Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.946.2025.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-23
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży wyodrębnionych lokali.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny
lokal-odrębna własność lokalu
sprzedaż
zabudowa-zabudowa szeregowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 21
    listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem dwóch połączonych ze sobą połówek domu typu
    „bliźniak”, położonego w .... Pierwszą połowę Wnioskodawca nabył w 1997 r. wraz z
    małżonką w drodze darowizny, drugą połowę otrzymał w 2019 r. w drodze darowizny od
    ojca. Obie połowy stanowią obecnie majątek osobisty Wnioskodawcy (wspólny z małżonką
    w przypadku części z 1997 r.).
    W 2025 r. Wnioskodawca uzyskał zaświadczenia o samodzielności 3 lokali w pierwszej
    połowie bliźniaka i 3 lokali w drugiej części bliźniaka, łącznie 6 samodzielnych lokali
    mieszkalnych. Na tym etapie nie doszło jeszcze do ustanowienia odrębnej własności lokali
    w drodze aktu notarialnego, ani do założenia ksiąg wieczystych. Ustanowienie odrębnej
    własności lokali oraz wpisy w księgach wieczystych będą możliwe dopiero po
    sporządzeniu kartotek lokali przez właściwy organ geodezji i kartografii i dokonaniu
    czynności notarialnych. Proces dotyczył wyłącznie formalnego wydzielenia w urzędzie i
    uzyskania samodzielności lokali, wydzielenie to nie było wynikiem przebudowy w
    rozumieniu Prawa budowlanego.
    Wnioskodawca planuje sprzedaż wszystkich tych lokali w 2025 r. lub w kolejnych latach.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Przed sprzedażą planuje przeprowadzenie remontu, który obejmie m.
    in. prace odświeżające i naprawcze.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą pod nazwą ... od 1991 r.
    do chwili obecnej. Przedmiot działalności: sprzedaż detaliczna artykułów przemysłowych
    na straganach i targowiskach oraz nauka jazdy na nartach. Wnioskodawca prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą. Działalność jest opodatkowana zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym. Wnioskodawca prowadzi ewidencję sprzedaży zgodnie z
    zasadami ryczałtu. Stawki podatku: sprzedaż detaliczna - 3%, nauka jazdy na nartach -
    8,5%.
    Budynek Wnioskodawcy nigdy nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej.
    Budynek nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych ani wartości
    niematerialnych i prawnych. Nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie jako budynek
    mieszkalny. Jest to dom rodzinny, w którym wcześniej mieszkali rodzice Wnioskodawcy, a
    obecnie Wnioskodawca zamieszkuje w nim wraz z żoną i dziećmi. Nieruchomość nigdy nie
    była wykorzystywana w celach działalności gospodarczej.
    Ustanowienie odrębnej własności lokali nastąpi u notariusza w momencie ich sprzedaży,
    poprzez zawarcie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży oraz
    założenie księgi wieczystej. Wnioskodawca nie planuje ustanawiać odrębnej własności
    wcześniej. Wnioskodawca zdecydował się na wydzielenie 6 lokali - po 3 w każdej połowie
    bliźniaka, ponieważ nie mógł sprzedać domu w całości, a jego istniejący wieloletni układ
    funkcjonalny pozwalał na naturalne wyodrębnienie poszczególnych części. Liczba sześciu
    lokali, po 3 w każdej połowie, wynika wyłącznie z zastanego, historycznego układu
    budynku, który tak istniał od wielu lat i nie był przez Wnioskodawcę tworzony ani
    dostosowywany pod sprzedaż. Wydzielenie nastąpiło bez ponoszenia kosztów
    przebudowy, wyłącznie na bazie istniejącej struktury budynku. Działanie to miało
    charakter jednorazowy, związany z prywatnym majątkiem.
    W odniesieniu do wydatków na remont, będą one dotyczyły prac remontowych i
    odświeżających (malowanie, drobne naprawy, uporządkowanie przestrzeni), niezbędnych
    napraw. Prace te mają charakter konserwacyjny i nie zmieniają funkcji użytkowej
    budynku. Ich celem jest jedynie utrzymanie dotychczasowego stanu technicznego.
