Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-900/13/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-10-16
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dotyczące przygotowania dokumentacji i zakupy które będą dotyczyły uzbrojenia terenów pod inwestycje, będących w przyszłości przedmiotem sprzedaży.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 lipca 2013 r. (data wpływu 17 lipca 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dotyczące przygotowania dokumentacji i zakupy które będą dotyczyły uzbrojenia terenów pod inwestycje, będących w przyszłości przedmiotem sprzedaży – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dotyczące przygotowania dokumentacji i zakupy które będą dotyczyły uzbrojenia terenów pod inwestycje, będących w przyszłości przedmiotem sprzedaży.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Gmina zrealizowała w 2012 r. projekt pn. „…” dofinansowany w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007–2013. Przedmiotem projektu było przygotowanie niezbędnych opracowań i dokumentacji dotyczących przygotowania pod inwestycje terenu będącego własnością Gminy tj. działka o numerze ewidencyjnym … w m. P. o powierzchni 22,96 ha. Wykonane opracowanie ma charakter studialny.

W wyniku realizacji projektu zostały: przygotowane następujące dokumenty (I etap inwestycji):

*   Koncepcja zagospodarowania terenu, w tym ocena stanu infrastruktury, analiza kosztowa uzbrojenia
*   Opracowanie dotyczące kompleksowych badań geotechnicznych, w tym określenie warstw geologicznych, nośności gruntu, poziomu lustra wód gruntowych;
*   Raport o barierach inwestycyjnych;
*   Opracowanie informacji o klimacie inwestycyjnym dla danej lokalizacji;
*   Analiza formalno-prawna nieruchomości oraz analiza kosztowa makroniwelacji;
*   Sporządzona została dokumentacja techniczna i projektowo – budowlana na uzbrojenie terenu inwestycyjnego w drogi dojazdowe oraz następujące sieci: energetyczną, oświetlenia drogowego, gazową, wodociągową, kanalizacyjną, sanitarną, deszczową oraz teletechniczną.

W II etapie realizacji inwestycji planowanej na lata 2013–2014 z dofinansowaniem Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa \`(...)\` wybudowana zostanie na podstawie opracowanej dokumentacji technicznej i kosztorysów infrastruktura w wyniku której powstaną drogi, sieć wod-kan, oświetleniowa i kanalizacji deszczowej.

Drogi po oddaniu do użytkowania będą miały status dróg publicznych gminnych. Oświetlenie uliczne wykorzystywane będzie wyłącznie jako element publicznej infrastruktury drogowej funkcjonującej nieodpłatnie i utrzymywanej z budżetu Gminy.

Wybudowana sieć energetyczna będzie służyła oświetleniu ulicznemu natomiast przebudowa odcinków sieci energetycznej konieczna ze względu na budowę i przebudowę nowych odcinków dróg nie wpłynie na zmianę jej parametrów. Nie jest to rozbudowa czy ulepszenie sieci należącej do operatora energetycznego.

Przebudowa sieci telekomunikacyjnej i przebudowa odcinków sieci gazowej średniego ciśnienia wynika z założeń projektu tj. kolizji sieci z przedmiotowym zadaniem.

Działki inwestycyjne zostaną udostępnione inwestorom na zasadach rynkowych – w formie przetargu nieograniczonego.

Po zakończeniu inwestycji przedmiot projektu (infrastruktura drogowa, wodno–kanalizacyjna, sieć oświetleniowa) pozostanie własnością Gminy. Podmiotem odpowiedzialnym za eksploatację przedmiotu inwestycji będzie w przypadku:

*   wybudowanych gminnych dróg publicznych, oświetlenia, kanalizacji deszczowej – bezpośrednio Gmina, która nie będzie pobierać opłat za ich korzystanie;
*   sieci kanalizacyjnych i wodociągowych gminny zakład budżetowy: Zakład Wodociągów i Kanalizacji w B., który wykonuje zadania publiczne w zakresie dostawy wody i odbioru ścieków w imieniu jednostki samorządu terytorialnego. Zakład budżetowy będzie użytkował infrastrukturę wod-kan nieodpłatnie na zasadzie umowy użyczenia. Zakład nie posiada osobowości prawnej, jest odrębnym podatnikiem podatku VAT i będzie wykorzystywał infrastrukturę do czynności opodatkowanych.

W związku z tym, że ewentualne przychody z tytułu odbioru ścieków i dostawy wody będą przychodami zakładu budżetowego, Gmina (inwestor) nie posiada prawnej możliwości odliczenia VAT naliczonego od kosztów inwestycyjnych. Gmina jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Składa deklaracje VAT-7. Faktury za towary i usługi w ramach realizowanej inwestycji wystawiane będą na Gminę. Gmina będzie dokonywać płatności na rzecz wykonawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na przygotowanie dokumentacji i na wydatki, które będą ponoszone na uzbrojenie terenów pod inwestycje, będących w przyszłości przedmiotem sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy, brak jest możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na dokumentację i ponoszone na uzbrojenie terenów inwestycyjnych z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do takiego odliczenia tj. związku zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011r. Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 12 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 247 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Opodatkowanie podatkiem VAT czynności wykonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego jest zatem możliwe tylko wtedy gdy wykonują one czynności na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W myśl art. 7 ust. 1 do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ustala, że do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty oraz konstruuje otwarty katalog takich zadań.

