Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.937.2024.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; najem
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.; Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych-Przychody z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 28 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 5 lutego 2025 r. (wpływ 7 lutego 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną wynajmującą 6 lokali mieszkalnych na długi termin spółce z
    ograniczoną odpowiedzialnością zajmującej się dalszym krótkoterminowym podnajmem
    tych lokali na cele mieszkaniowe. Wynajmowane lokale stanowię majątek prywatny Pani i
    Pani męża. W Państwa małżeństwie obowiązuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej.
    Z uwagi na długoterminowy charakter umów najmu podjęte działania będą miały
    charakter jednorazowy, okazjonalny i sporadyczny, nie noszący znamion
    zorganizowanego charakteru. Czynności wynajmu nieruchomości, o których mowa we
    wniosku, nie będą przez Państwa wykonywane w sposób określony w definicji wynikającej
    z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    tj. we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły, czyli w sposób stały,
    nieokazjonalny, profesjonalny, metodyczny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże
    się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń, celem
    uzyskania pożytków z najmu. Najem ten będzie realizowany okazjonalnie, incydentalnie w
    sposób przypadkowy, nieregularny, nieodbiegający istotnie od normalnego wykonywania
    prawa własności. W związku z wynajmem nieruchomości nie będzie Pani świadczyć usług
    powiązanych, tj. usług hotelarskich, usług sprzątania, zapewnienia ewentualnej ochrony,
    administrowania i zarządzania nieruchomością. W ramach opisanego najmu nie planuje
    Pani zatrudniać innych osób, korzystać z obsługi księgowej, czy z agencji zajmującej się
    poszukiwaniem potencjalnych klientów. Wynajem w istocie polegał będzie na pobieraniu
    pożytków cywilnych z nieruchomości stanowiącej własność wynajmującego, od z góry
    określonego najemcy i będzie każdorazowo mieścił się w ramach tzw. najmu prywatnego,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Okazjonalność i incydentalność najmu wynika z faktu, że wszystkie umowy najmu są
    zawarte na długi termin (12 miesięcy lub dłużej), a zmiana najemcy będzie dokonywana
    wyłącznie po zakończeniu okresu obowiązywania lub rozwiązaniu umowy najmu. Podczas
    najmu lokali nie korzysta Pani z żadnej pomocy osób trzecich. W razie potrzeby
    poszukiwania najemcy będzie Pani umieszczać ogłoszenia w Internecie. We wspomnianej
    Spółce ani Pani ani Pani mąż nie zajmujecie żadnych funkcji zarządczych, ani nie
    posiadacie w niej żadnych udziałów.
    Zgodnie z umową najmu Najemca będzie płacił czynsz najmu. Oprócz czynszu najemca
    będzie zobowiązany do ponoszenia opłat eksploatacyjnych i opłat za media; najemca
    opłaca/przekazuje kwoty na opłaty eksploatacyjne i media za pośrednictwem
    Wynajmującego. Właścicielem spółki jest siostra Pani męża (jest to spółka jednoosobowa).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Opłaty za media, o których mowa we wniosku dotyczą bieżących opłat za internet, gaz,
    prąd oraz czynsz administracyjny uiszczany co miesiąc do spółdzielni mieszkaniowej.
    Pytania
    1. Czy przychody osiągane z wynajmowanych składników (osobistego, prywatnego najmu)
      Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która to Spółka wykorzystywać je będzie do

      najmu mieszkalnego krótkoterminowego kwalifikować należy jako pochodzące z najmu
      prywatnego, co w konsekwencji spowoduje opodatkowanie ich stawką ryczałtu od
      przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5% a po przekroczeniu 8,5%
      przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę
      100 000 zł.
    2. Czy przeniesienie opłat eksploatacyjnych i opłat za media na Najemcę pozwala
      zmniejszyć kwotę przychodu z najmu?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Pani zdaniem przychody osiągane z wynajmowanych składników majątku (osobistego,
    prywatnego) Spółce z ograniczona odpowiedzialnością, która to Spółka wykorzystywać je
    będzie do najmu mieszkalnego krótkoterminowego kwalifikować należy jako pochodzące
    z najmu prywatnego, co w konsekwencji powoduje, że podlegają opodatkowaniu stawką
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5%, a po przekroczeniu 8,5%
    przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę
    100.000 zł.
    Ad. 2
    Pani zdaniem przeniesienie opłat eksploatacyjnych i opłat za media pozwala zmniejszyć
    kwotę przychodu z najmu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są :
      pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
      najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową
      wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu,
      rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu
      rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu

      bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane
      przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10
      ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności;
      wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem,
    wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika zatem, że najem dla celów podatkowych może
    być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło
    przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Najem może być zawarty na czas oznaczony albo na czas nieoznaczony. Zawarcie umowy
    na czas oznaczony może polegać na wskazaniu daty kalendarzowej zakończenia najmu,
    określeniu czasu jego trwania w dniach, tygodniach, bądź innym oznaczeniu jego
    momentu końcowego. Jeśli w umowie czas nie został w ten sposób określony, ani też nie
    wynika w sposób dostateczny z okoliczności, uważa się, że została ona zawarta na czas
    nieoznaczony.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzam, że najem stanowi odrębne od
    działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest
    w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy

    przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą,
    wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W tym miejscu wskazać należy na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21, gdzie
    wskazano:
      „To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” - do przychodów z
      działalności gospodarczej.”
    Aby daną działalność uznać za działalność gospodarczą, musi ona być prowadzona we
    własnym imieniu i łącznie spełniać warunki:
        celu zarobkowego,
        ciągłości,
        zorganizowanego charakteru.
    Działalność zarobkowa to taka działalność, która daje możliwość wygenerowania zysku i
    ma na celu zapewnienie określonego dochodu. Jednak nawet ewentualna strata będąca
    wynikiem działalności nastawionej na zysk nie pozbawia jej takiego charakteru, gdyż
    istotny jest tu sam zamiar osiągnięcia dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają
    natomiast czynności nastawione wyłącznie na zaspokojenie własnych potrzeb osoby,
    która je podejmuje.
    Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej
    wykonywania. Wiąże się z planowym charakterem działań i realizacją w sposób ciągły
    zamierzeń ukierunkowanych na osiąganie i zwiększanie zysków. Przesłanki ciągłości nie
    należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy – do jej
    zachowania wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikała intencja
    powtarzania określonego zespołu konkretnych czynności w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Prowadzenie działalności w sposób zorganizowany oznacza działanie metodyczne,
    systematyczne, uporządkowane, przebiegające według planu, przy udziale specjalnie
    dobranych środków, służących uzyskaniu dochodu. O takim zorganizowaniu mogą
    świadczyć (chociaż nie są decydujące) także niektóre czynności, jak na przykład
    wyodrębnienie pewnych składników materialnych lub niematerialnych służących danej
    działalności, dopełnienie obowiązków formalnych w zakresie zarejestrowania
    przedsiębiorcy, współpraca z podmiotami profesjonalnymi, świadczenie dodatkowych
    usług.
    Jednocześnie podkreślam, że nie ma podstaw, aby kwalifikować do pozarolniczej
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, podejmowane przez podatnika czynności, które mieszczą się w zwykłym
    zarządzie własnym majątkiem, tzn. mają na celu zwyczajowe gospodarowanie tym
    majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb osobistych podatnika lub jego rodziny. Działań z

    zachowaniem normalnych, zwyczajowo przyjętych w takich przypadkach reguł
    gospodarności nie należy utożsamiać z działalnością gospodarczą.
    Wskazane wyżej przesłanki w każdym przypadku należy rozważyć indywidualnie, mając na
    względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania
    podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy
    zdarzenia przyszłego. Przy tym decydującego znaczenia nie ma tu subiektywne
    przekonanie podatnika o właściwej, jego zdaniem, kwalifikacji przychodów do danego
    źródła, ale to, czy w okolicznościach faktycznych danej sprawy omawiane kryteria zostały
    rzeczywiście spełnione.
    Przychody z najmu zaliczane są zatem bez ograniczeń do źródła przychodów
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    chyba że przedmiot najmu stanowi składnik majątkowy związany z wykonywaną
    działalnością gospodarczą.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
      prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;
      osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z
      późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
    Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne :
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
      pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i
      innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11
      ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne :
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Z powyższego wynika, że od 1 stycznia 2022 roku, zgodnie z art. 2 ust. 1a cyt. ustawy,
    przychody z tytułu:

        najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym
        charakterze oraz
        dzierżawy, poddzierżawy działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa
        rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów
        specjalnych produkcji rolnej
    - które nie są uzyskiwane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    opodatkowuje się na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się
      proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
    W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między
      którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w
      art. 6 ust. 1a, chyba że złożą sporządzone na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu
      całości przychodu przez jednego z nich.
    Stosownie do art. 12 ust. 7 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymany
      został pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięty został w grudniu roku
      podatkowego.
    Jak stanowi art. 12 ust. 13 ww. ustawy:
      W przypadku małżonków, którzy złożyli oświadczenie określone w ust. 6, kwota
      przychodów, o której mowa w ust. 1 pkt 4, wynosi 200 000 zł.
    Skoro najem lokali mieszkalnych nie będzie odbywał się w warunkach prowadzenia
    pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a lokale mieszkalne stanowią majątek prywatny Pani i
    Pani męża, to będzie Pani przysługiwało prawo do kwalifikowania osiąganych przez Panią
    przychodów z tego tytułu, do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, określanego jako tzw. najem
    prywatny. Przychody osiągnięte z tytułu wynajmu lokali mieszkalnych na zasadach najmu
    prywatnego, będą opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych,
    stosownie do art. 2 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne według 8,5%,
    bądź 12,5% stawki ryczałtu, określonej w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) ww. ustawy.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Opłaty eksploatacyjne wynikające z umowy najmu
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła
    przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy
    dokonywać na podstawie postanowień wyżej powołanego art. 11 ww. ustawy.
    Podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między
    stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe
    wynajmującego, tym samym generuje przychód. Jednak, aby powstał przychód po stronie
    wynajmującego, muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne. Wpłacane przez najemcę kwoty powinny zatem zostać otrzymane
    przez wynajmującego lub postawione do dyspozycji.
    Warunek ten nie zostanie spełniony w przypadku opłat eksploatacyjnych, do których
    ponoszenia – zgodnie z umową najmu – zobowiązany jest najemca. W takim przypadku
    bowiem wynajmujący:
        albo nie otrzymuje tych należności (jeśli są wypłacane uprawnionym podmiotom
        przez najemcę)
        albo pełni jedynie rolę pośrednika, przekazując pieniądze najemcy innym
        podmiotom uprawnionym do ich otrzymania.
    Z wniosku wynika, że w ramach umów najmu lokali mieszkalnych będących przedmiotem
    wniosku, najemca będzie zobowiązany do ponoszenia oprócz czynszu najmu, także opłat
    eksploatacyjnych i opłat za media (bieżące opłaty za internet, gaz, prąd oraz czynsz
    administracyjny uiszczany co miesiąc do spółdzielni mieszkaniowej).
    Mając na uwadze powyższe, wymienione przez Panią opłaty eksploatacyjne i opłaty za
    media, do ponoszenia których będzie zobowiązany – zgodnie z zawartą umową najmu –
    najemca, nie stanowią dla Pani przysporzenia majątkowego.
    Zatem, podstawą obliczenia ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych będzie kwota
    czynszu otrzymana przez Panią od najemcy z tytułu wynajmu lokali mieszkalnych – czynsz
    za najem. Natomiast opłaty eksploatacyjne i opłaty za media nie stanowią u Pani
    przysporzenia majątkowego, nie będą tym samym stanowić przychodu podlegającego
    opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, ponieważ z umów będzie
    wynikało, że to najemca będzie zobowiązany do ich ponoszenia. W zakresie uiszczenia ww.
    opłat pełni Pani jedynie rolę pośrednika pomiędzy najemcą, a podmiotami uprawnionymi
    do otrzymania tychże środków.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 2 należało również uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to interpretacja nie
    wywołuje skutków podatkowych dla Pani męża.
    Pani mąż chcąc uzyskać interpretację indywidualną winien wystąpić z odrębnym
    wnioskiem spełniającymi wymogi wskazane w ustawie Ordynacja podatkowa.

    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.