Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-484/11-5/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-03-14
Teza: Czy w świetle przepisu art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka ma prawo dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości praw do Bazy klientów przez okres 60 miesięcy, zgodnie z przepisem art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; dane-baza danych; informacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; technologia-nowe technologie; wartości-wartości niematerialne i prawne; wiedza
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16m

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 05 grudnia 2011 r. (data wpływu 09.12.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od Bazy klientów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 2 marca 2012 r. (data wpływu 07.03.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   uznania nabytej Bazy klientów za know - how,
*   możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od Bazy klientów,
*   momentu dokonywania odpisów amortyzacyjnych od Bazy klientów,
*   kosztów uzyskania przychodu,
*   obowiązku pobrania i odprowadzenia podatku u źródła od Bazy klientów.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne.

Spółka z siedzibą w Polsce jest polskim rezydentem dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, tj. podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wobec powyższego, Spółka jest zobowiązana do rozliczania się w Polsce z całości dochodów uzyskanych w danym roku podatkowym, włączając w to dochody uzyskane poza granicami Polski. Ponadto, Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT) w Polsce i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w kraju innym niż Jej siedziba w rozumieniu przepisów o VAT.

Spółka nabyła za wynagrodzeniem (co zostało udokumentowane fakturą) od kontrahenta z siedzibą na Słowacji, który nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce w rozumieniu przepisów o VAT (dalej: „A”), bazę klientów (dalej: „Baza klientów”) A z Węgier, Czech, Rumunii i Słowacji ze wszystkimi danymi kontaktowymi i informacjami o klientach i dostawcach oraz rodzaju surowca, który był do tej pory dostarczany, bądź nabywany. Nabycie Bazy klientów przez Spółkę nie nastąpiło dla jakiegokolwiek stałego miejsca prowadzenia działalności Spółki w kraju innym niż Polska.

Sprzedaż Bazy klientów związana jest z planowanym przez A zakończeniem działalności gospodarczej. Zgodnie z zapisami umowy nabycia Bazy klientów:

*   A przekazała Bazę klientów Spółce bez zwłoki w momencie wejścia w życie umowy;
*   A zobowiązała się do nieużywania Bazy klientów po przekazaniu jej na rzecz Spółki, chyba że jest to niezbędne do realizacji lub zakończenia już istniejących stosunków umownych;
*   A będzie chroniła Bazę klientów (po przekazaniu na rzecz Spółki) przed dostępem osób trzecich;
*   A przekazała na rzecz Spółki wszelkie prawa właściciela Bazy klientów, co uniemożliwia udostępnienie Bazy klientów innej osobie albo spółce.

Spółka planuje wykorzystywać nabytą Bazę klientów przez okres dłuższy niż rok do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

A nie prowadzi działalności na terytorium Polski przez położony w Polsce zakład w rozumieniu UPO oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pismem z dnia 2 marca 2012 r. Spółka wskazała, że informacje, które uzyskała zawierając umowę nabycia Bazy klientów:

1.  zostały uzyskane podczas prowadzenia działalności gospodarczej na określonym rynku przez sprzedawcę Bazy klientów i tym samym, są wynikiem wypracowanego doświadczenia,
2.  są poufne, czyli nie zostały ujawnione, nie są powszechnie znane lub łatwo dostępne,
3.  są istotne, czyli ważne dla całości lub części prowadzonej przez Spółkę sprzedaży oraz są użyteczne,
4.  są zidentyfikowane we właściwej formie, czyli opisane lub utrwalone w wystarczająco zrozumiały sposób, aby można było sprawdzić, czy spełniają kryteria poufności i istotności.

Tym samym, zdaniem Spółki, informacje, które Spółka uzyskała zawierając umowę nabycia Bazy klientów spełniają warunki umożliwiające zaliczenie ich do know - how.

Baza klientów, którą Spółka nabyła, jest zbiorem danych kontaktowych i informacji o klientach i dostawcach oraz rodzaju nabywanego lub dostarczanego surowca, który słowacki kontrahent Spółki uzyskał w trakcie prowadzenia swojej działalności, w wyniku stałej współpracy z klientami. Należy zatem uznać, że Baza klientów jest rezultatem doświadczenia kontrahenta Spółki wynikającego z jego wieloletniej działalności na rynku.

W interesie Spółki jest, aby informacje zawarte w Bazie klientów nie zostały ujawnione podmiotom trzecim. W związku z powyższym, Spółka podjęła odpowiednie czynności techniczne i prawne mające na celu ochronę Bazy klientów przed dostępem do niej osób nieupoważnionych. W szczególności, na mocy odpowiednich zapisów umowy, kontrahent słowacki, od którego Spółka nabyła Bazę klientów, został zobowiązany do ochrony Bazy klientów przed dostępem osób trzecich.

