Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-878/14-4/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-11-13
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT opłat pobieranych za wysyłanie materiałów geodezyjnych pod wskazany adres oraz za użycie nośników danych elektronicznych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dokumentacja; geodezja; kartografia; opodatkowanie; organ-organ władzy publicznej; podatnik; powiat; zadania-zadania publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Starostwa Powiatowego, przedstawione we wniosku z 11 sierpnia 2014 r. (data wpływu 12 sierpnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z 29 października 2014 r. (data wpływu 30 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT opłat pobieranych za wysyłanie materiałów geodezyjnych pod wskazany adres oraz za użycie nośników danych elektronicznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT opłat pobieranych za wysyłanie materiałów geodezyjnych pod wskazany adres oraz za użycie nośników danych elektronicznych. Wniosek uzupełniono 30 października 2014 r. poprzez przedstawienie własnego stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Do czynności administracyjnych, które realizuje należy m.in. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków oraz udzielanie informacji z zasobu.

Czynności te stanowią zadania z zakresu administracji rządowej i są realizowane na podstawie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, z późn. zm.). Art. 40a ust. 1 ustawy określa, że organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie oraz art. 40b ust. 1 pkt 4, że pobierają opłaty za wysłanie materiałów pod wskazany adres oraz za użycie nośników danych elektronicznych. Wysokość tych opłat ryczałtowych jest określona w załączniku nr 1 do ustawy (ust. 11 i 14). Wysokość należnej opłaty i sposób jej wyliczenia jest utrwalony w Dokumencie Obliczenia Opłaty.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy opłaty za wysłanie materiałów pod wskazany adres oraz za użycie nośników danych elektronicznych podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  W przypadku uznania, że tak, to czy kwoty określone w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, z późn. zm.) są kwotą brutto?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane.

W związku z powyższym opłaty pobierane za wysłanie materiałów geodezyjnych oraz za użycie nośników danych nie podlegają opodatkowaniu od towarów i usług.

W przypadku uznania, że opłaty te podlegają opodatkowaniu od towarów i usług, to zdaniem Wnioskodawcy, jest to kwota brutto.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, poz. 1, z późn. zm.), dalej: Dyrektywa 2006/112/WE zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba, że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług – w zakresie czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu dwóch warunków:

*   jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
*   odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia organu władzy publicznej, jak i urzędów obsługujących te organy, odwołując się jedynie do odrębnych przepisów nakładających obowiązek realizacji zadań o charakterze publicznym na te organy.

W myśl zapisów art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 595, z późn. zm.) – powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu.

Z regulacji art. 4 ust. 1 pkt 9 tej ustawy wynika, że powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie geodezji, kartografii i katastru. W art. 4 ust. 4 niniejszej ustawy podano, że ustawy mogą określać niektóre sprawy należące do zakresu działania powiatu jako zadania z zakresu administracji rządowej, wykonywane przez powiat.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, w celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami.

Organami powiatu są rada powiatu i zarząd powiatu (art. 8 ust. 2 cyt. ustawy).

Zarząd powiatu jest organem wykonawczym powiatu, o czym stanowi art. 26 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym.

Mając te regulacje na uwadze należy zauważyć, że samorządowe osoby prawne (województwa, powiaty, gminy) nie mają własnych struktur organizacyjnych, natomiast nałożone na nie zadania wykonują za pośrednictwem jednostek organizacyjnych powiatu.

Jak wynika z powyższego, starostwo powiatowe nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu ww. art. 6 ustawy o samorządzie powiatowym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Starostwo powiatowe jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań powiatu oraz obsługi techniczno-organizacyjnej powiatu. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe powiatu i starostwa powiatowego, również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że nie występuje odrębna od podmiotowości powiatu podmiotowość starostwa powiatowego.

Zatem Starostwo Powiatowe jest urzędem obsługującym organ władzy publicznej wykonujący zadania własne oraz zadania z zakresu administracji rządowej.

Przepis art. 33 niniejszej ustawy stanowi, że zarząd wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu, w tym powiatowego urzędu pracy.

Starosta organizuje pracę zarządu powiatu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz – art. 34 ust. 1 ustawy.

Źródła dochodów jednostek samorządu terytorialnego oraz zasady ustalania i gromadzenia tych dochodów, a także zasady ustalania i przekazania subwencji ogólnej określa ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1115). Zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy – ilekroć w ustawie jest mowa o jednostkach samorządu terytorialnego rozumie się przez to gminy, powiaty i województwa. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1-3 cyt. ustawy – dochodami jednostek samorządu terytorialnego są dochody własne, subwencja ogólna i dotacje celowe z budżetu państwa. W świetle art. 3 ust. 2 powołanej ustawy – w rozumieniu ustawy dochodami własnymi jednostek samorządu terytorialnego są również udziały we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz z podatku dochodowego od osób prawnych.

