Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-1079/10/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-08-17
Teza: brak prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dokonane prze podmiot niezarejestrowany jako podatnik VAT czynny w związku z realizacją inwestycji
Słowa kluczowe: odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatnik; podmiot-podmiot niezarejestrowany; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 lipca 2010r. (data wpływu 28 lipca 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT ponoszonego na pokrycie kosztów konserwacji zabytkowej baszty w kompleksie klasztornym w J. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT ponoszonego na pokrycie kosztów konserwacji zabytkowej baszty w kompleksie klasztornym w J..

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Parafia ubiegając się o dotację z Europejskiego Funduszu Rozwoju Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 planuje zrealizować zadanie pn. „xxx”, w zakres którego wchodzić będą budowlane roboty konserwatorskie polegające m.in. na pracach badawczych, wstępnych, zabezpieczających i wykończeniowych, pracach konserwacyjnych przy tynkach, pracach konserwatorskich przy elementach wystroju sztukatorskiego, pracach konserwatorskich przy metalowych kratach, pracach konserwatorskich przy dachu i elementach ozdobnych.

Realizację zadania planuje się na rok 2010. Zadanie rozliczone będzie fakturami VAT opiewającymi na ustaloną kwotę z wykonawcą. Na etapie ubiegania się o ww. dotację Parafia zaliczyła podatek VAT do kosztów kwalifikowanych z uwagi na fakt, że przedmiot projektu będzie udostępniony swobodnie i nieodpłatnie wszystkim osobom. Zarówno w trakcie realizacji projektu jak i po jego zakończeniu infrastruktura wyremontowana w jego ramach nie będzie wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej, nie będzie przedmiotem najmu lub dzierżawy itp. ani jakichkolwiek innych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co za tym idzie Parafia nie będzie miała możliwości odzyskania tego podatku w jakikolwiek sposób.

Parafia nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, więc Wnioskodawca traktuje podatek VAT jako koszt kwalifikowany.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma możliwość odzyskania podatku VAT ponoszonego na pokrycie kosztów konserwacji zabytkowej baszty w kompleksie klasztornym w J.?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on możliwości odzyskania podatku VAT poprzez odliczenia podatku naliczonego w ramach realizacji ww. inwestycji. Parafia nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, więc Wnioskodawca traktuje podatek VAT jako koszt kwalifikowany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W myśl art. 3 pkt 2 ustawy ordynacja podatkowa przez przepisy prawa podatkowego rozumie się – przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Stosownie do treści art. 15 § 1 ww. ustawy ordynacja podatkowa organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej, zaś art. 16 Ordynacji podatkowej stanowi, iż właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających zakres ich działania.

Pod pojęciem właściwości należy zatem rozumieć zdolność organu podatkowego do prowadzenia określonego rodzaju spraw dotyczących podatków lub innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Pojęcie to należy rozumieć zgodnie z przepisami regulującymi zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Zasady i przepisy podatkowe mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu przez Wnioskodawcę kwalifikacji, czy podatek VAT od zakupów objętych dofinansowaniem ze środków unijnych w związku z realizacją projektu, będącego przedmiotem ww. wniosku może być zaliczony do kosztów kwalifikowanych.

W związku z powyższym, przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pod nazwą „\`(...)\`w J.”.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.a ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

W myśl postanowień art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ww. ustawy o VAT, zgodnie którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Parafia ubiegając się o dotację z Europejskiego Funduszu Rozwoju Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 planuje zrealizować zadanie pn. „\`(...)\`w J.”, w zakres którego wchodzić będą budowlane roboty konserwatorskie polegające m.in. na pracach badawczych, wstępnych, zabezpieczających i wykończeniowych, pracach konserwacyjnych przy tynkach, pracach konserwatorskich przy elementach wystroju sztukatorskiego, pracach konserwatorskich przy metalowych kratach, pracach konserwatorskich przy dachu i elementach ozdobnych.

Realizację zadania planuje się na rok 2010. Zadanie rozliczone będzie fakturami VAT opiewającymi na ustaloną kwotę z wykonawcą. Przedmiot projektu będzie udostępniony swobodnie i nieodpłatnie wszystkim osobom. Zarówno w trakcie realizacji projektu jak i po jego zakończeniu infrastruktura wyremontowana w jego ramach nie będzie wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej, nie będzie przedmiotem najmu lub dzierżawy itp. ani jakichkolwiek innych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca wskazał, iż Parafia nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, więc traktuje podatek VAT jako koszt kwalifikowany.

W tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W ust. 2 tego artykułu zawarta została definicja działalności gospodarczej. W myśl tego przepisu działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

W świetle powyższego przepisu Wnioskodawca jako kościelna osoba prawna również jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Podkreślenia jednak wymaga, iż z prawa do odliczania podatku VAT mogą korzystać wyłącznie podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT „czynni”, poprzez składanie deklaracji VAT-7.

Jednakże w oparciu o przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania cytowany na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem jak już wskazano wyżej, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, iż zarówno w trakcie realizacji projektu jak i po jego zakończeniu infrastruktura wyremontowana w jego ramach nie będzie wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej, nie będzie przedmiotem najmu lub dzierżawy itp. ani jakichkolwiek innych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji z uwagi na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu pod nazwą „xxx”. Tym samym nie ma on prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pod nazwą „\`(...)\`w J.”, należało uznać za prawidłowe.

Końcowo należy podkreślić, iż zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem wskazać, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono przy założeniu, iż faktycznie towary i usługi nabyte na potrzeby realizacji projektu nie będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych (tj. generujących podatek należny dla Wnioskodawcy).

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualny błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego a w szczególności wykorzystywania przez Wnioskodawcę powstałego w wyniku prowadzonej inwestycji mienia do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i sług, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.