy większościowych jest stroną czynności cywilnoprawnej i czy powstaje w spółce obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych?
2.  Czy czynność cywilnoprawna polegająca na odkupie akcji od akcjonariusza mniejszościowego przez akcjonariuszy większościowych jest zwolniona z podatku w części, w jakiej jest realizowana przez akcjonariusza większościowego podmiotowo zwolnionego z podatku?
3.  Czy są kosztem uzyskania Spółki wszystkie koszty związane z przymusowym odkupem akcji, w szczególności koszty wyceny akcji przez biegłego wyznaczonego przez sąd, koszty korespondencji, wysyłki, przekazywania informacji akcjonariuszom, emisji nowych dokumentów akcji i inne?
4.  Czy wpłacone do Spółki środki pieniężne przez akcjonariuszy większościowych a nie przekazane w terminie określonym w art. 417 § 3 KSH do akcjonariusza mniejszościowego w związku z nie wyrażeniem zgody na ustaloną cenę odkupu i złożenie do sądu wniosku o powołanie biegłego do wyceny akcji, stanowią do czasu przekazania przychód do opodatkowania dla Spółki?

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w dniu 17.03.2008 r. została wydana interpretacja Nr IP-PB3-423-29/08-2/AG.

Zdaniem Wnioskodawcy:

W świetle przedstawionego stanu faktycznego, w oparciu o przepisy art. 417 § 1 Kodeksu Spółek Handlowych przymusowego odkupu akcji dokonuje się za pośrednictwem spółki, która działa na rachunek akcjonariuszy większościowych. Wobec powyższego Wnioskodawca nie jest stroną czynności cywilnoprawnej polegającej na przymusowym odkupie akcji i w Spółce nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Przymusowy odkup akcji stanowi szczególny typ umowy sprzedaży praw majątkowych, której stronami są akcjonariusze mniejszościowy i akcjonariusz większościowy. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy ciąży na kupującym, czyli na akcjonariuszach większościowych będących nabywcami akcji.

Według Wnioskodawcy obowiązek zapłaty podatku i obowiązek złożenia deklaracji PCC-3 będzie ciążył na akcjonariuszu większościowym – A. S.A. Podstawą opodatkowania będzie cena odkupu akcji nabywanych przez A. S.A. ustalona jako iloczyn ilości akcji i ceny jednostkowej ustalonej przez biegłego wyznaczonego przez sąd po rozpatrzeniu pozwu akcjonariusza mniejszościowego o ustalenie ceny godziwej akcji. Obowiązek podatkowy w A. S.A. powstanie z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu rejestrowego.

Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra Skarbu Państwa jest na podstawie art. 8 ust. 5 ustawy z 09.09.2000 r. (Dz. U. Nr 68, poz. 450 ze zm.) ustawowo zwolniony od podatku od czynności cywilnoprawnych dokonany odkup 156.412 sztuk akcji od akcjonariusza mniejszościowego nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W dniu 27.03.2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wydał interpretację indywidualną Nr IPPB2/436-208/07-4/AS, stwierdzając, iż stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12.12.2007 r. (data wpływu 17.12.2007 r.) jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż Wnioskodawca jest stroną czynności cywilnoprawnej, a tym samym u Wnioskodawcy powstaje obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych a tym samym czynność nie jest zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych w części w jakiej jest realizowana przez akcjonariusza większościowego podmiotowo zwolnionego z podatku, bowiem to Wnioskodawca jako kupujący jest podatnikiem odpowiedzialnym za zapłatę ww. podatku z tytułu wykupu jego akcji.

Wnioskodawca nie zgodził się ze stanowiskiem tutejszego organu i w dniu 14.04.2008 r. (data wpływu 17.4.2008 r.) wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na ww. wezwanie pismem z dnia 14.05.2008 r. Nr IPPB2/436-208/W/07-6/AS (skutecznie doręczonym w dniu 21.05.2008 r.) organ podatkowy podtrzymał swoje stanowisko zawarte w interpretacji indywidualnej.

W dniu 20.06.2008 r. wpłynęła do tut. organu podatkowego skarga z dnia 18.06.2008 r. na ww. interpretację indywidualną, w której wniesiono o jej uchylenie w całości z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego.

