Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-195/12/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-05-29
Teza: Opodatkowanie sprzedaży udziałów w nieruchomościach niezabudowanych.
Słowa kluczowe: dostawa; działki; grunty; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; plan-plan zagospodarowania przestrzennego; sprzedaż; udział
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2012r. (data wpływu 21 lutego 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 maja 2012r. (data wpływu 16 maja 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziałów w nieruchomościach niezabudowanych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży udziałów w nieruchomościach niezabudowanych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 maja 2012r. (data wpływu 16 maja 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 7 maja 2012r. znak: IBPB II/1/436-61/12/AA, IBPP1/443-195/12/LSz, IBPB II/2/415-313/12/MW.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 20 czerwca 2006r. Wnioskodawca nabył wraz z żoną oraz małżeństwem M. jako współwłasność w równych dwóch częściach nieruchomość rolną – działkę nr 1252/21 o powierzchni 8.9997 ha. Przez każde z małżeństw własność ta została zaliczona do ustawowej współwłasności małżeńskiej. Przedmiotową działkę w latach 2007-2011 Wnioskodawca wykorzystywał wraz z żoną do działalności rolniczej – otrzymując dotacje. Jako rolnikowi został Wnioskodawcy nadany numer indentyfikacyjny w systemie ewidencji gospodarstw rolnych. Żona Wnioskodawcy od 2006r. jest aktywnym płatnikiem składek KRUS.

Uchwałą Rady Miasta z dnia 25 października 2006r. część użytkowanej działki nr 1252/21 została przekształcona w teren budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego i jest to obszar ok. 2,5 ha. Wartość tego terenu na skutek cytowanej uchwały (przyjętej bez jakiejkolwiek ingerencji ze strony współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości) znacznie wzrosła. Wspólnie z małżeństwem M. Wnioskodawca próbował zbyć tę część działki, oferując cenę znacznie niższą od ceny działek budowlanych w Gminie. Współwłaściciele natrafili na zupełny brak zainteresowania ww. działką budowlaną o powierzchni 2,5 ha. Współwłaściciele wspólnicy postanowili wydzielić z działki nr 1252/21 część budowlaną i tę część podzielić na 24 mniejsze działki w tym dwie drogi wewnętrzne.

Przy okazji tego podziału Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami postanowili również dokonać podziału rolnej części nieruchomości – a to w celu rozdziału współwłasności z małżeństwem M.

Po dokonaniu podziału przedmiotowe 22 działki Wnioskodawca chciałby zbyć wspólnie z małżeństwem M. W sytuacji gdyby w okresie około 1-2 lat nie udało się dokonać sprzedaży wszystkich wydzielonych działek budowlanych, wspólnicy zamierzają rozdzielić pozostałą współwłasność i w dalszym ciągu zbywać działki oddzielnie – każde małżeństwo na własną rękę. Proces podziału trwa. Część rolną nieruchomości Wnioskodawca wraz z żoną będą w dalszym ciągu wykorzystywać do działalności rolniczej.

Działka ma założoną księgę wieczystą nr …., która na dzień dzisiejszy jest obciążona hipoteką, ponieważ Wnioskodawca wraz z żoną dokonał zakupu w systemie ratalnym i w 2012r. spłacą ostatnią z rat, co spowoduje wykreślenie przedmiotowej hipoteki.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że nie prowadzi i nigdy nie prowadził działalności gospodarczej. Nie jest czynnym podatnikiem VAT.

Udziały w nieruchomości Wnioskodawca nabył wraz z żoną w celu prowadzenia działalności rolniczej i zagospodarowania terenu, który w chwili zakupu stanowił wysypisko śmieci zarośnięte dzikimi krzewami i chwastami, oraz samosiejkami drzew. Wnioskodawca nadmienia, że teren ten zlokalizowany jest w bliskim sąsiedztwie jego miejsca zamieszkania i Wnioskodawca chciał, aby otoczenie to nie było wiosną każdego roku przyczyną pożarów, (zapalanie suchych traw) oraz by stanowił ciekawy widok z okien jego domu.

W przyszłości udziały w nieruchomości Wnioskodawca chciałby przekazać w darowiźnie swoim dzieciom, aby dalej kontynuowały prace rolne.

Udziały w nieruchomości – działce 1252/21 Wnioskodawca sfinansował z dochodów uzyskanych ze swojej pracy w miejscu etatowego zatrudnienia, oraz środków gromadzonych wspólnie z żoną od chwili zawarcia małżeństwa.

Zakupu Wnioskodawca dokonał na raty – w siedmiu rocznych ratach.

