Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.51.2020.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-08
Teza: W zakresie możliwości opodatkowania kwalifikowanych dochodów uzyskanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (IP BOX).
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; IP Box; komputery-program komputerowy; oprogramowanie; prace-prace badawczo-rozwojowe; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2020 r. (data wpływu 20 stycznia 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2020 r. (data wpływu 2 marca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania kwalifikowanych dochodów uzyskanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową. Wniosek został następnie uzupełniony pismem z dnia 2 marca 2020 r. (data wpływu 2 marca 2020 r.).

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi od 3 września 2012 r. jednoosobową działalność zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej związaną z wytwarzaniem oprogramowania, głównie pkd 62.01.Z. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i rozlicza się się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów z opodatkowaniem na zasadach ogólnych.

W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca posiada podpisane umowy o współpracy ze spółkami:

1.  A;
2.  B.

W ramach pierwszej umowy zadaniem jest zaprojektowanie i wytworzenie i rozwój nowoczesnego oprogramowania do wizualizacji i sterowania oraz zarządzania procesami przemysłowymi, miedzy innymi dla przemysłu wydobywczego. W ramach tego projektu zostaje opracowana dokumentacja projektowa, założenia oraz wykonanie i rozwój nowoczesnego oprogramowania (programu komputerowego) umożliwiającego zdalny nadzór nad pracą maszyn i urządzeń pracujących w podziemiach kopalń oraz ich zdalne sterowanie i parametryzacja. Oprogramowanie ma umożliwiać komunikacje z dowolnymi urządzeniami pracującymi w zakładzie, zbieranie, archiwizowanie tych danych a następnie przeprowadzanie analizy zebranych danych. W skład oprogramowania będą wchodziły moduły wizualizacji za pomocą przeglądarki internetowej i skalowalnych plansz, moduły zdalnego sterowania urządzeniami i parametryzacją dzięki czemu optymalizowane zostają zasoby niezbędne do funkcjonowania zakładu. Moduły do szybkiej i optymalnej archiwizacji zebranych danych z zapewnieniem integralności i nienaruszalności z wykorzystaniem mechanizmów x. W ramach oprogramowania powstają także moduły analizy, raportowania i wspomagania decyzji. Dzięki zastosowaniu najnowszych rozwiązań w dziedzinie informatyki, programowania i powstający program będzie rozwiązaniem innowacyjnym, które całościowo obejmuje problematykę wizualizacji, sterowania i przetwarzania danych z urządzeń i maszyn. Dzięki modułowi analizy i raportowania zawierającego autorskie rozwiązania i analizy można uzyskać optymalizację procesów produkcyjnych w zakładach. W ramach tego projektu Wnioskodawca jest liderem zespołu osób tworzących i rozwijających ten program. Całość praw autorskich majątkowych do powstałych utworów (programów) przenoszona jest na zleceniodawcę. W ramach tych prac powstają samodzielne programy, które składają się na całość rozwiązania końcowego. Rozliczenia następują na podstawie wystawianych co miesiąc faktur VAT z góry ustaloną kwotą. Działalność badawczo-rozwojowa w ramach tej umowy prowadzona jest od momentu podpisania umowy z dnia 2 stycznia 2018.

W ramach drugiej umowy Wnioskodawca projektuje i rozwija dla spółki innowacyjne i kompleksowe oprogramowanie w skład którego wchodzą następujące moduły:

*   moduł doboru urządzeń wentylacyjno-klimatyzacyjnych. Jest on odpowiedzialny za umożliwienie zaprojektowania urządzenia klimatyzacyjno-wentylacyjnego, doboru jego parametrów technicznych i wycen. Praca programu doboru polega na wykonywaniu szeregu matematyczno-fizycznych obliczeń według przygotowanych i opracowanych przeze Wnioskodawcę algorytmów a także bibliotek dostarczonych przez dostawców podzespołów w ramach darmowych licencji. Obliczenia związane są z obróbką powietrza, termodynamiką, odzyskiem ciepła, zużyciem energii, spełnieniem dyrektyw i rozporządzeń a także zaprojektowaniem odpowiedniego urządzenia, wygenerowaniu listy komponentów, rysunków oraz jego wyceny. Moduł ten opracowany jest tak aby zapewnić jak najlepsze zaprojektowanie urządzenia, max obniżenie kosztów i zapewnienie spełnienia szeregu norm i dyrektyw europejskich - moduł umożliwiający współprace dla klientów spółki poprzez który klienci i partnerzy uzyskują dostęp do modułu doboru urządzeń, ofert, danych technicznych zamawianych urządzeń, dokumentacji, schematów poprzez sieć internet, śledzenia postępów produkcji;
*   moduł zarządzania i wspomagania procesów produkcji urządzeń wentylacyjno-klimatyzacyjnych. Moduł umożliwia zarządzanie całością procesu produkcji, zamawiania komponentów, wysyłki towaru i obsługi posprzedażowej, monitorowanie procesów produkcji na każdym etapie. Zastosowano w nim nowoczesne rozwiązania w zakresie kontroli jakości, kontroli postępów produkcji za pomocą zaprojektowanej i wykonanej aplikacji mobilnej, która stanowi integralną część systemu. Wykorzystuje ona skanowanie kodów QR, wykonywanie dokumentacji zdjęciowej, zarządzenie zleceniami produkcyjnymi, oprogramowanie wykorzystuje szereg komputerów na stanowiskach produkcyjnych w celu optymalizacji pracy.

Prace w ramach tej umowy Wnioskodawca prowadzi samodzielnie, jest autorem oprogramowania. Prace wykonywane są na podstawie uzgodnionych harmonogramów prac. Rozliczenia następują na podstawie co miesięcznej faktury VAT z góry ustaloną kwotą za wykonane usługi. Całość praw autorskich majątkowych do powstałych utworów (programów) przenoszona jest na zleceniodawcę Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona jest od momentu podpisania umowy dnia 2 stycznia 2019 r. Dodatkowo Wnioskodawca jest współwłaścicielem spółki B (udział 16.6%) i jako współwłaściciel posiada odrębna umowę na działalność związaną z zarządzaniem spółką, której przychody nie są wliczane do przychodów z działalności badawczo-rozwojowej.

Prace prowadzone w ramach tych umów mają charakter systematyczny, zaplanowany, ciągły. Działania te polegają na projektowaniu, wytwarzaniu i rozwijaniu programów komputerowych, opracowywaniu algorytmów. W rezultacie tych działań powstają nowe programy komputerowe, aplikacje webowe oraz aplikacje mobilne, bądź są rozwijane o nowe funkcjonalności. W ramach prac Wnioskodawca poszerza także wiedzę z wielu dziedzin fizyki, termodynamiki, protokołów komunikacyjnych, procesów biznesowych i szeroko pojętego programowania. W ramach zawartych umów Wnioskodawca posiada pełną swobodę co do czasu, miejsca i sposobu wykonywania zleconych zadań. Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za prowadzone działania całym swoim majątkiem. Zleceniodawcy mają wpływ na stawiane programom wymagania i funkcjonalności, które są każdorazowo omawiane na spotkaniach w ramach przystępowania do kolejnych etapów prac rozwojowych w projektach. Terminy wykonywania poszczególnych prac są każdorazowo przedmiotem uzgodnień.

Od 2 stycznia 2019 r. Wnioskodawca prowadzi dodatkową ewidencję związaną z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową zgodnie z art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umożliwiającą wyodrębnienie informacji o poniesionych kosztach oraz uzyskanych dochodach w ramach działalności badawczo-rozwojowej dla każdego wyodrębnionego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Dodatkowo w ramach prowadzonych prac wytwarzana jest dokumentacja projektowa dokumentująca powstające programy. Równocześnie kody źródłowe wytwarzanego oprogramowania przechowywane są w systemach kontroli wersji, umożliwiając przegląd postępu prac nad projektami. W ramach tej działalności Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani podmioty powiązane, ani praw autorskich innych podmiotów. W ramach prac ponoszone są koszty, m in. wykupowana jest co roczna licencja na oprogramowanie G do prowadzenia zdalnych spotkań, łączenia się z serwerami, urządzeniami zdalnymi, sprzęt komputerowy (miniaturowe komputery, telefony, switche, routery, elektroniczne moduły komunikacyjne) niezbędne do prowadzenia badań i rozwoju tworzonych i rozwijanych programów.

