Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.502.2025.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-15
Teza: Dotyczy ustalenia, czy przychody jakie Spółka otrzyma w
związku z realizacją umów o powierzenie grantu w projekcie X
będą zwolnione z podatku CIT.
Słowa kluczowe: fundusz-Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego
fundusz-fundusz europejski
projekt
przychód
zwolnienie
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Inne zwolnienia
przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 23
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 53

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A Sp. z o.o. (Spółka) ma siedzibę w Polsce i jest polskim rezydentem podatkowym.
    Spółka została założona przez B. (...).
    W akcie założycielskim Spółki postanowiono, że celem jej działalności jest m.in. realizacja
    badań naukowych, prac rozwojowych oraz wdrożeniowych. W tym samym dokumencie,
    jako przedmiot działalności Spółki zostały wskazane – poprzez odwołanie się do
    stosownych kodów PKD – badania naukowe, pozaszkolne formy edukacji, (...), a także
    handel hurtowy i detaliczny.
    Spółka prowadzi swoją działalność poprzez m.in. udział w realizacji różnego rodzaju
    projektów, które są finansowane ze środków krajowych lub unijnych (tzw. grantów).
    Spółka ubiega się o przyznanie grantów w naborach przeprowadzanych przez różne
    podmioty.
    Niniejszy wniosek dotyczy oceny skutków w podatku dochodowym od osób prawnych
    (podatek CIT) związanych z uzyskaniem przez Spółkę finansowania grantów przyznanych
    na podstawie umów o powierzenie granu w projekcie X.
    Spółka jako grantobiorca zawarła z C – beneficjentem projektu grantowego: umowę o
    powierzenie grantu nr (...) oraz umowę o powierzenie grantu nr (...), zwanymi dalej łącznie
    „umowami o powierzenie grantu w projekcie X”.
    Opisując mechanizm finansowania grantów w projekcie X należy w pierwszej kolejności
    dokonać kwalifikacji źródła ich pochodzenia. Źródłem finansowania grantu w projekcie X
    są środki finansowe pochodzące z Unii Europejskiej (UE). Środki te pochodzą z
    Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), cel szczegółowy: (...).
    Środki, z których finansowany jest grant w projekcie X pochodzą z bezzwrotnej pomocy,
    zaś zasady ich przyznawania mają swoje źródło w regulacjach prawnych UE.
    Do zawarcia umów o powierzenie grantu w projekcie X doszło na podstawie
    następujących aktów, które wprost zostały przywołane w umowach o powierzenie grantu
    w projekcie X:
    „1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca
    2021 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju
    Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i
    Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na
    potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu
    Bezpieczeństwa Wewnętrznego Instrumentu Wsparcia Finansowego na rzecz
    Zarządzania Granicami i Polityki Wizowej, zwanego dalej „rozporządzeniem ogólnym”;
    2) ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze
    środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027, zwanej dalej „ustawą
    wdrożeniową”;
    3) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, zwanej dalej „ufp”;
    4) Programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki, 2021-2027, zwanego
    dalej „FENG”;

