Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-885/13-2/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-25
Teza: opodatkowanie 23% stawką VAT kompleksowej usługi świadczonej w ramach pakietu konferencyjnego
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi kompleksowe; usługi-usługi szkoleniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 29.07.2013 r. (data wpływu 22.08.2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania 23% stawką VAT kompleksowej usługi świadczonej w ramach pakietu konferencyjnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22.08.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania 23% stawką VAT kompleksowej usługi świadczonej w ramach pakietu konferencyjnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie prowadzenia hoteli i restauracji (PKD 55.10.Z) i jest podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka oferuje swoim klientom usługi kompleksowe polegające na zorganizowaniu konferencji lub szkolenia. W skład takiej usługi świadczonej przez Spółkę wchodzi przede wszystkim wynajem sali konferencyjnej wraz z odpowiednim sprzętem technicznym takim jak: komputer, rzutnik/projektor multimedialny, sprzęt nagłaśniający inne oraz zakwaterowanie w Hotelu, wyżywienie i napoje, dodatkowe atrakcje w postaci np. występów artystycznych. Świadczenia te sprzedawane są w postaci „pakietów konferencyjnych” z tego względu, iż klienci Spółki zainteresowani są nabyciem świadczenia kompleksowego polegającego na zorganizowaniu zaplecza lokalowego, technicznego oraz gastronomicznego, które umożliwiłoby przeprowadzenie konferencji.

Spółka nie określa programu merytorycznego spotkania, nie zatrudnia prelegentów, nie przygotowuje materiałów dydaktycznych. Kwestie te leżą w gestii klienta Spółki.

Cena „pakietu konferencyjnego” ustalana jest indywidualnie z klientem Spółki w oparciu o zapotrzebowanie na usługi.

Szczegółowa lista takich usług wraz z ceną będzie stanowić załącznik do umowy.

Wartość „pakietu konferencyjnego” kalkulowana jest zawsze dla całej usługi łącznie i zawiera wszystkie wymienione wyżej usługi.

Po wykonaniu usługi Spółka wystawia fakturę VAT z jedną pozycją o treści „pakiet konferencyjny” i łączną kwotę należną z tytułu zawartej umowy opodatkowaną podstawową stawką 23% VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo traktować wyżej wymienione usługi jako świadczenie kompleksowe i wystawiać fakturę VAT za jedną usługę „Pakiet konferencyjny” z podstawową stawką VAT 23%?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Na tle powyższych okoliczności podatnik formułuje stanowisko, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami kompleksowe usługi świadczone w ramach „Pakietów konferencyjnych” można opodatkować podstawową stawką VAT 23% tak jak usługę zasadniczą, jaką byłoby wynajęcie sal konferencyjnych wraz ze sprzętem technicznym. Nocleg i wyżywienie należy w opisanym wypadku potraktować jako usługi dodatkowe o charakterze pomocniczym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Zatem przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie prowadzenia hoteli i restauracji (PKD 55.10.Z) i jest podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca oferuje swoim klientom usługi kompleksowe polegające na zorganizowaniu konferencji lub szkolenia. W skład takiej usługi świadczonej przez Wnioskodawcę wchodzi przede wszystkim wynajem sali konferencyjnej wraz z odpowiednim sprzętem technicznym takim jak: komputer, rzutnik/projektor multimedialny, sprzęt nagłaśniający i inne oraz zakwaterowanie w hotelu, wyżywienie i napoje, dodatkowe atrakcje w postaci np. występów artystycznych. Świadczenia te sprzedawane są w postaci „pakietów konferencyjnych” z tego względu, iż klienci Wnioskodawcy zainteresowani są nabyciem świadczenia kompleksowego polegającego na zorganizowaniu zaplecza lokalowego, technicznego oraz gastronomicznego, które umożliwiłoby przeprowadzenie konferencji/szkolenia. Spółka nie określa programu merytorycznego spotkania, nie zatrudnia prelegentów, nie przygotowuje materiałów dydaktycznych. Kwestie te leżą w gestii klienta Spółki. Cena pakietu konferencyjnego ustalana jest indywidualnie z klientem Wnioskodawcy w oparciu o zapotrzebowanie na usługi. Szczegółowa lista takich usług wraz z ceną stanowi załącznik do umowy. Wartość pakietu konferencyjnego kalkulowana jest zawsze dla całej usługi łącznie i zawiera wszystkie wymienione wyżej usługi. Po wykonaniu usługi Wnioskodawca wystawia fakturę VAT z jedną pozycją o treści „pakiet konferencyjny” i łączną kwotą należną z tytułu zawartej umowy opodatkowaną podstawową stawką VAT 23%.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzaj się do ustalenia, czy wskazane usługi wchodzące w skład „Pakietu konferencyjnego” Wnioskodawca może uznać za usługę kompleksową i opodatkować stawką podatku VAT w wysokości 23 %.