Natomiast art. 166 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, iż zadania publiczne służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej są wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadania własne.

W świetle powyższego zakres aktywności podejmowanych przez Gminę należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że w ocenie tut. organu każde działanie podejmowane przez Gminę w imieniu własnym na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu Gminy, a dotyczące nieruchomości stanowiących mienie gminne należy uznać za działanie publiczne służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.

W myśl art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U z 2013r. poz. 260), drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:

1.  drogi krajowe;
2.  drogi wojewódzkie;
3.  drogi powiatowe;
4.  drogi gminne (art. 2 ustawy o drogach publicznych).

Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ustawy o drogach publicznych drogi gminne stanowią uzupełnienie istniejących w danej gminie sieci dróg powiatowych, wojewódzkich lub krajowych. Stanowią one własność samorządu gminy i gmina ma obowiązek ich utrzymania. Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy, po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu, przy czym rozstrzygające znaczenie mają w takim przypadku względy techniczne i prawne. Brak jednego z tych dwóch elementów powoduje zaliczenie drogi do dróg wewnętrznych. Ustalenie przebiegu dróg gminnych dokonuje się na mocy uchwały rady gminy. Uchwała o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych jest aktem administracyjnym o charakterze ogólnym, który dotyczy nieograniczonej liczby użytkowników.

Drogami publicznymi nie są drogi wewnętrzne, a więc niezaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, przede wszystkim drogi w osiedlach mieszkaniowych, drogi dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, drogi dojazdowe do obiektów użytkowanych przez przedsiębiorców, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami oraz pętle autobusowe (wymienione rodzaje dróg mają charakter przykładowy). Korzystać z tych dróg mogą jedynie określone kategorie użytkowników posiadających stosowne zezwolenie indywidualne lub grupowe. Ich budowa, przebudowa, utrzymanie oraz zarządzanie należy do zarządcy terenu, a w przypadku jego braku do właściciela. Także do zarządcy terenu, na którym zlokalizowana jest droga, a w przypadku jego braku do właściciela terenu należy finansowanie inwestycji związanych z urządzeniem a następnie utrzymaniem drogi wewnętrznej – art. 8 ust. 1–3 ustawy o drogach publicznych.

Zgodnie z art. 19 ust. 5 ustawy o drogach publicznych, w granicach miast na prawach powiatu zarządcą wszystkich dróg publicznych, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, jest prezydent miasta.

Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2005r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego (Dz. U. Nr 267, poz. 2251 ze zm.), w granicach miast na prawach powiatu zadania w zakresie finansowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania, ochrony i zarządzania drogami publicznymi, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, finansowane są z budżetów tych miast.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina zrealizowała w 2012 r. projekt pn. „…”.

W II etapie realizacji inwestycji planowanej na lata 2013–2014 wybudowana zostanie na podstawie opracowanej dokumentacji technicznej i kosztorysów infrastruktura w wyniku której powstaną drogi, sieć wod-kan, oświetleniowa i kanalizacji deszczowej.

Jak już wskazano na wstępie podstawowym aspektem, którego spełnienia należy analizować w kontekście prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie nabywanych przez podatnika towarów i usług, jest późniejsze (finalne) wykorzystanie ich w wykonywaniu czynności opodatkowanych.

W rezultacie o prawie do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizowanymi przez Gminę inwestycjami, decyduje sposób wykorzystania przez Gminę powstałego w wyniku realizacji inwestycji mienia, tj. wykorzystanie go do czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub do czynności nieopodatkowanych.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zauważyć tutaj jednakże należy, iż dla uznania, że świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem, i w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Z treści przywołanej powyżej regulacji art. 86 ust. 1 jednoznacznie wynika, że prawodawca uzależnia prawo do odliczenia podatku naliczonego od wykorzystywania towarów lub usług do wykonywania czynności opodatkowanych. Ważne jest, by związek ten w chwili dokonywania zakupów był uchwytny i oczywisty, nabyte towary i usługi muszą w sposób niewątpliwy służyć czynnościom opodatkowanym. Okoliczności towarzyszące konkretnej transakcji zakupu towaru lub usługi powinny wskazywać jednoznacznie, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej podatnika, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej lub planowanej przez niego działalności gospodarczej.

Co do zasady więc, odliczeniu powinien podlegać taki podatek naliczony, który zawarty jest w cenie towarów nabytych w celu wykonania czynności opodatkowanych.

