Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.65.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Uznanie aportu infrastruktury i wozu za czynność podlegającą
opodatkowaniu, niekorzystającą ze zwolnienia, ustalenia
podstawy opodatkowania z tytułu wniesienia wkładu
niepieniężnego do Spółki oraz prawa do odliczenia podatku
naliczonego od wydatków na realizację Inwestycji.
Słowa kluczowe: aport
instalacja-instalacja wodno-kanalizacyjna
kanalizacja
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
przedsiębiorstwa
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania aportu Infrastruktury i Wozu za czynność podlegającą opodatkowaniu,
    niekorzystającą ze zwolnienia, ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu wniesienia
    wkładu niepieniężnego do Spółki oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków na realizację Inwestycji.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. 2024 poz.
    1465 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym zadania własne Gminy
    obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych. W ramach realizacji powierzonych Gminie zadań,
    Gmina sukcesywnie rozbudowuje posiadaną infrastrukturę wodociągowo-kanalizacyjną.
    Opis przedmiotu wniosku
    Gmina ponosi liczne wydatki związane z realizacją projektów inwestycyjnych dotyczących
    infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej. W szczególności, w latach 2019-2024 r. Gmina
    zrealizowała inwestycję pn. „(...)” (dalej: „Inwestycja”).
    W ramach realizacji Inwestycji doszło m.in. do wybudowania sieci wodociągowej, sieci
    kanalizacyjnej (dalej: „Infrastruktura wod-kan.”) oraz oczyszczalni ścieków (dalej:
    „Oczyszczalnia”). Gmina w ramach Inwestycji w 2023 r. zakupiła także wóz asenizacyjny
    (dalej: „Wóz”). Ponadto w ramach Inwestycji Gmina zakupiła działkę (dalej: „Grunt”), na
    której została wybudowana Oczyszczalnia.

    Infrastruktura wod-kan., Oczyszczalnia oraz Grunt będą zwane dalej łącznie jako
    „Infrastruktura”.
    Inwestycja została sfinansowana zarówno ze środków własnych, jak i ze środków
    zewnętrznych, tj. z dofinansowania z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa
    (...) na lata 2014-2020 (dalej: „Dofinansowanie”).
    Infrastruktura oraz Wóz objęte zakresem Inwestycji zostały oddane do użytkowania w
    kwietniu 2024 r.
    Wydatki inwestycyjne związane z realizacją Inwestycji (dalej: „Wydatki”) zostały
    każdorazowo udokumentowane wystawianymi przez dostawców/wykonawców na Gminę
    fakturami VAT, na których Gmina została oznaczona jako nabywca przedmiotowych
    towarów i usług.
    Sposób wykorzystania Infrastruktury oraz Wozu
    Na terenie Gminy funkcjonuje Zakład (...) („Spółka”), w której 100% udziałów posiada
    Gmina. Spółka, z uwagi na posiadaną osobowość prawną (nadaną na mocy przepisów
    odrębnych), stanowi na gruncie VAT odrębnego od Gminy podatnika VAT.
    Zgodnie z przyjętym w Gminie sposobem prowadzenia gospodarki wodociągowo-
    kanalizacyjnej, działalność w zakresie dostawy wody oraz odbioru ścieków na terenie
    Gminy realizowana jest przez Spółkę.
    Rozwiązanie to znajduje swoje uzasadnienie w posiadanych przez Spółkę zasobach
    organizacyjnych, kadrowych i technicznych, których Gmina nie posiada, a które są
    niezbędne, aby zapewnić odpowiedni poziom świadczonych na terenie Gminy usług w
    zakresie dostawy wody/odprowadzania ścieków. Współpraca ze Spółką pozwala zatem
    Gminie na zapewnienie wysokiej efektywności wykorzystania infrastruktury wodociągowo-
    kanalizacyjnej, stałe podnoszenie jakości świadczonych usług (w tym np. zwiększenie
    dostępności usług dostawy wody/odbioru ścieków) oraz racjonalizację kosztów i korzyści o
    charakterze organizacyjnym.
    W związku z powyższym, z uwagi na pełnioną przez Spółkę funkcję dostawcy usług w
    zakresie dostawy wody/odprowadzania ścieków do/od mieszkańców, przedsiębiorców i
    instytucji na terenie Gminy, to Spółka rozlicza VAT należny związany ze świadczeniem ww.
    usług.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej model prowadzenia gospodarki wodociągowo-
    kanalizacyjnej na terenie Gminy, Gmina zamierza dokonać wniesienia Infrastruktury oraz
    Wozu, objętych zakresem Inwestycji, do Spółki w drodze czynności aportu (aport
    rzeczowy, wkład niepieniężny). W efekcie tej czynności Spółka stanie się właścicielem
    Infrastruktury oraz Wozu objętych Inwestycją, które będą służyć Spółce do prowadzenia
    działalności w zakresie dostawy wody/odprowadzania ścieków.
    Gmina dokona rozliczenia omawianej transakcji aportu do Spółki składników majątkowych
    (materialnych) wchodzących w skład Infrastruktury oraz Wozu objętych Inwestycją w taki
    sposób, że wynagrodzenie należne Gminie w związku z aportem będzie się składać w
    części z otrzymanych udziałów w kapitale zakładowym Spółki (ogółu praw i obowiązków
    przysługujących ich posiadaczowi), a w części ze środków pieniężnych odpowiadających
    wartości podatku VAT należnego po stronie Gminy związanego z aportem (a nie w całości
    z otrzymanych udziałów w odpowiedniej wartości). W szczególności, zgodnie z
    planowanym rozliczeniem:
        kwotę netto należną Gminie w związku z aportem będzie stanowić wartość
        otrzymanych przez Gminę udziałów w kapitale zakładowym Spółki. Kwota ta będzie
        odpowiadać zasadniczo wartości netto Infrastruktury oraz Wozu objętych
        Inwestycją i planowanych do wniesienia przez Gminę w formie wkładu

        niepieniężnego (aportu), przy czym z uwagi na charakter transakcji wniesienia
        wkładu niepieniężnego łączna wartość otrzymanych przez Gminę udziałów będzie
        stanowić wielokrotność wartości nominalnej pojedynczego udziału. Kwota ta
        zasadniczo nie będzie obejmować zatem naturalnie występującej różnicy pomiędzy
        dokładną wartością netto ww. składników aportu a sumą otrzymanych udziałów - tj.
        niepodzielnej reszty mniejszej od pojedynczego udziału, która to kwota zostanie
        przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki,
        kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej
        faktury VAT wystawionej przez Gminę, uregulowana zostanie przez Spółkę na rzecz
        Gminy w formie pieniężnej.
    Odpowiednie zapisy określające wynagrodzenie Gminy zostaną zawarte w szczególności w
    umowie dotyczącej przeniesienia własności składników majątkowych przez Gminę na
    rzecz Spółki.
    Gmina wskazuje, iż początkowo (w momencie rozpoczęcia Inwestycji) nie miała
    sprecyzowanej koncepcji zagospodarowania Infrastruktury oraz Wozu, objętych
    Inwestycją - tj. Gmina planowała przekazać Infrastrukturę oraz Wóz Spółce, jednakże
    forma tego przekazania nie była na początku określona. Gmina nie wykluczała jednak
    odpłatnego przekazania Infrastruktury oraz Wozu na rzecz Spółki w ramach umowy
    dzierżawy bądź w drodze aportu.
    Gmina nie dokonała aportu bezpośrednio po oddaniu Infrastruktury i Wozu do
    użytkowania ze względów prawno-organizacyjnych oraz ze względu na wątpliwości
    programowe / umowne dotyczące Dofinansowania w przedmiocie możliwości
    przeniesienia przez Gminę własności rzeczy objętych zakresem Inwestycji przez Gminę.
    Ostatecznie Gmina podjęła w grudniu 2024 r. decyzję o wniesieniu Infrastruktury oraz
    Wozu aportem do Spółki. Decyzja ta została udokumentowana listem intencyjnym
    podpisanym przez Gminę i Spółkę w 2024 r. Ze względów organizacyjnych oraz m.in.
    konieczności potwierdzenia takiej możliwości z instytucją finansującą aport zostanie
    dokonany w 2025 roku.
    Przekazanie Infrastruktury oraz Wozu przez Gminę na rzecz Spółki zostanie
    udokumentowane aktem notarialnym. W efekcie tej czynności Spółka stanie się
    właścicielem Infrastruktury oraz Wozu, objętych zakresem Inwestycji i na tej podstawie
    będzie mogła je wykorzystywać do prowadzonej działalności w zakresie dostaw wody
    /odbioru ścieków jako jej wyłączny właściciel.
    Gmina dodatkowo wyjaśnia, że od sierpnia 2024 r. Infrastruktura oraz Wóz pozostają
    nieodpłatnie wykorzystywane przez Spółkę, w celu świadczenia przez nią usług dostawy
    wody oraz odbioru ścieków.
    Gmina ponadto wskazuje, że do dnia dokonania aportu nie wykorzystywała/nie będzie
    wykorzystywać Infrastruktury oraz Wozu wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT.
    Charakterystyka Infrastruktury oraz Wozu
    Wybudowana w ramach Inwestycji Infrastruktura wod.-kan. stanowi budowlę w
    rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 725 ze zm.; dalej: „Prawo budowlane”), które ze względu na swoją charakterystykę
    mieszczą się w dyspozycji art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.
    j. Dz. U. 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej: „Kodeks cywilny”) stanowiącego, iż urządzenia
    służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej
    oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli
    wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Zatem w świetle przepisów cywilnoprawnych,
    Infrastruktura wod.-kan., po podłączeniu jej do sieci wodociągowej/kanalizacyjnej

