Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.806.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Skutki podatkowe umorzenia pożyczki, obniżenia
oprocentowania i wyłączenia oprocentowania.
Słowa kluczowe: oprocentowanie
pożyczka
pożyczka-umorzenie pożyczki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – na wezwanie – pismem z 6 października 2025 r. (data wpływu 7
    października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Państwo są spółką prawa austriackiego, osobą prawną i austriackim rezydentem
    podatkowym, nie posiada stałego zakładu, w szczególności oddziału, ani innego stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Państwo są bankiem,
    działającym na podstawie licencji bankowej wydanej przez austriacki organ nadzoru rynku
    finansowego. Jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej (...).
    Bank oferuje produkty i usługi bankowości cyfrowej konsumentom w regionie Europy
    Środkowo – Wschodniej. Te produkty i usługi są dostępne wyłącznie za pośrednictwem
    dedykowanej aplikacji mobilnej. W ramach posiadanego portfela produktowego Bank
    udziela pożyczek klientom polskim, będącymi osobami fizycznymi, będącymi rezydentami
    podatkowymi Polski. Zgodnie z warunkami umów, klienci będą działać jako osoby
    prywatne (tj. jeżeli prowadzą jednoosobową działalność gospodarczą, pożyczając nie
    działają w ramach tej działalności) (dalej jako Klienci) zarówno w momencie zawierania
    umowy pożyczki z Bankiem (dalej jako Pożyczka) oraz w momencie wykorzystania
    środków uzyskanych w ramach Pożyczki. Klienci nie są powiązani z Bankiem w rozumieniu
    uPIT.
    Pożyczka będzie stanowiła pożyczkę w rozumieniu Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z umową Pożyczki Bank udzieli finansowania wypłacając środki na rachunek
    bankowy Klienta, a Klient wyraża zgodę na spłatę otrzymanej kwoty Pożyczki
    bezpośrednio na rachunek bankowy Banku. Oprócz obowiązku spłaty kapitału, Klient
    będzie zobowiązany również do zapłaty na rzecz Banku odsetek.
    Bank przewiduje, że niektórzy Klienci mogą czasami nie być w stanie spłacić części głównej
    lub odsetkowej swojego zadłużenia z tytułu Pożyczek. W związku z tym, Bank rozważa
    wdrożenie kilku środków zaradczych w celu ograniczenia strat, które będą stosowane w
    poszczególnych przypadkach.
    Wdrażając jeden z tych środków, Bank i Klient zawrą dodatkowe porozumienie,
    prawdopodobnie w formie aneksu do pierwotnej dokumentacji Pożyczki, na podstawie
    którego zostaną zmienione niektóre z jej elementów.
    Jednym z rozwiązań jest obniżenie oprocentowania Pożyczki na określony, ograniczony
    czas. Wnioskodawca przewiduje, że obniżka ta będzie przybierać dwie formy, a w
    zależności od warunkiem danej Pożyczki oraz analizy ryzyka, oprocentowanie danej
    Pożyczki będzie:
    (a) obniżone, ale pozostające na poziomie większym niż 0 procent (Obniżenie
        Oprocentowania),
    (b) obniżona do 0 procent (Wyłączenie Oprocentowania).
    W ramach innego środka Bank zaoferuje Klientowi możliwość podpisania umowy
    dwustronnej szytej na miarę, na podstawie której pewna część zadłużenia z tytułu
    Pożyczki (np. 20 proc.) zostałaby umorzona pod warunkiem, że Klient niezwłocznie
    ureguluje pozostałą część. Wartość procentowa będzie zależała od (i) wielkości Pożyczki;
    (ii) aktualnego etapu procesu windykacji; i/lub (iii) jak długo Klient pozostaje w zwłoce
    (Umorzenie Części Pożyczki). Umorzenie Części Pożyczki może dotyczyć jej kwoty głównej i
    /lub narosłych odsetek. Umorzenie Części Pożyczki nastąpi w formie zwolnienia z długu
    zgodnie z art. 508 Kodeksu cywilnego.
    Umorzenie Części Pożyczki, łącznie z Obniżeniem Oprocentowania i Wyłączeniem
    Oprocentowania dalej są określane jako Środki Zaradcze.

    Wdrożenie któregokolwiek ze Środków Zaradczych nie będzie skutkowało dokonaniem
    przez Bank jakichkolwiek wypłat należności lub świadczeń z jakiegokolwiek tytułu
    prawnego na rzecz Klientów.
