Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-149/10-3/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-11-18
Teza: Przepisy prawa podatkowego dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie korzystania ze zwolnienia od podatku dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w przypadku rozebrania zniszczonej po katastrofie hali.
Słowa kluczowe: hala-hala magazynowa; likwidacja; składnik-składnik majątkowy; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zniszczenie; zwolnienie-prawo do zwolnienia; zwolnienie-utrata prawa do zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 17 sierpnia 2010 r. (data wpływu 18.08.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie korzystania ze zwolnienia od podatku dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w przypadku rozebrania zniszczonej po katastrofie hali - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 15 października 2010 r. (data wpływu 20.10.2010 r.) o brakujące pełnomocnictwo - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie korzystania ze zwolnienia od podatku dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w przypadku rozebrania zniszczonej po katastrofie hali.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, na podstawie zezwolenia z dnia 02.04.2007 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy. Zezwolenie zostało udzielone na podstawie art. 16 i art. 17 ustawy z dnia 20.10.1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274). Zezwolenie zostało udzielone do dnia 15.11.2017 r. w zakresie określonym w klasyfikacji statystycznej dla działalności polegającej na transporcie lądowym i pozostałym, świadczeniu usług w zakresie prac przeładunkowych, magazynowaniu i przechowywaniu towarów, dla usług wspomagających transport oraz usług agencji transportowych.

Warunkiem prowadzenia działalności gospodarczej jest poniesienie na terenie strefy wydatków inwestycyjnych w rozumieniu § 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 05.12.2006 r. w sprawie Specjalnej Strefy Ekonomicznej o wartości przewyższającej kwotę dwa miliony euro w terminie do dnia 31.12.2011 r., obliczonej przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia faktycznego poniesienia wydatków, a także utworzenia na terenie strefy co najmniej dziesięciu nowych miejsc pracy w rozumieniu rozporządzenia i utrzymanie tego zatrudnienia na poziomie co najmniej 10 pracowników od dnia 31.12.2011 r. do dnia 31.12.2014 r. Warunkiem prowadzenia działalności ujętym w zezwoleniu było zakończenie inwestycji w terminie do dnia 31.12.2011 r.

Po uzyskaniu zezwolenia Spółka nabyła w celu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy nieruchomość zabudowaną budynkiem magazynowym. Zakup spełniał warunki dotyczące zakupu środków trwałych jako wydatki kwalifikowane, upoważniające do skorzystania z pomocy publicznej w postaci zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych. Wartość zakupu i ewidencyjna wartość wprowadzonego środka trwałego w postaci zakupionego magazynu wybudowanego na nieruchomości wynosiła 2.400.000 złotych.

