Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.12.2018.1.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-13
Teza: skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości
Słowa kluczowe: kredyt; majątek-podział majątku; nieruchomości; rozwód; wspólność-wspólność majątkowa; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2017 r. (data wpływu 3 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w części dotyczącej:

*   opodatkowania przychodu ze sprzedaży (pytanie nr 1) – **jest prawidłowe,**

*   sposobu ustalenia podstawy opodatkowania (pytanie nr 2) – **jest bezprzedmiotowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W 2002 r. Wnioskodawca wraz z żoną zakupili nieruchomość położoną w …., jednostka ewidencyjna …, stanowiącą lokal mieszkalny nr 37 przy ul. …., która to weszła w skład majątku objętego wspólnością ustawową majątkową małżeńską. Wnioskodawca w związku małżeńskim pozostawał od dnia 26 czerwca 2000 r. do dnia rozwiązania przez rozwód, tj. 2 kwietnia 2012 r.

Od dnia zawarcia związku małżeńskiego do dnia 24 maja 2011 r., tj. do dnia ustanowienia sądowej rozdzielności majątkowej, pomiędzy Wnioskodawcą a Jego byłą żoną obowiązywał ustrój ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, następnie do dnia rozwiązania małżeństwa obowiązywał pomiędzy małżonkami ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej.

W dniu 20 września 2016 r. pomiędzy byłymi małżonkami została zawarta przedwstępna umowa podziału majątku wspólnego, na mocy której Wnioskodawca zobowiązał się do spłaty pozostałego kredytu w wysokości 745 012 zł 75 gr, udzielonego byłym małżonkom, zabezpieczonego hipoteką umowną kaucyjną, do kwoty 869 759 zł 85 gr, bez regresu wobec byłej małżonki.

W dniu 28 października 2016 r. w związku z zawartą przedwstępną umową o podział majątku doszło do zawarcia finalnej wersji ww. umowy. Zgodnie z zawartym porozumieniem podział majątku nastąpił w ten sposób, że ww. nieruchomość o wartości 326 341 zł oraz pozostałe składniki majątku wspólnego, tj. nieruchomość zabudowaną budynkiem o wartości 513 712 zł oraz samochód osobowy o wartości 4 500 zł, przypadły Wnioskodawcy w całości.

W dniu 10 lipca 2017 r. nieruchomość położona w …., stanowiąca lokal mieszkalny nr 37 przy ul. …, będąca wyłączną własnością Wnioskodawcy, została zbyta za kwotę 322 000 zł. Sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z opisanym stanem faktycznym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości położonej w …, jednostka ewidencyjna …, stanowiącej lokal mieszkalny nr 37 przy ul. …, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  W przypadku, gdy Organ uzna, że na wyżej postawione pytanie powinien odpowiedzieć przecząco, Wnioskodawca zwraca się z prośbą o udzielenie wyjaśnień, czy prawidłowe jest przyjęcie w ww. stanie faktycznym, że Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zm.; dalej: u.p.d.o.f.) ‒ jedynie od części wartości sprzedanej nieruchomości w wysokości 11,79% (wskaźnik)? Wskaźnik został obliczony jako stosunek nadwyżki otrzymanych aktywów nad pasywami do wartości aktywów.

Zdaniem Wnioskodawcy (w odniesieniu do pytania nr 1), czynność zbycia nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, albowiem zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. została ona dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Wnioskodawca uważa, że zgodnie z ww. przepisami, w chwili zbycia przedmiotowej nieruchomości nie podlegał obowiązkowi podatkowemu, a co za tym idzie transakcja ta była dla Niego neutralna podatkowo.

W świetle przywołanej instytucji zwolnienia z obowiązku podatkowego należy ze szczególną uwagą podkreślić, że użyte określenie nabycia w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tej sprawie stanowi datę nabycia przedmiotowej nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.