O dokonanie geodezyjnego podziału Wnioskodawca wystąpił wspólnie ze swoją żoną i małżeństwem Państwa M. pięć lat po przekształceniu przez Radę Miasta części ich wspólnej działki w tereny budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego. Powodem tego wystąpienia było zainteresowanie wielu pytających o możliwość kupna działki na cele budowlane na przedmiotowym terenie. Przy czym zainteresowaniem cieszyły się działki o powierzchni 8,00-1,3 arów.

Grunty te we wskazanym okresie Wnioskodawca porządkował i przygotowywał do działalności rolniczej. Między innymi Wnioskodawca:

*   zlikwidował nielegalne wysypisko śmieci,
*   w dużej części naprawił starą meliorację,
*   karczował samosiejki drzew i krzewów,
*   wyrównywał liczne zapadliska terenu.

Jedynym produktem rolnym jaki Wnioskodawca pozyskiwał w latach 2007-2011 były trawy, które suszył i kompostował. Siano Wnioskodawca wymieniał z okolicznymi rolnikami za pomoc sprzętową w pracach na ww. nieruchomości. Kompost Wnioskodawca rozsiewał po terenie działki w celu jej użyźnienia.

Z podziału powstają 24 działki (w tym dwie o charakterze dróg) zlokalizowane na terenach oznaczonych symbolem B30MN – jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (obszar ok. 2,5 ha). Pozostałe ok. 6,5 ha dalej zgodnie z planem przestrzennego zagospodarowania pozostaje terenem rolnym.

W przedmiotowej sprawie wydana została decyzja przedsiębiorstwa wodociągowego o warunkach zabudowy wodociągów, które pozwolą doprowadzić wodę do części rolnej, na której Wnioskodawca zamierza prowadzić plantację truskawek.

Przyczyna podjęcia decyzji o sprzedaży udziałów w działkach wynika z potrzeb finansowych rodziny Wnioskodawcy.

Działki były, są i będą w momencie sprzedaży całkowicie niezabudowane.

Środki ze sprzedaży przeznaczone zostaną na własne potrzeby finansowe, oraz ewentualne darowizny dla córki Wnioskodawcy i syna T.

Żadnych działań typu: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zmiana przeznaczenia terenu, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy) terenu lub decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, lub inne podobne działania Wnioskodawca ani jego żona, ani nikt z małżeństwa M. nie podejmował.

O drogach Wnioskodawca wspominał wyżej. Będą one lekko utwardzone, aby umożliwić dojazd do terenów rolnych. Wodociągi w drogach też nie mają na celu uatrakcyjnienia terenu, lecz cel ujęty wyżej.

Wnioskodawca w celu pozyskania klientów umieścił przy działkach tablice, a także ogłoszenia niepłatne w specjalnych miejscach w marketach.

Działki przeznaczone do sprzedaży nie były i nie są przedmiotem najmu lub dzierżawy.

Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży, oprócz wymienionych we wniosku.

Wnioskodawca nie dokonywał nigdy takich czynności jak sprzedaż gruntów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 15 maja 2012r):

Czy Wnioskodawca powinien zapłacić podatek od towarów i usług w związku z transakcjami sprzedaży działek, których chce dokonać wraz z żoną i wspólnie z małżeństwem Państwa M.?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek, której zamierza dokonać nie nosi żadnych znamion działalności gospodarczej – wszystkie czynności, które dokonuje Wnioskodawca w związku ze sprzedażą wymusza sytuacja w jakiej się znajduje i na którą nie ma wpływu.

Dlatego Wnioskodawca nie może zostać zakwalifikowany do grupy podatników i płatników VAT (art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług).

Na zakupionej nieruchomości Wnioskodawca prowadził działalność rolniczą – Rada Miasta bez ingerencji Wnioskodawcy i wspólników dokonała przekształceń części przedmiotowej działki w tereny budownictwa mieszkalnego jednorodzinnego, tym samym dając możliwość uzyskania ze sprzedaży tych działek dużo większych korzyści finansowych niż wieloletnie prowadzenie działalności rolniczej na tym terenie.

W woj., Gminie … występuje zapotrzebowanie na tereny pod budownictwo jednorodzinne, Wnioskodawca chce wyjść na przeciw tym oczekiwaniom (jako osoba prywatna). Z pewnością, gdyby znalazł się kupiec na całą przekształconą część działki Wnioskodawca dokonałby sprzedaży całej części działki budowlanej i problem VAT by nie istniał. W związku z brakiem chętnego na zakup całości terenów budowlanych Wnioskodawca rozpoczął proces podziału na mniejsze – zbywalne działki budowlane wywołując dla siebie koszty podziału. Podział ten pociąga za sobą zapłatę opłaty adiacenckiej do Gminy.

W przypadku gdy do kosztów podziału Wnioskodawca doliczy opłatę adiacencką, oraz 23% podatku VAT – okaże się, że sprzedaż może stracić sens. W związku z czym działki, na których mogą powstawać domy, będą dalej służyły działalności rolniczej.

