Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.77.2025.4.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: Opodatkowanie dostawy gruntu niezbudowanego.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 5 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(uzupełniony pismem z 5 marca 2025 r.)
    Wnioskodawczyni posiada prawo własności do opisanej działka gruntu o numerze
    ewidencyjnym 1 i 2 położona w obrębie geodezyjnym (...) nie jest ujęta w Uproszczonym
    Planie Urządzenia Lasu, ani nie jest objęta decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z
    dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. 2023, poz. 775).
    Wnioskodawczyni zobowiązuje się sprzedać spółce niezabudowaną nieruchomość o
    powierzchni około 0,1401ha i 0,1302, dla której Rejonowy w (...) z siedzibą w (...) prowadzi
    księgę wieczystą Kw nr (...).
    Kupująca spółka planuje na zakupionym terenie wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                      2powierzchni zabudowy min. 650 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20
    miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą. W akcie
    notarialnym nr (...) z dnia 29 sierpnia 2023 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce. To jest spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                      2handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 524,55 m w tym salą sprzedaży o
                2powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc
      postojowych.
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
      lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość
      lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu, według koncepcji Kupującego, na
      zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 ton, bez konieczności
      przebudowy układu drogowego wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi
      obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
      niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
      nieruchomości.
    3. Uzyskanie pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych.
    4. Uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
      wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym
      przez zarządcę drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującego
      odpowiednich nasadzeń zamiennych.
    5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkujących
      koniecznością rekultywacji.
    6. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomościach budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
      budowlanych.
    7. Wydanie przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
      podziale działki nr 3 zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki.
    8. Zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki numer 1 i 2
      zgodnie z którym, Kupujący będzie mógł posadowić na przedmiotowej nieruchomości
                                                    2jednokondygnacyjny obiekt handlowo-usługowy o powierzchni użytkowej 524,55 m w
                            2tym salą sprzedaży o powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie
      minimum 20 miejsc parkingowych.

    9. Uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
      wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją
      Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy
      od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.
    10. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    11. Zniesienia istniejącego ograniczenia tonażowego lub uzyskania zgody zarządcy drogi
      na przejazd pojazdów powyżej 25 ton do jednokondygnacyjnego budynku handlowo-
      usługowego w celu realizacji dostaw oraz budowy zgodnie z planami inwestycyjnymi
      spółki.
    12. Łączne nabycie powstałej działki o powierzchni 0,1401ha i 0,1302 ha z działki numer 1 i
      2 opisanej w księdze wieczystej o numerze (...).
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawczyni zobowiązuje się sprzedać mu prawo własności do nieruchomości
    gruntowej wydzielonej z działki nr 1 i 2 o pow. 0,1401ha i 0,1302.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie
      podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w internecie, prasie,
      radiu.
    3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    4. Wydzielona działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.
    5. Wnioskodawca wraz z żoną, obecnie dzierżawią przedmiotową działkę nr 1 i 2 o pow.
      0,1401 ha i 0,1302 ha spółce mającej dokonać jej zakupu po spełnieniu ww. warunków
      i uzyskaniu wymaganych pozwoleń. Spółka zobowiązała się płacić określony czynsz
      dzierżawny (Umowa dzierżawy Nr (...) zawartą w dniu (...) 2023).
    6. Przedmiotowa nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego.
    7. Kupująca nieruchomość Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
      VAT.
    8. Wnioskodawczyni podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
      warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz
    sieci kanalizacji deszczowej sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
    wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres
    obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie
    wygasa wskutek śmierci któregokolwiek z mocodawców. Ponadto Sprzedawcy
    oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością
    opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku
    art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z
    wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnią
    Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem umowy, celem
    przeprowadzenia badań gruntu. Sprzedawcy oświadczają, że wyrażają zgodę na

    usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i staraniem na nabywanej na
    Nieruchomości lub nieruchomościach gruntowych powstałych w wyniku jej podziału,
    tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie
    Kupujący oświadcza, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej
    sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce gruntu urządzenia
    i przywróci teren do stanu pierwotnego. Ponadto, jak to już podkreślano nieruchomość
    będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest współwłasnością. Wniosek dla
    współmałżonka zostanie złożony w tym samym dniu, co przedmiotowy wniosek. Czyli
    oboje właściciele złożą wniosek.
    W piśmie z 5 marca 2025 r. uzupełniła Pani opis zdarzenia przyszłego w następujący
    sposób:
    Uzupełnienie 0111-KDIB3-1.4012.77.2025.1.KO
    1. Czy nabycie działek o nr 1 i 2 było czynnością opodatkowaną podatkiem VAT,
      udokumentowaną fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT, proszę wskazać osobno
      dla każdej działki?
      Czynność nie była opodatkowana podatkiem VAT. Transakcja była dokumentowana
      umową kupna sprzedaży (brak faktury). Powyższe dotyczy obu działek tj. 1 i 2.
    2. Czy z tytułu nabycia działek o nr 1 i 2 przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, proszę wskazać osobno dla każdej
      działki?
      Nie przysługiwało Pani prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony
      dotyczący nabycia obu działek, czyli obie działki nie były opodatkowane.
    3. Czy działkę o nr 1 i 2 wykorzystywała Pani wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
      podatku, proszę wskazać osobno dla każdej działki?
      Tak była wykorzystywana zarówno działka 1 i 2 do czynności zwolnionych. Po
      podpisaniu umowy przedwstępnej działki były dzierżawione dla spółki, która zamierza
      je zakupić.
    4. W opisie sprawy wskazała Pani: Wnioskodawca wraz z żoną, obecnie dzierżawią
      przedmiotową działkę nr 1 i 2 o pow. 0,1401 ha i 0,1302 ha spółce mającej dokonać jej
      zakupu po spełnieniu ww. warunków i uzyskaniu wymaganych pozwoleń (...) Proszę
      jednoznacznie wyjaśnić, czy dzierżawi Pani Spółce działkę nr 1 i 2, a jeżeli nie, to kto i
      dlaczego?
      Działki są dzierżawione Spółce.
    W tym miejscu Organ wyjaśnia, że z przywołanego wyżej Pani pisma z 5 marca 2025 r.,
    będącego uzupełnieniem wniosku, organ przyjął i przywołał powyżej jedynie fragment
    opisu umieszczony w poz. 82 tego pisma rozpoczynający się od słów cytuję „uzupełnienie
    0111-KDIB3-1.4012.77.2025.1.KO” bowiem odnosi się on wprost do sytuacji prawno-
    podatkowej Wnioskodawczyni i zawiera jedynie pytania Organu z wezwania z 17 lutego
    2025 r. znak 0111-KDIB3-1.4012.77.2025.1.KO o uzupełnienie wniosku oraz odpowiedzi na
    te pytania. W pozostałym zakresie opis w poz. 82 tego pisma nie dotyczy Pani lecz Pani
    małżonka jako wnioskodawcy. Stąd Organ przyjął, że fragment ten został zamieszczony w
    piśmie omyłkowo i nie uwzględnił go jako uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego w Pani
    sprawie.

## Pytanie

Czy sprzedaż praw własności do nieruchomości gruntowej stanowiącej niezabudowaną
    działkę 1 i 2 0,1401 ha i 0,1302 ha opisanych w stanie faktycznym jest opodatkowana bez

    uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT i musi być udokumentowana
    fakturą?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż prawa własności do nieruchomości gruntowej
    stanowiącej niezabudowaną działkę wydzieloną z działki nr 1 i 2 o pow. 0,0742 ha,
    opisanych w stanie faktycznym jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej, ustawą, lub, ustawą o
    VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności.
    Problematyka ta została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia
    wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195
    Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach
    ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między
    małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez
    jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością
    ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Zatem istotą wspólności
    majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z
    małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego
    (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bez udziałowej). Tym samym oboje
    małżonkowie muszą dokonać sprzedaży nieruchomości.
    Tym samym Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży działek. Wnioskodawczyni
    przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,
    (...). W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca
    dostawę towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w
    rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jest przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby

    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
    szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
    niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek
    łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Zdaniem Wnioskodawczyni przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich. Wnioskodawczyni stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww.
    gruntu podejmowała aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej go za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Przypomnijmy, iż na działki nr 1 i 2 od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawczyni samodzielnie nigdy nie podejmowała żadnych działań marketingowych,
    nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała
    sprzedaży w internecie, prasie, radiu. Jak to wskazano w opisie powyżej dla przedmiotowej
    nieruchomości aktualny jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i działka
    ta znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług
    przeznaczonych pod utrzymanie istniejących oraz realizację nowych budynków
    mieszkalnych jednorodzinnych i usługowych oraz istniejących i projektowanych dróg

    dojazdowych i ciągów pieszo-jezdnych (dyspozycja planu 29MU/K) oraz na terenach
    komunikacji przeznaczonych pod utrzymanie i poszerzenie istniejących oraz realizację
    nowych dróg publicznych, węzłów komunikacyjnych, otwartych miejsc publicznych
    służących obsłudze wyżej wymienionych terenów z niezbędnymi do ich funkcjonowania
    miejscami do parkowania, zielenią i infrastrukturą techniczną (dyspozycja planu K). Tym
    samym z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są to tereny inne niż te,
    które ustawodawca wymienia w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr 1 i 2 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru. Wnioskodawczyni uważa, iż warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zdaniem
    Wnioskodawczyni jak to już wyżej podkreślono sama nie podejmowała ona działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa
    wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że
    przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma
    być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie dz. 1 i 2 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawczyni twierdzi, iż dokonywała ona czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawczyni w tej sytuacji zachowuje

    się jak podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem
    w jej imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą
    nieruchomości składającej się działki wydzielonej z działek nr 1 i 2. Przechodząc do
    możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane zdaniem
    Wnioskodawczyni nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawczyni uważa bowiem,
    iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
    - lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
    - sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
        w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawczyni podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, ww.
    działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawczyni przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż niezabudowanej nieruchomości
    wydzielonych działek 1 i 2 stanowiącej teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem
    VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT. Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie
    korzysta ze zwolnienia będzie trzeba jej sprzedaż udokumentować fakturą VAT.

    W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej
    nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług jest faktura. W tym bowiem
    przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik podatku od towarów i usług i
    zgodnie z 106b ustawy o VAT taką transakcję należy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, że sprzedaż niezabudowanej
    nieruchomości wydzielonych działek 1 i 2 stanowiącej teren budowlany będzie
    opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT oraz że będzie trzeba ich
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Ponadto jak wskazuje art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11.12.2006 r., s. 1, ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
    Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
      lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami
    reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023
    r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który
      w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w
      poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między

    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa
    jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w
    skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać
    podziału majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,

    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży
    danej nieruchomości zbywca będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi
    wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu
    dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze
    sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać Spółce posiadany
    udział w niezabudowanych działkach nr 1 i 2. Spółka planuje na działce wybudować obiekt
    handlowo-usługowy wraz z miejscami parkingowymi i prowadzić na tym terenie
    działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym z 29 sierpnia 2023 r. umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość
    Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na
    tej działce. W tym celu udzieliła Pani Spółce pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań praktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    w zdarzeniu przyszłym. Obecnie działki są przedmiotem umowy dzierżawy na rzecz Spółki
    mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy w pierwszej kolejności należy ustalić, czy
    planowana transakcja sprzedaży udziału w niezabudowanych działkach nr 1 i 2, będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, należy przeanalizować
    całokształt działań, jakie podjęła Pani w odniesieniu do działek nr 1 i 2 będących
    przedmiotem planowanej sprzedaży i ustalić, czy w odniesieniu do podjętych czynności,
    będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między
    podmiotami,
    w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535
    ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym:

      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy
    Kodeks cywilny, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ustawy Kodeks cywilny.
    Przepis art. 389 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny wskazuje, że:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
      oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
      umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    kwestia udzielenia pełnomocnictwa, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI
    Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 ustawy Kodeks cywilny:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ustawy Kodeks cywilny:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny:

      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    W myśl art. 108 ustawy Kodeks cywilny:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ustawy Kodeks cywilny wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem, każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa, wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Wskazała Pani we wniosku, że udzieliła Pani wraz z małżonkiem Kupującemu
    pełnomocnictwa. Udzielone pełnomocnictwo upoważnia Spółkę do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji pozwolenia na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                      2handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 524,55 m w tym salą sprzedaży o
                2powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc
      postojowych,
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
      lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość
      lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu, według koncepcji Kupującego, na
      zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 ton, bez konieczności
      przebudowy układu drogowego wraz z niezbędnymi dokumentami umożliwiającymi
      obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
      niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
      nieruchomości,
    3. Uzyskanie pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    4. Uzyskanie przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
      wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym
      przez zarządcę drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującego
      odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkujących
      koniecznością rekultywacji,
    6. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomościach budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii
      budowlanych,
    7. Wydanie przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
      podziale działki nr 3 zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki,
    8. Zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki numer 1 i 2
      zgodnie z którym, Kupujący będzie mógł posadowić na przedmiotowej nieruchomości

