Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-704/12-2/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-09-19
Teza: dofinansowanie otrzymywane przez Wnioskodawcę od Gmin w związku ze świadczeniem na rzecz pasażerów usług publicznych w zakresie drogowego przewozu pasażerskiego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
Słowa kluczowe: bilety; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dofinansowanie; dotacja; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2012r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2012r. (data wpływu 26 lipca 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania otrzymanego dofinansowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lipca 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanego dofinansowania w związku ze świadczeniem usług przewozu pasażerskiego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Przedsiębiorstwo, powstało w wyniku przekształcenia Przedsiębiorstwa Państwowej Komunikacji Samochodowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w trybie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji.

Podstawowym celem działalności Spółki jest prowadzenie działalności o charakterze użyteczności publicznej - przewóz osób w zakresie transportu zbiorowego w komunikacji lokalnej i komunikacji dalekobieżnej zgodnie z ustalonymi i zatwierdzonymi rozkładami jazdy. Spółka zaspokaja bieżące potrzeby ludności w transporcie zbiorowym, a zadania swoje realizuje w oparciu o opracowany i zatwierdzony regulamin oraz cennik usług. Przychodami z działalności Spółki są między innymi dopłaty do biletów otrzymywane z budżetu państwa za pośrednictwem Urzędu Marszałkowskiego na podstawie zawartej umowy w związku ze stosowaniem ulg w przewozach pasażerskich dla poszczególnych grup uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów. Od otrzymanych dopłat Spółka nalicza i odprowadza do budżetu państwa podatek od towarów i usług, stosownie do wprowadzonej regulacji prawnej ustawą z dnia 11 marca 2004 roku. Otrzymane dopłaty stanowią przychód przedsiębiorstwa i w myśl art. 29 ust. 1 ww. ustawy stanowią podstawę do opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Od miesiąca maja Spółka rozpoczęła realizacje przewozu osób na liniach podmiejskich tzw. literowych na teren okolicznych gmin wg ustalonych przez Spółkę rozkładów jazdy i cen biletów. Wpływy ze sprzedaży biletów na liniach literowych nie pokrywają kosztów utrzymania tych linii. Spółka ponosi straty z tego tytułu. W związku z tym Spółka wystąpiła do Wójtów Gmin, na terenie których realizowane są nierentowne kursy o dofinansowanie. Wójtowie Gmin zainteresowani są zapewnieniem mieszkańcom swojego regionu możliwości korzystania z usług transportu autobusowego. Kwota dofinansowania wynika z przemnożenia ilości przejechanych km przez różnicę między przychodami z 1 km na danej linii a faktycznymi kosztami realizacji 1 km powiększonymi o rozsądny zysk. Kwota dofinansowania nie wpływa na cenę biletów. Bez dopłat ze strony gmin, na terenie których realizowane są kursy literowe Spółka ze względów ekonomicznych będzie zmuszona wycofać się ze świadczenia usług publicznych przewozu osób.

W konsekwencji, jeżeli rachunek ekonomiczny świadczenia usług publicznych przewozu wykaże wynik ujemny (koszty przewyższą przychody), wówczas Spółka uzyska dofinansowanie od gmin, które nie tylko pokryje poniesione koszty, ale także zapewni jej tzw. rozsądny zysk. Jednocześnie, istnieje hipotetyczna możliwość, że w danym okresie Spółka zrealizuje ekonomiczny zysk na świadczeniu usług publicznych przewozu na rzecz pasażerów (tj. przychody będą wyższe niż suma kosztów i rozsądnego zysku) i w rezultacie nie wystąpi do gmin o dofinansowanie.

Jednocześnie kwota dofinansowania nie będzie pokrywać różnic w cenie biletów wynikających z przysługujących konkretnemu podróżnemu:

*   ulg ustawowych,

*   ulg pracowniczych,

*   ulg handlowych i innych.