Należy wskazać, że zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do świadczenia zasadniczego, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem w skutecznym wykorzystaniu świadczenia zasadniczego. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie jest wykluczone z tego powodu, że do poszczególnych elementów wykazane są odrębnie ceny. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Z wniosku wynika, że usługą zasadniczą w świadczeniu kompleksowej usługi nazwanej „pakietem konferencyjnym” jest usługa wynajmu sali konferencyjnej wraz z urządzeniami multimedialnymi, w tym przygotowanie nagłośnienia, oświetlenia itp. Pozostałe usługi: noclegowe, gastronomiczne, artystyczne stanowią usługi pomocnicze, które nie są celem w samym sobie dla klientów Wnioskodawcy, lecz są środkiem do pełnego zrealizowania usługi podstawowej.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa, oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie można mówić o jednym świadczeniu głównym – organizacji konferencji lub szkolenia (wynajmie sali konferencyjnej wraz z urządzeniami multimedialnymi, w tym przygotowanie nagłośnienia, oświetlenia itp.), na które składają się ponadto inne świadczenia pomocnicze, w tym usługi noclegowe, gastronomiczne, wystąpienia artystyczne.

Wnioskodawca stwierdza bowiem, że świadczenia pomocnicze (usługi noclegowe, gastronomiczne, wystąpienia artystyczne) nie są celem samym w sobie dla klientów Wnioskodawcy, lecz są środkiem do pełnego zrealizowania usługi podstawowej organizacji szkolenia lub konferencji. Pojedyncza usługa traktowana jest jak element usługi zasadniczej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Podział na usługi zasadnicze i pomocnicze ma znaczenie z punktu widzenia zastosowania właściwej stawki VAT. Usługa zasadnicza i pomocnicza opodatkowane są taką samą stawką podatku. Bez usługi podstawowej – usługi organizacji konferencji lub szkolenia – świadczenie usług pomocniczych dla uczestników konferencji lub szkolenia utraciłoby swój sens. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w przypadku umów organizacji konferencji lub szkolenia przedmiotem świadczenia na rzecz klientów jest usługa główna, tj. organizacja konferencji lub szkolenia, a usługi dodatkowe stanowią elementy rachunku kosztów zmierzające do ustalenia kwoty odpłatności za usługę organizacji konferencji lub szkolenia, bowiem z ekonomicznego punktu widzenia klienta Wnioskodawcy, dopełniają świadczenie zasadnicze i nie należy ich sztucznie oddzielać od tego świadczenia.

Z punktu widzenia usługobiorcy istotny jest zakup usługi organizacji konferencji lub szkolenia wraz z usługami noclegowymi, gastronomicznymi, występami artystycznymi. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby w przedmiotowej sprawie sztucznie rozdzielać jedną usługę organizacji konferencji lub szkolenia na: usługę wynajmu sali konferencyjnej wraz z urządzeniami multimedialnymi, w tym przygotowanie nagłośnienia, oświetlenia i usługi dodatkowe (usługi noclegowe, gastronomiczne, wystąpienia artystyczne) oraz stosować dla nich odrębne stawki VAT. Konsekwencje podatkowe powinny być przyporządkowane świadczeniu wiodącemu.

Tym samym ponoszone przez klientów Wnioskodawcy wydatki na wynajem sali konferencyjnej wraz z urządzeniami multimedialnymi, w tym przygotowanie nagłośnienia, oświetlenia itp. stanowią wraz z wydatkami na usługi noclegowe, gastronomiczne, wystąpienia artystyczne obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy, z tytułu świadczenia usług organizacji konferencji lub szkolenia. Tym samym usługi te opodatkowane są według zasad (stawek) właściwych dla świadczonej usługi podstawowej.

Istotne jest również to, że Wnioskodawca nie określa programu merytorycznego szkolenia czy konferencji, nie zatrudnia prelegentów, nie przygotowuje materiałów dydaktycznych, lecz zapewnia techniczno-organizacyjną stronę spotkań.

W związku z tym, świadczenie kompleksowych usług organizacji konferencji lub szkolenia w formie „Pakietu konferencyjnego”, gdzie usługę zasadniczą stanowi wynajem sali konferencyjnej wraz z urządzeniami multimedialnymi, zaś inne czynności (usługi noclegowe, gastronomiczne, wystąpienia artystyczne) składające się na całość świadczenia są traktowane jako usługi pomocnicze, podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.