Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1161/13-2/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-09
Teza: brak obowiązku opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania na rzecz Gminy wybudowanej przez Wnioskodawcę drogi
Słowa kluczowe: drogi; gmina; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 21 października 2013 r. (data wpływu 28 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania na rzecz Gminy wybudowanej przez Wnioskodawcę drogi (Pyt. nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania na rzecz Gminy wybudowanej przez Wnioskodawcę drogi.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. \[dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”\] jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług \[dalej: „VAT\]. Przedmiotem prowadzonej przez Spółkę działalności jest produkcja i dystrybucja produktów żywnościowych pod rozpoznawalnymi na rynku markami. W ofercie Spółki znajduje się aktualnie około 1500 produktów, w tym m.in. kawa, lody, słodycze, odżywki dla dzieci, wyroby kulinarne, karmy dla psów i kotów oraz inne wyroby spożywcze.

W najbliższym czasie Spółka zamierza zrealizować na posiadanych przez nią gruntach inwestycję polegającą na budowie hali produkcyjno-magazynowej wraz budynkami technicznymi i budynkiem socjalno-biurowym oraz obiektami i infrastrukturą towarzyszącą \[dalej: „Inwestycja”\] w miejscowości na terenie Gminy K. \[dalej: Gmina”\] w województwie ……. W fabryce powstałej w ramach Inwestycji będą produkowane przez Wnioskodawcę towary, których sprzedaż będzie - zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami o VAT - podlegała opodatkowaniu VAT według właściwych stawek i nie będzie korzystała ze zwolnienia w tym podatku.

Z uwagi na brak zamierzeń inwestycyjnych Gminy w zakresie budowy dróg w rejonie planowanej Inwestycji oraz zachodzącą potrzebę wykonania w tym rejonie drogi dojazdowej do Inwestycji, bez której jej realizacja, a następnie funkcjonowanie nie będzie możliwe, Spółka zawrze z Gminą porozumienie w sprawie ustalenia zasad współpracy przy budowie drogi \[dalej: „Porozumienie”\], na moment składania wniosku będące w końcowej fazie negocjacji.

Zgodnie z ustalonymi już postanowieniami Porozumienia zobowiąże się w nim stosownie do art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 260 ze zm., dalej: „ustawa o DP”) - do wykonania we własnym zakresie i na swój koszt usług polegających na przygotowaniu dokumentacji projektowej oraz budowie odcinka drogi o określonych parametrach (długość, szerokość, nawierzchnia, konstrukcja wg kategorii ruchu) wraz z infrastrukturą towarzyszącą (odwodnienie, ciąg pieszo-rowerowy) prowadzącej do Inwestycji \[dalej: „Droga”\].

Zgodnie z ww. przepisami ustawy o DP, budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową, a do takich zalicza się Inwestycja, należy do inwestora tego przedsięwzięcia. Szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg określa w takim przypadku umowa między zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej. W rozpatrywanej sytuacji rolę takiej umowy pełnić będzie Porozumienie zawarte z Gminą, która zgodnie z odrębnymi przepisami będzie zarządcą Drogi.

Droga zostanie wybudowana przede wszystkim na trzech działkach stanowiących własność Gminy, wskazanych w Porozumieniu. W niewielkiej części Droga przebiegać będzie jednak również przez teren stanowiący własność Skarbu Państwa, a objęty zarządem Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad \[dalej: „GDDKiA”\], z którą Spółka zawrze odrębne porozumienie, o treści zbliżonej do tego, zawieranego z Gminą lub od której uzyska jednostronne oświadczenie zezwalające na wybudowanie Drogi na gruncie Skarbu Państwa. Zarówno w przypadku Gminy, jak i GDDKiA Spółka uzyska na czas i w celu wykonania Drogi prawo do dysponowania ich terenami (działkami) na cele budowlane, obejmujące prawo do składania oświadczeń o prawie do dysponowania tymi nieruchomościami na cele budowlane, określone w art. 32 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane.