    Pytania
    1) Czy Bank, dokonując Obniżenia Oprocentowania, jest zobowiązany do sporządzenia
      informacji o wysokości przychodów według ustalonego wzoru i przesłania jej do
      danego Klienta oraz urzędu skarbowego zgodnie z art. 42a.1 uPIT?
    2) Jeżeli w związku z Obniżeniem Oprocentowania na Banku spoczywa obowiązek
      przekazania informacji, o której mowa w art. 42a.1 uPIT, jaki jest termin na przesłanie
      przez Bank takiej informacji do Klienta i urzędu skarbowego?
    3) Czy dokonując Wyłączenia Oprocentowania, Bank jest zobowiązany do sporządzenia
      informacji o wysokości przychodów według ustalonego wzoru i przesłania jej Klientowi
      oraz urzędowi skarbowemu zgodnie z art. 42a.1 uPIT?
    4) Jeżeli w związku z Wyłączeniem Oprocentowania na Banku spoczywa obowiązek
      przekazania informacji, o której mowa w art. 42a.1 uPIT, jaki jest termin na przesłanie
      przez Bank takiej informacji do Klienta i urzędu skarbowego?
    5) Czy dokonując Umorzenia Części Pożyczki, Bank jest zobowiązany do sporządzenia
      informacji o wysokości przychodów według ustalonego wzoru i przesłania jej do
      danego Klienta oraz urzędu skarbowego zgodnie z art. 42a.1 uPIT?
    6) Jeżeli w związku z Umorzeniem Części Pożyczki na Banku spoczywa obowiązek
      przekazania informacji, o której mowa w art. 42a.1 uPIT, jaki jest termin na przesłanie
      przez Bank takiej informacji do Klienta i urzędu skarbowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Państwa zdaniem, dokonując Obniżenia Oprocentowania, nie jest on zobowiązany do
    sporządzenia informacji o wysokości przychodów według ustalonego wzoru i przesłania jej
    do danego Klienta oraz urzędu skarbowego zgodnie z art. 42a.1 uPIT.
    Zgodnie z art. 42a.1 uPIT, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby
    prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust.
    1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub
    zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według
    ustalonego wzoru o wysokości przychodów (dalej jako również jako PIT-11) i przesłać ją
    podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
    skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a
    w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy
    pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
    zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    (a) Brak dokonywania wypłat należności lub świadczeń
    Ustawodawca nie zdefiniował czym jest dokonywanie wypłat należności lub świadczeń, o
    którym mowa w art. 42a.1 uPIT. W związku z priorytetem dla wykładni literalnej, należy
    przyjąć, że oznacza to faktyczne przekazywanie środków pieniężnych (w gotówce bądź
    pod postacią przelewu bankowego). Jak Państwo zaznaczyli w opisie zdarzenia przyszłego,
    w związku ze stosowaniem Środków Zaradczych, nie będzie on dokonywał wypłat
    należności lub świadczeń w jakiejkolwiek postaci i z jakiegokolwiek tytułu. W ich wyniku,
    Klientom nie będą przekazywane jakiekolwiek środki pieniężne.

    Skutkiem Obniżenia Oprocentowania będzie sytuacja, w której to świadczenie na rzecz
    Banku nie zostanie wypłacone przez Klienta – nie zostaną mu przekazane odsetki w
    kwocie, która w normalnym toku spłaty Pożyczki byłaby mu należna (tj. gdyby nie zostało
    wdrożone Obniżenie Oprocentowania).
    (b) Brak przychodu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 po stronie Klienta
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 uPIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6,
    9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych,
    pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
    1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej
      dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
    2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
    3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu
      lub budynku;
    4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
      (art. 11 ust. 2a uPIT)
    Zgodnie z art. 11 ust. 2b uPIT, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem
    podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad
    określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Jednocześnie uPIT nie definiuje czym są nieodpłatne świadczenia. Zagadnienie to było
    przedmiotem wielu wypowiedzi sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu
    Administracyjnego:
    Korzystając z dotychczasowego orzecznictwa, jak i z poglądów doktryny należy stwierdzić,
    że ze świadczeniem nieodpłatnym będziemy mieli do czynienia w przypadkach, w których
    otrzymujący odnosi określoną korzyść pod tytułem darmym. Oznacza to, że nie świadczy
    nic w zamian ani obecnie, ani też w przyszłości (wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2008 r., sygn.
