Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.379.2020.2.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-12-15
Teza: w zakresie ustalenia, czy wytworzenie gry na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowić będzie kwalifikowane prawo własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do programu komputerowego, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego kwalifikowane dochody podlegają opodatkowaniu 5% stawką podatku w ramach preferencji wynikającej z art. 24d ust. 1 tej ustawy (preferencji „IP Box”).
Słowa kluczowe: dochód; dochód-opodatkowanie dochodu; gry; IP Box; komputery-program komputerowy; stawka-stawki podatku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 września 2020 r. (data wpływu 23 września 2020 r.), uzupełnionym 30 listopada 2020 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy wytworzenie gry na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowić będzie kwalifikowane prawo własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do programu komputerowego, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego kwalifikowane dochody podlegają opodatkowaniu 5% stawką podatku w ramach preferencji wynikającej z art. 24d ust. 1 tej ustawy (preferencji „IP Box”) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2020 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy wytworzenie gry na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowić będzie kwalifikowane prawo własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do programu komputerowego, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego kwalifikowane dochody podlegają opodatkowaniu 5% stawką podatku w ramach preferencji wynikającej z art. 24d ust. 1 tej ustawy (preferencji „IP Box”).

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 6 listopada 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.379.2020.1.BS wezwano do ich uzupełnienia, co też nastąpiło 30 listopada 2020 r.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Wnioskodawca – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium polski, tj. podatnikiem podatku dochodowego w rozumieniu art. 3 ust, 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).

Obszarem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest produkcja gier (w tym dodatków i rozszerzeń do nich) na urządzenia mobilne, konsole do gier oraz komputery. Według polskiej klasyfikacji działalności przedmiot działalności Wnioskodawcy został zaklasyfikowany jako:

*   62.01.Z – działalność związana z oprogramowaniem;
*   58.21.Z – działalność wydawnicza w zakresie gier komputerowych;
*   58.29.Z – działalność wydawnicza w zakresie pozostałego oprogramowania;
*   62.09.Z – pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych.

Wnioskodawca w zakresie prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej uzyskuje również dotacje z tytułu prowadzonej działalności innowacyjnej oraz realizuje projekty w zakresie wspierania i rozwoju innowacyjności w obszarze prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

W 2019 r. Spółka osiągała przychody z tytułu realizacji następujących projektów poprzez następujące kanały sprzedaży:

*   A – przychody pochodzące ze sprzedaży gier lub zakupów wewnątrz gry (in-app) z oficjalnego sklepu znajdującego się w urządzeniach (…). Gry składające się na przychód: (…),
*   B – przychody pochodzące ze sprzedaży gier lub zakupów wewnątrz gry (in-app) z oficjalnego sklepu znajdującego się w urządzeniach (…). Gry składające się na przychód: (…),
*   C – przychody pochodzące ze sprzedaży gier na dla konsol z rodziny (…). Gry składające się na przychód: (…),
*   D – przychody pochodzące ze sprzedaży gier na dla konsol (…) w regionie (…). Gry składające się na przychód: (…),
*   E – przychody pochodzące ze sprzedaży gier na dla konsol (…) na kontynentach amerykańskich. Gry składające się na przychód: (…),
*   F – przychody pochodzące ze sprzedaży gier na dla konsol (…) w Azji. Gry składające się na przychód: (…),
*   G – przychody pochodzące ze sprzedaży gier na dla konsoli (…) we wszystkich regionach. Gry składające się na przychód: (…),
*   H – przychody pochodzące ze sprzedaży gier na dla konsoli (…) w regionach amerykańskich. Gry składające się na przychód: (…),
*   I – przychody pochodzące ze sprzedaży gier na dla konsoli (…) w regionie (…). Gry składające się na przychód: (…),
*   J – przychody pochodzące ze sprzedaży gier pc w sklepie (…). Gry składające się na przychód: (…),
*   K – przychody pochodzące ze sprzedaży gier dla (…) w wersji pudełkowej. Gry składające się na przychód: (…).

