Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-2161/08-2/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-26
Teza: Strona może zrezygnować ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie wyżej wskazanego art. 113 ust. 11 ustawy.
Słowa kluczowe: biegły-biegły sądowy; działalność-działalność gospodarcza; limit; wartość; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm. ) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Podatnika, przedstawione we wniosku z dnia 03.12.2008 r. (data wpływu 08.12.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez biegłego sądowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.12.2008 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez biegłego sądowego .

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest biegłym sądowym wykonującym na zlecenie sądów opinie z zakresu techniki samochodowej, kosztorysowania napraw i wycen pojazdów. Strona wskazuje, iż jest osobą fizyczną i nie prowadzi własnej działalności gospodarczej. Opinie wykonuje w formie pisemnych opracowań, jak też w postaci ustnych opinii podczas rozpraw sądowych. Na podstawie ustnej interpretacji Urzędu Skarbowego od 1 maja 2004 roku Podatnik został zmuszony do rozliczeń wykonywanych usług z naliczaniem podatku VAT bez względu na wielkość osiąganych przychodów. Strona rzadko wykonuje opinie i stąd przychody z opinii biegłego sądowego nie przekraczają w roku 20.000 złotych, zawsze poniżej obowiązującego progu obrotów w roku, uprawniających do zwolnienia zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy. Niezależnie od wykonywanych czynności biegłego sądowego Podatnik jest pracownikiem zatrudnionym na pełnym etacie w przedsiębiorstwie prywatnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy świadcząc usługi wykonywania opinii biegłego sądowego Strona może korzystać ze zwolnienia od VAT w przypadku obrotu z tej działalności w roku podatkowym nieprzekraczającego równowartości ustalonego progu uprawniającego do zwolnienia od VAT (art. 113 ust. 1 ustawy)?

Strona uważa, że wykonując czynności biegłego sądowego ma prawo do korzystania ze zwolnienia od VAT na warunkach określonych w art. 113 ust. 1 ustawy. Jedynym ograniczeniem prawa do zwolnienia określonym w ustawie jest świadczenie usług w zakresie doradztwa. Wydając opinie dla sądu Strona nie doradza sądowi, a tylko na podstawie posiadanej wiedzy wydaje opinie, tworząc jeden z dowodów w postępowaniu. Usługa biegłego sądowego nie polega na doradzaniu sądowi jakie zająć stanowisko w określonej spornej sprawie a tylko na wydaniu orzeczenia (opinii) dotyczącego istniejącego zagadnienia technicznego. Identyczne stanowisko w sprawie interpretacji tego przepisu prawa zajmowano w postanowieniach:

1.  Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu, sygn. PP/443-103-2/06 z dnia 2006.09.04,
2.  Urzędu Skarbowego w Brzegu, sygn. PP/443/IN/8/EŚ/2006 z dnia 2006.03.09.
3.  WSA w wyroku z dnia 2006.10.04, sygn. akt. I SA/Ol 297/06.

Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 25 maja 2005 r. Dz. U. Nr 95, poz.798), na mocy delegacji ustawowej, w poz. 37 załącznika wymienił rzeczoznawstwo będące jednocześnie doradztwem jako nie podlegające zwolnieniom od VAT w trybie art. 113 ust.1 ustawy. Ograniczenie to nie może być stosowane do czynności biegłego sądowego które nie stanowią doradztwa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również świadczenie usług zgodnie z nakazem władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Na przedmiotowy zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług składają się czynności mające swą genezę w prawie cywilnym, jak i w innych gałęziach prawa materialnego. Wyłączenia i zwolnienia są wyjątkiem od ogólnej zasady opodatkowania. Ich ograniczone zastosowanie wynika z oczywistych przesłanek, które przyświecały ustawodawcy i zostały określone w powołanej ustawie oraz w przepisach wykonawczych.

Dla uznania czy czynności wykonywane przez biegłych sądowych podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług niewystarczająca jest analiza w zakresie przedmiotu opodatkowania bez dokonania ustaleń odnośnie zakresu podmiotowego objętego uregulowaniami tej ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje m.in. wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność ta została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Zgodnie z przepisem art. 113 ust. 1 cyt. wyżej ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł.. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Natomiast podatnicy rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego, zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, są zwolnieni od podatku, jeżeli przewidywana przez nich wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8.

Jednakże w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług zwolnień, o których mowa ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Ponadto w przepisie art. 113 ust. 14 pkt 2 ww. ustawy zawarto delegację ustawową dla Ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydania rozporządzenia określającego listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a) i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, odnośnie których nie stosuje się zwolnień, określonych w ust. 1 i 9. Została ona zrealizowana w § 26 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).

W załączniku do ww. rozporządzenia, w poz. 37 ujęto „doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego”.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994, „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że świadczone usługi na zlecenie sądów, mające charakter sporządzania opinii nie stanowią usług doradztwa, bowiem biegły sądowy „nie doradza” organowi prowadzącemu postępowanie, lecz tworzy jeden z dowodów mających istotne znaczenie w postępowaniu sądowym.

Jako więc, że czynności wykonywane przez biegłego sądowego nie mieszczą się w zakresie doradztwa, należy uznać, że biegli sądowi mogą korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może dopiero po upływie 3 lat, licząc od końca miesiąca, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust.1.

Ze złożonego wniosku wynika, iż od dnia 1 maja 2004 r. Podatnik stał się czynnym podatnikiem podatku od towarów. Jednocześnie Strona wskazała, iż z tytułu świadczenia usług biegłego sądowego osiągała obroty niepwodujące utraty zwolnienia podmiotowego, skutkujące obowiązkiem zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Biorąc zatem pod uwagę stan faktyczny przedstawiony w złożonym wniosku oraz wyżej powołane przepisy uznać należy, iż Strona może zrezygnować ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie wyżej wskazanego art. 113 ust. 11 ustawy.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1370) art. 113 ust. 11 otrzymał brzmienie – Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Przepis powyższy obowiązuje od dnia 1 stycznia 2009 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.