Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.190.2022.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-07-22
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży udziału w działkach niezabudowanych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; majątek-majątek prywatny; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

18 maja 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 13 maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania sprzedaży udziału w działkach niezabudowanych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 lipca 2022 r. (wpływ 15 lipca 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem zapytania jest kwestia podatku VAT w przypadku sprzedaży gruntu niezabudowanego.

Opis nieruchomości będącej przedmiotem transakcji.

Przedmiotowa nieruchomość stanowi obecnie niezabudowaną działkę numer 1 o powierzchni (…) ha położoną w (…) (gmina (…), powiat (…)) oznaczoną w ewidencji symbolem R, Ls - grunty orne, lasy.

Kalendarium zdarzeń dotyczących nieruchomości.

(…) grudnia 2004 r., (…) stycznia 2005 r. Nieruchomość została nabyta na podstawie warunkowej umowy sprzedaży z dnia (…) grudnia 2004 r. (akt notarialny rep. (…)), a następnie umową przeniesienia własności aktem notarialnym z dnia (…) stycznia 2005 (akt notarialny rep. (…)). Nabywającymi były dwa małżeństwa wieloletnich przyjaciół, Państwo A. i J. M. oraz Państwo I. i K. K. – we współudziale w częściach równych. Zarówno jedno jak i drugie małżeństwo nabywało współudział do majątku prywatnego, wspólnoty majątkowej małżeńskiej. Celem nabycia było usytuowanie na ww. działce nieruchomości mieszkalnych dla siebie, oraz swoich dzieci. Każde z małżeństw posiadało po dwoje dzieci, zatem w pierwotnych planach było posadowienie na nabytej działce łącznie 6 domów jednorodzinnych, po 3 dla każdego z małżeństw (każde małżeństwo po jednym dla siebie i dla każdego z dzieci).

(…) lutego 2005 r. – w Sądzie Rejonowym w (…) założono Księgę Wieczystą dla nieruchomości (KW (…), a obecnie (…)).

(…) grudnia 2009 r. – współwłaściciele wystąpili o ustalenie warunków zabudowy dla 6 budynków jednorodzinnych wolnostojących.

(…) kwietnia 2010 r. – została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla 6 budynków jednorodzinnych wolnostojących.

(…) stycznia 2012 r. – współwłaściciele wystąpili z 6 wnioskami o zatwierdzenie projektów budowlanych i udzielenie pozwoleń na budowę.

(…) maja 2012 r. – została wydana decyzja nr (…) o zmianie warunków zabudowy z dotychczasowej „realizacja sześciu budynków jednorodzinnych, wolnostojących” na „realizacja sześciu budynków jednorodzinnych, wolnostojących oraz sześciu garaży wolnostojących”.

(…) sierpnia 2012 r. – uzyskano decyzje o zatwierdzeniu projektów budowlanych i pozwolenie na budowę dla sześciu budynków wolnostojących,

(…) listopada 2012 r. – nagle umiera jeden ze Współwłaścicieli – Pan J. M., spadek po Nim, w tym udziały w przedmiotowej nieruchomości obejmują żona A. oraz córki A. oraz J. Taki stan współudziałów pozostaje aż do dzisiaj, tj. 1/2 nieruchomości należy obecnie do Małżeństwa K., 4/12 należą do Pani A. M. oraz po 1/12 posiadają Jej córki A. i J..

(…) grudnia 2012 r. – decyzje o zatwierdzeniu projektów budowlanych stały się prawomocne, jednakże ze względu na sytuację życiową po śmierci Pana J. M. nie przystąpiono do żadnych prac, a plany co do budowy zostały zawieszone.

(…) sierpnia 2016 r. – wraz z upływem czasu i zmieniającą się sytuacją po śmierci Pana J. M. wspólne plany budowy domów rodzinnych zostały zupełnie porzucone, w związku z powyższym właściciele zaczęli myśleć o zbyciu nieruchomości. Wobec powyższego, ze względu na dużą powierzchnię działki celem zwiększenia ceny sprzedaży zaczęli rozważać podział terenu na większą ilość działek.