W dniu 31.01. br. na skutek gwałtownych, obfitych opadów śniegu połączonych z silnym wiatrem zawalił się dach magazynu powodując jego prawie całkowite zniszczenie i konieczność dokonania rozbiórki elementów konstrukcyjnych. Na podstawie prawomocnej decyzji z dnia 12.06.2010 r. Starosty, zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę i wykonanie robót budowlanych obejmujących rozbiórkę zniszczonego budynku magazynowego i odbudowę na pozyskanym terenie hali magazynowej, Spółka przystąpiła do odbudowy hali magazynowej. Odbudowa magazynu polega na wzniesieniu obiektu o rzucie prostokątnym, jednokondygnacyjnym, wolnostojącym o konstrukcji stalowej. Budynek, tak jak i poprzedni, przeznaczony jest do magazynowania wyrobów gotowych (butów w kartonach). Powierzchnia użytkowa nowego budynku wynosi 3850 m2 (dawnego 3810 m2). Powierzchnia zabudowy nowego budynku wynosi 3943 m2 (dawnego budynku 3860 m2). Kubatura nowego budynku wynosi 25630 m3, a dawnego budynku wynosiła 29086 m3. Różnica w kubaturze wynika ze zmniejszenia wysokości budynku w kalenicy; nowy budynek będzie miał wysokość 7,7 m, gdy stary miał wysokość 9 m. Zasadniczo w nowym budynku zmienią się parametry techniczne konstrukcji, dotyczące nośności. Stary budynek był przewidziany dla nośności 0,7kN/m2 (obciążenie dachu). nowy będzie mógł przenieść obciążenie w wielkości 2kN/m2 powierzchni dachu. Odbudowana konstrukcja stalowa będzie wobec tego wybudowana z większych i mocniejszych elementów stalowych o większych przekrojach, z większą ilością podpór konstrukcji dachu. Z wartości ewidencyjnej starego budynku, który uległ katastrofie (2.400.000 zł), wykorzystane zostanie jedynie częściowo posadzka mająca wartość ok. 500.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy podatnik może mimo tego, że konstrukcja hali została całkowicie rozebrana (dach, ściany, konstrukcja nośna, częściowo posadzka), pozostawić w wydatkach kwalifikowanych, upoważniających do skorzystania z pomocy publicznej w postaci odliczenia od podatku dochodowego od osób prawnych, wartość wzniesionej hali w kwocie 2.400.000 zł, mimo iż hala uległa katastrofie, została rozebrana i jest odbudowywana na nowo czy też powinien skorygować wartość wydatków kwalifikowanych o kwotę stanowiącą wartość rozebranej po katastrofie hali, a do wydatków kwalifikowanych, uzasadniających skorzystanie z pomocy publicznej w formie odliczenia od podatku dochodowego od osób prawnych (art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) zaliczyć kwotę poniesioną na odbudowę hali?
2.  W przypadku odpowiedzi pozytywnej na pierwszą część pytania numer 1, tj. zaakceptowania pozostawienia kwoty 2.400.000 zł pierwotnie wydanej na wybudowanie hali jako wydatek związany z wydatkami kwalifikowanymi upoważniającymi do skorzystania z pomocy publicznej z tytułu działalności w strefie, czy w przypadku, jeżeli wartość ewidencyjna odbudowywanej hali na skutek zwiększonych wydatków związanych z koniecznością zmiany konstrukcji hali w stosunku do pierwotnej konstrukcji wzrośnie z kwoty 2.400.000 zł do 3.000.000 zł, to czy różnica pomiędzy kwotą 2.400.000 zł będącą już kwotą zaliczoną jako wydatek kwalifikowany, a kwotą 3.000.000 zł, to jest kwotą faktycznie poniesioną na odbudowę hali (w kwocie 600.000 zł), może być także wliczona jako wydatek kwalifikowany uzasadniający skorzystanie z pomocy publicznej z tytułu działalności w strefie?

Zdaniem Wnioskodawcy, właściwe jest pozostawienie wprowadzonych pierwotnie do ewidencji wydatków kwoty 2.400.000 zł poniesionych na zakup środka trwałego w postaci hali magazynowej, która następnie uległa katastrofie, na skutek czego została rozebrana, jako wydatku kwalifikowanego umożliwiającego skorzystanie z pomocy publicznej. Przy odpowiedzi na pytanie nr 2, podatnik także stoi na stanowisku, iż różnica pomiędzy kosztem poniesionym na odbudowanie hali oraz kosztem nabycia hali może stanowić wydatek kwalifikujący koszty do skorzystania z pomocy publicznej.

Na podstawie ustawy z dnia 20.10.1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42 poz. 274 ze zm.), podstawą do skorzystania z pomocy publicznej udzielanej zgodnie z ustawą jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniającej do skorzystania z pomocy publicznej zwane dalej zezwoleniem. Zezwolenie takie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące jego korzystania. Stosownie do ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zwolnione od podatku są dochody z zastrzeżeniem ustępu 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20.10.1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości zgodnie z odrębnymi przepisami (art. 17 ust. 1 pkt 34 ww. ustawy).