Prowadzona działalność jest działalnością twórczą obejmującą działania rozwojowe. Podejmowana jest systematycznie i w sposób zorganizowany. Działalność ta nie polega na prowadzeniu badań naukowych. Działalność ta obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Wytwarzane programy są innowacyjne, ulepszone, posiadające rozwiązania wykorzystujące najnowsze techniki oprogramowania, uwzględniające najnowsze zdobycze dziedziny informatyki i dostępnych rozwiązań programowych i sprzętowych.

Wnioskodawca potwierdza, że w 2019 r. osiągał przychody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. z autorskich praw do programów komputerowych, które podlegają ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca potwierdza również, że w 2019 r. uzyskiwał dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy).

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona jest od 2 stycznia 2019 r. i od tej daty Wnioskodawca posiada prowadzoną dodatkową ewidencje podatkową.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (doprecyzowane w wyniku uzupełnienia wniosku z dnia 2 marca 2020 r.):

1.  Czy prace i usługi prowadzone w ramach przedstawionych umów i w zakresie przedstawionym w opisie można zakwalifikować do działalności badawczo-rozwojowej?
2.  Jeżeli tak, czy Wnioskodawca może skorzystać w zeznaniu rocznym za 2019 r. z preferencyjnej stawki 5% od wszystkich kwalifikowanych dochodów uzyskanych w 2019 r. (z praw autorskich do programów komputerowych), uwzględnionych w cenie sprzedaży produktu lub usługi, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osiąganych w przedstawionych umowach i opisie i które zostały wykazane wraz z pozostałymi wymaganymi informacjami w dodatkowej, odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji?

Wnioskodawca uważa, że przedstawione w opisie stanu faktycznego prace i usługi można zakwalifikować do prac badawczo-rozwojowych ponieważ spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej zdefiniowanej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i oznaczają działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Gdzie: „Badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług, lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń”. Opisane prace i usługi mają charakter prac rozwojowych. Po pierwsze, prowadzone prace polegają na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych. Mają charakter twórczy, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, projektowanie tych rozwiązań leży w zakresie obowiązków Wnioskodawcy. Programy komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę w ramach umów stanowią oryginalny wytwór twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Po drugie, wykonywane prace obejmują wykorzystywanie wiedzy i umiejętności w zakresie sprzętu, narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług a także wiedzy i umiejętności z zakresu fizyk i obróbki powietrza, komunikacji i monitorowania maszyn i urządzeń a także przebiegu i zarządzania procesami przedsiębiorstw. Praca ta przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania produktów używanych przez przy wykorzystaniu wiedzy Wnioskodawcy z zakresu matematyki, fizyki, logiki i programowania oraz przy wykorzystaniu znanych języków programowania i technologii. Dodatkowo Wnioskodawca rozwija wiedzę z zakresu fizyki i obróbki powietrza, procesów termodynamicznych, wytwarzania oprogramowania, analizy i przetwarzania danych, procesów biznesowych w różnych gałęziach przemysłu. Po trzecie, prace mają charakter systematyczny i prowadzone są w sposób zorganizowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie.

W związku z wykonywanymi pracami opisanymi w stanie faktycznym zdaniem Wnioskodawcy osiąga on dochody generowane przez prawa własności intelektualnej, które zawarte są w wystawianych fakturach VAT w myśl art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - kwalifikowane dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy. Dlatego też Wnioskodawca uważa, że może zastosować 5% stawkę podatku dochodowego w zeznaniu rocznym za 2019 r. od dochodów osiągniętych z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX).