    Wydatki na remont będą ponoszone w 2025 r. i 2026 r. Wydatki nie będą stanowiły
    wydatków przekraczających 30% wartości początkowej. Wnioskodawcy nie przysługuje
    prawo do odliczenia podatku VAT od tych wydatków. Wydatki nie są i nie będą związane z
    działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie zaliczał do kosztów uzyskania przychodów
    żadnych opłat związanych z użytkowaniem budynku/lokali.

    W związku z brakiem doświadczenia w sprzedaży nieruchomości, Wnioskodawca może
    skorzystać z usług biura nieruchomości lub przez zwykłe ogłoszenia w portalach z
    ogłoszeniami. Wnioskodawca nie prowadzi żadnych działań marketingowych o
    charakterze profesjonalnym - jedynie zwykłe działania typowe dla osoby prywatnej.
    Wnioskodawca nie planuje prowadzenia żadnych działań sprzedażowych o charakterze
    zorganizowanym, profesjonalnym lub ciągłym. Odpłatne zbycie wyodrębnionych lokali nie
    nastąpi w ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż nastąpi w ramach zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Wcześniej Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży innych nieruchomości. Wnioskodawca
    posiada jedynie działkę rolną, nabytą w 2003 r. w drodze darowizny (rep. A nr ...). Część
    działki Wnioskodawca wykorzystuje jako sad owocowy na własne potrzeby. Nieruchomość
    ta nie jest i nie była udostępniana osobom trzecim.
    Pytania
    1. Jakie będą skutki podatkowe sprzedaży tych lokali mieszkalnych w świetle ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności czy powstanie obowiązek
      zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, biorąc pod uwagę, że od końca
      roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie obu części nieruchomości, minęło
      więcej niż 5 lat?
    2. Czy sprzedaż w 2025 r. (lub w kolejnych latach) 6 lokali mieszkalnych wydzielonych w
      2025 r. z budynku nabytego odpowiednio w 1997 r. i 2019 r. spowoduje powstanie
      obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, czy też będzie
      korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych jako zbycie po upływie 5 lat od końca roku, w którym
      nastąpiło nabycie nieruchomości?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż wydzielonych w 2025 r. lokali nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ:
      datą nabycia nieruchomości (obu części bliźniaka) jest odpowiednio 1997 r. i 2019 r. -
      ponad 5 lat wstecz, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
      nabycie,
      wydzielenie samodzielnych lokali mieszkalnych w 2025 r. nie jest nowym nabyciem i
      nie przerywa biegu terminu 5-letniego,
      zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA oraz interpretacjami Dyrektora KIS,
      ustanowienie odrębnej własności lokali w budynku nie stanowi „nabycia” w
      rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    skoro od końca roku nabycia obu części nieruchomości minęło już ponad 5 lat,
    sprzedaż lokali wydzielonych w 2025 r. jest wolna od podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
        d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie;
      w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    I tak, zgodnie z art. 155 § 1 ww. Kodeksu:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Umowa darowizny uregulowana w art. 888-902 Kodeksu cywilnego jest umową
    jednostronnie zobowiązującą, konsensualną, nieodpłatną i kazualną (tzn. jest podstawą
    przysporzenia, która jest konieczna do przejścia własności rzeczy).
    Jak wynika z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca
    zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego
    majątku, zatem jeśli świadczenie będzie polegać na przekazaniu rzeczy (np.
