Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.494.2025.3.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-14
Teza: Obowiązki płatnika w związku z przekazywaniem upominków
pracownikom.
Słowa kluczowe: darowizna
pracodawca
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
przychód-opodatkowanie przychodu
upominki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z wykonywanej pracy.-
Ustalanie świadczeń w naturze.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych, w części dotyczącej
    pytania nr 1 wniosku, jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 10 lipca 2025 r. (wpływ 14 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    .... S.A.(dalej: Wnioskodawca, Pracodawca, Centrala, Płatnik) jest jednostką organizacyjną
    Spółki ..... S.A. (dalej Spółka) wykonującą funkcje zarządcze, nadzorcze, kontrolne oraz
    koordynacyjne. Poza Centralą, w skład Spółki (jako osoby prawnej) wchodzi .... Oddziałów:
    ...... Wnioskodawca nie posiada osobowości prawnej, ponadto, nie podlega ujawnieniu w
    Krajowym Rejestrze Sądowym. Natomiast Oddziały Spółki są ujawnione w KRS, jako
    jednostki organizacyjne Spółki; Oddziały, analogicznie jak Centrala, nie posiadają
    osobowości prawnej.
    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest ..... (jak również dodatkowo
    pozyskiwanych materiałów) ..., będących przedmiotem sprzedaży.
    Wnioskodawca jest pracodawcą w rozumieniu przepisu art. 3 Kodeksu pracy dla
    zatrudnionych w Centrali, na postawie stosunku pracy, pracowników. W związku z
    dokonywaniem przez Wnioskodawcę wypłat wynagrodzeń i innych świadczeń dla
    zatrudnionych na umowę o pracę pracowników Wnioskodawca pełni funkcję płatnika
    podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie określonym przepisami ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025, poz.
    163 z późn. zm.; dalej: ustawa o PIT). Jako płatnik podatku dochodowego od osób
    fizycznych Wnioskodawca posługuje się numerem NIP: .....
    Spółka realizuje program „...... ” (dalej także: „Program”), który jest prowadzony i
    finansowany przez..... S. A. i obciąża koszty Centrali (finansowanie z funduszu reklamy).
    Program skierowany jest do pracowników Centrali oraz pracowników Oddziałów Spółki,
    dla których Oddziały są odrębnymi płatnikami i pracodawcami. W ramach Programu każdy
    pracownik, któremu urodzi się dziecko, otrzymuje gratulacje ze strony Wnioskodawcy oraz
    zestaw upominkowy .... Wartość zestawu to 193 zł 42 gr brutto. Aby zgłosić się do
    Programu, rodzic, który chce otrzymać upominek, przesyła wiadomość mailową na
    wskazany adres, w treści podając nazwę jednostki organizacyjnej (Centrali lub Oddziału
    Spółki), w której jest zatrudniony, imię i datę urodzenia dziecka oraz telefon kontaktowy.
    Celem Programu jest promocja rodzicielstwa i wsparcie rodzin pracowników, którzy
    rozpoczynają obowiązki w wymagającej roli rodzica. Wręczenie prezentu stanowi formę
    gratulacji, uhonorowania pracownika w szczególny sposób z okazji ważnego wydarzenia w
    życiu, jakim są narodziny dziecka. Otrzymywanie tego rodzaju upominków nie jest
    pisemnie uregulowane w obowiązujących w Spółce aktach wewnętrznych zawierających
    przepisy dotyczące zasad wynagradzania pracowników (m. in. UZP) bądź zawartych z
    Wnioskodawcą umowach o pracę. Prezent nie stanowi dla pracowników dodatkowej
    formy wynagrodzenia, bądź gratyfikacji za wykonaną pracę.
    Wnioskodawca ponadto informuje, iż:
      ..... S.A. - jako osoba prawna oraz jednostka dominująca w Grupie Kapitałowej ......
      (dalej: Grupa) - wraz z określonymi innymi spółkami z Grupy, dla celów rozliczeń
      podatku dochodowego od osób prawnych tworzy podatkową grupę kapitałową ..... II,
      która jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych;

      Na gruncie przepisów ustawy CIT, wydatki ponoszone na realizację Programu,
      będące również przedmiotem niniejszego Wniosku, dla celów kalkulacji podatku CIT:
      nie są kwalifikowane do kategorii wydatków niestanowiących kosztów uzyskania
      przychodów (w tym darowizn), o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy CIT;
      traktowane są jako koszty uzyskania przychodów,
      zgodnie z uzyskaną przez .... II interpretacją indywidualną znak 0111-KDIB 1-
      3.4010.250.2020.2.MBD z 8 grudnia 2020 r.
