Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.555.2025.1.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku
VAT sprzedaży działki o nr 7; opodatkowania sprzedaży działek
o nr 8 i 4 oraz ustalenia podstawy opodatkowania dla
sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania
sprzedaż-sprzedaż opodatkowana
teren-teren budowlany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 3) oraz jest prawidłowe w części dotyczącej opodatkowania
    sprzedaży działek o nr 8 i 4 (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      · zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działki o nr 7 (pytanie oznaczone we wniosku nr
        1),
      · opodatkowania sprzedaży działek o nr 8 i 4 (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
      · ustalenia podstawy opodatkowania dla sprzedaży działek (pytanie oznaczone we
        wniosku nr 3).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 24 października 2025 r. (wpływ 24 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od 1
    stycznia 2017 r. Gmina wraz ze swoimi jednostkami organizacyjnymi prowadzi
    scentralizowane rozliczenia z tytułu podatku VAT.
    Gmina w swoim zasobie posiada nieruchomości zarówno zabudowane jak i
    niezabudowane.
    Do Burmistrza wpłynął wniosek o zakup części działki oznaczonej numerem geodezyjnym
    5 oraz działek 4 i 8. Dla umożliwienia zakupu części jednej z działek Gmina dokonała jej
    podziału na 7 mniejszych z przeznaczeniem do sprzedaży. Na skutek dokonanego
    podziału wydzielono m.in. działkę 7 asygnowaną dla wnioskodawcy.
    Dostawa ww. działek przez Gminę będzie niewątpliwie stanowiła czynność cywilnoprawną.
    Przedmiotowe działki zlokalizowane są na terenie miasta. Działki te przylegają do
    nieruchomości wnioskodawcy i planowane jest ich zbycie w trybie bezprzetargowym na
    mocy art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.). Głównym celem zamiaru sprzedaży przedmiotowych
    działek jest poprawa warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej stanowiącej
    własność osoby fizycznej.
    Nabycie działek przez Gminę nastąpiło:
      · działka 4 oraz 7 z mocy prawa nieodpłatnie na mocy Decyzji komunalizacyjnej z 1991 r.
      · działka 8 z mocy prawa nieodpłatnie na mocy Decyzji komunalizacyjnej z 1998 r.

    Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    przedmiotowe działki sklasyfikowane są następująco:
      · działka 8 – przeznaczenie podstawowe: 15MN zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna szeregowa, brak przeznaczenia uzupełniającego,
      · działka 4 – przeznaczenie podstawowe: 15MN zabudowa mieszkaniowa
        jednorodzinna szeregowa, brak przeznaczenia uzupełniającego,
      · działka 7 – przeznaczenie podstawowe: 14ZP zieleń urządzona, przeznaczenie
        uzupełniające: zakaz wprowadzania obiektów budowlanych niezwiązanych z
        przeznaczeniem terenu za wyjątkiem obiektów infrastruktury technicznej i
        urządzeń pomocniczych; dopuszcza się realizację obiektów małej architektury i
        rekreacji.
    Działki z uwagi na wynikające z planu zagospodarowania warunki urbanistyczne, tj.
    nieprzekraczalną linię zabudowy mogą zostać zabudowane w następujący sposób: działka
    8 może zostać zabudowana, działka 4 może zostać zabudowana w części, działka 7 nie
    może być zabudowana.
    Przedmiotowa nieruchomość składająca się z trzech działek została wyceniona przez
    rzeczoznawcę majątkowego na kwotę (...) zł. Gmina nie posiada informacji o wartości
    poszczególnych działek wchodzących w skład nieruchomości.
    Gmina planując sprzedaż opisanych powyżej działek powzięła wątpliwość dotyczącą
    opodatkowania sprzedaży.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
      · Działka numer 7 stanowi teren niezabudowany, przeznaczony w planie
        zagospodarowania przestrzennego jako zieleń urządzona. Działka jest dzierżawiona
        osobie fizycznej od roku 2012 z przeznaczeniem pod zieleń. Dzierżawa korzysta ze
        zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
        podatku od towarów i usług. Działka została nabyta przez Gminę z mocy prawa
        nieodpłatnie na mocy Decyzji komunalizacyjnej z 1991 r. W związku z tym Gminie
        nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego. Od momentu jej nabycia do momentu wydzierżawienia w roku 2012
        stanowiła mienie komunalne i nie była przedmiotem sprzedaży opodatkowanej i
        zwolnionej.
      · Działka 8 stanowi teren niezabudowany, przeznaczony w planie zagospodarowania
        przestrzennego jako zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna szeregowa. Działka
        jest dzierżawiona osobie fizycznej od roku 2014 z przeznaczeniem pod zieleń.
        Dzierżawa korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11
        marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Działka została nabyta przez Gminę z
        mocy prawa nieodpłatnie na mocy Decyzji komunalizacyjnej z 1998 r. W związku z
        tym Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
        kwotę podatku naliczonego. Od momentu jej nabycia do momentu wydzierżawienia
        w roku 2014 stanowiła mienie komunalne i nie była przedmiotem sprzedaży
        opodatkowanej i zwolnionej.
      · Działka 4 stanowi teren niezabudowany, przeznaczony w planie zagospodarowania
        przestrzennego jako zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna szeregowa. Działka
        jest dzierżawiona osobie fizycznej od roku 2014 z przeznaczeniem pod zieleń.
        Dzierżawa korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11
        marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Działka została nabyta przez Gminę z
        mocy prawa nieodpłatnie na mocy Decyzji komunalizacyjnej z 1991 r. W związku z
        tym Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
        kwotę podatku naliczonego. Od momentu jej nabycia do momentu wydzierżawienia

