Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.793.2021.9.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-18
Teza: Skutki podatkowe wypłaty wspólnikowi w trakcie roku
obrotowego zaliczki na poczet zysku.
Słowa kluczowe: przychód-moment powstania przychodów
spółki-spółka komandytowa
zaliczka-zaliczka na poczet zysku
zyski-wypłata z zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 sierpnia 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 27 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest komplementariuszem w spółkach komandytowych (Y Spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, X Spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością spółka komandytowa, Q Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    spółka komandytowa – dalej zwane łącznie „Spółkami”), które począwszy od 1 maja 2021 r.
    są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.
    Zgodnie z umowami spółek, Spółki mogą wypłacać wspólnikom w trakcie roku
    obrotowego zaliczki na poczet zysku za dany rok.
    Pytania
    1. Czy w momencie wypłaty przez Spółki na rzecz Wnioskodawczyni w trakcie roku
      obrotowego zaliczek na poczet zysku za ten rok powstaje obowiązek pobrania od nich
      zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych?
    2. W przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska w zakresie pytania nr 1, czy po
      zakończeniu roku podatkowego, w trakcie którego były wypłacane zaliczki na poczet
      zysku, Wnioskodawczyni będzie uprawniona do pomniejszenia zryczałtowanego
      podatku dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych, pobranego
      od wypłaconych Jej zaliczek, o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
      Wnioskodawczyni w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego
      zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za ten rok
      podatkowy, poprzez złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym
      podatku dochodowym?
    Pani stanowisko w sprawie
    W momencie wypłaty przez Spółki na rzecz Wnioskodawczyni w trakcie roku obrotowego
    zaliczek na poczet zysku za ten rok nie powstaje obowiązek pobrania od nich
    zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska w zakresie pytania nr 1, zdaniem
    Wnioskodawczyni, po zakończeniu roku podatkowego, w trakcie którego były wypłacane
    zaliczki na poczet zysku, będzie Ona uprawniona, do pomniejszenia zryczałtowanego
    podatku dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych pobranego z
    wypłaconych zaliczek o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
    Wnioskodawczyni w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za ten rok
    podatkowy, poprzez złożenie przez Wnioskodawczynię wniosku o stwierdzenie nadpłaty w
    zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Z uwagi na to, że spółki komandytowe posiadają od 1 maja 2021 r. status podatników
    podatku dochodowego od osób prawnych, dochody z udziału w zyskach tych spółek

    otrzymywane przez ich wspólników podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób prawnych w wysokości 19% przychodu, niepomniejszanego o koszty uzyskania
    przychodu, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: updof).
    Jednakże w przypadku przychodów z udziału w zyskach spółki komandytowej
    uzyskiwanych przez jej komplementariusza w art. 30a ust. 6a i n. updof przewidziany
    został mechanizm obniżania ich o podatek dochodowy od osób prawnych zapłacony przez
    tę spółkę:
    „6a. Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
    uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa
    w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego
    udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej
    spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    6b. Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a, nie może przekroczyć kwoty
    podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    6c. Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału w
    zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
    uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym roku
    podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od końca
    roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty”.
    Przy czym zgodnie z art. 41 ust. 4e updof, zasady określone w powyższych przepisach
    powinny być uwzględniane przez płatnika (spółkę komandytową) przy poborze
    zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z udziału w zyskach osób
    prawnych.
    Z przywołanych regulacji wynika jednoznacznie, że ich celem jest zapewnienie, by dochód
    spółki komandytowej przypadający proporcjonalnie na komplementariusza był efektywnie
    opodatkowany jednokrotnie – tylko na poziomie spółki, bez powtórnego opodatkowania
    dochodu wypłacanego komplementariuszowi.
    Wiąże się to z faktem, że komplementariusz odpowiada całym swoim majątkiem za
    zobowiązania spółki komandytowej, bez ograniczenia odpowiedzialności, a więc na takich
    samych zasadach jak wspólnicy spółek osobowych niebędących podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych (spółek cywilnych, jawnych i partnerskich). W związku z
    powyższym uzasadnione jest opodatkowanie go na zasadach analogicznych jak w
    przypadku wspólników ww. spółek, tzn. efektywnie opodatkowanie wyłącznie
    przypadających na niego proporcjonalnie do ustalonego w umowie spółki udziału w
    zyskach, dochodów osiągniętych przez spółkę komandytową.