Dofinansowanie otrzymane od Gmin przeznaczone jest na pokrycie kosztów bieżącej działalności firmy i kwalifikowane jest jako dopłata do wozokilometra.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy dofinansowanie, które otrzyma Spółka od Gmin w związku ze świadczeniem na rzecz pasażerów usług publicznych w zakresie drogowych przewozów pasażerskich nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, a w związku z tym nota księgowa będzie właściwą formą udokumentowania?
2.  W przypadku uznania, że kwota dofinansowania będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, czy należy zastosować stawkę 8% właściwą do transportu lądowego pasażerskiego, miejskiego i podmiejskiego (PKW1U 49.31) - obecnie obniżoną?

Ad. 1

Zdaniem Spółki, dofinansowanie powinno być traktowane jako rodzaj dopłaty niemającej bezpośredniego wpływu na cenę i w konsekwencji nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie przekazanie dofinansowania może zostać udokumentowane np. notą księgową.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają m, in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów. Zdaniem Spółki, brak jest podstaw do twierdzenia, że wypłata dofinansowania może stanowić wynagrodzenie za świadczenie usług, albowiem pomiędzy Spółką a Gminami nie dochodzi do świadczenia usług w rozumieniu tych przepisów. Spółka świadczy usługi na rzecz pasażerów korzystających z usług P. płacących za bilet uprawniający do przejazdu na określonej trasie.

Umowa pomiędzy Gminą a Spółką dotyczy dofinansowania do nierentownych kursów, a jej wysokość jest uzależniona od osiąganych wyników ekonomicznych. Nie stanowi wynagrodzenia bezpośrednio należnego w zamian za wyświadczoną na rzecz Gminy usługę przewozową, gdyż usługa przewozowa świadczona jest na rzecz pasażerów.

Jednocześnie, to nabywcy usługi (podróżni) będą uiszczali Spółce opłatę należną za zakup biletu. Dofinansowanie wypłacane przez Gminy nie będzie stanowiło elementu dopłaty do kwoty należnej od pasażera z tytułu świadczonej na jego rzecz usługi przewozu. Co więcej, fakt otrzymania przez Spółkę dofinansowania pozostanie bez bezpośredniego wpływu na cenę, jaką pasażer będzie zobowiązany zapłacić za bilet. W konsekwencji, zdaniem Spółki dofinansowanie nie będzie stanowić dotacji / subwencji / innej dopłaty o podobnym charakterze, mającej bezpośredni wpływ na cenę świadczonych przez Podatnika usług i w rezultacie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym kwota dofinansowania może zostać udokumentowana notą księgową.

Ad. 2

W przypadku uznania przez Ministra Finansów, iż dofinansowanie będzie podlegać opodatkowaniu VAT, Spółka stoi na stanowisku, że kwota dofinansowania, którą Spółka będzie otrzymywać od Gmin będzie podlegała opodatkowaniu stawką właściwą dla świadczenia usług w zakresie krajowego transportu pasażerskiego, miejskiego i podmiejskiego czyli obniżoną stawką podatku VAT (obecnie w wysokości 8%) i w związku z tym, Spółka powinna wystawiać na rzecz Gmin faktury VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT obniżoną stawkę podatku od towarów i usług (obecnie na podstawie art. 146a pkt 2 ustawy o VAT stawka podatku, o której mowa w art. 41 ustawy o VAT wynosi 8%) stosuje się w przypadku świadczenia usług wskazanych w załączniku nr 3 do powołanej ustawy. Z kolei, jak wynika z załącznika nr 3 do ustawy o VAT, obniżoną stawką podatku objęto w poz. 155 usługi transportu lądowego pasażerskiego, miejskiego i podmiejskiego (PKWiU 49.31).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak stanowi art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy o VAT w przypadku, gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi.

Elementem zasadniczym, wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu sfinansowania, czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług.