    funkcjonującej na terenie Gminy, z prawnego punktu widzenia, nie stanowi części
    składowej nieruchomości, przez które przebiega. Również Oczyszczalnia, zdaniem Gminy,
    stanowi budowlę w rozumieniu Prawa budowlanego.
    Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej
    Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) oczyszczalnie ścieków,
    sieci wodociągowe oraz sieci kanalizacji sanitarnej zostały sklasyfikowane w grupowaniach:
        2212 - jako rurociągi przesyłowe do transportu wody i ścieków,
        2222 - jako rurociągi sieci wodociągowej rozdzielczej,
        2223 - rurociągi sieci kanalizacyjnej rozdzielczej, oczyszczalnie wód i ścieków.
    Gmina ponadto wskazuje, że Infrastruktura wod-kan. oraz Oczyszczalnia objęte
    Inwestycją, stanowią budowle, zaliczane na podstawie przepisów o podatku dochodowym
    do środków trwałych podlegających amortyzacji. Wartość początkowa przedmiotowych
    budowli przekracza 15 000 zł.
    Z kolei Wóz, zakupiony w ramach Inwestycji, stanowi ruchomość niezwiązaną trwale z
    gruntem i został zaliczony na podstawie przepisów o podatku dochodowym do środków
    trwałych podlegających amortyzacji. Wartość początkowa Wozu przekracza 15.000 zł.
    Gmina podkreśla, że przedmiotem aportu będzie jedynie Infrastruktura powstała w
    ramach Inwestycji w postaci wybranych odcinków sieci wodociągowej, sieci kanalizacji
    sanitarnej, związanych z tym urządzeń, oczyszczalni ścieków wraz z Gruntem oraz Wóz.
    Planowana transakcja wniesienia aportu nie obejmie przeniesienia należności Gminy, jak
    również przeniesienia rachunków bankowych oraz środków pieniężnych zdeponowanych
    na rachunkach Gminy. Spółka nie przejmie również zobowiązań Gminy (w szczególności
    zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów). W ramach aportu nie dojdzie równocześnie
    do przeniesienia umów o pracę osób zatrudnionych w Gminie (tj. nie dojdzie do
    przeniesienia zakładu pracy). Mając na uwadze powyższe należy również zauważyć, że
    Infrastruktura oraz Wóz, objęte Inwestycją, stanowią wyłącznie jeden z elementów całości
    infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej występującej na terenie Gminy.
    Dodatkowo Gmina wskazuje, iż majątek objęty zakresem Inwestycji (Infrastruktura oraz
    Wóz) nie jest organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie
    zespołem składników materialnych i niematerialnych, nie obejmuje zobowiązań i nie
    mógłby w ocenie Gminy stanowić niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie
    realizującego zadania gospodarcze, w tym przypadku z zakresu działalności wodociągowo-
    kanalizacyjnej.
    Pytania
    1) Czy wniesienie aportem przez Gminę do Spółki Infrastruktury oraz Wozu, objętych
      zakresem Inwestycji, będzie stanowić wyłączoną z opodatkowania VAT na podstawie
      art. 6 pkt 1 ustawy o VAT transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa?
    2) Czy podstawą opodatkowania VAT dla czynności wniesienia aportem Infrastruktury
      oraz Wozu objętych zakresem Inwestycji do Spółki, będzie wartość otrzymanych przez
      Gminę udziałów odpowiadających wartości netto wnoszonych aportem aktywów, tj.
      bez należnej Gminie od Spółki kwoty środków pieniężnych odpowiadających kwocie
      podatku VAT należnego z tytułu aportu?
    3) Czy wniesienie aportem Infrastruktury oraz Wozu, objętych zakresem Inwestycji, do
      Spółki będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze
      zwolnienia z opodatkowania VAT?
    4) Czy w przypadku wniesienia Infrastruktury aportem do Spółki w 2025 r., Gminie
      przysługiwać będzie prawo do dokonania jednorazowej korekty polegającej na

      odliczeniu 9/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktur VAT dokumentujących Wydatki
      poniesione na Infrastrukturę w ramach Inwestycji i korekta ta powinna zostać
      dokonana w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi aport?
    5) Czy w przypadku wniesienia Wozu aportem do Spółki w 2025 r., Gminie przysługiwać
      będzie prawo do dokonania jednorazowej korekty polegającej na odliczeniu 4/5
      łącznej kwoty VAT wynikającej z faktur VAT dokumentujących Wydatki poniesione na
      Wóz w ramach Inwestycji i korekta ta powinna zostać dokonana w rozliczeniu za okres,
      w którym nastąpi aport?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Wniesienie aportem przez Gminę do Spółki Infrastruktury oraz Wozu, objętych
      zakresem Inwestycji, nie będzie stanowić wyłączonej z opodatkowania VAT na
      podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    2) Podstawą opodatkowania VAT dla czynności wniesienia aportem Infrastruktury oraz
      Wozu, objętych zakresem Inwestycji do Spółki, będzie wartość otrzymanych przez
      Gminę udziałów odpowiadających wartości netto wnoszonych aportem aktywów, tj.
      bez należnej Gminie od Spółki kwoty środków pieniężnych odpowiadających kwocie
      podatku VAT należnego z tytułu aportu.
    3) Wniesienie aportem Infrastruktury oraz Wozu, objętych zakresem Inwestycji, do Spółki
      będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze
      zwolnienia z opodatkowania VAT.
    4) W przypadku wniesienia Infrastruktury aportem do Spółki w 2025 r., Gminie
      przysługiwać będzie prawo do dokonania jednorazowej korekty polegającej na
      odliczeniu 9/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktur VAT dokumentujących Wydatki
      poniesione na Infrastrukturę w ramach Inwestycji i korekta ta powinna zostać
      dokonana w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi aport.
    5) W przypadku wniesienia Wozu aportem do Spółki w 2025 r., Gminie przysługiwać
      będzie prawo do dokonania jednorazowej korekty polegającej na odliczeniu 4/5
      łącznej kwoty VAT wynikającej z faktur VAT dokumentujących Wydatki poniesione na
      Wóz w ramach Inwestycji i korekta ta powinna zostać dokonana w rozliczeniu za okres,
      w którym nastąpi aport.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1
    Planowane wniesienie aportem Infrastruktury oraz Wozu, objętych zakresem Inwestycji,
    do Spółki stanowić będzie czynność cywilnoprawną (patrz: Decyzja Izby Skarbowej w (...) w
    sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia (...) 2006 r., sygn. (...): „Należy bowiem
    zauważyć, iż sama czynność wniesienia aportu jest czynnością czysto techniczną i
    następuje w konsekwencji zawarcia (lub zmiany) umowy spółki)”.
    W rezultacie, Gmina działać będzie w przypadku tej czynności jako podatnik VAT na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
    Transakcja wniesienia Infrastruktury oraz Wozu do Spółki nie powinna być w ocenie
    Gminy uznana przy tym za czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT na mocy art. 6
    pkt 1 ustawy o VAT.
    Przepis ten przewiduje, że z zakresu opodatkowania VAT wyłączone są transakcje zbycia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
            1Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Co prawda ww. pojęcie nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT, niemniej jednak, skoro
    ustawodawca zdefiniował dane pojęcie w systemie prawnym (tutaj: Kodeksie Cywilnym) to
    nie ma podstaw do tego, aby odrzucać istniejącą definicję i tworzyć nową.
    Natomiast pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane
    bezpośrednio w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zgodnie z którym zorganizowana część
    przedsiębiorstwa to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zdaniem Gminy, składniki majątkowe, które będą przedmiotem aportu, nie będą stanowić
    ani przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przedmiotem aportu
    będzie jedynie Infrastruktura oraz Wóz, objęte zakresem Inwestycji. Jak zaznaczono w
    opisie zdarzenia przyszłego, planowana transakcja wniesienia aportu nie obejmie
    przeniesienia należności Gminy, jak również przeniesienia rachunków bankowych oraz
    środków pieniężnych zdeponowanych na rachunkach Gminy. Spółka nie przejmie również
    zobowiązań Gminy (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów). W
    ramach aportu nie dojdzie równocześnie do przeniesienia umów o pracę osób
    zatrudnionych w Gminie (tj. nie dojdzie do przeniesienia zakładu pracy). Mając na uwadze
    powyższe należy również zauważyć, że Infrastruktura oraz Wóz stanowią wyłącznie jeden z
    elementów całości infrastruktury wodno-kanalizacyjnej występującej na terenie Gminy.
    Tym samym nie można uznać, że wnoszone przez Gminę aportem Infrastruktura i Wóz,
    objęte zakresem Inwestycji będą stanowić przedsiębiorstwo - Gmina w ramach aportu
    przeniesie wyłącznie określone składniki majątkowe, którym nie będą towarzyszyć żadne
                        1inne elementy wymienione w art. 55 Kodeksu Cywilnego.
    Przedmiotem aportu nie będzie też zorganizowana część przedsiębiorstwa, gdyż majątek,
    który powstał w ramach Inwestycji, nie będzie organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym
    w istniejącym przedsiębiorstwie zespołem składników materialnych i niematerialnych, nie
    obejmuje zobowiązań i nie mogłaby w ocenie Gminy stanowić niezależnego
    przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, w tym przypadku z
    zakresu działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Czynność aportu stanowić będzie zatem podlegającą VAT odpłatną dostawę towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W jej przypadku dojdzie do przeniesienia na
    Spółkę prawa do rozporządzania Infrastrukturą oraz Wozem, objętych Inwestycją, jak
    właściciel, w zamian za uzyskane przez Gminę wynagrodzenie w postaci udziałów w Spółce.

    Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”), przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej z dnia 16 października 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-
        3.4012.477.2023.2.OS, w której Organ wskazał, że: „(...) dla uznania, że zbywana
        część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne
        znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej
        działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i
        niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na
        prowadzenie określonej działalności gospodarczej. (...) Zatem, w rozpatrywanej
        sprawie składniki majątkowe będące przedmiotem aportu, które nabędzie Spółka w
        wyniku planowanego aportu nie będą stanowiły przedsiębiorstwa ani
        zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e
        ustawy o VAT. Tym samym, do planowanej transakcji nie ma/nie będzie miał
        zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Planowany aport
        nie będzie zatem wyłączony z opodatkowania podatkiem VAT”;
        interpretacji indywidualnej z dnia 19 lipca 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
        1.4012.324.2023.1.MK, w której Organ wskazał, że: „Opisany we wniosku przedmiot
        planowanego aportu nie stanowi przedsiębiorstwa, jak również zorganizowanej
        części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy ze względu na niespełnienie
        przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedmiot aportu nie będzie
        stanowił składników majątkowych wydzielonych organizacyjnie, finansowo i
        funkcjonalnie w Gminie, które umożliwiałyby prowadzenie niezależnego
        przedsiębiorstwa. Zatem, przedmiot aportu nie może funkcjonować jako
        samodzielny podmiot gospodarczy”;
        interpretacji indywidualnej z dnia 3 lutego 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.788.2021.2.KT, w której Organ wskazał, że „(...) wniesienie aportem do Spółki
        Infrastruktury powstałej w ramach realizowanej Inwestycji nie będzie stanowiło
        zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a w
        konsekwencji przedmiotowa czynność nie stanowi/nie będzie stanowiła transakcji
        wyłączonej z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o
        VAT”.
    Uwzględniając przedstawione powyżej uwagi, należy stwierdzić, że wniesienie przez
    Gminę aportem do Spółki Infrastruktury oraz Wozu, objętych zakresem Inwestycji, nie
    będzie stanowiło zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a
    tym samym w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Ad 2
    Podleganie opodatkowaniu VAT
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których

