Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.737.2017.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-15
Teza: brak opodatkowania sprzedaży produktów wytwarzanych przez uczestników WTZ
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; sprzedaż; warsztat
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 października 2017r. (data wpływu 19 października 2017r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 listopada 2017r. (data wpływu 3 listopada 2017r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, iż sprzedaż produktów wytwarzanych przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej w ramach realizowanego programu terapii nie podlega opodatkowaniu VAT i nie podlega wykazaniu w deklaracji VAT-7 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2017r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, iż sprzedaż produktów wytwarzanych przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej w ramach realizowanego programu terapii nie podlega opodatkowaniu VAT i nie podlega wykazaniu w deklaracji VAT-7.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 listopada 2017r. (data wpływu 3 listopada 2017r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Gmina \`(...)\`. jest jednostką samorządu terytorialnego. Posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Gmina \`(...)\`. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, składającym do urzędu skarbowego miesięczne deklaracje VAT-7, w których wykazuje podatek należny VAT.

Na mocy ustawy z dnia 5 września 2016r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1454, z późn. zm.), w dniu 1 stycznia 2017 r. doszło do scentralizowania rozliczeń VAT Gminy \`(...)\`. i jej jednostek budżetowych, takich jak:

1.  Ośrodek Pomocy Społecznej \`(...)\`,
2.  Zespół Szkół im. \`(...)\`.,
3.  Biuro Obsługi Szkół \`(...)\`.,
4.  Szkoła Podstawowa im. Ks. \`(...)\`..

Obecnie, z uwagi na dokonaną centralizację rozliczeń VAT, jednostki te nie są odrębnymi od Gminy podatnikami VAT, a w konsekwencji łącznie z Gminą traktowane są jako jeden podatnik VAT. Gmina realizuje swoje ustawowe zadania wynikające z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446), który stanowi, że gminy wykonują zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gmin należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy:

*   ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej,

*   wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,

*   utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,

*   ochrony zdrowia,

*   pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych,

*   wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,

*   edukacji publicznej,

*   kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych,

*   targowisk i hal targowych,

*   zieleni gminnej i zadrzewień,

*   cmentarzy gminnych,

*   porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego,

*   utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o samorządzie gminnym, Gmina odpowiada za zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie pomocy społecznej. Celem wykonywania zadań nałożonych na Gminę mocą odrębnych ustaw, Gmina tworzy jednostki organizacyjne, a także zawiera umowy z innymi podmiotami (art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).

Na podstawie umowy podpisanej dnia 5 lipca 2006 r. przez Ośrodek Pomocy Społecznej \`(...)\`. z Powiatem \`(...)\`., utworzono Warsztat Terapii Zajęciowej \`(...)\`.. Jednostką prowadzącą Warsztat jest Ośrodek Pomocy Społecznej \`(...)\`. na podstawie następujących aktów prawnych:

1.  ustawa z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji społecznej i zawodowej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 2046),
2.  rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2004 r. w sprawie warsztatów terapii zajęciowej (Dz. U. Nr 63, poz. 587),
3.  umowy zawartej pomiędzy Powiatem \`(...)\`., a Ośrodkiem Pomocy Społecznej \`(...)\`.. w sprawie finansowania kosztów działalności warsztatu terapii zajęciowej.

Warsztat nie jest samodzielną jednostką, nie posiada osobowości prawnej, nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, nie posiada NIP ani REGON.

Wydatki na działalność Warsztatu pokrywane są ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w 90%, ze środków budżetu Powiatu \`(...)\`.. oraz z budżetu Gminy \`(...)\`\`(...)\` Działalność warsztatu ma charakter niezarobkowy.

Warsztat Terapii Zajęciowej jest przeznaczony dla dorosłych osób niepełnosprawnych, które na skutek niepełnosprawności nie mogą podjąć pracy zawodowej.

