Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-242/09-4/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-14
Teza: Stawka podatku VAT na roboty budowlane wykonywane w budynku mieszkalno-usługowym
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; lokal-lokal mieszkalny; lokal-lokal użytkowy; roboty-roboty budowlane; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10.03.2009r. (data wpływu 24.03.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku VAT dla robót budowlano-montażowych w obiekcie budownictwa mieszkaniowego sklasyfikowanego jako PKOB 11 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.03.2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku VAT dla robót budowlano-montażowych w obiekcie budownictwa mieszkaniowego sklasyfikowanego jako PKOB 112. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22.04.2009r. (data wpływu 24.04.2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IPPP3/443-242/09-2/KG z dnia 16.04.2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zainwestował w budowę budynku usługowo-mieszkalnego do budowy, którego zatrudniono firmę budowlaną. We wrześniu 2005 roku podpisano umowę o generalne wykonawstwo, w której kwota wynagrodzenia została zapisana jako kwota netto z uwagi na fakt, iż w trakcie ukończenia był nowy projekt, który zmienia funkcję budynku na mieszkalno-usługowy. Po uzyskaniu nowego pozwolenia na budowę, w sierpniu 2006 roku – mieszkania stanowią 78% a lokale usługowe i biurowe 22% całkowitej powierzchni użytkowej budynku sklasyfikowanego jako PKOB 112. Prace zostały ukończone w grudniu 2007r. Wykonawca od września 2005 roku do listopada 2006 roku wystawiał faktury z 22% stawką VAT, natomiast od grudnia 2006 roku do grudnia 2007 roku z 7% stawką VAT.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22.04.2009r. (data wpływu 24.04.2009r.), w którym Wnioskodawca wskazuje, iż budynek posiada łączną powierzchnię użytkową w wysokości 6.031,74 m2 z czego:

*   4.705,11 m2 stanowi powierzchnia mieszkalna tj. 78% ogólnej powierzchni,

*   1.326,63 m2 stanowi powierzchnia mieszkalna tj. 22% ogólnej powierzchni.

Ponadto Wnioskodawca informuje, iż budynek został sklasyfikowany jako mieszkalny w Dziale 11, Grupie 112 i Klasie 1122.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Jaka wysokość podatku od towarów i usług winna być zastosowana przez generalnego wykonawcę podczas całego okresu?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek VAT powinien być zastosowany dla całej inwestycji w takiej samej wysokości. Z uwagi na fakt, iż budynek ostatecznie został zakwalifikowany jako budynek mieszkalno-usługowy Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż dla całości wykonanych robót winna być zastosowana stawka VAT w wysokości 7%

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do własności niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Natomiast z treści art. 8 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że usługi w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowalne za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

W myśl postanowień art. 41 ust. 12 cytowanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r., 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Zgodnie z treścią art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b ww. ustawy, nie zalicza się budynków mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia przekracza 150 m2.

Ponadto zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) obowiązującego od dnia 28 listopada 2008 roku, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązujące od dnia 1 stycznia 2008 roku, zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Natomiast z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 118 ze zm.) wynika, że pod pojęciem „obiektu budowlanego” rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest to taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 lit. a i pkt 2).

Z przytoczonych przepisów wynika, że o możliwości zastosowania 7% stawki VAT dla usług budowlano-montażowych świadczonych po dniu 1 stycznia 2008 roku, na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia, decyduje spełnienie przesłanek przewidzianych w tych przepisach.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zainwestował w budowę budynku usługowo-mieszkalnego, do budowy którego zatrudniono firmę budowlaną. We wrześniu 2005 roku podpisano umowę o generalne wykonawstwo, w której kwota wynagrodzenia została zapisana jako kwota netto z uwagi na fakt, iż w trakcie ukończenia był nowy projekt, który zmienia funkcję budynku na mieszkalno-usługowy. Po uzyskaniu nowego pozwolenia na budowę, w sierpniu 2006 roku – mieszkania stanowią 78% a lokale usługowe i biurowe 22% całkowitej powierzchni użytkowej budynku sklasyfikowanego jako PKOB 112. Prace zostały ukończone w grudniu 2007r. Wykonawca od września 2005 roku do listopada 2006 roku wystawiał faktury z 22% stawką VAT, natomiast od grudnia 2006 roku do grudnia 2007 roku z 7% stawką VAT.

Odnosząc wskazane regulacje prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie prawidłowej stawki podatku do budowy budynku uzależnione jest od zaklasyfikowania wznoszonego budynku według przeważającego przeznaczenia tegoż budynku jako całości. Wnioskodawca wskazał, iż przedmiotowy budynek został sklasyfikowany w PKOB 11, a zatem stawka podatku dla usług budowlanych w stosunku do całego obiektu wynosi 7%. Bez znaczenia w tym przypadku jest fakt, że część powierzchni użytkowej przeznaczona jest również na lokale usługowe i biurowe.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Podkreślić należy, ze niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania wskazanego we wniosku budynku według PKOB. Należy bowiem zauważyć, ze tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji budynków według PKOB, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak wiec to Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania ww. obiektu według PKOB, a w razie wątpliwości Podatnik może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 6, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.