Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-218/07-2/RK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-11-16
Teza: Sprzedaż działek przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 22 %
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; czynności-częstotliwość wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 17.09.2007 r. (data wpływu 20.09.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek budowlanych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.09.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek budowlanych.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawczyni, w dniu 14.12.2004 r. zakupiła grunt przeznaczony pod zabudowę jednorodzinną o powierzchni 8.891 m², bez zamiaru jego dalszej odsprzedaży. Pani M kupiła go w celu powiększenia swojego majątku osobistego i budowy domu na tym gruncie. Wnioskodawczyni jest matką samotnie wychowującą dziecko i nie prowadzi działalności gospodarczej. W 2005 r. zorientowała się, że nie wystarczy jej pieniędzy na wybudowanie domu i w związku z tym, podzieliła grunt na mniejsze działki (6 szt.) i na pierwszej z nich rozpoczęła budowę swojego domu (zezwolenie na budowę nr 130/2005). W styczniu 2007 r. sprzedała pierwszą działkę (1.212 m²), a w sierpniu bieżącego roku drugą (1.209 m²). Uzyskane w ten sposób pieniądze przeznaczyła na kontynuację budowy domu. Wnioskodawczyni obawia się, że ze względu na wzrastające ceny materiałów budowlanych, będzie zmuszona sprzedać dalsze części gruntu. Pani M uważa, że w świetle przepisów art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, kolejna sprzedaż części gruntu nie spowoduje, że stanie się podatnikiem podatku VAT.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Jak interpretować przepisy o podatku VAT, w wyżej opisanej sytuacji, jeżeli sprzedaje się majątek osobisty?
2.  W wypadku decyzji, że należy odprowadzić podatek VAT, to od jakiego pułapu osiągniętego obrotu obowiązuje?

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż majątku osobistego nie spowoduje, że stanie się płatnikiem podatku VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary w świetle art. 2 pkt. 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, stosownie do ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści wniosku wynika, że w 2004 r. zakupiła Pani grunt o powierzchni 8.891 m², pod zabudowę jednorodzinną w celu powiększenia majątku osobistego i budowy domu jednorodzinnego na tym gruncie. Natomiast w związku ze zmianą planów życiowych Strona podzieliła grunt na 6 działek i na jednej z nich rozpoczęła budowę domu. W 2007 r. sprzedała dwie działki, a uzyskane w ten sposób pieniądze przeznaczyła na budowę domu. Ponadto Strona zamierza sprzedać następne działki i środki przeznaczyć na kontynuacje budowy.

Z ww. przepisów wynika, iż dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonywana jest przez podatnika podatku od towarów i usług lub przez osobę fizyczną nie będącą podatnikiem tego podatku, jeżeli sprzedaży można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia częstotliwości, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonego działania. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności lub zamiar powtarzalności.

Zatem okoliczności faktyczne sprawy wskazują, iż Wnioskodawczyni zgodnie z ww. przepisami należy przypisać status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy, bowiem Pani M dokonała sprzedaży i będzie nadal realizowała zamiar sprzedaży działek, w celu uzyskania środków na realizację planów, czyli w celach zarobkowych.

Należy wskazać, iż intencją rozpatrywanej czynności dostawy działek, z którą łączą się skutki podatkowo – prawne jest dokonywanie tej czynności wielokrotnie, tak więc warunek częstotliwości zostanie tu wypełniony i nie można mówić o czynności jednorazowej. Ponadto już sama okoliczność podziału niezabudowanej nieruchomości na mniejsze działki, w celu dokonania sprzedaży i uzyskania w związku z tym środków, wskazuje iż Pani M prowadzi działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt. 1 lit. d) ustawy, podatnicy dokonujący dostawy gruntów nie mogą korzystać ze zwolnienia od tego podatku niezależnie od wielkości obrotów. Oznacza to, że podatnicy dokonujący dostaw tych towarów, niezależnie od wielkości swoich obrotów, są podatnikami tego podatku. Jeżeli więc, jest planowana sprzedaż kolejnych działek budowlanych, to zgodnie z ww. przepisami, stała się Pani podatnikiem podatku od towarów i usług z chwilą sprzedaży pierwszej działki. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Zatem opodatkowaniu podlegają dostawy, których przedmiotem są tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

W związku z powyższym sprzedaż działek przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 22 %, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.