Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-525/08-2/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-09-02
Teza: Otrzymywany przez Wnioskodawcę komunikat IE-599, jest dokumentem potwierdzającym wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty, uprawniającym do zastosowania stawki 0% zgodnie z art. 41 ustawy. Zainteresowany musi posiadać przedmiotowy dokument przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym powstaje obowiązek podatkowy z tytułu eksportu towarów. Nie jest zatem konieczne posiadanie przez niego karty 3 SAD.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne; eksport-eksport bezpośredni; eksport-eksport pośredni; eksport-eksport towarów; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Jawnej, przedstawione we wniosku z dnia 2 czerwca 2008 r. (data wpływu 9 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentów potwierdzających eksport towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 czerwca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentów potwierdzających eksport towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dokonał sprzedaży towarów (dwóch pojazdów) kontrahentom z Europy i Azji. Podmioty prowadzą działalność i posiadają siedziby przedsiębiorstw poza obszarem celnym Unii Europejskiej. Spółka dokonała eksportu (ściślej tzw. eksportu pośredniego), za pośrednictwem agencji celnej, a na podstawie elektronicznego dokumentu wywozu, Urząd Celny w X dokonał weryfikacji dokumentów wywozowych, zaś urząd celny wyjścia potwierdził wywóz i opuszczenie, przez przedmiot eksportu (towar), obszaru celnego Unii Europejskiej. Potwierdzeniem wywozu towarów poza obszar celny Unii Europejskiej jest informacja w formie elektronicznej, w systemie kontroli eksportu (formularz IE-559), przekazana Wnioskodawcy drogą elektroniczną przez właściwy urząd celny wyjścia, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 18 listopada 2004 r. w sprawie urzędów celnych, w których są dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego w zależności od rodzaju towarów lub procedur celnych, którymi mogą być obejmowane towary (Dz. U. z 2004, Nr 251 poz. 2511 z późniejszymi zmianami) - otrzymana przez Wnioskodawcę w formie zaszyfrowanego pliku elektronicznego, za pośrednictwem agencji celnej. Wobec potwierdzenia wywozu Zainteresowany, po otrzymaniu tejże informacji zastosował stawkę podatku VAT 0% z tytułu eksportu towarów opierając się na art. 41 ust 9 i 11 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy potwierdzenie wywozu i opuszczenia tym samym przez przedmiot eksportu (towar) obszaru celnego Unii Europejskiej, potwierdzone formularzem IE-559 w formie elektronicznej i przekazane Wnioskodawcy za pośrednictwem systemu kontroli eksportu, drogą elektroniczną przez właściwy urząd celny, jest wystarczające do zastosowania stawki podatku VAT 0%, czy też musi posiadać do zastosowania tej stawki potwierdzenie wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty w postaci potwierdzonej, przez właściwy urząd celny wyjścia towaru, karty 3 SAD?

Zdaniem Wnioskodawcy, potwierdzenie wywozu i opuszczenia tym samym przez towar obszaru celnego Unii Europejskiej potwierdzone i przekazane Wnioskodawcy za pośrednictwem systemu kontroli eksportu, w formie elektronicznej (formularz IE-559) przez właściwy urząd celny, jest wystarczające do zastosowania stawki podatku VAT 0%.

Zainteresowany przyjął za podstawę takiego stanowiska normę prawa wyrażoną w art. 2 pkt 8 ustawy, gdzie przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r., ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE l 288 z 29.10.2005, str. 1), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1777/2005".

Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy, stawka podatku wynosi 0 % w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a ustawy.

Stawkę podatku 0 % stosuje się w eksporcie towarów pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

Jeżeli warunek ten nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0 %, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim, mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju. Zasadę tę stosuje się również w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

Przepisy art. 41 ust. 4 i 5 ustawy, stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu, przy czym ustawa nie definiuje formy kopii dokumentu.

Tak więc, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późniejszymi zmianami), stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się w eksporcie towarów, z tym zastrzeżeniem, iż prawo do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% z tytułu eksportu towarów uzależnione jest od posiadania przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, jednakże o niezdefiniowanej jednoznacznie formie.

W związku z wprowadzeniem, obok dotychczasowych „papierowych", dokumentów elektronicznych (komunikatów) uległy zmianie zasady potwierdzania wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty dla potrzeb podatku od towarów i usług.

Od dnia 31 sierpnia 2007 r. za dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty w rozumieniu ww. przepisów o podatku od towarów i usług zdaniem Wnioskodawcy, jak i organów celnych, należy uznać dokument elektroniczny w postaci komunikatu „IE-599" przesyłany przez urząd celny wywozu. Na podstawie art. 112 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik zobowiązany jest do przechowywania komunikatów IE-599 w formie elektronicznej, do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Eksport pośredni został zdefiniowany w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 41 ust. 11 ww. ustawy, prawo do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% przysługuje, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Potwierdzenie dokonania wywozu towarów otrzymuje w tym przypadku zgłaszający, którym co do zasady jest nabywca - podmiot zagraniczny.

