Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-745/12-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-20
Teza: Czy Spółka powinna zaliczyć koszty opłat za przyłączenie do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej do wartości początkowej wybudowanych podstacji trakcyjnych, czy też będzie mieć prawo zaliczyć koszty opłat za przyłączenie do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej wybudowanych podstacji trakcyjnych, do kosztów uzyskania przychodów, w momencie ich poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT ?
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; moment; powstanie; przyłączenie do sieci; wartość-wartość początkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 17.08.2012 r. (data wpływu 30.08.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu opłaty za przyłączenie wybudowanych podstacji trakcyjnych do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej, w momencie poniesienia tych wydatków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30.08.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu opłaty za przyłączenie wybudowanych podstacji trakcyjnych do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej, w momencie poniesienia tych wydatków.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest sprzedaż i dystrybucja energii elektrycznej, sprzedaż oleju napędowego oraz świadczenie usług elektroenergetycznych. W celu rozbudowy zasilania sieci trakcyjnej, której konieczność spowodowana jest między innymi zwiększonym ruchem pociągów (w tym pociągów o większych mocach) oraz rozbudowy zasilania różnych odbiorników nietrakcyjnych (przykładowo: urządzeń zabezpieczających, oświetlenia przejazdów i innych urządzeń kolejowych), Spółka zamierza budować nowe podstacje trakcyjne („PT”), które będą stanowić środki trwałe Spółki w rozumieniu art. 16a ust. 1 Ustawy o CIT (lub zespoły środków trwałych). Podstacja trakcyjna to obiekt, który służy przede wszystkim do zasilania sieci trakcyjnej, z której energię elektryczną pobierają pojazdy trakcyjne. Linie kolejowe zasilane z PT podlegają modernizacji, wskutek czego wzrasta maksymalna możliwa do uzyskania prędkość na linii, co często pociąga za sobą pojawienie się nowych pojazdów trakcyjnych o większych mocach.

Warunkiem biznesowym rozpoczęcia inwestycji przez Spółkę będzie uzyskanie od przedsiębiorstwa energetycznego warunków przyłączenia nowo budowanej podstacji trakcyjnej do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej przedsiębiorstwa energetycznego. Na podstawie podpisanej umowy pomiędzy Spółką a przedsiębiorstwem energetycznym zostanie określona wielkość opłaty za przyłączenie, jaką Spółka będzie zobowiązana wnieść w związku z realizacją przyłączenia. Przedsiębiorstwo energetyczne wystawi na rzecz Spółki fakturę VAT po przyłączeniu inwestycji do sieci przedsiębiorstwa energetycznego.

Opłata będzie stanowić część lub całość kosztów dotyczących rozbudowy/przebudowy urządzeń będących własnością przedsiębiorstwa energetycznego, jakie przedsiębiorstwo energetyczne poniesie w związku z realizacją przyłączenia nowej PT do jego sieci rozdzielczej. Opłata za przyłączenie do sieci elektroenergetycznej zostanie pobrana zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 ust. 8 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm., dalej: „Prawo energetyczne”). W związku z tym, Spółka poniesie zarówno wydatki na budowę PT, jak również opłatę przyłączeniową do przedsiębiorstwa energetycznego, warunkującą przyłączenie PT do sieci rozdzielczej przedsiębiorstwa energetycznego. Przyłącze nie będzie stanowić własności Spółki, lecz będzie stanowić własność przedsiębiorstwa energetycznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka powinna zaliczyć koszty opłat za przyłączenie do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej do wartości początkowej wybudowanych podstacji trakcyjnych, czy też będzie mieć prawo zaliczyć koszty opłat za przyłączenie do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej wybudowanych podstacji trakcyjnych, do kosztów uzyskania przychodów, w momencie ich poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT ?

Stanowisko Spółki:

1.  Zasady dokonywania przyłączeń do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej w świetle przepisów Prawa energetycznego

Na podstawie art. 7 ust. 1 Prawa energetycznego, Spółka jako podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci energetycznej przedsiębiorstwa energetycznego, zajmującego się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, zawiera z przedsiębiorstwem energetycznym umowę o przyłączenie do sieci, na warunkach określonych w art. 7 ust. 2 Prawa energetycznego. Przepis art. 7 ust. 2 Prawa energetycznego określa elementy, które powinny znaleźć się w umowie o przyłączenie do sieci, w tym m.in.: termin realizacji przyłączenia, wysokość opłaty za przyłączenie, a także miejsce rozgraniczenia własności sieci przedsiębiorstwa energetycznego i instalacji podmiotu przyłączanego. Wynika stąd, że obligatoryjnym postanowieniem umowy o przyłączenie do sieci jest wskazanie podmiotu, którego własność będzie stanowić przyłącze do sieci elektroenergetycznej.

