Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.143.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Skutki podatkowe otrzymywania renty wdowiej z USA.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
opodatkowanie
przelew
przelew-przelew bankowy
renta-renta zagraniczna
świadczenie-świadczenie pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 4 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Otrzymuje Pani od maja 2016 r. ze Stanów Zjednoczonych Ameryki świadczenie wdowie.
    Świadczenie to nie ma charakteru renty ani emerytury.
    Zwracała się Pani do banku, że niesłusznie ma Pani potrącaną składkę na Narodowy
    Fundusz Zdrowia (NFZ) oraz wnioskowała Pani o niewystawianie informacji PIT-11,
    ponieważ otrzymuje Pani świadczenie wdowie, a nie emeryturę czy rentę wdowią.
    W październiku 2016 r. bank przekwalifikował Pani świadczenie wdowie na rentę wdowią,
    tym samym podważając decyzję amerykańskiego Social-Security, z którego dokumentu z
    konsulatu USA jasno wynika, że otrzymała Pani świadczenie wdowie, od którego nie
    powinny być pobierane składki na NFZ.
    Podatek ze świadczenia wdowiego jest automatycznie pobierany co miesiąc w Stanach
    Zjednoczonych Ameryki w stawce 30%, a w praktyce oznacza to automatyczne potrącenie
    25,5% od całkowitej kwoty świadczenia, każdorazowej wypłaty za bieżące miesiące.
    W informacji PIT-11 przekazanej do urzędu skarbowego, wykazano przychód z renty i
    emerytury. Musiała Pani dostarczyć do urzędu skarbowego dokument z konsulatu,
    zaświadczający, że uzyskuje Pani świadczenie wdowie i pobierany jest podatek w USA.
    Dotychczas rozliczała się Pani na formularzu PIT-36, natomiast od 3 lat po przedstawieniu
    dokumentu z konsulatu rozlicza się Pani na formularzu PIT-37, bez wykazywania
    dochodów z USA.
    Bank w przesłanym do Pani piśmie wskazał, że: po przedłożenie interpretacji Krajowej
    Informacji Skarbowej wydanej dla Pani potwierdzającej, że otrzymane świadczenie nie jest
    rentą rodzinną oraz złożeniu podatnikowi/płatnikowi oświadczenia o nierentownym
    charakterze świadczenia zmienimy kwalifikację świadczenia.

## Pytanie

Czy otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie nie jest rentą wdowią, a świadczeniem
    wdowim?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, to świadczenie, które obecnie jest wypłacane przez USA nie podlega w
    Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż Pani podatek jest potrącany w USA,
    od każdorazowej wypłaty co miesiąc w stawce 30%, co w praktyce oznacza automatyczne
    potrącenie 25,5% od całkowitej kwoty świadczenia.
    Nie zgadza się Pani na przekwalifikowanie przez bank Pani świadczenia wdowiego na
    rentę wdowią i tym samym automatycznie nie zgadza się Pani na pobieranie składek na
    NFZ i wystawianie PIT-11, gdy od świadczeń wdowich nie powinno się pobierać ani
    potrącać żadnych składek.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).

    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu sprawy wynika, że otrzymuje Pani od maja 2016 r. ze Stanów Zjednoczonych
    Ameryki świadczenie wdowie. Świadczenie to uzyskuje Pani z amerykańskiego Social-
    Security. Podatek od ww. świadczenia wdowiego jest automatycznie pobierany co miesiąc
    w Stanach Zjednoczonych Ameryki w stawce 30%, a w praktyce oznacza to automatyczne
    potrącenie 25,5% od całkowitej kwoty świadczenia, każdorazowej wypłaty za bieżące
    miesiące. W informacji PIT-11 przesyłanej urzędowi skarbowemu świadczenie to jest
    wykazywane jako przychód z renty/emerytury.
    Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego, osoby fizyczne, jeżeli mają
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe
    korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia
    podwójnemu opodatkowaniu.
    Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w
    niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z
    1976 r. Nr 31 poz. 178).
    Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania
    świadczenia wdowiego wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne
    zasady opodatkowania”).
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu
      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:
      a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych
        przez to Umawiające się Państwo lub
      b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:

      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym
      się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła
      w życie.
    Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego
    opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
      Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim
      ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych
      zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na
      zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków,
      zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
    Stosownie do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i
    zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, Polska
    ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia wdowiego wypłacanego ze
    Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy zatem stwierdzić, że świadczenie wdowie
    otrzymywane przez Panią z USA podlega opodatkowaniu w Polsce, na zasadach
    określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej
    ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień
    przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze
    rozporządzenia.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent
      rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym
      mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
      członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć

      nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia
      lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
    Instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została uregulowana
    w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
    Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może otrzymać
    uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka, który w
    chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy
    lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też pobierał
    zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie świadczenie
    kompensacyjne.
    W myśl art. 67 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy do renty rodzinnej uprawniony jest małżonek
    (wdowa i wdowiec) spełniający warunki określone w art. 70.
    Prawo do renty rodzinnej uzyskuje m.in. – zgodnie z art. 70 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy –
    wdowa, jeżeli w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat.
    Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883
    /2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia
    społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty
    oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
    W związku z Pani wątpliwościami w zakresie skutków podatkowych otrzymywania
    świadczenia wdowiego, wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA) przez Social
    Security Administration, wyjaśniam co następuje.
    Świadczenie wdowie po zmarłym małżonku wypłacane przez Social Security
    Administration w USA (przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych) jest przyznawane na
    podstawie amerykańsko-federalnych przepisów emerytalno-rentowych. Przedmiotowe
    świadczenie wdowie jest świadczeniem cyklicznym, którego wysokość jest uzależniona od
    zarobków i lat pracy zmarłego małżonka. Należy zatem uznać, że stanowi ono świadczenie
    emerytalno-rentowe zbliżone na gruncie krajowego ustawodawstwa do renty rodzinnej.
    Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie uznać należy za rentę wypłacaną na
    podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w USA i jako takie
    mieści się ono w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w związku z czym w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Powyższe oznacza, że w Polsce opisane we wniosku świadczenie wdowie podlega
    wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym go Pani
    otrzymała.
    Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu –
    zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w –
    cytowanym już wyżej - art. 20 ust. 1 Umowy polsko-amerykańskiej. Z zapisów powyższej
    umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w Polsce dochodów uzyskanych ze
    Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą metody odliczenia
    proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27 ust. 9 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej

      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.
    Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda
    proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek
    wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku
    dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć
    podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku
    przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Podsumowując, otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych
    Ameryki stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.
    Jednakże przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku dochodowego od osób
    fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w
    myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.