Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.270.2025.2.KSM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-05
Teza: Nabycie nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości-nabycie nieruchomości
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 22 października 2025 r. (data wpływu 24 października 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Dnia 8 września 2021 r. Wnioskodawczyni zawarła ze swoją matką X umowę przeniesienia
    prawa własności nieruchomości celem zwolnienia ze zobowiązania (datio in solutum) oraz
    umowę darowizny. Umowa została zawarta w formie aktu notarialnego - Repertorium A nr
    ............ W ww. umowie strony zgodnie oświadczyły, że w związku z poczynionymi przez
    Wnioskodawczynię wydatkami na nieruchomość stanowiącą majątek X, tj. lokal
    mieszkalny położony w .... X jest zobowiązana do spłaty na rzecz Wnioskodawczyni łącznej
    kwoty 115 268,58 zł.
    Na wskazaną wyżej kwotę składały się:
      a) koszty związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego przy ul..............., w tym opłaty za
        utrzymanie nieruchomości wspólnej, zaliczki na poczet mediów, fundusz
        remontowy oraz inne związane z przedmiotowym lokalem, które Wnioskodawczyni
        uiszczała nieprzerwanie od listopada 2011 r. - w wysokości 70 268,58 zł
      b) odsetki oraz inne koszty poniesione w związku z dokonanymi przez
        Wnioskodawczynię wpłatami - w wysokości 45 000,00 zł.
    Łączna kwota ww. wydatków w wysokości 115 268,58 zł odpowiada poniesionym przez
    Wnioskodawczynię wydatkom na nieruchomość należącą do X.
    X była wyłączną właścicielką przedmiotowej nieruchomości.
    X uznała w całości opisane wyżej roszczenie Wnioskodawczyni. W ramach ww. umowy X
    przeniosła na rzecz Wnioskodawczyni udział wynoszący 1/2 części w prawie własności
    nieruchomości położonej przy ul. .......... w celu zwolnienia się ze zobowiązania, na co
    Wnioskodawczyni wyraziła zgodę.
    W wyniku przeniesienia na rzecz Wnioskodawczyni udziałów w prawie własności lokalu
    mieszkalnego, jej wierzytelność wobec X wygasła w całości. Na żadnej ze stron umowy nie
    ciążył obowiązek dokonywania dodatkowych spłat lub dopłat.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Wskazana w opisie stanu faktycznego umowa darowizny dotyczyła darowania przez X
    swojej córce .............. (Wnioskodawczyni) udziału wynoszącego 1/2 części w prawie
    własności nieruchomości położonej przy ul. ...................
    Jednocześnie Wnioskodawczyni zaznacza, że umowa darowizny jest odrębną czynnością
    prawną od umowy przeniesienia prawa własności nieruchomości celem zwolnienia ze
    zobowiązania (datio in solutum) i nie stanowi przedmiotu wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    W ramach wskazanego aktu notarialnego Repertorium .............. zawarte zostały obie
    umowy, tj. umowa przeniesienia prawa własności nieruchomości celem zwolnienia ze
    zobowiązania (datio in solutum) oraz umowa darowizny.

    Wartość otrzymanego przez Wnioskodawczynię w ramach zawartej umowy przeniesienia
    prawa własności nieruchomości celem zwolnienia ze zobowiązania (datio in solutum)
    udziału w nieruchomości odpowiada nakładom poczynionym przez Wnioskodawczynię na
    tę nieruchomość.