    Pytania:
    Czy wartość zestawu upominkowego wręczanego pracownikom przez Wnioskodawcę z
    okazji wystąpienia ważnego wydarzenia w życiu pracowników (narodzin dziecka) stanowi
    dla pracowników Centrali przychód ze stosunku pracy, od którego Wnioskodawca jest
    zobowiązany do pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z
    art. 32 ustawy o PIT?
    Czy wartość zestawu upominkowego przekazywanego przez Wnioskodawcę pracownikom
    Oddziałów Spółki stanowi dla nich przychód z innych źródeł zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy
    o PIT a Wnioskodawca zobowiązany jest na podstawie art. 42a ustawy o PIT do
    sporządzenia „Informacji o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych
    zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11”?
    Jeżeli przekazywane zestawy upominkowe stanowią darowiznę podlegającą
    opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, to czy
    do ważnego zawarcia umowy darowizny w świetle art. 890 § 1 ustawy Kodeks cywilny,
    wywołującej skutki podatkowe na gruncie ustawy o psd wystarczające jest zachowanie
    zwykłej formy pisemnej umowy oraz przekazanie świadczenia do rąk pracownika?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 1, w
    zakresie pytania nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie, natomiast w zakresie
    pytania nr 3, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie (pytanie nr 1 wniosku)
    W ocenie Wnioskodawcy, okolicznościowe prezenty wręczane pracownikom Centrali przez
    Pracodawcę z okazji ważnego wydarzenia w ich życiu jakim jest urodzenie się dziecka nie
    stanowią dla pracowników przychodu ze stosunku pracy podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do obliczenia, pobrania i
    przekazania do urzędu skarbowego z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych.
    Przekazanie pracownikom Centrali upominków z okazji urodzenia się dziecka stanowi
    darowiznę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn i tym samym
    wyłączoną z opodatkowania podatkiem PIT na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zachowanie zwykłej formy pisemnej czynności prawnej oraz
    przekazanie pracownikowi przedmiotu upominku jest wystarczające dla skutecznego
    zawarcia umowy darowizny w świetle art. 890 § 1 ustawy Kodeks cywilny.
    Uzasadnienie
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca chciałby odnieść się do pojęcia przychodu
    wskazanego w ustawie o PIT. Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną
    w art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem tych, które zostały wymienione w
    katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w art. 21 ustawy o PIT bądź od których
    zaniechano poboru podatku.

    Stosownie do przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem są otrzymane lub
    pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Pod pojęciem przychodu należy zatem rozumieć każde przysporzenie
    majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne i
    niepieniężne (rzeczowe), również jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne.
    Przysporzenie, w rozumieniu ustawy o PIT, ma charakter definitywny co oznacza, że w
    sposób ostateczny powiększa aktywa podatnika.
    Do źródeł przychodów, wskazanych w art. 10 ustawy o PIT, zalicza się między innymi
    stosunek służbowy, stosunek pracy.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężna świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Wymienione kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku
    pracy i stosunków pokrewnych są bowiem wszelkiego rodzaju wypłaty skutkujące u
    podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym
    pracownika z Pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. W pojęciu przychodu
    mieszczą się zatem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z
    zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne świadczenia, niezależnie od podstawy
    ich wypłaty (umowa o pracę, przepisy wewnętrzne), jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z
    faktem wykonywania pracy (świadczenia w naturze, świadczenie nieodpłatne lub
    częściowo odpłatne, świadczenia, które przybrały formę wykonania usługi lub
    udostępnienia rzeczy, praw).
    Do przychodów opodatkowanych podatkiem PIT należą również przychody z innych
    źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT), do których art. 20 ust. 1 ustawy o PIT zalicza m.in.
    zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, nagrody i inne
    nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów m.in. ze stosunku pracy, z
    działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca, jako płatnik podatku zobowiązany jest obliczać i pobierać w ciągu roku
    zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od Wnioskodawcy przychody ze
    stosunku pracy, stosunku służbowego lub innych źródeł.