Zdaniem Wnioskodawcy, problem interpretacyjny związany z określeniem momentu nabycia nieruchomości, w przypadku gdy obydwoje małżonków nabędzie ją do masy majątkowej stanowiącej wspólność majątkową małżeńską, będą jej właścicielami przez okres dłuższy niż pięć lat, zawrą umowę podziału majątku wspólnego, następnie jedna ze stron, która stała się jedynym właścicielem nieruchomości, zbędzie ją odpłatnie, dotyczy głównie wyjaśnienia pojęcia nabycia oraz określenia momentu tego nabycia.

Właściwym wydaje się zatem dokonanie wykładni językowej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, czyniąc tym samym zadość zasadzie pierwszeństwa stosowania wykładni językowej w przypadku wątpliwości interpretacyjnych. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych niestety nie podaje definicji nabycia. Z pomocą rozwiązania tego problemu przychodzi Słownik Języka Polskiego PWN, który pojęcie nabycia definiuje jako otrzymanie czegoś na własność płacąc za to (https://sjp.pwn.pl/sjp/nabyc;2485482.html).

Nie do przyjęcia jest zatem pogląd, według którego przejęcie udziału w nieruchomości wspólnej wskutek zawarcia umowy podziału majątku wspólnego, uprzednio nabytej do masy majątkowej małżeńskiej, stanowi nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że instytucja wspólności majątkowej małżeńskiej ustawowej, którą Wnioskodawca wraz z żoną byli objęci w chwili nabycia nieruchomości, została zawarta w art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego i nad wyraz precyzyjnie wyjaśnia jej istotę.

Zgodnie z ww. przepisem ustrój majątkowy małżeński ustawowy należy rozumieć w ten sposób, że nie jest możliwym precyzyjne określenie w jakich częściach, w przedmiotowej sprawie, nastąpiło nabycie nieruchomości albowiem jest to nabycie bezudziałowe.

Zdaniem Wnioskodawcy, aby poprawnie ocenić ewentualne skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości należy przyjąć, że wydatek poniesiony na zakup nieruchomości do majątku wspólnego został sfinansowany przez obydwoje małżonków, w chwili gdy obowiązywał ich ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej ustawowej. Wydatku tego zatem, nie można przypisać w udziałach o określonej wielkości, a więc i nie może być mowy o „wtórnym” nabyciu określonej części nieruchomości w momencie podziału majątku wspólnego. Ponadto, gdyby uznać, że pierwotne nabycie określonego udziału w nieruchomości nastąpiło z dniem podziału majątku wspólnego to błędnie można przyjąć, że ustanowienie art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. miało na celu opodatkowanie przychodu ze źródła (odpłatnego zbycia nieruchomości), co stoi w sprzeczności z zamierzeniem ustawodawcy ‒ opodatkowaniem dochodu. Taka interpretacja ww. przepisu prowadziłaby z kolei do bezpodstawnego różnicowania podatników biorąc pod uwagę sposób nabycia. Kłóci się to tym samym z podstawową zasadą równości wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który wyraźnie wskazuje, że podmioty prawa, które można zakwalifikować do obrębu danej kategorii należy traktować jednakowo.

W związku z powyższym, bezspornym wydaje się przyjęcie, że niemożliwe jest nabycie określonej rzeczy do majątku wspólnego małżonków w częściach ułamkowych, a więc stwierdzenie, że jeden z małżonków nabył do jego majątku osobistego np. 1/2 części danej rzeczy (w tym przypadku połowę przedmiotowej nieruchomości).

Nie bez znaczenia jest również ustanowiony przez ustawodawcę zakaz podziału majątku wspólnego podczas trwania wspólności ustawowej wyrażony bezpośrednio w art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie z którym współmałżonek nie posiada uprawnienia do swobodnego rozporządzania udziałem, który ewentualnie przypadnie mu w udziale w wypadku ustania wspólności.

