Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.695.2024.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i importu towarów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
grupa-grupa podatkowa
import-import towarów
nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
oddział
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
towar-sprzedaż towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
importu towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2b-art. 8c-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 grudnia 2024 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego z
    tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i importu towarów oraz ustalenia
    proporcji, według której należy określić podatek VAT do odliczenia w zakresie Zakupów.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 lutego 2025 r. (wpływ
    za pośrednictwem ePUAP 27 lutego 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Informacje o X
    A. Limited (dalej również jako: „X”, „Wnioskodawca”) jest rezydentem podatkowym w
    Wielkiej Brytanii oraz podatnikiem podatku analogicznego do podatku od wartości
    dodanej nakładanego na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej (dalej:
    „brytyjski VAT”), zarejestrowanym w Wielkiej Brytanii przez (...) (w skrócie HMRC, tj.
    brytyjski organ podatkowy). X podlega nadzorowi przez Financial Conduct Authority
    (będącego brytyjskim odpowiednikiem polskiego Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego;
    dalej: „FCA”). FCA na mocy brytyjskiej ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych
    z 2011 roku upoważniła X do określonych działań (nr referencyjny (...)).
    X została założona w (...) i rozpoczęła działalność (...) jako podmiot z branży technologii
    finansowych z siedzibą w (...), w Wielkiej Brytanii. X zajmuje się technologiami finansowymi
    oraz posiada licencję na świadczenie usług płatniczych. Oferuje szeroki zakres usług
    płatniczych, inwestycyjnych i ubezpieczeniowych dla osób prywatnych, a także klientów
    biznesowych na całym świecie. Oprócz typowych usług płatniczych, jedną z kluczowych
    funkcji oferowanych przez X jest aplikacja mobilna (...), umożliwiająca użytkownikom łatwe
    i szybkie zarządzanie swoimi finansami, dokonywanie i otrzymywanie płatności,
    dokonywanie inwestycji i wykonywanie innych operacji finansowych.
    X należy do grupy podatkowej utworzonej zgodnie z regulacjami prawa brytyjskiego i
    zarejestrowanej w Wielkiej Brytanii, analogicznej do polskiej grupy VAT (dalej: „Grupa VAT
    (...)”). X wchodzi w skład grupy i na gruncie brytyjskich przepisów podatkowych Grupa VAT
    (...) stanowi jednego podatnika na potrzeby brytyjskiego VAT (w miejsce pojedynczych
    podmiotów wchodzących w skład tej grupy). Grupa VAT dokonuje dostaw towarów oraz
    świadczenia usług, jak też otrzymuje towary oraz usługi. X jest członkiem brytyjskiej grupy
    VAT od 1 października 2020 roku.
    Grupa VAT (...), której przedstawicielem jest X, działa jak jeden podatnik w świetle
    brytyjskich regulacji dotyczących tworzenia oraz funkcjonowania grup VAT, tj. Grupa VAT
    (...) rozlicza się i składa deklaracje podatkowe posługując się nadanym numerem
    identyfikacji podatkowej jako jeden podatnik. X, która jest członkiem Grupy VAT nie jest
    odrębnym podatnikiem tego podatku i nie rozlicza czynności opodatkowanych jako
    odrębny podatnik – transakcje te są rozliczane przez Grupę VAT (...).
    X posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, w tym stałych
    pracowników, powierzchnię biurową oraz fizyczne aktywa w Polsce stanowiące stałe
    miejsce prowadzenia działalności, w postaci Oddziału.
    Oddział został założony w dniu 30 czerwca 2016 r. (data wpisu do Rejestru
    Przedsiębiorców) jako oddział X i rozpoczął swoją działalność w dniu 26 lipca 2016 r. X,

    działająca za pośrednictwem Oddziału, złożyła formularz rejestracyjny VAT-R i od 1
    sierpnia 2021 jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
    Działalność X
    X, w ramach swojej działalności, dokonuje zakupu kart płatniczych, które dostarcza lub
    będzie dostarczać klientom końcowym w następujący sposób:
    a) w ramach samodzielnej dostawy określonych usług związanych z kartami płatniczymi
      (np. specjalnej dostawy, personalizacji zgodnie z wymogami klienta itp.) dla własnych
      klientów (z Wielkiej Brytanii oraz innych państw spoza UE), za którą X pobiera opłaty
      opodatkowane brytyjskim VAT. Dotyczy to wszelkich kart płatniczych dostarczanych
      samodzielnie, takich jak dodatkowe karty powiązane z rachunkiem bankowym /
      płatniczym lub spersonalizowane karty inne niż standardowe karty otrzymywane przy
      otwieraniu konta bankowego lub płatniczego;
    b) w ramach usługi otwarcia rachunku płatniczego dla klientów (z Wielkiej Brytanii oraz
      innych państw spoza UE), w ramach której klient otrzymuje kartę płatniczą bezpłatnie;
    c) w ramach dostarczania kompleksowych usług pozyskiwania klientów i obsługi
      rachunków bankowych / płatniczych klientów świadczonych przez X na rzecz innych
      podmiotów z grupy kapitałowej (...) (z Wielkiej Brytanii, innych państw spoza UE oraz z
      UE) (dalej: „podmioty (...)”).
    Czynności opisane powyżej stanowią:
        odpłatne świadczenie usług, które byłoby opodatkowane VAT, gdyby czynności te
        były wykonywane na terytorium Polski lub
        odpłatne świadczenie usług, które mogłyby stanowić usługi zwolnione z VAT na
        podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT jako usługi w zakresie depozytów
        środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju
        transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli
        oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług
    (dalej łącznie jako „Usługi”).
    Klienci X i klienci innych podmiotów (...) co do zasady nie uiszczają żadnych opłat za karty
    płatnicze, gdyż karty są im dostarczane w ramach świadczenia usług finansowych przez X.
    W takim przypadku, dostawa kart nie jest samodzielną dostawą, ale częścią świadczenia
    złożonego. To świadczenie złożone ma swoją podstawę w (i) usługach płatniczych
    świadczonych na rzecz klientów X lub (ii) usługach polegających na pozyskiwaniu klientów
    i prowadzeniu rachunków bankowych / płatniczych świadczonych na rzecz innych
    podmiotów (...). W związku z tym dostawa kart jest opodatkowana VAT w taki sposób jak
    świadczenia złożone świadczone przez X na rzecz klientów lub innych podmiotów (...).
    W przypadku jednakże specjalnych kart płatniczych lub specjalnych dostaw kart, klienci
    uiszczają dodatkową opłatę na rzecz X lub innego podmiotu (...). Wszystkie podmioty (...)
    obsługujące klientów dokonują opłat na rzecz X za usługi, które obejmują między innymi
    usługi zarządzania działalnością kartową.
    X dokonuje nabycia usług i towarów od podmiotów powiązanych oraz niepowiązanych –
    czynnych podatników VAT. Nabyte usługi i towary są wykorzystywane do świadczenia
    wspomnianych powyżej usług X. X posiada umowy z producentami, na podstawie których
    nabywa karty, które są wysyłane do lokalizacji w Polsce. Zakupy kart płatniczych
    dokonywane przez X należą do jednej z poniższych kategorii:
    a) nabycie kart przez X w Polsce tj. krajowa dostawa towarów przez producenta
      /dostawcę kart płatniczych,