    W ustawie o PIT zostały jednakże wskazane sytuacje, w których uzyskanie korzyści
    majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku
    podatkowego na gruncie ustawy o PIT. Wśród przychodów zwolnionych z opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, wskazanych w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    PIT, są przychody podlegające przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn (t. j. z.
    U. z 2024 r. poz. 1837 z późn. zm., dalej także: „ustawa o psd”). Mowa jest o sytuacji, w
    której podatnik osiąga dochód, który, co do zasady, może zostać opodatkowany
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jednakże został uzyskany w sposób
    nieodpłatny (nieekwiwalentny) na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1
    ustawy o podatku od spadków i darowizn. Stosownie do wspomnianego przepisu
    podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy
    znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych
    wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem między innymi darowizny.
    Poprzez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego
    (nieekwiwalentnego) świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku (art.
    888 § 1 ustawy Kodeks cywilny, t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm., dalej także:
    „ustawa Kodeks cywilny”).

    Darowizna jest świadczeniem pod tytułem darmym i dobrowolnym oraz nie wynika z
    żadnego stosunku zobowiązaniowego bądź ustawy.
    Osiągnięcie dochodu na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn - w szczególności wspomnianej umowy darowizny -
    powoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie ustawy od spadków i darowizn,
    natomiast na gruncie ustawy o PIT przedmiotowy dochód jest zwolniony z
    opodatkowania. Powyższe ma na celu zapobieżenie podwójnego opodatkowania tego
    samego przysporzenia majątkowego.
    Jednocześnie Wnioskodawca chciałaby się odnieść do kwestii powstania przychodu z
    tytułu świadczeń nieodpłatnych i powołać się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego (dalej
    także: „Trybunał”) z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13.
    „Trybunał (...) uznaje, że w zakres nieodpłatnego świadczenia jako przychodu wchodzą
    wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie,
    mające konkretny wymiar finansowy”.
    Trybunał Konstytucyjny podkreślił zawartą w ustawie o PIT zasadę powszechności
    opodatkowania uznając, iż wobec otwartego katalogu źródeł przychodów, zarówno
    świadczenia pieniężne jak i inne nieodpłatne świadczenia będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem PIT. „(...) Na tle ogólnych założeń podatku dochodowego, objęcie nim nie tylko
    świadczeń pieniężnych, ale także innych nieodpłatnych świadczeń spełnianych w naturze,
    jest zrozumiałe i w pełni racjonalne z punktu widzenia zasady powszechności
    przedmiotowej opodatkowania”.
    Nie wszystkie jednak świadczenia spełnione bez ustalonej za nie zapłaty stanowią
    przychód ze stosunku pracy lub innych źródeł powodujący powstanie obowiązku
    podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z uwagi na liczne wątpliwości, w powołanym orzeczeniu Trybunał Konstytucyjny dokonał
    doprecyzowania pojęcia „inne nieodpłatne świadczenia” i wskazał konkretne przesłanki
    określające jakie świadczenia nieodpłatne należy uznać za przychód pracownika:
      świadczenie ma być spełnione za zgodą pracownika (dobrowolne);
      świadczenie musi być spełnione w interesie pracownika a nie w interesie
      Pracodawcy, to pracownikowi ma przynieść korzyść w postaci powiększenia aktywów
      lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść;
      korzyść musi być wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich osób).
    Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny wyraził stanowisko, iż przekazanie pracownikowi
    szczególnego prezentu, upominku, zazwyczaj w związku z ważnym wydarzeniem w życiu
    pracownika (narodziny dziecka, przejście na emeryturę) będzie stanowiło darowiznę
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Dokonując oceny, czy konkretne przysporzenie stanowi przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też jest zwolnione z
    opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o PIT, w pierwszej kolejności należy
    zatem ustalić cel i charakter zamierzonej czynności.
    „Jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują darowizn na
    rzecz swoich pracowników, jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może
    przybierać nie tylko pieniężną postać, lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które -
    nawet nieujęte w umowie o pracę - w praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby
    się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z
    okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby

    potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn.
    A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń
    pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający opodatkowaniu dochód
    pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być
    obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy
    stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w
    jego majątku (...).
    Świadczenia uzyskiwane od pracodawcy, niezależnie od tego czy są dokonywane w formie
    pieniężnej, czy w formie świadczenia rzeczowego lub usługi, aby podlegały opodatkowaniu
    muszą prowadzić do pojawienia się po stronie pracownika dochodu, czyli korzyści
    majątkowej, która może wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia
    aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków,
    co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usług”.
