Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.76.2020.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-10
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją inwestycji w ramach projektu.
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje; odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku; projekt; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2020 r. (data wpływu 28 lutego 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 marca 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 13 marca 2020 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 10 marca 2020 r. nr 0114 KDIP4-1.4012.76.2020.1.DP (doręczone w dniu 10 marca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur związanych z realizacją projektu „(…)” w części dotyczącej budowy i wymiany oświetlenia ulicznego oraz przebudowy ulicy z wyłączeniem robót dotyczących sieci wodno-kanalizacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur związanych z realizacją projektu „(…)” w części dotyczącej budowy i wymiany oświetlenia ulicznego oraz przebudowy ulicy z wyłączeniem robót dotyczących sieci wodno-kanalizacyjnej.

Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 11 marca 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 13 marca 2020 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 10 marca 2020 r. nr 0114 KDIP4-1.4012.76.2020.1.DP.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT i jako jednostka samorządu terytorialnego wykonuje zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana. Zdecydowana większość z tych zadań jest realizowana przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego, niemniej wybrane czynności są wykonywane na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, w związku z czym zaliczane są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina złożyła wniosek na zadanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, Działanie 4.4, Podziałanie 4.4.4 Infrastruktura transportu publicznego (Niskoemisyjny transport miejski).W ramach realizowanego zadania powstał projekt pod nazwą: „(…)”. Przedmiotowe zadanie było realizowane w zakresie zadań własnych Gminy. Beneficjentem projektu jest Gmina. Faktury dokumentujące poniesione wydatki były wystawiane na Gminę. Projekt polegał na budowie systemu transportowego w mieście prowadzącego do redukcji emisji CO2. Tym samym realizacja projektu pozwoli na osiągnięcie efektu wsparcia założonego dla Osi Priorytetowej nr 4 - Efektywność energetyczna tj.: 1) Spadek emisji gazów cieplarnianych do atmosfery.

Zgodnie z zapisami SZOOP Efektywność energetyczna RPO 2014-2020 projekt wpisuje się tym samym w Priorytet inwestycyjny 4e - Promowanie strategii niskoemisyjnych dla wszystkich terytoriów, w szczególności dla obszarów miejskich.

W ramach projektu realizowane były inwestycje:

1.  Energooszczędne oświetlenie dróg publicznych: Wymiana 450 opraw oświetlenia ulicznego (w tym 422 szt. opraw to koszty kwalifikowalne a 28 szt. opraw koszty niekwalifikowalne). Podstawowym celem modernizacji oświetlenia ciągów komunikacyjnych w mieście była analiza i poprawa oświetlenia do stanu zapewniającego spełnienie wymagań określonych w Normie Polskiej przenoszącej normę europejską PN-EN 13201-2015 (Oświetlenie Dróg Publicznych) oraz zmniejszenie emisji CO2 przy zmniejszeniu energochłonności urządzeń oświetleniowych i systemu sterowania;
2.  Przebudowa ulicy na potrzeby uruchomienia połączenia komunikacji publicznej do nowego osiedla wielorodzinnego: celem zadania inwestycyjnego była budowa łącznika drogi w ciągu ulicy z ulicą 2 na potrzeby uruchomienia połączenia autobusowej komunikacji publicznej do nowego osiedla wielorodzinnego, polegająca na:
    *   budowie jezdni z kostki brukowej betonowej,
    *   budowie chodników z kostki brukowej betonowej,
    *   oznakowaniu drogi,
    *   budowie zatoki autobusowej z wiatą i stojakami rowerowymi w systemie Bike&Ride,
    *   budowie zjazdów,
    *   budowie kanalizacji deszczowej,
    *   remoncie i przebudowie sieci wodno-kanalizacyjnej,
    *   budowie oświetlenia ulicznego w technologii LED,
    *   usunięciu kolizji z istniejącą infrastrukturą techniczną.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 marca 2020 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej odliczenia podatku VAT przy realizacji inwestycji „(…)” Gmina doprecyzowała zaistniały stan faktyczny.

Zmodernizowane w ramach projektu oświetlenie oraz przebudowa ulicy w tym:

*   budowa jezdni z kostki brukowej,
*   budowa chodników z kostki brukowej,
*   oznakowanie drogi,
*   budowa zatoki autobusowej z wiatą i stojakami rowerowymi,
*   budowa zjazdów,
*   budowa kanalizacji deszczowej,
*   budowa oświetlenia ulicznego LED oraz wymiana istniejących opraw oświetlenia ulicznego,
*   usunięcie kolizji z istniejącą infrastrukturą techniczną,

jest wykorzystywana przez Gminę do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT – w ramach wykonywania zadań własnych Gmina wytworzony majątek wykorzystuje nieodpłatnie w celu zaspokajania potrzeb mieszkańców miasta.

Uruchomienie połączenia autobusowej komunikacji publicznej również należy do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT w Gminie, ponieważ A jako spółka miejska wykonuje zadania w zakresie transportu miejskiego nie jest jednostką ani zakładem budżetowym Gminy tylko Spółką z o.o. mającą odrębną osobowość prawną. Ewentualne przychody z uruchomienia nowej linii autobusowej będą przychodami A. Z wytworzonego majątku będą również korzystać nieodpłatnie.

