Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-339/08-6/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-06-24
Teza: Czy prowadzenie prac budowlanych, polegających między innymi na montowaniu bramy, drzwi i okien w garażu stanowiącym integralną część budynku jednorodzinnego, jest opodatkowane 7% stawką VAT?
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; garaż; podatek-podatek od towarów i usług; roboty-roboty budowlano-montażowe; stawka-stawki podatku; usługi-usługi montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2008 r. (data wpływu: 26 marca 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 kwietnia 2008 r. (data wpływu: 8 kwietnia 2008 r.) oraz pismem z dnia 11 czerwca 2008 r. (data wpływu: 16 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 kwietnia 2008 r. o podpis osoby upoważnionej oraz pismem z dnia 11 czerwca 2008 r. o doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W roku 2008 Wnioskodawca dokonał prac budowlanych polegających między innymi na zamontowaniu bramy, drzwi i okien w garażu stanowiącym integralną część domku jednorodzinnego. W uzupełnieniu do wniosku Spółka oświadczyła, iż nie jest producentem bram, drzwi i okien, a usługi wykonywane są w obiektach budownictwa mieszkaniowego sklasyfikowanych w KOB w dziale 11, w szczególności w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych sklasyfikowanych w KOB w grupie 111.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prowadzenie prac budowlanych, polegających między innymi na montowaniu bramy, drzwi i okien w garażu stanowiącym integralną część budynku jednorodzinnego, jest opodatkowane 7% stawką VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przepisach art. 41 ust. 12a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) budzi wątpliwość zakres znaczeniowy wyrażenia „obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych". W przepisach podatkowych nie wprowadzono legalnej definicji „lokalu użytkowego", co rodzi pytanie czy w przypadku domów jednorodzinnych, w których garaż stanowi integralną część tego budynku wszelkiego rodzaju roboty prowadzone w garażu, w tym również roboty związane z montowaniem bram, drzwi i okien są opodatkowane 7% stawką podatku VAT.

W orzecznictwie ukształtował się pogląd, wedle którego przy definiowaniu pojęcia „lokalu mieszkalnego" dla potrzeb podatku od towarów i usług należy posiłkować się definicją wynikającą z ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (wyrok NSA z dnia 19 listopada 2001 r. sygn. akt FSA 3/01, ONSA 2002/2/49, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2003 r. sygn. III RN 29/02).

Zdaniem Spółki, ten sam akt prawny powinien stanowić również podstawę do ustalenia znaczenia pojęcia „lokal użytkowy". Z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o własności lokali wynika, iż zarówno o lokalu mieszkalnym jak i o lokalu użytkowym można mówić wtedy, gdy w budynku istnieją pomieszczenia lub zespół pomieszczeń posiadających odrębny byt techniczno-prawny. Garaż stanowiący integralną część budynku jednorodzinnego takich cech nie posiada. W związku z powyższym nie może być uznany za lokal użytkowy w rozumieniu ustawy o własności lokali, a co za tym idzie i w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Potwierdzeniem słuszności tego stanowiska jest orzecznictwo z zakresu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług (zgodnie z tym przepisem w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych). Od 1 stycznia 2008 r. wykonawcy obiektów budownictwa mieszkaniowego stosują te same zasady opodatkowania co sprzedawcy, dla których te zasady obowiązują już od 2004 r. (w art. 41 ust. 12a użyto dokładnie tego samego wyrażenia co w art. art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b).

W wyroku NSA z dnia 14 lutego 2005 r. I FSK 103/05 stwierdzono, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z miejsc postojowych, to jest wydzielonych z części podziemnej budynku mieszkalnego fragmentów powierzchni budynku, stanowiącego w całości, zgodnie z umową sprzedaży, współwłasność wspólnych części budynków i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku współwłaścicieli poszczególnych lokali, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług, właściwej dla lokalu mieszkalnego. Jako uzasadnienie, sąd wskazał między innymi, iż wyodrębnione miejsca postojowe nie mogą być przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych. Najnowsze orzeczenia wskazują, iż sądy konsekwentne podtrzymują argumenty zawarte w tym wyroku (zob. wyrok WSA z dnia 15 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Po 1206/07, wyrok WSA z dnia 18 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Gl 1259/07, wyrok NSA z dnia 5 listopada 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 1181/07).

