Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-850b/08/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-12-12
Teza: Czy podstawą naliczenia podatku może być cena rynkowa z dnia nabycia lokalu?
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przekazanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2008 r. (data wpływu 29 września 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 października 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania przy przekazaniu części lokalu użytkowego – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2008 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 23 października 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania przy przekazaniu części lokalu użytkowego.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe**.

Od 1993 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie usług poligraficznych. W okresie od dnia 4 października 1993 r. do dnia 28 lutego 2001 r. działalność była prowadzona jako „firma małżeńska” na Pani numer NIP pod nazwą: Zakład „O”. W związku ze zmianami określonymi w ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej, zgodnie z którymi od 1 marca 2001 r. firmy małżeńskie nie mogły być podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, została podjęta uchwała, że firma będzie dalej funkcjonowała na Pani nazwisko i NIP. W czasie trwania firmy małżeńskiej w 1995 r. został zakupiony, przez Panią i małżonka, do celów działalności gospodarczej lokal użytkowy. Zakup ten udokumentowano aktem notarialnym i fakturą VAT. Dokumenty te wystawiono na Zakład „O”. Podatek od towarów i usług od zakupu został rozliczony w rejestrze VAT. W 2006 r. poniosła Pani nakłady na modernizację lokalu o wartości przekraczającej 30% wartości początkowej lokalu. W związku z rozpadem małżeństwa, złożyła Pani wniosek do sądu o dokonanie zgodnego działu majątku dorobkowego. W skład majątku wchodzi także przedmiotowy lokal. Wskazała Pani, iż dokonano podziału lokalu, przy czym Pani mąż swoją część zamierza wykorzystywać w swojej nowo rozpoczętej działalności gospodarczej.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania**:

Czy w opisanej sytuacji podstawą naliczenia podatku może być cena rynkowa z dnia nabycia lokalu?

Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku przekazania towaru (nieruchomości) należącego do przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z tym przedsiębiorstwem podstawą opodatkowania jest cena nabycia. A zatem podstawę opodatkowania w przedstawionym zdarzeniu przyszłym stanowi cena nabycia powiększona o nakłady inwestycyjne.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe**.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do postanowień zawartych w art. 7 ust. 2 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub części.

Z powołanego wyżej przepisu wynika zatem, iż obowiązek opodatkowania czynności przekazania towarów dotyczy takich towarów, w odniesieniu do których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego i uzależniony jest od tego na jaki cel takie przekazanie nastąpiło.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż lokal użytkowy, którego część zamierza Pani przekazać byłemu małżonkowi w ramach sądowego podziału majątku dorobkowego, stanowi majątek związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. W niniejszej sprawie dokonała Pani także odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej nabycie przedmiotowego lokalu, przyjęto więc, iż przysługiwało Pani prawo do obniżenia podatku należnego. Zatem przekazanie części lokalu użytkowego będzie stanowiło dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak stanowi art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Z kolei z brzmienia obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008 r. art. 29 ust. 10 cyt. ustawy, wynika, iż w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów. W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, o czym stanowi art. 29 ust. 5 ww. ustawy.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż w przypadku towarów przekazanych na cele osobiste podatnika podstawą opodatkowania jest cena nabycia tego towaru bądź koszt wytworzenia określona w momencie dostawy tego towaru, tj. w momencie przekazania towaru na cele nie związane z prowadzoną działalnością. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest cena nabycia towaru (koszt wytworzenia), skorygowana na dzień, w którym dochodzi do jego przekazania.

Reasumując, w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego i powyższej analizy przepisów prawa podatkowego, stwierdzić należy, że w sytuacji przekazania przez Panią towaru (części lokalu użytkowego) w ramach podziału majątku dorobkowego małżonków, podstawę opodatkowania stanowi cena nabycia towaru skorygowana na dzień przekazania, bowiem wg art. 29 ust. 10 cyt ustawy, jest to cena nabycia określona w dniu dostawy.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny przesłanych z wnioskiem dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.