Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-311/11-2/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-11-10
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie obowiązków płatnika w związku z opodatkowaniem dochodów spółki cypryjskiej z tytułu udziału w polskiej spółce komandytowej.
Słowa kluczowe: Cypr; komandytariusz; obowiązek-obowiązek płatnika; podatek-pobór podatku; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; przedsięwzięcie; przekształcanie; płatnik; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; udział; udziałowiec; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zakład; zaliczka; zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością , reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 17 sierpnia 2011 r. (data wpływu 19 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązków płatnika w związku z opodatkowaniem dochodów spółki cypryjskiej z tytułu udziału w polskiej spółce komandytowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązków płatnika w związku z opodatkowaniem dochodów spółki cypryjskiej z tytułu udziału w polskiej spółce komandytowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest spółką zajmującą się dystrybucją różnych rodzajów klejów, w której kapitale zakładowym udziały aktualnie posiadają: holenderska spółka „A” (90% udziałów) i dr B. (10% udziałów).

Dr B. zgłosił Wnioskodawcy zamiar wniesienia posiadanych przez niego udziałów w kapitale zakładowym Wnioskodawcy na pokrycie podwyższenia kapitału zakładowego cypryjskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (zwanej dalej: „C”).

Obecnie trwa proces przekształcenia Wnioskodawcy w spółkę komandytową zgodnie z art. 551 i następne (w szczególności art. 575 i 576) Kodeksu spółek handlowych.

W spółce komandytowej (zwanej dalej: „spółką przekształconą”) jej wspólnicy będą posiadali następujące udziały w zysku: 1% otrzymywać będzie nowoutworzona spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (jako komplementariusz), 10% otrzymywać będzie „C” (jako komandytariusz) i 89% otrzymywać będzie spółka „A” (jako komandytariusz). Spółka przekształcona wypłacać będzie wspólnikom w ramach swoich możliwości finansowych miesięczne zaliczki na poczet przysługującego im udziału w zysku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca (już jako spółka przekształcona), wypłacając „C” w formie zaliczki 10% zysku osiągniętego w danym miesiącu przez Wnioskodawcę (spółkę przekształconą), zobowiązany będzie jako płatnik do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 19% wypłacanej kwoty?

Zdaniem Wnioskodawcy, możliwość opodatkowania cypryjskich osób prawnych (takim podmiotem jest „C”) polskim podatkiem dochodowym od osób prawnych uregulowane jest w dwóch aktach prawnych: umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 91 Konstytucji, umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania ma pierwszeństwo w stosowaniu przed ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl art. 22 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody cypryjskich osób prawnych mogą być opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych pod warunkiem zaliczenia ich do jednego ze źródeł przychodów wymienionych w art. 6 do 8 i art. 10 do 14 i art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. do: dochodów z majątku nieruchomego, zysków z działalności gospodarczej prowadzonej poprzez położony w Polsce zakład, zysków z transportu międzynarodowego (morskiego, śródlądowego i powietrznego), dywidend, odsetek, należności licencyjnych, zysków z przeniesienia własności majątku, dochody z wykonywania wolnego zawodu albo dochodów z działalności artystycznej lub sportowej.

Z kolei art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nakłada na polskich podatników, dokonujących wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1 ww. ustawy, obowiązek pobrania (jako płatnicy) w dniu dokonania wypłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat. Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Porównanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pozwala na stwierdzenie, że źródła przychodów cypryjskich osób prawnych wymienione w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania powtórzone zostały w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (m.in. odsetki, należności licencyjne, działalność artystyczna lub sportowa, transport międzynarodowy, wolne zawody) oraz w art. 22 ust. 1 ww. ustawy (dywidendy).

Tak więc, kluczowym dla odpowiedzi na pytanie postawione przez Wnioskodawcę w niniejszym wniosku jest ustalenie, przychodem z jakiego źródła w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będą dla „C” kwoty wypłacane przez Wnioskodawcę (spółkę przekształconą) z tytułu udziału „C” w zysku Wnioskodawcy (spółki przekształconej).

