Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.363.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Brak opodatkowania w Polsce wypłacanych wynagrodzeń,
brak obowiązku płatnika oraz kwalifikacji wypłacanego
wynagrodzenia do art. 15 ust. 1 i 2 polsko; niemieckiej umowy
o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Słowa kluczowe: Niemcy
obowiązek-obowiązek płatnika
odpowiedzialność-odpowiedzialność płatnika
prawa-prawa autorskie
płatnik
umowa-umowa o dzieło
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala
podatkowa.-Obliczenie podatku od dochodów ze źródeł
przychodów znajdujących się poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwanie – pismem z 30 kwietnia 2025 r. (data
    wpływu 30 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jako polskie JDG chciałby Pan zatrudnić Polkę na podstawie Ramowej Umowy o Dzieło,
    której rezydencja podatkowa i ośrodek życia znajduje się w Niemczech, posiada Pan jej
    oświadczenie o ośrodku życia znajdującym się w RFN oraz certyfikat rezydencji w RFN.
    Umowa którą będzie wykonywać dotyczy niematerialnych dzieł. Na podstawie umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania między RP a RFN, art. 13 ust. 5 Przeniesienie praw
    autorskich. Patrząc z perspektywy tych przepisów, Pana zdaniem nie obowiązują Pana
    jako zleceniodawcy opodatkowania z tytułu umowy cywilnoprawnej, poza wypłaconym
    wynagrodzeniem za wykonanie dzieła. A co za tym idzie, rachunek do umowy o dzieło w
    takim wypadku jest wyzerowany pod kątem kwot opodatkowania w Polsce, a kwota\netto
    będzie się równała brutto.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Prowadzi Pan firmę w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej zarejestrowaną w
    Polsce. Chce Pan zatrudnić obywatela Polski na podstawie umowy o dzieło, który jest
    rezydentem podatkowym Republiki Federalnej Niemiec.
    Pana miejsce zamieszkania jest w Polsce. Podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. „Ramowa Umowa o Dzieło" została zawarta w lutym 2025 r., ale na jej
    podstawie nie zostały wykonane żadne dzieła do daty złożenia wniosku.
    Certyfikat rezydencji podatkowej został wydany z datą 21 stycznia 2025 r. W treści
    certyfikatu wskazano, że zatrudniona przez Pana osoba ma miejsce zamieszkania na
    terenie RFN i będzie miała w trakcie trwania „Ramowej Umowy o Dzieło”.
    Osoba zatrudniona na podstawie „Ramowej Umowy o Dzieło” nie prowadzi działalności
    gospodarczej. „Ramowa Umowa o Dzieło” nie została zawarta w ramach prowadzonej
    przez osobę zatrudnioną działalności gospodarczej na terytorium Niemiec. Praca będzie
    wykonywana całkowicie zdalnie przez osobę w miejscu jej zamieszkania na terenie
    Niemiec. Wynagrodzenie za wykonanie dzieła nie obejmuje/nie będzie obejmowało
    użytkowania lub prawo do użytkowania praw autorskich do dzieła literackiego,
    artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku
    towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego
    lub użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub
    naukowego lub informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej,
    handlowej lub naukowej (należności licencyjne). Wynagrodzenie za wykonanie dzieła
    obejmuje/będzie obejmowało wynagrodzenie za przeniesienie (zbycie) praw autorskich do
    dzieła na Pana rzecz.

    Pytania
    Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w związku z zatrudnieniem osoby fizycznej
    (obywatelki Polski), będącej niemieckim rezydentem podatkowym i wykonującej pracę
    zdalną wyłącznie z terytorium Niemiec, po stronie Pana działalności gospodarczej (jako
    polskiego płatnika) powstanie obowiązek:
    1. poboru i zapłaty zaliczki na podatek dochodowy w Polsce?
    2. zgłoszenia i opłacania składek ZUS w Polsce?
    3. ewidencji wypłaty wynagrodzenia oraz wykazania jej na liście płac lub rachunku?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie pierwsze dotyczące Pana
    obowiązków jako płatnika zaliczek na podatek dochodowy. W pozostałym zakresie, tj.
    pytanie drugie i trzecie w zakresie Pana obowiązków wobec ZUS oraz obowiązków
    rachunkowych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w opisanym przypadku:
        nie powstaje obowiązek podatkowy w Polsce, ponieważ pracownica nie wykonuje
        pracy na terytorium Polski i posiada rezydencję podatkową w Niemczech,
        zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między
        Polską a Niemcami, opodatkowanie wynagrodzenia następuje wyłącznie w
        państwie, w którym wykonywana jest praca – czyli w Niemczech,
        tym samym nie ma Pan obowiązku poboru zaliczek na PIT w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W świetle art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku
        służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku
        pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

      3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5. papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
      5a. umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
      6. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7. tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8. niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Przepisy te wskazują, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób
    fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów
    uzyskiwanych ze źródła przychodów położonego na jej terytorium. Jest to tzw. zasada
    ograniczonego obowiązku podatkowego. Warunkiem posiadania w Polsce statusu
    podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca
    zamieszkania lub zakładu.
    Na podkreślenie zasługuje fakt, że przepis art. 3 ust. 2b ww. ustawy wymienia tylko
    przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce, w tym
    przychody z działalności wykonywanej osobiście. Użyty w tym przepisie zwrot „w
    szczególności” wskazuje, że ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów,
    które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano
    opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje
    się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo
    opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym
    państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody
    pochodzące od polskiego podmiotu, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie
    zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.

