Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.928.2024.1.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-24
Teza: Sprzedaż nieruchomości nabytej do majątku wspólnego
małżonków i następnie darowanej do majątku osobistego
jednego z nich.
Słowa kluczowe: darowizna
lokal-lokal mieszkalny
majątek-majątek osobisty
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 12 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 30 września 2022 r. wraz z mężem nabyła Pani nieruchomość (mieszkanie wraz z
    komórką lokatorską i garażem w stanie deweloperskim) do majątku wspólnego aktem
    notarialnym nr ... za kwotę 326 774 zł. Mieszkanie wspólnie Państwo wykończyli i
    umeblowali.
    W dniu 8 marca 2023 r. Pani mąż aktem notarialnym nr ... (umowa darowizny) darował
    Pani swoją część nieruchomości do majątku osobistego.
    W dniu 21 grudnia 2023 r. aktem notarialnym nr ... (umowa sprzedaży) sprzedała Pani
    nieruchomość Pani ... za kwotę 595 000 zł.

## Pytanie

W związku z powyższym prosi Pani o odpowiedź, jaką kwotę podatku powinna Pani
    odprowadzić do urzędu skarbowego – czy tylko od części, którą mąż darował Pani aktem
    darowizny czy od całości?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, powinna Pani odprowadzić należny podatek tylko od części, którą dostała
    Pani od męża aktem darowizny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw

      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw
    nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Jak stanowi art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.).
    W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub
    praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na
    charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie
    aktywów podatnika.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do
    dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie
    obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest
    nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę

    aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje
    przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym
    darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę
    przyjmuje.
    Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w
    ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Stosownie do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie
    wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz
    żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do
    majątku wspólnego.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. ustawy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw.
    „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania
    małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako
    całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw
    majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej
    tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r.
    sygn., akt II FPS 2/17, w której wskazano, że dla celów opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) nabytych przez
    małżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu
    tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw
    majątkowych do majątku wspólnego małżonków.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku
    nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności
    małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i

    opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682, z późn. zm.), nie ma możliwości określenia tego,
    w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie
    nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności
    majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności
    małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej
    trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego
    jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie
    należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie
    od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na
    nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Zatem wskazać należy, że dokonana darowizna między małżonkami pozostającymi we
    wspólności majątkowej małżeńskiej, przenosząca składniki majątkowe z majątku
    wspólnego do majątku osobistego, nie stanowi ponownego nabycia prawa do tych
    składników przez obdarowanego małżonka. Jakkolwiek darowizna polegająca na
    przesunięciu składników majątkowych z majątku wspólnego obojga małżonków do
    majątku osobistego jednego z nich jest czynnością prawną rozporządzającą
    nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nieruchomości i innych praw majątkowych
    przez małżonka, do którego majątku wspólnego przedmioty te wcześniej już
    przynależały.
    W omawianym przypadku pięcioletni termin należy liczyć od końca roku, w którym
    nabyła Pani wraz z mężem do wspólności majątkowej przedmiotową nieruchomość, tj.
    od końca 2022 r., czyli jego upływ nastąpi z dniem 31 grudnia 2027 r.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż przez Panią w dniu 21 grudnia
    2023 r. przedmiotowej nieruchomości nabytej do majątku wspólnego w dniu 30
    września 2022 r., stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie zostało
    dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub

      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym
    za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść
    do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości
    przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości,
    wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i
    opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a
    dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się
    natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto
    odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie całość udokumentowanych kosztów nabycia lub
    udokumentowanych kosztów wytworzenia nieruchomości, powiększonych o
    udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości.
    W związku bowiem z powołaną już wyżej uchwałą NSA z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt
    II FPS 2/17, należy przyjąć, że skoro - w zakresie momentu uzyskania przychodu - skutki
    uchwały zostały rozszerzone na inne późniejsze zdarzenia prawne, to zasadne będzie
    również takie rozszerzenie w zakresie kosztów uzyskania przychodów zbywanej
    nieruchomości.
    Dlatego koszty poniesione na nabycie nieruchomości w czasie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej, a następnie nabytej przez jednego z małżonków do majątku
    osobistego na podstawie darowizny między małżonkami pozostającymi we wspólności
    majątkowej małżeńskiej, będą „dzieliły los” nieruchomości po ustaniu wspólności.
    Stanowisko takie znajduje odzwierciedlenie w orzeczeniach NSA wydawanych po ww.
    uchwale. Jak bowiem stwierdził skład orzekający w wyroku NSA z dnia 19 maja 2017 r.,
    sygn. akt II FSK 1086/15: „Kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    składnika majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia - nie
    można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w określonej wielkości udziału.
    Dlatego też w razie podziału majątku wspólnego, koszty nabycia określonego
    przedmiotu poniesione w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej „dzielą los”
    tego przedmiotu po ustaniu tej wspólności”. Podobnie orzekł NSA w wyroku z dnia 19
    maja 2017 r., sygn. II FSK 1850/15, oraz w wyroku z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II
    FSK 3244/16.
    Zatem przyjmując, że w świetle uchwały siedmiu sędziów NSA z dnia 15 maja 2017 r.,
    sygn. akt II FPS 2/17, za datę nabycia nieruchomości przy jej sprzedaży przez jednego z

    małżonków po ustania ustawowej wspólności małżeńskiej, należy uznać datę jej
    nabycia do ustawowej wspólności majątkowej, to małżonek, który zbywa nieruchomość
    ma prawo do pomniejszenia przychodu o całość kosztów uzyskania przychodów, tj.
    „historycznych” wydatków poniesionych na nabycie do małżeńskiej wspólności
    majątkowej.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód,
    stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości
    określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a
    kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19%
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane powyżej
    przepisy prawa stwierdzić należy, że nienastępujące w ramach działalności
    gospodarczej odpłatne zbycie w 2023 r. przedmiotowej nieruchomości, nabytej w 2022
    r. przez Panią i Pani męża do wspólności majątkowej małżeńskiej i darowanej następnie
    przez Pani męża do Pani majątku osobistego, dokonane zostało w całości przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie,
    zatem stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a uzyskany z tego tytułu dochód podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podstawą obliczenia
    podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy całym przychodem z odpłatnego
    zbycia przedmiotowej nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych, pomniejszonym o koszty odpłatnego zbycia, a
    kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19%
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww.
    ustawy.
    Pani stanowisko uznano w całości za nieprawidłowe, ponieważ wskazała Pani, że
    powinna odprowadzić należny podatek tylko od części, którą dostała Pani od męża
    aktem darowizny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2383 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Podkreślić należy, że przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy
    Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest
    rozstrzygnięcie, czy zainteresowany prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie
    określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Wobec powyższego przedstawione przez Panią we
    wniosku kwoty nie podlegały analizie. Należy wskazać, że zgodnie z zasadą
    samoopodatkowania obowiązującą w polskim systemie podatkowym, to na podatniku
    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu – zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Prawidłowość
    takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez właściwy rzeczowo organ podatkowy, w toku
    stosownych postępowań weryfikacyjnych.
    Końcowo Organ wskazuje, że wpłacona na konto Krajowej Informacji Skarbowej opłata za
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w części która stanowi nadpłatę w myśl
    art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zostanie zwrócona w terminie
    określonym w art. 14f § 2a ww. ustawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.