Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/443-297/14-2/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-03-23
Teza: Uznanie, że sprzedaż Działu Handlowego i Działu Zarządzania Zapasami stanowi zbycie zorganizowanej część przedsiębiorstwa i wyłączenia od opodatkowania tej transakcji.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; wyłączenie; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. reprezentowanej przez pełnomocnika przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2014 r. (data wpływu 23 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że sprzedaż Działu Handlowego i Działu Zarządzania Zapasami stanowi zbycie zorganizowanej część przedsiębiorstwa i wyłączenia od opodatkowania tej transakcji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że sprzedaż Działu Handlowego i Działu Zarządzania Zapasami stanowi zbycie zorganizowanej część przedsiębiorstwa i wyłączenia od opodatkowania tej transakcji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest polską spółką, która do niedawna należała do międzynarodowej Grupy (nazwa Wnioskodawcy poprzednio to (…) Sp. z o.o.) zajmującej się produkcją i sprzedażą wielu różnych produktów elektrycznych i elektronicznych na rynku systemów informatycznych i komunikacyjnych, cyfrowych produktów powszechnego użytku, urządzeń i podzespołów elektronicznych, systemów zasilania, systemów do obsługi infrastruktur przemysłowych i społecznych oraz urządzeń domowych.

W związku z podjęciem przez Grupę decyzji o sprzedaży działalności produkcyjnej Wnioskodawcy do nowego inwestora przed tą transakcją nastąpiło przeniesienie działalności sprzedażowej (Dział Handlowy oraz Dział Zarządzania Zapasami) Wnioskodawcy do (…) GmbH („Kupujący”).

Działalność sprzedażowa Wnioskodawcy.

Przed przeniesieniem działalności sprzedażowej do Kupującego, Wnioskodawca prowadził głównie dwa rodzaje działalności:

*   działalność produkcyjną polegającą na wytwarzaniu urządzeń domowych (telewizorów, odtwarzaczy DVD), oraz
*   działalność sprzedażową obejmującą (i) sprzedaż hurtową i promocję produktów (Dział Handlowy) jak również (ii) zarządzanie zapasami (Dział Zarządzania Zapasami).

Działalność sprzedażowa stanowiła oddzielną i samodzielną część przedsiębiorstwa w ramach struktury Wnioskodawcy.

Po pierwsze, u Wnioskodawcy funkcjonowała określona struktura organizacyjna odzwierciedlająca odrębność prowadzonej wówczas przez Wnioskodawcę działalności sprzedażowej. Działalność sprzedażowa stanowiła u Wnioskodawcy odrębny dział (Dział Handlowy oraz Dział Zarządzania Zapasami), do którego przypisane były określone zadania i funkcje. Do działalności sprzedażowej przypisani byli również konkretni pracownicy (handlowcy oraz pracownicy zapewniający wsparcie, tzw. back office). Dział Handlowy jak również Dział Zarządzania Zapasami posiadały własną wewnętrzna strukturę organizacyjną.

W systemie finansowo-księgowym Wnioskodawcy, do działalności sprzedażowej przyporządkowane były bezpośrednio związane z nią aktywa (w szczególności środki trwałe oraz należności) oraz pasywa (np. zobowiązania z tytułu gwarancji na produkty). I tak do działalności sprzedażowej alokowane były:

*   środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne,
*   materiały reklamowe,
*   zobowiązania i koszty dotyczące pracowników, w tym m.in. rezerwa urlopowa oraz rezerwa na premie dla pracowników,
*   zobowiązania i koszty działań reklamowych,
*   zobowiązania gwarancyjne z tytułu sprzedanych towarów i produktów,
*   należności z tytułu sprzedaży produktów.

Dodatkowo, w zakresie kosztów dotyczących całokształtu działalności prowadzonej wówczas przez Wnioskodawcę (np. kosztów ogólnego zarządu, kosztów wsparcia finansowo-księgowego, kosztów IT, kosztów związanych z eksploatacją nieruchomości, w której działalność sprzedażowa była prowadzona) Wnioskodawca był w stanie przypisać na podstawie stosownych kluczy alokacji (np. ilości osób, powierzchni) koszty do działalności sprzedażowej.

