Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.492.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
dotyczących realizacji Inwestycji w sytuacji, w której wyliczony
prewspółczynnik (dla Szkoły) wyniesie mniej niż 2%.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-odliczenie częściowe
projekt
współczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
1

naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących
    realizacji Inwestycji w sytuacji, w której wyliczony prewspółczynnik (dla Szkoły) wyniesie
    mniej niż 2% i uznają Państwo, że prewspółczynnik Szkoły wynosi 0%.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465, ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność. Na mocy art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy do zakresu
    działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie
    gminnym do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy z zakresu edukacji publicznej.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się jednostki budżetowe (dalej: Jednostki).
    Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż w świetle ustawy z dnia 5 września 2016 r. o
    szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu
    środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem
    środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich
    Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego
    (Dz. U. z 2016 r. poz. 1454), w dniu 1 stycznia 2017 r. doszło do scentralizowania rozliczeń
    VAT Gminy i Jednostek. W związku z tym, od tego dnia Jednostki nie funkcjonują jako
    odrębni od Gminy podatnicy VAT.
    Na terenie Gminy funkcjonuje jednostka budżetowa Gminy – Zespół Szkolno-Przedszkolny
    w ... (dalej: Szkoła). Szkoła, co do zasady prowadzi działalność pozostającą poza zakresem
    ustawy o VAT, tj. realizuje zadania w zakresie edukacji. Jednocześnie, jedno z pomieszczeń
    w budynku Szkoły jest/będzie przedmiotem użyczenia na rzecz podmiotu zewnętrznego –

    przedsiębiorcy prowadzącego gabinet stomatologiczny. Podmiot ten ponosi/będzie
    ponosić jedynie koszty eksploatacji tego pomieszczenia, które są/będą dokumentowane
    za pomocą faktur VAT wystawianych przez Gminę. Koszty eksploatacji udostępnionego
    pomieszczenia są/będą kalkulowane w formie ryczałtu, który będzie corocznie
    aktualizowany w oparciu o wydatki poniesione w poprzednim roku kalendarzowym.
    Gmina odprowadza/będzie odprowadzać VAT należny z tego tytułu w bieżących
    rozliczeniach VAT.
    Gmina zamierza zrealizować inwestycję pn. „...” (dalej: Inwestycja), w ramach której
    zostaną wykonane prace w zakresie poprawy energetycznej budynku Szkoły oraz
    modernizacji systemu grzewczego.
    Zakres prac w ramach Inwestycji będzie obejmował w szczególności:
    - wykonanie kaskady powietrznych pomp ciepła współpracującej z kotłem grzewczym
      istniejącym, kotłem na paliwo stałe – pellet jako źródłem szczytowym;
    - wymianę rur i grzejników oraz montaż zaworów podpionowych i termostatycznych;
    - zakup zestawu do produkcji prądu przy użyciu roweru;
    - przeprowadzenie warsztatów (1h) dla uczniów Szkoły z zakresu wiedzy o racjonalnym
      zużyciu energii.
    Na realizację Inwestycja Gmina planuje pozyskać dofinansowanie w formie pożyczki i
    dotacji ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w
    ...
    Poniesione przez Gminę wydatki związane z Inwestycją zostaną udokumentowane
    wystawionymi na Wnioskodawcę przez wykonawców fakturami VAT, z wykazanymi na nich
    kwotami VAT naliczonego – na fakturach będą wskazane dane Gminy, w tym numer NIP
    Gminy.
    Gmina poprzez Szkołę, będzie zatem wykorzystywać majątek, który powstanie w ramach
    Inwestycji zarówno do działalności podlegającej opodatkowaniu VAT w postaci obciążenia
    korzystającego z pomieszczenia w budynku Szkoły za koszty eksploatacji lokalu jak
    również do działalności pozostającej poza zakresem ustawy o VAT tj. do działalności
    edukacyjnej.
    Jednocześnie infrastruktura, która powstanie w ramach Inwestycji nie będzie
    wykorzystywana do działalności podlegającej zwolnieniu z VAT.
    Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przypisania poniesionych
    w ramach Inwestycji wydatków wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT lub
    niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina dokonała kalkulacji proporcji, o której mowa w art. 86
    ust. 2a ustawy o VAT, tj. tzw. prewspółczynnika VAT w oparciu o dane Jednostki, która
    będzie administrować majątkiem Inwestycji, tj. Szkoły, na podstawie przepisów
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz.U. z 2021 r. poz. 999; dalej:
    Rozporządzenie).
    Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu Szkoły za 2024 r.,
    proporcja wyniosła 0,007% (po zaokrągleniu 1%).
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. art. 86 ust. 2g ustawy o VAT w przypadku, gdy
    proporcja określona zgodnie z ust. 2-8 nie przekroczyła 2% podatnik ma prawo uznać, że
    proporcja ta wynosi 0%.

## Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    dotyczących Inwestycji w sytuacji, w której wyliczony prewspółczynnik (dla Jednostki
    administrującej majątkiem Inwestycji), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT
    wyniesie mniej niż 2% i Gmina uzna, na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust.
    2g ustawy o VAT, że prewspółczynnik Szkoły wynosi 0%?
    Pytanie dotyczy jednego zdarzenia przyszłego.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    dotyczących Inwestycji w sytuacji, w której wyliczony prewspółczynnik (dla Jednostki
    administrującej majątkiem Inwestycji), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT,
    wyniesie mniej niż 2% i Gmina uzna na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust.
    2g ustawy o VAT, że wynosi on 0%.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w
    przedmiotowej sprawie.
    Z treści powyższej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
      - zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
      - pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi VAT.
    Stosownie do cytowanych powyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich,
    których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn.
    których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, iż
    definicja podatnika została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego

    przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (niepodlegającej opodatkowaniu, opodatkowanej
    podatkiem VAT, zwolnionej z opodatkowania). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT, odlicza podatek naliczony w całości, natomiast w przypadku wydatków związanych
    wyłącznie z czynnościami niepodlegającymi ustawie o VAT lub zwolnionymi od podatku
    VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje. W przypadku natomiast,
    gdy wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a przyporządkowanie ich
    do działalności gospodarczej nie jest możliwe, podatnik winien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i odliczać podatek częściowo według ustalonego
    prewspółczynnika VAT.
    Zgodnie bowiem z treścią art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku nabycia towarów i
    usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Jednocześnie ustawodawca dopuścił możliwość uregulowania w przypadku niektórych
    podatników sposobu określenia proporcji uznawanego za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich
    nabyć w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych (art.
    86 ust. 22 ustawy o VAT).
    Na podstawie ww. upoważnienia ustawowego zostało wydane Rozporządzenie, w którym
    określone zostały wzory do obliczania prewspółczynnika (sposobu określania proporcji)
    dla urzędów gminy, jednostek budżetowych, zakładów budżetowych, instytucji kultury i
    uczelni publicznych.
    Postanowienia Rozporządzenia wskazują wyraźnie, iż intencją ustawodawcy jest
    stosowanie przez jednostki samorządu terytorialnego odmiennych sposobów określania
    proporcji w odniesieniu do wydatków ponoszonych w związku z działalnością realizowaną
    poprzez poszczególne jednostki organizacyjne jednostek samorządu terytorialnego, tak
    aby spełnione zostały warunki określone w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.
    Tym samym do poszczególnych kategorii wydatków ponoszonych przez Gminę w związku
    z jej działalnością wykonywaną samodzielnie lub poprzez Jednostki należy zastosować
    sposób określenia proporcji właściwy dla podmiotu, który wykorzystuje nabyte towary i
    usługi w prowadzonej w imieniu i na rzecz Gminy działalności.

