Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.71.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-02
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót przez osobę, która na
moment zmiany rezydencji podatkowej posiadała Kartę
Polaka.
Słowa kluczowe: Białoruś
cudzoziemiec
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Była Pani obywatelką Białorusi (od października 2024 r. jest Pani obywatelką Polski), która
    z powodów osobistych przeniosła się do Polski w marcu 2022 r.
    Zanim zdecydowała się Pani przenieść do Polski, mieszkała Pani na stałe na terytorium
    Białorusi. Tam znajdowało się miejsce Pani zamieszkania oraz ośrodek interesów
    życiowych i ekonomicznych. Nie wyjeżdżała Pani do żadnego kraju na dłuższy okres
    pobytu, co mogłoby skutkować dodatkowymi obowiązkami podatkowymi w innym kraju,
    niż Białoruś.
    W każdym roku podatkowym 2019, 2020, 2021 oraz do dnia poprzedzającego dzień, w
    którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską, nie przebywała Pani
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.
    Do marca 2022 r. posiadała Pani swoją rezydencję podatkową jedynie na terytorium
    Białorusi, co tym samym powodowało, że rozliczała się Pani ze światowych dochodów
    wyłącznie na terytorium Białorusi.
    Do Polski przeprowadziła się Pani 19 marca 2022 r. na podstawie wizy długoterminowej
    otrzymanej w związku z posiadaniem Karty Polaka, która była wydana na okres do 23
    listopada 2031 r.
    Decyzja o przedłużenie ważności Karty Polaka była wydana 23 listopada 2021 r., odebrała
    Pani tę kartę w styczniu 2022 r.
    19 marca 2022 r. nastąpiło przeniesienie centrum Pani interesów osobistych i
    gospodarczych Następnie podjęła Pani pracę w Polsce na podstawie zawartej 1 kwietnia
    2022 r. umowy o pracę z polskim pracodawcą na czas nieokreślony (oznacza to, że od 1
    kwietnia 2022 r. oraz w 2023 r. i 2024 r. uzyskała Pani w Polsce przychody ze stosunku
    pracy).
    Otrzymała Pani pobyt stały (decyzją od 6 marca 2023 r.) i obywatelstwo polskie (decyzją od
    21 października 2024 r.).
    W związku z wyprowadzką z Białorusi, przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Od momentu przyjazdu do Polski, przebywa i pracuje Pani wyłącznie w
    Polsce, ma miejsce zamieszkania w A. Na ten moment wiąże Pani swoją przyszłość z
    Polską i nie zamierza się Pani wyprowadzać do innego kraju ani też wracać do rodzimego
    kraju, czyli Białorusi.
    Przebywa Pani na terytorium Polski już ponad 3 lata (od marca 2022 r. do teraz), co w
    konsekwencji powoduje, że ma Pani miejsce zamieszkania pod względem podatkowym w
    Polsce i tym samym, posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

    W związku z tym, że przyjechała Pani do Polski w trakcie 2022 r. i tutaj przeniosła Pani
    swoje miejsce zamieszkania, w wyniku czego podlega Pani w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu (zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy PIT), korzysta Pani z ulgi na
    powrót z 2022 roku (rok podatkowy 2022, 2023, 2024).
    Posiada Pani również certyfikat rezydencji podatkowej (książeczka pracy (...)), który
    potwierdza Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Białorusi za lata 2010-
    2021 oraz za część roku 2022, do momentu zmiany rezydencji na Polskę.
    22 listopada 2024 r. zmieniła Pani imię i nazwisko (decyzja kierownika urzędu stanu
    cywilnego w A)

## Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia, ma Pani prawo do
    skorzystania z tzw. ulgi na powrót (w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 152 w zw. z art. 21 ust. 1
    pkt 39, 43 i 44 ustawy o PIT) za lata 2022-2024 z uwagi na fakt, że do Polski przyjechała
    Pani posiadając Kartę Polaka, a obecnie ma Pani obywatelstwo polskie przyznane decyzją
    z października 2024 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że ma prawo do ulgi na powrót za lata 2022, 2023, 2024 i 2025, bo otrzymała
    Pani Kartę Polaka na terenie Białorusi, wcześniej nie przyjeżdżała Pani do Polski (na dłużej)
    i przyniosła Pani centrum swoich interesów osobistych i gospodarczych. Przyjechała Pani
    do Polski na podstawie wizy, wydanej na podstawie ważnej Karty Polaka.
    Do dnia przyprowadzenia do Polski – 19 marca 2022 r. – nigdy nie mieszkała Pani w Polsce
    i w innych krajach (mieszkała Pani tylko na Białorusi i była Pani na Białorusi rezydentem
    podatkowym od 2010 r. do dnia wprowadzenia do Polski).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej
      w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
        – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto, z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ma zastosowanie do niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno
    po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku
    przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r.
    podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ponadto, w celu skorzystania z tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Z opisu zdarzenia wynika w szczególności, że była Pani obywatelką Białorusi (od
    października 2024 r. jest Pani obywatelką Polski), która z powodów osobistych przeniosła
    się do Polski w marcu 2022 r. Zanim zdecydowała się Pani przenieść do Polski, mieszkała
    Pani na stałe na terytorium Białorusi. Tam znajdowało się miejsce Pani zamieszkania oraz
    ośrodek interesów życiowych i ekonomicznych. Nie wyjeżdżała Pani do żadnego kraju na
    dłuższy okres pobytu, co mogłoby skutkować dodatkowymi obowiązkami podatkowymi w
    innym kraju, niż Białoruś.
    W każdym roku podatkowym 2019, 2020, 2021 oraz do dnia poprzedzającego dzień, w
    którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską, nie przebywała Pani
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.
    Do marca 2022 r. posiadała Pani swoją rezydencję podatkową jedynie na terytorium
    Białorusi, co tym samym powodowało, że rozliczała się Pani ze światowych dochodów
    wyłącznie na terytorium Białorusi.
    19 marca 2022 r. nastąpiło przeniesienie centrum Pani interesów osobistych i
    gospodarczych Następnie podjęła Pani pracę w Polsce na podstawie zawartej 1 kwietnia
    2022 r. umowy o pracę z polskim pracodawcą na czas nieokreślony. Oznacza to, że od 1
    kwietnia 2022 r. oraz w 2023 r. i 2024 r. uzyskała Pani w Polsce przychody ze stosunku
    pracy.
    Otrzymała Pani pobyt stały (decyzja od 6 marca 2023 r.) i obywatelstwo polskie (decyzją od
    21 października 2024 r.).
    W związku z wyprowadzką z Białorusi, przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Od momentu przyjazdu do Polski, przebywa i pracuje Pani wyłącznie w
    Polsce i ma Pani miejsce zamieszkania w A.
    Przebywa Pani na terytorium Polski już ponad 3 lata (od marca 2022 r. do teraz), co w
    konsekwencji powoduje, że ma Pani miejsce zamieszkania pod względem podatkowym w
    Polsce i tym samym, posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

    W konsekwencji zarówno w okresie 3 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio
    rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    , jak i w okresie od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła
    Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie miała Pani miejsca
    zamieszkania w Polsce.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Wyjaśniła Pani również, że do Polski przeprowadziła się 19 marca 2022 r. na podstawie
    wizy długoterminowej otrzymanej w związku z posiadaniem Karty Polaka, która była
    wydana na okres do 23 listopada 2031 r. Decyzja o przedłużenie ważności Karty Polaka
    była wydana 23 listopada 2021 r., zaś kartę odebrała Pani w styczniu 2022 r., a do Polski
    przeprowadziła się Pani 19 marca 2022 r. i z tym dniem nastąpiło zatem przeniesienie
    centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych.
    Z powyższego wynika, że na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadała
    Pani ważną Kartę Polaka.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do art. 229 ust. 7 ustawy z dnia
    12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 769 ze zm.):
      Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9,
      następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy
      z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz.U. z 2023 r. poz. 192).
    Stosownie do art. 195 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego
      wniosek, jeżeli posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.
    W myśl art. 2 ust. 1-3 ustawy z 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    192):
        1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do
        Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
          1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową
            znajomość języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i
            kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów;
          2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej ,,konsulem'',
            lub w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo
            wyznaczonego przez niego pracownika, złoży pisemną deklarację
            przynależności do Narodu Polskiego;
          3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
            dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo
            przedstawi zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające
            aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub
            polskiej mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
          4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
            repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej
            Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w
            latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską
            Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką,
            Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną
            Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do
            jednego z państw będących stroną tych umów.

        2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
          1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
            przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
          2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, lub
          3) posiadającej status bezpaństwowca.
        3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie
        zostało stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o
        repatriacji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością
        języka polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8
        stosuje się odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:
        1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
        Polskiego.
        2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na pobyt
      stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta Polaka traci
      ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego nabycie
      obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
        1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
        2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Wobec powyższego uznać należy, że spełniła Pani również warunek wskazany w art. 21
    ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem
    przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w
    związku z posiadaniem przez Panią Karty Polaka.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji -
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny
    dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada
    inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie
    mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych.

    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku potwierdziła Pani, że posiada również certyfikat rezydencji podatkowej
    (książeczka pracy (...)), który potwierdza Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
    na Białorusi za lata 2010-2021 oraz za część 2022 r., do momentu zmiany rezydencji na
    Polskę.
    W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W konsekwencji, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze
    stosunku pracy.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości
    nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów
    wymienionych w przepisie.
    Skoro przeniesienie Pani miejsca zamieszkania do Polski nastąpiło 19 marca 2022 r., to
    może Pani skorzystać z ulgi na powrót w latach 2022, 2023, 2024 i 2025.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.