Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.66.2025.1.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT
naliczonego z faktur otrzymywanych od Sprzedawcy
niezawierających numeru NIP.
Słowa kluczowe: dokumentowanie
faktura
faktura-faktura VAT
odliczenia
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Określenie
przypadków, w których faktury mogą zawierać zakres
danych węższy niż określony w art. 106e
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od towarów i usług.
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski, w zakresie m.in.
    handlu (...). Jest czynnym podatnikiem VAT i dokonuje wyłącznie sprzedaży opodatkowanej
    podatkiem VAT. W ramach wykonywania działalności Wnioskodawca nabywa towary od
    dostawców z różnych platform internetowych, którzy również są czynnymi podatnikami
    VAT i prowadzi ich dalszą sprzedaż. Wszystkie dostawy realizowane są wyłącznie z
    magazynów na terytorium Polski.
    Wnioskodawca występuje w transakcjach handlowych jako przedsiębiorca prowadzący
    działalność gospodarczą - posługując się polskim numerem NIP, podając go we wszelkich
    procesach składania zamówienia identyfikując się w ten sposób jako nabywca działający w
    charakterze podatnika podatku VAT.
    Wśród dostawców od których Wnioskodawca nabywa towary znajduje się m.in. taki
    podmiot jak (...) (dalej jako Sprzedawca). Do tej pory w procesie składania zamówienia
    Wnioskodawca w części dotyczącej adresu rachunku poza takimi danymi jak imię,
    nazwisko oraz adres uzupełniał pole

## Dodatkowe informacje

, gdzie wskazywał swój numer
    NIP, tym samym oświadczając, że nabywa towar działając jako przedsiębiorca do celów
    działalność gospodarczej. Zatem, Wnioskodawca bardzo wyraźnie zaznaczał chęć
    uczestnictwa w danej transakcji jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą. Dzięki
    wypełnieniu tego pola faktury wystawianie na rzecz Wnioskodawcy zawierały numer NIP.
    Z nieznanych Wnioskodawcy powodów, prawdopodobnie na skutek zmiany systemu
    zamówień, obecnie pomimo wpisania w pole dodatkowe informacje numeru NIP tak jak
    do tej pory, faktury otrzymywane od Sprzedawcy nie zawierają numer NIP. Zatem wbrew
    temu, że Wnioskodawca określa się jako podatnik w ramach dokonywanych zakupów to
    Sprzedawca na wstawianych fakturach nie zawiera numeru NIP Wnioskodawcy. Poza
    brakującym elementem w postaci numeru NIP, faktury wystawiane przez Sprzedawcę
    spełniają wszystkie wymogi formalne przewidziane w art. 106e ustawy o VAT. Zatem,
    Sprzedawca pomimo wyraźnego wskazania przez Wnioskodawcę numeru NIP w procesie
    zamówienia, czyli mając świadomość tego, że Wnioskodawca nabywa towar na potrzeby
    prowadzonej działalności gospodarczej traktuje sprzedaż na rzecz Wnioskodawcy jako
    sprzedaż na rzecz podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej (konsumenta).
    Dodatkowo Sprzedawca umieszcza na fakturze zwrot następującej treści Ten rachunek nie
    może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany
    wyłącznie do użytku osobistego, co również sugeruje, że Sprzedawca traktuje taką

    sprzedaż jako dostawę na rzecz konsumenta. Z tej przyczyny można przypuszczać, że
    Sprzedawca nie deklaruje w składanych przez siebie plikach JPK_VAT takiej sprzedaży jako
    sprzedaży na rzecz podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że nabyty towar dostarczany jest na terytorium kraju i
    według ustaleń Wnioskodawcy dokonanych na podstawie listów przewozowych oraz
    możliwości śledzenia przesyłki towar nie przekracza granicy państw członkowskich. Należy
    wskazać, iż towar nabywany od Sprzedawcy służy Wnioskodawcy wyłącznie do
    dokonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca nie nabywa
    towarów w żadnym przypadku jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności
    gospodarczej. Poza tym ilość i charakter zakupów dokonywanych cyklicznie od
    Sprzedawcy jednoznacznie wskazuje na ich handlowy, a nie osobisty charakter.
    Poza fakturami potwierdzającymi zakup, które nie zawierają numeru NIP, ale jak wcześniej
    wskazano zawierają wszelkie elementy przewidziane w art. 106e ustawy o VAT,
    Wnioskodawca otrzymuje również drugi dokument o nazwie Rachunek. Dokument ten co
    prawda nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych przez art. 106e ustawy o VAT,
    niemiej jednak na samym tym dokumencie odmiennie niż na fakturze, Sprzedawca
    umieszcza numer NIP Wnioskodawcy. Z tego dokumentu, Wnioskodawca nie ma
    możliwości odliczenia podatku VAT, gdyż dokument ten nie stanowi faktury, niemniej
    jednak stanowi dowód tego, że po pierwsze Sprzedawca ma pełną świadomość iż,
    Wnioskodawca zakupił towar na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej skoro
    umieszcza tam jego numer NIP, po drugie potwierdza z punktu widzenia Wnioskodawcy,
    że zakupiony towar nabywa na potrzeby związane z prowadzą przez siebie działalnością
    gospodarczą.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca powziął wątpliwość czy w związku z brakiem
    numeru NIP na fakturach otrzymywanych do Sprzedawcy oraz zawartej tam informacji
    Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT.
    Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego ma prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego.

## Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    otrzymywanych od Sprzedawcy niezawierających numeru NIP?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu pełne prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów od dostawców. Zgodnie z zasadą
    ogólną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia przysługuje w takim
    zakresie w jakim nabywane towary służą czynnościom opodatkowanym. Stosownie do art.
    86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku
    wynikającego z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów zasadniczą przesłanką o charakterze materialnym
    warunkującą powstanie u nabywcy będącego podatnikiem, prawa do odliczenia jest
    związek danego zakupu z dokonywaną przez podatnika sprzedażą opodatkowaną.
    Wnioskodawca bezsprzecznie identyfikuje się w transakcjach z dostawcami jako podatnik
    prowadzący działalność gospodarczą wskazując numer NIP w procesie składania
    zamówienia. Brak formalny w postaci braku numeru NIP nabywcy na fakturze i nie
    wykazania takiej transakcji odrębnie w pliku JPK_VAT przez sprzedawcę, który jest
    wynikiem błędnego postępowania tego sprzedawcy nie może definitywnie pozbawiać
    Wnioskodawcy prawa do odliczenia.
    Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o

    kwotę podatku naliczonego. Nieprawidłowość złożenia JPK_VAT przez sprzedawcę nie
    został wymieniony w tym przepisie jako przesłanka skutkująca brakiem możliwości
    realizacji prawa do odliczenia.
    Warto również wskazać, że w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT został wymieniony katalog
    elementów obligatoryjnych jakie powinny znaleźć się na fakturze. W świetle powyższego
    możemy zatem wskazać, że faktury są dokumentem sformalizowanym z określonymi
    elementami obowiązkowymi. Zasadniczo zatem prawidłowa faktura daje prawo do
    odliczenia podatku VAT. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało
    bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza
    zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust.
    1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą
    wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania,
    a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem, jeżeli w fakturach
    dokumentujących transakcje występują, tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że
    nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej
    wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie
    odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na
    przedmiot i podstawę opodatkowania.
    Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy o VAT, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji
    nie wyklucza możliwość jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze. Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych
    podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości
    zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy
    towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania
    podatkowego.
    Prawo do odliczenia będzie również zachowane w przypadku, gdy faktura zawiera zwrot
    następującej treści: Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia
    naliczonego podatku VAT. O tym, czy podatnik ma prawo do odliczenia decydują
    przesłanki obiektywne, tj. związek zakupu z czynnościami opodatkowanymi, przy
    jednoczesnym braku wystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy
    o VAT. Prawo do odliczenia podatku VAT jest jedną z fundamentalnych zasad tego
    podatku i nie może być ograniczone w drodze jednostronnej decyzji sprzedawcy, jeżeli
    spełnione zostały warunki nabycia takiego prawa wynikające z przepisów ustawy. Dla
    uznania dokumentu za fakturę konieczne jest spełnienie pozostałych elementów
    wynikających z tego przepisu, co w przedstawionych okolicznościach jest zrealizowane.
    Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest utrwalona praktyka orzecznicza TSUE.
    Jak wynika z wyroku z 15 września 2016 r. w sprawie C-518/14 () należy uznać, że zgodnie z
    zasadą neutralności VAT, uchybienia formalne faktury, np. brak numeru NIP, nie
    prowadzą do utraty prawa do odliczenia tego podatku, pod warunkiem, że nie zachodzi
    ryzyko oszustwa lub świadomego nadużycia prawa. W swoim wyroku TSUE po raz kolejny
    przypomniał, że prawo do odliczenia jest podstawową zasadą wspólnego systemu VAT.
    Jednym z głównych założeń tego systemu jest bowiem uwolnienie przedsiębiorcy od
    ciężaru VAT należnego lub zapłaconego w ramach całej prowadzonej działalności
    gospodarczej. Trybunał podkreślił również, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    zostaje przyznane podatnikowi już w momencie spełnienia przez niego tzw. materialnych
    przesłanek odliczenia, nawet jeżeli nie są spełnione niektóre wymogi formalne, np.
    podatnik nie posiada (jeszcze) faktury lub zawiera ona błędy. Zdaniem TSUE, w katalogu
    materialnych przesłanek odliczenia, do których zalicza się posiadanie przez podmiot
    odliczający VAT statusu podatnika w rozumieniu przepisów Dyrektywy VAT oraz