    Jednocześnie jednak z art. 30a ust. 6a-6c updof wynika jednoznacznie, że przewidziany w
    nim mechanizm pomniejszania podatku od przychodów uzyskiwanych przez
    komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki o kwotę proporcjonalnie (stosownie
    do proporcji udziału w zyskach spółki) przypadającego na niego podatku należnego od
    dochodu tej spółki, może być zastosowany dopiero po zakończeniu roku podatkowego, w
    którym spółka uzyskała dochód, z którego wypłacany jest udział w zysku na rzecz
    wspólników.
    Wynika to z literalnego brzmienia art. 30a ust. 6a updof, który przewiduje pomniejszenie
    podatku od dochodu z udziału w zyskach osób prawnych o kwotę „podatku należnego od
    dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany”.

    Podatkiem podlegającym odliczeniu jest więc odpowiednia część podatku należnego za
    dany rok podatkowy – wynikającego z rozliczenia rocznego. Kwota ta może zatem zostać
    odliczona dopiero po zakończeniu roku podatkowego, gdyż wcześniej nie jest możliwe
    ustalenie kwoty podatku należnego za ten rok.
    Przywołany przepis nie daje więc podstaw do odliczenia od zryczałtowanego podatku od
    dochodu z udziału w zyskach osób prawnych zaliczki na podatek dochodowy od osób
    prawnych za dany rok podatkowy uiszczanej przez spółkę komandytową w trakcie tego
    roku. W konsekwencji oznaczałoby to, że wypłacana przez spółkę komandytową zaliczka
    na poczet zysku za dany rok obrotowy – jeśli przyjąć założenie, że podlega ona
    opodatkowaniu podatkiem od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych – nie może
    być pomniejszona o jakąkolwiek kwotę podatku, na zasadach przewidzianych w art. 30a
    ust. 6a i n. updof. W stosunku do zaliczki zastosowanie przywołanych przepisów nie jest
    więc możliwe.
    Taki skutek jest jednak niemożliwy do pogodzenia z celem regulacji powyższych
    przepisów, jakim było uniknięcie dwukrotnego opodatkowania dochodu uzyskanego przez
    spółkę komandytową w części przypadającej na jej komplementariusza.
    Opodatkowanie zaliczki na poczet zysku przy jednoczesnym braku możliwości jej
    pomniejszenia o jakąkolwiek część podatku należnego od dochodu spółki (a z przyczyny
    przedstawionych powyżej pomniejszenie takie nie jest możliwe) oznaczałoby bowiem
    właśnie dwukrotne opodatkowanie ww. dochodu – czyli efekt, któremu ustawodawca
    zamierzał zapobiec poprzez wprowadzenie regulacji art. 30a ust. 6a i n. updof.
    Co więcej, przyjęcie powyższego założenia stałoby w sprzeczności z art. 41 ust. 4e updof,
    który nakazuje płatnikowi (spółce komandytowej) uwzględniać przy poborze
    zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z udziału w zyskach osób
    prawnych zasady określone w art. 30a ust. 6a-6e updof.
    Podatkiem należnym z tytułu przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, do którego
    poboru zobowiązany jest płatnik, jest więc podatek obliczony z uwzględnieniem
    pomniejszeń przewidzianych w tych przepisach. Co za tym idzie, podatek obliczony bez
    uwzględnienia tych pomniejszeń, jest podatkiem ustalonym w kwocie wyższej od należnej.
