Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1-3/4512-1-38/16-12/PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-20
Teza: Zastosowanie stawki podatku 0% dla świadczonych usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych dla sił zbrojnych.
Słowa kluczowe: catering; dostawa-dostawa towarów; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) oraz art. 223 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Go 466/16 (data wpływu prawomocnego orzeczenia 3 września 2019 r.) oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 742/17 – stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2016 r. (data wpływu 4 sierpnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 września 2016 r. (data wpływu 27 września 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku 0% dla świadczonych usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 sierpnia 2016 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku 0% dla świadczonych usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 września 2016 r. (data wpływu 27 września 2016 r.) o wyjaśnienie formy doręczenia pism w sprawie.

Dotychczasowy przebieg postępowania.

W dniu 12 października 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów wydał dla Wnioskodawcy indywidualną interpretację nr ILPP1-3/4512-1-38/16-2/PR, w której uznał za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy stwierdzając, że w przypadku dostawy na rzecz Zamawiającego usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych nie znajduje zastosowania obniżona do wysokości 0% stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych.

Wnioskodawca na interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 12 października 2016 r. nr ILPP1-3/4512-1-38/16-2/PR wniósł pismem z dnia 24 października 2016 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów pismem z dnia 4 listopada 2016 r. nr ILPP1-3/4512-1-38/16-3/IM stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawca na interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 12 października 2016 r. nr ILPP1-3/4512-1-38/16-2/PR złożył skargę z dnia 25 listopada 2016 r. (data wpływu 28 listopada 2016 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Go 466/16 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 12 października 2016 r. nr ILPP1-3/4512-1-38/16-2/PR.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Go 466/16 złożono skargę kasacyjną z dnia 28 marca 2017 r. nr 0110-KWR2.4022.6.2017.2.AS do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 742/17 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek w zakresie zastosowania stawki podatku 0% dla świadczonych usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych wymaga ponownego rozpatrzenia przez tutejszy organ.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Zakres prowadzonej przez Wnioskodawcę podstawowej działalności gospodarczej obejmuje m.in. świadczenie usług hotelarskich, zakwaterowania, usług gastronomicznych, cateringowych oraz sprzedaży różnego rodzaju towarów.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zawarł umowę na świadczenie usług cateringowych oraz dostawę artykułów spożywczych i przemysłowych dla wojsk NATO stacjonujących w (…) w związku z ćwiczeniami wojsk NATO (…). Ze strony Zamawiającego umowa została podpisana przez upoważnionego przez (…).

Zamawiający przekazał Wnioskodawcy przed dokonaniem dostawy:

1.  wypełnione odpowiednio dla potrzeb podatku dokumenty – świadectwa zwolnienia z podatku VAT i/lub akcyzowego, o którym mowa w art. 51 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – podpisane przez dowódcę wojsk hiszpańskich oraz potwierdzone przez upoważnionego przez (…);
2.  zamówienia dotyczące usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych (wraz z ich specyfikacją), których dotyczą dokumenty określone w pkt 1; powyższe zamówienie zostało doprecyzowane w zawartej przez powołane wyżej strony umowie, która określa nazwę – rodzaj, ilość i wartość zamawianych usług i towarów (specyfikacja towarów) i potwierdza, iż Zamawiający zleca ich dostawę Wnioskodawcy.

W związku z dokonaną transakcją Wnioskodawca, jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, wystawił na rzecz Zamawiającego faktury z zastosowaniem 0% stawki podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym, w przypadku dostawy przez Wnioskodawcę na rzecz Zamawiającego usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych zastosowanie znajduje obniżona do wysokości 0% stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U., poz. 1719, z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych, obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz sił zbrojnych, o których mowa w art. I ust. 1 lit. a Umowy między Państwami – Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego dotyczącej statusu ich sił zbrojnych, sporządzonej w Londynie dnia 19 czerwca 1951 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 21, poz. 257 oraz z 2008 r. Nr 170, poz. 1052), posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju – do celów służbowych takich sił lub personelu cywilnego im towarzyszącego lub też w celu zaopatrzenia ich mes i kantyn, jeżeli siły takie biorą udział we wspólnych działaniach obronnych.

Wedle zaś § 8 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych, w celu obniżenia do wysokości 0% stawki podatku VAT podmiot świadczący usługi lub dostarczający towary musi posiadać przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy:

1.  wypełnione odpowiednio dla potrzeb podatku świadectwo zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego, o którym mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011 r., str. 1), potwierdzone przez właściwe władze państwa, na terytorium którego podmiot przekazujący świadectwo posiada siedzibę lub przedstawicielstwo;
2.  zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się świadectwo określone w punkcie 1.

Mając powyższe na uwadze w ocenie Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym zaistniała podstawa do obniżenia do wysokości 0% stawki podatku od towarów i usług.

Zasadności powyższego poglądu dowodzi fakt wyświadczenia usług na rzecz wojsk NATO z siedzibą w Hiszpanii, czyli podmiotu spełniającego dyspozycję § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych.

