Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-327/16-4/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-05-12
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu najmu lub dzierżawy nieruchomości rolnych oraz w zakresie źródeł przychodów.
Słowa kluczowe: cel-cele rolnicze; działalność-działalność gospodarcza; dzierżawa; najem; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2016 r. (data wpływu 25 marca 2016 r.), uzupełnionym w dniach 4 i 6 maja 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   opodatkowania dochodów z tytułu najmu lub dzierżawy nieruchomości rolnych – **jest prawidłowe,**
*   źródeł przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu najmu lub dzierżawy nieruchomości rolnych oraz w zakresie źródeł przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 oraz art. 138c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 26 kwietnia 2016 r., znak ILPB1/4511-1-327/16-2/IM, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 oraz art. 155 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 28 kwietnia 2016 r., wniosek uzupełniono w dniach 4 i 6 kwietnia 2016 r. (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 4 maja 2016 r.)

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości rolnych, które otrzymał od rodziców w darowiźnie. Powierzchnia poszczególnych nieruchomości przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy. Wnioskodawca planuje, w ramach zarządu mieniem osobistym, wydzierżawić te nieruchomości osobom prowadzącym działalność rolniczą, na cele rolnicze, z wyłączeniem działów specjalnych produkcji rolnej.

Przewiduje się, ze umowy będą zawierane na czas określony 10 lat. Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę z kilkoma podmiotami, w liczbie od 2 do 5. Przewiduje się, że jednocześnie może być zawartych do 5 umów dzierżawy. Wnioskodawca planuje oddać w dzierżawę nieruchomości o łącznej powierzchni ok 300 hektarów. W zawieranych umowach dzierżawy zawarte będą postanowienia, z których będzie wynikało, że dzierżawa dotyczyć będzie gruntów przeznaczonych wyłącznie na cele rolnicze.

Posiadane przez Wnioskodawcę grunty rolne będące przedmiotem przyszłej dzierżawy spełniają definicję gospodarstw rolnych, określoną przepisem art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym - z uwagi na fakt, że stanowią one własność osoby fizycznej oraz ich powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy. Nie są one też zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Jeżeli w skład nieruchomości, będą wchodzić działki oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki „N”, nie będą stanowić one przedmiotu umów dzierżawy, co zostanie wskazane w treści tychże umów.

Wnioskodawca jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w następującym zakresie:

01.63.Z, 41.10.Z, 41.20.Z, 45.11.Z, 45.19.Z, 45.20.Z, 45.31.Z, 45.32.Z, 45.40.Z, 46.13.Z, 46.14.Z, 46.15.Z, 46.18.Z, 46.19.Z, 46.22.Z, 46.24.Z, 46.32.Z, 46.33.Z, 46.34.B, 46.35.Z, 46.36.Z, 46.38.Z, 46.51.Z, 46.52.Z, 46.61.Z, 46.62.Z, 46.63.Z, 46.64.Z, 46.65.Z, 46.66.Z, 46.69.Z, 46.71.Z, 46.72.Z, 46.73.Z, 46.74.Z, 46.76.Z, 46.77.Z, 46.90.Z, 47.11.Z, 47.19.Z, 52.21.Z, 52.22.A, 52.22.B, 52.24.A, 52.24.B, 52.24.C, 52.29.A, 52.29.B, 52.29.C, 55.10.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.29.Z, 58.11.Z, 58.12.Z, 58.13.Z, 58.14.Z, 58.19.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 64.91.Z, 64.92.Z, 64.99.Z, 68.10.Z, 68.20.Z, 68.32.Z, 70.21.Z, 70.22.Z, 74.90.Z, 77.11.Z, 77.12.Z, 77.32.Z, 77.33.Z, 77.34.Z, 77.35.Z, 77.39.Z, 77.40.Z, 78.20.Z, 78.30.Z, 82.11.Z, 82.19.Z, 82.30.Z, 82.92.Z, 82.99.Z, 85.60.Z, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z.

Wnioskodawca faktycznie prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na doradztwie w zakresie obrotu nieruchomościami oraz zarządzania nieruchomościami (PKD 70.22.Z). Wnioskodawca faktycznie nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie najmu lub dzierżawy nieruchomości, w tym nieruchomości rolnych.

Nieruchomości rolne wskazane w pierwszym akapicie należą do majątku osobistego Wnioskodawcy, nie służą do prowadzenia działalności gospodarczej, nie są ujęte w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa wnioskodawcy. Wydzierżawianie nieruchomości rolnych nie będzie prowadzone w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej u.p.d.o.f.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych.