Mając powyższe na uwadze, dla celów rachunkowości zarządczej możliwe było zatem, na podstawie danych z systemu finansowo-księgowego, określenie wyniku finansowego (Wnioskodawca był w stanie ustalić marżę realizowaną przez Dział Handlowy, a co za tym idzie również poziom rentowności działalności sprzedażowej) i prognoz (budżetu) finansowych dla działalności sprzedażowej na dany rok czy też lata następne.

Ponadto, z operacyjnego punktu widzenia do działalności sprzedażowej przypisane były również kontrakty handlowe związane z dystrybucją urządzeń marki, lista (baza) klientów, prawo wyłączności do dystrybucji produktów na rynku polskim, a także unikalna wiedza związana z historią takich klientów oraz technikami sprzedaży.

W konsekwencji, działalność sprzedażowa stanowiła wyodrębniony i zorganizowany zespół zarówno składników majątkowych (środki trwałe, należności, zobowiązania, itp.) jak i niemajątkowych (kontrakty, baza klientów, itp.) prowadzący działalność w zakresie sprzedaży produktów marki oraz zarządzania zapasami Wnioskodawcy (zarówno w odniesieniu do rynku polskiego jak również innych rynków).

Transakcja.

Przedmiotem sprzedaży do Kupującego była działalność sprzedażowa (obejmująca Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami). W szczególności transakcja obejmowała:

*   kontrakty na dystrybucję produktów marki,
*   listę (bazę) klientów jak również wiedzę historyczną o tych klientach,
*   know-how w zakresie prowadzenia sprzedaży produktów marki,
*   długoterminowe kontrakty reklamowe, w tym dotyczące ekspozycji logo, wynajmu loży na stadionie, itp., oraz zobowiązania wynikające z takich kontraktów,
*   zobowiązania z tytułu gwarancji za produkty względem klienta końcowego i rękojmi ustawowej wobec dystrybutorów wynikające z umów sprzedaży,
*   inne zobowiązania, które istniały i były przypisane na dzień transakcji do działalności sprzedażowej,
*   należności handlowe,
*   środki trwałe (z wyłączeniem komputerów ze względu na ich szybkie zużycie) oraz inne składniki majątkowe (materiały i ekspozycje reklamowe) przypisane do działalności sprzedażowej.

Ponadto w ramach przedmiotowej transakcji sprzedaży działalności sprzedażowej, na Kupującego przeszli pracownicy Wnioskodawcy przypisani do tej działalności. Wnioskodawca w tym miejscu zaznacza, że ze względów biznesowych pracownicy zostali przeniesieni do Kupującego (w formie zakładu pracy na podstawie art. 231 Kodeksu Pracy) przed przeniesieniem pozostałych składników majątkowych / elementów wchodzących w skład działalności sprzedażowej, niemniej jednak nastąpiło to w krótkim (w ramach tego samego miesiąca) odstępie czasu.

Dalsza działalność.

Wskutek transakcji Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami jest w stanie samodzielnie i w sposób niezmieniony kontynuować działalność w zakresie dystrybucji i promocji produktów marki jak również zarządzania zapasami tych produktów. Wynika to z przeniesienia na Kupującego pracowników, a także składników materialnych i niematerialnych związanych z tą działalnością, a co za tym idzie zapewniona została niezakłócona możliwość dalszej działalności w dotychczasowym zakresie – Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami pełni obecnie swoje funkcje i prowadzi działalność na zasadach agencyjnych, tj. jako agent na rzecz innych spółek z Grupy w zakresie sprzedaży ich produktów w Polsce oraz zarządzania zapasami produktów.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Kupujący jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT na terytorium Niemiec, jak również utrzymuje na terytorium Polski oddział, który jest zarejestrowany na terytorium Polski dla celów VAT, i który jest zaangażowany w działalność sprzedażową i logistyczną związaną z produktami marki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym nastąpiła sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT) Wnioskodawcy w postaci Działu Handlowego i Działu Zarządzania Zapasami (działalność sprzedażowa), a co za tym idzie, przedmiotowa sprzedaż na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT nie podlegała opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym nastąpiła sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT) Wnioskodawcy w postaci Działu Handlowego i Działu Zarządzania Zapasami (działalność sprzedażowa), a co za tym idzie, przedmiotowa sprzedaż na podstawie art. 6 pkt l Ustawy o VAT nie podlegała opodatkowaniu VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 5 ust. l pkt l Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. l Ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. l pkt l, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT).

