Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-755/16-2/MS2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-09-23
Teza: w zakresie opodatkowania kwot stanowiących zwrot dojazdu członka Rady Nadzorczej z miejscowości zamieszkania do siedziby spółki
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rady nadzorczej; dojazdy; koszt-zwrot kosztów; przychód; samochód; spółki; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2016 r. (data wpływu 4 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kwot stanowiących zwrot dojazdu członka Rady Nadzorczej z miejscowości zamieszkania do siedziby spółki – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kwot stanowiących zwrot dojazdu członka Rady Nadzorczej z miejscowości zamieszkania do siedziby spółki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

P. Sp. z o.o. (dalej: „P.” lub „Spółka”) prowadzi działalność w zakresie pasażerskich przewozów kolejowych. Zgodnie z Kodeksem Spółek Handlowych w Spółce działa rada nadzorcza (dalej: „Rada Nadzorcza”), która sprawuje stały nadzór nad działalnością bieżącą i rozwojem Spółki, we wszystkich dziedzinach jej działalności. Prace Rady Nadzorczej odbywają się na posiedzeniach w siedzibie Spółki w miarę potrzeb, nie rzadziej niż raz na miesiąc. Członkowie Rady Nadzorczej (dalej: „Członkowie”) nie są zatrudnieni w spółce jako pracownicy w zakresie wykonywanej funkcji członka Rady Nadzorczej (Członków Rady Nadzorczej nie łączy ze Spółką stosunek pracy w tym zakresie), tj. osoby te pełnią funkcję Członka jedynie na podstawie uchwały o powołaniu do Rady Nadzorczej. Członkowie otrzymują wynagrodzenie z tytułu pełnionej funkcji, które stanowi podstawę obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych oraz wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne. Jednocześnie, z uwagi na fakt, że Członkowie mają miejsce zamieszkania poza siedzibą Spółki, P. pokrywa także koszty poniesione w związku z wykonywaniem przez nich powierzonych im funkcji, w szczególności koszty przejazdu na posiedzenia Rady Nadzorczej (otrzymują oni m.in.: zwrot kosztów przejazdu prywatnym samochodem na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu, zwrot kosztu biletów kolejowych).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przysługujący Członkom zwrot kosztów przejazdu związany z udziałem w pracach i posiedzeniach Rady Nadzorczej stanowi dla nich przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b UPDOF, do wysokości określonej w Rozporządzeniu i w konsekwencji Spółka nie ma obowiązku pobierania zaliczki na podatek dochodowy jako płatnik, ani wystawiania informacji P1T-11 z tego tytułu?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot wydatków poniesionych przez Członków związany z przejazdami na posiedzenia Rady Nadzorczej stanowi przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) UPDOF, przy czym zastosowanie tu będą miały limity określone w Rozporządzeniu i w odniesieniu do tych kwot Spółka, nie ma obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy jako płatnik w rozumieniu art. 41 UPDOF, ani sporządzania informacji PIT-11 na mocy art. 42 UPDOF oraz przekazania tej informacji Członkom i właściwemu organowi podatkowemu.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 2 UPDOF stanowi, że jednym ze źródeł przychodów jest działalność wykonywana osobiście, za które, w myśl art. 13 pkt 7 tejże ustawy, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Stosownie do przepisu art. 11 ust. 1 UPDOF, przychodem, z zastrzeżeniem art. 14—15, art. 17 ust. 1 j pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle powyższego, zdaniem Spółki za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia - majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika: (np. zwrot kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem funkcji). Tym samym, Spółka stoi na stanowisku, że za przychód Członka Rady Nadzorczej z tytułu pełnionej funkcji należy uznać każde świadczenie - nie tylko wynagrodzenie z tego tytułu - ale również nieodpłatne świadczenia otrzymywane w związku z pełnieniem obowiązków członka rady nadzorczej, niezależnie od sposobu powołania. Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy mianowicie rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Reasumując powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przychody, w tym także nieodpłatne świadczenia (np. zwrot kosztów przejazdu na posiedzenia Rady Nadzorczej), otrzymywane przez Członków Rady Nadzorczej stanowią dla nich przychody z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu UPDOF i jako takie podlegają opodatkowaniu, o ile nie zostaną zwolnione z opodatkowania na mocy odrębnych przepisów.

Jednakże, zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 16 UPDOF, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika (lit. a tego przepisu) lub podróży osoby niebędącej pracownikiem (lit. b tego przepisu) - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Jednocześnie z treści art. 21 ust. 13 ww. ustawy wynika, że przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Ponadto zdaniem Spółki, z uwagi na fakt, że w powołanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b UPDOF, ustawodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”, wskazuje to na szerszy zakres zwolnienia, ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami (np. podróży członków rady nadzorczej wykonujących swoje obowiązki na podstawie powołania), pod warunkiem, że zostały spełnione przesłanki w art. 21 ust. 13 cytowanej ustawy, tj. wypłacone diety i inne należności (np. za dojazdy Członków Rady Nadzorczej na jej posiedzenia) nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów członka rady nadzorczej oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów. W ocenie Spółki zatem, przejazdy Członków Rady Nadzorczej mieszczą się w określeniu „podróż osoby niebędącej pracownikiem” zawartym w cytowanym przepisie.

