Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.189.2025.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-14
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą zaliczek na poczet
zysku dla komplementariusza spółki komandytowej.
Słowa kluczowe: podatnik
spółki-spółka komandytowa
zaliczka-zaliczka na poczet zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zasady pobierania zaliczek.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy wypłaty komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet
    udziału w zysku Spółki. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka komandytowa (dalej: Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku dochodowego od
    osób prawnych. Prowadzi działalność gospodarczą pod firmą A Spółka Komandytowa, pod
    adresem (...), zarejestrowana jest w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS: (...),
    numerem NIP: (...) oraz numerem REGON: (...). Główna działalność Wnioskodawcy dotyczy
    produkcji materiałów budowlanych oraz hurtowej sprzedaży materiałów budowlanych.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej
    ustawa o CIT). W trakcie trwania roku, w ramach uzyskiwanego zysku oraz możliwości
    płynnościowych, Wnioskodawca zamierza wypłacać komplementariuszom zaliczki na
    poczet zysku. Co istotne, Spółka w tym celu nie zaciągnie żadnych zobowiązań.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca będąc spółką komandytową i dokonując w trakcie roku wypłaty
    środków komplementariuszowi na poczet udziału w zyskach Spółki (jako zaliczka na
    poczet udziału w zysku) zobowiązany jest, jako płatnik, do obliczenia, pobrania i
    odprowadzenia zaliczki na zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od
    każdej wypłaconej zaliczki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka wypłacając w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet
    zysku na rzecz komplementariusza nie jest zobowiązana do pobrania i odprowadzenia
    zryczałtowanego podatku dochodowego w trakcie roku. Będzie ona jednak zobowiązana
    do obliczenia, pobrania i zapłaty podatku na rzecz organu podatkowego po zakończeniu
    roku podatkowego, gdy jej wysokość dochodu za cały rok będzie znana.
    Stanowiska Spółki jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych
    wskazujące, że obowiązek podatkowy komplementariusza zarówno w spółce
    komandytowej, jak i komandytowo-akcyjnej, przekształca się w zobowiązanie podatkowe
    dopiero w momencie obliczenia dochodu spółki, bo wtedy dopiero znana będzie
    wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza, a w konsekwencji powstanie
    obowiązku podatkowego nie oznacza jeszcze, że na podatniku ciąży obowiązek zapłaty
    podatku, bo w tym celu musi powstać zobowiązanie podatkowe.
    Tym samym wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na
    poczet zysku spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
    dochodowego.
    Przykładowo odwołać się należy do:

        wyroku NSA z 3 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2048/18, w którym wskazano, że
        zaliczki na poczet przyszłego zysku wypłacane komplementariuszowi pozostają
        nieopodatkowane. Podatek staje się należny dopiero po zakończeniu roku
        obrotowego, gdy zostaje ustalony zysk spółki dokonującej wypłaty;
        wyrok WSA w Poznaniu z 14 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Po 881/22, w którym
        wskazano, iż jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza,
        zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., konieczne jest poznanie wysokości podatku
        należnego spółki, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą
        wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach przekształci się w zobowiązanie
        podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 u.p.d.o.
        p. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez
        komplementariusza. W konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł
        zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności
        pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób
        płatnik zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. obowiązek pobrania podatku
        z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f. Wypłacając
        komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku spółka
        komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku
        dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.;
        wyrok WSA we Wrocławiu z 2 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 394/22, w którym
        wskazano, iż skoro do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza,
        zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., niezbędne jest rozpoznanie wysokości podatku
        należnego spółki, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwila
        wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach przekształci się w zobowiązanie
        podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 u.p.d.o.
        p. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez
        komplementariusza;
        wyroku WSA w Krakowie z 16 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 828/21, w którym
        wskazano, iż wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki
        na poczet zysku spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania
        zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.
        d.o.f. Ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania
        zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się
        według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.;
        wyroku WSA w Gdańsku z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1126/21, w
        którym sąd stwierdził, iż należy wskazać, że ustawodawca nie wprowadził w
        przypadku zaliczkowej wypłaty zysku komplementariuszowi obowiązku pobierania
        przez spółkę zaliczek na podatek;
        wyroku WSA w Szczecinie z 21 października 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 672/21, w
        którym orzeczono, iż wypłacając komplementariuszom w trakcie roku