Nie do przyjęcia jest zatem pogląd, który zakłada, że za moment nabycia całości nieruchomości (w domyśle nabycie 1/2 części) uważa się przyznanie jej na wyłączność jednemu z małżonków w przypadku zawarcia umowy podziału majątku wspólnego. Rodziło by to z kolei przypuszczenie, że jej połowa należała tylko i wyłącznie do jednego ze współmałżonków co w sposób oczywisty stoi w sprzeczności do wspomnianej już instytucji wyrażonej w art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Powyższe stanowisko dotyczące wyjaśnienia pojęcia nabycia zostało w sposób jasny i czytelny wyrażone w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/11. Powyższa uchwała w swojej tezie stwierdza, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.”

Pomimo że ww. teza nie jest dokładnym odzwierciedleniem przedstawionego stanu faktycznego należy ją jednak traktować jako pewnego rodzaju wskazówkę, jak poprawnie rozkodować zagadnienie nabycia zawarte w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Powyższe potwierdził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt I SA/Go 326/17.

Powyżej przedstawioną linię orzeczniczą w sposób bezapelacyjny potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 2012/15, w którym stwierdził, że: „Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Skoro z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f. od daty ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej”. Ponadto Sąd zauważył, że: „Przychód ze sprzedaży mieszkania przez małżonka nie podlega PIT, jeśli od nabycia lokalu minęło 5 lat. Nie ma znaczenia, że w międzyczasie współmałżonkowie podzielili majątek”.

Ponadto, zdanie Wnioskodawcy potwierdza również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1249/14, w którym to stwierdzono, że: „W sytuacji prawnej małżonków, których ustrój majątkowy objęty został wspólnością ustawową, trzeba szczególnie podkreślić, że zgodnie z art. 31 § 1 k.r.o. z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Podkreślić należy, że wspólność małżeńska ma specyficzny charakter; została ukształtowana jako wspólność łączna, którą charakteryzuje to, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Niewątpliwie sytuacja prawna małżonków objętych wspólnością ustawową jest szczególna. Oznacza bowiem, że nabycie w czasie jej trwania nieruchomości, wiąże się z nabyciem przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwencją takiego rozwiązania, w przypadku sprzedaży tego prawa, jest uznanie, że każdy z małżonków zbywałby to prawo w całości, a nie w określonym udziale, jako że jest wspólność bezudziałowa”.

Zważywszy na powyższe uzasadnienie postawionego pytania Wnioskodawca uważa, że biorąc pod uwagę użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określenie nabycia, odnosi się w tym przypadku do zakupu nieruchomości w 2002 r.

Zdaniem Wnioskodawcy (w odniesieniu do pytania nr 2), przy założeniu, że odpowiedź na pytanie nr 1 będzie negatywna, aby prawidłowo ustalić jaką część majątku nabył Wnioskodawca, należy przyjąć, że w skład majątku przejętego przez Niego na podstawie umowy o podziale majątku wspólnego wchodzi przedmiotowa nieruchomość o wartości 326 341 zł oraz pozostałe składniki majątku wspólnego, tj. nieruchomość zabudowana budynkiem o wartości 513 712 zł oraz samochód osobowy o wartości 4 500 zł, co łącznie daje sumę 844 553 zł. Przyjmując, że Wnioskodawca został również zobowiązany do spłaty kredytu hipotecznego w wysokości 745 012 zł 75 gr na podstawie rzeczonej umowy, należy uznać, że nadwyżka otrzymanych aktywów nad pasywami wynosi 99 540 zł 25 gr. Zgodnie z powyższymi wyliczeniami łączny wskaźnik nadwyżki otrzymanych aktywów nad pasywami wynosi 11,79%.

