Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-324/09/ŁW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-07-09
Teza: opodatkowanie energii elektrycznej kupowanej i zużywanej na potrzeby własne przez podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; energia-energia elektryczna; energia-źródło energii; koncesja; źródło-źródło odnawialne
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2009r. (data wpływu 21 kwietnia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 maja 2009r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania energii elektrycznej kupowanej i zużywanej na potrzeby własne przez podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2009r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 15. maja 2009r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania energii elektrycznej kupowanej i zużywanej na potrzeby własne przez podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii, na podstawie wydanej przez Prezesa URE koncesji. Wnioskodawca jest płatnikiem podatku akcyzowego zgodnie z ustawą z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym. Wnioskodawca:

*   kupuje od przedsiębiorstwa obrotu energią energię elektryczną zużywana na potrzeby własne,
*   produkuje energię elektryczną, która w części zużywana jest na potrzeby własne Wnioskodawcy i w części sprzedaje do przedsiębiorstwa obrotu energią elektryczną.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca ma obowiązek odprowadzić podatek akcyzowy od energii elektrycznej kupowanej i zużywanej na własne potrzeby?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zapisami art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2009r. o podatku akcyzowym przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego,
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2,
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię,
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami ustawy o podatku akcyzowym w przypadku Wnioskodawcy opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega jedynie:

\- energia elektryczna wyprodukowana we własnym źródle i zużyta na potrzeby własne (art. 9 pkt 4 ustawy) mówi o przypadku gdy podmiot, który wyprodukował energie elektryczną i zużywa ją na własne potrzeby, nie posiada koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót – przypadek Wnioskodawcy. Energia elektryczna zakupiona i zużyta na potrzeby własne nie podlega opodatkowaniu, gdyż Wnioskodawca w myśl ustawy o podatku akcyzowym nie jest nabywcą końcowym nie może być opodatkowany w oparciu o art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy i nie posiada koncesji wymienionych w ust 1 pkt 2 na przesyłanie dystrybucję lub obrót) nie może więc podlegać opodatkowaniu w oparciu o art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11) podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Stosownie do art. 11 cyt. ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

W myśl art. 2 pkt 19 wspomnianej ustawy pod pojęciem nabywcy końcowego należy rozumieć podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, iż w odniesieniu do energii elektrycznej sprzedawanej przedsiębiorstwu energetycznemu Wnioskodawca nie jest podatnikiem akcyzy, ponieważ wytworzoną energię sprzedaje podmiotowi, który nie jest odbiorcą końcowym w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym.

Wnioskodawca nie jest również podatnikiem akcyzy w odniesieniu do energii elektrycznej, którą kupuje od zakładu energetycznego, którą zużywa na potrzeby własne.

Powyższa sytuacja mieści się w zakresie przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy i podatnikiem jest zakład energetyczny sprzedający tę energię Wnioskodawcy będącemu w tej sytuacji nabywcą końcowym.

Wnioskodawca na mocy art. 9 ust. 1 pkt 4 wspomnianej ustawy jest podatnikiem podatku akcyzowego w stosunku do energii wytworzonej przez Wnioskodawcę, w części którą zużywa na potrzeby własne.. Zaś obowiązek podatkowy z ww. tytułu powstaje w sposób określony w art. 11 pkt 3 ww. ustawy.

Dodatkowo zauważyć należy, iż podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, zużywający wytworzoną przez siebie oraz nabytą energię elektryczną w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużywa tą energię w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych, będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z trybie art. 30 ust.6 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym, zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych.

W przypadku zakupu energii elektrycznej, która zostanie zużyta zgodnie z art. 30 ust.6 ustawy o podatku akcyzowym, strony dokonujące transakcji powinny prowadzić dokumentację w taki sposób aby umożliwić organom podatkowym weryfikację ilości zakupionej energii, która podlega zwolnieniu.

Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 32 poz. 228) ww. zwolnienie ma zastosowanie pod warunkiem, że podmiot zużywający zwolnioną energię elektryczną:

1.  prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii;
2.  przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie zwolnionej energii, oświadczenie o ilościach i sposobie wykorzystania zwolnionej energii elektrycznej.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno zawierać co najmniej:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu zużywającego energię elektryczną oraz jego NIP;
2.  ilość zużytej zwolnionej energii elektrycznej;
3.  cel, na który została zużyta zwolniona energia elektryczna;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega jedynie energia elektryczna wyprodukowana we własnym źródle i zuzyta na potrzeby własne – należało uznać za prawidłowe. Jednakże prawidłowość stanowiska wynika z innej podstawy prawnej niż wskazał Wnioskodawca.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.