Gry na urządzenia mobilne, konsole, czy też komputery (dalej jako: „gry”) powstają w ramach działalności badawczo-rozwojowej, która jest wykonywana przez Wnioskodawcę. W tym zakresie działalność B+R polega na pracach związanych z rozwojem produktów, procesów oraz technologii wykorzystywanych w procesie produkcji gier na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery, a także zdobywaniem niezbędnej wiedzy i umiejętności, które prowadzić mogą do stworzenia rozwiązań niewystępujących w praktyce branżowej lub w znaczącym stopniu odróżniających się od tych dotychczas wykorzystywanych przez Wnioskodawcę.

Sprzedaż kwalifikowanego IP w postaci gier odbywa się poprzez wskazane powyżej platformy dostawców zewnętrznych, na podstawie podpisanych przez Wnioskodawcę umów. Dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę są wypłacane przez właścicieli platform sprzedażowych takich jak A czy B.

Proces powstania gier, które są tworzone przez Wnioskodawcę opiera się na ustalonym harmonogramie. Proces tworzenia gry komputerowej jest wieloetapowy i wymaga określenia celu, a także osób odpowiedzialnych za wykonanie konkretnych czynności oraz zarządzanie projektami. Czynności w ramach ww. prac wykonują głównie pracownicy Wnioskodawcy, tj. specjaliści posiadający odpowiednie przygotowanie merytoryczne, wiedzę, wykształcenie oraz bogate doświadczenie w dziedzinie rozwoju technologii i gier komputerowych.

Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej spółka skorzystała już z ulgi na działalność badawczo-rozwojową – zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

Rezultatem działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez spółkę są tworzone przez nią gry (rozumiane jako gry, dodatki, rozszerzenia do gier na komputery stacjonarne i przenośne, urządzenia mobilne, konsole i inne urządzenia do grania, które stanowią przejaw twórczej działalności o indywidualnym charakterze. Pomimo, że gry stanowią złożony produkt, na który składa się wiele różnorakich elementów, w obrocie gospodarczym funkcjonują jako jedna, integralna całość, której celem jest wejście w interakcję z użytkownikiem za pośrednictwem sprzętu komputerowego (lub innego sprzętu do grania w gry komputerowe) i dostarczenie mu przeżyć różnej natury (rozrywki, poznania historii, emocji).

W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej podczas produkcji gier przeprowadzone zostają następujące prace:

*   tworzenie koncepcji rozgrywki, prototypowanie oraz ewaluacja osiągniętych rezultatów,
*   tworzenie elementów programistycznych: system zarządzania rozgrywką, zarządzanie obiektami gry, wizualizacja gry, obsługa stanu gry na serwerach zewnętrznych, wdrażanie gry na konkretne platformy sprzętowe, system monetyzacji, optymalizacja wydajnościowa,
*   tworzenie elementów graficznych: ekranów, tekstur, modeli trójwymiarowych, programów cieniujących, elementów graficznych interfejsu użytkownika,
*   obsługa interakcji gracz-środowisko gry, interfejsu użytkownika, jak i podstawowych elementów obsługi technicznej projektu, specyficznych dla wybranych platform, jak i silnika użytego do kreacji gry,
*   obsługa sytemu kontroli jakości produktu, testowanie, raportowanie błędów oraz przekazywanie ich do naprawy,
*   projektowanie oraz tworzenie poziomów gry i przebiegu rozgrywki,
*   tworzenie animacji, filmów, muzyki oraz efektów dźwiękowych.

Z uwagi na fakt, iż gry jako rodzaj kwalifikowanego IP nie zostały wymienione wprost w ustawie o CIT, Wnioskodawca jest obowiązany posiłkować się analizą dokonaną przez Ministra Finansów w objaśnieniach podatkowych dot. IP Box (dalej jako: „objaśnienia”).