W żadnym jednak momencie (tj. przed, w trakcie lub po wykonaniu Drogi) na Wnioskodawcę nie zostanie przeniesione prawo własności/prawo do rozporządzania przedmiotowymi nieruchomościami jak właściciel (przez cały okres budowy Drogi właścicielami nieruchomości, na których ona powstanie, będą/pozostaną Gmina i Skarb Państwa).

Spółka zobowiązuje się w Porozumieniu, że po wybudowaniu Drogi wyda ją w ustalonym terminie, po poświadczeniu zakończenia budowy przez właściwy organ, a Gmina zobowiązuje się do jej przejęcia.

Wykonanie i wydanie Drogi nastąpi nieodpłatnie, w związku z czym Spółka zrzeka się wszelkich dalszych praw i roszczeń z tego tytułu oraz nie będzie ich wnosić w przyszłości. Po odebraniu Drogi Gmina jako właściciel (a w przypadku gruntu będącego własnością Skarbu Państwa na podstawie odrębnych ustaleń pomiędzy Gminą a Skarbem Państwa) będzie jej wyłącznym dysponentem. Wnioskodawca przeniesie również na Gminę uprawnienia z tytułu rękojmi i gwarancji, wynikające z umowy zawartej przez Wnioskodawcę z wykonawcą robót budowlanych dotyczących Drogi.

W związku z wykonaniem Porozumienia i budową Drogi Spółka będzie ponosić we własnym imieniu i na własny rachunek wydatki na nabycie różnego rodzaju usług a także towarów, (w szczególności projektowych, doradczych, inżynierskich związanych z przygotowaniem dokumentacji technicznej, nadzoru inwestorskiego, czy budowlanych w zakresie budownictwa drogowego), które w przypadku, gdy będą dostarczane przez podatników VAT, będą udokumentowane fakturami z wykazanymi na nich kwotami VAT (o ile okaże się on należny). Budowę Drogi Spółka planuje powierzyć zewnętrznym wykonawcom.

Realizacja Drogi, jak już wyżej zostało to zasygnalizowane, jest niezbędna dla prawidłowego i sprawnego przeprowadzenia Inwestycji, a następnie funkcjonowania przedsiębiorstwa Spółki, gdyż zapewni pracownikom Spółki, kooperantom oraz klientom/odbiorcom produkowanych tam towarów dojazd do nowej fabryki i umożliwi jej sprawną obsługę logistyczną na poziomie przyjętym dla tego rodzaju przedsięwzięć gospodarczych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1):

Czy przekazanie (wykonanie i wydanie) Gminie przez Spółkę wybudowanej przez nią na własny koszt Drogi, położonej na gruncie należącym do Gminy oraz w części do Skarbu Państwa, nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT jako nieodpłatne świadczenie usługi do celów działalności gospodarczej podatnika (tu: Wnioskodawcy)?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie (wykonanie i wydanie) Gminie wybudowanej przez Spółkę na własny koszt Drogi, położonej na gruncie należącym do Gminy oraz w części do Skarbu Państwa, nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT. Jakkolwiek przekazanie Drogi będzie mogło być traktowane w kategoriach świadczenia usługi, to jako świadczenie nieodpłatne, nie będzie spełniać kryterium osobistego lub innego niż działalność gospodarcza podatnika celu świadczenia, który zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT jest warunkiem zrównania nieodpłatnego świadczenia usług z odpłatnym świadczeniem usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, i objęcia go opodatkowaniem VAT.

Przekazanie (wykonanie i wydanie) Gminie Drogi będzie mieć na celu wyłącznie umożliwienie Spółce zrealizowanie, a następnie eksploatację Inwestycji w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności produkcyjnej. Wykazywać zatem będzie jednoznaczny związek oraz będzie zbieżne z celami działalności gospodarczej Spółki jako podatnika VAT.

Przekazanie Infrastruktury drogowej jako świadczenie usług

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Co do zasady, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Przez świadczenie usług rozumie się natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjne niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Definicja świadczenia usług stanowi więc dopełnienie definicji dostawy towarów i pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu VAT podlegają, co do zasady, wszystkie czynności odpłatne wykonywane w ramach obrotu profesjonalnego. Taka konstrukcja przepisów realizuje zasadę powszechności opodatkowania wyrażoną w Dyrektywie 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej \[dalej Dyrektywa\].

