Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.766.2025.1.PRP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-27
Teza: Ustalenie czy usługi logistyki magazynowej świadczone przez A
mają charakter usług związanych z nieruchomością, o których
mowa w art. 28e ustawy i opodatkowania podatkiem VAT ww.
usług oraz prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w
związku z nabyciem ww. usług przez Zainteresowanego
niebędącego stroną postępowania.
Słowa kluczowe: magazyn
odliczenia-prawo do odliczenia
usługi-usługi związane z nieruchomościami
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług związanych
z nieruchomościami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    1 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 1 sierpnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia czy usługi logistyki magazynowej
    świadczone przez A mają charakter usług związanych z nieruchomością, o których mowa
    w art. 28e ustawy i opodatkowania podatkiem VAT ww. usług oraz prawa do odliczenia
    podatku od towarów i usług w związku z nabyciem ww. usług przez Zainteresowanego
    niebędącego stroną postępowania.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowany będący stroną postępowania: A
      2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: B
    Opis stanu faktycznego
    Podmiotami, które wspólnie składają wniosek o interpretację jest spółka A (dalej jako:
    „Wnioskodawca” lub „Spółka”) oraz spółka B z siedzibą w Szwecji (dalej łącznie jako:
    „Zainteresowani”).
    Wnioskodawca jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w
    Szczecinie i jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i
    usług (dalej: „VAT”).
    B jest osobą prawną, spółką prawa szwedzkiego z siedzibą w Szwecji. B wedle swojej
    najlepszej wiedzy nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności.
    Niemniej, B, ze względu na realizowanie z terytorium Polski dostaw towarów, które
    zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm. - dalej: "ustawy o VAT") podlegają
    opodatkowaniu na terytorium Polski, jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik
    VAT. B dokonuje również w Polsce importu towarów (głównie w polskich portach) oraz
    wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.
    Wnioskodawca oraz B są podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, tj. B posiada 100% udziałów w kapitale
    zakładowym Wnioskodawcy.
    B jest globalnym producentem i dostawcą m.in. odzieży i obuwia roboczego oraz
    szerokiego zakresu narzędzi ręcznych.
    Spółka została powołana przez B w celu świadczenia na rzecz B kompleksowej obsługi
    magazynowej w jednym, scentralizowanym magazynie (centrum dystrybucyjnym) na
    terytorium Polski (do magazynu transportowane są importowane oraz nabywane

    wewnątrzwspólnotowo przez B towary). Celem utworzenia Spółki było zapewnienie B
    pełnej integracji procesów magazynowania, operacji logistycznych oraz wykonywania
    dodatkowych czynności związanych nierozłącznie z operacjami logistyki magazynowej.
    Magazyn został zlokalizowany w ......., a wybór tej lokalizacji został poprzedzony
    szczegółową analizą konsultingową i pozostaje zgodny z polityką wewnętrzną B. W
    magazynie znajduje się m.in. dostosowany do potrzeb składowania i obsługi towarów B
    specjalny system, który automatyzuje proces składowania i pakowania towarów będących
    własnością B (jest to przytwierdzona do podłoża ogromnych rozmiarów specjalna
    kratownica, po której poruszają się specjalne zautomatyzowane wózeczki transportowe
    wraz ze specjalnym systemem do obsługi).
    W związku z powyższym, Spółka oraz B zawarły umowę o świadczenie usług logistyki
    magazynowej (dalej: „Usługi”), zgodnie z którą świadczenie tych Usług obejmuje
    wykonywanie przez Spółkę następujących czynności:
      · magazynowanie, przechowywanie towarów należących do B;
      · prowadzenie gospodarki magazynowej;
      · administracja magazynu;
      · obsługa przychodząca;
      · zbieranie palet, pudełek, opakowań jednostkowych;
      · pakowanie;
      · obsługa wychodząca;
      · regularna kontrola stanów magazynowych i licznie cykli/audyty magazynowe;
      · obsługa dodatkowych procesów takich jak zwroty, wady jakościowe towarów.
    Usługi logistyki magazynowej świadczone przez Spółkę na rzecz B wpisują się w
    zintegrowany łańcuch operacyjny realizowany przez B. W związku z tym, magazyn
    prowadzony przez Spółkę jest przeznaczony wyłącznie na potrzeby B. Proces
    przygotowania magazynu do świadczenia Usług przez Spółkę odbywał się zgodnie z
    wymaganiami przedstawionymi przez B, które dotyczyły m.in. organizacji przestrzeni,
    rodzaju zastosowanego sprzętu w tym robotów wspomagających obsługę magazynu,
    rodzaju stosowanego oprogramowania i jego integracji z systemami B, wyposażenia
    magazynu w maszyny i urządzenia dostosowane do potrzeb B (aby możliwe było
    wykonywanie pełnego zakresu Usług), itp.
    Całość świadczonych przez Spółkę Usług obsługiwana jest w jednym wspólnym
    informatycznym systemie zarządzania gospodarką magazynową, zintegrowanym w
    ramach wszystkich jednostek z Grupy.
