Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-26/12-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-03-20
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; darowizna; działalność-działalność rolnicza; grunty; rolnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2011 r. (data wpływu 2 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Na podstawie umowy przekazania z dnia 15 listopada 1985 r. do majątku objętego wspólnością ustawową Wnioskodawca stał się wraz z małżonką właścicielem nieruchomości niezabudowanej Nr 237. Nieruchomość stanowi grunty orne. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka Nr 237 położona jest w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem AG – przeznaczona pod działalność gospodarczą. Dnia 29 listopada 2011 r. Zainteresowany zawarł wraz z żoną umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości. Umowa przyrzeczona przenosząca własność na rzecz osoby prawnej ma nastąpić do dnia 31 marca 2012 r. Warunkiem spełnienia się umowy sprzedaży jest jego zabudowa, a także uzyskanie interpretacji podatkowej. Na nieruchomości tej Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej, ani rolniczej. Nie jest płatnikiem podatku VAT. Za powyższą działkę odprowadzany jest podatek rolny. Sprzedaż tej działki jest jednorazowa, a pieniądze ze sprzedaży przeznaczone będą na zaspokojenie potrzeb osobistych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy sprzedaż nieruchomości oznaczonej Nr ewidencyjnym działki 237 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przyszłej działki nie podlega podatkowi VAT. Zainteresowany nie jest przedsiębiorcą, nie prowadzi działalności gospodarczej. Działka jest majątkiem osobistym, nienabytym do działalności. Nie było także zamiarem Wnioskodawcy jej odsprzedaż w momencie jej nabycia, jako darowizna od matki Wnioskodawcy. Sporadyczna wyprzedaż swojego prywatnego majątku nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, więc transakcja przyszła nie powinna podlegać temu podatkowi. Potwierdził to także Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z uwagi na powyższe uregulowania, sprzedaż gruntu jest dostawą towarów.

Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów (w tym przypadku gruntów) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Niezbędnym do uznania dostawy towarów za działalność gospodarczą jest, aby w momencie jej dokonania podatnik miał zamiar dokonywać czynności wielokrotnie. Jeżeli podmiot dokonuje sprzedaży gruntu przeznaczonego pod zabudowę, a okoliczności nie wskazują, że czynności te wykonywane są z zamiarem ich powtarzania (kontynuowania) i nie zmierzają do nadania im stałego (zorganizowanego) charakteru, to nie można stwierdzić, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca na podstawie umowy przekazania z dnia 15 listopada 1985 r. do majątku objętego wspólnością ustawową stał się wraz z małżonką właścicielem nieruchomości niezabudowanej, stanowiącej grunty orne (działka Nr 237). Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka położona jest w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem AG – przeznaczona pod działalność gospodarczą. Dnia 29 listopada 2011 r. Zainteresowany zawarł wraz z żoną umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości. Umowa przyrzeczona przenosząca własność na rzecz osoby prawnej ma nastąpić do dnia 31 marca 2012 r. Na nieruchomości tej Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej, ani rolniczej. Nie jest płatnikiem podatku VAT. Za powyższą działkę odprowadzany jest podatek rolny. Sprzedaż tej działki jest jednorazowa, a pieniądze ze sprzedaży przeznaczone będą na zaspokojenie potrzeb osobistych.

W przedmiotowej sprawie uznać zatem należy, iż Zainteresowany dokonując sprzedaży działki nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Bowiem ze względu na sposób nabycia przedmiotowej nieruchomości – umowa przekazania nieruchomości niezabudowanej, stanowiącej grunty orne – należy uznać, iż intencją Wnioskodawcy w momencie nabycia gruntów nie był zamiar ich odsprzedaży. Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca, na nieruchomości tej nie prowadził działalności gospodarczej, ani rolniczej. Nie jest przedsiębiorcą, ani płatnikiem podatku VAT. Jednocześnie planowana sprzedaż działki będzie czynnością jednorazową, a pieniądze ze sprzedaży przeznaczone będą na zaspokojenie potrzeb osobistych. Zatem, Zainteresowany dokonując sprzedaży działki korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, iż Wnioskodawca z tytułu sprzedaży przedmiotowej działki, nie stanie się podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT zobowiązanym do opodatkowania podatkiem od towarów i usług tej transakcji.

Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 ww. ustawy, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.