    b) wysyłka kart z innego państwa członkowskiego UE do Polski, tj. wewnątrzwspólnotowe
      nabycie towarów,
    c) wysyłka kart od producenta spoza UE do Polski, tj. import towarów.
    Ad a)
    Nabywanie towarów (kart płatniczych) w Polsce
    X może dokonywać zakupu kart płatniczych od dostawców zlokalizowanych w Polsce. Przy
    tego rodzaju transakcjach sprzedawca nalicza 23% VAT.
    Ad b)
    Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (kart płatniczych)
    X współpracuje z dostawcą z siedzibą w Łotwie, który dokonuje dostaw kart płatniczych na
    rzecz X z Łotwy do Polski.
    Transakcja stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, zatem X, jako nabywca,
    rozlicza podatek VAT należny.
    Ad c)
    Import towarów (kart płatniczych)
    W zakresie importu towarów, X korzysta z usług zewnętrznego dostawcy w celu dokonania
    odprawy celnej towarów i przeprowadzenia wszystkich formalności importowych (dalej:
    „Agencja celna”). W przeszłości to Agencja celna używała własnego numeru EORI do
    odprawy kart w polskich urzędach celnych, w związku z czym została oznaczona jako
    importer w części dokumentów celnych (od marca 2022 r. X posiada własny numer EORI, a
    od maja 2023 r. to X wskazana jest w dokumentacji celnej jako importer).
    Agencja celna nie posiada żadnego stosunku umownego z producentami kart i nie jest
    prawnym właścicielem kart w żadnym momencie, ani nie wykorzystuje kart do dalszych
    dostaw (w przeciwieństwie do X). Agencja celna świadczy jedynie usługi agenta celnego
    oraz usługi w zakresie personalizacji kart, które dokumentuje fakturami VAT
    wystawianymi na X (usługi te nie są przedmiotem niniejszego wniosku). Usługi te są
    opodatkowane w mechanizmie odwrotnego obciążenia w Wielkiej Brytanii, gdzie zespół X
    zarządzający kartami odbiera i korzysta z tych usług.
    Agencja celna nie odliczała VAT naliczonego w związku z powyższymi czynnościami.
    Poniżej przedstawiamy diagramy ilustrujące przebieg dostaw, a także fizyczny przepływ
    kart zgodnie z powyższym opisem:
    Podsumowanie dokonywanych dostaw i świadczenia usług (schemat)
    Uwagi wspólne dot. zakupów X w Polsce
    Faktury VAT dotyczące dostaw z tytułów wymienionych powyżej wystawiane są przez
    dostawców na X.
    Wnioskodawca wskazuje, że zakupy kart są dokonywane przez X w Polsce, niemniej nie
    mają związku z działalnością prowadzoną poprzez Oddział w Polsce.
    Nie dochodzi do dostawy towarów (tj. kart płatniczych) z Oddziału do X, ponieważ karty są
    wysyłane z lokalizacji w Polsce bezpośrednio do klientów X lub innych podmiotów (...)
    obsługujących klientów. Ponadto, nie dochodzi do przeniesienia tytułu prawnego do kart z
    Oddziału na X, ponieważ X i Oddział są jednym podmiotem prawnym. Nie dochodzi
    również do świadczenia usług przez Oddział na rzecz X w związku z zakupionymi kartami,
    ponieważ w Oddziale nie funkcjonuje zespół ds. kart zaangażowany w którykolwiek z
    etapów procesu zarządzania kartami. Podatek VAT naliczony od zakupionych kart jest
    zatem związany z dostawami dokonywanymi przez X na rzecz jej własnych klientów i
    innych podmiotów (...).

    Zatem płatności za nabywane karty płatnicze (niezależnie od sposobu dostawy) dokonuje
    wyłącznie X, wyłącznie w związku z prowadzoną przez siebie działalnością kartową,
    polegającą na dostarczaniu kart klientom oraz świadczeniu usług płatniczych.
    Opodatkowanie VAT dostaw towarów w Polsce jest wynikiem stosowania zasad ustalania
    miejsca opodatkowania dla tego typu czynności (w przypadku dostaw będących
    przedmiotem niniejszego wniosku jest to Polska).
    X składa niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej celem potwierdzenia
    prawa do odliczenia VAT naliczonego w związku z zakupami X (w ramach krajowej dostawy
    towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu towarów) w okresie od
    1 sierpnia 2021 r. (tj. rejestracji VAT X działającej za pośrednictwem Oddziału w Polsce),
    obecnie oraz w przyszłości, przy założeniu utrzymania przedstawionych w opisie stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego okoliczności.
    Zakup kart w Polsce, wewnątrzwspólnotowe nabycie kart w Polsce oraz import kart do
    Polski (w przypadku, gdy X jest importerem wymienionym jako faktyczny odbiorca
    towarów w dokumentach celnych lub również w przypadku, gdy korzysta z usług Agencji
    celnej w tym zakresie i to ona jest wskazana w ww. dokumentach) będą dalej dla celów
    niniejszego wniosku określane również jako „Zakupy”.
    Uzupełnienie wniosku
    1. Czy na Spółce ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie
      przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało
      zawieszone, w części lub w całości? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla sytuacji
      gdy w dokumentacji celnej jako importer wskazana jest X i oddzielnie gdy wskazana
      jest Agencja celna.
    Wnioskodawca wskazuje następująco:
    Sytuacje, w których importerem wskazanym w dokumentacji celnej jest X
    W takich sytuacjach zewnętrzny agent celny świadczy usługi odprawy celnej dla X i działa
    w charakterze „pośredniej reprezentacji” w imieniu X w zakresie importu towarów do
    Polski. Zgodnie z umową między X a agentem celnym, agent celny jest odpowiedzialny za
    zapłatę wszelkich ceł i podatków w imieniu X podczas importu towarów do Polski, a X
    dodatkowo zwraca agentowi celnemu te koszty. X jest zobowiązana zwrócić agentowi
    celnemu tylko cła i podatki faktycznie zapłacone przez agenta celnego w imieniu X. Jeśli
    takie cła i podatki nie są należne, zgodnie z lokalnymi przepisami lub są zawieszone,
    wówczas Spółka nie jest zobowiązana do zapłaty takich kwot. Wnioskodawca wskazuje, że
    X nie stosuje żadnego specjalnego reżimu, zwolnienia ani zawieszenia w związku z
    importem towarów (tj. kart) do Polski.
    Sytuacje, w których importerem wskazanym w dokumentacji celnej jest Agencja celna
    Podobnie jak w scenariuszu powyżej, w tych sytuacjach, X korzysta również z usług
    zewnętrznego agenta celnego w celu odprawy celnej towarów i przeprowadzenia
    wszystkich formalności importowych, jednak w tym przypadku zewnętrzny agent celny
    jest oznaczony jako importer, a nie X. Zgodnie z umową między dostawcą a Centralą,
    wszelkie cła i koszty VAT zapłacone przez dostawcę są zwracane przez X.
    Podobnie jak w powyższym, X jest zobowiązana do zwrotu wyłącznie cła i podatków
    faktycznie zapłaconych przez dostawcę w związku z towarami importowanymi na rzecz X.
    Jeśli takie cła i podatki nie są należne, zgodnie z lokalnymi przepisami lub są zawieszone,
    wówczas Spółka nie jest zobowiązana do zapłaty takich kwot. Wnioskodawca wskazuje, że
    X nie stosuje żadnego specjalnego reżimu, zwolnienia ani zawieszenia w związku z
    importem towarów (tj. kart) do Polski.
    2. Czy posiadają Państwo dokument celny, z którego wynika kwota podatku VAT?
      Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla sytuacji gdy w dokumentacji celnej jako
      importer wskazana jest X i oddzielnie gdy wskazana jest Agencja celna.

    Wnioskodawca wskazuje następująco:
    Sytuacje, w których importerem wskazanym w dokumentacji celnej jest X.
    Tak, X posiada dokument celny wskazujący kwotę VAT w takich sytuacjach. Jest on
    uzyskiwany przez agenta celnego X i dostarczany X na żądanie.
    Sytuacje, w których importerem wskazanym w dokumentacji celnej jest Agencja celna
    Tak, X posiada dokument celny wskazujący kwotę VAT w takich sytuacjach. Jest on
    uzyskiwany przez producenta za pośrednictwem jego agenta celnego i dostarczany X na
    żądanie.
    3. Kim są klienci, na rzecz których Spółka świadczy usługi związane z kartami płatniczymi?
      Należy wyjaśnić, w tym wskazać czy są to osoby fizyczne nieprowadzące działalności
      gospodarczej czy są to podatnicy, o których mowa w art. 28a ustawy z 11 marca 2004
      r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.).
    (...) X świadczy następujące rodzaje usług w związku z kartami płatniczymi:
      a) samodzielne świadczenie określonych usług związanych z kartami (np. specjalna
      dostawa, specjalna personalizacja itp.) dla własnych klientów (z Wielkiej Brytanii i
      spoza UE), za które X pobiera opłaty i również nalicza należny brytyjski podatek VAT.
      Dotyczy to wszelkich kart dostarczanych samodzielnie, takich jak dodatkowe karty
      powiązane z kontem bankowym/debetowym lub spersonalizowane karty inne niż
      standardowe karty, które otrzymujesz po otwarciu konta bankowego lub
      debetowego. Klienci otrzymujący te usługi mogą być albo i) osobami fizycznymi
      nieprowadzącymi działalności gospodarczej, albo ii) podatnikami zgodnie z definicją
      zawartą w artykule 28a ustawy o VAT, zauważając, że mogą to być dowolne rodzaje
      podatników;
      b) usługi otwierania rachunków płatniczych dla klientów (Wielka Brytania i spoza UE), w
      ramach których klient otrzymuje kartę bezpłatnie. Klienci otrzymujący te usługi
      mogą być albo i) osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej,
      albo ii) podatnikami zgodnie z definicją zawartą w artykule 28a ustawy o VAT,
      zauważając, że mogą to być wszyscy podatnicy;
      c) świadczenie kompleksowych usług pozyskiwania klientów i obsługi kont bankowych/
      płatniczych świadczonych przez X innym podmiotom (...) (z UE i spoza UE).
      Odbiorcami tej usługi są wyłącznie podatnicy zdefiniowani w artykule 28a ustawy o
      VAT, w szczególności inne podmioty obsługujące klientów (...).
    4. Gdzie, w jakim kraju, klienci Spółki posiadają siedzibę, stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej dla którego wykonywana jest transakcja lub miejsce
      zamieszkania w przypadku osób fizycznych?
    Biorąc pod uwagę, że usługi świadczone przez Spółkę są regulowane, jej klienci mogą być
    zarejestrowani wyłącznie w krajach, w których Spółka posiada zezwolenie regulacyjne na
    świadczenie swoich usług. Przed Brexitem, tj. przed 1 stycznia 2021 r., obejmowało to
    Wielką Brytanię, UE i kilka innych krajów spoza UE (np. Szwajcarię). Po Brexicie, tj. po 1
    stycznia 2021 r., obejmowało to tylko Wielką Brytanię i inne kraje spoza UE, takie jak
    Szwajcaria.
    Lokalizacje te odnoszą się do miejsca, w którym klient ma swoją siedzibę, stałe miejsce
    prowadzenia działalności, w którym przeprowadzane są transakcje, lub ma miejsce
    zamieszkania – we wszystkich przypadkach zgodnie z ustaleniami w ramach procesów
    rejestracji klienta i powiązanych procesów KYC. Należy pamiętać, że dotyczy to
    samodzielnych dostaw określonych usług związanych z kartami opisanych w punkcie 3a)
    powyżej oraz usług otwierania rachunków płatniczych opisanych w punkcie 3b) powyżej.
    Należy również pamiętać, że dotyczy to zarówno klientów będących osobami fizycznymi
    nieprowadzącymi działalności gospodarczej, jak i klientów będących podatnikami w
    rozumieniu art. 28a ustawy o VAT.