    Założenie, zgodnie z którym z jednej strony płatnik jest zobowiązany do poboru
    zryczałtowanego podatku od osób fizycznych od wypłacanej zaliczki na poczet zysku za
    dany rok obrotowy, a zarazem nie może on zastosować na tym etapie art. 30a ust. 6a-6e
    updof, oznaczałoby zatem, że przepisy uniemożliwiają mu obliczenie i pobranie podatku w
    prawidłowej wysokości (rzeczywiście należnego podatku). Założenie to jest niemożliwe do
    przyjęcia z punktu widzenia standardów demokratycznego państwa prawnego:
    niedopuszczalne jest obciążanie adresatów norm prawnych określonymi obowiązkami i
    jednoczesne uniemożliwienie prawidłowego wywiązanie się z tych obowiązków.
    W tym miejscu Wnioskodawczyni podkreśla, że zryczałtowany podatek dochodowy od
    dochodów z udziału w zyskach osób prawnych nie stanowi zaliczki na podatek – a więc
    należności o „prowizorycznym” charakterze, której definitywne ustalenie następuje w
    zeznaniu rocznym – lecz jest świadczeniem o charakterze definitywnym, rozliczanym
    jednorazowo i niepodlegającym doliczeniu do pozostałych dochodów podatnika w
    zeznaniu rocznym. Także z tego względu przepisy nie powinny dopuszczać (a tym bardziej
    zakładać) poboru tego podatku przez płatnika w wysokości wyższej od należnej, tzn. z
    pominięciem pomniejszeń, o których mowa w art. 30a ust. 6a-6e updof.
    Z powyższych względów wykładnia dopuszczająca opodatkowanie zryczałtowanym
    podatkiem od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych zaliczek na poczet zysku
    wypłacanych komplementariuszom spółki komandytowej musi być uznana za
    nieprawidłową. Stanowisko to potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3
    grudnia 2020 r. sygn. akt ll FSK 2048/18: „Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku
    od wypłat zysku komplementariuszowi przez Spółkę, jako płatnika, jak wyżej wspomniano,

    nałożony został w art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. Jednoznacznie wynika z niego, że pobór
    zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z uwzględnieniem zasad określonych w art.
    30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost zatem wskazał w jaki sposób płatnik powinien
    obliczyć podatek. Nie wymaga szerszego uzasadnienia, że aby pobrać podatek od
    podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać prawidłowego jego obliczenia. Wobec
    powyższego Spółka chcąc pobrać zryczałtowany podatek od wypłat komplementariuszowi
    udziału w zysku, powinna go wyliczyć z uwzględnieniem zasad przewidzianych w
    powyższym przepisie. Jak wynika z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., zryczałtowany podatek
    obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z
    tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c), pomniejsza się o
    kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej
    spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu
    udziału w zysku został uzyskany. (...) Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od
    komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., konieczne jest poznanie
    wysokości podatku należnego S.K.A., to obowiązek podatkowy komplementariusza
    powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach, przekształci się w
    zobowiązanie podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19
    u.p.d.o.p. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez
    komplementariusza. W konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł zrealizować
    swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i
    wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik zrealizuje
    wynikający z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. obowiązek pobrania podatku z uwzględnieniem
    zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. u.p.d.o.f. Wypłacając komplementariuszom w
    trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka komandytowo-akcyjna nie ma
    obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art.
    30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził
    obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno
    odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. Jest to natomiast
    możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki komandytowo-akcyjnej za rok
    podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany”.
    Przywołany wyrok dotyczy wprawdzie opodatkowania komplementariuszy spółek
    komandytowo-akcyjnych, niemniej jednak zawarte w nim wnioski w równym stopniu
    odnoszą się do komplementariuszy spółek komandytowych. Przepisy art. 30a ust. 6a-6e
    oraz art. 41 ust. 4e updof w żaden sposób nie różnicują bowiem zasad opodatkowania
    wspólników obu kategorii spółek.
