Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-911/13-2/JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-03-11
Teza: Odliczenie 50% podatku VAT naliczonego.
Słowa kluczowe: maszyny-maszyny rolnicze; odliczenia-prawo do odliczenia; rolnik; towar-zakup towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2013 r. (data wpływu 19 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia przez Wnioskodawczynię podatku w związku z zakupem maszyn rolniczych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku w związku z zakupem maszyn rolniczych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W miesiącach styczeń - marzec 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z kolegą (sąsiadem) zamierza dokonać zakupu maszyn rolniczych w tym ciągników rolniczych do wykorzystania ich w ramach prowadzonej przez nich rolniczej działalności gospodarczej, z tym że każdy z nich prowadzi odrębnie rolniczą działalność gospodarczą i każdy z nich z tego tytułu jest odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabyte maszyny będą ich współwłasnością w częściach równych tj. po 50% każdy. Każdy zakup potwierdzony zostanie jedną fakturą VAT na której będą widnieli obydwoje jako nabywcy sprzętu. Sprzedawcy tego sprzętu jednoznacznie wskazują, iż takie transakcje, czyli wskazywanie dwóch nabywców na jednej fakturze są często zawierane. Faktury te będą przedstawiane do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przez nich jako osoby wspólnie wnioskujące o przyznanie pomocy w ramach działania „Modernizacja Gospodarstw Rolnych” objętego PROW na lata 2007-2013. Należy zaznaczyć, iż nabywany sprzęt będzie przez nich w całości wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. będzie wykorzystywany wyłącznie w produkcji rolniczej w całości opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy każdy z Wnioskodawców będzie miał prawo do odliczenia od podatku należnego po 50% podatku naliczonego w sytuacjach wyżej przedstawionych tj. z faktur wystawionych dla dwóch nabywców będących odrębnymi podatnikami podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej rolniczej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawczyni zarówno Wnioskodawczyni jak i kolega Wnioskodawczyni będą mieli prawo od odliczenia od podatku należnego (jak dwa obrębie podmioty) po 50% podatku naliczonego z faktur stwierdzających nabycie sprzętu rolniczego wystawionych dla nich jako dwóch nabywców.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi podatku VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Treść tego przepisu wskazuje, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego przysługuje podatnikom VAT czynnym i prawo to przysługuje w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych. Najistotniejszym tutaj warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa od odliczenia jest związek zakupu z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, a w tym przypadku związek ten jest bezsprzeczny.

Stanowisko Wnioskodawczyni jest zgodne ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, który w swej interpretacji indywidualnej – sygnatura akt ITPP1/443-1135/09/BS uznaje za prawidłowe odliczenie podatku naliczonego z faktur wystawionych na dwa podmioty gospodarcze, dokumentujących wspólną inwestycję. Takie same stanowisko przedstawił Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu na wniosek podatnika z dnia 27 marca 209 r. (w cytowanej na stronie internetowej interpretacji indywidualnej w tej sprawie nie wskazano sygnatury akt tej interpretacji). Pod rządami poprzedniej ustawy o VAT Urząd Skarbowy Kraków- Śródmieście zajął takie samo stanowisku w interpretacji z dnia 02.06.2003 r. sygnatura akt PP/443/49/03/MP.

Zdaniem Wnioskodawczyni nadal pozostaje aktualny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 1996 r. sygnatura akt III SA 1131/95 publ. ONSA1997/1/32 w którym Sąd dopuszczając możliwość wystawiania faktur na dwa lub więcej podmiotów wskazał, iż każdy z nabywców uprawniony jest do odliczania kwoty podatku naliczonego odpowiadającego ich udziałowi we współwłasności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie tut. Organ zaznacza, iż przedmiotowej interpretacji przepisów prawa podatkowego dokonał w odniesieniu do sytuacji prawno-podatkowej dotyczącej Wnioskodawczyni.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Zatem podatnik w momencie nabycia towarów i usług powinien dokonać ich prawidłowej klasyfikacji w celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego z uwzględnieniem związku tych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Ponadto wskazać należy, iż ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność rolnicza została zdefiniowana w art. 2 pkt 15 ustawy, zgodnie z którym przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.20.13.0) oraz bambusa (PKWiU ex 01.29.30.0), a także świadczenie usług rolniczych.

Mając na względzie definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy, należy uznać, iż prowadzenie działalności rolniczej stanowi prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą).

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1. Natomiast w myśl art. 15 ust. 5 ustawy przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

W tym miejscu należy wskazać, że z przepisu art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) wynika, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Z kolei zgodnie z art. 196 Kodeksu cywilnego współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zauważyć należy, iż w powyższym przepisie ustawodawca użył sformułowania „nabywcy” tj. w liczbie pojedynczej – jednakże nie może to oznaczać niestosowanie tego przepisu w przypadku nabycia tej samej rzeczy przez kilku nabywców – zatem z uwagi na fakt, iż prawodawca wymaga wpisania do faktury imienia, nazwiska lub nazwy nabywcy, to w wypadku nabycia towaru przez dwóch nabywców wpisaniu podlegają te dwa podmioty występujące jako nabywcy danej transakcji.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni wraz z kolegą (sąsiadem) zamierza dokonać zakupu maszyn rolniczych w tym ciągników rolniczych do wykorzystania ich w ramach prowadzonej przez nich rolniczej działalności gospodarczej, z tym że każdy z nich prowadzi odrębnie rolniczą działalność gospodarczą i każdy z nich z tego tytułu jest odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabyte maszyny będą współwłasnością w częściach równych tj. po 50% każdy. Każdy zakup potwierdzony zostanie jedną fakturą VAT na której będą widnieli obydwoje jako nabywcy sprzętu. Nabywany sprzęt będzie w całości wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. będzie wykorzystywany wyłącznie w produkcji rolniczej w całości opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze przywołane przepisy w świetle przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT w wysokości posiadanego udziału w zakupionych maszynach (50% podatku naliczonego). Wnioskodawczyni bowiem będzie jednym z nabywców wskazanych na fakturze dokumentującej zakup przedmiotowych maszyn rolniczych, które to maszyny będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że stosownie do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem w przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla Kolegi (Sąsiada) Wnioskodawczyni.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż w zakresie prawa do odliczenia przez Kolegę (Sąsiada) podatku w związku z zakupem maszyn rolniczych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.