    B określa sposób organizacji magazynu, przechowywania towarów, ich obsługę, rodzaj
    maszyn obsługujących magazyn itp. Magazyn jest dostępny wyłącznie dla towarów B i
    Spółka nie może w żadnym zakresie udostępniać go jakimkolwiek innym podmiotom
    (wyjątkiem mogą być podmioty należące do grupy). B ma dostęp do magazynu i
    możliwość kontroli sposobu organizacji magazynu, obsługi towarów i logistyki towarów
    oraz wykonywania przez Spółkę innych czynności w ramach świadczenia Usług.
    W związku z tym, że Usługi wpisują się w zintegrowany łańcuch dystrybucyjny B, Spółka w
    ramach świadczenia Usług realizuje także dodatkowe czynności wykonywane na
    podstawie doraźnego zapotrzebowania zgłoszonego przez B, które obejmują
    personalizację, pakowanie specjalistyczne, etykietowanie, dostosowanie towarów do
    krajowych wymogów (mając na uwadze uwarunkowania w krajach, do których towary
    mają trafić) i inne, które są określane jako usługi... Czynności stanowią integralny element
    łańcucha operacyjnego realizowanego przez Spółkę w ramach wykonywania
    kompleksowych Usług logistyki magazynowej.

    Rozdzielenie tych czynności od reszty procesu logistyki magazynowej jest technicznie
    niemożliwe i gospodarczo nieuzasadnione ze względu na to, że:
      zlecenia wysyłki towarów z magazynu zawierają mieszany asortyment (m.in. odzież,
      narzędzia, obuwie itp.). Oznacza to, że różne rodzaje towarów muszą być
      przetwarzane i wysyłane razem, przy czym jedynie niektóre z nich mogą podlegać
      dodatkowym czynnościom z zakresu ... W konsekwencji wydzielenie czynności z
      zakresu ... z całokształtu procesu logistyki magazynowej oznaczałby konieczność
      dzielenia zamówień składanych przez klientów B, co stoi w sprzeczności z
      oczekiwaniami zarówno B, jak i klientów końcowych;
      po wykonaniu czynności z zakresu ... towary nie są bezpośrednio wysyłane z
      magazynu, lecz stanowią nadal element stanu zapasów magazynowych, tj. wracają
      na stan magazynu, gdzie przechodzą dalszą weryfikację jakościową, kompletację pod
      kątem m.in. ewentualnych wymogów celnych lub wynikającym ze specyfiki
      działalności klienta B;
      czynności z zakresu ... są wykonywane również w odniesieniu do wysyłek
      eksportowych, realizowanych do krajów spoza UE, w stosunku do których konieczne
      jest przygotowywanie dokumentacji celnej, co z kolei wymaga zachowania poufności
      danych i nie mogłoby zostać powierzone podmiotom zewnętrznym;
      całość procesu logistyki magazynowej, w tym czynności z zakresu ..., obsługiwana
      jest w jednym wspólnym systemie. Wydzielenie wymagałoby tworzenia odrębnych
      systemów operacyjnych, co generowałoby nieproporcjonalne koszty i ryzyka
      operacyjne;
      Spółka posiada status certyfikowanej jednostki do personalizacji odzieży ratowniczej
      (np. dla członków obsługi ambulansów w Szwecji, Norwegii, Danii i Finlandii). Wobec
      powyższego nie byłoby możliwe powierzenie czynności z zakresu innemu
      podmiotowi, nieposiadającemu tego rodzaju uprawnień.
    Powyższe oznacza, że Usługi świadczone przez Spółkę na rzecz B stanowią jedno złożone
    świadczenie, w którym głównym elementem jest magazynowanie towarów i ich logistyka
    w magazynie wyłącznie udostępnionym dla B i położonym na terytorium Polski.
    Wszystkie Usługi wykonywane przez Spółkę na rzecz B (w tym czynności z zakresu) są
    objęte jedną umową, która przewiduje jednolite wynagrodzenie, bez odrębnego
    wykazywania jakichkolwiek elementów/czynności wchodzących w skład świadczonych
    Usług, niezależnie od tego czy dana czynność wchodzi w zakres usługi głównej czy też
    stanowi czynności VAT.
    Wynagrodzenie należne Spółce zostało określone jako suma kosztów Spółki (usługodawcy)
    za dany rok kalendarzowy związanych ze świadczeniem Usług powiększona o marżę
    ustaloną na zasadach rynkowych.
    Sposób kalkulacji wynagrodzenia należnego Spółce także odzwierciedla cel i intencję B
    związane z nabywaniem od Spółki Usług. B nabywając Usługi od Spółki oczekuje, że jej
    zintegrowany łańcuch logistyczny, którego część obsługuje Spółka, będzie funkcjonował
    prawidłowo i bez zakłóceń. Jednocześnie, sposób organizacji operacji magazynowania i
    logistyki ma odpowiadać pełnym potrzebom biznesowym B i jej klientów. Zatem, istotne
    było określenie jednego wynagrodzenia za świadczenie kompleksowych Usług logistyki
    magazynowej.

    Głównym elementem Usług świadczonych przez Spółkę jest magazynowanie towarów i ich
    logistyka (przyjmowanie i nadawanie przesyłek zgodnie z poleceniami B) zgodnie ze
    standardami i wymaganiami B i jej klientów. Jedynie w określonych przypadkach Spółka w
    ramach Usług wykonuje także czynności z zakresu VAT, które nie byłyby wykonywane,
    gdyby nie świadczenie podstawowych, głównych usług magazynowych i logistyki
    magazynowej.
