Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.233.2025.3.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: Wydatkowanie środków ze sprzedaży nieruchomości na
budowę budynku mieszkalnego.
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
budowa
budynek-budynek mieszkalny
cel-cele mieszkaniowe
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 3
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 28 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 kwietnia 2025 r. (wpływ 3 kwietnia 2025 r.)
    oraz pismem z 17 kwietnia 2025 r. (wpływ 17 kwietnia 2025 r.) - w odpowiedzi na
    wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W latach 2020-2021 dokonała Pani sprzedaży nieruchomości - działki oraz mieszkania - a
    uzyskane środki przeznaczyła Pani na budowę budynku mieszkalnego. Pierwotny projekt
    zakładał budowę obiektu w zabudowie czterolokalowej, jednak w trakcie inwestycji
    zdecydowano o zmianie koncepcji i wprowadzeniu zabudowy bliźniaczej. W październiku
    2024 r. został złożony wniosek o zmianę projektu (projekt zamienny) do właściwego
    inspektoratu budowlanego, lecz dokumentacja została zwrócona do poprawek.
    Dodatkowo, śmierć architekta odpowiedzialnego za projektowanie spowodowała
    konieczność zatrudnienia nowego specjalisty, który podjął się korekt i ponownego
    złożenia dokumentacji do końca lutego 2025 r. Aktualnie oczekuje Pani na zatwierdzenie
    zmodyfikowanego projektu.

    Przeznaczyła Pani środki na budowę budynku z zamiarem jego wykorzystania na cele
    mieszkalne, co stanowi podstawę do skorzystania z ulgi mieszkaniowej PIT-39. Niemniej
    jednak, organ podatkowy wskazał na konieczność uzyskania interpretacji indywidualnej w
    zakresie możliwości uznania wydatków na budowę obiektu w zmienionej formie (bliźniak)
    jako spełniających kryteria ulgi.
    Po zatwierdzeniu zmienionego projektu planuje Pani zakończenie budowy zgodnie z
    nowymi założeniami architektonicznymi. Zamiarem Pani jest wykorzystywanie całego
    budynku na cele mieszkalne dla swojej rodziny. Budynek w zabudowie bliźniaczej będzie
    podzielony na dwie części, które pełnić będą funkcję mieszkalną oraz pomocniczą dla
    potrzeb rodziny. Jedna część budynku będzie przeznaczona na stałe zamieszkanie przez
    pięcioosobową rodzinę: Pani partnera, dwóch synów (8 i 13 lat), Pani mamę (73 lata) oraz
    samą Panią. Druga część budynku będzie wykorzystywana jako przestrzeń pomocnicza,
    umożliwiająca pracę zdalną oraz rekreację w postaci siłowni dla całej rodziny.
    Zarówno Pani, jak i Pani partner, prowadzicie działalność gospodarczą w Wielkiej Brytanii.
    W momencie przeprowadzki do Polski niezbędne będzie posiadanie miejsca
    umożliwiającego Pani oraz Pani partnerowi wykonywanie pracy zdalnej. Pani oraz Pani
    partner nie planujecie jednak rejestracji działalności na tej nieruchomości, ani jej
    wynajmowania, co oznacza, że cały budynek zachowa funkcję mieszkalną i pomocniczą. W
    przyszłości nie wyklucza Pani możliwości zamieszkania w drugiej części budynku przez
    Pani mamę, która w związku z wiekiem będzie wymagała bliskiej opieki, a jednocześnie
    komfortu i prywatności. Ponadto, starszy Pani syn ma autyzm wysokofunkcjonujący i
    możliwe, że w przyszłości będzie potrzebował własnej przestrzeni życiowej, ale w bliskim
    sąsiedztwie rodziny, co umożliwiałoby wsparcie i zapewnienie mu odpowiednich
    warunków do funkcjonowania.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Wskazała Pani, że w datach sprzedaży nieruchomości, o których mowa we wniosku
    posiadała Pani miejsce zamieszkania do celów podatkowych w Wielkiej Brytanii.
    Nabycie nieruchomości działki 1/8, o powierzchni 0,1819 ha, położonej w miejscowości
    (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...) z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego oraz nabycie udziału wynoszącego 1/6 (2/12) części, we własności
    nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę 1/6, o powierzchni 0,1502 ha,
    położoną w (...) , gmina (...) , powiat (...) , woj. (...) nr 1/8 nastąpiło w drodze kupna - Akt
    Notarialny Repertorium A nr: (...) z 28 grudnia 2017 r.
    Nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego numer (...)
    położonego przy ul. (...) nastąpiło w drodze darowizny Akt Notarialny Repertorium A nr (...)
    z 30 marca 2021 r.
    Odpłatnego zbycia - sprzedaży nieruchomości stanowiącej działkę numer 1/8, o
    powierzchni 0,1819 ha, położoną w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...), województwo
    (...) z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz sprzedaży udziału
    wynoszącego (1/6 (2/12) części, we własności nieruchomości stanowiącej niezabudowaną
    działkę 1/6 (...), o powierzchni 0,1502 ha, położoną w (...), gmina (...), powiat (...) , woj. (...)
    Akt Notarialny Repertorium A nr (...) dokonano 2 czerwca 2020 r.
    Odpłatnego zbycia - sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego numer (...) położonego przy (...) Akt Notarialny Repertorium A nr (...)
    dokonano 10 sierpnia 2021 r.
    Wyżej wymienione nieruchomości były położone w Polsce i nie były nabyte w drodze
    spadku.
    W datach sprzedaży przedmiotowych nieruchomości nie posiadała Pani miejsca
    zamieszkania do celów podatkowych w Polsce.

