Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-414/13-4/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-07-24
Teza: Czy przekazanie pracownikom Spółki paczek, o których mowa w opisie stanu faktycznego, oraz zdarzenia przyszłego, stanowiących rzeczowy element wynagrodzenia pracowników, przy założeniu, że cena nabycia bez podatku VAT każdego z przekazywanych pracownikom w paczce artykułów (cena zakupu netto powiększona proporcjonalnie o koszt opakowania) na moment przekazania nie przekracza 10 zł, natomiast wartość paczki, na którą składa się wartość wszystkich wchodzących w jej skład artykułów wg cen nabycia bez podatku, jest większa niż 10 zł, stanowi w myśl art. 7 u.p.t.u. odpłatne dostawy towarów, a co się z tym wiąże, powoduje u Spółki powstanie obowiązku podatkowego w podatku VAT?
Słowa kluczowe: cena-cena jednostkowa; dostawa-dostawa towarów; opakowania; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 30 kwietnia 2013 r. (data wpływu 13 maja 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 lipca 2013 r. (data wpływu 12 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania pracownikom artykułów spożywczych w formie paczek okolicznościowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania pracownikom artykułów spożywczych w formie paczek okolicznościowych. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 12 lipca 2013 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność polegającą na nabywaniu nieruchomości, budowie obiektów handlowych, magazynowych i biurowo-administracyjnych, a następnie ich wynajmowaniu innemu podmiotowi. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.

W ramach świadczeń pozapłacowych Spółka wynagradza (zaistniały stan faktyczny) oraz planuje w przyszłości wynagradzać (zdarzenie przyszłe) swoich pracowników m.in. przekazując im paczki okolicznościowe – np. z artykułami spożywczymi. W stosunku do pojedynczych artykułów wchodzących w skład paczki możliwe jest zastosowanie różnych stawek podatku VAT. Za każdym razem Spółka traktuje takie przekazanie jako rzeczowy element wynagrodzenia, stanowiący podstawę do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz do naliczenia składek na ubezpieczenia ZUS.

Spółka nabywa towary, mające być przedmiotem rzeczowego świadczenia na rzecz pracowników, od podmiotu wyspecjalizowanego w konfekcjonowaniu takich paczek. Spółka otrzymuje od tego podmiotu fakturę, na której wyszczególnione są poszczególne artykuły składające się na paczkę, którą otrzymuje pracownik, oraz koszt opakowania.

Spółka odlicza w całości podatek VAT wykazany na ww. fakturze. Przekazanie na rzecz pracownika paczki jest świadczeniem niepieniężnym i stanowi element wynagrodzenia za pracę. Jednostkowa cena nabycia bez podatku VAT każdego z przekazywanych pracownikom artykułów (cena zakupu netto powiększona proporcjonalnie o koszt opakowania) na moment przekazania nie przekracza 10 zł, natomiast wartość paczki, na którą składa się wartość wszystkich wchodzących w jej skład artykułów wg cen nabycia bez podatku, jest większa niż 10 zł.

W uzupełnieniu wskazano, że przekazanie pracownikom artykułów spożywczych w formie paczek okolicznościowych następuje na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki.

Celem przekazania pracownikom paczek, o których mowa w pytaniu, jest ich wynagrodzenie za świadczoną na rzecz Spółki pracę oraz motywacja do jeszcze bardziej rzetelnego wykonywania tej pracy w przyszłości. Istnieje zatem związek ww. przekazań z działalnością gospodarczą Spółki, gdyż w prowadzonej przez Spółkę działalności istnieje konieczność zatrudniania, a co za tym idzie wynagradzania pracowników.

Artykuły umieszczone w paczkach nie są zbiorem rzeczy (nie są częściami składowymi większej całości). Przekazywane artykuły warte jednostkowo wg cen nabycia poniżej 10 zł, stanowią towary występujące samodzielnie w obrocie gospodarczym np. kalendarz adwentowy, paczka cukierków, tabliczka czekolady, bombonierka.

