Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-197/14-2/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-07-28
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup Pakietu dla pracowników, zarówno w części rekreacyjno-sportowej, dotyczącej wstępu do kin i teatrów oraz bonów do sieci salonów „D”, jak i w części dotyczącej dofinansowania przedszkoli.
Słowa kluczowe: bony-bony towarowe; karnet; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; pracownik-wydatki na rzecz pracowników; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z 28 kwietnia 2014 r. (data wpływu 30 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

„Ax” Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) należy do grupy A”, zajmującej się na całym świecie doradztwem strategicznym.

Spółka zatrudnia zespół pracowników, którzy zajmują się świadczeniem usług consultingowych.

Zgodnie z obowiązującym od 2 lipca 2012 r. regulaminem wynagradzania, Spółka nieodpłatnie przekazuje swoim pracownikom karty „M”, które zapewniają szeroki dostęp do ponad trzech tysięcy obiektów sportowo-rekreacyjnych oraz do różnorodnych zajęć sportowych, takich jak np.: aerobic, aqua aerobic, basen, indoor cycling, fitness, gimnastyka, grota solna, jacuzzi, joga, klub aktywnej mamy, łaźnia, nauka sztuk walki, nauka tańca, pilates, sauna, ścianka wspinaczkowa, siłownia, spinning, squash, nordic-walking (zakres dostępnych usług może podlegać zmianom).

Spółka nabywa ww. karty od spółki Benefit „B” S.A. ze swych środków obrotowych.

Fakt zapewnienia pracownikom ww. świadczeń Spółka uwzględnia przy ustalaniu wysokości ich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Od 5 maja 2014 r. Spółka rozszerzy oferowany dla pracowników pakiet motywacyjny o program „C”, który poza ww. możliwością korzystania z usług sportowo-rekreacyjnych, zawiera również następujące, możliwe do wyboru przez pracowników opcje (w ramach przyznanego abonamentu):

1.  wstęp na wybrany repertuar kinowy (dostęp do ponad 155 kin w całej Polsce),
2.  wstęp na wybrane przedstawienia teatralne,
3.  bony towarowe na zakupy w sieci salonów „D” – podmiotu prowadzącego sprzedaż m.in. książek, czasopism i multimediów,
4.  dofinansowanie przedszkoli.

Zapewnienie przez Spółkę nieodpłatnego dostępu do ww. rozszerzonego pakietu „C” (dalej: „Pakiet”) wynika z regulaminu wynagradzania pracowników Spółki, obowiązującego od 5 maja 2014 r. (dalej: „Regulamin”), zmieniającego regulamin wynagradzania z 2 lipca 2012 r., zgodnie z którym Spółka, jako pracodawca, zapewnia zainteresowanym pracownikom nieodpłatnie dostęp do platformy internetowej „C”, umożliwiającej realizację Pakietu w wybranej przez pracownika formie (np. zakup biletu do kina, teatru) i w ramach otrzymanego abonamentu.

Dzięki wykupionemu przez Spółkę Pakietowi „C”, pracownicy mogą – według własnego uznania i zgodnie z własnymi potrzebami – korzystać z zajęć sportowo-rekreacyjnych, możliwości wstępu do kin i teatrów, realizować bony towarowe w sieci salonów „D” lub też dofinansować przedszkola. Jednocześnie, Spółka prowadzić będzie ewidencję pozwalającą na ustalenie, jaka część przyznanego pracownikowi abonamentu została przez niego w danym miesiącu przeznaczona odrębnie na każdą z możliwych opcji, tj. na zajęcia sportowo-rekreacyjne, wstęp do kin, teatrów, zakup bonów towarowych do sieci „D” oraz dofinansowanie przedszkoli.

Ponadto, każdy pracownik może zakupić dodatkową, imienną kartę lub bilet dla osoby towarzyszącej w cenie obowiązującej w danym czasie. W takim przypadku powyższa kwota jest potrącana z wynagrodzenia pracownika (tzn. świadczenie ma charakter odpłatny).

Spółka nadal będzie nabywać ww. Pakiet od spółki Benefit „B” S.A. ze swych środków obrotowych.

Fakt zapewnienia pracownikom ww. świadczeń Spółka uwzględnia przy ustalaniu wysokości ich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przepis art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy interpretować w ten sposób, że opisane w zdarzeniu przyszłym wydatki na zakup Pakietu dla pracowników, zarówno w części rekreacyjno-sportowej, dotyczącej wstępu do kin i teatrów oraz bonów do sieci salonów „D”, jak i w części dotyczącej dofinansowania przedszkoli stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy interpretować w ten sposób, że opisane w zdarzeniu przyszłym wydatki na zakup Pakietu dla pracowników, zarówno w części rekreacyjno-sportowej, dotyczącej wstępu do kin i teatrów oraz bonów do sieci salonów „D”, jak i w części dotyczącej dofinansowania przedszkoli stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatników mogą być zaliczane przez nich do kosztów podatkowych jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących dwóch warunków:

1.  zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) oraz
2.  nie zostały wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy wśród kategorii kosztów niestanowiących kosztów podatkowych.

Dodatkowo, poniesienie tych kosztów powinno zostać właściwie udokumentowane.

Związek wydatków z przychodami Spółki.

