Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-338/16/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-07-12
Teza: Prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego od wydatków związanych z samochodem osobowym.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; paliwo; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2016 r. (data wpływu 16 maja 2016 r.) uzupełnionym w dniu 25 maja 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku naliczonego od wydatków związanych z samochodem osobowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony dnia 25 maja 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku naliczonego od wydatków związanych z samochodem osobowym.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od dnia 2 września 2015 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą. Jest Pani czynnym podatnikiem VAT, natomiast z podatku dochodowego od osób fizycznych rozlicza się na zasadach ogólnych (skala podatkowa). W styczniu 2016 r. nabyła Pani samochód osobowy, który wykorzystywany jest głównie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z tym, samochód został wpisany do ewidencji środków trwałych i w kosztach uzyskania przychodów rozliczany jest poprzez odpisy amortyzacyjne.

Przez wzgląd na to, że samochód wykorzystywany jest także sporadycznie do celów prywatnych, przyjęła Pani proporcję - uwzględniającą (w Pani ocenie) obiektywny sposób wykorzystania pojazdu do celów służbowych 70% i do celów prywatnych 30% - wykorzystywaną do ujmowania po stronie podatkowych kosztów działalności równowartości 7/10 kwoty wydatków związanych z eksploatacją samochodu, które służą celom zarówno działalności gospodarczej jak i prywatnym (np. przeglądy okresowe, parking, wymiana oleju, etc). Pozostała część takich wydatków, tj. równowartość 3/10, nie jest ujmowana w kosztach uzyskania przychodów z uwagi na wykorzystywanie samochodu również na cele prywatne właśnie w tym zakresie. W taki sam sposób została określona wartość początkowa tego środka trwałego.

Odnosząc się natomiast do rozliczenia VAT od wydatków ponoszonych w związku z użytkowaniem pojazdu osobowego, należy zauważyć, że od dnia 1 kwietnia 2014 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) - zwanej danej „uptu”, które umożliwiają odliczenie jedynie 50% kwoty podatku VAT wynikającej z faktur dokumentujących wydatki związane z eksploatacją pojazdu samochodowego, który nie jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (art. 86a ust. 1 uptu). Jeśli podatnik wykorzystuje pojazd samochodowy wyłącznie do działalności gospodarczej, może odliczać 100% podatku VAT widniejącego na fakturach (art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a uptu). Przepis art. 86a ust. 4 uptu, stanowi o tym, kiedy pojazdy samochodowe uznawane są za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Regulacja wskazuje na następujące przypadki:

*   gdy sposób ich wykorzystywania - zwłaszcza określony w ustalonych przez podatnika zasadach użytkowania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika ewidencją przebiegu pojazdu – wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
*   gdy konstrukcja pojazdu wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W związku z powyższym, podatek naliczony związany z wydatkami na pojazd, które służą zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i prywatnych, rozlicza Pani w wysokości 50% (tj. zgodnie z art. 86a ust. 1 uptu), dodatkowo uwzględniając proporcję przyjętą na cele rozliczeń podatku dochodowego. Podatek naliczony, o którym mowa w art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86a ust. 1 uptu, od wydatków samochodowych oblicza Pani zatem jako równowartość 7/10 x 50% kwoty podatku widniejącej na fakturze dotyczącej wydatków samochodowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy odliczając podatek naliczony, o czym mowa w art. 86 ust. 1 uptu, powinna Pani dodatkowo uwzględnić proporcję, którą przyjęła na cele odliczenia kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z określonym zakresem wykorzystywania pojazdu na cele działalności i w życiu prywatnym?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy odliczeniu podatku VAT (art. 86 ust. 1 uptu) w wysokości 50% kwoty widniejącej na fakturach dokumentujących wydatki związane z eksploatacją pojazdu samochodowego (art. 86a ust. 1 uptu), stanowiącego środek trwały w prowadzonej działalności, nie musi uwzględniać proporcji (70/30) przyjętej na cele rozliczeń podatku dochodowego. Mechanizm rozliczenia podatku odliczonego w wartości 50% kwoty podatku widniejącej na fakturze - art. 86a ust. 1 uptu - uwzględnia już użytek prywatny pojazdu, co wynika z przepisów art. 86a tej ustawy. W związku z tym uprawniona jest Pani do odliczania podatku naliczonego w wysokości 50% kwoty podatku widniejącej na fakturze dokumentującej wydatki związane eksploatacją pojazdu samochodowego, które służą zarówno celom służbowym, jak i prywatnym. Podatnik VAT w zakresie, w jakim wykorzystuje nabywane towary i usługi do wykonywania czynności opodatkowanych, posiada prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 uptu). Zgodnie zaś z art. 86 ust. 2 ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jednocześnie dla wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przewidziano szczególną regulację. Mianowicie, zgodnie z przepisem art. 86a ust. 1 pkt 1 uptu, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku m.in. wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika. Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się m.in. wydatki dotyczące: nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych; używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze; nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów; usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów (art. 86a ust. 2 pkt 1-3 uptu). Zgodnie z przepisem art. 86a ust. 3 uptu, 50% odliczenia nie stosuje się:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

3.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika

Pojazdy samochodowe uznawane są za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób ich wykorzystywania, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne (art. 86a ust. 4 uptu).

W związku z tym, że zakupiony przez Panią pojazd samochodowy oraz sposób jego użytkowania nie spełnia przesłanek, o których mowa w cytowanych powyżej regulacjach art. 86a ust. 3 uptu, w szczególności nie jest wykorzystywany wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, dla odliczania podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 uptu) powinna Pani uwzględniać regulację art. 86a ust. 1 tej ustawy (czyli podatkiem naliczonym podlegającym odliczeniu jest 50% podatku widniejącego na fakturze dotyczącej eksploatacji pojazdu).

Jednocześnie na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych ustaliła Pani, że faktycznie samochód, który posiada jest wykorzystywany w ten sposób, że 70% to użytek związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, a 30% to użytek prywatny. Proporcja ta nie powinna mieć jednak wpływu na ani wysokość odliczenia podatku VAT naliczonego (art. 86 ust. 1 uptu), ani na wartość ustalenia podatku naliczonego (art. 86a ust.1 uptu) wynikającego z faktur dokumentujących ww. wydatki. Dzieje się tak, gdyż prawodawca wprowadzając mechanizm, o którym mowa w art. 86a ust. 1 uptu, z góry założył, że 50% podatku widniejąca na fakturze nie jest związana z prowadzoną działalnością (czynnościami opodatkowanymi) i nie można jej odliczyć w ramach art. 86 ust. 1 tej ustawy. Taki mechanizm zakłada jednocześnie, że pojazd nie jest wykorzystywany wyłącznie na cele prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, a więc może być wykorzystany (domyślnie) także do celów prywatnych.

Podsumowując, przy określeniu kwoty podatku naliczonego związanego z wydatkami na pojazd, który używany jest zarówno do celów działalności jak i do celów prywatnych, powinna Pani przyjąć 50% kwoty wynikającej z faktur dokumentujących wydatki związane z eksploatacją pojazdu. Wartość obliczona w ten sposób stanowi kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu na zasadzie, o której stanowi art. 86 ust. 1 uptu. Tym samym ustalając wartość podatku naliczonego od tzw. wydatków samochodowych (art. 86a ust. 1 uptu) oraz odliczając ten podatek (art. 86 ust. 1 uptu) nie powinna Pani dodatkowo uwzględniać proporcji ustalonej na potrzeby rozliczeń podatku dochodowego od osób fizycznych (70/30).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.