    Całokształt przedstawionych okoliczności przemawia więc za uznaniem za prawidłowe
    stanowiska Wnioskodawczyni, iż w momencie wypłaty przez Spółki na rzecz
    Wnioskodawczyni w trakcie roku obrotowego zaliczek na poczet zysku za ten rok nie
    powstaje obowiązek pobrania od nich zryczałtowanego podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Ad 2
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawczyni do pytania nr 1 za nieprawidłowe,
    należy przyjąć, że po złożeniu przez daną Spółkę zeznania rocznego za rok podatkowy, w
    którym były wypłacane Wnioskodawczyni zaliczki na poczet udziału w zyskach Spółki,
    będzie Ona uprawniona, zgodnie z art. 30a ust. 6a updof, do pomniejszenia
    zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób
    prawnych pobranego z wypłaconych zaliczek o kwotę odpowiadającą iloczynowi
    procentowego udziału Wnioskodawczyni w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu
    Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    za ten rok podatkowy, a realizacja powyższego prawa do pomniejszenia zryczałtowanego
    podatku dochodowego, będzie mogła nastąpić przez złożenie przez Wnioskodawczynię
    wniosku o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym.

    Jak wskazano w pkt 1, pomniejszenie zryczałtowanego podatku należnego od dochodów
    komplementariusza z udziału w zyskach spółki komandytowej o stosowną część podatku
    należnego od dochodów tej spółki jest podstawowym elementem konstrukcyjnym tego
    podatku. Niemożliwe do pogodzenia z wykładnią celowościową i systemową byłoby zatem
    uznanie za dopuszczalną sytuacji, w której podatnik byłby pozbawiony tego prawa, w
    efekcie miałoby miejsce podwójne opodatkowanie dochodu spółki komandytowej w części
    przypadającej na komplementariusza – zarówno dochodu uzyskanego przez spółkę, jak i
    jego transferu na rzecz komplementariusza. Uznanie za dopuszczalną sytuacji, w której
    nie jest możliwe zastosowanie mechanizmu pomniejszenia podatku przewidzianego w art.
    30a ust. 6a updof (pomimo istnienia kwoty podatku podlegającego odliczeniu w granicach
    określonych w art. 30a ust. 6b updof) byłoby sprzeczne z założeniem racjonalności
    ustawodawcy.
    Reasumując, przepisy prawa podatkowego nie mogą prowadzić do sytuacji, w której
    podatnik będzie definitywnie obciążony obowiązkiem zapłaty podatku w wysokości
    wyższej od należnej, tj. obliczonej na zasadach przewidzianych w art. 30a ust. 6a-6e updof.
    Mając na względzie, że przepisy updof uniemożliwiają pomniejszenie podatku
    pobieranego od zaliczek wypłacanych wspólnikom na poczet zysku spółki (oczywiście przy
    założeniu – zdaniem Wnioskodawczyni błędnym – że zaliczki podlegają opodatkowaniu w
    dni ich wypłaty) na zasadach przewidzianych w ww. przepisach, podatnik musi mieć
    możliwość dokonania pomniejszenia tego podatku po zakończeniu roku podatkowego o
    odpowiednią część podatku należnego spółki za ten rok, obliczonego zgodnie z art. 19
    updop.
    Z uwagi na to, że przepisy updof nie zawierają żadnych regulacji przewidujących tryb
    dokonania takiego pomniejszenia, należy uznać, że zastosowanie mają ogólne regulacje
    Ordynacji podatkowej (dalej: OP).
    Zgodnie z art. 72 OP, podatek pobrany wysokości wyższej od należnej – a takim podatkiem
    jest zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów w zyskach osób prawnych obliczony
    i pobrany bez uwzględnienia pomniejszenia, o którym w art. 30a ust. 6a-6e updof –
    stanowi nadpłatę. W związku z powyższym podatnik jest uprawniony do złożenia wniosku
    o stwierdzenie nadpłaty na podstawie ogólnej regulacji art. 75 § 1 OP.
    Powyższe stanowisko ma oparcie w interpretacjach indywidualnych przepisów prawa
    podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej – tak m.in.
    interpretacja nr 0113-KDIPT2-3.4011.370.2021.1.KS z 2 czerwca 2021 r.: „Z
    przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest
    komplementariuszem spółki komandytowej. Od 1 maja 2021 r. Spółka będzie
    zobowiązana do zapłaty podatku CIT od dochodu Spółki. Wspólnicy Spółki zgodnie z art.