1.  Czy w związku z uzyskiwaniem dochodu z tytułu najmu lub dzierżawy nieruchomości rolnych osobom prowadzącym działalność rolniczą, na cele rolnicze, z wyłączeniem działów specjalnych produkcji rolnej, powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu?
2.  Czy jeśli podatnik posiada i oddaje w najem lub dzierżawę nieruchomości rolne niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. niestanowiące składnika przedsiębiorstwa oraz nieujęte w ewidencji środków trwałych, może wyodrębnić dwa źródła przychodów - pierwsze zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3) u.p.d.o.f. pozarolnicza działalność gospodarcza, w ramach której rozlicza przychody z prowadzonej działalności gospodarczej oraz drugie zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6) u.p.d.o.f. najem, podnajem, dzierżawa, w ramach której rozlicza przychody z najmu nieruchomości rolnych niezwiązanych z działalnością gospodarczą?

Zdaniem Wnioskodawcy ad. 1, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1381, z późn. zm.), za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 tej ustawy, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Grunty będące przedmiotem przyszłej dzierżawy spełniają definicję gospodarstw rolnych, określoną przepisem art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym z uwagi na fakt, że stanowią one własność osoby fizycznej oraz, że ich powierzchnia przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy. Nie są one też zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 6) u.p.d.o.f., źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przy określaniu zakresu wspomnianego wyżej wyłączenia z katalogu źródeł przychodów należy uwzględnić treść definicji gospodarstwa rolnego, sformułowanej w ustawie o podatku rolnym. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w tej ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym. Za gospodarstwo rolne, w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1381), uważa się obszar gruntów, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Brzmienie tego przepisu wskazuje, iż jeśli przedmiotem dzierżawy są gospodarstwa rolne lub ich składniki, które wykorzystywane będą przez dzierżawców na cele rolnicze, i składniki te nie stanowią majątku związanego z działalnością gospodarczą, to przychody uzyskane z tego tytułu nie stanowią przychodów ze źródła określonego wyżej wymienionym przepisem, a jako niewymienione w pozostałych źródłach przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 ww. ustawy, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy przychody pochodzące z czynszu dzierżawnego za wydzierżawione grunty rolne (własne) nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe stanowisko podzielił m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 23 września 2014 r. nr ITPB1/415-713/14/AK; Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 16 czerwca 2015 r. nr ILPB1/4511-1-472/15-2/AN.

Zdaniem Wnioskodawcy ad. 2, przychody z najmu lub dzierżawy mogą być kwalifikowane do dwóch źródeł przychodów, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej oraz najmu lub dzierżawy jako samodzielnego źródła przychodów (chyba, że objęte są wyłączeniem, o którym mowa w pkt ad. 1, niniejszego wniosku).

Podstawowe kryterium ich rozróżnienia stanowić powinien przedmiot dzierżawy lub najmu, a więc to czy przedmiot ten stanowi składnik majątku związany z działalnością gospodarczą, czy stanowi majątek prywatny niezwiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą. W przypadku, gdy dzierżawa dotyczy składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą, przychody uzyskane z tego tytułu powinno kwalifikować się do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, zaś w sytuacji, gdy najem nie dotyczy takiego składnika, przychód z tego tytułu należy kwalifikować do źródła przychodów z dzierżawy lub najmu.

Kwalifikacja takiego przychodu do jednego źródła przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6) u.p.d.o.f.) wyłącza jego kwalifikowanie do drugiego (art. 10 ust. 1 pkt 3) u.p.d.o.f.), stąd Wnioskodawca uważa, że skoro ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 5a pkt 6) u.p.d.o.f. określa, że działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywania rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat. w sposób zorganizowany ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9, a dzierżawa lub najem z majątku prywatnego jest wymieniony, jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 6) u.p.d.o.f.

W związku z powyższym przy wydzierżawianiu nieruchomości rolnych, nabytych w drodze darowizny, które nie służą do prowadzenia działalności gospodarczej, nie stanowią majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy i nie zostały ujęte jako środek trwały, Wnioskodawca będzie mógł zachować wyodrębnienie dwóch źródeł przychodów, tj. z prowadzonej działalności gospodarczej oraz odrębnie najmu, podnajmu, dzierżawy dla nieruchomości niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przychody z najmu dzierżawy nieruchomości rolnych niezwiązanej z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy będą podlegać zatem opodatkowaniu lub nie będą podlegać opodatkowaniu jak wskazano w pkt ad. 1 powyżej, niezależnie od dochodów pochodzących z działalności gospodarczej.

Powyższe stanowisko podzielił m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2015 r. nr ILPB1/415-1177/14-2/AP; Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 19 sierpnia 2014 r. nr IPTPB1/415-291/14-3/KO, a także Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 4 września 2015 r. (sygn. akt II FSK 1557/13) oraz w wyroku z dnia 2 czerwca 2015 r. (sygn. akt I SA/Gl 1187/12).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) jednym ze źródeł przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Jak wynika z powyższego, do przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy i poddzierżawy ustawodawca zalicza między innymi dzierżawę gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej. Nie stanowi jednak źródła przychodów, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzierżawa gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele rolnicze.

