Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-107/16/LG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-06-09
Teza: Opodatkowanie węglowodorów gazowych o kodzie CN 2711 wykorzystywanych w produkcji aerozoli
Słowa kluczowe: ewidencja-prowadzenie ewidencji; gaz; norma-norma dopuszczalna-dopuszczalna norma zużycia; podatek-podatek akcyzowy; stawka; zużycie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział III-Rozdział 9-art. 85; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 89

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 6 kwietnia 2016 r. (data wpływu 7 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania węglowodorów gazowych o kodzie CN 2711 wykorzystywanych w produkcji aerozoli – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania węglowodorów gazowych o kodzie CN 2711 wykorzystywanych w produkcji aerozoli.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego.

Wnioskodawca od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji preparatów do czyszczenia deski rozdzielczej, opon, plastików i tapicerki, środków smarowych, odświeżaczy powietrza, odmrażaczy do szyb i zamków, płynów do spryskiwaczy szyb, środków ułatwiających rozruch, dodatków do oleju i paliwa, silikonów, klejów, wosków i past do karoserii, rozmaitych preparatów czyszczących, w tym do wykorzystania na myjniach, w domu, w obiektach użyteczności publicznej, preparatów biobójczych, preparatów konserwujących, antykorozyjnych, odrdzewiaczy i innych.

Spółka produkuje takie wyroby, jak wymienione powyżej, również w opakowaniach ciśnieniowych - tzw. „aerozolach” (dalej zwanych „Aerozolami”). Aby umieścić te wyroby w Aerozolach, konieczne jest użycie w produkcji takich wyrobów węglowodorów gazowych z grupowania CN 2711 (tj. głównie izomerów propanu i butanu w różnych proporcjach; dalej zwanych jako „Gaz”). Gaz jest nabywany wyłącznie od podmiotów krajowych.

Spółka prowadzi skład podatkowy, jednak napełnianie opakowań ciśnieniowych Gazem odbywa się w całości poza składem podatkowym.

W związku ze nowelizacją art. 16 ustawy o podatku akcyzowym, Spółka w dniu 14 stycznia 2016 r. złożyła aktualizację zgłoszenia AKC-R, w którym wskazała, jako zakres wykonywanej działalności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych m.in. wyroby objęte zerową stawką akcyzy ze względu na przeznaczenie.

Do chwili obecnej Wnioskodawca nie otrzymał decyzji ustalającej normy zużycia Gazu do produkcji innych wyrobów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do uiszczenia podatku akcyzowego w związku z nabyciem lub zużyciem Gazu, gdy Gaz ten jest nabywany i zużywany, w ramach ustalonych norm, do celów produkcji Aerozoli?
2.  Czy Wnioskodawca ma prawo do zastosowania stawki zero złotych dla całości Gazu nabywanego do celów produkcji Aerozoli do czasu uzyskania decyzji, o której mowa w art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym?
3.  Czy w związku z nabyciem i zużyciem Gazu do produkcji Aerozoli nie ciążą na Wnioskodawcy obowiązki o charakterze formalno-administracyjnym - w szczególności takie jak: obowiązek informowania organu podatkowego o nabyciu tych wyrobów, czy też prowadzenia ewidencji ich zużycia w procesie produkcji?

Zdaniem Wnioskodawcy.

1.  Nie jest on zobowiązany do uiszczenia podatku akcyzowego w związku z nabyciem lub zużyciem Gazu, gdy Gaz ten jest nabywany i zużywany, w ramach ustalonych norm, do celów produkcji Aerozoli.
2.  Ma on prawo do zastosowania stawki zero złotych dla całości Gazu nabywanego do celów produkcji Aerozoli do czasu uzyskania decyzji, o której mowa w art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym.
3.  W związku z nabyciem i zużyciem Gazu do produkcji Aerozoli nie ciążą na nim obowiązki o charakterze formalno-administracyjnym - w szczególności takie jak: obowiązek informowania organu podatkowego o nabyciu tych wyrobów, czy też prowadzenia ewidencji ich zużycia w procesie produkcji.

Poniżej Spółka przedstawia argumenty na poparcie swojego stanowiska.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1.

