Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.380.2025.2.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-20
Teza: Koszty uzyskania przychodów; wydatki sfinansowane ze
środków PUP
Słowa kluczowe: bezrobotny
dofinansowanie
działalność-działalność gospodarcza
urząd-urząd pracy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 maja 2025
    r. (wpływ 2 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Na podstawie art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z
    2024 r. poz. 840 ze zm.) Wnioskodawczyni – osoba fizyczna prowadząca działalność
    gospodarczą (...) – zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Profil działalności:
    - projektowanie, szycie i sprzedaż ubiorów tanecznych, koszulek i toreb z autorskimi
      grafikami (PKD 14.13.Z oraz 14.19.Z),
    - projektowanie graficzne (logotypy, plakaty, wzory nadruku – PKD 74.10.Z),
    - prowadzenie zajęć tanecznych i plastycznych (PKD 85.52.Z),
    - sprzedaż internetowa (PKD 47.91.Z).
    Umową (...) z Powiatowym Urzędem Pracy (...) z dnia (...)2024 r. Wnioskodawczyni
    otrzymała jednorazowe środki na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie 30 000 zł;
    środki wpłynęły na rachunek firmowy (...)2024 r.
    Zakupy dokonane w styczniu 2025 r.: drukarka, prasa termotransferowa, laptop,
    licencjonowane oprogramowanie graficzne, manekin krawiecki, maszyna do szycia (...)
    oraz materiały eksploatacyjne, wszystkie wydatki zostały udokumentowane fakturami VAT
    i ujęte w PKPiR w styczniu 2025 r. jako wyposażenie (wartość jednostkowa nie przekracza
    10 000 zł), składniki majątkowe zostały przyjęte do używania i służą bieżącej działalności.
    Forma opodatkowania – zasady ogólne (skala podatkowa); księga przychodów i
    rozchodów.
    Uzupełnienie wniosku
    Proszę o wskazanie podstawy prawnej otrzymania środków z Powiatowego Urzędu Pracy,
    w szczególności proszę wskazać, czy otrzymane przez Panią środki są środkami, o których
    mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i
    instytucjach rynku pracy?
    Otrzymane środki, o których mowa w opisie stanu faktycznego, zostały przyznane na
    podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i
    instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 735 ze zm.).
    Wnioskodawczyni zawarła umowę (...) z Powiatowym Urzędem Pracy (...) w dniu (...)2024 r.,
    a środki w wysokości 30 000 zł zostały przelane na rachunek firmowy (...)2024 r.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej
    działalności gospodarczej wydatki poniesione w styczniu 2025 r. na zakup opisanych wyżej
    składników majątkowych, sfinansowane środkami otrzymanymi z Powiatowego Urzędu
    Pracy?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni – wydatki poniesione w styczniu 2025 r. z jednorazowych
    środków przyznanych z Funduszu Pracy mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów, ponieważ spełnione są łącznie następujące warunki:
    1. Brak wyłączenia w art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy PIT. Przepis ten eliminuje z kosztów
      wydatki finansowane przychodami zwolnionymi wskazanymi w art. 21 ust. 1 pkt 46,
      47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137. Nie obejmuje on jednak zwolnienia z art. 21 ust. 1
      pkt 121, dotyczącego jednorazowych środków z Funduszu Pracy. W konsekwencji,
      ustawodawca nie wyłączył takich wydatków z kosztów podatkowych.
    2. Charakter ponoszonych wydatków – „wyposażenie”, a nie środki trwałe.
      Wnioskodawczyni nabyła składniki majątkowe o jednostkowej wartości

      nieprzekraczającej 10 000 zł i nie wprowadziła ich do ewidencji środków trwałych –
      potraktowano je jako wyposażenie. Do takich wydatków nie ma zastosowania art. 23
      ust. 1 pkt 45 (zakaz zaliczania amortyzacji środków trwałych sfinansowanych dotacją).
      Zatem koszty te mogą być rozliczone jednorazowo w kol. 13 PKPiR w miesiącu oddania
      do używania.
    3. Związek przyczynowo-skutkowy z przychodami. Zakupione urządzenia (drukarka, prasa
      termotransferowa, laptop, licencjonowane oprogramowanie graficzne, manekin
      krawiecki, maszyna do szycia) oraz materiały eksploatacyjne pozostają w
      bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością (projektowanie i sprzedaż odzieży
      tanecznej, usługi graficzne), co spełnia przesłankę art. 22 ust. 1 ustawy PIT.