    wykorzystywanie przez podatnika towarów i usług stanowiących podstawę do odliczenia
    do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, nie mieści się okoliczność
    posiadania przez podatnika prawidłowej faktury. Dysponowanie prawidłową i uwolnioną
    od błędów czy braków fakturą jest więc wyłącznie wymogiem formalnym wyznaczającym
    okres realizacji prawa do odliczenia, a nie warunkującym samą możliwość odliczenia.
    Zgodnie z zasadą neutralności VAT, uchybienia formalne faktury, takie jak brak numeru
    VAT (numeru NIP), nie prowadzą do utraty prawa do odliczenia tego podatku przez
    podatnika, pod warunkiem, że nie zachodzi ryzyko oszustwa lub świadomego nadużycia
    prawa. Zasada neutralności VAT powinna zaś być interpretowana w taki sposób, aby
    podatek nie był obciążeniem dla przedsiębiorców zarówno w zakresie prawa do
    odliczenia, jak i odsetek związanych z ewentualną zaległością wynikającą z niedochowania
    wymogów formalnych odliczenia. Szczególnego podkreślenia w kontekście omawianego
    wyroku wymaga również rozciągnięcie przez TSUE zasady neutralności VAT na ewentualne
    odsetki za zwłokę wynikające z przyczyn formalnych, jeżeli materialnoprawne przesłanki
    odliczenia zostały spełnione. Wynika z tego, że jeżeli podatnik faktycznie nabył towary
    (usługi) służące mu do wykonywania czynności opodatkowanych i w dodatku dysponuje
    fakturą, to prawo do odliczenia powinno mu przysługiwać (). Nie jest dopuszczalne, w
    świetle przepisów Dyrektywy VAT, odsuwanie tego prawa w czasie i naliczanie odsetek od
    zaległości z uwagi na np. - będący kanwą przedmiotowego sporu - brak wykazania numeru
    identyfikacji podatkowej na fakturze. TSUE podkreślił, że państwa członkowskie mają
    prawo do ustanawiania w swoich wewnętrznych regulacjach sankcji z tytułu niespełnienia
    wymogów formalnych dotyczących prawa do odliczenia w celu zapewnienia prawidłowego
    poboru podatku i uniknięciu oszustw. Sankcje te nie mogą jednak wykraczać ponad to, co
    jest konieczne do osiągnięcia tych celów (zasada proporcjonalności). Nie mogą także
    podważać zasady neutralności VAT. Zdaniem TSUE, sankcją za naruszenie (niedopełnienie)
    wymogów formalnych nie może być odmowa (nawet czasowa) prawa do odliczenia VAT.
    Taka sankcja ma bowiem charakter dysproporcjonalny do skali uchybienia podatnika.
    Analogiczna koncepcja znajduje również potwierdzenie w wydawanych przez organy
    podatkowe interpretacjach indywidualnych.
    Przykładowo:
    0112-KDIL1-1.4012.303.2019.1.AK;
    0114-KDIP1-3.4012.42.2022.1.KP
    0112-KDIL1-2.4012.287.2021.2.DS
    Podsumowując, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    z faktur wystawionych przez Sprzedawcę w okolicznościach przedstawionych we wniosku,
    jeżeli nabywane towary służą Wnioskodawcy do czynności opodatkowanych i nie zachodzą
    przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
    Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
    podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z
    wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie
    statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego
    czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do