Dokonując analizy zdarzenia opisanego we wniosku na gruncie przepisów o VAT należy po pierwsze zauważyć, że przekazanie Drogi na rzecz Gminy nie będzie spełniać definicji „dostawy towarów”. W analizowanym przypadku Spółka nie przeniesie na Gminę prawa do rozporządzenia towarem (Drogą) jak właściciel.

Wynika to z faktu, że:

1.  na żadnym etapie Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do rozporządzania jak właściciel/prawo własności gruntu, na którym wybudowana zostanie Droga (Spółka będzie jedynie uprawniona do dysponowania tym gruntem w celu wybudowania na nim Drogi; prawo do rozporządzania gruntem jak właściciel/prawo własności pozostanie cały czas po stronie Gminy/Skarbu Państwa). Niemożliwe zatem będzie przeniesienie przez Spółkę na inny podmiot (tu Gminę) prawa, które Spółce nie przysługuje i nigdy nie będzie przysługiwało,
2.  z uwagi na fakt, że Droga zostanie wybudowana na cudzym gruncie (tj. do którego Spółce nie przysługuje prawo do rozporządzania jak właściciel/prawo własności), z mocy prawa prawo własności oraz ekonomiczne prawo do rozporządzania tą infrastrukturą nie będzie przysługiwało Spółce, ale Gminie jako właścicielowi tego gruntu i dysponentowi Drogi (przy czym w przypadki gruntu będącego własnością Skarbu Państwa kwestia ta zostanie uregulowana między Gminą a Skarbem Państwa). Tak jak w przypadku samego gruntu, Wnioskodawca nie będzie więc mógł przenieść na inny podmiot prawa do rozporządzania Drogą wybudowaną przez siebie na tym gruncie. Powyższe jednoznaczne wynika z przepisów prawa cywilnego, zgodnie z którymi wszelkie znajdujące się na gruncie i trwale z nim związane elementy (rzeczy) dzielą los prawny gruntu i nie mogą być przedmiotem odrębnej własności.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm) \[dalej Kodeks cywilny\], część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. W myśl art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego częścią składową rzecz jest natomiast wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Zgodnie z art. 48 Kodeksu cywilnego, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. Kodek cywilny wprowadza więc regułę, że wszystko, co znajduje się na gruncie i jest trwale z nim związane, przynależy do gruntu i dzieli jego los prawny.

Mając na uwadze powyższe, w świetle definicji „dostawy towarów” zawartej w ustawie o VAT, nie ulega wątpliwości, iż w związku z wybudowaniem i wydaniem Gminie Drogi, po stronie Spółki nie wystąpi dostawa towarów. Jak zostało to już wskazane, skoro Droga będzie wykonana na gruncie stanowiącym własność Gminy/Skarbu Państwa, jej przekazanie (wydanie) przez Wnioskodawcę - jako podmiot, któremu nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do rozporządzania jak właściciel ww. infrastrukturą - nie będzie stanowiło „dostawy towarów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT (z racji posiadanego prawa własności do gruntu to Gminie będzie równie przysługiwało prawo własności/prawo do rozporządzania jak właściciel wszelkimi częściami składowymi gruntu, to jest w niniejszej sprawie do wybudowanej Drogi trwale z tym gruntem związanej).

Przekazanie Drogi przez Spółkę na rzecz Gminy należy natomiast kwalifikować jako „świadczenie usług”, w ramach którego Spółka zapewnia realizację infrastruktury drogowej. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych w imieniu Ministra Finansów.

Przykładowo, w interpretacji z 31 maja 2012 r. (sygn. lPPP1/443-289/12-2/AP) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, iż:

„Przekazania infrastruktury drogowej Gminie nie można rozpatrywać w kategorii dostawy towarów, Gmina, jako właściciel gruntu, będzie posiadać również prawo własności do wszystkich jego części składowych, w tym do infrastruktury drogowej wybudowanej na tym gruncie i trwale z nim związanej. Zatem przekazania przez Spółkę drogi Gminie nie można uznać za dostawę towarów, o której mowa w ww. art. 7 ustawy o VAT. Czynność ta stanowić będzie niewątpliwie świadczenie usług w rozumieniu ww. art. 8 ustawy o VAT”.