    Nabywane przez B Usługi od Spółki są nierozerwalnie związane z wykonywaniem przez B
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT na terytorium Polski oraz poza jej granicami,
    w związku z realizowaniem dostaw towarów z (opisanego w niniejszym stanie faktycznym)
    magazynu położonego na terytorium Polski.
    Pytania
      1. Czy opisane w stanie faktycznym Usługi świadczone przez Spółkę na rzecz B
        stanowią usługi związane z nieruchomościami i w związku z tym podlegają
        opodatkowaniu w miejscu położenia nieruchomości na podstawie art. 28e ustawy o
        VAT?
      2. Czy B przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w
        związku z nabyciem od Wnioskodawcy opisanych w stanie faktycznym wniosku
        Usług – w sytuacji gdyby Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że
        prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku w
        odniesieniu do pytania nr 1.
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. W opinii Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym Usługi świadczone przez
        Spółkę na rzecz B stanowią usługi związane z nieruchomościami i w związku z tym
        podlegają opodatkowaniu w miejscu położenia nieruchomości na podstawie art.
        28e ustawy o VAT.
      2. W opinii Wnioskodawcy, B przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku od
        towarów i usług w związku z nabyciem od Wnioskodawcy opisanych w stanie
        faktycznym wniosku Usług – w sytuacji gdyby Dyrektor Krajowej Informacji
        Skarbowej stwierdził, że prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy przedstawione
        we wniosku w odniesieniu do pytania nr 1.
    Uzasadnienie do pytania nr 1.
    Zgodnie z art. 28e ustawy o VAT miejscem świadczenia usług związanych z
    nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w
    obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej
    funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi,
    użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
    budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia
    nieruchomości.
    Powyższy przepis określa przykładowe czynności, które mogą być uznawane za związane z
    nieruchomościami. Jednocześnie ustawa o VAT nie precyzuje, jakie konkretnie usługi i pod
    jakimi warunkami należy uznać za „związane z nieruchomościami”. W związku z tym,
    konieczne jest posiłkowanie się przepisami unijnymi, na podstawie których w polskiej
    ustawie o VAT został wprowadzony przepis art. 28e.
    Zgodnie z art. 47 Dyrektywy 2006/112/WE (dalej: „Dyrektywa VAT”) w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej, miejscem świadczenia usług związanych z
    nieruchomościami, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług
    zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak

    ośrodki wczasowe lub w miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie
    prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i
    koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego,
    jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.
    Począwszy od 1 stycznia 2017 r. pojęcie usług na nieruchomościach jest definiowane przez
    przepisy Rozporządzenia Wykonawczego Rady Unii Europejskiej nr 282/2011 z dnia 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Rozporządzenie 282”). Zgodnie z
    art. 31a ust. 1 lit. a) Rozporządzenia 282, usługi związane z nieruchomościami, o których
    mowa w art. 47 Dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają
    wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające
    wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością, gdy wywodzą się z nieruchomości,
    a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz
    niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług.
    W art. 31a ust. 2 Rozporządzenia określono przykładowy katalog usług, które należy
    określić jako „związane z nieruchomościami” dla potrzeb opodatkowania VAT. W
    szczególności należy zwrócić uwagę na usługi określone w lit. c) tego ustępu, gdzie
    wskazano, iż usługami związanymi z nieruchomościami są usługi wynajmu lub
    wydzierżawiania nieruchomości łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do
    tego określonej części nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez
    usługobiorcę (co – zgodnie z opisanym stanem faktycznym ma miejsce – tj. magazyn
    prowadzony przez Spółkę na rzecz B jest przeznaczony do wyłącznego użytku dla B).
    Jednocześnie w art. 31a ust. 3 lit. b) Rozporządzenia 282 wskazano, że nie stanowią usług
    związanych z nieruchomością usługi przechowywania towarów na terenie nieruchomości,
    jeżeli żadna część nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez
    usługobiorcę (co – zgodnie z opisanym stanem faktycznym nie ma miejsca – cały magazyn
    prowadzony przez Spółkę na rzecz B jest przeznaczony do wyłącznego użytku dla B).
    Kwestia uznania usług magazynowych oraz usług logistyki magazynowej za usługi
    związane z nieruchomościami była przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z dnia 27 czerwca
    2013 r. w sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland sp. z o.o.
    Trybunał stwierdził, iż miejscem świadczenia kompleksowej usługi magazynowania,
    obejmującej przyjmowanie towarów do magazynu, ich umieszczanie na odpowiednich
    półkach magazynowych, przechowywanie, pakowanie, wydawanie, rozładunek i załadunek
    jest miejsce, w którym znajduje się nieruchomość, gdzie podatnik świadczy usługi jedynie
    wówczas, gdy magazynowanie stanowi świadczenie główne czynności jednolitej i
    usługobiorcom jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej
    nieruchomości.