    Jeśli chodzi o kompleksowe usługi pozyskiwania klientów oraz obsługi kont bankowych
    /płatniczych świadczone przez X innym podmiotom (...), należy pamiętać, że takie
    podmioty (...) mają siedzibę w różnych krajach UE i poza UE. Miało to miejsce zarówno
    przed, jak i po Brexicie, zgodnie z harmonogramem tworzenia podmiotów (...).
    Pytania
    1) Czy w związku z nabywaniem kart płatniczych w Polsce, wewnątrzwspólnotowym
      nabyciem kart w Polsce oraz importem kart w Polsce, w przypadku których X
      wskazana jest w dokumentacji celnej jako importer, wykorzystywanych w celu
      świadczenia Usług X przysługiwało, przysługuje i będzie przysługiwać prawo do
      odliczenia podatku VAT naliczonego w Polsce?
    2) Czy w związku z importem kart płatniczych w celu świadczenia Usług, w przypadku
      którego Agencja celna jest oznaczona w dokumentacji celnej jako importer, X
      przysługiwało, przysługuje i będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT
      naliczonego?
    3) Jeśli odpowiedź na co najmniej jedno z pytań nr 1 i 2 będzie prawidłowa, czy proporcja,
      według której należy określić podatek VAT naliczony możliwy do odliczenia w zakresie
      Zakupów, powinna być kalkulowana w oparciu o obrót X (tj. jako obrót z czynności
      dających prawo do odliczenia VAT wykonywanych przez X w Wielkiej Brytanii przy
      wykorzystaniu Zakupów podzielony przez obrót z czynności dających i nie dających
      prawa do odliczenia VAT wykonywanych przez X w Wielkiej Brytanii przy wykorzystaniu
      Zakupów)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko w zakresie pytania 1
    W związku z nabywaniem kart płatniczych w Polsce, wewnątrzwspólnotowym nabyciem
    kart w Polsce oraz importem kart w Polsce, w przypadku których X wskazana jest w
    dokumentacji celnej jako importer, wykorzystywanych w celu świadczenia Usług, X
    przysługiwało, przysługuje i będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego w Polsce.
    Stanowisko w zakresie pytania 2
    W związku z importem kart płatniczych w celu świadczenia Usług, w przypadku którego
    Agencja celna jest oznaczona w dokumentacji celnej jako importer, X przysługiwało,
    przysługuje i będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.
    Stanowisko w zakresie pytania 3
    Jeśli podatek VAT naliczony w związku z zakupem kart płatniczych w Polsce,
    wewnątrzwspólnotowym nabyciem kart w Polsce oraz importem kart do Polski (zarówno
    w przypadku, gdy X wskazana jest w dokumentacji celnej jako importer, jak i gdy Agencja
    celna wskazana jest w dokumentacji celnej jako importer) podlega odliczeniu, proporcja,
    według której należy określić podatek VAT naliczony możliwy do odliczenia w zakresie
    Zakupów, powinna być kalkulowana w oparciu o obrót X (tj. jako obrót z czynności
    dających prawo do odliczenia VAT wykonywanych przez X w Wielkiej Brytanii przy
    wykorzystaniu Zakupów podzielony przez obrót z czynności dających i nie dających prawa
    do odliczenia VAT wykonywanych przez X w Wielkiej Brytanii przy wykorzystaniu Zakupów).
    Uzasadnienie w zakresie pytania 1
    Głównym mechanizmem, poprzez który zagraniczny podmiot może odzyskać podatek VAT
    naliczony w Polsce, jest wniosek złożony na podstawie Dyrektywy Rady 2008/9/EC, jeżeli
    podmiot zagraniczny ma siedzibę w państwie członkowskim UE innym niż Polska lub na
    podstawie XIII Dyrektywy Rady 86/560/EWG, jeżeli podmiot zagraniczny ma siedzibę w
    państwie nienależącym do Unii Europejskiej. W obu przypadkach wniosek o zwrot może
    zostać zgłoszony tylko wtedy, gdy podmiot zagraniczny nie posiada stałego miejsca

    prowadzenia działalności gospodarczej w państwie członkowskim, w którym naliczony
    został podatek VAT. Z uwagi na to, że X posiada stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce, tj. Oddział, X nie ma możliwości złożenia takiego wniosku w
    zakresie VAT naliczonego przy zakupie kart płatniczych w Polsce.
    W związku z powyższym, jedynym dostępnym dla X mechanizmem odzyskania podatku
    VAT naliczonego w Polsce jest rejestracja do celów VAT w Polsce z uwagi na działalność
    prowadzoną za pośrednictwem Oddziału, w ramach której ewidencjonowane są wszystkie
    pozostałe działania Oddziału. Jednakże, jak wskazano opisie stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, zakupy nie mają związku z działalnością prowadzoną poprzez Oddział w
    Polsce. Ponadto, X i Oddział są niezależnymi podatnikami w związku z tym, że X jest
    częścią Grupy VAT (...) (w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawach Skandia America Corp. (USA), filial Sverige przeciwko Skatteverket, sygn. C-7/13
    oraz Danske Bank A/S, Danmark, Sverige Filial, nr kat. C-812/19).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli
    importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług
    przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby
    czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z
    których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 9 ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli
    importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności zwolnionych od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 37-41, wykonywanych na terytorium kraju, w
    przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług zgodnie z art. 28b lub art. 28l jest
    terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów
    eksportowanych, pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika
    związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    W zakresie importu towarów, w świetle ustawy VAT podatnikowi przysługuje prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów, o ile spełnione zostaną
    łącznie następujące, dodatkowe warunki:
        podatnik jest podatnikiem z tytułu importu towarów na terytorium Polski (art. 17
        ust. 1 pkt 1-2 oraz art. 26a ustawy VAT),
        zaimportowane towary są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT (art. 86
        ust. 1 ustawy VAT) lub zrównanymi z nimi czynnościami wykonywanymi poza
        terytorium Polski (art. 86 ust. 8 pkt 1 i art. 86 ust. 9 ustawy VAT),
        w stosunku do zaimportowanych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 86
        ust. 10 ustawy VAT), tj. dług celny (art. 19a ust. 9 ustawy VAT) albo zamknięcie
        procedury uszlachetniania czynnego (art. 19a ust. 10a ustawy VAT) albo
        wymagalność opłat wyrównawczych lub opłat o podobnym charakterze (art. 19a
        ust. 11 ustawy VAT),