## Pytanie

Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym, w związku z zawarciem umowy przeniesienia
    własności nieruchomości celem zwolnienia ze zobowiązania Wnioskodawczyni osiągnęła
    przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni nie osiągnęła ona przychodu podlegającego opodatkowaniem
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych w związku z zawarciem umowy przeniesienia
    własności nieruchomości celem zwolnienia ze zobowiązania. Tym samym nabycie udziału
    w nieruchomości w zamian za zwolnienie X z obowiązku zapłaty na rzecz
    Wnioskodawczyni pozostanie dla Wnioskodawczyni neutralne z punktu widzenia podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Według art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f. dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o,
    art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią
    inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi natomiast art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art.
    17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Katalog źródeł przychodów został wymieniony w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. Zgodnie z tym
    przepisem
    źródłem przychodów są m.in.:
      odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w
      nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
      gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
      roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie (art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a u.p.d.o.f.);
      inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 tej u.p.d.o.f.).
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, stosownie do art. 20
    ust. 1 u.p.d.o.f uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki

    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Ponadto zgodnie z zgodnie z art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny,
    jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
    świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady, dłużnik
    obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum) jest umową, na mocy której obie
    strony (dłużnik i wierzyciel) wyrażają zgodę na umorzenie istniejącego dotąd
    zobowiązania, jeśli dłużnik zamiast pierwotnie ustalonego spełni inne świadczenie.
    Przyjmuje się, że umowa, o której mowa w ww. przepisie, ma charakter odpłatnej umowy
    rozporządzającej, gdyż wierzyciel w miejsce dotychczasowego roszczenia uzyskuje inne.
    Płatność za świadczenie (wynagrodzenie) nie musi mieć bowiem charakteru pieniężnego,
    może oznaczać również uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze
    (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia. Tym
    samym czynności datio in solutum nie można uznać za wykonaną pod tytułem darmym.
    Podkreślić należy, iż w zawartym w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych katalogu źródeł przychodów nie wymieniono czynności datio in solutum jako
    sytuacji, z którą wiąże się powstanie przychodu. Czynność ta nie jest także świadczeniem
    nieodpłatnym, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy.
    Wyeksponować należy również fakt, iż w wyniku zawartej umowy Wnioskodawczyni nie
    osiągnęła żadnego realnego przysporzenia majątkowego. Wartość wierzytelności, która
    wygasła wskutek zawartej umowy była bowiem równa poniesionym przez
    Wnioskodawczynię wydatkom na nieruchomość należącą do X.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że stanowisko Wnioskodawczyni jest
    prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2021 r. (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19
      , art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Obok pieniędzy i wartości pieniężnych ustawodawca za przychody uważa
    również wartość otrzymanych świadczeń w naturze. Świadczenia w naturze to takie
    świadczenia, w przypadku których przedmiot świadczenia jest inny niż pieniądz lub
    wartość pieniężna. Będą to w szczególności różnego rodzaju świadczenia rzeczowe,
    chociaż przedmiotem świadczenia mogą być również prawa.
    Powyższe związane jest z przyjętą zasadą kompletności opodatkowania, w myśl której
    opodatkowaniu powinny podlegać wszelkie przysporzenia majątkowe, a nie tylko te o
    charakterze pieniężnym. W przypadku świadczeń w naturze przychody powstają dopiero z
    chwilą ich otrzymania.
    Z kolei na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c
      , określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2b ww. ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Katalog źródeł przychodów został wymieniony w art. 10 ust. 1 analizowanej ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem źródłem przychodów są:
      odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w
      nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
      gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
      roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie (art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a cytowanej ustawy);
      inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy).
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, stosownie do art. 20
    ust. 1 wyżej powołanej ustawy uważa się w szczególności:
      kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej
      przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o
      organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu
      z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma
    charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne
    niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe.
    Z wniosku wynika, że dnia 8 września 2021 r. Wnioskodawczyni zawarła ze swoja matką
    umowę przeniesienia prawa własności nieruchomości celem zwolnienia ze zobowiązania