Związek przekazania infrastruktury drogowej na rzecz Gminy z działalnością gospodarczą Spółki

Co do zasady, warunkiem opodatkowania świadczenia usług jest ich odpłatność (zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, do którego odsyła art. 7 ust. 1). Zakres opodatkowania VAT został jednak mocą przepisu ustawy rozszerzony na określone świadczenie usług wykonywane nieodpłatnie (bez świadczenia wzajemnego uzyskiwanego przez podatnika). Stanowi o tym art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powyższego wynika, iż ustawodawca zrównał w skutkach z odpłatnym świadczeniem usług m.in. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste oraz inne cele niż związane z działalnością gospodarczą podatnika (pkt 2). Nieodpłatne świadczenie usług podlega więc opodatkowaniu VAT na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, o ile jest/będzie realizowane do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. A contrario, jeżeli świadczona nieodpłatnie przez podatnika usługa służy celom jego działalności gospodarczej, opodatkowaniu VAT nie podlega. Jest to w pełni zrozumiałe, jeżeli zważyć, że VAT jest podatkiem obciążającym finalną konsumpcję, do której - z ekonomicznego punktu widzenia w takiej sytuacji nie dochodzi.

Zdaniem Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że ww. przesłanka „innego celu” nie będzie spełniona w okolicznościach zdarzenia przyszłego, którego dotyczy niniejszy wniosek. Przygotowanie projektu technicznego Drogi, jej wybudowanie i wreszcie nieodpłatne przekazanie przez Spółkę na rzecz Gminy ma uzasadnienie i bezpośrednio wynika z prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej - stanowić będzie konsekwencję podjętej przez Spółkę w ramach tej działalności decyzji biznesowej o przystąpieniu do realizacji Inwestycji na terenie Gminy. Ergo, nastąpi na cele działalności gospodarczej Spółki jako producenta towarów, które będą wytwarzane w fabryce zlokalizowanej na terenie Inwestycji. Tym samym uzasadnione będzie celami Spółki jako podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z tym przepisem, kryterium uznania podmiotu za podatnika VAT, jest wykonywanie przezeń samodzielnie działalności gospodarczej, przez którą - w myśl ust. 2 tego artykułu, rozumie się m.in. wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców. W świetle przedstawionych okoliczności dotyczących Inwestycji nie może budzić wątpliwości, iż właśnie w takim charakterze, tj. producenta, i ze względu na tą cechę Spółka zawiera, będąc notabene do tego zobligowana postanowieniami ustawy o DP (o czym niżej), Porozumienie, w wykonaniu którego właśnie wybuduje i wyda Drogę na rzecz Gminy.

Należy podkreślić, że budowa Drogi jest nie tylko wymuszona przepisami ustawy o DP, ale też niezbędna i konieczna w celu zapewnienia prawidłowego i sprawnego funkcjonowania fabryki, która zostanie wzniesiona w ramach Inwestycji. Trudno bowiem wyobrazić sobie działanie fabryki, do której nie został zapewniony odpowiedni dostęp drogowy (a przez to niemożliwym byłoby zapewnienie dostawy surowców, jak i odbioru wyrobów gotowych, co z kolei uczyniłoby całą Inwestycję bezużyteczną z ekonomicznego punktu widzenia i poddawałoby w wątpliwość sens jej realizacji). Zapewnienie odpowiednich warunków logistycznych Inwestycji jest kluczowe z punktu widzenia Spółki, ale i jej kontrahentów, wpływając tym samym na opłacalność i zyskowność całej Inwestycji. Ponadto, budowa infrastruktury drogowej do ruchu pojazdów na czas realizacji Inwestycji umożliwia technicznie realizację samej Inwestycji poprzez umożliwienie dojazdu np. pojazdów wykonujących prace budowlane.