Zgodnie z Regulaminem, Spółka jest zobowiązana do zapewnienia pracownikom bezpłatnego Pakietu „C”, uprawniającego do korzystania (w ramach przyznanego abonamentu) z zajęć i urządzeń sportowych, wstępu do kin i teatrów, zakupu towarów czy też do wykorzystania Pakietu na dofinansowanie przedszkoli. Spółka nabywa Pakiety w celu wykonania tego zobowiązania. Wartość Pakietu stanowi zatem element wynagrodzenia należnego pracownikom od Spółki jako pracodawcy.

Wobec powyższego, Spółka kupując Pakiety dla pracowników, wykonuje swoje obowiązki wynikające z przepisów prawa pracy. Ponoszenie zaś wydatków pracowniczych jest niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę, która to działalność generuje przychody podatkowe.

W ocenie Spółki, wydatki na nabycie Pakietów są pośrednio związane z prowadzoną przez nią działalnością, gdyż służą poprawie komunikacji między pracownikami i pomiędzy Spółką a pracownikami, a także zwiększają wydajność i efektywność pracy.

Pakiety wykupywane przez Spółkę przyczyniają się do efektywności wykonywanych przez pracowników zadań, gdyż:

1.  służą poprawie kondycji psychofizycznej pracowników (obniżenie absencji chorobowej),
2.  sprzyjają lepszemu samopoczuciu i satysfakcji życiowej,
3.  sprzyjają wzmocnieniu więzi pracowniczych (lepsza atmosfera w miejscu pracy), korporacyjnych (zwiększenie lojalności wobec Spółki), rodzinnych i koleżeńskich poprzez wspólne spędzanie wolnego czasu.

W wielu przypadkach pracownicy Spółki wspólnie uczestniczą w określonych zajęciach sportowych czy wydarzeniach kulturalnych, co niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia integracji zespołu oraz przełamywania dystansu i barier pomiędzy pracownikami. Wspólne spędzanie czasu przez poszczególnych pracowników Spółki poprawia także komunikację podczas pracy. Dlatego też wydatki Spółki na Pakiety stanowią element strategii budowania „ducha zespołu”.

Pakiety zapewniane przez Spółkę realizują ponadto politykę kadrową Spółki, kładącą nacisk na wszechstronny i aktywny rozwój pracowników, zwiększający ich satysfakcję życiową, poprzez wspieranie ich rozwoju nie tylko fizycznego, ale także i kulturalnego.

Z kolei umożliwienie pracownikom wyboru opcji dofinansowania działalności przedszkoli (w ramach przyznanego abonamentu), do których uczęszczają ich dzieci, wpisuje się w najnowsze standardy polityki personalnej firm oraz koncepcję społecznej odpowiedzialności biznesu, które realizuje Spółka. Dzięki umożliwieniu dofinansowania przedszkoli, Spółka zyskuje bowiem w oczach swych obecnych i potencjalnych pracowników oblicze pracodawcy przyjaznego rodzinom i wspierającego szanse kobiet na rynku pracy. Takie podejście z kolei powoduje wzrost zaangażowania i lojalności pracowników, co przekłada się na efektywność pracy.

W związku z powyższym, należy uznać, że przedmiotowe wydatki na zakup Pakietów mają pośredni związek z osiąganymi przez Spółkę przychodami.

Katalog kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zawiera katalog wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów. Wydatki ponoszone przez Spółkę na zakup dla pracowników Pakietów umożliwiających uczestnictwo w zajęciach sportowych, wydarzeniach kulturalnych, realizację bonów lub też przeznaczenie abonamentu na dofinansowanie przedszkoli, nie mieszczą się w żadnej z kategorii kosztów objętych wyłączeniem z kosztów podatkowych.

Konkluzja.

W odniesieniu do wydatków na zakup Pakietów dla pracowników Spółki, spełnione są obydwie przesłanki warunkujące zaliczenie ich do kosztów podatkowych. Ponoszone przez Spółkę wydatki są ponadto odpowiednio dokumentowane m.in. poprzez faktury, umowy, Regulamin, a także poprzez prowadzenie ewidencji pozwalającej na ustalenie, jaką kwotę dany pracownik przeznaczył odrębnie na każdą z udostępnionych mu opcji wykorzystania abonamentu. Spółka ma zatem prawo zaliczyć analizowane wydatki, zarówno w części rekreacyjno-sportowej, dotyczącej wstępu do kin i teatrów oraz bonów do sieci salonów „D”, jak i w części dotyczącej dofinansowania przedszkoli do kosztów podatkowych.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie m. in. w:

1.  interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 1 marca 2013 r. (nr ILPB3/423-491/12-5/AO);
2.  interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 17 grudnia 2012 r. (nr ILPB3/423-380/12-2/JS): „(\`(...)\`) wydatki na rzecz pracowników w postaci zakupu świadczeń sportowych (karty „M”) ponoszone przez Spółkę ze środków obrotowych, są pośrednio związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością. Korzystanie przez pracowników z tego typu świadczeń służy integracji i poprawie komunikacji wewnętrznej pracowników, sprzyja zwiększeniu wydajności i efektywności pracy, zintegrowaniu pracowników z pracodawcą, co w konsekwencji przekłada się na wysokość osiąganych przez Spółkę przychodów. Zatem, ponoszone z tego tytułu wydatki są związane w sposób pośredni z uzyskiwanymi przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej. Należy więc uznać, iż zachodzą przesłanki uprawniające do zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów”;
3.  interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 7 grudnia 2012 r. (nr IBPBI/2/423-1173/12/PC).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, tut. organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.