Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-889/14-6/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-01-20
Teza: Wnioskodawca nie działając jako podatnik podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem czynności w ramach przedmiotowej umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania Wnioskodawca nie wystawia faktur VAT i nie rozlicza podatku z nich wynikającego
Słowa kluczowe: podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; usługi-usługi zarządzania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy ‑ przedstawione we wniosku z 28 sierpnia 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.) uzupełnionym pismem z 14 listopada 2014 r. (data wpływu 18 listopada 2014 r.) na wezwanie Organu z 6 listopada 2014 r. znak sprawy IPPP2/443-889/14-2/AO (skutecznie doręczone 10 listopada 2014 r.) oraz pismem z 8 stycznia 2015 r. (data wpływu 12 stycznia 2014 r.) na wezwanie Organu z 12 grudnia 2014 r. znak sprawy IPPP2/443-889/14-4/AO (skutecznie doręczone 31 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług przychodów z tytułu zawartej umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania -**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2014 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług przychodów z tytułu zawartej umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania. Niniejszy wniosek uzupełniony został pismem z 14 listopada 2014 r. (data wpływu 18 listopada 2014 r.) na wezwanie Organu z 6 listopada 2014 r. znak sprawy IPPP2/443-889/14-2/AO (data doręczenia 10 listopada 2014 r.) oraz pismem z 8 stycznia 2015 r. (data wpływu 12 stycznia 2014 r.) na wezwanie Organu z 12 grudnia 2014 r. znak sprawy IPPP2/443-889/14-4/AO (data doręczenia 31 grudnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Osoba fizyczna zawarła umowę o świadczenie usług w zakresie zarządzania w ramach indywidualnej działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Zawierając umowę osoba fizyczna, zobowiązała się do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania. Zakres uprawnień wnioskodawcy przyznanych na podstawie umowy obejmuje zwłaszcza:

1.  korzystanie ze składników majątku: telefon komórkowy, komputer;
2.  opłacenie abonamentu za miejsce parkingowe;
3.  udostępnienie karty płatniczej z określonym limitem;
4.  pokrywanie przez spółkę kosztów podróży służbowych (hotele, przejazdy, koszty reprezentacyjne).

Wnioskodawca na podstawie podpisanej umowy otrzymuje stałe miesięczne wynagrodzenie, do którego doliczony zostanie podatek VAT w wysokości zgodnej z aktualnie obowiązującymi.

Wnioskodawca, zwany na podstawie umowy Zarządzającym, działa w charakterze Wiceprezesa Zarządu i wypełnia swoje obowiązki zgodnie z przepisami Kodeksu Spółek Handlowych i na tej samej podstawie ponosi odpowiedzialność. Zarządzającemu nie wolno, bez pisemnej zgody spółki, podejmować współpracy z podmiotami konkurencyjnymi (zakaz konkurencji).

W piśmie uzupełniającym niniejszy wniosek Wnioskodawca poinformował, że przy wykonywaniu czynności w ramach ww. umowy korzysta zarówno z infrastruktury zleceniodawcy jak również własnej. Własne zasoby rzeczowe wykorzystywane do wykonywania umowy obejmują samochód osobowy, urządzenia teleinformatyczne, sprzęt komputerowy oraz łącza internetowe.

Z zawartej umowy o świadczenie usług wynika, iż zarządzający świadczy usługi na rzecz spółki w każdym dniu roboczym za wyjątkiem dwudziestu dni roboczych w każdym roku kalendarzowym. Zarządzający świadczy usługi na rzecz spółki również w soboty, niedziele i dni ustawowo wolne od pracy, jeżeli wymaga tego dbałość o sprawy spółki. Zarządzający jednocześnie nie jest związany określonymi godzinami świadczenia usług.

Zarządzający w umowie oświadcza, iż dysponuje wiedzą, doświadczeniem, kwalifikacjami niezbędnymi do należytego wykonywania obowiązków wynikających z niniejszej Umowy i nie istnieją żadne przeszkody prawne i faktyczne uniemożliwiające lub utrudniające realizację niniejszej Umowy.

Zarządzający oświadcza również, że zobowiązuje się wykonywać wszelkie obowiązki wynikające z Umowy w sposób staranny, i sumienny, z dołożeniem należytej staranności, wynikającej z profesjonalnego charakteru jego działalności a także mając na względzie powszechnie respektowane zwyczaje obrotu gospodarczego oraz zasady etyki w biznesie.