W art. 7 ust. 8 Prawa energetycznego określono zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, które nakładane są przez przedsiębiorstwo energetyczne na podmiot przyłączany. Przedsiębiorstwo energetyczne na mocy przedmiotowej regulacji obciąża podmiot przyłączany do sieci kosztami poniesionymi w celu dokonania przyłączenia. Oznacza to, że w wyniku prac przyłączeniowych przedsiębiorstwo energetyczne ponosi koszty rozbudowy własnej infrastruktury, którymi na mocy przepisów Prawa energetycznego może obciążyć podmiot przyłączany do sieci w formie opłaty przyłączeniowej. W związku z tym, przyłącze energetyczne (w przypadku przyłączenia nowo wybudowanych podstacji trakcyjnych) należy do rozbudowanej infrastruktury przedsiębiorstwa energetycznego i jest jego własnością, natomiast koszty poniesione w wyniku rozbudowy sieci są – w formie opłaty przyłączeniowej – ponoszone (nakładane) na Spółkę.

1.  Ujęcie w kosztach uzyskania przychodów opłaty przyłączeniowej dotyczącej nowo wybudowanych podstacji trakcyjnych

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.; dalej: Ustawa o CIT), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.

Na podstawie art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącane w dacie ich poniesienia.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b) Ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie łub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Na podstawie art. 16g ust. 4 Ustawy o CIT, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Z brzmienia art. 16g ust. 4 Ustawy o CIT wynika, że na wartość początkową wytwarzanego środka trwałego powinna wpływać wartość usług wykorzystanych do wytworzenia środka trwałego. Opłata za przyłączenie do sieci poniesiona przez Spółkę na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego za wykonaną przez niego usługę polegającą na przyłączeniu klienta do sieci (przy zachowaniu określonych parametrów przyłączenia), nie będzie zapłatą za usługę wykorzystaną do wytworzenia środka trwałego, a zatem nie będzie się mieścić w katalogu kosztów wskazanym w art. 16g ust. 4 Ustawy o CIT. Wydatek z tytułu opłaty za przyłączenie do sieci elektroenergetycznej będzie w rzeczywistości poniesiony przez Spółkę w celu eksploatacji podstacji trakcyjnej, bowiem dzięki podłączeniu inwestycji Spółki do sieci przedsiębiorstwa energetycznego, Spółka będzie mogła nabywać energię elektryczną o określonych parametrach.

Przyłącze energetyczne warunkuje jedynie możliwość wykorzystania PT, tj. zapewnienia Spółce dostaw energii elektrycznej. Przyłącze energetyczne nie będzie stanowić części składowej PT, co oznacza, że nie będzie należeć do elementów konstrukcyjnych środka trwałego Spółki. Zakończenie realizowanej przez Spółkę budowy PT jest niezależne od dokonania opłaty za przyłączenie do sieci, co potwierdza, że opłata za przyłączenie do sieci nie wiąże się z wytworzeniem środka trwałego Spółki w postaci podstacji trakcyjnej. Wskazuje na to cel poniesienia opłaty za przyłączenie do sieci, zgodnie z którym przyłączenie PT służy umożliwieniu Spółce nabywania energii elektrycznej, którą Spółka następnie odsprzeda w celu zaspokojenia zasilania sieci trakcyjnej oraz zasilania różnych odbiorników nietrakcyjnych. Wydatek na opłatę za przyłączenie PT do sieci będzie zatem związany z bieżącą eksploatacją PT i nie spowoduje wytworzenia środka trwałego. Przyłącze energetyczne warunkuje jedynie zasilanie inwestycji Spółki (czyli de facto wiąże się z ich eksploatacją), nie będzie mieć natomiast wpływu na koszty ich wybudowania.

