Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1186/13/PH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-12-18
Teza: przychód z tytułu usług o ustalonym okresie rozliczeniowym powinien być określany w ostatnim dniu przyjętego przez strony okresu rozliczeniowego
Słowa kluczowe: moment; okres-okres rozliczeniowy; pośrednictwo; prowizje; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 12 września 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP w tym samym dniu), uzupełnionym 9 grudnia 2013 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 29 listopada 2013 r. znak: IBPBI/2/423-1186/13/PH, IBPP1/443-845/13/KJ wezwano o ich uzupełnienie. Uzupełnienia dokonano 9 grudnia 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 15 kwietnia 2013 r. Spółka zawarła umowę na czas określony do dnia 30 kwietnia 2014 r. Przedmiotem umowy o współpracy jest prowadzenie pośrednictwa handlowego sprzedaży obuwia, postawionego do sprzedaży przez Zleceniodawcę. Zleceniodawca jest jednostką dominującą, posiada 85% udziałów w kapitale zakładowym Spółki.

Przedstawicie handlowi Spółki, zatrudnieni na umowę o pracę, zbierają zamówienia w imieniu Zleceniodawcy na produkowane przez Zleceniodawcę wyroby. Sprzedaży wyrobów dokonuje Zleceniodawca. Spółce z tego tytułu przysługuje wynagrodzenie prowizyjne. Wynagrodzenie będzie naliczone na dzień 31 lipca 2013 r., 30 października 2013 r., 31 stycznia 2014 r., i 3 kwietnia 2014 r.

Zgodnie z umową podstawą rozliczenia jest obrót netto wynikający z faktur wystawionych przez Zleceniodawcę. Wartość faktur niezapłaconych na dzień rozliczenia pomniejsza obrót będący podstawą naliczenia prowizji. Zleceniodawca informuje Spółkę o przysługującej jej prowizji w terminie umożliwiającym wystawienie faktury, która zgodnie z umową ma być wystawiona przez Spółkę do 14 dnia kolejnego miesiąca po wskazanych w umowie datach. Dane będące podstawą wyliczenia należnej prowizji stanowią dane znajdujące się w systemie FK Zleceniodawcy. Po ostatecznym uzgodnieniu ze Zleceniodawcą przysługującego Spółce wynagrodzenia prowizyjnego Spółka w dniu 6 sierpnia 2013 r. wystawiła fakturę i pod tą datą wprowadziła ją do ksiąg rachunkowych jako przychód należny. Tę samą datę umieściła w fakturze jako datę wykonania usługi.

Zleceniodawca w wystawionej fakturze zakwestionował datę wykonania usługi. Zdaniem zleceniodawcy Spółka powinna była wpisać datę 31 lipca 2013 r. jako datę wykonania usługi, lub okres zbierania zamówień od 15 kwietnia 2013 r. do 31 lipca 2013 r. Została też zakwestionowana data powstania przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zdaniem Zleceniodawcy, przychód z tytułu wynagrodzenia prowizyjnego powinien być zaliczony do miesiąca lipca, także do miesiąca lipca powinien zostać zaliczony podatek VAT należny. Spółka z tym stanowiskiem się nie zgodziła.

W dniu 9 grudnia 2013 r. do tut. BKIP wpłynęło uzupełnienie wniosku, z którego wynika, że:

1.  Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem opodatkowania jest sprzedaż obuwia. Zgłoszenia rejestracyjnego dokonano w dniu 5 czerwca 1993 r. W dniu 1 maja 2004 r. Spółka została zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
2.  Umowa obowiązuje od dnia 15 kwietnia 2013 r. do dnia 30 kwietnia 2014 r. W umowie uregulowane są terminy płatności wynagrodzenia za wykonaną usługę i okresy za które to wynagrodzenie jest naliczane. I tak:

*   na dzień 31.07.2013 r. przysługuje wynagrodzenie za okres od 15.04.2013. do 31.07.2013.
*   na dzień 31.10.2013 r. przysługuje wynagrodzenie za okres od 01.08.2013. do 31.10.2013.
*   na dzień 31.01.2014 r. przysługuje wynagrodzenie za okres ód 01.11.2013. do 31.01.2014.
*   na dzień 30.04.2014 r. przysługuje wynagrodzenie za okres od 01.02.2014. do 31.04.2014.

