Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-365a/08/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-09-12
Teza: Czy wydatki na finansowanie wyjazdów o charakterze integracyjnym, szkoleniowym bądź motywacyjnym dla pracowników Spółki stanowią koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: integracja-integracja pracowników; integracja-wyjazd integracyjny; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23 czerwca 2008 r. (data wpływu 7 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji wydatków na finansowanie wyjazdów o charakterze integracyjnym do kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2008 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji wydatków na finansowanie wyjazdów o charakterze integracyjnym do kosztów uzyskania przychodów.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Spółka zajmuje się produkcją i montażem stolarki okiennej i drzwiowej PVC oraz aluminium, przy zatrudnieniu blisko 300 osób. Aktualnie jednym z podstawowych problemów Wnioskodawcy jest utrzymanie stanu zatrudnienia, zapobieganie odchodzeniu pracowników z pracy, związane z migracją zarobkową poza granice kraju. Znalezienie nowych osób wymaga czasu oraz poniesienia dodatkowych nakładów na przyuczanie i szkolenia. Jeden ze sposobów tworzenia silniejszych więzi Spółki z pracownikami, integrowania załogi, polega na organizowaniu imprez integracyjnych. Pretekstem organizowania takich imprez są przeważnie zbliżające się święta, związane z podsumowaniem ostatniego roku działalności lub okrągła rocznica powstania Spółki. Imprezy mają charakter jedno - lub dwudniowy. Zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku Wnioskodawca ponosi wydatki na zorganizowanie pracownikom transportu na miejsce imprezy, wyżywienie, wynajęcie lokalu, zapewnienie muzyki i atrakcji artystycznych. W przypadku wyjazdów dwudniowych Spółka dodatkowo ponosi koszty noclegu pracowników oraz koszty organizowania zawodów integracyjnych dla uczestników. Wnioskodawca nie wyklucza, iż w przyszłości będzie ponosiła koszty związane z organizacją wydarzeń o charakterze szkoleniowym, koszty wycieczki, czy też koszty integracyjnych programów animacyjnych i tzw. team buildingu. W praktyce, wydatki związane z organizacja wyjazdu ujmowane są na fakturach VAT wystawianych przez różne podmioty (przewoźnika, restauratora, hotelarza, organizatora wycieczki).

Niezależnie od powyższego Spółka organizuje szkolenia wyjazdowe dla swoich kontrahentów-pośredników, którzy zajmują się pozyskiwaniem dla Spółki zamówień na dostawę stolarki. Podczas szkoleń przekazywana jest specjalistyczna wiedza na temat produktów Spółki, dotycząca ich właściwości, możliwości zastosowań, sposobu montażu lub użycia. Szkolenie obejmuje zagadnienia, bez znajomości których sprzedaż produktów Spółki przez pośrednika i jego pracowników byłaby niemożliwa, albo mniej efektywna. Koszty szkolenia zawierają w sobie również koszty imprez towarzyszących szkoleniom. Imprezy maja na celu uatrakcyjnienie wyjazdu szkoleniowego i przyczyniają się do zwiększenia frekwencji osób, które pozyskaną na szkoleniu wiedzę będą mogły wykorzystywać przy sprzedaży produktów Spółki.