    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, że spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet, gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem, w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą - powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona w sposób analogiczny do tych podmiotów.
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Jak już Gmina wskazywała w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1, w jej ocenie
    czynność aportu Infrastruktury oraz Wozu, objętych Inwestycją, do Spółki stanowić będzie
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającą
    opodatkowaniu VAT. W drodze aportu dojdzie do przeniesienia na Spółkę prawa do
    rozporządzania Infrastrukturą oraz Wozem objętych Inwestycją jak właściciel, w zamian za
    uzyskane przez Gminę wynagrodzenie w postaci udziałów w Spółce.
    Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych DKIS,
    przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej z dnia 8 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-
        1.4012.300.2024.1.KSA, gdzie stwierdzono, że „Wniesienie aportu do spółki prawa
        handlowego lub cywilnego - w zależności od tego co jest jego przedmiotem -
        spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług.
        Tym samym uznawane jest za sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy,
        ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem - istnieje bowiem bezpośredni związek
        pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym
        wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów. Zatem gdy
        przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta
        prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel,
        mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy. W
        konsekwencji, wniesienie aportem składników majątku w zamian za udziały należy
        uznać za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju”;
        interpretacji indywidualnej z dnia 20 marca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        1.4012.68.2024.1.RG, w której stwierdzono, że „Aport to wkład na utworzenie lub
        powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach.
        Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa
        (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. W
        związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń

        ekonomicznych. Z jednej strony wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do
        której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami
        majątku, w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały), które posiadają
        określoną wartość. W związku z tym, powyższa transakcja bez wątpienia ma
        charakter odpłatny (z którego wynika konieczność opodatkowania VAT). (...)
        Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego - w
        zależności od tego co jest jego przedmiotem - spełnia definicję odpłatnej dostawy
        towarów (...), a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za
        sprzedaż. W konsekwencji, wniesienie aportem majątku, w zamian za udziały należy
        uznać za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju”;
        interpretacji indywidualnej z dnia 3 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-
        2.4012.511.2023.2.SR, w której DKIS wskazał, że „Wniesienie aportu rzeczowego do
        spółki prawa handlowego lub cywilnego - w zależności od tego co jest jego
        przedmiotem - spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 7
        (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego
        świadczenia usług, w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą
        towarów), a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za
        sprzedaż. W konsekwencji, wniesienie aportem majątku w zamian za udziały należy
        uznać za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju”.
    Podstawa opodatkowania VAT
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest wszystko co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    Ustawa nie precyzuje co należy rozumieć przez „zapłatę” w przypadku aportu, niemniej
    jednak, udziały w kapitale zakładowym Spółki, które Gmina otrzyma w zamian za aport
    Infrastruktury oraz Wozu, powinny być uznane za wynagrodzenie, gdyż będą one mieć
    wymierną wartość ekonomiczną i ze względu na związane z nimi prawa majątkowe i
    niemajątkowe stanowią realne przysporzenie po stronie Gminy.
    Inną kwestią jest jednak ustalenie dokładnej wartości podstawy opodatkowania, która
    powinna być wyrażona w pieniądzu. Gmina wskazuje, że w orzecznictwie sądów
    administracyjnych panuje utrwalony już pogląd (w stanach faktycznych analogicznych do
    przedmiotowego), że podstawa opodatkowania w przypadku aportu powinna być
    ustalona jako wartość nominalna obejmowanych udziałów, pomniejszona o kwotę VAT.
    W takim tonie wybrzmiewa m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (dalej: „NSA”) z 31 marca 2014 r., sygn. I FPS 6/13: „W świetle dotychczasowych rozważań,
    stosując wykładnię prounijną, należało przyjąć, że do określenia podstawy opodatkowania
    z tytułu wniesienia do spółki wkładu niepieniężnego (aportu) zastosowanie znajdzie art. 29
    ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. suma wartości nominalnej udziałów
    stanowiąca kwotę należną”.
    Po wydaniu powyższego postanowienia powyższe podejście już jednolicie, wielokrotnie
    prezentowane było przez NSA w innych podobnych sprawach, m.in. w wyroku NSA z 27

    maja 2015 r., sygn. I FSK 413/14, czy też w wyroku NSA z 6 marca 2015 r., sygn. I FSK 478
    /14 oraz przez wojewódzkie sądy administracyjne (m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Bydgoszczy z 2 marca 2016 r. sygn. I SA/Bd 1108/15).
    Gmina zauważa, że ustawa o VAT nie zawiera wskazania czy podstawę opodatkowania
    obliczoną jako wartość nominalną udziałów należy traktować jako kwotę brutto czy też
    netto. Zdaniem Gminy, istnieje możliwość rozstrzygnięcia tej kwestii poprzez uzgodnienie
    przez strony, że nominalna wartość udziałów będzie traktowana jako kwota netto.
    Możliwość taką potwierdza orzecznictwo NSA, np. wyrok z 3 lipca 2014 r., sygn. I FSK 225
    /13, w którym uznano, że: „W sytuacji, gdy strony postanowią w umowie, że w zamian za
    wniesienie wkładu niepieniężnego wspólnik obejmie udziały w spółce o określonej
    wartości, którą podwyższa się o wartość podatku należnego wspólnikowi od spółki.
    Podstawą opodatkowania będzie wówczas wartość udziałów odpowiadająca wartości
    netto aportu (bez VAT), a spółka do której wniesiono aport jest obowiązana zapłacić
    wspólnikowi kwotę należnego podatku”.
    Kwestią możliwości umówienia się co do tego, czy wartość nominalna udziałów jest kwotą
    brutto czy netto, poruszył Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 7
    listopada 2013 r. w połączonych sprawach Corina-Hrisi Tulica (sygn. C-249/12) i Calin Ion
    Plavoșin (sygn.C-250/12).
    Zgodnie z tym wyrokiem, ze względu na regułę neutralności, co do zasady VAT powinien
    stanowić element ceny, a tym samym element wszystkiego, co stanowi zapłatę otrzymaną
    przez sprzedawcę. TSUE potwierdził też, że VAT należny zawsze powinien być pokryty
    przez podmiot inny niż sprzedawca, bo w przeciwnym razie zostałaby złamana zasada
    neutralności tego podatku. Z orzeczenia wynika ponadto, że strony co do zasady mogą się
    umawiać, czy dana należność jest kwotą brutto czy netto, a zatem czy kwota należnego
    VAT zostanie doliczona i uiszczona dodatkowo, czy zawiera się już w zapłaconej cenie.
    W konkluzji wyroku TSUE orzekł, że: „W świetle ogółu powyższych uwag na przedłożone
    pytanie należy odpowiedzieć, że dyrektywę VAT, a w szczególności art. 73 i 78 należy
    interpretować w ten sposób, że jeżeli cena towaru została ustalona przez strony, bez
    żadnej wzmianki dotyczącej podatku VAT, a dostawca tego towaru jest osobą
    zobowiązaną z tytułu podatku VAT należnego w związku z czynnością podlegającą
    opodatkowaniu, ustalona cena, w przypadku gdy dostawca nie może odzyskać od
    nabywcy podatku VAT, którego żąda organ podatkowy, powinna być uznana za cenę
    obejmującą już podatek VAT”.
    Zatem, zgodnie z tym podejściem, wartość nominalną udziałów należy traktować jako
    kwotę brutto jedynie w przypadku braku odmiennych ustaleń stron lub gdy strony tak
    ustaliły. Jak zostało natomiast wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Gmina oraz Spółka
    zamierzają zgodnie ustalić, że wartość nominalna udziałów będzie traktowana jako kwota
    netto.
    Wobec powyższego, zdaniem Gminy, w przypadku zawarcia w dokumentach dotyczących
    aportu stosownych postanowień (wskazania, że wartość obejmowanych udziałów będzie
    odpowiadała kwocie netto), podstawa opodatkowana VAT dla dostawy Infrastruktury oraz
    Wozu może zostać ustalona jako wartość nominalna udziałów obejmowanych w zamian
    za przedmiot aportu i wartość ta powinna być uznana za kwotę netto, od której VAT
    należy obliczyć metodą „od stu”.
    Powyższy pogląd zaprezentowany został m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 26
    listopada 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-1.4012.574.2024.3.DS, w której DKIS uznał, że
    „Podstawą opodatkowania VAT dla czynności wniesienia aportem składników powstałych
    w ramach Inwestycji do Spółki, na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 6
    pkt 1 ustawy, będzie określona w zawartej umowie wartość otrzymanych przez Państwa
    udziałów odpowiadających wartości netto wnoszonych aportem składników majątkowych

    powstałych w ramach Inwestycji I i II, w związku z czym wartość nominalną udziałów
    obejmowanych w zamian za przedmiot aportu należy uznać za kwotę netto, od której
    podatek należny należy obliczyć według metody „od stu”.
    Analogiczne stanowisko wyraził DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2024 r.
    o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.57.2024.2.DP, w której wskazano, że: „W konsekwencji,
    podstawą opodatkowania VAT dla czynności wniesienia aportem Inwestycji do Spółki na
    podstawie art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy będzie określona w
    odpowiedniej umowie wartość otrzymanych przez Państwa udziałów odpowiadających
    wartości netto wnoszonych aportem aktywów (tj. będzie ona wartością, od której podatek
    VAT należy obliczyć metodą „od stu”)”.
    Podsumowując, zdaniem Gminy, podstawą opodatkowania VAT dla czynności wniesienia
    aportem Infrastruktury oraz Wozu objętych zakresem Inwestycji do Spółki, będzie wartość
    otrzymanych przez Gminę udziałów odpowiadających wartości netto wnoszonych
    aportem aktywów, tj. bez należnej Gminie od Spółki kwoty środków pieniężnych
    odpowiadających kwocie podatku VAT należnego z tytułu aportu.
    Ad 3
    Zgodnie z wyjaśnieniami Gminy przedstawionymi powyżej, czynność wniesienia aportem
    Infrastruktury oraz Wozu do Spółki stanowić będzie na gruncie VAT podlegającą
    opodatkowaniu odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje jednak, czy do przedmiotowej transakcji może
    znaleźć zastosowanie zwolnienia z VAT przewidziane w ustawie o VAT lub wydanych do
    niej rozporządzeniach wykonawczych.
    Zgodnie z treścią art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Definicja pojęcia pierwszego zasiedlenia została przy tym zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy o
    VAT, który stanowi, iż przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania
    pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
    budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Natomiast zgodnie z treścią art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków
    lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z
    podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w drodze aportu na rzecz Spółki, Gmina
    dokona m.in. dostawy Gruntu wraz ze znajdującą się na nim Oczyszczalnią, która stanowi
    budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.
    W konsekwencji, dla określenia sposobu opodatkowania transakcji aportu Gruntu oraz
    Oczyszczalni, biorąc pod uwagę treść art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, kluczowe jest
    określenie sposobu opodatkowania VAT dostawy Oczyszczalni znajdującej się na Gruncie,
    do której dojdzie w ramach przedmiotowego aportu.
    Wobec powyższego, przy dostawie budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków
    /budowli w zakresie opodatkowania VAT. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się
    analogiczne zasady jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem
    związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia

    od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest
    posadowiony.
    Mając na uwadze wyżej powołane przepisy, w sytuacji, w której dostawa budynków,
    budowli lub ich części, w tym ich aport, będzie dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub będzie miała miejsce w okresie krótszym niż 2 lata od momentu
    pierwszego zasiedlenia, które należy rozumieć przede wszystkim jako oddanie do
    używania pierwszemu użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich
    wybudowaniu, zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie
    znajdzie zastosowania.
    W konsekwencji, w ocenie Gminy, do pierwszego zasiedlenia w stosunku do Infrastruktury
    wod.-kan. oraz Oczyszczalni powstałych w ramach Inwestycji doszło w chwili oddania tych
    składników majątku do użytkowania. Oddanie do użytkowania powoduje bowiem, że ww.
    składniki majątku zaczynają być wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem do
    dostawy wody/odbioru ścieków. Z tego wynika, że pierwsze zasiedlenie ww. infrastruktury
    objętej Inwestycją nastąpiło w kwietniu 2024 r. Zatem, zdaniem Gminy, przyszły aport tych
    składników będzie dokonany już po pierwszym zasiedleniu.
    Jednocześnie Gmina na etapie składania wniosku o interpretację indywidualną, nie jest w
    stanie precyzyjnie wskazać daty aportu, bowiem wiąże się on z szeregiem czynności
    administracyjnych. Niemniej jednak, Gmina planuje dokonać czynności aportu w 2025 r.
    Tym samym, planowany aport zostanie dokonany w okresie krótszym niż 2 lata od
    pierwszego zasiedlenia, a więc dostawa Infrastruktury wod-kan. oraz Oczyszczalni nie
    będzie zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Gmina pragnie przy tym odnieść się również do zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. W jej ocenie przedmiotowe zwolnienie z VAT także nie
    znajdzie zastosowania w niniejszej sytuacji.
    Zgodnie bowiem z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku
    dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt
    10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Należy przy tym uwzględnić, że do zastosowania przedmiotowego zwolnienia niezbędnym
    jest, aby przesłanki wymienione w literze a) i b) omawianego przepisu zostały spełnione w
    sposób łączny. Powyższe oznacza zatem, iż brak spełnienia chociażby jednej z
    wymienionych przesłanek wyklucza zastosowanie zwolnienia z opodatkowania na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.
    W ocenie Gminy przesłanki zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT
    w stosunku do dostawy Infrastruktury wod.-kan. oraz Oczyszczalni nie są spełnione, gdyż
    zdaniem Gminy, w momencie dokonania czynności aportu, przysługuje jej prawo do
    odliczenia VAT od wydatków na Inwestycję. Prawo do odliczenia wynika bowiem z faktu
    poniesienia wydatków inwestycyjnych ostatecznie w celu wykonania czynności
    opodatkowanej VAT (odpłatna dostawa w formie aportu do Spółki). Ponadto, Gmina nie
    wykluczała możliwości dokonania aportu Infrastruktury wod.-kan. oraz Oczyszczalni, a
    ostateczną decyzję o jego dokonaniu podjęła w 2024 r.
    W rezultacie uznać należy, iż w momencie dokonania aportu prawdziwe będzie
    stwierdzenie, iż Gminie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją Inwestycji w zakresie Infrastruktury
    wod.-kan. oraz Oczyszczalni.

    W związku z niespełnieniem pierwszej z przesłanek, dla braku możliwości zastosowania
    zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, nie będzie istotne
    ewentualne spełnienie drugiej z przesłanek, o której mowa w lit. b) ww. przepisu, tj.
    dokonanie przez Gminę ulepszeń Infrastruktury wod.-kan. / Oczyszczalni, których
    wysokość przekroczyłaby 30% jej wartości początkowej.
    Zatem w przedmiotowej sprawie dla planowanego aportu Infrastruktury wod-kan. oraz
    Oczyszczalni nie znajdzie zastosowania zwolnienie od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10a ustawy o VAT.
    W ocenie Gminy brak jest innego przepisu, który przewidywałby dla dostawy
    Infrastruktury wod-kan. oraz Oczyszczalni inne zwolnienie z VAT lub obniżoną stawkę
    opodatkowania.
    Dlatego też zdaniem Gminy dostawa Infrastruktury na rzecz Spółki, dokonana w drodze
    aportu, będzie opodatkowana VAT i Gmina nie będzie miała możliwości skorzystania ze
    zwolnienia z tego podatku. Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    indywidualnych wydawanych w analogicznych stanach faktycznych dla innych JST.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 6 listopada 2024 r. sygn. 0111-
    KDIB3-2.4012.379.2024.2.KK, wskazano: „(...) Zatem skoro aport Infrastruktury na rzecz
    Spółki będzie dokonywany przed upływem 2 lat od pierwszego zasiedlenia ww. budowli, to
    nie zostaną spełnione warunki umożliwiające zwolnienie od podatku aportu Infrastruktury
    powstałej w ramach Inwestycji na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. (...) Jak wynika z
    opisu sprawy, Gmina dopuszczała dokonanie wniesienia Infrastruktury w drodze
    czynności aportu na rzecz Spółki. Wskazali Państwo również, że Gmina nie wykluczyła
    możliwości wykorzystania ww. Inwestycji do czynności opodatkowanych. Ponadto są
    Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a faktury dokumentujące
    wydatki ponoszone na realizację Inwestycji będą wystawiane ze wskazaniem Państwa jako
    nabywcy.
    W konsekwencji poniesione przez Państwa nakłady na budowę Infrastruktury są związane
    z zamiarem wykorzystania ich do czynności opodatkowanych oraz zostały poniesione
    przez podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    Tym samym, skoro nabycia towarów i usług w związku z realizowaną Inwestycją
    dokonywali Państwo jako podatnik w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i z
    zamiarem dokonania aportu, czyli czynności, która podlega opodatkowaniu, to - co do
    zasady - przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z
    faktur dokumentujących wydatki ponoszone na Infrastrukturę w ramach Inwestycji. (...)
    Przechodząc zatem do kwestii opodatkowania podatkiem VAT planowanej dostawy,
    należy stwierdzić, że dla dostawy Infrastruktury (powstałej w wyniku realizacji Inwestycji) w
    ramach aportu do Spółki zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy nie
    znajdzie zastosowania, ponieważ - jak rozstrzygnięto powyżej - przysługiwało Państwu
    prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na Infrastrukturę w
    ramach Inwestycji. Nie zostaną zatem spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia
    wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy”.
    Podobne stanowisko DKIS przyjął w interpretacji indywidualnej z dnia 7 stycznia 2021 r.
    sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.801.2020.2.MK: „(...) kanalizacja sanitarna zostanie formalnie
    oddana do użytkowania przed transakcją wniesienia jej aportem do ZUK. Natomiast sam
    aport zostanie dokonany w okresie krótszym niż dwa lata od momentu oddania do
    użytkowania Infrastruktury. W konsekwencji powyższego w analizowanej sprawie, nie
    zostaną spełnione warunki do zastosowania dla dostawy opisanych składników
    Infrastruktury zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. (...) Gminie przysługuje
    /będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących
    nabycie towarów i usług związanych z powyższą Infrastrukturą. Zatem w przedmiotowej
    sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt

    10a ustawy. (...) W świetle powyższego, wniesienie przez Gminę do Spółki aportem
    Infrastruktury powstałej w wyniku realizacji Inwestycji, stanowiące w istocie odpłatną
    dostawę towarów, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy
    zastosowaniu właściwej stawki podatku VAT”.
    Analogiczne stanowisko DKIS przedstawił również w interpretacji indywidualnej z dnia 6
    grudnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.731.2022.2.ŻR, stwierdzając, że „w związku z
    brakiem możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT w odniesieniu do czynności
    wniesienia aportem Inwestycji, tj. powstałej infrastruktury kanalizacyjnej na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 2, 10 i 10a ustawy należy stwierdzić, że ww. czynność wniesienia aportem
    Inwestycji podlega/będzie podlegała opodatkowaniu przy zastosowaniu właściwej stawki
    podatku jako odpłatna dostawa towarów”.
    Również w zakresie dostawy Wozu, objętego Inwestycją, zdaniem Gminy brak jest
    przepisu, który przewidywałby zwolnienie z VAT lub obniżoną stawkę opodatkowania dla
    przedmiotowej czynności. Dlatego w ocenie Gminy także dostawa Wozu na rzecz Spółki,
    dokonana w drodze aportu, będzie opodatkowana VAT i Gmina nie będzie miała
    możliwości skorzystania ze zwolnienia z tego podatku.
    Mając na uwadze powyższe, w opinii Gminy, wniesienie aportem przez Gminę do Spółki
    Infrastruktury oraz Wozu, objętych zakresem Inwestycji, będzie stanowić działalność
    gospodarczą i czynność (odpłatną dostawę towarów) podlegającą opodatkowaniu VAT i
    niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku.
    Ad 4 i 5
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Ponadto prawo to
    przysługuje podatnikowi o tyle, o ile nie zachodzą przesłanki negatywne, sprecyzowane w
    art. 88 ustawy o VAT. Dodatkowo prawo to przysługuje w pełnym zakresie, o ile nie
    zachodzą okoliczności przewidziane w art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do
    odliczenia, należy każdorazowo rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których
    naliczono VAT:
        zostały nabyte przez podatnika tego podatku,
        pozostają one w związku z wykonywaniem przez niego czynności opodatkowanych,
        a także,
        czy w przedmiotowej sytuacji nie występują przesłanki negatywne uregulowane w
        art. 88 ustawy o VAT oraz ograniczenia prawa do pełnego odliczenia VAT
        wymienione w treści art. 86 ust. 2a-2h, 90 i 91 tejże ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT za podatników uznaje się osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jak Gmina wskazała powyżej, w jej ocenie czynność wniesienia do Spółki Infrastruktury
    oraz Wozu, objętych Inwestycją, w drodze aportu, stanowi czynność o charakterze
    cywilnoprawnym, spełniającą przesłanki do uznania jej za dostawę towarów w rozumieniu