Odpowiedzialność za działania zleceniobiorcy wobec zleceniodawcy oraz osób trzecich nie została w umowie szczegółowo określona zatem należy domniemywać, iż jest ona tożsama z odpowiedzialnością Członków Zarządu określoną w KSH.

Ponadto Wnioskodawca dokonał wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w związku z planowanym zawarciem umowy, jednakże w ramach prowadzonej działalności świadczy również usługi na rzecz innych podmiotów. Z wpisu do ewidencji działalności gospodarczej wynika, iż zakres prowadzonej działalności gospodarczej jest szerszy niż zakres umowy.

Ponadto w kolejnym piśmie uzupełniającym złożony wniosek Wnioskodawca poinformował, że zawarł umowę ze spółką akcyjną.

Z umowy o świadczenie usług zarządzania przedsiębiorstwem zawartej przez Wnioskodawcę wynikają następujące szczegółowe warunki:

*   w zakresie przysługujących wolnych 20 dni roboczych nie ma wprost odniesienia do przepisów Kodeksu pracy natomiast funkcjonowanie niniejszego prawa w praktyce jest analogiczne jak prawo do urlopu wypoczynkowego określonego w Kodeksie pracy.

*   w załączniku do zawartej umowy o świadczenie usług jest określony zakres obowiązków zgodnie z kartą stanowiskową obowiązującą w zakładzie pracy. Nadzór nad działalnością Wnioskodawcy pełni Rada Nadzorcza spółki.

*   umowa nie wskazuje miejsca wykonywania obowiązków przez Wnioskodawcę.

*   Wnioskodawca dysponuje niezależnością w wykonywaniu swoich obowiązków określoną poprzez następujące zapisy umowy:

„Paragraf 1

1.1 Na podstawie niniejszej Umowy Spółka zleca Zarządzającemu prowadzenie spraw Spółki w zakresie określonym niniejszą Umową oraz jej reprezentowanie wobec osób trzecich, a Zarządzający podejmuje się świadczenia takich usług,

1.2 Strony oświadczają, że niniejsza Umowa została zawarta ze względu na osobiste kwalifikacje Wykonawcy.”

„Paragraf 3

3.1 Zarządzający będzie działać w charakterze Wiceprezesa Zarządu - Dyrektora Departamentu Zarządzania Portfelami oraz będzie wypełniać swoje obowiązki zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych, postanowieniami niniejszej Umowy, postanowieniami Statutu Spółki, a także z treścią uchwał Walnego Zgromadzenia Spółki i obowiązującymi przepisami prawa.

3.2 Zarządzający zobowiązuje się do:

3.2.1 kierowania działalnością Spółki oraz posiadanymi przez nią zasobami odpowiedzialnymi za tę sferę działalności Spółki;

3.2.2 zapewnienia osiągnięcia przez Spółkę celów wyznaczonych przez Spółkę, w tym m.in. celów wskazanych w planie działalności i w budżecie Spółki oraz

3.2.3 niezwłocznego i pełnego udzielania wszelkich informacji związanych z wykonywaniem przedmiotu niniejszej Umowy na żądanie Rady Nadzorczej oraz akcjonariuszy Spółki.”

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przychody z tytułu ww. umowy o zarządzanie podlegają opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi zarządzania będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT i jako takie będą podlegały opodatkowaniu tym podatkiem. W związku z wykonywaniem tych czynności Wnioskodawca może być uznany za podatnika i powinien wystawiać faktury VAT na zasadach i w terminach określonych w umowie i rozliczać podatek należny wynikający z tych faktur.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Definicja świadczenia usług ma zatem charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jednakże nie wszystkie czynności wykonywane przez osoby fizyczne uznawane są za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą.

Jak stanowi art. 15 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zgodnie z art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jako osoba fizyczna zawarł umowę o świadczenie usług w zakresie zarządzania w ramach indywidualnej działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Wnioskodawca dokonał wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w związku z planowanym zawarciem umowy. W ramach prowadzonej działalności świadczy również usługi na rzecz innych podmiotów. Zakres prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej jest szerszy niż zakres umowy.

