Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-82/08/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-09
Teza: Czy wypłacone zwroty kosztów pobytu na sesjach uczestnikom studiów podyplomowych, którzy nie są pracownikami wnioskodawcy podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: koszt-zwrot kosztów; obowiązek-obowiązek płatnika; osoba-osoba nie będąca pracownikiem; przychód-przychody z innych źródeł
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Uczelni, przedstawione we wniosku z dnia 03 stycznia 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 11 stycznia 2008r.), uzupełnionym w dniu 05 maja 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu kosztów pobytu na sesjach uczestnikom studiów podyplomowych – jest **nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 stycznia 2008r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu kosztów pobytu na sesjach uczestnikom studiów podyplomowych. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego pismem z dnia 07 kwietnia 2008r. wezwano o jego uzupełnienie. W dniu 05 maja 2008r. wpłynęło ww. uzupełnienie wniosku. **W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:**

Wnioskodawca (Uczelnia) na podstawie umowy zawartej z drugą Uczelnią zobowiązała się do zorganizowania i przeprowadzenia zajęć na studiach podyplomowych dla 280 nauczycieli, w ramach których pokrywa koszty pobytu na sesjach zjazdowych uczestników zamieszkałych w odległości powyżej 100 km od siedziby wnioskodawcy. Przyjęty koszt pobytu wynosi 100 zł za 1 osobodobę i obejmuje koszty noclegu i wyżywienia. Wnioskodawca wystawia fakturę drugiej Uczelni, której wartość jest iloczynem liczby uczestników objętych wsparciem i ilości dób zjazdowych. W związku z takim zapisem w umowie między Uczelniami każdy uczestnik objęty wsparciem otrzymuje na podstawie złożonego oświadczenia ryczałtowy zwrot kosztów pobytu na sesjach będący iloczynem ilości dni pobytu na sesjach i kosztów pobytu wynoszących 100 zł. Wnioskodawca występuje jako podwykonawca Uczelni, która posiada umowę z Ministerstwem Edukacji Narodowej dotyczącą programu współfinansowanego przez EFS w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłacone zwroty kosztów pobytu na sesjach uczestnikom studiów podyplomowych, którzy nie są pracownikami wnioskodawcy podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, dochody te powinny być opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości stanowiącej nadwyżkę ponad limity wynikające z rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Wnioskodawca powinien przekazać podatnikom i odpowiednim Urzędom Skarbowym informację o wysokości osiągniętych dochodów na formularzu PIT-8C. Fakt, że projekt jest współfinansowany z EFS nie zwalnia tych dochodów z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (art. 21 ust. 1 pkt 46 i pkt 114 ustawy).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3 ww. ustawy, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jak wynika z cytowanego wyżej przepisu art. 11 ust. 1 ustawy, pod pojęciem przychodu ustawodawca rozumie nie tylko otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze, lecz również wartości pieniężne oraz wartość innych uzyskanych przez rzecz podatnika świadczeń. Nieistotne przy tym jest, czy pieniądze te (wartości pieniężne) stanowią formę wynagrodzenia osoby fizycznej, czy też są zwrotem poniesionego przez tę osobę wydatku; każde przysporzenie osoby fizycznej stanowi dla niej przychód.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Zwrot „w szczególności” użyty w art. 20 ust. 1 ustawy oznacza, iż ustawodawca jedynie przykładowo wskazał, jakie przychody należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9. Katalog ten nie jest więc zamknięty. Oznacza to, że do „innych źródeł” należy zakwalifikować wszelkie przychody – w rozumieniu ustawy – których nie można zaliczyć do któregokolwiek z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1 – 8 ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Uczelnia na podstawie umowy zawartej z drugą Uczelnią zobowiązała się do zorganizowania i przeprowadzenia zajęć na studiach podyplomowych dla nauczycieli, w ramach których pokrywa koszty pobytu na sesjach zjazdowych uczestników zamieszkałych w odległości powyżej 100 km od siedziby wnioskodawcy. Wobec powyższego, w niniejszym przypadku zwrot kosztów pobytu obejmujący koszty noclegu i wyżywienia dla osób fizycznych nie będących pracownikami wnioskodawcy stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mając na względzie fakt, iż w dacie otrzymania przez ww. osoby przedmiotowych świadczeń nie łączył ich z wnioskodawcą żaden stosunek prawny, to przychody te należy uznać za przychody z tzw. innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. We wniosku zaznaczono, iż wnioskodawca występuje jako podwykonawca drugiej Uczelni, która posiada umowę z Ministerstwem Edukacji Narodowej dotyczącą programu współfinansowanego przez Europejski Fundusz Społeczny w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich. Należy zauważyć, iż Europejsku Fundusz Społeczny należy do funduszy strukturalnych Unii Europejskiej, których status prawny regulują przepisy Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych oraz Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania Rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999, dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych, ustawy o finansach publicznych oraz ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o Narodowym Planie Rozwoju 2004-2006 (Dz. U. Nr 116, poz. 1206). W przypadku środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Społecznego beneficjent pomocy otrzymuje środki pożyczone z budżetu państwa, a nie pochodzące wprost z bezzwrotnej pomocy sfinansowanej z budżetu Unii Europejskiej. Tym samym, środki otrzymane na realizację programu, które pochodzą z budżetu państwa, a następnie refundowane z funduszy strukturalnych, nie podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Nawiązując do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do treści wniosku o udzielenie interpretacji w rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby nie będącej pracownikiem - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Powyższe zastrzeżenie oznacza, że przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
3.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Cytowany wyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się zarówno do pracowników, jak i osób niebędących pracownikami. Przy czym przepis ten odrębnie określa warunki korzystania ze zwolnienia od podatku w przypadku tych dwóch grup podatników. W przypadku pracowników zwolnieniem objęte są wyłącznie diety i inne należności za czas podróży służbowej, natomiast u osób niebędących pracownikami mowa jest o tego rodzaju świadczeniach otrzymanych w związku z szeroko rozumianą podróżą, o ile spełnione są przesłanki wymienione w art. 21 ust 13 ustawy. W odniesieniu do tej kategorii podatników pojęcia „podróż” nie należy bowiem utożsamiać z „podróżą służbową” – pojęciem zdefiniowanym w kodeksie pracy.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wskazuje, że prawo do skorzystania ze zwolnienia w odniesieniu do świadczeń za czas podróży przysługuje osobom niebędącym pracownikami, wykonującym czynności m.in. wynikające z umowy zlecenia, umowy o dzieło, innych umów, lecz jedynie do wysokości limitów określonych w odrębnych przepisach; świadczenia w wysokości wyższej niż wynikająca z limitów podlegają opodatkowaniu.