        podatnik otrzymał dokument celny, z którego wynika kwota podatku VAT
        naliczonego (art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy VAT) albo w stosunku do podatku VAT z
        importu rozliczanego na zasadach wskazanych w art. 33a ustawy VAT, podatnik
        wykazał podatek należny z tytułu importu.
    Mając na uwadze powyższe, w tym spełnienie wskazanych warunków, zdaniem
    Wnioskodawcy, X ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony przy zakupie kart płatniczych
    w Polsce, wewnątrzwspólnotowym nabyciu kart w Polsce oraz imporcie kart w Polsce w
    przypadku gdy X wskazana jest w dokumentacji celnej jako importer, w zakresie, w jakim
    te karty służą X do:
        świadczenia Usług, które - gdyby były świadczone na terytorium Polski -
        podlegałyby opodatkowaniu VAT w Polsce i dawałyby prawo do odliczenia (prawo
        do odliczenia na podstawie art. 86 ust. 8 ustawy o VAT),
        świadczenia Usług zwolnionych z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7
        oraz pkt 37-41 ustawy o VAT poza terytorium UE (prawo do odliczenia na podstawie
        art. 86 ust. 9 ustawy o VAT).
    Podsumowując, w związku z nabywaniem kart płatniczych w Polsce,
    wewnątrzwspólnotowym nabyciem kart w Polsce oraz importem kart w Polsce, w
    przypadku których X wskazana jest w dokumentacji celnej jako importer,
    wykorzystywanych w celu świadczenia Usług, X przysługiwało, przysługuje i będzie
    przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w Polsce.
    Uzasadnienie w zakresie pytania 2
    W interpretacji indywidualnej z 5 maja 2023 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.104.2023.1.JO
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyjaśnił, że „jedną z fundamentalnych zasad
    konstrukcji VAT jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie nabycia
    towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada
    wspólnotowego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako
    stosowanie podatku VAT na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym
    prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie
    ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego
    podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.”
    Organ ten wskazał też, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, m.in. tego, że podatek naliczony stanowi podatek wynikający z dokumentu
    celnego, zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych
    wykonywanych przez podatnika (dokonującego importu) oraz pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawie o VAT.
    Wnioskodawca wskazuje również na stanowisko prezentowane przez TSUE oraz doktrynę
    – w monografii pt. „Dobra wiara w podatku od wartości dodanej” odnośnie do przesłanek
    formalnoprawnych odliczenia VAT wskazano, że „Oceniając ich wpływ na realizację prawa
    do odliczenia, uznał, że brak ich spełnienia nie może mieć decydującego znaczenia w
    okolicznościach wypełnienia przez podatnika przesłanek materialnoprawnych” (tak. P.
    Grzybowski, 2.1.1. Prawo do odliczenia podatku naliczonego [w:] Dobra wiara w podatku
    od wartości dodanej, Warszawa 2020).
    Na poparcie tej tezy należy wskazać w szczególności wyroki TSUE z 21 października 2010
    r., C-385/09, Nidera Handelscompagnie BV przeciwko Valstybinė mokesčių inspekcija prie

    Lietuvos Respublikos finansų ministerijos, EU:C:2010:627, a także z 22 grudnia 2010 r., C-
    438/09, Bogusław Juliusz Dankowski przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, EU:C:
    2010:818.
    Na szczególną uwagę zdaniem Wnioskodawcy zasługuje również pkt 35 wyroku TSUE z 6
    lutego 2014 r., C-424/12, SC Fatorie SRL przeciwko Direcţia Generală a Finanţelor Publice
    Bihor, EU:C:2014:50, w którym wskazano, że „Trybunał orzekł już, że w ramach systemu
    odwrotnego obciążenia zasada neutralności podatkowej wymaga, aby odliczenie
    naliczonego podatku VAT zostało przyznane, jeżeli zostały spełnione wymogi materialne,
    nawet wówczas gdy niektóre wymogi formalne zostały pominięte przez podatników
    (wyrok z dnia 8 maja 2008 r. w sprawach połączonych C-95/07 i C-96/07 Ecotrade, Zb.Orz.
    s. I-3457, pkt 63 i ww. wyrok w sprawie Uszodaépítő, pkt 39)”.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w zakresie części
    importowanych towarów (tj. kart płatniczych) to Agencja celna, a nie Wnioskodawca, była
    wskazana na dokumentach celnych.
    Niezależnie od tej okoliczności, w przypadku każdego importu kart płatniczych to X ma
    umowę z producentem na zakup tych kart, a także ma umowę (i) z własnymi klientami na
    świadczenie usług płatniczych, w tym wysyłkę kart, lub (ii) z innymi podmiotami (...) na
    świadczenie kompleksowych usług pozyskiwania klientów i obsługi rachunków bankowych
    klientów, w tym działań związanych z zarządzaniem kartami. X jest zatem uprawniona do
    odzyskania podatku VAT naliczonego w związku z importem kart, jako bezpośrednio
    związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT.
    W przeszłości, zarówno X jak i Agencja celna nie dokonywały odliczenia VAT naliczonego z
    tytułu importu towarów.
    Mając jednak na uwadze argumenty wskazane w powołanym powyżej orzecznictwie,
    zdaniem Wnioskodawcy, podstawowa zasada systemu podatku VAT, jaką jest zasada
    neutralności tego podatku, nakazuje przyjęcie, że Wnioskodawcy, jako podmiotowi
    wykorzystującemu importowane karty płatnicze do czynności opodatkowanych VAT (lub
    które byłyby opodatkowane VAT, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium
    kraju), przysługuje prawo od odliczenia VAT naliczonego z tytułu importu towarów.
    W konsekwencji, w zakresie, w jakim importowane karty płatnicze służą X w celu
    świadczenia Usług, X przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu importu
    towarów, na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 i art. 86 ust. 9 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim
    towary są wykorzystywane do świadczenia Usług. Zastosowanie znajduje w tym zakresie
    argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu do stanowiska w zakresie pytania nr 1.
    Uzasadnienie w zakresie pytania 3
    Dla określenia prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z Zakupami,
    zdaniem Wnioskodawcy, wnioski wynikające z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w sprawie C-165/17 Morgan Stanley nie znajdą zastosowania, ponieważ
    Oddział nie świadczy usług na rzecz X w związku z nabywanymi kartami. Sprawa Morgan
    Stanley dotyczyła podatku VAT naliczonego przez oddział i wykorzystanego do świadczenia
    usług na rzecz siedziby głównej, za które oddział otrzymywał wynagrodzenie, tj. oddział
    „świadczył usługi na rzecz zakładu głównego znajdującego się w Zjednoczonym Królestwie,
    w zamian za które otrzymywał przelewy pieniężne”. W sprawie Morgan Stanley zakupy
    dokonywane przez oddział (i związany z nimi VAT naliczony) były faktycznie
    wykorzystywane do świadczenia usług na rzecz siedziby głównej, które to usługi były
    pomijane dla celów VAT jako transakcje wewnątrzzakładowe, a zatem naliczony VAT był
    ostatecznie powiązany z transakcjami opodatkowanymi VAT realizowanymi przez siedzibę
    główną.
    W analizowanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, jak szczegółowo opisano
    powyżej, nie występuje dostawa towarów ani świadczenie usług realizowane przez
    Oddział na rzecz X w związku z nabywanymi kartami, a X nie dokonuje płatności na rzecz