    Wyżej wymieniona działka nr 1/8 i udziały w drodze nr 1/6 zostały nabyte przez Panią do
    celów osobistych z przeznaczeniem w przyszłości na cele mieszkaniowe. Nieruchomość
    budynkowa do czasu sprzedaży była w trakcie budowy i nie została wykorzystana
    faktycznie na zaplanowane wcześniej cele. W latach 2017- 2020 budowa osiągnęła stan
    surowy zamknięty t. j. zostały wymurowane ściany poddasza użytkowego wraz z więźbą
    dachową oraz położono dachówkę, zamontowano stolarkę okienną oraz drzwi wejściowe.
    Roboty budowlane wykonywane były zgodnie z projektem budowlanym i przy nadzorze
    architekta i kierownika budowy. Prace te prowadzone były w większości systemem
    gospodarczym z dużym udziałem najbliższej rodziny. Ostatecznego zakończenia budowy i
    przystosowania budynku do zamieszkania dokona nowy nabywca.
    Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego numer (...) nabyte zostało do
    celów osobistych do majątku prywatnego. W związku ze zmianą wcześniejszych planów
    rodzinnych została podjęta nowa decyzja o budowie własnego dużego domu rodzinnego
    w miejscowości (...). Wyżej wymienione mieszkanie nie mogło być zamieszkałe, gdyż
    wymagało nakładów na remont. W celu uatrakcyjnienia jednak mieszkania i
    przygotowania do sprzedaży, mieszkanie zostało odświeżone (malowanie, gładzie
    gipsowe, wymiana sprzętu AGD, częściowa wymiana oświetlenia i instalacji elektrycznej,
    wymiana zamków). Nakłady zostały poczynione systemem gospodarczym w 2021 r. przy
    pomocy rodziny i najbliższych.
    Nie zostały podjęte żadne działania marketingowe dotyczące sprzedaży ww.
    nieruchomości, jedynie ogłoszenia na platformie (...).
    Zbycie nieruchomości nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Na terenie Polski nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. Wyżej wymienione
    nieruchomości nie były związane z działalnością gospodarczą.
    W związku ze zmianą planów i podjęciu decyzji o budowie dużego domu rodzinnego
    dokonano sprzedaży powyższych nieruchomości z przeznaczeniem środków ze sprzedaży
    na cele budowy. Decyzja o budowie domu pozwoli Pani i Pani rodzinie zamieszkać w
    budynku o wyższym standardzie i w lepszych warunkach mieszkaniowych na wsi.
    Przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości 20 czerwca 2020 r. i 10
    sierpnia 2021 r. został już w całości już wydatkowany na Pani własne cele mieszkaniowe, o
    których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych - na budowę
    budynku w zabudowie bliźniaczej.
    W okresie od 2020 r. do 2023 r. wydatkowano przychód ze sprzedaży z roku 2020.
    Przychód ze sprzedaży dokonanej w 2021 r. został wydatkowany na budowę budynku w
    zabudowie bliźniaczej do końca 2023 r. Zakres prac budowlanych budynku w zabudowie
    bliźniaczej w o parciu o projekt budowlany został już w dużej części wykonany. Zakres
    wykonanych już prac budowlanych obejmował - prace budowlane, usługi budowlane,
    zakup materiałów budowlanych i pozostałych kosztów, które dotyczą budowy budynku w
    zabudowie bliźniaczej dotyczących wydatkowania środków zgodnie z przeznaczeniem, są
    to prace projektowe, prace budowlane, hydrauliczne, przyłącza wodociągowe, przyłącza
    kanalizacyjne, instalacja fotowoltaiki i elektryczna, prace ciesielskie, montaż stolarki
    budowlanej, pokrycie dachu dachówką, prace tynkarskie itp).
    Przychody ze sprzedaży dokonanej 2020 r. i ze sprzedaży dokonanej 2021 r. zostały
    wydatkowane na zakup materiałów budowlanych na budowę budynku w zabudowie
    bliźniaczej.
    Wydatki na budowę budynku w zabudowie bliźniaczej zostały już poczynione w ramach
    ulgi mieszkaniowej. Wydatki poniesione ze sprzedaży dokonanej w 2020 r. dotyczą zakupu
    materiałów budowlanych i usług budowlanych, natomiast wydatki na budowę budynku w
    zabudowie bliźniaczej ze sprzedaży dokonanej 2021 r. dotyczą również materiałów
    budowlanych, usług budowlanych, materiałów wykończeniowych, materiałów
    instalacyjnych oraz usług.

    Wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w 2019 r. Z chwilą otrzymania
    ostatecznej Decyzji ze Starostwa Powiatowego (...) z 7 lutego 2020 r. nr (...) na budowę
    domu w zabudowie bliźniaczej, została rozpoczęta budowa.
    Celem budowy budynku w zabudowie bliźniaczej było poprawienie Pani dotychczasowych
    warunków mieszkaniowych. Decyzja została podjęta ze względu na dotychczasową
    lokalizację mieszkania oraz szkodliwe warunki (np. hałas i środowisko) oraz zamiar
    powrotu do Polski z zagranicy wraz z całą rodziną.
    Jest Pani właścicielem działki, na której wybudowała Pani budynek w zabudowie
    bliźniaczej. Budynek położony jest w Polsce. Posiada Pani wszystkie faktury oraz inne
    dokumenty wiarygodne i rzetelne potwierdzające wydatkowanie pieniędzy na budowę
    budynku w zabudowie bliźniaczej oraz zakup materiałów budowlanych i materiałów
    wykończeniowych na, które sporządzone jest zestawienie dla Urzędu Skarbowego (...) do
    rozliczenia wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe. Faktury i rachunki są
    wystawione na Panią.

## Pytanie

Czy wydatki poniesione na realizacje inwestycji w opisanej formie mogą zostać uznane za
    spełniające warunki przewidziane w art. 21 ust.1 pkt 131 ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem budynek w zabudowie bliźniaczej, przeznaczony całkowicie na cele
    mieszkalne i pomocnicze dla rodziny, spełnia warunki do skorzystania z ulgi
    mieszkaniowej PIT-39. Druga część budynku nie będzie wykorzystywana do działalności
    gospodarczej w rozumieniu prowadzenia biura, czy rejestrowania siedziby firmy, a jedynie
    jako przestrzeń umożliwiająca spokojną pracę zdalną oraz rekreację. Budynek będzie
    pełnić funkcję mieszkalną oraz zapewniać komfort życia dla wielopokoleniowej rodziny, w
    tym osób potrzebujących wsparcia i prywatności. Nie będzie przynosić żadnych dochodów
    z wynajmu, ani żadnych innych korzyści finansowych. Podstawa prawna art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) - określający zwolnienie z PIT
    dochodu ze sprzedaży nieruchomości, jeśli środki zostały przeznaczone na cele
    mieszkaniowe. Art. 21 ust. 25 ustawy o PIT - definiujący katalog wydatków na cele
    mieszkaniowe. Interpretacje indywidualne KIS dotyczące wykorzystywania nieruchomości
    na potrzeby własne i wielopokoleniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na mocy art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    W myśl art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 2b pkt 4 ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub
      praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
    Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości w świetle umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W przedmiotowej sprawie - wobec wskazania, że w datach sprzedaży nieruchomości, o
    których mowa we wniosku posiadała Pani miejsce zamieszkania do celów podatkowych w
    Wielkiej Brytanii - zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a
    Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r.
    (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840) zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną
    implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie
    erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24
    listopada 2016 r., podpisaną w Paryżu dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369).
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Konwencji:
      Dochód, osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z
      gospodarstwa rolnego lub leśnego) położonego w drugim Umawiającym się
      Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
    Jak stanowi art. 6 ust. 2 Konwencji:
      Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego
      Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony.
      Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku
      nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do
      których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności
      ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do stałych lub
      zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż
      mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych: statki morskie i statki powietrzne
      nie stanowią majątku nieruchomego.
    Z kolei w myśl art. 13 ust. 1 ww. Konwencji:
      Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o
      którym mowa w artykule 6 niniejszej Konwencji i położonego w drugim
      Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Użycie w umowie sformułowania „może być opodatkowany” oznacza, że dochód z
    majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe
    przewidują ich opodatkowanie.

    Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów, przychody ze
    sprzedaży nieruchomości położonych w Polsce przez osobę zamieszkałą w Wielkiej
    Brytanii podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest
    źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:

        28 grudnia 2017 r. nabyła Pani działkę 1/8 oraz udział wynoszący (1/6(2/12) części,
        we własności nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę 1/6, które zostały
        przez Panią sprzedane 2 czerwca 2020 r,
        30 marca 2021 r. nabyła Pani w drodze darowizny spółdzielcze własnościowe prawo
        do lokalu mieszkalnego, które zostało przez Panią sprzedane 10 sierpnia 2021 r.
    Powyższe nieruchomości położone były na terenie Polski.
    Ustalenie daty nabycia sprzedanych nieruchomości
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.) wynika, że:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.
    Zatem za datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego
    należy przyjąć dzień, w którym nastąpiła darowizna (30 marca 2021 r.), natomiast datą
    nabycia działki 1/8 i udziału wynoszącego (1/6(2/12) części, we własności nieruchomości
    stanowiącej niezabudowaną działkę 1/6 jest dzień podpisania umowy kupna-sprzedaży
    tych nieruchomości (28 grudnia 2017 r.)
    Tym samym sprzedaż tych nieruchomości skutkuje powstaniem przychodu
    kwalifikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a cytowanej ustawy,
    ponieważ sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie w drodze umowy kupni-sprzedaży i
    umowy darowizny.
    Określenie dochodu ze sprzedaży nieruchomości
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c, podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

      Podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem
      z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, określonym zgodnie z art. 19, a
      kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
      nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Z kolei jak stanowi art. 19 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Natomiast w myśl art. 19 ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania
      przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej.
      W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania
      przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości
      rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub
      biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od
      wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia. Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych
    uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby
    transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej
    nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży
    nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy
    cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy
    tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W przypadku nabycia odpłatnego, zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c, w myśl którego:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    W świetle art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika.
      Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone
      przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz
      wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi
      spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po
      dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszonym o koszty
    odpłatnego zbycia, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i
    22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód
    podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie natomiast do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
          praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
          podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
          pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Przy czym w świetle z art. 30e ust. 7 tejże ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia
      zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      W terminie określonym w ust. 1 (od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku
      następującego po roku podatkowym) podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego

      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Zwolnienie podatkowe
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 tej ustawy - może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D - dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P - przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
      1) Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit.
      a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
      (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
      (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b,
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma
    charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów
    w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze
    sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według
    stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest
    realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Poprzedzenie wyrażenia
    „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca
    przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 cytowanej
    ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych
    podatnika.
    Stosownie do art. 21 ust. 26 ww. ustawy:

      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie natomiast z ust. 28 ww. przepisu:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Nadmienić trzeba też, że zgodnie z art. 21 ust. 30 omawianej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty
    w art. 21 ust. 25 ww. ustawy, katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma
    charakter zamknięty i w związku z tym, tylko wydatkowanie środków na realizację celów w
    nim wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż
    wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r.
    Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia
    wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych
    przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania,
    skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień
    zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.

    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że
    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych.
    Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną na
    „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego
    zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wykazanie przez podatnika, że
    wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów
    opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy, wydatkowanie środków na określony
    przedmiot w połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy -
    zaspokojenie jego niezaspokojonych celów mieszkaniowych.
    Dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia nie będzie miało znaczenia dysponowanie
    przez podatnika prawem własności innego lokalu mieszkalnego (innej nieruchomości). Z
    punktu widzenia ustawodawcy istotne jest bowiem, aby wydatkowanie przychodu było
    ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Oznacza
    to, że w momencie poniesienia wydatku celem podatnika powinno być dążenie, aby w tej
    nowej nieruchomości (lokalu) zamieszkać. Wyrażenie „własne cele mieszkaniowe” należy
    odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania
    przychodu, a nie do wydatkowania przychodu na nabycie nieruchomości (mieszkania) w
    znaczeniu przedmiotowym.
    W świetle takiego wyjaśnienia nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych
    osoba, która posiadając własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w
    celach lokaty kapitału, prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu celem
    późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych
    osób, np. dzieci.
    Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na np. budowę, rozbudowę,
    nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części,
    ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak długo podatnik
    powinien mieszkać w wybudowanym lub remontowanym budynku mieszkalnym, żeby
    nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego.
    Należy również zauważyć, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie, nie ograniczył
    wydatkowania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw tylko do
    podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości. Ustawa nie ogranicza prawa
    do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości, jednakże wyraźnie wskazuje - co
    podkreśla Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 20 października 2014
    r., sygn. akt I SA/Łd 908/14 - że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do

