Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-18/16-4/RW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-25
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności audytu i kontroli.
Słowa kluczowe: audyt; kontrola; podatek-podatek od towarów i usług; usługi-usługi doradcze; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2015 r. (data wpływu 29 grudnia 2015 r.) uzupełnionym pismami z dnia 3 marca 2016 r. (data wpływu 3 marca 2016 r.) oraz z dnia 7 marca 2016 r. (data wpływu 8 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności. Wniosek został uzupełniony w dniu 3 marca 2016 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego oraz w dniu 8 marca 2016 r. o wskazanie liczby zdarzeń przyszłych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie audytu i kontroli od 1 lutego 2015 r. Działalność jest zamieszczona pod kodem PKD 69.20.Z, gdzie mieszczą się usługi rachunkowe i doradztwo podatkowe, lecz nie ma wyodrębnionego kodu na usługi audytu i kontroli, które Wnioskodawca wykonuje. Zdaniem Zainteresowanego usługi audytu i kontroli, które wykonuje na rzecz samorządów lub starostw nie podlegają ustawie o podatku od towarów i usług. Jednocześnie Wnioskodawca nie prowadzi szkoleń oraz usług doradczych.

Zainteresowany jest audytorem wewnętrznym, ponieważ spełnia wymogi ustawy o finansach publicznych z 2009 r. Ukończył studia podyplomowe na Uniwersytecie w zakresie audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych. Wnioskodawca ukończył 2 letnią praktykę w zakresie audytu pod nadzorem audytora. Ponadto w 2012 r. zdał egzamin międzynarodowy z Oceny Jakości Audytu Certyfikat IIA Polska i uzyskał tytuł audytora/biegłego do spraw audytu. Posiada także Certyfikat Polskiego Instytutu Kontroli Wewnętrznej oraz tytuł dyplomowanego audytora wewnętrznego PIKW II stopnia. W 1999 r. Wnioskodawca uzyskał świadectwo kwalifikacyjne do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych nadane przez Ministra Finansów na podstawie art. 91 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. (ze zm.) o rachunkowości.

Wnioskodawca pracował na stanowisku inspektora do spraw kontroli w Urzędzie Wojewódzkim a następnie w Urzędzie Miejskim na stanowisku Kierownika Oddziału Kontroli.

Zainteresowany prowadzi kontrole problemowe w Urzędach Gmin i UMiG oraz podległych jednostkach organizacyjnych w ramach kontroli zarządczej zalecane ustawą o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240) art. 68 i 69.

Ponadto Wnioskodawca wykonuje usługi w następującym zakresie:

*   dokonanie analizy ryzyka,
*   opracowanie rocznego planu audytu,
*   przeprowadzanie zadań audytowych zapewniających, w tym przygotowanie programu zadania,
*   formułowanie wniosków i opracowywanie rekomendacji.

Wnioskodawca sprawdza wszystkie wycinkowe dokumenty finansowo-księgowe, sprawozdania itp. w zależności od zakresu uzyskanego upoważnienia Wójta, Burmistrza. Sprawdza przedłożone dokumenty czy są zgodne z ustawą: o rachunkowości, o finansach publicznych, o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, ordynacja podatkowa oraz rozporządzenia w zakresie pożytku publicznego i inne w zależności od badanego obszaru.

Po sprawdzeniu dokumentów sporządza protokół lub sprawozdanie w którym zawiera ocenę, wnioski i rekomendacje. Powyższe materiały przekazuje w wersji roboczej – projekt kierownikowi jednostki i skarbnikowi w celu wniesienia ewentualnych uwag. W trakcie kontroli i sprawdzania dokumentów kierownik jednostki (urzędu) lub jednostki podległej na bieżąco jest informowany o nieprawidłowościach. Po zapoznaniu się z materiałem i brakiem uwag ze strony kierownictwa, Wnioskodawca przedkłada wersję ostateczną. Jeśli zostały wniesione uwagi, rozpatruje je zgodnie z przepisami prawa i sporządza protokół w wersji końcowej.

Wnioskodawca świadczy usługi na wnioski jednostek samorządowych. Usługi świadczy w swoim imieniu, gdyż ma zarejestrowaną działalność gospodarczą jako osoba fizyczna.

Na dzień 30 listopada 2015 r. sprzedaż wynosi około 50.000 zł.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany oświadczył, że nie zalicza się do podatników wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy działalność, którą Wnioskodawca wykonuje w zakresie audytu i kontroli jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność w zakresie audytu i kontroli nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie wykonuje on usług doradczych i szkoleniowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jedną z generalnych zasad na gruncie podatku od towarów i usług jest to, że czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy wykonane są przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl natomiast art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy – zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
        1.  energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
        2.  wyrobów tytoniowych,
        3.  samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    2.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    3.  terenów budowlanych,
    4.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy.

Podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b zastrzega, że do podatników świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia, określonego w ust. 1 i 9 należy – wobec braku w ustawie definicji doradztwa – posłużyć się znaczeniem językowym.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia od podatku VAT, należy stwierdzić, że termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzić”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie audytu i kontroli od 1 lutego 2015 r. Działalność jest zamieszczona pod kodem PKD 69.20.Z, gdzie mieszczą się usługi rachunkowe i doradztwo podatkowe, lecz nie ma wyodrębnionego kodu na usługi audytu i kontroli, które Wnioskodawca wykonuje. Jednocześnie Wnioskodawca nie prowadzi szkoleń oraz usług doradczych.

Zainteresowany jest audytorem wewnętrznym, ponieważ spełnia wymogi ustawy o finansach publicznych z 2009 r. Ukończył studia podyplomowe na Uniwersytecie w zakresie audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych. Wnioskodawca ukończył 2 letnią praktykę w zakresie audytu pod nadzorem audytora. Ponadto w roku 2012 zdał egzamin międzynarodowy z Oceny Jakości Audytu Certyfikat IIA Polska i uzyskał tytuł audytora/biegłego do spraw audytu. Posiada także Certyfikat Polskiego Instytutu Kontroli Wewnętrznej oraz tytuł dyplomowanego audytora wewnętrznego PIKW II stopnia. W 1999 r. Wnioskodawca uzyskał świadectwo kwalifikacyjne do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych nadane przez Ministra Finansów na podstawie art. 91 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. (z późn. zm.) o rachunkowości.

Zainteresowany prowadzi kontrole problemowe w Urzędach Gmin i UMiG oraz podległych jednostkach organizacyjnych w ramach kontroli zarządczej zalecane ustawą o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240).

Ponadto Wnioskodawca wykonuje usługi w następującym zakresie:

*   dokonanie analizy ryzyka,
*   opracowanie rocznego planu audytu,
*   przeprowadzanie zadań audytowych zapewniających, w tym przygotowanie programu zadania,
*   formułowanie wniosków i opracowywanie rekomendacji.

Wnioskodawca sprawdza wszystkie wycinkowe dokumenty finansowo-księgowe, sprawozdania itp. w zależności od zakresu uzyskanego upoważnienia Wójta, Burmistrza. Sprawdza przedłożone dokumenty czy są zgodne z ustawą: o rachunkowości, o finansach publicznych, o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, ordynacja podatkowa oraz rozporządzenia w zakresie pożytku publicznego i inne w zależności od badanego obszaru.

Po sprawdzeniu dokumentów sporządza protokół lub sprawozdanie w którym zawiera ocenę, wnioski i rekomendacje. Powyższe materiały przekazuje w wersji roboczej – projekt kierownikowi jednostki i skarbnikowi w celu wniesienia ewentualnych uwag. W trakcie kontroli i sprawdzania dokumentów kierownik jednostki (urzędu) lub jednostki podległej na bieżąco jest informowany o nieprawidłowościach. Po zapoznaniu się z materiałami i brakiem uwag ze strony kierownictwa, Wnioskodawca przedkłada wersję ostateczną. Jeśli zostały wniesione uwagi, rozpatruje je zgodnie z przepisami prawa i sporządza protokół w wersji końcowej.

Wnioskodawca świadczy usługi na wnioski jednostek samorządowych. Usługi świadczy w swoim imieniu, gdyż ma zarejestrowaną działalność gospodarczą jako osoba fizyczna.

Na dzień 30 listopada 2015 r. sprzedaż wynosi około 50.000 zł.

Zainteresowany nie zalicza się do podatników wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy wykonywane przez niego usługi audytu i kontroli podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 1 ust. 12 ustawy z dnia 21 czerwca 2013 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm.), ustawa określa zasady kontroli zarządczej i audytu wewnętrznego oraz koordynacji kontroli zarządczej i audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych.

Na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, kontrolę zarządczą w jednostkach sektora finansów publicznych stanowi ogół działań podejmowanych dla zapewnienia realizacji celów i zadań w sposób zgodny z prawem, efektywny, oszczędny i terminowy.