Gaz klasyfikowany do grupowania CN 2711 nabywany i zużywane przez Spółkę do celów produkcji Aerozoli, został wymieniony w poz. 21 załącznika nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym. Jednocześnie taki gaz, wykorzystywany do celów innych niż do napędu silników spalinowych lub opałowych nie został wymieniony w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy, o podatku akcyzowym. Wnioskodawca podkreśla, że nabywany przez niego Gaz jest przeznaczony do produkcji Aerozoli, a więc nie mieści się w zakresie regulacji art. 89 ust. 1 pkt 12 i 13 ustawy.

W związku z tym, na podstawie art. 89 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, Gaz wykorzystywany przez Spółkę do produkcji Aerozoli jest opodatkowany stawką zero. W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca wykonuje oraz planuje wykonywanie czynności opodatkowanej akcyzą, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 4 cytowanej ustawy, a więc zużycie wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, o których mowa w art. 89 ust. 2 do produkcji innych wyrobów.

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do tej czynności, w okolicznościach stanu faktycznego, jak to wskazane powyżej, stawka podatku akcyzowego wynosi zero złotych.

W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie jest on zobowiązany do uiszczenia podatku akcyzowego w związku z nabyciem lub zużyciem Gazu, gdy Gaz ten jest nabywany i zużywany, w ramach ustalonych norm, do celów produkcji Aerozoli. Prawidłowość takiego stanowiska została potwierdzona w wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu dla Spółki interpretacji indywidualnej nr ILPP3/443-84/11-27TK z dnia 11 stycznia 2012 r. Obecnie Spółka występuje ponownie z wnioskiem o interpretację jedynie z ostrożności procesowej, ze względu na nowelizację art. 89 ust. 2 ustawy, o podatku akcyzowym, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2.

Gaz klasyfikowany do grupowania CN 2711 nabywany i zużywane przez Spółkę do celów produkcji Aerozoli, został wymieniony w poz. 28 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, który stanowi wykaz wyrobów akcyzowych oraz w poz. 21 załącznika 2 do tejże ustawy. Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 2 tej ustawy wyroby objęte pozycją CN 2711 zaliczane są do wyrobów energetycznych. Stawki dla wyrobów energetycznych określa art. 89 cytowanej ustawy. W myśl ust. 2 tego przepisu, na niektóre wyroby energetyczne, gdy są one przeznaczone do celów, o których mowa w tym przepisie obowiązuje zerowa stawka akcyzy. Z dniem 1 stycznia 2016 r. przepis ten wprowadził zamknięty katalog okoliczności, których wystąpienie daje prawo do zastosowania względem tych wyrobów zerowej stawki akcyzy. Jedną z tych okoliczności jest to, że wyroby te są w posiadaniu podmiotu, który zużywa je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy. Zerowa stawka akcyzy dla tych wyrobów jest stosowana wyłącznie gdy ich zużycie odbywa się w ramach dopuszczalnych norm określonych w drodze decyzji właściwego naczelnika urzędu celnego. Stosownie bowiem do treści art. 89 ust. 4 pkt 2 wskazanej ustawy, w przypadku przekroczenia dopuszczalnych norm zużycia, o których mowa w art. 85 ust. 2 pkt 2, ustalonych dla wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, o których mowa w ust. 2, znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w przypadku ich zużycia do produkcji innych wyrobów, stosuje się odpowiednio stawkę określoną w ust. 1 pkt 14, a w przypadku zużycia tych wyrobów do celów opałowych - stawkę określoną w ust. 1 pkt 15.

W konsekwencji, w przypadku przekroczenia dopuszczalnych norm użycia, wyroby akcyzowe - w ilości zużytej ponad normę - podlegają opodatkowaniu wg sankcyjnej stawki wynoszącej maksymalnie 1.822 zł za 1.000 litrów.

Zatem, aby Wnioskodawca mógł korzystać ze stawki 0 zł, wyroby akcyzowe, o których mowa powyżej, powinien on zużywać:

*   do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych;
*   w ilościach nieprzekraczających dopuszczalne normy zużycia.