    Oddziału w związku z tymi kartami. Zakup kart jest dokonywany i opłacany bezpośrednio
    przez X i podlega opodatkowaniu polskim podatkiem VAT ze względu na zasady dotyczące
    miejsca dostawy towarów. Co więcej, X jest częścią brytyjskiej grupy VAT, co nie miało
    miejsca w sprawie Morgan Stanley.
    Podsumowując, aby określić prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z
    Zakupami, konieczna jest analiza prawa do odliczenia VAT X w Wielkiej Brytanii,
    niezależnie od pozycji Oddziału w zakresie prawa do odliczenia VAT. Byłoby tak również w
    przypadku, gdyby polski VAT naliczony mógł zostać odliczony przez X zgodnie z
    mechanizmami dostępnymi na gruncie dyrektyw VAT UE, o których mowa w uzasadnieniu
    do stanowiska w zakresie pytania nr 1.
    Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że VAT naliczony może być odliczony tylko w takim
    zakresie, w jakim służy do dokonywania dostaw podlegających opodatkowaniu: „W
    zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi (...) przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego (...)”.
    W analizowanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, VAT naliczony w związku z
    Zakupami jest płacony przez X w Polsce, ale jest wykorzystywany wyłącznie do realizacji
    dostaw przez jednostkę w Wielkiej Brytanii (tj. X), całkowicie niezależnie od polskiego
    Oddziału. Ponieważ prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego zawsze określane jest
    w odniesieniu do realizowanych dostaw, zdaniem Wnioskodawcy, proporcja, według
    której VAT powinien być odliczany powinna być kalkulowana w odniesieniu do proporcji X
    w Wielkiej Brytanii (wyłącznie). Na tej podstawie, proporcja powinna być zatem obliczona
    jako obrót z czynności wykonywanych przy użyciu Zakupów przez X, które dają prawo do
    odliczenia VAT w Wielkiej Brytanii podzielony przez obrót z czynności wykonywanych przy
    użyciu Zakupów przez X, które dają oraz nie dają prawa do odliczenia VAT w Wielkiej
    Brytanii.
    Na poparcie powyższego stanowiska należy odwołać się m.in. do interpretacji
    indywidualnych z dnia 1 marca 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.575.2021.2.RD, 8
    listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.411.2023.2.AGM, 11 marca 2022 r., sygn. 0114-
    KDIP1-2.4012.576.2021.2.JO, 21 czerwca 2023 r., sygn. akt 0114-KDIP1-2.4012.105.2023.2.
    RD.
    W interpretacjach tych, organy podatkowe potwierdziły możliwość odliczenia przez
    oddział podatku VAT naliczonego w zakresie zakupów związanych z usługami wsparcia
    świadczonymi na rzecz X, w oparciu o obrót X z działalności, z którą związane są wydatki
    polskiego oddziału. Organy podatkowe zgodziły się, że w sytuacji, gdy X prowadzi
    działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT i zwolnioną z VAT, a wydatki na
    towary i usługi dokonywane na poziomie oddziału nie mogą być przyporządkowane, w
    całości lub w części, do działalności X podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT lub
    zwolnionej z VAT, w celu odliczenia podatku naliczonego w Polsce proporcja powinna być
    ustalana jako proporcja rocznego obrotu siedziby głównej z działalności, z którą związane
    są wydatki oddziału (bezpośrednio lub pośrednio) i w związku z którą oddział ma prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego (działalność opodatkowana), w odniesieniu do
    całkowitego rocznego obrotu siedziby głównej uzyskanego z działalności, z którą związane
    są wydatki oddziału (bezpośrednio lub pośrednio), w związku z którą istnieje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego (działalność opodatkowana), oraz w związku z którą
    siedziba główna nie ma takiego prawa (działalność zwolniona).
    W interpretacji indywidualnej z dnia 8 listopada 2023 r. sygn. KDIP1-2.4012.411.2023.2.
    AGM, Dyrektor Krajowej Izby Skarbowej wyjaśnił, że „Zatem Współczynnik proporcji
    odliczenia podatku naliczonego przedstawiony przez Państwa jest prawidłowy i zgadzamy
    się z tym, że do obrotu uwzględnianego w liczniku proporcji powinniście zaliczyć: obrót (...)
    jednostki macierzystej oraz Oddziału z tytułu czynności, w związku z którymi Bankowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwot podatku naliczonego (...). Przy tym należy wskazać,
    że w liczniku powinny być uwzględniane te transakcje jednostki macierzystej uprawniające

    do odliczenia gdyby czynności te przez X dzięki usługom wsparcia wykonywane były w
    Polsce również uprawniałyby do odliczenia podatku.”
    Choć powyższe interpretacje odnoszą się do innego stanu faktycznego (prawo oddziału do
    odliczenia VAT), to w ocenie Wnioskodawcy przedstawione podejście powinno mieć
    zastosowanie do stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego w niniejszym
    wniosku.
    Mając na uwadze powyższe, w celu odliczenia podatku VAT naliczonego w Polsce
    proporcja VAT X powinna być ustalana jako proporcja rocznego obrotu X z działalności, z
    którą związane są Zakupy i w związku z którą X ma prawo do obniżenia kwoty należnego
    podatku (czynności opodatkowane), w stosunku do łącznego rocznego obrotu X
    uzyskanego z działalności, z którą związane są Zakupy, w związku z którą przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty należnego podatku (czynności opodatkowane), jak i w związku
    z którymi X nie przysługuje takie prawo (czynności zwolnione).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1, 3 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4,
      rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w
      wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa
      członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
      1) nabywcą towarów jest:
      a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a
      nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
      - z zastrzeżeniem art. 10;
      2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
    Według art. 25 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium
      państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia
      ich wysyłki lub transportu.
    Na podstawie art. 2 pkt 7 ustawy:
      Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1. ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
      art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
      b. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;
      2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Powyższy artykuł wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie
    tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji,
    jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust.

    2 ustawy. Za podatników uznawane również podmioty wykonujące działalność
    gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Stosownie zaś do art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,
      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego
      nabycia towarów.
    Jednocześnie, w myśl art. 19a ust. 9, ust. 10a i ust. 11 ustawy:
      9. Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania
      długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.
      10a. W przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego obowiązek
      podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia procedury
      uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 rozporządzenia wykonawczego Komisji
      (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady
      wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
      (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE L 343 z
      29.12.2015, str. 558, z późn. zm.)17), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2447”.
      11. W przypadku objęcia towarów procedurą: składowania celnego, odprawy
      czasowej z całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych,
      uszlachetniania czynnego, tranzytu, wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów tych
      pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze, obowiązek
      podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.
    Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych
    powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do
    zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.
    Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5 pkt 15, 18, 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
    (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz.
    Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej UKC:
      - „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do
      czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację
      skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym
      wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie,
      deklaracja lub powiadomienie są składane;
      - „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej
      kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych
      towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;
      - „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
    Stosownie do art. 77 UKC:

      1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych
      podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur
      celnych:
      a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
      b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
      2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
      3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego
      dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. (...)
    Z powołanych regulacji wynika, że dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia
    celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny jest
    zgłaszający. Obowiązek uiszczenia cła związany jest z ciążącym na określonym podmiocie
    długiem celnym. Zatem, w przypadku importu towarów podatnikiem jest ten podmiot,
    który jest dłużnikiem celnym, czyli co do zasady podmiot dokonujący zgłoszenia celnego
    lub podmiot, na rzecz którego działa przedstawiciel pośredni.
    Z wniosku wynika, że Wnioskodawca (X) jest rezydentem podatkowym w Wielkiej Brytanii
    oraz podatnikiem podatku analogicznego do podatku od wartości dodanej nakładanego
    na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej (brytyjski VAT). Od 1 października
    2020 roku Wnioskodawca należy do grupy podatkowej - Grupy VAT (...), która została
    utworzona i zarejestrowana w Wielkiej Brytanii (analogicznie do polskiej grupy VAT).
    Wnioskodawca jest przedstawicielem Grupy VAT (...). Grupa VAT (...) rozlicza się i składa
    deklaracje podatkowe posługując się nadanym numerem identyfikacji podatkowej jako
    jeden podatnik. Wnioskodawca, jako członek Grupy VAT nie jest odrębnym podatnikiem
    tego podatku i nie rozlicza czynności opodatkowanych jako odrębny podatnik. Transakcje
    te są rozliczane przez Grupę VAT (...). Wnioskodawca posiada stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej w Polsce, w postaci Oddziału, który został utworzony w 2016 r.
    Od 2021 r. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w Polsce.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca nabywa karty płatnicze,
    które dostarcza/będzie dostarczać klientom końcowym w ramach:
    a) samodzielnej dostawy usług związanych z kartami płatniczymi (np. specjalnej dostawy,
      personalizacji zgodnie z wymogami klienta itp.) dla swoich klientów z Wielkiej Brytanii i
      innych państw spoza UE, za którą pobiera opłaty i nalicza należny brytyjski podatek
      VAT. Dotyczy to wszelkich kart dostarczanych samodzielnie, takich jak dodatkowe
      karty powiązane z kontem bankowym/debetowym lub spersonalizowane karty inne
      niż standardowe, które otrzymuje się po otwarciu konta bankowego/debetowego.
      Klienci otrzymujący te usługi mogą być osobami fizycznymi nieprowadzącymi
      działalności gospodarczej, albo podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy;
    b) usługi otwarcia rachunku płatniczego dla klientów z Wielkiej Brytanii i innych państw
      spoza UE, w ramach której klient otrzymuje kartę płatniczą bezpłatnie. Klienci
      otrzymujący te usługi mogą być osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności
      gospodarczej lub podatnikami, zgodnie z art. 28a ustawy;
    c) świadczenia kompleksowych usług pozyskiwania klientów i obsługi rachunków
      bankowych/płatniczych świadczonych przez X na rzecz innych podmiotów (...) z UE i
      spoza UE. Odbiorcami tej usługi są wyłącznie podatnicy zdefiniowani w artykule 28a
      ustawy o VAT, w szczególności inne podmioty obsługujące klientów (...) (Usługi).
    Usługi świadczone przez Spółkę są regulowane, w związku tym klienci mogą być
    zarejestrowani wyłącznie w krajach, w których Spółka posiada zezwolenie regulacyjne na
    świadczenie swoich usług. Przed Brexitem (przed 1 stycznia 2021 r.) obejmowało to Wielką
    Brytanię, UE i kilka innych krajów spoza UE (np. Szwajcarię) natomiast po Brexicie (po 1
    stycznia 2021 r.) - tylko Wielką Brytanię i inne kraje spoza UE (np. Szwajcaria). Co do
    zasady, klienci nie uiszczają opłat za karty płatnicze. Wynika to z faktu, że ww. karty nie są

