Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.120.2025.3.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Możliwości opodatkowania przychodów z dzierżawy znaku
towarowego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Słowa kluczowe: ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
stawka-stawki ryczałtu
znak-znak towarowy
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 1 Przepisy ogólne-Przychody opodatkowane w
formach zryczałtowanych a przychody z innych źródeł
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne, w zakresie możliwości opodatkowania przychodów z dzierżawy

    znaku towarowego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwanie – 12 marca i 7 kwietnia 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan czynnym podatnikiem VAT i od 2012 roku prowadzi działalność gospodarczą. Jako
    osoba fizyczna zarejestrował Pan znak towarowy w Urzędzie Patentowym w roku 2025.
    Wcześniej ponad 12 lat temu przedmiotowy znak towarowy też był zarejestrowany, ale z
    uwagi na upływ czasu prawo do niego wygasło i nie miał on ochrony prawnej wynikającej z
    zarejestrowania znaku towarowego. Niezależnie od powyższego ponownie dokonano
    zgłoszenia rejestracji znaku towarowego do „urzędu skarbowego”. W konsekwencji
    uzyskał Pan takie prawo w roku 2025.
    Ma Pan zamiar zawrzeć umowy dzierżawy znaku towarowego z podmiotami
    gospodarczymi, w tym również z podmiotem powiązanym. Umowy będą kształtowały
    prawa i obowiązki stron w sposób charakterystyczny dla umów najmu i dzierżawy. W myśl
    tych umów strona wydzierżawiająca zobowiąże się oddać dzierżawcy (dzierżawcom) rzecz
    do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
    (dzierżawcy) zobowiązuje się płacić stronie wydzierżawiającej umówiony czynsz.
    W związku z powyższym, w ramach umowy dzierżawca (dzierżawcy) znaku towarowego
    będzie się mógł nim posługiwać na warunkach określonych w umowie i użytkować w
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej i płacić wydzierżawiającej czynsz
    oznaczony w pieniądzach w okresach rozliczeniowych (miesięcznych, kwartalnych lub
    rocznych). Umowy, w ramach których nastąpi odpłatne udostępnienie znaku towarowego
    będą umowami dzierżawy, zawartymi na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego i będą
    spełniały wszystkie narzucone przez ww. przepisy wymogi. Odpłatny charakter czynności
    oraz okresowość opłat będą wskazywały na zakwalifikowanie opisanych wyżej umów jako
    umów dzierżawy, a nie umów licencyjnych. Zakłada Pan, że w tych samych okresach znak
    dzierżawiony będzie równolegle na rzecz różnych podmiotów gospodarczych.
    Uzupełnienie wniosku
    Będzie Pan opodatkowywał najem jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności
    gospodarczej, podobnie jak najem nieruchomości.
    Przedmiotowy znak towarowy był wykorzystywany w działalności gospodarczej na
    zasadzie rozpoznawalności charakteru usług, które mogą być wykonywane. Znak
    towarowy jest używany poprzez zamieszczanie go w portfolio firmy. W sytuacji najmu
    /dzierżawy znaku zaprzestanie on być wizualizowany w portfolio znaków towarowych
    Pana firmy. Nie był wcześniej przedmiotem najmu/dzierżawy.
    Przedmiotem działalności podmiotu powiązanego, z którymi zawrze Pan umowę
    dzierżawy znaku towarowego są w szczególności usługi (...). Przedmiotowym znakiem
    towarowym będą oznaczane usługi.
    Nie będzie Pan wykonywać innych usług na rzecz podmiotów, którym będzie Pan
    dzierżawić przedmiotowy znak towarowy.
    W ramach przedmiotowej umowy dzierżawca znaku towarowego będzie mógł posługiwać
    się nim na warunkach określonych w umowie i użytkować w prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej oraz będzie płacił wydzierżawiającemu czynsz oznaczony w
    pieniądzach (miesięcznie, kwartalnie lub rocznie). Brak jest określenia dodatkowych
    ustaleń/opłat/wynagrodzeń, które to wynikają z umów licencyjnych. W tym stanie rzeczy
    nie będziemy mieć do czynienia z umowami licencyjnymi.
    Umowa zawarta ze Spółką nie jest umową licencji. Umowa dzierżawy jest umową
    wzajemną, w której wydzierżawiający oddaje dzierżawcy rzecz lub prawo do używania i
    pobierania pożytków, a dzierżawca płaci wydzierżawiającemu umówiony czynsz, podczas
    gdy Umowa licencyjna jest to umowa upoważniająca do korzystania z utworu, a ściślej

