Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.152.2025.2.BB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-15
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia
prawidłowości zastosowania art. 15cb ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: kapitał-kapitał rezerwowy
kapitał-kapitał zapasowy
koszt-koszty uzyskania przychodów
zyski-zysk zatrzymany
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Reguły
zaliczenia dopłat wnoszonych przez wspólników lub
1

zysków zatrzymanych do kosztów uzyskania przychodu
(finansowanie wewnętrzne)-Koszt związany z zyskiem
przekazanym na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb-ust. 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 13 listopada 2025 r. (wpływ 20 listopada 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca posiada siedzibę w Polsce i podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od całości swoich dochodów.
    Spółka prowadzi działalność w zakresie rewizji i naprawy sprzętu transportowego.
    Wnioskodawca należy do grona wiodących przedsiębiorstw w zakresie (...). Specjalizuje się
    w (...).
    Rok podatkowy Spółki jest zgodny z rokiem kalendarzowym i trwa od 1 stycznia do 31
    grudnia.
    W latach 2020-2024 Zwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki podejmowało
    następujące uchwały w sprawie zatwierdzenia podziału zysku:
    1. Uchwałą z 22 czerwca 2021 r. podział zysku bilansowego z działalności w roku
      podatkowym trwającym od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. w wysokości (...)
      został dokonany następująco:
    - na dywidendę wypłaconą pomiędzy udziałowców zgodnie z ilością procentową udziałów
      przeznaczono 20% zysku tj. (...),
    - na kapitał zapasowy przeznaczono 80% zysku tj. (...);
    2. Uchwałą z 30 czerwca 2022 r. podział zysku bilansowego z działalności w roku
      podatkowym trwającym od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. w wysokości (...)
      został dokonany następująco:
    - na dywidendę wypłaconą pomiędzy udziałowców zgodnie z ilością procentową udziałów
      przeznaczono 20% zysku tj. (...),
    - na kapitał zapasowy przeznaczono 80% zysku tj. (...);
    W przedmiotowej uchwale dot. podziału zysku wypracowanego w roku podatkowym
    2021 zostało wskazane, iż strata netto Spółki za lata 2016-2018 z tyt. opłaty grupowej w
    wysokości (...) zostanie pokryta z kapitału zapasowego.

    W tym przypadku strata netto Spółki za lata 2016-2018 przewyższała wartość zysku
    przeznaczonego na kapitał zapasowy w danym roku (2021), lecz wskazana różnica w
    wysokości (...) zł została pokryta z części zysku przeznaczonego na kapitał zapasowy w
    2020 r. Wnioskodawca jest bowiem w stanie precyzyjnie określić z których lat pochodzi
    kapitał zapasowy przeznaczony na pokrycie straty bilansowej.
    3. Uchwałą z 16 czerwca 2023 r. podział zysku bilansowego z działalności w roku
      podatkowym trwającym od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2022 r. w wysokości (...)
      został dokonany następująco:
    - na dywidendę wypłaconą pomiędzy udziałowców zgodnie z ilością procentową udziałów
      przeznaczono 20% zysku tj. (...),
    - na kapitał zapasowy przeznaczono 80% zysku tj. (...);
    4. Uchwałą z 13 czerwca 2024 r. podział zysku bilansowego z działalności w roku
      podatkowym trwającym od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. w wysokości (...)
      został dokonany następująco:
    - na dywidendę wypłaconą pomiędzy udziałowców zgodnie z ilością procentową udziałów
      przeznaczono 20% zysku tj. (...),
    - na kapitał zapasowy przeznaczono 80% zysku tj. (...);
    5. Uchwałą z 11 czerwca 2025 r. podział zysku bilansowego z działalności w roku
      podatkowym trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. w wysokości (...)
      został dokonany następująco:
    - na dywidendę wypłaconą pomiędzy udziałowców zgodnie z ilością procentową udziałów
      przeznaczono 20% zysku tj. (...),
    - na kapitał zapasowy przeznaczono 80% zysku tj. (...).
    Zgodnie z powyższym, część zysku wypracowanego i przeznaczonego na kapitał zapasowy
    przez Spółkę za rok podatkowy 2021 została wykorzystana w całości na pokrycie straty
    bilansowej. Zyski osiągnięte w pozostałych latach tj. za rok podatkowy 2020 oraz 2022-
    2024 nie zostały przeznaczone na pokrycie straty bilansowej.
    Wnioskodawca przewiduje, iż w przyszłości również może przekazywać osiągnięty zysk w
    poszczególnych latach obrotowych na kapitał zapasowy bądź rezerwowy. Spółka nie
    wyklucza również możliwości pokrycia ewentualnej przyszłej straty bilansowej z zysków
    przekazanych na kapitał zapasowy w latach podatkowych 2020-2024 lub następnych
    latach obrotowych bądź wypłaty dywidendy z zysków dotychczas przekazanych czy też
    przekazanych w przyszłości na kapitał zapasowy lub rezerwowy.
    Ponadto, Spółka zaznacza, że w przypadku podjęcia w przyszłości decyzji o pokryciu straty
    bilansowej bądź wypłaty dywidendy z kapitału zapasowego lub rezerwowego, w
    odpowiednich uchwałach Zwyczajnego Zgromadzenia Spółka szczegółowo określi, w jakiej
    części oraz z zysku za jaki rok pokryta zostanie strata bilansowa bądź wypłacona zostanie
    dywidenda.
    Wspólnicy Spółki mogą również w przyszłości wnosić do Spółki dopłaty, o których mowa w
    art. 177 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 18, ze zm.).
    Obecnie Spółka rozważa rozpoznanie kosztu uzyskania przychodów na podstawie art.
    15cb ust. 1-10 ustawy CIT w zeznaniu podatkowym CIT-8 za 2025 rok, a także w drodze
    korekty zeznania za lata 2020-2024 (niezależnie od faktu, iż zysk wypracowany w 2021 r.
    przeznaczony na kapitał zapasowy został wykorzystany na pokrycie straty bilansowej za
    lata 2016-2018, podobnie jak mała część zysku przeznaczonego na kapitał zapasowy w
    2020 r.; Wnioskodawca jest bowiem w stanie precyzyjnie określić z których lat pochodzi
    kapitał zapasowy przeznaczony na pokrycie straty, aby proporcjonalnie skalkulować
    wyłączenie określonej części z ulgi na hipotetyczne odsetki).