Podstawową formą rehabilitacji prowadzoną przez Warsztat jest:

*   terapia zajęciowa,

*   rehabilitacja zawodowa i społeczna,

*   zajęcia prowadzone przez psychologa.

Uczestnicy Warsztatu muszą posiadać orzeczenie o niepełnosprawności, które wydają zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności. Jednym z elementów programów terapii zajęciowej, prowadzonej w ramach Warsztatu Terapii Zajęciowej, jest ręczne wytwarzanie różnych przedmiotów (np. ozdobne stroiki, kartki okolicznościowe, obrazki, dekoracje świąteczne, zawieszki na okna lub drzwi, zawieszki witrażowe, maskotki szyte na maszynie, drewniane ramy do obrazów, artykuły dekoracyjne wykonane z drewna, odlewy gipsowe, kompozycje z suszonych kwiatów, obrazy malowane i wyklejane różnymi technikami, itp.).

Część z tych przedmiotów ma charakter użytkowy i będzie sprzedawana przez osoby niepełnosprawne na specjalnie zorganizowanych kiermaszach. Sprzedaż produktów użytkowych wytwarzanych w ramach Warsztatów Terapii Zajęciowej nie jest dokonywana w związku z organizowaniem imprez połączonych ze zbiórką pieniędzy. Wartość materiałów zużytych do wytworzenia przedmiotów często przewyższa wartość sprzedanych przedmiotów. Środki finansowe ze sprzedaży produktów wykonywanych przez uczestników Warsztatu w ramach realizowanego programu terapii będą odprowadzane na rachunek podstawowy budżetu Gminy \`(...)\`.., a następnie będą zwiększały plan wydatków Warsztatu Terapii Zajęciowej z przeznaczeniem na integrację społeczną uczestników Warsztatu.

Sprzedawane towary - wytworzone przez WTZ - nie będą miały realnej wartości ekonomicznej dla nabywców. We wniosku o interpretację podano, że „Nabywcę wytworzonych przedmiotów należy postrzegać jako darczyńcę, a Warsztat Terapii Zajęciowej i osoby niepełnosprawne - jako podmiot obdarowany”. Sprzedawane towary (prace) charakteryzować się będą znikomą wartością ekonomiczną.

Przewidywana wartość materiałów zużytych do prac będzie różna i będzie się mieścić w granicach 5 zł - 100 zł, przykładowo wytworzenie ozdobnych stroików 80 zł, kartek okolicznościowych 5 zł, obrazków 50 zł, dekoracji świątecznych 100 zł. Dotychczas nie osiągnięto żadnego przychodu, gdyż nie dokonywano sprzedaży wyrobów wykonanych przez uczestników WTZ. Przewidywana wartość sprzedaży w 2018 r. jest na kwotę ok. 3.000,00 zł.

Z tytułu nabycia materiałów przeznaczonych do wytwarzania wyrobów przez uczestników Warsztatów nie będzie przysługiwało odliczenie, ponieważ zakupy związane będą z czynnościami zwolnionymi - terapią zajęciową osób niepełnosprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż produktów wytwarzanych przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej w ramach realizowanego programu terapii podlega opodatkowaniu VAT i wykazywaniu w deklaracji VAT-7 cząstkowej Ośrodka Pomocy Społecznej, a następnie zbiorczej Gminy?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż produktów wytwarzanych przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej w ramach realizowanego programu terapii nie podlega opodatkowaniu VAT, a tym samym wykazywaniu w deklaracji cząstkowej Ośrodka Pomocy Społecznej oraz deklaracji zbiorczej VAT-7 Gminy.

Według Gminy sprzedaż produktów wytworzonych przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej nie stanowi odpłatnej dostawy towarów. W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

O dostawie towarów za wynagrodzeniem można mówić jedynie w sytuacji, gdy istnieje ścisły związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymywanego wynagrodzenia. Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok w sprawie C-16/93), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją dostawy usługi lub towaru.