Zawierając umowę o świadczenie usług w zakresie zarządzania Wnioskodawca zobowiązał się do prowadzenia spraw spółki akcyjnej i jej reprezentowania. Przy wykonywaniu czynności w ramach ww. umowy Wnioskodawca korzysta zarówno z infrastruktury zleceniodawcy jak również własnej. Z zawartej umowy wynika, że Zarządzający świadczy usługi na rzecz spółki w każdym dniu roboczym za wyjątkiem dwudziestu dni roboczych w każdym roku kalendarzowym. W zakresie przysługujących wolnych 20 dni roboczych nie ma wprost odniesienia do przepisów Kodeksu pracy natomiast funkcjonowanie niniejszego prawa w praktyce jest analogiczne jak prawo do urlopu wypoczynkowego określonego w Kodeksie pracy. Zarządzający świadczy usługi na rzecz spółki również w soboty, niedziele i dni ustawowo wolne od pracy, jeżeli wymaga tego dbałość o sprawy spółki. Zarządzający jednocześnie nie jest związany określonymi godzinami świadczenia usług. Ponadto umowa nie wskazuje miejsca wykonywania obowiązków przez Wnioskodawcę. Ponadto w piśmie uzupełniającym złożony wniosek z 8 stycznia 2015 r. wskazano, że w załączniku do zawartej umowy o świadczenie usług określony jest zakres obowiązków zgodnie z kartą stanowiskową obowiązującą w zakładzie pracy. Nadzór nad działalnością Wnioskodawcy pełni Rada Nadzorcza spółki.

W umowie Zarządzający oświadcza, że dysponuje wiedzą, doświadczeniem, kwalifikacjami niezbędnymi do należytego wykonywania obowiązków wynikających z niniejszej Umowy i nie istnieją żadne przeszkody prawne i faktyczne uniemożliwiające lub utrudniające realizację niniejszej Umowy. W paragrafie 1 pkt 1.2 wskazano, że Strony oświadczają, że niniejsza Umowa została zawarta ze względu na osobiste kwalifikacje Wykonawcy. Wnioskodawca oświadcza ponadto, że zobowiązuje się wykonywać wszelkie obowiązki wynikające z Umowy w sposób staranny i sumienny, z dołożeniem należytej staranności, wynikającej z profesjonalnego charakteru jego działalności a także mając na względzie powszechnie respektowane zwyczaje obrotu gospodarczego oraz zasady etyki w biznesie. Wnioskodawca na podstawie podpisanej umowy otrzymuje stałe miesięczne wynagrodzenie, do którego doliczony zostanie podatek VAT.

Wnioskodawca dysponuje niezależnością w wykonywaniu swoich obowiązków określoną poprzez zapisy umowy. W paragrafie 3 pkt 3.1 przedmiotowej umowy postanowiono, że Zarządzający będzie działać w charakterze Wiceprezesa Zarządu - Dyrektora Departamentu Zarządzania Portfelami oraz będzie wypełniać swoje obowiązki zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych, postanowieniami niniejszej Umowy, postanowieniami Statutu Spółki, a także z treścią uchwał Walnego Zgromadzenia Spółki i obowiązującymi przepisami prawa. Wnioskodawca, zwany na podstawie umowy Zarządzającym, działa w charakterze Wiceprezesa Zarządu i wypełnia swoje obowiązki zgodnie z przepisami Kodeksu Spółek Handlowych i na tej samej podstawie ponosi odpowiedzialność. Odpowiedzialność za działania zleceniobiorcy wobec zleceniodawcy oraz osób trzecich nie została w umowie szczegółowo określona.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą uznania czynności wykonywanych na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i opodatkowania podatkiem od towarów i usług przychodów z tytułu zawartej ze Spółką umowy o świadczenie usług zarządzania.

Z cytowanego art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zatem za nie spełniające warunku samodzielności należy uznać czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej istocie zbliżone są do umowy o pracę kreujące stosunek podporządkowania co się tyczy warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich. Podejście takie potwierdza uchwała NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. w sprawie o sygn. akt I FPS 3/08, w której wskazano, że za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność, która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym ponieważ wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością. Należy przy tym zauważyć, że sformułowanie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług odnoszące się do odpowiedzialności należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy.

Tak rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności określa, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich. Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, osoba, która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich pozwala jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem VAT.

Zagadnienie to było również przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas primera v segunda, C-235/85 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością. Zatem, wyłączone z opodatkowania VAT są stosunki, które pod względem warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego tożsame są ze stosunkiem pracy. Chodzi tutaj w szczególności o element podporządkowania zlecającemu, który jest charakterystyczny dla stosunku pracy.