**W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:**

1.  Czy ww. wydatki na finansowanie wyjazdów o charakterze integracyjnym, szkoleniowym bądź motywacyjnym dla pracowników Spółki stanowią koszt uzyskania przychodów?
2.  Czy ww. wydatki na organizację szkoleń dla kontrahentów-pośredników stanowią koszt uzyskania przychodów?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie pierwsze. Zagadnienie zawarte w pytaniu drugim będzie przedmiotem odrębnej interpretacji indywidualnej.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowe wydatki będą stanowiły koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Aby mogły stanowić koszt podatkowy muszą spełniać łącznie dwa warunki – powinny wpływać na powstanie lub zwiększenie przychodów podatkowych generowanych przez Spółkę lub na zachowanie albo zabezpieczenie źródła tych przychodów, a ponadto nie mogą być ujęte na liście wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zawartej w art. 16 ust. 1 ustawy. Wydatki związane z opisanymi we wniosku wyjazdami pozostają w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przez nią przychodami, albowiem głównym ich celem jest utrzymanie stanu zatrudnienia poprzez wzmocnienie więzi pomiędzy zakładem a pracownikami oraz motywowanie pracowników do bardziej efektywnej pracy. Integracja pracowników pozwala scalić zespół oraz utrwalić w nim poczucie wspólnego celu, sprzyjając sprawnemu realizowaniu postawionych przed nim zadań. Ponadto, wyjazdy przyczyniają się również do skuteczniejszej współpracy pomiędzy poszczególnymi działami Spółki oraz powodują lepszą współpracę miedzy pracownikami podmiotów biorących udział w tychże wyjazdach. Wysoka motywacja pracowników bezpośrednio przekłada się na ich wydajność i wysoką jakość wykonywanych w ramach stosunku służbowego czynności, a przez to pośrednio generuje przychody Spółki. Reprezentacja bowiem wiąże się z kontaktami z innymi podmiotami gospodarczymi, w szczególności z organizowaniem przyjęć, utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów. Natomiast w przedmiotowej sprawie chodzi o spotkania integracyjne dla pracowników.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) – dalej: ustawa, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

*   poniesiony wydatek musi mieć bezpośredni lub pośredni wpływ na powstanie przychodu, lub

*   poniesiony wydatek ma na celu zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,

*   wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Kosztami uzyskania przychodu są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu.

Kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci organizacji dla nich imprez (wycieczek) okolicznościowych (integracyjnych). W każdej sytuacji jednakże trzeba sprawdzić, jaki jest cel takiej wycieczki (spotkania). W przypadku, jeżeli wydatki poniesione zostały na zorganizowanie imprezy integracyjnej mającej na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników z firmą, budowanie zespołu, poprawy atmosfery pracy oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami i w efekcie poprawę efektywności pracy, a przez to zwiększenie przychodów osiąganych przez podatnika, to wówczas spełniają warunki, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, co skutkuje możliwością ich zakwalifikowania do kosztów podatkowych. Jeśli jednak impreza taka nie służy wymienionemu celowi, a przebywanie pracowników ze sobą czy konsumpcja są celem samym w sobie, to w takim przypadku nie można uznać, iż wydatki poniesione na organizację takiej imprezy mają związek z przychodem, wobec czego nie stanowią one kosztu uzyskania przychodów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie wynika, że wydatki poniesione na rzecz pracowników w związku z organizacją dla nich imprezy integracyjnej mają na celu tworzenie silniejszych więzów Spółki z pracownikami, integrowanie załogi oraz motywowanie pracowników do efektywniejszej pracy.

W kontekście powyższego należy uznać, iż spełnione zostały przesłanki uprawniające do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wskazanych przez Spółkę wydatków, poniesionych na zorganizowanie wycieczki integracyjnej dla pracowników.

Jednakże nadmienić należy, iż w przypadku świadczeń realizowanych w ramach imprezy okolicznościowej oraz spotkań integracyjnych, stanowiących działalność socjalną, o której mowa w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych i niesfinansowaniu ich z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, trzeba przyjąć, iż wydatki ponoszone na organizację takiej imprezy nie powinny podlegać zaliczeniu do kosztów podatkowych. Stosownie bowiem do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy, wydatki ponoszone przez pracodawcę na działalność socjalną, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, również wówczas, gdy zostaną poniesione ze środków obrotowych.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem oraz prawidłowym jego udokumentowaniem. Na podatniku bowiem ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego. Dlatego też Spółka powinna posiadać dowody dokumentujące integracyjny i motywacyjny charakter imprezy, z których jednoznacznie będzie wynikać taki właśnie charakter danego spotkania. Przy czym do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wyłącznie wydatki związane z organizacją imprezy integracyjnej przeznaczonej tylko dla pracowników, tzn. osoby trzecie nie biorą w niej udziału.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta, co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, powoduje, iż interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.