Przepisów ustawy nie stosuje się jednak do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa – art. 6 pkt l Ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, zorganizowana część przedsiębiorstwa jest to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zatem na gruncie Ustawy o VAT mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeśli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące wyżej wymienione zadania gospodarcze.

W związku z tym, że ustawodawca nie definiuje, w jaki sposób spełnienie powyższych przesłanek powinno być weryfikowane, konieczne jest indywidualne rozpatrzenie każdego z przypadków.

W indywidualnych interpretacjach podatkowych wielokrotnie zostało podkreślane, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których można prowadzić odrębną działalność, lecz pewnym zorganizowanym zespołem tych składników. Podstawowym wymogiem jest zatem to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Przykładowo argumenty takie wskazał:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 7 marca 2013 r., sygn. ILPP5/443-61/12-4/PG, tj.: „nie wystarczy zatem zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można bowiem uznać, iż dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa”;
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 8 stycznia 2014 r., sygn. IPPP1/443-1296/13-2/IGo tj.: „zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”;
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 2 stycznia 2014 r., sygn. IPTPP2/443-847/13-2/KW i w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 22 listopada 2013 r., sygn. IPTPP2/443-708/13-2/JN tj.: „aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym”;
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 9 maja 2011 r., sygn. IBPP3/443-118/11/PH, tj. „Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego”.

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność sprzedażowa składająca się z Działu Handlowego i Działu Zarządzania Zapasami, na moment dokonania transakcji, stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ spełniała ww. przesłanki.

Ad. 1. Istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań.

Istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych przypisanych do działalności sprzedażowej, która była przedmiotem transakcji, zdaniem Wnioskodawcy, nie podlega żadnej wątpliwości.

Pracownicy Działu Handlowego i Działu Zarządzania Zapasami (wykonujący czynności w ramach działalności sprzedażowej), wykorzystywali składniki majątkowe Wnioskodawcy, które były dedykowane wyłącznie do obsługi działalności sprzedażowej i były alokowane do niej, tj.: kontrakty na dystrybucję produktów marki, listę (bazę) klientów jak również wiedzę historyczną o tych klientach, know-how w zakresie prowadzenia sprzedaży produktów marki, długoterminowe kontrakty reklamowe, w tym dotyczące ekspozycji logo, wynajmu loży na stadionie, itp., oraz zobowiązania wynikające z takich kontraktów, zobowiązania z tytułu gwarancji za produkty wzglądem klienta końcowego i rękojmi ustawowej wobec dystrybutorów wynikające z umów sprzedaży, inne zobowiązania, które istniały i były przypisane na dzień transakcji do działalności sprzedażowej, należności handlowe, środki trwałe (z wyłączeniem komputerów ze względu na ich szybkie zużycie) oraz inne składniki majątkowe (materiały i ekspozycje reklamowe) przypisane do działalności sprzedażowej.

W konsekwencji, działalność sprzedażowa stanowiła wyodrębniony i zorganizowany zespół zarówno składników majątkowych (środki trwałe, należności, itp.), w tym zobowiązań, jak i niemajątkowych (kontrakty, baza klientów, itp.).

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do działalności sprzedażowej, przesłanka istnienia zespołu składników materialnych i niematerialnych była spełniona.

Ad. 2. Organizacyjne i finansowe wyodrębnienie

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, przed transakcją u Wnioskodawcy funkcjonowała określona struktura organizacyjna wyodrębniająca działalność sprzedażową i produkcyjną.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 13 grudnia 2012 r., sygn. ILPP1/443-856/12-4/MD wskazał, że: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki, a więc pracowniczy. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze”.

Działalność sprzedażowa prowadzona była przez odrębne działy, tj. Dział Handlowy oraz Dział Zarządzania Zapasami, do których przypisane były określone zadania i funkcje, które realizowane były przez konkretnych pracowników przypisanych do tych działów (handlowcy oraz pracownicy zapewniający wsparcie, tzw. back office).