    TSUE wskazał, że: „jedynie świadczenie usług, które pozostaje w wystarczająco
    bezpośrednim związku z nieruchomością, mieści się w zakresie stosowania wskazanego
    art. 47 dyrektywy 2006/112 (zob. podobnie ww. wyrok w Inter-Mark Group, pkt 30). Należy
    zresztą wskazać, że w takim związku pozostają wszystkie usługi wymienione w tym
    przepisie. (...) W związku z tym, jak wskazała rzecznik generalna w pkt 35 opinii, aby
    świadczenie usług było objęte zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112 konieczne
    jest, by owo świadczenie było związane z wyraźnie określoną nieruchomością. Jednakże
    mając na uwadze, że wiele usług jest w ten lub inny sposób związanych z
    nieruchomościami, konieczne jest ponadto, aby przedmiotem świadczenia usług była
    sama nieruchomość. Tak dzieje się w szczególności wówczas, gdy nieruchomość
    określoną w sposób wyraźny należy uznać za konstytutywny element świadczenia usług,
    jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia (zob. podobnie ww.
    wyrok w sprawie Heger, pkt 25). Należy bowiem stwierdzić, że świadczenia usług
    wyliczone w art. 47 dyrektywy 2006/112, które dotyczą bądź używania lub urządzania

    nieruchomości, bądź zarządzania włącznie z użytkowaniem oraz wyceny tego rodzaju
    nieruchomości, charakteryzują się tym, że sama nieruchomość stanowi przedmiot
    świadczenia. (...) W konsekwencji na zadane pytanie należy udzielić odpowiedzi, że art. 47
    dyrektywy 2006/112 powinien być interpretowany w ten sposób, że kompleksowe usługi
    w zakresie magazynowania, obejmujące przyjmowanie towarów do magazynu, ich
    umieszczanie na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie, pakowanie,
    wydawanie, rozładunek i załadunek są objęte artykułem jedynie wówczas, gdy
    magazynowanie stanowi świadczenie główne czynności jednolitej i usługobiorcom jest
    przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości".
    Z powyższego wynika, że aby zakwalifikować dla potrzeb VAT usługi logistyki magazynowej
    i magazynowania jako usługi związane z nieruchomościami powinny zostać spełnione
    łącznie dwa warunki:
      magazynowanie/logistyka magazynowa musi stanowić główny element
      kompleksowej usługi
      usługobiorcy powinno być przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie
      określonej nieruchomości.
    Podobne wnioski przedstawił m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10.04.2019
    r. (I FSK 272/17), który wskazał, że z orzeczenia TSUE wynika, iż aby uznać kompleksowe
    usługi w zakresie magazynowania za usługi związane z nieruchomościami, muszą być
    łącznie spełnione następujące warunki:
      przedmiotem świadczenia usług jest sama nieruchomość określona w sposób
      wyraźny jako konstytutywny element świadczenia usług, jako że stanowi ona
      centralny i nieodzowny element tego świadczenia,
      usługa magazynowania jest ściśle związana z wyraźnie określoną nieruchomością,
      usługobiorcy jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej
      nieruchomości.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny należy wskazać, że wszystkie przesłanki
    przedstawione w ww. wyrokach TSUE oraz NSA w odniesieniu do Usług świadczonych
    przez Spółkę na rzecz B pozostają spełnione.
    Po pierwsze – głównym elementem Usług jest magazynowanie towarów B. Magazyn
    położony na terytorium Polski, prowadzony przez Spółkę na wyłączne potrzeby B stanowi
    jeden z istotnych elementów łańcucha logistycznego B. Magazyn został stworzony zgodnie
    z określonymi przez B wymaganiami, dostosowany do potrzeb B, która określiła m.in.
    sposób magazynowania towarów, miejsca magazynowania, ich rozmieszczenie oraz
    urządzenia i oprogramowanie informatyczne niezbędne do prowadzenia tego magazynu.
    Po drugie – w związku ze stworzeniem magazynu zgodnie ze szczegółowo określonym
    zapotrzebowanie B oraz na jej wyłączne potrzeby oczywistym jest, że Usługi świadczone
    przez Spółkę na rzecz B są nierozerwalnie związane z tą konkretną nieruchomością –
    magazynem – położonym na terytorium Polski w .... Usługi te nie mogą być świadczone
    poza przedmiotową nieruchomością właśnie ze względu na wysoki stopień
    zindywidualizowania nieruchomości i dostosowania jej do wyłącznych wymogów B. Zatem,
    nieruchomość ta stanowi konstytutywny element świadczenia Usług – jest centralnym i
    nieodzownym elementem świadczenia.
    Po trzecie – magazyn (w całości) jest przeznaczony wyłącznie dla potrzeb B. Zatem,
    spełniony jest warunek przyznania prawa używania całości określonej nieruchomości.
    Jednocześnie, wyłączenie, o którym mowa w art. 31a ust. 3. lit. b) Rozporządzenia 282 nie

    znajdzie zastosowania – magazyn jest przeznaczony wyłącznie dla potrzeb
    przechowywania i logistyki towarów B i Spółka nie ma prawa wykorzystywać tego
    magazynu dla potrzeb innych potencjalnych klientów (wyjątkiem mogą być podmioty
    należące do grupy).
    Po czwarte – przedstawiciele B mają swobodny dostęp do magazynu i możliwość
    określania sposobu przechowywania i obsługi towarów w nim składowanych.
