Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1025/09/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-09-07
Teza: Czy w myśl art. 12 ust.4 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 Nr 54 poz. 654 z późn. zm.) zwrócona przez urząd skarbowy kwota nienależnie zapłaconego podatku VAT w wysokości 7% (usługi komunikacji miejskiej) nie podlega podatkowi dochodowemu od osób prawnych?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; przychód; urząd-urząd skarbowy; zwrot
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2009r. (data wpływu do tut. Biura 10 czerwca 2009r.) uzupełnionym w dniu 1 września 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zwróconej przez Urząd Skarbowy kwoty nienależnie zapłaconego podatku VAT (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2009r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zwróconej przez Urząd Skarbowy kwoty nienależnie zapłaconego podatku VAT.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 25 sierpnia 2009r. wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 1 września 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność w zakresie lokalnego transportu zbiorowego na teranie trzech Gmin - Wspólników Spółki. Wspólnicy Spółki posiadają łącznie 100% udziałów tej Spółki.

Zgodnie z § 16 ust. 1 umowy Spółki: "Wspólnicy zobowiązują się do partycypacji w kosztach świadczonych przez Spółkę pasażerskich usług przewozowych. Zasady pokrywania i ich wysokość będą określone na każdy rok obrotowy w drodze uchwały Zgromadzenia Wspólników lub w odrębnych umowach".

Dotychczas wnoszenie przez Wspólników kwot pieniężnych na rzecz Spółki następowało wyłącznie w trybie uchwał Zgromadzenia Wspólników. Określenie wysokości tych świadczeń w umowie Spółki nie było możliwe z przyczyn wskazanych poniżej (w szczególności brak możliwości określenia z góry wielkości planowanych wozokilometrów w latach następnych).

Uchwały Zgromadzenia Wspólników przewidywały/przewidują wysokość kwot, które Wspólnicy byli/są zobowiązani wnieść do Spółki w danym roku obrotowym oraz sposób ich wnoszenia tj. w wysokości 1/12 kwoty rocznej w każdym miesiącu kalendarzowym danego roku obrotowego.

Wysokość kwot wnoszonych przez każdego ze Wspólników uzależniona była/jest od ilości planowanych wozokilometrów na terenie każdej z Gmin i kosztu 1 wozokilometra.

Wnoszone przez Wspólników kwoty pieniężne przeznaczone były/są na cele związane z dofinansowaniem bieżącej działalności.

Nakładanie na Wspólników dodatkowych obowiązków dotyczących wnoszenia określonych kwot pieniężnych na rzecz Spółki znajduje oparcie w przepisie art. 159 Kodeksu spółek handlowych.

Kwoty pieniężne, które Wspólnicy wpłacają do Spółki zastąpiły dotacje, które uprzednio do MZK jako zakładu budżetowego przekazywały trzy Gminy (obecnie Wspólnicy tej Spółki).

Wyliczona kwota na pokrycie części kosztów świadczonych przez Spółkę pasażerskich usług komunikacyjnych wynikała/wynika z planowanych kosztów i wpływów danego roku obrotowego.

Otrzymywane od Wspólników środki finansowe nie wpływają na zmianę cen biletów ani nie rekompensują utraty wpływów z tytułu stosowanych ulg w przejazdach osób uprawnionych. Dofinansowania tego nie można podporządkować konkretnej usłudze tj. cenie konkretnego biletu. Środki pieniężne od Wspólników przeznaczone są na częściowe pokrycie kosztów bieżącej działalności Spółki, co wprost wynika z tytułów uchwał Zgromadzenia Wspólników, ponieważ są to uchwały w sprawie: pokrycia części kosztów świadczonych przez Spółkę pasażerskich usług przewozowych.

Spółka płaciła (płaci) podatek od towarów i usług w wysokości 7% od kwot pieniężnych wniesionych przez Wspólników.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 1 września 2009r. Spółka wyjaśniła, że podatek od towarów i usług o jakim mowa w pytaniu 3 nie był zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w myśl art. 12 ust.4 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 Nr 54 poz. 654 z późn. zm.) zwrócona przez Urząd Skarbowy kwota nienależnie zapłaconego podatku VAT w wysokości 7% (usługi komunikacji miejskiej) nie podlega podatkowi dochodowemu od osób prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy zwrócony, nienależnie zapłacony przez niego podatek VAT, który nie był zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nie zalicza się do przychodów stanowiących podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, w myśl przepisu art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o pdop.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie do postanowień zawartych w art. 12 ust. 3 ww. ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Literalna wykładnia powołanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz 14, jest w przypadku obniżenia lub zwrotu podatku od towarów i usług lub zwrotu podatku akcyzowego zgodnie z odrębnymi przepisami – naliczony podatek od towarów i usług lub zwrócony podatek akcyzowy, w tej części, w której podatek uprzednio został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

W myśl natomiast przepisu art. 12 ust. 4 pkt 6 ww. ustawy do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Stanowisko Spółki przedstawione we wniosku odnośnie pytania 3 jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w sprawach będących przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku Nr 1 i 2 wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.