Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.273.2025.1.AKS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Możliwość zastosowania stawki 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów.
Słowa kluczowe: dokumentacja
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania stawki VAT 0% właściwej dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w przypadku posiadania przez Spółkę
    dokumentów potwierdzających dokonanie dostawy.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest
    polskim producentem (...).
    Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na
    potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce (podatnik VAT UE).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami
    posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej (dalej: „UE”), zarejestrowanymi
    do celów rozliczania podatku od wartości dodanej (dalej: „Kontrahenci”). Spółka dokonuje
    wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1
    ustawy o VAT.
    W każdym z niżej opisanych przypadków miejscem rozpoczęcia transportu towarów jest
    terytorium Polski (co do zasady siedziba Spółki), a miejscem zakończenia transportu
    towarów jest terytorium innego państwa członkowskiego UE. Podmiotami
    odpowiedzialnymi za organizację transportu są zarówno Kontrahenci, jak i Spółka. Towary
    są i będą transportowane za pośrednictwem spedytorów (przewoźników lub kurierów).
    W niektórych wypadkach stosowana jest procedura tzw. samofakturowania („self-billing”,
    „SBI”), o której mowa w art. 106d ust. 1 ustawy o VAT. W tych przypadkach Spółka oraz
    Kontrahenci zawierają stosowne porozumienia, określające m.in. procedurę zatwierdzania
    faktur przez Spółkę.
    Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje prawidłowo i terminowo w wysyłanych
    informacjach podsumowujących VAT-UE.
    Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie gromadzić
    dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i
    dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium
    Polski.
    Przedmiotem wniosku jest potwierdzenie prawidłowości stanowiska Spółki, zgodnie z
    którym gromadzone przez Spółkę warianty dokumentacji będą uprawniać Spółkę do
    stosowania stawki VAT 0% przy WDT.
    Warianty gromadzonej dokumentacji
    U Spółki występują i mogą wystąpić w przyszłości następujące warianty dokumentowania
    WDT:
    Wariant I
    Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · międzynarodowy list przewozowy CMR (lub jego kopia) sporządzony przez Spółkę lub
      przewoźnika, z podpisem nadawcy, przewoźnika i odbiorcy towaru.
    Wariant II
    Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · dokument dostawy (dalej: Delivery Note), który zawiera m.in. numer zamówienia, nazwę
      /opis/kod towaru, jego ilość, wagę, adres dostawy oraz warunki Incoterms. Dokument
      również zawiera podpis odbiorcy towaru;
    · międzynarodowy list przewozowy CMR (lub jego kopia) sporządzony przez przewoźnika,
      zawierający podpisy nadawcy i przewoźnika.

    Wariant III
    Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · dokument zawierający oświadczenie przewoźnika potwierdzające, że towary zostały
      wywiezione i dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
      Dokument taki będzie zawierać m.in. następujące dane: dane nadawcy, dane
      odbiorcy, oznaczenie faktury dokumentującej dostawę, datę, pieczątkę i podpis
      przedstawiciela przewoźnika.
    Wariant IV
    Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · informacja z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika lub kuriera), gdzie można
      sprawdzić kierunek przesyłki i jej status w tym datę doręczenia do miejsca
      przeznaczenia w innym państwie UE.
    Wariant V
    Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku wystawiona przez nabywcę w imieniu i na rzecz Spółki
      (w ramach samofakturowania). Ze specyfiki funkcjonowania współpracy z
      kontrahentem wynika, że faktura jest generowana przez nabywcę każdorazowo
      wyłącznie dopiero po doręczeniu towaru (przyjęciu go na magazynie w danym
      państwie UE);
    · dokument dostawy (dalej: Delivery Note), który zawiera m.in. numer zamówienia, nazwę
      /opis/kod towaru, jego ilość, wagę, adres dostawy oraz warunki Incoterms.
    Wariant VI
    U Spółki może wystąpić w przyszłości następujący wariant dokumentowania WDT:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta
      w danym okresie – zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą
      elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy, z prośbą o potwierdzenie
      dokonania (otrzymania) dostaw. Zgodnie z informacją, która będzie zawarta w
      przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 15.
      dnia miesiąca następującego po okresie, którego dotyczy przesłane zestawienie,
      Spółka będzie uznawała, że towary zostały dostarczone do danego miejsca ich
      przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż Polska. Ponadto,
      w przypadku niepowodzenia dostarczenia wiadomości ze zbiorczym zestawieniem
      faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta Spółka będzie otrzymywała
      informację zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw. powiadomienie lub zwrotka). Spółka
      będzie archiwizować wysłaną wiadomość elektroniczną zawierającą informację o
      zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta oraz otrzymaną od Kontrahenta
      odpowiedź, jeśli Kontrahent do wskazanego terminu potwierdzi, że towary ujęte w
      zestawieniu zostały do niego dostarczone. Możliwa będzie zatem sytuacja, w której
      wiadomość zostanie dostarczona do Kontrahenta (Spółka nie otrzyma automatycznej
      informacji zwrotnej o niepowodzeniu dostarczenia wiadomości), Kontrahent nie zgłosi
      zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki
      potwierdzenia w tym zakresie.

    Spółka zaznacza również, że we wszystkich przedstawionych powyżej wariantach
    dokumenty mogą być otrzymywane pocztą tradycyjną lub drogą elektroniczną (np. w
    formie skanów).
    Dodatkowo, Spółka wskazuje, że we wszystkich wyżej wskazanych Wariantach (I-VI), Spółka
    może być w posiadaniu potwierdzenia płatności z systemu bankowego, które będzie
    mogła powiązać z konkretną dostawą, o ile do danego momentu Kontrahent uiści
    płatność.
    Pytania
    1. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, opisanych w Wariancie I
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są
      /powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (stan faktyczny i zdarzenie przyszłe)?
    2. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są
      /powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (stan faktyczny i zdarzenie przyszłe)?
    3. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są
      /powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (stan faktyczny i zdarzenie przyszłe)?
    4. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie IV
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są
      /powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (stan faktyczny i zdarzenie przyszłe)?
    5. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie V
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są
      /powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (stan faktyczny i zdarzenie przyszłe)?
    6. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie VI
      powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT
      powinny być opodatkowane 0% stawką VAT (zdarzenie przyszłe)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki:
    1. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I
      powyżej, w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są
      /powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.
    2. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II
      powyżej, w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są
      /powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.
    3. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III
      powyżej, w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są
      /powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.
    4. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie IV
      powyżej, w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są
      /powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.
    5. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie V
      powyżej, w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są
      /powinny być opodatkowane 0% stawką VAT.
    6. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie VI
      powyżej powinny, w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o
      VAT być opodatkowane 0% stawką VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Spółki:

    1. Uwagi Ogólne
    Warunki zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    Spółka wskazuje, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według 0%
    stawki VAT.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0%
    VAT, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki tj.: (...)
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być
    postrzegane jako wyjątek od zasady, lecz jako zasada, od której wyjątkiem jest stosowanie
    stawki krajowej.
    Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16
    stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować powinno stawką
    podatkową 0%, która – wbrew stanowisku Organów – w ramach WDT nie jest żadną
    stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”.
    Jak wskazano w opisie stanowiska, zarówno warunek wskazany w pkt 1 jak i warunek
    wskazany w pkt 3 zacytowanego powyżej przepisu, są i będą przez Spółkę spełnione.
    Spółka dokonuje bowiem dostaw na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny
    numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (nadany przez właściwe
    państwo członkowskie; ta przesłanka jest każdorazowo weryfikowana przez Spółkę), a
    także jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
    Spółka spełnia i będzie spełniać również warunek, o którym mowa w dodanym z dniem 1
    lipca 2020 r. do ustawy o VAT art. 42 ust. 1a, tj. składa i będzie składać prawidłowo i
    terminowo informacje podsumowujące VAT-UE.
    Tym samym, warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia czy Spółce
    przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych dostaw,
    jest ten, dotyczący posiadania dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały
    wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa
    członkowskiego (stosownie do treści art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
    Dowody dokumentujące wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie ich na
    terytorium innego kraju członkowskiego
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:
    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
      wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
      dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne
      niż terytorium kraju – w przypadku, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi
      (spedytorowi),
    2) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
    - jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT.

    Spółka zaznacza, że zgodnie z dominującym w orzecznictwie podejściem, posiadanie
    specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku w postaci odrębnego od faktury dokumentu
    nie jest konieczne do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT. Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (m.in.
    nazwa i ilość towarów), to faktura taka stanowi w istocie również specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku.
    Przedstawioną tezę potwierdził, przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w
    interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2014 r., znak: ILPP4/443-117/14-2/BA, w której
    organ wskazał, że „w związku z tym, że faktura jaką Spółka posiada w swojej dokumentacji
    zawiera treść wypełniającą znamiona specyfikacji, to dokument, o którym mowa w art. 42
    ust. 3 pkt 3 ustawy (specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku) nie musi być przez nią
    sporządzony oddzielnie”.
    Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT w przypadku, gdy
    dokumenty wymienione w ust. 3 nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty
    wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Jednocześnie, Spółka podkreśla, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów
    pomocniczych ma charakter otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt
    dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim również innymi
    niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT dokumentami.
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu
    udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się zupełnie dowolnymi dokumentami.
    Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu
    sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że
    przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej
    w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r.,
    poz. 749, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może
    przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”.
    Co więcej, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT nie
    mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie
    dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, bądź
    posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi
    dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.
    W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione
    dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt
    wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju”.

    W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT z
    tytułu WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42
    ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT
    (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi w tym przepisie), które łącznie,
    jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do ostatecznego nabywcy na terytorium
    innego niż Polska państwa członkowskiego.
    Dokumenty otrzymywane drogą elektroniczną:
    W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT nie zawierają wymogu, by
    dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    gromadzona była wyłącznie w formie papierowej.
    Tym samym, zdaniem Spółki dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty przyjęły formę
    elektroniczną, bądź też były przesłane w formie elektronicznej (skan dokumentu). Spółka
    pragnie zwrócić uwagę, iż do takiego wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w
    Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził,
    iż: „z przywołanych przepisów nie wynika wymóg, aby dokumenty potwierdzające
    wewnątrzwspólnotowy charakter transakcji miały formę papierową. Biorąc pod uwagę, że
    nigdzie nie stanowi się o formie dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda
    forma, byle uprawdopodobniona była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem
    należy z twierdzeniem, że dowodem może być także dokument w formie elektronicznej
    lub przesłany faksem”.
    Powyżej wskazane podejście prezentowane jest również przez organy podatkowe.
    Przykładowo:
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia
      2023 r., znak: 0114-KDIP1-2.4012.480.2022.2.RST, stwierdził, że: „Przepisy ustawy nie
      uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki
      podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie
      papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że
      każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
      została uprawdopodobniona. (...) Dokumenty zeskanowane przez Spółkę i
      przechowywane tylko w postaci elektronicznej nadal będą stanowiły dowody
      dokonania dostaw wewnątrzwspólnotowych, które zgodnie z art. 43 ust. 3 i ust. 11
      ustawy upoważniają Spółkę do zastosowania stawki 0% dla zrealizowanych dostaw.
      CMR lub inne dokumenty potwierdzające wywóz towarów gromadzone i
      przechowywane w formie elektronicznej, będą dokumentami, o których mowa w art.
      42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy”.
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 12 listopada
      2020 r., znak: 0114-KDIP1-1.4012.480.2020.1.IZ podkreślił, że: „Należy wskazać, że
      przepisy ustawy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów
      dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd
      można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że
      autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko
      rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej
      dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest
      to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub faks
      dokumentu, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić
      dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy”.
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 1 sierpnia
      2019 r., znak: 0112-KDIL1-3.4012.293.2019.2.PR stwierdził, że: „Przepisy ustawy nie
      uzależniają zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki
      podatku w wysokości 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie
      papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że

      każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
      została uprawdopodobniona. (...) dokumenty przewozowe (listy przewozowe CMR)
      gromadzone i przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej bez jednoczesnego
      przechowywania ich w formie papierowej będą miały moc dowodową dokumentów, o
      których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy”.
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego
      2018 r., znak: 0112-KDIL1-3.4012.614.2017.3.IT stwierdził, że: „Dla zastosowania stawki
      w wysokości 0% dla transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie jest
      konieczne zatem posiadanie oryginałów dokumentów w formie papierowej, wystarczy
      ich wersja elektroniczna. Jeżeli są to dokumenty przesyłane w formie elektronicznej,
      niebudzące wątpliwości co do ich autentyczności, mogą one stanowić dowody
      (dokumenty) potwierdzające, że towary będące przedmiotem danej
      wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały dostarczone na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium kraju”.
    Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki otrzymywane drogą elektroniczną
    bądź też przesyłane w formie elektronicznej będą stanowić dowody, o których mowa w
    art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT.
    2. Analiza dokumentacji posiadanej przez Spółkę
    Dokumentacja gromadzona przez Spółkę – uwagi ogólne
    Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę wariantów dokumentacji WDT, Spółka posiada
    /będzie posiadała:
    · fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną WDT, zawierającą specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · w niektórych przypadkach także międzynarodowy list przewozowy CMR (lub jego kopię)
      z podpisem nadawcy, przewoźnika oraz odbiorcy towaru. W niektórych przypadkach
      dokument ten nie będzie jednak zawierać podpisu odbiorcy towaru.
    Ponadto, w przypadkach, gdy Spółka takim CMR nie dysponuje/nie będzie dysponować
    (lub dokument ten nie zawiera wszystkich podpisów), gromadzi i zamierza gromadzić
    dodatkową dokumentację potwierdzającą wywóz i dostawę towarów na terytorium
    innego państwa członkowskiego – zarówno dowody wymienione wprost w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT, jak i takie które nie są wymienione wprost w przepisach – w zależności od
    danego wariantu opisanego powyżej – takie jak:
    · dokument dostawy Delivery Note, który zawiera m.in. numer zamówienia, nazwę/opis
      /kod towaru, jego ilość, wagę, adres dostawy oraz warunki Incoterms. Dokument
      również zawiera podpis odbiorcy towaru;
    · fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku wystawiona przez nabywcę w imieniu i na rzecz Spółki
      (w ramach samofakturowania), która jest generowana przez nabywcę wyłącznie
      dopiero po doręczeniu towaru;
    · dokument zawierający oświadczenie przewoźnika potwierdzające, że towary zostały
      wywiezione i dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
      Dokument taki będzie zawierać m.in. następujące dane: dane nadawcy, dane
      odbiorcy, oznaczenie faktury dokumentującej dostawę, datę, pieczątkę i podpis
      przedstawiciela przewoźnika;
    · informacja z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika lub kuriera), gdzie można
      sprawdzić kierunek przesyłki i jej status w tym datę doręczenia do miejsca
      przeznaczenia w innym państwie UE;

    · zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta
      w danym okresie – zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą
      elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy.
    W ocenie Spółki, posiadane przez nią dokumenty, w przypadku każdego z
    przedstawionych Wariantów, potwierdzają/będą potwierdzać jednoznacznie dokonanie
    dostawy towarów do nabywcy na terytorium innego państwa UE.
    Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października
    2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w
    przypadku WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w
    art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym
    przepisie (np. specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku) razem z innymi dokumentami
    (mogą to być dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody),
    które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium
    innego niż Polska państwa członkowskiego.
    Wobec powyższego, Spółka pragnie podkreślić, że w jej opinii, w niektórych z
    przedstawionych wariantów, brak podpisanego przez odbiorcę listu przewozowego, o
    którym mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania
    0% stawki VAT. Dotyczy to sytuacji, gdy Spółka dysponuje inną, dodatkową dokumentacją,
    która łącznie jednoznacznie potwierdza dostawę towarów do Kontrahenta na terytorium
    innego państwa członkowskiego UE.
    Ponadto, Spółka uważa, że prawo do zastosowania 0% stawki VAT przysługuje jej również
    w tych wariantach, w których list przewozowy CMR będzie zawierać jedynie podpis
    nadawcy i przewoźnika oraz gdy nie będzie posiadać listu przewozowego CMR, ale będzie
    w stanie udowodnić, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju za pomocą innych
    dokumentów.
    Wariant I
    W tym wariancie Spółka posiada i będzie posiadać:
    · fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · międzynarodowy list przewozowym CMR (lub jego kopię) sporządzony przez Spółkę lub
      przewoźnika, z podpisem nadawcy, przewoźnika i odbiorcy towaru.
    W ocenie Spółki, podpisany przez nadawcę, przewoźnika i odbiorcę CMR jednoznacznie
    dowodzi, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
    państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
    Tym samym, w ocenie Spółki, posiadany przez nią CMR będzie stanowił dowód, o którym
    mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT. Brak zgromadzonych dokumentów uzupełniających
    nie jest tym przypadku konieczny, ponieważ zarówno faktura, jak i CMR potwierdzają
    jednoznacznie, że towar jest dostarczony do nabywcy znajdującego się na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przykładowo przez DKIS w interpretacji
    indywidualnej z 5 listopada 2020 r., znak: 0113-KDIPT1-2.4012.542.2020.2.MC
    „(...) Mając na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    dokumenty, na które składają się opisane w:
    · Wariancie I:
      - faktura (lub jej kopia), wystawiona przez Spółkę z tytułu dokonanej WDT, zawierająca
        specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,