    Po piąte – Usługi świadczone przez Spółkę stanowią świadczenie kompleksowe, którego
    głównym elementem są usługi magazynowania towarów B. Wszelkie pozostałe czynności
    opisane w stanie faktycznym, składające się na Usługi wynikają z samego faktu
    magazynowania towarów w magazynie prowadzonym przez Spółkę na rzecz B.
    Wykonywanie przez Spółkę tych czynności bez wykonywania świadczenia głównego –
    usługi magazynowania/prowadzenia magazynu (m.in. bez bezpośredniego dostępu do
    towarów przechowywanych w tym magazynie) – nie miałoby uzasadnienia gospodarczego
    /ekonomicznego i nie byłoby przedmiotem świadczenia samego w sobie.
    Czynności te uzupełniają świadczenie główne, którym pozostaje świadczenie usług
    prowadzenia magazynu, w konkretnej nieruchomości położonej w Polsce.
    Po szóste – celem nabywania przez B Usług od Spółki jest uzyskanie kompleksowej usługi
    logistyki magazynowej, gdzie głównym elementem jest przechowywanie towarów w
    magazynie, a pozostałe czynności uzupełniają świadczenie główne. Także sposób
    określenia tych Usług w Umowie oraz sposób ustalenia wynagrodzenia należnego Spółce
    wskazuje, że celem jest nabycie jednego świadczenia związanego nierozerwalnie z
    magazynem położonym w Polsce.
    Mając na uwadze powyższe Spółka stoi na stanowisku, że świadczone przez nią Usługi na
    rzecz B spełniają wszelkie przesłanki do uznania, że są one usługami związanymi z
    nieruchomością w rozumieniu art. 28e ustawy o VAT.
    W związku z tym, Usługi świadczone przez Spółkę na rzecz B powinny podlegać
    opodatkowaniu VAT w miejscu położenia nieruchomości, z którą są nierozerwalnie
    związane, tj. na terytorium Polski. Zatem, miejscem świadczenia Usług będzie terytorium
    Polski, a co za tym idzie Usługi te będą podlegały opodatkowaniu w Polsce według
    podstawowej stawki VAT.
    Uzasadnienie stanowiska nr 2.
    Przedmiotem świadczenia Spółki na rzecz B, jak zostało wskazane w opisie stanu
    faktycznego są usług logistyki magazynowej, w celu wykorzystywania tych Usług w ramach
    działalności gospodarczej B – tj. realizacji łańcucha logistycznego dostaw realizowanych
    przez B.
    Działalność B stanowi działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi
    wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi podatku od
    towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego. Ustawodawca od zasady tej przewiduje pewne wyjątki jednakże nie
    mają one zastosowania w niniejszym stanie faktycznym.
    Art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT wskazuje natomiast, że nie stanowią podstawy do
    obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku
    naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana
    fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Tak więc, na podstawie powyższych przepisów należy zauważyć, że prawo do odliczenia
    podatku naliczonego występuje wyłącznie w sytuacji, gdy dana transakcja podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie jest z niego zwolniona. W sytuacji więc
    gdy, zgodnie ze stanowiskiem Zainteresowanych wyrażonym w pytaniu nr 1 Usługi
    świadczone przez Spółkę na rzecz B będą usługami związanymi z nieruchomością

    położoną w Polsce i podlegać opodatkowaniu VAT w Polsce na podstawie art. 28e ustawy
    o VAT, B będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tego
    tytułu z uwagi na związek tych Usług z działalnością opodatkowaną prowadzoną przez B,
    tj. będą spełnione przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Odmienna sytuacja będzie miała natomiast miejsce w przypadku uznania stanowiska w
    zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, a więc uznania, że Usługi świadczone przez Spółkę
    na rzecz B nie stanowią usług związanych z nieruchomościami i podlegają opodatkowaniu
    w miejscu siedziby usługobiorcy, tj. podlegają opodatkowaniu w miejscu określonym na
    podstawie art. 28b ustawy o VAT.
    W takiej sytuacji transakcja ta podlegać będzie opodatkowaniu na terytorium Szwecji,
    gdzie siedzibę posiada B, tj. poza terytorium Polski i nie będzie podlegać opodatkowaniu
    VAT w Polsce, a co za tym idzie - na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie
    generuje one prawa do odliczenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), dalej jako: „ustawa”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    I tak, stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany przepis art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.

    W myśl art. 28e ustawy:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami,
      usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak
      ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i
      używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce
      położenia nieruchomości.
    Z treści art. 28e ustawy wynika, że o miejscu świadczenia, a tym samym opodatkowania
    usługi związanej z nieruchomością, decyduje wyłącznie miejsce położenia nieruchomości,
    z którą dana usługa jest ściśle związana, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu jest
    wykonywana oraz gdzie znajduje się siedziba usługodawcy. Zasada ta ma zastosowanie
    wówczas, gdy usługę można przyporządkować do konkretnej nieruchomości, która jest
    możliwa do zlokalizowania, co do miejsca jej położenia. Przepis ten - jak wynika z jego
    brzmienia - stanowi wyjątek od zasady ogólnej, przyjmując jako kryterium odniesienie się
    nie do podmiotu, lecz do przedmiotu, którym jest nieruchomość, a usługi, które jej wprost
    dotyczą, mają być opodatkowane według miejsca jej położenia. Jednocześnie usługi te
    mogą mieć charakter nieograniczony, na co wskazuje ich otwarty katalog, zamieszczony w
    tym przepisie. Do zakresu tych usług ustawodawca zaliczył bowiem nie tylko usługi stricte
    dotyczące prac wykonywanych w nieruchomościach i obrotu nieruchomościami, ale także
    usługi, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu
    nieruchomości.