W dniu (…) sierpnia 2016 r. chcąc sprawdzić, czy taki podział byłby w ogóle możliwy złożono wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 14 budynków jednorodzinnych wolnostojących wraz z podziałem działki.

(…) września 2016 r. – postępowanie zostało zawieszone do czasu uzyskania dokumentów. Dokumenty te nie zostały jednak dostarczone, gdyż współwłaściciele nadal nie mogli jednoznacznie zdecydować co do przyszłości działki i zrezygnowały z jakichkolwiek działań w zakresie podziału działki.

(…) grudnia 2018 r. – ponownie wystąpiono z wnioskiem dla 14 budynków.

(…) kwietnia 2019 r. – następuje ponownie zawieszenie postępowania.

(…) sierpnia 2019 r. – wystąpiono do Burmistrza Miasta i Gminy (…) z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia wraz z KIP (Kartą Informacyjną Przedsięwzięcia).

(…) kwietnia 2020 r. – Wystąpienie o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 20 budynków jednorodzinnych wraz z podziałem działki.

(…) października 2020 r. – została wydana decyzja nr (…) o warunkach zabudowy.

(…) listopada 2020 r. – decyzja stała się ostateczna, zatem właściciele zostali upewnieni przez właściwe organy, że podział przedmiotowej nieruchomości na 20 działek jest możliwy, ale nie dokonały jeszcze takiego podziału.

Kwiecień 2022 r. – współwłaściciele w związku z pozyskaną informacją, że podział jest możliwy rozważają przed sprzedażą, celem maksymalizacji uzyskanej ceny – dokonanie faktycznego podziału działki na 20 działek i ich zbycie. Ponieważ nie mają profesjonalnej wiedzy na temat zbywania działek planują, że sprzedaż zostanie powierzona biuru nieruchomości, które dokona wszelkich czynności zmierzających do sprzedaży w imieniu zbywających, by odciążyć ich od czynności, na których się nie znają.

Poza powyższymi czynnościami formalnymi Wnioskodawców, które de facto nie doprowadziły nawet jeszcze do faktycznego dokonania podziału (na dzień sporządzenia wniosku jest to nadal pojedyncza, niezabudowana działka) nie dokonali i nie planują dokonywać takich czynności jak np. wycinka drzew, opłotowanie, wykonanie przyłączy itp. Na nieruchomości nie znajdują się żadne budynki, budowle itp. Działka jest nieogrodzona i nieuzbrojona. Na nieruchomości nie prowadzono działalności gospodarczej, nie była przedmiotem najmu czy dzierżawy. Nie była również nabyta w celu odsprzedaży. Działka była nieuprawiana, nieużytkowana. Wyrosły na niej samosiejki sosny.

W uzupełnieniu do wniosku odpowiedziała Pani na zadane przez Organ pytania:

1\. Czy przy nabyciu przez Panią udziału w nieruchomości będącej przedmiotem zbycia przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego?

Przy zakupie współudziału we własności działek nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT.

2\. Czy w celu sprzedaży udziału w przedmiotowej działce podpisała/podpisze Pani z przyszłym Nabywcą umowę przedwstępną? Jeżeli tak, należy wskazać wszystkie warunki ww. umowy.

Nie wie Pani jeszcze kto kupi działki, gdyż na tym etapie nie ma Pani jeszcze nawet potencjalnych kupców. Z Pani punktu widzenia umowa przedwstępna w ogóle nie jest potrzebna, tym niemniej nie wie Pani jakie ewentualnie warunki zakupu postawią ewentualni kupujący (lub postawi, jeśli zgłosi się ktoś, kto będzie chciał kupić całość). Zatem udzielenie jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie nie jest możliwe. Ewentualne negocjacje w tym względzie dopiero nastąpią, w zależności od tego, kto się zgłosi. Pani zdaniem jednak to, czy w przypadku przyszłej sprzedaży ewentualny kupujący będzie chciał, czy też nie będzie chciał zawarcia umowy przedwstępnej nie powinno mieć znaczenia dla oceny Pani sytuacji.

