Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.137.2025.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Sposób rozliczenia wpłaty na IKZE.
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania
odliczenia-odliczenie od dochodu
programy-programy emerytalne
termin
ubezpieczenia
wpłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wpłat na
indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 2b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 6g

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy sposobu rozliczenia wpłaty na IKZE. Uzupełniła go Pani
    pismem z 12 marca 2025 r. (wpływ 12 marca 2024 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    29 grudnia 2023 r. złożyła Pani polecenie przelewu w bankowości elektronicznej banku
    kwoty (...) zł na Pani indywidualne konto IKZE. W tym też dniu został obciążony Pani
    rachunek rozliczeniowy. Niestety na Pani koncie IKZE wpłata widnieje z datą 2 stycznia
    2024 r.
    16 grudnia 2024 r. odbyła Pani rozmowę z konsultantką na infolinii (...), która
    poinformowała Panią, że fakt, iż dokonała Pani przelewu 29 grudnia 2023 r. o niczym nie
    świadczy i liczy się data, kiedy środki znalazły się na koncie funduszu (2 stycznia 2024 r.).
    Ponadto została Pani poinformowana, iż niesłusznie dokonała Pani odliczenia ulgi na IKZE
    w zeznaniu podatkowym za rok 2023 i musi Pani dokonać korekty, wykazując ulgę dopiero
    w rozliczeniu za rok 2024.
    Tego samego dnia, zgodnie z wytycznymi Pani z (...), wysłała Pani do Urzędu Skarbowego
    korektę deklaracji PIT-37 i przelała Pani kwotę (...) zł (podatek + odsetki), tytułem
    nienależnie dokonanego odliczenia ulgi IKZE za rok 2023.
    Pani zdaniem, została Pani przez konsultantkę wprowadzona w błąd, dlatego
    skonsultowała się Pani z radcą prawnym, który jednoznacznie stwierdził, powołując się na
    wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 26 lutego 2016r. sygn. akt III AUa 825/15, że:
      „Zauważyć należy, że zgodnie z art. 63c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo
      bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 128 z późn. zm.) polecenie przelewu
      stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną
      kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika
      w sposób przewidziany w umowie rachunku bankowego. Zatem dla ustalenia daty
      zapłaty znaczenie ma data obciążenia rachunku, a nie data wystawienia polecenia
      bądź data zwiększenia kwoty na rachunku wierzyciela”.
    Radca prawny przytoczył Pani też kolejny wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 19 kwietnia
    2016 r., sygn. akt III AUa 1290/15 stwierdzając, że:
      „Wydanie dyspozycji w bankowości elektronicznej przelewu określonej kwoty na
      konto wierzyciela jest równoznaczne z obciążeniem rachunku dającego zlecenie w
      dniu wydania tej dyspozycji, oczywiście o ile na koncie dłużnika znajdowały się środki
      pozwalające na uznanie rachunku wierzyciela, to jest środki pozwalające na
      realizację przelewu. Skuteczne zlecenie płatnicze w systemie bankowości
      elektronicznej powoduje automatyczne zmniejszenie środków na koncie
      zleceniodawcy o kwotę określoną w tym zleceniu już w momencie przyjęcia
      polecenia przelewu przez bank. Powyższe rozważania odnoszące się do definicji
      przelewu bankowego mogą prowadzić tylko do jednego wniosku, że prawidłowa
      wykładnia mającego zastosowanie w sprawie przepisu art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji
      podatkowej pozwala na stwierdzenie, że chwilą decydujące o tym, czy składka została
      zapłacona w terminie jest chwila przyjęcia polecenia przelewu przez bank, a nie
      moment jego księgowania – uznania rachunku wierzyciela kwotą określoną w
      poleceniu przelewu”.
    Pytania
    W związku z powyższym, prosi Pani o informację, co powinna Pani zrobić w tej sytuacji.
    Czy Pani pierwotnie złożone zeznanie PIT-37 było prawidłowe i niepotrzebnie zrobiła Pani
    korektę, zwracając przyznaną Pani ulgę? Czy właściwym jest przesłanie kolejnej korekty
    PIT-37, wykazując jednak ulgę?