    Przepisowi art. 28e ustawy odpowiada zapis art. 47 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”,
    zgodnie z którym:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze
      hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub w
      miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania
      nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest
      miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw
    oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady
    (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. zmieniającym rozporządzenie
    wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do miejsca świadczenia usług (Dz. Urz. UE L
    Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1) do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z
    dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011,
    str. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem 282/2011” pojęcie „nieruchomość”, jak
    również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”. Art. 13b, art.
    31a rozporządzenia 282/2011 stosuje się od 1 stycznia 2017 r. Rozporządzenie 282/2011
    wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
    Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
      Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
      a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która
        może stać się przedmiotem własności i posiadania;
      b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim
        osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy
        sposób zdemontować lub przenieść;

      c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub
        konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi,
        okna, dachy, schody i windy;
      d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub
        konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku
        lub konstrukcji.
    W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112
      /WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z
      daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni
      związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
      a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element
        składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
        świadczonych usług;
      b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i
        mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Jak stanowi art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      a) opracowanie planów budynku lub jego części przeznaczonych na określoną
        działkę, bez względu na to, czy budynek został wzniesiony;
      b) świadczenie usług nadzoru budowlanego lub ochrony na miejscu;
      c) wznoszenie budynku na terenie oraz prace budowlane i rozbiórkowe dotyczące
        budynku lub jego części;
      d) budowę stałych struktur na terenie, jak również prace budowlane i rozbiórkowe
        dotyczące stałych struktur, takich jak systemy rurociągów gazowych, wodnych,
        kanalizacyjnych i podobnych;
      e) prace terenowe, łącznie z usługami rolniczymi, takimi jak orka, siew, nawadnianie i
        nawożenie;
      f) badanie i ocenę ryzyka dla nieruchomości i jej stanu;
      g) szacowanie wartości nieruchomości, łącznie z przypadkami, kiedy taka usługa jest
        wymagana na potrzeby ubezpieczenia, w celu ustalenia wartości nieruchomości
        jako zabezpieczenia kredytu lub w celu oszacowania ryzyka i strat w przypadku
        sporów;
      h) wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne niż opisane w ust. 3 lit. c),
        łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do tego określonej części
        nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
      i) świadczenie usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o
        podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do
        użytku jako kempingi, łącznie z prawem do przebywania w określonym miejscu na
        podstawie praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie i
        podobnych;
      j) przyznanie lub przeniesienie praw innych niż objęte lit. h) oraz i) do wykorzystania
        nieruchomości w całości lub w części, łącznie z zezwoleniem na korzystanie z
        części nieruchomości, np. udzielanie pozwoleń na połów lub polowanie,
        przyznawanie dostępu do poczekalni w portach lotniczych lub korzystanie z
        infrastruktury, za którą pobiera się opłaty, takiej jak most lub tunel;

      k) utrzymanie, remont i naprawę budynku lub jego części, łącznie z takimi pracami
        jak sprzątanie, układanie płytek, tapetowanie i układanie parkietu;
      l) utrzymanie, remont i naprawę stałych struktur, takich jak systemy rurociągów
        gazowych, wodnych, kanalizacyjnych i podobnych;
      m) instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które po zainstalowaniu lub
        zamontowaniu są uznane za nieruchomość;
      n) utrzymanie i naprawę oraz kontrolę maszyn lub sprzętu, jak również nadzór nad
        maszynami lub sprzętem, jeżeli maszyny lub sprzęt są uznane za nieruchomość;
      o) zarządzanie nieruchomościami inne niż zarządzanie portfelem inwestycji w
        nieruchomości objęte ust. 3 lit. g), obejmujące obsługę nieruchomości
        komercyjnej, przemysłowej lub mieszkalnej przez właściciela nieruchomości lub na
        jego rzecz;
      p) pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz
        ustanowieniu lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub
        praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one
        traktowane jako majątek rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3 lit.
        d);
      q) usługi prawne związane z przeniesieniem tytułu do nieruchomości,
        ustanowieniem lub przeniesieniem określonych udziałów w nieruchomościach lub
        praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one
        traktowane tak jak rzeczy), takie jak czynności notarialne lub sporządzanie umów
        kupna lub sprzedaży nieruchomości, nawet jeżeli transakcja, w wyniku której
        dochodzi do zmiany stanu prawnego nieruchomości, nie zostaje przeprowadzona.