    tych nieruchomości (lokali mieszkalnych), które faktycznie służą zaspokojeniu własnych
    potrzeb mieszkaniowych.
    Dodać przy tym należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku. W
    przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został
    poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych,
    spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Natomiast Organ
    podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia
    podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków
    poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób
    niebudzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł, tj. czy
    środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości faktycznie przeznaczone zostały przez
    podatnika na cele mieszkaniowe, czy też wydatki na cele mieszkaniowe poczynione zostały
    z innych źródeł, czy też przez inne osoby. Takimi dokumentami mogą być m.in. umowy,
    faktury VAT bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą potwierdzić - o ile z
    dokumentów tych jednoznacznie wynika kto, w jakim terminie, jakie wydatki i w jakiej
    kwocie poniósł. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają
    wymogu dokumentowania wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe
    wyłącznie fakturami VAT.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że przychód ze sprzedaży działki 1/8 i udziału
    wynoszącego 1/6 (2/12) części, we własności nieruchomości stanowiącej niezabudowaną
    działkę 1/6 oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego został
    przez Panią w całości wydatkowany na budowę budynku mieszkalnego w ciągu 3 lat od
    końca roku, w którym doszło do sprzedaży tych nieruchomości. Ponadto wskazała Pani, że
    celem budowy budynku w zabudowie bliźniaczej było poprawienie Pani dotychczasowych
    warunków mieszkaniowych. Decyzja została podjęta ze względu na dotychczasową
    lokalizacje mieszkania oraz szkodliwe warunki (np. hałas i środowisko) oraz zamiar
    powrotu do Polski z zagranicy wraz z całą rodziną. Zamiarem Pani jest wykorzystywanie
    całego budynku na cele mieszkalne dla swojej rodziny. Budynek w zabudowie bliźniaczej
    będzie podzielony na dwie części, które pełnić będą funkcję mieszkalną oraz pomocniczą
    dla potrzeb rodziny. Jedna część budynku będzie przeznaczona na stałe zamieszkanie
    przez pięcioosobową rodzinę: Pani partnera, dwóch synów (8 i 13 lat), Pani mamę (73 lata)
    oraz samą Panią. Druga część budynku będzie wykorzystywana jako przestrzeń
    pomocnicza, umożliwiająca pracę zdalną oraz rekreację w postaci siłowni dla całej rodziny.
    W przyszłości nie wyklucza Pani możliwości zamieszkania w drugiej części budynku przez
    Pani mamę, która w związku z wiekiem będzie wymagała bliskiej opieki, a jednocześnie
    komfortu i prywatności. Ponadto, starszy Pani syn ma autyzm wysokofunkcjonujący i
    możliwe, że w przyszłości będzie potrzebował własnej przestrzeni życiowej, ale w bliskim
    sąsiedztwie rodziny, co umożliwiałoby wsparcie i zapewnienie mu odpowiednich
    warunków do funkcjonowania.
    Z powyższych przepisów wynika zatem, że podstawową okolicznością decydującą o
    zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest fakt wydatkowania - począwszy od dnia odpłatnego
    zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie - przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i
    określonych praw majątkowych na cele mieszkaniowe wskazane m.in. w art. 21 ust. 25 pkt
    1 lit. d) tej ustawy, tj. na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont
    własnego budynku mieszkalnego. W przepisie tym nie chodzi zatem o jakikolwiek budynek
    mieszkalny, ale o budynek mieszkalny określony mianem „własny”. Przy czym art. 21 ust.
    26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera definicję pojęcia „własny”.
    Zatem, warunkiem koniecznym do skorzystania z opisanej ulgi jest wymóg posiadania
    prawa własności lub współwłasności do budynku mieszkalnego. Ten warunek