Baza klientów stanowi dla Spółki zbiór cennych i użytecznych informacji, który jest elementem wpływającym w znacznym stopniu na Jej przewagę rynkową. Baza klientów zawiera bowiem m.in. dane kontaktowe, dzięki którym Spółka ma możliwość bezpośredniego kontaktu z klientami w celu przedstawienia oferty Spółki, a następnie realizacji zawieranych umów. Ponadto informacje na temat klientów oraz nabywanych / dostarczanych surowców pozwalają na odpowiednie dostosowanie oferty Spółki do potrzeb danego klienta.

Informacje zawarte w Bazie klientów są utrwalone w postaci analogowej i elektronicznej, a także znajdują się na zabezpieczonym przed dostępem osób trzecich serwerze Spółki. Dostęp do nich mają upoważnieni pracownicy Spółki, którzy wykorzystują je w działalności Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

1.  Czy nabycie przez Spółkę Bazy klientów, może być uznane za nabycie informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know - how), o której mowa w art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  W sytuacji odpowiedzi pozytywnej na pierwsze pytanie Spółki, czy w świetle przepisu art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka ma prawo dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości praw do Bazy klientów przez okres 60 miesięcy, zgodnie z przepisem art. 16b ust. 1 pkt 7 ww. ustawy?
3.  W sytuacji odpowiedzi pozytywnej na pierwsze pytanie Spółki, od jakiego momentu Baza klientów powinna być amortyzowana?
4.  Czy w sytuacji uznania przez organ podatkowy, iż nabycie Bazy klientów nie stanowi know - how w rozumieniu przepisu art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki na jej nabycie można zaliczyć do pośrednich kosztów uzyskania przychodu?
5.  Czy w związku z nabyciem Bazy klientów, Spółka była zobowiązana do pobrania i odprowadzenia tzw. „podatku u źródła” z tytułu osiągniętego przez A przychodu powstałego wskutek zbycia Bazy klientów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 2.

Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami wydanymi w dniu 14 marca 2012 r. nr ILPB4/423-484/11-4/ŁM, ILPB4/423-484/11-6/ŁM, ILPB4/423-484/11-7/ŁM.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlega m.in. wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know - how) – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywana przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą (wartość niematerialna i prawna).

Natomiast na podstawie przepisu art. 16m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż:

1.  od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące;
2.  od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych - 24 miesiące;
3.  od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy;
4.  od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.

Zdaniem Spółki, w wyniku sprzedaży Bazy klientów doszło do sprzedaży know - how w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zatem nabyte prawa, należy uznać na gruncie tej ustawy za wartości niematerialne i prawne i amortyzować na warunkach określonych w art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (jako niestanowiące licencji / sublicencji na programy komputerowe oraz praw autorskich, licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych, kosztów zakończonych prac rozwojowych), tj. okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być w tym przypadku krótszy niż 60 miesięcy.

Powyższe stanowisko Spółki potwierdzają organy podatkowe w wydanych interpretacjach indywidualnych, i tak tytułem przykładu:

*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 września 2011 r. nr IPPB5/423-611/11-2/RS organ wskazał, że: „w związku z faktem, iż ww. „baza kliencka” stanowi „know-how”, a więc wartość niematerialną i prawną, wydatki poniesione na jej nabycie Spółka powinna zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu sukcesywnie, w miarę „zużycia” przedmiotowej wartości niematerialnej i prawnej, tj. poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ww. bazę wprowadzi do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych. Stosownie bowiem do art. 16d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o którym mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4. Jak stanowi art. 16d ust. 1 tej ustawy, podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 3 500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. Natomiast zgodnie z art. 16h ust. 2 powołanej ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i - 16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego. Stosownie do przepisów art. 16m ust. 1 ustawy o pdop, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż:
    1.  od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące,
    2.  od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych - 24 miesiące,
    3.  od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy,
    4.  od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy”;
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 grudnia 2009 r. nr IPPB5/423-636/09-2/AJ organ uznał za prawidłowe stanowisko spółki, zgodnie z którym: „spółka uważa, że w rozważanej sytuacji doszło do sprzedaży „know-how”, zatem nabyte prawa własności do wiedzy handlowej związanej z określonym rynkiem, należy uznać na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartości niematerialne i amortyzować na warunkach określonych w art. 16b ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 7 ww. ustawy - amortyzacji podlega nabyta, nadająca się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywana przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę pism stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Jednocześnie dodaje się, że wniosek Spółki w przedmiocie podatku od towarów i usług został rozpatrzony odrębnymi rozstrzygnięciami.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.