Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.18.2019.3.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-29
Teza: skutki podatkowe sprzedaży działek
Słowa kluczowe: działki; podział; przychód; przychód-źródła przychodu; spadek; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2019 r. (data wpływu 10 stycznia 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 marca 2019 r. (data wpływu 8 marca 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży działek **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 14 lutego 2019 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.18.2019.1.MM, 0112-KDIL2-3.4012.16.2019.3.WB, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano za pośrednictwem poczty w dniu 14 lutego 2019 r. (data doręczenia 25 lutego 2019 r.). Wnioskodawca uzupełnił powyższy wniosek pismem z dnia 4 marca 2019 r. (data wpływu 8 marca 2019 r.), nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 4 marca 2019 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 11 lipca 2007 r. zmarła matka Wnioskodawcy. Na podstawie testamentu z dnia 6 czerwca 2007 r. Wnioskodawca nabył spadek w całości do majątku prywatnego, co stwierdzono postanowieniem Sądu Rejonowego dla X z dnia .. listopada 2007 r., sygn. akt …. W skład spadku po zmarłej wchodziła nieruchomość położona w …. Gmina ….., podzielona następnie na 17 działek. Nieruchomość posiada księgę wieczystą Nr …, prowadzoną przez Sąd Rejonowy w ….. Własność nieruchomości weszła do majątku osobistego Wnioskodawcy. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego tereny te, oznaczono częściowo symbolami 3MN i 4MN - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej, a częściowo symbolem 2KDW - teren dróg wewnętrznych oraz 1KD-D - teren drogi publicznej klasy dojazdowej. W księdze wieczystej działki te występują jako łąki trwałe i grunty rolne. Do dnia dzisiejszego powyższe tereny nie zostały odrolnione i nie były wykorzystywane. Od momentu nabycia przez Wnioskodawcę nie były przedmiotem najmu, dzierżawy, ani innych umów o podobnym charakterze. Nieruchomość została podzielona na 17 działek o numerach ewidencyjnych: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17. Podział na 17 działek został dokonany w celu szybszego znalezienia nabywcy i ich szybszej sprzedaży. Łączna powierzchnia działek wynosi 16 125 m2. Działka nr 17 została przez Wnioskodawcę przekazana w formie umowy darowizny na rzecz Gminy \`(...)\`.

Pozostałe 16 działek Wnioskodawca planuje sprzedać, co zgłoszono do biura pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Sprzedaż nie będzie oferowana w sposób inny, niż za pośrednictwem biura. Na gruntach nie była prowadzona działalność gospodarcza, a planowana sprzedaż jest jedynie dostawą działek. Nie podjęto żadnych aktywnych działań zmierzających do sprzedaży działek, takich jak zbrojenie terenu, podjęcie działań marketingowych, czy tworzenie stron internetowych związanych ze sprzedażą działek. Wnioskodawca nie zamierza także podejmować działań mających na celu uatrakcyjnienie nieruchomości, ani występować o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto w przyszłości Wnioskodawca nie zamierza żadnych nieruchomości nabywać, ani sprzedawać. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i tym samym, w omawianym zdarzeniu przyszłym nie występuje jako podmiot profesjonalny. Wnioskodawca nie jest również zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT.

W piśmie z dnia 4 marca 2019 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wskazał, że osiąga przychody z tytułu umowy o pracę. Dodał, że działkę Nr 17 o pow. 0,0642 ha przekazał Gminie …. w formie darowizny. Działka ta stanowiła drogę wewnętrzną niezbędną do obsługi komunikacyjnej przyległych działek. Darowiznę dokonano poprzez podpisanie aktu notarialnego w Kancelarii Notarialnej w dniu 14 września 2018 r. Wskazał również, że podział nieruchomości na 17 działek został dokonany na wniosek Wnioskodawcy w celu ułatwienia przyszłej sprzedaży podzielonych działek. Podział ten postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. został pozytywnie zaopiniowany przez Wójta Gminy ….

