Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.342.2025.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Skutki podatkowe w podatku VAT związane z wygaśnięciem
zarządu sukcesyjnego i przekazanie przedsiębiorstwa w
spadku na rzecz męża Spadkobierczyni.
Słowa kluczowe: spadkobiercy
spis-spis z natury
zarząd-zarząd sukcesyjny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Przedsiębiorstwo w spadku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych w podatku VAT związanych z wygaśnięciem zarządu
    sukcesyjnego i przekazania przedsiębiorstwa w spadku na rzecz męża Spadkobierczyni.
    Uzupełniła go Pani pismem z 13 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W sierpniu bieżącego roku wygaśnie zarząd sukcesyjny (jest Pani ustanowiona zarządcą
    sukcesyjnym oraz jednym z dwóch spadkobierców). Poza Panią spadkobiercą jest Pani
    brat. W wyniku częściowego działu spadku brat chce zrzec się na Pani rzecz swojego
    udziału w przedsiębiorstwie w spadku bez obowiązku spłaty z tego tytułu. W tym samym
    czasie Pani mąż będzie zakładał jednoosobową działalność gospodarczą (mają Państwo
    wspólność majątkową). Chciałaby Pani aby wszystkie składniki majątku przedsiębiorstwa
    w spadku weszły w skład firmy która zostanie zarejestrowana na Pani męża - w dalszym
    ciągu składniki tego majątku będą stanowić jeden z głównych obszarów działalności nowo
    powstałej firmy (nie zmieni się PKD).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

    Przedsiębiorstwo w spadku prowadzi działalność w zakresie 32.99.Z - Produkcja
    pozostałych wyrobów, gdzie indziej niesklasyfikowana, 46.18.Z - Działalność agentów
    specjalizujących się w sprzedaży pozostałych określonych towarów, 46.75.Z - Sprzedaż
    hurtowa wyrobów chemicznych, 47.75.Z - Sprzedaż detaliczna kosmetyków i artykułów
    toaletowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, 47.76.Z - Sprzedaż detaliczna
    kwiatów, roślin, nasion, nawozów, żywych zwierząt domowych, karmy dla zwierząt
    domowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, 53.20.Z - Pozostała działalność
    pocztowa i kurierska, 55.20.Z - Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego
    zakwaterowania, 66.19.Z - Pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z
    wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych, 66.22.Z - Działalność agentów i
    brokerów ubezpieczeniowych.
    Działalność jest opodatkowana podatkiem VAT. Spadkodawca również był czynnym
    podatnikiem podatku VAT.
    Pani mąż planuje przede wszystkim kontynuować zakres działania przedsiębiorstwa w
    spadku (nie zmieni się PKD), dodatkowo rozszerzyć działalność gospodarczą poprzez
    konserwację i naprawę pojazdów samochodowych (PKD 45.20.Z). Mąż będzie początkowo
    prowadził działalność gospodarczą tylko przy pomocy składników majątkowych i
    niemajątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa w spadku oraz z użyciem majątku
    prywatnego stanowiącego współwłasność małżeńską.

## Pytanie

Czy pomimo przekazania wszystkich składników majątku przedsiębiorstwa w spadku na
    rzecz nowo powstałej jednoosobowej działalności gospodarczej zarejestrowanej na Pani
    męża powstanie obowiązek zapłaty podatku VAT w związku z wygaśnięciem zarządu
    sukcesyjnego?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem jeżeli wszystkie składniki majątku przedsiębiorstwa w spadku zostaną
    wykorzystane bezpośrednio do dalszego prowadzenia działalności opodatkowanej - przez
    Pani męża (nie mają Państwo rozdzielności majątkowej) to artykuły ustawy o VAT
    nakazujące ich opodatkowanie (w związku z wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego) nie
    znajdą zastosowania w tym stanie faktycznym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111 ze zm.):
      Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych
      obowiązkowi podatkowemu.
    Zatem, byt prawny podatnika – osoby fizycznej, na którego przepisy podatkowe nakładają
    obowiązek podatkowy ustaje z chwilą jego śmierci.
    Należy również zaznaczyć, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a, przejmują przewidziane w
      przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.
    W świetle art. 97 § 1a Ordynacji podatkowej:
      Przedsiębiorstwo w spadku, w przypadku gdy ustanowiono zarząd sukcesyjny,
      wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i

      obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z
      wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie odrębnych
      ustaw. Przepis art. 26 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do treści art. 97 § 1b Ordynacji podatkowej:
      Do czasu wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego przewidziane w przepisach prawa
      podatkowego majątkowe i niemajątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane
      z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym również prawa nabyte przez
      przedsiębiorcę wynikające z decyzji wydanych na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 i 2, są
      wykonywane przez zarządcę sukcesyjnego.
    Zgodnie z art. 97 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały
      prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością
      gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem
      dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek.
    Zatem z art. 97 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że spadkobiercy przejmują
    wszelkie majątkowe prawa i obowiązki, a prawa niemajątkowe w zależności od tego czy
    kontynuują działalność spadkodawcy czy nie.
    Stosownie do art. 97 § 4 Ordynacji podatkowej:
      Przepisy § 1-3 stosuje się również do praw i obowiązków wynikających z decyzji
      wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego.
    Zgodnie z art. 97a § 1, § 2, § 3 i § 4 Ordynacji podatkowej:
      § 1 Odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku
      ponoszą zapisobierca windykacyjny kontynuujący prowadzenie tego
      przedsiębiorstwa, spadkobiercy zmarłego przedsiębiorcy, jeżeli nie został uczyniony
      zapis windykacyjny obejmujący przedsiębiorstwo w spadku, a także małżonek
      zmarłego przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku.
      Przepis art. 98 stosuje się odpowiednio.
      § 2 Przepis § 1 stosuje się także do osób, które uczestniczyły w powołaniu zarządcy
      sukcesyjnego, a następnie odrzuciły spadek albo okazało się, że nie są
      spadkobiercami, z tym że osoby, które odrzuciły spadek, nie odpowiadają za
      zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku powstałe po dniu, w którym
      ten spadek odrzuciły, a osoby, które nie są spadkobiercami – za zobowiązania
      podatkowe przedsiębiorstwa w spadku powstałe po dniu, w którym uprawomocniło
      się postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowano akt
      poświadczenia dziedziczenia albo wydano europejskie poświadczenie spadkowe.
      § 3 Organ podatkowy orzeka w jednej decyzji o zakresie odpowiedzialności osób, o
      których mowa w § 1 i 2.
      § 4 Jeżeli deklaracja jest nieprawidłowa lub deklaracji nie złożono, organ podatkowy
      orzekając o zakresie odpowiedzialności jednocześnie ustala lub określa kwoty, o
      których mowa w art. 21 § 3 i 3a, art. 24 lub art. 74a.
    Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku śmierci przedsiębiorcy prowadzącego
    jednoosobową działalność gospodarczą (spadkodawcy) sukcesja podatkowa uzależniona
    jest od tego, czy ustanowiono zarządcę sukcesyjnego. Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, to
    sukcesorem na mocy przepisów Ordynacji podatkowej jest przedsiębiorstwo w spadku.
    Prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego wykonuje w tym
    przypadku zarządca sukcesyjny.
    Zwrócić należy uwagę, że na podstawie art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej spadkobiercy
    przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki
    spadkodawcy, zaś na podstawie art. 97 § 1a Ordynacji podatkowej, przedsiębiorstwo w

    spadku wstępuje w takie prawa i obowiązki (z zastrzeżeniem, że dotyczy to wyłącznie praw
    i obowiązków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
    Kwestie dotyczące stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje natomiast
    ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zgodnie z art. 31 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku wspólnego należą w szczególności:
      1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej
      każdego z małżonków;
      2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z
      małżonków;
      3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu
      emerytalnego każdego z małżonków;
      4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a
      ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z
      2023 r. poz. 1230, 1429, 1672 i 1941);
      5) środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia
      Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w
      sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (Dz.
      Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 1) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 9
      ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie
      emerytalnym (Dz. U. poz. 1843) każdego z małżonków.
    Jak stanowi art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
      1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
      2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
      spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
      3) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym
      przepisom;
      4) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb
      jednego z małżonków;
      5) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
      6) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie
      rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to
      jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub
      częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego
      potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość;
      7) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności
      zarobkowej jednego z małżonków;
      8) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego
      z małżonków;
      9) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne
      prawa twórcy;
      10) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba
      że przepis szczególny stanowi inaczej.
    W związku z dyspozycją art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, co do zasady
    spadek nie wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków i nie jest przedmiotem działu.
    Ze spadkiem w majątku wspólnym mamy do czynienia tylko w sytuacji, kiedy to
    spadkodawca powoła do dziedziczenia po sobie małżonków np. syna i synową, czy córkę i
    zięcia. W takim przypadku znajdzie zastosowanie wyjątek opisany w końcowej części art.
    33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Wówczas spadkodawca może postanowić,
    że oboje małżonkowie otrzymują równe udziały w spadku, tym samym spadek wyjątkowo
    wchodzi do majątku wspólnego.
    Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku
    osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej: Kodeks cywilny).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Współwłasność nie cechuje się fizycznym rozgraniczeniem własności w określonej rzeczy.
    Nie można przypisać jej określonego fizycznego składnika w rzeczy wspólnej.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Stosownie do art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela
    względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela.
    Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa współwłaściciela, zasadą jest –
    zgodnie z art. 198 Kodeksu cywilnego – że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 15 ust. 1a ustawy:
      Podatnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest także jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w spadku w okresie od otwarcia
      spadku do dnia wygaśnięcia:
      1) zarządu sukcesyjnego albo
      2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie
      został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z
      dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i
      płatników.
    Art. 15 ust. 1b ustawy wskazuje, że:
      Podatnika, o którym mowa w ust. 1a, uznaje się za podatnika kontynuującego
      prowadzenie działalności gospodarczej zmarłego podatnika.
    Przepisy ustawy z 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
    fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 170), zwaną dalej „ustawą o zarządzie sukcesyjnym”, wprowadziły specyficzny rodzaj
    podatnika, jaki stanowi przedsiębiorstwo w spadku.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę,
      stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci.
    W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:

                                                1Jeżeli w chwili śmierci przedsiębiorcy przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy
      z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740) stanowiło w całości
      mienie przedsiębiorcy i jego małżonka, przedsiębiorstwo w spadku obejmuje całe to
      przedsiębiorstwo.
    Art. 2 ust. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym wskazuje, że:
      Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki niematerialne i materialne,
      przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte przez zarządcę
      sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art. 13, w okresie od
      chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo
      wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.
    Jak stanowi art. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Właścicielem przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu ustawy jest:
      1) osoba, która zgodnie z prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia
      spadku, zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia albo europejskim
      poświadczeniem spadkowym, nabyła składniki niematerialne i materialne, o których
      mowa w art. 2 ust. 1, na podstawie powołania do spadku z ustawy albo testamentu
      albo nabyła przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie na podstawie zapisu
      windykacyjnego;
      2) małżonek przedsiębiorcy w przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, któremu
      przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku;
      3) osoba, która nabyła przedsiębiorstwo w spadku albo udział w przedsiębiorstwie w
      spadku bezpośrednio od osoby, o której mowa w pkt 1 lub 2, w tym osoba prawna
                                    1albo jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 33 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia
      1964 r. – Kodeks cywilny, do której wniesiono przedsiębiorstwo tytułem wkładu - w
      przypadku gdy po śmierci przedsiębiorcy nastąpiło zbycie tego przedsiębiorstwa
      albo udziału w tym przedsiębiorstwie.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorca może powołać zarządcę sukcesyjnego w ten sposób, że:
      1) wskaże określoną osobę do pełnienia funkcji zarządcy sukcesyjnego albo
      2) zastrzeże, że z chwilą jego śmierci wskazany prokurent stanie się zarządcą
      sukcesyjnym.
    Zgodnie z art. 29 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i
      obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego
      działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia
      przedsiębiorstwa w spadku.
    Stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Zarząd sukcesyjny wygasa z:
      1) upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, jeżeli w tym okresie
      żaden ze spadkobierców przedsiębiorcy nie przyjął spadku ani zapisobierca
      windykacyjny nie przyjął zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest
      przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie, chyba że zarządca sukcesyjny
      działa na rzecz małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w
      przedsiębiorstwie w spadku;

      2) dniem uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,
      zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego
      poświadczenia spadkowego, jeżeli jeden spadkobierca albo zapisobierca
      windykacyjny nabył przedsiębiorstwo w spadku w całości;
      3) dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości przez jedną osobę, o której
      mowa w art. 3 pkt 3;
      4) upływem miesiąca od dnia wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, chyba że
      w tym okresie powołano kolejnego zarządcę sukcesyjnego;
      5) dniem ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy;
      6) dniem dokonania działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo w spadku;
      7) upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy.
    W myśl art. 49 pkt 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym:
      Przedsiębiorstwo w spadku jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości
      prawnej, będącą podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1a oraz art. 17 ust. 1i
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz.
      106, 568, 1065, 1106 i 1747).
    Jak wskazano powyżej, właścicielem przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu ustawy o
    zarządzie sukcesyjnym może być osoba, która zgodnie z prawomocnym postanowieniem
    o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia albo
    europejskim poświadczeniem spadkowym, nabyła składniki niematerialne i materialne, na
    podstawie powołania do spadku z ustawy albo testamentu albo nabyła przedsiębiorstwo
    albo udział w przedsiębiorstwie na podstawie zapisu windykacyjnego.
    Zgodnie z treścią art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie
    w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w
    rozumieniu Kodeksu cywilnego).
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Pojęcie „przedsiębiorstwa” nie zostało zdefiniowane w ustawie. Zgodnie z poglądem
    przyjętym powszechnie w doktrynie prawa podatkowego, orzecznictwie sądowym oraz
    interpretacjach organów podatkowych – dla celów VAT – pojęcie przedsiębiorstwa
                                        1powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją zawartą w art. 55 Kodeksu cywilnego.
                      1W myśl regulacji zawartej w art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
      (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
      całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów
      nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie
      traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie
      podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki
      niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie
      niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu
      opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
    Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o
    podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania
    całości lub części majątku przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl
    stwierdził, że: „Celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem
    majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym
    przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję
    zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku
    wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to
    zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do
    okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE

    Rady, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma
    funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego
    zadania gospodarczego”.
    Należy zauważyć, że o tym czy zbycie składników majątku powinno być do celów podatku
    od towarów i usług traktowane jako zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1
    ustawy, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.
    Zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, ma miejsce wówczas, gdy cały
    majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. Podkreślić należy przy tym, że kontynuacja działalności przez
    nabywcę jest warunkiem wyłączenia spod działania ustawy zbycia przedsiębiorstwa.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani zarządcą sukcesyjnym oraz jednym z dwóch
    spadkobierców. Poza Panią spadkobiercą jest Pani brat. W wyniku częściowego działu
    spadku brat chce zrzec się na Pani rzecz swojego udziału w przedsiębiorstwie w spadku
    bez obowiązku spłaty z tego tytułu. W tym samym czasie Pani mąż będzie zakładał
    jednoosobową działalność gospodarczą (mają Państwo wspólność majątkową). Chciałaby
    Pani aby wszystkie składniki majątku przedsiębiorstwa w spadku weszły w skład firmy
    która zostanie zarejestrowana na Pani męża. Pani mąż planuje kontynuować zakres
    działania przedsiębiorstwa w spadku, dodatkowo rozszerzyć działalność gospodarczą
    poprzez konserwację i naprawę pojazdów samochodowych. Mąż będzie początkowo
    prowadził działalność gospodarczą tylko przy pomocy składników majątkowych i
    niemajątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa w spadku oraz z użyciem majątku
    prywatnego stanowiącego współwłasność małżeńską.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Pani wątpliwości sprowadzają się do ustalenia,
    czy w przypadku przekazania wszystkich składników majątku przedsiębiorstwa w spadku
    na rzecz Pani męża, który prowadzić będzie działalność gospodarczą kontynuując
    działalność przedsiębiorstwa w spadku, powstanie obowiązek zapłaty podatku VAT w
    związku z wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego.
    Na wstępie należy wskazać, że pomimo tego, że ma Pani z mężem wspólność majątkową,
    to zgodnie z powołanymi wyżej przepisami masa spadkowa, którą Pani odziedziczyła nie
    wchodzi w skład Państwa majątku wspólnego, tylko stanowi Pani majątek osobisty. Z
    wniosku nie wynika, żeby spadkodawca powołał do dziedziczenia również Pani męża,
    wskazała Pani, że spadkodawcami są dwie osoby: Pani i Pani brat. W związku z powyższym
    po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego przekaże Pani cały należący tylko do Pani,
    (ponieważ jak Pani wskazała brat zrzeknie się swojego udziału na Pani rzecz) majątek
    przedsiębiorstwa w spadku do działalności męża.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem
    (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każda inna transakcja, która w aspekcie
    ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).
    Wskazała Pani we wniosku, że chciałaby aby wszystkie składniki majątku przedsiębiorstwa
    w spadku weszły w skład firmy która zostanie zarejestrowana na Pani męża - Pani mąż
    planuje kontynuować zakres działania przedsiębiorstwa w spadku.
    W tym miejscu należy wskazać, że co do zasady, aby można było mówić o
    przedsiębiorstwie składniki materialne i niematerialne tworzące to przedsiębiorstwo
    powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w sposób tworzący zespół. Istotne
    jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki
    pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby mogły posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej.

    W rozpatrywanej sprawie cały majątek przedsiębiorstwa w spadku zostanie przeniesiony
    do nowej działalności gospodarczej założonej przez Pani męża, który będzie kontynuował
    dotychczasową działalność przedsiębiorstwa w spadku (nie zmieni się PKD). Składniki
    materialne i niematerialne w momencie nabycia i przekazania mężowi będą spełniały
    definicję przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55(1) Kodeksu cywilnego, w związku z tym
    czynność przeniesienia majątku przedsiębiorstwa w spadku będzie podlegała wyłączeniu z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, odpowiadając na Pani pytanie stwierdzić należy, że w przypadku
    przekazania wszystkich składników majątku przedsiębiorstwa w spadku na rzecz
    działalności gospodarczej Pani męża po stronie przedsiębiorstwa w spadku nie powstanie
    obowiązek zapłaty podatku VAT.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że niniejsza interpretacji dotyczy tylko Pani sytuacji prawnopodatkowej na tle
    przedstawionego opisu sprawy i nie odnosi się do Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.