Jedynie Gmina odliczała podatek od przebudowy sieci wodno-kanalizacyjnej, którą oddaje w dzierżawę dla miejskiej spółki wodno-kanalizacyjnej, lecz koszty poniesione do przebudowy sieci są zrealizowane ze środków własnych niewchodzących w skład przedmiotowego projektu – są kosztami dodatkowymi niekwalifikowalnymi, które były niezbędne do właściwej realizacji zadania inwestycyjnego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, doprecyzowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku:

Czy Gmina miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur związanych z realizacją projektu w części dotyczącej budowy i wymiany oświetlenia ulicznego oraz przebudowy ulicy z wyłączeniem robót dotyczących sieci wodno-kanalizacyjnej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Gminy, mając na uwadze stan faktyczny, Gmina nie miała prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur dotyczących realizowanej inwestycji dotyczącej budowy i wymiany oświetlenia ulicznego oraz przebudowy ulicy z wyłączeniem robót dotyczących sieci wodno-kanalizacyjnej, ponieważ nie został spełniony podstawowy warunek umożliwiający podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jakim jest bezpośredni związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 15 ust 6 ustawy o podatku od towarów i usług, Gmina realizując przedmiotowy projekt nie działała w charakterze podatnika VAT, ponieważ do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Majątek wytworzony w ramach zadania jest ogólnodostępny i nie będzie generował po stronie Gminy jakichkolwiek przychodów.

Zarówno realizacja zadania, oraz udostępnienie mieszkańcom powstałego majątku, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, odbywa się w ramach realizacji zadań własnych Gminy, do których należą w szczególności sprawy dotyczące: gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, bezpieczeństwa publicznego oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Podkreślić należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatków od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują, lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy organy te podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, które w szczególności obejmują m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, o czym mowa w pkt. odpowiednio 2, 14 i 15.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym płatnikiem podatku VAT i jako jednostka samorządu terytorialnego wykonuje zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana. Zdecydowana większość z tych zadań jest realizowana przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego, niemniej wybrane czynności wykonywane są na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, w związku z czym zaliczane są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Gmina złożyła wniosek na zadanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, Działanie 4.4, Poddziałanie 4.4.4 Infrastruktura transportu publicznego (Niskoemisyjny transport miejski). W zakresie realizowanego zadania powstał projekt „(…)”, obejmujący następujące inwestycje:

1.  Energooszczędne oświetlenie dróg publicznych;
2.  Przebudowa ulicy na potrzeby uruchomienia połączenia komunikacji publicznej do nowego osiedla wielorodzinnego.

W ramach inwestycji wykonano między innymi:

*   budowę jezdni i chodników z kostki brukowej,
*   oznakowanie drogi,
*   budowę zatoki autobusowej z wiatą i stojakami rowerowymi,
*   budowę zjazdów,
*   budowę kanalizacji deszczowej,
*   budowę oświetlenia ulicznego LED oraz wymianę istniejących opraw oświetlenia ulicznego,
*   usunięcie kolizji z istniejącą infrastrukturą techniczną.

Zmodernizowane oświetlenie oraz przebudowana ulica są wykorzystywane przez Gminę do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT – w ramach wykonywania zadań własnych Gmina wykorzystuje wytworzony majątek nieodpłatnie w celu zaspokajania potrzeb mieszkańców miasta.

Ponadto w ramach inwestycji wykonano remont i przebudowę sieci wodno-kanalizacyjnej. Gmina odliczała podatek od przebudowy sieci, którą oddaje w dzierżawę miejskiej spółce wodno-kanalizacyjnej, lecz koszty poniesione na przebudowę sieci są zrealizowane ze środków własnych niewchodzących w skład przedmiotowego projektu – są kosztami dodatkowymi niekwalifikowalnymi, które były niezbędne do właściwej realizacji zadania inwestycyjnego.

Ewentualne przychody z uruchomienia nowej linii autobusowej będą przychodami A, który nie jest jednostką ani zakładem budżetowym Gminy, tylko Spółką z o. o. mającą odrębną osobowość prawną.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy Gmina miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur związanych z realizacją projektu w części dotyczącej budowy i wymiany oświetlenia ulicznego oraz przebudowy ulicy z wyłączeniem robót dotyczących sieci wodno-kanalizacyjnej.

W świetle przywołanych przepisów, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W niniejszej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie został spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – efekty realizacji projektu nie są przez Wnioskodawcę wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zmodernizowane w ramach projektu oświetlenie oraz przebudowana ulica wykorzystywane są nieodpłatnie w ramach wykonywania zadań własnych Gminy w celu zaspokajania potrzeb mieszkańców miasta. Ponadto Wnioskodawca realizował projekt w związku z wykonywaniem zadań własnych gminy nałożonych ustawą o samorządzie gminnym. Oznacza to, że w odniesieniu do tych czynności Gmina będzie występować jako organ władzy publicznej i na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy nie będzie uznawana za podatnika.

Z uwagi na powyższe, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur związanych z realizacją projektu w części dotyczącej budowy i wymiany oświetlenia ulicznego oraz przebudowy ulicy z wyłączeniem robót dotyczących sieci wodno-kanalizacyjnej.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, ponieważ kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Ponadto tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii prawa do odliczenia podatku zawartego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na remont i przebudowę sieci wodno-kanalizacyjnej, oddawanej w dzierżawę miejskiej spółce wodno-kanalizacyjnej.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 i 567) dodany przez art. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568)).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.