4.  Faktura wystawiona w dniu 6 sierpnia 2013 r. dokumentuje usługi wykonane od 15 kwietnia 2013 r. do 31 lipca 2013 r.
5.  Zgodnie z umową wykonanie usługi polega na prowadzeniu pośrednictwa handlowego sprzedaży obuwia postawionego do sprzedaży przez Zleceniodawcę. Podstawą naliczenia wynagrodzenia za wykonaną usługę jest zafakturowany przez Zleceniodawcę i zapłacony przez klientów Zleceniodawcy obrót netto. Dane będące podstawą wyliczenia wynagrodzenia są informacje o dokonanych transakcjach znajdujące się w systemie FK Zleceniodawcy. Faktura wystawiona zgodnie z umową w dniu 6 sierpnia 2013 r. obejmuje usługi wykonane do dnia 31 lipca 2013 r.
6.  W umowie nie przewidziano wpłat zaliczek przez Zleceniodawcę na poczet wykonania usługi. Wynagrodzenie jest płatne w terminie 14 dni na podstawie prawidłowo wystawionej faktury Zleceniodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo ustalono dzień powstania przychodu do opodatkowania, tj. 6 sierpnia 2013 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy ustawy o rachunkowości stanowią, że do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie. Określają także jakie dowody księgowe są podstawą dokonania zapisu w księgach. Takimi „dowodami źródłowymi” są dowody zewnętrzne własne. Na podstawie faktury, którą Spółka wystawiła w dniu 6 sierpnia 2013 r. dokonano zapisu w księgach. Zdaniem Spółki, data dokonania zapisu w księgach jest prawidłowa. Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych za przychody z działalności gospodarczej uważa się przychody należne, a za datę powstania przychodu uważa się dzień wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury. W związku z tym, uważamy że prawidłowo ustaliliśmy dzień powstania przychodu do opodatkowania na dzień wystawienia faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „updop”), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Stosownie do treści art. 12 ust. 3 updop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Natomiast moment powstania uzyskanych przychodów określają przepisy art. 12 ust. 3a, ust. 3c, ust. 3d i ust. 3e updop.

Przepis art. 12 ust. 3a updop stanowi, że za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c - 3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu należnego. Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia ww. zdarzeń, a jeżeli wystąpią one po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 3c updop, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

W celu określenia momentu powstania przychodu w opisanym stanie faktycznym, należy rozstrzygnąć, który z wymienionych przepisów znajdzie zastosowanie. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka otrzymała prowizję za wykonanie usługi pośrednictwa za okres od 15 kwietnia 2013 r. do 31 lipca 2013 r. W dniu 6 sierpnia 2013 r. Spółka wystawiła fakturę dokumentującą wykonanie tej usługi.

Ponadto z uzupełnienia wniosku wynika jednoznacznie, że w zawartej umowie strony ustaliły rozliczenie usługi pośrednictwa w czterech okresach rozliczeniowych:

*   na dzień 31.07.2013 r. przysługuje wynagrodzenie za okres od 15.04.2013. do 31.07.2013.
*   na dzień 31.10.2013 r. przysługuje wynagrodzenie za okres od 01.08.2013. do 31.10.2013.
*   na dzień 31.01.2014 r. przysługuje wynagrodzenie za okres ód 01.11.2013. do 31.01.2014.
*   na dzień 30.04.2014 r. przysługuje wynagrodzenie za okres od 01.02.2014. do 31.04.2014.

Z analizy ww. przepisu updop wynika, że ustawodawca określił następujące możliwe daty powstania przychodu:

1.  ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub
2.  ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego na wystawionej fakturze.

Wskazać jednocześnie należy, że rozpoznanie przychodu winno następować nie rzadziej niż raz w roku. Sformułowanie „nie rzadziej niż raz w roku” oznacza, iż okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 12 miesięcy. Zatem istotnym dla wskazania daty powstania przychodu jest okoliczność ustalenia w umowie (fakturze) rozliczania w okresach rozliczeniowych i ustalenie tych okresów. Powyższe skutkuje rozliczaniem przychodu w zgodzie z cytowanym przepisem art. 12 ust. 3c updop, tj. w okresach rozliczeniowych. W takim przypadku przychód z tytułu usług o ustalonym okresie rozliczeniowym powinien być określany w ostatnim dniu przyjętego przez strony okresu rozliczeniowego.

W przedmiotowej sprawie przychód podatkowy powstanie zatem w dniu 31 lipca 2013 r., tj. w ostatnim dniu pierwszego okresu rozliczeniowego, ustalonego przez kontrahentów w umowie.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 3 wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.