Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.426.2025.1.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości, która
została włączona do majątku wspólnego małżonków,
stanowiącej uprzednio majątek osobisty męża.
Słowa kluczowe: darowizna
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
wspólność-wspólność majątkowa
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem z 2 września 2025 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie doprecyzowany w uzupełnieniu)
    W 2017 r. zawarła Pani związek małżeński. W lutym 2019 r. Pani ówczesny mąż otrzymał w
    drodze darowizny od swojego brata niezabudowaną działkę gruntu. Działka ta została
    pierwotnie nabyta do majątku osobistego Pani męża, ponieważ darowizna od członka
    rodziny wchodzi do majątku odrębnego (zgodnie z art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Na tej działce powstał dom mieszkalny, który został wybudowany ze
    środków własnych oraz kredytu, którego stroną byliście Państwo oboje.
    W maju 2021 r. Pani mąż złożył notarialne oświadczenie o przekazaniu nieruchomości
    (działki wraz z domem) do majątku wspólnego małżonków, za Pani zgodą. Od tego
    momentu staliście się Państwo współwłaścicielami nieruchomości na zasadach wspólności
    majątkowej małżeńskiej.
    W listopadzie 2024 r. orzeczono rozwód. Do momentu sprzedaży nieruchomości nie
    dokonano sądowego ani umownego podziału majątku wspólnego.
    W lipcu 2025 r. nastąpiła sprzedaż ww. nieruchomości. Sprzedającym była Pani oraz Pani
    były mąż, jako współwłaściciele nieruchomości. Otrzymaliście Państwo wspólną cenę
    sprzedaży, którą podzieliliście po połowie. Zbycie nieruchomości, nie nastąpiło w ramach
    działalności gospodarczej.
    Pytania
    1) Czy w opisanej sytuacji jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od
      osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości?
    2) Czy 5-letni termin należy liczyć od momentu darowizny działki w 2019 r., czyli od dnia
      jej nabycia przez Pani męża?
    3) Czy też termin ten biegnie od dnia wniesienia nieruchomości do majątku wspólnego
      małżonków, czyli od maja 2021 r., kiedy Pani mąż zadeklarował ją jako wspólną?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu
    sprzedaży nieruchomości, ponieważ wniesienie nieruchomości przez Pani byłego męża do
    majątku wspólnego miało charakter czynności rozporządzającej w ramach stosunków
    majątkowych małżeńskich, a nie nowego nabycia nieruchomości przez Panią w sensie
    podatkowym.
    Nieruchomość została pierwotnie nabyta w lutym 2019 r. (darowizna), a sprzedaż
    nastąpiła w lipcu 2025 r., czyli po upływie ponad 5 lat, co oznacza, że przychód ze
    sprzedaży nie podlega opodatkowaniu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przeniesienie nieruchomości do majątku wspólnego nie stanowiło odrębnego nabycia z
    Pani strony, lecz modyfikację przynależności majątkowej w obrębie wspólności ustawowej,
    co nie powinno przerywać biegu pięcioletniego terminu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a-c następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej,
    stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Z wniosku wynika, że w 2017 r. zawarła Pani związek małżeński. W lutym 2019 r. Pani
    ówczesny mąż otrzymał w drodze darowizny od swojego brata niezabudowaną działkę
    gruntu. W maju 2021 r. Pani mąż złożył notarialne oświadczenie o przekazaniu
    nieruchomości (działki wraz z domem) do majątku wspólnego małżonków, za Pani zgodą.
    W listopadzie 2024 r. orzeczono rozwód. W lipcu 2025 r. nastąpiła sprzedaż ww.
    nieruchomości. Sprzedającym była Pani oraz Pani były mąż, jako współwłaściciele
    nieruchomości. Zbycie nieruchomości, nie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy w opisanej sytuacji ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży tej nieruchomości oraz od jakiej daty
    należy liczyć 5-letni termin, tj. od momentu nabycia działki przez Pani ówczesnego męża w
    drodze darowizny w 2019 r., czy też od chwili wniesienia nieruchomości do majątku
    wspólnego w 2021 r.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy konieczne jest powołanie przepisów
    ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2809 ze zm.), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie

      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z
    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 33 pkt 1 i 2 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 47 § 1 i § 2 ww. ustawy:
      § 1. Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
      § 2. Umowa majątkowa małżeńska może być zmieniona albo rozwiązana. W razie jej
      rozwiązania w czasie trwania małżeństwa, powstaje między małżonkami wspólność
      ustawowa, chyba że strony postanowiły inaczej.
    Z powyższego przepisu wynika, że małżonkowie – poprzez zawarcie stosownej umowy –
    mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach
    o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę
    kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku
    osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym,
    co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego.
    Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.

    Należy również wskazać na jednolicie ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą
    włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność
    majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego
    małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Taki pogląd wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 maja 2016 r. sygn.
    akt II FSK 1110/14, podkreślając, że małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie
    aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić
    rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa
    majątkowa). Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została
    w art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jest to umowa, której celem jest
    ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności
    ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są
    stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter
    organizacyjny. Tak więc skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie
    następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków
    (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie
    można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej)
    strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 12 lutego 2020 r. sygn. akt II FSK
    933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku osobistego jednego z małżonków
    do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem Sądu, skoro z uwagi na wspólność
    majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe
    wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c) ustawy PIT od daty czy to ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej,
    czy też przeniesienia pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do
    wspólnego majątku małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby termin nabycia
    przez żonę nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako
    datę nabycia przez nią nieruchomości datę jej nabycia przez męża, skoro została na mocy
    umowy darowizny objęta wspólnością małżeńską. W ocenie Sądu, jakkolwiek darowizna
    polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku osobistego jednego z nich
    do majątku wspólnego obojga małżonków jest czynnością prawną rozporządzającą
    nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT
    nieruchomości i innych praw majątkowych przez drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny
    dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej,
    które w istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami
    majątkowymi, a mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński
    ustrój majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu
    konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego winny
    być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności majątkowej
    małżeńskiej w trybie art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    W oparciu o powyższe stwierdzam, że zarówno darowizna do majątku wspólnego
    małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołują takie
    same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. Włączenie do majątku
    wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzących uprzednio w skład
    majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości lub prawa w
    rozumieniu tego przepisu. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego przez
    każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub
    prawo włączył do majątku wspólnego.

    Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji
    Odnosząc powyższe wnioski do przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia uznać
    należy, że włączenie w 2021 r. do majątku wspólnego małżonków nieruchomości,
    stanowiącej uprzednio majątek osobisty Pani męża, nie stanowiło nabycia tej
    nieruchomości przez Panią w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć dla Pani od
    końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył małżonek, tj. od końca 2019 r.
    W konsekwencji, odpłatne zbycie w 2025 r. ww. nieruchomości, z uwagi na upływ terminu,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    nie jest dla Pani źródłem przychodu w rozumieniu ww. przepisu. Tym samym nie jest Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku z tytułu odpłatnego zbycia opisywanej nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja
    dotyczy tylko Pani. Nie wywołuje ona skutków prawnych dla Pani byłego męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.