    30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą podlegali
    opodatkowaniu zryczałtowanym 19% podatkiem PIT pobieranym przez Spółkę od kwot
    faktycznej dystrybucji zysku, wypracowanego po uzyskaniu przez Spółkę statusu
    podatnika CIT. Zyski Spółki będą dzielone pomiędzy Wspólników na podstawie uchwały
    podejmowanej po złożeniu zeznania rocznego CIT i na podstawie tej uchwały nastąpi
    rozliczenie różnic pomiędzy zaliczkami na poczet udziału w zyskach, a wysokością
    ostatecznej wartości zysku Spółki przypadających konkretnemu Wspólnikowi. Spółka
    pobierając zryczałtowany podatek PIT od zaliczek wypłacanych w ciągu roku nie będzie
    odliczać od tej kwoty zaliczek na poczet CIT opłaconych przez Spółkę Odliczenie podatku
    CIT w wysokości proporcjonalnej do udziału w zyskach danego Komplementariusza
    nastąpi przy ustalaniu wysokości PIT należnego od wypłaty udziału w zysku w Spółce za
    dany rok podatkowy, dokonanym po zakończeniu roku obrotowego i złożeniu zeznania
    podatkowego CIT przez Spółkę. Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 ustawy – Ordynacja podatkowa
    (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) za nadpłatę uważa się kwotę podatku pobraną
    przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
    W myśl art. 73 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2,
    z dniem:

    1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;
    2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej
      (...).
    Zgodnie z art. 75 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, jeżeli podatnik kwestionuje
    zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może
    złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.
    Zgodnie z art. 75 § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, jeżeli z przepisów prawa
    podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub
    inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć
    skorygowane zeznanie (deklarację). Tym samym, jeżeli z przepisów prawa podatkowego
    nie wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), składany jest tylko wniosek o
    stwierdzenie nadpłaty.
    Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w sytuacji, gdy Spółka dokonując wypłaty
    Wnioskodawcy zaliczki na poczet zysku rocznego pobierze podatek PIT nie pomniejszając
    go o część zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób prawnych zapłaconej przez
    Spółkę do dnia wypłaty Wspólnikowi zaliczki na poczet udziału w zysku, a w zeznaniu
    rocznym Spółka wykaże i ureguluje zobowiązanie w podatku dochodowym od osób
    prawnych, Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do wystąpienia o zwrot
    nadpłaconego podatku PIT, poprzez złożenie przez Niego wniosku o stwierdzenie nadpłaty
    w zryczałtowanym podatku dochodowym oraz zwrot takiej nadpłaty na Jego rzecz przez
    właściwy urząd skarbowy”.
    Analogiczne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyraził w interpretacji
    indywidualnej nr 0115-KDIT1.4011.60.2021.1.MR z 19 kwietnia 2021 r.
    Powyższe okoliczności przemawiają za uznaniem za prawidłowe stanowiska
    Wnioskodawczyni, że w przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska w zakresie
    pytania nr 1, po zakończeniu roku podatkowego, w trakcie którego były wypłacane zaliczki
    na poczet zysku, będzie Ona uprawniona, do pomniejszenia zryczałtowanego podatku
    dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych pobranego z
    wypłaconych zaliczek o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału
    Wnioskodawczyni w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego
    zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za ten rok
    podatkowy, poprzez złożenie przez Wnioskodawczynię wniosku o stwierdzenie nadpłaty w
    zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Przy czym należy podkreślić, że powyższy wniosek w istocie stanowi jeszcze jedną
    okoliczność przemawiającą za uznaniem za prawidłowe stanowiska Wnioskodawczyni w
    zakresie pytania nr 1. Z punktu widzenia wewnętrznej spójności przepisów updof nie jest
    bowiem możliwa do zaakceptowania sytuacja, w której z samego założenia w momencie
    powstania obowiązku zapłaty podatku nie jest możliwe obliczenie go w prawidłowej
    wysokości (z uwzględnieniem pomniejszenia przewidzianego w art. 30a ust. 6a-6e updof),
    w wyniku czego podatek jest pobierany w wysokości wyższej od należnej, a jedyną drogą
    doprowadzenia do zapłaty we właściwej wysokości jest złożenie wniosku o stwierdzenie
    nadpłaty.
