Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-279/12-2/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-12
Teza: Prawo do zwrotu podatku VAT za niektóre materiały budowlane.
Słowa kluczowe: budowa-pozwolenie na budowę; działalność-działalność gospodarcza; faktura; małżeństwo; małżonek; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2012 r. (data wpływu 15 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT za niektóre materiały budowlane w odniesieniu do Wnioskodawczyni – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do zwrotu podatku VAT za niektóre materiały budowlane.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni razem z mężem jest właścicielką działki budowlanej (wpisaną w księdze wieczystej), na której w tym roku wspólnie planują rozpocząć budowę domu. Małżonkowie otrzymali już zgodę na budowę wymaganą do rozpoczęcia inwestycji i zwrotu podatku VAT za niektóre materiały budowlane. W zgodzie na budowę jako wnioskodawca i inwestor jest wpisany tylko mąż Zainteresowanej.

Wnioskodawczyni pracuje na etacie, a Jej mąż prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest płatnikiem VAT wykonującym usługi telekomunikacyjne (100% działalności). Nigdy nie wystawiał faktur na usługi budowlane i remontowe, ani nie dokonywał zakupów takich materiałów, nie będzie wykonywał na planowanej inwestycji żadnych prac z tym związanych. W zgłoszeniu do Ewidencji Działalności Gospodarczej wśród przedmiotów działalności męża widnieje jednak również według PKD z 2005 roku „45.31.A Wykonywanie instalacji elektrycznych budynków i budowli”, nigdy jednak nie wykonywał żadnych prac związanych z budową lub wykonywaniem instalacji (działalność męża to w 100% usługi serwisowania i utrzymania sieci telekomunikacyjnych).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z tym, że w zgodzie na budowę widnieją tylko dane męża, Wnioskodawczyni przysługuje zwrot podatku VAT za niektóre materiały budowlane w indywidualnym wniosku?
2.  Czy odliczenia może dokonać mąż Zainteresowanej i czy działalność gospodarcza męża nie powoduje utraty możliwości odliczenia przez Wnioskodawczynię lub Jej męża (np. we wspólnym wniosku)?

Tut. Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 i 2 w odniesieniu do Wnioskodawczyni. Natomiast w przedmiocie odpowiedzi na pytanie nr 2 w odniesieniu do męża Wnioskodawczyni, w dniu 12 czerwca 2012 r. wydane zostało postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, nr ILPB2/415-279/12-3/WS.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku z tym że jest właścicielką działki, na której będzie prowadzona inwestycja i posiada wymaganą dla niej zgodę na budowę, a mąż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będzie wykonywał żadnych prac budowlanych, Zainteresowana spełnia warunki do ubiegania się o zwrot VAT za niektóre materiały budowlane we wniosku indywidualnym lub wspólnym z mężem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 ze zm.).

W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Przepis art. 3 ust. 2 ww. ustawy stanowi, iż zwrot, o którym mowa w ust. 1 dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 1 maja 2004 r.

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy, prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207 , poz. 2016 ze zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3,
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ww. ustawy zwrot, o którym mowa powyżej, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT. Natomiast prawo do zwrotu przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem (art. 4 ust. 1 wyżej cyt. ustawy).

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ww. ustawy zwrot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, dokonywany jest na wniosek osoby fizycznej złożony w urzędzie skarbowym.

Jeżeli osoba fizyczna pozostaje w związku małżeńskim, wniosek może być złożony wspólnie z małżonkiem lub odrębnie przez każdego z małżonków. Jeżeli małżonkowie składają odrębne wnioski, do różnych urzędów skarbowych, są jednocześnie obowiązani zawiadomić o złożeniu wniosku urząd skarbowy właściwy dla złożenia wniosku przez małżonka (art. 5 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ww. ustawy, dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Biorąc pod uwagę powyższe, prawo do zwrotu nie przysługuje osobom, które dokonują określonych inwestycji, uprawniających do zwrotu jako podatnicy podatku od towarów i usług. Podkreślić należy, że nie ma znaczenia, to czy dana osoba fizyczna, mającą dochodzić zwrotu wydatków w ogóle jest podatnikiem VAT, lecz czy określoną inwestycję, uprawniającą do zwrotu realizuje prywatnie, czy też jako podatnik VAT.

Możliwa jest sytuacja, w której dany podmiot w odniesieniu do jednego i tego samego przedmiotu występuje jednocześnie w części jako podatnik i w części „prywatnie”. Jeśli jednak dana osoba realizuje daną inwestycję jako osoba fizyczna, działając „prywatnie” wówczas ma prawo do zwrotu tych wydatków, które poniosła jako osoba fizyczna.

Ponadto, z treści powołanych wyżej przepisów wynika, iż ustawa w szczególny sposób traktuje małżonków, tj. jako jeden podmiot mogący ubiegać się o zwrot wydatków w ramach pojedynczego limitu zwrotu. Ustawa przewiduje bowiem, że małżonkowie mogą składać wnioski albo oddzielnie (dwa wnioski małżonków), albo łącznie (jeden wspólny wniosek).

We wniosku małżonkowie mogą domagać się zwrotu części wydatków poniesionych przez któregokolwiek z nich. Faktury dokumentujące wydatki, których ma dotyczyć zwrot, mogą być wystawione zarówno na jednego, jak i na drugiego małżonka. Konsekwencją złożenia wspólnego wniosku jest to, że małżonkowie otrzymują wspólny zwrot.

W przypadku małżonków można dopuścić sytuację, gdy pozwolenie na budowę jest wystawione na jednego z nich, natomiast faktury wystawione są na obojga małżonków, lub tylko na jednego.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż składając zarówno indywidualny, jak i wspólny z mężem wniosek, Wnioskodawczyni może ubiegać się o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, w związku z budową budynku mieszkalnego, także w sytuacji, gdy pozwolenie na budowę i faktury wydane zostały tylko na Jej męża. Jednocześnie należy wskazać, że skoro – jak wskazała Zainteresowana – Jej mąż realizuje inwestycję budowy domu jako osoba fizyczna, działając „prywatnie”, a nie jako podatnik VAT, wówczas działalność męża nie pozbawia małżonków prawa do zwrotu tych wydatków, które ponieśli jako osoby fizyczne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.