Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1631/11-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-02-02
Teza: opodatkowanie sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 16.11.2011 r. (data wpływu 16.11.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.11.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: Zbywca lub Spółka) prowadzi działalność m.in. w zakresie wynajmu nieruchomości na własny rachunek. Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zbywca jest właścicielem budynków magazynowo-biurowych zlokalizowanych w różnych częściach Polski:

*   budynku wraz z przynależną infrastrukturą (przyłącza mediów, drogi wewnętrzne, parkingi, ogrodzenie, itd.) oraz niezbędnym wyposażeniem, zlokalizowanego w gminie B., usytuowanego na gruntach będących w użytkowaniu wieczystym spółki (dalej jako: nieruchomość I).
*   czterech budynków wraz z przynależną infrastrukturą (przyłącza mediów, drogi wewnętrzne, parkingi, ogrodzenie, itd.) oraz niezbędnym wyposażeniem, zlokalizowanego w gminie Warszawa, usytuowanych na gruntach stanowiących własność Spółki (dalej jako: nieruchomość II).

– dalej razem nieruchomości I i II jako: nieruchomości.

W skład nieruchomości I wchodzą także grunty niezabudowane (opodatkowanie VAT zbycia gruntów niezabudowanych nie jest przedmiotem niniejszego wniosku). Spółka nabyła nieruchomości w ramach aportu przedsiębiorstw w 2004 r. Spółka w ramach otrzymanych przedsiębiorstw przejęła również zobowiązania z tytułu pożyczek związanych z budową nieruchomości. Nieruchomość I została oddana do użytkowania i wynajęta w 2002 r. (obecnie pozostaje w pełni wynajęta). Budynki wchodzące w skład nieruchomości II zostały oddane do użytkowania w 1995 i 1997 roku i wynajęte w całości pierwszym najemcom w 2003 r. Obecnie dwa budynki, wchodzące w skład nieruchomości II pozostają w pełni wynajęte, podczas gdy pozostałe dwa są niewynajęte w ok. 10% i ok. 40%. Niemniej, po oddaniu do używania całość powierzchni była oddana w najem opodatkowany VAT (i miało to miejsce wcześniej niż 2 lata temu). Oznacza to, że nie ma takiej powierzchni w żadnym z tych budynków, która nie podlegałaby w ogóle wynajęciu. Jednocześnie, w celu umożliwienia właściwego użytkowania nieruchomości, zbywca zawarł niezbędne umowy m.in. w zakresie dostawy mediów, zarządzania nieruchomościami, ubezpieczenia i bieżącej obsługi nieruchomości (konserwacja, remonty), utrzymania czystości na nieruchomości, odśnieżania i ochrony. Zbywca w celu umożliwienia jego przedsiębiorstwu funkcjonowania korzysta także z usług księgowych i bieżącego doradztwa podatkowego oraz najmu powierzchni biurowej na własne potrzeby.

Obecnie zbywca planuje sprzedać nieruchomości na rzecz dwóch różnych nabywców - nabywcy I (podmiotu zainteresowanego nabyciem nieruchomości I) oraz nabywcy II (podmiotu zainteresowanego nabyciem nieruchomości II), będących podatnikami podatku od towarów i usług (dalej: nabywcy). W ramach planowanej sprzedaży, zgodnie z art. 678 § 1 kodeksu cywilnego, nabywcy poszczególnych nieruchomości wstąpią z mocy prawa w stosunek najmu na miejsce zbywcy. Jednocześnie zgodnie z intencją stron, zbywca nie przeniesie na nabywców wszystkich praw i obowiązków związanych z umowami dotyczącymi obsługi odpowiednich nieruchomości. W szczególności, Zbywca nie zamierza przenosić na nabywców umów w zakresie zarządzania nieruchomościami (jako, że nabywcy zawrą w tym zakresie umowy z innymi podmiotami). W okresie przejściowym po transakcji, na mocy odrębnych porozumień, część umów może być wykorzystywana w zakresie niezbędnym do właściwego używania odpowiednich nieruchomości do czasu zawarcia nowych umów przez nabywców. Dodatkowo, na nabywców nie będą przenoszone umowy związane z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa zbywcy dotyczące m.in.: usług księgowych, najmu powierzchni biurowej, bieżącego doradztwa podatkowego.