    II FSK 1578/06, M. Pod. 2008, nr 8, s. 35).
    Charakter „innych nieodpłatnych świadczeń” zależy od źródła przychodów – inne dotyczą
    stosunku pracy, a inne działalności gospodarczej.
    Na uwagę zasługuje przy tym pogląd wypowiedziany przez NSA w wyroku z dnia 23
    kwietnia 2013 r. (sygn. II FSK 1741/11, LEX nr 1309997): „Ustawowe pojęcie nieodpłatnych
    świadczeń musi być w związku z tym zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a
    nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień,
    zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych”.
    W związku z powyższym, na gruncie prawa podatkowego za nieodpłatne świadczenie
    należy uznać każde działanie lub zaniechanie na rzecz innego podmiotu, a także wszelkie
    zdarzenia gospodarcze oraz zdarzenia prawne prowadzące do uzyskania korzyści przez

    jeden podmiot kosztem drugiego. Dotyczy to wszystkich czynności, których rezultatem jest
    nieodpłatne – tj. niezwiązane z poniesieniem kosztów lub inną formą ekwiwalentu –
    zwiększenie majątku innej osoby, posiadające wyraźny wymiar finansowy.
    Według art. 10 ust. 1 pkt 9 uPIT, do źródeł przychodów należą inne źródła.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 uPIT za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
    emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
    rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
    uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
    wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na
    rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Biorąc pod uwagę powyższe, możliwa jest argumentacja, że w związku ze zrzeczeniem się
    przez Bank części przychodu odsetkowego, w ramach Obniżenia Oprocentowania, Klient
    osiąga częściowo nieodpłatny świadczenie stanowiące jego przychód w wysokości
    odpowiadającej wartości odsetek, które byłyby należne od niego na rzecz Banku, gdyby do
    Obniżenia Oprocentowania nie doszło. Dzieje się tak dlatego, że w zwykłym toku
    postępowania (zarówno w odniesieniu do danej Pożyczki, jak i przy rozważaniu udzielenia
    finansowania osobom fizycznym), przy uzyskaniu pożyczki na rynku, odsetki wyliczone
    przy wykorzystaniu rynkowej stopy procentowej byłyby należne od kwoty głównej jako
    forma wynagrodzenia dla pożyczkodawcy w wyższej wysokości. Świadczenia takie nie
    należałyby do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17, o których mowa w art. 20 ust.
    1 uPIT in fine, a zatem przynależały do przychodów z innych źródeł jako nieodpłatne
    świadczenia.
    Państwa zdaniem, taka sytuacja nie będzie miała miejsca w zdarzeniu przyszłym objętym
    niniejszym Wnioskiem. Wynika to z faktu, że mimo że, Bank istotnie nie otrzyma pewnej
    części odsetek, które byłyby mu należne w toku regularnej spłaty Pożyczki, to rezygnując
    (tymczasowo) z wynagrodzenia (odsetek), pomaga Klientom uzyskać lepszą sytuację
    finansową, dzięki której mogą oni uregulować w przyszłości bieżące spłaty kapitału
    zgodnie z harmonogramem oraz odsetki wyliczone na podstawie standardowej stopie
    procentowej. Tym samym, korzyścią Banku z tytułu Obniżenia Oprocentowania (która nie
    istniałaby przed jej implementacją), jest również zwiększenie się bazy kapitałowej i jego
    możliwości w zakresie akcji kredytowej, co zwiększa jego potencjał w zakresie osiągania
    przychodów.
    Postępowanie takie należy również uznać za zgodne z zasadami rynkowymi – Obniżenie
    Oprocentowania jest jako Środek Zaradczy instrumentem nadzwyczajnym o charakterze
    przejściowym, który nie zmierza do faworyzowania pewnej grupy Klientów czy też
    konkurowania z innymi podmiotami świadczącymi podobne usługi finansowe jak Bank. W
    drodze Obniżenia Oprocentowania, Bank zrzeka się części swojego wynagrodzenia
    (odsetki) aby zwiększyć prawdopodobieństwo spłaty pozostałej części kwoty głównej
    Pożyczki oraz odsetek w regularnej wysokości w przyszłości, tj. zabezpieczyć swoje
    przyszłe przychody. Z drugiej strony, brak implementacji Obniżenia Oprocentowania (jak i
    innych Środków Zaradczych) mógłby wiązać się z koniecznością poniesienia przez Bank
    kosztów windykacji zaległych należności w obliczu niewypłacalności Klienta, w tym
    związanych z realizacją zabezpieczeń czy postępowaniami sądowymi. Podejmując takie
    działania windykacyjne, Bank musiałby się również liczyć z tym, że mogą one okazać się
    długotrwałe a w pewnych przypadkach, bezowocne.