        podatkowego zaliczki na poczet zysku spółka komandytowa nie ma zatem
        obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w
        art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.;
        wyroku WSA w Gdańsku z 18 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 17/22, w którym
        orzeczono, że art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. odnosi się do podatku należnego
        obliczonego według art. 19 u.p.d.o.p., to znaczy, że chodzi wyłącznie o zaliczenie na
        poczet podatku zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z tytułu
        udziału w zysku spółki podatku dochodowego od osób prawnych mającego
        odzwierciedlenie/wynikającego z zeznania rocznego spółki komandytowej (CIT-8);
        wyroku WSA w Gdańsku z 12 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 291/23, w którym
        orzeczono, że do obliczenia wysokości podatku należnego od komplementariusza
        konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki. Tak wynika bowiem z
        art. 30a ust. 6a ustawy o PIT;
        wyroku WSA we Wrocławiu z 11 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 338/24, w którym
        orzeczono, że Ustawodawca nie wprowadził w przypadku zaliczkowej wypłaty zysku
        komplementariuszowi obowiązku pobierania przez spółkę zaliczek na podatek.
        Wobec niewyjaśnienia w ustawie podatkowej pojęcia "udział w zysku", znaczenia
        tego pojęcia należy poszukiwać w przepisach regulujących uprawnienia wspólnika
        danego rodzaju spółki. Pozwoli to na określenie, jakie uprawnienia wspólnika
        związane są z jego udziałem w tej spółce. Wspólnikowi spółki komandytowej
        przysługuje prawo do żądania podziału i wypłaty zysku na koniec roku obrotowego
        (art. 52 § 1 w zw. z art. 103 § 1 k.s.h.). Prawo to jest związane z udziałem w spółce i
        powstaje dopiero po zakończeniu roku obrotowego spółki. Jeżeli zatem ustawa
        podatkowa przedmiotem opodatkowania czyni przychody z tytułu udziału w zysku,
        to za takie można tylko uznać świadczenie, do którego prawo wspólnik nabywa po
        zakończeniu roku podatkowego. Zryczałtowany podatek dochodowy od osób
        fizycznych może zatem być zatem pobrany (a wcześniej obliczony) przez płatnika od
        faktycznie osiągniętego przychodu z udziału w zyskach spółki, a nie - od zaliczki na
        poczet tego zysku, którego wysokość nie jest jeszcze znana w trakcie roku
        obrotowego. Powyższe potwierdza sposób określenia obowiązku płatnika, który
        zgodnie z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. pobrać ma podatek z uwzględnieniem zasad
        określonych w art. 30a ust. 6a-6e tej ustawy, czyli (m.in.) z proporcjonalnym
        pomniejszeniem go o podatek zapłacony przez spółkę za rok podatkowy, z którego
        przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych oznacza to również
      udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
        a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
          emerytalnych na rachunkach ilościowych,
        b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
          ogólnego) w spółdzielniach,
        c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
        d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
          odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Z uregulowań zawartych w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.
    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet
    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki w
    rozumieniu art. 5a pkt 28 ustawy jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z
    udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki
    powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z dywidend i innych przychodów z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
      uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a, nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.

    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez
    nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do
    dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Przychody uzyskane z dywidend i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych, które zostały określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, są przychodami z
    kapitałów pieniężnych i powstają w momencie ich faktycznego uzyskania przez podatnika.
    Spółka komandytowa, która dokonuje wypłaty należności z tytułu udziału w zyskach na
    rzecz komplementariusza – osoby fizycznej, ma obowiązek poboru zryczałtowanego 19%
    podatku dochodowego od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 30a ust. 6a-6e ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 41 ust. 4e tej ustawy.
    Wykładnia literalna art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    prowadzi do wniosku, że kwotę pomniejszenia podatku można ustalić dopiero, gdy znana
    jest wartość podatku dochodowego od osób prawnych należnego od dochodu spółki
    komandytowej za rok podatkowy, w którym uzyskany został zysk dzielony między
    komplementariuszy. Przesądza o tym użycie przez ustawodawcę w art. 30a ust. 6a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „za rok podatkowy”. Nie ma