    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, z której
    wykonaniem wiąże się obowiązek rozliczenia podatku należnego. Dostawa Infrastruktury
    oraz Wozu w ramach aportu nie będzie także korzystać ze zwolnienia z VAT.
    Jednocześnie Gmina na moment otrzymywania faktur VAT związanych z realizacją
    Inwestycji nie dokonywała odliczenia VAT w związku z brakiem wykorzystywania
    Infrastruktury oraz Wozu do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednakże w
    związku z planowanym przez Gminę aportem, z tytułu którego zostanie wykazany VAT
    należny, w ocenie Gminy będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT wynikającego z
    faktur VAT dotyczących Inwestycji.
    Sytuację taką reguluje art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik może
    skorzystać z prawa do korekty VAT w ramach tzw. korekty wieloletniej określonej przez
    przepisy art. 91 ust. 1-6 ustawy o VAT, jeżeli „nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło
    się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego
    towaru lub usługi”. Zgodnie z tym przepisem, jeśli podatnik wcześniej wykorzystywał jakiś
    środek trwały do czynności niedających prawa do odliczenia (np. udostępnienie
    nieodpłatne), a potem zdecyduje się na zmianę modelu działania i będzie wykorzystywał
    ten środek trwały do czynności dających prawo do odliczenia (np. aport) - nabywa on
    prawo do odliczenia.
    Prawo to jednak ograniczone będzie zasadami korekty wieloletniej, a zatem przysługiwać
    będzie jedynie w części wynikającej z liczby lat pozostałych do końca okresu korekty.
    Z kolei okres korekty wieloletniej został wskazany w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT zgodnie z
    którym: „W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
    dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
    wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje
    w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
    gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna
    korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w
    przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. (...)”.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, okres korekty wieloletniej w przypadku
    Infrastruktury wod-kan. wynosi 10 lat, natomiast okres korekty wieloletniej w przypadku
    Wozu wynosi 5 lat, licząc od roku, w którym przedmiotowe środki trwałe zostały oddane
    do użytkowania.
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku, gdy w okresie korekty, o której mowa
    w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, uważa się, że te towary lub usługi są nadal
    wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika,
    aż do końca okresu korekty. W takim wypadku stosownie do ust. 5 tego przepisu korekty
    odliczenia podatku naliczonego dokonuje się jednorazowo w deklaracji podatkowej za
    okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż.
    Powyższe oznacza, że w przypadku, gdy Gmina wniesie aportem do Spółki Infrastrukturę
    oraz Wóz objęte zakresem Inwestycji, które pierwotnie były wykorzystywane do czynności
    niedających prawa do odliczenia, korekta podatku naliczonego powinna zostać dokonana
    jednorazowo w miesiącu dokonania aportu w odniesieniu do całego pozostałego okresu
    korekty.
    Dodatkowo, stosownie do art. 91 ust. 6 ustawy o VAT, jeśli wniesienie Infrastruktury oraz
    Wozu aportem jest opodatkowane, dla celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze
    wykorzystanie Infrastruktury oraz Wozu jest związane z czynnościami opodatkowanymi,

    natomiast, jeśli podlega zwolnieniu z podatku lub nie podlega opodatkowaniu przyjmuje
    się, że dalsze ich wykorzystanie jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od
    podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Zgodnie z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu do wcześniejszych pytań,
    przedmiotowe wniesienie aportem Infrastruktury oraz Wozu, objętych Inwestycją, nie
    będzie korzystało ze zwolnienia z VAT, lecz będzie opodatkowanie VAT. Z tego powodu dla
    celów korekty przyjąć należy, że dalsze wykorzystanie ww. składników majątku będzie
    związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
    W konsekwencji, w odniesieniu do pozostałego okresu korekty, Gmina będzie miała prawo
    do dokonania korekty podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na
    Infrastrukturę oraz Wóz w proporcjonalnej wysokości i korekta ta powinna zostać
    dokonana w rozliczeniu za okres, w którym dojdzie do aportu Infrastruktury oraz Wozu.
    Stanowisko to zostało potwierdzone m.in. w poniższych interpretacjach Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej:
        interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 14 marca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.43.2024.2.JSZ, w której wskazano: „Uwzględniając zatem powołane przepisy
        prawa oraz elementy stanu sprawy wskazać należy, że w związku z wniesieniem
        aportem do Spółki środków trwałych - infrastruktury, który to aport będzie
        czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, Państwu - co do zasady -
        przysługiwać będzie prawo do dokonania jednorazowej korekty podatku
        naliczonego w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty odnośnie
        infrastruktury, powstałej w ramach Inwestycji, oddanej do użytkowania w roku
        2022, a korekta ta powinna zostać dokonana w deklaracji za okres, w którym
        nastąpi aport. Zatem skoro Infrastruktura, powstała w ramach Inwestycji, zostanie
        wniesiona aportem do Spółki w roku 2024 przysługuje Państwu prawo do
        dokonania jednorazowej korekty w wysokości 8/10 kwoty podatku naliczonego przy
        ich nabyciu lub wytworzeniu”;
        Interpretacji indywidualnej z dnia 27 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-
        3.4012.545.2023.2.RK, w której DKIS wskazał: „Reasumując, w odniesieniu do
        Inwestycji A, która została oddana do użytkowania w 2022 r., w sytuacji wniesienia
        jej aportem do Spółki w roku 2023, będzie Państwu przysługiwało prawo do
        dokonania jednorazowej korekty zwiększającej polegającej na odliczeniu 9/10
        łącznej kwoty podatku VAT wynikającej z faktur dotyczących Inwestycji A. Jeśli aport
        nastąpi w roku 2024, będą mogli Państwo odliczyć 8/10 łącznej kwoty podatku VAT
        dotyczącej Inwestycji A. W odniesieniu do Inwestycji B, która została oddana do
        użytkowania w 2023 r., w przypadku wniesienia jej aportem do Spółki w roku 2023
        będzie Państwu przysługiwało prawo do dokonania jednorazowej korekty
        zwiększającej polegającej na odliczeniu 10/10 łącznej kwoty podatku VAT
        wynikającej z faktur dotyczących Inwestycji B. Jeśli aport nastąpi w roku 2024, będą
        mogli Państwo odliczyć 9/10 łącznej kwoty podatku VAT dotyczącej Inwestycji B.
        Korekta ta powinna zostać dokonana w pliku JPK_V7M za okres, w którym nastąpi
        aport”;
        27 sierpnia 2020 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.429.2020.1.AW, zgodnie z którą: „Zatem,
        z uwagi na fakt, że Gmina planuje dokonać sprzedaży (dostawy w formie aportu)

        poszczególnych Inwestycji - dwóch kanalizacji deszczowych, to w tej sytuacji
        zastosowanie znajdą przepisy prawa podatkowego zdefiniowane w art. 91 ust. 4-6
        ustawy. Mając na uwadze powyższe, w przypadku gdy czynność wniesienia
        aportem przedmiotowej Infrastruktury, tj. dwóch kanalizacji deszczowych, do Spółki
        będzie stanowiła - jak wskazała Gmina - aport (tj. odpłatna sprzedaż majątku Gminy
        - budowli - opodatkowana według 23% stawki VAT), to zgodnie z art. 91 ust. 4 i ust.
        6 ustawy uważa się, iż Infrastruktura ta będzie nadal wykorzystywana na potrzeby
        czynności opodatkowanych u tego podatnika, aż do końca okresu korekty. Zatem,
        w świetnie art. 91 ust. 5 ustawy, Gmina będzie zobowiązana dokonać jednorazowo
        korekty podatku naliczonego poniesionego w związku z realizacją Inwestycji, w
        odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty należy dokonać w
        deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi wniesienie
        Infrastruktury aportem do Spółki. Podsumowując, w przypadku aportu kanalizacji
        deszczowych do ZWiK w 2021 r. - na podstawie art. 91 ust. 4 w związku z art. 91 ust.
        2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 5-6 ustawy o VAT - Gminie przysługuje prawo
        do dokonania odliczenia łącznie 8/10 podatku VAT od wydatków inwestycyjnych
        poniesionych na wytworzenie kanalizacji deszczowych w związku z ich dostawą w
        formie aportu do ZWiK poprzez dokonanie jednorazowej korekty odliczenia
        podatku VAT w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi aport ”.
    Uwzględniając powyższe, w ocenie Gminy, w przypadku dokonania aportu w 2025 r. w
    stosunku do:
    1) Infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji, która została oddana do użytkowania w
      2024 r., Gmina będzie uprawniona do odliczenia 9/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z
      faktur VAT dokumentujących wydatki na Infrastrukturę, poniesione w ramach
      Inwestycji i będzie mogła dokonać tej korekty w deklaracji VAT za miesiąc, w którym
      aport zostanie dokonany;
    2) Wozu zakupionego ramach Inwestycji, który został oddany do użytkowania w 2024 r.,
      Gmina będzie uprawniona do odliczenia 4/5 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktur
      VAT dokumentujących wydatki na Wóz, poniesione w ramach Inwestycji i będzie mogła
      dokonać tej korekty w deklaracji VAT za miesiąc, w którym aport zostanie dokonany.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.

