Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.713.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT korekty poziomu płatności
wyrównawczych oraz jej dokumentowanie.
Słowa kluczowe: cena-ceny transferowe
korekta-korekta księgowa dochodu netto
opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT korekty poziomu
    rentowności oraz jej dokumentowania. Uzupełnili go Państwo pismem z 4 listopada 2025
    r. (wpływ 4 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego (ostatecznie przedstawiony w piśmie z 4
    listopada 2025 r.)
    (...) (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca” lub „Dystrybutor”) posiada siedzibę na terytorium
    Polski i na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (dalej: „UPDOP”) podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jednocześnie na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „UVAT”), jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce.
    Podstawowym obszarem działalności operacyjnej Spółki jest sprzedaż hurtowa wyrobów
    chemicznych.
    Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej (...) zajmującej się
    produkcją i sprzedażą różnorodnych produktów chemicznych. Spółka pełni w jej
    strukturze funkcję dystrybutora wyrobów chemicznych.
    Wnioskodawca zawiera umowy z podmiotami powiązanymi będącymi polskimi
    rezydentami podatkowymi (dalej: „Producenci”), których przedmiotem działalności
    gospodarczej jest wytwarzanie produktów chemicznych, w celu dystrybucji ich produktów
    zgodnie ze strategią marketingowo -sprzedażową uzgodnioną z Producentami. Dla Spółki
    są to transakcje kontrolowane w rozumieniu przepisu art. 11a ust. 1 pkt 6 UPDOP.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy ustalane jest zgodnie z zasadą marży ceny odprzedaży.
    Wnioskodawca nabywa produkty od Producentów w ilościach pozwalających na realizację
    strategii marketingowo-sprzedażowej uzgodnionej z Producentami oraz po cenach
    pozwalających na osiągnięcie przez Dystrybutora rynkowej marży określonej procentowo
    jako stosunek zysku brutto ze sprzedaży do przychodów ze sprzedaży.
    Wnioskodawca jest zobowiązany do raportowania określonych informacji wobec
    Producentów odnośnie sprzedaży ich wyrobów. Komunikuje on osiągnięty poziom marży
    na sprzedaży wyrobów Producentów za przyjęte (uzgodnione okresy), np. za rok, ale też