    (c) Brak obowiązku informacyjnego na podmiocie zagranicznym

    Niezależnie od powyższych argumentów, Bank stoi na stanowisku, że obowiązek
    sporządzenia i dostarczenia PIT-11 Klientowi oraz naczelnikowi urzędu skarbowego
    właściwego ze względu na miejsce zamieszkania takiej osoby fizycznej nie powstanie, gdyż
    jest on podmiotem niebędącym polskim rezydentem podatkowym, nieprowadzącym
    działalności gospodarczej na terytorium Polski za pośrednictwem np. oddziału.
    O ile w przedmiotowym przypadku Bank nie działałby jako płatnik (w rozumieniu art. 8 O.
    p.) a jako podmiot zobowiązany do wystawienia informacji o przychodach, to można
    mówić o podobieństwie tych ról. Działania płatnika jak i podmiotu zobowiązanego do
    wystawienia PIT-11 nie dotyczą bowiem własnego obowiązku podatkowego rozumianego
    jako powinność uiszczenia podatku obciążająca majątek bezpośrednio tegoż podmiotu.
    Co więcej, również płatnicy w związku ze swoimi działaniami posiadają obowiązki
    informacyjne względem podatnika jak i organów skarbowych, którym jest również
    dyskutowana informacja PIT-11 (w przypadku np. przychodów ze stosunku pracy).
    Pomimo, że brak jest w uPIT wyraźnego wyłączenia możliwości działania w roli płatnika
    przez podmiot niebędący polskim rezydentem podatkowym, który nie działa na
    terytorium Polski za pośrednictwem zagranicznego zakładu, to jednak w myśl art. 44 ust.
    1a pkt 1 uPIT podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku
    pracy z zagranicy – są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego
    zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.
    Nałożenie przez ustawodawcę – na podstawie ww. przepisu – obowiązku rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych bezpośrednio przez osoby fizyczne, które
    otrzymują wynagrodzenie bez pośrednictwa płatnika, wskazuje na to, że podmioty
    zagraniczne nie są traktowane jako płatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W związku z tym, podmiot niebędący polskim rezydentem podatkowym działając jako
    zagraniczny pracodawca zatrudniający pracowników do wykonywania pracy na terytorium
    Polski, nie będzie zobowiązany do obliczania, poboru ani odprowadzania zaliczek na
    podatek dochodowy od wynagrodzeń tych osób. Podmiot taki nie będzie pełnić w Polsce
    roli płatnika zaliczek na podatek dochodowy od wyżej wymienionych dochodów
    osiąganych w ramach stosunku pracy.
    Rozumowanie to zostało potwierdzone przez tut. Organ w szeregu interpretacji
    indywidualnych, w tym wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: z 31 maja
    2024 r. o sygn. 0114-KDWP.4011.34.2024.1.PP oraz z 30 grudnia 2022 r. sygn. 0112-KDIL2-
    1.4011.813.2022.2.KF.
    Za brakiem obowiązku składania PIT-11 przez nierezydentów (takich jak Bank) przemawia
    również fakt, że jest to formularz dla tej informacji dostępny jedynie w polskiej wersji
    językowej, co sprawia, że jego uzupełnienie przez podmiot zagraniczny, może być
    znacząco utrudnione. Zgodnie z zasadami sztuki prawodawczej, ustawodawca nie
    powinien nakładać na podmioty obowiązków, które są niewykonalne. Ograniczenie do
    polskiej wersji językowej należy zatem uznać za świadomy wybór ustawodawcy i przejaw
    woli ograniczenia obowiązku składania tego typu informacji jedynie do podmiotów
    będących polskimi rezydentami podatkowymi, bądź posiadającymi związek z terytorium
    RP za pośrednictwem zagranicznego zakładu.
    Z tych powyższych względów Państwo uważają, że dokonując Obniżenia Oprocentowania
    nie jest on zobowiązany do sporządzenia informacji o wysokości przychodów według
    ustalonego wzoru i przesłania jej do danego Klienta oraz urzędu skarbowego zgodnie z
    art. 42a.1 uPIT.
