Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-1.440.690.2024.3.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: WIS USŁUGA - czyszczenie separatora tłuszczowego oraz odbiór odpadu tłuszczowego o kodzie 19 08 09 (odpad inny niż niebezpieczny, nadający się do recyklingu) i wywóz do utylizacji
Słowa kluczowe: kanalizacja; sieć-sieć wodno-kanalizacyjna; tłuszcz-tłuszcz odpadowy; usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 8%; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa - usługa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146ef-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Załącznik Nr 3

## Dodatkowe informacje

wskazując, że przedmiotem wniosku jest obniżenie stawki VAT do
    8% na świadczenie obejmujące czyszczenie separatora tłuszczowego oraz wywóz odpadu
    z separatora o kodzie 19 08 09 do utylizacji. Potwierdził również, że opisane świadczenie
    jest zgodne z umową (...) zawartą pomiędzy (...). Świadczenie to Wnioskodawca traktuje
    jako jedną kompleksową usługę.
    Zgodnie z prawem (Ustawa o Ochronie Środowiska), separator tłuszczowy wymagany jest
    we wszystkich miejscach, w których powstają ścieki zawierające tłuszcze i oleje.
    Wymagane jest również systematyczne czyszczenie takiego separatora, ponieważ
    zanieczyszczone tłuszczem ścieki nie mogą być odprowadzane do kanalizacji publicznej, a
    separator tłuszczu służy do usuwania tych substancji ze ścieków, dzięki czemu nie dostają
    się one do wód powierzchniowych i gruntowych.
    Separatory są często zainstalowane na wylocie wewnętrznej sieci kanalizacyjnej
    (doprowadzenie ścieków) i na wlocie do zewnętrznej sieci kanalizacyjnej. Następuje w nich
    wstępne podczyszczenie ścieków poprzez oddzielenie frakcji nierozpuszczalnej (tłuszcze).
    Czyszczenie separatora to nic innego jak odbiór i wywóz do utylizacji zanieczyszczeń
    powstałych ze wstępnego podczyszczenia ścieków odpływających kanalizacją lub
    zgromadzonych w zbiorniku bezodpływowym. Bez względu na to, gdzie i w jaki sposób
    separator jest zainstalowany, jest elementem składowym w procesie (PKWiU 37.00)
    „Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków: Osady ze ścieków
    kanalizacyjnych”. Tym czym dla sieci kanalizacyjnej jest czyszczenie i udrażnianie rur, tym
    samym dla separatora jest jego czyszczenie – w obu przypadkach jest to wydobycie
    zgromadzonych podczas normalnej eksploatacji sieci zanieczyszczeń, ich odbiór, transport
    i utylizacja.
    Dlatego poszczególne elementy, wchodzące w skład świadczenia są ściśle ze sobą
    powiązane i traktowane przez Wnioskodawcę, jak i przez zleceniodawców, jako jedna
    kompleksowa usługa.
    Zleceniodawcy również zależy na tym, aby świadczenie to było wykonywane
    kompleksowo. Usługa polega na dojeździe do klienta, uzyskaniu dostępu do separatora
    tłuszczów, rozcieńczeniu zawartości separatora, a następnie wypompowaniu zawartości
    separatora do zbiornika znajdującego się bezpośrednio na specjalistycznym pojeździe,
    którym bezzwłocznie odpad wywożony jest do utylizacji.
    Zdecydowanie nieekonomicznie byłoby dzielenie usługi na osobne elementy i
    wynajmowanie różnych firm do wykonywania poszczególnych jej etapów. Dlatego również
    zleceniodawcy traktują tą usługę jako jednolitą całość.