    za okresy śródroczne (np. pół roku bądź kwartał). Na podstawie danych dotyczących
    analizowanego okresu, Producenci w porozumieniu z Dystrybutorem ustalają ceny na
    kolejny okres (np. kwartał/półrocze) tak, aby narastająco liczony w roku finansowym
    poziom marży mieścił się w przedziale rynkowym.
    W przypadku nieosiągnięcia przez Dystrybutora zakładanej (rynkowej) marży brutto w
    danym roku obrotowym/podatkowym w odniesieniu do całej sprzedaży produktów
    nabywanych od konkretnego Producenta, ten konkretny Producent będzie dokonywać
    dodatkowego rozliczenia z Dystrybutorem celem dostosowania marży Dystrybutora do
    poziomu rynkowego.
    Powyższa kwota korekty dochodowości (niezależnie czy prowadzi do obniżenia czy do
    podwyższenia dochodowości) nie będzie odnosić się bezpośrednio do cen towarów
    sprzedawanych przez danego Producenta na rzecz Dystrybutora, dokumentowanych
    poszczególnymi fakturami VAT. W szczególności, Strony nie będą badać marży na
    poszczególnych dostawach, czy w poszczególnych miesiącach, lecz jedynie wynik roczny.
    Teoretycznie, istnieje możliwość dokonania podziału kwoty zbiorczej korekty na
    poszczególne dostawy produktów w ciągu roku kalendarzowego, wobec których
    wystawiono faktury VAT za pomocą zastosowania odpowiednich działań matematycznych,
    tj. przykładowo proporcjonalnie. Działanie takie nie odzwierciedlałoby jednak faktycznych
    zmian okoliczności wpływających na wysokość marży, jaka powinna zostać zastosowana w
    ciągu danego roku kalendarzowego, a byłby to wyłącznie matematyczny podział kwoty
    zbiorczej korekty.
    W ocenie Spółki, charakter i przedmiot korekty rozliczenia dotyczy zachowania
    odpowiedniego poziomu dochodowości przy realizacji sprzedaży towarów dostarczanych
    Spółce przez Producenta. W efekcie, ww. korekta rozliczeń nie wpływa/nie wpłynie na
    obniżenie/podwyższenie ceny sprzedaży konkretnych towarów nabywanych przez Spółkę
    od Producenta w poszczególnych okresach rozliczeniowych, udokumentowanych na
    podstawie wystawionych faktur VAT.
    Korekta zatem nie będzie odwoływać się bezpośrednio do konkretnych faktur,
    poszczególnych pozycji tych faktur, czy też konkretnych cen pierwotnie zastosowanych.
    Jednocześnie należy wskazać, że przedmiotowe (roczne) rozliczenie będzie prowadzić do
    wyrównania kwot zidentyfikowanych odchyleń, a więc wyrównania różnicy pomiędzy
    kwotą środków należnych od Producenta z tytułu dostarczonych towarów (wynikających z
    wartości udokumentowanych fakturami) a kwotą odpowiadającą wartości rozliczenia, jaka
    powinna być osiągnięta przy zakładanej (docelowej) dochodowości Wnioskodawcy
    (Dystrybutora) w ramach współpracy z Producentem w odniesieniu do danego roku
    podatkowego.
    Opisana korekta rozliczeń nie zakłada korekty pierwotnej ceny sprzedaży towarów
    dostarczonych przez Producenta (rozliczenia oparte są o intencję stron w zakresie
    wyrównania poziomu dochodowości w odniesieniu do dostarczonych towarów w ujęciu
    całego roku podatkowego).
    Korekty rentowności nie wiążą się/nie będą się wiązać z dodatkowym świadczeniem – czy
    to po stronie Spółki, czy też Producenta.
    Z perspektywy podatku dochodowego od osób prawnych jest to korekta, o której mowa w
    art. 11e UPDOP.
    Mając na uwadze przedstawiony powyżej

## Opis zdarzenia przyszłego

, Wnioskodawca
    zamierza uzyskać potwierdzenie, iż opisane korekty rentowności transakcji nie będą miały
    wpływu na rozliczenia w zakresie podatku od towarów i usług.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 4 listopada 2025 r.)
    Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym dokonywane rozliczenie polegające na wyrównaniu
    zakładanego (rynkowego) poziomu stosowanej marży, nie odnoszone do konkretnej

    faktury VAT dokumentującej określoną sprzedaż, nie będzie wywoływać skutków na
    gruncie podatku VAT, tj. czy prawidłowe jest, że w sytuacji, kiedy dokonywana jest korekta
    poziomu rentowności, Spółka nie powinna uwzględniać jej w rozliczeniach VAT, a tym
    samym brak będzie podstaw do wystawienia faktury VAT (faktury korygującej)
    dokumentującej takie rozliczenie wyrównawcze?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wyrównanie zakładanego (rynkowego) poziomu marży –
    przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego – pozostaje poza zakresem opodatkowania
    podatkiem VAT, a tym samym brak jest podstaw do wystawienia faktury VAT (faktury
    korygującej) dokumentującej takie zdarzenie.
    Uzasadnienie
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 UVAT, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    2) eksport towarów,
    3) import towarów na terytorium kraju,
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie natomiast do przepisu art. 8 ust. 1 UVAT, przez świadczenie usług należy
    rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w
    tym też:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej,
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji,
    3) świadczenie usługi zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Co istotne, podstawą opodatkowania w rozumieniu art. 29a UVAT, z zastrzeżeniem ust. 2,
    3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    W świetle powyższego, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego rozliczenia z tytułu
    rocznej korekty stosowanej marży nie mogą zostać uznane za korektę ceny dostaw
    towarów. Należy podkreślić, że kwota korekty dochodowości (niezależnie czy prowadzi do
    obniżenia czy do podwyższenia dochodowości) nie odnosi się bezpośrednio do cen
    towarów sprzedawanych przez Producentów na rzecz Dystrybutora, dokumentowanych
    poszczególnymi fakturami VAT.
    Dokonywana korekta, w szczególności, nie odwołuje się do konkretnych faktur,
    poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych. Ze swej istoty
    korekta ta nie analizuje bowiem osiąganej rentowności na poszczególnych transakcjach,
    lecz jedynie w ujęciu rocznym.
    Oczywiście, matematycznie możliwe jest proporcjonalne alokowanie kwoty korekty do
    wszystkich zrealizowanych/otrzymanych w danym roku dostaw, ale nie odzwierciedla to
    ekonomicznej istoty korekty cen transferowych.