    Nadpłata podatku – wpłacenie lub pobranie go przez płatnika w wysokości wyższej od
    należnej – co do zasady jest bowiem wynikiem błędu (podatnika, płatnika organu
    podatkowego), który powinien być możliwy do uniknięcia. Racjonalny ustawodawca nie
    może natomiast wprowadzać regulacji, w których powstawanie nadpłat podatku stanowi
    stały element rozliczenia podatkowego, niemożliwy do uniknięcia, nawet przy zachowaniu
    należytej staranności. Tymczasem do takich konsekwencji prowadziłoby uznanie za
    nieprawidłowe stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 1.
    Interpretacja indywidualna

    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 30 listopada 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0113-KDIPT2-3.4011.793.2021.1.SJ, w której uznałem Pani stanowisko za
    nieprawidłowe w części dotyczącej powstania przychodu w momencie wypłaty zaliczek na
    poczet zysku i prawidłowe w pozostałej części.
    Interpretację doręczono Pani 6 grudnia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    5 stycznia 2022 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wniosła Pani o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej, zasądzenie od Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej kosztów postępowania według norm przepisanych i
    rozpoznanie skargi na rozprawie.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    30 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 394/22.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 5 sierpnia 2025 r. sygn. akt II FSK 1448/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 5 sierpnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach;
    • ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z
    2020 r. poz. 1526 ze zm.):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka
      akcyjna.
    Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółką komandytową jest spółka osobowa, której celem jest prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, natomiast za zobowiązania spółki wobec

      wierzycieli co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) ponosi odpowiedzialność
      bez ograniczeń i co najmniej jeden wspólnik (komandytariusz) ponosi ograniczoną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu ww. podatkiem zawiera art. 10
    ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z jej art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to
      również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z dnia 28
    listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: „Ustawa Zmieniająca”), spółki
    komandytowe uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w
    terminie – 1 stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r. (art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych został zmieniony przez art. 2 pkt 1 lit. a) tiret pierwszy
    ustawy zmieniającej).
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze. zm.):
      Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek
      komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spółki komandytowe stały się odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być spółką
    transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę
    komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Zaś
    wspólnicy tych spółek będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych
    spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:

        a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
          emerytalnych na rachunkach ilościowych,
        b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
          ogólnego) w spółdzielniach,
        c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
        d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
          odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Zgodnie z art. 24 ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.
    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet
    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki w
    rozumieniu art. 5a pkt 28 ustawy jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z
    udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki
    powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 52a.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do treści art. 41 ust. 4 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a cytowanej ustawy:
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
      uzyskany.

    Stosownie do art. 30a ust. 6b ww. ustawy:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez
    nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do
    dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Na mocy art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 30 sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 394/22:
      Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat zysku
      komplementariuszowi przez spółkę, jako płatnika, nałożony został w art. 41 ust. 4e
      ustawy o PIT. Pobór zryczałtowanego podatku powinien zatem nastąpić z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost
      wskazał w jaki sposób płatnik powinien obliczyć podatek. Płatnik, aby pobrać
      podatek od podatnika, powinien wcześniej dokonać prawidłowego jego obliczenia.
      Tym samym spółka (spółki) chcąc pobrać zryczałtowany podatek od wypłat
      komplementariuszowi udziału w zysku, powinna go wyliczyć z uwzględnieniem zasad
      przewidzianych w powyższym przepisie.