Mając na uwadze powyższe nie ulega wątpliwości, że wybudowanie Drogi i jej przekazanie (wydanie) Gminie, która jest właścicielem przedmiotowych gruntów i która będzie jej dysponentem i będzie nią zarządzać - zgodnie z odrębnymi przepisami, jest warunkiem niezbędnym dla uruchomienia i funkcjonowania fabryki i w rezultacie, będzie działaniem podejmowanym w celu zwiększenia przychodów/obrotów Spółki w ramach działalności gospodarczej, opodatkowanej VAT (taką bowiem będzie stanowiła sprzedaż towarów wyprodukowanych w fabryce powstałej w ramach Inwestycji). Należy wyraźnie podkreślić, iż Spółka nie realizowałaby przedmiotowej inwestycji drogowej, gdyby nie upatrywała w tym dla siebie istotnej korzyści ekonomicznej, polegającej na sprawnym funkcjonowaniu jej przedsiębiorstwa. Tym samym, związek z działalnością gospodarczą Spółki będzie w tym przypadku bezsprzecznie zachowany, w związku z czym jej zdaniem, nie będzie ona obowiązana do rozpoznania - na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT - obowiązku podatkowego w VAT z tytułu wybudowania i przekazania Drogi na rzecz Gminy.

Powyższe, tj. przeprowadzenie przedmiotowej inwestycji drogowej, znajduje również uzasadnienie w wymogach nakładanych na Spółkę na podstawie ustawy o DP, zgodnie z którą budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia (tu: Spółki).

Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o DP, szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg określa umowa między zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej. W świetle przytoczonych przepisów nie ulega wątpliwości, iż to na Spółce, jako inwestorze, ciąży ustawowy obowiązek wybudowania i przekazania infrastruktury drogowej na rzecz Gminy. Skoro Spółka chce, zgodnie z podjętą decyzją biznesową, zrealizować Inwestycję na danym obszarze, zobowiązana jest do spełnienia ww. ustawowych wymogów. Gdyby Wnioskodawca odmówił wybudowania i nieodpłatnego przekazania Drogi (tu: Gminie), nie uzyskałby pozwolenia na budowę i Inwestycja nie mogłaby zostać zrealizowana, uniemożliwiając Spółce zaplanowany przez nią rozwój działalności gospodarczej. To kolei jeszcze raz potwierdza związek analizowanego zdarzenia i jego celowość z punktu widzenia prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej.

W rezultacie, przekazanie Drogi przez Spółkę na rzecz Gminy jako nieodpłatne świadczenie usług na cele działalnością gospodarczej prowadzonej przez Spółkę nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT i Spółka nie będzie z tego tytułu zobowiązana do rozpoznania obowiązku podatkowego VAT.

Niezależnie od powyższej argumentacji należy wskazać, że stanowisko Spółki znajduje także potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych w imieniu Ministra Finansów.

Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 6 lutego 2013 r. (sygn. ILPP1/443-1038/12-4/MW) uznał, że:

„nieodpłatne świadczenie usług polegające na nieodpłatnym przekazaniu drogi na rzecz Gminy ma związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, bowiem jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, przedmiotowa inwestycja jest niezbędna dla prawidłowego i sprawnego funkcjonowania przedsiębiorstwo Inwestora, gdyż przyczyni się do zapewnienia odpowiednich warunków logistycznych zarówno dla Wnioskodawcy, jak i jego klientów. Przebudowo drogi pozytywnie wpłynie również na dalszy rozwój przedsiębiorstwa”.

Podobne stanowisko zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 15 stycznia 2013 r. (sygn. IPPP1/443-1062/12-2/JL), w której wskazał:

„Wydatki poniesione na drogę przekazywaną nieodpłatnie Gminie mają więc bezpośrednie przełożenie na uzyskiwane przez Spółkę przychody, droga dojazdowa do placu budowy jest bowiem niezbędna do wybudowania bioelektrowni. Tym samym należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż wybudowanie Infrastruktury drogowej i jej nieodpłatne przekazanie nastąpi w związku i na cele prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej. Zatem przedmiotowe przekazanie nie może być traktowane jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ww. art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, który to przepis nie znajdzie w przedmiotowej sprawie zastosowania. W konsekwencji, nieodpłatne przekazanie przez Spółkę Gminie Infrastruktury drogowej wybudowanej na gruncie należącym do Gminy nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.”