Zarówno ustawy podatkowe, jak i ustawy poza podatkowe, w szczególności ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nie definiują pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności interpretacyjnych. Innymi słowy, w obecnym stanie prawnym w Polsce nie ma możliwości ustawowego i wyczerpującego zdefiniowania pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego”. W konsekwencji, podatnik chcący skorzystać z preferencji IP Box wobec dochodów z autorskiego prawa do programu komputerowego i otrzymać w tym zakresie stosowną ochronę prawnopodatkową powinien złożyć wniosek o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”). Ze względu bowiem na wspomnianą powyżej dynamikę ewolucji budowy i funkcjonowania programów komputerowych oraz brak wykształconej praktyki stosowania przepisów o IP Box w tej materii, ogólne objaśnienia podatkowe nie stanowią najbardziej adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę prawnopodatkową dla podatnika (punkt 74 i 75 objaśnień).

Jak dalej wyjaśnił Minister Finansów: Oczywiście to, czy dany interfejs stanowi funkcjonalną część programu komputerowego, podlega każdorazowo odrębnej ocenie i nie może wynikać tylko lub głównie z nazwy elementu danego produktu informatycznego, ale z jego rzeczywistych cech i funkcjonalności. W konsekwencji, jeżeli interfejs jest rzeczywiście źródłem funkcjonalnego wzajemnego połączenia i wzajemnego oddziaływania na siebie różnych elementów programu komputerowego, innego oprogramowania i sprzętu komputerowego („interoperacyjność”), to interfejs można uznać za nierozerwalną, funkcjonalną część składową programu komputerowego. Interfejs jako funkcjonalnie nierozerwalna część programu komputerowego, podlega tożsamej ochronie jak program komputerowy zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i dlatego może stanowić kwalifikowane IP (punkt 85 objaśnień).

Mając na uwadze powyższe brzmienie objaśnień, na potrzeby rozstrzygnięcia niniejszego wniosku Wnioskodawca uznaje, że gra opisana w przedstawionym stanie faktycznym podlega w zakresie pewnych jej elementów ochronie prawno-autorskiej wynikającej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 z dnia 3 lipca 2019 r. – dalej: „ustawa o prawie autorskim”), zaś w pozostałym zakresie – w którym elementy gry komputerowej stanowią, funkcjonalnie nierozerwalną część składową programu komputerowego – podlegają tożsamej ochronie jak program komputerowy zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 26 listopada 2020 r., Wnioskodawca wskazał m.in., że:

1.  spełnia i będzie spełniał obowiązki ewidencyjne, o których mowa w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
2.  będzie przede wszystkim osiągać dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnych w postaci opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskie prawo do programu komputerowego). W przypadku Wnioskodawcy są to dochody, na mocy zawartych umów licencyjnych z dostawcami platform gier na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery, które zostały szczegółowo określone we wniosku ORD-IN na str. 3 przedmiotowego wniosku (część G.).

W przypadku bezpośredniej sprzedaży kwalifikowanego IP w postaci wytworzonych gier na urządzenia mobile, konsole czy też komputery – Wnioskodawca osiąga również dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, które zakłada, iż wytworzenie gry na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowić będzie kwalifikowane prawo własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do programu komputerowego, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, z którego kwalifikowane dochody podlegają opodatkowaniu 5% stawką podatku w ramach preferencji wynikającej z art. 24d ust. 1 tej ustawy („preferencji IP Box”)?

Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego gry, stanową kwalifikowane prawo własności intelektualnej wskazane w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 dalej: „ustawa o CIT”), z którego kwalifikowane dochody podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 5% w ramach preferencji IP Box.

Zgodnie z treścią art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

*   patent,
*   prawo ochronne na wzór użytkowy,
*   prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
*   prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
*   dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin.
*   prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
*   wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian rośli (Dz.U. z 2018 r. Poz. 432),
*   autorskie prawo do programu komputerowego

podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez mego działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z powyższym, aby można było mówić o kwalifikowanym prawie własności intelektualnej (dalej: „kwalifikowane IP”), spełnione muszą zostać następujące warunki: kwalifikowane IP zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.