    4. Utrwalona linia interpretacyjna. Podejście to potwierdzają m.in. interpretacje
      indywidualne: 0112-KDIL2-2.4011.211.2023.1.MBN z 28.04.2023 r., 0115-KDIT3-
      4011.573.2024.1.DP z 04.09.2024 r., w których Dyrektor KIS uznał możliwość zaliczenia
      do kosztów wydatków na wyposażenie finansowane środkami z PUP.
    Podsumowanie. W świetle obowiązujących przepisów oraz praktyki organów podatkowych
    Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że wydatki sfinansowane dotacją z Funduszu Pracy,
    dotyczące wyposażenia (składników majątkowych o wartości do 10 000 zł, nieujętych w
    ewidencji środków trwałych), stanowią koszty uzyskania przychodów w roku podatkowym
    2025. Zakaz z art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy PIT odnosi się wyłącznie do odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych, których nie dotyczy niniejszy stan faktyczny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z
      zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na
      pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są
      związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie
      środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z
      art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.
    Stwierdzam, że ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych
    nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

    § dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż
      nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
      zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
    § świadczenia takie otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków
      poniesionych przez podatnika na zakup/wytworzenie we własnym zakresie środków
      trwałych lub nabycie wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się
      odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodów z działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    brzmieniu obowiązującym do 31 maja 2025 r.:
      Wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane na podjęcie
      działalności, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004
      r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
    Z opisu sprawy wynika, że na podstawie umowy z Powiatowym Urzędem Pracy z (...)
    2024 r. otrzymała Pani jednorazowe środki na podjęcie działalności gospodarczej w
    kwocie 30 000 zł. Środki te wpłynęły na rachunek Pani firmy (...)2024 r. Środki te zostały
    Pani przyznane na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o
    promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W styczniu 2025 r. otrzymane środki
    przeznaczyła Pani na zakup: drukarki, prasy termotransferowej, laptopa,
    licencjonowanego oprogramowania graficznego, manekina krawieckiego, maszyny do
    szycia oraz materiałów eksploatacyjnych. Wszystkie wydatki zostały udokumentowane
    fakturami VAT i ujęte w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w styczniu 2025 r.
    jako wyposażenie. Wartość jednostkowa tych składników majątku nie przekracza 10 000
    zł). Wskazane przez Panią składniki majątkowe przyjęła Pani do używania i służą Pani
    bieżącej działalności gospodarczej.
    Dlatego też otrzymane przez Panią środki na podjęcie działalności gospodarczej
    przeznaczone na zakup niezbędnego wyposażenia pozwalającego na wykonywanie Pani
    działalności gospodarczej stanowią przychód ze źródła działalność gospodarcza, jednak na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przychód ten jest zwolniony od opodatkowania.
    Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien spełniać łącznie
    następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowym z przychodami lub źródłem przychodów i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów,
    · być właściwie udokumentowany;
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio
      sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29b,
      46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.
    Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup
      zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa,
      niezaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych – w przypadku
      stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej
      działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub
      innych osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa.
    Analiza zacytowanych przepisów wskazuje, że co do zasady nie ma przeszkód, aby
    podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup
    składników majątku, niezaliczonych do środków trwałych ani wartości niematerialnych i
    prawnych, a które zostały sfinansowane ze środków dotacji otrzymanej z urzędu pracy. Jak
    wskazałem wyżej, warunkiem jest związek przyczynowo-skutkowy między poniesionymi
    wydatkami a przychodami z prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.
    Stąd – sfinansowanie zakupu wyposażenia, które nie zostało zaliczone do środków
    trwałych, ze środków przyznanych z urzędu pracy osobie bezrobotnej na podjęcie
    działalności gospodarczej nie wyklucza możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów
    uzyskania przychodów, mimo że przyznane środki korzystają ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Przepis ten nie został bowiem wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 tej
    ustawy. Dlatego też poniesione przez Panią wydatki na zakup wyposażenia niezbędnego
    do prowadzenia działalności gospodarczej, sfinansowane ze środków otrzymanych z
    dotacji z Urzędu Pracy może Pani bezpośrednio zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podsumowanie: może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej
    działalności gospodarczej wydatki poniesione w styczniu 2025 r. na zakup opisanych
    składników majątkowych stanowiących wyposażenie, sfinansowany środkami
    otrzymanymi z Powiatowego Urzędu Pracy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.