Działki od dnia ich nabycia do dnia dzisiejszego nie były użytkowane. Działki te są zalesione, zakrzewione, występują jako łąki trwałe i grunty rolne, nie są terenami przeznaczonymi pod zabudowę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku):

Czy przyszła sprzedaż 16-stu działek nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż od końca roku, w którym nastąpiło nabycie w drodze dziedziczenia nieruchomości, która została następnie podzielona na 17 działek, minął okres dłuższy niż 5 lat?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), sprzedaż nie będzie obciążona podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Powyższe opiera na art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że zbycie nastąpi po upływie okresu 5 lat od nabycia nieruchomości. Zastosowanie tego przepisu, który ma zastosowanie do tzw. nieruchomości prywatnych, Wnioskodawca argumentuje tym, że jest osobą fizyczną, nieprowadzącą żadnej działalności gospodarczej, nie działa jak profesjonalna firma z branży obrotu nieruchomościami i dokonywanie sprzedaży nie jest dla Niego trwałym źródłem zarobkowania, a powyższa sprzedaż zostanie dokonana w ramach wyprzedaży majątku osobistego. Fakt dokonania podziału działek i na skutek powyższego duża liczba transakcji nie jest argumentem za uznanie sprzedaży za dokonaną w ramach działalności gospodarczej, gdyż dokonanie podziału miało na celu jedynie usprawnienie zbycia nieruchomości. Wnioskodawca działa więc jako podmiot prywatny, a nie profesjonalista.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych – ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego, Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej, podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania - na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, wynika że Wnioskodawca na podstawie testamentu z dnia 6 czerwca 2007 r. nabył spadek po matce, w skład którego wchodziła nieruchomość, podzielona następnie na 17 działek. W księdze wieczystej działki te występują jako łąki trwałe i grunty rolne. Podział na 17 działek został dokonany, w celu szybszego znalezienia nabywcy i ich szybszej sprzedaży. Łączna powierzchnia działek wynosi 16 125 m2. Jedna działka została przez Wnioskodawcę przekazana w formie umowy darowizny na rzecz gminy. Pozostałe 16 działek Wnioskodawca planuje sprzedać, co zgłoszono do biura pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Nie podjęto żadnych aktywnych działań zmierzających do sprzedaży działek, takich jak zbrojenie terenu, podjęcie działań marketingowych, czy tworzenie stron internetowych związanych ze sprzedażą działek. Wnioskodawca nie zamierza także podejmować działań mających na celu uatrakcyjnienie nieruchomości, ani występować o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy.

W związku z tym, że ww. nieruchomości (16 działek) nie są i nie były wykorzystywane w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej oraz nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży, nie można stwierdzić, by sprzedaż działek miała nastąpić w sposób zorganizowany i ciągły. Treść wniosku przemawia więc za tym, że dokonana przyszła sprzedaż 16 działek, powstałych wskutek podziału jednej działki otrzymanej w spadku nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, skutki podatkowe planowanego odpłatnego zbycia działek, należy rozpatrywać w kontekście przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, jeżeli nie jest dokonywane w wykonywaniu działalności gospodarczej i następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy.

Wskazać należy, że ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159), do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10 ust. 5 oraz ust. 7.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

W myśl zaś art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Stosownie do art. 16 ww. ustawy zmieniającej, przepisy ustaw zmienianych w art. 1-3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem art. 6 i art. 6a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 7b ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2018 r.

W tym miejscu wskazać należy, że wydzielenie działek (podział) nie powoduje zmiany ich właściciela. Na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa własności działek, a więc nie dochodzi do ich nabycia. Zatem pięcioletni termin, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez spadkodawcę, tj. od 2007 r. Na powyższe nie ma wpływu podział tej nieruchomości, w wyniku którego nastąpiła zmiana powierzchni. W powołanym przepisie mowa jest bowiem o dacie nabycia nieruchomości, a nie dacie podziału.

Wobec powyższego, w sytuacji sprzedaży przez Wnioskodawcę działek po dniu 1 stycznia 2019 r. znajdzie zastosowanie zmieniona treść przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że sprzedaż 16 działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości nabytej w drodze spadku w 2007 r. nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w tym przepisie i tym samym nie skutkuje obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe, pomimo faktu pominięcia we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej nowych przepisów art. 10 ust 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązujących od dnia 1 stycznia 2019 r., wprowadzonych powołaną wyżej ustawą zmieniającą. Powyższe jednak nie zmienia faktu, że planowana sprzedaż działek nie skutkuje u Wnioskodawcy powstaniem obowiązku podatkowego.

Ponadto nadmienia się, że wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny załączonych do wniosku ORD-IN dokumentów, jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem.

Końcowo należy zaznaczyć, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Tym samym, jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różnić od zdarzenia, który wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Dodać należy, że w zakresie dotyczącym podatku od towarów i usług wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.