    mówiąc umowa o korzystanie z praw autorskich. Tym samym, oba typy umów skrajnie się
    od siebie różnią w zakresie ich essentialia negotii.
    Umowa dzierżawy nie przewiduje wyłącznego prawa do korzystania ze znaku
    towarowego, gdyż takie prawo jest charakterystyczne dla umowy licencji wyłącznej.
    Kontrahent w ramach umowy otrzyma prawo do używania znaku towarowego i
    pobierania pożytków.
    Podmiot powiązany oznacza, że jest Pan wspólnikiem Spółki X oraz członkiem Zarządu tej
    Spółki. Spółka posiada również innych udziałowców oraz nie jest Pan jedynym członkiem
    zarządu Spółki. Najem/dzierżawa ma również odbywać się do podmiotów
    niepowiązanych.
    Inne podmioty gospodarcze, z którymi zamierza Pan zawrzeć umowę dzierżawy na znak
    towarowy nie są powiązane z podmiotem, z którym jest Pan powiązany. Aktualnie nie
    występują inne powiązania, o których mowa w art. art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy, niemniej
    nie może Pan wykluczyć ewentualnych powiązań w przyszłości.

## Pytanie

Czy przychód z czynszu z umów dzierżawy znaku towarowego, zgodnie z opisanym
    zdarzeniem przyszłym, może zostać opodatkowany ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych, na podstawie art. 2 ust. 1a i art. 6 ust. 1a ustawy z 20 listopada 1998
    r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne, w wysokości wskazanej w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a tejże ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że przychody z oddania Znaku Towarowego do odpłatnego korzystania Spółce
    są przychodami, które po złożeniu oświadczenia o wyborze opodatkowania tych
    przychodów w formie ryczałtu, będą mogły być opodatkowane ryczałtem przy
    zastosowaniu stawki, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. f ustawy o Ryczałcie, tj. 8,5%
    przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów w przypadku nadwyżki ponad
    100.000 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
        – pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
        – najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z
        wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6),
        – kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7).

    Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ww. ustawy
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:
      za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy warunki:
    · zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    · nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy oraz
    · wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
      przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
      towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
      sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Przepis art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi,
    że:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Z przedstawionych regulacji wynika, że najem i dzierżawa stanowią odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć mogą także wystąpić najem lub dzierżawa, które
    prowadzone są w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu bądź dzierżawy
    ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem.
    Zgodnie z treścią art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3,
      są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba
      że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na
      piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
      określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych
      przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
        1) prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;
        2) osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 i
        232), zwanej dalej "ustawą o podatku dochodowym";
        3) będące osobami duchownymi;
        4) osiągające przychody ze sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy o
        podatku dochodowym.
    W myśl art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Przepis art. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne stanowi, że:
      Przychodów (dochodów) opodatkowanych w formach zryczałtowanych nie łączy się z
      przychodami (dochodami) z innych źródeł podlegającymi opodatkowaniu na
      podstawie ustawy o podatku dochodowym.
    Opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych mogą podlegać, po
    spełnieniu innych wymogów ustawowych, jedynie te przychody uzyskiwane przez
    podatnika, które w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    mogą być zakwalifikowane do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność
    gospodarcza wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych lub najem, podnajem, poddzierżawa (...), o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    tej ustawy.
    Z kolei przychody z praw majątkowych, zaliczane do źródła przychodu wymienionego w
    art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, definiuje przepis
    art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw
      autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów
      wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów
      zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    Powyższy zapis ma charakter otwarty. Jednak wynika z niego wprost, że wszelkie
    przychody uzyskane w związku z posiadaniem, udostępnianiem i korzystaniem ze znaku