Zgodnie z art. 68 ust. 2 ww. ustawy, celem kontroli zarządczej jest zapewnienie w szczególności:

1.  zgodności działalności z przepisami prawa oraz procedurami wewnętrznymi;
2.  skuteczności i efektywności działania;
3.  wiarygodności sprawozdań;
4.  ochrony zasobów;
5.  przestrzegania i promowania zasad etycznego postępowania;
6.  efektywności i skuteczności przepływu informacji;
7.  zarządzania ryzykiem.

Stosownie do art. 69 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, zapewnienie funkcjonowania adekwatnej, skutecznej i efektywnej kontroli zarządczej należy do obowiązków:

1.  ministra w kierowanych przez niego działach administracji rządowej, zwanego dalej „ministrem kierującym działem”, z zastrzeżeniem ust. 2;
2.  wójta, burmistrza, prezydenta miasta, przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego;
3.  kierownika jednostki.

Tematyce audytu wewnętrznego oraz koordynacji audytu wewnętrznego w jednostkach sektora finansów publicznych poświęcono Dział VI ww. ustawy, gdzie w art. 272 określono, że audyt wewnętrzny jest działalnością niezależną i obiektywną, której celem jest wspieranie ministra kierującego działem lub kierownika jednostki w realizacji celów i zadań przez systematyczną ocenę kontroli zarządczej oraz czynności doradcze.

Jak stanowi art. 285 ww. ustawy, Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania audytu wewnętrznego oraz przekazywania informacji o pracy i wynikach audytu wewnętrznego, w szczególności:

1.  sposób sporządzania oraz elementy planu audytu,
2.  sposób dokumentowania przebiegu oraz wyników audytu wewnętrznego,
3.  sposób sporządzania oraz elementy wyników audytu wewnętrznego,
4.  sposób sporządzania oraz elementy sprawozdania z wykonania planu audytu oraz
5.  tryb przeprowadzania audytu wewnętrznego zleconego, o którym mowa w art. 292 ust. 1 pkt 1 i art. 293,
6.  tryb przeprowadzania oceny prowadzenia audytu wewnętrznego, o której mowa w art. 292 ust. 1 pkt 2 i art. 294

– z uwzględnieniem powszechnie uznawanych standardów audytu wewnętrznego.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w zacytowanym art. 285 ww. ustawy, Minister Finansów wydał rozporządzenie wykonawcze z dnia 4 września 2015 r. w sprawie audytu wewnętrznego oraz informacji o pracy i wynikach takiego audytu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1480).

W myśl § 2 pkt 3 ww. rozporządzenia, użyte w rozporządzeniu określenie zadanie audytowe oznacza zadanie zapewniające lub czynności doradcze.

Zgodnie z § 2 pkt 4 tego rozporządzenia, przez zadanie zapewniające należy rozumieć działania podejmowane w celu dostarczenia niezależnej i obiektywnej oceny kontroli zarządczej.

Według § 22 pkt 1 i pkt 2 cyt. rozporządzenia, audytor wewnętrzny może wykonywać czynności doradcze służące wspieraniu kierownika jednostki w realizacji celów i zadań, na jego wniosek lub z własnej inicjatywy. Cel i zakres czynności, audytor wewnętrzny uzgadnia z kierownikiem jednostki.

Stosownie do § 23 rozporządzenia, audytor wewnętrzny powstrzymuje się od wykonania czynności doradczych, które prowadziłyby do przyjęcia przez niego obowiązków, odpowiedzialności lub uprawnień wchodzących w zakres zarządzania jednostką, i informuje o tym kierownika jednostki.

W wyniku czynności doradczych audytor wewnętrzny może przedstawić propozycje dotyczące usprawnienia funkcjonowania jednostki – § 24 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności stanowią odpłatne świadczenie usług, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednak w związku z tym, że jak wskazał Wnioskodawca nie świadczy on usług w zakresie doradztwa (wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy), dokonywana przez niego sprzedaż korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, do momentu przekroczenia kwoty 150 000 zł.

W tym miejscu należy zauważyć, że pomimo identycznego skutku podatkowego dla podatnika podatku od towarów i usług (brak konieczności wykazania podatku należnego z tytułu świadczenia usług) – pojęcia „nie podlega opodatkowaniu” i „zwolnione od podatku” nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której dokonywana przez Wnioskodawcę sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ponieważ będzie objęta dyspozycją art. 113 ust. 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wykonywana przez niego działalność w zakresie audytu i kontroli nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług (jak wskazał w opisie sprawy nie podlega ustawie), jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Tut. Organ zaznacza, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o wskazanie, że Wnioskodawca nie prowadzi usług doradczych. W przypadku zmiany tego elementu przedstawionego opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.