    Na podstawie art. 3 ust. 2d ustawy:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się przychody
      wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których
      mowa w ust. 2b pkt 1-6.
    Według art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Opodatkowanie dochodów na terytorium Polski – przepisy ogólne
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 ww. ustawy, z którego treści wynika, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14–15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
        organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie
        umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej
        działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;
    Stosownie do zapisu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodu są prawa majątkowe.
    Na mocy art. 18 ustawy:
      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do
      projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych
      i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    Uwzględniając powyższe okoliczności stwierdzam, że przychody uzyskiwane przez osobę
    fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Niemczech z tytułu „Ramowej Umowy o Dzieło” z
    przeniesieniem praw autorskich należy zakwalifikować do przychodów z praw
    majątkowych, który wskazany jest w art. 18 ww. ustawy.
    Obowiązki płatnika podatku dochodowego określone zostały w art. 41 i 42 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Art. 41 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że:

      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4–9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Z art. 41 ust. 4 ww. ustawy wynika, że:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4–5a, 13–17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1–11 oraz 11b–13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Jak wynika z art. 41 ust. 9a ustawy:
      Jeżeli miejsce zamieszkania podatnika dla celów podatkowych zostało
      udokumentowane certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu jego ważności,
      płatnik przy poborze podatku uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych
      dwunastu miesięcy od dnia jego wydania.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu
      skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
      miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    W myśl art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
      urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
      wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
      podatkowym – imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również
      gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie
      przewidzianym w ust. 4 (IFT-1R).
    Według art. 42 ust. 6 ustawy:
      Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również
      podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o
      którym mowa w art. 29–30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Podatek u źródła
    Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje
    art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 29 ust. 1 tej ustawy:

      Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:
      1) z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione
        w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów
        wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
        sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub
        procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
        przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu,
        oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
        przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
      2) z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej,
        wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a
        organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych
        prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub
        sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
        w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi
        handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych – pobiera się w
        formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
        przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
        lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego
        wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
      5) tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
        reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
        pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20%
        przychodu.
    W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło
    przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to
    Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na
    zasadach obowiązujących w tym państwie.
    Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody
    pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie
    zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.
    Stosownie do art. 29 ust. 2 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie
      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    W myśl art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji – oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

    Wobec powyższego, stwierdzam, że w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowego od osób fizycznych wynagrodzenie uzyskane przez nierezydenta za
    przeniesienie praw autorskich do wykonanego dzieła, co do zasady podlega w Polsce
    opodatkowaniu zryczałtowanym 20% podatkiem dochodowym u źródła.
    W przypadku przedłożenia przez nierezydenta certyfikatu rezydencji, płatnik powinien
    wziąć pod uwagę art. 29 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    uwzględnić zapisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec
    w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
    majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. nr 12, poz. 90, dalej:
    „UPO”).
    Opodatkowanie przychodów uzyskanych z tytułu „Ramowej umowy o dzieło” na
    podstawie polsko – niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ww. Umowy:
      Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 17, 18 i 19 uposażenia, płace i podobne
      wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się
      Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym
      Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się
      Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie
      może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że miejsce opodatkowania dochodów z pracy,
    zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania uzależnione jest nie tyle od
    podmiotu wypłacającego wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Zatem,
    zakres obowiązku podatkowego rezydentów podatkowych wykonujących pracę za granicą
    modyfikowany jest przez umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez
    państwo rezydencji z państwem, w którym praca jest wykonywana.
    Zgodnie z zasadą wyrażoną w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody
    osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw,
    uzyskiwane z tytułu pracy najemnej świadczonej na terytorium drugiego państwa, mogą
    być opodatkowane w tym państwie, w którym praca ta jest rzeczywiście wykonywana.
    Powyższy przepis nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem nierezydent nie
    zostanie przez Pana zatrudniony na umowę o pracę, lecz na umowę o dzieło. Umowa o
    dzieło nie zostanie zawarta w ramach prowadzonej przez nierezydenta działalności
    gospodarczej. Wynagrodzenie za wykonanie dzieła nie obejmuje/nie będzie obejmowało
    użytkowania lub prawo do użytkowania praw autorskich do dzieła literackiego,
    artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku
    towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego
    lub użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub
    naukowego lub informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej,
    handlowej lub naukowej (należności licencyjne). Wynagrodzenie za wykonanie dzieła
    obejmuje/będzie obejmowało wynagrodzenie za przeniesienie (zbycie) praw autorskich do
    dzieła na Pana rzecz.
    Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 Umowy:
      Należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie
      mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Stosownie do postanowień art. 12 ust. 3 Umowy:
      Określenie „należności licencyjne” użyte w niniejszym artykule oznacza wszelkiego
      rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich
      praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z
      filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu,

      tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za użytkowanie lub prawo do
      użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za
      informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub
      naukowej. Postanowienie to stosuje się odpowiednio do wszelkiego rodzaju wypłat
      za użytkowanie lub prawo do użytkowania nazwy, zdjęcia lub innych podobnych
      praw osobistych oraz do wypłat otrzymywanych jako wynagrodzenie za nagranie
      przez radio lub telewizję występów sportowców lub artystów.
    Interpretując przepisy zawarte w ww. Umowie należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej
    Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, stanowiącej wzór umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienia
    Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie
    państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych
    w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem
    powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy
    interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Z ust. 8.2 Komentarza do art. 12 Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i
    majątku OECD (MK OECD) wynika, że jeżeli wypłata jest dokonana w zamian za
    przeniesienie pełnego prawa własności mienia, o którym mowa w definicji należności
    licencyjnych, to taka wypłata nie jest uważana jako wynagrodzenie za użytkowanie lub za
    prawo użytkowania tego mienia i tym samym nie może być uznana za należność
    licencyjną. Natomiast ust. 5 Komentarza do art. 13 MK OECD wskazuje wprost, że za „zyski
    z przeniesienia własności majątku” należy uznać m.in. zyski „pochodzące ze sprzedaży lub
    zamiany praw”.
    Zgodnie z pkt 15 i 16 Komentarza do art. 12 Konwencji Modelowej OECD, jeżeli
    wynagrodzenie przekazywane jest z tytułu przeniesienia całości praw wynikających z praw
    autorskich, płatność nie może stanowić należności licencyjnej. Każdy przypadek należy
    traktować indywidualnie z uwzględnieniem konkretnych okoliczności, jednak, ogólnie
    rzecz biorąc, płatności takie stanowią najczęściej zyski przedsiębiorstw w rozumieniu art. 7
    bądź dochody ze zbycia majątku w rozumieniu art. 13, nie zaś należności licencyjne w
    rozumieniu art. 12.
    W świetle powyższego stwierdzam, że zarówno wykładnia literalna art. 12 ust. 3 Umowy
    polsko - niemieckiej, jak i ww. treść Komentarza do Konwencji Modelowej OECD wskazują,
    że wynagrodzenie wypłacone osobie fizycznej z tytułu zbycia praw autorskich nie mieszczą
    się w pojęciu należności licencyjnych określonym w art. 12 ust. 3 powołanej powyżej
    Umowy. Nie stanowią one bowiem, należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania
    ww. praw, lecz należności z tytułu ich zbycia.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzam, że do wynagrodzenia z tytułu umowy o dzieło,
    której przedmiotem było przeniesienie praw autorskich do utworzonych dzieł nie znajduje
    zastosowania art. 12 Umowy odnoszący się do należności licencyjnych.
    W rozpatrywanej sprawie, jako że umowa o dzieło wraz z przeniesieniem praw autorskich
    nie będzie zawarta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zastosowanie
    znajdzie art. 13 ust. 5 polsko – niemieckiej Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Zgodnie z art. 13 ust. 5 ww. Konwencji:
      Zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w
      powyższych ustępach podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się
      Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Stosownie do powyższego stwierdzam, że wynagrodzenie nierezydenta wypłacone z tytułu
    przeniesienia praw autorskich opodatkowane jest zgodnie z art. 13 pkt 5 Umowy tylko w
    Niemczech, tj. w kraju, w którym przenoszący tytuł własności ma miejsce zamieszkania.
    Z uwagi na fakt, że wypłacany przez Pana dochód z tytułu przeniesienia praw autorskich,
    nierezydentowi jest opodatkowany tylko w Niemczech, to na Panu jako płatniku nie ciąży i

    nie będzie ciążył obowiązek obliczania i pobierania od tego wynagrodzenia 20%
    zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 29 ust.
    1 pkt 1 ww. ustawy. Niemniej jednak jest Pan zobowiązany do przesłania we właściwym
    terminie odpowiedniemu urzędowi skarbowemu oraz nierezydentowi (rezydentowi
    Niemiec) stosownej informacji, o której mowa w art. 42 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 42 ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (IFT - 1R).
    Pana stanowisko w części dotyczącej braku opodatkowania w Polsce wypłacanych
    wynagrodzeń, braku obowiązków płatnika jest prawidłowe, natomiast w części dotyczącej
    kwalifikacji wypłacanego wynagrodzenia do art. 15 ust. 1 i 2 polsko-niemieckiej umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.