    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w broszurze informacyjnej wydanej przez
    Ministerstwo Finansów w dniu 24 listopada 2016 r., w której stwierdzono, że „Wyliczony
    dla jednostki organizacyjnej prewspółczynnik znajdzie zasadniczo zastosowanie do
    zakupów towarów i usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę organizacyjną, jak i
    JST, wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów
    „mieszanych””.
    Również w interpretacji indywidualnej z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
    3.4012.423.2023.1.KŁ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że „Zauważyć
    również należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą przepisy
    nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy swoich
    jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest - pomimo, że podatnikiem podatku VAT jest
    Gmina - wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę
    samorządu terytorialnego w oparciu o sposoby określania proporcji ustalone odrębnie dla
    każdej jednostki organizacyjnej.”.
    Powyższe prowadzi do stwierdzenia, iż w odniesieniu do towarów i usług nabywanych w
    celu wykonywania przez jednostkę budżetową danej jednostki samorządu terytorialnego
    powierzonej jej działalności zasadne wydaje się uwzględnianie przy wyborze sposobu
    określenia proporcji, charakterystyki działalności wykonywanej poprzez daną jednostkę
    /zakład przy wykorzystaniu tych zakupów.
    Jak zostało wskazane w zdarzeniu przyszłym, majątek Inwestycji będzie wykorzystywany
    przez Gminę za pośrednictwem Szkoły zarówno do działalności podlegającej
    opodatkowaniu VAT (tj. w postaci obciążenia korzystającego z pomieszczenia w budynku
    Szkoły za koszty eksploatacji lokalu) jak również do działalności niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT (tj. na cele edukacyjne). Jednocześnie Wnioskodawca nie będzie w
    stanie dokonać alokacji ponoszonych wydatków do konkretnego rodzaju prowadzonej
    działalności. Tym samym, w ocenie Gminy, w celu odliczenia VAT naliczonego od tych
    wydatków będzie ona zobowiązana do zastosowania proporcji o której mowa w art. 86
    ust. 2a ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, skoro majątkiem Inwestycji będzie
    administrować Szkoła to w celu dokonania odliczenia VAT naliczonego należy zastosować
    prewspółczynnik skalkulowany w oparciu o jej dane. Wartość tej proporcji na podstawie
    danych za 2024 r. wyniosła 0,007%,
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2g ustawy o VAT proporcję określa się procentowo w
    stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
    Jednocześnie, stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy o VAT w przypadku, gdy proporcja
    określona zgodnie z ust. 2-8:
      - przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      - nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, w sytuacji, w której prewspółczynnik Szkoły, o którym
    mowa w art. 86 ust.2a ustawy o VAT wyliczony na podstawie przepisów Rozporządzenia
    wyniesie mniej niż 2% i Gmina uzna na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. z art. 86 ust.
    2g, iż wynosi on 0% to nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego
    od wydatków dotyczących Inwestycji.
    Tożsame stanowisko potwierdził również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w m.in.:
    - interpretacji indywidualnej z dnia 5 października 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-
      1.4012.417.2023.2.RMA w której wskazał, że: „Zatem w świetle przytoczonych
      przepisów, jeżeli wyliczony prewspółczynnik nie przekracza 2%, a Państwo uznają, że

      wynosi on 0%, to nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług
      służących równocześnie działalności opodatkowanej VAT i działalności niestanowiącej
      działalności gospodarczej prowadzonej przez SP1. Jednocześnie należy mieć na
      uwadze, że na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję (prewspółczynnik) określa
      się procentowo w stosunku rocznym.”;
    - interpretacji indywidualnej z dnia 2 sierpnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-2.4012.303.2023.2.
      AA w której stwierdził, że: „W rozpatrywanej sprawie wskazali Państwo, że obliczony
      dla Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w (...) prewspółczynnik uwzględniający dane za
      rok 2022 wyniósł w powyższym przypadku ok. 0,05% (po zaokrągleniu zgodnie z art. 86
      ust. 2g ustawy o VAT wyniósł on 1%). Podsumowując, należy stwierdzić, że na
      podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów rozporządzenia - co do zasady -
      przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od
      wydatków na realizację inwestycji, w części w jakiej zakupione towary i usługi są
      związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Należy jednak zauważyć, że z uwagi
      na fakt, że czynności opodatkowane VAT stanowią w analizowanym przypadku
      znikomą część działalności jednostki budżetowej (Szkoły), której dotyczy ww.
      inwestycja i wyliczona dla niej proporcja - jak Państwo wskazali - po zaokrągleniu
      wyniosła 1%, to na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, mogą
      Państwo przyjąć, że proporcja wynosi 0%. Ponadto wskazali Państwo, że w kolejnych
      latach przedmiotowy prewspółczynnik będzie kształtował się na podobnym poziomie
      (najprawdopodobniej nie przekroczy wartości 2%). W konsekwencji należy stwierdzić,
      że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
      naliczonego od wydatków poniesionych na realizację ww. inwestycji.”