    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą na terytorium Polski, w
    zakresie m.in. handlu (...). Jest Pan czynnym podatnikiem VAT i dokonuje wyłącznie
    sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. W ramach wykonywania działalności nabywa
    Pan towary od dostawców z różnych platform internetowych, którzy również są czynnymi
    podatnikami VAT i prowadzi ich dalszą sprzedaż. Wszystkie dostawy realizowane są
    wyłącznie z magazynów na terytorium Polski.
    W transakcjach handlowych występuje Pan jako przedsiębiorca prowadzący działalność
    gospodarczą - posługując się polskim numerem NIP, podając go we wszelkich procesach
    składania zamówienia identyfikując się w ten sposób jako nabywca działający w
    charakterze podatnika podatku VAT. Z nieznanych Panu powodów, prawdopodobnie na
    skutek zmiany systemu zamówień, obecnie pomimo wpisania w pole dodatkowe
    informacje numeru NIP tak jak do tej pory, faktury otrzymywane od Sprzedawcy nie
    zawierają numer NIP. Zatem wbrew temu, że określa się Pan jako podatnik w ramach
    dokonywanych zakupów, to Sprzedawca na wstawianych fakturach nie zawiera numeru
    NIP Wnioskodawcy. Poza brakującym elementem w postaci numeru NIP, faktury
    wystawiane przez Sprzedawcę spełniają wszystkie wymogi formalne przewidziane w art.
    106e ustawy o VAT. Sprzedawca pomimo wyraźnego wskazania przez Pana numeru NIP w
    procesie zamówienia, czyli mając świadomość tego, że nabywa Pan towar na potrzeby
    prowadzonej działalności gospodarczej traktuje sprzedaż na Pana rzecz jako sprzedaż na
    rzecz podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej (konsumenta). Podkreśla Pan,
    że nabyty towar dostarczany jest na terytorium kraju i według Pana ustaleń dokonanych
    na podstawie listów przewozowych oraz możliwości śledzenia przesyłki towar nie
    przekracza granicy państw członkowskich. Wskazuje Pan, iż towar nabywany od
    Sprzedawcy służy Panu wyłącznie do dokonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktur otrzymywanych od Sprzedawcy niezwierających numeru NIP.
    Odnosząc się do powyższego problemu należy wyjaśnić, że uregulowania dotyczące
    szczegółowych zasad wystawiania faktur oraz danych, które powinny zawierać zawarte są
    w art. 106a-106e ustawy.
    W świetle art. 2 pkt 31 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w
    formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą
    i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Jak stanowi art. 106e ust. 1 ustawy:
    Faktura powinna zawierać:
    1) datę wystawienia;
    2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny
    identyfikuje fakturę;
    3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
    4) 51) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
    zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

    5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
    potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub
    usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
    6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
    otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i
    różni się od daty wystawienia faktury;
    7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
    8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
    9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
    10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
    wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
    11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
    kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
    12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z
    procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
    13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
    stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
    14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
    poszczególnych stawek podatku;
    15) kwotę należności ogółem;
    16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
    a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
    b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania
    obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
    - wyrazy „metoda kasowa”;
    17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”;
    18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do
    rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest
    nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;
    18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł
    lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz
    podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do
    ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania na złote
    kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu
    określenia podstawy opodatkowania;
    19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów wydanych na
    podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:
    a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego
    podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
    b) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub
    takie świadczenie usług, lub
    c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług
    korzysta ze zwolnienia;

    20) w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub
    imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla
    podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
    21) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego
    przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego,
    jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku;
    22) w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki
    transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
    a) przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit.
    a,
    b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku jednostek
    pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków powietrznych, o których
    mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
    23) w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym
    mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej
    (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
    24) w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
    a) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,
    poprzedzony kodem PL,
    b) numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby
    podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy
    kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa
    członkowskiego;
    25) w przypadku podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust.
    1 - indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2 pkt 2.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien
    wynikać z zawartej umowy.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało.
    Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane
    przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki
    merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie
    lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia
    wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. Zatem jeżeli w fakturach dokumentujących
    transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do
    kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z
    powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju
    wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym

    w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę
    opodatkowania.
    Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie
    wyklucza możliwość jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze.
    Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu
    będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania
    dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a
    jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.
    Wyjaśnił Pan, że z nieznanych Panu powodów, prawdopodobnie na skutek zmiany
    systemu zamówień, obecnie pomimo wpisania w pole dodatkowe informacje numeru NIP
    tak jak do tej pory, faktury otrzymywane od Sprzedawcy nie zawierają numer NIP.
    Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury
    uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a
    także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został
    pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże
    nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki
    negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy
    faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak numeru NIP na
    fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT.
    Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy i powołane regulacje prawne
    stwierdzić należy, że skoro nabywane przez Pana od dostawców towary wykorzystywane
    są na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej – jak Pan wskazał – towar
    nabywany od Sprzedawcy służy Wnioskodawcy wyłącznie do dokonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, to – przy założeniu, że nie wystąpią okoliczności
    wymienione w art. 88 ustawy – przysługuje Panu prawo do odliczenia kwoty podatku VAT
    naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców dokumentujących nabycie towarów
    (pomimo, że na fakturach znajdują się tylko Pana dane osobowe bez podania numeru
    NIP).
    Oceniając Pana stanowisko uznaję je za prawidłowe.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego,
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.