    Odnosząc się do ww. przepisów oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego:
    Wnioskodawca w pierwszej kolejności chciałby wskazać, iż Program „.... ” jest jednostronną
    i dobrowolną inicjatywą Wnioskodawcy. Program jest prowadzony i finansowany przez
    Centralę Spółki i jest skierowany zarówno do pracowników Centrali, jak i pracowników
    poszczególnych Oddziałów, z którymi Wnioskodawcę nie łączy stosunek pracy lub inny
    stosunek cywilnoprawny.
    Obdarowywanie pracowników Centrali prezentami w ramach Programu nie jest
    przewidziane w zawieranych z pracownikami Centrali umowach o pracę, aktach
    wewnętrznych obowiązujących w Spółce (m.in. ZUZP) bądź jakichkolwiek innych
    dokumentach dotyczących zasad wynagradzania pracowników Spółki. Przekazanie
    upominków następuje zatem niezależnie, czy Wnioskodawcę łączy z pracownikiem Spółki
    stosunek pracy, stosunek służbowy.
    W konsekwencji Wnioskodawca nie działa celem realizacji własnych obowiązków
    wynikających z zapisów umownych bądź przepisów wewnętrznych obowiązujących w
    Spółce, np. obowiązku wypłaty należnego wynagrodzenia. Upominki nie stanowią bowiem
    wynagrodzenia bądź innej formy gratyfikacji za świadczoną pracę, do zapłaty których
    Wnioskodawca byłby zobowiązany na podstawie zawartych umów o pracę lub przepisów
    wewnętrznych.
    Pracownicy Spółki natomiast nie są zobowiązani na podstawie przepisów umownych,
    wewnętrznych do żadnego świadczenia wzajemnego wobec Wnioskodawcy m.in.
    wykonania konkretnego zadania. Jednocześnie nie oczekują tego rodzaju świadczeń od
    Wnioskodawcy w związku z wykonywaną pracą oraz nie przysługuje im roszczenie o
    wydanie prezentu. Wnioskodawca w zamian za przekazany zestaw upominkowy nie
    wymaga oraz nie oczekuje od obdarowanych wykonania określonych zadań. Prezenty nie
    mają także charakteru motywacyjnego do bardziej efektywnego wykonywania
    przydzielonych pracownikom obowiązków. Decyzja o wręczeniu upominku nie jest
    również w jakikolwiek sposób uzależniona od rodzaju wykonywanej pracy czy
    zajmowanego stanowiska. Upominki otrzymują pracownicy na zróżnicowanych
    stanowiskach, zarówno umysłowych jak i fizycznych, zatrudnieni we wszystkich Oddziałach
    Spółki. Jedyną przesłanką jaką Wnioskodawca bierze pod uwagę wręczając upominek jest
    wystąpienie wyjątkowych okoliczności w życiu pracownika (urodzenie się dziecka).
    Inicjatywa Wnioskodawcy wiąże się wyłącznie z chęcią celebrowania ważnych wydarzeń w
    życiu pracowników Spółki. Program ma na celu uhonorowanie pracowników Centrali
    Spółki w szczególny sposób z okazji istotnych w ich życiu uroczystości niemających
    związku z wykonywaną pracą. Stanowi formę gratulacji oraz wsparcia w ważnych dla nich
    chwilach. Brak związku przekazania upominku z wykonywaną pracą znacząco odróżnia to

    świadczenie od innych przekazywanych (wypłacanych) przez Wnioskodawcę świadczeń,
    uzależnionych od wykonywanej pracy i mających swoje źródło w umowach o pracę,
    umowach cywilnoprawnych, bądź innych dokumentach obowiązujących w Spółce.
    Odnosząc się do obiektywnego kryterium jakim jest wystąpienie po stronie pracowników
    Centrali Spółki przysporzenia majątkowego w rozumieniu ustawy o PIT, w ocenie
    Wnioskodawcy, również nie zostało ono spełnione.