Planowana transakcja nie obejmie również przeniesienia należności zbywcy (w tym ewentualnych należności związanych z czynszem za wynajem nieruchomości powstałych przed transakcją), rachunków bankowych czy środków pieniężnych zdeponowanych na rachunku zbywcy (innych niż kaucje wpłacone przez najemców związane z przenoszonymi - z mocy prawa - umowami najmu). Nabywcy nie przejmą również zobowiązań zbywcy (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek). Jednocześnie, zbywca nie zatrudnia pracowników, zatem nie nastąpi także przeniesienie zakładu pracy. Zbywca w ramach kontynuowania działalności w szczególności spłaci zobowiązania oraz będzie dochodzić swoich należności, jak również pozostanie stroną wskazanych wyżej umów nie przenoszonych na nabywców.

W związku z tym, że zdaniem zbywcy, sprzedaż przedmiotowych aktywów spełnia warunki do zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT (tj. dostawa nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani w okresie dwóch lat od tego momentu), strony transakcji planują skorzystanie z opcji opodatkowania przewidzianej w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

Spółka zwraca uwagę, że analogiczne zapytanie w odniesieniu do transakcji zbycia nieruchomości I oraz nieruchomości II zostanie sformułowane przez poszczególnych nabywców. Jego celem będzie potwierdzenie, że nabywcom przysługiwać będzie prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu odpowiednich transakcji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy transakcje zbycia nieruchomości podlegać będą zwolnieniu z VAT z opcją opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, i w sytuacji gdy zbywca oraz nabywca złożą oświadczenie w trybie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, przedmiotowa transakcja sprzedaży nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu standardową stawką VAT jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju w rozumieniu art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy o VAT ?

Zdaniem Spółki w przypadku zbycia nieruchomości, przy wyborze opcji opodatkowania, ich sprzedaż nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT. W rezultacie, transakcje podlegać będą opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów przy zastosowaniu standardowej stawki wynikającej z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT

Poniżej, Spółka szczegółowo uzasadnia swoje stanowisko:

1\. Brak podstaw do zastosowania zwolnienia z VAT

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Sprzedaż aktywów będących przedmiotem transakcji niewątpliwie stanowi dostawę towarów i w tym kontekście należy ocenić jakiej stawce podlegała będzie ta dostawa.

Spółka pragnie zwrócić uwagę, że oddanie w najem powierzchni magazynowej na nieruchomościach (ich pierwsze zasiedlenie) już nastąpiło. Tym samym, ewentualne zbycie nieruchomości nie odbędzie się w ramach pierwszego zasiedlenia, ani w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia. Konsekwentnie, sprzedaż przedmiotowych nieruchomości spełnia warunki zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Wobec wstępnej kwalifikacji transakcji zbycia nieruchomości jako zwolnionej z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, strony transakcji zamierzają skorzystać z opcji wyboru opodatkowania w trybie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT. W szczególności strony wypełnią obydwie, wynikające z przedmiotowego przepisu, przesłanki rezygnacji ze zwolnienia, tj. obowiązek dokonania rejestracji jako podatnika VAT przez Spółkę i (odpowiednich) nabywców oraz złożenie naczelnikowi urzędu skarbowego stosownego oświadczenia o wyborze opodatkowania transakcji dostawy nieruchomości.

Mając na uwadze powyższe, sprzedaż wskazanych składników majątkowych będzie podlegała opodatkowaniu VAT z zastosowaniem standardowej stawki podatku VAT, wynikającej z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

2\. Brak podstaw do potraktowania zbycia za czynność niepodlegającą VAT

Niezależnie od ustalenia właściwej stawki dla omawianej transakcji, Spółka pragnie wskazać, że w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym zastosowania nie znajdzie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie, z którym przepisów ustawy nie stosuje się m.in. do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

W ustawie o VAT pojęcie przedsiębiorstwa nie zostało zdefiniowane. Zgodnie z przyjętą praktyką, do której przychylają się także organy podatkowe i sądy administracyjne, należy w tym przypadku odnieść się do definicji przedsiębiorstwa zawartej w art. 55(1) kodeksu cywilnego, który stanowi że: „przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.”

Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest organizacyjnie oraz finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespól składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W świetle powyższych definicji, aby mówić o zbyciu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, przenoszone składniki majątkowe powinny być co najmniej wyodrębnione organizacyjnie, finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, względnie umożliwiać prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o te składniki (wyodrębnienie funkcjonalne). Tymczasem, w omawianym przypadku, Spółka sprzeda poszczególne aktywa tj. w szczególności budynki i prawo użytkowania wieczystego oraz własność, co więcej aktywa te sprzeda na rzecz dwóch różnych nabywców. Nie zostaną z kolei przeniesione na nabywców istotne składniki funkcjonowania Spółki, jak i funkcjonowania samych nieruchomości.

W tym kontekście Spółka wskazuje, że nabywcy nie wstąpią w prawa strony w odniesieniu do szeregu umów pierwotnie zawartych przez zbywającego związanych z wykorzystywaniem nieruchomości – przykładowo umowy w zakresie zarządzania odpowiednimi nieruchomościami (w tym zakresie, nabywcy będą korzystali z usług innych dostawców), jak również inne umowy z tego obszaru. Ponadto na nabywców nie zostaną przeniesione umowy związane z działalnością zbywcy, w szczególności: umowy usług księgowych, najmu powierzchni biurowej na potrzeby Spółki czy też bieżącego doradztwa podatkowego. W efekcie, nieruchomości po przeprowadzeniu transakcji będą funkcjonować na innych zasadach, a nabywcy współpracować będą z innymi dostawcami. Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że wstąpienie nabywców na miejsce Spółki w ramach zawartych umów najmu odbędzie się z mocy prawa i nie będzie stanowiło elementu transakcji, tylko jej skutek.

Transakcja zbycia nieruchomości nie będzie także skutkować przeniesieniem należności Spółki, rachunków bankowych ani środków pieniężnych Spółki zdeponowanych na rachunkach Spółki. Co więcej, na nabywców nie przejdą również zobowiązania spółki, w tym w szczególności z tytułu pożyczek.

Podsumowując, zdaniem Spółki, przedmiotem żadnej z transakcji (ani tej dotyczącej nieruchomości I, ani tej dotyczącej nieruchomości II) nie będzie ani przedsiębiorstwo ani jego zorganizowana część. W efekcie, tak jak Spółka wskazała w pierwszej części swojej argumentacji, dostawa przedmiotowych aktywów podlegała będzie opodatkowaniu VAT.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, strony zgodnie wybiorą opcję opodatkowania VAT przedmiotowych transakcji. W konsekwencji, sprzedaż przedmiotowych aktywów nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT i będzie opodatkowana VAT według standardowej stawki, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie dostawy towarów ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie ze wskazanym przepisem pod pojęciem tym należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 cyt. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. A zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Przepisy ustawy o VAT nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Definicję taką zawiera ustawa z dnia 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Na mocy art. 55¹ Kodeksu cywilnego przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
7.  tajemnice przedsiębiorstwa;
8.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy VAT, pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące te zadania”.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotem planowanej przez Wnioskodawcę transakcji będzie nieruchomość I (tj. budynek wraz z przynależną infrastrukturą - przyłącza mediów, drogi wewnętrzne, parkingi, ogrodzenie, itd.) oraz nieruchomość II (tj. cztery budynki wraz z przynależną infrastrukturą - przyłącza mediów, drogi wewnętrzne, parkingi, ogrodzenie, itd.). W ramach planowanej sprzedaży nabywcy poszczególnych nieruchomości wstąpią z mocy prawa w stosunek najmu na miejsce Zbywcy. Jednocześnie zgodnie z intencją stron, Zbywca nie przeniesie na nabywców wszystkich praw i obowiązków związanych z umowami dotyczącymi obsługi nieruchomości, w szczególności Zbywca nie zamierza przenosić na Nabywcę umowy w zakresie zarządzania nieruchomością oraz umów związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa dotyczących m.in. usług księgowych, najmu powierzchni biurowej oraz bieżącego doradztwa podatkowego. Planowana transakcja nie obejmie również przeniesienia należności Zbywcy związanych z czynszem za wynajem nieruchomości powstałych przed transakcją, rachunków bankowych i środków pieniężnych zdeponowanych na rachunku Zbywcy. Nabywca nie przejmie również zobowiązań Zbywcy z tytułu pożyczek.