Przy określaniu zakresu wspomnianego wyżej wyłączenia z katalogu źródeł przychodów należy uwzględnić treść definicji gospodarstwa rolnego, sformułowanej w ustawie o podatku rolnym.

Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w tej ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

Za gospodarstwo rolne, w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1381), uważa się obszar gruntów, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Przy czym, podkreślić należy, że nie każde grunty, które podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. Zgodnie bowiem z uregulowaniami zawartymi w art. 1 powołanej ustawy o podatku rolnym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Aby takie grunty stanowiły gospodarstwo rolne muszą zostać spełnione wymogi postanowień powołanego już art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, tzn. musi to być obszar gruntów o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy.

Tak więc, aby przychód z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze nie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych to przedmiotem najmu, dzierżawy musi być gospodarstwo rolne lub jego składniki i przedmiot ten musi być w wyniku zawartej umowy wykorzystywany na cele rolnicze.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości rolnych. Powierzchnia poszczególnych nieruchomości przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy. Wnioskodawca planuje, w ramach zarządu mieniem osobistym, wydzierżawić te nieruchomości osobom prowadzącym działalność rolniczą, na cele rolnicze, z wyłączeniem działów specjalnych produkcji rolnej. Wnioskodawca planuje oddać w dzierżawę nieruchomości o łącznej powierzchni ok 300 hektarów. W zawieranych umowach dzierżawy zawarte będą postanowienia, z których będzie wynikało, że dzierżawa dotyczyć będzie gruntów przeznaczonych wyłącznie na cele rolnicze. Posiadane przez Wnioskodawcę grunty rolne będące przedmiotem przyszłej dzierżawy spełniają definicję gospodarstw rolnych, określoną przepisem art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym.

Odnosząc przeanalizowane uprzednio przepisy do opisanego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że dzierżawa gruntów rolnych osobom prowadzącym działalność rolniczą – które stanowią gospodarstwo rolne oraz nie są składnikami majątku wykorzystywanymi w działalności gospodarczej – wykorzystywanych przez dzierżawcę na cele rolnicze, nie stanowi źródła przychodów, określonego w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu opisanej dzierżawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do zakwalifikowania uzyskanego przychodu z tytułu zawartych przez Wnioskodawcę umów najmu/dzierżawy gruntów rolnych do odpowiedniego źródła przychodów, tut. Organ stwierdza.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się na trzech przesłankach:

*   zarobkowym celu działalności,
*   wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
*   prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Z przedstawionych informacji wynika, że Wnioskodawca będzie wydzierżawiał nieruchomości rolne, które nie służą do prowadzenia działalności gospodarczej, nie stanowią majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy i nie zostały ujęte jako środek trwały. Wnioskodawca faktycznie prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na doradztwie w zakresie obrotu nieruchomościami oraz zarządzania nieruchomościami. Wnioskodawca faktycznie nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie najmu lub dzierżawy nieruchomości, w tym nieruchomości rolnych.

Jak wskazano powyżej, w przypadku, gdy najem/dzierżawa dotyczy gospodarstwa rolnego wydzierżawianego na cele rolnicze, przychody uzyskane z zawartych umów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże należy wskazać, że jeżeli Wnioskodawca będzie oddawał w najem lub dzierżawę nieruchomości rolne niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą na cele nierolnicze, wówczas może wyodrębnić źródło przychodu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Należy zauważyć, że źródło to dotyczy dzierżawy gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze.

Zatem, jeżeli podatnik posiada i oddaje w najem lub dzierżawę nieruchomości rolne niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. niestanowiące składnika przedsiębiorstwa oraz nieujęte w ewidencji środków trwałych, może wyodrębnić dwa źródła przychodów - pierwsze zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3) u.p.d.o.f. pozarolnicza działalność gospodarcza, w ramach której rozlicza przychody z prowadzonej we własnym zakresie działalności gospodarczej oraz drugie zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6) u.p.d.o.f. najem, podnajem, dzierżawa, w ramach której rozlicza przychody z najmu nieruchomości rolnych na cele nierolnicze niezwiązane z działalnością gospodarczą, natomiast najem lub dzierżawa na cele rolnicze nie będzie stanowiła źródła przychodów określonego w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jak wskazano w pkt ad. 1.

Z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tutejszy Organ informuje, że wniosek w zakresie podatku od towarów i usług zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądów administracyjnych tut. Organ informuje, że w myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały one wydane w indywidualnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.