Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.607.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży udziału w działkach.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
opodatkowanie
sprzedaż
teren-teren budowlany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku opodatkowania sprzedaży udziału w działkach nr 1 i nr 2.
    Uzupełniła go Pani pismem z 1 września 2025 r. (wpływ 4 września 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pani wniosek o interpretację dotyczy zdarzenia przyszłego, sprzedaży nieruchomości
    niezabudowanych w mieście „A”.
    Od wielu pokoleń w Pani rodzinie są nieruchomości niezabudowane, nieuzbrojone
                        2 (ojcowizna) w mieście „A”, ok. (...) mdziałka nr geod. 1 i 2 (obecnie działka rolna).
    Pani mama za życia ww. nieruchomości przepisała na Panią 29 listopada 1989 r.
    Zgodnie z Jej wolą, aktem notarialnym, 14 czerwca 2007 r. darowała Pani po 1/3
    nieruchomości Pani siostrze i bratu.
    W styczniu tego roku, po śmierci Pani brata, 1/3 części nieruchomości z dobrodziejstwem
    inwentarza w spadku odziedziczyli Jego żona i dzieci (córka i syn).
    Na podstawie Uchwały Rady Miasta (Uchwała z dnia 30 maja 2006 r.) dz. nr geod. 1 została
    ujęta w planie zagospodarowania przestrzennego terenu objętego między ul. (...) w „A”, z
    następującym przeznaczaniem: częściowo U – usługi, MNV – mieszkalno-usługowa i MN
    mieszkalna zabudowa.
    Działka 2 nadal pozostała jako rolna, nie objęta planem.
    W dniu 31 marca 2021 r. Rada Miasta Uchwałą z dnia 31 marca 2021 r. zatwierdziła
    zmiany ww. planu zagospodarowania, ale przeznaczenie nieruchomości nie zmieniło się.
    Z racji wieku całą rodziną postanowili Państwo dokonać sprzedaży nieruchomości dz. nr
    geod. 1 objętej planem i działki nr 2, na którą zostały złożone warunki zabudowy (wniosek
    do Burmistrza) na cele mieszkalne z podziałem na 10 działek ok. (...) każda.
    Nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej związanej ze sprzedażą nieruchomości.
    Jedynie Pani bratanek (spadkobierca po Pani bracie) prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie wykonawstwa instalacji wod-kan, cieplnych, gazowych.
    Przedmiotowe działki to zwykły zarząd majątkiem prywatnym – rodzina.
    Nieruchomości nie zostały uzbrojone, nie dokonano żadnych inwestycji, w chwili obecnej
    wykorzystywane są jako rolne.
    Zwraca się Pani z prośbą o interpretację w kwestii opodatkowania podatkiem od towarów
    i usług. Czy występuje w tym momencie podatek VAT.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W piśmie z 1 września 2025 r., w odpowiedzi na pytania Organu, wskazała Pani poniższe
    informacje:
    1. Czy działki nr 1 i 2 były/są/będą udostępniane przez Panią osobom trzecim, np. na
      podstawie umów cywilnoprawnych (np. najmu, dzierżawy, użyczenia itp.)? Jeżeli tak, to
      czy były/są/będą to umowy odpłatne czy nieodpłatne oraz kiedy i na jaki okres były
      zawierane?
      Odpowiedź
        Przedmiotowe działki nie były i nie będą wydzierżawione, użyczone na podstawie
        umów cywilnoprawnych osobom trzecim.
    2. Czy w odniesieniu do ww. działek dokonywała Pani/będzie Pani dokonywała
      jakichkolwiek czynności (ponosiła/poniesie nakłady), np. uzbrojenie terenu,