Biorąc pod uwagę zarówno przepisy prawa jak i aspekt społeczny całego przedsięwzięcia Wnioskodawca uważa jak na wstępie, że transakcje sprzedaży powinny podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca zaznaczył, że stanowisko dotyczy tylko osoby Wnioskodawcy, tj. K.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Ustawa o podatku od towarów i usług posługuje się w odniesieniu do dostawy towarów sformułowaniem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” (art. 7 ust. 1 ustawy), a towarami w świetle tej ustawy – co do zasady – są rzeczy oraz ich części (art. 2 pkt 6 ustawy). Takie zdefiniowane konstytutywnego aspektu dostawy towarów, odwołując się do ekonomicznego władztwa nad rzeczą sprawia, iż przedmiotem opodatkowania może być nie tylko sprzedaż czy zamiana rzeczy jako fizycznie wyodrębnionych dóbr materialnych, ale również inne transakcje wywierające, z ekonomicznego punktu widzenia, podobne skutki.

Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielne kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Z kolei zgodnie z art. 196 K.c. współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 K.c.). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.

W ujęciu cywilistycznym istotą umowy sprzedaży jest to, że sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Art. 45 K.c. definiuje rzeczy jako przedmioty materialne.

Zatem, w zakresie pojęcia towarów jako, rzeczy oraz ich części, mieści się współwłasność jako prawo do rzeczy wspólnej. Wobec powyższego, towarem jest udział w prawie własności nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, według których państwa członkowskie mogą uznać za towary udziały lub inne prawa o charakterze udziałowym, które dają ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności, czy też posiadania nieruchomości – art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, s. 1 ze zm.).

Jak już wskazano, powyżej istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Czynność ta daje otrzymującemu towar prawo dysponowania rzeczą jak właściciel. Przepis nie wspomina stricte o przeniesieniu prawa własności. Mając na uwadze powyższe, sprzedaż udziału w prawie własności nieruchomości należy traktować, jako dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, która mieści się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana jest przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług

Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca nabył w dniu 20 czerwca 2006r. wraz z żoną oraz innym małżeństwem jako współwłasność w równych dwóch częściach nieruchomość rolną – działkę nr 1252/21 o powierzchni 8.9997 ha. Przedmiotową działkę w latach 2007-2011 Wnioskodawca wykorzystywał wraz z żoną do działalności rolniczej – otrzymując dotacje. Jako rolnikowi został Wnioskodawcy nadany numer indentyfikacyjny w systemie ewidencji gospodarstw rolnych. Żona Wnioskodawcy od 2006r. jest aktywnym płatnikiem składek KRUS.

Uchwałą Rady Miasta z dnia 25 października 2006r. część działki nr 1252/21 o pow. ok. 2,5 ha została przekształcona w teren pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Wartość tego terenu na skutek cytowanej uchwały znacznie wzrosła. Wnioskodawca postanowił wydzielić z działki nr 1252/21 część budowlaną i tę część podzielić na 24 mniejsze działki (w tym dwie o charakterze dróg, tj. lekko utwardzone, aby umożliwić dojazd do terenów rolnych), ze względu na zupełny brak zainteresowania ww. działką budowlaną o powierzchni 2,5 ha. Działka ma założoną księgę wieczystą nr …, która na dzień dzisiejszy jest obciążona hipoteką, ponieważ Wnioskodawca wraz z żoną dokonał zakupu w systemie ratalnym i w 2012r. spłacą ostatnią z rat, co spowoduje wykreślenie przedmiotowej hipoteki.

W sytuacji gdyby w okresie około 1-2 lat nie udało się dokonać sprzedaży wszystkich wydzielonych działek budowlanych, wspólnicy zamierzają rozdzielić pozostałą współwłasność i w dalszym ciągu zbywać działki oddzielnie – każde małżeństwo na własną rękę. Pozostałe ok. 6,5 ha dalej zgodnie z planem przestrzennego zagospodarowania pozostaje terenem rolnym, które Wnioskodawca wraz z żoną w dalszym ciągu będzie wykorzystywać do działalności rolniczej. Działki były, są i będą w momencie sprzedaży całkowicie niezabudowane.

Udziały w nieruchomości Wnioskodawca nabył wraz z żoną w celu prowadzenia działalności rolniczej i zagospodarowania terenu, który w chwili zakupu stanowił wysypisko śmieci zarośnięte dzikimi krzewami i chwastami, oraz samosiejkami drzew. Grunty te we wskazanym okresie Wnioskodawca porządkował i przygotowywał do działalności rolniczej. Między innymi Wnioskodawca: zlikwidował nielegalne wysypisko śmieci, w dużej części naprawił starą meliorację, karczował samosiejki drzew i krzewów, wyrównywał liczne zapadliska terenu.