Wartość pojedynczej paczki zawierającej towary o wartości nie wyższej niż 10 zł, przekazywanej pracownikowi, nie przekracza kwoty 100 zł. Istnieje możliwość, że wartość wszystkich paczek przekazywanych pracownikowi w ciągu roku podatkowego przekroczy 100 zł. Ponieważ jednak, jednostkowa wartość towarów przekazywanych pracownikom wg cen nabycia nie przekracza 10 zł, Spółka nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, a co za tym idzie nie ma obowiązku ustalenia, czy wartość otrzymanych przez jednego pracownika towarów o wartości jednostkowej poniżej 10 zł, przekracza w trakcie roku podatkowego 100 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przekazanie pracownikom Spółki paczek, o których mowa w opisie stanu faktycznego, oraz zdarzenia przyszłego, stanowiących rzeczowy element wynagrodzenia pracowników, przy założeniu, że cena nabycia bez podatku VAT każdego z przekazywanych pracownikom w paczce artykułów (cena zakupu netto powiększona proporcjonalnie o koszt opakowania) na moment przekazania nie przekracza 10 zł, natomiast wartość paczki, na którą składa się wartość wszystkich wchodzących w jej skład artykułów wg cen nabycia bez podatku, jest większa niż 10 zł, stanowi w myśl art. 7 u.p.t.u. odpłatną dostawę towarów, a co się z tym wiąże, powoduje u Spółki powstanie obowiązku podatkowego w podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie paczek, o których mowa w opisie zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, stanowiących rzeczowy element wynagrodzenia pracowników, przy założeniu, że cena nabycia bez podatku VAT każdego z przekazywanych pracownikom w paczce artykułów (cena zakupu netto powiększona proporcjonalnie o koszt opakowania) na moment przekazania nie przekracza 10 zł, natomiast wartość paczki, na którą składa się wartość wszystkich wchodzących w jej skład artykułów wg cen nabycia bez podatku, jest większa niż 10 zł, nie stanowi w myśl art. 7 u.p.t.u. odpłatnej dostawy towarów, a co za tym idzie nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT.

Uzasadnienie

Stanowisko Spółki wynika wprost z art. 7 ust. 3 i 4 u.p.t.u. Zgodnie z art. 7 ust. 3, nie uznaje się za odpłatną dostawę towarów nieodpłatnego przekazania przez podatnika m.in. prezentów o małej wartości, przez które, zgodnie z ust. 4 tegoż artykułu rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł. Zdaniem Spółki, nie ma tu znaczenia fakt, że łączna wartość przekazywanych jednorazowo pracownikowi towarów skalkulowana wg cen ich nabycia bez podatku na moment przekazania przekracza 10 zł, ani fakt, że ww. towary na moment przekazania znajdują się w jednym opakowaniu.

Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 u.p.t.u., są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii. Pojęcie „rzeczy” oraz jej części składowych zdefiniowane jest w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: k.c.). Art. 45 k.c. stanowi, że rzeczami są tylko przedmioty materialne. Z art. 47 k.c. wynika natomiast, że częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Ten sam artykuł stanowi, że przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