W związku z powyższym, opłata za przyłączenie do sieci elektroenergetycznej będzie związana z rozbudową sieci przez przedsiębiorstwo energetyczne, co oznacza że elementy infrastruktury elektroenergetycznej wytworzone przez przedsiębiorstwo energetyczne stanowić będą środek trwały w przedsiębiorstwie energetycznym lub będą ulepszeniem środków trwałych przedsiębiorstwa energetycznego (rozbudowa majątku elektroenergetycznego przedsiębiorstwa energetycznego będzie dotyczyła np. budowy nowego transformatora lub budowy/rozbudowy pola rozdzielni). Poniesienie opłaty przyłączeniowej dotyczącej przyłącza należącego do środków trwałych przedsiębiorstwa energetycznego, nie będzie się mieścić w katalogu kosztów zwiększających wartość początkową środka trwałego, wskazanym w art. 16g ust. 4 Ustawy o CIT. Ujęcie kosztu opłaty za przyłączenie w kosztach wytworzenia środka trwałego Spółki spowodowałoby, że wartości te byłyby wykazywane w wartości początkowej środków trwałych przez dwa podmioty, przez Spółkę (jako składnik kosztu wytworzenia podstacji trakcyjnej) i przez przedsiębiorstwo energetyczne (jako samodzielne środki trwałe lub jako ulepszenie istniejących środków trwałych).

Opłaty przyłączeniowej nie można przyporządkować do konkretnie uzyskanego przez Spółkę przychodu. Przedmiotowa opłata stanowić będzie koszt, którego poniesienie będzie niezbędne dla całokształtu prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę i osiągania przez nią przychodów z działalności gospodarczej. W związku z tym, zdaniem Spółki, opłata za przyłączenie do sieci będzie stanowić koszt uzyskania przychodu inny niż koszt bezpośrednio związany z przychodami (koszt pośredni).

Reasumując, opłata za przyłączenie nowo wybudowanej podstacji trakcyjnej do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej poniesiona przez Spółkę na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego powinna zostać zaliczona w pełnej wysokości do kosztów uzyskania przychodów, ujmowanych na zasadach określonych w art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT, tj. w momencie ich poniesienia.

1.  Orzecznictwo sądowo-administracyjne i interpretacje indywidualne dotyczące zagadnienia stanowiącego przedmiot wniosku o interpretację

Prawidłowość przedstawionego powyżej stanowiska Spółki znajduje potwierdzenie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych oraz w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów.

Przykładowo, w wyroku z dnia 13 listopada 2009 r. (sygn. akt II FSK 967/08) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że „na wartość początkową środka trwale go mogą składać się jedynie wydatki, które zostały poniesione w celu jego wytworzenia i nie dotyczą kolejnego etapu związanego z używaniem środka trwale go (zgodnie z przeznaczeniem) w działalności gospodarczej. Należy bowiem przyjąć, iż proces inwestycyjny kończy się wraz wytworzeniem środka (trwałego zgodnie z warunkami techniczno-budowlanymi przewidzianymi w przepisach Prawa budowlanego (\`(...)\`) W konsekwencji należy przyjąć, iż podpisanie umowy z przedsiębiorstwem energetycznym o przyłączenie do sieci rozpoczyna kolejny etap związany z użytkowaniem środka trwałego w działalności gospodarczej, zaś uiszczenie opłaty z tytułu przyłączenia do sieci, stanowi conditio sine qua non otrzymania energii, a nie zakończenia inwestycji”.

Powyższy pogląd prezentowany jest również w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo, w wydanych na rzecz Spółki przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie interpretacjach indywidualnych Nr IPPB5/423-63/09-2/MŚ z dnia 23 kwietnia 2009 r. oraz Nr IP-PB3-423-73/08/ER z dnia 27 marca 2008 r., potwierdzone zostało stanowisko Spółki, zgodnie z którym koszt opłaty za przyłączenie do sieci stanowi koszt uzyskania przychodu i nie powinien być zaliczany do kosztów wytworzenia środka trwałego. Ponadto, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej Nr IPTB3/423-81/11-2/IR z dnia 7 września 2011 r., wskazał, że wydatki na opłatę przyłączeniową związane z adaptacją przyłącza do zwiększonego zapotrzebowania na energię elektryczną, należy analogicznie, jak w przypadku budowy stacji RPZ, zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, potrącanych w momencie ich poniesienia.

Podsumowując, Spółka będzie miała prawo zaliczyć koszty opłat za przyłączenie wybudowanych budowli, budynków, urządzeń elektroenergetycznych lub zespołów urządzeń elektroenergetycznych do elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej, do kosztów uzyskania przychodów, w momencie poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.