      ogrodzenie, wytyczenie dróg dojazdowych do działek? Jeśli tak, to proszę żeby
      wskazała Pani jakie to były/będą czynności (nakłady)?
      Odpowiedź:
        W odniesieniu do działek 1 i 2 nie ponosiłam żadnych nakładów typu uzbrojenie
        terenu czy ogrodzenie. Nie były wydzielone drogi wewnętrzne.
    3. Czy ww. działki były wykorzystywane przez Panią (przez cały okres ich posiadania, tj. od
      momentu ich nabycia do momentu planowanej sprzedaży) na cele prywatne
      (osobiste)? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie Pani cele prywatne
      zaspokajały i w jakim okresie?
      Odpowiedź:
        Obie działki były wykorzystywane na cele rolnicze na przestrzeni lat w różny
        sposób (np. zboże, ziemniaki, łąka), na własne potrzeby. Ogrodnictwo.
    4. Czy ww. działki były/są/będą wykorzystywane przez Panią na cele działalności rolniczej,
      o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą?
      Odpowiedź:
        Wykorzystywałam działki pod działalność opisaną wyżej, bez sprzedaży
        produktów.
    5. Czy z ww. działek były przez Panią sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem
      od towarów i usług? Czy też produkty rolne z ww. działek były wykorzystywane
      wyłącznie na Pani własne potrzeby?
      Odpowiedź:
        Nie były sprzedawane a wykorzystywane na własne potrzeby. Dotyczy obu
        działek.
    6. Czy na moment sprzedaży, dla działki nr 2 zostanie wydana decyzja o warunkach
      zabudowy i podziału działki?
      Odpowiedź:
        25 sierpnia została wydana decyzja o warunkach zabudowy na dz. nr geod. 2 ze
        względu, iż powstają plany ogólne zagospodarowania, a ich zapisy nie muszą w
        przyszłości stanowić o zabudowie. Warunki zabudowy na budynki mieszkalne. Na
        moment sprzedaży najprawdopodobniej będzie dokonany podział.
    7. Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeśli tak to proszę
      podać odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:
      a) kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości?
      b) w jakim celu nabyła Pani te nieruchomości?
      c) w jaki sposób wykorzystywała Pani te nieruchomości od momentu ich nabycia do
        chwili sprzedaży?
      Odpowiedź:
        Posiadałam mieszkanie własnościowe w latach 80-tych, które sprzedałam w roku
        2002, a środki przeszły na cele mieszkaniowe. Posiadałam jeszcze jedno
        mieszkanie wspólnie z mężem ale po jego śmierci w wyniku spadkobrania
        przeszło na moją córkę.
    8. Czy posiada Pani inne działki, które w przyszłości zamierza sprzedać?
      Odpowiedź:
        Nie posiadam żadnych innych działek do sprzedaży.

        Nie prowadziliśmy żadnych działań marketingowych poza zwykłą tablicą na
        nieruchomości.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 1 września 2025 r.)
    1. Czy w świetle artykułu 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w
      wykonywaniu opisanej transakcji przyszłej będzie Pani podatniczką podatku od
      towarów i usług?
    2. Czy zamierzoną sprzedaż omówionych nieruchomości należy opodatkować podatkiem
      od towarów i usług?
    3. Czy będzie to nie podlegające podatkowi zbycie majątku prywatnego w ramach
      zwykłego zarządu majątkiem osobistym?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone 1 września 2025 r.)
    W Pani ocenie, planowana sprzedaż działek nie powinna podlegać VAT, ponieważ
    dokonuje jej Pani jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o VAT. Sprzedaż dotyczy majątku prywatnego. Czynność nie ma
    charakteru zawodowego, ciągłego ani zorganizowanego, nie podjęto w tym celu działań
    marketingowych. Nie zlecono czynności osobie trzeciej. Nie uzbrojono terenu, nie
    wydzielono drogi wewnętrznej i nie wygrodzono działek.
    Przeznaczenie działki nr 1 w 2006 r. w planie miejscowym pod zabudowę mieszkalno-
    usługową, była niezależna od Pani woli.
    Nieruchomości są położone obok siebie.
    Wystąpienie o warunki zabudowy na działkę 2 było podyktowane jedynie obawą w
    związku z wejściem w życie w przyszłości planu ogólnego, który mógłby nie uwzględniać
    tej działki do uzupełnienia zabudowy.
    Nie posiada Pani innej nieruchomości do sprzedaży.
    Pani aktywność nie będzie wykraczać/nie wykracza poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywanie prawa własności.
    Powołane okoliczności nie spełniają przesłanek działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.
    Na uzasadnienie swojego stanowiska przytacza Pani stanowisko zawarte w orzecznictwie
    oraz interpretacjach organów podatkowych.
    1. NSA w wyroku z 11 września 2024 r. I FSK 20/21 wyraził pogląd, że „o działaniu jako
      podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą nie mogą świadczyć jedynie: podział
      nieruchomości, wytyczenie drogi wewnętrznej czy też wielokrotność transakcji
      sprzedaży. Te okoliczności są działaniami, które podejmuje się również w ramach
      obrotu zaliczonego do zarządu majątkiem prywatnym”.
    2. NSA w wyroku z 11 października 2024 r. I FSK 228/21 uznał, że: „Jakkolwiek pojęcie
      działalności gospodarczej zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku od towarów i
      usług ma charakter bardzo szeroki to nie może ona doprowadzić do interpretacji, w
      której każda odpłatna dla właściciela czynność prawna odnosząca się do
      nieruchomości utożsamiana jest z działalnością gospodarczą”.
    3. W orzeczeniu TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
      przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
      przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) orzekł, że osoby
      fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z
      podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu
      zagospodarowania przestrzennego niezależnie od woli tej osoby, w grunt
      przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatków od wartości
      dodanej art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zmienionej