W świetle powyższej analizy w kontekście okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że działanie Wnioskodawcy, występującego w charakterze Wiceprezesa Zarządu, nie mieści się w definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług. Działaniom Wnioskodawcy nie można przypisać spełnienia warunku samodzielności, który stanowi cechę działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie, na gruncie VAT umowę o świadczenie usług w zakresie zarządzania, w ramach której Wnioskodawca pełni funkcję Wiceprezesa Zarządu spółki należy rozpatrywać w kontekście takim, że jest ona zawarta pomiędzy spółką a menedżerem - Wiceprezesem Zarządu – Dyrektorem Departamentu Zarządzania Portfelami. Sytuację prawną zaś menedżera – Wiceprezesa Zarządu na gruncie VAT należy traktować odmiennie niż sytuację prawną menedżera niebędącego członkiem zarządu. Należy zauważyć, że Wiceprezes zarządu funkcjonuje w ramach organizacji spółki. Jest on zintegrowany z jej organizacją. Nie można abstrahować o stosunku prawnym, który stanowił źródło zawarcia umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania. Sytuacja Wiceprezesa Zarządu - menedżera jest nieco odmienna od sytuacji świadczenia usługi przez usługodawcę na rzecz usługobiorcy w warunkach rynkowych.

Kwestie pełnienia zarządu (w tym funkcji członka zarządu) w spółce kapitałowej regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 roku – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 z późn. zm.).

Wobec praw i obowiązków zarządu w spółce akcyjnej należy wskazać, że zgodnie z art. 368 § 1, § 2, § 3 i § 4 Kodeks Spółek Handlowych zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Zarząd składa się z jednego albo większej liczby członków. Do zarządu mogą być powołane osoby spośród akcjonariuszy lub spoza ich grona. Członków zarządu powołuje i odwołuje rada nadzorcza, chyba że statut spółki stanowi inaczej. Członek zarządu może być odwołany lub zawieszony w czynnościach także przez walne zgromadzenie. Jak stanowi art. 370 § 1 ww. ustawy członek zarządu może być w każdym czasie odwołany. Nie pozbawia go to roszczeń ze stosunku pracy lub innego stosunku prawnego dotyczącego pełnienia funkcji członka zarządu.

Na mocy art. 371 § 1 Kodeksu Spółek Handlowych jeżeli zarząd jest wieloosobowy, wszyscy jego członkowie są obowiązani i uprawnieni do wspólnego prowadzenia spraw spółki, chyba że statut stanowi inaczej. Zgodnie z art. 372 § 1 i § 2 ww. ustawy prawo członka zarządu do reprezentowania spółki dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych spółki. Prawa członka zarządu do reprezentowania spółki nie można ograniczyć ze skutkiem prawnym wobec osób trzecich. Stosownie do art. 375¹ ww. ustawy walne zgromadzenie i rada nadzorcza nie mogą wydawać zarządowi wiążących poleceń dotyczących prowadzenia spraw spółki.

Kwestię odpowiedzialności w spółce akcyjnej reguluje m.in. art. 483 § 1 Kodeksu Spółek Handlowych, który stanowi, że członek zarządu, rady nadzorczej oraz likwidator odpowiada wobec spółki za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub postanowieniami statutu spółki, chyba że nie ponosi winy. Członek zarządu, rady nadzorczej oraz likwidator powinien przy wykonywaniu swoich obowiązków dołożyć staranności wynikającej z zawodowego charakteru swojej działalności (art. 483 § 2 Kodeksu Spółek Handlowych).

Ponadto, zgodnie z art. 415 i art. 416 ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 2014, poz. 121) kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Osoba prawna jest obowiązana do naprawienia szkody wyrządzonej z winy jej organu.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zobowiązany jest do prowadzenia spraw Spółki i jej reprezentowania. Przy wykonywaniu wynikających z umowy czynności Wnioskodawca ma prawo korzystać ze składników majątku Spółki w postaci telefonu komórkowego, komputera, karty płatniczej z określonym limitem. Ponadto Spółka pokrywa koszty podróży służbowych (hotele, przejazdy, koszty reprezentacyjne) Zarządzającego. Wnioskodawca do świadczenia usług w zakresie zarządzania wykorzystuje dodatkowo własny samochód osobowy, urządzenia teleinformatyczne, sprzęt komputerowy oraz łącza internetowe. Tak więc Wnioskodawca korzysta zarówno z infrastruktury zleceniodawcy jak również z własnej. W konsekwencji, w przedmiotowej sytuacji Wiceprezes zarządu - menedżer nie ponosi pełnych kosztów związanych z wykonywaniem usług zarządzania albowiem koszty te w części ponosi Spółka. Trudno jest tym samym mówić o mobilizowaniu przez Wnioskodawcę środków na takich samych zasadach jak przedsiębiorca.