    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby niebędące dostawą. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Usługą nie będzie natomiast takie
    świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów.
    Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenie określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może
    nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji przedsiębiorstwa,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.,
    dalej: Kodeks cywilny):
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:

      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
        2Art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące ze sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
    pomimo jego zbycia.
    Art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część

    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku
    zakładu lub oddziału osoby prawnej.
    Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych
    zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Wymagane jest więc, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Oznacza to, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie oraz posiada
    wewnętrzną samodzielność finansową.
    Aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych
    mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest
    wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać
    pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole - a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną
    częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
        istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
        zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie;
        składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
        zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące
    okoliczności:

        zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
        zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
        oraz
        faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
        przedmiotem transakcji.
    Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest
    definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1
    ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników
    majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w
    istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych
    przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01 Zita Modes Sarl
    Trybunał stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z
    przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
    W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu
    VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w
    przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu
    regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej
    stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do
    każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając
    składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca
    musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego
    części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc
    pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób
    jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku
    tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że
    celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. w sprawie Christel Schriever TSUE
    wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie
    muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z
    opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał
    uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje
    ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie
    stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności
    gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub
    jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość
    przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej. O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo
    okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do
    prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością
    prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że w latach 2019-2024 r. zrealizowali Państwo inwestycję pn. „(...)”
    (Inwestycja).
    W ramach realizacji Inwestycji doszło m.in. do wybudowania sieci wodociągowej, sieci
    kanalizacyjnej (Infrastruktura wod.-kan.) oraz oczyszczalni ścieków (Oczyszczalnia). W
    ramach Inwestycji w 2023 r. zakupili Państwo także wóz asenizacyjny (Wóz). Ponadto w
    ramach Inwestycji zakupili Państwo również działkę (Grunt), na której została
    wybudowana Oczyszczalnia.
    Infrastruktura wod.-kan., Oczyszczalnia oraz Grunt (Infrastruktura) oraz Wóz objęte
    zakresem Inwestycji zostały oddane do użytkowania w kwietniu 2024 r.
    Wydatki inwestycyjne związane z realizacją Inwestycji (Wydatki) zostały każdorazowo
    udokumentowane wystawianymi przez dostawców/wykonawców na Państwa fakturami,
    na których zostali Państwo oznaczeni jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    Na terenie Gminy funkcjonuje Zakład (...) sp. z o.o. (Spółka), w której posiadają Państwo
    100% udziałów.
    Zgodnie z przyjętym przez Państwa sposobem prowadzenia gospodarki wodociągowo-
    kanalizacyjnej, działalność w zakresie dostawy wody oraz odbioru ścieków na terenie
    Gminy realizowana jest przez Spółkę.
    Biorąc pod uwagę model prowadzenia gospodarki wodociągowo-kanalizacyjnej na terenie
    Gminy, zamierzają Państwo dokonać wniesienia Infrastruktury oraz Wozu, objętych
    zakresem Inwestycji, do Spółki w drodze czynności aportu (aport rzeczowy, wkład
    niepieniężny). W efekcie tej czynności Spółka stanie się właścicielem Infrastruktury oraz
    Wozu objętych Inwestycją, które będą służyć Spółce do prowadzenia działalności w
    zakresie dostawy wody/odprowadzania ścieków.
    W pierwszej kolejności mają Państwo wątpliwości, czy wniesienie aportem Inwestycji do
    Spółki nie będzie stanowić wyłączonej z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art.
    6 pkt 1 ustawy transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że
    opisany przedmiot planowanego aportu, nie stanowi/nie będzie stanowił
                        1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu (aportowi)
    nie będzie towarzyszył transfer kluczowych składników, wchodzących w skład definicji
    przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w ramach aportu na Spółkę zostanie przeniesiona
    Infrastruktura powstała w ramach Inwestycji w postaci wybranych odcinków sieci
    wodociągowej, sieci kanalizacji sanitarnej, związanych z tym urządzeń, Oczyszczalni
    ścieków wraz z Gruntem oraz Wóz.
    Planowana transakcja wniesienia aportu nie obejmie przeniesienia Państwa należności,
    jak również przeniesienia rachunków bankowych oraz środków pieniężnych
    zdeponowanych na Państwa rachunkach bankowych. Spółka nie przejmie również
    Państwa zobowiązań (w szczególności zobowiązań z tytułu pożyczek lub kredytów). W
    ramach aportu nie dojdzie równocześnie do przeniesienia zakładu pracy.
    Nie będzie możliwe prowadzenie działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o
    wniesione do Spółki aportem składniki majątkowe.
    Zatem nie można uznać, że przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo.

    Przedmiot planowanego aportu nie będzie również stanowił zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych
    w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Wskazali Państwo, że majątek objęty zakresem Inwestycji (Infrastruktura oraz Wóz) nie
    jest organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie zespołem
    składników materialnych i niematerialnych, nie obejmuje zobowiązań i nie mógłby
    stanowić niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze,
    w tym przypadku z zakresu działalności wodociągowo-kanalizacyjnej.
    Zatem z przedstawionych przez Państwa okoliczności sprawy wynika, że przedmiot aportu
    nie będzie posiadał takiej samodzielności finansowej oraz funkcjonalnej, aby Spółka po
    przejęciu przedmiotu aportu była w stanie prowadzić działalność gospodarczą oraz
    rozliczenia finansowe w sposób niezależny i zorganizowany, przy uwzględnieniu
    uwarunkowań ekonomicznych i rynkowych wykorzystując wyłącznie składniki będące
    przedmiotem aportu.
    Jak wyjaśniono powyżej, dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część
    jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
    Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiot aportu nie stanowi składników majątkowych
    wydzielonych organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie, które umożliwiałyby prowadzenie
    niezależnego przedsiębiorstwa. Zatem, przedmiot aportu nie mógłby funkcjonować jako
    samodzielny podmiot gospodarczy, nie będzie na tyle zorganizowany na moment
    dokonania aportu, aby umożliwiał prowadzenie działalności bez dodatkowych nakładów
    Spółki.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie przedmiot aportu, który przekażą Państwo Spółce, nie
                                    1będzie stanowił ani przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, ani
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy.
    W konsekwencji, wniesienie przez Państwa aportem do Spółki ww. składników
    majątkowych: Infrastruktury i Wozu nie będzie stanowić wyłączonej z opodatkowania na
    podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości, czy wniesienie aportem Infrastruktury oraz Wozu,
    objętych zakresem Inwestycji, do Spółki będzie stanowiło czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia.
    Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do
    udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy
    lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. W
    związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń
    ekonomicznych:
        wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do
        rozporządzania określonymi składnikami majątku,
        w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające
        określoną wartość.
    Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne
    formy - nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Za zapłatę
    uznaje się także otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje
    pewną wymierną korzyść.

    Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego - w zależności od tego co
    jest jego przedmiotem - spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego
    świadczenia usług. Tym samym uznawane jest za sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22
    ustawy, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem - istnieje bowiem bezpośredni związek
    pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w
    formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
    Zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy
    czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, wniesienie aportem składników majątku w zamian za udziały należy
    uznać za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być
    wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj.:
        gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań, oraz
        gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
        podstawie umów cywilnoprawnych.
    Natomiast w związku z realizacją zadań, które organ władzy publicznej podejmuje jako
    podmiot prawa publicznego, nie będzie podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności,
    opłaty lub składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np. czynności sprzedaży,
    zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).

    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Wnosząc do Spółki aport w postaci Infrastruktury i Wozu, powstałych nabytych w ramach
    Inwestycji będą Państwo działać w charakterze podatnika podatku od towarów, a nie w
    roli organu władzy publicznej. Czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług jako dostawa towarów dokonywana za wynagrodzeniem w formie
    wyrażonych pieniężnie udziałów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, może korzystać ze zwolnienia od
    podatku. Warunki stosowania zwolnień zawarte zostały zarówno w ustawie, jak i
    przepisach wykonawczych.
    Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego
    zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy
    niż 2 lata. Pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania,
    zarówno wtedy, gdy po wybudowaniu budowli sprzedano ją lub oddano ją w najem, jak i
    w przypadku wykorzystywania budowli na potrzeby własne - ponieważ w obydwu
    przypadkach doszło do korzystania z budowli.
    W przypadku budynków lub budowli niespełniających przesłanek do zastosowania art. 43
    ust. 1 pkt 0 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych
    warunków - skorzystanie ze zwolnienia, o którym stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy
    budynków, budowli lub ich części na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy,
    należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - jeśli przy ich nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i podatnik
    wykorzystywał je wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT, w żadnym
    momencie ich posiadania nie zmieniając ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania.
    Niespełnienie jednego ze wskazanych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle, rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
      takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
      gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle
    na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia
    od podatku.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku” i „budowli”.
    W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Art. 3 pkt 2, 3 i 9 Prawa budowlanego:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      2) budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale
      związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz
      posiada fundamenty i dach;
      3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
      lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,
      estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno
      stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe,
      budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno
      stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków,
      składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i
      podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe,
      cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców
      przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin
      wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako
      odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość
      użytkową;

      9) urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne
      związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu
      zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące
      oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place
      postojowe i place pod śmietniki.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Infrastruktura (na którą składa się Infrastruktura wod.-
    kan., Oczyszczalnia oraz Grunt) oraz Wóz zostały oddane do użytkowania w kwietniu 2024
    r.
    Infrastruktura wod.-kan. oraz Oczyszczalnia stanowią budowle i zaliczane są u Państwa do
    środków trwałych podlegających amortyzacji.
    Wskazali Państwo, że nie dokonali Państwo aportu bezpośrednio po oddaniu
    Infrastruktury i Wozu do użytkowania ze względów prawno-organizacyjnych oraz ze
    względu na wątpliwości programowe / umowne dotyczące Dofinansowania w przedmiocie
    możliwości przeniesienia przez Państwa własności rzeczy objętych zakresem Inwestycji.
    Ostatecznie podjęli Państwo w grudniu 2024 r. decyzję o wniesieniu Infrastruktury oraz
    Wozu aportem do Spółki. Decyzja ta została udokumentowana listem intencyjnym
    podpisanym przez Państwa i Spółkę w 2024 r. Ze względów organizacyjnych oraz m.in.
    konieczność potwierdzenia takiej możliwości z instytucją finansującą aport zostanie
    dokonany w 2025 r.
    Skoro przedmiotem aportu będą budowle, zasadne jest zatem zbadanie przesłanek, o
    których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zakresie możliwości zastosowania
    zwolnienia od podatku dla tej transakcji.
    Wskazali Państwo, że Infrastruktura została oddana do użytkowania w kwietniu 2024 r.,
    natomiast od sierpnia 2024 r. Infrastruktura oraz Wóz pozostają nieodpłatnie
    wykorzystywane przez Spółkę, w celu świadczenia usług dostawy wody oraz odbioru
    ścieków.
    Aport zamierzają Państwo wnieść w 2025 r.
    Zatem pomiędzy pierwszym zasiedleniem Infrastruktury w rozumieniu art. 2 pkt 14
    ustawy, tj. pomiędzy oddaniem nieruchomości do używania, a wniesieniem jej aportem do
    Spółki, upłynie okres krótszy niż dwa lata. Aport Infrastruktury wod.-kan. oraz Oczyszczalni
    do Spółki nie będzie więc korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy.
    Skoro aport Infrastruktury wod.-kan. oraz Oczyszczalni nie będzie korzystał ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należy przeanalizować możliwość
    zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
    Jak już wspomniano z przytoczonego wyżej przepisu wynika, że aby dostawa budynków,
    budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, muszą zostać spełnione dwa warunki, tj. brak prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do budynków, budowli lub
    ich części oraz brak wydatków na ulepszenie, w stosunku do których sprzedający miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a w
    przypadku ponoszenia takich wydatków, muszą być one niższe niż 30% wartości
    początkowej tych obiektów.
    Przy czym, aby dostawa budynku, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia z
    ww. przepisu oba warunki wskazane w tym przepisie muszą być spełnione łącznie.
    Dla ustalenia, czy transakcja wniesienia aportem Infrastruktury wod.-kan. oraz
    Oczyszczalni powstałej w ramach Inwestycji będzie mogła korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, należy dokonać rozstrzygnięcia,

    czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków
    poniesionych na realizację Inwestycji, w ramach której powstała Infrastruktura wod.-kan.
    oraz Oczyszczalnia.
    Art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      1) nabycia towarów i usług,
      2) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności
    zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi podatku od towarów
    i usług realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał
    w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą
    niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik -
    aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego - nie musi czekać, aż
    nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby
    działalności opodatkowanej.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych. Zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności niepodlegających

