Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.26.2025.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Zastosowanie do wydatków inwestycyjnych Miasta
prewspółczynnika jednostki organizacyjnej wykorzystującej
Inwestycje.
Słowa kluczowe: gmina
infrastruktura
kanalizacja
odliczenia-odliczenie częściowe
odliczenia-prawo do odliczenia
proporcja
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
1

nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
sposobu określania zakresu wykorzystywania
nabywanych towarów i usług do celów działalności
gospodarczej w przypadku niektórych podatników-§ 3-
ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zastosowania do wydatków inwestycyjnych Miasta prewspółczynnika właściwego
    dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej Inwestycje. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Miasto (...) (dalej: „Miasto”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Na
    podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Miasto jest wyposażone w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Miasto wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane samorządowe jednostki budżetowe i samorządowy zakład budżetowy.
    Aktualnie w strukturze organizacyjnej Miasta występują m.in. następujące jednostki
    budżetowe:
        Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej (...),
        Szkoła Podstawowa (...),
        Szkoła Podstawowa (...),
        Szkoła Podstawowa (...),
        Szkoła Podstawowa (...),
        Zespół Szkół Ponadpodstawowych (...),
        Miejskie Przedszkole (...),
        Miejskie Przedszkole (...),
    oraz samorządowy zakład budżetowy, tj. Zakład (dalej: „Zakład”) (dalej zwane łącznie:
    „jednostkami organizacyjnymi”).
    Jednocześnie, Miasto nie wyklucza w przyszłości likwidacji jednostek budżetowych, jak
    również utworzenia innych jednostek budżetowych lub też samorządowych zakładów
    budżetowych celem realizacji jego zadań, jako jednostki samorządu terytorialnego.
    W celu wykonywania zadań własnych Miasto realizuje inwestycje, które następnie
    przekazuje nieodpłatnie swoim jednostkom organizacyjnym. W szczególności, Miasto
    zrealizowało i udostępnia Zakładowi inwestycje pn.: (...) (dalej łącznie jako: „Inwestycje”).
    W związku z powyższym, Miasto poniosło liczne wydatki inwestycyjne dotyczące Inwestycji
    (dalej: „wydatki inwestycyjne”).
    Zakład wykorzystuje Inwestycje zarówno do prowadzenia działalności gospodarczej
    (czynności opodatkowanych VAT), jak i do działalności innej niż gospodarcza (poza VAT). W

    konsekwencji, w wielu przypadkach w ocenie Miasta nie ma możliwości bezpośredniego
    przyporządkowania wydatków inwestycyjnych do konkretnego rodzaju działalności
    (opodatkowanej VAT lub niepodlegającej VAT). Takiej sytuacji dotyczy niniejszy wniosek o
    interpretację.
    Zaznaczyć jednocześnie należy, że przypadki, w których Miasto ma możliwość
    bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych wydatków do działalności
    opodatkowanej VAT albo niepodlegającej VAT nie są przedmiotem niniejszego wniosku o
    interpretację.
    W oparciu o art. 3 Specustawy Miasto dokonało centralizacji rozliczeń VAT Miasta i jego
    jednostek organizacyjnych i rozlicza się dla potrzeb VAT wspólnie ze swoimi jednostkami
    organizacyjnymi.
    Przepisy Rozporządzenia przewidują konieczność odrębnego ustalenia sposobu
    określenia proporcji (dalej: „prewspółczynnik”) dla każdej z gminnych jednostek
    organizacyjnych (§ 3 ust. 1).
    W związku z tym Miasto powzięło wątpliwość związaną z tym, czy po scentralizowaniu
    rozliczeń VAT może stosować prewspółczynnik obliczony na bazie danych właściwych dla
    jednostki organizacyjnej, której zostały przekazane Inwestycje (która zarządza
    Inwestycjami), tj. w odniesieniu do Inwestycji – prewspółczynnik Zakładu, w sytuacji, gdy
    koszty dotyczące Inwestycji zostały poniesione przez samo Miasto.

