Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-5/14-4/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-03-27
Teza: W zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży towarów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2013 r. (data wpływu 2 stycznia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 marca 2014 r. (data wpływu 7 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży towarów.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 marca 2014 r. poprzez doprecyzowanie przedstawionego zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 6 marca 2014 r.).

Spółka (Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej z podatku VAT rozlicza się z organem podatkowym za okresy miesięczne (VAT-7). W ramach prowadzonej działalności dokonuje, między innymi, czynności opodatkowanych polegających na sprzedaży towarów i świadczeniu usług. Towary wysyłane są do odbiorców w większości przez firmę spedycyjną.

Od 2014 r. ustawodawca wprowadził zmiany do ustawy VAT dotyczące kwestii momentu obowiązku podatkowego w podatku VAT. Zgodnie z nowelizacją ustawy obowiązek podatkowy od 2014 r., co do zasady, powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi.

Spółka uważa, że od dnia 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży towarów będzie powstawał z chwilą dokonania dostawy towarów, przez którą należy rozumieć moment przekazania przez Spółkę na rzecz nabywcy prawa do rozporządzania towarem.

W świetle powyższego istotną kwestią jest to co należy uznać za moment dokonania dostawy towarów w przypadku towarów wysyłanych przez firmę spedycyjną. Spółka w świetle przepisów VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., uzna za moment dokonania dostawy towarów, a więc moment obowiązku podatkowego - datę wydania towarów firmie spedycyjnej, bowiem w tym właśnie momencie Spółka przekazuje na rzecz nabywcy prawo do rozporządzania towarem. Oczywiście przy założeniu, że nie było wcześniej zaliczki, zapłaty.

Nadto Wnioskodawca wskazał, że reguły Incoterms odnoszą się do transakcji międzynarodowych, które nie są przedmiotem zapytania w niniejszym wniosku. Wniosek dotyczy transakcji krajowych. Dostarczenie towaru za pośrednictwem firmy spedycyjnej w głównej mierze odbywa się na zlecenie sprzedawcy towaru, w wyjątkowych przypadkach odbywa się na zlecenie nabywcy towaru. Wnioskodawca przestaje ponosić odpowiedzialność za przypadkową utratę czy zniszczenie/uszkodzenie towaru w transporcie w momencie przekazania go firmie spedycyjnej. Postanowienie umowne stanowi, że momentem dokonania dostawy jest data wystawienia faktury równoważna z datą wydania towaru z magazynu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka będzie postępowała prawidłowo w stanie prawnym, który będzie obowiązywał od 2014 r., rozpoznając obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu sprzedaży towarów z chwilą wydania towarów firmie spedycyjnej?

Zdaniem Wnioskodawcy, z dniem 1 stycznia 2014 r. na mocy ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. uchylony zostaje art. 19 ustawy o VAT dotyczący obowiązku podatkowego, a zacznie obowiązywać nowy art. 19a. Na podstawie tego przepisu zostaje określona zasada ogólna dla rozpoznania obowiązku podatkowego w podatku VAT - obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi. Oznacza to rozliczenie podatku należnego w miesiącu dokonania dostawy i co do zasady zostanie rozliczona za ten okres.

W ocenie wnioskodawcy, dla sprzedaży towarów istotą jest kiedy zostaje przekazane na rzecz nabywcy prawo do rozporządzania towarem. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie "przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel" ma przede wszystkim służyć temu, aby podatkiem od towarów i usług zostały objęte również i takie czynności, w których nie dochodzi do przeniesienia fizycznej własności towaru, ale dochodzi do przekazania szeroko pojętej kontroli ekonomicznej nad rzeczą w taki sposób, że nabywca może nią dysponować w sposób zbliżony do właściciela ("jak właściciel", a nie "jako właściciel").

Stanowisko takie potwierdza także orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w którym wielokrotnie podkreślano, iż taka regulacja ma na celu opodatkowanie zbycia uprawnień do dysponowania rzeczą, a nie wyłącznie własności rzeczy (wyrok ETS w sprawie C-320/88 pomiędzy Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV a Staatssecretaris van Financien - Holand).

