Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1187/08/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-03-18
Teza: zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku związanego z naprawą dostarczonego towaru, przeprowadzonej przez kupującego na zlecenie i koszt Spółki
Słowa kluczowe: dostawa; koszt-koszty uzyskania przychodów; naprawa; naprawa-naprawa gwarancyjna; usługi-wykonanie usługi; wady; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16 grudnia 2008 r. (data wpływu do tut. BKIP 19 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku związanego z naprawą dostarczonego towaru, przeprowadzonej przez kupującego na zlecenie i koszt Spółki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2008 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku związanego z naprawą dostarczonego towaru, przeprowadzonej przez kupującego na zlecenie i koszt Spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka dokonała sprzedaży dostawy na rzecz kontrahenta, niestety okazało się, iż wykonana dostawa była objęta wadą fizyczną, w związku z czym kupujący dokonał zgłoszenia reklamacyjnego. Strony umówiły się, iż wada zostanie usunięta przez samego kupującego na zlecenie i koszt Spółki. W miesiącu listopadzie 2008 r. Spółka została obciążona kosztami przeprowadzonej naprawy przez kupującego, otrzymała fakturę dokumentującą sprzedaż usługi naprawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatek wynikający z naprawy dostarczonego towaru, przeprowadzonej na jej zlecenie i koszt przez kupującego?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszt naprawy wadliwie wykonanej dostawy przeprowadzonej przez kontrahenta – kupującego, na zlecenie i koszt Spółki stanowi koszt uzyskania przychodu. Przepisy kodeksu cywilnego, w szczególności art. 561 KC regulują uprawnienia kupującego w przypadku dostarczenia wadliwej rzeczy przez sprzedającego. Kupujący w ramach przysługujących uprawnień z tytułu rękojmi, ma prawo żądać dostarczenia zamiast rzeczy wadliwych takiej samej ilości rzeczy wolnych od wad oraz naprawienia szkody wynikłej z opóźnienia. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest rzecz określona co do tożsamości, a sprzedawca jest wytwórcą rzeczy, kupujący może żądać usunięcia wady, wyznaczając w tym celu sprzedawcy odpowiedni termin z zagrożeniem, że po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu od umowy odstąpi. Powyższe uprawnienia nie wyłączają prawa do odstąpienia od umowy lub żądania obniżenia ceny, natomiast prawo do żądania odszkodowania jest dodatkowym uprawnieniem kupującego.

Kupującemu przysługuje prawo do żądania naprawienia szkody poniesionej wskutek istnienia wady dostarczonego towaru, chyba że szkoda jest następstwem okoliczności, za które sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności. Odszkodowanie należy się w związku z niewykonaniem lub nieprawidłowym wykonaniem zobowiązania, może polegać na przywróceniu stanu poprzedniego albo na zapłaceniu określonej sumy pieniężnej.

W przedstawionej sytuacji Spółka uznała zasadność zgłoszonej wady, aczkolwiek strony umówiły się, iż usuniecie wady nastąpi przez kupującego na zlecenie i koszt Spółki. Poniesione przez Spółkę koszty naprawy swoim zakresem nie obejmują jakiejkolwiek szkody poniesionej przez kupującego z tytułu wadliwie wykonanej dostawy, dotyczą tylko i wyłącznie wyeliminowania wady dostarczonego produktu.

Kupujący nie zgłosił wobec Spółki jakiegokolwiek roszczenia z tytułu poniesionej szkody w związku z wadą dostarczonego przez Spółkę produktu, a sam wydatek z tytułu usunięcia wad nie ma charakteru odszkodowawczego, stanowi tylko i wyłącznie koszt usunięcia wady dostarczonego towaru w ramach przysługującej nabywcy rękojmi.

Art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wyłącza z kosztów uzyskania przychodów kary umowne i odszkodowania z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług, a zatem poniesiony przez podatnika wydatek nie kwalifikuje się do kręgu wyłączeń wynikających z ww. artykułu.

Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowy wydatek z tytułu naprawy powinien być zaliczony do kosztów uzyskani przychodów, z uwagi na jego związek z uzyskanym przychodem. Podatnik uzyskał przychód w związku z dostawą, która była obarczona wadą fizyczną. Zgodnie z przysługującymi kupującemu uprawnieniami, gdyby Spółka nie usunęła stwierdzonych wad, kupujący miałby prawo do obniżenia ceny, bądź do odstąpienia od umowy, a zatem mogłoby dojść do utraty przychodu lub jego obniżenia po stronie Spółki. Z uwagi na przedstawione okoliczności Wnioskodawca uważa, iż poniesiony przez niego wydatek winien być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Interpretacja pojęcia „koszty uzyskania przychodów” zawartego w art. 15 ust. 1 ustawy o pdop prowadzi do wniosku, że podatnik ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wszelkich wydatków, pod warunkiem, że:

1.  są to koszty poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w celu osiągnięcia przychodów,
2.  są to koszty poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
3.  nie są wydatkami wymienionymi w art. 16 ust. 1 ustawy.

Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o pdop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Wydatki związane z usunięciem wad w ramach rękojmi i gwarancji stanowią koszty uzyskania przychodów. Z racji ich charakteru nie można ich uznać za kary umowne ani odszkodowania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka dokonała sprzedaży dostawy na rzecz kontrahenta. Wykonana dostawa była objęta wadą fizyczną, w związku z czym kupujący dokonał zgłoszenia reklamacyjnego. Strony umówiły się, iż wada zostanie usunięta przez samego kupującego lecz na zlecenie i koszt Spółki.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż koszt naprawy wadliwie wykonanej dostawy nie jest ani karą umowną ani odszkodowaniem i może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Jednocześnie należy podkreślić, iż ciężar co do prawidłowego udokumentowania wydatku, jak i wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a uzyskaniem przychodu spoczywa na podatniku. Podatnik bowiem musi wykazać, że poniósł koszt celowy i zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.