Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1369/14-2/EC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-25
Teza: Czy w związku z udzieleniem przez Wnioskodawcę nieoprocentowanej pożyczki Spółce komandytowej, w zakresie jakim Wnioskodawca uczestniczy w zyskach Spółki komandytowej jako jej komandytariusz, powstanie dla Wnioskodawcy jakikolwiek przychód podatkowy, w tym w szczególności z tytułu nieodpłatnych świadczeń?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; pożyczka; przychód; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka osobowa; wspólnik; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2014 r. (data wpływu 5 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udzielenia spółce komandytowej nieoprocentowanej pożyczki przez wspólnika tej spółki **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udzielenia spółce komandytowej nieoprocentowanej pożyczki przez wspólnika tej spółki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, będący osobą fizyczną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (dalej: Wnioskodawca), jest jedynym komandytariuszem w spółce komandytowej z siedzibą w Polsce (dalej: Spółka komandytowa). Zgodnie z umową Spółki komandytowej Wnioskodawca posiada 99-procentowy udział w zyskach Spółki komandytowej.

Komplementariuszem Spółki komandytowej jest spółka kapitałowa. Zgodnie z umową Spółki komandytowej komplementariusz posiada 1-procentowy udział w zyskach Spółki komandytowej.

Wnioskodawca planuje udzielać Spółce komandytowej nieoprocentowanych pożyczek.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z udzieleniem przez Wnioskodawcę nieoprocentowanej pożyczki Spółce komandytowej, w zakresie jakim Wnioskodawca uczestniczy w zyskach Spółki komandytowej jako jej komandytariusz, powstanie dla Wnioskodawcy jakikolwiek przychód podatkowy, w tym w szczególności z tytułu nieodpłatnych świadczeń?

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielenie przez Wnioskodawcę nieoprocentowanych pożyczek Spółce komandytowej, nie będzie skutkować (w zakresie jakim Wnioskodawca uczestniczy w zyskach Spółki komandytowej jako jej komandytariusz) powstaniem po jego stronie jakiegokolwiek przychodu podatkowego, w tym w szczególności z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Ogólne zasady dotyczące opodatkowania dochodu spółek komandytowych.

Zgodnie z właściwymi przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zmianami), spółkami osobowymi są spółki jawne, spółki partnerskie, spółki komandytowe i spółki komandytowo-akcyjne. Na gruncie przepisów ustaw podatkowych spółki osobowe prawa handlowego (niebędące osobami prawnymi), co do zasady, nie są traktowane jako podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych. Wyjątek stanowią spółki komandytowo-akcyjne, wprost objęte zakresem opodatkowania podatkami dochodowymi. Opodatkowanie dochodu osiągniętego przez pozostałe spółki osobowe następuje na poziomie wspólników (osób prawnych lub fizycznych), którzy są podatnikami na gruncie odpowiednio ustawy o CIT lub PIT.

Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 Ustawy o PIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. Opisaną powyżej zasadę proporcjonalnego udziału stosuje się na podstawie art. 8 ust. 2 ww. ustawy odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat. Tym samym dochody (przychody) z udziału w spółce osobowej opodatkowuje się osobno u każdego wspólnika proporcjonalnie do jego udziału w zysku.|

W świetle przepisu art. 5b ust. 2 ustawy o PIT, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawna, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art, 8 ust. 1 tej ustawy, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT, czyli za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Mając na względzie powyższe uznać należy że:

*   spółki osobowe (niebędące osobami prawnymi), w tym spotka komandytowa, nie są podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych. Podatnikami będą natomiast wspólnicy tej spółki, w zakresie, w jakim uczestniczą w zyskach wypracowanych przez spółkę,
*   do osiągniętych przez nich dochodów z udziału w spółce osobowej będą zaś miały zastosowanie zasady dotyczące opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej.

Przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia / nieoprocentowana pożyczka udzielona spółce komandytowej przez jej wspólnika.

Przez umowę pożyczki w świetle art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 194 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zmianami) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa pożyczki może zostać udzielona nieodpłatnie lub odpłatnie, tj. za oznaczonym wynagrodzeniem w formie odsetek.

Zgodnie z ogólną definicją przychodu, wyrażoną w art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, przychodami (z pewnymi włączeniami) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jednocześnie zgodnie z art. 14 ust. 1 Ustawy o PIT za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont, przy czym zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 Ustawy o PIT przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust, 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust, 1 pkt 125.

Nieodpłatnym świadczeniem, o którym mowa we wskazanych powyżej przepisach Ustawy o PIT, są wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy (zob. interpretacja indywidualna z dnia 5 grudnia 2013 r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie o sygn. IPPB1/415-1003/13-4/EC).

Za takie przysporzenie mogłoby być zatem uznane przyznanie spółce prawa do korzystania z pożyczki udzielonej przez podmiot trzeci bez konieczności zapłaty odsetek. Otrzymanie nieoprocentowanej pożyczki od podmiotu trzeciego stanowiłoby, bowiem korzyść wspólników spółki osobowej w postaci nieodpłatnej (a zatem korzystniejszej niż warunki rynkowe) możliwości korzystania z cudzego kapitału, co w rezultacie wiązałoby się z koniecznością opodatkowania przychodu wspólników z tytułu nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże w przeciwieństwie do pożyczki udzielonej przez podmiot trzeci, nie można za przysporzenie w majątku podatnika uznać sytuacji, w której nieoprocentowana pożyczka jest udzielana spółce osobowej przez jej wspólnika.

