Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.856.2025.1.ISL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Praktyka lekarska; koszty uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
lekarze-specjalistyczna praktyka lekarska
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 5c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy kosztów uzyskania przychodów. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jednoosobową działalność gospodarczą prowadzi pod kodem PKD
    86.23.Z - Praktyka lekarska dentystyczna. Nie jest Ona czynnym podatnikiem VAT. Koszty i
    przychody Wnioskodawczyni ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i
    rozchodów. Wybraną przez Nią formą opodatkowania prowadzonej działalności
    gospodarczej jest podatek liniowy. W związku z rosnącymi wymaganiami w stosunku do
    lekarzy, zobowiązani oni są do doskonalenia aktywności zawodowej poprzez udział w
    szkoleniach, kursach, konferencjach i sympozjach (rozporządzenie Ministra Zdrowia z 6
    października 2004 r. w sprawie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy
    dentystów - Dz. U. z 2004 r. Nr 231, poz. 2326, z późn. zm.).
    Wnioskodawczyni ma możliwość skorzystania z 2 letniego szkolenia dotyczącego
    długotrwałej terapii stomatologicznej pacjentów z problemami stawu skroniowo-
    żuchwowego w oparciu o badania prof. Rudolfa Slaviczka. Jest to kontynuacja pierwszego
    już odbytego szkolenia dotyczącego diagnostyki pacjentów. Opłacenie faktury w tym roku
    umożliwi Wnioskodawczyni skorzystanie z dużo niższej ceny, a wydatek poniesiony na ww.
    szkolenie w 2025 r. chciałaby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w 2025 r.,
    zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Pytanie

Czy wydatek poniesiony w celu zabezpieczenia przyszłego przychodu, stanowiący koszt
    pośredni może być kosztem uzyskania przychodu w dacie poniesienia, zgodnie z art. 22
    ust. 5c w zw. z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    poniesione koszty w celu zabezpieczenia przyszłych przychodów, stanowią koszt w dniu
    wystawienia faktury lub innego dowodu stanowiącego podstawę zaksięgowania go w
    podatkowej księdze przychodów i rozchodów, zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Dzięki temu wydatek może zostać rozliczony w podatkowej księdze przychodów i
    rozchodów przy obliczaniu dochodu w danym roku podatkowym. Ponadto,
    Wnioskodawczyni uważa że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednie
    związane z przyszłymi przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia (interpretacja
    ogólna Ministra Finansów z 23 lutego 2023 r. Nr DD2.8202.3.2022).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością
    powstania przychodów istnieje związek przyczynowy.
    Możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku, jako kosztu uzyskania przychodów,
    uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich
    występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w
    momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni
    się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.
    Konstrukcja art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje
    podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów
    (niewymienionych w art. 23 ust. 1 tej ustawy), pod warunkiem że wykaże ich bezpośredni
    lub pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć
    wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, bądź zachowanie źródła przychodów.
    Zgodnie z orzecznictwem - nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z
    prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten
    wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go
    miało lub mogło mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie danych przychodów (wyrok
    NSA z 29 listopada 1993 r. sygn. akt SA/Wr 1242/94). Podatnik, oceniając związek wydatku
    z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien zakładać, że dany koszt może
    obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Określony cel musi być widoczny w
    momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować
    lub co najmniej zakładać jego realność. Wskazuje się, że istnieją sytuacje, w których
    związek przyczynowo-skutkowy nie jest wyraźny. Należy je rozwiązywać w oparciu o
    zasadę zdrowego rozsądku, a każda sytuacja wymaga odrębnego potraktowania (wyrok
    NSA z 16 grudnia 1999 r. sygn. akt SA/Bk 1619/98, LEX nr 39745).
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła
    przychodów w przyszłości. Podkreślam, że koszty uzyskania przychodów nie są kosztami
    uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodów z
    konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodów z danego źródła pomniejszają
    przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie
    przyporządkowane do danego źródła przychodów.
    W art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarto katalog wydatków,
    które nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym pamiętać, że to na podatniku, jako podmiocie odnoszącym korzyść z
    faktu zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów wynika obowiązek
    wykazania związku przyczynowo-skutkowego poniesionego wydatku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, jak również obowiązek właściwego jego udokumentowania.

    Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że jednoosobową działalność
    gospodarczą prowadzi Pani pod kodem PKD 86.23.Z - Praktyka lekarska dentystyczna. Nie
    jest Pani czynnym podatnikiem VAT. Koszty i przychody ewidencjonuje Pani w podatkowej
    księdze przychodów i rozchodów. Wybraną przez Panią formą opodatkowania
    prowadzonej działalności gospodarczej jest podatek liniowy. Ma Pani możliwość
    skorzystania z 2 letniego szkolenia dotyczącego długotrwałej terapii stomatologicznej
    pacjentów z problemami stawu skroniowo-żuchwowego w oparciu obadania prof. Rudolfa
    Slaviczka. Jest to kontynuacja pierwszego już odbytego przez Panią szkolenia dotyczącego
    diagnostyki pacjentów. Opłacenie faktury w 2025 r. umożliwi Pani skorzystanie z dużo
    niższej ceny, a wydatek poniesiony na ww. szkolenie w 2025 r. chciałaby Pani zaliczyć do
    kosztów uzyskania przychodów w 2025 r., zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, skoro poniesiony przez Panią wydatek na szkolenie dotyczące
    długotrwałej terapii stomatologicznej pacjentów z problemami stawu skroniowo-
    żuchwowego przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu z
    tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie praktyki lekarskiej
    dentystycznej, to wydatek ten będzie stanowił koszt uzyskania przychodu w myśl art. 22
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się do kwestii momentu ujęcia wydatku, który poniesie Pani na szkolenie, w
    kosztach podatkowych wskazuję, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wyróżnia koszty bezpośrednio i pośrednio związane z przychodami i ustanawia odmienne
    zasady rozpoznawania tych kosztów w czasie. Jednocześnie ustawodawca nie wprowadził
    definicji tych kosztów.
    Ponieważ ustawa nie definiuje tych pojęć, należy odwołać się do znaczenia wyrażeń
    „bezpośredni”, „bezpośrednio związany”. Zgodnie z ugruntowanym poglądem kosztami
    uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których
    poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych
    przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest
    zakup towarów handlowych.
    Koszty pośrednie natomiast to takie koszty, których nie można powiązać bezpośrednio z
    uzyskaniem konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie służy całokształtowi
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej (np. koszty administracyjne).
    „Pośrednie koszty uzyskania przychodów” to takie wydatki, których ponoszenie jest
    racjonalnie uzasadnione jako służące osiąganiu przychodów lub zachowaniu albo
    zabezpieczeniu ich źródła, nie ma jednak możliwości przypisania ich do określonych,
    konkretnych przychodów. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika – brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód.
    Wszystkie koszty, których nie da się zaklasyfikować do kosztów bezpośrednich, są
    kosztami pośrednimi. Choć nie mają bezpośredniego odbicia w konkretnych przychodach,
    bez ich poniesienia nie byłoby możliwe osiąganie przychodów.
    Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym
      zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 4a-5, 6 i 10.
    Przepis ten ustanawia ogólną regułę, w myśl której koszty uzyskania przychodów są
    potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.
    Zgodnie z art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      U podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów
      bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok
      podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w
      którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

    Według art. 22 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
      podatkowego do dnia:
        1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
          później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
          podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
        2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do
          złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są
          obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
      – są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
      przychody.
    W myśl art. 22 ust. 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 5a pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane jest zeznanie.
    Stosownie do art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Przepis art. 22 ust. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb
      i 7b, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano)
      na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do
      podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod
      warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w
      sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących
      się tylko do tego roku podatkowego.
    Stosownie do art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o
      których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień
      wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do
      zaksięgowania (ujęcia) kosztu.
    Definicja momentu poniesienia kosztu zawarta w ww. art. 22 ust. 6b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczy wszystkich podatników prowadzących
    podatkową księgę przychodów i rozchodów, niezależnie od przyjętej metody
    ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych.

    Jednocześnie należy pamiętać, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w
    odniesieniu do podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów
    przyjmuje się dzień wystawienia dowodu stanowiącego podstawę do ujęcia kosztu w
    księgach.
    Wydatek na szkolenie, o którym mowa we wniosku, niewątpliwie jest kosztem pośrednio
    związanym z przychodami z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej – nie
    można go bowiem powiązać bezpośrednio z konkretnym przychodem. Zatem,
    rozstrzygając kwestię potrącalności tego kosztu u podatników prowadzących podatkową
    księgę przychodów i rozchodów, należy stosować powołane przepisy art. 22 ust. 5c w zw. z
    art. 22 ust. 6 i 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dlatego też wymieniony we wniosku wydatek powinna Pani zaliczyć w koszty uzyskania
    przychodów stosownie do art. 22 ust. 5c w zw. z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w dacie jego poniesienia – w miesiącu, w którym
    zostanie wystawiony dowód stanowiący podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu w
    podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku opis zdarzenia przyszłego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach
    postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na zdarzeniu przyszłym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.