Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-159/15-6/KBr/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-05-21
Teza: W zakresie stawki podatku dla świadczonych usług związanych z rekreacją w ramach wstępu dotyczących zajęć: - praktyki własne, milongi, imprezy taneczne, udostępnianie sal do ćwiczeń, kursy tańca, praktyki z instruktorem; - indywidualnych lekcji tańca oraz indywidualnych konsultacji.
Słowa kluczowe: bilety; karnet; stawka-stawki podatku; usługi-usługi rekreacyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 16 lutego 2015 r. (data wpływu 23 lutego 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. (data wpływu 7 kwietnia 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 23 marca 2015 r. nr IPPP2/4512-159/15-2/KBr (skutecznie doręczone w dniu 26 marca 2015 r.) oraz pismem z dnia 14 maja 2015 r. (data wpływu 18 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług związanych z rekreacją w ramach wstępu dotyczących zajęć:

*   praktyki własne, milongi, imprezy taneczne, udostępnianie sal do ćwiczeń, kursy tańca, praktyki z instruktorem – **jest prawidłowe;**
*   indywidualnych lekcji tańca oraz indywidualnych konsultacji – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla świadczonych usług.

Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. (data wpływu 7 kwietnia 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 23 marca 2015 r. nr IPPP2/4512-159/15-2/KBr (skutecznie doręczone w dniu 26 marca 2015 r.). Ponadto Wnioskodawca uzupełnił wniosek pismem z dnia 14 maja 2015 r. (data wpływu 18 maja 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą - szkołę tańca - pod nazwą „X”.

W ramach tej działalności zarówno Wnioskodawca, jak i zatrudnieni przez niego instruktorzy prowadzą kursy tańca, praktyki z instruktorem oraz indywidualne konsultacje. Oprócz tego, w szkole odbywają się:

*   praktyki własne,
*   ćwiczenia kilku lub kilkunastu osób na sali z muzyką;
*   milongi - cotygodniowe imprezy taneczne oraz inne imprezy taneczne (np. Sylwester).

Wnioskodawca udostępnia również sale taneczne do ćwiczenia indywidualnego.

Klient (uczestnik imprezy) uiszcza opłatę (jednorazową) przed wejściem do Akademii - na salę taneczną lub posiada karnet Akademii uprawniający do określonej liczby wejść.

Dotychczas część działalności Akademii opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług według stawki 23%, natomiast pozostała część - według stawki 8% (zgodnie z pozyskaną wcześniej indywidualną interpretacją przepisów prawa podatkowego).

W dniu 2 grudnia 2014 r. Minister Finansów wydał interpretację ogólną nr PT1/033/32/354/JLU/14, w której wskazał, że: „Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”. Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki - możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej - możliwość tańczenia, na imprezę sportową - możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” - możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego - możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie”.

Wnioskodawca w dniu 2 kwietnia 2015 r. uzupełnił stan faktyczny i wskazał, że dla usług wymienionych w złożonym wniosku w postaci: kursów tańca, praktyk z instruktorem, indywidualnych konsultacji, praktyk własnych, milong, imprez tanecznych oraz udostępniania sal tanecznych do ćwiczeń – zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207, poz. 1293) właściwym symbolem PKWiU z 2008 roku jest klasyfikacja: 93.29.19.0.

Ponadto ze złożonego uzupełnienia wynika, że w przypadku lekcji kursowych, praktyk z instruktorem oraz innych indywidualnych konsultacji w cenę wliczona jest opieka instruktora. W zakresie świadczenia pozostałych usług wymienionych we wniosku nie ma opieki instruktora. Wnioskodawca nie pobiera żadnych dodatkowych opłat poza opłatami za wstęp. Wnioskodawca wskazał także, że świadczy usługi treningów personalnych, tj. udziela indywidualnych lekcji tańca. Ponadto Strona w związku z organizacją milong oraz innych imprez zapewnia jedynie salę i sprzęt muzyczny.

Zainteresowany doprecyzował, że w ramach usług określonych jako praktyki własne oraz udostępnianie sal do ćwiczeń indywidualnych nie jest zapewniona obsługa instruktora. Usługa w postaci udzielania indywidualnych konsultacji polega na tym, że tancerz lub para tancerzy otrzymują zindywidualizowane wskazówki dotyczące ich tańca (technika, rytm, itp.) oraz wykonują ćwiczenia pod nadzorem trenera.

Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, że praktyki z instruktorem polegają na:

*   udostępnieniu sali tanecznej z muzyką,
*   braku zapisów w przeciwieństwie do zapisów na kursy,
*   biernej obecności instruktora, który nie prowadzi żadnych zajęć, lecz jedynie odpowiada na pytania praktykujących, jeżeli takowe się pojawiają,
*   braku nowych elementów - nie jest to lekcja, lecz samodzielne ćwiczenie poznanych na zajęciach figur.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze wskazaną wyżej interpretacją ogólną opisana działalność Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu według stawki 23%, czy należy do niej stosować stawkę 8% - na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) w związku z pozycją nr 183 załącznika nr 3 do ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W związku z wydaną przez Ministra Finansów interpretacją ogólną działalność Akademii podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 8% - na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) w związku z pozycją nr 183 załącznika nr 3 do tej ustawy.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą”, stawka podatku wynosi co do zasady 23%. W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 8%. Stosownie do treści poz. 183 załącznika nr 3 do ustawy, usługi związane z rozrywką i rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne, bez względu na symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług - opodatkowane są stawką 8%.

Z treści przywołanej w opisie stanu faktycznego interpretacji ogólnej wynika, że Minister Finansów uznał, że w pojęciu „wstępu” w rozumieniu poz. 183 załącznika nr 3 do ustawy o VAT mieści się zarówno możliwość wejścia gdzieś, jak i prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Wejścia (wstępu) nie można - zdaniem MF - kojarzyć tylko z możliwością wejścia, np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do sali tanecznej - możliwość tańczenia.

Odnosząc powyższe wywody do stanu faktycznego opisanego we wniosku, trzeba podkreślić, że z wstępem - wejściem do Akademii na podstawie karnetu lub jednorazowej opłaty powiązane jest prawo uczestniczenia w zajęciach lub imprezach organizowanych w Akademii. Bez wątpienia możliwość wejścia do sal tanecznych Akademii nie ma sensu bez możliwości korzystania z zajęć lub imprez w nich się odbywających. Równocześnie są świadczenia typowe dla Akademii - szkoły tańca. W konsekwencji - opisana wyżej działalność Akademii mieści w ramach wyznaczonych przez poz. 183 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Podsumowując - zdaniem Wnioskodawcy, w związku z wydaną przez Ministra Finansów interpretacją ogólną, działalność Akademii podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 8% - na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w związku z pozycją nr 183 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% dla świadczonych usług dotyczących indywidualnych lekcji tańca oraz indywidualnych konsultacji jest nieprawidłowe, a w pozostałym zakresie jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych w niektórych przypadkach odwołują się do grupowań PKWiU. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 13 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. – 8%), pod pozycją 186 zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w pozycjach 179, 182-185 tego załącznika, które wyznaczają zakres stosowania obniżonej stawki podatku dla niektórych usług związanych m.in. z rekreacją.

Powyższe pozycje dotyczą:

*   poz. 179 - usług związanych z działalnością obiektów sportowych - PKWiU 93.11.10.0;
*   poz. 182 - usług kulturalnych i rozrywkowych - wyłącznie w zakresie wstępu:
*   na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
*   do obiektów kulturalnych
*   bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 183 - usług związanych z rozrywką i rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne - bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 184 - usług bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury – wyłącznie w zakresie wstępu - bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 185 - wstępu na imprezy sportowe - bez względu na symbol PKWiU.

Należy zauważyć, że ustawodawca w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług nie definiuje się pojęcia „rekreacja”. Słownik Języka Polskiego (www.sip.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”. Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsip.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”.

Mając na uwadze powyższe definicje oraz treść poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy – uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Tym samym, nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń, które wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (tak jak np. wstęp „na siłownię”, czy do parku rozrywki).

Co do zasady, zróżnicowanie ceny biletu wstępu np. w zależności od rodzaju usług związanych z rekreacją, do skorzystania z których dany bilet uprawnia nie ma wpływu na wysokość stawki podatku, która ma zastosowanie do ich sprzedaży.

Pojęcie „Usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” może odnieść się do kart wstępu, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących w obiekcie, z którego można korzystać na podstawie ww. wstępu. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez dany obiekt, które nie są związane z normalnym typowym jego użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora w przypadku siłowni, nie są objęte stawką obniżoną, lecz są opodatkowane stawką podstawową.

Zatem stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w postaci szkoły tańca.

W ramach tej działalności zarówno Wnioskodawca, jak i zatrudnieni przez niego instruktorzy prowadzą kursy tańca, praktyki z instruktorem oraz indywidualne konsultacje. Oprócz tego, w szkole odbywają się:

*   praktyki własne,
*   ćwiczenia kilku lub kilkunastu osób na sali z muzyką;
*   milongi - cotygodniowe imprezy taneczne oraz inne imprezy taneczne (np. Sylwester).