W myśl obecnie obowiązującego Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10.12.2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na postawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 232, poz. 1548 ze zm., które zastąpią poprzednie rozporządzenie na podstawie którego udzielono zezwolenia), pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowi pomoc regionalną z tytułu kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 ust. 1. W myśl § 3 ust. 4 tego rozporządzenia, przez nową inwestycję należy rozumieć inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne polegającą na utworzeniu nowego lub rozbudowie istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacji produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie nowych produktów, bądź na zasadniczej zmianie dotyczącej całościowego procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa. Za nową inwestycję uznaje się również nabycie przedsiębiorstwa, które jest w likwidacji albo zostałoby zlikwidowane przy spełnieniu warunków określonych w tym przypisie. Stosownie do ust. 5 § 3, nie jest dopuszczalna pomoc przeznaczona na inwestycje odtworzeniowe. W myśl § 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, warunkiem zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji jest utrzymanie własności składników majątku, z którym były związane wydatki inwestycyjne przez okres 5 lat od wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców przez okres 3 lat, przy czym nie wyklucza się wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętów w związku z szybkim rozwojem technologicznym. W myśl § 6 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesienie na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące także ceną nabycia gruntów, w tym gruntów zabudowanych budynkiem i w przypadku, gdy dotyczy to nabycia lub wytworzenia środka trwałego, środki takie zakupione przez przedsiębiorcę innego niż mały i średni mają być nowe. Podobnie były regulowane warunki dotyczące skorzystania z pomocy publicznej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 05.12.2006 r. w sprawie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, na podstawie których Spółka uzyskała zezwolenie nr 134. Stosownie do tego starego rozporządzenia w § 3 ust. 4 była określona nowa inwestycja, a w ust. 5 zaznaczano, iż nie jest dopuszczalna pomoc przeznaczona na inwestycje odtworzeniowe. Stosownie do § 5 ust. 1 pkt 1, zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji przysługiwało przedsiębiorcy pod warunkiem, że nie przeniesie w jakiejkolwiek formie własności składników majątku, z którymi były związane warunki inwestycyjne przez okres 5 lat od wprowadzenia do ewidencji środków trwałych, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców przez okres 3 lat.

Z powyższego przeglądu przepisów regulujących kwestię warunków dopuszczalności skorzystania z pomocy publicznej i zaliczenia danego wydatku jako wydatku kwalifikowanego wynika, iż przepisy nie regulowały, ani nie regulują wprost sytuacji, w której przedmiot nabyty za kwotę zaliczoną do wydatków kwalifikowanych uzasadniających skorzystanie z pomocy publicznej w formie odliczenia od podatku dochodowego od osób prawnych, ulega na skutek zdarzenia losowego zniszczeniu. Z zestawienia opisanej sytuacji faktycznej oraz powołanych przepisów wynika, iż podatnik zachowując kwotę własnego wydatku na nabycie środka trwałego zniszczonego w wyniku katastrofy, po jednoczesnym odbudowaniu tego środka trwałego w zakresie wskazanym w opisie stanu faktycznego, nie narusza żadnego z wymienionych w rozporządzeniach warunków skorzystania z pomocy publicznej. Środek trwały pozostaje w ewidencji środków trwałych podatnika, ponieważ zostaje odbudowany za środki podatnika w zakresie odpowiadającym kwocie pierwotnej wydatkowanej na nabycie magazynu i nie są zaliczane już ponownie przez podatnika do wydatków kwalifikowanych. Po odbudowie podatnik nadal posiada dany środek trwały w postaci budynku magazynowego, podatnik w czasie określonym przez rozporządzenia (5 albo 3 lata) nie wyzbył się własności tego środka trwałego, a jedynie na skutek zdarzenia losowego przez okres kilku miesięcy nie mógł korzystać z tego środka, który był odbudowywany. Odbudowana hala nadal pozostaje we własności podatnika i jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. O tym, iż możliwe jest utrzymanie pierwotnych wydatków na halę, która uległa zawaleniu, po jej odbudowie jako wydatku kwalifikowanego świadczy pośrednio także treść § 5 ust. 2 pkt 1, w którym postanowiono, iż nie jest wykluczona wymiana przestarzałych instalacji i sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym. Tak więc, utrzymanie tego konkretnego środka trwałego także nie musi mieć charakteru bezwzględnego, skoro w rozporządzeniu dopuszczono wymianę tego środka na nowy. Tym bardziej, zasadna jest, jak się wydaje, wymiana środka trwałego w postaci odbudowy hali w wypadku zdarzenia losowego, które spowodowało jego zniszczenie,

Analogicznie, podatnik stoi na stanowisku, że różnica pomiędzy pierwotną wartością nabycia hali magazynowej a faktycznymi kosztami poniesionymi na jej odbudowę, w przedmiotowym przypadku rzędu kwoty około 600.000 zł. (różnica między 2.400.000 zł, tj. wartością nabycia i 3.000.000 zł, tj. wartością odbudowy) będzie mogła być w opisanym stanie faktycznym zakwalifikowana jako wydatek uzasadniający skorzystanie z pomocy publicznej w postaci odliczenia od podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przekraczającym 2.400.000 zł.