## Pytanie

Czy od momentu scentralizowania rozliczeń VAT Miasta i jego jednostek organizacyjnych,
    w odniesieniu do odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych Miasta na Inwestycje, które
    zostały przekazane jednej z jednostek organizacyjnych, tj. do Zakładu, i które to Inwestycje
    są wykorzystywane przez tę jednostkę organizacyjną jednocześnie do działalności
    gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej niż gospodarcza (poza VAT),
    przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków
    inwestycyjnych do działalności gospodarczej i innej niż gospodarcza, Miasto powinno
    zastosować prewspółczynnik właściwy dla tejże jednostki organizacyjnej wykorzystującej
    Inwestycje, tj. Zakładu, wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem na podstawie danych
    właściwych dla ww. jednostki organizacyjnej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Od momentu scentralizowania rozliczeń VAT Miasta i jego jednostek organizacyjnych,
    jeżeli Miasto ponosi wydatki inwestycyjne dotyczące Inwestycji, które następnie
    przekazuje jednej ze swoich jednostek organizacyjnych, tj. do Zakładu, i które są za
    pośrednictwem tej jednostki wykorzystywane jednocześnie do działalności gospodarczej
    (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej niż gospodarcza (poza VAT), to przy
    odliczeniu VAT naliczonego z tytułu wydatków inwestycyjnych dotyczących
    przedmiotowych Inwestycji Miasto powinno zastosować prewspółczynnik właściwy dla
    jednostki organizacyjnej wykorzystującej Inwestycje, tj. Zakładu (na podstawie
    Rozporządzenia w oparciu o dane właściwe dla tej jednostki organizacyjnej).
    Uzasadnienie Państwa stanowiska
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikom podatku VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tj. z

    czynnościami, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie
    zobowiązania podatkowego).
    Zdaniem Miasta, ww. przesłanka w odniesieniu do Inwestycji została spełniona, a tym
    samym Miasto ma możliwość odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków poniesionych
    na realizację Inwestycji. Jednakże, z uwagi na fakt, że Inwestycje są przez Miasto
    wykorzystywane jednocześnie do czynności podlegających opodatkowaniu VAT oraz
    czynności pozostających poza zakresem regulacji ustawy VAT, a Miasto nie jest w stanie
    dokonać tzw. alokacji bezpośredniej (przyporządkowania ponoszonych wydatków do
    poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT
    lub niepodlegających ustawie o VAT), Miasto nie może odliczyć całego VAT naliczonego z
    przedmiotowych wydatków, a wyłącznie jego część. Kwestia ta pozostaje poza zakresem
    niniejszego wniosku. Natomiast, zagadnienie wykorzystania infrastruktury do działalności
    gospodarczej oraz innej niż gospodarcza zostało potwierdzone odrębną interpretacją
    indywidualną wydaną na wniosek Miasta.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie zaś do art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    • zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane oraz
    • obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w Rozporządzeniu.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego.
    Przykładowo, dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego
    Rozporządzenie przewiduje sposób określenia proporcji według wzoru:
    X = (A ×100)/(D)ujst

    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.ujst
    Analogiczny sposób kalkulacji prewspółczynnika został przewidziany dla jednostek
    budżetowych. W ich przypadku prewspółczynnik ma być również określany metodą
    przychodową na podstawie § 3 ust. 3 Rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem sposób
    określenia proporcji w przypadku jednostki budżetowej powinien zostać ustalony według
    wzoru:
    X = (A ×100)/(D)
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Rozporządzenie wskazuje także sposób określenia proporcji przez samorządowe zakłady
    budżetowe. W świetle § 3 ust. 4 Rozporządzenia jako sposób określenia proporcji uznaje
    się w przypadku zakładu budżetowego sposób ustalony według wzoru:
    X = (A ×100)/(P)
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      P – przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Co istotne, w celu określenia danych niezbędnych do wyliczenia ww. prewspółczynnika
    według sposobu wynikającego z Rozporządzenia (odpowiednio dochody wykonane urzędu
    / jednostki budżetowej lub przychody wykonane zakładu budżetowego), prawodawca
    odwołuje się do treści ustawy o finansach publicznych. Stosownie zaś do zapisów ustawy o
    finansach publicznych, podstawą gospodarki finansowej zarówno jednostki budżetowej,
    jak i zakładu budżetowego jest roczny plan dochodów / przychodów i wydatków, czyli plan
    finansowy. Jednocześnie, przepisy gospodarki finansowej nie sprzeciwiają się
    wykorzystaniu wydatku przez inną jednostkę organizacyjną niż ta, która przewidziała ten
    wydatek w swoim planie finansowym i która faktycznie poniosła ten wydatek.
    Ponadto, Miasto pragnie podkreślić, że przepisy ustawy o VAT dotyczące
    prewspółczynnika (przytoczony już powyżej art. 86 ust. 2a i 2b) wymagają, aby sposób
    określenia proporcji odpowiadał najbardziej specyfice prowadzonej działalności i
    dokonywanych nabyć. Od momentu scentralizowania rozliczeń VAT, działalność Miasta
    jako jednego podatnika obejmuje realizowane przez jednostki organizacyjne zadania
    publiczne, będące i niebędące działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT
    (czynności opodatkowane VAT i niepodlegające VAT). Zgodnie bowiem z art. 4 Specustawy,

    jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako
    odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi
    jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących
    podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, po dokonaniu przez Miasto konsolidacji rozliczeń VAT, każda z
    jednostek organizacyjnych prowadzi część działalności gospodarczej Miasta (odpowiednio
    w swoim zakresie). Tym samym, prewspółczynnik stosowany do nabyć towarów i usług,
    które zostały przekazane jednostkom w celu wykonania tego fragmentu działalności
    będzie najbardziej odpowiadał specyfice wykonywanej przez podatnika działalności tylko
    w sytuacji, gdy zastosujemy prewspółczynnik tejże jednostki. W świetle powyższych
    przepisów prewspółczynnik ma na celu odzwierciedlenie faktycznego wykorzystania
    dokonanych zakupów, a w przypadku Inwestycji przekazanych jednostkom
    organizacyjnym, to te jednostki korzystają z wydatków inwestycyjnych, choć ponosi je
    Miasto. W tym zakresie Miasto pragnie wyjaśnić, że przychody związane z infrastrukturą
    powstałą w ramach Inwestycji stanowią obrót/przychody Zakładu, jako jednostki
    zarządzającej infrastrukturą powstałą w ramach Inwestycji i uwzględniane są wyłącznie w
    kalkulacji prewspółczynnika Zakładu.
    Co więcej, prawodawca bezpośrednio w przepisach Rozporządzenia (§ 3 ust. 1
    przytoczony powyżej) wskazał, że sposób określenia preproporcji określony w tym
    Rozporządzeniu ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki
    samorządu terytorialnego.
    Wnioskodawca pragnie również zaznaczyć, że Minister Finansów podzielił stanowisko
    Miasta w wydanej 24 listopada 2016 r. broszurze informacyjnej „Centralizacja rozliczeń w
    podatku VAT jednostek samorządu terytorialnego”. Zgodnie z treścią ww. broszury: „W
    przypadku gdy dokonywane zakupy (towarów i usług) będą służyć również działalności
    wykonywanej poza zakresem VAT a bezpośrednie przyporządkowanie tych zakupów w
    całości do działalności gospodarczej nie będzie możliwe, podatek do odliczenia od
    zakupów realizowanych w danej jednostce organizacyjnej ustala się z wykorzystaniem tzw.
    prewspółczynnika. Sposób (metodę) ustalania tego prewspółczynnika zasadniczo wybiera
    podatnik, jednakże w przypadku JST za najbardziej adekwatną uznano metodę „obrotowo-
    przychodową”, stosowaną dla każdej jednostki organizacyjnej odrębnie. Wyliczony dla
    jednostki organizacyjnej prewspółczynnik znajdzie zasadniczo zastosowanie do zakupów
    towarów i usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę organizacyjną, jak i JST,
    wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów
    „mieszanych”” (str. 25-26 broszury).
    Z powyższego jasno zatem wynika, że jeżeli jednostka samorządu terytorialnego ponosi
    tzw. wydatki „mieszane”, to przy odliczeniu VAT naliczonego od tego typu nabyć
    zastosowanie powinien znaleźć prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej
    (wyliczony na podstawie danych właściwych dla jednostki organizacyjnej), która
    wykorzystuje te wydatki zarówno do działalności gospodarczej, jak i na potrzeby
    działalności innej niż gospodarcza. Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, przez jednostkę
    wykorzystującą wydatki do celów „mieszanych” należy rozumieć jednostkę, której Miasto
    przekazało Inwestycje (która zarządza Inwestycjami) bez względu na formę przekazania.
    Końcowo, Miasto pragnie zauważyć, że organy podatkowe potwierdzają w licznych
    interpretacjach podatkowych wydawanych w ostatnim czasie w analogicznym stanie
    faktycznym, że jeżeli po scentralizowaniu rozliczeń jednostka samorządu terytorialnego
    realizuje inwestycje, które zamierza bezpłatnie przekazać swoim jednostkom
    organizacyjnym, które z kolei będą wykorzystywały te inwestycje zarówno dla celów
    realizacji działalności gospodarczej, jak i niegospodarczej, to w odniesieniu do tych
    wydatków związanych z tą inwestycją będzie mogła zastosować prewspółczynnik właściwy
    dla jednostki organizacyjnej, której została przekazana inwestycja.