    Co więcej, dokonywane rozliczenie nie może być także uznane za świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu VAT. Pomimo tego, iż w literaturze przedmiotu wskazuje się
    powszechnie, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje
    wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od
    dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, a pod pojęciem usługi
    (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno
    działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy), to jednak, w ocenie Spółki, nie każde zachowanie
    może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów UVAT.
    Analogiczne wnioski wyciągnąć należy z linii orzeczniczej Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej oraz krajowych sądów administracyjnych. Przykładowo, w wyroku z dnia 10
    października 2014 r., sygn. akt I FSK 1493/13, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:
    „nie można (...) przyjąć, że świadczeniem usługi jest każda czynność czy zdarzenie, którego
    efektem jest odpłatne przysporzenie jednej ze stron na skutek działania bądź zaniechania
    innej strony. Z powyższych uregulowań ustawy o VAT wynika bowiem, że usługą jest
    każde, co do zasady, odpłatne świadczenie, które nie jest dostawą towarów i które
    przejawia się tym, że świadczeniobiorca (będący konsumentem danej usługi) odnosi z
    niego, choćby nawet potencjalną korzyść. W szeregu orzeczeń (np. C-498/99, publ. LEX nr
    83900, C-16/93, publ. LEX nr 83886, C-89/81, publ. www.curia.europa.eu. czy C-154/80,
    publ. www.curia.europa.eu), istotnych z punktu widzenia spornej w tej sprawie kwestii
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyraził pogląd, że za świadczenie usług za
    wynagrodzeniem, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być
    takie sytuacje, w których:
    1) istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    2) wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną
      w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    3) istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi,
    4) odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    5) istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego”.
    Uwzględniając zatem powyższe argumenty, należy stwierdzić, iż o uznaniu danej czynności
    za świadczenie usług opodatkowanych VAT, decydowało będzie istnienie bezpośredniego
    związku pomiędzy płatnością a usługą. W tym wypadku otrzymanie wynagrodzenia musi
    być naturalną konsekwencją wykonania świadczenia na rzecz nabywcy. Innymi słowy, z
    danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę, a ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) stanowiły usługę w rozumieniu przepisów UVAT, a co za tym idzie,
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Tym samym
    dla zaistnienia opodatkowania podatkiem VAT danej kwoty pieniężnej, otrzymana zapłata
    (wynagrodzenie) powinna być konsekwencją wykonywania świadczenia przez
    świadczącego na rzecz otrzymującego świadczenie.
    Takiego związku brak jest w przedłożonym opisie zdarzenia przyszłego. Rozliczenie z
    tytułu korekty rentowności (tj. stosowanej przez Dystrybutora marży) nie jest bowiem
    wynikiem określonych zachowań (świadczeń) stron transakcji, a kwota rozliczenia nie jest
    uwarunkowana wykonaniem jakichkolwiek czynności o charakterze wzajemnym. Jak już
    wskazano, w analizowanej sytuacji brak jest bezpośredniego związku rozliczenia z
    jakimkolwiek identyfikowalnym świadczeniem którejś ze stron zawieranych czynności
    prawnych (tj. Wnioskodawcy oraz Producenta).