W opisanym stanie faktycznym wydatek ten będzie miał charakter wydatku na modernizację i odbudowę hali, ponieważ zmienią się parametry techniczne dotyczące nośności konstrukcji. Aby to uzyskać, konieczne było wprowadzenie nowych materiałów o zmienionej konstrukcji (inne przekroje elementów nośnych, inna waga konstrukcji, jej zwiększenie poprzez zagęszczenie, zwiększenie ilości podpór nośnych), co oznacza modernizację pierwotnej hali w ramach jej odbudowy i uzasadnia zaliczenie tego zwiększonego wydatku jako wydatku kwalifikowanego.

Zgodnie z uzyskanym zezwoleniem na prowadzenie działalności w strefie, co do zasady, zakończenie inwestycji, miało nastąpić w terminie do 31.12.2011 r. i skoro jest dokonywana modernizacja hali w postaci odbudowy jej zmienionej konstrukcji, dokonywana w okresie, w którym możliwa jest inwestycja, w którym wydatki mogą być zaliczane do pomocy publicznej jako wydatki kwalifikowane, wydatki te zwiększające wartość środka trwałego w stosunku do pierwotnej jego kwoty i wartości mogą być zaliczane jako wydatki kwalifikowane uzasadniające skorzystanie z pomocy publicznej, ponieważ nie stanowią prostej formy odtworzenia, ale są ulepszeniem, modernizacją pierwotnej konstrukcji. Wydatki te spełniają definicję określoną w cytowanych rozporządzeniach, bowiem służą wytworzeniu we własnym zakresie środka trwałego (§ 6 ust. 1 pkt 2) i nie mają wprost charakteru odtworzeniowego, bowiem ewentualne odtworzenie hali może dotyczyć jedynie zakresu kosztów poniesionych pierwotnie na wybudowanie hali, natomiast wzrost kosztu związanego z odbudową hali ma charakter wydatku modernizacyjnego ze względu na konieczność zwiększenia nośności konstrukcji hali, tak aby nie doszło w przyszłości do katastrofy spowodowanej nawet najobfitszymi i niespodziewanymi opadami śniegu. Tak samo w przypadku, gdyby pierwotna hala nie uległa katastrofie, a podatnik zdecydował się na jej modernizację poprzez wzmocnienie konstrukcji hali, to wydatki takie niewątpliwie nie służyłyby odtworzeniu, ale modernizacji, co skutkowałoby prawem do zaliczenia ich jako wydatków kwalifikowanych upoważniających do skorzystania z pomocy publicznej.

Z powyższych względów podatnik stoi na stanowisku, iż co do pytania nr 1 może pozostawić pierwotną wydatkowaną kwotę 2.400.000 zł na nabycie hali jako kwotę wydatku kwalifikowanego (przy czym, ponownie wydana kwota w części odpowiadającej kwocie 2.400.000 zł na odbudowę hali nie stanowi takiego wydatku), a w konsekwencji także różnica w kwocie związanej z odbudową hali w wysokości ok. 600.000 zł może być bieżąco, po odbudowie hali i zakończeniu inwestycji w postaci odbudowy, także zaliczona jako wydatek kwalifikowany, bowiem został poniesiony na wytworzenie i zmodernizowanie istniejącego wcześniej środka trwałego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Specjalne strefy ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.). Podstawą do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (art. 16 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 117, poz. 1228, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 240, poz. 2055 oraz z 2003 r. Nr 188, poz. 1840), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zgodnie z art. 17 ust. 4 ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Z uwagi na termin otrzymania przez Spółkę zezwolenia w przedmiotowej sprawie (tj. 02.04.2007 r.) zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

Jak stanowi § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia, przez nową inwestycję należy rozumieć inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, polegającą na utworzeniu nowego lub rozbudowie istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacji produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów bądź na zasadniczej zmianie dotyczącej całościowego procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa. Za nową inwestycję uznaje się również nabycie przedsiębiorstwa, które jest w likwidacji albo zostałoby zlikwidowane, gdyby nie zostało nabyte, przy czym przedsiębiorstwo jest nabywane przez niezależnego inwestora.

Jednocześnie, zgodnie z § 3 ust. 5 tego rozporządzenia, nie jest dopuszczalna pomoc przeznaczona na inwestycje odtworzeniowe.

Stosownie do postanowień § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej, zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, pod warunkiem że:

1.  nie przeniesie w jakiejkolwiek formie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne - przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - przez okres 3 lat;
2.  będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres nie krótszy niż 5 lat od momentu, gdy cała inwestycja zostanie zakończona, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - przez okres nie krótszy niż 3 lata.

W myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące:

1.  ceną nabycia gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego;
2.  ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika;
3.  kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych;
4.  ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Ponadto, zgodnie z art. 19 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej wygasa, może zostać cofnięte lub przedmiot działalności ograniczony tylko w przypadkach enumeratywnie w nim wyliczonych, a są nimi:

*   upływ okresu, na jaki została ustanowiona strefa;

*   zaprzestanie prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej na terenie strefy;

*   rażące uchybienie warunkom określonym w zezwoleniu;

*   nie usunięcie uchybień stwierdzonych w toku kontroli przeprowadzonej przez ministra właściwego ds. gospodarki w terminie wyznaczonym w wezwaniu ministra do ich usunięcia.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, iż po uzyskaniu zezwolenia Spółka nabyła w celu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy nieruchomość zabudowaną budynkiem magazynowym. W 2010 r. na skutek gwałtownych, obfitych opadów śniegu połączonych z silnym wiatrem zawalił się dach magazynu powodując jego prawie całkowite zniszczenie i konieczność dokonania rozbiórki elementów konstrukcyjnych. Na podstawie prawomocnej decyzji Starosty, zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego pozwolenia na budowę i wykonanie robót budowlanych obejmujących rozbiórkę zniszczonego budynku magazynowego i odbudowę na pozyskanym terenie hali magazynowej, Spółka przystąpiła do odbudowy hali magazynowej.

Zasadniczo w nowym budynku zmienią się parametry techniczne konstrukcji, dotyczące nośności. Odbudowana konstrukcja stalowa będzie wybudowana z większych i mocniejszych elementów stalowych o większych przekrojach, z większą ilością podpór konstrukcji dachu. Ponadto Spółka wskazała, iż wydatki na odbudowę hali magazynowej, w części przekraczającej kwotę 2.400.000 zł, nie stanowią prostej formy odtworzenia, ale są ulepszeniem, modernizacją pierwotnej konstrukcji.

Biorąc powyższe pod uwagę należy ustalić, czy ta część wydatków na odbudowę hali magazynowej stanowi „inwestycję odtworzeniową”, nie zaliczaną do wydatków powiększających wysokość zwolnienia z opodatkowania, czy też „nowa inwestycję” zwolnioną od podatku dochodowego.

Inwestycję odtworzeniową będą stanowiły wszelkie koszty, których nie da się zakwalifikować do kosztów nowej inwestycji, odtwarzające lub utrzymujące potencjał wytwórczy przedsiębiorstwa. Do inwestycji odtworzeniowych można zaliczyć m.in.:

1.  inwestycje polegające na przywróceniu środków trwałych do stanu użyteczności (bieżące remonty, naprawy), nie powodujące ich ulepszenia, lub
2.  inwestycje polegające na wymianie środków trwałych (które przykładowo zamortyzowały się) na środki trwałe o takich samych właściwościach.

Tym samym wydatki na odbudowę hali magazynowej, w części przekraczającej kwotę 2.400.000 zł, należy zakwalifikować jako „nową inwestycję”.

Odnośnie natomiast przesłanek warunkujących prawo do zwolnień (§ 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kostrzyńsko – słubickiej specjalnej strefy ekonomicznej), jak i przesłanki wygaśnięcia, cofnięcia lub ograniczenia zezwolenia (art. 19 ust. 1 i 3 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych) stwierdzić należy, iż stanowią one katalog zamknięty.

W przepisie § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej, nie ma warunku, zgodnie z którym środek trwały musi być związany z inwestycją przez okres 5 lat, czyli nie może ulec zniszczeniu na skutek zdarzenia losowego.

Oznacza to, że zachowując kwotę własnego wydatku na nabycie środka trwałego zniszczonego w wyniku katastrofy, po jednoczesnym odbudowaniu tego środka trwałego Spółka nie narusza żadnego z wymienionych w rozporządzeniach warunków skorzystania z pomocy publicznej.

Reasumując, Spółka może pozostawić wprowadzoną pierwotnie do ewidencji wydatków kwotę poniesioną na zakup środka trwałego w postaci hali magazynowej, która następnie uległa katastrofie, na skutek czego została rozebrana, jako wydatku kwalifikowanego umożliwiającego skorzystanie z pomocy publicznej.

Ponadto, różnica pomiędzy kosztem poniesionym na odbudowanie hali oraz kosztem nabycia hali może stanowić wydatek kwalifikowany do skorzystania z pomocy publicznej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64 – 100 Leszno.