3\. Czy wszystkie wydzielone działki będą sprzedane jednemu nabywcy czy też różnym osobom/podmiotom?

Jak w pytaniu nr 2 – nie może Pani tego jednoznacznie określić z góry. Działki będą przeznaczone do sprzedaży „na sztuki”, ale ponieważ trafią do sprzedaży od razu wszystkie, to może się tak zdarzyć, że od razu zgłosi się ktoś, kto kupi wszystkie. Przecież zdroworozsądkowo, to w przypadku uzyskania satysfakcjonującej Panią ceny uprościłoby to sprzedaż – to mniej stresu (np. co do rzetelności poszczególnych kupujących) i mniej czasu na jeżdżenie po notariuszach. Ale nie może Pani teraz określić jednoznacznie kto kupi działki, nie wie Pani tego jeszcze.

4\. Czy w ramach ww. umowy przedwstępnej z przyszłym Nabywcą zostało/zostanie udzielone pełnomocnictwo lub jakiekolwiek inne umocowanie prawne do działania w Pani imieniu w związku z uzyskaniem przez nabywcę działki zgód i uzgodnień związanych z nabyciem nieruchomości? Jeśli tak, należy wskazać zakres pełnomocnictwa (np. występowanie przed organami administracji publicznej, podejmowania działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, składania wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp.).

Jak wskazała Pani wyżej – na tym etapie nie zawarła Pani żadnej umowy przedwstępnej i choć nie ma Pani takich umów w planie, to nie wie Pani, czy je zawrze czy nie. Każda umowa jest przecież wynikiem negocjacji pomiędzy sprzedającym a kupującym, a Pani na dzień dzisiejszy nie ma kupującego. Jeśli się zgłosi taki, który będzie chciał umowę przedwstępną (np. celem uzyskania kredytu na zakup) i da dobrą cenę, to pewnie się Pani zgodzi i taką umowę zawrze. W innych przypadkach szybsza sprzedaż nie będzie pewnie wymagała takich umów przedwstępnych.

Zanim jednak zacznie Pani jakiekolwiek negocjacje to musi Pani najpierw wiedzieć o jakich cenach ma rozmawiać z kupującymi – czy do ceny będzie Pani doliczać VAT, czy nie. To istotna niewiadoma, która uniemożliwia Pani na dzień dzisiejszy określanie ostatecznej ceny, a tym samym poszukiwanie potencjalnych kupujących. Jeśli tut. Organ uzna, że działki nie podlegają podatkowi VAT, to ich cena dla prywatnych inwestorów będzie atrakcyjniejsza i prawdopodobnie tacy je kupią, natomiast jeśli tut. Organ uzna, że do ceny musi Pani doliczać VAT, to istotnie ograniczy krąg kupujących (ze względu na wzrost ostatecznej ceny) i pewnie będzie Pani musiała szukać kupujących pośród przedsiębiorców, dla których ten VAT będzie neutralny.

5\. Czy posiada Pani jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży (oprócz opisanej we wniosku)? Jeśli tak, należy wskazać ile i jakie.

Nie, posiada Pani innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

6\. Czy do dnia złożenia wniosku dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości? Jeżeli tak, to należy podać, kiedy i w jakiej ilości?

Ponad 30 lat temu sprzedała Pani małe mieszkanie odziedziczone po dziadkach.

7\. Jakie działania marketingowe podejmowała/będzie Pani podejmowała w celu sprzedaży przedmiotowej działki?

Nie zamierza Pani we własnym zakresie prowadzić jakichkolwiek działań marketingowych, a jedynie zlecić sprzedaż biuru pośrednictwa, które się na tym zna i zajmie się sprzedażą.

8\. Czy wystąpi Pani o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla działek wydzielonych z działki nr 1? Jeśli tak, to jakie jest przeznaczenie tych działek wynikające z tego dokumentu (odrębnie należy wskazać do każdej działki).