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma wątpliwości, że kwoty wypłacane przez Wnioskodawcę (spółkę przekształconą) z tytułu udziału „C” w zysku Wnioskodawcy (spółki przekształconej) nie będą dla „C” przychodami z następujących źródeł: dochód z majątku nieruchomego (art. 6 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania), transport międzynarodowy morski, śródlądowy i powietrzny (art. 8 ww. umowy), dywidendy (art. 10 ww. umowy), odsetki (art. 11 tej umowy), należności licencyjne (art. 12 ww. umowy), zyski z przeniesienia własności majątku (art. 13 tej umowy), dochody z wykonywania wolnego zawodu (art. 14 ww. umowy) ani też dochody z działalności artystycznej lub sportowej (art. 17 tej umowy).

W opinii Wnioskodawcy, jedyną wymagającą zbadania jest możliwość zaliczenia przychodów „C” z tytułu udziału w zysku Wnioskodawcy po jego przekształceniu w spółkę komandytową do przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej przez „C” poprzez zakład położony w Polsce (art. 7 ww. umowy).

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania definiuje w art. 5 „zakład” jako stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. W szczególności zakładem jest filia, biuro, fabryka czy też warsztat. Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 6 ww. umowy sam fakt, iż spółka mająca siedzibę na Cyprze kontroluje spółkę, która ma siedzibę w Polsce, nie wystarcza, aby spółkę polską uważać za zakład spółki cypryjskiej. Fakt, że „C” będzie wspólnikiem (komandytariuszem) przekształconego w spółkę komandytową Wnioskodawcy, nie będzie pozwalał na uznanie, że „C” posiada w Polsce zakład w rozumieniu art. 5 i art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, co znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygnatura akt III SA/Wa 1637/10.

Drugą (obok posiadania w Polsce zakładu) z przesłanek wymienionych w art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które musiałaby spełnić „C”, aby można było stwierdzić, że jest ona zobowiązana do płacenia podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, jest prowadzenie poprzez zakład działalności gospodarczej w Polsce.

Termin „działalność gospodarcza” w myśl art. 3 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania należy rozumieć zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalność gospodarczej, tj. jako zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły.

W przedstawionym stanie faktycznym to Wnioskodawca, a nie jego wspólnicy, prowadzi na obszarze Polski działalność gospodarczą (i będzie prowadził po przekształceniu jako spółka komandytowa) polegającą na dystrybucji różnych rodzajów klejów.

Tak więc, kwoty wypłacane przez Wnioskodawcę „C” z tytułu udziału w zysku Wnioskodawcy po jego przekształceniu w spółkę komandytową nie będą dla „C” przychodem z działalności gospodarczej prowadzonej poprzez zakład położony w Polsce w rozumieniu art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Kwoty te nie będą również dla „C” przychodem z jakiegokolwiek ze źródeł przychodów wymienionych w art. 6, 8, 10, 11, 12, 13, 14 i 17 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Przychód „C” z tytułu udziału w zysku Wnioskodawcy po jego przekształceniu w spółkę komandytową nie będzie przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce.

Wnioskodawca (już jako spółka przekształcona), wypłacając „C” w formie zaliczki 10% zysku osiągniętego w danym miesiącu przez Wnioskodawcę (spółkę przekształconą), nie będzie zatem zobowiązany jako płatnik do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 19% wypłacanej kwoty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Natomiast stosownie do art. 3 ust. 2 ww. ustawy, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Zauważyć należy, że spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej.

Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3 (art. 1 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Wobec powyższego, dochody spółek osobowych nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania.

Z uwagi na fakt, że spółka komandytowa jako spółka osobowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego, w zakresie dochodów przez nią uzyskiwanych podatnikami są wspólnicy spółki komandytowej.

Zgodnie z opisanym we wniosku zdarzeniem przyszłym, jeden z udziałowców Wnioskodawcy zgłosił zamiar wniesienia posiadanych przez siebie udziałów w kapitale zakładowym Spółki na pokrycie podwyższenia kapitału zakładowego cypryjskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością („C”). Obecnie trwa proces przekształcenia Wnioskodawcy w spółkę komandytową. W spółce komandytowej (zwanej dalej: „spółką przekształconą”) „C” będzie posiadał udziały w zysku, wysokości 10%. Spółka przekształcona wypłacać będzie wspólnikom (w tym „C”) w ramach swoich możliwości finansowych miesięczne zaliczki na poczet przysługującego im udziału w zysku.

Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, z tytułu posiadania udziału w spółce komandytowej (tj. Wnioskodawcy jako spółce przekształconej), będzie „C” z siedzibą na Cyprze jako osoba prawna.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku (art. 5 ust. 2 ww. ustawy).

Poprzez udział w spółce komandytowej należy rozumieć ogół praw i obowiązków wspólnika spółki komandytowej.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż dochody spółki cypryjskiej związane z posiadaniem praw udziałowych w polskiej spółce komandytowej co do zasady podlegają opodatkowaniu w Polsce na zasadach ogólnych.

Z uwagi na fakt, iż „C” jest podmiotem prawa cypryjskiego z rezydencją podatkową na Cyprze, kwestie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 117, poz. 523; dalej: umowa polsko - cypryjska).

W tym stanie rzeczy należy przeanalizować, czy postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie wyłączają lub nie ograniczają prawa Polski do opodatkowania przedmiotowych dochodów.

Pomocnym w interpretacji tej umowy może być tekst Modelowej Konwencji OECD, stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.

Postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania nie należy traktować jako wyłącznie obowiązujących Polskę norm międzynarodowego prawa publicznego, gdyż z uwagi na ich szczególny charakter, są one przede wszystkim powszechnie obowiązującymi normami naszego wewnętrznego ustawodawstwa podatkowego, których prawidłowe stosowanie wymaga również odniesienia do ustalonych w międzynarodowej pragmatyce zasad, wyrażonych w Komentarzu do Modelowej Konwencji OECD.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko – cypryjskiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Odwołując się do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, należy zauważyć, iż w międzynarodowych konwencjach podatkowych przyjęto powszechnie zasadę, że dopóki przedsiębiorstwo jednego państwa nie założy w drugim państwie zakładu, nie można uważać, iż to przedsiębiorstwo bierze udział w życiu gospodarczym tego drugiego państwa w takim stopniu, aby można było je poddać jurysdykcji ustawodawstwa podatkowego tego państwa.

Istotnym jest, że kryterium opodatkowania powinno być stosowane nie do samego przedsiębiorstwa, lecz do jego zysków. W związku z powyższym, przy opodatkowaniu zysków, jakie zagraniczne przedsiębiorstwo osiąga w danym kraju, władze podatkowe powinny rozpatrywać każde źródło zysków odrębnie, stosując do każdego źródła kryterium istnienia zakładu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 umowy polsko – cypryjskiej, w rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

Na podstawie art. 5 ust. 2 ww. umowy, określenie „zakład” obejmuje w szczególności:

1.  miejsce zarządu,
2.  filię,
3.  biuro,
4.  zakład fabryczny,
5.  warsztat oraz
6.  kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych,
7.  plac budowy lub budowę, montaż lub instalację albo działalność nadzorczą związaną z nimi, jeżeli taki plac, projekt lub działalność trwa dłużej niż 12 miesięcy.

W myśl art. 5 ust. 3 tej umowy, bez względu na postanowienia poprzednich ustępów niniejszego artykułu określenie „zakład” nie obejmuje:

1.  użytkowania urządzeń wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
2.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania,
3.  utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
4.  stałej placówki utrzymywanej wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa,
5.  stałej placówki utrzymywanej wyłącznie dla celów reklamy, dla dostarczania informacji, prowadzenia badań naukowych lub wykonywania podobnej działalności mającej dla przedsiębiorstwa charakter przygotowawczy lub pomocniczy,
6.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek połączenia rodzajów działalności wymienionych pod literami od a) do e), pod warunkiem że całkowita działalność placówki wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności posiada charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

Skoro wspólnik polskiej spółki komandytowej uzyskuje dochody kwalifikowane dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym jako dochody z działalności gospodarczej (art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), spółka ta posiada siedzibę w rozumieniu art. 105 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych, adres w rozumieniu art. 110 § 1 pkt 1 tej ustawy, jest zobowiązana (przykładowo) do sporządzania i przechowywania sprawozdań finansowych w rozumieniu art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.), a także realizuje określone cele gospodarcze, to nie sposób uznać, iż posiadanie praw udziałowych polskiej spółki komandytowej przez nierezydenta nie konstytuuje powstania zakładu co najmniej w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. c) umowy polsko – cypryjskiej.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. h) powołanej umowy, określenie „stała placówka” oznacza stałe miejsce, w którym wykonywana jest działalność zawodowa.