    nieruchomości) dochodzi do przeniesienia prawa własności rzeczy z darczyńcy na
    obdarowanego. Z zacytowanego ww. przepisu wynika, że podstawową cechą umowy
    darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego
    majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu
    przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie
    darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Umowa darowizny dochodzi do skutku
    z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

    Z opisu zdarzenia wynika, że jest Pan właścicielem dwóch połączonych ze sobą połówek
    domu typu „bliźniak”. Pierwszą połowę nabył Pan w 1997 r. wraz z małżonką w drodze
    darowizny do majątku wspólnego. Druga połowa została przez Pana nabyta w 2019 r. do
    Pana majątku odrębnego w drodze darowizny od Pana ojca. W 2025 r. uzyskał Pan
    zaświadczenia o samodzielności 3 lokali w pierwszej połowie bliźniaka i 3 lokali w drugiej
    części bliźniaka, łącznie 6 samodzielnych lokali mieszkalnych. Planuje Pan w 2025 r. lub w
    kolejnych latach, sprzedać wszystkie lokale mieszkalne. Ustanowienie odrębnej własności
    lokali nastąpi u notariusza w momencie ich sprzedaży, poprzez zawarcie umowy
    ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży oraz założenie księgi wieczystej. Przed
    sprzedażą chce Pan przeprowadzić remont, który obejmie m.in. prace odświeżające i
    naprawcze. Prace te mają charakter konserwacyjny i nie zmieniają funkcji użytkowej
    budynku. Ich celem jest jedynie utrzymanie dotychczasowego stanu technicznego.
    Wydatki na remont będą ponoszone w 2025 r. i 2026 r. Wydatki nie są i nie będą związane
    z działalnością gospodarczą. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od
    1991 r., przedmiot działalności: sprzedaż detaliczna artykułów przemysłowych na
    straganach i targowiskach oraz nauka jazdy na nartach. Działalność jest opodatkowana
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Nie zaliczał Pan do kosztów uzyskania
    przychodów żadnych opłat związanych z użytkowaniem budynku/lokali. Pana budynek
    nigdy nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej. Nieruchomość była
    wykorzystywana wyłącznie jako budynek mieszkalny. Jest to dom rodzinny, w którym
    wcześniej mieszkali Pana rodzice, a obecnie zamieszkuje w nim Pan wraz z żoną i dziećmi.
    Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w celach działalności gospodarczej.
    Sprzedaż wyodrębnionych lokali mieszkalnych nie nastąpi w ramach działalności
    gospodarczej, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Sprzedaż nastąpi w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W przedmiotowej sprawie konieczne jest ustalenie czy czynność wyodrębnienia lokali
    należy uznać za ich nabycie.
    W tym miejscu należy wskazać, że kwestie ustanowienia odrębnej własności lokalu
    reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1048).
    Zgodnie z normą prawną wynikającą z tych przepisów, z wyodrębnionym samodzielnym
    lokalem związany jest udział w nieruchomości gruntowej odpowiadający proporcji
    powierzchni użytkowej lokalu do ogólnej powierzchni użytkowej budynku. Użycie w tym
    przepisie słowa „nieruchomość”, a nie „grunt” rodzi określone konsekwencje. Powoduje
    bowiem, że w sensie ściśle prawnym nieruchomością jest tylko taka nieruchomość
    gruntowa, która posiada jedną samodzielną księgę wieczystą.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy:
      Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej
      „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Z kolei art. 3 ust. 1 ww. ustawy, stanowi, że:
      W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w
      nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać
      zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność
      lokali.
    W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali:

      Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie
      służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 ww. ustawy:
      Udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada
      stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń
      przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z
      pomieszczeniami do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali
      niewyodrębnionych w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni
      użytkowej tych lokali wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej
      powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich
      przynależnymi.
    Natomiast w myśl art. 3 ust. 6 ww. ustawy:
      W wypadku gdy na podstawie jednej czynności prawnej dokonanej przez właściciela
      lub przez wszystkich współwłaścicieli nieruchomości następuje wyodrębnienie
      wszystkich lokali, wysokość udziałów, o których mowa w ust. 1, określają
      odpowiednio w umowie właściciel lub współwłaściciele.
    Na gruncie art. 7 ust. 1 powołanej ustawy:
      Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej
      czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego
      współwłasność.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 wskazanej ustawy:
      Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie
      aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi
      wieczystej.
    Z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że:
      Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna określać w szczególności:
        1) rodzaj, położenie i powierzchnię lokalu oraz pomieszczeń do niego
          przynależnych;
        2) wielkość udziałów przypadających właścicielom poszczególnych lokali w
          nieruchomości wspólnej.
    Dodatkowo na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach
    wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341 ze zm.):
      Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy
      szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz
      nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.