W ocenie Gminy, przy sprzedaży produktów wytwarzanych przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej, warunek istnienia bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towaru, a odpłatnością nie jest spełniony. Zakup przez nabywcę przedmiotów stanowi tylko specyficzny rodzaj udzielenia pomocy polegającej na przekazaniu zadeklarowanej kwoty na cele podopiecznych warsztatów. Nabywany towar ma znaczenie drugorzędne, zakupiony przedmiot nie ma dla nabywcy realnej wartości ekonomicznej (wytworzone przedmioty cechują się znikomą wartością ekonomiczną), a jedynie wartość sentymentalną lub symboliczną. Istotne znaczenie ma także fakt, że próby zbycia prac wykonanych w ramach terapii zajęciowej przez osoby niepełnosprawne na kiermaszach są jedną z form rehabilitacji uczestników. Nabywcę wytworzonych przedmiotów należy postrzegać jako darczyńcę, a Warsztat Terapii Zajęciowej i osoby niepełnosprawne - jako podmiot obdarowany.

Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w Interpelacji poselskiej z dnia 9 marca 2017 r. nr PT3.054.1.2017.LBE.96, która była odpowiedzią na pytanie dotyczące opodatkowania prac powstałych podczas prowadzenia uczestników Warsztatów Terapii Zajęciowej. W Interpelacji stwierdzono, że: „Działalność Warsztatów Terapii Zajęciowej, w zakresie opisanym w interpelacji, a więc sprzedaż prac wykonywanych przez uczestników WTZ w ramach realizowanego programu terapii, które to prace charakteryzują się obiektywnie znikomą wartością ekonomiczną, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT”.

W przedstawionym stanie faktycznym nie jest spełniona przesłanka odpłatności, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Sprzedaż produktów wytworzonych przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej nie mieści się w definicji działalności gospodarczej. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego przepisu bez względu na cel lub rezultat działalności. Natomiast zgodnie z ust. 2 tego przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Sprzedaż przedmiotów wytworzonych przez uczestników Warsztatów nie jest działalnością wykonywaną w sposób zarobkowy, co wynika z § 10 pkt 1 ww. rozporządzenia. W rozporządzeniu wskazano, że dochód ze sprzedaży produktów i usług wykonanych przez uczestników Warsztatu w ramach realizowanego programu terapii przeznacza się, w porozumieniu z uczestnikami Warsztatu, na pokrycie wydatków związanych z integracją społeczną uczestników. W związku z tym podejmowana przez Warsztat aktywność nie jest ukierunkowana na osiągnięcie dochodu, bowiem służy ona pokryciu kosztów związanych z jego działalnością statutową. Ponadto, nie można uznać za działalność producentów, handlowców lub usługodawców, działalności prowadzonej przez Warsztat Terapii Zajęciowej, gdyż przedmiotowa czynność jest ściśle związana z realizacją terapii zajęciowej. Działalność realizowana przez Warsztat jest regulowana przepisami zawartymi w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz rozporządzenia. Wskazać należy, że Warsztat Terapii Zajęciowej podlega Ośrodkowi Pomocy Społecznej, której celem jest pomoc osobom niepełnosprawnym w samodzielnym funkcjonowaniu. Zatem fakt realizacji przez podopiecznych Warsztatu jednego z elementów terapii nie należy utożsamiać z pojęciem profesjonalnie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

W ocenie Gminy, nie można uznać, iż Warsztat wykonuje działalność gospodarczą jako producent, handlowiec czy usługodawca w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wobec tego, czynność obejmująca sprzedaż produktów wytworzonych przez uczestników WTZ nie jest wykonywana w charakterze podatnika VAT, w rozumieniu 15 ust. 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, w ocenie Gminy, sprzedaż produktów wytwarzanych przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej w ramach realizowanego programu terapii nie podlega opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ będą uznane za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonują czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań oraz, gdy wykonują czynności mieszczące się w ramach tych zadań, ale czynią to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W dniu 1 października 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 września 2016r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1454, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 3 tej ustawy jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.