Wnioskodawca udostępnia również sale taneczne do ćwiczenia indywidualnego.

Klient (uczestnik imprezy) uiszcza opłatę (jednorazową) przed wejściem do Akademii - na salę taneczną lub posiada karnet Akademii uprawniający do określonej liczby wejść.

Dotychczas część działalności Akademii opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług według stawki 23%, natomiast pozostała część - według stawki 8% (zgodnie z pozyskaną wcześniej indywidualną interpretacją przepisów prawa podatkowego).

Wnioskodawca wskazał, że dla usług wymienionych w złożonym wniosku w postaci: kursów tańca, praktyk z instruktorem, indywidualnych konsultacji, praktyk własnych, milong, imprez tanecznych oraz udostępniania sal tanecznych do ćwiczeń – zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207, poz. 1293) właściwym symbolem PKWiU z 2008 roku jest klasyfikacja: 93.29.19.0.

Ponadto w przypadku lekcji kursowych, praktyk z instruktorem oraz innych indywidualnych konsultacji w cenę wliczona jest opieka instruktora. W zakresie świadczenia pozostałych usług wymienionych we wniosku nie ma opieki instruktora. Wnioskodawca nie pobiera żadnych dodatkowych opłat poza opłatami za wstęp. Wnioskodawca wskazał także, że świadczy usługi treningów personalnych, tj. udziela indywidualnych lekcji tańca. Ponadto Strona w związku z organizacją milong oraz innych imprez zapewnia jedynie salę i sprzęt muzyczny.

Zainteresowany doprecyzował, że w ramach usług określonych jako praktyki własne oraz udostępnianie sal do ćwiczeń indywidualnych nie jest zapewniona obsługa instruktora.

Usługa w postaci udzielania indywidualnych konsultacji polega na tym, że tancerz lub para tancerzy otrzymują zindywidualizowane wskazówki dotyczące ich tańca (technika, rytm, itp.) oraz wykonują ćwiczenia pod nadzorem trenera.

Grupowanie 93.2 zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz.U. Nr 207, poz. 1293) obejmuje usługi związane z rozrywką i rekreacją.

Jak wskazał Wnioskodawca świadczone przez Niego usługi przedstawione we wniosku mieszczą pod symbolem PKWiU 93.29.19.0 - Pozostałe usługi związane z rekreacją, gdzie indziej niesklasyfikowane.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca oferuje usługi polegające na wstępie i udziale w zajęciach nauki tańca, wstępie na milongi - cotygodniowe imprezy taneczne oraz inne imprezy taneczne, gdzie Strona udostępnia uczestnikom salę i sprzęt muzyczny. Ponadto Wnioskodawca udostępnia klientom sale taneczne do ćwiczeń indywidualnych oraz odbywają się praktyki własne klientów; przy czym usługi te odbywają się bez nadzoru i opieki instruktora. Wnioskodawca świadczy także usługi tzw. praktyki z instruktorem, podczas których udostępnia salę z muzyką, na której ćwiczą tancerze; udział instruktora ogranicza się do udzielania odpowiedzi na pytania klientów, jeśli takie zostaną zadane.

W tym miejscu tut. Organ przedstawia orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 274/14 dotyczące opodatkowania VAT stawką w wysokości 8% usług świadczonych przez szkołę tańca, w którym to wyroku wskazał, że: „zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 183 i 186 zał. nr 3 do ustawy VAT sformułowania »…wyłącznie w zakresie wstępu\`(...)\`« było już przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 311/13; z dnia 18 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 349/13 i z dnia 7 marca 2014 r. sygn. akt I FSK 504/13) oraz wojewódzkich sądów administracyjnych (między innymi WSA w Rzeszowie z dnia 1 kwietnia 2014 sygn. akt I SA/Rz 110/14 i WSA w Poznaniu z dnia 27 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Po 954/13) (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela zawartą w tych wyrokach argumentację, że preferencyjna stawka podatku VAT w wysokości 8% – odnosząca się do wymienionych pod poz. 183 i 186 zał. nr 3 do ustawy VAT »usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu«, dotyczy nie tylko opłaty za wstęp i bierne uczestniczenie w rozrywce lub rekreacji, ale obejmuje też aktywny udział uczestników w tak określonej usłudze.

Sąd w niniejszym składzie całkowicie podziela argumentację zaprezentowaną w powołanych wyżej wyrokach, z których wynika, że wykładnia pojęcia »wstęp« nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową lub rehabilitację bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji – stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia.