Dla rozstrzygnięcia meritum problemu istotne jest ustalenie czy składniki mienia będące przedmiotem sprzedaży stanowią przedsiębiorstwo bądź jego zorganizowaną część. Aby stwierdzić czy mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa należy rozważyć, czy w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostaną funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, aby przekazana masa majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. W przedmiotowym przypadku planowana transakcja nie obejmie istotnych składników majątkowych Zbywcy, w tym w szczególności należności Spółki, środków pieniężnych zdeponowanych na rachunkach Spółki, zobowiązań, w tym z tytułu pożyczek, czy kluczowych umów dotyczących funkcjonowania Nieruchomości m.in. umowy o zarządzanie nieruchomościami Spółki. Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, iż Nieruchomości po przeprowadzeniu transakcji będą funkcjonować na innych zasadach, a nabywcy nieruchomości współpracować będą z innymi dostawcami.

Reasumując, stwierdzić należy, że zbycie Nieruchomości wraz z pozostałymi składnikami majątkowymi wskazanymi w zdarzeniu przyszłym nie może być uznane za zbycie przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Zatem zgodzić się należy z Wnioskodawcą, iż przedmiotem planowanej transakcji sprzedaży będą poszczególne składniki majątkowe składające się na Nieruchomości, opodatkowane na zasadach przewidzianych dla dostawy poszczególnych części majątku.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z kolei z art. 29 ust. 5 ustawy wynika, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Natomiast § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów stawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.) stanowi, iż zwalnia się od podatku VAT zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział jednak opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W tym miejscu należy przytoczyć przepis art. 43 ust. 10 ustawy, zgodnie z którym podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Ze złożonego wniosku wynika, iż nieruchomość I została oddana do użytkowania i wynajęta w 2002 r., obecnie pozostaje dalej wynajęta. Natomiast budynki wchodzące w skład nieruchomości II zostały oddane do użytkowania w 1995 i 1997 r. i wynajęte w całości pierwszym najemcom w 2003 r. Wnioskodawca podkreśla, iż po oddaniu do używania całość powierzchni była oddana w najem i od tego momentu upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Zatem z uwagi na fakt, iż jak wskazano we wniosku – dostawa nieruchomości będzie dokonywana po pierwszym zasiedleniu, a okres, który upłynie pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą przedmiotowych nieruchomości, będzie dłuższy niż 2 lata, została wypełniona dyspozycja wskazana art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, uprawniająca do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług przy dokonywaniu sprzedaży ww. Nieruchomości.

Odnosząc treść przepisu art. 29 ust. 5 ustawy oraz § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów do sytuacji opisanej we wniosku stwierdzić należy, iż wartość udziału w gruncie zwiększy podstawę opodatkowania przedmiotowej transakcji.

Mając ponadto na uwadze brzmienie powołanych powyżej przepisów, do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem.

Ponieważ zarówno Zbywca jak i Nabywcy są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT, a planowane transakcje spełniają warunki dla uznania ich za czynność zwolnioną z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, to Podatnicy będą uprawnieni na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy do rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania tej dostawy podatkiem VAT na zasadach ogólnych.

Zatem, w sytuacji sprzedaży nieruchomości oraz udziału w gruncie, w stosunku do których zastosowanie będą miały przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, w przypadku gdy strony transakcji wybiorą opcję opodatkowania, planowane transakcje sprzedaży nieruchomości w całości będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podstawowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.