Wyrokiem z dnia 26.01.2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację i stwierdził, że uchylona interpretacja nie może być wykonana w całości ponieważ w rozpatrywanej sprawie doszło do wydania interpretacji z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 14d Ordynacji podatkowej poprzez wydanie interpretacji indywidualnej z uchybieniem 3-miesięcznego terminu. W ocenie Sądu, interpretacja musiała zostać nie tylko wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie ale również dostarczona Wnioskodawcy w ww. terminie. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pismem z dnia 26.02.2009 r. wniósł za pośrednictwem WSA w Warszawie skargę kasacyjną do NSA w Warszawie od powyższego wyroku.

Wyrokiem z dnia 09.07.2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozparzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, który wyznaczył termin ponownego rozpatrzenia sprawy na dzień 08.12.2010 r.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 08.12.2010 r. przedmiotowa interpretacja została uchylona.

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż we wniosku o wydanie interpretacji skarżąca wskazała, że w dniu 28 września 2007 r. (na skutek akcjonariusza mniejszościowego), działając na podstawie art. 4181 k.s.h. Nadzwyczajne Zgromadzenie Spółki B. S.A. podjęło uchwałę o przymusowym odkupie akcji. Zarząd Spółki B. na podstawie art. 417 § 3 k.s.h. dokonał na rachunek funkcjonariuszy większościowych Skarbu Państwa i A. odkupu akcji należących do funkcjonariusza mniejszościowego. W dniu 31 października 2007 r. A. wpłaciła na rachunek B. S.A. stosowną kwotę tytułem odkupu akcji. Jednocześnie nadmieniono, że funkcjonariusz mniejszościowy nie zgadzając się z oceną odkupu skierował wniosek do sądu rejestrowego o wyznaczenie biegłego rewidenta w celu ustalenia ceny akcji. Udzielając interpretacji Minister Finansów wskazał, że w opisanym stanie faktycznym po stronie Spółki B. S.A. jako kupującym ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilno-prawnych z tytułu „wykupu” akcji. Tym samym akcjonariusz większościowy – Skarb Państwa nie jest podatnikiem tego podatku i tym samym nie służy mu w tym zdarzeniu zwolnienie podatkowe.

Wydając interpretację Minister Finansów odwołał się do treści art. 418 § 1 k.s.h., który stanowi o „przymusowym wykupie akcji”, a zatem innej instytucji niż „odkup akcji” wskazany w art. 4181 k.s.h., do którego odwoływała się skarżąca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że treść pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego powinien determinować stan faktyczny oraz przepisy prawa, których wykładni domaga się strona w złożonym wniosku o wydanie interpretacji. Interpretacja zgodnie z art. 14c O.p. powinna zawierać ocenę prawną stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny z przytoczeniem przepisów prawa. Wynika to w sposób dostatecznie jasny z przepisu art. 14c § 2 O.p., który nakłada na organ podatkowy w tym zakresie szczególny obowiązek wyjaśnienia oceny prawnej, zwłaszcza jeśli ocena stanowiska podatnika jest negatywna.

Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie skarżąca wielokrotnie wskazywała, iż przedmiotem jej pytania jest wykładnia art. 4181 k.s.h., a wyjaśnienia wymaga kwestia podmiotu, na którym spoczywa obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Zastrzeżenia te pozostały bez wpływu na treść interpretacji, a organ nie ustosunkował się w nich, ani w interpretacji ani w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 15 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1544/08 „(…) uzasadnienie prawne nie może ograniczać się jedynie do zacytowania treści przepisów. Uzasadnienie prawne, o którym mowa w art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej musi stanowić bowiem rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie ww. przepisy znajdują zastosowanie, a także dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie”. Powyższy wywód wzmacnia art. 14h O.p. poprzez odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisu art. 121 § 1 tej ustawy, statuującego zasadę zaufania do organów podatkowych.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż Minister Finansów winien dokonać ponownie oceny stanowiska skarżącej zawartego we wniosku o wydanie interpretacji, uwzględniając opisany stan faktyczny i wskazane przepisy prawa. Na marginesie Sąd wskazał, że wyrażone w wydanej interpretacji stanowisko Ministra Finansów, który bez stosownej analizy udzielając interpretacji stwierdził, cytując treść art. 418 § 1 k.s.h., że „do opisanego stanu faktycznego ma zastosowanie norma prawa podatkowego zawarta w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a p.c.c., bowiem przymusowy wykup akcji stanowi szczególny typ umowy sprzedaży praw majątkowych i wobec tego podlega temu podatkowi, nie jest oczywiste. W wyroku z dnia 28 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt II FSK 870/08 zaprezentował odmienny pogląd dokonując bardzo szczegółowej analizy czynności prawnej, jaka jest przymusowy wykup akcji i postawił tezę, że przymusowy wykup akcji na zasadach i trybie art. 418 k.s.h. nie może zostać uznany za umowę sprzedaży w rozumieniu art. 535 k.c. i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 08.12.2010 r. - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450) podatkowi podlegają:

1.  następujące czynności cywilnoprawne:
    1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
    2.  umowy pożyczki,
    3.  (uchylona),
    4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
    5.  umowy dożywocia,
    6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
    7.  (uchylona),
    8.  ustanowienie hipoteki,
    9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
    10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
    11.  umowy spółki (akty założycielskie);
2.  zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;
3.  orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

Uwzględniając powyższe, podkreślić należy, iż ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty katalog czynności objętych tym podatkiem. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają jedynie czynności wymienione w przywołanej regulacji art. 1 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 4181 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), nazywanej dalej k.s.h., akcjonariusz lub akcjonariusze reprezentujący nie więcej niż 5% kapitału zakładowego mogą żądać umieszczenia w porządku obrad najbliższego walnego zgromadzenia sprawę podjęcia uchwały o przymusowym odkupie ich akcji przez nie więcej niż pięciu akcjonariuszy reprezentujących łącznie nie mniej niż 95% kapitału zakładowego, z których każdy posiada nie mniej niż 5% kapitału zakładowego (akcjonariusze większościowi). Stosownie do art. 4181 § 4, jeżeli uchwała, o której mowa w § 1, nie zostanie podjęta na walnym zgromadzeniu, spółka jest obowiązana do nabycia akcji akcjonariuszy mniejszościowych, w terminie 3 miesięcy od dnia walnego zgromadzenia, w celu umorzenia. Akcjonariusze większościowi odpowiadają wobec spółki za spłacenie całej sumy odkupu proporcjonalnie do akcji posiadanych w dniu walnego zgromadzenia, o którym mowa w § 1. W świetle art. 4181 § 6 k.s.h. cena odkupu akcji jest równa wartości przypadających na akcję aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między akcjonariuszy. Do dnia uiszczenia całej sumy odkupu akcjonariusze mniejszościowi zachowują wszystkie uprawnienia z akcji. Przepisy art. 417 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Na podstawie art. 4181 § 7 jeżeli akcjonariusz lub spółka, uczestniczący w odkupie akcji, nie zgadzają się z ceną odkupu określoną w § 6, mogą zwrócić się do sądu rejestrowego o wyznaczenie biegłego rewidenta w celu ustalenia ich ceny rynkowej, a w jej braku, godziwej ceny odkupu. Przepisy art. 312 § 5,6 i 8 stosuje się odpowiednio. Wynika z tego, że nabycie akcji w ramach przymusowego odkupu następuje za pośrednictwem zarządu, który działa na rachunek akcjonariuszy odkupujących akcje.

Powyższe przepisy wskazują, że procedura odkupu akcji składa się z szeregu czynności faktycznych i prawnych dokonywanych z udziałem trzech podmiotów: spółki (zarządu spółki), akcjonariuszy mniejszościowych i akcjonariuszy większościowych. Procedurę odkupu akcji zapoczątkuje uchwała powzięta na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy spółki akcyjnej.

Należy wskazać, iż przedstawione zasady i tryb przymusowego odkupu akcji pozwalają na przyjęcie, iż jest to instytucja w sposób szczególny uregulowana w prawie handlowym i nie zawierająca istotnych elementów umowy sprzedaży, określonych w art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Dla skutecznego zrealizowania przymusowego odkupu akcji nie jest bowiem niezbędne złożenie oświadczenia woli o zawarciu umowy. Z samej istoty „przymusowego odkupu” wynika, że zgoda na zawarcie umowy akcjonariuszy nie jest niezbędna dla zrealizowania całej procedury.

Powyższe wskazuje więc jednoznacznie, że przymusowy odkup akcji na zasadach i w trybie art. 4181 Kodeksu spółek handlowych nie może zostać uznany za umowę sprzedaży w rozumieniu art. 535 Kodeksu cywilnego. Nie jest to również inna czynność wymieniona we wskazanym w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Sprawia to, że czynność przymusowego odkupu akcji w trybie art. 4181 Kodeksu spółek handlowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż czynność przymusowego odkupu akcji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a zatem u Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Jednakże stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe, bowiem uzasadnienie prawne jest odmienne od uzasadnienia przedstawionego przez tut. organ.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.