Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-66/15/WN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-04-22
Teza: stawka podatku dla usług budowlanych realizowanych w budynku wielorodzinnym
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; faktura-faktura VAT; sprzedaż; stawka-stawki podatku; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 stycznia 2015r. (data wpływu 27 stycznia 2015r.), uzupełnionym pismem z 3 kwietnia 2015r. (data wpływu 7 kwietnia 2015r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług budowlanych realizowanych w budynku wielorodzinnym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2015r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług budowlanych realizowanych w budynku wielorodzinnym.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 3 kwietnia 2015r. (data wpływu 7 kwietnia 2015r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 27 marca 2015r. znak: IBPP2/4512-66/15/WN.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (…). Przedmiotem działalności jest również wykonywanie robót budowlanych. 7 marca i 6 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca zawarł dwie umowy w zakresie wykonania pierwszego i drugiego etapu remontu tarasów nadgarażowych w budynku wielorodzinnym. Podpisane umowy były konsekwencją wybrania firmy Wnioskodawcy jako wykonawcy robót w drodze przetargu. Wnioskodawca nadmienił, że w złożonej ofercie podawał ceny netto i brutto z uwzględnieniem stawki VAT w wysokości 23%. Roboty zostały wykonane, odebrane i zafakturowane. W drugiej połowie grudnia 2014r. po wystawieniu faktur Wnioskodawca otrzymał od spółdzielni mieszkaniowej tj. zamawiającego, pismo zawierające wniosek o wystawienie faktur korygujących stawkę VAT z 23% na 8% za wykonane roboty. Jako podstawę prawną tego żądania podano art. 41 ust. 12 cytowanej ustawy powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego I FPS 7/12 z dnia 3 czerwca 2013r. oraz interpretację Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 maja 201 r. znak IPPP1/443-503/12-2/AW.

W piśmie uzupełniającym z 3 kwietnia 2015r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy wyjaśniając, że:

1.  Symbol obiektu zgodnie z przepisami z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w Sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych to PKOB grupa 112 klasa 1122 (budynek mieszkalny wielorodzinny).
2.  Tarasy nadgarażowe znajdują się na stropie wysuniętej poza gabaryt budynku jego części. Jest to budynek mieszkalny wielorodzinny posiadający 11 kondygnacji, natomiast wysunięta poza obiekt jest część garażowa przyziemia (jedna kondygnacja). Tarasy stanowią ciąg komunikacyjny nie związany z wejściami do klatek schodowych części mieszkalnej budynku, służą one wyłącznie jako ciąg komunikacyjny do lokali użytkowych, gospodarczych i biurowych administracji osiedla.
3.  Miejsca garażowe nad którymi znajdują się remontowane tarasy mieszczą się w wysuniętej poza gabaryt budynku jego części na poziomie przyziemia (Wnioskodawca dodatkowo wyjaśnił, że są także w obiekcie inne miejsca garażowe zlokalizowane bezpośrednio pod obiektem mieszkalnym w ramach jego gabarytu).
4.  Przeprowadzony remont dotyczył wyłącznie tarasów nadgarażowych. Przedmiotem umowy były budowlane roboty remontowe obejmujące wymianę: nawierzchni, izolacji przeciw wodnej oraz obarierowania. Wykonane roboty miały na celu ochronę pomieszczeń garażowych przed skutkami nieszczelności i zalewaniem garaży wodami opadowymi.
5.  Tarasy nadgarażowe nie stanowią niezbędnego elementu konstrukcyjnego przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (posiadają odrębne fundamenty).
6.  Tarasy garażowe stanowią integralną część budynku wielorodzinnego. Przejawia się to wspólnym systemem komunikacyjnym łączącym lokale użytkowe, gospodarcze i administracyjne obiektu co wynika z projektu budynku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy do remontu tarasów nadgarażowych wielorodzinnego budynku mieszkalnego ma zastosowanie obniżona stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, do robót dotyczących remontu tarasów nadgarażowych wielorodzinnego budynku mieszkalnego ma zastosowanie stawka podstawowa w wysokości 23%, a nie obniżona stawka, o której mowa w art. 41 ust. 12 cytowanej ustawy. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego - art. 41 ust. 12a cytowanej ustawy. A za obiekty budownictwa mieszkaniowego uważa się budynki mieszkalne art. 2 pkt 12 ustawy. Zgodnie z projektem budowlanym remontu tarasów nadgrażowych, którego integralną częścią jest plan sytuacyjny i przekrój A-A tarasy te znajdują się obok budynku nad garażami położonymi w tym budynku i związanymi z jego funkcjonowaniem lokalami użytkowymi. Tarasy te w opinii Wnioskodawcy są architektoniczną częścią budynku ale wątpliwym jest czy stanowią element konstrukcji budynku jako takiego. W tym stanie rzeczy winny być roboty remontowe tarasów opodatkowane stawką 23%. Dla lepszego zobrazowania stanu faktyczno prawnego Wnioskodawca załączył komplet dokumentacji dotyczącej remontowanych tarasów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z brzmieniem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z brzmieniem ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Powołany przepis (art. 41 ust. 12 ustawy) stanowi implementację art. 98 ust. 1 i ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone. W myśl art. 98 ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy 2006/112/WE, stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W załączniku tym, zatytułowanym: „Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98”, w poz. 10 wskazano na dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

Przepis art. 2 pkt 12 ustawy określa, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu stawka podatku w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

W tym miejscu należy podkreślić, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie i w przepisach wykonawczych do ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Ponadto należy wskazać, że również w uchwale z 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził że „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”.

Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zawarł dwie umowy w zakresie wykonania pierwszego i drugiego etapu remontu tarasów nadgarażowych w budynku wielorodzinnym. Roboty zostały wykonane, odebrane i zafakturowane. W drugiej połowie grudnia 2014r. po wystawieniu faktur Wnioskodawca otrzymał od spółdzielni mieszkaniowej tj. zamawiającego, pismo zawierające wniosek o wystawienie faktur korygujących stawkę VAT z 23% na 8% za wykonane roboty. Symbol obiektu zgodnie z przepisami z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w Sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych to PKOB grupa 112 klasa 1122 (budynek mieszkalny wielorodzinny).

Tarasy nadgarażowe znajdują się na stropie wysuniętej poza gabaryt budynku jego części. Jest to budynek mieszkalny wielorodzinny posiadający 11 kondygnacji, natomiast wysunięta poza obiekt jest część garażowa przyziemia (jedna kondygnacja). Tarasy stanowią ciąg komunikacyjny nie związany z wejściami do klatek schodowych części mieszkalnej budynku, służą one wyłącznie jako ciąg komunikacyjny do lokali użytkowych, gospodarczych i biurowych administracji osiedla. Miejsca garażowe nad którymi znajdują się remontowane tarasy mieszczą się w wysuniętej poza gabaryt budynku jego części na poziomie przyziemia (dodatkowo Wnioskodawca wyjaśnił że, są także w obiekcie inne miejsca garażowe zlokalizowane bezpośrednio pod obiektem mieszkalnym w ramach jego gabarytu). Przeprowadzony remont dotyczył wyłącznie tarasów nadgarażowych. Przedmiotem umowy były budowlane roboty remontowe obejmujące wymianę: nawierzchni, izolacji przeciw wodnej oraz obarierowania. Wykonane roboty miały na celu ochronę pomieszczeń garażowych przed skutkami nieszczelności i zalewaniem garaży wodami opadowymi. Tarasy nadgarażowe nie stanowią niezbędnego elementu konstrukcyjnego przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (posiadają odrębne fundamenty). Tarasy garażowe stanowią integralną część budynku wielorodzinnego. Przejawia się to wspólnym systemem komunikacyjnym łączącym lokale użytkowe, gospodarcze i administracyjne obiektu co wynika z projektu budynku.

Dokonując oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie stawki podatku dla remontu tarasów nadgarażowych wielorodzinnego budynku mieszkalnego należy zauważyć, że - jak wskazał Wnioskodawca - przeprowadzony remont dotyczył wyłącznie tarasów nadgarażowych, a przedmiotem umowy były budowlane roboty remontowe obejmujące wymianę: nawierzchni, izolacji przeciw wodnej oraz obarierowania. Ponadto wykonane roboty miały na celu ochronę pomieszczeń garażowych przed skutkami nieszczelności i zalewaniem garaży wodami opadowymi.

Należy w tym miejscu raz jeszcze wyjaśnić, że z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług wykonywanych w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny do przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że skoro remont tarasów nadgarażowych wielorodzinnego budynku mieszkalnego przeprowadzony był w ramach samodzielnego zlecenia, realizowanego w celu ochrony pomieszczeń garażowych przed skutkami nieszczelności i zalewaniem garaży wodami opadowymi a tym samym remont ten nie nastąpił w ramach kompleksowego zadania inwestycyjnego, tj. budowy, bądź przebudowy, remontu lub modernizacji (co winno wynikać z zawartej umowy cywilnoprawnej z kontrahentem) dotyczącego całego ww. obiektu, zatem do będącego przedmiotem zapytania Wnioskodawcy remontu zastosowanie znajdzie podstawowa stawka podatku VAT w wysokości 23%, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy. Stawka obniżona nie ma bowiem zastosowania, gdy usługa ta dotyczy wyłącznie wyodrębnionej części budynku, tj. w tym konkretnym przypadku - tarasów nadgarażowych, które jak wynika z wniosku nie stanowią niezbędnego elementu konstrukcyjnego przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (posiadają odrębne fundamenty).

Prawidłowość powyższego rozstrzygnięcia znajduje swoje oparcie w powołanej przez Wnioskodawcę uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2013r., sygn. akt I FPS 7/12, gdzie Sąd stwierdził, że obniżona stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1336) i w § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 224, poz. 1799) nie może mieć zastosowania do robót dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego wykonywanych poza budynkiem.

Naczelny Sąd Administracyjny w ww. uchwale zajął również stanowisko co do możliwości podziału robót wykonywanej instalacji. Sąd ten stwierdził, że kwestię możliwości rozdzielenia należy odnosić do robót, nie zaś do możliwości funkcjonowania budynku, czy też funkcjonalnego związania infrastruktury z budynkiem. Fizycznie, jeśli chodzi o wykonywane prace, rozdzielenie takie jest możliwe i stosowane, gdyż bardzo często jeden podmiot wykonuje roboty budowlane dotyczące budynku, a inny, wyspecjalizowany, w uzgodnieniu z dysponentem sieci, wykonuje przyłącza (vide również wyroki NSA z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt I FSK 1189/11 i z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt I FSK 1387/10).

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Końcowo należy zauważyć, że załączone do przedmiotowego wniosku kserokopie dokumentów obrazujących przedstawiony we wniosku stan faktyczny nie mogą być przedmiotem oceny przez tut. organ przy wydawaniu indywidualnej interpretacji. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny tych materiałów; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.