    zatem możliwości stosowania tego pomniejszenia w odniesieniu do wypłacanych
    komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet udziału w zysku za
    ten rok (zaliczek na poczet zysku, jaki spółka komandytowa może osiągnąć w tym roku
    podatkowym). Ustawa nie pozwala bowiem na ustalenie kwoty pomniejszenia na
    podstawie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych należnych od dochodu
    spółki komandytowej, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, za okres do momentu wypłaty zaliczki na poczet udziału w zysku.
    Regulacja art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uwzględnia
    zależność między dochodem (zyskiem) uzyskanym przez spółkę komandytową w danym
    roku podatkowym a przychodami komplementariusza z udziału w zysku tej spółki za ten
    rok podatkowy.
    Ustawodawca ukształtował omawiane uprawnienie, uwzględniając „modelowy” system
    podziału zysków, tj. następującą sekwencję zdarzeń:
        spółka komandytowa w trakcie roku uzyskuje dochody, które opodatkowuje
        podatkiem dochodowym;
        po zakończeniu roku obrotowego i roku podatkowego spółka komandytowa ustala
        swój zysk i ustala podatek dochodowy należny za dany rok podatkowy;
        po ustaleniu wyników za dany rok obrotowy spółka komandytowa podejmuje
        decyzję o podziale zysków za dany rok;
        wypłata zysków za dany rok „wynika” z uzyskania dochodów (zysków) za ten rok.
    W myśl art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Przepis art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa zakres
    „czasowy” uprawnienia komplementariusza do omawianego pomniejszenia. Kwota
    wyliczona zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na
    podstawie wartości podatku należnego od dochodu spółki komandytowej za dany rok
    podatkowy może pomniejszać podatek od wypłat uzyskiwanych przez komplementariusza
    z udziału w zyskach spółki komandytowej za ten rok podatkowy – w okresie do 6 lat od
    końca tego roku podatkowego.
    Przepis odnosi się do sytuacji, w których udział w zysku osiągniętym przez spółkę
    komandytową w danym roku nie jest wypłacany wspólnikom w kolejnym roku, ale w
    latach późniejszych (do 5 lat od końca roku podatkowego następującego po roku, w
    którym zysk został osiągnięty, czyli do 6 lat od końca roku, w którym zysk został
    osiągnięty).
    Co istotne, pomniejszenie nie dotyczy jakichkolwiek przychodów z udziału w zyskach
    spółki komandytowej wypłacanych komplementariuszom, ale wyłącznie tych przychodów,
    które wynikają z osiągnięcia przez spółkę komandytową zysku za dany rok podatkowy (są
    wypłatą z tytułu udziału w tym zysku – w zysku za ten konkretny rok podatkowy).
    Spółka jako płatnik – zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – będzie zobowiązana pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od
    przychodów wypłacanych komplementariuszowi z tytułu udziału w zysku Spółki w formie
    zaliczek na poczet zysku. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki spowoduje
    powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Jednocześnie nie
    będzie podstaw do pomniejszenia wartości pobieranego przez Spółkę zryczałtowanego

    podatku dochodowego o kwoty pomniejszenia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c tej
    ustawy. Przed złożeniem zeznania podatkowego CIT-8 nie będzie bowiem znana kwota
    podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w
    zysku (zaliczka na poczet udziału w zysku) został uzyskany. Spółka – jako płatnik – powinna
    pobierać więc podatek według stawki 19%, bez pomniejszeń.
    Brak podstaw do uwzględnienia kwoty pomniejszenia przez Spółkę jako płatnika nie
    oznacza, że podatnik (komplementariusz) nie będzie miał możliwości skorzystania z
    uprawnienia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Kwestia sposobu realizacji tego uprawnienia (w drodze stosownych
    wniosków do organu podatkowego) jest indywidualną sprawą komplementariusza, a nie
    Spółki jako płatnika.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko uznać należy za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w
    konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się
    odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem
    poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy
    pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i
    są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie
    mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.