Ponadto opisane w stanie faktycznym nabycie towarów i usług zostało dokonane dla celów służbowych Zamawiającego w związku z ćwiczeniami wojsk NATO.

Wreszcie przed dokonaniem transakcji (dostawą towaru) spełniona została ostatnia z przesłanek warunkujących obniżenie do wysokości 0% stawki podatku, a mianowicie legitymowanie się przez Wnioskodawcę świadectwami zwolnienia z podatku VAT i/lub akcyzowego, o którym mowa w art. 51 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – podpisanymi przez dowódcę wojsk hiszpańskich oraz potwierdzonymi przez upoważnionego przez (…) oraz zamówieniami dotyczącymi usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych (wraz z ich specyfikacją), których dotyczą powołane wyżej świadectwa.

Reasumując Wnioskodawca stoi na stanowisku, że powinien w odniesieniu do wykonanych transakcji wystawiać faktury z zastosowaniem obniżonej stawki VAT w wysokości 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, ponieważ niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Go 466/16.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z kolei na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie natomiast z art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1719, z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem – obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz sił zbrojnych, o których mowa w art. I ust. 1 lit. a Umowy między Państwami – Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego dotyczącej statusu ich sił zbrojnych, sporządzonej w Londynie dnia 19 czerwca 1951 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 21, poz. 257 oraz z 2008 r. Nr 170, poz. 1052), posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju – do celów służbowych takich sił lub personelu cywilnego im towarzyszącego lub też w celu zaopatrzenia ich mes i kantyn, jeżeli siły takie biorą udział we wspólnych działaniach obronnych.

W myśl art. I ust. 1 lit. a umowy między Państwami – Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego dotyczącej statusu ich sił zbrojnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 21, poz. 257, z późn. zm.) – wyrażenie „siły zbrojne” oznacza personel należący do lądowych, morskich lub powietrznych sił zbrojnych jednej z Umawiających się Stron, przebywający na terytorium innej Umawiającej się Strony, na obszarze Traktatu Północnoatlantyckiego w związku z wypełnianiem obowiązków służbowych, chyba że obie Umawiające się Strony uzgodnią, że pewne osoby, oddziały lub formacje nie będą uważane za tworzące lub wchodzące w skład sił zbrojnych w rozumieniu niniejszej umowy.

Stosownie do § 8 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia – przepis ust. 1 stosuje się, pod warunkiem że podmiot dokonujący dostawy towarów lub świadczący usługi przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiada:

1.  w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 – wypełnione odpowiednio na potrzeby podatku świadectwo zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego, o którym mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej „świadectwem”, dla tych towarów i usług, potwierdzone przez właściwe władze państwa, na którego terytorium podmioty wskazane w ust. 1 pkt 1-4 posiadają siedzibę lub przedstawicielstwo;
2.  zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się świadectwo określone odpowiednio w pkt 1 i 1a.

Zatem przepis § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia stosuje się przy spełnieniu określonych warunków wskazanych § 8 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia, tj. posiadania w określonym terminie:

1.  wypełnionego odpowiednio na potrzeby podatku VAT świadectwa zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego dla tych towarów i usług, potwierdzonego przez właściwe władze państwa, na którego terytorium nabywca posiada siedzibę lub przedstawicielstwo oraz
2.  zamówienia dotyczącego towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się ww. świadectwo.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę na świadczenie usług cateringowych oraz dostawę artykułów spożywczych i przemysłowych dla wojsk NATO stacjonujących w (…) w związku z ćwiczeniami wojsk NATO (…). Ze strony Zamawiającego umowa została podpisana przez upoważnionego przez (…).

Zamawiający przekazał Wnioskodawcy przed dokonaniem dostawy:

1.  wypełnione odpowiednio dla potrzeb podatku dokumenty – świadectwa zwolnienia z podatku VAT i/lub akcyzowego, o którym mowa w art. 51 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – podpisane przez dowódcę wojsk hiszpańskich oraz potwierdzone przez upoważnionego przez (…);
2.  zamówienia dotyczące usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych (wraz z ich specyfikacją), których dotyczą dokumenty określone w pkt 1; powyższe zamówienie zostało doprecyzowane w zawartej przez powołane wyżej strony umowie, która określa nazwę – rodzaj, ilość, i wartość zamawianych usług i towarów (specyfikacja towarów) i potwierdza, iż Zamawiający zleca ich dostawę Wnioskodawcy.

W kwestii zastosowania stawki podatku 0% dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Go 466/16. W orzeczeniu tym Sąd stwierdził m.in., że: „(…) § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z 23 grudnia 2013 r. stanowi implementację art. 151 ust. 1 lit. c i lit. d (a nie tylko lit. d tego przepisu) dyrektywy 2006/112 na grunt przepisów krajowych w zakresie przewidzianego tą dyrektywą zwolnienia dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz sił zbrojnych NATO.