Zdaniem Spółki, fakt powstania przychodu (oraz zastosowania zwolnienia) nie zależy od sposobu sfinansowania kosztu określonego świadczenia, mając na uwadze, że z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b UPDOF nie wynika, w jaki sposób powinno nastąpić otrzymanie (uzyskanie) diet i innych należności za czas podróży przez osobę niebędącą pracownikiem. W opinii Spółki, dla celów zastosowania powyższego przepisu nie ma znaczenia sposób, w jaki następuje otrzymanie (uzyskanie) przez osobę niebędącą pracownikiem diet i innych należności za czas podróży (pokrycie wydatków bezpośrednio przez Spółkę czy zwrot wydatków poniesionych przez Członków na przejazd na posiedzenie Rady Nadzorczej - jak to ma miejsce w stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego zapytania).

W konsekwencji, sposób pokrycia kosztów przejazdu Członków na posiedzenia Rady Nadzorczej nie będzie miał znaczenia dla możliwości zastosowania zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) UPDOF.

Ponadto, mając na uwadze warunek przedstawiony w art. 21 ust. 13 UPDOF, w opinii Spółki przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby koszty przejazdu nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów podatnika, tzn. osoby fizycznej otrzymujące diety i inne należności za czas podróży oraz zostały poniesione w celu uzyskania przychodu przez podmiot finansujący podróże.

W konsekwencji, zdaniem Spółki w opisanym stanie faktycznym będą spełnione warunki wynikające z art. 21 ust. 13 pkt 1 UPDOF.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 ww. ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy stanowi, że źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, w myśl art. 13 pkt 7 ww. ustawy, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

W świetle powyższego, za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Tym samym, za przychód członka rady nadzorczej z tytułu pełnionej funkcji uznaje się każde świadczenie – nie tylko wynagrodzenie z tego tytułu – ale także nieodpłatne świadczenia otrzymywane w związku z pełnieniem obowiązków członka zarządu, rady nadzorczej lub innego organu stanowiącego osoby prawnej, niezależnie od sposobu powołania.

Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy mianowicie rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby niebędącej pracownikiem,

– do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Z treści art. 21 ust. 13 ww. ustawy wynika, że przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

W świetle powyższego, otrzymane przez członków rady nadzorczej świadczenia z tytułu zwrotu kosztów przejazdu prywatnym samochodem związanego z udziałem w pracach i posiedzeniach Rady Nadzorczej może być objęte zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy, o ile spełnione są inne warunki związane z korzystaniem z tej preferencji.

Kluczowym jest jednak użyty przez ustawodawcę zwrot „podróż” zarówno w lit. a) dotyczącej podróży służbowej pracownika, jak i w lit. b) odnoszącej się do osoby niebędącej pracownikiem. Różnica treści lit. a) i b) związana jest wyłącznie z faktem, że w podróży służbowej może pozostawać jedynie pracownik, gdyż regulacje w tym zakresie zawiera Kodeks pracy. Stąd w odniesieniu do osób niepozostających w stosunku pracy (stosunkach pokrewnych) można mówić jedynie o podróży, a nie o podróży służbowej, w rozumieniu Kodeksu pracy. Niezależnie od powyższego, pojęcie „podróż” należy rozumieć identycznie. Przywołać w tym miejscu należy definicję podróży służbowej zawartą w przepisach Kodeksu pracy, którą posiłkowo stosuje się przy interpretacji art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy.

Zgodnie z art. 775 § 1 Kodeksu pracy, za podróż służbową uznaje się wykonywanie przez pracownika na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, bądź stałe miejsce pracy pracownika. Zatem niezależnie od stosunków pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, przyjąć należy, że podróżą w sensie ogólnym jest wykonywanie zadania poza miejscowością, w której znajduje się siedziba spółki bądź stałe miejsce wykonywania zadań.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Członkowie Rady Nadzorczej mają miejsce zamieszkania poza siedzibą Spółki, w związku z tym Spółka zwraca tym członkom Rady Nadzorczej koszty przejazdu na posiedzenia Rady Nadzorczej.

Biorąc zatem pod uwagę przytoczone przepisy prawa jak i przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że zwrot kosztów z tytułu dojazdu na posiedzenie Rady Nadzorczej i wypłacone tym tytułem należności nie korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, a przychód ten należy opodatkować zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy, gdyż członkowie Rady Nadzorczej nie odbywają podróży, o której mowa w przepisach Kodeksu pracy. W konsekwencji, na Spółce spoczywa obowiązek sporządzenia informacji PIT-11.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że interpretacje te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.