W ocenie tut. organu, związek ze sprzedażą opodatkowaną w chwili dokonywania zakupu towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji drogowej nie będzie ani uchwytny, ani oczywisty przede wszystkim dlatego, iż planowana inwestycja będzie dotyczyła dróg publicznych. Drogi publiczne udostępniane są nieodpłatnie wszystkim użytkownikom, a obowiązek ich budowy jest zadaniem publicznym gminy określanym przez ustawy. W rozpatrywanej sprawie podatek naliczony jest związany z inwestycją drogową niesłużącą czynnościom opodatkowanym wykonywanym przez Gminę.

Należy zauważyć, że o publicznym bądź prywatnym charakterze działania organów przesądza bezpośredni cel tego działania, tzn. czy głównym jego zamierzeniem i skutkiem jest zaspokajanie zbiorowej potrzeby wspólnoty samorządowej, czy też jego skutki służą osobom fizycznym i prawnym ze względu na ich prywatne cele. W rozpatrywanej sprawie budowa przedmiotowych dróg służy niewątpliwie wszystkim mieszkańcom gminy, Wnioskodawca wskazał, że drogi po oddaniu do użytkowania będą miały status dróg publicznych gminnych – za korzystanie z ich Gmina nie będzie pobierać opłat, a zatem dotyczy interesu powszechnego.

Zatem w ocenie Organu Gmina, budując drogi publiczne wraz z całą infrastrukturą drogową niezbędną do ich prawidłowego funkcjonowania – sieć oświetleniowa, kanalizacja deszczowa biegnące do lub przez tereny inwestycyjne, nie występuje w charakterze podatnika VAT a poniesione w związku z tą budową wydatki nie są związane z wykonywaniem przez gminę czynności opodatkowanych.

Przechodząc do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego przy budowie sieci wodociągowych i kanalizacyjnych, przypomnieć należy, że infrastruktura kanalizacyjna i wodociągowa na podstawie umowy użyczenia zostanie przekazana nieodpłatnie w użytkowania zakładowi budżetowemu.

Wskazać należy, że przekazanie do nieodpłatnej eksploatacji wytworzonego w ramach realizacji projektu majątku, tj. sieci kanalizacyjnych i wodociągowych jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

Przywołać tutaj należy treść art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Stosownie do art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013r., za odpłatne świadczenie usług uznaje się również użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W myśl art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013r., za odpłatne świadczenie usług uznaje się również użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W myśl natomiast art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują zadania w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, (art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

W świetle powyższego brak jest podstaw do traktowania nieodpłatnego świadczenia usług w zakresie nieodpłatnego przekazania sieci wodociągowych i kanalizacyjnych jako odpłatnego świadczenia usług. Czynność przekazania w nieodpłatnej użytkowanie tych urządzeń podmiotowi, który wykonywał zadania Gminy, w jej imieniu, jest czynnością prowadzoną do celów działalności gospodarczej Gminy, a tym samym niepodlegającą opodatkowaniu.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż nieodpłatne przekazanie do eksploatacji wytworzonych sieci wodociągowych i kanalizacyjnych gminnemu zakładowi budżetowemu jest czynnością, która nie daje Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług związanych z wytworzeniem tych urządzeń (sieci).

Tym samym Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług związanych z budową sieci kanalizacyjnych i wodociągowych.

Natomiast w kwestii przebudowy sieci telekomunikacyjnej oraz odcinków sieci gazowej średniego ciśnienia, Wnioskodawca wskazał, że przebudowa tych sieci wynika z kolizji tych sieci z przedmiotowym zadaniem. Należy zatem wskazać, że zakupy towary i usługi niezbędne do wykonania tego elementu zadania inwestycyjnego są implikowane wyłącznie pracami polegającymi na uzbrojeniu terenów pod inwestycje. Wobec powyższego należy przyjąć, że towary i usługi nabyte na przebudowę kolidujących z całością zadania sieci telekomunikacyjnej i gazowej, nie są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT realizowanymi przez Wnioskodawcę.

Tym samym, skoro elementy infrastruktury uzbrojenia terenu inwestycyjnego – drogi gminne oraz sieci – nie służą Wnioskodawcy do realizacji czynności opodatkowanych (nie generują po stronie Gminy obrotu opodatkowanego) – to również dokumentacja techniczna i projektowo-budowlana na uzbrojenie terenów inwestycyjnych w tę infrastrukturę pozostaje bez związku z czynnościami opodatkowanymi.

W konsekwencji Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług związanych z dokumentacją projektową oraz z uzbrojeniem terenów inwestycyjnych będących w przyszłości przedmiotem sprzedaży.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego brak jest możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy dotyczące dokumentacji i uzbrojenia terenów inwestycyjnych z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do takiego odliczenia tj. związku zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w szczególności w przypadku wykorzystania powstałej infrastruktury do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.