    Taki pogląd wyraził przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 24 sierpnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL2-
    1.4012.671.2018.10.MR, w której organ stwierdził, że:
    „w przypadku nabycia towarów i usług w związku z realizacją inwestycji, która została
    przekazana zakładowi budżetowemu i wykorzystywana jest przez ten zakład do
    działalności gospodarczej (opodatkowanej i zwolnionej z VAT) oraz do czynności
    pozostających poza działalnością gospodarczą (czynności niepodlegające VAT),
    Wnioskodawcy (Gminie) będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy zastosowaniu tzw. prewspółczynnika obliczonego dla jednostki organizacyjnej
    Gminy, wykorzystującej zakupione towary i usługi. Ponadto, ponieważ nabywane
    towary i usługi dotyczące realizowanej inwestycji będą służyły w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych, jak również czynności
    zwolnionych od podatku, w sytuacji gdy nie będzie możliwości odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku, do których
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, Wnioskodawca (Gmina) jest
    obowiązany, do proporcjonalnego rozliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3
    ustawy”.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, iż powyższe stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w:
        interpretacji indywidualnej DKIS z 24 stycznia 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-
        3.4012.709.2021.2.JJ,
        interpretacji indywidualnej DKIS z 20 lipca 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-
        1.4012.245.2022.1.BS.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Miasto poniosło wydatki
    inwestycyjne dotyczące Inwestycji, które następnie zostały przekazane na rzecz jednostki
    organizacyjnej, przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania
    wydatków inwestycyjnych do działalności gospodarczej i innej niż gospodarcza,
    Wnioskodawca dokonując odliczenia VAT od tego typu wydatków powinien zastosować
    prewspółczynnik jednostki organizacyjnej Miasta, której zostały przekazane Inwestycje.
    Takie działanie Miasta znajduje pełne uzasadnienie w treści art. 7 ust. 1 i 2 Specustawy.
    Zgodnie z ww. regulacją w wypadku, kiedy Miasto wykonuje przy pomocy jednostki
    organizacyjnej czynności, w związku z którymi przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, jak i czynności w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
    proporcje oblicza się odrębnie dla każdej jednostki organizacyjnej zgodnie z przepisami
    ustawy o VAT.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy Miasto poniosło wydatki
    inwestycyjne dotyczące Inwestycji, które zostały przekazane na rzecz jednostki
    organizacyjnej, tj. do Zakładu, Wnioskodawca dokonując odliczenia VAT od tego typu
    wydatków powinien zastosować prewspółczynnik jednostki organizacyjnej, której zostały
    przekazane Inwestycje (która zarządza tymi Inwestycjami), tj. prewspółczynnik Zakładu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z art. 86. ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość
    odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych – czyli gdy są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane
    towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do
    realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część
    podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli określenia, z jakim
    rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do tego rodzaju
    sprzedaży, z którym są związane.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy – pozbawiają one
        podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego.
    Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje
    zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:

      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
          ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym
          mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem. Podatnikami, do
    których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu
    terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie
    publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego takich jak gmina nie ustala się jednego sposobu
    określenia proporcji (prewspółczynnika) dla całej jednostki (gminy) jako osoby prawnej,
    tylko odrębne sposoby (prewspółczynniki) dla poszczególnych jej jednostek
    organizacyjnych.
    § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:

      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    § 3 ust. 4 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku zakładu budżetowego
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / P
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      P – przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
        podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
        mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że gmina działa w charakterze podatnika
    podatku VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności
    spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    W analizowanej sprawie konieczne jest odwołanie się do przepisów tzw. ustawy
    centralizacyjnej, tj. ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń
    podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018
    r. poz. 280), którą we wniosku nazywają Państwo Specustawą.
    Art. 3 ustawy centralizacyjnej:
      Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania
      podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1
      stycznia 2017 r.
    Art. 2 pkt 1 ustawy centralizacyjnej:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce organizacyjnej – rozumie się przez to:

        a) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
          budżetową lub samorządowy zakład budżetowy,
        b) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Art. 4 ustawy centralizacyjnej:
      Jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się
      jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze
      wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach
      dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Podatnikiem podatku VAT dla wszelkich czynności jest gmina. Wszystkie czynności
    wykonywane przez jednostki organizacyjne gminy na rzecz osób trzecich powinny być
    więc rozliczane przez gminę, która je utworzyła, a czynności dokonywane w ramach tych
    jednostek mają charakter wewnętrzny.
    Oznacza to, że przy scentralizowanym modelu rozliczeń świadczenie jakichkolwiek
    czynności pomiędzy urzędem gminy, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi
    tej samej gminy a gminą staje się świadczeniem wewnętrznym niepodlegającym
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że realizują Państwo zadania własne gminy samodzielnie lub
    poprzez swoje jednostki budżetowe i samorządowy zakład budżetowy. W oparciu o art. 3
    Specustawy dokonali Państwo centralizacji rozliczeń VAT Miasta i jego jednostek
    organizacyjnych. Dla potrzeb VAT rozliczają się Państwo wspólnie ze swoimi jednostkami
    organizacyjnymi.
    W celu wykonywania zadań własnych realizują Państwo inwestycje (ponosząc wydatki
    inwestycyjne), które następnie przekazują nieodpłatnie swoim jednostkom
    organizacyjnym. W szczególności, zrealizowali Państwo i udostępniają Zakładowi
    inwestycje pn.: (...)
    Państwa wątpliwości dotyczą zastosowania do Państwa wydatków inwestycyjnych
    prewspółczynnika właściwego dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej Inwestycje.
    W celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności powinni Państwo
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, to na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje
    Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi. Natomiast nie mają Państwo tego
    prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych przez Państwa wyłącznie do
    wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, powinni Państwo ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy (tzw. prewspółczynnik) zgodnie z przepisami rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. W przypadku wystąpienia także czynności
    zwolnionych od podatku zastosowanie znajdą również przepisy art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Jednostki samorządu terytorialnego realizują określone zadania i robią to przy pomocy
    swoich jednostek organizacyjnych
    W przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą przepisy nakładają realizację
    określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy swoich jednostek
    organizacyjnych uzasadnione jest – pomimo, że podatnikiem podatku VAT jest Gmina –
    wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę
    samorządu terytorialnego w oparciu o sposób określenia proporcji, obliczony odrębnie
    dla każdej jednostki organizacyjnej.

    Państwa wnioskiem objęte są wydatki inwestycyjne dotyczące Inwestycji. Wskazali
    Państwo, że nie mają Państwo możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków
    inwestycyjnych do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej VAT lub
    niepodlegającej VAT).
    Zatem w przypadku, gdy infrastruktura, która powstała w wyniku realizacji Inwestycji, jest
    wykorzystywana do świadczenia usług za pośrednictwem zakładu budżetowego, to do
    wyliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, powinni
    Państwo stosować zasady określone w § 3 ust. 4 rozporządzenia.
    Zatem w celu odliczenia VAT od Państwa wydatków inwestycyjnych na Inwestycje, które:
        zostały przekazane jednej z jednostek organizacyjnych, tj. do Zakładu, i
        są wykorzystywane przez tę jednostkę organizacyjną jednocześnie do działalności
        gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej niż gospodarcza (poza
        VAT),
    przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków
    inwestycyjnych do działalności gospodarczej i innej niż gospodarcza, powinni Państwo
    zastosować prewspółczynnik – czyli proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy –
    właściwy dla tej jednostki organizacyjnej wykorzystującej Inwestycje, tj. Zakładu, wyliczony
    zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.