    Ad. 2
    Jeżeli na Banku spoczywa obowiązek przekazania PIT-11, to Bank uważa, że powinien
    przekazać PIT-11 Klientowi do końca lutego, a naczelnikowi właściwego urzędu
    skarbowego do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym Klienta, w
    którym powstał po stronie Klienta przychód w związku z Obniżeniem Oprocentowania, tj.

    w przewidzianej umową Pożyczki każdorazowej dacie płatności odsetek od Pożyczki
    obliczonych przy wykorzystaniu stopy procentowej wynikającej z Obniżenia
    Oprocentowania.
    Zgodnie z art. 42g ust. 1 uPIT, płatnicy oraz podmioty, o których mowa w art. 42a,
    przesyłają roczne obliczenie podatku, o którym mowa w art. 34 ust. 7, oraz informacje, o
    których mowa w art. 34 ust. 8, art. 35 ust. 6, art. 39 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 2 pkt 1, art. 42a
    ust. 1 oraz art. 42e ust. 6:
    1) urzędowi skarbowemu – w terminie do końca stycznia roku następującego po roku
      podatkowym;
    2) podatnikowi – w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Jak Bank uzasadnił powyżej, jego zdaniem w związku z Obniżeniem Oprocentowania, nie
    będzie on zobowiązany do przekazywania Klientowi i naczelnikowi urzędu skarbowego
    informacji PIT-11, w szczególności z uwagi, że po stronie Klienta nie będzie powstawał
    przychód z częściowo nieodpłatnych świadczeń.
    Przy założeniu jednak, że Organ pozostaje innego zdania, według Banku informacja PIT-11
    powinna być złożona według następujących zasad.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 uPIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6,
    9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych,
    pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Tym samym, zgodnie z wykładnią literalną i celowościową, za moment powstania
    przychodu z nieodpłatnych świadczeń należy przyjąć chwilę ich otrzymania ((...) wartość
    otrzymanych (...) innych nieodpłatnych świadczeń). Otrzymanie należy rozumieć jako
    moment faktycznego wydania bądź innej formy przekazania tegoż świadczenia, a nie
    kiedy staje się ono należne podatnikowi. Należy przyjąć zatem, że przychód z
    nieodpłatnych świadczeń powstaje zatem na zasadzie kasowej (w przeciwieństwie do
    zasady memoriałowej).
    Przekładając powyższe na przedmiotowe zdarzenie przyszłe, zakładając jego powstanie,
    przychód z tytułu Obniżenia Oprocentowania powstanie po stronie Klienta w dniu, w
    którym zgodnie z dokumentacją Pożyczki jest zobowiązany do zapłaty odsetek na rzecz
    Banku. Dopóki bowiem odsetki nie stają się wymagalne od Klienta, dopóty nie powstanie
    faktyczna różnica między odsetkami, które byłby winien zapłacić w normalnym toku spłaty
    Pożyczki a ich kwotą, która wynika ze zredukowanej stopy zastosowanej w wyniku
    Obniżenia Oprocentowania a zatem nie powstanie przychód po stronie Klienta (zakładając
    generalną możliwość jego powstania).
    Wykluczyć należy zatem zdaniem Banku podejście zgodnie, z którym przychód po stronie
    Klienta powstawałby w momencie podpisania dokumentacji dotyczącej Obniżenia
    Oprocentowania. Na ten moment bowiem odsetki od Pożyczki w kwocie obliczonej przy
    wykorzystaniu obniżonej stopy procentowej nie będą jeszcze należne od Klienta. Ponadto,
    jeżeli doszłoby do wcześniejszej spłaty przez klienta Pożyczki (przed upływem okresu, na
    który zostały obniżone odsetki), nie doszłoby do po stronie Klienta do korzyści w
    wysokości hipotetycznie obliczanej na początku okresu obniżenia oprocentowania (jako
    obniżenie oprocentowania w odniesieniu do hipotetycznych spłat odsetek w danym
    okresie). W chwili podpisania porozumienia mogą po stronie Klienta wprawdzie istnieć
    zaległe odsetki do zapłaty, jednakże będą one wyliczone w wysokości odpowiadającej
    stopie przewidzianej w ramach normalnego toku spłaty Pożyczki, a tym samym nie
    stanowiły przychodu do opodatkowania z tytułu częściowo nieodpłatnego świadczenia.