    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwolnionych od tego podatku, jak również
    w sytuacji, gdy nabyte towary i usługi nie będą w ogóle wykorzystywane w żaden sposób.
    Z okoliczności sprawy wynika, że jako czynny zarejestrowany podatnik podatku od
    towarów i usług, już na etapie inwestycji rozważali Państwo przekazanie Infrastruktury
    oraz Wozu Spółce, jednakże forma tego przekazania nie była na początku określona.
    Rozważali Państwo przekazanie odpłatne Infrastruktury oraz Wozu na rzecz Spółki w
    ramach umowy dzierżawy lub w drodze aportu.
    Zatem na moment realizacji Inwestycji byli Państwo zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Całokształt okoliczności związanych z
    realizowaną przez Państwa Inwestycją wskazuje, że wydatki ponoszone przez Państwa na
    przedmiot aportu były ponoszone z zamiarem późniejszego wykorzystania ich do
    wykonywania czynności opodatkowanych.
    Skoro nabycia towarów i usług w związku z realizowaną Inwestycją dokonywali Państwo
    jako podatnik w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i z zamiarem dokonania
    czynności opodatkowanych, to należy uznać, że będzie Państwu przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z otrzymanych faktur dotyczących wydatków
    poniesionych na Inwestycję, której efekty będą przedmiotem aportu do Spółki.
    Zatem, dla czynności wniesienia aportem do Spółki Infrastruktury wod.-kan. oraz
    Oczyszczalni, nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy, ponieważ będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków dotyczących budowy Infrastruktury wod.-kan. oraz
    Oczyszczalni.
    Aport Infrastruktury wod.-kan. oraz Oczyszczalni do Spółki nie może zostać objęty również
    zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie zostaną
    spełnione warunki konieczne do zastosowania tego zwolnienia, tj. nie będą Państwo
    wykorzystywali do momentu dokonania aportu Infrastruktury wod.-kan. oraz Oczyszczalni
    wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku.
    Jak Państwo wskazali po zakończeniu Inwestycji Infrastruktura wod.-kan. oraz
    Oczyszczalnia zostały oddane Spółce nieodpłatnie w 2024 r., która używa tych składników
    majątkowych do świadczenia usług w zakresie dostawy wody i odprowadzania ścieków.
    Skoro nie można zastosować żadnego z przewidzianych zwolnień od podatku do
    czynności wniesienia aportem Infrastruktury wod.-kan. oraz Oczyszczalni do Spółki, to
    czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu przy zastosowaniu właściwej stawki podatku
    jako odpłatna dostawa towarów.
    W konsekwencji wniesienie Infrastruktury wod-kan. oraz Oczyszczalni do Spółki będzie
    stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku.
    Przedmiotem aportu będzie również Grunt, na którym została wybudowana Oczyszczalnia.
    Skoro dostawa Oczyszczalni na rzecz Spółki nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku
    VAT to w myśl art. 29a ust. 8 ustawy ze zwolnienia od podatku VAT nie będzie mógł
    korzystać również grunt, na którym jest ona posadowiona.
    Zatem wniesienie aportem do Spółki: Gruntu, Oczyszczalni oraz Infrastruktury wod.-kan.
    nie będzie podlegało zwolnieniu od podatku VAT.
    Przedmiotem aportu będzie także Wóz asenizacyjny (Wóz).
    Jak już wskazano ustawodawca przewidział dla niektórych towarów zwolnienie od podatku.
    Dla transakcji aportu Wozu zasadne jest przeanalizowania możliwości zastosowania
    zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że cała Infrastruktura oraz Wóz nie będą od momentu
    nabycia przez Państwa do momentu wniesienia go aportem do Spółki wykorzystywane

    wyłącznie do czynności zwolnionych. Zatem do transakcji aportu Wozu również nie
    znajdzie zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji wniesienie aportem wszystkich składników majątkowych składających się
    na przedmiot aportu: Gruntu, Oczyszczalni, Infrastruktury wod.-kan. oraz Wozu nie będzie
    korzystać ze zwolnienia. Zatem wniesienie aportem ww. składników majątkowych będzie
    podlegać opodatkowaniu wg właściwych stawek podatku VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości odnośnie określenia podstawy opodatkowania VAT dla
    czynności wniesienia aportem Infrastruktury oraz Wozu objętych zakresem Inwestycji do
    Spółki.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119,
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Powyższy przepis odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę, obejmując swym
    zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub
    wykonania usługi.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
        potrzeby podatku.
    Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które
    dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo
    świadczenia usług.
    Z orzecznictwa TSUE wynika, że zapłata musi być wyrażalna w formie pieniężnej, choć
    niekoniecznie w jednostkach pieniężnych (może to być np. świadczenie usługi lub dostawa
    towarów). Podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma otrzymać
    podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in. wyroki w
    sprawie C-33/93 oraz C-154/80).
    Przepisy ustawy, co do zasady, nie ograniczają podatnika w ustaleniu ceny. W polskim
    prawodawstwie obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony mogą
    dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma

    również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. Przy ustalaniu wysokości
    należności ustawodawca nie ingeruje, poza wyjątkiem określonym w art. 32 ustawy, w
    sferę decyzji, co do sposobu określenia należności za sprzedawany towar. Ustawa nie
    reguluje wysokości ceny oraz czy w umowie pomiędzy kontrahentami powinna być
    uzgodniona jako wartość bez podatku VAT (cena netto), czy też wartość z podatkiem VAT
    (cena brutto).
    Z istoty aportu (wniesienia wkładu niepieniężnego do Spółki) wynika ekonomiczna
    wymiana świadczeń pomiędzy wnoszącymi wkład niepieniężny i Spółką wydającą w
    zamian udziały/akcje (zapewniające udział w zyskach). Wnoszący wkład (aport) przenoszą
    na Spółkę, do której dokonują wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami
    majątku (materialnymi i niematerialnymi). W zamian za to otrzymują pewne uprawnienia
    (udziały lub akcje), które mają określoną wartość. Ekwiwalentem dla wnoszącego aport
    będzie w tym przypadku wartość udziałów/akcji otrzymanych w zamian za ten wkład. W
    takich przypadkach, przy określeniu podstawy opodatkowania zastosowanie znajdzie
    zasada ogólna - podstawą opodatkowania będzie wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    podatnik ma otrzymać z tytułu transakcji.
    Ponadto warto wskazać, że w dniu 8 maja 2024 r. zapadł wyrok w sprawie C-241/23, w
    którym TSUE wskazał, że:
      „27. (...) z utrwalonego orzecznictwa wynika, że podstawą opodatkowania odpłatnej
      dostawy towarów jest wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane z tego tytułu przez
      podatnika. Owo wynagrodzenie jest zatem wartością subiektywną, czyli rzeczywiście
      otrzymaną, a nie wartością oszacowaną według kryteriów obiektywnych (zob.
      podobnie wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r., Orfey, C-549/11, EU:C:2012:832, pkt 44 i
      przytoczone tam orzecznictwo).
      28. Jeżeli wartość ta nie jest kwotą pieniędzy uzgodnioną między stronami, powinna
      ona, jako wartość subiektywna, odpowiadać wartości, jaką odbiorca dostawy towarów,
      stanowiącej zapłatę za inną dostawę towarów, przypisuje towarom, które zamierza
      uzyskać, i musi odpowiadać kwocie, jaką byłby on skłonny za tę usługę zapłacić (zob.
      podobnie wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r., Orfey, C-549/11, EU:C:2012:832, pkt 45 i
      przytoczone tam orzecznictwo).
      29. W niniejszej sprawie subiektywna wartość zapłaty za wniesienie aportem
      nieruchomości odpowiada wartości pieniężnej, jaką W. i B. przyznały akcjom P., gdy
      przyjęły je w zamian za te wkłady na kapitał tej spółki.
      30. Z zastrzeżeniem weryfikacji przez sąd odsyłający, z umów zawartych pomiędzy W. i
      B. z jednej strony a P. z drugiej strony wynika, że zapłata za włączenie dotychczas
      należących do W. i B. nieruchomości do jej kapitału odpowiada przyznaniu liczby akcji,
      których wartość jednostkowa jest ustalana w zależności od wartości emisyjnej takiej
      akcji. Wynika z tego, że subiektywna wartość każdej z tych akcji, które W. i B. objęły w
      ramach tego podwyższenia kapitału, odpowiada cenie emisyjnej tych akcji.
      31. Ta cena emisyjna, która wynosi 35 287,19 PLN, czyli około 8123 EUR, odpowiada
      zatem wartości pieniężnej uzgodnionej i rzeczywiście otrzymanej przez W. i B. za każdą
      z akcji P.”.
    Podsumowując, we wskazanym wyroku TSUE zaznaczył, że:
      „40. W świetle całości powyższych rozważań na pytanie sądu odsyłającego należy
      odpowiedzieć, iż art. 73 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że
      podstawę opodatkowania wniesienia aportem nieruchomości przez pierwszą spółkę
      do kapitału drugiej spółki w zamian za akcje tej ostatniej należy ustalić na podstawie
      wartości emisyjnej tych akcji, jeżeli spółki te uzgodniły, że zapłatę za ten wkład
      kapitałowy będzie stanowić ta wartość emisyjna”.
    Dokonają Państwo rozliczenia omawianej transakcji aportu do Spółki składników
    majątkowych (materialnych) wchodzących w skład Infrastruktury oraz Wozu objętych