      Dyrektywą 2006/138, kiedy sprzedaż następuje z majątku prywatnego tej osoby.
      Ponadto liczba i zakres transakcji, nie ma charakteru decydującego, i nie może
      stanowić kryterium rozróżniania między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
      które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
      stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie okoliczność dużych transakcji jak i
      podział przed sprzedażą w celu uzyskania wyższej ceny łącznej, sama nie jest
      decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu w jakim transakcje
      następowały, ani wysokość osiągniętych przychodów”.
    4. Interpretacje:
      a) z 12 lutego 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.948.2020.1.MH,
      b) z 18 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.99.2025.2.JKU,
      c) z 5 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.244.2025.2.KP,
      d) z 30 maja 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.165.2025.2.DS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, zarówno grunty, jak i budynki spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegająca opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    W art. 195 Kodeksu cywilnego wskazano, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).

    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela
    względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa
    współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Współwłaściciele są zatem odrębnymi
    podmiotami prawa.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,

    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1 ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy

    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki niezabudowanej istotne
    jest, czy zbywca w celu dokonania jej sprzedaży podjął/podejmie aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.

    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że od wielu pokoleń w Pani rodzinie są nieruchomości
    niezabudowane, nieuzbrojone (ojcowizna) działka nr 1 i nr 2 (obecnie działka rolna). Pani
    mama ww. nieruchomości przepisała na Panią 29 listopada 1989 r. Zgodnie z Jej wolą, 14
    czerwca 2007 r. darowała Pani po 1/3 nieruchomości siostrze i bratu. W styczniu tego
    roku, po śmierci Pani brata, 1/3 części nieruchomości w spadku odziedziczyli Jego żona i
    dzieci. Działka nr 1 jest ujęta w planie zagospodarowania przestrzennego terenu z
    przeznaczaniem: częściowo U – usługi, MNV – mieszkalno-usługowa i MN - mieszkalna
    zabudowa. Działka 2 nie jest objęta planem. Została wydana decyzja o warunkach
    zabudowy dla działki nr 2 ze względu, iż powstają plany ogólne zagospodarowania, a ich
    zapisy nie muszą w przyszłości stanowić o zabudowie. Warunki zabudowy na budynki
    mieszkalne. Na moment sprzedaży najprawdopodobniej będzie dokonany podział na 10
    działek ok. (...) każda. Nie poprowadzą Państwo działalności gospodarczej związanej ze
    sprzedażą nieruchomości. Nieruchomości nie zostały uzbrojone, nie dokonano żadnych
    inwestycji, w chwili obecnej wykorzystywane są jako rolne. Przedmiotowe działki nie były i
    nie będą wydzierżawione, są użyczone na podstawie umów cywilnoprawnych osobą
    trzecim.
    W odniesieniu do działek 1 i 2 nie ponosiła Pani żadnych nakładów typu uzbrojenie terenu
    czy ogrodzenie. Nie były wydzielone drogi wewnętrzne. Obie działki były wykorzystywane