Ponadto zakres obowiązków Wnioskodawcy określony został zgodnie z kartą stanowiskową obowiązującą w zakładzie pracy. Nadzór nad działaniami Wnioskodawcy pełni Rada Nadzorcza spółki. Dodatkowo w świetle zawartej umowy Wnioskodawcy przysługuje w każdym roku kalendarzowym wolnych 20 dni roboczych funkcjonujących analogicznie jak prawo do urlopu wypoczynkowego określonego w Kodeksie pracy.

Poddając analizie kwestię podporządkowania co do warunków płacy należy zauważyć, że na mocy zawartej umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania Wnioskodawcy przysługuje stałe miesięczne wynagrodzenie. Zatem nie sposób uznać, że wynagrodzenie jest proporcjonalne do wykonanej usługi (tj. ma charakter świadczenia wzajemnego jak w warunkach rynkowych) i ma charakter przypadkowy.

Odnośnie istnienia stosunku podporządkowania w zakresie odpowiedzialności należy wskazać, że w opisie sprawy Wnioskodawca podnosi, że w zawartej umowie nie została określona szczegółowo odpowiedzialność Wnioskodawcy wobec osób trzecich. Jednakże Wnioskodawca wypełnia swoje obowiązki zgodnie z przepisami Kodeksu Spółek Handlowych i na tej samej podstawie ponosi odpowiedzialność. Kluczową jest zatem kwestia czy Wiceprezes Zarządu – menedżer jest odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać w ramach wykonywanych usług zarządczych.

Należy zauważyć, że w zakresie obowiązków Wnioskodawcy jest prowadzenie spraw Spółki i jej reprezentowanie. Niewątpliwie członek zarządu na mocy przepisów Kodeksu Spółek Handlowych ponosi odpowiedzialność cywilnoprawną wobec spółki za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub postanowieniami umowy (statutu) spółki. Odpowiedzialność ta ma charakter odszkodowawczej odpowiedzialności ex contractu, tj. oparta jest na istniejącej między spółką, a członkiem jej organu więzi zobowiązaniowej, której naruszenie skutkuje odpowiedzialnością odszkodowawczą. Członek zarządu ponosi ją wyłącznie wobec spółki. Zatem nawet jeśli następstwem wadliwego działania lub zaniechania członka zarządu będzie szkoda wyrządzona przez spółkę osobie trzeciej, roszczenia te osoba ta skieruje wobec spółki a nie wobec członka jej organu. W niczym zasady tej nie zmienia możliwość wystąpienia przez członka z żądaniem naprawienia szkody wyrządzonej spółce w sytuacji, gdy spółka nie wytoczy powództwa o naprawienie wyrządzonej jej szkody. Trudno uznać, że członek jest osobą trzecią, a po drugie, wymienione osoby realizują tzw. actio pro socio – członek zarządu działa we własnym imieniu na rzecz poszkodowanej spółki. Tym samym, Spółka odpowiada za działania i zaniechania swoich ustawowych organów – zarządu jak za swoje własne, zaś odpowiedzialność ta nie obciąża członków organów spółki, w tym także wiceprezesa zarządu w ich relacji do osób trzecich.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy należy uznać, że Wnioskodawca pełniąc w ramach zawartej umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania funkcję Wiceprezesa Zarządu w spółce akcyjnej nie jest podatnikiem podatku VAT. Jego działalności nie można przypisać spełnienia warunku samodzielności, który stanowi immanentną cechę działalności gospodarczej w rozumieniu VAT. Jako Wiceprezes Zarządu - menedżer działa przede wszystkim, lecz nie wyłącznie w ramach struktury organizacyjnej zarządzanej Spółki, nie ponosi pełnych kosztów swej działalności, wynagrodzenie nie jest uzależnione od ekonomicznego ryzyka, a przede wszystkim działa jedynie w imieniu i na rzecz zarządzanej Spółki, która za jego działania ponosi odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę osobom trzecim. Wnioskodawca nie działa w warunkach ryzyka, niepewności, np. co do popytu, konkurencji, czy ostatecznego rezultatu własnego przedsiębiorstwa. Nie wykonuje swojej działalności w swoim imieniu i na własny rachunek, lecz w imieniu zarządzanej Spółki. W konsekwencji, nie działając jako podatnik podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem czynności w ramach przedmiotowej umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania Wnioskodawca nie wystawia faktur VAT i nie rozlicza podatku z nich wynikającego.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.