    Pani stanowisko w sprawie

    Pani zdaniem, właściwym było złożone zeznanie PIT 37, z uwzględnieniem ulgi IKZE.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych
    dalej „IKE” oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej
    „IKZE” oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, częściowego zwrotu i zwrotu
    środków zgromadzonych na tych kontach reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o
    indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia
    emerytalnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 707 ze zm.).
    Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4 ww. ustawy:
      Określenia wpłata oznacza wpłatę środków pieniężnych dokonywaną przez
      oszczędzającego na IKE lub IKZE lub przekazanie pożytków z papierów
      wartościowych zgromadzonych na IKE lub IKZE oszczędzającego.
    Natomiast w myśl przepisu art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Oszczędzający na IKZE ma prawo do odliczenia od dochodu wpłat na IKZE na
      zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, jeżeli na podstawie umowy o prowadzenie IKZE gromadzi oszczędności
      tylko na jednym IKZE, z zastrzeżeniem art. 14 i 23.
    Stosownie do art. 13a ust. 1 ww. ustawy:
      Wpłaty dokonywane na IKZE w roku kalendarzowym nie mogą przekroczyć kwoty
      odpowiadającej 1,2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia
      miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok określonego w ustawie
      budżetowej lub ustawie o prowizorium budżetowym lub w ich projektach, jeżeli
      odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone, z zastrzeżeniem ust. 1a.
    W myśl art. 13a ust. 8 ww. ustawy:
      Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza, w drodze
      obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
      do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym będą dokonywane
      wpłaty na IKZE, wysokość kwot, o których mowa w ust. 1 i 1a.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wpłat na
      indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w
      roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach
      zabezpieczenia emerytalnego.
    W myśl art. 26 ust. 6g ww. ustawy:
      Odliczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2b i 2c, dokonuje się w zeznaniu
      podatkowym.
    Jak wynika natomiast z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

    Analizując powyższe przepisy można stwierdzić, że osoby, które w danym roku
    podatkowym dokonywały wpłat na IKZE, mogą odliczyć poniesione przez siebie wydatki od
    uzyskanego dochodu. Jeżeli wysokość dochodu uzyskanego w danym roku podatkowym
    jest niższa od kwoty dokonanej wpłaty na IKZE, podatnik może dokonać odliczenia tylko
    do wysokości dochodu. Pozostała kwota nie ulega odliczeniu w latach następnych.
    Podkreślić również należy, że wpłaty na IKZE podlegają limitowaniu. Limit ten nie jest co
    prawda określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz wynika – o
    czym wspomniano wcześniej cytując treść art. 13a ust. 8 ustawy o indywidualnych kontach
    emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego – z corocznego
    obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
    Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 13 października
    2022 r. (M.P. z 2022 r. poz. 1006) wysokość kwoty wpłat na indywidualne konto
    zabezpieczenia emerytalnego w roku 2023 wynosiła 8 322 zł.
    Pani wątpliwość wzbudził sposób rozliczenia kwoty wpłaconej na IKZE, mianowicie czy
    może Pani odliczyć dokonaną wpłatę w rozliczeniu podatkowym za 2023 r.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że dokonała Pani wpłaty na swoje
    konto IKZE 29 grudnia 2023 r., natomiast wpłata została zaksięgowana na koncie IKZE 2
    stycznia 2024 r.
    Wymaga podkreślenia, że podstawę rozliczenia ulgi związanej z wpłatami na IKZE stanowią
    dowody dokonanych wpłat, tj. dowody dokumentujące poniesienie wydatku, wskazujące
    w szczególności dane identyfikujące podmiot dokonujący wpłaty, jej tytuł oraz kwotę.
    Przede wszystkim dowód ten powinien zawierać datę poniesienia wydatku, co pozwoli
    ustalić prawo do ulgi w danym roku podatkowym.
    W tym miejscu wskazać również należy, że w prawie podatkowym za termin dokonania
    zapłaty uważa się w obrocie bezgotówkowym moment obciążenia rachunku bankowego
    podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na
    podstawie polecenia przelewu.