    O zasadności stanowiska prezentowanego przez Wnioskodawcę świadczy utrwalona linia
    interpretacyjna organów podatkowych. Tak bowiem, brak zastosowania przepisów UVAT
    do wyrównania dochodowości z tytułu cen transferowych potwierdzają m.in. następujące
    interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
    · interpretacja indywidualna z dnia 5 lipca 2024 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.372.2024.4.KT;
    · interpretacja indywidualna z dnia 27 czerwca 2024 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.170.2024.4.
      JSU;
    · interpretacja indywidualna z dnia 12 czerwca 2024 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.207.2024.5.
      KO;
    · interpretacja indywidualna z dnia 6 czerwca 2024 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.198.2024.5.
      MSO;
    · interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2024 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.173.2024.5.KO;
    · interpretacja indywidualna z dnia 12 maja 2023 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.150.2023.4.
      MSO;
    · interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2023 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.138.2023.3.KO;
    · interpretacja indywidualna z dnia 24 sierpnia 2021 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.297.2021.2.
      APR.
    Końcowo należy wskazać, iż – jak wynika z art. 106b ust. 1 UVAT – faktury są dowodem
    dokumentującym sprzedaż.
    Natomiast faktury korygujące wystawia się w sytuacjach określonych w art. 106j UVAT,
    który odnosi się do obniżki/podwyższenia ceny, podczas gdy analizowana korekta
    dochodowości nie odnosi się bezpośrednio do stosowanych cen.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, należy uznać, że rozliczenia w ramach korekty
    stosowanej marży są zdarzeniami niemającymi wpływu na rozliczenia z tytułu
    opodatkowania VAT Spółki, a tym samym brak jest podstaw do wystawienia faktury VAT
    (faktury korygującej) dokumentującej takie zdarzenie.
    Tym samym, korekty cen transferowych nie powinny być dokumentowane fakturami VAT,
    a jedynie innym dokumentem księgowym zgodnym z ustawą o rachunkowości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest
    zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania
    tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:

      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    W świetle art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o
      której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za
      okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.
    Z kolei, zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka posiada siedzibę na terytorium Polski i jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawowym obszarem działalności
    operacyjnej Spółki jest sprzedaż hurtowa wyrobów chemicznych. Spółka zawiera umowy z
    podmiotami powiązanymi będącymi polskimi rezydentami podatkowymi, których
    przedmiotem działalności gospodarczej jest wytwarzanie produktów chemicznych, w celu
    dystrybucji ich produktów zgodnie ze strategią marketingowo-sprzedażową uzgodnioną z
    Producentami. Dla Spółki są to transakcje kontrolowane w rozumieniu przepisu art. 11a
    ust. 1 pkt 6 UPDOP. Wynagrodzenie Spółki ustalane jest zgodnie z zasadą marży ceny
    odprzedaży. Spółka nabywa produkty od Producentów w ilościach pozwalających na
    realizację strategii marketingowo-sprzedażowej uzgodnionej z Producentami oraz po
    cenach pozwalających na osiągnięcie przez Spółkę rynkowej marży określonej procentowo
    jako stosunek zysku brutto ze sprzedaży do przychodów ze sprzedaży. Spółka jest
    zobowiązana do raportowania określonych informacji wobec Producentów odnośnie
    sprzedaży ich wyrobów. Komunikuje ona osiągnięty poziom marży na sprzedaży wyrobów
    Producentów za przyjęte (uzgodnione okresy), np. za rok, ale też za okresy śródroczne (np.
    pół roku bądź kwartał). Na podstawie danych dotyczących analizowanego okresu,
    Producenci w porozumieniu ze Spółką ustalają ceny na kolejny okres (np. kwartał
    /półrocze) tak, aby narastająco liczony w roku finansowym poziom marży mieścił się w
    przedziale rynkowym. W przypadku nieosiągnięcia przez Spółkę zakładanej (rynkowej)
    marży brutto w danym roku obrotowym/podatkowym w odniesieniu do całej sprzedaży
    produktów nabywanych od konkretnego Producenta, ten konkretny Producent będzie
    dokonywać dodatkowego rozliczenia ze Spółką w celu dostosowania marży Spółki do
    poziomu rynkowego. Korekta rozliczeń nie wpływa/nie wpłynie na obniżenie
    /podwyższenie ceny sprzedaży konkretnych towarów nabywanych przez Spółkę od
    Producenta w poszczególnych okresach rozliczeniowych, udokumentowanych na
    podstawie wystawionych faktur VAT. Opisana korekta rozliczeń nie zakłada korekty
    pierwotnej ceny sprzedaży towarów dostarczonych przez Producenta. Korekty
    rentowności nie wiążą się/nie będą się wiązać z dodatkowym świadczeniem – czy to po
    stronie Spółki, czy też Producenta.