Kwalifikowane IP należy do jednej z kategorii wymienionych w enumeratywnym katalogu zawartym w art. 24d ust. 2 ustawy o CIT, oraz podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Definicję działalności badawczo-rozwojowej określono w art. 4 pkt 26 ustawy o CIT, zgodnie z którym ilekroć w ustawę jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe. Podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Badania naukowe oraz prace rozwojowe zostały zdefiniowane w kolejnych jednostkach redakcyjnych tego przepisu.

W art. 4 pkt 27 ustawy o CIT jako: (\`(...)\`) Badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zaś badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. (winno być: „Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce”). W art. 4 pkt 28 ustawy o CIT jako: (\`(...)\`) Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 ulica 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W obu przypadkach ustawa o CIT odsyła zatem do przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm. – dalej: „prawo o szkolnictwie”), która wskazuje, co należy rozumieć pod tymi pojęciami.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 1 2 prawa o szkolnictwie, badania naukowe są działalnością obejmującą:

*   badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne (art. 4 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy);
*   badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń (art. 4 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy).

Natomiast stosowne do art. 4 ust. 3 prawa o szkolnictwie, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. W tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania. Do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Analizując możliwość uznania działalności prowadzonej przez podatnika za działalność badawczo-rozwojową w kontekście regulacji IP Box, należy mieć również na uwadze kryteria sformułowane w tym zakresie w wydanych objaśnieniach, tj.:

*   twórczość,
*   systematyczność,
*   zwiększenie zasobów wiedzy bądź wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Działania realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter twórczy, albowiem prowadzą do wytworzenia nowych, oryginalnych rozwiązań w zakresie tworzonych przez Wnioskodawcę gier. Jednocześnie działalność Wnioskodawcy ma charakter systematyczny, albowiem realizacja każdego projektu odbywa się w oparciu o ustalony harmonogram, przypisane do tego osoby o określonych kwalifikacjach, a także w celu wytworzenia rezultatu w postaci nowej bądź ulepszonej w sensie funkcjonalnym gry. Wnioskodawca w tym celu wykorzystuje posiadana wiedzę specjalistyczną w zakresie tworzenia. Projektowania rozwijania modyfikowanych gier na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery.

Uwzględniając zatem, że powstanie gier jest bezpośrednio powiązane z ww. działalnością stanowiąc jej rezultat, zdaniem Wnioskodawcy, tworzone przez niego gry stanowią kwalifikowane IP w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, kwalifikujące się do objęcia preferencją IP Box.

Jednocześnie, gry tworzone przez Wnioskodawcę stanowią kwalifikowane IP. Przywołane wyżej przepisy ustawy o CIT wymieniają jako jeden z przykładów kwalifikowanego IP, autorskie prawo do programu komputerowego – jednak nie definiują tego pojęcia, a także nie wskazują, czy gra komputerowa czy też gra na urządzenie mobilne wpisuje się w jego zakres. Takiej jednoznacznej definicji nie zawierają również regulacje prawa autorskiego. Zgodnie z art. 1 ust. 1 prawa autorskiego przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Z kolei przepisy art. 74 ust. 1 i 2 ww. Ustawy prawo autorskie potwierdzają rozszerzenie ochrony prawno-autorskiej także na programy komputerowe, określając jednocześnie jej zakres: programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

Ministerstwo Finansów w objaśnieniach w zakresie stosowania IP Box stoi na stanowisku, zgodnie z którym dokonując wykładni pojęcia „program komputerowy” należy nadawać mu możliwie szerokie znaczenie. Tylko takie podejście zgodne będzie z kontekstem międzynarodowym, tj. Wytycznymi OECD BEPS plan działania 5, jak również celem wprowadzenia regulacji IP Box do polskiego porządku prawnego, jakim jest niewątpliwe wspieranie przemysłu innowacyjnego.

