Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.186.2019.2.BR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-12
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację inwestycji w ramach projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia – brak daty sporządzenia (data wpływu 16 kwietnia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 maja 2019 r. (data wpływu 28 maja 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację inwestycji w ramach projektu – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację inwestycji w ramach projektu. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 maja 2019 r. (data wpływu 28 maja 2019 r.) poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego oraz podanie adresu ePUAP.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina zrealizowała projekt o wartości ogółem 4 062 267,54 PLN.

Wnioskowane dofinansowanie stanowi kwota 2 966 326,62 PLN.

Rozpoczęcie realizacji projektu nastąpiło 29 stycznia 2014 r.

Finansowe zakończenie realizacji projektu nastąpiło 31 grudnia 2018 r.

Projekt objął budowę kompleksowej sieci ścieżek rowerowych, które swoim przebiegiem i lokalizacją częściowo pokryły się z istniejącymi już szlakami rowerowymi, a także prowadzą do miejsc atrakcyjnych turystycznie i rekreacyjnie zarówno na terenie miasta jak i regionu (np.: wzgórza X, lasy Y, pole Z, okoliczne jeziora). Nowe ścieżki rozwinęły już istniejącą infrastrukturę, a także tworzą łącznik istniejących ścieżek. Oprócz zbudowanych już ścieżek rozwinęła się infrastruktura ułatwiająca korzystanie z atrakcji turystycznych z użyciem rowerów:

*   wiaty rowerowe i stojaki rowerowe (przy dworcu kolejowym, przy zamku, przy amfiteatrze, przy kąpieliskach) – 5 wiat (w każdej po 5 stojaków) i 30 stojaków,
*   wiaty rekreacyjne wokół Jeziora X (3 szt.),
*   podpórki dla rowerzystów ułatwiające przy przejeździe przez jezdnię – 22 szt.,
*   samoobsługowe stacje napraw rowerów (przy głównych trasach rowerowych) – 5 szt.

Zbudowane 6,3 km nowych tras rowerowych zwiększyło ich łączną długość w mieście 2-krotnie. Zrealizowany projekt przyczynił się do rozwoju i dywersyfikacji oferty turystycznej opartej na zasobach naturalnych regionu i budowy przewagi konkurencyjnej W i M. Wnioskodawca posiadał podpisane porozumienia z Żeglugą, zgodnie z którymi produkt turystyczny w postaci kompleksowej sieci ścieżek rowerowych jest podstawą do ofert istniejącego już wachlarza ofert turystycznych wypracowanych w ramach projektu realizowanego przez Żeglugę. Przyjęte rozwiązania dzięki efektowi synergii przyczynią się do zwiększenia zainteresowania ofertą rekreacyjno-kulturalną miasta i regionu, oraz przyczynią się do poprawy zdrowia ludności.

Właścicielem infrastruktury powstałej w wyniku realizacji projektu jest Wnioskodawca. Zarządzaniem i bieżącym utrzymaniem produktów projektu zajmuje się Wnioskodawca, który zajmuje się utrzymaniem na terenie miasta gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej i chodników. Finansowanie w okresie trwałości zapewnia Gmina Miejska ze środków budżetu gminy. Utrzymanie bieżące infrastruktury leżącej na działkach należących do Powiatu finansowane było na mocy porozumienia zawartego co roku między Powiatem a Gminą i finansowane było ze środków przekazywanych Gminie przez Starostwo Powiatowe. Wnioskodawca zobowiązał się zgodnie z art. 71 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. do zachowania okresu trwałości projektu (tj. min. 5 lat od daty płatności końcowej na rzecz Beneficjenta) oraz nie poddawania projektu zasadniczym zmianom.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

Gmina realizuje projekt o wartości ogółem 4 062 267,54 PLN.

Wnioskowane dofinansowanie stanowi kwota 2 966 326,62 PLN.

Rozpoczęcie realizacji projektu nastąpiło 29 stycznia 2014 r.

Projekt jest w końcowej fazie realizacji (planowane zakończenie wrzesień 2019 r.).

Projekt objął budowę kompleksowej sieci ścieżek rowerowych, które swoim przebiegiem i lokalizacją częściowo pokryły się z istniejącymi już szlakami rowerowymi, a także prowadzą do miejsc atrakcyjnych turystycznie i rekreacyjnie zarówno na terenie miasta jak i regionu (np.: wzgórza X, lasy Y, pole Z, okoliczne jeziora). Nowe ścieżki rozwinęły już istniejącą infrastrukturę, a także tworzą łącznik istniejących ścieżek.

