Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-721/09/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-14
Teza: sposób zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z wytworzeniem e – usługi
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; usługi-usługi elektroniczne; wartości-wartości niematerialne i prawne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 sierpnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 04 września 2009r.), uzupełnionym w dniu 10 listopada 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z wytworzeniem e – usługi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 września 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie sposobu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z wytworzeniem e – usługi.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 26 października 2009r. znak IBPBI/1/415-721/09/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 10 listopada 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem działalności są usługi informatyczne dla biznesu, złożył wniosek o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działalnie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej, na realizację projektu pod nazwą „System wsparcia kontroli sieci sprzedaży”.

Wnioskodawca zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Celem projektu jest świadczenie, poprzez publiczną sieć telekomunikacyjną, przy użyciu przeglądarki internetowej, usługi wsparcia kontroli sprzedaży dla firm posiadających rozbudowaną sieć sprzedaży, bądź punktów usługowych lub korzystających z sieci innych przedsiębiorstw do sprzedaży swoich produktów, bądź świadczenia usług. Usługa może być również świadczona wszelkiego typu podmiotom przeprowadzającym kontrole, bądź nadzór nad sieciami sprzedaży.

Podstawowe cechy usługi stanowiącej przedmiot wniosku:

*   umożliwienie definiowania i wypełniania ankiet weryfikujących punkty sprzedaży pod kątem standardów, wyglądu, kompetencji personelu, testów pracowników, itp.
*   ewidencja informacji o punktach sprzedaży, ich pracownikach oraz podmiotach prowadzących,
*   wizualizacja wyników ankiet i testów za pomocą raportów,
*   sporządzanie analiz przekrojowych, obrazujących wybrane przez klienta zależności biznesowe,
*   zaawansowany system uprawnień,
*   możliwość korzystania na urządzeniach mobilnych typu PDA.

W wyniku realizacji projektu nastąpi wytworzenie i udostępnienie nowej e – usługi wsparcia kontroli sieci sprzedaży. W celu jej wytworzenia Wnioskodawca ponosi wydatki wg kategorii:

*   najem i eksploatacja pomieszczeń,
*   usługi księgowe tylko na projekt,
*   wynagrodzenia brutto wraz z pozapłacowymi kosztami pracy,
*   zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
*   zakup usług pomocniczych (dostęp do Internetu, itp.),
*   zakup materiałów biurowych i eksploatacyjnych,
*   zakup usług informatycznych – domeny,
*   promocja wdrożonych rozwiązań: marketing bezpośredni, udział w targach na terenie kraju.

Dofinansowanie ze środków publicznych w ramach działania 8.1 PO IG jako % wydatków kwalifikowanych (wnioskodawcy udziału dofinansowania w %) to 85%. Z powyższego wynika, iż wkład własny będzie na poziomie 15%. Projekt spełnia definicję e – usługi:

*   usługa będzie świadczona automatycznie przez serwer WWW zawierający system IT stworzony w ramach niniejszego projektu,
*   usługa świadczona będzie przez publiczną sieć telekomunikacyjną i będzie dostępna dla każdego użytkownika sieci posiadającego przeglądarkę internetową na komputerze stacjonarnym, przenośnym, bądź urządzeniu mobilnym PDA,
*   świadczenie usługi odbywać się będzie na indywidualne żądanie użytkownika, który w dowolnej chwili po przeprowadzeniu autoryzacji, będzie mógł wykonać dowolną operację dostępną dla niego przez usługę,
*   usługa będzie realizowana bez jednoczesnej obecności stron w tej samej lokalizacji, ponieważ realizowana będzie zdalnie przez publiczną sieć telekomunikacyjną.

Wątpliwości Wnioskodawcy wzbudził fakt, iż usługa będzie świadczona automatycznie przez serwer WWW zawierający system IT stworzony w ramach niniejszego projektu. Przedmiot projektu, a więc e – usługa, będzie dostępna w ofercie Wnioskodawcy jako produkt dla odbiorców w formie abonamentu.

Niemniej jednak „Wartościami niematerialnymi i prawnymi” – zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o rachunkowości – są nabyte przez jednostkę, zaliczane do aktywów trwałych prawa majątkowe, nadające się do gospodarczego wykorzystania, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, przeznaczone na potrzeby jednostki. Do praw majątkowych zalicza się w szczególności:

*   autorskie prawa majątkowe, prawa pokrewne, licencje, koncesje,
*   prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych oraz zdobniczych,
*   know – how, czyli prawo do wykorzystania wiedzy w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej.

