Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.649.2025.2.AO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-15
Teza: Skutki podatkowe zbycia udziału w nieruchomości nabytej w
spadku po mamie.
Słowa kluczowe: dziedziczenie-dziedziczenie ustawowe
majątek-podział majątku
spadek
zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie organu – pismem z 9 listopada 2025 r.
    (wpływ 9 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(wynikający z wniosku i jego uzupełnienia)
    We wniosku z 22 października 2025 r. przedstawił Pan następujący opis sprawy:
    1. W dniu (...) stycznia 2021 r. zmarł Pana ojciec.
    2. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia (...) czerwca 2021 r. nabył Pan
    wraz z mamą i dwiema siostrami spadek po ojcu - każdemu przypadł udział po 1/4 części.
    Przedmiotem spadku była nieruchomość o powierzchni (...) ha zabudowana budynkiem
    mieszkalnym oraz budynkiem gospodarczym, położona w (...), nr działki (...).
    3. Tata nabył tę nieruchomość w drodze spadku po swoich rodzicach (data nabycia przed
    2000 rokiem). Później w latach 2002-2003, dokonał przebudowy budynku mieszkalnego.
    4. W dniu (...) marca 2022 r. dokonano działu spadku i zniesienia współwłasności, w
    wyniku którego cała nieruchomość przypadła Pana mamie.
    5. W dniu (...) listopada 2024 r. mama zmarła.
    6. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia (...) stycznia 2025 r. nabył Pan
    wraz z siostrami spadek po mamie - każdy z was w udziale 1/3 części tej samej ww.
    nieruchomości z budynkiem mieszkalnym i gospodarczymi.
    7. Obecnie rozważa Pan sprzedaż przedmiotowej nieruchomości z siostrami (swojego
    udziału) w roku 2025 lub 2026.
    W uzupełnieniu z 9 listopada 2025 r. przedstawił Pan następujący opis sprawy:
    W dniu (...) stycznia 2021 r. zmarł Pana ojciec. Na podstawie aktu poświadczenia
    dziedziczenia z dnia (...) czerwca 2021 r. nabył Pan z mamą i dwiema siostrami spadek po
    ojcu - każdemu przypadł udział po 1/4 części. Przedmiotem spadku była nieruchomość o
    powierzchni (...) ha zabudowana budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem gospodarczym,
    położona w (...) (działka nr (...)). Ojciec nabył tę nieruchomość w drodze spadku po swoich
    rodzicach (data nabycia przed 2000 rokiem), a w latach 2002-2003 dokonał przebudowy
    budynku mieszkalnego.
    Pana rodzice pozostawali w związku małżeńskim, w którym obowiązywała ustawowa
    wspólność majątkowa. Nieruchomość nabyta przez Pana ojca w drodze spadku po jego
    rodzicach nie została wprowadzona do majątku wspólnego małżeńskiego, lecz stanowiła
    jego majątek osobisty, o czym świadczy również akt poświadczenia dziedziczenia. Wszyscy
    spadkobiercy otrzymali po 1/4 udziału.
    W dniu (...) marca 2022 r. dokonano działu spadku i zniesienia współwłasności, w wyniku
    którego cała nieruchomość przypadła Pana mamie.
    Mama zmarła (...) listopada 2024 r. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia
    (...) stycznia 2025 r. nabył Pan wraz z siostrami spadek po mamie - każdy z was w udziale 1
    /3 tej samej nieruchomości.
    Obecnie rozważają Państwo sprzedaż nieruchomości (każdy swojego udziału) w roku 2025
    lub 2026. Pan swojego udziału.
    Nie prowadzi Pan żadnej działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości (udziału w nieruchomości) odziedziczonej po mamie w 2025
    r. będzie wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych, pomimo że od dnia śmierci
    mamy nie upłynie 5 lat, mając na uwadze art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT oraz zasadę
    kontynuacji nabycia przez spadkodawcę?
    Pana stanowisko w sprawie (wynikające z wniosku i jego uzupełnienia)
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości odziedziczonej po mamie nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, mimo że od dnia
    śmierci mamy nie upłynie 5 lat.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub jej części,
    jeżeli następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którymi
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Jednocześnie, w świetle art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, w przypadku odpłatnego zbycia
    nieruchomości nabytej w drodze spadku, okres ten liczy się od daty nabycia
    nieruchomości przez spadkodawcę, a nie przez spadkobiercę.
    W przedmiotowej sprawie:
    - mama nabyła własność nieruchomości w drodze działu spadku po ojcu (2022 r.),
    - ojciec nabył nieruchomość w spadku po swoich rodzicach (przed 2003 r.),
    a zatem 5-letni okres należy liczyć od momentu nabycia nieruchomości przez ojca, czyli
    sprzed ponad 5 lat.
    W konsekwencji, przychód ze sprzedaży nieruchomości odziedziczonej po mamie nie
    będzie stanowił źródła przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a tym samym nie
    będzie podlegał opodatkowaniu.
    Stanowisko to jest zgodne z utrwaloną linią interpretacyjną organów podatkowych, m.in.:
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 23.05.2022 r., sygn. 0115-KDIT2.
    4011.187.2022.1.MD,
    - interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 18.07.2023 r., sygn. 0114-KDIP3-
    2.4011.538.2023.2.MR.
    Ponadto, w uzupełnieniu z 9 listopada 2025 r. wskazał Pan, że:
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości odziedziczonej najpierw po tacie, a
    potem po mamie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, mimo że od dnia śmierci mamy nie upłynie 5 lat.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie
    nieruchomości lub jej części, jeżeli następuje przed upływem 5 lat od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    W świetle art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości
    nabytej w drodze spadku, okres ten liczy się od daty nabycia nieruchomości przez
    spadkodawcę, czyli od 2000 roku.
    W przedmiotowej sprawie:
    - mama nabyła własność nieruchomości w drodze działu spadku po ojcu (2022 r.),
    - ojciec nabył nieruchomość w spadku po swoich rodzicach (2000 r.).

