Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.853.2024.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-07
Teza: Proponowany przez bank zwrot kwot nie podlega opodatkowaniu podatkiem PIT, to wypłacone z tego tytułu odsetki nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem PIT na mocy zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty zastępstwa procesowego; kredyt-kredyt hipoteczny; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; odsetki; ubezpieczenia; ugody; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    3 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 26
    listopada 2024 r. (data wpływu 29 listopada 2024 r.). Treść wniosku wspólnego jest
    następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.A.
    Opis stanu faktycznego
    W 2008 r. (...) S.A. - dalej „Bank”, udzielił A.A. i B.A. (dalej: „Kredytobiorcy”) kredytu
    hipotecznego dla osób fizycznych waloryzowanego kursem CHF w wysokości 122.040,00
    PLN (dalej: „Kredyt”) - na podstawie umowy nr (...) z 3 listopada 2008 r. (dalej również
    „Umowa” lub „Umowa kredytowa").
    Kredyt został zaciągnięty na zakup - z rynku wtórnego w Polsce [w (...)] - spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz sfinansowanie opłat
    okołokredytowych.
    W 2021 r. Kredytobiorcy wytoczyli - za pośrednictwem kancelarii prawnej - przeciw
    Bankowi pozew indywidualny dotyczący stwierdzenia nieważności (trwałej
    bezskuteczności) Umowy kredytowej.
    W listopadzie 2023 r. w ww. sprawie zapadł wyrok (I instancja), w którym Sąd Okręgowy
    (...) Wydział Cywilny ustalił m.in. „że nie istnieje pomiędzy stronami stosunek prawny
    wynikający z umowy nr (...)/2008 o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „(...)”
    waloryzowany kursem CHF zawartej pomiędzy A.A. i B.A. a (...) Bank Spółką Akcyjną z
    siedzibą w (...) (poprzednikiem prawnym pozwanego) w dniu 3 listopada 2008 roku”.
    Od wyroku nastąpiło odwołanie.
    W toku trwającego procesu Bank kilkukrotnie kierował do Kredytobiorców propozycje
    zawarcia ugody pozasądowej. Dopiero propozycja ugody w treści zaproponowanej przez
    Bank po ww. wyroku I instancji została zaakceptowana przez Kredytobiorców.

    Ugoda została zawarta w 21 października 2024 r. (dalej: Ugoda”).
    W ramach zawartej Ugody, do sprawy toczącej się przed sądem drugiej instancji, Sądem
    Apelacyjnym, Bank zwrócił Kredytobiorcom wpłacony kapitał wraz z odsetkami oraz opłaty
    okołokredytowe oraz kwotę ubezpieczeń zapłaconych do Banku.
    W treści zawartej Ugody Bank wskazał, iż „w zakresie stanu faktycznego powstałego w
    wyniku zawartej Ugody Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację
    podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta nie powstaje przychód podatkowy, a w
    związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania
    informacji PIT-11”.
    Bank, na mocy zawartej Ugody, wypłacił w październiku 2024 r. Kredytobiorcom
    następujące kwoty w ramach Ugody:
        128.165,92 PLN tytułem zwrotu wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych;
        2.571,30 PLN tytułem zwrotu wpłaconego ubezpieczenia niskiego wkładu własnego;
        6.959,74 PLN tytułem zwrotu wpłaconych składek na poczet ubezpieczenia na życie
        i od niezdolności do pracy zarobkowej oraz ubezpieczenia nieruchomości (będącej
        przedmiotem Kredytu) od ognia i innych zdarzeń losowych;
        244.08 PLN tytułem zwrotu wpłaconych opłat i prowizji związanej z kredytem;
        19.031,39 PLN tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od
        dnia wpływu pozwu do Banku (19 kwietnia 2022 r.) do dnia 16 września 2024 r.;
        9.450,00 PLN tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (w zawartej z
        Bankiem Ugodzie wskazano, że to „Bank dodatkowo w ramach Ugody zobowiązuje
        się dokonać zwrotu na rzecz Klienta kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 9
        450,00 PLN ( 175 % stawki minimalnej) nie więcej niż kwota możliwa do zasądzenia,
        która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów możliwych do zasądzenia na
        podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
        w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2023 poz. 1935 t. j. z dnia 20
        września 2023 r). Wskazana kwota stanowi górną granicę odpowiedzialności Banku
        i wyczerpują w całości roszczenia Klienta z tego tytułu”).
    Kredytobiorcy spełniają warunki, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia
    Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Pytania
    1) Czy prawdziwym jest twierdzenie, iż zwrot przez Bank w ramach Ugody kwoty
      spłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, wpłaconych opłat i prowizji związanych z
      kredytem, a także zapłaconych do Banku przez Kredytobiorców składek:
      ubezpieczenia niskiego wkładu własnego, ubezpieczenia na życie i od niezdolności do
      pracy zarobkowej oraz ubezpieczenia nieruchomości od ognia i innych zdarzeń
      losowych nie powoduje powstania przychodu i obowiązku zapłaty podatku
      dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy prawdziwym jest twierdzenie, iż odsetki ustawowe zwrócone przez Bank w ramach
      Ugody korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