    Spółka przewiduje również, że może rozliczać takie koszty uzyskania przychodu w
    przyszłości, w ramach zeznania CIT-8 za następne lata.
    Pytania
    1) Czy biorąc pod uwagę treść art. 15cb ust. 2 ustawy CIT, Spółka może rozliczyć
      dodatkowy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT,
      zarówno w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub
      zapasowego, jak i w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach
      podatkowych (w tym poprzez wsteczną korektę deklaracji CIT-8) - tzn. czy Spółce w
      poszczególnych, nieprzedawnionych latach podatkowych, w których dokonywano
      podwyższenia kapitału zapasowego, przysługuje możliwość uwzględnienia kosztu
      uzyskania przychodów kalkulowanego na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy CIT od
      pełnej wartości wniesionej dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub
      zapasowego - w tym istnieje możliwość uwzględnienia kosztu uzyskania przychodu o
      którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT poprzez wsteczną korektę deklaracji CIT-8
      (z wyjątkiem roku 2021 oraz 2020, w obrębie których całość lub część zysku
      przeznaczonego na kapitał zapasowy została na mocy uchwały wykorzystana na
      pokrycie straty bilansowej z lat 2016-2018)?
    2) Czy przy uwzględnieniu kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1
      ustawy CIT w dwóch latach podatkowych bezpośrednio następujących po roku
      wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego (w
      oparciu o art. 15cb ust. 2 ustawy CIT), wartość stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego (o której mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT) należy ustalić na ostatni dzień
      roboczy roku poprzedzający rok podatkowy w którym zostanie uwzględniony koszt
      uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy CIT (przykładowo czy w
      przypadku przekazania wypracowanego zysku za 2024 r. na kapitał zapasowy w 2025
      r., podatnik przy obliczeniu kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 15cb
      ustawy CIT w rozliczeniu rocznym za 2025 r. powinien uwzględnić stopę referencyjną
      NBP z ostatniego dnia roboczego roku 2024. Jednocześnie, przy uwzględnieniu tego
      koszty w dwóch kolejnych latach, tj. 2026 oraz 2027 zastosuje odpowiednio kurs z
      ostatniego dnia roboczego 2025 r. oraz ostatniego dnia roboczego 2026 r.)?
    3) Czy biorąc pod uwagę treść art. 15cb ust. 5 ustawy CIT, Spółka po upływie 3 lat licząc
      od końca roku podatkowego, w którym dopłata została wniesiona do Spółki albo
      została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w Spółce, ma prawo przeznaczyć dopłaty
      lub zyski, stanowiące faktyczną podstawę kalkulacji kosztów uzyskania przychodu, o
      których mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT na wypłatę dywidendy, zachowując przy
      tym prawo do uwzględnienia tych kosztów uzyskania przychodu w roku wniesienia
      dopłaty bądź przeznaczenia zysku na kapitał zapasowy lub rezerwowy oraz w dwóch
      następnych latach?
    4) Czy w przypadku gdy Spółka w danym roku podatkowym przeznaczy część zysków na
      kapitał zapasowy lub rezerwowy, a część rozdysponuje w inny sposób, (np. na wypłatę
      dywidendy), będzie miała prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodów
      skalkulowanego zgodnie z art. 15cb ust. 1-2 ustawy CIT (w roku wniesienia dopłaty
      bądź przeznaczenia zysku na kapitał zapasowy lub rezerwowy oraz w dwóch
      następnych latach), w oparciu o kwotę zysku przeznaczonego w tym roku
      podatkowym na kapitał rezerwowy lub zapasowy Spółki?
    5) Czy przez zwrot dopłaty lub podział i wypłatę zysku, o których mowa w przepisie art.
      15cb ust. 5 ustawy CIT, należy rozumieć wyłącznie zwrot dopłaty lub podział i wypłatę
      zysku, które to (dopłata lub zysk) stanowią faktyczną podstawę kalkulacji kosztu
      uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT przysługującego
      w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego

      oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych,
      czy jakikolwiek zwrot dopłaty lub podział i wypłatę zysku, nawet jeżeli nie stanowią one
      faktycznej podstawy kalkulacji kosztu uzyskania przychodów?
    6) Czy biorąc pod uwagę treść art. 15cb ust. 4 ustawy CIT, Spółka po upływie okresu, o
      którym mowa w art. 15cb ust. 2 ustawy CIT, tj. roku, w którym dopłata została
      wniesiona do Spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w Spółce oraz
      dwóch następnych lat, ma prawo przeznaczyć dopłaty lub zyski, stanowiące faktyczną
      podstawę kalkulacji kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15cb ust. 1
      ustawy CIT na pokrycie straty bilansowej, zachowując przy tym prawo do
      uwzględnienia tych kosztów uzyskania przychodu w roku wniesienia dopłaty bądź
      przeznaczenia zysku na kapitał zapasowy lub rezerwowy oraz w dwóch następnych
      latach?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15cb ust. 1 ustawy CIT, w spółce za koszt uzyskania przychodów uznaje się
    również kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku
    Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy
    powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty:
    1) dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych
      przepisach lub
    2) zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
    Wymaga podkreślenia, iż Wnioskodawcy znane są przepisy przejściowe wprowadzone na
    podstawie art. 10 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2159)(winno być: Dz. U. z 2018 poz. 2159), odnoszące
    się do możliwości zastosowania art. 15cb ustawy CIT do roku podatkowego rozpoczętego
    po dniu 31 grudnia 2019 r. Do dopłat oraz zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub
    zapasowy po dniu 31 grudnia 2018 r. stosuje się art. 15cb ustawy CIT, przyjmując za rok
    wniesienia rok podatkowy rozpoczęty po dniu 31 grudnia 2019 r. Tym samym, rozliczenie
    kosztu na podstawie art. 15cb ustawy CIT możliwe jest najwcześniej w 2020 r.
    W myśl art. 15cb ust. 2 ustawy CIT, koszt, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w roku
    wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w
    kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, przy czym
    zgodnie z ust. 3 łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona w roku
    podatkowym z tytułów wymienionych w ust. 1 nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wykładnia literalna treści art. 15cb ustawy CIT pozwala na
    uznanie, że po stronie Spółki powstaje uprawnienie do uwzględnienia kosztu uzyskania
    przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT, w roku wniesienia dopłaty lub
    podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego przez Spółkę oraz w kolejnych
    dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych. Innymi słowy, Spółce w
    trakcie trwania ww. okresu 3 lat podatkowych przysługuje możliwość uwzględnienia
    kosztu uzyskania przychodów kalkulowanego na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy CIT od
    pełnej wartości wniesionej dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub
    zapasowego (jednocześnie w żadnym z tych lat podatkowych wartość kosztu uzyskania
    przychodów ze wskazanego tytułu nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł).
    W ocenie Spółki, w ramach powyższej regulacji dopuszczalne jest również skorygowanie
    wstecz rozliczenia rocznego CIT-8 i uwzględnienie w nim kosztu uzyskania przychodów na
    podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy CIT. W przypadku Spółki, będzie to dotyczyć zeznań za
    lata 2020-2024.

    Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż pomimo faktu, że całość zysku przeznaczonego na
    kapitał zapasowy za rok 2021 oraz część zysku przeznaczonego na kapitał zapasowy za rok
    2020 została wykorzystana na mocy uchwały z dnia 30 czerwca 2022 r. na pokrycie straty
    bilansowej Spółki za 2016-2018, mając na uwadze wyłączenie wskazanych części z
    kalkulacji ulgi na hipotetyczne odsetki, mimo wszystko, po stronie Spółki możliwe będzie
    uwzględnienie kosztu uzyskania przychodów za lata 2020-2024 (ze względu na mechanizm
    rozliczenia ww. ulgi i – przykładowo – uwzględnienie dodatkowych kosztów z
    podwyższenia kapitału zapasowego za 2020 r. również w 2021 r.).
    Przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko w tym zakresie znajduje potwierdzenie m.
    in. w następujących interpretacjach indywidualnych:
    - z 27 listopada 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.560.2024.2.MF; z 30 września 2024 r.
      sygn. 0114-KDIP2-2.4010.394.2024.1.SP; z 10 kwietnia 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-
      1.4010.112.2024.1.AW; z 11 marca 2024 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.601.2023.3.AS
      oraz sygn. 0111-KDIB2-1.4010.25.2024.1.MM; z 21 grudnia 2023 r. sygn. 0111-KDIB2-
      1.4010.475.2023.1.AS, w których Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał
      stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych analogicznego do Spółki stanu
      faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych za
      prawidłowe i odstąpił od uzasadnienia prawnego tej oceny;
    - z 14 września 2023 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.285.2023.1.AS: „Reasumując, mając na
      uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przytoczone przepisy ustawy o CIT oraz
      ustawy nowelizującej, zgodnie z art. 15cb ustawy o CIT są Państwo uprawnieni
      odpowiednio w 2020, 2021, 2022 oraz 2023 roku, a także w dwóch kolejnych,
      następujących bezpośrednio po tych latach - latach podatkowych, do zaliczenia do
      kosztów uzyskania przychodu kwoty odpowiadającej iloczynowi stopy referencyjnej
      Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym
      poprzedzającym rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku
      za lata obrotowe 2018-2019, 2019-2020, 2020-2021, 2021-2022 przekazanych w latach
      2020-2023 na podstawie uchwał zgromadzenia wspólników Spółki na kapitał zapasowy
      w kwocie kosztów uzyskania przychodów nie przekraczającej w danym roku
      podatkowym 250 000 zł (czyli w łącznej kwocie nie przekraczającej 750 000 zł). (...)
      Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
      poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne
      przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym
      (poprawnym już) wypełnieniu formularza podatkowego z zaznaczeniem, że w tym
      przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Korekta może
      dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub
      zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Zauważyć należy, że
      przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia
      zobowiązania podatkowego wynikające z Ordynacji podatkowej. (...) Wobec
      powyższego zasadą jest, że podatnik ma prawo skorygować zeznanie, o ile nie
      zabrania tego przepis szczególny. Skorygowanie zeznania następuje przez złożenie
      zeznania korygującego. Możliwość składania korekt deklaracji dotyczy jedynie
      zobowiązań podatkowych powstających z mocy samego prawa, czyli m.in. zeznań
      podatkowych, dot. rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Z
      ww. regulacji wynika również, że możliwość złożenia korekty zeznania istnieje, o ile
      odrębne przepisy nie stanowią inaczej. W tym miejscu należy stwierdzić, że przepisy
      ustawy o CIT takich zastrzeżeń nie wprowadzają.”
    - z 23 marca 2023 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.39.2023.1.BJ: „Zauważyć przy tym należy,
      że możliwość rozpoznania ww. kosztów przysługuje w roku wniesienia dopłaty do
      spółki albo podwyższenia kapitału rezerwowego bądź zapasowego oraz w kolejnych
      dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych. (...) Reasumując,
      mając na uwadze przedstawiony opis sprawy (z którego wynika, że rok podatkowy
      Spółki odpowiada rokowi kalendarzowemu) oraz przytoczone przepisy ustawy o CIT

      oraz ustawy nowelizującej, zgodnie z art. 15cb ustawy o CIT Wnioskodawca jest
      uprawniony w 2022 r., oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących
      latach podatkowych (tj. 2023 i 2024) do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
      kwoty odpowiadającej iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego
      obowiązującej w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym rok podatkowy
      powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku za rok obrotowy 2021
      przekazany w roku 2022 na podstawie uchwały Zwyczajnego Walnego Zgromadzenia
      Wspólników Spółki na kapitał rezerwy w kwocie nie przekraczającej w roku
      podatkowym 250.000 zł.”
    - z 22 grudnia 2022 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.620.2022.1.DD: „Wprowadzone
      rozwiązanie prowadzi do wyrównania podatkowych uprawnień związanych z
      finansowaniem zewnętrznym w postaci pożyczki lub kredytu oraz z tworzeniem
      kapitałów samofinansowania. Zrównanie to będzie dotyczyć kwot dopłat wniesionych
      przez udziałowców, lecz hipotetyczne odsetki zaliczane do kosztów uzyskania
      przychodów – obliczone według stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego
      powiększonej o 1 punkt procentowy – nie mogą przekroczyć kwoty 250 000 zł.
      Oznacza to, że kwota 750 000 zł jest maksymalną kwotą kosztów uzyskania przychodu
      z omawianego tytułu jaką spółka – podatnik podatku dochodowego od osób prawnych
      rozpoznać może łącznie w trzech latach podatkowych, w których korzystać będzie z
      art. 15cb ust. 1 Ustawy o CIT. Koszty te wyliczone od kwoty dopłat wniesionych przez
      udziałowców będą uznane za koszty uzyskania przychodów w roku, w którym
      dokonano dopłaty (tj. w 2022 r.) oraz w kolejnych 2 latach podatkowych – 2023 i 2024.”
    - z 5 listopada 2021 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.340.2021.1.AR: „Odnosząc powyższe
      rozważania konkretnie do kwoty zysku za rok 2020 przekazanego na kapitał zapasowy
      w 2021 roku:
    a) spółka może za koszt uzyskania przychodów uznać kwotę odpowiadającą iloczynowi
      stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu
      roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy
      oraz kwoty zysku za rok 2020 przekazanego w roku 2021 na kapitał zapasowy spółki
      na podstawie uchwały zwyczajnego zgromadzenia wspólników,
    b) koszty te przysługują/przysługiwać będą spółce w roku podwyższenia kapitału
      rezerwowego lub zapasowego (tj. w 2021 roku) oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio
      po sobie następujących latach podatkowych (tj. 2022 r. i 2023 r.),
    c) łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona przez spółkę w danym roku
      podatkowym nie przekroczy kwoty 250 000 zł, (...).”
    Ad 2.
    W ocenie Spółki wysokość kosztu uzyskania przychodów z tytułu tzw. hipotetycznych
    odsetek powinna być ustalana przy zastosowaniu stopy referencyjnej NBP obowiązującej
    w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy (rok rozpoznania kosztu
    podatkowego). Z przepisu nie wynika bowiem, że raz ustalona wartość oprocentowania (tj.
    w oparciu o stopę referencyjną NBP obowiązującą w ostatnim dniu roboczym roku
    poprzedzającego rok przekazania zysku na odpowiedni kapitał czy wniesienia dopłaty)
    powinna być stosowana w całym okresie odliczenia.
    Tym samym, przykładowo w przypadku przekazania wypracowanego zysku za 2024 r. na
    kapitał zapasowy (przekazanego uchwałą zysku na kapitał zapasowy w 2025 r.), podatnik
    przy obliczeniu kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 15cb ustawy CIT w
    rozliczeniu rocznym za 2025 r. powinien uwzględnić stopę referencyjną NBP z ostatniego
    dnia roboczego roku 2024. Jednocześnie, przy uwzględnieniu tego kosztu w dwóch
    kolejnych latach, tj. 2026 oraz 2027 zastosuje odpowiednio kurs z ostatniego dnia
    roboczego 2025 r. oraz ostatniego dnia roboczego 2026 r.

    Przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w
    następujących interpretacjach indywidualnych:
    - z 2 czerwca 2025 r. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.172.2025.1.BD: „Brzmienie art. 15cb ust. 1
      ustawy o CIT wskazuje, że wysokość kosztów z tytułu hipotetycznych odsetek powinna
      być ustalana przy zastosowaniu stopy referencyjnej NBP obowiązującej w ostatnim
      dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy (rok rozpoznania kosztu
      podatkowego). Z przepisu nie wynika bowiem, że raz ustalona wartość
      oprocentowania (tj. w oparciu o stopę referencyjną obowiązującą w ostatnim dniu
      roboczym roku poprzedzającego rok wniesienia dopłaty bądź przekazania zysku na
      odpowiedni kapitał) powinna być stosowana w całym okresie odliczenia. Z tego też
      względu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w każdym z trzech lat
      podatkowych, może podlegać kwota odpowiadającej iloczynowi stopy referencyjnej
      Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym
      poprzedzającym rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku
      za rok obrotowy, przy czym dla wyliczenia wysokości kosztu za rok podatkowy, zgodny
      z rokiem kalendarzowym, kończącym się 31 grudnia 2022 r. wartość stopy
      referencyjnej będzie stanowiła 0,1% stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego
      obowiązującej 31 grudnia 2021 r., natomiast dla wyliczenia wysokości kosztu za rok
      podatkowy kończący się 31 grudnia 2023 r. należy uwzględnić stopę referencyjną wg
      stanu na 30 grudnia 2022 r. (31 grudnia 2022 r. nie był dniem roboczym), zaś dla
      wyliczenia wysokości kosztu za rok podatkowy kończący się 31 grudnia 2024 r. wartość
      stopy referencyjnej będzie właściwa i ogłoszona przez Narodowy Bank Polski na
      ostatni dzień roboczy tj. roku poprzedzającego rok podatkowy tj. na dzień 29 grudnia
      2023 r. (31 grudnia 2023 r. nie będzie dniem roboczym).”
    - z 12 maja 2023 r. sygn. 0114-KDIP2-2.4010.137.2023.1.SP: „Brzmienie art. 15cb ust. 1
      updop wskazuje na to, że wysokość kosztów z tytułu hipotetycznych odsetek powinna
      być ustalana przy zastosowaniu stopy referencyjnej NBP obowiązującej w ostatnim
      dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy (rok rozpoznania kosztu
      podatkowego). Z przepisu nie wynika bowiem, że raz ustalona wartość
      oprocentowania (tj. w oparciu o stopę referencyjną obowiązującą w ostatnim dniu
      roboczym roku poprzedzającego rok wniesienia dopłaty bądź przekazania zysku na
      odpowiedni kapitał) powinna być stosowana w całym okresie odliczenia. Z tego też
      względu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w każdym z trzech lat
      podatkowych, może podlegać kwota odpowiadającej iloczynowi stopy referencyjnej
      Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym
      poprzedzającym rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku
      za rok obrotowy, przy czym dla wyliczenia wysokości kosztu za rok podatkowy, zgodny
      z rokiem kalendarzowym, kończącym się 31 grudnia 2022 r. wartość stopy
      referencyjnej będzie stanowiła 0,1% stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego
      obowiązującej 31 grudnia 2021 r. Zatem koszt uzyskania przychodu obliczony zgodnie
      z art. 15cb updop, związany z zyskiem uzyskanym w latach 2018-2021, który został
      przekazany na kapitał zapasowy w latach 2020-2022 (mając na uwadze przepisy z
      ustawy nowelizującej) – powinien zostać wyliczony dla roku podatkowego kończącego
      się 31 grudnia 2022 r. w następujący sposób: wartość stopy referencyjnej NBP wg
      stanu na 31 grudnia 2021 r. (0,1%), powiększona o jeden punkt procentowy * zysk za
      lata podlegające uwzględnieniu.”
    - z 17 marca 2023 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.98.2023.1.DD;
    - z 5 stycznia 2023 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.823.2022.1.PC;
    - z 5 stycznia 2023 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.727.2022.1.SH;
    - z 8 grudnia 2022 r. sygn. 0114-KDIP2-2.4010.147.2022.1.SP;
    - z 24 grudnia 2021 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.520.2021.1.ŚS;