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Stosownie do art. 5a pkt 39 przez badania naukowe rozumieć należy:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Ilekroć w ustawie mowa jest o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie natomiast z ww. art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w ramach zawartych umów z kontrahentami Wnioskodawca projektuje wytwarza i rozwija nowoczesne oprogramowania. W ramach pierwszej umowy zadaniem jest zaprojektowanie i wytworzenie i rozwój nowoczesnego oprogramowania do wizualizacji i sterowania oraz zarządzania procesami przemysłowymi. Dzięki zastosowaniu najnowszych rozwiązań w dziedzinie informatyki, programowania i powstający program będzie rozwiązaniem innowacyjnym, które całościowo obejmuje problematykę wizualizacji, sterowania i przetwarzania danych z urządzeń i maszyn. Ponadto w ramach drugiej umowy Wnioskodawca projektuje i rozwija dla spółki innowacyjne i kompleksowe oprogramowanie w skład którego wchodzi moduł doboru urządzeń wentylacyjno-klimatyzacyjnych oraz moduł zarządzania i wspomagania procesów produkcji urządzeń wentylacyjno-klimatyzacyjnych.

Jak wskazał Wnioskodawca prace prowadzone w ramach tych umów mają charakter systematyczny, zaplanowany i ciągły. Działania te polegają na projektowaniu, wytwarzaniu i rozwijaniu programów komputerowych, opracowywaniu algorytmów. W rezultacie tych działań powstają nowe programy komputerowe, aplikacje webowe oraz aplikacje mobilne, bądź są rozwijane o nowe funkcjonalności. W ramach prac Wnioskodawca poszerza także wiedzę z wielu dziedzin fizyki, termodynamiki, protokołów komunikacyjnych, procesów biznesowych i szeroko pojętego programowania.

Jak informuje Wnioskodawca prowadzona działalność jest działalnością twórczą obejmującą działania rozwojowe. Podejmowana jest systematycznie i w sposób zorganizowany. Działalność ta nie polega na prowadzeniu badań naukowych. Działalność ta obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Wytwarzane programy są innowacyjne, ulepszone, posiadające rozwiązania wykorzystujące najnowsze techniki oprogramowania, uwzględniające najnowsze zdobycze dziedziny informatyki i dostępnych rozwiązań programowych i sprzętowych.

Z opisu sprawy wynika zatem, że działania Wnioskodawcy mają co do zasady charakter prac rozwojowych w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzona działalność jest również prowadzona w sposób systematyczny, a co istotne ma twórczy charakter.

Zgodzić należy się zatem z Wnioskodawcą, że w ramach przedstawionych umów i w zakresie przedstawionym w opisie stanu faktycznego działalność Wnioskodawcy można zakwalifikować do działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

*   podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy).

Wyeksponować trzeba w tym miejscu, że stosownie do ust. 4 art. 30ca tej ustawy wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3 a + b +c +d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ww. wzór służy do obliczenia tzw. wskaźnika nexus, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Przyjęto bowiem, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Do stosowania preferencji IP Box niezbędne będzie więc wyliczenie, jaka część dochodów z kwalifikowanego IP ma związek z pracami badawczo-rozwojowymi.

Stosownie do art. 30ca ust. 6 tej ustaw w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 ww. ustawy podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Wyeksponować trzeba również, że zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy zamierzają opodatkować kwalifikowane dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

Zaznaczenia wymaga w tym miejscu, że z przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynika, że umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności (art. 53) oraz że nieważna jest umowa w części dotyczącej wszystkich utworów lub wszystkich utworów określonego rodzaju tego samego twórcy mających powstać w przyszłości (art. 41 ust. 3).

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Z przedstawionych okoliczności wynika, że w 2019 r. Wnioskodawca osiągał przychody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. z autorskich praw do programów komputerowych, które podlegają ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca potwierdził też również, że w 2019 r. uzyskiwał dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy). Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona jest od 2 stycznia 2019 r. i od tej daty Wnioskodawca prowadzi dodatkową odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję związaną z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, zgodnie z art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpowiadając zatem na sformułowane pytanie drugie, Wnioskodawca może skorzystać w zeznaniu rocznym za 2019 r. z preferencyjnej stawki 5% od wszystkich kwalifikowanych dochodów uzyskanych w 2019 r. (z praw autorskich do programów komputerowych), uwzględnionych w cenie sprzedaży produktu lub usługi, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osiąganych w związku z opisanymi umowami.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Wyeksponować trzeba jednakże, że o ile podstawą opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatkową jest suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym, to wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 i 567) dodany przez art. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568)).