(…) października 2020 r. uzyskała Pani decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla 20 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących usytuowanych na działce nr 1. Dotychczas nie przystąpiła Pani do wydzielenia działek (np. na 20 działek dla każdego budynku), ponieważ nie wie Pani czy działka będzie sprzedana jednemu nabywcy, czy konieczny będzie podział działki na mniejsze i sprzedaż poszczególnych, wydzielonych działek. Nie wie Pani też czy do decyzji o pozwoleniu na budowę dla poszczególnych działek konieczne będzie uzyskanie oddzielnych DWZ.

9\. Czy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana dla działki nr 1 nadal obowiązuje?

Tak. Wydana decyzja o warunkach zabudowy nie ma ograniczeń czasowych.

10\. Czy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana dla działki nr 1 będzie również obowiązująca dla działek wydzielonych z działki nr 1?

Nie wie Pani. W przypadku podziału działki 1 i sprzedaży poszczególnych działek wystąpi Pani do urzędu gminy lub starostwa powiatowego z pytaniem, czy to będzie konieczne.

11\. Czy podział działki nr 1 spowoduje utratę ważności ww. decyzji i gdyby ktoś zamierzał realizować budowę na działkach wydzielonych z działki nr 1 musiałby wystąpić o wydanie nowej decyzji, czy też mógłby ją realizować w oparciu o decyzję wydaną dla działki nr 1?

Jak w pytaniu nr 10) – wystąpi Pani do odpowiedniego urzędu z pytaniem. Nie wyklucza Pani też, że w przypadku konieczności uzyskania nowych decyzji o warunki zabudowy wystąpią o nie nabywcy działek.

12\. Na jakiej podstawie będzie Pani współpracowała z Biurem Nieruchomości (umowa/pełnomocnictwo) i jaki zakres czynności będzie wynikał z tego dokumentu?

Z biurem nieruchomości nawiązała Pani kontakt dla sprawdzenia zainteresowania potencjalnych nabywców (umowa dotycząca sprzedaży nieruchomości – poszukiwania potencjalnych klientów – bez udzielania pełnomocnictw). Do dnia dzisiejszego jest to tylko sprawdzenie zainteresowania potencjalnych nabywców. Nie kontaktowała się Pani z żadną osobą – oczekuje Pani na informację czy do ceny będzie Pani musiała doliczać VAT, czy nie. To istotna niewiadoma, która uniemożliwia Pani na dzień dzisiejszy określanie ostatecznej ceny.

13\. Czy w stosunku do przedmiotowej działki, która ma stanowić przedmiot sprzedaży, poczyniła/poczyni Pani do momentu sprzedaży jakiekolwiek działania – inne niż wskazane we wniosku – dotyczące zwiększenia wartości nieruchomości, uatrakcyjnienia nieruchomości (np. wydzielenie, podział, budowa drogi, uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetyczne, ogrodzenie działki, itp.), jeśli tak to jakie oraz kiedy i w jakim celu?

Nie poczyniła Pani działań dotyczących zwiększenia wartości nieruchomości (uatrakcyjnienia nieruchomości) polegających na budowie drogi, uzbrojeniu terenu, wyposażeniu w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetycznych, ogrodzenia działki itp. Czynności, które wykonała Pani zmierzające do podziału działek opisała Pani we wniosku.

### Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

Czy od sprzedawanych działek (opisanych szczegółowo we wniosku) powinna Pani odprowadzić podatek VAT, czy też nie ma Pani takiego obowiązku, bo przy realizacji tych transakcji nie wystąpi Pani w charakterze podatnika tego podatku?

### Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy zbywając przedmiotowy grunt po dokonaniu jego podziału Sprzedający nie są podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług i transakcje te nie podlegają podatkowi VAT. Zamiast tego potencjalni nabywcy działek opłacą PCC (podatek od czynności cywilno-prawnych).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

\- odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

\- eksport towarów;

\- import towarów;

\- wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

\- wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, Iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów I usług. Aby taką czynność opodatkować tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2. bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów I usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług dla uznania określonych zachowań podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu statusu podatnika.

