Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.193.2021.1.AMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-12
Teza: Brak prawa do zwrotu podatku VAT w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; gmina; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2021 r. (data wpływu 26 marca 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT z tytułu realizacji projektu pn. „(…)” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT z tytułu realizacji projektu pn. „(…)”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest podatnikiem podatku VAT, jednak w rozliczeniu z Urzędem Skarbowym w odniesieniu do wydatków powiązanych z operacją nie ma prawa do odliczania podatku naliczonego, gdyż towary zakupione w ramach operacji nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych ze względu na to, że wydatki poniesione na nakłady związane z przedmiotową operacją służyć będą wyłącznie realizacji zadań statutowych Gminy i nie będą generowane przychody do opodatkowania w rozumieniu ustawy o podatku VAT. Gmina nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług poprzez odliczenie podatku naliczonego i traktuje podatek VAT jako koszt kwalifikowany - zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r. poz. 2419 z późn. zm.).

Gmina występuje z niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dla potrzeb realizacji projektu pn. „(…)” finansowanego ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 w ramach Poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej, o którego dofinansowanie Gmina się ubiega.

Operacja ma na celu budowę placu zabaw na działce nr 1 w miejscowości (…). W ramach projektu proponowane są następujące urządzenia do zabaw dla dzieci: zestaw zabawowy, karuzela tarczowa, potrójna huśtawka metalowa z bocianem, ważka – podwójna, bujak, linarium piramida, ławka metalowa z oparciem 2 sztuki, kosz na śmieci.

Projekt ma charakter innowacyjny, gdyż zakłada zamontowanie urządzeń, które jak dotąd nie występowały na terenie Gminy (…). Plac zabaw przyczyni się do zaspokojenia potrzeb mieszkańców dotyczących zapewnienia dzieciom miejsca do bezpiecznej rekreacji i zabawy na świeżym powietrzu oraz poprawy jakości życia mieszkańców, poprzez zapewnienie nowego miejsca do zacieśniania kontaktów społecznych. Działka, na której będzie realizowana operacja, jest niekomercyjna, ogólnodostępna dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców.

Plac zabaw zapewni dzieciom więcej miejsca na zabawę, dzięki czemu będą one mogły spędzać więcej czasu z rówieśnikami, co przyczyni się do rozwoju ich umiejętności społecznych polegających na nauce, współpracy, kreatywności oraz współzawodnictwie. Dorośli zaś będą zacieśniać więzi społeczne poprzez wspólne spędzanie czasu. Miejsce to przyczyni się do budowania relacji między rówieśnikami. Plac zabaw poprawi estetykę wsi i bezpieczeństwo bawiących się dzieci, a także będzie pełnić rolę centrum wsi. Dodatkowo w ramach projektu została uwzględnione mała architektura tj. ławki, kosz na śmieci oraz regulamin. W kosztach projektu Wnioskodawca uwzględnił również transport oraz montaż urządzeń. Teren nie wymaga przygotowania pod małą infrastrukturę rekreacyjną.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z realizacją w 2021 roku projektu polegającego na budowie placu zabaw w miejscowości (…) pn. „(…)”, finansowanego ze środków PROW na lata 2014 – 2020 w ramach Poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej, podatek VAT z tytułu realizacji zadania przez Gminę (…) nie będzie podlegał zwrotowi?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z realizacją projektu polegającego na budowie placu zabaw w miejscowości (…) pn. „(…)”, finansowanego ze środków PROW na lata 2014 – 2020 w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej, Gmina (…) nie będzie wykonywała czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Otrzymanie powyższej interpretacja podatkowej jest niezbędne celem złożenia wniosku do Urzędu Marszałkowskiego w (…) o przyznanie pomocy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Powyższy przepis daje możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku wyłącznie podatnikom, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, określonych we wspomnianym art. 86 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zatem w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. nr 347 s. 1 z 11 grudnia 2006 r., z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach:

1.  gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz
2.  gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

1.  podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa oraz
2.  podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

W konsekwencji, kryterium uznania jednostki samorządu terytorialnego za podatnika VAT jest charakter wykonywanych przez nią czynności, tj. dokonywanie czynności o charakterze publicznoprawnym wyłącza, co do zasady te podmioty z kategorii podatników VAT, natomiast dokonywanie czynności cywilnoprawnych skutkuje zasadniczo uznaniem tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu VAT.

Zatem, jak wynika z powyższych przepisów, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie takich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to więc wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy), na podstawie odpowiednich umów, czynności w sferze aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu czy dzierżawy. W związku z tym wykonywanie przez jednostki samorządu terytorialnego czynności takiego rodzaju - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – będzie miało charakter działalności gospodarczej.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Katalog tychże zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina (…), będąca podatnikiem podatku od towarów i usług, w ramach wykonywania zadań statutowych będzie realizować projekt pn. „(…)” finansowany ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020. Realizacja tego projektu ma na celu budowę placu zabaw w miejscowości (…), na ogólnodostępnej i niekomercyjnej działce. Teren ten nie wymaga przygotowania pod małą infrastrukturę rekreacyjną. Projekt ma charakter innowacyjny, gdyż są w nim proponowane do zamontowania urządzenia do zabaw dla dzieci m.in. karuzela tarczowa, potrójna huśtawka metalowa z bocianem, czy linarium piramida, które jak dotąd nie występowały na terenie Gminy (…). Plac zabaw przyczyni się do zaspokojenia potrzeb mieszkańców dotyczących zapewnienia dzieciom miejsca do bezpiecznej rekreacji i zabaw na świeżym powietrzu. Będzie on miejscem do zacieśniania kontaktów społecznych poprzez wspólne spędzanie czasu, pełniącym rolę centrum wsi. Towary zakupione w ramach opisanego projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Wydatki poniesione w związku z realizacją tego projektu służyć będą wyłącznie realizacji zadań statutowych Gminy i nie będą z tego tytułu generowane przychody do opodatkowania w rozumieniu ustawy o podatku VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do zwrotu podatku VAT z tytułu realizacji opisanego projektu.

Zgodnie z przytoczonymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi, ponieważ nabywane przez Gminę (…) towary, w ramach realizacji opisanego we wniosku projektu, nie będą wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu. Wnioskodawca realizując wyżej wymienione zadanie nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Przedmiotowy projekt realizowany będzie przez Gminę – organ władzy publicznej w zakresie zadań własnych nałożonych odrębnymi przepisami prawa (art. 15 ust. 6 ustawy), wykonując czynności publicznoprawne. Zatem, z uwagi na brak związku wydatków ponoszonych na realizację ww. projektu z występującymi po stronie Wnioskodawcy czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odliczenia podatku VAT.

Uwzględniając zatem powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Gminie (…) nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „(…)”. W konsekwencji, Wnioskodawcy z tego tytułu nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, Wnioskodawcy nie przysługuje – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy - prawo do zwrotu naliczonego podatku VAT, w związku z poniesionymi wydatkami na realizację ww. projektu.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.