    3) Czy prawdziwym jest twierdzenie, iż zwrot przez Bank w ramach Ugody kwoty kosztów
      zastępstwa procesowego nie powoduje powstania przychodu i obowiązku zapłaty
      podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Zdaniem Kredytobiorców, zwrot przez Bank w ramach Ugody kwoty spłaconych rat
    kapitałowo-odsetkowych, wpłaconych opłat i prowizji związanych z kredytem, a także
    zapłaconych do Banku przez Kredytobiorców składek: ubezpieczenia niskiego wkładu
    własnego, ubezpieczenia na życie i od niezdolności do pracy zarobkowej oraz
    ubezpieczenia nieruchomości od ognia i innych zdarzeń losowych nie powoduje
    powstania przychodu i obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zawarta ugoda, jako czynność cywilnoprawna zawarta pomiędzy podmiotami prywatnymi,
    nie przesądza kwestii ważności czynności prawnej - w tym przypadku Umowy kredytowej,
    na podstawie której otrzymano od Banku środki na zakup spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego oraz sfinansowanie opłat okołokredytowych, które
    następnie zostały zwrócone przez Kredytobiorców. Jednakże aktualne orzecznictwo TSUE,
    Sądu Najwyższego oraz sądów powszechnych (w tym ww. wyrok I instancji w
    przedmiotowej sprawie) nie pozostawiają żadnych wątpliwości, że umowy waloryzowane
    do CHF zawarte w latach 2006- 2010 są przy założeniu zastosowania przez banki wzorców
    zawierających klauzule niedozwolone umowami nieważnymi.
    Otrzymana od banku kwota jest w zasadzie zwrotem przez bank nienależnie otrzymanego
    świadczenia, pomimo braku wprost takiego stwierdzenia w treści ugody.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm. - dalej również: „ustawa o PIT”):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o PIT oraz
      dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
      poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o PIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o PIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9. 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;

        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru;
        takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
        swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
        pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
        określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o PIT
    mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem
    przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie
    musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów.
    W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”,
    „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m in. czynnik sprawczy, powód,
    pochodzenie.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o PIT:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12- 14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    PIT.

    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (tekst jedn.: Dz. U z 2023 r. poz. 2488 z późn. zm).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest
    nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym
    dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę,
    czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, jako otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o PIT można więc mówić w
    każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości
    majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych
    świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego
    zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    W przypadku Kredytobiorców, tj. zwrotu Kredytobiorcom przez Bank w ramach Ugody
    kwoty: spłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, wpłaconych opłat i prowizji związanych z
    kredytem, a także zapłaconych do Banku przez Kredytobiorców składek: ubezpieczenia
    niskiego wkładu własnego, ubezpieczenia na życie i od niezdolności do pracy zarobkowej
    oraz ubezpieczenia nieruchomości od ognia i innych zdarzeń losowych, kwota ta stanowi
    zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Kredytobiorcy do Banku.
    Wobec powyższego, wypłata przez Bank na rzecz Kredytobiorców tej kwoty jest dla nich
    neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnęli oni bowiem konkretnego
    przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie powoduje po stronie Kredytobiorców
    powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (ustawy o PIT).
    Innymi słowy, otrzymana od Banku kwota, o której mowa w zakresie pytania nr 1, jest w
    rzeczywistości zwrotem nadpłaconych Bankowi przez Kredytobiorców kwot, nie stanowi
    żadnej korzyści majątkowej, a jedynie jest zwrotem tego, co w czasie trwania Umowy
    kredytowej Kredytobiorcy świadczyli na podstawie Umowy, która co do zasady powinna
    być uznana za nieważną. Przedmiotowe świadczenie w istocie nie miało żadnej podstawy
    prawnej, a otrzymanie zwrotu ww. kwoty nie stanowi dla Kredytobiorców żadnej
    dodatkowej korzyści, a jedynie doprowadziło do stanu rozliczeń, który jest zgodny z
    prawem i jest wynikiem uznania postanowień Umowy za abuzywne, pomimo braku
    wprost oświadczenia zawartego w zawartej Ugodzie.