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 – ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Doprecyzowaniem powołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy jest przepis art. 86
    ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:

      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Na mocy natomiast art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Na mocy art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
      wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
      podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami

      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Natomiast z treści art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie to określa, w przypadku niektórych podatników, sposób określania
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
      gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
      tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
      „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia
      proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Na mocy § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla:
      · urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu Gminy, urzędu
        miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
      · jednostki budżetowej,
      · zakładu budżetowego.
    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy”
    sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej,
    tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.

    Wyżej wymienione rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są
    sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Metody te mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu
    działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz
    działalności pozostającej poza sferą podatku od towarów i usług.
    W § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustawodawca podał ustalony według wzoru
    sposób określania proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego, w przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    Zauważyć również należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą
    przepisy nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy
    swoich jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest – pomimo że podatnikiem podatku
    VAT jest Gmina – wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez
    jednostkę samorządu terytorialnego w oparciu o sposoby określania proporcji ustalone
    odrębnie dla wskazanych jednostek organizacyjnych, które wykorzystują majątek powstały
    w ramach konkretnej inwestycji.
    W sytuacji natomiast, kiedy nie ma możliwości jednoznacznego przypisana zakupów do
    konkretnej jednostki organizacyjnej, najbardziej właściwe będzie przypisanie tego zakupu
    urzędowi obsługującemu jednostkę samorządu terytorialnego i dokonanie odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem sposobu określenia proporcji właściwego dla tego
    urzędu.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi
    kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do
    których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy
    przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe,
    kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1645 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Na terenie Gminy funkcjonuje jednostka budżetowa Gminy – Zespół Szkolno-
    Przedszkolny w .... Szkoła, co do zasady prowadzi działalność pozostającą poza zakresem
    ustawy o VAT, tj. realizuje zadania w zakresie edukacji. Jednocześnie, jedno z pomieszczeń
    w budynku Szkoły jest/będzie przedmiotem użyczenia na rzecz podmiotu zewnętrznego –
    przedsiębiorcy prowadzącego gabinet stomatologiczny. Podmiot ten ponosi/będzie
    ponosić jedynie koszty eksploatacji tego pomieszczenia, które są/będą dokumentowane
    za pomocą faktur VAT wystawianych przez Gminę. Koszty eksploatacji udostępnionego
    pomieszczenia są/będą kalkulowane w formie ryczałtu, który będzie corocznie
    aktualizowany w oparciu o wydatki poniesione w poprzednim roku kalendarzowym.
    Gmina odprowadza/będzie odprowadzać VAT należny z tego tytułu w bieżących
    rozliczeniach VAT. Gmina zamierza zrealizować inwestycję pn. „...”, w ramach której