O przeznaczeniu środków otrzymanych z tytułu subwencji ogólnej decyduje organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego (art. 7 ust. 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego).

W oparciu o art. 5 ust. 1 pkt 1, 3, 6 i 11 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, źródłami dochodów własnych powiatu są m.in.:

*   wpływy z opłat stanowiących dochody powiatu, uiszczanych na podstawie odrębnych przepisów;
*   dochody z majątku powiatu;
*   5,0% dochodów uzyskiwanych na rzecz budżetu państwa w związku z realizacją zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych ustawami, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej;
*   inne dochody należne powiatowi na podstawie odrębnych przepisów.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Starostwo Powiatowe) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Do czynności administracyjnych, które realizuje należy m.in. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków oraz udzielanie informacji z zasobu. Czynności te stanowią zadania z zakresu administracji rządowej i są realizowane na podstawie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. Art. 40a ust. 1 ustawy określa, że organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie oraz art. 40b ust. 1 pkt 4, że pobierają opłaty za wysłanie materiałów pod wskazany adres oraz za użycie nośników danych elektronicznych. Wysokość tych opłat ryczałtowych jest określona w załączniku nr 1 do ustawy (ust. 11 i 14). Wysokość należnej opłaty i sposób jej wyliczenia jest utrwalony w Dokumencie Obliczenia Opłaty.

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości, czy pobierane opłaty za wysłanie materiałów geodezyjnych na wskazany adres oraz za użycie nośników danych elektronicznych podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak wynika z art. 4 ust. 1a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, z późn. zm.) – dla obszaru całego kraju zakłada się i prowadzi w systemie teleinformatycznym bazy danych, obejmujące zbiory danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej, dotyczące:

1.  państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych;
2.  ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości);
3.  geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu;
4.  państwowego rejestru granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju;
5.  państwowego rejestru nazw geograficznych;
6.  ewidencji miejscowości, ulic i adresów;
7.  rejestru cen i wartości nieruchomości;
8.  obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:10 000-1:100 000, w tym kartograficznych opracowań numerycznego modelu rzeźby terenu;
9.  obiektów ogólnogeograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:250 000 i mniejszych, w tym kartograficznych opracowań numerycznego modelu rzeźby terenu;
10.  szczegółowych osnów geodezyjnych;
11.  zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu.

Zgodnie z art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b ww. ustawy – Służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią organy administracji geodezyjnej i kartograficznej, w tym starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego.

Zadania organów określonych w ust. 1 pkt 2 wykonywane są jako zadania z zakresu administracji rządowej (art. 6a ust. 3 cyt. ustawy).

Zgodnie z art. 7d ww. ustawy – do zadań starosty należy w szczególności:

1.  prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym:
    1.  prowadzenie dla obszaru powiatu:
        *   ewidencji gruntów i budynków, w tym bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2,
        *   geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, w tym bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 3, zwanej dalej „powiatową bazą GESUT”,
        *   gleboznawczej klasyfikacji gruntów,
    2.  tworzenie, prowadzenie i udostępnianie baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 7 i 10 oraz ust. 1b,
    3.  tworzenie i udostępnianie standardowych opracowań kartograficznych w skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000, o których mowa w art. 4 ust. 1e pkt 1 i 2;
2.  koordynacja usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu;
3.  zakładanie osnów szczegółowych;
4.  (uchylony);
5.  przeprowadzanie powszechnej taksacji nieruchomości oraz opracowywanie i prowadzenie map i tabel taksacyjnych dotyczących nieruchomości;
6.  ochrona znaków geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych;
7.  uchylony.

Zgodnie z treścią art. 40 ust. 3 cyt. ustawy – prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz weryfikacja opracowań przyjmowanych do zasobu należy do:

1.  Głównego Geodety Kraju – w zakresie centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
2.  marszałków województw – w zakresie wojewódzkich zasobów geodezyjnych i kartograficznych;
3.  starostów – w zakresie powiatowych zasobów geodezyjnych i kartograficznych.

Stosownie do art. 40a ust. 1 niniejszej ustawy – organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie.

Jak stanowi art. 40b ust. 1 powołanej ustawy – organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny pobierają opłaty za:

1.  umożliwienie korzystania z usług teleinformatycznego systemu ASG-EUPOS umożliwiającego udostępnianie danych podstawowej osnowy geodezyjnej, zwanego dalej „ASG-EUPOS”;
2.  sporządzanie i wydawanie wypisów oraz wyrysów z operatu ewidencji gruntów i budynków;
3.  uwierzytelnianie dokumentów opracowanych przez wykonawców prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, co do zgodności tych dokumentów z danymi zawartymi w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a oraz 1b, lub z dokumentacją przekazaną przez tego wykonawcę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
4.  wysłanie materiałów zasobu pod wskazany adres;
5.  udostępnianie rzeczoznawcom majątkowym do wglądu zbiorów aktów notarialnych oraz orzeczeń sądowych i decyzji administracyjnych będących podstawą wpisów w ewidencji gruntów i budynków;
6.  uzgadnianie usytuowania projektowanej sieci uzbrojenia terenu.