      - międzynarodowy list przewozowy CMR, podpisanego przez nadawcę, przewoźnika i
        odbiorcę towaru,
    stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art.
    42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie dla każdego z Wariantów I, (...) będą potwierdzały
    dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
    do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w
    konsekwencji będą upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu pozostałych warunków z
    art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (...)”.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie I są/powinny być opodatkowane stawką
    0% VAT.
    Wariant II
    W tym wariancie Spółka posiada i będzie posiadać:
    · fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · dokument Delivery Note, który zawiera m.in. numer zamówienia, nazwę/opis/kod
      towaru, jego ilość, wagę, adres dostawy oraz warunki Incoterms. Dokument również
      zawiera podpis odbiorcy towaru;
    · międzynarodowy list przewozowy CMR (lub jego kopia) sporządzony przez przewoźnika,
      zawierający podpisy nadawcy i przewoźnika.
    W ocenie Spółki, zarówno międzynarodowy list przewozowy wystawiony przez
    przewoźnika, jak i Delivery Note, zawierający informację o dostarczonym towarze oraz
    podpis odbiorcy, jednoznacznie dowodzą, że towary zostały dostarczone do miejsca ich
    przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Podpis
    odbiorcy zamieszczony w Delivery Note potwierdza, że towar do niego dotarł. Co więcej,
    potwierdza on również, że odbiorca przeanalizował treść dokumentu oraz sprawdził czy
    dostarczony towar jest zgodny z informacjami zawartymi w tym dokumencie oraz w
    złożonym przez niego zamówieniu.
    Tym samym, w ocenie Spółki, podpisany przez odbiorcę Delivery Notę stanowi dowód, o
    którym mowa w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, tj. dowód potwierdzający, że towary zostały
    dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego
    niż terytorium kraju.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przykładowo przez DKIS w interpretacji
    indywidualnej z 29 marca 2019 r., znak: 0114-KDIP1-2.4012.119.2019.1.WH:
    „(...) Z okoliczności sprawy wynika, że Spółka będzie posiadał Dokumenty podstawowe, tj.
    fakturę stanowiącą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, potwierdzenie zapłaty za
    Towar a także co najmniej jeden z Dokumentów dodatkowych: dokument CMR lub/i
    Oświadczenie Nabywcy lub/i dokument dostawy Delivery note lub/i Oświadczenie
    Spedytora (...) skoro Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy będzie posiadać dokumenty potwierdzające łącznie, iż towary
    zostały wywiezione z Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium Polski, przy spełnieniu pozostałych warunków, o
    których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy, ma prawo stosować do dokonanych dostaw stawkę
    VAT w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ustawy (...)”.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie II są/powinny być opodatkowane stawką
    0% VAT.
    Wariant III

    W tym wariancie Spółka posiada i będzie posiadać:
    · fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · dokument zawierający oświadczenie przewoźnika potwierdzające, że towary zostały
      wywiezione i dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
      Dokument taki będzie zawierać m.in. następujące dane: dane nadawcy, dane
      odbiorcy, oznaczenie faktury dokumentującej dostawę, datę, pieczątkę i podpis
      przedstawiciela przewoźnika.
    Spółka stoi na stanowisku, że dokument zawierający oświadczenie przewoźnika
    jednoznacznie i wyraźnie stanowi/będzie stanowić formę potwierdzenia dostarczenia
    przez niego towarów w innym państwie członkowskim.
    W związku z powyższym w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie III
    spełnia warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT.
    Spółka podkreśla, że jej stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w stanowiskach organów
    podatkowych, przykładowo:
    · DKIS w interpretacji indywidualnej z 29 marca 2019 r., znak: 0114-KDIP1-
      2.4012.119.2019.1.WH:
      „(...) Z okoliczności sprawy wynika, że Spółka będzie posiadał Dokumenty podstawowe,
      tj. fakturę stanowiącą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, potwierdzenie
      zapłaty za Towar a także co najmniej jeden z Dokumentów dodatkowych: dokument
      CMR lub/i Oświadczenie Nabywcy lub/i dokument dostawy Delivery note lub/i
      Oświadczenie Spedytora (...) skoro Spółka przed upływem terminu do złożenia
      deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będzie posiadać dokumenty
      potwierdzające łącznie, iż towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do
      nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski, przy
      spełnieniu pozostałych warunków, o których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy, ma prawo
      stosować do dokonanych dostaw stawkę VAT w wysokości 0% na podstawie art. 41
      ust. 3 w zw. z art. 42 ustawy (...)”.
    · DKIS w interpretacji indywidualnej z 5 listopada 2020 r., znak: 0113-KDIPT1-2.4012.542.
      2020. 2.MC:
      „(...) Mając na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić,
      że dokumenty, na które składają się opisane w:
      Wariancie II:
      - faktura (lub jej kopia), wystawiona przez Spółkę z tytułu dokonanej WDT, zawierająca
        specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
      - oświadczenie przewoźnika o dostarczeniu towaru pod wskazany adres odbiorcy
      stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z
      art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie dla każdego z Wariantów II, (...) będą
      potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
      terytorium kraju, a w konsekwencji będą upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu
      pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w
      wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (...)”.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie III są/powinny być opodatkowane stawką
    0% VAT.
    Wariant IV