W myśl art. 4 ustawy z dnia 5 września 2016 r., jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.

Z opisu sprawy wynika, iż Gmina \`(...)\`. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Na podstawie umowy podpisanej dnia 5 lipca 2006 r. przez Ośrodek Pomocy Społecznej w \`(...)\`.. z Powiatem \`(...)\`., utworzono Warsztat Terapii Zajęciowej \`(...)\`\`(...)\` Jednostką prowadzącą Warsztat jest Ośrodek Pomocy Społecznej \`(...)\`\`(...)\` Warsztat nie jest samodzielną jednostką, nie posiada osobowości prawnej, nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, nie posiada NIP ani REGON. Warsztat Terapii Zajęciowej jest przeznaczony dla dorosłych osób niepełnosprawnych, które na skutek niepełnosprawności nie mogą podjąć pracy zawodowej. Jednym z elementów programów terapii zajęciowej, prowadzonej w ramach Warsztatu Terapii Zajęciowej, jest ręczne wytwarzanie różnych przedmiotów (np. ozdobne stroiki, kartki okolicznościowe, obrazki, dekoracje świąteczne, zawieszki na okna lub drzwi, zawieszki witrażowe, maskotki szyte na maszynie, drewniane ramy do obrazów, artykuły dekoracyjne wykonane z drewna, odlewy gipsowe, kompozycje z suszonych kwiatów, obrazy malowane i wyklejane różnymi technikami, itp.). Sprzedawane towary - wytworzone przez WTZ - nie będą miały realnej wartości ekonomicznej dla nabywców. Sprzedawane towary (prace) charakteryzować się będą znikomą wartością ekonomiczną. Przewidywana wartość materiałów zużytych do prac będzie różna i będzie się mieścić w granicach 5 zł - 100 zł, przykładowo wytworzenie ozdobnych stroików 80 zł, kartek okolicznościowych 5 zł, obrazków 50 zł, dekoracji świątecznych 100 zł. Dotychczas nie osiągnięto żadnego przychodu, gdyż nie dokonywano sprzedaży wyrobów wykonanych przez uczestników WTZ. Przewidywana wartość sprzedaży w 2018 r. jest na kwotę ok. 3 000,00 zł. Z tytułu nabycia materiałów przeznaczonych do wytwarzania wyrobów przez uczestników warsztatów nie będzie przysługiwało odliczenie, ponieważ zakupy związane będą z czynnościami zwolnionymi - terapią zajęciową osób niepełnosprawnych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy sprzedaż produktów wytwarzanych przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej w ramach realizowanego programu terapii nie podlega opodatkowaniu VAT i nie podlega wykazaniu w deklaracji VAT-7.

W tym miejscu należy wskazać, iż szczegółowe zasady tworzenia, działania i dofinansowywania warsztatu terapii zajęciowej, uregulowane są w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2004 r. w sprawie warsztatów terapii zajęciowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 63, poz. 587).

Zgodnie z § 9 ww. rozporządzenia, warsztat działa na podstawie regulaminu organizacyjnego zatwierdzonego przez jednostkę prowadzącą warsztat. Regulamin organizacyjny warsztatu określa w szczególności:

1.  prawa i obowiązki uczestnika warsztatu;
2.  sposób ustalania wysokości środków finansowych otrzymywanych przez uczestnika warsztatu w ramach treningu ekonomicznego i gospodarowania nimi;
3.  organizację pracy i zajęć;
4.  sposób dowozu uczestników do warsztatu;
5.  obowiązki kierownika warsztatu w zakresie:

1.  zapewnienia odpowiednich warunków pracy i organizowanych zajęć,
2.  planowania:
    *   rozkładu zajęć w warsztacie,
    *   przerw wakacyjnych uczestników warsztatu,
    *   urlopów pracowników.