Objaśnienia Ministerstwa Finansów wskazują, że przede wszystkim, podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów) ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania (strona 32-33 objaśnień).

Gra komputerowa obejmująca elementy takie jak: mechanika gry, scenopis, interfejs gry, obiekty graficzne i obiekty dźwiękowe wpisuje się w zakres definicji programu komputerowego przedstawionej przez Ministerstwo Finansów w objaśnieniach; gra komputerowa stanowi bowiem funkcjonalną całość, której elementy przedstawione powyżej wyrażone są bezpośrednio kodem źródłowym, opisem procedur operacyjnych lub kodem wynikowym, bądź też stanową ściśle powiązany z nimi interfejs, który umożliwia poprawny odbiór, komunikację, sterowanie i odbiór statusu gry komputerowej/działania programu komputerowego; bez tych elementów gra komputerowa (program) byłaby niepełna i nie realizowałby swojego przeznaczenia.

Prezentowane stanowisko Wnioskodawcy zostało również w całości zaakceptowane w wydanych dotychczas interpretacjach indywidualnych tj. w szczególności:

*   w interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia 8 października 2019 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.294.2019.JS, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zaakceptował stanowisko podatnika, zgodnie z którym gry komputerowe stanową autorskie prawo do programu komputerowego objęte preferencją IP Box. DKIS wskazał w przedmiotowej interpretacji m.in., że podstawę przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania o ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują, że częścią chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu;
*   interpretacja indywidualna z 9 kwietnia 2020 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.42. 2020.2.APO; interpretacja indywidualna z 6 marca 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.491.2019.2.IZ; interpretacja indywidualna z 4 marca 2020 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.498.2019.1.JS

Zgodnie z prezentowanym obecnie stanowiskiem Dyrektora KIS autorskie prawo majątkowe do gry powstałe w wyniku działalności badawczo-rozwojowej uznawane jest za kwalifikowane prawo własności intelektualnej – podobnie jak autorskie prawo do programu komputerowego (zob. interpretacja indywidualna z 6 lutego 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.532.2019.2.BK).

Reasumując, pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejsu.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli raportem OECD BEPS plan działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową bezpośrednio związaną z wytworzeniem, rozwojem i ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jakim jest prawo do programu komputerowego (w tym przypadku gry na urządzenia mobilne, konsole, czy też komputery) oraz prowadzi odrębną ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Autorskie prawo do programu komputerowego wyprodukowanego przez Wnioskodawcę będzie podlegało ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. O prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1191 z późn. zm.) – zgodnie z uzasadnieniem przedstawionym do pytania oznaczonego jako (I) w niniejszym wniosku.

Zdaniem Wnioskodawcy, żaden przepis ustawy o CIT nie zakazuje skorzystania z przewidzianej w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT preferencyjnej 5-procentowej stawki opodatkowania w przypadku, gdy Wnioskodawca korzysta również z ulgi badawczo-rozwojowej określonej w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

Mając na względzie powyższe uzasadnienie Wnioskodawca wskazuje, iż:

*   wytwarzane przez niego gry w ramach działalności badawczo-rozwojowej są wynikiem prac o charakterze systematycznym, ukierunkowanym na działalność twórczą i innowacyjną oraz z zastosowaniem posiadanej specjalistycznej wiedzy;
*   gry na urządzenia mobilne, konsole i komputery mogą być objęte ochroną prawno-autorską tak jak programy komputerowe i mogą stanowić kwalifikowane IP w rozumieniu przepisów ustawy o CIT;
*   dochody uzyskiwane ze sprzedaży praw do kwalifikowanego IP przez Wnioskodawcę mogą zostać objęte opodatkowaniem 5% stawką podatku w ramach preferencji wynikającej z art. 24d ust. 1 tej ustawy o CIT („preferencji IP Box”).