Zatem, dla zaistnienia placówki nie ma wpływu tytuł do lokali, pomieszczeń wykorzystywanych do działalności gospodarczej, nie jest też wymagany udział czynnika ludzkiego.

Jednocześnie w opisanym zdarzeniu przyszłym nie wystąpi żadna przesłanka negatywna wymieniona w art. 5 ust. 3 ww. umowy, gdyż posiadanie prawa do udziału w zysku spółki komandytowej wykluczać będzie możliwość uznania, iż stała placówka będzie miała charakter pomocniczy (nie będzie generować bezpośrednio dochodów).

Należy podkreślić, iż zarówno na gruncie międzynarodowego prawa podatkowego, jak i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli spółka osobowa jako podmiot transparentny pod względem podatkowym prowadzi działalność w państwie, w którym jest zorganizowana, to wspólnik – nierezydent tej spółki posiada w tym państwie „zakład” i podlega w nim opodatkowaniu od zysków osiągniętych poprzez ten „zakład”.

W przedmiotowej sytuacji oznacza to, iż spółka osobowa, działając w Polsce będzie konstytuować zakład cypryjskiej spółki kapitałowej, która będzie jej wspólnikiem. Spółkę cypryjską należy zatem traktować jako podmiot zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski za pośrednictwem zakładu.

Należy podkreślić, iż nierezydenci wykonując działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej niezależnie od formy działalności gospodarczej i formy prawnej, posiadając udział w polskiej spółce osobowej będą podlegać w pierwszej kolejności obowiązkowi podatkowemu w Polsce, gdyż na terenie naszego państwa jest położone źródło przychodu w postaci działalności spółki osobowej. Wykonanie zobowiązania podatkowego będzie ciążyć w całości na podatniku – nierezydencie.

W tym stanie rzeczy, należy stwierdzić, iż dochody spółki cypryjskiej z udziału w polskiej spółce komandytowej będą opodatkowane w Polsce na zasadach określonych w powołanym wyżej art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (a więc co do zasady proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku tej spółki osobowej określonego w umowie spółki) w granicach zakreślonych w art. 3 ust. 2 tej ustawy.

W konsekwencji, należy stwierdzić, iż posiadanie przez spółkę kapitałową (podmiot prawa cypryjskiego z rezydencją podatkową na Cyprze) praw udziałowych w spółce komandytowej, utworzonej zgodnie z prawem polskim, skutkuje powstaniem zakładu spółki cypryjskiej w Polsce w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (a w rezultacie obowiązku opodatkowania w Polsce dochodów, które powstaną w przyszłości z tytułu posiadanych praw udziałowych w polskiej spółce osobowej).

Warto również zwrócić uwagę, iż stosownie do treści art. 3 ust. 2 umowy polsko – cypryjskiej, przy stosowaniu niniejszej umowy przez Umawiające się Państwo jakiekolwiek określenie nie zdefiniowane w niniejszej umowie będzie miało takie znaczenie, jakie ma według prawa tego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza umowa.

Zatem nie ulega wątpliwości, iż polski ustawodawca w art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jednoznacznie kwalifikuje dochody z udziału w spółce komandytowej jako dochody z działalności gospodarczej.

W związku z faktem, iż podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych będzie spółka cypryjska z obowiązkiem samoopodatkowania się, późniejsza wypłata zaliczki przez Wnioskodawcę (jako spółkę przekształconą) nie będzie rodziła po Jego stronie obowiązków płatnika.

Podsumowując, w oparciu o przywołane przepisy prawa, należy stwierdzić, iż posiadanie przez cypryjską spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością praw udziałowych w spółce komandytowej utworzonej zgodnie z prawem polskim, będzie skutkować powstaniem dla spółki cypryjskiej obowiązku opodatkowania w Polsce dochodów, które powstaną w przyszłości z tytułu posiadanych praw udziałowych w polskiej spółce osobowej. Jednakże, Wnioskodawca będący po przekształceniu spółką komandytową, wypłacając w formie zaliczki 10% zysku przez Niego wypracowanego w danym miesiącu na rzecz „C”, nie będzie zobowiązany jako płatnik do pobrania z tego tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego.

Ponadto należy wskazać, iż powołane w treści wniosku orzeczenie sądu nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż zdaniem Organu podatkowego, teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.