Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.435.2017.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-09
Teza: W zakresie braku prawa do odliczenia kwot podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację szkolenia.
Słowa kluczowe: odliczenia; podatnik; projekt; szkolenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2017 r. (data wpływu 31 października 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia kwot podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację szkolenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia kwot podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację szkolenia.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest organizacją pozarządową (stowarzyszenie) działającą na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach oraz ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, zarejestrowaną w KRS. W ramach działalności statutowej, wnioskodawca organizuje m.in. wyjazdy studyjne, szkolenia dla rolników, mieszkańców wsi oraz przedstawicieli organizacji pozarządowych, które to szkolenia są finansowane ze środków publicznych (ze środków UE, które stanowią środki publiczne w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca będąc partnerem Krajowej Sieci Obszarów Wiejskich będzie realizował operację pt. „Oze, moda czy biznes?”- wyjazd studyjny, finansowany ze środków Krajowej Sieci Obszarów Wiejskich (KSOW) w ramach Pomocy Technicznej PROW 2014- 2020, w konkursie dla partnerów KSOW na wybór operacji, które będą realizowane w 2017 r. w ramach dwuletniego planu operacyjnego na lata 2016-2017.

Wyjazd studyjny zrealizowany zostanie w ramach Działania 9 KSOW na lata 2014-2020 „Wspieranie współpracy w sektorze rolnym i realizacji przez rolników wspólnych inwestycji” oraz Priorytetu PROW na lata 2014-2020 „Wspieranie włączenia społecznego, ograniczania ubóstwa i rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich”.

W wyjeździe szkoleniowym weźmie udział 16 osób (przedstawicieli organizacji działających na rzecz terenów wiejskich województwa lubuskiego, aktywni mieszkańcy obszarów wiejskich, liderzy w swoich środowiskach lokalnych, uczestniczący aktywnie dla społeczności wsi).

Ponadto, wszyscy uczestnicy otrzymają zaświadczenie o udziale w wyjeździe studyjnym podnoszącym ich kompetencje w zakresie następujących tematów operacji: rozwój odnawialnych źródeł energii w gminie, prezentacja dobrych praktyk OZE, prezentacja instalacji OZE na terenie gminy. Szkolenie z zakresu odnawialnych źródeł energii oraz sposobów i możliwości jej wykorzystania do rozwoju terenów wiejskich oraz małomiasteczkowych, szkolenie z zakresu wzmocnienia i wspomagania rozwoju gospodarczego wsi poprzez poszukiwanie alternatywnych form dochodu dla działalności rolniczej oraz zacieśnienie współpracy między regionami w zakresie rozwoju know-how.

Wnioskodawca zrealizuje wyjazd studyjny poprzez następujące pozycje wydatków:

*   zakwaterowanie, transport, wyżywienie, zapewnienie wykładowcy (koordynatora), koszty księgowej, zapewnienie materiałów szkoleniowo-informacyjno- promocyjnych.

Finansowanie wyjazdu studyjnego polega na refundacji dla Wnioskodawca 100% poniesionych i udokumentowanych kosztów kwalifikowanych zadania, zgodnie z art. 4.1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 września 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy technicznej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Działalność Wnioskodawcy, w związku z realizacją przedmiotową projektu nie jest nastawiona na osiągnięcie zysku.

Wnioskodawca widnieje w Rejestrze Instytucji Szkoleniowych Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pod numerem 2.14/0019/2009, data wpisu: 09 czerwca 2009 r.

Wydatki poniesione na realizację projektu, o którym mowa we wniosku, zostanie udokumentowana fakturami VAT oraz rachunkami wystawionymi na Wnioskodawcę.

Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku z realizacją operacji nie będą wykorzystywane do czynności generujących podatek należny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może odliczyć naliczony podatek VAT zawarty w fakturach dokumentujących wydatki związane z realizacją ww. szkolenia?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zrealizowane przez Wnioskodawca usługi szkoleniowe są zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 14 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień oraz art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) i/lub pkt 29 lit. c) ustawy o VAT, gdyż są to usługi kształcenia zawodowego, finansowane w całości ze środków publicznych.