    Natomiast budynek, który jest posadowiony na gruncie stanowiącym własność nie
    stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności, lecz zgodnie z powyższą zasadą
    dzieli los prawny tego gruntu.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Z treści art. 48 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

    Takim właśnie wyjątkiem jest lokal mieszkalny posiadający ustanowioną odrębną
    własność. Dlatego też należy rozważyć, czy podział lokali stanowi „nowe” nabycie, które
    powoduje konieczność ponownego liczenia terminu pięcioletniego od tej daty.
    Jak już wskazano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się przy tym pogląd,
    że przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
    Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że prawne wyodrębnienie lokali nie powoduje,
    że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy
    założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło
    zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.
    Z powyższego wynika, że wyodrębnienie faktyczne lokali bez ustanowienia ich odrębnej
    własności nie zmienia stanu własności nieruchomości ani momentu jej nabycia. Również
    prawne wyodrębnienie lokali z nieruchomości nie powoduje, że momentem nabycia
    lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej,
    o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie
    dotychczasowego stanu posiadania.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że proces ustanowienia odrębnej własności lokali dotyczył
    wyłącznie formalnego wydzielenia w urzędzie i uzyskania samodzielności lokali,
    wydzielenie to nie było wynikiem przebudowy w rozumieniu Prawa budowlanego.
    Zdecydował się Pan na wydzielenie 6 lokali - po 3 w każdej połowie bliźniaka, ponieważ nie
    mógł sprzedać domu w całości, a jego istniejący wieloletni układ funkcjonalny pozwalał na
    naturalne wyodrębnienie poszczególnych części. Liczba sześciu lokali, po 3 w każdej
    połowie, wynika wyłącznie z zastanego, historycznego układu budynku, który tak istniał od
    wielu lat i nie był przez Pana tworzony ani dostosowywany pod sprzedaż. Wydzielenie
    nastąpiło bez ponoszenia kosztów przebudowy, wyłącznie na bazie istniejącej struktury
    budynku. Działanie to miało charakter jednorazowy, związany z prywatnym majątkiem.
    W przedmiotowej sprawie wyodrębnienie z ww. nieruchomości sześciu odrębnych lokali
    (po 3 lokale w każdej części budynku) nie ma wpływu na moment nabycia nieruchomości.
    W rezultacie, w wyniku opisanego wyodrębnienia samodzielnych lokali nie dochodzi do
    nowego ukształtowania prawa własności.
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia oraz powołane przepisy prawa stwierdzić
    należy, że wyodrębnienie sześciu lokali mieszkalnych nie jest zdarzeniem
    prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie dotyczy ich
    powiększenie powierzchni. Planowana sprzedaż lokali mieszkalnych, które będą
    wyodrębnione z budynku typu „bliźniak”, obejmuje pomieszczenia, których właścicielem
    był Pan już od 1997 r. i 2019 r., bowiem połowę ww. budynku nabył Pan z małżonką w
    1997 r. w drodze darowizny oraz połowę ww. budynku nabył Pan w drodze darowizny w
    2019 r.
    W konsekwencji, za datę nabycia wyodrębnionych lokali mieszkalnych, które planuje Pan
    sprzedać, należy uznać datę nabycia budynku, w którym lokale te zostały wyodrębnione,
    tj. 1997 r. i 2019 r.
    Zatem, planowana, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż
    sześciu lokali mieszkalnych wyodrębnionych w budynku, który nabył Pan w drodze
    darowizn (pierwszą część w 1997 r. i drugą część w 2019 r.), nie będzie stanowiła dla Pana
    źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 z uwagi na upływ 5-letniego okresu
    wskazanego w ww. przepisie. Tym samym nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży ww. wyodrębnionych lokali
    mieszkalnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wyjaśniam, że brak obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia wyodrębnionych lokali mieszkalnych jest skutkiem
    niewystąpienia przychodu podlegającego opodatkowaniu (z uwagi na upływ 5-letniego
    terminu) stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, nie zaś zastosowania zwolnienia od zapłaty podatku dochodowego
    przewidzianego w innych przepisach tej ustawy, nieznajdujących zastosowania w
    przedstawionej sprawie.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób
    (Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.