    Zatem 5-letni okres należy liczyć od momentu nabycia nieruchomości przez ojca, czyli
    sprzed ponad 5 lat.
    W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości odziedziczonej po mamie nie będzie stanowiła
    źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.

    Nie określa również na podstawie, jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli
    nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem
    nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę,
    do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w przedmiotowej sprawie momentem
    nabycia udziału w nieruchomości przez spadkodawcę, który te udziały w nieruchomości
    nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych udziałów w nieruchomości
    zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy.
    Natomiast, w myśl art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytej w
    drodze spadku i dziale spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tego udziału
    w nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku nie
    nastąpiło nabycie majątku ponad pierwotnie posiadany udział w spadku.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia
    „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się
    do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku
    od momentu jego otwarcia.
    Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Zgodnie z art. 1037 § 1 przywołanej ustawy:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego
    prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc
    istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich
    nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w
    częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca
    przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli
    przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej
    części określonej wielkością jego udziału.
    Na mocy art. 206 omawianej ustawy:

      Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz
      do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i
      korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom
    W rezultacie, w wyniku działu spadku dochodzi między spadkobiercami, do nowego
    ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
    Jeżeli zatem, wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie)
    nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem
    spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno
    zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan
    jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie
    nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. W takiej sytuacji, oceniając skutki
    podatkowe sprzedaży nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku
    działu spadku, za datę nabycia należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia.
    Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do
    czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia wówczas, gdy – w wyniku tego
    działu – podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał w spadku.
    Z przedstawionych informacji wynika, że (...) stycznia 2021 r. zmarł Pana ojciec. Na
    podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z (...) czerwca 2021 r. nabył Pan z mamą i
    dwiema siostrami spadek po ojcu - każdemu przypadł udział po 1/4 części. Przedmiotem
    spadku była nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem
    gospodarczym. Ojciec nabył tę nieruchomość w drodze spadku po swoich rodzicach. Pana
    rodzice pozostawali w związku małżeńskim, w którym obowiązywała ustawowa wspólność
    majątkowa. Nieruchomość nabyta przez Pana ojca w drodze spadku po jego rodzicach nie
    została wprowadzona do majątku wspólnego małżeńskiego, lecz stanowiła jego majątek
    osobisty, o czym świadczy również akt poświadczenia dziedziczenia. Wszyscy
    spadkobiercy otrzymali po 1/4 udziału. (...) marca 2022 r. dokonano działu spadku i
    zniesienia współwłasności, w wyniku którego cała nieruchomość przypadła Pana mamie.
    Mama zmarła (...) listopada 2024 r. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z (...)
    stycznia 2025 r. nabył Pan wraz z siostrami spadek po mamie - każdy w udziale 1/3 tej
    samej nieruchomości. Obecnie rozważają Państwo sprzedaż nieruchomości (każdy
    swojego udziału) w roku 2025 lub 2026. Nie prowadzi Pan żadnej działalności
    gospodarczej.
    W związku z faktem, że przedmiotem wniosku jest dziedziczenie nieruchomości po Pana
    rodzicach, małżonkach, zasadnym jest odniesienie się do kwestii panujących w
    małżeństwie stosunków majątkowych.
    Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe

      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie do art. 33 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą między innymi:
      1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
      2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
      (...).
    W myśl art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa).
    Na podstawie powyższego przepisu małżonkowie – poprzez zawarcie stosownej umowy
    (np. rozszerzającej lub ograniczającej wspólność ustawową bądź ustanawiającej
    rozdzielność majątkową) – mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim
    ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter
    organizacyjny.
    W przedmiotowej sprawie nabył Pan swój udział w nieruchomości w drodze spadku po
    matce. Zatem, dla określenia momentu, od którego należy liczyć 5-letni okres, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    ustalić, w którym momencie nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez Pana
    spadkodawcę – Pana matkę. Pana matka nabyła przedmiotową nieruchomość również w
    drodze spadku po swoim mężu. Pana rodzice pozostawali w związku małżeńskim, w
    którym obowiązywała ustawowa wspólność majątkowa, ale nieruchomość nie została
    wprowadzona do majątku wspólnego małżeńskiego. W wyniku spadkobrania Pana matce
    przysługiwał udział w nieruchomości w wysokości ¼. Tym samym, datą nabycia przez Pana
    matkę udziału w nieruchomości do tej wysokości jest data śmierci jej spadkodawcy, tj. rok
    2021. Następnie, na skutek działu spadku przeprowadzonego w 2022 r. Pana matka stała
    się jedynym właścicielem nieruchomości. Oznacza to, że w odniesieniu do udziału w
    nieruchomości (przekraczającego ¼) nabytego w wyniku działu spadku udział Pana matki
    uległ powiększeniu, a w konsekwencji – doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.
    Tym samym, z perspektywy art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych Pana matka nabyła udziały w przedmiotowej nieruchomości w dwóch datach:
    - 22 stycznia 2021 r., tj. w dniu śmierci Pana ojca – jej spadkodawcy,
    - 11 marca 2022 r., tj. w dniu działu spadku.
    Podkreślić raz jeszcze należy, że (1) momentem nabycia udziału w nieruchomości przez
    spadkodawcę, który te udziały w nieruchomości nabył również w drodze spadku, jest
    moment nabycia tych udziałów w nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu
    cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy oraz (2) gdy w wyniku działu spadku
    udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się
    stan jej majątku osobistego.
    Zatem, w odniesieniu do udziału w nieruchomości, który nabył Pan po matce w ramach
    spadku, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, liczony jest od
    dat nabycia poszczególnych udziałów przez Pana matkę, to jest od końca 2021 r. i 2022 r.
    Tym samym, 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w Pana przypadku nie minął, bowiem od końca roku, w

    którym spadkodawca, tj. Pana matka nabyła przedmiotową nieruchomość (tj. od roku
    2021 i 2022), do planowanej w 2025 lub 2026 roku sprzedaży, nie upłynie 5 lat.
    Reasumując, zbycie przez Pana nieruchomości (udziału w nieruchomości), nabytej w
    drodze spadku po matce stanowić będzie dla Pan źródło przychodu, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż
    nie nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie tej nieruchomości przez spadkodawcę.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Ponadto, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie,
    interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem,
    interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa
    wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, należy podkreślić, że niniejsza interpretacja
    indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową tylko dla Pana, a nie dla pozostałych
    spadkobierców.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji podatkowych należy wskazać, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.