Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.357.2018.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-24
Teza: braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony i zwrotu podatku VAT w związku z realizacją projektu dotyczącego obiektów infrastruktury transporowej
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2018 r. (data wpływu 24 maja 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 lipca 2018 r. (data wpływu 13 lipca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony i zwrotu podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.”x” –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu wpływu 24 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony i zwrotu podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „x”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 9 lipca 2018 r. (data wpływu 13 lipca 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 3 lipca 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.357.2018.1.JM.

We wniosku, uzupełnionym pismem z dnia 9 lipca 2018 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W budżecie na 2018 rok Gminy zostały zabezpieczone środki na realizację projektu pn. „x” dofinansowanego w części ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 Oś Priorytetowa 4 Regionalna polityka energetyczna, Działanie 4.5 Niskoemisyjny transport miejski, Poddziałanie 4.5.2. Niskoemisyjny transport miejski.

Projekt ma być realizowany w ramach zadań własnych gminy, zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym. Głównym założeniem projektu ma być usprawnienie zbiorowego systemu transportowego na obszarze gminy, zmniejszenie znaczenia transportu indywidualnego samochodowego, a zwiększenie znaczenia ruchu niezmotoryzowanego. W ramach projektu w poszczególnych miejscowościach Gminy zostaną wybudowane obiekty infrastruktury transportowej:

*   w miejscowości x planuje się wybudować zatokę autobusową, utwardzenie parkingów „x”, ciągów pieszych łączących zatoki autobusowe z parkingiem, oświetlenia, placu dla podróżnych, konstrukcji zadaszeń, ławek, kosza, miejsc dla rowerów;
*   w miejscowości x: konstrukcję zadaszenia przystanku z placem, odwodnienie placu, ławki, kosz, plac dla rowerów;
*   w miejscowości c budowę parkingu „x” z oświetleniem i miejscami dla rowerów;
*   w miejscowości v: budowę parkingu „x”;
*   w miejscowości b przebudowę miejsc postojowych „x”, oświetlenie, konstrukcja zadaszenia przystanku, miejsca postojowe dla rowerów;
*   w miejscowości m: budowę parkingu „x” z budową kanalizacji deszczowej (odwodnienie).

Powstałe parkingi dla samochodów zostaną wykonane w systemie „m – „m”, zaś miejsca postojowe dla rowerów w systemie „m”. Zastosowane rozwiązania przystankowe mają zwiększyć bezpieczeństwo i komfort podróżnych.

Projekt będzie łączył w sobie różne typy projektów:

*   integracja różnych środków transportu i obsługa podróżnych (budowa węzłów przesiadkowych, systemów „m”)
*   ścieżki i infrastruktura rowerowa (publiczne parkingi rowerowe)
*   organizacja i zarządzanie ruchem (oznakowane zatoki autobusowe, przejścia i dojścia dla pieszych).

Faktury za nabyte towary i usługi (roboty budowlane) będą wystawiane na Gminę. Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, osobą prawną zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT, posiada numer NIP.

Planowany termin zakończenia projektu to 31 grudnia 2018 r.

Powstałe w wyniku realizacji projektu produkty będą zarządzane przez Gminę oraz wykorzystywane zgodnie z swoim przeznaczeniem  w zakresie komunikacji zbiorowej, samochodowej, rowerowej i pieszej. Dostęp do produktów projektu będzie powszechny, udostępniany odbiorcom bezpłatnie, na zasadach określonych w regulaminie pozostawiania pojazdów na parkingach „m” i „m”.

Projekt Gminy jako element wspólnego projektu miasta B i okolicznych gmin wpłynie pozytywnie na rozwój gospodarczo-społeczny całego subregionu.

Powstanie przedmiotowej infrastruktury dla obsługi podróżnych w połączeniu z planowaną strefą aktywności gospodarczej w rozwiąże bądź ograniczy zdefiniowane problemy gminy subregionu tarnowskiego oraz województwa, przyczyni się do dalszego rozwoju gminy i będzie początkiem procesu łańcuchowego, zmierzającego do stałego rozwoju gospodarki oraz poprawy warunków życia mieszkańców.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że powstałe produkty w wyniku realizacji projektu pn. „x” będą wykorzystywane wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Po zakończeniu realizacji projektu powstałe efekty pozostaną własnością Gminy, nie zostaną przekazane innemu podmiotowi ani żadnej jednostce, nie będą przedmiotem żadnej umowy cywilno-prawnej, wybudowane elementy infrastruktury transportowej będą ogólnodostępne, udostępniane odbiorcom bezpłatnie na warunkach określonych w regulaminie pozostawiania pojazdów na parkingach „x” i „x” .

Gmina powstałe produkty jak wyżej opisano będzie wykorzystywać do czynności nieopodatkowanych, powstała infrastruktura będzie infrastrukturą ogólnodostępną, a zatem Gmina nie będzie mieć możliwości przyporządkowania zakupów do poszczególnych kategorii czynności.

Nabyte towary i usługi w wyniku realizacji projektu nie będą miały związku ze sprzedażą opodatkowaną, tak jak wyżej wskazano powstałe produkty będą wykorzystywane do czynności nieopodatkowanych, powstała infrastruktura będzie infrastrukturą ogólnodostępną.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego przy nabywaniu towarów i usług w ramach realizacji zadania pn. „x” współfinansowanego ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz z tytułu dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu podatkowi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza  według art. 15 ust. 2 ustawy  obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują zadania m.in. w zakresie gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego.

Gmina posiada osobowość prawną, NIP i jest zarejestrowana jako podatnik czynny od podatku od towarów i usług. A zatem posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przesłanki, że nabyte towary czy usługi będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej.

W przypadku realizacji projektu pn. „x” takiego prawa nie nabędzie, bowiem nie wystąpią przesłanki dające prawo odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione wydatki w ramach realizacji ww. projektu. Po zakończeniu realizacji projektu powstałe efekty pozostaną własnością Gminy, nie zostaną przekazane innemu podmiotowi ani żadnej jednostce, nie będą przedmiotem żadnej umowy cywilno-prawnej, wybudowane elementy infrastruktury transportowej będą ogólnodostępne, udostępniane odbiorcom bezpłatnie na warunkach określonych w regulaminie pozostawiania pojazdów na parkingach „x” i „x”.

Wybudowana w ramach projektu infrastruktura transportowa przyczyni się do rozwoju gminy i będzie początkiem procesu łańcuchowego, zmierzającego do stałego rozwoju gospodarki oraz poprawy warunków życia mieszkańców.

Powstałe produkty w wyniku realizacji projektu, o którym mowa we wniosku będą wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W szczególności ww. efekty nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z opodatkowania VAT, a zatem Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego przy nabywaniu towarów i usług w ramach realizacji projektu pn. „x” współfinansowanego ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina będzie realizować projekt pn. „x”. Powstałe produkty w wyniku realizacji projektu będą wykorzystywane wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą przysługującego gminie prawa do odliczenia podatku naliczonego i zwrotu podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji.

Jak wskazano na wstępie, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Wnioskodawca w treści wniosku wskazał, że powstałe produkty w wyniku realizacji projektu pn. „x” będą wykorzystywane wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Gmina jednoznacznie podała, że także towary i usługi nabyte w celu realizacji projektu nie będą miały związku ze sprzedażą opodatkowaną. Powstała infrastruktura będzie infrastrukturą ogólnodostępną.

W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją ww. inwestycji. W sprawie nie znajdzie także zastosowania przepis art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Gminy, w myśl którego nie będzie jej przysługiwać prawo do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego, jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w x, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.