    przedmiotem samodzielnej dostawy, lecz stanowią element świadczenia złożonego w
    postaci usług finansowych i opodatkowane VAT w taki sposób jak świadczenia złożone
    realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz klientów lub podmiotów (...). Klienci uiszczają
    dodatkową opłatę na rzecz Wnioskodawcy lub podmiotu (...) w przypadku specjalnych kart
    płatniczych lub specjalnych dostaw kart. Podmioty (...) obsługujące klientów dokonują
    opłat na rzecz Wnioskodawcy za usługi, które obejmują m.in. usługi zarządzania
    działalnością kartową. Wnioskodawca nabywa usługi i towary od czynnych podatników
    VAT (podmioty powiązane i niepowiązane) i wykorzystuje je do świadczenia opisanych
    usług.
    Karty nabywane są przez Wnioskodawcę na podstawie umów z producentami i przysyłane
    do Polski. Wnioskodawca nabywa karty płatnicze w ramach krajowej dostawy towarów
    dokonanej przez producenta/dostawcę kart płatniczych, wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów oraz w ramach importu towarów (wewnątrzwspólnotowe nabycie kart w
    Polsce oraz import kart do Polski, dalej jako „Zakupy”). Dostawcy dokumentują dostawy
    fakturami wystawionym na Wnioskodawcę.
    Ad 1 i 2
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w
    Polsce w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem oraz importem kart w Polsce. Przy
    czym, w przypadku prawa do odliczenia z tytułu importu towarów przedstawione
    wątpliwości dotyczą przypadku, gdy w dokumentacji celnej jako importer wskazana jest X
    oraz sytuacji, gdy w dokumencie celnym wskazana jest Agencja celna.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1
    ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami
    i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Przy czym, należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów - kwota podatku
      wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9.
    Ponadto, w myśl art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2024 r. ustawy:

      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
    2025 r.:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Jednocześnie, według art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 10b ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w:
      1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w
      którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
      2) ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:
      a) (uchylona),
      b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia
      towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;
      3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik
      uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej,
      w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.
    Z powołanego art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik podatku od towarów i usług,
    który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, zachowuje
    prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, pod warunkiem, że
    wykonując takie czynności na terytorium kraju miałby również prawo do odliczenia.
    Istotne pozostaje również to, że omawiany przepis nie wprowadza odrębnej definicji
    podatnika. Oznacza to, że za podatnika w rozumieniu tego przepisu uznać należy każdy
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą (w rozumieniu ustawy), niezależnie od tego,
    gdzie ma on „rezydencję” podatkową. Zatem, prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    takiej sytuacji przysługuje zarówno podatnikom z kraju, jak i z innych państw.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 9 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą czynności zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7
      oraz pkt 37-41, wykonywanych na terytorium kraju, w przypadku gdy miejscem
      świadczenia tych usług zgodnie z art. 28b lub art. 28l jest terytorium państwa
      trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów eksportowanych, pod
      warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego
      podatku z tymi czynnościami.

    Wskazane warunki dotyczące skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług odzwierciedlają zapisy art. 168 i art. 169
    lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.).
    Zgodnie z art. 168 Dyrektywy:
      Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji
      podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje
      tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest
      zobowiązany zapłacić:
      a. VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług,
      które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego
      podatnika;
      b. VAT należnego od transakcji uznanych za dostawy towarów i świadczenie usług
      zgodnie z art. 18 lit. a) i art. 27;
      c. VAT należnego od wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów zgodnie z art. 2 ust. 1
      lit. b) pkt (i);
      d. VAT należnego od transakcji uznanych za wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów
      zgodnie z art. 21 i 22;
      e. VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na terytorium tego
      państwa członkowskiego.
    Ponadto, w myśl art. 169 lit. a) Dyrektywy:
      Poza prawem do odliczenia, o którym mowa w art. 168, podatnik ma prawo do
      odliczenia VAT określonego w tym artykule, jeżeli towary i usługi są wykorzystywane
      do następujących celów transakcji podatnika związanych z działalnością, o której
      mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, dokonywanych poza terytorium państwa
      członkowskiego, w którym podatek jest należny lub został zapłacony, w odniesieniu
      do których VAT podlegałby odliczeniu, gdyby zostały one dokonane na terytorium
      tego państwa członkowskiego.
    Regulacja ta rozszerza prawo podatnika do dokonywania odliczeń wyłącznie podatku
    związanego z działalnością opodatkowaną podatnika, wyrażoną w art. 168, o prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych
    następnie w takich transakcjach podatnika, które w ogóle nie podlegają opodatkowaniu
    VAT w kraju nabycia (kraju odliczenia podatku naliczonego). Transakcjami, które nie
    podlegają opodatkowaniu w kraju nabycia, mogą być zarówno czynności wykonane za
    granicą w związku z prowadzoną tam działalnością gospodarczą, jak i czynności wykonane
    w ramach działalności prowadzonej w kraju zakupu, w stosunku do których za miejsce
    powstania obowiązku podatkowego uważana jest zagranica.
    Z wniosku wynika, że od 1 października 2020 roku Wnioskodawca należy do grupy
    podatkowej utworzonej zgodnie z regulacjami prawa brytyjskiego i zarejestrowanej w
    Wielkiej Brytanii, analogicznej do polskiej grupy VAT (Grupa VAT (...)). W Polsce
    Wnioskodawca posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, w postaci
    Oddziału. Oddział został założony 30 czerwca 2016 r. Wnioskodawca działający za
    pośrednictwem Oddziału, złożył formularz rejestracyjny VAT-R i od 1 sierpnia 2021 roku
    jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
    Wskazać należy, że kwestie dotyczące funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego
    działającego w Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach
    uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie
    gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 89), zwanej
    dalej ustawą o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób
    zagranicznych.

    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
    zagranicznych i innych osób zagranicznych:
      Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich mogą tworzyć oddziały z siedzibą
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
    innych osób zagranicznych:
      Oddział stanowi wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności
      gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub
      głównym miejscem wykonywania działalności.
    Na podstawie art. 15 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
    innych osób zagranicznych:
      Przedsiębiorca zagraniczny w ramach oddziału może wykonywać działalność
      gospodarczą wyłącznie w zakresie, w jakim prowadzi tę działalność za granicą.
    W myśl art. 19 pkt 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
    innych osób zagranicznych:
      Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany używać do
      oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z
      przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem
      wyrazów „oddział w Polsce”.
    W świetle powołanych regulacji, podmiot zagraniczny prowadzący działalność na
    terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i
    usług, traktowany jest jako jeden podmiot – przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego
    oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada
    więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej),
    nie ma jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na
    własny rachunek. Działalność prowadzona przez Oddział stanowi jedynie część
    działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem, pomimo utworzenia i
    funkcjonowania oddziału w Polsce, podmiotem prowadzącym działalność w Polsce
    pozostaje przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej
    należy stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki
    macierzystej, lecz jest jej częścią.
    Tym samym, oddział nie stanowi odrębnego podatnika podatku od towarów i usług.
    Przedsiębiorstwo zagraniczne rejestrując swój oddział w Polsce nie dokonuje rejestracji
    odrębnego podatnika, lecz rejestracji własnego przedsiębiorstwa. Mimo, że na terytorium
    kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego, to podatnikiem podatku od
    towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność za
    pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału. Natomiast czynności wykonywane
    pomiędzy oddziałem a macierzystym podmiotem zagranicznym mają charakter tzw.
    czynności wewnątrzzakładowych (realizowanych na rzecz jednostki macierzystej).
    Pogląd ten jest zgodny z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Przykładowo, w wyroku z 23 marca 2006 r. w sprawie FCE Bank, sygn. C-210/04, Trybunał
    stwierdził, że stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący
    pod względem prawnym podmiotem odrębnym od spółki (będącej nierezydentem), do
    której należy (...) pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki.
    Tak więc spółkę oraz jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w
    rozumieniu art. 4 ust. 1 Szóstej Dyrektywy.
    Tezy powyższego wyroku zostały doprecyzowane w wyroku w sprawie C-7/13 Skandia
    America Corp. wydanym 17 września 2014 r., w którym TSUE wskazał, że od zasady
    ogólnej przedstawionej w przytoczonym powyżej wyroku C-210/04, zgodnie z którą