    Wysokość wynagrodzenia za ww. świadczenie uzależniona jest od wielkości czyszczonego
    separatora (co przekłada się na czas pracy) oraz od ilości odpadu wywiezionego do
    utylizacji.
    Uzasadnienie: czyszczenie separatorów z nagromadzonego odpadu (stałego lub
    płynnego), to praca związana z zapewnieniem właściwego podczyszczenia ścieków i
    dlatego zdaniem Wnioskodawcy klasyfikuje się do grupowania PKWiU 37 „Usługi związane
    z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków”, co daje możliwość stosowania obniżonej
    stawki VAT 8%.
    W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową,
    postanowieniem z dnia 28 stycznia 2025 r., znak 0112-KDSL2-1.440.690.2024.2.MC,
    tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w
    zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone
    Wnioskodawcy w dniu 28 stycznia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego
    Wnioskodawca nie skorzystał.
    Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i
    usług
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Z analizy przesłanej do wniosku Umowy wynika, że jej przedmiotem jest: czyszczenie
    separatora tłuszczowego i wywóz odpadu z separatora o kodzie 19 08 09 – tłuszcze i
    mieszaniny olejów z separacji olej/woda zawierające wyłącznie oleje jadalne i tłuszcze. W
    ramach złożonego uzupełnienia wniosku z dnia 8 stycznia 2024 r., Wnioskodawca wskazał,
    że świadczenie to traktuje jako jedną kompleksową usługę.
    Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:
    1) towar albo usługa, albo
    2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność
      podlegającą opodatkowaniu.

    Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, należy w pierwszej kolejności ustalić
    charakter świadczenia realizowanego przez niego.
    W kwestii związanej z oceną charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę,
    należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak
    w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń,
    usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
    Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części
    składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje
    się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do
    usługi zasadniczej.
    Natomiast aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna
    składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu.
    Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do
    realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się
    różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element
    usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest
    zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi
    głównej bez usługi pomocniczej.
    Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, usługi nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka
    świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą
    czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą
    mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako
    elementu usługi kompleksowej.
    Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany
    dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan
    Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93,
    stwierdzając: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej
    części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy
    traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w
    stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz
    jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

    W wyroku tym TSUE zauważył również, że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z jednolitą
    usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie (świadczenia)
    nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, że w rzeczywistości mamy do
    czynienia z jednolitą usługą. Jednakże, jeżeli okoliczności wskazują na to, że nabywca miał
    zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile dwie różne usługi, wówczas cenę
    należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej usłudze przypisać stosowną dla niej
    część.
    Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy,
    że:
    - w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV
      v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE
      wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja
      powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z
      jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana,
      by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy
      do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów
      charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik
      dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno
      świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej)
      świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta,
      rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one
      obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
      miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
    - w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP
      przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:
      597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez
      wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane
      świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego
      rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne,
      względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
    Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego, czy w konkretnej sytuacji występuje
    świadczenie złożone, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy
    poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy
    mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej,
    nie występuje świadczenie złożone, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla
    celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie. Takie stanowisko wywieść
    można z wyroku z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-527/07 RLRE Tellmer Property sro,
    ECLI:EU:C:2009:365, w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług
    najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne

    świadczenia dla celów VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania
    części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na
    przykład przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług
    bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych
    pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem.
    Podsumowując zatem powyższe, świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy relacja
    poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je
    na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają
    skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania
    ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie
    zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia
    takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane
    świadczenia.
    Analiza przedstawionego opisu świadczenia, dotyczącego czyszczenia separatora
    tłuszczowego oraz odbioru odpadu tłuszczowego o kodzie 19 08 09 (odpad inny niż
    niebezpieczny, nadający się do recyklingu) i jego wywóz do utylizacji wskazuje, że należy
    uznać je za jedno świadczenie (usługę), składające się z kilku elementów. Wnioskodawca
    realizując przedmiotową usługę wykonuje następujące czynności:
    1.  Przygotowanie: sprawdzenie separatora w celu oceny stopnia zanieczyszczenia oraz
      ilości zalegających odpadów tłuszczowych.
    2.  Odbiór odpadów: zastosowanie specjalistycznego sprzętu do odsysania i usunięcia
      zalegających tłuszczów z separatorów.
    3.  Czyszczenie: po wypompowaniu odpadu tłuszczowego, dokładne czyszczenie
      separatora przy użyciu odpowiednich środków chemicznych i urządzeń. Proces ten
      obejmuje:
          usunięcie resztek tłuszczów i osadów,
          płukanie i dezynfekcję powierzchni w celu zapewnienia higieny i optymalnej
          pracy urządzeń.
    4.  Transport odpadu: przewiezienie zebranego odpadu tłuszczowego do
      certyfikowanych instalacji przetwarzania lub utylizacji. Transport odbywa się zgodnie
      z przepisami dotyczącymi przewozu odpadów.
    5.  Utylizacja: przekazanie odpadów tłuszczowych do odpowiednich instalacji, gdzie są
      one przetwarzane lub utylizowane zgodnie z obowiązującymi normami ochrony
      środowiska.
    6.  Raportowanie: po zakończeniu usługi, dostarczanie raportu dla klienta zawierającego
      szczegółowe informacje na temat ilości odebranych odpadów, przeprowadzonego
      czyszczenia oraz miejsca utylizacji odpadów.