    Państwa wątpliwości dotyczą stwierdzenia, czy dokonywane rozliczenie polegające na
    wyrównaniu zakładanego (rynkowego) poziomu stosowanej marży, nie odnoszone do
    konkretnej faktury VAT dokumentującej określoną sprzedaż, nie będzie wywoływać
    skutków na gruncie podatku VAT, tj. czy prawidłowe jest, że w sytuacji, kiedy dokonywana
    jest korekta poziomu rentowności, Spółka nie powinna uwzględniać jej w rozliczeniach
    VAT, a tym samym brak będzie podstaw do wystawienia faktury VAT (faktury korygującej)
    dokumentującej takie rozliczenie wyrównawcze.
    Odnosząc się do ww. wątpliwości należy zauważyć, że opodatkowaniu VAT podlegają tylko
    takie zdarzenia gospodarcze, w ramach których świadczeniu jednej strony (dostawie
    towarów bądź świadczeniu usługi) odpowiada świadczenie wzajemne drugiej strony, tj.
    odpłatność (w praktyce rozumiane najczęściej jako wynagrodzenie pieniężne
    otrzymywane w zamian za dostarczone towary lub wykonane usługi).
    W konsekwencji uznanie, że dane zdarzenie gospodarcze stanowić będzie czynność
    podlegającą VAT jako dostawa towarów lub wykonanie usługi, wymaga tego, aby między
    stronami doszło do powstania stosunku prawnego, w ramach którego:
    - wyraźnie określony zostanie przedmiot świadczenia, będący przejawem aktywności
      gospodarczej jednej ze stron (tj. przeniesienie prawa do rozporządzania towarem, lub
      świadczenie usługi mogące stanowić działanie, powstrzymanie się od działania bądź
      tolerowanie czynności lub sytuacji),
    - wyraźnie określone zostanie wynagrodzenie stanowiące korzyść, którą ma otrzymać od
      drugiej ze stron będącej beneficjentem świadczenia, oraz
    - możliwe było by stwierdzenie, że pomiędzy świadczeniami istnieje bezpośredni związek,
      pozwalający na uznanie, że świadczenia te mają wzajemny charakter.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, w przypadku nieosiągnięcia przez Spółkę
    zakładanej (rynkowej) marży brutto w danym roku obrotowym/podatkowym w
    odniesieniu do całej sprzedaży produktów nabywanych od konkretnego Producenta, ten
    konkretny Producent będzie dokonywać dodatkowego rozliczenia ze Spółką w celu
    dostosowania marży Spółki do poziomu rynkowego. Korekta rozliczeń nie wpływa/nie
    wpłynie na obniżenie/podwyższenie ceny sprzedaży konkretnych towarów nabywanych
    przez Spółkę od Producenta w poszczególnych okresach rozliczeniowych,
    udokumentowanych na podstawie wystawionych faktur VAT. Opisana korekta rozliczeń
    nie zakłada korekty pierwotnej ceny sprzedaży towarów dostarczonych przez Producenta.
    Korekty rentowności nie wiążą się/nie będą się wiązać z dodatkowym świadczeniem – czy
    to po stronie Spółki, czy też Producenta.
    Tym samym, skoro dokonywana korekta rentowności ma/będzie miała na celu
    dostosowanie marży Spółki do poziomu rynkowego i nie zakłada korekty pierwotnej ceny
    sprzedaży towarów dostarczonych przez Producenta, to dokonywana korekta rentowności
    stanowi/będzie stanowić zdarzenie niemające wpływu na rozliczenie podatku VAT.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie wskazane powyżej przesłanki niezbędne dla uznania, że
    dane zdarzenie gospodarcze stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT jako dostawa towarów lub wykonanie usługi, nie zostaną spełnione. W analizowanej
    sprawie, korekta wzajemnych rozliczeń polegająca na wyrównaniu (w górę lub w dół)
    zakładanego poziomu dochodowości nie będzie wiązała się z czynnością wzajemną. Jak
    Państwo wskazali wyrównanie dochodowości do ustalonego między Państwem a
    podmiotem powiązanym poziomu nie wiąże/nie będzie wiązało się z dodatkowym
    świadczeniem ze strony drugiego podmiotu.
    Tym samym, opisana korekta dochodowości nie stanowi/nie będzie stanowiła
    wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, jak również nie

