Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-96/08-1/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-04-04
Teza: Czy w sytuacji identycznych roszczeń jakie Spółdzielnia zgłosiła do Spółki, a które wobec Spółdzielni zgłosili członkowie, otrzymane w wyniku wyroku sądowego kwoty stanowią dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? Czy kwoty wypłacone przez Spółdzielnię członkom Spółdzielni z tytułu zawyżonej wartości przydzielonego im mieszkania stanowią koszt po stronie Spółdzielni w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: budowa; dochód; spółdzielnie; wady
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2007r. (data wpływu 04 stycznia 2008r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów i kosztów podatkowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 stycznia 2008r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów podatkowych i kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przestawiony następujący stan faktyczny:

Spółdzielnia zawarła umowę w trybie generalnego wykonawstwa ze Spółką w W na wybudowanie budynku mieszkalnego z garażem podziemnym w W. Pomimo zakończenia budowy w 1999r. do chwili obecnej Spółka nie usunęła wad budowlanych i usterek związanych z niewłaściwie przeprowadzoną inwestycją. Porozumieniem z 2002r. Spółka zobowiązała się do sukcesywnego usuwania usterek, jednak z obowiązku tego nie wywiązała się, w związku z tym wady te i usterki występują nadal. Spółdzielnia wystąpiła do Sądu Okręgowego z pozwem zobowiązującym Spółkę do poniesienia wszelkich kosztów związanych z usuwaniem usterek. Powołany dla potrzeb tego procesu biegły jedynie szacunkowo ustalił wartość strat jakie z tego tytułu poniosła Spółdzielnia, na kwotę w granicach 550.750,000zł. Równocześnie Spółdzielnia wystąpiła przeciwko Spółce o zapłatę kar umownych za nie usuwanie usterek. W sprawie tej zapadł prawomocny wyrok na korzyść Spółdzielni. Kwoty te mają być przeznaczone na zaspokojenie roszczeń członków Spółdzielni, którzy zażądali od Spółdzielni kwot stanowiących zawyżenie wartości lokalu przydzielonego im w ramach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, co jest między Spółdzielnią, a członkami niesporne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w sytuacji identycznych roszczeń jakie Spółdzielnia zgłosiła do Spółki, a które wobec Spółdzielni zgłosili członkowie, otrzymane w wyniku wyroku sądowego kwoty stanowią dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy kwoty wypłacone przez Spółdzielnię członkom Spółdzielni z tytułu zawyżonej wartości przydzielonego im mieszkania stanowią koszt po stronie Spółdzielni w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem wnioskodawcy kara umowna związana z nieusunięciem usterek nie stanowi dochodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Kara ta zmniejsza de facto należność wykonawcy robót z tytułu niewłaściwego ich wykonania i zaniżenia ich wartości. Ponieważ koszty związane z inwestycją nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, również kary umowne nie stanowią przychodu nie podlegającego podatkowi dochodowemu od osób prawnych. Kwoty wypłacane członkom Spółdzielni stanowią koszty przychodu w zakresie podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowy od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz.654 ze zm.) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności(…): otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Przychody zawsze wiążą się z pewnym przysporzeniem majątkowym, tj. korzyścią znajdującą, chociażby pośrednio, odzwierciedlenie w majątku podatnika. Przychody związane z prowadzoną działalnością gospodarczą rozpoznawane są według tzw. metody memoriałowej wyrażonej w art. 12 ust. 3 ww. ustawy, który stanowi, iż za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Tak więc przychód z działalności gospodarczej, zgodnie z ogólną zasadą powstaje już w momencie, gdy staje się należny, czyli gdy powstaje należność. Nie ma tu znaczenia moment zapłaty tej należności. Moment powstania przychodu w działalności gospodarczej określa art. 12 ust. 3a ww. ustawy zgodnie, z którym za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż:

1.  wystawienie faktury albo
2.  uregulowanie należności

Natomiast ust. 3e ww. artykułu stanowi, iż w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c i 3d, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. Należy zauważyć, iż art. 12 ust. 3e ww. ustawy reguluje moment powstania przychodu z działalności gospodarczej w przypadku pozostałych świadczeń, np. w przypadku otrzymanych kar umownych, czy odszkodowań. Tego typu przychody rozliczane są metodą kasową, a więc przychód powstaje w chwili otrzymania zapłaty. A zatem przychodem dla Spółdzielni będzie kwota pieniężna jaką podatnik otrzyma tytułem zasadzonego wyroku sądowego, a więc zarówno kwota kary umownej, jak również kwota wyrównująca wartość strat (odszkodowanie) jakie Spółdzielnia poniosła w związku z usuwaniem usterek. Datą powstania przychodu z tytułu zasądzonych wyrokiem sądowym kwot będzie moment otrzymania tych płatności.

Mając powyższe na uwadze nie można zgodzić się ze Spółdzielnią, iż poniosła koszt podatkowy, w związku ze zwrotem kwot wypłaconych członkom Spółdzielni z tytułu zawyżonej wartości przydzielonego lokalu mieszkalnego. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Należy zauważyć, iż ze stanu faktycznego opisanego we wniosku nie wynika wprost forma zwrotu kwot członkom spółdzielni, a więc czy stanowić będą one odszkodowanie, karę umowną czy upust. Podatnik zaznacza jedynie, że kwoty zasądzone na rzecz Spółdzielni zostaną przeznaczone na zaspokojenie roszczeń członków spółdzielni, w związku z zawyżoną wartością przydzielonego im lokalu mieszkalnego. Jednakże z treści wniosku należy wywnioskować, że Spółdzielnia uzyskała już przychód podatkowy z tytułu przydziału lokali mieszkalnych. W związku z tym obniżenie wartości przydzielonych lokali mieszkalnych będzie skutkowało zmianą ceny tych lokali. Tym samym stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółdzielnia winna dokonać pomniejszenia przychodów należnych uzyskanych uprzednio z tytułu przydziału lokali mieszkalnych w ramach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.

Reasumując powyższe należy stwierdzić, iż przychodem Spółdzielni będą kwoty zasądzone wyrokiem sądowym tj. kwota wyrównująca stratę jak a spółdzielnia poniosła w związku z wadami budowlanymi i usterkami związanymi z niewłaściwe przeprowadzoną inwestycją, jak również kwota kary umownej zasądzona tytułem nieusunięcia usterek. W momencie zaś zaistnienia zdarzenia powodującego podstawę korygowania pierwotnie ustalonej wartości lokali mieszkalnych, a więc zmiany ceny wartości lokali mieszkalnych przydzielonych w ramach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, Spółdzielnia winna pomniejszyć przychody.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.