    Zatem, jak sam Wnioskodawca wskazał, usługa polega na dojeździe do klienta, uzyskaniu
    dostępu do separatora tłuszczów, rozcieńczeniu zawartości separatora, a następnie
    wypompowaniu zawartości separatora do zbiornika znajdującego się bezpośrednio na
    specjalistycznym pojeździe, którym bezzwłocznie odpad wywożony jest do utylizacji.
    Ponadto, wynagrodzenie za usługę uzależnione jest od wielkości czyszczonego separatora
    oraz od ilości wywiezionego odpadu. Zgodnie z Umową natomiast, za wykonanie prac
    czyszczenia separatora i wywóz odpadu o kodzie 19 08 09 Zleceniobiorcy przysługuje
    wynagrodzenie w wysokości 1500 zł + VAT za jeden transport.
    Zatem klient nabywając przedmiotową usługę otrzymuje jedno świadczenie składające się
    z kilku nierozerwalnie związanych ze sobą elementów. Wszystkie wskazane w opisie
    elementy (etapy) w jednakowym stopniu tworzą jedną pojedynczą usługę i w równym
    stopniu się na nią składają. Zleceniodawca usługi traktuje ją jako jednolitą całość.
    Podsumowując, przedmiotową usługę – czyszczenie separatora tłuszczowego oraz odbiór
    odpadu tłuszczowego o kodzie 19 08 09 (odpad inny niż niebezpieczny, nadający się do
    recyklingu) i wywóz do utylizacji należy, w kontekście art. 42b ust. 5 ustawy, traktować jako
    jedną usługę (o której mowa w pkt 1 ww. przepisu).
    Uzasadnienie klasyfikacji usługi
    Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o
    których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym
    Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23
    lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej
    Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie
    wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na
    podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury
    scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej,
    jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej
    podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub
    symbole klasyfikacji statystycznych.
    Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług
    należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem
    Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).
    Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i
    Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

    Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia
    obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
    Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015)
    składa się z:
    - niniejszych zasad metodycznych,
    - uwag do poszczególnych sekcji,
    - schematu klasyfikacji.
    Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi
    wykaz grupowań i obejmuje:
    - symbole grupowań,
    - nazwy grupowań.
    Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do
    odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod
    którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
    narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
    W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na
    podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności
    wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć
    następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie
    grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
    - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być
      uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
    - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można
      zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak
      usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
    - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w
      grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
    Zgodnie z tytułem, Sekcja E Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI
    DOSTARCZANIA WODY, ŚCIEKI I ODPADY ORAZ USŁUGI ZWIĄZANE Z ICH REKULTYWACJĄ”.
    Na podstawie wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja E o
    bejmuje:
    - wodę w postaci naturalnej,
    - wodę leczniczą i wody termalne,
    - usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody,
    - handel wodą za pośrednictwem sieci wodociągowej,
    - usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków,