    Upominki przekazywane przez Wnioskodawcę mają charakter symboliczny o nieznacznej
    wartości materialnej. Zestaw składa się m.in. z miedzianej zawieszki na srebrnym
    łańcuszku, termosu dla rodzica i body. W ocenie Wnioskodawcy, po stronie pracowników
    Centrali nie pojawia się korzyść w postaci powiększenia aktywów, czy zaoszczędzenia
    wydatku, która powinna zostać objęta podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie
    jest możliwe przyjęcie, że gdyby pracownicy Spółki nie otrzymali firmowych upominków,
    musieliby dokonać ich zakupu z własnych środków finansowych. Nieotrzymanie prezentu
    m.in. termosu, czy zawieszki nie spowodowałby po stronie pracowników Centrali Spółki
    konieczności dokonania zakupu tych konkretnych przedmiotów. Trudno też utrzymywać,
    że przychodem pracownika ze stosunku pracy lub z innych źródeł będzie możliwość
    okazjonalnego otrzymania zestawu upominkowego, a wartość prezentu wyznaczy
    podstawę opodatkowania.
    Realizacja Programu służy utrzymaniu dobrej atmosfery w pracy, budowaniu i
    podtrzymywaniu pozytywnej relacji z pracownikami Spółki, ma na celu wspieranie
    pracowników w ważnych dla nich chwilach. Inicjatywa pomaga w budowaniu pozytywnego
    wizerunku Spółki na tle innych pracodawców. Wnioskodawca jest zatem zdania, że to po
    stronie Spółki pojawia się korzyść a podejmowane w ramach Programu działania mają na
    względzie przede wszystkim interes Spółki. Upominki nie mają również charakteru
    indywidualnego, ponieważ Wnioskodawca nie dokonuje analizy potrzeb pracowników
    Centrali Spółki oraz nie bierze pod uwagę jakichkolwiek innych czynników wybierając
    rodzaj prezentu (m.in. stanowiska, stażu pracy, doświadczenia). Każda osoba otrzymuje
    ten sam zestaw upominkowy.
    Mając na względzie opisane okoliczności stanu faktycznego oraz charakter czynności
    mającej na celu wyłącznie obdarowanie pracowników w związku z wystąpieniem
    szczególnych okoliczności w ich życiu, w ocenie płatnika nie zostały spełnione przesłanki
    konieczne do uznania ww. świadczenia za przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 12
    ustawy o PIT, jak również przychód z innych źródeł zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zostały natomiast spełnione wszelkie przesłanki do uznania
    przedmiotowego świadczenia za darowiznę w rozumieniu art. 888 § 1 ustawy Kodeks
    cywilny podlegającą opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn:
      brak uregulowania kwestii wręczania upominków w umowach o pracę, umowach
      cywilnoprawnych lub aktach wewnętrznych Spółki stanowiących o wynagrodzeniu
      pracowników. Na Wnioskodawcy nie ciąży prawny obowiązek przekazania prezentu.
      Inicjatywa Wnioskodawcy ma charakter dobrowolny;
      upominek ma charakter nieekwiwalentny, tzn. pracownicy Centrali Spółki nie są
      zobowiązani do żadnego świadczenia wzajemnego względem Wnioskodawcy (np.
      wykonania dodatkowych zdań);
      świadczenie ma charakter upominku okolicznościowego. Prezent nie ma związku z
      wykonywaną pracą, zajmowanym stanowiskiem, czy stażem pracy, z tego powodu
      nie jest elementem wynagrodzenia za wykonywane obowiązki. Upominek wynika z
      chęci Wnioskodawcy obdarowania pracowników Spółki z okazji wystąpienia ważnych
      wydarzeń w ich życiu;

      brak roszczenia po stronie pracownika Spółki o wydanie przedmiotu świadczenia.
    Jako darowizna, upominek jest wyłączony z opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach podatkowych.
    Wnioskodawca chciałaby przytoczyć w szczególności:
      0115-KDIT2.4011.868.2020.1 .MD z dnia 02 marca 2021 r.: „W rezultacie stwierdzić
      należy, że obdarowywanie pracowników przez Wnioskodawczynię prezentami
      stanowiącymi formę gratulacji, uhonorowania ważnych okazji w ich życiu, które nie
      mają związku z wykonywaną praca, czy jej rezultatami, co do zasady podlega
      opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W konsekwencji, z uwagi na
      wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczanych pracownikom przez
      Wnioskodawczynię prezentów z okazji ważnego zdarzenia w życiu pracowników
      Wnioskodawczyni, np. z okazji ślubu lub narodzin dziecka, nie stanowi dla nich
      przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych”.