    5) Szczegółowego Opisu Priorytetów programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej
    Gospodarki 2021-2027;
    6) Decyzji Komisji Europejskiej C (2019) 3452 z dnia 14 maja 2019 r. ustanawiającej
    wytyczne dotyczące określania korekt finansowych w odniesieniu do wydatków
    finansowanych przez Unię w przypadku nieprzestrzegania obowiązujących przepisów
    dotyczących zamówień publicznych, zwanej dalej „decyzją Komisji Europejskiej.”
    W umowach o powierzenie grantu w projekcie X Spółka jest określana jako
    „Grantobiorca”, zaś C jako „Fundacja”. Zgodnie ze słowniczkiem zawartym w ww.
    umowach, pod pojęciem „Grantobiorcy” – „należy przez to rozumieć, zgodnie z art. 41 ust.
    3 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków
    europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. poz. 1079 ze zm.), zwanej dalej
    „ustawą wdrożeniową”, podmiot publiczny albo prywatny, inny niż Fundacja oraz Partner,
    wybrany w drodze otwartego naboru ogłoszonego przez Fundację w ramach realizacji
    Projektu grantowego X realizowanego w ramach Programu Fundusze Europejskie dla
    Nowoczesnej Gospodarki 2021–2027 (FENG)”, zaś pod pojęciem „Fundacji” - należy
    „rozumieć C, która jest beneficjentem projektu niekonkurencyjnego grantowego (...) w
    ramach Programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki 2021–2027 (FENG)”.
    Z kolei pod pojęciem „Projekt X” należy „rozumieć Projekt grantowy X realizowany przez C
    w ramach Programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki 2021–2027
    (FENG) w ramach umowy nr (...), którego głównym celem jest efektywna komercjalizacja
    wyników prac B+R powstałych w wyselekcjonowanych projektach prowadzonych w
    organizacjach badawczych”.
    Przedmiot umów o powierzenie grantu w projekcie X został określony w następujący
    sposób: „Na mocy niniejszej Umowy, C udziela Grantobiorcy dofinansowania na realizację
    Grantu „(...)” zwanego dalej Grantem, ze środków Projektu X w ramach działania
    finansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
    realizowanego zgodnie z aktualną wersją Wniosku nr (...).”
    Technicznie grant w projekcie X jest przekazywany przez C – beneficjenta programu
    grantowego na rzecz Spółki – grantobiorca. Zgodnie z (...) , C sama nie realizuje projektu,
    tzn. nie przeprowadza badań, prac i innych czynności finansowanych środkami
    pochodzącymi z grantu, zaś jej odpowiedzialność sprowadza się do:
      1) realizacji projektu grantowego zgodnie z założonym celem;
      2) przygotowania i przekazania właściwej instytucji propozycji kryteriów wyboru
        grantobiorców;
      3) dokonywania wyboru grantobiorców w oparciu o określone kryteria, z
        uwzględnieniem zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności i równego
        traktowania podmiotów;
      4) zawierania z grantobiorcami umów o powierzenie grantu;
      5) rozliczania wydatków poniesionych przez grantobiorców;
      6) monitorowania realizacji zadań przez grantobiorców;
      7) kontroli realizacji zadań przez grantobiorców;
      8) odzyskiwania grantów w przypadku ich wykorzystania niezgodnie z umową o
        powierzenie grantu.
    Tym samym, środki finansowe pochodzące z EFRR faktycznie zasilają grantobiorców,
    ostatecznych beneficjentów tych środków (...) C jest więc upoważniona (...) do
    przekazywania środków finansowych - grantu. Z perspektywy Spółki oraz obowiązujących
    przepisów, przekazanie jej środków na finansowanie grantu za pośrednictwem C nie
    zmienia kwalifikacji tych środków jako pochodzących z UE.

    Umowy o powierzenie grantu w projekcie X nakładają na Spółkę szereg obowiązków
    informacyjnych, mających na celu wskazanie źródła finansowania grantu ze środków Unii
    Europejskiej, np.: „Grantobiorca jest zobowiązany do wypełniania obowiązków
    informacyjnych i promocyjnych, w tym informowania społeczeństwa o dofinansowaniu
    Grantu przez Unię Europejską.”; „umieszczenia w widocznym miejscu realizacji Grantu
    przynajmniej jednego trwałego plakatu o minimalnym formacie A3 lub podobnej wielkości
    elektronicznego wyświetlacza podkreślającego fakt otrzymania dofinansowania z UE, w
    terminie do 1 miesiąca od dnia podpisania Umowy”; „umieszczania we wszystkich
    publikacjach naukowych lub innych materiałach (np. wystąpienia konferencyjne)
    odwołania słownego do nazwy Grantu lub jego akronimu oraz podawania informacji o
    źródle jego finansowania, a w miarę możliwości – również zamieszczenia oznakowania
    graficznego”.