Do wartości niematerialnych i prawnych zalicza się również nabytą wartość firmy oraz koszty zakończonych prac rozwojowych. Także oddane do używania na podstawie umów najmu czy dzierżawy wartości niematerialnie i prawne mogą być zgodnie z warunkami zawartej umowy zaliczone do aktywów trwałych jednej ze stron umowy (art. 4 ust. 3 ustawy o rachunkowości). Powyższe prawa majątkowe można zaliczyć do wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli spełniają łącznie warunki:

*   ich przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok,
*   zostały przeznaczone na potrzeby własne jednostki lub oddane do używania na podstawie umów najmu czy dzierżawy, nadają się do gospodarczego wykorzystania.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż wniosek dotyczy wyłącznie prawidłowości ujęcia w książce przychodów i rozchodów, wskazanych we wniosku kosztów związanych z wytworzeniem i udostępnieniem nowej e – usługi, nie dotyczy natomiast możliwości zwolnienia środków uzyskanych z dofinansowania z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wnioskodawca prawidłowo ujął w książce przychodów i rozchodów koszt wytworzenia przedmiotu wniosku, tj. koszt wytworzenia i udostępnienia nowej e – usługi wsparcia kontroli sieci sprzedaży, dając poniższe kategorie kosztów bezpośrednio w koszty:

*   usługi księgowe tylko na projekt,
*   wynagrodzenia brutto wraz z pozapłacowymi kosztami pracy,
*   zakup usług pomocniczych (dostęp do Internetu itp.),
*   zakup materiałów biurowych i eksploatacyjnych,
*   zakup usług informatycznych – domeny,
*   promocja wdrożonych rozwiązań: marketing bezpośredni, udział w targach na terenie kraju
*   najem i eksploatacja pomieszczeń

czy też winien to ewidencjonować jako wartości niematerialne i prawne?

(we wniosku pytanie to oznaczono Nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on świadczył e – usługę za pomocą wytworzonego systemu, który nie zostanie przeznaczony na własne potrzeby, ani oddany na podstawie umowy najmu lub dzierżawy, a więc nie spełnia definicji wartości niematerialnych i prawnych. Będzie to produkt w formie e – usługi, która będzie dostępna w ofercie wnioskodawcy dla odbiorców w formie abonamentu, dlatego też nie może on się znaleźć w aktywach trwałych, lecz powinien być ujęty w aktywach obrotowych. Z uwagi na powyższe Wnioskodawca zaewidencjonował realizację projektu tak, jak opisał powyżej.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 07 kwietnia 1999r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do art. 22b ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Z powyższego przepisu wynika, iż wartościami niematerialnymi i prawnymi w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są m.in. prawa autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok, jeżeli wykorzystywane są przez podatnika w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Przy czym amortyzacji podlegają jedynie te prawa autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, które zostały przez podatnika nabyte. W przypadku zatem, gdy prawa te zostały wytworzone we własnym zakresie w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, wydatki związane z ich wytworzeniem mogą stanowić bezpośrednio koszty uzyskania przychodu o ile spełniają wszystkie kryteria wynikające z ww. art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 04 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe) – art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wytworzył e – usługę, którą, jako produkt, udostępnia swoim klientom w formie abonamentu. Usługa ta świadczona za pomocą serwera WWW, który zawiera system komputerowy, stworzony przez wnioskodawcę.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli w toku wdrażania wskazanej we wniosku e – usługi Wnioskodawca wytworzył programy komputerowe, będące przedmiotem prawa autorskiego, programy te stanowią wartości niematerialne i prawne w prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej. Z uwagi jednakże na fakt, iż wartości te nie zostały przez Wnioskodawcę nabyte lecz wytworzone we własnym zakresie, wydatki związane z ich wytworzeniem, co do zasady, mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu bezpośrednio, a nie poprzez odpisy amortyzacyjne, o ile spełniają wszystkie przesłanki wskazane w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

We wniosku wskazano także, iż w związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca poniósł wydatki na najem i eksploatację pomieszczeń, usługi księgowe, wynagrodzenia brutto wraz z pozapłacowymi kosztami pracy, zakup usług pomocniczych, informatycznych oraz materiałów biurowych i eksploatacyjnych oraz promocję wdrożonych rozwiązań.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli spełniają przesłanki wynikające z ww. art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie zauważyć należy, iż z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca dokonuje ewidencji zdarzeń gospodarczych związanych z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, do Wnioskodawcy nie znajdują zastosowania przepisy ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009r. nr 152, poz.1223 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, iż w zakresie dotyczącym wpływu otrzymanego przez Wnioskodawcę dofinansowania na strukturę kosztów uzyskania przychodu zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zaznaczyć także należy, iż w niniejszej interpretacji, zgodnie z wolą Wnioskodawcy zawartą w uzupełnieniu wniosku, nie odniesiono się do kwestii możliwości zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych otrzymanego dofinansowania ani do podstawy prawnej tego zwolnienia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.