        w roku 2014 stanowiła mienie komunalne i nie była przedmiotem sprzedaży
        opodatkowanej i zwolnionej.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 24 października 2025 r.)
      1. Czy Gmina dokonując sprzedaży nieruchomości o numerze 7 w drodze
        bezprzetargowej w celu poprawy warunków zagospodarowania nieruchomości
        korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
      2. Czy Gmina dokonując sprzedaży nieruchomości o numerach 8 i 4 w drodze
        bezprzetargowej w celu poprawy warunków zagospodarowania nieruchomości
        winna opodatkować sprzedaż według właściwej stawki VAT?
      3. Czy właściwe będzie ustalenie podstawy opodatkowania od wartości poszczególnych
        działek na podstawie proporcji wynikającej z powierzchni tych działek?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Gmina uważa, że dokonując sprzedaży nieruchomości o numerze 7 w drodze
    bezprzetargowej w celu poprawy warunków zagospodarowania nieruchomości, skorzysta
    ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Definicja sprzedaży określona została w art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i
    usług. Zgodnie z tą definicją, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z ustawą o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów .
    Nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a
    jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium
    kraju. Tym samym, co do zasady sprzedaż gruntów niezabudowanych winna być
    opodatkowana podatkiem VAT.
    Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu ustawy,
    podlega bowiem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność
    będzie obciążona podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Jednak w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu, zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    gospodarowaniu przestrzennym.
    Z powyższego wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie na
    podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz – w przypadku
    braku takiego planu – wydanych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu. Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości

    gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu powyższych
    uregulowań.
    Podsumowując, opodatkowane podatkiem VAT są te dostawy, których przedmiot
    stanowią nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku
    tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane
    (przeznaczone pod zabudowę).
    Na podstawie przytoczonych przepisów prawa oraz z faktu zakwalifikowania
    przedmiotowej działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako
    zieleń urządzona, a co za tym idzie jest to grunt niezabudowany z jednoczesnym
    przeznaczeniem innym niż budowlane stwierdzić można, iż dokonując jej sprzedaży
    Gmina ma prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT.
    Ad 2
    Gmina uważa, że dokonując sprzedaży nieruchomości o numerach 8 i 4 w drodze
    bezprzetargowej w celu poprawy warunków zagospodarowania nieruchomości winna
    opodatkować tą sprzedaż właściwą stawką VAT.
    Przedmiotowe działki stanowią dostawę towarów i usług w rozumieniu ustawy o VAT,
    które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W myśl tej ustawy przedmiotowe działki
    stanowią teren budowlany, o którym również świadczą zapisy przeznaczenia w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Nie zostają też spełnione żadne
    przesłanki do skorzystania ze zwolnienia.
    Ad 3
    Gmina uważa, że właściwym będzie ustalenie podstawy opodatkowania od wartości
    poszczególnych działek na podstawie proporcji wynikającej z powierzchni tych działek.
    Według Gminy, najbardziej racjonalnym będzie ustalenie ceny jednostkowej metra
    kwadratowego powierzchni działki oraz jej pomożenie przez wielkość powierzchni danej
    działki.
    Będzie to stanowiło podstawę opodatkowania do dalszej sprzedaży.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe w części
    dotyczącej zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działki o nr 7 (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 1) i ustalenia podstawy opodatkowania dla sprzedaży działek (pytanie
    oznaczone we wniosku nr 3) oraz jest prawidłowe w części dotyczącej opodatkowania
    sprzedaży działek o nr 8 i 4 (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem, w świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru
    określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa
    towarów na terytorium kraju.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu
      na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców,
      w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność
      osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
      szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
      niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz
      · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych).