Zatem zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie ww. przepisów od 2014 r. Spółka będzie postępować prawidłowo rozpoznając obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży towarów za pośrednictwem firmy spedycyjnej z chwilą wydania towarów firmie spedycyjnej. Przy założeniu, że wcześniej nie otrzymano całości lub części zapłaty, bowiem zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania zapłaty w odniesieniu do tej kwoty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przy czym towarami – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez sprzedaż z kolei rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów - art. 2 pkt 22 ustawy.

Wskazać w tym miejscu również należy, że w związku ze zmianami do ustawy o podatku od towarów i usług wprowadzonymi ustawą z 7 grudnia 2012 r., o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2013, poz. 35), które obowiązują od dnia 1 stycznia 2014 r., w zakresie obowiązku podatkowego zastosowanie znajdzie art. 19a ustawy.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę - art. 19a ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 19a ust. 3 ustawy, usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

W myśl art. 19a ust. 4 ustawy, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2.

Z przedstawionej we wniosku opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca (Spółka) będący zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w ramach prowadzonej działalności dokonuje, między innymi, czynności opodatkowanych polegających na sprzedaży towarów i świadczeniu usług. Towary wysyłane są do odbiorców w większości przez firmę spedycyjną. Spółka uważa, że od dnia 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży towarów będzie powstawał z chwilą dokonania dostawy towarów, przez którą należy rozumieć moment przekazania przez Spółkę na rzecz nabywcy prawa do rozporządzania towarem. W świetle przepisów VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., za moment dokonania dostawy towarów, a więc moment obowiązku podatkowego Wnioskodawca uznaje datę wydania towarów firmie spedycyjnej, bowiem w tym właśnie momencie Spółka przekazuje na rzecz nabywcy prawo do rozporządzania towarem. Przy jednoczesnym założeniu, że nie było wcześniej zaliczki, zapłaty. Nadto Wnioskodawca wskazał, że dostarczenie towaru za pośrednictwem firmy spedycyjnej w głównej mierze odbywa się na zlecenie sprzedawcy towaru, w wyjątkowych przypadkach odbywa się na zlecenie nabywcy towaru. Spółka przestaje ponosić odpowiedzialność za przypadkową utratę czy zniszczenie/uszkodzenie towaru w transporcie w momencie przekazania go firmie spedycyjnej. Postanowienie umowne stanowi, że momentem dokonania dostawy jest data wystawienia faktury równoważna z datą wydania towaru z magazynu.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powołany przepis art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Unormowanie zawarte w art. 19a ust. 1 ustawy pozostaje w zgodzie z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.

W tym miejscu zauważyć należy, iż z wydaniem towaru przez dostawcę łączy się istotny skutek dokonania sprzedaży towarów, polegający m.in. na przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z towarem oraz ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru jest - co do zasady - wydanie towaru. Dokonanie dostawy, o którym mowa w art. 19a ust. 1 ustawy oznacza zatem faktyczne zrealizowanie dostawy. Jeżeli strony oznaczyły inną chwilę niż wydanie towaru dla przejścia korzyści i ciężarów, to w razie wątpliwości przyjmuje się, że ta sama chwila dotyczy przejścia ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia towaru. Ponadto, stosownie do art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93, z późn. zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca dany towar przekaże firmie spedycyjnej, która towar ten dostarczy odbiorcy. Przy czym - jak wskazał Zainteresowany - przeniesienie na nabywcę prawa do dysponowania towarem jak właściciel będzie następowało wraz z wydaniem towaru spedytorowi a Wnioskodawca przestaje ponosić odpowiedzialność za przypadkową utratę czy zniszczenie/uszkodzenie towaru w transporcie w momencie przekazania go firmie spedycyjnej.

W związku z powyższym, odnosząc powołane przepisy prawa do przedstawionego opisu sprawy, należy stwierdzić, że w momencie wydania towaru z magazynu spedytorowi dokonana zostanie dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Zatem w tym momencie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowej transakcji, w myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. art. 19a ust. 1 ustawy.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży towarów należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.