      Mając zatem na uwadze treść art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, należy stwierdzić, że
      wykładnia językowa tego przepisu daje jednoznaczne rezultaty i brak jest podstaw do
      sięgania po inne rodzaje wykładni. Przepis ten nie tylko zawiera sformułowanie
      „podatku należnego” ale także „podatku za rok podatkowy”. Ustawodawca przyjął, że
      odliczenie od zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu
      komplementariusza z tytułu udziału w zysku podatku należnego zapłaconego przez
      spółkę komandytową odnosi się do roku podatkowego, z którego przychód z tytułu
      udziału w zysku został uzyskany. Skoro bowiem art. 30a ust. 6a ustawy o PIT odnosi
      się do podatku należnego obliczonego według art. 19 ustawy o CIT, to znaczy, że
      chodzi wyłącznie o zaliczenie na poczet podatku zryczałtowanego od przychodów
      komplementariusza z tytułu udziału w zysku spółki podatku dochodowego od osób
      prawnych, wynikającego z zeznania rocznego spółki komandytowej (CIT-8).
    Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2020 r. poz. 1325 ze zm.):
      Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
      nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku
      z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
    Natomiast stosownie do art. 5 ustawy – Ordynacja podatkowa:
      Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki
      samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
      określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Zatem jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie
    podatkowe jest możliwość określenia wysokości należnego podatku do zapłaty. W
    konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku, powinien posiadać dane
    niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość.

    Wobec powyższego – jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie:
      Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust.
      6a ustawy o PIT konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki, to
      obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na
      poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie
      obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 ustawy o CIT. Dopiero wówczas
      znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza. W
      konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł zrealizować swój obowiązek w
      postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia
      właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik zrealizuje
      wynikający z art. 41 ust. 4e ustawy o PIT obowiązek pobrania podatku z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT. Wypłacając
      komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka
      komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
      dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Ustawodawca w
      zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika,
      zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w
      art. 30a ust. 6a ustawy o PIT. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu
      podatku należnego spółki komandytowej za rok podatkowy, z którego przychód z
      tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Na podstawie powyższego Sąd stwierdził następnie:
      Konsekwencją nadania spółce komandytowej podmiotowości na gruncie ustawy o
      CIT jest wprowadzenie dwóch poziomów opodatkowania dochodu wypracowanego
      przez tę spółkę - podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do pozostałych spółek -
      podatników podatku CIT. Wspólnicy spółki komandytowej zostaną opodatkowani od
      faktycznie uzyskanego przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W
      przypadku jednak wypłaty zysku na rzecz komplementariusza przyznane zostanie
      mu prawo do odliczenia od podatku naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku
      zapłaconego przez spółkę komandytową od własnych dochodów, w części, w jakiej
      zapłacony przez spółkę podatek ekonomicznie obniżał wypłacony
      komplementariuszowi zysk tej spółki. Żaden z nich nie będzie zatem opodatkowany
      na bieżąco z tytułu prowadzonej przez spółkę komandytową działalności
      gospodarczej. Wprowadzenie do art. 41 ust. 4e ustawy o PIT sformułowania, że
      pobór podatku ma następować przez płatnika z uwzględnieniem zasad określonych
      w art. 30a ust. 6a-6e oznacza, że zamiar projektodawcy znalazł odzwierciedlenie w
      tekście ustawy podatkowej. Dodatkowo jeszcze raz należy wskazać, że ustawodawca
      nie wprowadził w przypadku zaliczkowej wypłaty zysku komplementariuszowi,
      obowiązku pobierania przez spółkę zaliczek na podatek.
    W związku z powyższym, na podstawie powołanych przepisów prawa oraz
    przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego i stanowiska Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie w prawomocnym wyroku z 30 sierpnia 2021 r. sygn. akt
    III SA/Wa 394/22 stwierdzam, że w momencie wypłaty przez Spółki na Pani rzecz w trakcie
    roku obrotowego zaliczek na poczet zysku za ten rok nie powstaje obowiązek pobrania od
    nich zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Obliczenie zaś wysokości zryczałtowanego podatku powinno odbywać się według zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co jest
    możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego Spółki za rok podatkowy, z którego
    Pani przychód z tytułu udziału w zysku zostanie uzyskany.
    Zatem Pani stanowisko w ww. zakresie (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.

    W konsekwencji bezprzedmiotowa jest ocena Pani stanowiska wyrażona w odniesieniu do
    pytania nr 2, ponieważ oczekiwała Pani na nie odpowiedzi w przypadku uznania Pani
    stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.