Ponadto w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma fakt, czy Wnioskujący w celu dokonania sprzedaży działki podjęli aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania ich za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zdaniem Wnioskodawcy zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Natomiast okoliczność łącznego podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działki była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Zatem kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Zdaniem Wnioskodawców podjęte przez nich działania nie noszą takich znamion, szczególnie biorąc pod uwagę:

\- cel nabycia, którym było wybudowanie na tym terenie prywatnych domów i zamieszkanie tam wraz z rodzinami,

\- czas pomiędzy nabyciem a sprzedażą (blisko 18 lat), bo żaden profesjonalny handlowiec nie zamrażałby kapitału na tak długi okres (jedną z cech działalności handlowej jest chęć szybkiego uzyskania dochodu, szybkiej rotacji towarem),

\- pomimo pozornie wielu czynności, które podejmowane były w związku ze zmieniającą się sytuacją (w tym w szczególności śmiercią jednego z pierwotnych nabywców, będących głównym żywicielem jednej z dwóch rodzin, a także upływem czasu) – w zasadnie jedyną zmianą jaka do tej pory została dokonana, to uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla 20 domów,

\- podział gruntu na 20 działek dokonywany będzie wyłącznie w ramach przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem i maksymalizacji zysku na skutek podjęcia decyzji o jego sprzedaży, a zatem czynność ta nie będzie oznaczała wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a zgodnie ze stanowiskiem Trybunału sam fakt, że po podziale działek będzie dwadzieścia nie powoduje automatycznego uznania Wnioskodawców za podatników.

Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT. W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Tak właśnie było przez niemal 18 lat.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego nabytego przed blisko 18 laty, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest i nie był przez cały ten czas związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wskazać też należy linię orzeczniczą w tym zakresie potwierdzającą stanowisko Wnioskodawców (m.in. w orzeczeniach sądów administracyjnych oraz interpretacjach podatkowych, w których zakres czynności podejmowanych przez sprzedających był często szerszy od czynności podjętych przez Wnioskodawców w przedmiotowej sprawie):

\- NSA w wyroku I FSK 1888/17 z dnia 3 lipca 2020 r. takie czynności jak umieszczenie ogłoszenia na portalu internetowym lub skorzystanie z biura nieruchomości nie mogą zostać uznane za przejaw działalności gospodarczej, ponieważ są to zwykłe czynności, podejmowane przez sprzedających niezależnie od tego, czy dokonują sprzedaży w ramach działalności gospodarczej, czy poza nią.

\- WSA w Opolu z dnia 30 stycznia 2019 r. o sygn. I SA/Op 377/18, w którym sąd uznał, że „całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku o udzielenie interpretacji przemawiał za uznaniem, że warunki, w jakich odbędzie się przyszła transakcja sprzedaży działek gruntu odbiegają zdecydowanie od występujących w profesjonalnym obrocie nieruchomościami. Z treści wniosku wynika, że skarżąca wraz z mężem nabyli przedmiotową nieruchomość do majątku wspólnego, za wspólne środki, z zamiarem wykorzystania na cele osobiste (z jednej strony jako lokatę kapitału, z drugiej w celu odgrodzenia się od sąsiedztwa osób trzecich). Od momentu zakupu nieruchomość nie była w żaden sposób wykorzystywana do czynności opodatkowanych bądź zwolnionych z podatku VAT”.

\- WSA w Bydgoszczy z 15 stycznia 2020 r., o sygn. I SA/Bd 688/19, w którym sąd uznał, że „warunkiem uznania osoby fizycznej za podatnika podatku od towarów i usług – w świetle przywołanego orzeczenia TSUE – jest to, czy ta osoba podejmuje aktywne działania w celu dokonania sprzedaży gruntu, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Co oznacza, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i osoba ta nie podejmuje aktywnych działań w celu dokonania sprzedaży, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art 15 ust. 2 u.p.t.u”.