    stanowi/nie będzie stanowiła wynagrodzenia za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust.
    1 ustawy, a tym samym jest/będzie zdarzeniem niepodlegającym opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Z kolei odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących wskazania, czy mają Państwo
    obowiązek ujmowania korekty poziomu rentowności w rozliczeniach VAT oraz
    wystawienia faktury VAT (faktury korygującej) dokumentującej takie rozliczenie
    wyrównawcze należy wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej, lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Z powyższych przepisów wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób
    prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenie gospodarcze,
    a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają znaczenie
    dowodowe.
    Na mocy art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b
        ust. 1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z wyżej wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią
    zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura
    zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę
    korygującą wystawia się m.in. w razie podwyższenia ceny, stwierdzenia pomyłki w cenie,
    stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do
    zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez
    wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w
    celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych,
    decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących

    jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń
    gospodarczych.
    W analizowanej sprawie wskazali Państwo, że korekta rozliczeń nie wpływa/nie wpłynie na
    obniżenie/podwyższenie ceny sprzedaży konkretnych towarów nabywanych przez
    Państwa od Producenta w poszczególnych okresach rozliczeniowych, udokumentowanych
    na podstawie wystawionych faktur VAT. Ponadto – jak już wyżej stwierdzono – opisana
    korekta dochodowości pozostaje/będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania
    podatkiem VAT, tym samym nie ma/nie będzie podstaw do wystawienia faktury VAT
    (faktury korygującej) dokumentującej takie zdarzenie, bowiem – jak wynika z art. 106b ust.
    1 ustawy – faktury są dowodem dokumentującym sprzedaż. Zatem, planowany przez
    Państwa sposób rozliczeń, nie powinien być dokumentowany fakturą VAT, a innym
    dokumentem księgowym, np. notą księgową.
    Wskazać należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej
    upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty
    księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r.
    o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm.), a nie przepisów dotyczących
    podatku VAT.
    Przepisy krajowe nie określają dokumentu jakim powinna zostać udokumentowana
    korekta rentowności transakcji (korekta dochodowości). Nie jest tym dokumentem
    faktura, jednak nic nie wskazuje, że nie może nim być np. nota księgowa. Wobec tego,
    wystawiona nota będzie dokumentem, który w świetle regulacji prawnych umożliwi
    udokumentowanie przedmiotowej korekty.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że dokonywane rozliczenie polegające na wyrównaniu
    zakładanego (rynkowego) poziomu stosowanej marży, nie odnoszone do konkretnej
    faktury VAT dokumentującej określoną sprzedaż, nie będzie wywoływać skutków na
    gruncie podatku VAT. Zatem, w przypadku dokonywania korekt poziomu rentowności,
    Spółka nie powinna uwzględniać jej w rozliczeniach VAT i udokumentować jej za pomocą
    faktury VAT (faktury korygującej).
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W

    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.