    Wynika to z art. 60 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111), który stanowi, że:
      Za termin dokonania zapłaty podatku uważa się w obrocie bezgotówkowym – dzień
      obciążenia rachunku bankowego podatnika, rachunku podatnika w spółdzielczej
      kasie oszczędnościowo-kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji
      płatniczej, w małej instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego na
      podstawie polecenia przelewu, a w przypadku zapłaty za pomocą instrumentu
      płatniczego innego niż polecenie przelewu, zwanego dalej "innym instrumentem
      płatniczym" – dzień uzyskania potwierdzenia autoryzacji transakcji płatniczej, o której
      mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz.U.
      z 2024 r. poz. 30, 731 i 1222).
    Również w doktrynie uznaje się, że w obrocie bezgotówkowym dniem zapłaty jest dzień
    obciążenia rachunku podatnika.
    Jak orzekł Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 26 lutego 2016 r., sygn. akt III AUa 825/15:
      „Zauważyć należy, że zgodnie z art. 63c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo
      bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 128 z późn. zm.) polecenie przelewu
      stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną
      kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika
      w sposób przewidziany w umowie rachunku bankowego. Zatem dla ustalenia daty
      zapłaty znaczenie ma data obciążenia rachunku, a nie data wystawienia polecenia
      bądź data zwiększenia kwoty na rachunku wierzyciela”.
    W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 19 kwietnia 2016
    r., sygn. akt III AUa 1290/15 stwierdzając, że:

      „Wydanie dyspozycji w bankowości elektronicznej przelewu określonej kwoty na
      konto wierzyciela jest równoznaczne z obciążeniem rachunku dającego zlecenie w
      dniu wydania tej dyspozycji, oczywiście o ile na koncie dłużnika znajdowały się środki
      pozwalające na uznanie rachunku wierzyciela, to jest środki pozwalające na
      realizację przelewu. Skuteczne zlecenie płatnicze w systemie bankowości
      elektronicznej powoduje automatyczne zmniejszenie środków na koncie
      zleceniodawcy o kwotę określoną w tym zleceniu już w momencie przyjęcia
      polecenia przelewu przez bank. Powyższe rozważania odnoszące się do definicji
      przelewu bankowego mogą prowadzić tylko do jednego wniosku, że prawidłowa
      wykładnia mającego zastosowanie w sprawie przepisu art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji
      podatkowej pozwala na stwierdzenie, że chwilą decydującą o tym, czy składka została
      zapłacona w terminie jest chwila przyjęcia polecenia przelewu przez bank, a nie
      moment jego księgowania – uznania rachunku wierzyciela kwotą określoną w
      poleceniu przelewu”.
    W opisanym we wniosku stanie faktycznym wskazała Pani, że datą złożenia dyspozycji
    przelewu bankowego jest 29 grudnia 2023 r., na dowód czego posiada Pani dokument
    potwierdzający poniesienie powyższego wydatku.
    Mając zatem na względzie przedstawione powyżej uregulowania prawne, stwierdzam, że
    skoro dokonała Pani przelewu środków tytułem wpłaty na IKZE 29 grudnia 2023 r., to
    niezależnie od tego, kiedy instytucja finansowa faktycznie zrealizowała dyspozycję i kiedy
    środki te zostały zaksięgowane na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego,
    należy uznać, że wpłata ta została dokonana 29 grudnia 2023 r. W związku z tym, zgodnie
    z art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje Pani
    prawo do odliczenia wpłaty w kwocie (...) zł dokonanej na IKZE 29 grudnia 2023 r. w
    zeznaniu podatkowym za 2023 r.
    Wykazanie przez Panią ww. ulgi podatkowej w zeznaniu PIT-37 złożonym za 2023 r. było
    zatem prawidłowe. W związku z tym, że skorygowała Pani złożone pierwotnie zeznanie i
    zwróciła przyznaną ulgę, przysługuje Pani prawo do ponownej korekty zeznania, w której
    uwzględni Pani ww. odliczenie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.