    Inwestycją w taki sposób, że wynagrodzenie należne Państwu w związku z aportem będzie
    się składać w części z otrzymanych udziałów w kapitale zakładowym Spółki (ogółu praw i
    obowiązków przysługujących ich posiadaczowi), a w części ze środków pieniężnych
    odpowiadających wartości podatku VAT należnego związanego z aportem (a nie w całości
    z otrzymanych udziałów w odpowiedniej wartości).
    W szczególności, zgodnie z planowanym rozliczeniem:
        kwotę netto należną Państwu w związku z aportem będzie stanowić wartość
        otrzymanych przez Państwa udziałów w kapitale zakładowym Spółki. Kwota ta
        będzie odpowiadać zasadniczo wartości netto Infrastruktury oraz Wozu objętych
        Inwestycją i planowanych do wniesienia przez Państwa w formie wkładu
        niepieniężnego (aportu), przy czym z uwagi na charakter transakcji wniesienia
        wkładu niepieniężnego łączna wartość otrzymanych przez Państwa udziałów będzie
        stanowić wielokrotność wartości nominalnej pojedynczego udziału. Kwota ta
        zasadniczo nie będzie obejmować zatem naturalnie występującej różnicy pomiędzy
        dokładną wartością netto ww. składników aportu a sumą otrzymanych udziałów - tj.
        niepodzielnej reszty mniejszej od pojedynczego udziału, która to kwota zostanie
        przeznaczona na kapitał zapasowy Spółki,
        kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej
        faktury wystawionej przez Państwa, uregulowana zostanie przez Spółkę w formie
        pieniężnej.
    Odpowiednie zapisy określające Państwa wynagrodzenie zostaną zawarte w szczególności
    w umowie dotyczącej przeniesienia własności składników majątkowych przez Państwa na
    rzecz Spółki.
    Zatem na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy podstawą
    opodatkowania podatkiem VAT dla czynności wniesienia aportem Infrastruktury i Wozu
    do Spółki, będzie określona w umowie dotyczącej aportu, wartość nominalna
    otrzymanych przez Państwa udziałów w Spółce, która będzie odpowiadać wartości netto
    Infrastruktury i Wozu.
    Biorąc pod uwagę, że aport Infrastruktury i Wozu jak wskazano w zakresie pytania nr 3
    będzie podlegał opodatkowaniu, wartość nominalną udziałów obejmowanych w zamian
    za przedmiot aportu określonych w ww. umowie dotyczącej przeniesienia własności
    składników majątkowych należy uznać za kwotę netto, od której podatek należny należy
    obliczyć według metody tzw. „od stu”.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do dokonania jednorazowej korekty polegającej
    na odliczeniu 9/10 łącznej kwoty VAT wynikającej z faktur dokumentujących Wydatki
    poniesione na Infrastrukturę w ramach Inwestycji i jednorazowej korekty polegającej na
    odliczeniu 4/5 łącznej kwoty wynikającej z faktur dokumentujących Wydatki poniesione na
    Wóz w ramach Inwestycji oraz dokonania tego rozliczeniu za okres, w którym nastąpi
    aport.
    W momencie zakończenia Inwestycji zakupione/nabyte w ramach Inwestycji środki trwałe
    zaczęli Państwo wykorzystywać do czynności niepodlegających opodatkowaniu. Zatem od
    2024 r. są one wykorzystywane wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Dopiero w 2025 r. zamierzają Państwo zmienić sposób wykorzystywania
    tych składników majątkowych w związku z ich aportem do Spółki (transakcja aportu jak
    wskazano powyżej będzie podlegała opodatkowaniu).

    W analizowanej sprawie po nabyciu i oddaniu do użytkowania Infrastruktury i Wozu
    nastąpi zmiana przeznaczenia wykorzystywania przyjętych do użytkowania w 2024 r.
    środków trwałych, zasadne jest zatem przeanalizowanie przepisów określonych w art. 91
    ustawy.
    Art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest
      on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-
      10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10,
      10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla
      zakończonego roku podatkowego.
    Art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
      gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza
      15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a
      w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat,
      licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w
      przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku
      nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty
      podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
      przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty
      dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
      pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów
      lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z
      art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby
      czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu
      korekty.
    Art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
        przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
        wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
        opodatkowaniu.
    Art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
      miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
      gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
      prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza
      15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w
      ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej
      zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
    Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do
    takich towarów, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i
    prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania
    gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
    prawnych. Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do
    rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i
    usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku
    w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany
    sposobu wykorzystania.
    Przepisy art. 91 ustawy, wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym
    związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma
    zazwyczaj charakter planowany. Związek z danym rodzajem czynności może się jednak
    zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników
    majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku
    zaliczanych do środków trwałych ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i
    równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla
    pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie
    odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o
    charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też
    czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej
    perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany
    przeznaczenia środka trwałego, tj. zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest
    obowiązany dokonać korekty podatku.

    Wskazali Państwo, że Infrastruktura, którą przyjęli Państwo na stan środków trwałych
    podlegających amortyzacji po zakończeniu Inwestycji, składa się ze środków trwałych,
    których wartość początkowa przekracza 15.000 zł. W sierpniu 2024 r. oddali Państwo
    Infrastrukturę do nieodpłatnego użytkowania Spółce, która prowadzi za pomocą
    Infrastruktury działalność w zakresie dostawy wody i odprowadzania ścieków.
    Zatem do momentu aportu, który planują Państwo w 2025 r. nie będą Państwo
    wykorzystywali Infrastruktury do czynności opodatkowanych.
    W analizowanym przypadku początkowe przeznaczenie przez Państwa Infrastruktury do
    użytkowania i wykorzystywanie jej od 2024 r. do momentu aportu w 2025 r. do
    wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu (nieodpłatne przekazanie na
    rzecz Spółki) nie pozbawia Państwa prawa do dokonania późniejszego odliczenia podatku
    naliczonego w drodze korekty, o której mowa w art. 91 ustawy, w przypadku dokonania
    aportu, która to czynność - jak wskazano powyżej - będzie opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Zmiana prawa do odliczenia następuje w związku ze zmianą przeznaczenia danego dobra
    (co niewątpliwie związane jest z zamiarem jego wykorzystania). Początkowe wykorzystanie
    środków trwałych do celów działalności nieopodatkowanej (nieodpłatne udostępnienie)
    będzie miało miejsce od momentu oddania do użytkowania aż do momentu wniesienia
    aportem do Spółki. Jest więc to moment, z którym dojdzie do zmiany przeznaczenia.
    Zaznaczyć w tym miejscu należy, że z treści art. 91 ustawy wynika, że w odniesieniu do
    nieruchomości to moment oddania do użytkowania danej nieruchomości rozpoczyna
    okres, w którym przewidziana jest korekta wieloletnia.
    Dla Infrastruktury znajdzie zastosowanie 10-letni okres korekty, o której mowa w art. 91
    ust. 2 ustawy.
    Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania
    korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej - tj. w okresie 10 lat
    w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - zbywa dany
    środek trwały.
    W takich sytuacjach - zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych -
    przyjmuje się, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub
    nadal działalności zwolnionej lub niepodlegającej opodatkowaniu, aż do końca okresu
    korekty. Jednakże w miesiącu dokonania sprzedaży dokonuje się od razu korekty za
    wszystkie pozostałe okresy. Korekty dokonuje się w rozliczeniu za miesiąc, w którym
    dokonano sprzedaży.
    Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że
    przez cały pozostały do końca korekty okres towar ten służy w całości transakcjom
    dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona lub nie podlega
    opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom
    niedającym prawa do odliczenia.
    Zatem w związku z planowaną na rok 2025 dostawą (w formie aportu) Infrastruktury,
    która to czynność (jak wskazano powyżej) będzie transakcją opodatkowaną podatkiem
    VAT, nastąpi zmiana przeznaczenia środków trwałych (nieruchomości-Infrastruktury), z
    wykorzystywanych wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem
    VAT na wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    W związku z tym będą Państwo uprawnieni do dokonania odliczenia w drodze korekty
    odpowiednich części podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących
    poniesione wydatki na wykonanie/nabycie Infrastruktury zgodnie z art. 91 ustawy.

    Biorąc pod uwagę, że w pierwszym roku od oddania Infrastruktury do użytkowania, tj. w
    2024 r. wykorzystywali Państwo Infrastrukturę do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu, zatem za pierwszy rok użytkowania Infrastruktury nie będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Natomiast jeśli aport nastąpi w 2025 r. będą Państwo mieli prawo do odliczenia 9/10
    łącznej kwoty podatku VAT przypadającej na nabycie/wytworzenia Infrastruktury.
    W zakresie Wozu (wozu asenizacyjnego) wskazali Państwo, że stanowi on również środek
    trwały a jego wartość początkowa przekroczyła 15.000 zł.
    Zatem należy uznać, że również w zakresie tego środka trwałego, który jest użytkowany
    nieodpłatnie przez Spółkę, a następnie zostanie w 2025 r. przekazany aportem do Spółki
    będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie za
    okres w jakim Wóz asenizacyjny będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania
    czynności opodatkowanych.
    Okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy dla Wozu asenizacyjnego wynosi 5 lat.
    Zatem skoro w pierwszym roku od oddania do użytkowania Wóz był wykorzystywany do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu, a następnie w 2025 r. zostanie przekazany w
    ramach aportu do Spółki, będzie Państwu przysługiwało prawo do korekty odliczenia.
    Będą Państwo mogli odliczyć 4/5 podatku naliczonego dotyczącego wydatków
    poniesionych na zakup Wozu.
    Korekty w zakresie Infrastruktury oraz Wozu powinni Państwo dokonać jednorazowo za
    okres, w którym nastąpi aport.
    Ponadto, należy wskazać, że prawo do odliczenia będzie przysługiwało pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pyta nr 4 i 5 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie
    mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone, m.in. kwestia czy
    wartość nominalna udziałów faktycznie odzwierciedla rzeczywistą sytuację gospodarczą i
    handlową i nie jest wynikiem praktyki stanowiącej nadużycie prawa.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.