W ocenie Spółki, artykuły wchodzące w skład paczek, o których mowa w opisie stanu faktycznego, nie stanowią części składowej jednej rzeczy, gdyż brak jest między nimi fizycznego i funkcjonalnego powiązania. Same w sobie są one jednak bez wątpienia odrębnymi rzeczami, stanowiącymi funkcjonalną całość. Dostawa zaś zestawu kilku artykułów, między którymi brak jest związku umożliwiającego, zgodnie z art. 47 k.c., uznanie ich za jedną rzecz, jest w rzeczywistości dostawą kilku towarów. W ten sposób wypowiedziały się m.in. WSA (wyrok z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1370/06) oraz NSA (wyrok z dnia 22 sierpnia 2008 r., sygn. akt l FSK 994/07). Zdaniem Spółki przyjęcie odmiennego stanowiska w ww. kwestii, tzn. uznanie za towar całej paczki, powodowałoby także, na gruncie przepisów u.p.t.u., konieczność zastosowania dla dostawy takiego towaru jednej stawki VAT, nawet w sytuacji, gdy wchodzące w skład paczki artykuły podlegałyby opodatkowaniu różnymi stawkami VAT.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje poparcie w dotychczasowych interpretacjach organów podatkowych, m.in. w:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. IPPP1/443-1623/11-2/JL, w której organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, że „przekazanie towarów w opakowaniu nie stanowi o tym, że opakowanie zbiorcze jest samodzielnym towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT”;
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 lipca 2012, sygn. ILPP1/443 -384/12-4/MS, w której organ podatkowy podzielił stanowisko wnioskodawcy, że „bez względu na ilość przekazywanych przez Spółkę jednemu podmiotowi towarów (nawet gdy ich łączna wartość przekroczy 100 zł), z uwagi na fakt, że jednostkowy koszt wytworzenia tych towarów nie przekracza 10 zł, nieodpłatne ich wydanie nie będzie uznane za dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”;
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2012 r., sygn., IPPP1/443-494/12-2/AP, w której uzasadnieniu organ podatkowy uznał, że „konstrukcja przewidziana w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy zakłada, że jeżeli wartość jednostkowa wydawanego towaru nie przekracza 10 zł, jego wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu niezależnie od tego komu zostały wydane towary i czy podatnik prowadzi ewidencję obdarowanych, o której mowa w pkt 1 analizowanego przepisu”;
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. IPPP2/443-971/12-5/AO, w której organ podatkowy przychylił się do stanowiska podatnika, że „nieodpłatne wydanie towarów przez Spółkę, w sytuacji gdy łączna cena nabycia/koszty wytworzenia wydanych jednorazowo danej osobie towarów przekracza 100 zł (np. opakowanie zbiorcze), lecz jednostkowy koszt wytworzenia/cena nabycia towarów składających się na dane wydanie, określona w momencie przekazania towaru, nie przekracza 10 zł, przy braku ewidencji, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT”. Dyrektor Izby Skarbowej zgodził się ze stanowiskiem podatnika, że w ww. sytuacji „bez znaczenia pozostaje status otrzymującego towary (osoby) oraz fakt, że Spółka nie ewidencjonuje nieodpłatnych wydań dla poszczególnych osób”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35) z dniem 1 kwietnia 2013 r. obowiązuje w brzmieniu:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Stosownie do art. 7 ust. 4 ustawy, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. Jak wynika z ww. art. 7 ust. 2 ustawy, czynnościami zrównanymi z odpłatną dostawą towarów jest także przekazanie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne darowizny, o ile przy zakupie, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części. Jednocześnie, na mocy art. 7 ust. 3 ustawy, ustawodawca wyłączył z opodatkowania wymienione w tym przepisie towary, tj. prezenty o małej wartości oraz próbki, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Wskazać należy, iż zmiany wprowadzone od dnia 1 kwietnia 2013 r. w art. 7 ust. 3 ustawy polegają na doprecyzowaniu, że przepis art. 7 ust. 2 ustawy nie będzie stosowany do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to nastąpi na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika. Ponadto w znowelizowanym art. 7 ust. 3 ustawy nie ma już mowy o przekazaniu drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. Wprowadzone zmiany oznaczają, że nie będzie uznawane za odpłatną dostawę towarów tylko przekazanie na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem towarów stanowiących prezenty o niskiej wartości i próbki (pomimo, że podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych towarów).

Przy badaniu, czy nieodpłatnie przekazane towary w ogóle podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT należy w pierwszej kolejności należy określić czy przekazywany towar ma wartość użytkową (konsumpcyjną) z punktu widzenia nabywcy. Jeżeli przekazywany nieodpłatnie towar nie miałby dla nabywcy żadnej wartości użytkowej (konsumpcyjnej) to wówczas przekazanie takiego towaru nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia wartości użytkowej (konsumpcyjnej). Zgodnie ze słownikową definicją (według Internetowego Słownika Języka Polskiego - http://www.sjp.pwn.pl) – „wartość” to „ile coś jest warte pod względem materialnym; cecha tego, co jest dobre pod jakimś względem”.