Powyższy wniosek wynika z następujących przesłanek:

*   świadczenie wspólnika wykonane na rzecz spółki komandytowej z podatkowego punktu widzenia będzie niejako świadczeniem dla „samego siebie", w takim zakresie, w jakim posiada on prawo do udziału w zysku spółki komandytowej (bowiem w tym zakresie wszystkie zdarzenia gospodarcze, które dotyczą spółki komandytowej wywołują skutki podatkowe na poziomie wspólnika), zatem
*   z podatkowego punktu widzenia otrzymanie przez spółkę tego typu pożyczki nie powoduje powstania żadnego przysporzenia po stronie wspólnika udzielającego pożyczki; jego stan posiadania nie zwiększa się w żaden sposób; z podatkowego punktu widzenia (wyłączając spółkę osobową jako podmiot opodatkowania) przekazał on bowiem pieniądze samemu sobie, w takiej części w jakiej posiada prawo do udziału w zysku spółki komandytowej.

Co więcej, w przypadku udzielenia nieoprocentowanej pożyczki Spółce komandytowej, w zakresie w jakim Wnioskodawca uczestniczy w zysku Spółki komandytowej, w stosunku do Wnioskodawcy nie powinny znaleźć zastosowania przepisy art. 25 i 25a ustawy o PIT, gdyż tak jak zostało to wykazane powyżej, z podatkowego punktu widzenia, jest to niejako świadczenie Wnioskodawcy dla „samego siebie". Przepisy te mogą znaleźć zastosowanie jedynie w zakresie w jakim w zysku Spółki komandytowej uczestniczy jej drugi wspólnik (tj. komplementariusz).

Zatem w sytuacji, o której mowa powyżej, po stronie wspólnika udzielającego świadczenia nie powstaje jakikolwiek przychód podatkowy, w tym w szczególności przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w związku z uczestnictwem w spółce, która otrzymała takie świadczenie.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że zaprezentowane powyżej stanowisko znajduje całkowite potwierdzenie w dotychczasowej praktyce organów podatkowych i interpretacjach indywidualnych. Przykładowo:

*   interpretacja indywidualna z dnia 5 grudnia 2013 r. wydarta przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB1/415-1003/13-4/EC), w której organ podatkowy stwierdził, że: „Mając na względzie cytowane powyżej przepisy stwierdzić należy, iż odsetki z tytułu pożyczki udzielonej spółce osobowej dla Wnioskodawcy (jako wspólnika spółki osobowej) nie będą stanowiły przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, w takiej części w jakiej Wnioskodawca udzielił pożyczki, bowiem z podatkowego punktu widzenia jest to świadczenie dla samego siebie w takim zakresie, w jakim przychody i koszty spółki osobowej stanowią Jego przychody i Jego koszty”.
*   interpretacja indywidualna z dnia 25 stycznia 2011 r. wydana przez Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB1/415-980/10-2/EC), w której organ podatkowy zauważa, że: „(\`(...)\`) jeżeli wspólnik spółki osobowej wykonuje świadczenie na rzecz tej spółki, to z podatkowego punktu widzenia jest to świadczenie dla „samego siebie“ w takim zakresie, w jakim przychody i koszty spółki osobowej stanowią jego przychody i koszty.”
*   Wnioskodawca pragnie również zwrócić uwagę, że prezentowany przez niego pogląd został również wyrażony w interpretacjach indywidualnych o sygnaturach: ILPB1/415-492/12-4/AG, ILPB1/415-980/12-4/AMN, IBPBI/1/415-732/10/KB, IPPB1/415-1002/10-2/EC.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje wreszcie potwierdzenie we, wciąż aktualnym, piśmie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2002 r. nr PB4/AK-031-23/02, opublikowanym w Biuletynie Skarbowym nr 3 z 2002 r., z którego wynika, że: „(\`(...)\`) jeżeli wspólnik spółki osobowej wykonuje świadczenie na rzecz tej spółki, to z podatkowego punktu widzenia jest to świadczenie „dla siebie samego” w takim zakresie, w jakim „przychody i koszty spółki osobowej” stanowią jego przychody i jego koszty. Jeżeli więc takie świadczenia są (\`(...)\`) nieodpłatne, u tego wspólnika nie wystąpi ani przychód, ani koszt. Jednocześnie, w takim przypadku, nie będzie można mówić o uzyskaniu ani przez spółkę osobową, ani przez tego wspólnika przychodu „z tytułu otrzymanych nieodpłatnych świadczeń”, bowiem spółka nie jest podatnikiem podatku dochodowego, a wspólnik - w sensie podatkowym -„świadczył samemu sobie”. Nie wyklucza to faktu, że tego rodzaju świadczenie może stanowić przychód pozostałych wspólników takiej spółki.

W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca, będący komandytariuszem w Spółce komandytowej, który udziela nieoprocentowanej pożyczki na rzecz tej Spółki komandytowej nie uzyska (w zakresie jakim Wnioskodawca uczestniczy w zyskach Spółki komandytowej jako jej komandytariusz) jakiegokolwiek przychodu podatkowego, w tym w szczególności z tytułu nieodpłatnego świadczenia na gruncie Ustawy o PIT. Z podatkowego punktu widzenia udzielenie takiej pożyczki stanowi dla niego świadczenie na rzecz „samego siebie” i nie może zostać uznane za przysporzenie w jego majątku w rozumieniu zaprezentowanym w definicji nieodpłatnego świadczenia. Z tego samego powodu do opisanej sytuacji, w zakresie w jakim Wnioskodawca uczestniczy w zyskach Spółki komandytowej, nie będą miały zastosowania przepisy art. 25 i 25a Ustawy o PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.