Jedynym produktem rolnym jaki Wnioskodawca pozyskiwał w latach 2007-2011 były trawy, które suszył i kompostował. Siano Wnioskodawca wymieniał z okolicznymi rolnikami za pomoc sprzętową w pracach na ww. nieruchomości. Kompost Wnioskodawca rozsiewał po terenie działki w celu jej użyźnienia. Zakupu Wnioskodawca dokonał na raty – w siedmiu rocznych ratach.

O dokonanie geodezyjnego podziału Wnioskodawca wystąpił wspólnie ze swoją żoną i małżeństwem Państwa M. pięć lat po przekształceniu przez Radę Miasta części ich wspólnej działki w tereny budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego. Powodem tego wystąpienia było zainteresowanie wielu pytających o możliwość kupna działki na cele budowlane na przedmiotowym terenie.

W przedmiotowej sprawie wydana została decyzja przedsiębiorstwa wodociągowego o warunkach zabudowy wodociągów, które pozwolą doprowadzić wodę do części rolnej, na której Wnioskodawca zamierza prowadzić plantację truskawek.

W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy planowana przez niego jako współwłaściciela sprzedaż udziałów w gruntach, powstałych w wyniku podziału działki nr 1252/12 nabytej w celu prowadzenia działalności rolniczej, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Konieczne jest zatem ustalenie, czy w świetle zaprezentowanego zdarzenia przyszłego sprawy Wnioskodawca w celu dokonania dostawy 24 działek wraz z wytyczonymi drogami podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że Wnioskodawca sprzedając udziały w gruntach działał w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jego działalność w tym zakresie przybrała formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną.

Należy także zauważyć, iż Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i C-181/10 orzekł, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji wystąpił ciąg wskazanych, w ww. orzeczeniach okoliczności związanych z planowanymi dostawami udziałów w działkach.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca podjął aktywne działania obejmujące zakup w dniu 20 czerwca 2006r. udziałów w nieruchomości, jak wskazał Wnioskodawca, w celu prowadzenia działalności rolniczej.

Następnie po podjęciu Uchwały Rady Miasta z dnia 25 października 2006r. dotyczącej przekształcenia części użytkowanej działki nr 1252/21 w teren budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego, Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami wystąpił z wnioskiem o wydzielenie z całej działki nr 1252/21 części budowlanej o pow. 2,5ha. Wnioskodawca dokonał również geodezyjnego podziału tej części gruntu na 24 mniejsze działki (w tym dwie o charakterze dróg). Drogi zostały lekko utwardzone.

Ponadto Wnioskodawca uzyskał decyzję przedsiębiorstwa wodociągowego o warunkach zabudowy wodociągów w wydzielonych drogach, w celu doprowadzenia wody do części rolnej, tym samym jednak, wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, dokonał on pośrednio uatrakcyjnienia wydzielonych działek budowlanych, poprzez zapewnienie im dostępu do wody.

Mimo, iż Wnioskodawca wskazał, że zakupu udziałów w gruncie dokonał w celu prowadzenia działalności rolniczej to należy zauważyć, że do dnia złożenia wniosku gruntu tego nie wykorzystywał do celów rolniczych. Wnioskodawca ograniczył się jedynie do porządkowania terenu poprzez zlikwidowanie nielegalnego wysypiska śmieci, naprawienie starej melioracji, wykarczowanie samosiejek drzew i krzewów, wyrównanie licznych zapadlisk terenu. Pozyskiwania w latach 2007-2011 traw, które Wnioskodawca suszył i kompostował oraz rozsiewania kompostu po terenie działki w celu jej użyźnienia nie można bowiem uznać za wykorzystywanie gruntu w celach rolniczych.

Przedstawione okoliczności sprawy pozwalają na uznanie, że działalność Wnioskodawcy w tym zakresie przybrała formę zawodową (profesjonalną) i stałą, na co wskazuje powtarzalność czynności i wykazany zamiar sprzedaży wydzielonych działek które jako współwłaściciel nabył.

Aktywność Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia działek jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Nie można zatem uznać, aby w tej konkretnej sytuacji dostawa udziałów gruntach stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym Wnioskodawcy.

Mając zatem na uwadze przedstawiony stan faktyczny i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że dokonywana przez Wnioskodawcę jako współwłaściciela sprzedaż gruntu stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca stanie się z tytułu tej dostawy podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącym działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b § 1 powołanej wyżej ustawy Ordynacja podatkowa Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Mając powyższe na względzie należy podkreślić, iż tut. organ wydał niniejszą interpretację prawa podatkowego wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zatem z niniejszej interpretacji nie należy wywodzić skutków ogólnych dla pozostałych współwłaścicieli przedmiotowej działki nr 1252/21.

Zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Natomiast w myśl w art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego.

Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów, nie przeprowadza bowiem postępowania dowodowego, jest zatem związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.