W przypadku, gdy wnioskodawca zwraca koszty pobytu osobom niebędącym pracownikami, a koszty te nie wynikają z zawieranych przez niego umów cywilnoprawnych z takimi osobami , należności z tego tytułu nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otrzymanie przez uczestników studiów podyplomowych świadczenia pieniężne wypłacone przez wnioskodawcę nie kwalifikują się do żadnego ze źródeł przychodów wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1 – 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla beneficjentów stanowią one tym samym przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy, tj. przychód z innych źródeł.

Stosownie do art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8., poz. 60 ze zm.) płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Zgodnie z przytoczonym przepisem obowiązek obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go organowi podatkowemu musi wprost wynikać z przepisów prawa podatkowego. W przedmiotowej sprawie żaden z przepisów prawa podatkowego, w szczególności żaden z przepisów rozdziału 7 ustawy (Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników) nie zobowiązuje wnioskodawcy do pobrania podatku z tytułu wypłacanych świadczeń. Zgodnie z art. 42a ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52 c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Wzór informacji o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych (PIT-8C) został określony w rozporządzeniu ministra finansów z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie określenia niektórych wzorów oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. Nr 243, poz. 1760 ze zm.).

W świetle powyższego, w konsekwencji dokonywania na rzecz uczestników studiów podyplomowych zwrotu kosztów pobytu na sesjach zjazdowych, kwalifikowanych do „innych źródeł przychodów”, wnioskodawca ma obowiązek, stosownie do powołanego art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sporządzić informację według ustalonego wzoru (PIT-8C) o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać ją podatnikowi oraz właściwemu organowi podatkowemu. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.