    Z uwagi na powyższe, zakładając, że jeżeli na Banku spoczywa obowiązek przekazania PIT-
    11, Bank uważa, że powinien przekazać PIT-11 Klientowi do końca lutego, a naczelnikowi
    właściwego urzędu skarbowego do końca stycznia roku następującego po roku

    podatkowym Klienta, w którym powstał po stronie Klienta przychód w związku z
    Obniżeniem Oprocentowania, tj. w przewidzianej umową Pożyczki każdorazowej dacie
    płatności odsetek od Pożyczki obliczonych przy wykorzystaniu stopy procentowej
    wynikającej z Obniżenia Oprocentowania.
    Ad. 3
    Państwa zdaniem, dokonując Wyłączenia Oprocentowania, nie jest on zobowiązany do
    sporządzenia informacji o wysokości przychodów według ustalonego wzoru i przesłania jej
    do danego Klienta oraz urzędu skarbowego zgodnie z art. 42a.1 uPIT.
    Odpowiednie zastosowanie znajdują tutaj uwagi z własnego stanowiska do pytania Nr 1, z
    tą różnicą, że w zakresie pkt (b) w przypadku Wyłączenia Oprocentowania należy mówić o
    przychodzie z nieodpłatnych świadczeń (zamiast częściowo nieodpłatnych). W wyniku
    Wyłączenia Oprocentowania Bank całkowicie zrzeknie się swojego wynagrodzenia z tytułu
    udzielenia Klientowi Pożyczki, który to otrzyma finansowanie nieodpłatnie. W tym i jednak
    przypadku zdaniem Banku zastosowanie znajduje jego argumentacja przedstawiona w pkt
    (b) – Wyłączenie Oprocentowania nie powinno powodować powstania przychodu po
    stronie Klienta jako działanie, które niesie dla Banku korzystne i wymierne skutki
    biznesowe w postaci w szczególności:
    (i) zabezpieczenia źródła spłaty pozostałej kwoty Pożyczki i powiększeniu bazy kapitałowej
      Banku; oraz
    (ii) uniknięcia konieczności poniesienia kosztów windykacyjnych.
    Z tych względów, zdaniem Banku, dokonując Wyłączenia Oprocentowania, nie jest on
    zobowiązany do sporządzenia informacji o wysokości przychodów według ustalonego
    wzoru i przesłania jej do danego Klienta oraz urzędu skarbowego zgodnie z art. 42a.1 uPIT.
    Ad. 4
    Jeżeli na Banku spoczywa obowiązek przekazania PIT-11, Bank uważa, że powinien
    przekazać PIT-11 Klientowi do końca lutego, a naczelnikowi właściwego urzędu
    skarbowego do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym Klienta, w
    którym powstał po jego stronie przychód w związku z Wyłączeniem Oprocentowania, tj. w
    pierwszym dniu, w którym w normalnym toku spłaty Pożyczki Klient byłby zobowiązany do
    uiszczenia odsetek na rzecz Banku (stałyby się należne).
    W przypadku Wyłączenia Oprocentowania, analogicznie jak w stosunku do Obniżenia
    Oprocentowania, Bank stoi na stanowisku, że nie powinien on przekazywać PIT-11 do
    Klienta oraz naczelnika urzędu skarbowego ze względów opisanych we własnym
    stanowisku od pytania Nr 3.
    Przy założeniu jednak, że Organ pozostaje innego zdania, według Banku informacja PIT-11
    powinna być złożona. Argumentacja Banku zbliżona jest do zawartej w uzasadnieniu do
    stanowiska odnośnie pytania II. W przypadku Wyłączenia Oprocentowania, jednakże, nie
    będzie dochodziło do zapłaty odsetek przez Klienta w jakiejkolwiek, choćby obniżonej
    wysokości. Na potrzeby określenia momentu osiągnięcia przychodu należy zatem obrać
    pierwszy dzień, w którym odsetki te obliczone przy pomocy stopy obowiązującej w
    normalnym toku spłaty Pożyczki byłyby należne od Klienta.
    Z tego względu, jeżeli na Banku spoczywa obowiązek przekazania PIT-11, Bank uważa, że
    powinien przekazać PIT-11 Klientowi do końca lutego, a naczelnikowi właściwego urzędu
    skarbowego do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym Klienta, w
    którym powstał po jego stronie przychód w związku z Wyłączeniem Oprocentowania, tj. w
    pierwszym dniu, w którym w normalnym toku spłaty Pożyczki Klient byłby zobowiązany do
    uiszczenia odsetek na rzecz Banku (stałyby się należne).