W świetle § 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warsztatów terapii zajęciowej, działalność warsztatu jest działalnością o charakterze niezarobkowym.

Dochód ze sprzedaży produktów i usług wykonanych przez uczestników warsztatu w ramach realizowanego programu terapii przeznacza się, w porozumieniu z uczestnikami warsztatu, na pokrycie wydatków związanych z integracją społeczną uczestników (§ 10 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Powołane wyżej przepisy art. 5, art. 7 i art. 8 ustawy, zawierają podstawowe zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Z przepisów tych wynika przede wszystkim, że opodatkowaniu podlegają dostawa towarów oraz świadczenie usług realizowane na terytorium kraju. Ponadto dostawa towarów bądź świadczenie usług podlegają opodatkowaniu jeżeli mają charakter odpłatny. Tylko pozytywne ustalenia w powyższych aspektach upoważniają do stwierdzenia, że miała miejsce transakcja podlegająca opodatkowaniu.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia odpłatności. W języku potocznym odpłatność oznacza zapłatę, wynagrodzenie w zamian za rzecz (towar) lub zachowanie (usługę). Należy podkreślić, że pojęcie ,,odpłatna dostawa” powinno być rozumiane jako ekonomiczne korzyści dla sprzedającego.

W dorobku orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego dochodzi do dostawy towarów, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz sprzedawcy. Ponadto, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy dostarczonym towarem a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją dostawy towaru.

Zatem dostawa towarów jest czynnością opodatkowaną podatkiem VAT jeżeli następuje za wynagrodzeniem oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne. O opodatkowaniu podatkiem VAT czynności dostawy towarów decyduje zatem jej odpłatność.

W ocenie Organu, przy sprzedaży prac, o której mowa we wniosku, warunek istnienia bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towaru a odpłatnością nie jest spełniony.

Zapłata dokonywana przez nabywcę, nie jest konsekwencją dostawy towaru, tj. pracy wykonanej w ramach terapii zajęciowej przez osobę niepełnosprawną. Z perspektywy nabywcy takiej pracy, jej zakup jest jedynie specyficzną formę udzielenia pomocy polegającej na przekazaniu zadeklarowanej kwoty na cele podopiecznych WTZ. Sam nabywany towar ma znaczenie drugorzędne, nabywany towar nie ma bowiem dla nabywcy realnej wartości ekonomicznej, a jedynie wartość sentymentalną lub symboliczną (analogicznie jak ,,cegiełki” w zamian za darowizny).

Nabywcę prac należy zatem postrzegać jako darczyńcę, a WTZ i osoby niepełnosprawne, jako podmiot obdarowany.

Podsumowując stwierdzić należy, iż sprzedaż produktów wytwarzanych przez uczestników WTZ w ramach realizowanego programu terapii nie stanowi odpłatnej dostawy towarów, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż sprzedaż produktów wytwarzanych przez uczestników WTZ nie stanowi odpłatnej dostawy towarów, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym skoro Gmina wstąpiła z dniem podjęcia rozliczeń podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku VAT prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych, nie jest zobowiązana do wykazania sprzedaży produktów wykonywanych przez uczestników WTZ dokonanej przez DPS (przy której działa WTZ) w deklaracji składanej przez Gminę.

Podkreślić należy, iż przedstawione stanowisko odnosi się wyłącznie do przypadku sprzedaży prac wytworzonych przez uczestników warsztatów terapii zajęciowej, które to prace charakteryzują się obiektywnie znikomą wartością ekonomiczną. Stanowisko to nie znajdzie zastosowania do wszelkiego rodzaju sprzedaży towarów, bowiem dla sprzedaży towarów, które dla nabywcy będą miały realną wartość ekonomiczną, mamy do czynienia ze zwykłą dostawą towarów za wynagrodzeniem, wchodzącą w zakres regulacji ustawy o VAT.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w ww. zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zatem należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.