    W art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zdefiniowano katalog przesłanek negatywnych,
    tj. usług które nie są uznawane za związane z nieruchomościami:
      Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
      a) opracowania planów budynku lub jego części, jeżeli nie są one przeznaczone na
        określoną działkę;
      b) przechowywania towarów na terenie nieruchomości, jeżeli żadna część
        nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez usługobiorcę;
      c) świadczenia usług reklamowych, nawet jeżeli wiąże się to z wykorzystaniem
        nieruchomości;
      d) pośrednictwa w świadczeniu usług zakwaterowania hotelowego lub sektorach o
        podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do
        użytku jako kempingi, jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej;
      e) udostępniania miejsca na stoisko podczas targów lub wystaw, łącznie z innymi
        powiązanymi usługami umożliwiającymi wystawcy przedstawienie towarów, takimi
        jak projekt stoiska, transport i przechowywanie towarów, udostępnianie maszyn,
        okablowanie, ubezpieczenie i reklama;
      f) instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli
        maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które nie
        są lub nie stają się częścią nieruchomości;
      g) zarządzania portfelem inwestycji w nieruchomości;

      h) usług prawnych powiązanych z umowami, innych niż objęte ust. 2 lit. q), łącznie z
        doradztwem dotyczącym warunków umowy dotyczącej przeniesienia
        nieruchomości lub wykonania takiej umowy lub też udowodnienia istnienia takiej
        umowy, jeżeli takie usługi nie dotyczą przeniesienia tytułu do nieruchomości.
    Zgodnie z przepisami rozporządzenia za usługi związane z nieruchomością nie mogą być
    uznane usługi związane z przechowywaniem (magazynowaniem) towarów, jeżeli
    usługobiorcy nie przysługuje wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której
    przechowuje towar.
    Powyższe potwierdził TSUE w sprawie C-215/19, gdzie stwierdził, że „Artykuł 47 dyrektywy
    2006/112, zmienionej dyrektywą 2008/8, oraz art. 31a rozporządzenia wykonawczego
    Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do
    dyrektywy 2006/112, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042
    /2013 z 7 października 2013 r., należy interpretować w ten sposób, że usługi
    przechowywania w centrum danych, w ramach których świadczący je usługodawca
    udostępnia swoim klientom szafy serwerowe, by mogli oni zainstalować w nich własne
    serwery, oraz dostarcza im dodatkowe towary i świadczy na ich rzecz dodatkowe usługi,
    takie jak energia elektryczna i różne usługi w celu zapewnienia użytkowania tych
    serwerów w optymalnych warunkach, nie stanowią usług związanych z nieruchomością w
    rozumieniu tych przepisów, jeżeli owym klientom nie przysługuje - czego zbadanie należy
    do sądu odsyłającego – wyłączne prawo do używania części nieruchomości, w której
    zainstalowano szafy”.
    Kwestia określania miejsca świadczenia usług magazynowania była także przedmiotem
    rozstrzygnięcia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku w polskiej sprawie
    C-155/12 RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland, TSUE uznał, że jedynie
    świadczenie usług, które pozostaje w wystarczająco bezpośrednim związku z
    nieruchomością, mieści się w zakresie stosowania wskazanego art. 47 dyrektywy 2006
    /112. Aby świadczenie usług było objęte zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112,
    konieczne jest, by owo świadczenie było związane z wyraźnie określoną nieruchomością.
    Jednakże, mając na uwadze, że wiele usług jest w ten lub inny sposób związanych z
    nieruchomościami, konieczne jest ponadto, aby przedmiotem świadczenia usług była
    sama nieruchomość. Tak dzieje się w szczególności wówczas, gdy nieruchomość
    określoną w sposób wyraźny należy uznać za konstytutywny element świadczenia usług,
    jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia.
    Zdaniem TSUE, świadczenia usług wyliczone w art. 47 dyrektywy 2006/112, które dotyczą
    bądź używania lub urządzania nieruchomości, bądź zarządzania włącznie z użytkowaniem
    oraz wyceny tego rodzaju nieruchomości, charakteryzują się tym, że sama nieruchomość
    stanowi przedmiot świadczenia. Wynika z tego, że usługa magazynowania, tego rodzaju
    jak usługa sporna w postępowaniu głównym, której nie można uznać za związaną z
    urządzaniem, zarządzaniem lub wyceną nieruchomości, może być objęta zakresem
    stosowania wskazanego art. 47 jedynie pod warunkiem, że usługobiorcy jest przyznane
    prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości.
    W opinii TSUE, jeżeli usługobiorcy w przypadku usługi magazynowania nie mają
    jakiegokolwiek prawa wstępu do części nieruchomości, w której były magazynowane ich
    towary lub nieruchomość, na której lub w której mają one być magazynowane, nie
    stanowi centralnego i nieodzownego elementu usługi, co podlega ocenie sądów
    krajowych, wówczas usługa tego rodzaju jak usługa sporna w postępowaniu głównym nie
    może być objęta art. 47 dyrektywy 2006/112.
    Z opisu sprawy wynika, że A jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i jest
    zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. B jest osobą
    prawną, spółką prawa szwedzkiego z siedzibą w Szwecji. B nie posiada w Polsce stałego
    miejsca prowadzenia działalności. Niemniej, B, ze względu na realizowanie z terytorium
    Polski dostaw towarów jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT. A oraz B

    są podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, tj. B posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym A.