    - z 1 września 2021 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.262.2021.1.JKT.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 15cb ust. 5 ustawy CIT przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty lub
    podział i wypłata zysku nastąpi nie wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku
    podatkowego, w którym ta dopłata została wniesiona do spółki albo została podjęta
    uchwała o zatrzymaniu zysku w spółce.
    Za rok podatkowy, w którym dopłata została wniesiona do spółki, uznaje się rok, w którym
    dopłata wpłynęła na rachunek płatniczy spółki (art. 15cb ust. 6 ustawy CIT).
    Biorąc pod uwagę literalną treść przywołanych wyżej przepisów ustawy CIT, w ocenie
    Spółki po upływie 3 lat licząc od końca roku podatkowego, w którym dopłata została
    wniesiona do Spółki, albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku Spółce, ma ona
    prawo zwrócić dopłaty lub dokonać podziału i wypłaty zysków, stanowiących faktyczną
    podstawę kalkulacji kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15cb ust. 1
    ustawy CIT, zachowując przy tym prawo do uwzględnienia tych kosztów uzyskania
    przychodu w roku wniesienia dopłaty bądź przeznaczenia zysku na kapitał zapasowy lub
    rezerwowy oraz w dwóch następnych latach.
    Przykładowo, jeśli Spółka przeznaczyła zysk netto za rok obrotowy 2024 na kapitał
    zapasowy uchwałą Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki w roku 2025, to
    wypłata części zysku stanowiącego faktyczną podstawę kalkulacji kosztu uzyskania
    przychodu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT, przez Spółkę nie wcześniej niż w
    2029 roku nie spowoduje utraty prawa do rozpoznania tego kosztu uzyskania przychodu
    w roku podwyższenia kapitału zakładowego (2025) oraz dwóch następnych latach (2026-
    2027).
    Powyższe stanowisko zostało zaaprobowane w interpretacji indywidualnej z 10 kwietnia
    2024 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.112.2024.1.AW, w ramach której inna spółka podniosła
    analogiczną wątpliwość, a organ podatkowy uznał w pełni jej stanowisko za prawidłowe i
    odstąpił od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    Podobnie również powyższe potwierdzają interpretacje indywidualne m.in.: z 30 września
    2024 r. sygn. 0114-KDIP2-2.4010.394.2024.1.SP; z 11 marca 2024 r. sygn. 0111-KDIB2-
    1.4010.25.2024.1.MM, w których wnioskodawcy powoływali się na wyżej przytoczoną
    interpretację, a organ podatkowy podzielił ich stanowisko, wydając pozytywne
    rozstrzygnięcia.
    Ad 4.
    Przepisy art. 15cb ustawy CIT nie wprowadzają wymogu, aby w celu uwzględnienia kosztu
    uzyskania przychodu z tytułu zatrzymanych w Spółce zysków (art. 15cb ust. 1 ustawy CIT)
    podatnik był zobowiązany do przekazania całego zysku osiągniętego w roku obrotowym
    na kapitał zapasowy bądź rezerwowy.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku gdy Spółka w danym roku przeznaczy
    część zysku na kapitał zapasowy lub rezerwowy, a część rozdysponuje w inny sposób, (np.
    na wypłatę dywidendy), będzie miała prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodów
    skalkulowanego zgodnie z art. 15cb ust. 1 ustawy CIT z uwzględnieniem kwoty zysku
    przeznaczonego w tym danym roku na kapitał rezerwowy lub zapasowy Spółki, w roku
    wniesienia dopłaty bądź przeznaczenia zysku na kapitał zapasowy lub rezerwowy oraz w
    dwóch następnych latach.
    Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę znajduje potwierdzenie w interpretacji
    indywidualnej:
    - z 2 czerwca 2025 r. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.172.2025.1.BD: „Reasumując, mając na
      uwadze przedstawiony opis sprawy (z którego wynika, że rok podatkowy Spółki równa
      się rokowi kalendarzowemu) oraz przytoczone przepisy ustawy o CIT oraz ustawy
      nowelizującej, zgodnie z art. 15cb ustawy o CIT będą Państwo uprawnieni w 2022 r.,

      oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych (tj.
      2023 i 2024) do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu kwoty odpowiadającej
      iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w
      ostatnim dniu roboczym poprzedzającym rok podatkowy powiększonej o 1 punkt
      procentowy oraz kwoty zysku przekazanego na kapitał zapasowy w latach 2022-2024
      w kwocie nie przekraczającej w roku podatkowym 250.000 zł. Bez znaczenia pozostaje
      fakt, że Spółka planuje w 2025 r. wypłacić akcjonariuszom dywidendę z zysków
      przeznaczonych na kapitał zapasowy w latach 2009-2017.”
    - a także w interpretacji Dyrektora KIS z 1 czerwca 2021 r. sygn. 0111-KDIB1-
      1.4010.155.2021.1.BS: „W dniu 28 czerwca 2019 r. Zwyczajne Walne Zgromadzenie
      Akcjonariuszy Spółki podjęło uchwałę o podziale zysku wypracowanego w roku
      obrotowym 2018 i o przeznaczeniu części zysku na kapitał zapasowy Spółki, a części
      zysku na wypłatę dywidendy akcjonariuszom Spółki. Z kolei, dnia 28 lipca 2020 r.
      Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Spółki podjęło uchwałę o podziale
      zysku wypracowanego w roku obrotowym 2019 i o przeznaczeniu części zysku na
      kapitał zapasowy Spółki, a części zysku na wypłatę dywidendy akcjonariuszom Spółki.
      Prawdopodobnie zbliżone uchwały przekazujące wypracowane w kolejnych latach
      zyski na kapitał zapasowy oraz wypłatę dywidendy akcjonariuszom będą
      podejmowane w przyszłości. (...) Omawiane zyski nie są przeznaczane na pokrycie
      straty bilansowej, a podział i wypłata tego zysku nastąpi nie wcześniej niż po upływie 3
      lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym została podjęta uchwała o
      zatrzymaniu zysku w Spółce. (...) w odniesieniu do kwot zysku przekazywanych na
      kapitał zapasowy Spółki:
        - Spółka może za koszt uzyskania przychodów uznać kwotę odpowiadającą
        iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w
        ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1
        punkt procentowy oraz kwoty zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub
        zapasowy Spółki, jaki przekazała na mocy uchwał o podziałach zysku za lata 2018
        i 2019;
        - Spółka będzie mogła za koszt uzyskania przychodów uznać kwotę odpowiadającą
        iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w
        ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1
        punkt procentowy oraz kwoty zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub
        zapasowy Spółki, jaki przekaże w latach kolejnych;
        - koszty te przysługują/przysługiwać będą Spółce w roku podwyższenia kapitału
        rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie
        następujących latach podatkowych; (...).”
    Ad 5.
    Stosownie do art. 15cb ust. 5 ustawy CIT, przepis art. 15cb ust. 1 tejże ustawy stosuje się,
    jeżeli zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku nastąpi nie wcześniej niż po upływie 3 lat,
    licząc od końca roku podatkowego, w którym ta dopłata została wniesiona do spółki, albo
    została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w spółce.
    Zdaniem Wnioskodawcy przepis ten odnosi się wyłącznie do tej części zysku
    przeznaczonego na kapitał zapasowy bądź rezerwowy, która stanowi faktyczną podstawę
    kalkulacji kosztu uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT. W
    przeciwnym wypadku przepis ten nieproporcjonalnie ograniczałby możliwość
    dysponowania przez Wnioskodawcę środkami przekazywanymi na kapitał zapasowy bądź
    rezerwowy w sytuacji, w której Wnioskodawca przeznaczyłby w danym roku na ten kapitał
    zapasowy bądź rezerwowy więcej środków niż faktycznie może, albo zamierza ujmować
    jako podstawę do kalkulacji rozpoznania kosztu uzyskania przychodów na podstawie art.
    15cb ust. 1 ustawy CIT.