    na cele rolnicze na przestrzeni lat w różny sposób (np. zboże, ziemniaki, łąka,
    ogrodnictwo), na własne potrzeby, bez sprzedaży produktów. Nie były prowadzone żadne
    działania marketingowe, poza zwykłą tablicą na nieruchomości.
    Pani wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy w związku ze sprzedażą
    udziału w działkach nr 1 i nr 2 będzie Pani podatnikiem podatku od towarów i usług a
    sprzedaż udziału w ww. działkach będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT.
    W świetle powyższego, aby wyjaśnić Pani wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić,
    czy w okolicznościach niniejszej sprawy będzie Pani działać w charakterze podatnika
    zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gdańsku z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 234/16, w którym sąd stwierdził, że:
    „Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla czterech działek powstałych w wyniku
    podziału działki siedliskowej, a także sprzedaż za pośrednictwem portali internetowych
    oraz biura nieruchomości nie stanowi o zawodowej działalności skarżącej. (...) Korzystanie
    z biura nieruchomości czy portali internetowych przy sprzedaży nieruchomości
    przemawia raczej za tym, że skarżąca nie zajmuje się profesjonalnym obrotem
    nieruchomościami. Trudno przy tym wyobrazić sobie w jaki inny sposób mogłaby znaleźć
    potencjalnych nabywców działek”.
    Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 września 2020 r., sygn. akt I FSK
    1476/17 wskazał, że: „W sytuacji zaś, gdy działka otrzymana przez Skarżącą nie była objęta
    planem zagospodarowania przestrzennego, nie wykracza poza zarząd majątkiem
    prywatnym uzyskanie warunków zabudowy i tym samym uzyskanie wskazówek co do
    możliwego przeznaczenia tej działki. Przeznaczenie działki, określające możliwy sposób jej
    wykorzystania, wpływa na wartość działki a uzyskanie informacji o tym przeznaczeniu,
    istotnej z punktu widzenia ceny sprzedaży, jest uzasadnione przy każdej transakcji
    sprzedaży i nie może być uznane za charakterystyczne tylko dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami. Analogicznie należy ocenić zamieszczanie oferty w lokalnej telewizji i
    wywieszanie ogłoszeń, skoro jest to działanie umożliwiające zapoznanie się z ofertą
    większej grupie potencjalnych nabywców. Brak jest nie tylko prawnych ale i racjonalnych
    podstaw, aby przyjąć, że sprzedaż dokonywana w ramach zarządu majątkiem prywatnym
    nie może wiązać się z działaniami zmierzającymi do uzyskania przez sprzedającego
    korzystnej ceny poprzez ustalenie wartości działki oraz udostępnienie informacji o
    sprzedaży szerokiemu kręgowi podmiotów”.
    Uwzględniając przedstawione okoliczności sprawy oraz dokonaną analizę przepisów
    prawa podatkowego wskazać należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziału w działkach
    nr 1 i nr 2, brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpi
    Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika bowiem z przedstawionych okoliczności sprawy, stała się Pani właścicielem ww.
    działek, na podstawie umowy darowizny od mamy w 1989 r. Zgodnie z Jej wolą, 14
    czerwca 2007 r. darowała Pani po 1/3 nieruchomości siostrze i bratu. W styczniu tego
    roku, po śmierci Pani brata, 1/3 części nieruchomości w spadku odziedziczyli Jego żona i
    dzieci. Dla działki 2 wystąpili Państwo o warunki zabudowy oraz o podział na 10 działek.
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej związanej ze sprzedażą nieruchomości.
    Nieruchomości nie zostały uzbrojone, nie dokonano żadnych inwestycji, w chwili obecnej
    wykorzystywane są jako rolne. Przedmiotowe działki nie były i nie będą wydzierżawione,
    są użyczone na podstawie umów cywilnoprawnych osobom trzecim. W odniesieniu do
    ww. działek nie ponosiła Pani żadnych nakładów typu uzbrojenie terenu czy ogrodzenie.
    Nie były wydzielone drogi wewnętrzne. Obie działki były wykorzystywane na cele rolnicze
    na przestrzeni lat w różny sposób (np. zboże, ziemniaki, łąka, ogrodnictwo), na własne
    potrzeby, bez sprzedaży produktów. Nie były prowadzone żadne działania marketingowe,
    poza zwykłą tablicą na nieruchomości.

    Wobec powyższego, w analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej
    Pani aktywności w przedmiocie sprzedaży udziału w działkach nr 1 i nr 2, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie podjęła Pani bowiem aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców.
    W związku z powyższym, sprzedaż udziału w działkach nr 1 i nr 2, można uznać za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, gdyż okoliczności sprawy
    nie wskazują na wykorzystywanie ww. nieruchomości dla celów zarobkowych.
    Zatem, dokonując tej dostawy będzie korzystać Pani z przysługującego Pani prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełnia Pani przesłanek
    zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie występuje w roli podatnika podatku
    od towarów i usług. Skutkiem powyższego, transakcja sprzedaży udziału w działkach nr 1 i
    nr 2 nie będzie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że w związku ze sprzedażą udziału w działkach nr 1 i nr
    2 nie będzie Pani podatnikiem podatku od towarów i usług a sprzedaż ta, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Panią, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    pozostałych współwłaścicieli działek.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.