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, spełnia on pierwszy z wymienionych powyżej warunków zastosowania zerowej stawki akcyzy. Kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje natomiast zużywanie przez Wnioskodawcę wyrobów akcyzowych określonych w art. 89 ust. 2, w ilościach nieprzekraczających dopuszczalne normy ich zużycia w okresie, w którym takie normy nie zostały ustalone.

Jak wynika z treści art. 85 ust.2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, Właściwy naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji wydanej z urzędu dla poszczególnych podmiotów ustala dopuszczalne normy zużycia wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, o których mowa w art. 89 ust. 2, znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy i objętych zerową stawką akcyzy, w przypadku ich zużycia do produkcji innych wyrobów.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego. W dniu 14 stycznia 2016 r. Spółka złożyła aktualizację i zgłoszenia AKC-R, w którym wskazała, jako zakres wykonywanej działalności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych m.in. wyroby objęte zerową stawką akcyzy ze względu na przeznaczenie. Mimo tego, właściwy dla Wnioskodawcy naczelnik urzędu celnego nie wydał decyzji ustalającej normy zużycia dla Gazu. W ocenie wnioskodawcy, brak podjęcia przez właściwego naczelnika urzędu celnego działań, do których został zobowiązany na podstawie art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, nie może wywoływać negatywnych dla podatników skutków podatkowych. W szczególności, brak ustalenia przez właściwy organ podatkowy dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, nie może rodzić konsekwencji w postaci opodatkowania tych wyrobów stawką sankcyjną, o której mowa w art. 89 ust. 4 pkt 2 tej ustawy, jeżeli są one zużyte do produkcji Aerozoli. Zatem w omawianym stanie faktycznym i prawnym, Wnioskodawca ma prawo do zastosowania wstawki 0 zł do wyrobów akcyzowych określonych w art. 89 ust. 2 cytowanej ustawy zużywanych do produkcji innych wyrobów. Nie można bowiem przekroczyć norm zużycia, jeżeli te normy nie zostały ustalone.

Dlatego też należy stwierdzić, że w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca spełnia również drugi z wskazanych powyżej warunków zastosowania zerowej stawki podatku akcyzowego, tj. zużywa wyroby akcyzowe określone w art. 89 ust. 2 ustawy; o podatku akcyzowy, w ilościach nieprzekraczających dopuszczalne normy zużycia. W konsekwencji, w takim przypadku nie może być zastosowana sankcyjną stawka akcyzy.

W konsekwencji Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania stawką 0 zł całości Gazu nabywanego i zużywanego do celów produkcji Aerozoli do czasu uzyskania decyzji, o której mowa w art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, podczas gdy po uzyskaniu takiej decyzji Spółka będzie zobowiązana do opodatkowania akcyzą jedynie nadwyżki tego Gazu ponad ustalone normy zużycia.

Prawidłowość takiego stanowiska została potwierdzona w wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu dla Spółki interpretacji indywidualnej nr ILPP3/443-84/11-3/TK z dnia 11 stycznia 2012 r. Obecnie Spółka występuje ponownie z wnioskiem o interpretację jedynie z ostrożności procesowej, ze względu na nowelizację art. 16 oraz art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 3.

Ustawa o podatku akcyzowym nakłada na niektóre podmioty uczestniczące w obrocie wyrobami akcyzowymi określonymi w art. 89 ust. 2 tej ustawy pewne obowiązki natury administracyjnej. Takie obowiązki zostały nałożone m.in. na podmiot prowadzący skład podatkowy oraz zarejestrowanego wysyłającego. Niemniej, w ocenie Wnioskodawcy żaden z przepisów ustawy o podatku akcyzowym nie nakłada jakichkolwiek obowiązków natury administracyjnej na podmiot, który zużywa wyroby, o których mowa w art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy. Takich obowiązków nie nakładają również przepisy wykonawcze do tej ustawy.

W związku z tym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku prowadzenia działalności opisanej w stanie faktycznym nie ciążą na nim obowiązki o charakterze formalno-administracyjnym, w szczególności takiej jak: obowiązek informowania organu podatkowego o nabyciu tych wyrobów, czy też prowadzenia ewidencji ich zużycia w procesie produkcji.

W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.