    Tym samym, fakt wypłaty w części zysku przekazanego pierwotnie na kapitał zapasowy lub
    rezerwowy nie pozbawia Spółki prawa do rozliczenia kosztu uzyskania przychodów z
    tytułu hipotetycznych odsetek. Wypłata dywidendy z zysku, który został przekazany
    pierwotnie na kapitał zapasowy bądź rezerwowy, wpływa jedynie na wysokość zysku
    będącego podstawą do obliczenia hipotetycznych odsetek w roku wniesienia tej dopłaty
    oraz w dwóch następnych latach, zgodnie z art. 15cb ust. 2 ustawy CIT.
    Przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w
    następujących interpretacjach indywidualnych:
    - z 28 lutego 2024 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.32.2024.1.BJ: „Tym samym fakt wypłaty w
      części zysku przekazanego pierwotnie na kapitał zapasowy lub rezerwowy, który nie
      stanowił podstawy kalkulacji kosztu uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb
      ust. 1 ustawy CIT, nie pozbawia Spółki prawa do rozliczenia kosztu uzyskania
      przychodów z tytułu tzw. hipotetycznych odsetek. Wypłata dywidendy z zysku, który
      został przekazany pierwotnie na kapitał zapasowy bądź rezerwowy wpływa jedynie na
      wysokość zysku będącego podstawą do obliczenia hipotetycznych odsetek w roku
      wniesienia tej dopłaty oraz w dwóch następnych latach, zgodnie z art. 15cb ust. 2
      ustawy CIT.”
    - z 21 stycznia 2022 r. sygn.: 0111-KDIB1-1.4010.575.2021.1.AW: „Jednocześnie należy
      wskazać, że na możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych ww. kwoty – w sprawie
      będącej przedmiotem wniosku - nie będzie miał wpływu fakt wypłaty dywidendy w
      2020 r. w kwocie 6 mln zł oraz w 2021 r. w kwocie 7 mln zł, ponieważ niezależnie od
      tego czy została wypłacona jedna, czy dwie dywidendy ww. kwotach, które
      pomniejszyły wysokość zysku zatrzymanego na kapitale zapasowym Spółki, to i tak
      wysokość tego zysku jest większa od kwoty 10 mln zł, od której (jak wskazali Państwo
      we wniosku) tak naprawdę naliczone zostały hipotetyczne odsetki, ze względu na limit
      250 000 zł wynikający z art. 15cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
      prawnych.”
    - z 25 lutego 2022 r. sygn.: 0111-KDIB2-1.4010.554.2021.1.MK: „Fakt wypłaty w 2020 r.
      części zysku za 2019 r. przekazanego pierwotnie na kapitał zapasowy nie pozbawia
      Spółki prawa do rozliczenia w kosztach uzyskania przychodu w roku podatkowym
      2020 Hipotetycznych odsetek od zysku za 2019 r. Wypłata dywidendy w tym samym
      roku, w którym zysk został przekazany na kapitał zapasowy wpływa jedynie na
      wysokość zysku będącego podstawą do obliczenia Hipotetycznych odsetek. Przepis
      art. 15cb ust. 5 Ustawy CIT wskazuje, że przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty
      lub podział i wypłata zysku nastąpi nie wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca
      roku podatkowego, w którym ta dopłata została wniesiona do spółki albo została
      podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w spółce. Jako wysokość zatrzymanego zysku, w
      odniesieniu do którego podatnik może skorzystać z prawa do rozliczenia w kosztach
      podatkowych Hipotetycznych odsetek oraz która jest punktem odniesienia przy
      późniejszym ustalaniu czy wypłata (choćby w części) nie nastąpiła przed upływem
      wymaganego okresu należy więc przyjąć wysokość zysku, która pozostała na kapitale
      zapasowym Spółki na koniec roku podatkowego, w którym podjęto uchwałę o
      przekazaniu zysku za rok 2019 r. na kapitał zapasowy, czyli w ostatnim dniu 2020 r.”
    Ad 6.
    Zgodnie z art. 15cb ust. 4 ustawy CIT, przepisu ust. 1 nie stosuje się do dopłat i zysków
    przeznaczonych na pokrycie straty bilansowej. Innymi słowy, podstawy kalkulacji kosztu
    uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 nie mogą stanowić dopłaty
    wniesione do Spółki w celu pokrycia straty bilansowej, a także zyski przeznaczone na
    pokrycie takiej straty. Innymi słowy, jeśli część kapitału zapasowego została przeznaczona
    na pokrycie straty bilansowej, to przedstawione powyżej wyłączenie co do zastosowania
    tzw. ulgi na hipotetyczne [odsetki – przyp. organu] dotyczy wyłącznie tej części, a nie
    całości kapitału zapasowego.