Zgodnie z treścią art. 151 ust. 1 dyrektywy 2006/112 państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: dostawy towarów i świadczenie usług w państwach członkowskich, które są stronami Traktatu Północnoatlantyckiego na rzecz sił zbrojnych innych państw będących stronami tego traktatu, do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes i kantyn, gdy siły te biorą udział we wspólnych działaniach obronnych (lit. c); dostawy towarów lub świadczenie usług dokonywane z przeznaczeniem do innego państwa członkowskiego na rzecz sił zbrojnych każdego z państw będących stronami Traktatu Północnoatlantyckiego, innego niż państwo członkowskie przeznaczenia, do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, gdy siły te biorą udział we wspólnych działaniach obronnych (lit. d)”.

WSA w Gorzowie Wielkopolskim zwrócił uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 26 kwietnia 2012 r. w sprawie C-225/11 stwierdzając: „Mimo że dotyczy on co do zasady innych usług (demontażu statku), w kontekście zagadnienia stacjonowania lub wizytowania sił zbrojnych, niemniej zdaniem Sądu ważkie dla niniejszej sprawy są zawarte w uzasadnieniu tego wyroku wyjaśnienia Trybunału co do rozumienia istoty przepisów art. 151 ust. 1 dyrektywy 2006/112.

W powołanym wyroku TSUE poczynił też zastrzeżenie, o którym warto pamiętać, a mianowicie, że przy dokonywaniu wykładni przepisu prawa Unii należy uwzględniać nie tylko jego brzmienie, lecz także jego kontekst oraz cele regulacji, której część ten przepis stanowi. Jak wskazano w cyt. wyroku cel założony przez prawodawcę Unii ustanawiającego przepis art. 151 ust. 1 lit. c dyrektywy 2006/112 był taki, aby umożliwić państwom członkowskim dotrzymanie zobowiązań podjętych w ramach NATO a nic nie wskazuje na to, aby miał on uniemożliwić państwom członkowskim tego paktu uzyskania korzyści podatkowej wynikającej z ich przystąpienia do tej organizacji. TSUE przypomniał m.in., że art. 8 protokołu o dowództwach wojskowych (którym zainspirował się prawodawca unijny przyjmując art. 151 ust. 1 lit. c dyrektywy 2006/112), odnosi się właśnie do zwolnienia z opłat celnych i podatków mających wpływ na wydatki ponoszone w interesie wspólnej obrony.

TSUE wyjaśnił, że jeśli chodzi o kontekst art. 151 ust. 1 lit. c dyrektywy VAT, należy uwzględnić ust. 1 lit. d tego artykułu. Podczas gdy pierwszy z tych dwóch przepisów obejmuje zwolnieniem z podatku VAT, pod pewnymi warunkami, dostawy towarów i świadczenie usług dokonane w państwach członkowskich, które są stronami Traktatu Północnoatlantyckiego na rzecz sił zbrojnych innych państw będących stronami tego traktatu, drugi przepis obejmuje zwolnieniem, na takich samych warunkach, dostawy towarów lub świadczenie usług dokonywane z przeznaczeniem do innego państwa członkowskiego na rzecz sił zbrojnych każdego z państw będących stronami Traktatu Północnoatlantyckiego, innego niż państwo członkowskie przeznaczenia. Trybunał następnie stwierdził, że z tych dwóch przepisów wynika, że prawodawca Unii chciał wykluczyć, aby dostawy towarów i świadczenie usług przeznaczone dla sił zbrojnych państwa członkowskiego, w którym następują te dostawy towarów lub to świadczenie usług objęte były zwolnieniem z podatku VAT.

Jak z powyższego wynika zwolnienie nie obejmuje wyłącznie dostaw towarów lub świadczenia usług dokonywanych w państwie członkowskim na rzecz sił zbrojnych stacjonujących na terytorium lub wizytujących terytorium ich własnego państwa członkowskiego.

(…) Zdaniem Sądu użyty w § 8 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia zwrot »sił zbrojnych (…) posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju« oznacza tylko wykluczenie z tzw. zwolnienia bezpośredniego dostaw i usług na rzecz polskich sił zbrojnych będących częścią wojsk NATO, gdy stacjonują w Polsce. Jest to zgodne z rozumieniem art. 151 ust. 1 lit. c oraz lit. d dyrektywy 2006/112 przedstawionym przez TSUE w wyroku w sprawie C-225/11, które wcześniej Sąd przytoczył”.

Mając na uwadze opis sprawy, wskazane regulacje prawne oraz powołany powyżej wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim wydany w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia znajduje zastosowanie do dostaw towarów i świadczenia usług na rzecz wojsk NATO stacjonujących w (…) w związku z ćwiczeniami wojsk NATO (…). Ponadto zostały spełnione warunki wskazane § 8 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia.

Wobec powyższego, w przypadku świadczenia przez Wnioskodawcę na rzecz Zamawiającego usług cateringowych, sprzątania, wynajmu sprzętu oraz dostawy towarów spożywczych i przemysłowych zastosowanie znajduje obniżona do wysokości 0% stawka podatku, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.