W wyniku transakcji, pracownicy Działu Handlowego oraz Działu Zarządzania Zapasami przeszli na Kupującego. Samo przeniesienie pracowników (w formie zakładu pracy na podstawie art. 231 Kodeksu Pracy) ze względów biznesowych nastąpiło przed przeniesieniem pozostałych składników majątkowych wchodzących w skład działalności sprzedażowej. Niemniej jednak przeniesienie pracowników na Kupującego nastąpiło w krótkim (w ramach tego samego miesiąca) odstępie czasu i w żaden sposób nie wpłynęło, zdaniem Wnioskodawcy, na kwalifikację transakcji dla celów podatkowych, tj. nadal transakcja opisana w stanie faktycznym stanowiła przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Dział Handlowy jak również Dział Zarządzania Zapasami posiadały również własną wewnętrzna strukturę organizacyjną.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowym stanie faktycznym Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami był wyodrębniony pod względem organizacyjnym w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.

W zakresie wyodrębnienia finansowego, podkreślane jest przez organy podatkowe, że wystarczającym jest spełnienie warunku wyodrębnienia finansowego, poprzez prowadzenie rachunkowości w taki sposób aby można było przyporządkować koszty i przychody, należności oraz zobowiązania do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 10 stycznia 2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPP2/443-1044/12-4/EN, wskazał, że: „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.

Wnioskodawca wyodrębniał pod względem finansowym działalność produkcyjną i sprzedażową poprzez prowadzanie odrębnej rachunkowości zarządczej na potrzeby poszczególnych działalności.

W szczególności, w systemie finansowo-księgowym Wnioskodawcy, do działalności sprzedażowej przyporządkowane były bezpośrednio związane z nią aktywa (w szczególności środki trwałe oraz należności) oraz pasywa (np. zobowiązania z tytułu gwarancji na produkty). I tak do działalności sprzedażowej alokowane były:

*   środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne,
*   materiały reklamowe,
*   zobowiązania i koszty dotyczące pracowników, w tym m.in. rezerwa urlopowa oraz rezerwa na premie dla pracowników,
*   zobowiązania i koszty działań reklamowych,
*   zobowiązania gwarancyjne z tytułu sprzedanych produktów,
*   należności z tytułu sprzedaży produktów.

Dodatkowo, w zakresie kosztów dotyczących całokształtu działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę przed dokonaniem transakcji (np. kosztów ogólnego zarządu, kosztów wsparcia finansowo-księgowego, kosztów IT, kosztów związanych z eksploatacją nieruchomości, w której działalność sprzedażowa była prowadzona) Wnioskodawca był w stanie przypisać na podstawie stosownych kluczy alokacji (np. ilości osób, powierzchni) koszty do działalności sprzedażowej.

Na tej podstawie, dla celów rachunkowości zarządczej możliwe było, w oparciu o dane z systemu finansowo-księgowego, określenie wyniku finansowego (Wnioskodawca był w stanie ustalić marżę realizowaną przez Dział Handlowy a co za tym idzie również poziom rentowności działalności sprzedażowej) i prognoz (budżetu) finansowych dla działalności sprzedażowej na dany rok czy też lata następne.

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 10 lutego 2014 r., sygn. IPTPP2/443-944/13-2/IR, wskazał że „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako: dział, wydział, oddział itp, (\`(...)\`) Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową”.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione wyżej okoliczności, stanowią dowód na to, że działalność sprzedażowa (prowadzona poprzez Dział Handlowy oraz Dział Zarządzania Zapasami) spełniała wymóg organizacyjnego i finansowego wyodrębnienia.

Ad. 3. Przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Warunek przeznaczenia do realizacji określonych zadań gospodarczych odnosi się do funkcjonalnego wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie funkcjonalne działalności sprzedażowej i produkcyjnej przejawiało się wyraźną odmiennością ich profili. Działalność produkcyjna ukierunkowana była na wytwarzanie urządzeń domowych (telewizorów), natomiast działalność sprzedażowa obejmowała (i) sprzedaż hurtową i promocję produktów oraz towarów zakupionych z zamiarem dalszej odsprzedaży (Dział Handlowy), jak również (ii) zarządzanie zapasami produktów i towarów (Dział Zarządzania Zapasami). Oznacza to, że każda z tych działalności realizowała ściśle określone, odrębne zadania gospodarcze.

