Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-366/08/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-11
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo zastosować szczególną procedurę w zakresie dostawy towaru używanego.
Słowa kluczowe: marża; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; samochód; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2008r. (data wpływu 11 kwietnia 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 lipca 2008r. (data wpływu 7 lipca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo zastosować szczególną procedurę w zakresie dostawy towaru używanego - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo zastosować szczególną procedurę w zakresie dostawy towaru używanego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 lipca 2008r. (data wpływu 7 lipca 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tutejszego organu z dnia 24 czerwca 2008r. znak: IBPP2/443-366/08/ICz.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą używanych samochodów kupowanych zarówno w kraju jak i za granicą.

W dniu 4 listopada 2007r. zakupił w Niemczech samochód osobowy Volkswagen Passat z zamiarem jego sprzedaży w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. W związku z nabyciem ww. samochodu zapłacił akcyzę oraz otrzymał zaświadczenie VAT-25 wystawione przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Mikołowie potwierdzające brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia powyższego środka transportu.

Samochód został zaewidencjonowany w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów w kolumnie 10 jako towar handlowy. Ponieważ do dnia 31 grudnia 2007r. Wnioskodawcy nie udało się go sprzedać został wykazany również w spisie towarów handlowych na koniec roku. W związku z trudnościami związanymi ze sprzedażą ww. samochodu, w celu ograniczenia strat związanych z utratą wartości ww. samochodu, Wnioskodawca postanowił go wynająć. Samochód został zarejestrowany w dniu 7 stycznia 2008r. i wynajęty. W dniu 3 marca 2008r. samochód został sprzedany.

W piśmie uzupełniającym z dnia 1 lipca 2008r. wskazano, że samochód został kupiony na podstawie umowy kupna–sprzedaży od obywatela z Niemiec, który nie jest podatnikiem podatku od wartości dodanej. Samochód został zarejestrowany na Wnioskodawcę czyli na osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, ze względu na potrzebę jego wynajęcia. Nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych firmy, ze względu na jego przeznaczenie do odsprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy można w tym przypadku zastosować szczególną procedurę w zakresie dostawy towarów używanych i przyjąć jako podstawę opodatkowania marżę stanowiącą różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w momencie sprzedaży można skorzystać ze szczególnej procedury opodatkowania w zakresie dostawy towarów używanych i przyjąć jako podstawę opodatkowania marżę stanowiącą różnicę między całkowitą kwotą którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. ze zm.

Zastosowanie szczególnej procedury jest możliwe ponieważ powyższy środek transportu został nabyty przez Wnioskodawcę w celu jego odsprzedaży i jest towarem używanym zdefiniowanym w art. 120 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w przypadku podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności lub importowanych w celu odsprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę pomiędzy całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku.

W myśl art. 120 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy dla celów szczególnej procedury rozliczania podatku VAT jaką jest procedura opodatkowania marży, przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie (…) – czyli także samochody osobowe.

Ponadto opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, które podatnik nabył uprzednio w celu ich odsprzedaży. Istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

Stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, nie będącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub nie będącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Ze stanu faktycznego opisanego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży używanych samochodów. Przedmiotowy samochód został zakupiony na podstawie umowy kupna-sprzedaży od obywatela Niemiec, który nie jest podatnikiem podatku od wartości dodanej. Został on zaewidencjonowany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 10 jako towar handlowy. Przedmiotowy samochód został nabyty w celach handlowych (do dalszej odsprzedaży). Jednak w związku z trudnościami związanymi ze sprzedażą ww. samochodu, w celu ograniczenia strat związanych z utratą wartości ww. samochodu, został on zarejestrowany na firmę i wynajęty. Czynność zarejestrowania przedmiotowego samochodu w związku z wynajmem w zasadniczy sposób nie zmieniła przeznaczenia tego samochodu. Przedmiotowy samochód cały czas był towarem handlowym wchodzącym w skład aktywów obrotowych podatnika, nie stał się majątkiem trwałym firmy (tzn. nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych). Tym samym, w ocenie tut. organu, zostały spełnione przesłanki do uznania, iż odsprzedaż ww. towaru używanego na terenie kraju umożliwia zastosowanie szczególnej procedury wynikającej z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług polegającej na opodatkowaniu marży stanowiącej różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za **prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.