W sytuacji, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Istotne zatem dla określenia, czy dana dotacja jest, czy nie jest opodatkowana, są szczegółowe warunki jej przyznania, określające cel realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca rozpoczął realizacje przewozu osób na liniach podmiejskich na teren okolicznych gmin wg ustalonych przez Spółkę rozkładów jazdy i cen biletów. Wójtowie Gmin zapewnią mieszkańcom swojego regionu możliwości korzystania z usług transportu autobusowego. Kwota dofinansowania wynika z przemnożenia ilości przejechanych km przez różnicę między przychodami z 1 km na danej linii a faktycznymi kosztami realizacji 1 km powiększonymi o rozsądny zysk. Kwota dofinansowania nie wpływa na cenę biletów. W konsekwencji, Spółka uzyska dofinansowanie od gmin, które nie tylko pokryje poniesione koszty, ale także zapewni jej tzw. rozsądny zysk. Jednocześnie, istnieje hipotetyczna możliwość, że w danym okresie Spółka zrealizuje ekonomiczny zysk na świadczeniu usług publicznych przewozu na rzecz pasażerów (tj. przychody będą wyższe niż suma kosztów i rozsądnego zysku) i w rezultacie nie wystąpi do gmin o dofinansowanie.

Jednocześnie kwota dofinansowania nie będzie pokrywać różnic w cenie biletów wynikających z przysługujących konkretnemu podróżnemu: ulg ustawowych, ulg pracowniczych, ulg handlowych i innych. Dofinansowanie otrzymane od Gmin przeznaczone jest na pokrycie kosztów bieżącej działalności firmy i kwalifikowane jest jako dopłata do wozokilometra.

Na podstawie powyższych uregulowań, w okolicznościach przedstawionych przez Wnioskodawcę stwierdzić należy, iż otrzymywane dofinansowanie w związku ze świadczeniem na rzecz pasażerów usług publicznych w zakresie drogowych przewozów pasażerskich nie będzie stanowić wynagrodzenia z tytułu usług wykonywanych na rzecz Gmin i tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Pomiędzy Wnioskodawcą a Gminami istnieje wprawdzie stosunek prawny (umowa), jednakże w ramach tego stosunku bezpośrednim i ostatecznym beneficjentem będzie społeczeństwo korzystające z usług transportu. Brak jest zatem podstaw, aby twierdzić, że istnieje jakiekolwiek obustronne i ekwiwalentne świadczenie. Wnioskodawca nie będzie świadczyć usług na rzecz Gmin, lecz na rzecz potencjalnych podróżnych, a wynagrodzenie z tego tytułu stanowić będą kwoty uzyskane przez Spółkę ze sprzedaży biletów na rzecz pasażerów. W przedmiotowej sprawie brak jest zatem bezpośredniego związku pomiędzy kwotą dofinansowania a wynagrodzeniem z tytułu świadczenia usług drogowego przewozu pasażerskiego.

Opisanego we wniosku dofinansowania nie można również rozpatrywać w kategorii dotacji czy innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, iż przedmiotowe dofinansowanie nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług drogowego przewozu pasażerskiego. Fakt otrzymania dofinansowania pozostanie bowiem bez wpływu na cenę, jaką pasażer będzie zobowiązany zapłacić za bilet.

Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że dofinansowanie otrzymywane przez Wnioskodawcę od Gmin w związku ze świadczeniem na rzecz pasażerów usług publicznych w zakresie drogowego przewozu pasażerskiego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym stanie faktycznym należało uznać za prawidłowe.

Odnośnie zaś stanowiska Wnioskodawcy, iż otrzymywane dofinansowanie powinno być udokumentowane notą księgową, należy stwierdzić, iż nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów.

Z uwagi na fakt, iż otrzymywane dofinansowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, pytanie nr 2 odnoszące się do zastosowania właściwej stawki podatku VAT uznaje się za bezprzedmiotowe.

Ponadto na mocy z art. 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego (§ 2 tego artykułu). W ocenie tut. Organu podatkowego wniosek dotyczy jednego zaistniałego stanu faktycznego – braku opodatkowania podatkiem VAT otrzymanego dofinansowania. Z uwagi na fakt, iż Strona opłaciła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w kwocie 80 zł w dniu 24 lipca 2012r. różnica w kwocie 40 zł zostanie zwrócona zgodnie z 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa na wskazany we wniosku numer rachunku bankowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.