    Jednocześnie, przepis art. 15cb ust. 4 ustawy CIT nie wskazuje na termin, w jakim zysk nie
    może zostać przeznaczony na pokrycie straty bilansowej. Potencjalnie wskazać można
    dwa scenariusze, w których zysk przeznaczony zostanie w przyszłości przez Spółkę na
    pokrycie straty bilansowej:
    1) w ramach podjęcia uchwały Zgromadzenia Wspólników o pokryciu straty bilansowej z
      zysku, który nie został wcześniej w żaden sposób rozdysponowany;
    2) w ramach podjęcia uchwały Zgromadzenia Wspólników o pokryciu straty bilansowej z
      kapitału zapasowego bądź rezerwowego, na który przeznaczone zostały wcześniej
      zyski osiągnięte przez Spółkę.
    W pierwszym przypadku, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka nie ma w ogóle możliwości
    uwzględnienia kosztu uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb, którego
    podstawę kalkulacji stanowią zyski przekazane na pokrycie straty bilansowej.
    Z kolei w drugim przypadku, Spółka będzie uprawniona do uwzględnienia kosztu
    uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 w roku wniesienia dopłaty lub
    podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch
    bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych. Podstawę kalkulacji kosztu
    uzyskania przychodów stanowią zyski przekazane na kapitał zapasowy bądź rezerwowy,
    pod warunkiem, iż przed upływem terminu, o którym mowa w art. 15cb ust. 2 ustawy CIT,
    tj. w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego
    oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, zyski
    te (wchodzące w skład kapitału zapasowego albo rezerwowego) nie zostaną przekazane
    na pokrycie straty bilansowej. Przy czym Wnioskodawca każdorazowo będzie w stanie
    określić, czy część kapitału zapasowego bądź rezerwowego, z którego pokrywana jest
    strata bilansowa została utworzona z przekazanych zysków stanowiących faktyczną
    podstawę kalkulacji kosztu uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1
    ustawy CIT.
    Powiązanie ograniczenia, o którym mowa w art. 15cb ust. 4 ustawy CIT, z terminem, o
    którym mowa w art. 15cb ust. 2, znajduje uzasadnienie m.in. w odpowiedzi na interpelację
    poselską z 8 lipca 2020 r. sygn. DD5.8201.4.2020.AM: „Jeśli chodzi o kwestię przekazania
    zysku na pokrycie straty bilansowej przed upływem terminu określonego w art. 15cb ust. 2
    ustawy o CIT, to wskazać należy, iż przedmiotowa preferencja w ogóle nie ma
    zastosowania do dopłat i zysków przeznaczonych na pokrycie straty bilansowej (vide art.
    15 ust. 4 ustawy o CIT). W sytuacji zatem, gdy podatnik najpierw zatrzyma dopłaty i zysk w
    spółce i rozliczy koszt podatkowy hipotetycznych odsetek, a następnie po upływie roku
    przeznaczy zysk na pokrycie straty finansowej, to naruszy warunki ulgi i będzie musiał
    skorygować dokonane odliczenie poprzez rozpoznawanie na bieżąco przychodu w
    wysokości wartość hipotetycznych odsetek uprzednio zaliczonych do KUP.”
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż po upływie okresu, o którym mowa w art.
    15cb ust. 2 ustawy CIT, tj. roku, w którym została podjęta uchwała o przekazaniu zysku na
    kapitał rezerwowy lub zapasowy Spółki oraz dwóch następnych lat, Spółka ma prawo
    przeznaczyć zyski, stanowiące faktyczną podstawę kalkulacji kosztów uzyskania
    przychodu, o których mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy CIT na pokrycie straty bilansowej,
    zachowując przy tym prawo do uwzględnienia tych kosztów uzyskania przychodu w roku
    wniesienia dopłaty bądź przeznaczenia zysku na kapitał zapasowy lub rezerwowy oraz w
    dwóch następnych latach. Jednocześnie, w wypadku pokrycia straty bilansowej z zysków
    pierwotnie przekazanych na kapitał zapasowy przed upływem wskazanego okresu, jedynie
    w tej części, w której doszło do pokrycia straty bilansowej, Wnioskodawca nie będzie miał
    prawa rozliczyć preferencji na podstawie art. 15cb ust. 1, tj. w wypadku pokrycia strat
    bilansowych za lata 2016-2018 na mocy uchwał podjętych w roku 2022 z zysku
    przekazanego na kapitał zapasowy w 2021 roku i częściowo w 2020 roku Wnioskodawca

    będzie mógł rozliczyć odsetki hipotetyczne jedynie od tej części zysku za rok 2020
    przekazanego na kapitał zapasowy, która nie została wykorzystana w roku 2022 na
    pokrycie strat bilansowych za lata 2016-2018.
    Z powyższych względów Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska
    przedstawionego we wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 jest w części
    prawidłowe a w części nieprawidłowe.
    Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytań nr 2-6 jest
    prawidłowe. Odstępuję w tym zakresie od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

w zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z art. 15cb ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
      W spółce za koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą
      iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w
      ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1
      punkt procentowy oraz kwoty:
      1) dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych
      przepisach lub
      2) zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
    W myśl art. 15c ust. 2 ustawy o CIT:
      Koszt, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub
      podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch
      bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.
    Jak stanowi art. 15cb ust. 3 ustawy o CIT:
      Łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona w roku podatkowym z
      tytułów wymienionych w ust. 1 nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
    Stosownie do art. 15cb ust. 4 ustawy o CIT:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się do dopłat i zysków przeznaczonych na pokrycie straty
      bilansowej.
    Zgodnie z art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT:
      Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku nastąpi nie
      wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym ta
      dopłata została wniesiona do spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu
      zysku w spółce.
    Natomiast art. 15cb ust. 6 ustawy CIT wskazuje, że:
      Za rok podatkowy, w którym dopłata została wniesiona do spółki, uznaje się rok, w
      którym dopłata wpłynęła na rachunek płatniczy spółki.
    Państwa wątpliwości objęte pytaniem nr 1 dotyczą ustalenia, czy Spółka może rozliczyć
    dodatkowy koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT,
    zarówno w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub
    zapasowego, jak i w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach
    podatkowych (w tym poprzez wsteczną korektę deklaracji CIT-8) - tzn. czy Spółce w
    poszczególnych, nieprzedawnionych latach podatkowych, w których dokonywano
    podwyższenia kapitału zapasowego, przysługuje możliwość uwzględnienia kosztu
    uzyskania przychodów kalkulowanego na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT od