    (datio in solutum) oraz umowę darowizny. W ww. umowie strony zgodnie oświadczyły, że
    w związku z poczynionymi przez Wnioskodawczynię wydatkami na nieruchomość
    stanowiącą majątek X, tj. lokal mieszkalny położony w ..............., X jest zobowiązana do
    spłaty na rzecz Wnioskodawczyni łącznej kwoty 115 268,58 zł.
    Na wskazaną wyżej kwotę składały się:
      a) koszty związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego przy ul. ........................., w tym
        opłaty za utrzymanie nieruchomości wspólnej, zaliczki na poczet mediów, fundusz
        remontowy oraz inne związane z przedmiotowym lokalem, które Wnioskodawczyni
        uiszczała nieprzerwanie od listopada 2011 r. - w wysokości 70 268,58 zł
      b) odsetki oraz inne koszty poniesione w związku z dokonanymi przez
        Wnioskodawczynię wpłatami - w wysokości 45 000,00 zł.
    X uznała w całości opisane wyżej roszczenie Wnioskodawczyni. W ramach ww. umowy X
    przeniosła na rzecz Wnioskodawczyni udział wynoszący 1/2 części w prawie własności
    nieruchomości położonej przy ul. ............. w celu zwolnienia się ze zobowiązania, na co
    Wnioskodawczyni wyraziła zgodę. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni
    doprecyzowała, że w ramach aktu notarialnego zawarte zostały obie umowy, tj. umowa
    przeniesienia prawa własności nieruchomości celem zwolnienia ze zobowiązania (datio in
    solutum) oraz umowa darowizny. Wartość otrzymanego przez Wnioskodawczynię w
    ramach zawartej umowy przeniesienia prawa własności nieruchomości celem zwolnienia
    ze zobowiązania (datio in solutum) udziału w nieruchomości odpowiada nakładom
    poczynionym przez Wnioskodawczynię na tę nieruchomość.
    Zgodnie z art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1740 ze zm.):
      Jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
      świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
      dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum) jest umową, na mocy której obie str
    ony (dłużnik i wierzyciel) wyrażają zgodę na umorzenie istniejącego dotąd zobowiązania,
    jeśli dłużnik zamiast pierwotnie ustalonego spełni inne świadczenie. Przyjmuje się, że
    umowa, o której mowa w ww. przepisie, ma charakter odpłatnej umowy rozporządzającej,
    gdyż wierzyciel w miejsce dotychczasowego roszczenia uzyskuje inne. Płatność za
    świadczenie (wynagrodzenie) nie musi mieć bowiem charakteru pieniężnego, może
    oznaczać również uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze
    (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia.
    Tym samym w zamian za zwolnienie Pani matki z długu nabyła Pani udział w opisanej we
    wniosku nieruchomości. Przeniesienie na (Panią) wierzyciela udziału we własności rzeczy
    lub praw w zamian za zwolnienie z długu jest więc odpłatnym zbyciem tej rzeczy lub
    prawa, nie następuje bowiem pod tytułem darmym.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycia”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy Kodeks cywilny, a w szczególności do art. 155 § 1,
    który stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Podkreślić, że użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy lub
    prawa w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego,
    umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia
    własności. Tak więc jednym ze sposobów nabycia nieruchomości lub praw majątkowych

    jest nabycie własności nieruchomości lub praw majątkowych w zamian za zwolnienie z
    długu.
    Niemniej jednak nabycie przez Panią udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie
    Pani matki z obowiązku zapłaty na Pani rzecz pozostanie dla Pani neutralne z punktu
    widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych. W zawartym w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych katalogu źródeł przychodów nie wymieniono
    bowiem odpłatnego nabycia nieruchomości, rzeczy lub praw, z czym mamy do czynienia w
    przedstawionej sytuacji, jako sytuacji, z którą wiąże się powstanie przychodu.
    Nabycie to nie jest także świadczeniem nieodpłatnym, o którym mowa w art. 11 ust. 1
    ustawy, stąd też zdarzenie to nie spowoduje dla Pani powstania przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że nabywając ½ udziału w nieruchomości na
    podstawie umowy przeniesienia prawa własności nieruchomości celem zwolnienia ze
    zobowiązania (datio in solutum) jest odpłatnym nabyciem udziału w tej nieruchomości,
    jednakże czynność ta jest neutralna pod względem podatkowym co oznacza, że nabycie
    przez Panią udziału w opisanym we wniosku lokalu mieszkalnym nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego ...................... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.