    nierozerwalnie związany jest ze stwierdzeniem zawartym w cytowanym przepisie art. 21
    ust. 25 pkt 1 lit. d) w związku z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który stanowi, że zwolnienie przysługuje w przypadku przeznaczenia
    przychodu na budowę własnego budynku mieszkalnego, przy czym przez własny budynek,
    rozumie się budynek, stanowiący własność lub współwłasność podatnika lub do którego
    podatnikowi przysługuje prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
    (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.) przez „budynek” należy rozumieć taki obiekt
    budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą
    przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Zgodnie z przywołanym wyżej art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowego
    od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131,
    uważa się wydatki poniesione na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.
    Ponieważ przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują
    pojęcia budowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa, remont, to właściwym jest
    odwołanie się w tej kwestii do ustawy Prawo budowlane.
    W myśl art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 682 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez
      to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej,
      szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący
      konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej
      niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego
      o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „remont”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia
    funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś
    budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”.
    Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie,
    modernizacja”.
    W świetle przepisu art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się
      stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego
    budynku jako nieruchomości i jej części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być
    odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia
    lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku we właściwym
    stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego
    elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również
    tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do
    zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku mieszkalnego. W każdym przypadku,
    remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien,

    drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna,
    grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z
    elementami budowlanymi budynku.
    Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
    dnia 4 marca 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 886/96, stwierdzając: „za remont budynku
    mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie
    inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub
    budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności
    użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas
    użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak:
    dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody,
    gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji”.
    W myśl art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o:
      Budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w
      określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu
      budowlanego.
    Budowa realizowana jest na podstawie pozwolenia na budowę, a kończy się z chwilą
    zakończenia robót budowlanych (budowy) i uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu
    budowlanego.
    Zgodnie zaś z art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o:
      Robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające
      na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.
    Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o:
      Przebudowie - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku
      których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego
      obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura,
      powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w
      przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w
      zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.
    Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o:
      Obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
      małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
      obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
      budowlanych.
    Zatem, zgodnie z definicją obiektu budowlanego jego częścią składową są również
    instalacje zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.
    W myśl art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o:
      Budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno
      stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący
      zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną
      całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych
      albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej
      nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
    Przez budowę budynku mieszkalnego w rozumieniu przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać wykonanie robót
    budowlanych prowadzonych na podstawie pozwolenia na budowę zgodnie z
    przedłożonym projektem budowlanym. Dla procesu budowy budynku mieszkalnego

    istotne jest wykonanie tylko tych elementów, które stanowią jego substancję lub są trwale
    z tym budynkiem związane, np. wykonanie wszystkich przyłączy i uzbrojeń działki w media
    (gaz, woda, kanalizacja, energetyka, instalacja grzewcza).
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowo powstałym budynku (lokalu)
    mieszkalnym wraz z wymianą/instalacją składników wyposażenia technicznego budynku
    lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, cieplej wody,
    gazu przewodowego). W praktyce więc przy rozpatrywaniu przesłanek pozwalających na
    skorzystanie z ulgi mieszkaniowej, zarówno w przypadku remontu, budowy, jak i
    wykończenia nieruchomości ponoszone są wydatki o zbliżonym charakterze.
    Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że skoro wybudowany
    budynek mieszkalny zostanie przeznaczony na realizacje własnych celów mieszkaniowych
    Pani i Pani rodziny, to poniesione przez Panią wydatki na budowę i wykończenie tego
    budynku mieszkalnego mieszczą się w kategorii wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków poniesionych na budowę
    /remont własnego budynku mieszkalnego. Tym samym wydatki te uprawniają Panią do
    skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.
    Podsumowanie
    Dokonana w 2020 r. i w 2021 r. sprzedaż nieruchomości nabytych w 2017 r. (na podstawie
    umowy kupna-sprzedaży) i w 2021 r. (w drodze darowizny), została dokonana przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
    Sprzedaż ta stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu 19%
    podatkiem dochodowym zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 30e w zw. z art. 19 ww.
    ustawy.
    Wydatkowanie przez Panią przychodu z. odpłatnego zbycia nieruchomości w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, na budowę
    własnego budynku mieszkalnego, w którym będzie Pani wraz z rodziną realizowała własne
    cele mieszkaniowe, spełnia warunki przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21
    ust. 25 pkt 1 lit. d) oraz ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem
    może Pani skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości z tego tytułu.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.