                                                    2jednokondygnacyjny obiekt handlowo-usługowy o powierzchni użytkowej 524,55 m w
                            2 tym salą sprzedaży o powierzchni 400 mwraz z miejscami parkingowymi w liczbie
      minimum 20 miejsc parkingowych,
    9. Uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
      wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją
      Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy
      od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
    10. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym,
    11. Zniesienia istniejącego ograniczenia tonażowego lub uzyskania zgody zarządcy drogi
      na przejazd pojazdów powyżej 25 ton do jednokondygnacyjnego budynku handlowo-
      usługowego w celu realizacji dostaw oraz budowy zgodnie z planami inwestycyjnymi
      spółki,
    12. Łączne nabycie powstałej działki o powierzchni 0,1401ha i 0,1302 ha z działki numer 1 i
      2 opisanej w księdze wieczystej o numerze (...).
    Na podstawie udzielonego pełnomocnictwa upoważniła Pani Spółkę do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz
    sieci kanalizacji deszczowej sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
    wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres
    obowiązywania umowy przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie
    wygasa wskutek śmierci któregokolwiek z mocodawców.
    Wyraziła Pani również zgodę na dysponowanie przez Spółkę ww. działkami na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy Prawo
    budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskania
    zgód, opinii itp. oraz udostępniła Pani Kupującej działki celem przeprowadzenia badań
    gruntu.
    Wyraziła Pani także zgodę na usytuowanie przez Spółkę własnym kosztem i staraniem na
    działkach tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi
    przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Spółka oświadczyła, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży, usunie własnym kosztem i staraniem urządzenia usytuowane na
    działkach.
    Fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, ale przez osoby
    trzecie (Kupującą Spółkę), nie oznacza, że pozostają bez wpływu na Pani sytuację prawną.
    Po udzieleniu pełnomocnictwa, czynności wykonane przez Kupującą wywołują skutki
    bezpośrednio w Pani sferze prawnej – jako mocodawcy. Kupująca Spółka, dokonując ww.
    działań, uatrakcyjni przedmiotową działkę, której jest Pani współwłaścicielem. Działania te,
    dokonywane za Pani zgodą, wpłyną na podniesienie atrakcyjności niezabudowanych
    działek numer 1 i 2, jako towaru i wzrost ich wartości.
    Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, ww. działki są Pani własnością i będą podlegać
    wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT, zostaną
    „wykonane” w Pani sferze podatkowo-prawnej.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r., sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażony na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził: „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego
    procesu inwestycyjnego spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za

    podatnika, skoro Spółka − jako jego pełnomocnik − jest jedynie jego reprezentantem w
    tych czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
    majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 u.
    p.t.u. za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego imieniu i na
    rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w rozumieniu tych
    przepisów”.
    Na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa, Spółka Kupująca podejmie
    szereg szczegółowo opisanych wyżej działań, w efekcie których nastąpi uatrakcyjnienie
    sprzedawanych działek, co de facto skutkować będzie wzrostem ich wartości. Nie ulega
    wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działki do sprzedaży nie jest
    typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania
    majątkiem osobistym - prywatnym. W efekcie wykonywanych czynności dostawie będą
    podlegać działki o zupełnie innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy
    przedwstępnej. Nie zmienia tego okoliczność, że działań tych nie podejmie Pani, lecz
    Kupująca Spółka. Do dnia sprzedaży działek, czynności wykonywane przez Spółkę w
    ramach udzielonego jej pełnomocnictwa, wywołują skutki bezpośrednio w Pani sferze
    prawnej, gdyż to Pani jest stroną podejmowanych czynności, a nie Spółka występująca
    jako Pani pełnomocnik.
    Podjęta przez Panią aktywność wykracza zatem poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanych działek będących
    przedmiotem sprzedaży, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że ich sprzedaż nastąpi w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z tytułu której będzie Pani podatnikiem
    podatku VAT.
    Dodatkowo, w rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę na fakt, że działki mające być
    przedmiotem sprzedaży, obecnie są wydzierżawione Spółce mającej dokonać jej zakupu
    pod działalność gospodarczą.
    Na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa dzierżawy wypełnia definicję
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej umowy
    powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą,
    a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    Zatem, dzierżawa działki stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy
    dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego. Taki sposób
    wykorzystania przez Panią przedmiotowych działek sprawił, że są one wykorzystywane
    przez Panią w prowadzonej działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku
    osobistego.
    Tym samym, dokonując dostawy udziału w niezabudowanych działkach nr 1 i 2, nie będzie
    Pani zbywała majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Panią w działalności
    gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę wskazany powyżej całokształt podjętych przez Panią działań stwierdzić
    należy, że planowana przez Panią sprzedaż udziałów w niezabudowanych działkach nr 1 i 2
    - zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy - będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez
    Panią jako podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego

    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy udziału w
    niezabudowanych działkach nr 1 i 2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Jednakże wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów, jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym, o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
    2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się
      w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku, decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu wskazania wymaga, że stosownie do treści wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente
    Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany

    przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w
    świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    Z opisu sprawy wynika, że w zawartej umowy przedwstępnej Spółka zobowiązała się do
    uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji pozwoleniu na budowę, z której
    będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami zgodnie z
    planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                              2usługowym o powierzchni użytkowej 524,55 m w tym salą sprzedaży o powierzchni 400 m
    2 wraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych. Wobec
    powyższego, na postawie udzielonego pełnomocnictwa, Kupująca Spółka otrzymała
    pozytywną decyzję o warunkach zabudowy dla działek będących przedmiotem sprzedaży.
    Zatem, niezabudowane działki nr 1 i 2 na moment dostawy będą stanowiły teren
    budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy (na podstawie wydanej decyzji o
    warunkach zabudowy) i w rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości nie wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1
    pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie
    dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
    działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
    przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu)
    tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Przy czym, jak wskazał NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w

      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Przenosząc powyższą analizę na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że
    zgodnie z opisem sprawy, prawo własności działek nr 1 i 2 w ramach ustawowej
    wspólności majątkowej małżeńskiej nabyła Pani wraz z małżonkiem na podstawie
    umowy kupna sprzedaży (brak faktury). Czynność nie była opodatkowana podatkiem
    VAT.
    Zatem, w momencie nabycia nieruchomości nie wystąpił podatek naliczony, który
    mógłby podlegać odliczeniu. Nie można tym samym uznać, że nie przysługiwało Pani
    prawo do odliczenia podatku VAT, skoro nabyła Pani działki nr 1 i 2 bez naliczenia
    podatku VAT. Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, ww. działki obecnie są dzierżawione i
    jest to czynność opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Zatem, działki te nie
    były wykorzystywane przez Panią przez cały okres ich posiadania wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Wobec tego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na podstawie przepisu
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie będzie miało miejsca, gdyż nie zostaną spełnione
    warunki zawarte w tym przepisie. Zatem, w przedmiotowej sprawie, dostawa udziału w
    niezabudowanych działkach nr 1 i 2 nie będzie mogła korzystać także ze zwolnienia od
    podatku na podstawie ww. przepisu.
    W konsekwencji stwierdzam, że sprzedaż przez Panią udziału w niezabudowanych
    działkach nr 1 i 2 będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9
    ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki
    właściwej dla przedmiotu dostawy.
    W dalszej kolejności wątpliwości Pani dotyczą sposobu udokumentowania sprzedaży
    przez Panią niezabudowanych działek nr 1 i 2.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ww. ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów - co do zasady - podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika.
    Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, że nabywcą wskazanych działek
    nr 1 i 2 jest spółka planująca na zakupionym terenie wybudować obiekt handlowo-
    usługowy wraz z miejscami parkingowymi, transakcja sprzedaży - jak wyżej wskazano -
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W związku z powyższym obrót uzyskany z tytułu sprzedaży działek nr 1 i 2 będzie Pani
    zobowiązana udokumentować fakturą VAT.
    Wobec powyższego Pani stanowisko, że sprzedaż niezabudowanej nieruchomości
    wydzielonych działek 1 i 2 stanowiącej teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem
    VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT oraz że będzie trzeba ich sprzedaż udokumentować
    fakturą VAT uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Ponadto, interpretacja dotyczy tylko Pani jako Wnioskodawczyni, która wystąpiła z
    wnioskiem o wydanie interpretacji prawa podatkowego w swojej indywidualnej sprawie i
    nie wywołuje skutków prawnych dla współwłaściciela.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.