    Ad. 5

    Zdaniem Banku, dokonując Umorzenia Części Pożyczki, nie jest on zobowiązany do
    sporządzenia informacji o wysokości przychodów według ustalonego wzoru i przesłania jej
    do danego Klienta oraz urzędu skarbowego zgodnie z art. 42a.1 uPIT.
    Odpowiednie zastosowanie znajdują tutaj uwagi ze stanowiska do pytania Nr 3.
    Ad. 6
    Jeżeli na Banku spoczywa obowiązek przekazania PIT-11, Bank uważa, że powinien
    przekazać PIT-11 Klientowi do końca lutego, a naczelnikowi właściwego urzędu
    skarbowego do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym Klienta, w
    którym powstał po jego stronie przychód w związku z Umorzeniem Części Pożyczki, tj. w
    momencie podpisania implementującej ją dokumentacji przez Klienta i Bank.
    Umorzenie Części Pożyczki ze swojej istoty będzie dotyczyło zaległych kwot głównych
    Pożyczki wraz z odsetkami. Są to zatem kwoty, które będą należne (wymagalne) od Klienta
    na rzecz Banku w dniu dokonania Umorzenia Części Pożyczki. Dokonanie tej czynności
    spowoduje tym samym przysporzenie Klienta, zmniejszenie jego pasywów. Dlatego też
    zdaniem Banku, dokonanie Umorzenia Części Pożyczki będzie momentem osiągnięcia
    przychodu przez Klienta.
    Z tego względu, zakładając, że jeżeli na Banku spoczywa obowiązek przekazania PIT-11,
    Bank uważa, że powinien przekazać PIT-11 Klientowi do końca lutego, a naczelnikowi
    właściwego urzędu skarbowego do końca stycznia roku następującego po roku
    podatkowym Klienta, w którym powstał po jego stronie przychód w związku z
    Umorzeniem Części Pożyczki, tj. w momencie podpisania implementującej ją
    dokumentacji przez Klienta i Bank.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Według art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Stosownie do art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
      2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4. w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Jak wynika z powołanych przepisów ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    W konstrukcji podatku dochodowego od osób fizycznych ustawodawca wziął pod uwagę,
    że przysporzenia, które uzyskują osoby fizyczne mogą być skutkiem różnego rodzaju
    czynności i zdarzeń. Stworzył klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła
    przychodów. Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Źródłem przychodów wynikającym z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych są:
      Inne źródła.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów(PIT-11) i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu

      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Instytucję pożyczki regulują przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1071, 1172).
    Na podstawie art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
              1W świetle art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przepis art. 720 § 1 nie wyłącza prawa dającego pożyczkę pieniężną do żądania od
      biorącego pożyczkę odsetek oraz pozaodsetkowych kosztów, z zachowaniem
      przepisów poniższych.
    Mają Państwo wątpliwości, czy obniżenie oprocentowania, wyłączenie oprocentowania czy
    umorzenie części pożyczki będzie stanowiło po stronie pożyczkobiorców przychód i czy w
    związku z tym są Państwo obowiązani do wystawienia informacji PIT-11.
    Umowa pożyczki jest – zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego – umową konsensualną,
    tj. dochodzącą do skutku poprzez samo porozumienie stron, oraz umową dwustronnie
    zobowiązującą. W sytuacji gdy strony zawarły umowę pożyczki z zastrzeżeniem
    odpowiedniego wynagrodzenia na rzecz pożyczkodawcy, po stronie biorącego pożyczkę
    pojawia się obowiązek zapłaty odsetek. Odsetki bowiem stanowią typowe, należne
    dającemu pożyczkę, wynagrodzenie.
    Ze swej istoty umowa pożyczki nakłada na pożyczającego obowiązek zwrotu tej samej
    ilości pieniędzy. Zatem, z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych
    kwota pożyczki jest świadczeniem zwrotnym. Jak wynika z powyższej definicji powinna
    zostać zwrócona przez pożyczkobiorcę. Konsekwentnie sama pożyczka, jako taka nie
    stanowi dochodu podatkowego dla pożyczkobiorcy, ponieważ w wyniku jej udzielenia nie
    następuje stałe przysporzenie majątkowe dla pożyczkobiorcy. Jednakże brak określenia
    przez ustawodawcę w Kodeksie cywilnym odpłatności, jako koniecznego elementu
    pożyczki nie jest jednoznaczny z uzyskaniem przez pożyczkobiorcę przychodu z tytułu
    nienaliczonych i nieuiszczonych odsetek od udzielonej mu nieoprocentowanej lub
    niskooprocentowanej pożyczki.