    W tym wariancie Spółka posiada i będzie posiadać:
    · fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · informację z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika lub kuriera), gdzie można
      sprawdzić kierunek przesyłki i jej status w tym datę doręczenia do miejsca
      przeznaczenia w innym państwie UE.
    Spółka stoi na stanowisku, że dokument zawierający oświadczenie spedytora
    (przewoźnika lub kuriera) jednoznacznie i wyraźnie stanowi/będzie stanowić formę
    potwierdzenia dostarczenia przez niego towarów w innym państwie członkowskim. Należy
    podkreślić, że w tym wariancie dokumentacji zostały zgromadzone są dwa niezależne
    dowody od dwóch różnych stron, które niewątpliwie potwierdzają fakt, że towar został
    doręczony nabywcy w innym kraju Unii Europejskiej.
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie IV
    spełnia warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT.
    Spółka pragnie podkreślić, że jej stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w stanowiskach
    organów podatkowych, przykładowo:
    · DKIS w interpretacji indywidualnej z 11 czerwca 2024 r., znak: 0114-KDIP1-2.4012.238.
      2024.1.GK: „(...) gromadzona przez Spółkę w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym
      dokumentacja w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami
      towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji
      wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i
      posługujących się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych
      państwach, tj. dokumenty (opisane w Wariantach I-VI) w postaci: (...) III. faktury (lub jej
      kopii) zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz jedną z
      dodatkowych dokumentacji potwierdzającej dokonanie WDT w postaci potwierdzenia
      dostarczenia określonych towarów do odbiorcy, otrzymywanej od zewnętrznego
      przewoźnika/kuriera odpowiedzialnego za transport towarów: skan odsyłanej Spółce
      potwierdzonej przez przewoźnika listy zrealizowanych dostaw (wygenerowanej z
      wewnętrznego systemu Spółki), która zawiera/będzie zawierać dane dotyczące danych
      dostaw pozwalające na ich jednoznaczną identyfikację oraz podpis i pieczątkę
      przewoźnika, skan generowanego przez przewoźnika potwierdzenia zrealizowanych
      przez Spółkę dostaw, który zawiera/będzie zawierać dane pozwalające na
      jednoznaczną identyfikację dostaw, jak również pieczątkę i podpis przewoźnika,
      wygenerowane elektronicznie z systemu przewoźnika potwierdzenie dostawy, do
      którego dostęp ma uprawniony pracownik Spółki, na którym zawarte są/będą dane
      Spółki i Kontrahenta, jak również dane pozwalające na jednoznaczną identyfikację
      danej dostawy, potwierdzenie dostarczenia towarów do odbiorcy (Kontrahenta)
      pobieranego z systemu śledzenia przesyłek udostępnianego przez firmę kurierską,
      która zawiera/będzie zawierać również szereg innych danych, w tym datę dostarczenia
      towarów do Kontrahenta. (...) – stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy
      wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie
      potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju (...)”.
    · DKIS w interpretacji indywidualnej z 12 lipca 2018 r., znak: 0113-KDIPT1-
      2.4012.348.2018.1.KT: „W dobie szeroko rozumianej komunikacji technicznej nie ma
      podstaw do odmawiania mocy dowodowej dokumentowi otrzymanemu z opisanego
      systemu śledzenia przesyłki. Tym samym zgromadzone przez Wnioskodawcę dowody
      – tj. wystawiona faktura VAT, specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku, dokument
      transportowy, a w przypadku dokumentu przewozowego bez podpisu nabywcy,
      wydruk ze strony internetowej, na której znajduje się usługa „śledzenia” przesyłki,

      potwierdzający status otrzymania towarów przez nabywcę – na podstawie, których
      można jednoznacznie uznać, ze towar został doręczony do miejsca docelowego poza
      terytorium Polski, łącznie uprawdopodabniają przemieszczenie towarów z terytorium
      kraju na terytorium innego państwa członkowskiego oraz ich dostarczenie do odbiorcy
      znajdującego na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”
    · DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 4.12.2020 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.566.
      2020.2.MAZ: (...) W czwartym wariancie gromadzenia dokumentacji Spółka wskazała,
      że będzie w posiadaniu faktury oraz dowodu wydania materiału, stanowiącego
      specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Ponadto Spółka będzie miał potwierdzenie
      dostarczenia przesyłki o danym indywidualnym numerze identyfikacyjnym pod
      wskazany adres, w postaci wydruku informacji o doręczeniu przesyłki z portalu
      internetowego firmy kurierskiej. Spółka będzie również w posiadaniu potwierdzenia
      zapłaty za wskazane towary (wyciąg bankowy). Analiza przedstawionego czwartego
      wariantu gromadzenia dokumentacji pozwala na stwierdzenie, że Spółka będzie
      uprawniony do opodatkowania WDT opisanej w wariancie czwartym – stawką VAT w
      wysokości 0 (...)”.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie IV są/powinny być opodatkowane stawką
    0% VAT.
    Wariant V
    W tym wariancie Spółka posiada i będzie posiadać:
    · fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną WDT, zawierającą specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku wystawioną przez nabywcę w imieniu i na rzecz Spółki
      (w ramach samofakturowania). Ze specyfiki funkcjonowania współpracy z
      kontrahentem wynika, że faktura jest generowana przez nabywcę każdorazowo
      wyłącznie dopiero po doręczeniu towaru (przyjęciu go na magazynie w danym
      państwie UE);
    · dokument dostawy Delivery Note, który zawiera m.in. numer zamówienia, nazwę/opis
      /kod towaru, jego ilość, wagę, adres dostawy oraz warunki Incoterms.
    Faktura wystawiana przez nabywcę zawiera/będzie zawierać szczegółową specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku. Nabywca wystawia/będzie wystawiać tę fakturę dopiero po
    faktycznym doręczeniu towaru. Zdaniem Spółki przyjęty sposób dokumentacji stanowi
    /będzie stanowić jedną z form potwierdzenia dostarczenia i odbioru towaru przez
    nabywcę.
    Sam fakt wystawienia faktury w trybie samofakturowania jest/będzie traktowany jako
    dowód dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). Spółka stoi na
    stanowisku, że omawiany w wariancie V sposób dokumentacji jednoznacznie potwierdza
    lub będzie potwierdzać dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, tym samym spełniając przesłanki
    wynikające z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie V
    spełnia warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT.
    Przykładowo DKIS w interpretacji indywidualnej z 11 czerwca 2024 r., znak: 0114-KDIP1-
    2.4012. 238.2024.1.GK: „(...) gromadzona przez Spółkę w stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym dokumentacja w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi
    dostawami towarów do Kontrahentów zidentyfikowanych na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych w innych niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących
    się dla potrzeb ww. transakcji numerami VAT UE nadanymi im w tych państwach, tj.
    dokumenty (opisane w Wariantach I-VI) w postaci: (...)V. faktury wystawionej przez
    nabywcę w imieniu Spółki i na rzecz Spółki w ramach tzw. samofakturowania, która