    zostaną wykonane prace w zakresie poprawy energetycznej budynku Szkoły oraz
    modernizacji systemu grzewczego. Poniesione przez Gminę wydatki związane z Inwestycją
    zostaną udokumentowane wystawionymi na Wnioskodawcę przez wykonawców
    fakturami VAT. Gmina poprzez Szkołę, będzie zatem wykorzystywać majątek, który
    powstanie w ramach Inwestycji zarówno do działalności podlegającej opodatkowaniu VAT
    w postaci obciążenia korzystającego z pomieszczenia w budynku Szkoły za koszty
    eksploatacji lokalu jak również do działalności pozostającej poza zakresem ustawy o VAT
    tj. do działalności edukacyjnej. Jednocześnie infrastruktura, która powstanie w ramach
    Inwestycji nie będzie wykorzystywana do działalności podlegającej zwolnieniu z VAT.
    Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przypisania poniesionych
    w ramach Inwestycji wydatków wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT lub
    niepodlegających opodatkowaniu VAT. Mając na uwadze powyższe, Gmina dokonała
    kalkulacji proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, tj. tzw.
    prewspółczynnika VAT w oparciu o dane Jednostki, która będzie administrować majątkiem
    Inwestycji, tj. Szkoły, na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu Szkoły za 2024 r.,
    proporcja wyniosła 0,007% (po zaokrągleniu 1%). Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. art.
    86 ust. 2g ustawy o VAT w przypadku, gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8 nie
    przekroczyła 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W celu odniesienia się do kwestii objętej pytaniem należy wskazać, że podstawowym
    warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku
    VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do
    dokonywania takiego odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny.
    Obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle
    określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek
    pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    Należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie
    konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są
    związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego
    prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy przyporządkowanie ponoszonych wydatków do poszczególnych
    rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy.
    Jak wynika z treści wniosku, Państwo poprzez Szkołę, wykorzystują/będą wykorzystywać
    majątek powstały w ramach Inwestycji zarówno do czynności opodatkowanych, jak i do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie
    infrastruktura powstała w ramach Inwestycji nie jest/nie będzie wykorzystywana do
    działalności podlegającej zwolnieniu z VAT. Nie jesteście Państwo w stanie przypisać
    poniesionych w ramach Inwestycji wydatków wyłącznie do czynności opodatkowanych
    VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    W związku z powyższym skoro majątek powstały w ramach Inwestycji wykorzystywany
    będzie zarówno do celów działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych) oraz
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to wskazać należy, że

    będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art.
    86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 2a i następne ustawy, z uwzględnieniem przepisów
    rozporządzenia. Prawo będzie przysługiwało Państwu pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 ustawy.
    Należy jednak zauważyć, że jak wskazano wyżej, w myśl art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli
    proporcja nie przekracza 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie
    dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g
    ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji bowiem
    podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję,
    czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy podatku naliczonego.
    Jak wynika z okoliczności rozpatrywanej sprawy, wyliczona dla jednostki budżetowej
    Państwa proporcja nie przekracza 2%, na skutek czego możecie Państwo uznać na
    podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, że proporcja ta wynosi 0%.
    Zatem w takiej sytuacji nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków związanych z przedmiotową Inwestycją.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów
    rozporządzenia – co do zasady – przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków na realizację Inwestycji, w części w jakiej zakupione
    towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Należy jednak
    zauważyć, że z uwagi na fakt, że czynności opodatkowane VAT będą stanowić w
    analizowanym przypadku znikomą część działalności jednostki budżetowej (Szkoły), której
    dotyczy ww. Inwestycja i wyliczona dla niej proporcja - jak Państwo wskazali - nie
    przekracza 2%, to na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, będą
    Państwo mogli przyjąć, że proporcja wynosi 0% i nie będzie przysługiwało Państwu prawo
    do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację ww. Inwestycji.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. Zatem okoliczność, że majątek powstały w ramach Inwestycji będzie
    wykorzystywany do czynności opodatkowanych, jak i do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz nie będzie wykorzystywany do
    czynności podlegających zwolnieniu z VAT, przyjęto jako element opisu sprawy. Ponadto
    wskazaną przez Państwa okoliczność, że wyliczony prewspółczynnik (dla Szkoły) wyniesie
    mniej niż 2% również przyjęto jako element opisu sprawy i nie dokonywano oceny
    prawidłowości wyliczeń. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją
    aktualność.

    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.