Ad. 4. Zdolność do stanowienia niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze.

Ostatnim warunkiem uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest zdolność stanowienia przez niego niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadanie gospodarcze.

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany wyżej zespół składników zorganizowanych w specyficznej formie organizacyjnej, którym dysponowały i nadal dysponują Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami, umożliwia samodzielne prowadzenie działalności sprzedażowej w formie odrębnego przedsiębiorstwa.

Przemawia za tym fakt, że przed dokonaniem transakcji, działalność sprzedażowa prowadzona była poprzez odrębne działy (Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami), które funkcjonowały niezależnie, posiadały własnych pracowników alokowanych do wykonywania poszczególnych zadań oraz dysponowały zespołem składników majątkowych i niemajątkowych. Wskazać należy, że po dokonanej transakcji Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami jest niezmiennie w stanie samodzielnie kontynuować działalność w zakresie dystrybucji i promocji produktów marki jak również zarządzania zapasami tych produktów.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami zdolne były i są do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych jak niezależne przedsiębiorstwo.

Podsumowanie stanowiska Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym nastąpiła sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT) Wnioskodawcy w postaci Działu Handlowego i Działu Zarządzania Zapasami (działalność sprzedażowa), a co za tym idzie, przedmiotowa sprzedaż na podstawie art. 6 pkt l Ustawy o VAT nie podlegała opodatkowaniu VAT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości wskazanego powyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z kolei, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie np. umowy sprzedaży.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121).

Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W myśl art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Zatem, składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest polską spółką, która do niedawna należała do międzynarodowej Grupy zajmującej się produkcją i sprzedażą wielu różnych produktów elektrycznych i elektronicznych na rynku systemów informatycznych i komunikacyjnych, cyfrowych produktów powszechnego użytku, urządzeń i podzespołów elektronicznych, systemów zasilania, systemów do obsługi infrastruktur przemysłowych i społecznych oraz urządzeń domowych. W związku z podjęciem przez Grupę decyzji o sprzedaży działalności produkcyjnej Wnioskodawcy do nowego inwestora przed tą transakcją nastąpiło przeniesienie działalności sprzedażowej (Dział Handlowy oraz Dział Zarządzania Zapasami) Wnioskodawcy do (…) GmbH. Przed przeniesieniem działalności sprzedażowej do Kupującego, Wnioskodawca prowadził głównie dwa rodzaje działalności:

*   działalność produkcyjną polegającą na wytwarzaniu urządzeń domowych (telewizorów, odtwarzaczy DVD), oraz
*   działalność sprzedażową obejmującą (i) sprzedaż hurtową i promocję produktów (Dział Handlowy) jak również (ii) zarządzanie zapasami (Dział Zarządzania Zapasami).

Działalność sprzedażowa stanowiła oddzielną i samodzielną część przedsiębiorstwa w ramach struktury Wnioskodawcy. Po pierwsze, u Wnioskodawcy funkcjonowała określona struktura organizacyjna odzwierciedlająca odrębność prowadzonej wówczas przez Wnioskodawcę działalności sprzedażowej. Działalność sprzedażowa stanowiła u Wnioskodawcy odrębny dział (Dział Handlowy oraz Dział Zarządzania Zapasami), do którego przypisane były określone zadania i funkcje. Do działalności sprzedażowej przypisani byli również konkretni pracownicy (handlowcy oraz pracownicy zapewniający wsparcie, tzw. back office). Dział Handlowy jak również Dział Zarządzania Zapasami posiadały własną wewnętrzna strukturę organizacyjną. W systemie finansowo-księgowym Wnioskodawcy, do działalności sprzedażowej przyporządkowane były bezpośrednio związane z nią aktywa (w szczególności środki trwałe oraz należności) oraz pasywa (np. zobowiązania z tytułu gwarancji na produkty). I tak do działalności sprzedażowej alokowane były:

*   środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne,
*   materiały reklamowe,
*   zobowiązania i koszty dotyczące pracowników, w tym m.in. rezerwa urlopowa oraz rezerwa na premie dla pracowników,
*   zobowiązania i koszty działań reklamowych,
*   zobowiązania gwarancyjne z tytułu sprzedanych towarów i produktów,
*   należności z tytułu sprzedaży produktów.

