Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1796/08-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-24
Teza: W jaki sposób rozliczyć podatek VAT od dokonanego importu? Czy jest to wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów czy też zwykły import? Jeżeli import to w jaki sposób ująć go w deklaracji VAT-7, a jeśli wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów to w jaki sposób wypełnić kwartalną deklaracje wwnt jeśli kontrahent nie ma NIP-u? Kto powinien wydać decyzję o wysokości zobowiązania podatkowego: ustala go sam importer, czy inna instytucja na podstawie posiadanych dokumentów?
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja kwartalna; import-import towarów; informacja-informacja podsumowująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 3-art. 100

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r., Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 08.12.2008 r. (data wpływu 12.12.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zakwalifikowania zaimportowanych uprzednio z Korei na terytorium Niemiec towarów oraz sposobu wykazania tej transakcji w deklaracji VAT-7 oraz sposobu wykazania w kwartalnej informacji podsumowującej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2008 r. został złożony w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zakwalifikowania zaimportowanych uprzednio z Korei na terytorium Niemiec towarów oraz sposobu wykazania tej transakcji w deklaracji VAT-7 oraz sposobu wykazania w kwartalnej informacji podsumowującej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka została uruchomiona w m-cu 05.2008r. Jedynym właścicielem udziałów kapitałowych jest spółka koreańska. Firma powołana została w celu uruchomienia produkcji podzespołów do samochodów produkowanych przez spółkę G Obecnie spółka znajduje się na etapie przygotowania warunków do rozpoczęcia produkcji tzn. organizuje bazę do zainstalowania linii produkcyjnych na terenie F. Całość inwestycji jest finansowana z funduszy centrali koreańskiej. W miesiącu październiku Spółka importowała z Korei sprzęt: formy i materiały (jako towary przeznaczone do dalszej odsprzedaży), które w myśl uzgodnień z firmą G podlegają testowaniu zgodności z założonymi parametrami (proces testowania został zaplanowany na okres od 11.2008r. do 01.2009r. Płatność za ww. materiały firma G zobowiązała się realizować po pomyślnym zakończeniu procesu testowania). Sprzęt odprawiony został w Niemczech przez firmę pośredniczącą P na nasze zlecenie. Na granicy zostały uiszczone tylko opłaty celne, podatek VAT nie został zapłacony.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jaki sposób rozliczyć podatek VAT od dokonanego importu? Czy jest to wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów czy też zwykły import? Jeżeli import to w jaki sposób ująć go w deklaracji VAT-7, a jeśli wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów to w jaki sposób wypełnić kwartalną deklaracje wwnt jeśli kontrahent nie ma NIP-u? Kto powinien wydać decyzję o wysokości zobowiązania podatkowego: ustala go sam importer, czy inna instytucja na podstawie posiadanych dokumentów?

Zdaniem wnioskodawcy zaistniała sytuacja jest importem z krajów trzecich i z tego tytułu powinien być odprowadzany do urzędu skarbowego 22% podatek. Spółka z o.o. nie umie jednak rozliczyć tego w deklaracji VAT-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl postanowień art. 2 pkt 7 ww. ustawy, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. Należy jednak zaznaczyć, że tylko wtedy, gdy towary zostaną wyjęte z określonej procedury celnej na terytorium Polski, będziemy mieli do czynienia z importem towarów (art. 36 ust. 1 ustawy). Jeśli procedura celna zostanie zakończona na terytorium innego państwa członkowskiego, import będzie dokonany w tym państwie. W przypadku, gdy przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego następuje na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Wspólnoty, nie dochodzi do importu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do dyspozycji art. 9 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Z kolei w art. 11 ust. 1 ustawy ustawodawca postanowił, iż przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 9 - 12 lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 13, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, zwane dalej „informacjami podsumowującymi”, za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

W ust. 3 omawianego art. 100 ustawy wskazano, iż informacja podsumowująca powinna zawierać w szczególności następujące dane:

1.  nazwę lub imię i nazwisko podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, oraz jego numer identyfikacji podatkowej podany w potwierdzeniu dokonanym przez naczelnika urzędu skarbowego zgodnie z art. 97 ust. 9;
2.  nazwę lub imię i nazwisko podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, oraz jego numer identyfikacji podatkowej podany w potwierdzeniu dokonanym przez naczelnika urzędu skarbowego zgodnie z art. 97 ust. 9;
3.  właściwy i ważny numer identyfikacyjny kontrahenta nadany mu w państwie członkowskim, z którego dokonywane jest wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;
4.  kod kraju, z którego jest dokonywane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;
5.  łączną wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wyrażoną zgodnie z art. 31, oraz łączną wartość wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w odniesieniu do poszczególnych kontrahentów.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka nabyła sprzęt : formy i materiały (jako towary przeznaczone do dalszej odsprzedaży) od kontrahentów z Koreii, które zostały wprowadzone na terytorium Unii Europejskiej w Niemczech, gdzie firma pośrednicząca P na zlecenie Spółki D Sp. z o.o. - dokonała odprawy celnej. Skoro towary zostały odprawione i dopuszczone do wolnego obrotu w Niemczech, oznacza to, że importu dokonano na terytorium tego kraju.

Podkreślić należy, że Wnioskodawca dla tej transakcji działa w innym państwie członkowskim (tj. na terytorium Niemiec) w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej. Bowiem o tym, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od wartości dodanej (podobnie jak podatku od towarów i usług), czy też nie, nie decyduje fakt zarejestrowania się dla celów tego podatku, ale charakter czynności wykonywanych przez ten podmiot. Nawet jeśli podmiot nie jest zarejestrowany w tym państwie członkowskim jako podatnik podatku od wartości dodanej, to de facto występuje w charakterze podatnika z uwagi na fakt wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem, tj. importu towarów. Towary zostały zaimportowane do Niemiec w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa (działalności gospodarczej) oraz mają służyć czynnościom wykonywanym przez Spółkę, jako podatnika podatku od towarów i usług, na terytorium kraju. Dalsze przemieszczenie własnych towarów, uprzednio zaimportowanych i dopuszczonych do obrotu w Niemczech, będzie stanowić już wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o czym stanowi cytowany wyżej art. 11 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie ma przy tym znaczenia, czy podatnik dokonując importu towarów na terytorium danego państwa członkowskiego, a następnie przemieszczając te towary z terytorium tego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, dopełnił wszystkich warunków wynikających z przepisów dotyczących podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim, w którym dokonano odprawy celnej.

W związku z powyższym w świetle postanowień art. 100 ust. 1 i 3 ww. ustawy, jako podatnik dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, Spółka zobowiązana jest do wykazania wszystkich dokonanych w danym kwartale transakcji w informacji podsumowującej VAT UE. Powołane wyżej przepisy stanowią, iż należy przy tym podać właściwy i ważny numer identyfikacyjny kontrahenta nadany w państwie członkowskim, poprzedzony dwuliterowym kodem tego państwa, a w przypadku jego braku, numer podatkowy świadczący o zidentyfikowaniu kontrahenta dla podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z nietransakcyjnym przemieszczeniem towarów z państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju dokonane przez Wnioskodawcę, który wcześniej dokonał importu tych towarów. W takim przypadku dostawcą i nabywcą towarów jest ten sam podmiot.

Konkludując wskazać należy, że w zakresie uznania przedstawionej we wniosku transakcji należy określić ją jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku od towarów usług. Ponadto transakcję tę należy ująć w informacji podsumowującej. Jednakże, mając na uwadze specyfikę przedmiotowej transakcji oraz to, że faktycznie czynności na terenie kraju, z którego dokonywane jest nietransakcyjne przemieszczenie towarów, dokonywane są przez firmę pośredniczącą Pac-Tra – w informacji podsumowującej jako numer kontrahenta należy wykazać numer tej firmy oraz kod Niemiec.

W niniejszej interpretacji organ wydający nie odniósł się do kwestii związanej z brakiem numeru identyfikacji podatkowej pośrednika dokonującego odprawy na terytorium Niemiec (przedstawiciel podatkowy) – gdyż, aspekt ten nie podlega unormowaniom ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszaw, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.