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w innych interpretacjach indywidualnych, np. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 31 sierpnia 2012 r. (sygn. IPPP1/443-575/12-2/IGo, z 24 listopada 2011 r. (sygn. IPPP2/443-1046/11-2//MM) oraz z 14 października 2011 r. (sygn. IPPP1/443-1142/11-2/AP).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego (w zakresie Pyt. 1) uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późń. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast, przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Dodatkowo, w myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w ww. przepisach w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.

Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, a tym samym za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a przedmiotem jego działalności jest produkcja i dystrybucja ponad 1500 produktów żywnościowych. W najbliższym czasie Spółka planuje realizację przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie hali produkcyjno-magazynowej wraz budynkami technicznymi i budynkiem socjalno-biurowym oraz obiektami i infrastrukturą towarzyszącą na terenie Gminy oraz na budowie drogi dojazdowej do inwestycji, bez której jej realizacja, a następnie funkcjonowanie nie będzie możliwe. Wnioskodawca zawrze z Gminą porozumienie w sprawie ustalenia zasad współpracy przy budowie drogi, na moment składania wniosku będące w końcowej fazie negocjacji.

Planowana inwestycja realizowana będzie na trzech działkach będących własnością Gminy, a niewielkiej części droga będzie przebiegać przez teren należący do Skarbu Państwa. Spółka nie posiada tytułu prawnego do tych działek. Po wybudowaniu drogi dojazdowej Wnioskodawca przekaże ją nieodpłatnie na rzecz Gminy. Po odebraniu Drogi Gmina jako właściciel (a w przypadku gruntu będącego własnością Skarbu Państwa na podstawie odrębnych ustaleń pomiędzy Gminą a Skarbem Państwa) będzie jej wyłącznym dysponentem. Wnioskodawca przeniesie również na Gminę uprawnienia z tytułu rękojmi i gwarancji, wynikające z umowy zawartej przez Wnioskodawcę z wykonawcą robót budowlanych dotyczących Drogi.

Z uwagi na opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro droga dojazdowa będzie wykonana na gruncie stanowiącym własność Gminy, nie można uznać, że jej nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy (w części na rzecz Skarbu Państwa) będzie stanowiło dostawę towaru, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy. W przedmiotowej sprawie nie nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, gdyż Gmina i Skarb Państwa, z racji posiadanego prawa własności do gruntu, będą dysponowali również prawem własności do wszelkich jego części składowych, to jest w niniejszej sprawie do drogi dojazdowej.

Dlatego też konieczne jest rozważenie kwestii zakwalifikowania przedmiotowej czynności – budowy drogi – przekazanej przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy jako nieodpłatnego świadczenia usług.

Analiza sytuacji przedstawionej we wniosku wskazuje, że w przedmiotowej sprawie nieodpłatne przekazanie na rzecz Gminy wybudowanej przez Wnioskodawcę drogi dojazdowej, stanowić będzie nieodpłatne świadczenie usług, jednakże czynność ta nie będzie spełniała wskazanej w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy przesłanki do objęcia jej opodatkowaniem. Aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT – jak wskazano wyżej – świadczenie tych usług musi się odbyć bez związku z potrzebami prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku nieodpłatne świadczenie usług polegające na nieodpłatnym przekazaniu nakładów związanych z budową drogi dojazdowej do Inwestycji – jak wskazał Wnioskodawca – jest niezbędne dla dalszego prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji i sprzedaży towarów żywnościowych. Dlatego też, nieodpłatne przekazanie drogi przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy (Skarbu Państwa) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie Pyt. 1 należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności nieodpłatnego przekazania na rzecz Gminy nakładów związanych z budową drogi dojazdowej do Inwestycji. Natomiast kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT w związku z dokonanymi nakładami na budowę tej drogi, która następnie będzie podlegać nieodpłatnemu przekazaniu na rzecz Gminy i Skarbu Państwa, została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji Nr IPPP2/443-1161/13-3/KOM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.