\- WSA w Łodzi z 14 stycznia 2020 r. o sygn. I SA/Łd 505/19, w którym sąd uznał, że „organ nie uwzględnił w swojej ocenie pozostałych, istotnych okoliczności sprawy. Organ pominął zatem, że skarżąca nie jest czynnym podatnikiem VAT, nie prowadzi działalności handlowej, usługowej czy wytwórczej, a nieruchomości, której dotyczy wniosek, nie oddała w najem czy dzierżawę, ani w inny sposób nie wykorzystywała, także do prowadzenia działalności rolniczej. Organ pominął też fakt, że skarżąca nie miała żadnego wpływu na nabycie nieruchomości (nabyła ją w drodze spadkobrania). (\`(...)\`) Na koniec Dyrektor nie uwzględnił także zakresu działań podejmowanych przez stronę w zakresie pozyskania ewentualnych nabywców działek. Zgodnie z treścią wniosku skarżąca miała zrezygnować z usług biur obrotu nieruchomościami i ograniczyć się do zwykłych ogłoszeń. Poszukiwanie nabywcy nieruchomości poprzez zamieszczenie zwykłych ogłoszeń na portalu ogłoszeniowym nie jest działaniem wyróżniającym podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Powyższe argumenty świadczą, zdaniem Sądu, o wadliwej ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o możliwości zastosowania w tej sprawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT”.

\- NSA z dnia 30 lipca 2020 r. o sygn. I FSK 357/19 (podjęte działania obejmowały m.in. podział działki, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, sprzedaż kilku działek).

\- WSA w Łodzi z dnia 3 czerwca 2020 r. o sygn. I SA/Łd 155/20 (podjęte działania obejmowały m.in. udzielenie pełnomocnictwa w celu uzyskania przez nabywcę, (i) ostatecznej i prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy, (ii) dwóch zjazdów z drogi publicznej, (iii) dostępu do mediów, (iv) badania stanu prawnego, badania geodezyjne oraz geotechniczne – dotyczące Nieruchomości, (v) pozwolenia na wycinkę drzew I krzewów, (vi) ostatecznej i prawomocnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę),

\- WSA w Łodzi z dnia 12 marca 2020 r. o sygn. I SA/Łd 777/19 (podjęte działania obejmowały m.in. podziały geodezyjne nieruchomości, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, wykonanie zjazdu na drogę wewnętrzną z drogi powiatowej),

\- WSA w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2019 r. o sygn. I SA/Po 804/19 (podjęte działania obejmowały m.in. zawarcie umowy dzierżawy), oraz

\- WSA w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2019 r. o sygn. I SA/GI 798/19, a także

\- interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 8 lipca 2020 r. o sygn. 0114-KDIP4-2.4012.162.2020.2.AA,

\- interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 25 marca 2020 r. o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.11.2020.2.MS oraz

\- interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 30 września 2019 r. o sygn. 0114-KDIP1-1.4012.414.2019.1.KOM

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą,

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy,

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy,

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowej (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm.) zwanej dalej Kodeks cywilny,

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Zgodnie z art. 196 ww. Kodeksu cywilnego,

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej.

W myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego,

Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż pięć lat. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze pięć lat; przedłużenie można ponowić.

Z regulacji art. 211 tej ustawy wynika, że

Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego,

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy,

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy,

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Według art. 15 ust. 1 ustawy

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy,

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem dostawa towarów, w tym grunty podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Należy mieć na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych. „Majątek prywatny”, to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru np. (nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy w danej sprawie Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntów podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.

Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów, budynków i budowli) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem sprzedaży będzie sprzedaż udziału w gruncie niezabudowanym – działki nr 1. Udział w nieruchomości nabyty został przez Panią w drodze umowy na podstawie aktu notarialnego w 2005 r. Nabycie to było czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nabywającymi były dwa małżeństwa wieloletnich przyjaciół. Zarówno jedno jak i drugie małżeństwo nabywało współudział do majątku prywatnego, wspólnoty majątkowej małżeńskiej. Celem nabycia było usytuowanie na ww. działce nieruchomości mieszkalnych dla siebie, oraz swoich dzieci.

Działka, która będzie przedmiotem sprzedaży stanowi teren niezabudowany. Od momentu nabycia nieruchomości w 2005 roku nie była wykorzystywana w żaden sposób. Działka jest nieogrodzona i nieuzbrojona. Na nieruchomości nie prowadzono działalności gospodarczej, nie była przedmiotem najmu czy dzierżawy. Nie była również nabyta w celu odsprzedaży. Działka była nieuprawiana, nieużytkowana. Wyrosły na niej samosiejki sosny.

Jak wskazano w opisie sprawy dotychczasowe działania współwłaścicieli polegające na uzyskaniu decyzji o możliwości podziału przedmiotowej działki na 20 mniejszych działek, nie doprowadziły jeszcze do faktycznego dokonania podziału – jak wskazano na dzień sporządzenia wniosku jest to nadal pojedyncza, niezabudowana działka. Współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości nie dokonali i nie planują dokonywać takich czynności jak np. wycinka drzew, opłotowanie, wykonanie przyłączy itp. Na nieruchomości nie znajdują się również żadne budynki, budowle itp.

Nie będzie Pani podejmować żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości ww. działki jak np.: wycinka drzew, opłotowanie, wykonanie przyłączy itp. Działka mająca być przedmiotem sprzedaży nie była przez Panią wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Nie udzieliła Pani na chwilę obecną żadnego pełnomocnictwa przyszłym nabywcom. Na ten moment nie zawierała Pani również żadnych umów przedwstępnych z nabywcami. Nie podejmowała Pani także żadnych działań marketingowych mających na celu pozyskanie potencjalnych klientów. Jak zostało wskazane w opisie sprawy, ze względu na brak wiedzy i doświadczenia w temacie obrotu nieruchomościami, zamierza Pani skorzystać z usług biura nieruchomości, które dokona wszelkich czynności prowadzących do sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

W tak przedstawionym opisie sprawy Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku sprzedaży nieruchomości lub wydzielonych działek z działki nr 1 będzie Pani uznana za podatnika podatku VAT.

Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o VAT.

Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży przedmiotowej działki będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się do treści przepisów ustawy – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści, wcześniej już przywołanego orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała Pani działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika zatem taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wskazanej we wniosku działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Nie podejmowała Pani żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu.

Zatem brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji dokonując planowanej sprzedaży działki nr 1 nie będzie Pani występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a będzie Pani jedynie korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Tym samym planowana przez Panią sprzedaż działki oraz wydzielonych działek z działki 1 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powyższe będzie miało zastosowanie pod warunkiem, że w stosunku do którejkolwiek z będących przedmiotem sprzedaży działki/działek nie zostaną podjęte dodatkowe działania z Pani strony takie jak: podpisana umowa przedwstępna, udzielenie pełnomocnictwa, zawarcie umowy dzierżawy itp.

Jako, że nie będzie Pani działała w charakterze podatnika podatku VAT badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 stanie się bezzasadne.

**Podsumowując, przy sprzedaży udziału w działce nr 1 oraz w przypadku sprzedaży udziału w pojedynczych działkach wydzielonych z działki 1 nie będzie Pani działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,** **prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem ww. sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że nie podejmie Pani dodatkowych działań w stosunku do działki/działek mogących zmienić ten stan rzeczy.**

Tym samym Pani stanowisko uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Mając na uwadze, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego ze współwłaścicieli przedmiotowej działki, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych współwłaścicieli.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Odnosząc się do powołanych przez Zainteresowaną w przedmiotowym wniosku wyroków sądu, tut. Organ pragnie wyjaśnić, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).