Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-538/14/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-12-03
Teza: Zasadność zastosowania zwolnienia od podatku do sprzedaży gruntu, z którego wydobywano kopaliny metodą odkrywkową.
Słowa kluczowe: dostawa; grunty; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11września 2014 r. (data wpływu 22 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności zastosowania zwolnienia od podatku do sprzedaży gruntu, z którego wydobywano kopaliny metodą odkrywkową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności zastosowania zwolnienia od podatku do sprzedaży gruntu, z którego wydobywano kopaliny metodą odkrywkową.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka (czynny zarejestrowany podatnik VAT) zamierza sprzedać aktem notarialnym niezabudowaną działkę o pow. około 4,60 ha. Grunt kupiono w grudniu 2006 r., a od 2009 r. (po nakładach inwestycyjnych) złoże było przedmiotem eksploatacji, zgodnie z wydaną koncesją, dla której to ustanowiony został obszar górniczy. Koncesja wydana przez Marszałka Województwa wyznacza obszar i teren górniczy obejmujący wydobywanie kopaliny metodą odkrywkową ze złoża kruszywa naturalnego. Zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych eksploatacje złóż naturalnych (żwirowni) są zakwalifikowane do „Budowli dla górnictwa i kopalnictwa”. Dla ww. nieruchomości brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, brak jest również decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów jest to nieruchomość gruntowa, przeznaczona pod obszary górnicze (eksploatacja kruszyw), oznaczona symbolem K – użytki kopalne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania?

*   Czy sprzedaż gruntów kopalnianych, na których odbywała się eksploatacja kruszyw, przy braku miejscowego planu zagospodarowania oraz braku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu podlega zwolnieniu od VAT?
*   Czy przy sprzedaży tej nieruchomości należy zastosować stawkę VAT w wysokości 23%, jako sprzedaż nieruchomości budowlanej, czy „stawkę zwolnioną” od VAT (art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług)?
*   Czy nie ma znaczenia wypis z rejestru gruntów, z którego wynika przeznaczenie danej nieruchomości, gdyż ustawodawca nie sprecyzował, co to jest teren niezabudowany, czy są to tylko obszary rolne, leśne i rekreacyjne?

Zdaniem Spółki, sprzedaż podlega zwolnieniu od VAT. Zgodnie z nową definicją obowiązującą od dnia 1 kwietnia 2013 r., przez tereny budowlane należy rozumieć tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Od 1 kwietnia 2013 r. zwolnieniu podlegają tereny niezabudowane, które nie są gruntami budowlanymi. Zatem sprzedaż gruntu nieobjętego planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest zwolniona od VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r, poz. 121), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Z kolei w myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stawka podatku, jak wynika z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści ust. 1 pkt 9 tego artykułu, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Z treści art. 2 pkt 33 ustawy (obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2013 r.) wynika, że przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka (czynny zarejestrowany podatnik VAT) zamierza sprzedać niezabudowaną działkę o pow. około 4,60 ha. Od 2009 r. wydobywano z niej kopaliny metodą odkrywkową. Dla ww. nieruchomości brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, brak jest również decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów jest to nieruchomość gruntowa, przeznaczona pod obszary górnicze (eksploatacja kruszyw), oznaczona symbolem K – użytki kopalne.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą zasadności zastosowania zwolnienia od podatku do sprzedaży gruntu, z którego wydobywano kopaliny metodą odkrywkową.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że skoro – jak wynika z wniosku – dla nieruchomości, którą zamierza zbyć Spółka, nie istnieje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy, to (o ile w momencie sprzedaży nadal nie będzie ona terenem budowlanym, w rozumieniu powołanego wyżej art. 2 pkt 33 ustawy) sprzedaż jej będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W tym kontekście bez znaczenia na ustalenia charakteru gruntu (budowlany albo inny niż budowlany) mają zapisy wynikające w ewidencji gruntów i budynków.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.