    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Zamierzają Państwo sprzedać 3 działki niezabudowane. Działki zostały nabyte z mocy
    prawa nieodpłatnie, na mocy decyzji komunalizacyjnych w latach 1991-1998. Zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działki sklasyfikowane są jako:
    przeznaczenie podstawowe – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna szeregowa, brak
    przeznaczenia uzupełniającego (8 i 4) oraz przeznaczenie podstawowe – zieleń urządzona,
    przeznaczenie uzupełniające – zakaz wprowadzania obiektów budowlanych niezwiązanych
    z przeznaczeniem terenu za wyjątkiem obiektów infrastruktury technicznej i urządzeń
    pomocniczych, dopuszcza się realizację obiektów małej architektury i rekreacji (7).
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności kwestii zwolnienia od podatku VAT –
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy – sprzedaży działki 7 (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 1).
    Na wstępie należy wskazać, że sprzedaż przez Państwa wszystkich trzech działek będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, a Państwa
    – z tytułu tych transakcji (czynności o charakterze cywilnoprawnym) – należy uznać za
    podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Wskazać jednak należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku
    VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług
    zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego,
      a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
      zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.
    Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację
    art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: dostawy terenów
      niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art.
      12 ust. 1 lit. b).
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.

    Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na mocy art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy
      i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Ponadto, w myśl art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
      rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
      zagospodarowania.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wskazać zatem należy, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, obejmuje zbycie niezabudowanych gruntów wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Tym samym, z ww. zwolnienia od podatku od towarów i
    usług korzystać będą dostawy gruntów o charakterze wyłącznie rolnym, leśnym, itp.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę, nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem, definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że skoro ustawa nie precyzuje
    konkretnych terenów przeznaczonych pod zabudowę, przyjąć należy, że pojęcie „tereny
    przeznaczone pod zabudowę” obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy
    zabudowy. Jednocześnie ustawodawca nie uzależnił charakteru terenu od głównego
    (wiodącego) celu, który teren, będący przedmiotem opodatkowania VAT, ma spełniać, lecz
    zwolnienie od opodatkowania podatkiem VAT zależy od możliwości dokonania zabudowy
    wskazanego terenu.
    Zatem, pomimo że podstawowe przeznaczenie dla działki 7 stanowi zieleń urządzoną, to
    jej przeznaczenie uzupełniające dopuszcza realizację obiektów infrastruktury technicznej i

    urządzeń pomocniczych oraz obiektów małej architektury i rekreacji. Tym samym, należy
    przyjąć, że dopuszczenie zabudowy gruntu, niezależnie od tego, czy stanowi
    przeznaczenie podstawowe czy uzupełnienie podstawowej (niebudowlanej) funkcji tego
    gruntu, oznacza, że grunt ten w istocie stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę.
    W konsekwencji działka 7 będzie stanowiła teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i jej sprzedaż przez Państwa nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż działki nr 7 nie będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w tej kwestii uznałem jako nieprawidłowe.
    W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania podatkiem VAT
    sprzedaży działek o nr 8 i 4 (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Jak wynika z opisu sprawy, według zapisów miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, działki o nr 8 oraz 4 sklasyfikowane są jako przeznaczone pod zabudowę
    mieszkaniową jednorodzinną szeregową. Tym samym, również te działki stanowią teren
    budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy. W związku z tym, sprzedaż tych działek
    nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanych
    wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i
    usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować
    zastosowanie zwolnienia od podatku dla tej dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt
    2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zatem dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
      · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygnatura akt I FSK 627/12
    wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną

      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że nabyli Państwo będące przedmiotem planowanej sprzedaży
    działki w drodze decyzji komunalizacyjnych w latach 1991-1998. Zatem, przy nabyciu przez
    Państwa przedmiotowych działek podatek VAT nie wystąpił. Tym samym, nie można
    uznać, że nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawy te
    nie były objęte tym podatkiem. Ponadto ww. działki nie były przez Państwa
    wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych.
    Z powyższego wynika więc, że w opisanym przypadku nie zostały spełnione warunki
    konieczne dla zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że powinni Państwo opodatkować sprzedaż działek o nr 8 i 4
    właściwą stawką podatku VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    uznałem jako prawidłowe.
    Skoro nabycie działki 7 także nie było objęte podatkiem VAT – analogicznie jak pozostałe
    dwie działki – również sprzedaż tej działki nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tym samym dostawa tej działki będzie
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii ustalenia podstawy opodatkowania dla
    sprzedaży działek (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zapis art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę, obejmując
    swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy
    towarów lub wykonania usługi.
    Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy:

      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Zatem we wskazanych wyżej przepisach ustawodawca precyzyjnie określił katalog
    elementów wliczanych do podstawy opodatkowania oraz elementów niemających wpływu
    na jej wielkość.
    Z przepisów tych wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy
    towarów. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być
    otrzymana) w konkretnym przypadku.
    W tym miejscu, mając na uwadze ekonomiczny aspekt transakcji i oceniając pojęcie
    „gruntu” należy stwierdzić, że towarem zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy oraz w myśl art. 4 pkt
    3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1145 ze zm.) – jest geodezyjnie wyodrębniona działka gruntu.
    Zatem, dokonując oceny skutków podatkowych w zakresie dostawy nieruchomości, należy
    odnieść się do sytuacji każdej działki ewidencyjnej mającej być przedmiotem dostawy.
    Tym samym dostawa każdej geodezyjnie wyodrębnionej działki stanowi odrębne
    zdarzenie przyszłe, wymagające oceny pod względem jej opodatkowania.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotowa nieruchomość składająca się z trzech działek
    została wyceniona przez rzeczoznawcę majątkowego na kwotę (...) zł. Nie posiadają
    Państwo informacji o wartości poszczególnych działek wchodzących w skład
    nieruchomości. Zatem w związku z planowaną sprzedażą działek, zamierzają Państwo
    ustalić podstawę opodatkowania od wartości poszczególnych działek na podstawie
    proporcji wynikającej z ich powierzchni, poprzez ustalenie ceny jednostkowej metra
    kwadratowego powierzchni działki oraz jej pomożenie przez wielkość powierzchni danej
    działki.
    Jak zostało rozstrzygnięte powyżej, dostawa każdej z trzech działek będzie opodatkowana
    podatkiem VAT.
    W konsekwencji, w Państwa sytuacji podstawą opodatkowania VAT będzie należna zapłata
    z tytułu sprzedaży każdej z trzech działek, pomniejszona o kwotę podatku od towarów i
    usług.
    Zaznacza się, że ani przepisy ustawy, ani przepisy wykonawcze do ustawy nie precyzują w
    jaki sposób należy ustalić podstawę opodatkowania. Dopuszcza się jednak rozwiązanie
    np. według klucza powierzchniowego, o ile odzwierciedla stan faktyczny. Należy przy tym
    podkreślić, że wybór odpowiedniej metody czy klucza podziału należy wyłącznie do
    podatnika, który powinien sam zdecydować, czy jest to metoda obiektywna i wiarygodna
    w jego konkretnej sytuacji. Jeżeli zatem zastosowanie klucza podziału np.
    powierzchniowego, odzwierciedla stan faktyczny i jest w konkretnej sytuacji metodą
    najbardziej obiektywną i wiarygodną, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby taką metodę
    zastosować.
    Podsumowując, stwierdzam, że przy dokonywanej sprzedaży działek podstawą
    opodatkowania będzie wartość stanowiąca całość należności z tytułu sprzedaży każdej z
    działek, czyli wszystko co będzie stanowić zapłatę z tytułu ich dostawy, pomniejszona o
    kwotę podatku od towarów i usług.

    Zatem Państwa stanowisko w tej kwestii uznałem jako nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym ich
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.