Oznacza to, że wartość nadwyżki od otrzymanego mieszkania, która potencjalnie może stać się podstawą opodatkowania, wynosi 37 963 zł 80 gr. Niezależnie od powyższego jednak, Wnioskodawca twierdzi, że stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu pytania pierwszego jest jak najbardziej poprawne oraz nie powinno budzić żadnych wątpliwości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:

*   opodatkowania przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego (pytanie nr 1) **jest prawidłowe,**

*   sposobu ustalenia podstawy opodatkowania (pytanie nr 2) **jest bezprzedmiotowe.**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w 2002 r. Wnioskodawca wraz z żoną zakupili nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny, która to weszła w skład majątku objętego wspólnością ustawową majątkową małżeńską. Wnioskodawca w związku małżeńskim pozostawał od dnia 26 czerwca 2000 r. do dnia rozwiązania przez rozwód, tj. 2 kwietnia 2012 r. Od dnia zawarcia związku małżeńskiego do dnia 24 maja 2011 r. tj. do dnia ustanowienia sądowej rozdzielności majątkowej, pomiędzy Wnioskodawcą a Jego byłą żoną obowiązywał ustrój ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, następnie do dnia rozwiązania małżeństwa obowiązywał pomiędzy małżonkami ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej. W dniu 20 września 2016 r. pomiędzy byłymi małżonkami została zawarta przedwstępna umowa podziału majątku wspólnego, na mocy której Wnioskodawca zobowiązał się do spłaty pozostałego kredytu w wysokości 745 012 zł 75 gr, udzielonego byłym małżonkom, zabezpieczonego hipoteką umowną kaucyjną, do kwoty 869 759 zł 85 gr, bez regresu wobec byłej małżonki. W dniu 28 października 2016 r. w związku z zawartą przedwstępną umową o podział majątku doszło do zawarcia finalnej wersji ww. umowy. Zgodnie z zawartym porozumieniem podział majątku nastąpił w ten sposób, że nieruchomość wymienioną na wstępie niniejszego opisu stanu faktycznego o wartości 326 341 zł oraz pozostałe składniki majątku wspólnego, tj. nieruchomość zabudowaną budynkiem o wartości 513 712 zł oraz samochód osobowy o wartości 4 500 zł, przypadły Wnioskodawcy w całości.

W dniu 10 lipca 2017 r. nieruchomość stanowiąca lokal mieszkalny będący wyłączną własnością Wnioskodawcy, została zbyta za kwotę 322 000 zł. Sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, dla określenia jego skutków podatkowych istotne jest zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości lub praw. Aby zatem ustalić czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż lokalu mieszkalnego podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

W celu ustalenia momentu nabycia własności nieruchomości należy odnieść się do przepisów regulujących stosunki majątkowe małżeńskie, zawartych w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682).

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Stosownie do art. 501 ww. Kodeksu, w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej.

Z powyższego wynika, że wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.

Powyższe stanowisko zostało wyrażone w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd wskazał, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”.

Argumenty zawarte w ww. uchwale są aktualne także w sytuacji, gdy do nabycia udziału w prawie do lokalu mieszkalnego dojdzie np. po ustanowieniu rozdzielności i podziale majątku wspólnego. Zarówno w wyniku podziału majątku dorobkowego, jak i w wyniku ustania wspólności ustawowej np. poprzez rozwód następuje nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego wcześniej nabytego do ustawowej wspólności małżeńskiej i za datę nabycia w świetle uchwały należy uznać tę datę. Późniejsze/następcze zdarzenia prawne (sposób ustania ustawowej wspólności małżeńskiej) nie mają zatem, w tym aspekcie, prawnopodatkowego znaczenia dla ustalenia daty nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego.

Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie za datę nabycia sprzedanego w dniu 10 lipca 2017 r. lokalu mieszkalnego, należy uznać datę nabycia tych praw do ustawowej wspólności majątkowej, tj. 2002 r.

Zatem należy stwierdzić, że odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę w dniu 10 lipca 2017 r. lokalu mieszkalnego, nabytego przez Niego w 2002 r. do majątku wspólnego małżonków, nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, sprzedaż ww. lokalu mieszkalnego nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji rozstrzygnięcie wniosku w części dotyczącej pytania nr 2 dotyczącego sposobu obliczenia tej części przychodu, która podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest bezprzedmiotowe. Tutejszy Organ nie dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie sposobu ustalenia podstawy opodatkowania, gdyż jak wyjaśniono w przedmiotowym stanie faktycznym przychód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem odchodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.