      0112-KDIL2-1.4011.39.2024.2.DJ z dnia 14 lutego 2024 r.;
      0112-KDIL2-1.4011.335.2024.1.KF z dnia 28 maja 2024 r.: „ (...) Przekazywanie
      pracownikom Upominków z okazji świąt, urodzin, ślubu, narodzin dziecka, przejścia
      na emeryturę czy celebrowania jubileuszu pracy, które - jak sami Państwo wskazali
      we wniosku - nie stanowią elementu wynagrodzenia wynikającego z zawartej umowy
      o procę, regulaminu lub innego dokumentu, nie wiążą się z jakimkolwiek
      świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika, a ich celem jest obdarowanie
      danego pracownika, aby celebrować święto lub inna ważną okazję, co do zasady
      będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w części dotyczącej pytania nr 1 jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 9 ust. 1 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    163 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ogólne pojęcie przychodu ustawodawca zdefiniował w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.

      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar
    finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie
    nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia
    majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej
    osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu, jako definitywnego
    przysporzenia w majątku podatnika jest uznanie, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. W celu określenia, co
    stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw
    danej czynności.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Na mocy art. 12 ust. 3 powyższej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym. Treść ww. przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy
    praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od
    pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost
    wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody
    (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z
    faktem wykonywania pracy. Zatem do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie
    tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych
    otrzymanych od pracodawcy.

    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia
    jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane
    pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi,
    bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
    Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki
    płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którym:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Niezależnie od powyższego, w art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w
    definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1
    pkt 3 wskazane zostały:
      Przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.
    Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do
    zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest
    zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby
    powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby
    podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
    Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
    Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), w myśl którego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Z treści wniosku wynika, że Państwo realizują program „....” (dalej także: „Program”), który
    jest prowadzony i finansowany przez ..... S. A. i obciąża koszty Centrali (finansowanie z
    funduszu reklamy). Program skierowany jest do pracowników Centrali oraz pracowników
    Oddziałów Spółki, dla których Oddziały są odrębnymi płatnikami i pracodawcami. W
    ramach Programu każdy pracownik, któremu urodzi się dziecko, otrzymuje gratulacje ze
    strony Wnioskodawcy oraz zestaw upominkowy ..... Wartość zestawu to 193 zł 42 gr
    brutto. Aby zgłosić się do Programu, rodzic, który chce otrzymać upominek, przesyła
    wiadomość mailową na wskazany adres, w treści podając nazwę jednostki organizacyjnej
    (Centrali lub Oddziału Spółki), w której jest zatrudniony, imię i datę urodzenia dziecka oraz
    telefon kontaktowy.

    Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od
    pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i
    prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej
    materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez
    Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13. W wyroku tym
    Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez
    pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.
      W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami)
      nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że
      wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także
      postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w
      praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca
      rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu
      zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako
      podlegającą ustawie o podatku od spadków i darowizn. A zatem to nie zamiar
      obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których
      wartość należy podnieść podlegający opodatkowaniu dochód pracownika, od tych,
      które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy
      świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne
      przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa
    podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13,
    uznać należy, że wartość zestawu upominkowego wręczanego przez Państwo
    pracownikom z okazji wystąpienia ważnego wydarzenia w życiu pracowników (narodzin
    dziecka), które jak Państwo wskazali we wniosku, nie stanowi dla pracowników
    dodatkowej formy wynagrodzenia, bądź gratyfikacji za wykonaną pracę (otrzymywanie
    tego rodzaju upominków nie jest pisemnie uregulowane w obowiązujących w Spółce
    aktach wewnętrznych zawierających przepisy dotyczące zasad wynagradzania
    pracowników), a wręczenie prezentu stanowi formę gratulacji, uhonorowania pracownika
    w szczególny sposób z okazji ważnego wydarzenia w życiu, jakim są narodziny dziecka co
    do zasady będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość zestawu upominkowego
    wręczanego pracownikom przez Państwa z okazji wystąpienia ważnego wydarzenia w
    życiu pracowników (narodzin dziecka) w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie
    stanowi dla nich przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Zatem z ww. tytułu nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika związane z
    obliczeniem i pobraniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie
    art. 32 ust. 1 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych informuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani
    konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego
    bądź zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w..... . . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.