W ocenie Sądu sformułowanie »usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu« odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie »wyłącznie w zakresie wstępu« należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez ten klub, czy jak w spornej sprawie – przez szkołę tańca, które nie są związane z normalnym typowym jego użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek – nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową.”

Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 sierpnia 2014 r. sygn. I FSK 1365/13 w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania stawki podatku VAT w wysokości 8% dla świadczonych usług udostępniania urządzeń siłowni, prowadzenia zajęć sportowych, groty solnej, sauny suchej oraz łaźni parowej stwierdził, że:

„Również w piśmiennictwie podnosi się, że usługi rekreacyjne (wstęp) takie jak, np.: siłownia, aerobik, joga, kursy tańca podlegają opodatkowaniu stawką 8%, gdyż w poz. 186 załącznika nr 3 do u.p.t.u., jako opodatkowane tą stawką wymieniono: "pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu" (bez względu na symbol PKWiU). W tym zatem zakresie przedmiotowym mieszczą się tego rodzaju usługi o charakterze rekreacji sportowej, świadczone przez podmioty gospodarcze (por. J. Zubrzycki, Leksykon VAT, Wrocław 2012 r., Tom I, s. 1072).”

Tut. Organ podziela ocenę dokonaną w ww. orzeczeniach i przenosząc na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdza, że wstęp na zajęcia grupowe w zakresie nauki tańca, jako usługi w zakresie rekreacji będzie korzystał z opodatkowania obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146 pkt 2 ustawy oraz poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy. Również wstęp na imprezy taneczne stanowiące usługi w zakresie rekreacji – takie jak organizowane co tydzień milongi oraz imprezy okolicznościowe – jak np. Sylwester – gdzie Wnioskodawca zapewnia salę oraz sprzęt muzyczny będzie podlegał opodatkowaniu obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% stosownie do art. 41 ust. 2 w związku z art. 146 pkt 2 ustawy oraz poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy.

Z kolei świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie wstępu określone we wniosku jako praktyki własne oraz udostępnianie sal tanecznych do ćwiczeń indywidualnych bez udziału instruktora, także stanowiące usługi w zakresie rekreacji, korzystają z opodatkowania stawką podatku VAT w wysokości 8% w myśl art. 41 ust. 2 w związku z art. 146 pkt 2 ustawy oraz poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy.

Również usługi zwane praktykami z instruktorem jako usługi w zakresie rekreacji świadczone w ramach wstępu podlegają opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 8% stosownie do art. 41 ust. 2 w związku z art. 146 pkt 2 ustawy oraz poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy.

Zatem w odniesieniu do ww. grupy świadczonych przez Wnioskodawcę usług wstępu tut. Organ podzielił stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku i uznał je za prawidłowe.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej szkoły tańca świadczy także usługi treningów personalnych, tj. udziela indywidualnych lekcji tańca oraz indywidualnych konsultacji. Usługa w postaci udzielania indywidualnych konsultacji polega na przekazywaniu tancerzowi lub parze tancerzy zindywidualizowanych wskazówek dotyczących ich tańca (techniki, rytmu, itp.) oraz wykonywania ćwiczeń pod nadzorem trenera. Zarówno przy świadczeniu indywidualnych lekcji tańca jak i indywidualnych konsultacji usługi instruktora są świadczone bezpośrednio na rzecz indywidualnych klientów i są dostosowane wyłącznie do ich potrzeb. W związku z tym usługi treningu personalnego świadczone przez instruktora nie stanowią usług w zakresie rekreacji dotyczących wstępu.

W tym miejscu tut. Organ przytacza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. I FSK 311/13, w którym wskazano, że:

„W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu na siłownię, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez siłownię, które nie są związane z normalnym typowym jej użytkowaniem, takie jak usługi restauracyjne na terenie klubu, zakup napojów, odżywek, czy też usługi instruktora, nie są objęte stawką obniżoną. Opodatkowane są zaś stawką podstawową.”

W konsekwencji należy stwierdzić, że usługi treningu personalnego nie stanowią usług w zakresie wstępu, lecz dotyczą indywidualnego treningu tanecznego lub indywidualnej nauki tańca z trenerem, czyli polegają na korzystaniu z usług tzw. trenera personalnego, w formie opieki indywidualnej nad danym uczestnikiem zajęć przez określonego specjalistę/instruktora. Zatem do usług tych nie będzie miała zastosowania obniżona stawka podatku w wysokości 8%, lecz będą one podlegały opodatkowaniu na mocy art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146 pkt 1 ustawy stawką VAT w wysokości 23%.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.