Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-761/14/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-18
Teza: Czy Instytucja postąpiła prawidłowo obliczając w opisany wyżej sposób zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, czy też może powinna odliczyć koszty uzyskania przychodu oraz obliczyć zaliczkę odrębnie od każdego wystawionego przez przyjmującego zamówienie rachunku?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; obowiązek-obowiązek płatnika; umowa-umowa o dzieło
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 września 2014 r. (data wpływu do Biura – 18 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie stosowania kosztów uzyskania przychodów w przypadku zawarcia dwóch umów o dzieło – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie stosowania kosztów uzyskania przychodów w przypadku zawarcia dwóch umów o dzieło.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest instytucją Kultury.W styczniu 2013 r. z niektórymi osobami, niebędącymi pracownikami Instytucji, zawarto dwie umowy o dzieło. Oba dzieła zostały wykonane w miesiącu zawarcia umowy. W każdym przypadku Instytucja otrzymała od przyjmującego zamówienie dwa rachunki za wykonane dzieła, wystawione 5 i 6 stycznia 2013 r. Zgodnie z postanowieniami umów o dzieło wypłata wynagrodzenia z tytułu każdej z tych umów nastąpiła 31 stycznia 2013 r. Wszystkie umowy o dzieło były objęte tymi samymi kosztami uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Instytucja od łącznej sumy przychodów postawionej w styczniu 2013 r. do dyspozycji przyjmującego zamówienie odliczyła miesięczne koszty uzyskania przychodu i od tak obliczonego dochodu obliczyła i pobrała zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Instytucja postąpiła prawidłowo obliczając w opisany wyżej sposób zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych, czy też może powinna odliczyć koszty uzyskania przychodu oraz obliczyć zaliczkę odrębnie od każdego wystawionego przez przyjmującego zamówienie rachunku?

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Na podstawie art. 41 Instytucja jest zobowiązana do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Przyjmujący zamówienie nie jest zobligowany do wyliczania podatku od osób fizycznych na wystawianym przez siebie rachunku.

Instytucja uważa, że nie powinna obliczać zaliczki na podatek dochodowym od osób fizycznych od każdego otrzymanego w styczniu 2013 r. rachunku odrębnie.

Z uwagi na sformułowanie zawarte w art. 41 i wobec tego, że wynagrodzenie z tytułu dwóch umów o dzieło (zgodnie z postanowieniami umów) zostało wypłacone w jednym dniu i było objęte takimi samymi kosztami uzyskania przychodu, Instytucja uważa, że powinna obliczyć miesięczne koszty uzyskania przychodu od łącznej sumy przychodów wykazanej na rachunkach otrzymanych w styczniu 2013 r. od przyjmującego zamówienie, a następnie od dokonanego świadczenia pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodu obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Stosownie do art. 13 pkt 8 lit. a) cytowanej ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

\-z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W myśl art. 22 ust. 9 pkt 4 ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów – z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 – określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Z wniosku wynika, że w styczniu 2013 r. z niektórymi osobami, niebędącymi pracownikami Wnioskodawcy zawarto dwie umowy o dzieło. Obydwa dzieła zostały wykonane w miesiącu zawarcia umowy. W każdym przypadku Wnioskodawca otrzymał od przyjmującego zamówienie dwa rachunki za wykonane dzieła, wystawione 5 i 6 stycznia 2013 r. Zgodnie z postanowieniami umów o dzieło wypłata wynagrodzenia z tytułu każdej z tych umów nastąpiła 31 stycznia 2013 r. Wszystkie umowy o dzieło były objęte tymi samymi kosztami uzyskania przychodów.

Wnioskodawca uważa, że nie powinien obliczać zaliczki na podatek dochodowym od osób fizycznych od każdego otrzymanego w styczniu 2013 r. rachunku odrębnie.

Żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje (ani nie zezwala) aby w celu poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych połączyć (zsumować) należności z wypłaconych umów, zastosować do łącznej kwoty koszty i pobrać łączną zaliczkę. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 13 pkt 8 jest bowiem wprost zapisane – przychody z tytułu wykonania usług na podstawie umowy o dzieło (nie umów o dzieło). Natomiast art. 41 ust. 1 tejże ustawy używa sformułowania „świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 8”, a więc odsyła do należności z tytułu umowy o dzieło (a nie należności z tytułu umów o dzieło). To oznacza, że zgodnie z konstrukcją ustawy dla celów wywiązania się z obowiązków płatnika każda umowa o dzieło winna być traktowana odrębnie i od każdej odrębnie winna być obliczona zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych i zastosowane koszty uzyskania przychodów.

Podkreślić przy tym należy, że omawiana ustawa nie warunkuje wysokości kosztów związanych z umową o dzieło od ilości zawartych umów. Zawarcie każdej kolejnej umowy o dzieło traktowane jest jako zawarcie odrębnej umowy.

Tym samym, dla celów ustalenia kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przyjąć należy, iż osobie niebędącej pracownikiem, która zawarła z podmiotem zlecającym dzieło kilka umów o dzieło przysługują koszty uzyskania z każdej umowy odrębnie.

Nie można więc zgodzić się z Wnioskodawcą, że powinien obliczyć miesięczne koszty uzyskania przychodu od łącznej sumy przychodów wykazanej na rachunkach otrzymanych w styczniu 2013 r. od przyjmującego wykonanie dzieła. Mimo, że wynagrodzenie z tytułu dwóch umów o dzieło zostało wypłacone w jednym dniu i było objęte takimi samymi kosztami uzyskania przychodu nie można w świetle powołanych przepisów potraktować go jako jedną należność i od łącznej kwoty z obu umów pobrać zaliczkę.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz wskazane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że Wnioskodawca (płatnik) przy obliczaniu zaliczki na podatek od dochodów osób, z którymi zawarto dwie umowy o dzieło powinien odliczyć koszty uzyskania przychodu oraz obliczyć zaliczkę odrębnie od każdej umowy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.