Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.228.2025.7.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-22
Teza: Konieczność opodatkowania przychodów z najmu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
małżonek
najem
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody z najmu osiągane przez małżonków
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 8a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych i zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami, które wpłynęły 18 marca 2025
    r., 29 kwietnia 2025 r. i 6 maja 2025 r.

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(doprecyzowany w uzupełnieniach)
    Od 2022 r. wynajmuje Pan z żoną mieszkanie w ramach najmu prywatnego, korzystając z
    zasady wspólności majątkowej małżeńskiej. Pana żona złożyła deklarację do Urzędu
    Skarbowego, w której zadeklarowała, że będzie rozliczać podatek od całej kwoty najmu
    samodzielnie. Co roku składa ona PIT-28 jako osoba fizyczna.
    Od stycznia 2025 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Zgodnie z
    obowiązującymi przepisami, co miesiąc musi Pan przesyłać plik JPK. W formularzu JPK_VAT
    powinien Pan uwzględnić w polach K_10 i P_10 wysokość podstawy opodatkowania, która
    dotyczy dostawy towarów oraz świadczenia usług na terenie kraju, które są zwolnione z
    podatku VAT.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W ramach najmu prywatnego wynajmuje Pan z małżonką lokal mieszkalny osobie
    prywatnej oraz miejsce parkingowe w garażu podziemnym – firmie – spółce z o.o. Płatność
    za najem mieszkania realizowana jest przez wynajmującego przelewami – nie wystawiają
    Państwo rachunków, natomiast płatność od spółki realizowana jest po wystawieniu
    rachunku – ze wskazaniem zwolnienia z VAT.
    Dokonuje Pan rozliczeń podatkowych w prowadzonej działalności gospodarczej według
    podatku liniowego.
    Wynajmowane mieszkanie i miejsce parkingowe nie zostało wprowadzone do majątku
    związanego z działalnością gospodarczą, nie było i nie jest wykorzystywane w
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Świadczone przez Pana usługi najmu lokalu na cele mieszkaniowe są sklasyfikowane pod
    symbolem PKWiU to 68.10.11.0, natomiast jako wynajmujący korzysta Pan ze zwolnienia z
    VAT, ponieważ jest to najem prywatny, niezwiązany z działalnością gospodarczą i nie
    wskazuje Pan PKWiU w rachunku za wynajem miejsca parkingowego.
    Prowadzi Pan działalność w zakresie: 71.12.Z Działalność w zakresie inżynierii i związane z
    nią doradztwo techniczne, 41.20.Z Roboty budowlane związane ze wznoszeniem
    budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, 71.20.B Pozostałe badania i analizy techniczne
    i jest to działalność opodatkowana podatkiem VAT.
    Jest Pan czynnym podatnikiem VAT od 2 stycznia 2025 r.
    Wynajmującym jest Pan wraz z małżonką, mieszkanie jest wynajmowane osobie prywatnej
    na podstawie umowy rok, aneksowanej co roku na kolejny rok, miejsce parkingowe w
    garażu podziemnym – wynajmuje spółka z o.o., a umowa została zawarta na czas
    nieokreślony.
    Całość przychodu od początku najmu rozliczała żona, po uprzednim złożeniu deklaracji w
    Urzędzie Skarbowym.
    Umowa najmu mieszkania jednoznacznie wskazuje na wykorzystanie lokalu wyłącznie na
    cele mieszkaniowe, umowa najmu miejsca garażowego w garażu podziemnym określa
    przeznaczenie jako parkowanie samochodów osobowych. Nie posiada Pan danych, czy
    najem mieszkania wiąże się z przeniesieniem ośrodka życia osoby wynajmującej do
    wynajmowanego lokalu, ale osoba wynajmująca realizuje cele edukacyjne (studia wyższe)
    na terenie (...), poza swoim stałym miejscem zamieszkania. Umowa uniemożliwia
    wykorzystywanie lokalu mieszkalnego na inne cele niż mieszkaniowe.
    Przez użyte w przeformułowanych pytaniach oraz stanowisku do nich pojęcie
    „nieruchomość” należy rozumieć nieruchomość jako lokal mieszkalny i miejsce
    parkingowe w garażu podziemnym.
    Ponadto wskazał Pan, że małżonka złożyła oświadczenie o opodatkowaniu przez nią
    całości przychodu z najmu nieruchomości przy (...) (lokalu mieszkalnego i miejsca