Z kolei „użytkowy” (według Internetowego Słownika Języka Polskiego - http://www.sjp.pl) to: „mający praktyczne zastosowanie, przeznaczony do użytku (np. drewno użytkowe)”, „konsumpcja” to „wykorzystywanie dóbr i usług do zaspokojenia potrzeb”.

Zatem, wartość użytkowa (konsumpcyjna) towaru oznacza zdolność danego towaru do zaspokojenia potrzeb jego nabywcy.

Z wniosku wynika, iż Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność polegającą na nabywaniu nieruchomości, budowie obiektów handlowych, magazynowych i biurowo -administracyjnych, a następnie ich wynajmowaniu innemu podmiotowi. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. W ramach świadczeń pozapłacowych Spółka wynagradza (zaistniały stan faktyczny) oraz planuje w przyszłości wynagradzać (zdarzenie przyszłe) swoich pracowników m.in. przekazując im paczki okolicznościowe – np. z artykułami spożywczymi. W stosunku do pojedynczych artykułów wchodzących w skład paczki możliwe jest zastosowanie różnych stawek podatku VAT. Za każdym razem Spółka traktuje takie przekazanie jako rzeczowy element wynagrodzenia, stanowiący podstawę do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz do naliczenia składek na ubezpieczenia ZUS. Spółka nabywa towary, mające być przedmiotem rzeczowego świadczenia na rzecz pracowników, od podmiotu wyspecjalizowanego w konfekcjonowaniu takich paczek. Spółka otrzymuje od tego podmiotu fakturę, na której wyszczególnione są poszczególne artykuły składające się na paczkę, którą otrzymuje pracownik, oraz koszt opakowania. Spółka odlicza w całości podatek VAT wykazany na ww. fakturze. Przekazanie na rzecz pracownika paczki jest świadczeniem niepieniężnym i stanowi element wynagrodzenia za pracę. Jednostkowa cena nabycia bez podatku VAT każdego z przekazywanych pracownikom artykułów (cena zakupu netto powiększona proporcjonalnie o koszt opakowania) na moment przekazania nie przekracza 10 zł, natomiast wartość paczki, na którą składa się wartość wszystkich wchodzących w jej skład artykułów wg cen nabycia bez podatku, jest większa niż 10 zł. Przekazanie pracownikom artykułów spożywczych w formie paczek okolicznościowych następuje na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki. Celem przekazania pracownikom paczek, o których mowa w pytaniu, jest ich wynagrodzenie za świadczoną na rzecz Spółki pracę oraz motywacja do jeszcze bardziej rzetelnego wykonywania tej pracy w przyszłości. Istnieje zatem związek ww. przekazań z działalnością gospodarczą Spółki, gdyż w prowadzonej przez Spółkę działalności istnieje konieczność zatrudniania, a co za tym idzie wynagradzania pracowników. Artykuły umieszczone w paczkach nie są zbiorem rzeczy (nie są częściami składowymi większej całości). Przekazywane artykuły warte jednostkowo wg cen nabycia poniżej 10 zł, stanowią towary występujące samodzielnie w obrocie gospodarczym np. kalendarz adwentowy, paczka cukierków, tabliczka czekolady, bombonierka. Wartość pojedynczej paczki zawierającej towary o wartości nie wyższej niż 10 zł, przekazywanej pracownikowi, nie przekracza kwoty 100 zł. Istnieje możliwość, że wartość wszystkich paczek przekazywanych pracownikowi w ciągu roku podatkowego przekroczy 100 zł. Ponieważ jednak, jednostkowa wartość towarów przekazywanych pracownikom wg cen nabycia nie przekracza 10 zł, Spółka nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, a co za tym idzie nie ma obowiązku ustalenia, czy wartość otrzymanych przez jednego pracownika towarów o wartości jednostkowej poniżej 10 zł, przekracza w trakcie roku podatkowego 100 zł.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii rozstrzygnięcia, czy przekazanie pracownikom Spółki paczek, stanowiących rzeczowy element wynagrodzenia pracowników, przy założeniu, że cena nabycia bez podatku VAT każdego z przekazywanych pracownikom w paczce artykułów na moment przekazania nie przekracza 10 zł, natomiast wartość paczki, na którą składa się wartość wszystkich wchodzących w jej skład artykułów wg cen nabycia bez podatku, jest większa niż 10 zł, stanowi w myśl art. 7 ustawy odpłatne dostawy towarów.