W przypadku, gdy zgłoszenie celne obsługiwane jest w systemie kontroli eksportu, właściwy urząd celny (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 18 listopada 2004 r. w sprawie urzędów celnych, w których są dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego w zależności od rodzaju towarów lub procedur celnych, którymi mogą być obejmowane towary (Dz. U. z 2004, Nr 251, poz. 2511 ze zm.), powinien potwierdzić wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, przez fizyczne wydanie podatnikowi nie posiadającemu siedziby na terytorium RP potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty, polegające na wydruku komunikatu IE-599 oraz zamieszczeniu na nim pieczęci i podpisu. Kopia takiego potwierdzenia uprawnia podatnika do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% z tytułu eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast podatnikowi (sprzedawcy wywożonego towaru wystarczy sam komunikat IE 559) przesłany drogą elektroniczną.

W przypadku, gdy procedura wywozu będzie obsługiwana poza systemem ECS, zasady potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium wspólnoty dla celów podatku od towarów i usług będą takie same jak obecnie. Dokumentem tym, co do zasady, będzie karta 3 SAD.

Podstawą prawną wdrożenia systemu ECS jest rozporządzenie (WE) nr 648/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 kwietnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (D. U. UE l 117/13 z 4. 5. 2005) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1875/2006 z dnia 18 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (D. U. UE l 360/64 z 19. 12. 2006). Pierwszeństwo prawa wspólnotowego wynika z art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wobec powyższego Zainteresowany przyjął stanowisko, przedstawione jak na wstępie.

Wobec braku jasnej, jednoznacznej regulacji prawnej co do mocy prawno-dowodowej, dla celów podatkowych, elektronicznej formy dokumentów, w tym formularza IE-559, za słuszne i popierające stanowisko Wnioskodawcy, należy przyjąć stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2007 r., III SA/WA 923/2007 (Lexpolonica Nr 1689411, Rzeczpospolita 2007/267 str. C6), iż „aby doszło do eksportu, towar musi być wywieziony z terytorium Wspólnoty. Jest to jednocześnie wywóz z kraju. Polskie przepisy nie są jednak dopasowane do regulacji unijnych".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz dokonany jest przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca dokonał eksportu towarów na rzecz kontrahentów z Europy i Azji. Czynności dokonano za pośrednictwem agencji celnej. Z powyższego wynika, iż przedmiotowy eksport należy uznać za eksport bezpośredni, w myśl art. 2 pkt 8 lit. a ustawy.

Stosownie do art. 41 ust. 6 ustawy, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

Zatem w celu potwierdzenia wywozu towaru poza teren Wspólnoty i co za tym idzie do zastosowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, należy posiadać dokument potwierdzony przez ostatni urząd celny przed opuszczeniem towarów obszaru celnego Wspólnoty.

Wnioskodawca otrzymał w formie elektronicznej, za pośrednictwem systemu kontroli eksportu komunikat IE-599 przekazany przez właściwy urząd celny wyjścia, jako potwierdzenie wywozu towarów poza obszar celny Unii Europejskiej.

Od dnia 31 sierpnia 2007 r. w przypadku gdy obsługa zgłoszenia wywozowego odbywa się w systemie ECS, potwierdzenie wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty stanowi co do zasady komunikat IE 599 – „Potwierdzenie wywozu”, z którego będzie wynikało, iż dokonano wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty.

Podpisany przez ECS komunikat ECS przy użyciu klucza do bezpiecznej transmisji danych komunikat IE-599 jest dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. Komunikat ten zawiera dane zgłoszenia z momentu zwolnienia zgłoszenia do procedury wywozu oraz informację o potwierdzeniu wywozu lub zatrzymaniu towaru na granicy. Komunikat IE-599 jest wysyłany do zgłaszającego przez urząd celny wywozu.

Zatem od dnia 31 sierpnia 2007 r. za dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług należy uznać dokument elektroniczny komunikat IE-599 przesłany przez urząd celny wyjścia.

Wobec powyższego, Wnioskodawca ma możliwość opodatkowania świadczonych usług stawką podatku w wysokości 0%, gdyż spełnia warunek określony w art. 41 ustawy.

Reasumując, otrzymywany przez Wnioskodawcę komunikat IE-599, jest dokumentem potwierdzającym wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty, uprawniającym do zastosowania stawki 0% zgodnie z art. 41 ustawy. Zainteresowany musi posiadać przedmiotowy dokument przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym powstaje obowiązek podatkowy z tytułu eksportu towarów.

Nie jest zatem konieczne posiadanie przez niego karty 3 SAD.

Tut. Organ informuje także, iż dokumentem elektronicznym potwierdzającym wywóz towarów poza obszar Unii Europejskiej od dnia 31 sierpnia 2007 r., jest komunikat IE-599 potwierdzenie wywozu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.