Ad. 1. Gmina jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Ad. 2. W ramach realizowanej inwestycji zostały przeprowadzone:

1.  Prace przygotowawcze, które obejmowały:
    *   wykonanie mapy do celów projektowych ścieżki rowerowej wokół Jez. X,
    *   dokumentację techniczną dotyczącą zagospodarowania nadbrzeża Jez. X,
    *   opracowanie dokumentacji na ścieżki rowerowe i parkingi na terenie miasta:
        1.  ścieżka rowerowa nadbrzeże Jez. X do ul. X.,
        2.  ścieżka rowerowa – ul. Y – Z – A – B – C,
        3.  ścieżka rowerowa – cmentarz – Rondo – ul. D – Jez. Y,
    *   wykonanie aktualizacji mapy południowo wschodniej części Jez. X – teren gminy i Miasta,
    *   stworzenie strony internetowej w technologii HTML 5 i CSS 3 dostosowanej do urządzeń mobilnych, zawierającej interaktywną mapę istniejących i projektowanych ścieżek rowerowych, umożliwiającej przeprowadzenie konsultacji społecznych,
    *   wykonanie dokumentacji projektowej,
    *   arkusz mapy zasadniczej w postaci drukowanej,
    *   przygotowanie analizy finansowej i ekonomicznej dla przedsięwzięcia,
    *   kosztorys inwestorski na budowę ścieżek rowerowych na terenie miasta.
2.  Roboty budowlane:
    *   budowa ścieżek rowerowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą,
    *   dostawa i montaż elementów infrastruktury rowerowej,
3.  Promocję projektu:
    *   wykonanie i montaż tablic informacyjno-pamiątkowych,
    *   wydruk naklejek,
    *   ogłoszenie w prasie lokalnej.

Ad. 3. Wszystkie faktury dokumentujące zakup towarów i usług w ramach przedmiotowej inwestycji były wystawione na Wnioskodawcę.

Ad. 4. Projekt jest realizowany w ramach zadań własnych Gminy wynikających z ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 6 ust. 1 tejże ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty to zadanie własne gminy (art. 7 ust. 1 ustawy), które w odniesieniu do ww. projektu w szczególności obejmuje sprawy:

*   ładu przestrzennego, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy),
*   kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy),
*   zieleni gminnej i zadrzewień (art. 7 ust. 1 pkt 12).

Ad. 5. Gmina zakupionych towarów i usług w ramach realizacji projektu nie będzie wykorzystywała do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, ani zwolnionych od podatku. Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat za korzystanie z powstałej infrastruktury i urządzeń, nie osiągnie z tego tytułu żadnych dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina jako beneficjent projektu ma prawo do odliczeń podatku VAT od towarów i usług w całości lub w części od wydatków poniesionych przy wykonaniu inwestycji w ramach projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. 2018 r., poz. 2174 ze zmianami) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje w takim zakresie, w jakim projekt po zrealizowaniu będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych. Wydatki poniesione przez Gminę w związku z realizacją projektu nie są związane ze sprzedażą opodatkowaną. Wobec powyższego Gmina nie może odzyskać poniesionych wydatków z tytułu podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, pkt 10 i pkt 12 ww. ustawy – zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej; kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych; zieleni gminnej i zadrzewień.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wszystkie faktury dokumentujące zakup towarów i usług w ramach przedmiotowej inwestycji były wystawione na Wnioskodawcę. Projekt jest realizowany w ramach zadań własnych Gminy. Gmina zakupionych towarów i usług, w ramach realizacji projektu, nie będzie wykorzystywała do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, ani zwolnionych od podatku. Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat za korzystanie z powstałej infrastruktury i urządzeń, nie osiągnie z tego tytułu żadnych dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Realizacja ww. projektu odbywa się w ramach władztwa publicznego i Gmina wykonując to zadanie działa jako organ administracji publicznej i może korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Gmina bez wątpienia nie może być uznana za podatnika, gdyż realizuje ona w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że Gmina realizuje opisany projekt w ramach zadań własnych nałożonych na nią ustawą o samorządzie gminnym, zatem w tym zakresie działa w ramach reżimu publicznoprawnego. Tym samym w analizowanym przypadku Gmina nie ponosi wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a nabywając towary i usługi nie działa w charakterze podatnika podatku VAT. Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, a Gmina nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

Podsumowując, Gmina jako beneficjent projektu nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od towarów i usług w całości lub w części od wydatków poniesionych przy inwestycji w ramach projektu. Powyższe wynika z tego, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Gmina nie działa jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją projektu nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.