Dodatkowo, w zakresie kosztów dotyczących całokształtu działalności prowadzonej wówczas przez Wnioskodawcę (np. kosztów ogólnego zarządu, kosztów wsparcia finansowo-księgowego, kosztów IT, kosztów związanych z eksploatacją nieruchomości, w której działalność sprzedażowa była prowadzona) Wnioskodawca był w stanie przypisać na podstawie stosownych kluczy alokacji (np. ilości osób, powierzchni) koszty do działalności sprzedażowej. Mając powyższe na uwadze, dla celów rachunkowości zarządczej możliwe było zatem, na podstawie danych z systemu finansowo-księgowego, określenie wyniku finansowego (Wnioskodawca był w stanie ustalić marżę realizowaną przez Dział Handlowy, a co za tym idzie również poziom rentowności działalności sprzedażowej) i prognoz (budżetu) finansowych dla działalności sprzedażowej na dany rok czy też lata następne. Ponadto, z operacyjnego punktu widzenia do działalności sprzedażowej przypisane były również kontrakty handlowe związane z dystrybucją urządzeń marki, lista (baza) klientów, prawo wyłączności do dystrybucji produktów na rynku polskim, a także unikalna wiedza związana z historią takich klientów oraz technikami sprzedaży. W konsekwencji, działalność sprzedażowa stanowiła wyodrębniony i zorganizowany zespół zarówno składników majątkowych (środki trwałe, należności, zobowiązania, itp.) jak i niemajątkowych (kontrakty, baza klientów, itp.) prowadzący działalność w zakresie sprzedaży produktów marki oraz zarządzania zapasami Wnioskodawcy (zarówno w odniesieniu do rynku polskiego jak również innych rynków). Przedmiotem sprzedaży do Kupującego była działalność sprzedażowa (obejmująca Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami). W szczególności transakcja obejmowała:

*   kontrakty na dystrybucję produktów marki,
*   listę (bazę) klientów jak również wiedzę historyczną o tych klientach,
*   know-how w zakresie prowadzenia sprzedaży produktów marki,
*   długoterminowe kontrakty reklamowe, w tym dotyczące ekspozycji logo, wynajmu loży na stadionie, itp., oraz zobowiązania wynikające z takich kontraktów,
*   zobowiązania z tytułu gwarancji za produkty względem klienta końcowego i rękojmi ustawowej wobec dystrybutorów wynikające z umów sprzedaży,
*   inne zobowiązania, które istniały i były przypisane na dzień transakcji do działalności sprzedażowej,
*   należności handlowe,
*   środki trwałe (z wyłączeniem komputerów ze względu na ich szybkie zużycie) oraz inne składniki majątkowe (materiały i ekspozycje reklamowe) przypisane do działalności sprzedażowej.

Ponadto w ramach przedmiotowej transakcji sprzedaży działalności sprzedażowej, na Kupującego przeszli pracownicy Wnioskodawcy przypisani do tej działalności. Wnioskodawca zaznaczył, że ze względów biznesowych pracownicy zostali przeniesieni do Kupującego (w formie zakładu pracy na podstawie art. 231 Kodeksu Pracy) przed przeniesieniem pozostałych składników majątkowych / elementów wchodzących w skład działalności sprzedażowej, niemniej jednak nastąpiło to w krótkim (w ramach tego samego miesiąca) odstępie czasu. Wskutek transakcji Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami jest w stanie samodzielnie i w sposób niezmieniony kontynuować działalność w zakresie dystrybucji i promocji produktów marki jak również zarządzania zapasami tych produktów. Wynika to z przeniesienia na Kupującego pracowników, a także składników materialnych i niematerialnych związanych z tą działalnością, a co za tym idzie zapewniona została niezakłócona możliwość dalszej działalności w dotychczasowym zakresie – Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami pełni obecnie swoje funkcje i prowadzi działalność na zasadach agencyjnych, tj. jako agent na rzecz innych spółek z Grupy w zakresie sprzedaży ich produktów w Polsce oraz zarządzania zapasami produktów. Wnioskodawca jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Kupujący jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT na terytorium Niemiec, jak również utrzymuje na terytorium Polski oddział, który jest zarejestrowany na terytorium Polski dla celów VAT, i który jest zaangażowany w działalność sprzedażową i logistyczną związaną z produktami marki.