## Pytanie

Czy przychody jakie Spółka otrzyma w związku z realizacją umów o powierzenie grantu w
    projekcie X będą zwolnione z podatku CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, przychody jakie otrzyma ona w związku z realizacją umów o
    powierzenie grantu w projekcie X będą podlegały zwolnieniu z podatku CIT. Jednocześnie
    Spółka wskazuje przepis art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy CIT, który zdaniem Spółki będzie
    stanowił podstawę prawną tego zwolnienia.
    Wyjaśniając przedstawione stanowisko wskazać należy, że ww. przepis obejmuje
    zwolnieniem z CIT: „dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych,
    organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych,
    pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów
    ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów
    NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi
    państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej
    Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze; w tym również w
    przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu
    upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz
    podmiotów, którym służyć ma ta pomoc”.
    Oceniając, czy warunki określone w przywołanym przepisie zostały spełnione należy
    zauważyć, że:
    Źródłem grantu są środki finansowe pochodzące z funduszu organizacji międzynarodowej
    – Unii Europejskiej. Środki pochodzą z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
    (EFRR), cel szczegółowy: (...).
    Środki, z których finansowany jest grant, pochodzą więc z bezzwrotnej pomocy. Zasady ich
    przyznawania mają swoje źródło w regulacjach prawnych UE.
    Grant jest przekazywany przez C – beneficjenta programu grantowego (...), C sama nie
    realizuje projektu, a jedynie wyłania w drodze otwartego naboru grantobiorców, którzy
    będą odpowiedzialni za realizację projektu. Tym samym środki finansowe pochodzące z
    EFRR faktycznie zasilają grantobiorców, ostatecznych beneficjentów tych środków.
    Oznacza to, że C wykonuje jedyne czynność techniczną przekazania środków służących
    finansowaniu grantu w projekcie X, przez co środki te zachowują tożsamość środków
    pochodzących z Unii Europejskiej w momencie gdy trafiają do Spółki.
    W tym miejscu można powołać się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we
    Wrocławiu z dnia 24 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wr 525/17, w który Sąd odniósł się do
    istoty projektów grantowych: „Istotą projektu grantowego jest powierzenie beneficjentowi
    projektu grantowego przez właściwą instytucję realizacji projektu, w ramach którego
    dokonuje on wyboru beneficjentów ostatecznych dofinansowania (grantobiorców).

    Beneficjent projektu grantowego nie realizuje więc bezpośrednio celów danego programu
    operacyjnego, lecz wykonuje de facto funkcje instytucji właściwej do wyboru projektów w
    rozumieniu art. 37 ust. 1 ustawy z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie
    polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Rzeczywistym
    adresatem wsparcia w ramach projektu grantowego i faktycznym (ostatecznym)
    beneficjentem jest grantobiorca. Znajduje to potwierdzenie w definicji grantobiorcy,
    zawartej w art. 35 ust. 3 ustawy z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie
    polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. W celu
    wyraźnego rozdzielenia ról w projekcie grantowym wykluczone jest, aby beneficjent
    projektu grantowego był jednocześnie grantobiorcą.” – wyrok odnosi się do przepisów
    ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki
    spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz.
    818 z późn. zm.), a więc poprzedniczki ustawy wdrożeniowej, niemniej w obydwu aktach
    prawnych występuje analogiczny model realizowania i finansowania projektów
    grantowych i dlatego tezy zawarte w przywołanym wyroku pozostają aktualne także przy
    interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej. Cytowany wyrok potwierdza, że to
    grantobiorca, a więc Spółka w analizowanym przypadku, jest ostatecznym beneficjentem
    grantu, ergo to do Spółki trafiają środki pochodzące z Unii Europejskiej na sfinansowanie
    grantu, zaś C pełni rolę upoważnionego podmiotu, pośredniczącego w przekazaniu
    środków pochodzących z UE.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w (...) C jest więc upoważniona (...) do przekazywania
    środków finansowych - grantu. Pomimo przekazania grantu za pośrednictwem C, grant
    jest zasilany środkami pochodzącymi z UE i udział beneficjenta projektu grantowego nie
    wpływa na kwalifikację tych środków.
    Powyższe potwierdza także brzmienie umów o powierzenie grantu w projekcie X, cyt.: „Na
    mocy niniejszej Umowy, Fundacja udziela Grantobiorcy dofinansowania na realizację
    Grantu „(...)” zwanego dalej Grantem, ze środków Projektu X w ramach działania
    finansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
    realizowanego zgodnie z aktualną wersją Wniosku nr (...)”
    Dodać także należy, że w umowach o powierzenie grantu w projekcie X został na Spółkę
    nałożony obowiązek informacyjny, zgodnie z którym Spółka powinna informować o
    finansowaniu grantu w projekcie X środkami pochodzącymi z Unii Europejskiej.
    Powyższe oznacza, że przychody, jakie Spółka uzyskuje w związku z przekazaniem jej
    środków na podstawie umów o powierzenie grantu w projekcie X, są objęte zwolnieniem z
    podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 287 ze zm., dalej: „ustawa CIT”) nie zawiera definicji przychodu podatkowego.
    Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych
    przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
        Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
        pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    W myśl z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

        Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
        sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
        innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
        24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 pkt 2 ustawy o CIT:
        Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art.
        24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z
        tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku
        podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
        różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Nie wszystkie przychody rozpoznawane przez podatnika wpływają na podstawę
    opodatkowania.
    Zgodnie bowiem z przywołanym art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy CIT:
        Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
        opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł
        nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
    Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie
    jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy
    wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze
    finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów.
    Wystąpienie każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika
    skutkuje obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania
    przez podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy
    przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących
    na podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy
    niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się
    okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju
    instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.
    W art. 17 ww. ustawy, wymienione są dochody, które na mocy tego przepisu korzystają ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT:
        Wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw
        obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji
        finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze
        środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii
        Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej
        deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami
        przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje
        rządowe lub agencje wykonawcze; w tym również w przypadkach gdy przekazanie
        tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do
        rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów,
        którym służyć ma ta pomoc.
    Natomiast zgodnie z art. 17 ust 1 pkt 53 ustawy o CIT:
        Wolne od podatku są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako
        pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o
        których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a-5d ustawy z dnia 27
        sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

    Z ww. przepisów wynika wprost, jakie środki finansowe mogą podlegać zwolnieniu z
    opodatkowania. Wszelkie ulgi i zwolnienia przewidziane w ustawie podatkowej należy przy
    tym traktować jako wyjątek od ogólnej zasady powszechności opodatkowania, przez co
    zawsze należy je stosować w sposób ścisły - zgodnie z literą prawa - a nie rozszerzający.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka jako grantobiorca zawarła
    z C – beneficjentem projektu grantowego, umowę o powierzenie grantu nr X (...) oraz
    umowę o powierzenie grantu nr X (...) (umowy o powierzenie grantu w projekcie X).
    Źródłem finansowania grantu w projekcie X są środki finansowe pochodzące z
    Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR). Środki, z których finansowany jest
    grant w projekcie X pochodzą z bezzwrotnej pomocy, zaś zasady ich przyznawania mają
    swoje źródło w regulacjach prawnych UE.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy przychody jakie Spółka otrzyma w
    związku z realizacją umów o powierzenie grantu w projekcie X będą zwolnione z podatku
    CIT.
    Odnosząc się do powyższej wątpliwości wskazać należy, że w niniejszej sprawie przychody
    jakie uzyskają Państwo w związku z realizacją umów o powierzenie grantu w projekcie X
    będą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, jednakże na
    podstawie innego przepisu niż wskazany przez Państwa we wniosku.
    Z treści wniosku wynika, że uzyskali Państwo finansowanie pochodzące ze środków
    Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), cel szczegółowy (...).
    Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 7 powołanej przez Państwa tzw. ustawy wdrożeniowej (ustawa
    z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich
    w perspektywie finansowej 2021-2027) do funduszy strukturalnych zalicza się m.in.
    Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego. Fundusze strukturalne stanowią instrument
    polityki regionalnej Unii Europejskiej, którego celem jest wyrównanie różnic w poziomie
    rozwoju gospodarczego i społecznego między regionami oraz krajami Unii.
    Zauważyć należy, że powołany wyżej przepis art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT odnosi się
    do środków finansowych otrzymanych przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w
    ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt
    1, 2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a-5d ustawy o finansach publicznych.
    Odesłanie zawarte w ww. przepisie do art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach publicznych
    odwołuje się wprost do środków pochodzących z funduszy strukturalnych, które w
    rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, są środkami publicznymi
    pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j.
    Dz.U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.):
        Środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
        niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie
        Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).
    Stosownie do art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4 ustawy o finansach publicznych:
        Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się:
        1) środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Funduszu na
        rzecz Sprawiedliwej Transformacji, Europejskiego Funduszu Rybackiego,
        Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu
        Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, z wyłączeniem środków, o których mowa w
        pkt 5 lit. a i b;
        2) niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa
        członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), z
        wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. c i d:

        a) Norweskiego Mechanizmu Finansowego,
        b) Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
        c) Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy;
        4) środki na realizację wspólnej polityki rolnej.
    W myśl art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b ustawy o finansach publicznych:
        Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się środki przeznaczone na
        realizację:
        a) programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna oraz celu
        Europejska Współpraca Terytorialna (Interreg),
        b) programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i
        Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy
        ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i
        Partnerstwa (Dz.Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1) oraz programów Europejskiego
        Instrumentu Sąsiedztwa.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 pkt 5a-5d ustawy o finansach publicznych:
        Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się:
        5a) środki przeznaczone na realizację Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi
        młodych 2014-2020;
        5b) Środki Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym i środki
        Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonego na zwalczanie
        deprywacji materialnej;
        5c) środki pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę”, o którym mowa w
        rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11
        grudnia 2013 r. ustanawiającym instrument „Łącząc Europę”, zmieniającym
        rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylającym rozporządzenia (WE) nr 680
        /2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.Urz. UE L 348 z 20.12.2013, str. 129, z późn. zm.2)),
        oraz środki pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę”, o którym mowa w
        rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1153 z dnia 7 lipca
        2021 r. ustanawiającym instrument „Łącząc Europę” i uchylającym rozporządzenia
        (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014 (Dz.Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 38);
        5d) środki pochodzące z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania
        Odporności, przeznaczone na wsparcie o charakterze bezzwrotnym, o którym
        mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12
        lutego 2021 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania
        Odporności (Dz.Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str. 17, z późn. zm.)
    Skoro więc jak Państwo wskazujecie, otrzymany przez Państwa grant/dofinansowanie
    pochodzi ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, będącego jednym z
    funduszy strukturalnych Unii Europejskiej, to w zakresie zwolnienia otrzymanych przez
    Państwa środków powinien mieć zastosowanie przepis art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT.
    Zatem środki, które otrzymali Państwo od C, pochodzące z Europejskiego Funduszu
    Rozwoju Regionalnego, stanowią przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, który korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym
    od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT, a nie jak wskazali
    Państwo we wniosku na postawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:
    - czy przychody jakie Spółka otrzyma w związku z realizacją umów o powierzenie grantu
      w projekcie X będą zwolnione z podatku CIT – jest prawidłowe,

    - podstawy prawnej tego zwolnienia – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz orzeczeń
    sądów administracyjnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych
    sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu
    wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
        będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
        będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.