    pełnej wartości wniesionej dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub
    zapasowego - w tym istnieje możliwość uwzględnienia kosztu uzyskania przychodu, o
    którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT poprzez wsteczną korektę deklaracji CIT-8 (z
    wyjątkiem roku 2021 oraz 2020, w obrębie których całość lub część zysku przeznaczonego
    na kapitał zapasowy została na mocy uchwały wykorzystana na pokrycie straty bilansowej
    z lat 2016-2018).
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że rok podatkowy Spółki jest zgodny z rokiem
    kalendarzowym i trwa od 1 stycznia do 31 grudnia. W latach 2021-2025 zostały podjęte
    następujące uchwały odnośnie przeznaczenia zysku na kapitał zapasowy:
    - uchwałą z 22 czerwca 2021 r. na kapitał zapasowy przeznaczono 80% zysku
      osiągniętego w roku podatkowym 2020, tj. (...) zł;
    - uchwałą z 30 czerwca 2022 r. na kapitał zapasowy przeznaczono 80% zysku
      osiągniętego w roku podatkowym 2021, tj. (...);
      W przedmiotowej uchwale dot. podziału zysku wypracowanego w roku podatkowym
      2021 zostało wskazane, iż strata netto Spółki za lata 2016-2018 z tyt. opłaty grupowej w
      wysokości (...) zł zostanie pokryta z kapitału zapasowego.
      W tym przypadku strata netto Spółki za lata 2016-2018 przewyższała wartość zysku
      przeznaczonego na kapitał zapasowy w danym roku, lecz wskazana różnica w
      wysokości (...) zł została pokryta z części zysku za 2020 r. przeznaczonego na kapitał
      zapasowy w 2021 r.
    - uchwałą z 16 czerwca 2023 r. na kapitał zapasowy przeznaczono 80% zysku
      osiągniętego w roku podatkowym 2022, tj. (...) zł;
    - uchwałą z 13 czerwca 2024 r. na kapitał zapasowy przeznaczono 80% zysku
      osiągniętego w roku podatkowym 2023, tj. (...) zł;
    - uchwałą z 11 czerwca 2025 r. na kapitał zapasowy przeznaczono 80% zysku
      osiągniętego w roku podatkowym 2024, tj. (...) zł.
    Zgodnie z powyższym, część zysku wypracowanego w 2021 r. i przeznaczonego na mocy
    uchwały z 30 czerwca 2022 r. na kapitał zapasowy, została wykorzystana w całości na
    pokrycie straty bilansowej z lat 2016-2018. Jak Państwo wskazali, strata netto Spółki za lata
    2016-2018 przewyższała wartość zysku przekazanego na kapitał zapasowy w 2022 r. za
    rok podatkowy 2021. W związku z tym, na mocy powyższej uchwały (z 30 czerwca 2022 r.),
    część zysku wypracowanego w 2020 r. i przekazanego na mocy uchwały z 22 czerwca 2021
    r. na kapitał zapasowy, została wykorzystana w części, tj. (...) zł, na pokrycie pozostałej
    części straty z lat 2016-2018.
    Mając powyższe na względzie, wskazać należy, że przysługuje Państwu uprawnienie do
    uwzględnienia kosztu uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o
    CIT odpowiednio w roku podatkowym:
    - 2021, w części, w której przekazali Państwo na kapitał zapasowy w 2021 r. zysk
      wypracowany w roku podatkowym 2020 (z wyłączeniem kwoty, która została
      przeznaczona na pokrycie straty za lata 2016-2018, tj. (...) zł);
    - 2022, w części, w której przekazali Państwo na kapitał zapasowy w 2021 r. zysk
      wypracowany w roku podatkowym 2020 (z wyłączeniem kwoty, która została
      przeznaczona na pokrycie straty za lata 2016-2018, tj. (...) zł). Rozpoznany dodatkowy
      koszt uzyskania przychodu w 2022 r. nie będzie jednak uwzględniał kwoty zysku
      wypracowanego w roku podatkowym 2021 przekazanej na kapitał zapasowy w 2022 r.,
      gdyż w całości została ona przeznaczona na pokrycie straty z lat 2016-2018;
    - 2023, w części, w której przekazali Państwo na kapitał zapasowy w 2021 r. zysk
      wypracowany w roku podatkowym 2020 (z wyłączeniem kwoty, która została
      przeznaczona na pokrycie straty za lata 2016-2018, tj. (...) zł), oraz w części, w której

      przekazali Państwo na kapitał zapasowy w 2023 r. zysk wypracowany w roku
      podatkowym 2022;
    - 2024, w części, w której przekazali Państwo na kapitał zapasowy w 2023 r. zysk
      wypracowany w roku podatkowym 2022, oraz w części, w której przekazali Państwo na
      kapitał zapasowy w 2024 r. zysk wypracowany w roku podatkowym 2023;
    - 2025, w części, w której przekazali Państwo na kapitał zapasowy w 2023 r. zysk
      wypracowany w roku podatkowym 2022, oraz w części, w której przekazali Państwo na
      kapitał zapasowy w 2024 r. zysk wypracowany w roku podatkowym 2023, oraz w
      części, w której przekazali Państwo na kapitał zapasowy w 2025 r. zysk wypracowany w
      roku podatkowym 2024.
    Należy zaznaczyć, że w żadnym z tych lat podatkowych wartość kosztu uzyskania
    przychodów ze wskazanego tytułu nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
    Powyższa zasada będzie miała zastosowanie także w przyszłości po spełnieniu warunków
    wskazanych w art. 15cb ust. 1-10 ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy i przytoczone powyżej przepisy, należy zgodzić się z
    Państwa stanowiskiem, że po stronie Spółki powstaje uprawnienie do uwzględnienia
    kosztu uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, w roku
    wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w
    kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych. W tym
    zakresie Państwa stanowisko do pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości w ramach pytania nr 1 dotyczą również ustalenia, czy istnieje
    możliwość dokonania odpowiedniej wstecznej korekty deklaracji CIT-8 i uwzględnienia w
    niej kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy
      wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać
      urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu
      osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca
      roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.
    Zgodnie z art. 81 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”):
      § 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci
      mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
      § 2. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Stosownie do art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania
      obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i
      inkasenci.
    Istota deklaracji korygującej polega na ponownym, tym razem poprawnym wypełnieniu
    odpowiedniego formularza i złożonych ewentualnie wraz z nim załączników. W tym celu
    na nowym formularzu zaznacza się inny cel niż złożenie deklaracji, a więc właśnie jej
    korektę. Zauważyć należy, że przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy
    dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikające z Ordynacji podatkowej.
    Na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Wobec powyższego zasadą jest, że podatnik ma prawo skorygować zeznanie, o ile nie
    zabrania tego przepis szczególny. Skorygowanie zeznania następuje przez złożenie
    zeznania korygującego. Możliwość składania korekt deklaracji dotyczy jedynie zobowiązań
    podatkowych powstających z mocy samego prawa, czyli m.in. zeznań podatkowych, dot.
    rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Z ww. regulacji wynika
    również, że możliwość złożenia korekty zeznania istnieje, o ile odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej. W tym miejscu należy stwierdzić, że przepisy ustawy o CIT takich
    zastrzeżeń nie wprowadzają.
    Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko, zgodnie z którym, dopuszczalne jest
    skorygowanie przez Spółkę wstecz rozliczenia rocznego CIT-8 i uwzględnienie w nim
    kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, jest prawidłowe.
    Nie można jednak zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym, powyższa
    korekta zeznania powinna obejmować rok 2020.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, uchwały w sprawie podziału zysku i przekazywania go
    na kapitał zapasowy, były podejmowane w latach 2021-2025. Z opisu sprawy nie wynika,
    że w 2020 r. została podjęta uchwała o przekazaniu zysku na kapitał zapasowy. W związku
    z powyższym, Spółce przysługuje prawo do skorygowania zeznań podatkowych, w związku
    z uwzględnieniem w nich kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1
    ustawy o CIT za lata 2021-2024, prawo takie nie przysługuje natomiast za rok 2020.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w części dotyczącej
    możliwości złożenia korekty zeznania za 2020 r., w związku z uwzględnieniem w niej
    kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, należy uznać za
    nieprawidłowe, a w pozostałej części za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.