Podatek VAT naliczony wynikający z nabywanych towarów i usług związanych z tymi usługami nie podlega odliczeniu, zgodnie z zasadą ogólną w art. 86 ust 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przypisem, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W niniejszej sprawie podstawowy warunek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi nie jest spełniony.

Towary i usługi nabyte w ramach realizowanego projektu służą świadczeniu usług szkoleniowych, które korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, czyli nie są związane z czynnościami opodatkowanymi, tj. najważniejszą przesłanką umożliwiającą odliczeniu podatku naliczonego.

Zgodnie z zapisem art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o VAT, z podatku zwolnione są usługi świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania oraz dostaw towarów i świadczenia usług ściśle z tymi usługami związanymi.

Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty w art. 2a. 1. precyzuje, iż system oświaty wspiera organizacje pozarządowe, w tym organizacje harcerskie, a także osoby prawne prowadzące statutową działalność w zakresie oświaty i wychowania, a takową organizacje jest Wnioskodawca.

W związku z powyższym, Wnioskodawcy będącemu czynnym podatnikiem VAT nie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług służących realizacji szkolenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 34 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2017 r. poz 210 z późn. zm.), stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Przedstawione wyżej regulacje wykluczają możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Zrealizowanie prawa do odliczenia możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni” poprzez złożenie deklaracji VAT-7.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest organizacją pozarządową (stowarzyszenie) działającą na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach oraz ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. W ramach działalności statutowej, Wnioskodawca organizuje m.in. wyjazdy studyjne, szkolenia dla rolników, mieszkańców wsi oraz przedstawicieli organizacji pozarządowych, które to szkolenia są finansowane ze środków publicznych. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca będzie realizował operację pt. „Oze, moda czy biznes?”- wyjazd studyjny, finansowany ze środków Krajowej Sieci Obszarów Wiejskich (KSOW) w ramach Pomocy Technicznej PROW 2014- 2020, w konkursie dla partnerów KSOW na wybór operacji, które będą realizowane w 2017 r. w ramach dwuletniego planu operacyjnego na lata 2016-2017. Wyjazd studyjny zrealizowany zostanie w ramach Działania 9 KSOW na lata 2014-2020 „Wspieranie współpracy w sektorze rolnym i realizacji przez rolników wspólnych inwestycji” oraz Priorytetu PROW na lata 2014-2020 „Wspieranie włączenia społecznego, ograniczania ubóstwa i rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich”. W wyjeździe szkoleniowym weźmie udział 16 osób (przedstawicieli organizacji działających na rzecz terenów wiejskich województwa lubuskiego, aktywni mieszkańcy obszarów wiejskich, liderzy w swoich środowiskach lokalnych, uczestniczący aktywnie dla społeczności wsi). Wnioskodawca zrealizuje wyjazd studyjny poprzez następujące pozycje wydatków:

*   zakwaterowanie, transport, wyżywienie, zapewnienie wykładowcy (koordynatora), koszty księgowej, zapewnienie materiałów szkoleniowo-informacyjno- promocyjnych.

Działalność Wnioskodawcy, w związku z realizacją przedmiotową projektu nie jest nastawiona na osiągnięcie zysku. Wydatki poniesione na realizację projektu, o którym mowa we wniosku, zostanie udokumentowana fakturami VAT oraz rachunkami wystawionymi na Wnioskodawcę.

Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku z realizacją operacji nie będą wykorzystywane do czynności generujących podatek należny.

Rozważając możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur otrzymanych przez Wnioskodawcę w związku z realizacją przedmiotowej operacji, należy wskazać, że w świetle art. 86 ustawy o VAT, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym podatnikowi realizację tego prawa jest związek dokonanych zakupów z wykonaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem prawo do odliczenia powstaje, jako konsekwencja dokonania przez podatnika określonych zakupów, które są następnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Jak wynika z okoliczności sprawy, Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, jednakże zakupy dokonywane w ramach realizacji projektu nie są wykorzystywane do czynności generujących podatek należny, zatem nie służą sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższymi okolicznościami, skoro zakupy poczynione przez Wnioskodawcę do realizacji szkolenia nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to należy stwierdzić, że nie zostanie spełniony warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikających z faktur dokumentujących realizację operacji pt. „Oze, moda czy biznes?”

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.