    świadczenia między X podatnika i jego oddziałami pozostają poza zakresem VAT, istnieje
    wyjątek. Wyjątek ten dotyczy specyficznej sytuacji, gdy oddział jest członkiem tzw. grupy
    VAT. Wówczas rozliczenia pomiędzy X podatnika z państwa trzeciego i jego oddziałem
    powinny być objęte opodatkowaniem VAT.
    Z kolei orzeczenie TSUE z 11 marca 2021 r. C-812/19 Danske Bank dotyczyło sposobu
    klasyfikacji w ramach UE świadczeń pomiędzy X firmy należącą do grupy VAT, a jej
    oddziałem. Trybunał uznał, iż obie jednostki organizacyjne to odrębni podatnicy dla
    potrzeb rozliczeń z tytułu VAT.
    Tym samym, TSUE podtrzymał tok rozumowania wyrażony w sprawie C-7/13 Skandia
    America (który dotyczył relacji z podmiotem spoza UE). TSUE m.in. wskazał, że artykuł 9
    ust. 1 i art. 11 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że
    do celów podatku od wartości dodanej (VAT) zakład główny spółki znajdujący się w danym
    państwie członkowskim, który należy do utworzonej na podstawie owego art. 11 grupy
    VAT, oraz oddział tej spółki, który ma siedzibę w innym państwie członkowskim, należy
    uznać za odrębnych podatników, gdy ów zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego
    oddziału usługi, których koszty przypisuje temu oddziałowi.
    Natomiast na podstawie art. 15a ust. 1 ustawy:
      Podatnikiem, o którym mowa w art. 15, może być również grupa podmiotów
      powiązanych finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie, które zawrą umowę o
      utworzeniu grupy VAT.
    Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 47 ustawy:
      Przez grupę VAT - rozumie się przez to grupę podmiotów powiązanych finansowo,
      ekonomicznie i organizacyjnie, zarejestrowaną jako podatnik podatku.
    W myśl art. 2 pkt 48 ustawy:
      Przez przedstawiciela grupy VAT rozumie się podmiot reprezentujący grupę VAT w
      zakresie obowiązków tej grupy.
    Według art. 15a ust. 1 i 2 ustawy:
      Grupę VAT mogą utworzyć podatnicy:
      1) posiadający siedzibę na terytorium kraju lub
      2) nieposiadający siedziby na terytorium kraju, w zakresie, w jakim prowadzą
      działalność gospodarczą na terytorium kraju za pośrednictwem oddziału położonego
      na terytorium kraju.
      Grupę VAT mogą utworzyć podatnicy:
      1) posiadający siedzibę na terytorium kraju lub
      2) nieposiadający siedziby na terytorium kraju, w zakresie, w jakim prowadzą
      działalność gospodarczą na terytorium kraju za pośrednictwem oddziału położonego
      na terytorium kraju.
    Grupę VAT mogą więc utworzyć podmioty, które mają ze sobą jednocześnie powiązania o
    charakterze finansowym, ekonomicznym i organizacyjnym. Obowiązki związane z
    rozliczaniem podatku VAT takiej grupy przejmuje przedstawiciel, a transakcje pomiędzy
    członkami grupy nie podlegają opodatkowaniu.
    Na podstawie art. 8c ustawy:
      1. Dostawa towarów i świadczenie usług dokonane przez członka grupy VAT na rzecz
      innego członka tej samej grupy VAT nie podlegają opodatkowaniu.
      2. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez członka grupy VAT na rzecz
      podmiotu spoza tej grupy VAT uważa się za dokonane przez tę grupę VAT.

      3. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na rzecz członka grupy VAT przez
      podmiot spoza tej grupy VAT uważa się za dokonane na rzecz tej grupy VAT.
      4. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez oddział będący członkiem
      grupy VAT na rzecz:
      1) podatnika nieposiadającego siedziby na terytorium kraju, który utworzył ten
      oddział,
      2) innego oddziału podatnika, o którym mowa w pkt 1, położonego poza terytorium
      kraju
      - uważa się za dokonane przez grupę VAT na rzecz podmiotu, który do niej nie należy.
      5. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na rzecz oddziału będącego
      członkiem grupy VAT przez:
      1) podatnika nieposiadającego siedziby na terytorium kraju, który utworzył ten
      oddział,
      2) inny oddział podatnika, o którym mowa w pkt 1, położony poza terytorium kraju
      - uważa się za dokonane na rzecz grupy VAT przez podmiot spoza tej grupy.
      6. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na rzecz oddziału będącego
      członkiem grupy VAT utworzonej w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita
      Polska, przez podatnika posiadającego siedzibę na terytorium kraju, który utworzył
      ten oddział, uważa się za dokonane na rzecz tej grupy VAT.
      7. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez oddział będący członkiem
      grupy VAT utworzonej w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, na
      rzecz podatnika posiadającego siedzibę na terytorium kraju, który utworzył ten
      oddział, uważa się za dokonane przez tę grupę VAT.
    Wnioskodawca uważa, że w związku z Zakupami kart płatniczych w Polsce (dostawy
    krajowe, wewnątrzwspólnotowe nabycie i import towarów), ma/będzie miał prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego w Polsce (zarówno w przypadku gdy jako importer w
    dokumentach celnych wskazany jest Wnioskodawca jak i w sytuacji, gdy jako importer
    wskazana jest Agencja celna), na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy lub na podstawie
    art. 86 ust. 9 ustawy. Swoje stanowisko Wnioskodawca uzasadnia tym, że ww. karty
    płatnicze nabyte w Polsce wykorzystuje do świadczenia Usług opisanych we wniosku.
    Wnioskodawca podkreśla przy tym, że zakupy kart dokonywane są w Polsce, niemniej
    jednak nie mają związku z działalnością polskiego Oddziału. Wnioskodawca zwraca
    również uwagę, że z uwagi na to, że jest częścią brytyjskiej Grupy VAT (...), to jest
    niezależnym podatnikiem od Oddziału. Podatek VAT naliczony w związku z Zakupami jest
    płacony przez Wnioskodawcę w Polsce, ale wykorzystywany jest wyłącznie do realizacji
    dostaw przez jednostkę w Wielkiej Brytanii (tj. X), niezależnie od polskiego Oddziału.
    Aby móc odpowiedzieć na Państwa wątpliwości związane z prawem do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu zakupów kart płatniczych dokonanych w Polsce, należy w pierwszej
    kolejności rozważyć jak należy traktować na gruncie podatku VAT transakcje pomiędzy
    Wnioskodawcą, który działa w Polsce poprzez swój Oddział i Grupą VAT w Wielkiej
    Brytanii, której Wnioskodawca jest członkiem. Ma to istotne znaczenie, w kontekście
    świadczeń pomiędzy podmiotami wchodzącymi do Grupy VAT i nie będącymi członkami
    Grupy VAT. Wskazówki, w tym zakresie, dają powołane orzeczenia TSUE. Wynika z nich, że
    transakcje pomiędzy centralą a oddziałami co do zasady nie podlegają opodatkowaniu - są
    traktowane jako czynności wewnątrzzakładowe. Wyjątkiem jest sytuacja gdy transakcje
    dokonywane są pomiędzy podmiotami, które należą do grupy VAT i tymi nie należącymi
    do tej grupy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Grupa VAT (...), do której należy
    Wnioskodawca stanowi jednego podatnika na potrzeby brytyjskiego VAT (w miejsce