    W związku z powyższym Kredytobiorcy stoją na stanowisku, że otrzymana od Banku kwota
    w wyniku zawartej ugody nie powoduje powstania obowiązku podatkowego i konieczności
    zapłacenia przez Kredytobiorców z tego tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Analogiczne co do istoty stanowisko zostało przedstawione przez organy podatkowe w
    interpretacji indywidualnej z 14 października 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.671.2024.1.MN, gdzie wskazano:
      W Pana przypadku - otrzyma Pan od banku zwrot kwoty wpłaconego kapitału, opłat
      okołokredytowych, ubezpieczenia niskiego wkładu własnego oraz ubezpieczenia na
      życie Otrzymana przez Pana kwota będzie stanowiła zwrot własnych pieniędzy, które
      nienależnie wpłacił Pan do banku. Wobec powyższego, wypłata przez bank na Pana
      rzecz tej kwoty będzie dla Pana neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie
      osiągnie Pan bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie
      spowoduje po Pana stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem do tej kwoty nie znajdzie
      zastosowania rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
      zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
      związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe - z uwagi na
      brak wystąpienia przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, który mógłby być objęty tym rozporządzeniem.
    Ad. 2.
    Zdaniem Kredytobiorców, odsetki ustawowe zwrócone Kredytobiorcom przez Bank w
    ramach Ugody korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT zwalnia zatem z opodatkowania wszelkie
    odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro zatem dokonany na rzecz Kredytobiorców zwrot nienależnie pobranego przez Bank
    świadczenia będącego podstawą do wyliczenia odsetek ustawowych nie podlega

    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to odsetki, które zostały
    przez Bank wypłacone z tego tytułu również nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Do ww. odsetek zastosowanie ma zwolnienie przedmiotowe wynikające z art. 21 ust. 1 pkt
    95b ustawy o PIT.
    Analogiczne co do istoty stanowisko zostało przedstawione przez organy podatkowe w
    interpretacji indywidualnej z 14 października 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.671.2024.1.MN, gdzie wskazano:
      Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT zwalnia zatem z opodatkowania wszelkie
      odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Skoro - jak już wyżej
      wspomniano - proponowany przez bank na Pana rzecz zwrot kwot nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego
      tytułu odsetki nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych na mocy zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych
    oraz z 28 lipca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej sygn. 0114-KDIP3-
    2.4011.548.2023.1.MN, gdzie wskazano:
      Skoro zasądzona na Państwa rzecz kwota tytułem zwrotu nienależnie pobranego
      świadczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki nie będą podlegały opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy zwolnienia wynikającego z art.
      21 ust. 1 pkt 95b.
    Jednocześnie - w zakresie interpretacji podatkowej dla banku - następujące stanowisko
    wyrażono w piśmie z 24 października 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    sygn. 0112-KDWL.4011.84.2023.1.JK:
      Tym samym z powyższego wynika, że wypłacane od dnia 1 stycznia 2021 r. Odsetki
      ustawowe z tytułu nieterminowej wypłaty należności - którą jest dochodzony przez
      Kredytobiorcę Zwrot świadczenia głównego oraz Zwrot kosztów procesu - są wolne
      od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.
    Ad. 3.
    Zdaniem Kredytobiorców, zwrot przez Bank w ramach Ugody kwoty kosztów zastępstwa
    procesowego nie powoduje powstania przychodu i obowiązku zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.
    U. z 2014 r. poz. 101):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Do kosztów procesu zalicza się m.in. koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego.
    Bank w ramach przedmiotowego zwrotu, zwrócił Kredytobiorcom 9.450,00 PLN.
    W treści Ugody Bank wskazał, iż kwota ta stanowi 175 % stawki minimalnej, nie więcej niż
    kwota możliwa do zasądzenia, która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów
    możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22
    października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2023 poz.
    1935 t. j. z 20 września 2023 r.).
    W ramach kosztów zastępstwa procesowego - w okresie od podpisania umowy z
    reprezentującą Kredytobiorców kancelarią prawną do dnia rozliczenia z Bankiem w