    W zdarzeniu przyszłym wniosku wskazano, że w ramach posiadanego portfela
    produktowego Bank udzieli pożyczek klientom polskim, będącymi osobami fizycznymi,
    będącymi rezydentami podatkowymi Polski. Zgodnie z umową Pożyczki Bank udzieli
    finansowania wypłacając środki na rachunek bankowy Klienta, a Klient wyraża zgodę na
    spłatę otrzymanej kwoty Pożyczki bezpośrednio na rachunek bankowy Banku. Oprócz
    obowiązku spłaty kapitału, Klient będzie zobowiązany również do zapłaty na rzecz Banku
    odsetek. Bank przewiduje, że niektórzy Klienci mogą czasami nie być w stanie spłacić
    części głównej lub odsetkowej swojego zadłużenia z tytułu Pożyczek. W związku z tym,
    Bank rozważa wdrożenie kilku środków zaradczych w celu ograniczenia strat, które będą
    stosowane w poszczególnych przypadkach. Środkami zaradczymi są: Obniżenie
    oprocentowania, Wyłączenie Oprocentowania, Umorzenie części pożyczki.
    W tym miejscu zaznaczam, że samo udzielenie pożyczki i jej spłata na warunkach
    przewidzianych w umowie pożyczki są obojętne podatkowo.
    W przypadku, gdy Bank obniży oprocentowanie bądź wyłączy oprocentowanie rezygnuje
    jedynie z własnego wynagrodzenia za udzielenie pożyczki. Po stronie pożyczkobiorców
    (Klientów) nie powstanie przychód podatkowy z tego tytułu.

    W tej części Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do
    umorzenia pożyczki, jej części lub odsetek. Wtedy bowiem pożyczkobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie
    wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 Kodeksu
    cywilnego:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    W konsekwencji, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu pożyczki należy zakwalifikować
    do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tej części Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
    Odnośnie Państwa obowiązków wystawienia informacji PIT-z tytułu umorzenia części
    pożyczki należy wskazać, że z treści art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że osoby prawne, które dokonują wypłaty należności lub
    świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, od których nie są obowiązane pobierać
    zaliczki na podatek, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o
    wysokości przychodów (PIT-11) i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu.
    Wykładni powyższych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    należy dokonywać z uwzględnieniem ogólnych reguł wykładni prawa dotyczących zakresu
    obowiązywania danej normy w określonym miejscu, czasie oraz w stosunku do
    określonych podmiotów. Zasadą jest, że akty normatywne wydane przez kompetentne
    organy państwa obowiązują na terytorium tego państwa lub w stosunku do jego
    obywateli, chyba że same stanowią inaczej. Normy prawne danego państwa nie mogą
    zasadniczo dotyczyć podmiotów, które nie mają żadnych związków z tym państwem.
    W niniejszej sprawie Bank jest spółką prawa austriackiego, osobą prawną i austriackim
    rezydentem podatkowym, nie posiada stałego zakładu, w szczególności oddziału, ani
    innego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Bank udziela
    pożyczek klientom polskim za pośrednictwem dedykowanej aplikacji mobilnej.
    Ustawa nie nakłada obowiązków informacyjnych na Spółkę, posiadającą siedzibę w Austrii,
    która nie ma żadnych powiązań z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (nie prowadzi na
    terytorium RP działalności). Powiązania tego nie stanowi fakt, że Bank zamierza dokonać
    obniżenia oprocentowania, wyłączenia z oprocentowania bądź umorzenia części pożyczki
    na rzecz Klientów polskich. Okoliczność ta wpływa wyłącznie na obowiązki podatkowe tych
    osób.
    Tym samym, Bank (podmiot zagraniczny) jako podmiot niemający w Polsce siedziby oraz
    miejsca prowadzenia działalności nie będzie zobowiązany do sporządzenia i przesłania
    informacji, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    PIT-11 na rzecz Klientów polskich. Klienci samodzielnie będą zobowiązani do rozliczenia
    uzyskanych przychodów.
    W tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.

    Odstąpiłem od odpowiedzi na pytania 2, 4 i 6, gdyż oczekiwali Państwo odpowiedzi na nie
    w sytuacji, gdyby spoczywał na Państwu obowiązek przekazania informacji PIT-11.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i zastosujecie się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.