Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-780/13-2/MAO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-09-09
Teza: Sprzedaż budynków: przemysłowego i socjalno-biurowego oraz zlokalizowanych z nimi na jednym terenie utwardzonego placu i ogrodzenia będzie korzystała ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. 29 ust. 5 ustawy.
Słowa kluczowe: budynek; czynności-czynności opodatkowane; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; ogrodzenie; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2013 r. (data wpływu 24 lipca 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży budynków, utwardzonego placu oraz ogrodzenia - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży budynków, utwardzonego placu oraz ogrodzenia.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest właścicielem dwóch budynków: przemysłowego i socjalno-biurowego oraz placu utwardzonego i ogrodzenia terenu wokół nich - wszystko jest zlokalizowane na jednym terenie. Spółka jest czynnym płatnikiem VAT. Wszystkie budynki i budowle zostały wprowadzone do Spółki aportem w 2004 roku, przy ich nabyciu nie służyło prawo odliczania podatku naliczonego. Budynek socjalno-biurowy i budynek przemysłowy były ulepszane w kolejnych latach, z tym że wartość nakładów nie przekraczała 3% wartości początkowej budynków. Modernizacje były wykonane ze środków własnych współwłaścicieli, nie korzystano z odliczeń podatku VAT. Plac i ogrodzenie nie były przedmiotem modernizacji. Żaden z w/w budynków i budowli nie był przedmiotem najmu lub dzierżawy, wszystkie były używane na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki, która prowadzi szeroko pojętą działalność budowlaną. Strona zamierza w tym roku sprzedać wszystkie budynki i budowle.

Ulepszenia - nakłady były dokonywane w latach 2004 do 2005, po tym okresie budynki i budowle nie były modernizowane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż opisanych powyżej nieruchomości i budowli będzie zwolniona z VAT czy też opodatkowana podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu przy sprzedaży w/w nieruchomości zwolnienie z naliczenia podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr. 54 poz. 535).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie dostawy towarów ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie ze wskazanym przepisem pod pojęciem tym należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. l46a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ponadto ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku VAT dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług oraz określił warunki stosowania obniżonych stawek i zwolnień.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone w art. 43 ustawy.

I tak zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, o czym stanowi treść art. 43 ust. 7a ustawy.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowanej pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części. Pierwsze zasiedlenie nie musi być dostawą towarów. Istotą pierwszego zasiedlenia jest oddanie do użytkowania, które następuje w wyniku czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwszym zasiedleniem może być oddanie w najem czy też leasing. Jest to oddanie pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi. Pierwszym zasiedleniem będzie zatem tylko pierwsza czynność opodatkowana dotycząca danych budynków (ich części) lub budowli.

Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności opodatkowanych.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położone są budynki lub budowle rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 ustawy. Zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są budynki lub budowle trwale z gruntem związane albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Zatem, co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nich posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca - czynny zarejestrowany podatnik podatku VAT jest właścicielem dwóch budynków: przemysłowego i socjalno-biurowego, placu utwardzonego oraz ogrodzenia terenu wokół nich - zlokalizowanych na jednym terenie. Wszystkie budynki i budowle zostały wprowadzone do Spółki aportem w 2004 roku, przy ich nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Budynek socjalno-biurowy i budynek przemysłowy były ulepszany w latach 2004 - 2005, z tym że wartość nakładów wyniosła ok. 3% wartości początkowej budynków. Plac i ogrodzenie nie były przedmiotem modernizacji. Żaden z ww. budynków i budowli nie był przedmiotem najmu lub dzierżawy, wszystkie były używane tylko na cele związane z działalnością gospodarczą Spółki, która prowadzi szeroko pojętą działalność budowlaną. Spółka zamierza w tym roku sprzedać wszystkie budynki i budowle.

Z wniosku wynika zatem, że przedmiotem sprzedaży będzie znajdujący się na jednym terenie budynek przemysłowy, budynek socjalno-biurowy, utwardzony plac oraz ogrodzenie.

Wskazany opis sprawy w konfrontacji z przedstawioną powyżej analizą prawną dotyczącą zastosowania zwolnienia podatkowego dla dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż istotne jest każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów.

Na terenie przedmiotowej nieruchomości znajdują się dwa budynki, tj. budynek przemysłowy oraz budynek socjalno-biurowy. Zostały one wprowadzone do Spółki aportem w 2004 roku, a Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Za aport uważa się wkład niepieniężny wniesiony do spółki na pokrycie kapitału zakładowego w postaci wartości niematerialnych (praw) lub rzeczy. Wniesienie wkładu wiąże się z przeniesieniem na spółkę wszelkich praw do przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi. Wniesienie aportu w postaci prawa wieczystego użytkowania gruntów oraz prawa własności gruntu, własności budynków i budowli posadowionych na tych gruntach do spółki spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów zawartej w cyt. powyżej art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym - w rozumieniu art. 2 pkt 22 tej ustawy - uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania przedmiotowymi towarami jak właściciel.

Zatem wniesienie do Spółki budynku przemysłowego oraz budynku socjalno-biurowego jako wkładu niepieniężnego, stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak wskazuje Wnioskodawca, zarówno budynek przemysłowy, jak i budynek socjalno-biurowy były ulepszane w latach 2004-2005, a wartość nakładów wyniosła ok. 3% wartości początkowej budynku. Przedmiotowe budynki nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy.

Mając powyższe na względzie uznać należy, iż wniesienie w 2004 roku budynków: przemysłowego i socjalno-biurowego do Spółki odbyło się w ramach pierwszego zasiedlenia, a do dnia sprzedaży Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zatem pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynków: przemysłowego i socjalno-biurowego upłynie okres dłuższy niż 2 lata, wobec czego ich sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednakże należy zauważyć, iż na przedmiotowej nieruchomości znajdują się również utwardzony plac oraz ogrodzenie. Zgodnie z Prawem budowlanym nie mieszczą się one w definicji budowli ani budynku, lecz stanowią urządzenia budowlane.

W myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), przez obiekt budowlany należy rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury

Zgodnie z pkt 2 tego artykułu, pod pojęciem budynku należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Ilekroć w powołanej ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową (art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane).

Zgodnie z art. 3 pkt 9 wyżej cyt. ustawy przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Ustawodawca nie definiuje zatem utwardzonego placu oraz ogrodzenia jako samodzielnych budowli, umieszcza je natomiast w katalogu tzw. urządzeń budowlanych, czyli urządzeń technicznych związanych z budynkiem lub budowlą, zapewniających możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem.

W konsekwencji powyższego należy uznać, że utwardzony plac oraz ogrodzenie stanowią urządzenie budowlane związane z budynkiem socjalno-biurowym oraz budynkiem przemysłowym, bowiem usytuowane są na jednym terenie. Dlatego też utwardzony plac oraz ogrodzenie będące przedmiotem dostawy podlegają opodatkowaniu według takiej stawki podatku VAT jaką opodatkowane są budynki, z którymi są związane. Oznacza to, iż w sytuacji gdy sprzedaż budynków korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, wówczas dostawa utwardzonego placu i ogrodzenia również korzysta z tego zwolnienia.

Reasumując, sprzedaż budynków: przemysłowego i socjalno-biurowego oraz zlokalizowanych z nimi na jednym terenie utwardzonego placu i ogrodzenia będzie korzystała ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. 29 ust. 5 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.