Identyczna sytuacja ma miejsce w przypadku garażu znajdującego się w budynku jednorodzinnym. Nie można zawrzeć dwóch odrębnych umów, jednej na sprzedaż garażu, a drugiej na sprzedaż pozostałej części domu jednorodzinnego. Oznacza to, iż zarówno sprzedaż domu jednorodzinnego wraz ze znajdującym się w nim garażem przez dewelopera jak i roboty budowlane prowadzone w takim budynku w całości podlegają opodatkowaniu 7% stawką VAT.

W ocenie Wnioskodawcy brak jest podstaw do zastosowania definicji „lokalu użytkowego" wynikającej z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Gdyby wolą ustawodawcy było przyjęcie dla celów podatkowych definicji pojęć wynikających z tego aktu prawnego, to nie używałby w ustawie o podatku od towarów i usług wyrażenia „lokal mieszkalny" a „mieszkanie".

Na gruncie tego rozporządzenia, ustawodawca definiując pomieszczenia umożliwiające stały pobyt ludzi posłużył się terminologią „mieszkania". Biorąc pod uwagę charakter „lokalu mieszkalnego" i „lokalu użytkowego" nie można akceptować sytuacji, w której pierwsze z nich zdefiniowanie będzie na podstawie innego aktu prawnego niż drugie.

Całość prowadzi do wniosku, że prowadzenie prac budowlanych polegających miedzy innymi na montowaniu bramy, drzwi i okien w garażu stanowiącym integralną cześć budynku jednorodzinnego jest opodatkowane 7% stawką VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W myśl natomiast ust. 3 przytoczonego artykułu, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 cytowanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. stawkę 7% podatku stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Stosownie do art. 41 ust. 12a ww. ustawy przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a – na podstawie art. 12b powołanego przepisu – nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z art. 41 ust. 12c ww. ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Ponadto zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano – montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12 -12 c ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonał montażu zakupionej przez siebie bramy, drzwi i okien w garażu stanowiącym integralną część domku jednorodzinnego.

Zakres wykonywanych przez Wnioskodawcę prac obejmuje zarówno wykonanie usługi jak i dostarczenie materiałów niezbędnych do jej realizacji. Dla rozstrzygnięcia, czy preferencyjna 7% stawka podatku od towarów i usług może być zastosowana również dla towarów wykorzystanych przy realizacji robót budowlano – montażowych istotne jest rozstrzygnięcie czy w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia odrębnie z dostawą towarów i świadczeniem usług czy też z usługą budowlano – montażową w budynku mieszkalnym, opodatkowaną w całości obniżoną stawką 7%.

Treść umowy cywilnoprawnej jest indywidualną sprawą stron, które ją zawierają i zależy od ich uzgodnień. Jeżeli z klientem zostaje zawarta umowa na wykonanie konkretnej usługi budowlano – montażowej, bez wyszczególnienia kosztów materiałów i robocizny to mamy do czynienia z daną usługą i ona jest przedmiotem opodatkowania właściwą stawką podatku VAT. Z kolei, jeżeli Wnioskodawca będzie dokonywał odrębnie dostawy towaru, a następnie odrębnie będzie świadczył usługę montażu tego towaru, to każde z odrębnych świadczeń czyli zarówno dostawa towaru jak i świadczenie usługi musi być objęte właściwą sobie stawką podatku VAT.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż opodatkowaniu 7% stawką podatku podlegają usługi sklasyfikowane w PKWiU jako roboty budowlane (PKWiU 45).

Przez roboty budowlane, w myśl art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), rozumie się budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

W myśl § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) dla celów podatku od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2008 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane wg zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach. W przypadku jakichkolwiek trudności w ustaleniu właściwego grupowania, może się zwrócić do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi (ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź).

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż usługi świadczone przez Wnioskodawcę, wraz z dostawą materiałów, w zakresie montażu bram garażowych, drzwi i okien w garażach będących integralną częścią budynków mieszkalnych jednorodzinnych, które nie są wykorzystywane dla działalności gospodarczej, sklasyfikowanych pod symbolem PKOB 11 będą korzystały z preferencyjnej 7% stawki podatku.

Należy zaznaczyć, iż obecnie dla celów klasyfikowania obiektów obowiązuje Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.).

Tutejszy Organ informuje, że powołane przez Wnioskodawcę wyroki sądów krajowych są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe, jednakże na podstawie innej argumentacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.