    zawiera/będzie zawierała w szczególności specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz
    wyraźne oświadczenie nabywcy o otrzymaniu towarów, których dotyczy faktura. Ponadto,
    zgodnie z funkcjonalnością systemu Kontrahenta, faktura wystawiana w ramach
    samofakturowania generowana jest/będzie przez system elektroniczny dopiero po
    przyjęciu przez Kontrahenta towarów w miejscu przeznaczenia. VI. faktury wystawionej
    przez nabywcę w imieniu Spółki i na rzecz Spółki w ramach tzw. samofakturowania, która
    nie zawiera/nie będzie zawierała jednak bezpośrednio w swojej treści oświadczenia
    nabywcy o otrzymaniu towarów (takiego jak wskazane w Wariancie V). Niemniej jednak,
    Spółka zawarła/zawrze z Kontrahentami właściwe porozumienia, z których jednoznacznie
    będzie wynikało, że faktura w trybie samofakturowania będzie wystawiona przez
    Kontrahenta dopiero w momencie otrzymania i przyjęcia przez niego towarów w państwie
    UE innym niż Polska. Taka faktura zawiera/będzie zawierała w szczególności specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku. Alternatywnie, jeżeli Spółka nie zawarła/nie zawrze
    stosownych porozumień z Kontrahentami, o których mowa powyżej, to Spółka gromadzi
    /będzie gromadziła dokumentację potwierdzającą otrzymanie towarów przez nabywcę
    analogiczną dla Wariantów I-IV – stanowią /stanowić będą dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają
    /będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju (...)”.
    Analogiczne stanowisko zostało uznane przez Dyrektora KIS za prawidłowe w interpretacji
    indywidualnej z 28 października 2022 r., znak: 0113-KDIPT1-2.4012.546.2022.2.KT.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie V są/powinny być opodatkowane stawką
    0% VAT.
    Wariant VI
    W tym wariancie Spółka będzie posiadać:
    · fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonaną dostawę, zawierającą specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku oraz
    · zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta
      w danym okresie – zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą
      elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy, z prośbą o potwierdzenie
      dokonania (otrzymania) dostaw.
      Zgodnie z informacją, która będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w
      przypadku braku dokonania potwierdzenia do 15. dnia miesiąca następującego po
      okresie, którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary
      zostały dostarczone do danego miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
      członkowskiego UE innego niż Polska.
      Ponadto, w przypadku niepowodzenia dostarczenia wiadomości ze zbiorczym
      zestawieniem faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta, Spółka będzie
      otrzymywała informację zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw. powiadomienie lub
      zwrotka). Spółka będzie archiwizować wysłaną wiadomość elektroniczną zawierającą
      informację o zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta oraz otrzymaną od
      Kontrahenta odpowiedź, jeśli Kontrahent do wskazanego terminu potwierdzi, że
      towary ujęte w zestawieniu zostały do niego dostarczone. Możliwa będzie zatem
      sytuacja, w której wiadomość zostanie dostarczona do Kontrahenta (Spółka nie
      otrzyma automatycznej informacji zwrotnej o niepowodzeniu dostarczenia
      wiadomości), Kontrahent nie zgłosi zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym
      samym nie odeśle do Spółki potwierdzenia w tym zakresie.
    Zdaniem Spółki, zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na
    rzecz Kontrahenta (przesyłane Kontrahentowi i niezakwestionowane przez niego) łącznie z

    fakturą (lub jej kopią) zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku będą
    potwierdzały jednoznacznie, iż towary będące przedmiotem dostawy zostały (i)
    wywiezione z terytorium Polski, a następnie (ii) dostarczone do Kontrahenta na terytorium
    innego państwa członkowskiego.
    Brak odpowiedzi na zbiorcze zestawienie faktur będzie miało taki sam skutek jak
    odesłanie do Spółki potwierdzenia otrzymania towarów z otrzymanego zestawienia faktur.
    Należy bowiem wskazać, iż termin na potwierdzenie otrzymania towarów każdorazowo
    daje Kontrahentowi możliwość dokonania szczegółowej weryfikacji danych zawartych w
    tym zestawieniu oraz przedstawienie ewentualnych uwag co do jego treści. Nie ulega
    natomiast wątpliwości, iż każdy racjonalny przedsiębiorca zgłosiłby Spółce wszelkie
    zauważone braki w towarach mających być przedmiotem dostaw dokonywanych na jego
    rzecz (udokumentowanych fakturami dostarczonymi Kontrahentom).
    Warto zaznaczyć, iż niezgłoszenie przez Kontrahenta zastrzeżeń może być w ocenie Spółki
    postrzegane jako jego oświadczenie woli zgodne z ustaleniami stron oraz z informacją
    zawartą na przedmiotowym zestawieniu (która stanowi, iż brak przekazania informacji
    zwrotnej oznacza w istocie potwierdzenie otrzymania towarów udokumentowanych
    fakturami, których numery wymienione zostały w zestawieniu).
    Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa cywilnego: „bierne zachowanie
    podmiotu prawa cywilnego, brak jego aktywności (nazywany w doktrynie milczeniem)
    może być sposobem złożenia oświadczenia woli, jeżeli istnieją reguły znaczeniowe wiążące
    z nim sens w postaci woli wywołania skutku prawnego” (Gniewek E., Kodeks Cywilny.
    Komentarz, Legalis 2014).
    Przykładowo, taką formę złożenia oświadczenia woli dopuszcza uregulowanie przepisu
    art. 682 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny, zgodnie z którym: „jeżeli
    przedsiębiorca otrzymał od osoby, z którą pozostaje w stałych stosunkach gospodarczych,
    ofertę zawarcia umowy w ramach swej działalności, brak niezwłocznej odpowiedzi
    poczytuje się za przyjęcie oferty”.
    W związku z powyższym w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie VI
    spełnia warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT.
    W interpretacji indywidualnej z 11 czerwca 2024 r., znak: 0114-KDIP1-2.4012.238.2024.1.
    GK, DKIS uznał, że:
    „(...) gromadzona przez Spółkę w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dokumentacja
    (...), tj. dokumenty (opisane w Wariantach I-VI) w postaci: (...) IV. fakturą (lub jej kopią)
    zawierającą dane Kontrahenta oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, oraz
    zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w
    danym okresie, w stosunku do których Kontrahent uregulował należność, które będzie
    przesyłane Kontrahentowi drogą elektroniczną po zakończeniu okresu którego dotyczy.
    Zgodnie z porozumieniem, które jest/będzie zawierane z Kontrahentem, lub informacją,
    która jest/będzie zawarta w przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania
    potwierdzenia do uzgodnionego przez strony dnia miesiąca następującego po miesiącu,
    którego dotyczy przesłane zestawienie, Spółka będzie uznawała, że towary
    udokumentowane opłaconymi i wymienionymi w zestawieniu fakturami zostały
    dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE
    innego niż Polska. Ponadto, otrzymanie wiadomości ze zbiorczym zestawieniem faktur
    dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta jest/ będzie potwierdzane informacją
    zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw. funkcja „informuj o statusie dostarczenia”) przez
    serwer Kontrahenta. Otrzymane potwierdzenia są/będą archiwizowane jako załącznik
    wraz z wiadomością elektroniczną zawierającą informację o zbiorczym zestawieniu
    wysłanym do Kontrahenta. Możliwa jest zatem sytuacja, w której Kontrahent nie zgłosi
    zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki informacji
    zwrotnej w tym zakresie. (...) – stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy

    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają
    /będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju. Tym samym, ww. dokumenty wskazane przez Państwa we wniosku w
    wariantach I-VI, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają
    /będą upoważniały Państwa do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w
    odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT)”.
    · DKIS w interpretacji indywidualnej z 16 marca 2022 r., znak: 0111-KDIB3--
      3.4012.634.2021.3.PJ stwierdził, że:
      „(...) W świetle zatem przedstawionego przez Wnioskodawcę w odniesieniu do Modelu
      III posiadane przez Wnioskodawcę ww. dokumenty stanowią dowody z art. 42 ust. 3 i
      ust. 11 ustawy o VAT, które (jak wynika z opisu sprawy) są gromadzone jako
      dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do
      odbiorcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż Polska uprawniają do
      zastosowania stawki 0%”.
    Autor powyższego wniosku o interpretację opisał w stanie faktycznym, iż w ramach
    Modelu III gromadzi:
    - kopię faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorcze
      zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w
      danym okresie, do którego nie zostały wniesione zastrzeżenia przez Kontrahenta w
      ustalonym terminie, przez co dany Kontrahent w sposób milczący potwierdził
      otrzymanie danych towarów w kraju UE innym niż Polska (akceptacja dorozumiana).
    · DKIS w interpretacji indywidualnej z 31 sierpnia 2021 r., znak: 0114-KDIP1-
      2.4012.304.2021.1.PC zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, który uważał, że:
      „Sposób dokumentowania WDT dokonywanych w transakcjach realizowanych w
      ramach Modelu G (w przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji
      Skarbowej, że transakcje te stanowią WDT, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o
      VAT), przedstawiony w Przypadku 2, w ramach opisu stanu faktycznego/zdarzenia
      przyszłego niniejszego wniosku, uprawnia Spółkę do stosowania stawki 0% VAT na
      podstawie art. 42 ust. 1 w zw. z ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT”.
      Autor wniosku o interpretację w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w
      Przypadku 2 jest w posiadaniu przed terminem złożenia deklaracji VAT za dany okres
      rozliczeniowy kopii faktury oraz zbiorczego Zestawienia faktur (wraz z przewodnią
      wiadomością e-mail wysłaną do Kontrahenta), przy pomocy którego Nabywca
      potwierdził fakt dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia znajdującego się na
      terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE w drodze tzw. milczącej
      akceptacji.
    · DKIS w interpretacji indywidualnej z 24 września 2020 r., znak: 0112-KDIL1-3.4012.298.
      2020.1.TKU wskazał, że:
      „(...) Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy
      stwierdzić, że dokumenty, na które składają się opisane w: (...) Wariancie V, tj. kopie
      faktur zawierające dane Kontrahenta oraz specyfikacje poszczególnych sztuk
      załadunku, wraz ze zbiorczym zestawieniem faktur dokumentujących dostawy
      dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie stanowić będą dowody dokonania
      dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie
      dla każdego z Wariantów będą potwierdzały dostarczenie towarów będących
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji będą
      upoważniały Wnioskodawcę (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1
      ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.”

    Podobnie wskazano w m.in.: interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 25 kwietnia 2018 r. (znak: 0114-KDIP1-2.4012.251.2018.1.WH), z dnia 13
    czerwca 2017 r. (znak: 0112-KDIL1-3.4012.94.2017.1.AP) oraz interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2017 r. (znak: 0112-KDIL1-
    3.4012.117.2017.1.KB); oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w
    Poznaniu z dnia 24 marca 2016 r. (znak: ILPP4/4512-1 -38/16-2/PR); oraz interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 14 września 2015 r. (znak: ILPP4
    /4512-1-208/15-2/HW); a także interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w
    Poznaniu z dnia 10 marca 2015 r. (znak: ILPP4/443-646/14-2/BA).
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy
    pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie VI powinny być opodatkowane stawką 0%
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
      towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru
        akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka jest polskim producentem (...).
    Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na
    potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka współpracuje z podatnikami
    posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej, zarejestrowanymi do celów
    rozliczania podatku od wartości dodanej. Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowych
    dostaw towarów, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.
    W każdym z niżej opisanych przypadków miejscem rozpoczęcia transportu towarów jest
    terytorium Polski, a miejscem zakończenia transportu towarów jest terytorium innego
    państwa członkowskiego UE. Podmiotami odpowiedzialnymi za organizację transportu są
    zarówno Kontrahenci, jak i Spółka. Towary są i będą transportowane za pośrednictwem
    spedytorów (przewoźników lub kurierów).
    W niektórych wypadkach stosowana jest procedura tzw. samofakturowania, o której
    mowa w art. 106d ust. 1 ustawy o VAT. W tych przypadkach Spółka oraz Kontrahenci
    zawierają stosowne porozumienia, określające m.in. procedurę zatwierdzania faktur przez
    Spółkę.
    Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje prawidłowo i terminowo w wysyłanych
    informacjach podsumowujących VAT-UE.
    Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie gromadzić
    dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i
    dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium
    Polski.
    U Spółki występują i mogą wystąpić w przyszłości następujące warianty dokumentowania
    WDT:
    Wariant I
    Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:

    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · międzynarodowy list przewozowy CMR (lub jego kopia) sporządzony przez Spółkę lub
      przewoźnika, z podpisem nadawcy, przewoźnika i odbiorcy towaru.
    Wariant II
    Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · dokument dostawy (dalej: Delivery Note), który zawiera m.in. numer zamówienia, nazwę
      /opis/kod towaru, jego ilość, wagę, adres dostawy oraz warunki Incoterms. Dokument
      również zawiera podpis odbiorcy towaru;
    · międzynarodowy list przewozowy CMR (lub jego kopia) sporządzony przez przewoźnika,
      zawierający podpisy nadawcy i przewoźnika.
    Wariant III
    Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · dokument zawierający oświadczenie przewoźnika potwierdzające, że towary zostały
      wywiezione i dostarczone na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
      Dokument taki będzie zawierać m.in. następujące dane: dane nadawcy, dane
      odbiorcy, oznaczenie faktury dokumentującej dostawę, datę, pieczątkę i podpis
      przedstawiciela przewoźnika.
    Wariant IV
    Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · informacja z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika lub kuriera), gdzie można
      sprawdzić kierunek przesyłki i jej status w tym datę doręczenia do miejsca
      przeznaczenia w innym państwie UE.
    Wariant V
    Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku wystawiona przez nabywcę w imieniu i na rzecz Spółki
      (w ramach samofakturowania). Ze specyfiki funkcjonowania współpracy z
      kontrahentem wynika, że faktura jest generowana przez nabywcę każdorazowo
      wyłącznie dopiero po doręczeniu towaru (przyjęciu go na magazynie w danym
      państwie UE);
    · dokument dostawy (dalej: Delivery Note), który zawiera m.in. numer zamówienia, nazwę
      /opis/kod towaru, jego ilość, wagę, adres dostawy oraz warunki Incoterms.
    Wariant VI
    U Spółki może wystąpić w przyszłości następujący wariant dokumentowania WDT:
    · faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku;
    · zbiorcze zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta
      w danym okresie – zestawienie to będzie przesyłane Kontrahentowi drogą

      elektroniczną po zakończeniu okresu, którego dotyczy, z prośbą o potwierdzenie
      dokonania (otrzymania) dostaw. Zgodnie z informacją, która będzie zawarta w
      przedmiotowym zestawieniu, w przypadku braku dokonania potwierdzenia do 15.
      dnia miesiąca następującego po okresie, którego dotyczy przesłane zestawienie,
      Spółka będzie uznawała, że towary zostały dostarczone do danego miejsca ich
      przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE innego niż Polska. Ponadto,
      w przypadku niepowodzenia dostarczenia wiadomości ze zbiorczym zestawieniem
      faktur dokumentujących dostawy na rzecz Kontrahenta Spółka będzie otrzymywała
      informację zwrotną wysyłaną automatycznie (tzw. powiadomienie lub zwrotka). Spółka
      będzie archiwizować wysłaną wiadomość elektroniczną zawierającą informację o
      zbiorczym zestawieniu wysłanym do Kontrahenta oraz otrzymaną od Kontrahenta
      odpowiedź, jeśli Kontrahent do wskazanego terminu potwierdzi, że towary ujęte w
      zestawieniu zostały do niego dostarczone. Możliwa będzie zatem sytuacja, w której
      wiadomość zostanie dostarczona do Kontrahenta (Spółka nie otrzyma automatycznej
      informacji zwrotnej o niepowodzeniu dostarczenia wiadomości), Kontrahent nie zgłosi
      zastrzeżeń do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odeśle do Spółki
      potwierdzenia w tym zakresie.
    Spółka zaznacza również, że we wszystkich przedstawionych powyżej wariantach
    dokumenty mogą być otrzymywane pocztą tradycyjną lub drogą elektroniczną (np. w
    formie skanów).
    Dodatkowo, Spółka wskazuje, że we wszystkich wyżej wskazanych Wariantach (I-VI), Spółka
    może być w posiadaniu potwierdzenia płatności z systemu bankowego, które będzie
    mogła powiązać z konkretną dostawą, o ile do danego momentu Kontrahent uiści
    płatność.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy Spółka, posiadając
    dokumenty, o których mowa w wariantach I-VI, ma prawo do zastosowania
    preferencyjnej, 0% stawki VAT w przypadku dostaw wewnątrzwspólnotowych.
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z dnia
    4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912.
    Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
        domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
        członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium,
        ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
        niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
        posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
        których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które
        są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca
        jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3
        lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności

        dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub
        transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od
        siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
      (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane
        lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
        nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
        pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
        adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
        przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków
        transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
      (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
        mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
        niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
        pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
        pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w
        ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez
        dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od
        nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
      2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
        transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
        list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub
        faktura od przewoźnika towarów;
      b) następujące dokumenty:
      (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
        dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
      (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
        notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
        przeznaczenia;
      (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
        członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym
        państwie członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:

      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
        wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa
        w art. 100 ust. 8
      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
        skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
        wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
        państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz
        towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony),

      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
      4) (uchylony),
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,
    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.

    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.

    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: “(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy zauważyć należy, że prawo podatnika do
    zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawki podatku w wysokości
    0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że
    doszło do wywozu towarów poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym
    państwie członkowskim UE. Istotą przywołanych przepisów jest przede wszystkim
    zobowiązanie podatnika do udowodnienia, że towary będące przedmiotem dostawy
    rzeczywiście opuściły terytorium kraju i zostały dostarczone do ich nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego. Zasadniczą kwestią jest zatem, aby posiadane przez
    Państwa dokumenty łącznie, jednoznacznie, potwierdzały, że towary te były przedmiotem
    WDT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez
    Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do
    nabywców zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych
    niż Polska państwach Unii Europejskiej i posługujących się dla potrzeb ww. transakcji
    numerami VAT UE, tj. dowody opisane w wariancie od I do VI, stanowią/będą stanowiły
    dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11
    ustawy, łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą
    upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do
    zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów (WDT).
    Podsumowując należy stwierdzić, że:
    1. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie I, w
      świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy, są/będą opodatkowane
      0% stawką VAT (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy).
    2. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II, w
      świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy, są/będą opodatkowane
      0% stawką VAT (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy).
    3. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III, w
      świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy, są/będą opodatkowane
      0% stawką VAT (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy).
    4. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie IV, w
      świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy, są/będą opodatkowane
      0% stawką VAT (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy).

    5. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie V, w
      świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy, są/będą opodatkowane
      0% stawką VAT (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy).
    6. Dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie VI, w
      świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy, będą opodatkowane 0%
      stawką VAT (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy).
    Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno -
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.