Stanowisko Wnioskodawcy, zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji Znak: 0114-KDIP2-1.4010.166.2019.3.PW/SP z dnia 7 sierpnia 2019 r. W tej interpretacji organ wskazał, że: „w tym miejscu warto przytoczyć fragment uzasadnienia do ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2860), z którego wynika cel wprowadzenia art. 24d u.p.d.o.p.

Z uzasadnienia wynika, że „Proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej, i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi innovation box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu z IP kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Projekt przewiduje również możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom, zarówno niepowiązanym jak i powiązanym.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obuczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Należy podkreśli, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności wspomniany wyżej obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenia efektów prac B+R.

Uwzględniając zatem, że powstanie gier jest bezpośrednio powiązane z ww. działalnością, stanowiąc jej rezultat, zdaniem Wnioskodawcy, tworzone przez niego gry stanowią kwalifikowane IP w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT kwalifikujące się do objęcia preferencją IP Box.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego zakres rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest wyłącznie kwestia ustalenia, czy wytworzenie gry na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowić będzie kwalifikowane prawo własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do programu komputerowego, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego kwalifikowane dochody podlegają opodatkowaniu 5% stawką podatku w ramach preferencji wynikającej z art. 24d ust. 1 tej ustawy (preferencji „IP Box”). Natomiast przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena tej części stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do możliwości równoległego stosowania ulgi IP Box oraz ulgi związanej z działalnością badawczo-rozwojową, bowiem nie była ona przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

Od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2193). Na podstawie regulacji wprowadzonych ww. ustawą zmieniającą, do systemu prawa podatkowego implikowano przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w podatkach dochodowych – tzw. Innovation Box.

Regulacje dotyczące stosowania opisanej powyżej ulgi zostały odzwierciedlone w art. 24d – 24e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Kwalifikowane prawa własności intelektualnej zawarte zostały w zamkniętym katalogu opisanym w art. 24d ust. 2 ustawy o CIT. Zgodnie z treścią tego przepisu, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

W świetle powyższego, kwalifikowane IP to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:

1.  zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej,
2.  należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 ustawy o CIT,
3.  podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Zatem, kwalifikowane IP musi zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej. To oznacza, że zakres działalności badawczo-rozwojowej będzie zawsze obejmować całość działań podatnika zmierzających do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP, i że działania te nigdy nie będą wykraczać poza działalność badawczo-rozwojową.

Zgodnie z art. 24d ust. 3 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Natomiast zgodnie z art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata):

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d zostały określone w art. 24e ustawy o CIT. Art. 24e ust. 1 ww. ustawy stanowi, że podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej,
2.  prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu,
4.  dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3,
5.  dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Zgodnie z art. 24e ust. 2 ustawy o CIT, w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.

Należy wskazać, że regulacje te polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Możliwość skorzystania z Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Podatnik może również rozwijać lub ulepszać w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej „cudze IP”, np. program komputerowy. Jeżeli w wyniku efektów ww. prac, powstaną nowe prawa własności intelektualnej, przysługujące temu podatnikowi, który rozwinął lub ulepszył „cudze IP” oraz podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, podatnicy są wówczas również uprawnieni do zastosowania preferencyjnej stawki w wys. 5% podatku od osiągniętego dochodu.

Należy przy tym podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1231, z późn. zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazał, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

1.  zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
2.  należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
3.  podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii ustalenia, czy wytworzenie gry na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowić będzie kwalifikowane prawo własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do programu komputerowego, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z którego kwalifikowane dochody podlegają opodatkowaniu 5% stawką podatku w ramach preferencji wynikającej z art. 24d ust. 1 tej ustawy (preferencji „IP Box”).