    - osady ze ścieków kanalizacyjnych,
    - odpady,
    - pellety i brykiety, z odpadów komunalnych,
    - pellety i brykiety wytwarzane z różnych rodzajów odpadów przemysłowych,
    - usługi związane ze zbieraniem odpadów,
    - usługi związane z infrastrukturą przeznaczoną do przemieszczania odpadów,
    - usługi związane ze składowaniem odpadów,
    - usługi związane z przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów,
    - usługi w zakresie odzysku surowców z materiałów segregowanych,
    - surowce wtórne,
    - transport, jeżeli jest on integralną częścią zbierania odpadów,
    - usługi związane z odkażaniem i czyszczeniem gleby i wód gruntowych, wód
      powierzchniowych, powietrza, odkażaniem budynków, zakładów i terenów
      przemysłowych i inne usługi związane z rekultywacją.
    Sekcja ta nie obejmuje:
    - sprzedaży hurtowej odpadów i złomu, włącznie z segregowaniem, magazynowaniem,
      pakowaniem, itp., ale bez procesu dalszego przekształcania, sklasyfikowanej w
      46.77.10.0,
    - usług doradztwa w sprawach środowiska, sklasyfikowanych w 74.90.13.0.
    W sekcji E zawarty jest m.in. dział 37 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ODPROWADZANIEM I
    OCZYSZCZANIEM ŚCIEKÓW; OSADY ZE ŚCIEKÓW KANALIZACYJNYCH”, który obejmuje:
    - obsługę sieci kanalizacyjnych i systemów oczyszczania ścieków,
    - usługi związane z gromadzeniem i transportem ścieków przemysłowych lub
    pochodzących z gospodarstw domowych oraz wody deszczowej za pomocą sieci
    kanalizacyjnej, kolektorów, zbiorników oraz pozostałych środków transportu (wagonów-
    cystern itp.),
    - usługi związane z opróżnianiem i czyszczeniem zbiorników gnilnych, dołów ściekowych
    (kloacznych);
    - usługi związane z utrzymaniem toalet chemicznych,
    - usługi związane z oczyszczaniem ścieków (włączając ścieki przemysłowe, ścieki
    pochodzące z gospodarstw domowych itp.) w procesach fizycznych, chemicznych i
    biologicznych, takich jak: odsiewanie, filtrowanie, oczyszczanie mechaniczne na kratach
    i sitach, sedymentację itp.,
    - usługi w zakresie utrzymania, czyszczenia systemów kanalizacyjnych i drenażowych,
    włączając przetykanie rur.
    Dział ten nie obejmuje:
    - usług w zakresie odkażania wód powierzchniowych i wód gruntowych w miejscu ich
    skażenia, sklasyfikowanych w 39.00.11.0,

    - usług w zakresie czyszczenia i udrażniania instalacji wodno-kanalizacyjnych w budynkach,
    sklasyfikowanych w 43.22.11.0.
    Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada
    właściwości dla usług objętych działem PKWiU 37 „USŁUGI ZWIĄZANE Z
    ODPROWADZANIEM I OCZYSZCZANIEM ŚCIEKÓW; OSADY ZE ŚCIEKÓW
    KANALIZACYJNYCH”.
    Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
    Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
    W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art.
    83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do
    ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
    grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z
    zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
    Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r.
    do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z
    dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641,
    1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu
    obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia
    Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o
    obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi
    Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został
    przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów
    finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu
    krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
    1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust.
      3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
    2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika
      nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
    3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
    4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
    W poz. 26 załącznika nr 3 do ustawy stanowiącego wykaz towarów i usług
    opodatkowanych obecnie stawką podatku w wysokości 8% wskazano PKWiU ex 37 –
    „Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków”.

    Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy przez oznaczenie ex
    rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale,
    pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu
    klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.
    Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu
    zawężenie stosowania stawki preferencyjnej tylko dla towarów/usług należących do
    wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki
    sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (grupy towarów
    lub usług)”.
    Opisana we wniosku usługa mieści się w grupowaniu PKWiU 37 i jest usługą związaną z
    odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków. Zatem stawką właściwą dla tej usługi jest – na
    podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 26 załącznika nr
    3 do ustawy – stawka podatku w wysokości 8%.
    Informacje dodatkowe
    Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie
    podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W
    zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o
    interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5,
    43-300 Bielsko-Biała.
    Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych
    pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
    Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec
    podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej
    jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2
    ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
    - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie
      przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola
      podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została
      rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art.
      42b ust. 3 ustawy),
    - usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących
      przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym
      mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

    Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej
    doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
    WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
    1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
      albo
    2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
    - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
    WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany
    przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej
    przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że
    - klasyfikacja usługi, lub
    - stawka podatku właściwa dla usługi lub
    - podstawa prawna stawki podatku
    staje się niezgodna z tymi przepisami.
    Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się
    niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
    Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej
    Ordynacją podatkową.
    POUCZENIE
    Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji
    podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w
    terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
    Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem
    systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie: https://www.podatki.gov.pl/e-
    urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji
    w e-Urzędzie Skarbowym.
    Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji,
    określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać
    dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).