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości czy zbyte składniki majątku przedsiębiorstwa składające się na Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami (działalność sprzedażowa) stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i w konsekwencji ww. transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak wyjaśniono wyżej, podstawowym wymogiem do uznania dostawy majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań, należności oraz środków pieniężnych), podlegający wydzieleniu w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Istotnym jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.

Biorąc powyższe pod uwagę w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że wskazany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych składających się w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy na działalność sprzedażową (Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami) stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Powyższe wynika z faktu, że – jak wskazał Zainteresowany – działalność sprzedażowa, która obejmowała Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami, była oddzielną i samodzielną częścią przedsiębiorstwa wyodrębnioną w nim na płaszczyźnie:

*   organizacyjnej – funkcjonowała w określonej strukturze organizacyjnej odzwierciedlającej odrębność działalności sprzedażowej i przypisane jej funkcje i zadania;
*   finansowej – system finansowo-księgowy prowadzony był w sposób umożliwiający podporzadkowanie/wyodrębnienie przychodów i kosztów związanych z działalnością sprzedażową;
*   funkcjonalnej – działalność sprzedażowa stanowiła wyodrębniony i zorganizowany zespół zarówno składników majątkowych, jak i niemajątkowych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych.

Co więcej – jak stwierdził Wnioskodawca – wskutek transakcji Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami jest w stanie samodzielnie i w sposób niezmieniony kontynuować działalność w zakresie dystrybucji i promocji produktów marki jak również zarządzania zapasami tych produktów. Wynika to z przeniesienia na Kupującego pracowników, a także składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością sprzedażową (w szczególności: kontrakty na dystrybucję produktów marki; lista/baza klientów jak również wiedza historyczna o tych klientach; know-how w zakresie prowadzenia sprzedaży produktów marki ; długoterminowe kontrakty reklamowe, w tym dotyczące ekspozycji logo, wynajmu loży na stadionie, itp., oraz zobowiązania wynikające z takich kontraktów; zobowiązania z tytułu gwarancji za produkty względem klienta końcowego i rękojmi ustawowej wobec dystrybutorów wynikające z umów sprzedaży; inne zobowiązania, które istniały i były przypisane na dzień transakcji do działalności sprzedażowej; należności handlowe; środki trwałe /z wyłączeniem komputerów ze względu na ich szybkie zużycie/ oraz inne składniki majątkowe /materiały i ekspozycje reklamowe/ przypisane do działalności sprzedażowej).

W świetle powyższego należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku będący przedmiotem transakcji zespół składników materialnych i niematerialnych, który w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy składał się na działalność sprzedażową (Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami), spełnia warunki dla uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, zdefiniowaną w art. 2 pkt 27e ustawy. Konsekwentnie, sprzedaż ww. składników stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa – na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy – po stronie Wnioskodawcy nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy podkreślić, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego. Przy czym informacją, która miała szczególnie istotne znaczenie dla przyjętego rozstrzygnięcia było to, że: „Wskutek transakcji Dział Handlowy i Dział Zarządzania Zapasami jest w stanie samodzielnie i w sposób niezmieniony kontynuować działalność w zakresie dystrybucji i promocji produktów marki jak również zarządzania zapasami tych produktów”.

W świetle powyższego tut. Organ zaznacza, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile zaistniały stan faktyczny pokrywa się z opisem tego stanu podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego stanu faktycznego, udzielona interpretacja straci zatem swoją aktualność.

Wyjaśnienia wymaga ponadto, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym tut. Organ informuje się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie należy podkreślić, że udzielona interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawno-podatkową tylko dla Wnioskodawcy, a nie dla Jego kontrahenta (nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.