Odnosząc się do powyższych wątpliwości Wnioskodawcy, w kontekście przedstawionego opisu stanu faktycznego i jego uzupełnienia, z którego w szczególności wynika, że Wnioskodawca jest twórcą gier komputerowych. Gry na urządzenia mobilne, konsole, czy też komputery powstają w ramach działalności badawczo-rozwojowej, która jest wykonywana przez Wnioskodawcę. W tym zakresie działalność B+R polega na pracach związanych z rozwojem produktów, procesów oraz technologii wykorzystywanych w procesie produkcji gier na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery, a także zdobywaniem niezbędnej wiedzy i umiejętności, które prowadzić mogą do stworzenia rozwiązań niewystępujących w praktyce branżowej lub w znaczącym stopniu odróżniających się od tych dotychczas wykorzystywanych przez Wnioskodawcę. Proces powstania gier, które są tworzone przez Wnioskodawcę opiera się na ustalonym harmonogramie. Proces tworzenia gry komputerowej jest wieloetapowy i wymaga określenia celu, a także osób odpowiedzialnych za wykonanie konkretnych czynności oraz zarządzanie projektami. Czynności w ramach ww. prac wykonują głównie pracownicy Wnioskodawcy, tj. specjaliści posiadający odpowiednie przygotowanie merytoryczne, wiedzę, wykształcenie oraz bogate doświadczenie w dziedzinie rozwoju technologii i gier komputerowych. Tworzone przez Wnioskodawcę gry (rozumiane jako gry, dodatki, rozszerzenia do gier na komputery stacjonarne i przenośne, urządzenia mobilne, konsole i inne urządzenia do grania, które stanowią przejaw twórczej działalności o indywidualnym charakterze. Pomimo, że gry stanowią złożony produkt, na który składa się wiele różnorakich elementów, w obrocie gospodarczym funkcjonują jako jedna, integralna całość, której celem jest wejście w interakcję z użytkownikiem za pośrednictwem sprzętu komputerowego (lub innego sprzętu do grania w gry komputerowe) i dostarczenie mu przeżyć różnej natury (rozrywki, poznania historii, emocji). Wnioskodawca wskazał również, że gra opisana w przedstawionym stanie faktycznym podlega w zakresie pewnych jej elementów ochronie prawno-autorskiej wynikającej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zaś w pozostałym zakresie – w którym elementy gry komputerowej stanowią, funkcjonalnie nierozerwalną część składową programu komputerowego – podlegają tożsamej ochronie jak program komputerowy zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim. Wnioskodawca spełnia i będzie spełniał obowiązki ewidencyjne, o których mowa w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca będzie przede wszystkim osiągać dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnych w postaci opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskie prawo do programu komputerowego). W przypadku Wnioskodawcy są to dochody, na mocy zawartych umów licencyjnych z dostawcami platform gier na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery. W przypadku bezpośredniej sprzedaży kwalifikowanego IP w postaci wytworzonych gier na urządzenia mobile, konsole czy też komputery – Wnioskodawca osiąga również dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż skoro tworzona przez Wnioskodawcę gra podlega ochronie prawnej wynikającej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz tworzona jest w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, jednocześnie z wniosku wynika, że tworzona gra posiada charakter twórczy (prowadzi do wytworzenia nowych, oryginalnych rozwiązań), zatem program ten (gra) będzie spełniała przesłanki uznania go za kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy CIT.

Wnioskodawca w opisie sprawy wskazuje również na spełnienie pozostałych warunków wynikających z art. 24d ustawy o CIT oraz dodatkowo z art. 24e ustawy o CIT, którymi są (poza warunkami dotyczącymi ochrony prawnej oraz wytworzenia w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej) uzyskiwanie odpowiednich dochodów – tj. z tytułu udzielania licencji dostawcom platform gier na urządzenia mobilne, konsole czy też komputery jak również dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz prowadzenie stosownej ewidencji rachunkowej.

Powyższe oznacza, że uzyskane kwalifikowane dochody podlegać będą opodatkowaniu 5% stawką podatku w ramach preferencji wynikającej z art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.