Nadmienić należy, że w świetle przytoczonych przepisów, nie jest opodatkowane przekazanie klientom towarów, których jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia określony w momencie przekazywania towaru nie przekracza 10 zł, nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł, to podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.

Spełnienie zatem którejkolwiek z powyżej wskazanych przesłanek pozwala na nieopodatkowywanie nieodpłatnych wydań. Uznać więc należy, że konstrukcja przewidziana w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy zakłada, że jeżeli wartość jednostkowa wydawanego towaru nie przekracza 10 zł, jego wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu niezależnie od tego komu zostały wydane towary i czy podatnik prowadzi ewidencję obdarowanych, o której mowa w pkt 1 analizowanego przepisu.

Zgodnie z definicją zamieszczoną w Słowniku PWN (http:/sjp.pwn.pl/słownik/) „jednostkowy” oznacza odnoszący do pojedynczej rzeczy. Natomiast według definicji ze Słownika PWN Biznes (http:/biznes.pwn.p1) „koszt jednostkowy” to koszt całkowity przypadający na jednostkę produkcji.

Wskazać należy, że przepis art. 7 ust. 4 ustawy w żaden sposób nie odnosi się do łącznej wartości towarów przekazanych w ramach pojedynczego wydania danej osobie, nie zawiera także limitu łącznej ceny nabycia/łącznych kosztów wytworzenia towarów przekazywanych jednorazowo jednej osobie. Fakt, iż towary w ramach jednorazowych nieodpłatnych przekazań wydawane są z reguły w zbiorczych opakowaniach, zawierających kilka, kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt sztuk towaru, o łącznej cenie nabycia przekraczającej 100 zł jest bez znaczenia, gdyż analiza gramatyczna przepisu art. 7 ust. 4 ustawy prowadzi do wniosku, iż cenę nabycia należy odnosić do pojedynczego towaru. Zatem warunkiem koniecznym i wystarczającym do zaliczenia danych wydań do prezentów o małej wartości i tym samym nieopodatkowania ich, jest jednostkowa cena nabycia przekazywanych towarów, określona w momencie przekazania towaru, nieprzekraczająca kwoty 10 zł netto.

Tym samym, w przedmiotowej sprawie, jednostkowa wartość przekazywanych przez Spółkę w paczce artykułów odnosi się do pojedynczych sztuk produktów (artykułów spożywczych) nie zaś do łącznej wartości produktów (artykułów spożywczych) przekazywanych w paczce, której wartość wszystkich wchodzących w jej skład artykułów jest/będzie większa niż 10 zł.

Z opisu sprawy ponadto wynika, że przekazanie pracownikom artykułów spożywczych w formie paczek okolicznościowych następuje na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki. Celem przekazania pracownikom paczek, o których mowa we wniosku, jest ich wynagrodzenie za świadczoną na rzecz Spółki pracę oraz motywacja do jeszcze bardziej rzetelnego wykonywania tej pracy w przyszłości. Istnieje zatem związek ww. przekazań z działalnością gospodarczą Spółki, gdyż w prowadzonej przez Spółkę działalności istnieje konieczność zatrudniania, a co za tym idzie wynagradzania pracowników.

W świetle powyższego oraz mając na uwadze przytoczone wyżej przepisy należy stwierdzić, iż przekazanie pracownikom Spółki paczek, które to przekazanie ma związek z prowadzeniem działalności gospodarczej, w których cena nabycia każdego z przekazywanych pracownikom w paczce artykułów na moment przekazania nie przekracza 10 zł, natomiast wartość paczki, na którą składa się wartość wszystkich wchodzących w jej skład artykułów wg cen nabycia bez podatku, jest większa niż 10 zł, nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 7 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.