    parkingowego w garażu podziemnym) w dniu 3 listopada 2021 r. oraz ponownie 17 lutego
    2022 r.
    Pierwszy przychód z najmu mieszkania został osiągnięty 5 października 2021 r. oraz z
    miejsca parkingowego 14 czerwca 2022 r.
    Na zakres najmu miejsca parkingowego została zawarta druga, oddzielna umowa. Umowa
    została zawarta na oboje Państwo 30 maja 2022 r.
    Na rachunkach widnieją Państwo oboje, konto wskazane do opłat należy do małżonki.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniach)
    1. Czy jest Pan zobowiązany do rozliczania połowy przychodów z najmu prywatnego
      (lokalu mieszkalnego i miejsca parkingowego) w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej, w tym do wskazywania tych przychodów jako zwolnionych z VAT w pliku
      JPK, mimo iż zgodnie z oświadczeniem złożonym w Urzędzie Skarbowym, całość tych
      przychodów rozlicza Pana małżonka?
    2. Czy w opisanej sytuacji może Pan nie wpisywać kwoty zwolnionej od podatku VAT (czyli
      połowy przychodu z wynajmu prywatnego nieruchomości, przez którą należy rozumieć
      lokal mieszkalny i miejsce parkingowe w garażu podziemnym) w pliku JPK w polach
      K_10 i P_10, zostawiając te pola puste?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1 w części dotyczącej
    obowiązku rozliczenia połowy przychodów z najmu prywatnego (lokalu mieszkalnego i
    miejsca parkingowego) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W zakresie
    obowiązku wykazania przychodów jako zwolnionych z VAT w pliku JPK zostało wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Uważa Pan, że nie jest zobowiązany do rozliczania się z połowy przychodów z najmu
    prywatnego (lokalu mieszkalnego i miejsca parkingowego) we własnym imieniu, ponieważ
    – zgodnie ze złożonym do Urzędu Skarbowego oświadczeniem – obowiązek ten w całości
    realizuje Pana małżonka.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Źródłami przychodów są:
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą.
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem,
    wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może
    być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło
    przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest
    w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy
    przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą,
    wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W tym miejscu wskazać należy na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21, gdzie
    wskazano:

      „To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” - do przychodów z
      działalności gospodarczej.”
    Przychody z najmu zaliczane są zatem bez ograniczeń do źródła przychodów
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    chyba że przedmiot najmu stanowi składnik majątkowy związany z wykonywaną
    działalnością gospodarczą.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
        1) prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;
        2) osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz.
          1128, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Według art. 2 ust. 1a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1a ww. ustawy:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy
      o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) ww. ustawy:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Z powyższego wynika, że od 1 stycznia 2022 roku, zgodnie z art. 2 ust. 1a cyt. ustawy,
    przychody z tytułu:

        najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym
        charakterze oraz
        dzierżawy, poddzierżawy działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa
        rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów
        specjalnych produkcji rolnej
        - które nie są uzyskiwane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
        opodatkowuje się na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Jak powyżej wskazano zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a
    wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
    kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” - do przychodów z
    działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się
      proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
    W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
      Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między
      którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w
      art. 6 ust. 1a, chyba że złożą sporządzone na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu
      całości przychodu przez jednego z nich.
    Stosownie do art. 12 ust. 7 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymany
      został pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięty został w grudniu roku
      podatkowego.
    Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 8a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Wybór zasady opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków,
      wyrażony w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 6, dotyczy również lat następnych,
      chyba że w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      został otrzymany pierwszy w roku podatkowym przychód, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód otrzymany został w grudniu roku
      podatkowego, małżonkowie zawiadomią na piśmie właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego o rezygnacji z opodatkowania całości przychodu przez jednego z
      małżonków.
    Zatem przychody z tytułu najmu majątku wspólnego zaliczone do przychodów, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może
    opodatkowywać w całości – na podstawie sporządzonego na piśmie oświadczenia o
    opodatkowaniu całości przychodów przez jednego z małżonków – jeden z małżonków.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że od 2022 r. wynajmuje Pan z żoną
    mieszkanie w ramach najmu prywatnego, korzystając z zasady wspólności majątkowej
    małżeńskiej. Ponadto oddzielną umową najmu wynajmuje Pan również z żoną miejsce
    parkingowe w garażu podziemnym od 30 maja 2022 r. Pana małżonka złożyła
    oświadczenie o opodatkowaniu przez nią całości przychodu z najmu nieruchomości

    (lokalu mieszkalnego i miejsca parkingowego w garażu podziemnym) w dniu 3 listopada
    2021 r. oraz ponownie 17 lutego 2022 r. Co roku Pana małżonka składa PIT-28 jako osoba
    fizyczna. Pierwszy przychód z najmu mieszkania został osiągnięty 5 października 2021 r., a
    z miejsca parkingowego 14 czerwca 2022 r. Od stycznia 2025 r. prowadzi Pan
    jednoosobową działalność gospodarczą. Dokonuje Pan rozliczeń podatkowych w
    prowadzonej działalności gospodarczej według podatku liniowego. Wynajmowane
    mieszkanie i miejsce parkingowe nie zostało wprowadzone do majątku związanego z
    działalnością gospodarczą, nie było i nie jest wykorzystywane w prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Pana wątpliwości budzi kwestia, czy jest Pan zobowiązany do rozliczania połowy
    przychodów z najmu prywatnego lokalu mieszkalnego i miejsca parkingowego w garażu
    podziemnym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Skoro wynajmowany lokal mieszkalny i miejsce parkingowe nie są związane z prowadzoną
    przez Pana działalnością gospodarczą i Pana żona złożyła w Urzędzie Skarbowym
    oświadczenie o opodatkowaniu tylko przez Nią całości przychodów z najmu prywatnego
    lokalu mieszkalnego i miejsca parkingowego w garażu podziemnym należących do
    Państwa, przychody z tego tytułu powinny być opodatkowane w całości przez Pana
    małżonkę. Pan natomiast nie jest zobowiązany do rozliczania połowy przychodów z najmu
    prywatnego lokalu mieszkalnego i miejsca parkingowego w garażu podziemnym w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zatem, stanowisko Pana, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.