W myśl art. 40b ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne – nie pobiera się opłaty za wypisy i wyrysy z operatu ewidencyjnego sporządzane i wydawane na żądanie:

1.  prokuratury;
2.  sądów rozpoznających sprawy, w których stroną jest Skarb Państwa;
3.  organów kontroli państwowej w związku z wykonywaniem przez te organy ich ustawowych zadań;
4.  organów administracji rządowej oraz jednostek samorządu terytorialnego, w związku z ich działaniami mającymi na celu:
    1.  ujawnienie prawa do nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w księdze wieczystej,
    2.  przeniesienie praw do nieruchomości Skarbu Państwa na rzecz jednostki samorządu terytorialnego,
    3.  przeniesienie praw do nieruchomości jednostki samorządu terytorialnego na rzecz Skarbu Państwa.

Jak wynika z art. 40d ust. 1 ww. ustawy – opłata za udostępnianie materiałów zasobu oraz za wykonanie czynności, o których mowa w art. 40b ust. 1, jest iloczynem odpowiednich stawek podstawowych, liczby jednostek rozliczeniowych oraz współczynników korygujących lub sumą takich iloczynów.

Na mocy art. 40d ust. 2 cyt. ustawy – wysokość stawek podstawowych w odniesieniu do odpowiednich jednostek rozliczeniowych, wysokość współczynników korygujących oraz zasady ustalania tych współczynników, a także szczegółowe zasady obliczania wysokości opłaty określa załącznik do ustawy.

Opłatę pobiera się przed udostępnieniem materiałów zasobu lub przed wykonaniem czynności, o których mowa w art. 40b ust. 1 (art. 40d ust. 3 powołanej ustawy).

W świetle art. 40d ust. 4 ww. ustawy – w przypadku, gdy opłata, związana z realizacją jednego wniosku dotyczącego udostępnienia zbiorów danych w postaci elektronicznej lub z udostępnieniem materiałów zasobu niezbędnych do wykonania prac geodezyjnych lub prac kartograficznych objętych jednym zgłoszeniem, obliczona zgodnie z zasadami określonymi w ust. 1 i 2, jest mniejsza od 30 zł, pobiera się opłatę w wysokości 30 zł.

Przepisu ust. 4 nie stosuje się w przypadku udostępniania wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych dodatkowych materiałów zasobu w trakcie wykonywania zgłoszonych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych – art. 40d ust. 5 ww. ustawy.

Art. 40d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi ogólną regulację dotyczącą sposobu obliczania wysokości należnej opłaty, odsyłając w szczegółach do załącznika, ustalając jednocześnie, iż minimalna opłata wynosi 30 zł w przypadku udostępniania jednego zbioru danych w postaci elektronicznej lub udostępniania materiałów zasobu niezbędnych do wykonywania prac geodezyjnych lub prac kartograficznych objętych jednym zgłoszeniem. Stawki opłat lub sposób ich wyliczania zawarte zostały w załączniku do ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy zauważyć, że niewątpliwie wpływy uzyskiwane przez Powiat z tytułu pobieranych opłat, nie stanowią wynagrodzenia wynikającego z zawartych umów cywilnoprawnych za świadczenie wzajemne, lecz są dochodem własnym Powiatu mającym charakter daniny publicznej. Wpływy te są formą sprawowania władztwa publicznego, a zatem Powiat w związku z tymi czynnościami korzysta z wyłączenia od opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.

Zatem, zdarzenia, z tytułu których powiat lub organ obsługujący powiat (starostwo powiatowe) uzyskuje wpływy, tj. dochody z podatków lokalnych i opłat lokalnych pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Nie są one bowiem realizowane przez podmiot działający w tym zakresie w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Z uwagi na powyższe, w świetle przywołanych przepisów oraz opisu sprawy należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez Starostwo Powiatowe, polegające na udostępnianiu danych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz za ich wysłanie, jak również czynności związane ze sporządzaniem kopii map i innych dokumentów będących w posiadaniu zasobu geodezyjnego i kartograficznego, mieszczą się w zadaniach z zakresu administracji rządowej. Starostwo Powiatu, jako organ władzy publicznej, w zakresie, w jakim realizuje zadania z zakresu administracji publicznej, nałożone odrębnymi przepisami prawa, jest objęty regulacją przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem ww. czynności nie podlegają przepisom tej ustawy.

Resumując, opłaty pobierane przez Wnioskodawcę za wysyłanie materiałów geodezyjnych pod wskazany adres oraz za użycie nośników danych elektronicznych, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym odpowiedź na pytanie nr 2 stała się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.