    wyniku podpisania Ugody - Kredytobiorcy ponieśli (w ramach kosztów stawiennictwa
    pełnomocnika procesowego na rozprawach i posiedzeniach Sądu, a także opłacenia
    wynagrodzenia kancelarii prowadzącej sprawę (tj. za: analizę dokumentacji, oszacowanie
    roszczeń, przeprowadzenie postępowania przedsądowego, przygotowanie dokumentacji
    do postępowania polubownego i sądowego) z tego tytułu koszty znacząco przekraczające
    kwotę 9.450,00 PLN.
    Zauważyć należy, że wysokość kwoty zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przez Bank
    na rzecz Kredytobiorców jest niższa niż wysokość wydatków przez Kredytobiorców
    poniesionych. Zatem otrzymana od Banku przedmiotowa kwota nie stanowi
    przysporzenia majątkowego po stronie Kredytobiorców i nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ po stronie Kredytobiorców nie
    nastąpiło realne przysporzenie majątkowe (zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie
    spełnia warunków koniecznych dla uznania ich za zwiększenie majątku podatnika - ani
    przez zwiększenie jego aktywów, ani też poprzez zmniejszenie jego pasywów czy
    zobowiązań). Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z
    własnych środków Kredytobiorców, a następnie, na podstawie Ugody, zostały
    Kredytobiorcom zwrócone przez Bank. W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot
    poniesionych wcześniej nakładów - nie jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu.
    Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
    procesowego jest obojętna podatkowo.
    Analogiczne co do istoty stanowisko zostało przedstawione przez organy podatkowe w
    interpretacji indywidualnej z 15 marca 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.1192.2021.2.SR, gdzie wskazano:
      Zauważyć należy, że wysokość kwoty zwrotu kosztów postępowania sądowego na
      Pani rzecz była niższa niż wysokość wydatków przez Panią poniesionych. Zatem
      otrzymana przez Panią kwota tytułem zwrotu kosztów procesu nie przewyższa
      poniesionych przez Panią wydatków, kwota ta nie stanowi zatem przysporzenia
      majątkowego po Pani stronie i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      od osób fizycznych, ponieważ po Pani stronie nie nastąpiło realne przysporzenie
      majątkowe. Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały
      sfinansowane z Pani własnych środków, a następnie na podstawie ugody zostały
      Pani zwrócone. W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych
      wcześniej nakładów - nie jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla
      celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów postępowania
      sądowego jest obojętna podatkowo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.

    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz

      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że bank zaproponował Państwu w
    ramach ugody wypłatę wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, ubezpieczenia niskiego
    wkładu własnego, składek na poczet ubezpieczenia na życie i od niezdolności do pracy
    zarobkowej oraz ubezpieczenia nieruchomości, opłat i prowizji, odsetek ustawowych za
    opóźnienie i kosztów zastępstwa procesowego.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy wypłacone kwoty będą stanowić przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, ubezpieczenia niskiego wkładu
    własnego, składek na poczet ubezpieczenia na życie i od niezdolności do pracy zarobkowej
    oraz ubezpieczenia nieruchomości, opłat i prowizji
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
      - pkt 2 - kwotę i walutę kredytu;
      - pkt 4 - zasady i termin spłaty kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy

    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Państwa przypadku - otrzymają Państwo od banku zwrot tytułem rat kapitałowo-
    odsetkowych, tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego, składek na poczet
    ubezpieczenia na życie i od niezdolności do pracy zarobkowej oraz ubezpieczenia
    nieruchomości, opłat i prowizji. Otrzymana przez Państwa kwota będzie zatem stanowiła
    zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do banku. Wobec
    powyższego, wypłata przez bank na Państwa rzecz tych kwot będzie dla Państwa
    neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo bowiem konkretnego
    przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Państwa stronie
    powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało więc uznać za prawidłowe.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Mając na uwadze powyższe, zwrot poniesionych przez Państwa kosztów zastępstwa
    procesowego - do wysokości poniesionych przez Państwa wydatków - nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa stanowisko zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Skutki podatkowe wypłaty odsetek
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT zwalnia zatem z opodatkowania wszelkie odsetki
    za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro - jak już wyżej wspomniano - proponowany przez bank na Państwa rzecz zwrot kwot
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z
    tego tytułu odsetki nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych na mocy zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów
    prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też Organ interpretacyjny nie
    analizował przedstawionych przez Państwa kwot.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    W pytaniu 2 i we własnym stanowisku do tego pytania wskazali Państwo „odsetki
    ustawowe zwrócone przez Bank”. Uznałem to jako omyłkę pisarską i przyjąłem, że intencją
    Państwa była kwestia „odsetki ustawowe wypłacone przez bank”.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.