    towarowego zaliczane są do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w
    zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów z praw
    majątkowych.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności
    przemysłowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170):
      Ustawa normuje stosunki w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów
      przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów
      scalonych.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Na warunkach określonych w ustawie udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa
      ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także
      prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz
      oznaczenia geograficzne.
    Stosownie do art. 120 ust. 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Znakiem towarowym może być każde oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów
      jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do
      przedstawienia w rejestrze znaków towarowych w sposób pozwalający na ustalenie
      jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej ochrony.
      Znakiem towarowym, w rozumieniu ust. 1, może być w szczególności wyraz, włącznie z
      nazwiskiem, rysunek, litera, cyfra, kolor, forma przestrzenna, w tym kształt towaru lub
      opakowania, a także dźwięk.
    W myśl art. 121 ustawy Prawo własności przemysłowej:
      Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne.
    Artykuł 153 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej stanowi, że:
      Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku
      towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Natomiast zgodnie z art. 162 ust. 1 tej ustawy:
      Prawo ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu. Przepisy art.
      67 ust. 2-5 stosuje się odpowiednio.
    Zatem przychód z tytułu korzystania przez podatnika z posiadanego znaku towarowego (w
    tym także ze znaku, na który udzielono prawo ochronne), a zatem także z odpłatnego
    udostępniania praw do korzystania z tego znaku innym podmiotom, stanowi przychód z
    praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od rodzaju umowy, na podstawie której
    udostępnienie to nastąpi (np. umowa dzierżawy na podstawie K.c.).
    W dalszej kolejności należy dokonać analizy przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, która normuje
    opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Zgodnie ze wspomnianym wyżej art. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ww. przychodów
    opodatkowanych w formach zryczałtowanych nie łączy się z przychodami z innych źródeł
    podlegającymi opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jak wyżej wskazano, opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych mogą podlegać, po spełnieniu innych wymogów ustawowych, jedynie
    te przychody uzyskiwane przez podatnika, które w świetle przepisów ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych mogą być zakwalifikowane do źródła przychodów, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza lub najem, podnajem, dzierżawa (...), o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy.
    Brak jest zatem podstaw prawnych do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych przychodów ze źródła przychodów, jakim są prawa majątkowe, w
    tym także przychodów uzyskiwanych z odpłatnego udostępniania znaku towarowego.
    Na podstawie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne opodatkowaniu w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych mogą podlegać jedynie przychody uzyskiwane przez
    podatników (niebędących osobami duchownymi) z pozarolniczej działalności gospodarczej
    oraz z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym
    charakterze. Jednakże kwalifikacji uzyskiwanych przez podatników przychodów
    (niezależnie do wybranej formy opodatkowania) należy dokonywać na podstawie
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że ma Pan zamiar
    zawrzeć z wieloma podmiotami gospodarczymi, w tym również z podmiotem
    powiązanym, umowy dzierżawy znaku towarowego. Przedmiotowy znak towarowy
    znajduje się w portfolio Pana firmy, przy czym w sytuacji jego najmu/dzierżawy,
    zaprzestanie on być wizualizowany w wykazie znaków towarowych Pana firmy. Najem b
    ędzie Pan opodatkowywał jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.
    Umowy będą kształtowały prawa i obowiązki stron w sposób charakterystyczny dla umów
    najmu i dzierżawy. W myśl tych umów zobowiąże się Pan oddać dzierżawcy (dzierżawcom)
    rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
    dzierżawca (dzierżawcy) zobowiąże się płacić Panu umówiony czynsz.
    Skoro zatem umowy dzierżawy, będącego Pana własnością znaku towarowego, nie mają
    być zawarte w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, to wbrew Pana
    stanowisku, nie znajdzie zastosowania przepis art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. f ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne, przewidziany dla opodatkowania przychodów uzyskiwanych przez osoby
    prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. W takiej sytuacji czynsz z umowy
    dzierżawy znaku towarowego uzyskiwany przez Pana będzie stanowić przychód z praw
    majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Brak jest zatem możliwości zakwalifikowania ww.
    przychodu do przychodów z najmu i dzierżawy, (...) tj. do źródła przychodów, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, a tym samym do opodatkowania tego przychodu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W

    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.