    pojedynczych podmiotów wchodzących w skład tej grupy). Wskazali Państwo, że Grupa
    VAT (...) rozlicza się i składa deklaracje podatkowe posługując się nadanym numerem
    identyfikacji podatkowej, jako jeden podatnik. Państwo, jako członek Grupy VAT nie
    jesteście odrębnym podatnikiem tego podatku i nie rozliczają Państwo czynności
    opodatkowanych jako odrębny podatnik. Transakcje te są rozliczane przez Grupę VAT (...).
    Z kolei w Polsce utworzyli Państwo Oddział. Działając za pośrednictwem Oddziału, złożyli
    Państwo formularz rejestracyjny VAT-R i od 1 sierpnia 2021 roku jesteście Państwo
    zarejestrowani jako podatnik VAT czynny.
    Jak wskazałem, podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski w
    formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku VAT traktowany jest jako jeden
    podmiot, tj. jako przedsiębiorca zagraniczny. Przedsiębiorstwo zagraniczne rejestrując
    swój oddział w Polsce nie dokonuje rejestracji odrębnego podatnika, lecz rejestruje
    własne przedsiębiorstwo. Odnosząc powyższe do Państwa sytuacji należy zatem uznać, że
    pomimo tego, że utworzyli Państwo Oddział w Polsce, to podatnikiem podatku VAT
    pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność w Polsce za pośrednictwem
    utworzonego w tym celu Oddziału. Zatem, w Polsce nie funkcjonują dwa odrębne
    podmioty, tj. Oddział i X lecz przedsiębiorca zagraniczny funkcjonujący za pośrednictwem
    Oddziału posługujący się jednym numerem identyfikacji podatkowej, składający jedną
    deklarację VAT.
    W związku z powyższym, w analizowanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której
    Wnioskodawca jako zarejestrowany podatnik VAT w Polsce nabywa na terytorium kraju
    towary (karty płatnicze), w ramach dostaw krajowych, wewnątrzwspólnotowego nabycia i
    importu towarów. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy regulującymi miejsce
    opodatkowania dostaw towarów, transakcje te podlegają opodatkowaniu w Polsce. Mając
    na uwadze terytorialność Grupy VAT w Wielkiej Brytanii, to Wnioskodawca jako
    przedsiębiorca zagraniczny zarejestrowany w Polsce jako czynny pod VAT nabywa te
    towary na terytorium Polski i zobowiązany jest do rozliczenia podatku z tytułu tych
    transakcji w polskiej deklaracji VAT.
    W kontekście wątpliwości związanych z prawem do odliczenia podatku naliczonego w
    Polsce w związku z dokonanymi Zakupami istotne jest, że Państwo nie wykorzystują
    towarów nabytych w Polsce do wykonywanej przez siebie działalności gospodarczej w
    Wielkiej Brytanii. Zakupu kart płatniczych w Polsce dokonuje polski podatnik VAT, tj.
    przedsiębiorca zagraniczny działający poprzez Oddział w Polsce. Karty te jednak nie służą
    polskiemu podatnikowi do czynności opodatkowanych. Karty płatnicze zakupione w
    Polsce przez przedsiębiorcę zagranicznego działającego poprzez Oddział w Polsce,
    wykorzystuje Grupa VAT (...), której Spółka jest członkiem. Wnioskodawca działający
    poprzez Oddział w Polsce i Grupa VAT (...) w Wielkiej Brytanii, do której Państwo należą są
    odrębnymi podmiotami. Jak sami Państwo wskazują, jako członek Grupy VAT nie jesteście
    odrębnym podatnikiem tego podatku i nie rozliczają Państwo czynności opodatkowanych
    jako odrębny podatnik. Transakcje te rozlicza Grupa VAT (...). Nie można zatem, zgodzić się
    z Wnioskodawcą, że dokonuje płatności za nabywane karty, wyłącznie w związku z
    prowadzoną przez siebie działalnością polegającą na dostarczaniu kart klientom oraz
    świadczeniu usług płatniczych. Działalność w tym zakresie prowadzi bowiem Grupa VAT, tj.
    podmiot odrębny od Wnioskodawcy. Skoro więc Wnioskodawca - podmiot zagraniczny
    działający w Polsce poprzez Oddział i Grupa VAT (...) w Wielkiej Brytanii, której
    Wnioskodawca jest członkiem są odrębnymi podmiotami, należy uznać, że transakcje,
    których dokonują pomiędzy sobą należy traktować jako dokonywane pomiędzy
    odrębnymi podatnikami. Prawo do odliczenia podatku VAT mogłoby wystąpić jedynie w
    sytuacji wykorzystania nabytych kart do czynności opodatkowanych realizowanych przez
    Wnioskodawcę np. w postaci dostawy kart przez Wnioskodawcę na rzecz Grupy VAT w
    Wielkiej Brytanii. Taka okoliczność nie wynika jednak z opisanego we wniosku zdarzenia.
    Wnioskodawca wskazał, że nabywa karty płatnicze m.in. od dostawcy z siedzibą w Łotwie.
    Transakcja ta stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce. Natomiast

    odnośnie transakcji stanowiących import towarów wskazali Państwo, że w celu dokonania
    odprawy celnej towarów i przeprowadzenia wszystkich formalności importowych
    korzystają Państwo z usług Agencji celnej. W przeszłości, do odprawy kart w polskich
    urzędach celnych, Agencja celna używała własnego numeru EORI. W związku z tym, w
    części dokumentów celnych Agencja celna została oznaczona jako importer. Państwo
    posiadają własny numer EORI od marca 2022 r., i od maja 2023 r. wskazywani jesteście w
    dokumentacji celnej jako importer.
    W przypadkach, gdy importerem wskazanym w dokumentacji celnej jest Wnioskodawca,
    Agencja celna świadczy usługi odprawy celnej dla Wnioskodawcy i działa w jego imieniu, w
    zakresie importu towarów do Polski, w charakterze „pośredniej reprezentacji”. Agencja
    celna odpowiedzialna jest za zapłatę cła i podatków w imieniu Wnioskodawcy. Zarówno w
    przypadku tych transakcji, gdy w dokumentacji celnej jako importer wskazana jest
    Wnioskodawca jak i wtedy, gdy w dokumentacji celnej jako importer wskazana jest
    Agencja celna – Wnioskodawca zwraca Agencji celnej cła i podatki, które faktycznie
    opłaciła w Jego imieniu. Agencja celna nie wykorzystuje kart do dalszych dostaw i nie
    odliczała VAT naliczonego w związku z powyższymi czynnościami. Przedstawione
    okoliczności pozwalają przyjąć, że niezależnie od tego czy w dokumentach celnych jako
    importer widnieje Wnioskodawca czy Agencja celna, to Wnioskodawca jest podatnikiem z
    tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy. Jednocześnie jak wynika z
    wniosku, Wnioskodawca posiada dokument celny, z którego wynika kwota podatku VAT.
    Jak wskazano, kwestia prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów uregulowana
    została w art. 86 ustawy, zgodnie z którym podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia
    VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Przy czym - stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy - w przypadku
    importu towarów kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z
    otrzymanego dokumentu celnego. Jednocześnie, jak wskazał TSUE w wyroku z dnia 25
    czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, koszt świadczeń powodujących naliczenie
    podatku powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem
    należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego
    działalności gospodarczej.
    Zatem, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony
    wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest
    wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika.
    Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub
    zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym
    przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te
    (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.
    Jak wskazałem, Wnioskodawca nie wykorzystuje kart zakupionych w Polsce do czynności
    opodatkowanych. Karty zakupione przez Wnioskodawcę wykorzystywane są przez
    odrębny od Wnioskodawcy podmiot, tj. przez Grupę VAT (...) z Wielkiej Brytanii. Jak już
    wskazano wcześniej, prawo do odliczenia podatku VAT mogłoby wystąpić jedynie w
    sytuacji wykorzystania nabytych kart do czynności opodatkowanych realizowanych przez
    Wnioskodawcę np. w postaci dostawy kart przez Wnioskodawcę na rzecz Grupy VAT w
    Wielkiej Brytanii. Taka okoliczność nie wynika jednak z opisanego we wniosku zdarzenia.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz powołane orzecznictwo należy uznać,
    że w sytuacji opisanej we wniosku, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku
    naliczonego w Polsce z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu
    towarów (zarówno wtedy, gdy w dokumentach celnych jako importer wskazana jest
    Agencja celna jak i wtedy gdy w dokumentach celnych jako importer wskazana jest X) na
    podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy oraz art. 86 ust. 9 ustawy.
    Podsumowując, należy wskazać, że stanowisko w zakresie pytania 1 i 2, z których wynika,
    że Spółka ma/będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego w Polsce z tytułu
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu towarów (zarówno wtedy, gdy w

    dokumentach celnych jako importer wskazana jest Agencja celna jak i wtedy gdy w
    dokumentach celnych jako importer wskazana jest X)
        na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy - w przypadku gdy zakupione karty są/będą
        wykorzystywane do odpłatnego świadczenia usług, które byłoby opodatkowane
        VAT, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium Polski oraz
        na podstawie art. 86 ust. 9 ustawy - w przypadku gdy zakupione karty są/będą
        wykorzystywane do odpłatnego świadczenia usług, które mogłyby stanowić usługi
        zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT jako usługi w
        zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych,
        wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych,
        długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług
    jest nieprawidłowe.
    Z uwagi na to, że jak wskazałem, Spółka nie ma prawa do odliczenia podatku w Polsce z
    tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu towarów (zarówno wtedy,
    gdy w dokumentach celnych jako importer wskazana jest Agencja celna jak i wtedy gdy w
    dokumentach celnych jako importer wskazana jest X) na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1
    ustawy oraz art. 86 ust. 9 ustawy odpowiedź na pytanie 3 dotyczące ustalenia proporcji,
    według której należy określić podatek naliczony możliwy do odliczenia w zakresie
    Zakupów jest bezprzedmiotowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania
    interpretacji.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.