    A została powołana przez B w celu świadczenia na rzecz B kompleksowej obsługi
    magazynowej w jednym, scentralizowanym magazynie (centrum dystrybucyjnym) na
    terytorium Polski (do magazynu transportowane są importowane oraz nabywane
    wewnątrzwspólnotowo przez B towary). Celem utworzenia było zapewnienie B pełnej
    integracji procesów magazynowania, operacji logistycznych oraz wykonywania
    dodatkowych czynności związanych nierozłącznie z operacjami logistyki magazynowej. W
    magazynie znajduje się m.in. dostosowany do potrzeb składowania i obsługi towarów B
    specjalny system, który automatyzuje proces składowania i pakowania towarów będących
    własnością B (jest to przytwierdzona do podłoża ogromnych rozmiarów specjalna
    kratownica, po której poruszają się specjalne zautomatyzowane wózeczki transportowe
    wraz ze specjalnym systemem do obsługi). W związku z powyższym, A oraz B zawarli
    umowę o świadczenie usług logistyki magazynowej (dalej: „Usługi”), zgodnie z którą
    świadczenie tych Usług obejmuje wykonywanie następujących czynności:
      magazynowanie, przechowywanie towarów należących do B;
      prowadzenie gospodarki magazynowej;
      administracja magazynu;
      obsługa przychodząca;
      zbieranie palet, pudełek, opakowań jednostkowych;
      pakowanie;
      obsługa wychodząca;
      regularna kontrola stanów magazynowych i licznie cykli/audyty magazynowe;
      obsługa dodatkowych procesów takich jak zwroty, wady jakościowe towarów.
    Usługi logistyki magazynowej świadczone przez A na rzecz B wpisują się w zintegrowany
    łańcuch operacyjny realizowany przez B. W związku z tym, magazyn prowadzony przez A
    jest przeznaczony wyłącznie na potrzeby B. Proces przygotowania magazynu do
    świadczenia Usług przez A odbywał się zgodnie z wymaganiami przedstawionymi przez B,
    które dotyczyły m.in. organizacji przestrzeni, rodzaju zastosowanego sprzętu w tym
    robotów wspomagających obsługę magazynu, rodzaju stosowanego oprogramowania i
    jego integracji z systemami B, wyposażenia magazynu w maszyny i urządzenia
    dostosowane do potrzeb B (aby możliwe było wykonywanie pełnego zakresu Usług), itp. B
    określa sposób organizacji magazynu, przechowywania towarów, ich obsługę, rodzaj
    maszyn obsługujących magazyn itp. Magazyn jest dostępny wyłącznie dla towarów B i A
    nie może w żadnym zakresie udostępniać go jakimkolwiek innym podmiotom (wyjątkiem
    mogą być podmioty należące do grupy). B ma dostęp do magazynu i możliwość kontroli
    sposobu organizacji magazynu, obsługi towarów i logistyki towarów oraz wykonywania
    przez A innych czynności w ramach świadczenia Usług. W związku z tym, że Usługi wpisują
    się w zintegrowany łańcuch dystrybucyjny B, w ramach świadczenia A realizuje także
    dodatkowe czynności wykonywane na podstawie doraźnego zapotrzebowania
    zgłoszonego przez B, które obejmują personalizację, pakowanie specjalistyczne,
    etykietowanie, dostosowanie towarów do krajowych wymogów (mając na uwadze
    uwarunkowania w krajach, do których towary mają trafić) i inne, które są określane jako
    usługi. Czynności stanowią integralny element łańcucha operacyjnego realizowanego
    przez A w ramach wykonywania kompleksowych Usług logistyki magazynowej. Usługi
    świadczone przez A na rzecz B stanowią jedno złożone świadczenie, w którym głównym
    elementem jest magazynowanie towarów i ich logistyka w magazynie wyłącznie
    udostępnionym dla B i położonym na terytorium Polski.
    Zatem biorąc pod uwagę powyższe informacje należy stwierdzić, że świadczone przez A
    usługi na rzecz B spełniają wszelkie przesłanki do uznania, że są one usługami związanymi
    z nieruchomością w rozumieniu art. 28e ustawy. W związku z powyższym, usługi

    świadczone przez A na rzecz B powinny podlegać opodatkowaniu VAT w miejscu
    położenia nieruchomości, z którą są nierozerwalnie związane, tj. na terytorium Polski.
    Zatem, miejscem świadczenia i opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest
    terytorium Polski.
    Odnosząc się natomiast do wątpliwości dotyczących prawa do odliczenia podatku od
    towarów i usług w związku z nabyciem ww. usług przez Zainteresowanego niebędącego
    stroną postępowania wskazać należy, że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi
      1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu
      a) nabycia towarów i usług
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza
    zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności
    zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    I tak, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy w kontekście prawa do odliczenia
    podatku naliczonego w związku z nabyciem od A opisanych we wniosku usług należy
    stwierdzić, że w analizowanym przypadku spełnione są przesłanki uprawniające B do
    odliczenia podatku naliczonego. B jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT i
    jak wskazano wyżej nabywane usługi podlegają opodatkowaniu w Polsce. W sytuacji
    zatem, gdy nabywane od A usługi są wykorzystywane przez B do wykonywania czynności
    opodatkowanych na terytorium Polski, to B ma prawo do odliczenia, o którym mowa w
    art. 86 ust. 1 ustawy. Przy czym prawo to przysługuje, pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek z art. 88 ustawy.

    Wobec powyższego, stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zauważam, że nie wydaję interpretacji indywidualnych w zakresie stawki podatku VAT.
    Kwestie te są rozstrzygane w ramach odrębnej instytucji – wiążących informacji
    stawkowych.
    Zaznaczam się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.