Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-126/07-4/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-15
Teza: Prawo zaliczenia podatku naliczonego do kosztów uzyskania przychodów dotyczy zarówno wydatku, który stanowi koszt uzyskania przychodów jak i wydatku, który kwalifikowany jest jako nie stanowiący kosztu uzyskania przychodów. Decydujące znaczenie będzie miał cel poniesienia wydatku. Koszty związane z reprezentacją ponoszone przez podatnika są co do zasady ponoszone w celu uzyskania lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Zatem podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty podatku od towarów i usług przy wydatkach związanych z reprezentacją jest kosztem podatkowym.
Słowa kluczowe: cel-cel reprezentacji i reklamy; koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

W odpowiedzi na wezwanie Przedsiębiorstwa z dnia 13.12.2007r. (data wpływu 17.12.2007r.) do usunięcia naruszenia prawa w pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 26 listopada 2007r. Nr IP-PB3-423-126/07-2/GJ, złożone na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów wyjaśnia, co następuje.

Wnioskiem z dnia 24 sierpnia 2007r. Przedsiębiorstwo zwróciło się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego przedstawiając stan faktyczny:

Przedsiębiorstwo w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje różnego rodzaju zakupów na cele reprezentacyjne, udokumentowane fakturami VAT. Koszty reprezentacji z dniem 1 stycznia 2007r. zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym zadano pytanie w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nie odliczonego na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, podatku VAT związanego z wydatkami na reprezentację. Przedsiębiorstwo zaprezentowało stanowisko, że podatek od towarów i usług związany z wydatkami na reprezentację, mimo wyłączenia tych ostatnich z kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest kosztem podatkowym.

Organ wydający interpretację uznał stanowisko Podatnika za nieprawidłowe, przyjmując, że nie odliczony podatek VAT związany z wydatkami , które nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stanowi kosztu podatkowego.

Podatnik, w zakresie wydanej interpretacji z dnia 26 listopada 2007r., wezwał organ w dniu 13.12.2007r. (data wpływu – 17.12.2007r.) do usunięcia naruszenia prawa.

Treść zarzutów zawartych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

Podatnik nie zgodził się z wykładnią przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 lit.a tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonaną przez Organ. Zdaniem Przedsiębiorstwa dokonując wykładni językowej ww. przepisu, należy uznać, że Podatnik ma pełne prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego VAT z tytułu wydatków poniesionych na cele reprezentacji. Stanowisko Przedsiębiorstwa znajduje potwierdzenie zarówno w interpretacjach organów podatkowych jak również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego.

W wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, stwierdzono, że **istnieją podstawy do zmiany indywidualnej interpretacji** przepisów prawa podatkowego i uznania stanowiska Podatnika zawartego we wniosku o interpretację za prawidłowe.

Odpowiedź na zarzuty.

Organ zgadza się z zarzutami Podatnika w zakresie wydanej interpretacji. Z przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm. ) wynika, że generalnie:

1.  cenę nabycia towarów (usługi) stanowią dla podatnika podatku od towarów i usług , koszty nabycia pomniejszone o należny podatek od towarów i usług,
2.  co do zasady, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uniemożliwiają zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku od towarów i usług.

Jako wyjątek od wskazanej w pkt 2 reguły, należy traktować regulację zawartą w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit.a) tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług, podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku należnego o podatek naliczony.

Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że:

*   jeżeli podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
*   to podatek ten może zaliczyć w koszty uzyskania przychodów.

Co do zasady, dla podatnika podatku od towarów i usług podatek naliczony, uiszczony z tytułu nabycia towarów i usług podlega odliczeniu od podatku należnego związanego z dokonywanymi przez niego dostawami towarów i świadczeniem usług, pobieranego od ich nabywców. Prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przysługuje podatnikowi podatku od towarów i usług (VAT), jeśli nabywane przez niego towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jeżeli służą one czynnościom zwolnionym z podatku VAT lub w ogóle nie podlegają temu podatkowi, prawo do odliczenia podatku naliczonego od ich nabycia nie przysługuje. Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje wyjątki, enumeratywnie wymienione w art. 88, gdy podatnik pomimo wypełnienia generalnej zasady tj. nabywania przez niego towarów i usług wykorzystywanych następnie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jest pozbawiony prawa obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Ograniczenie w tym zakresie dotyczy m. in. nabycia towarów i usług, w sytuacji gdy wydatki na ich nabycie nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 16.11.2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589), z kosztów uzyskania przychodów wyłączyła wydatki poniesione na cele reprezentacji, w szczególności koszty poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. W rozumieniu ww. art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług , przy nabyciu towarów i usług na cele reprezentacji , obniżenia podatku należnego nie stosuje się . W przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca nie uzależnił prawa do zaliczenia nieodliczonego podatku VAT do kosztów uzyskania przychodów od kwalifikacji wydatków. Prawo zaliczenia podatku naliczonego do kosztów uzyskania przychodów dotyczy zarówno wydatku, który stanowi koszt uzyskania przychodów jak i wydatku, który kwalifikowany jest jako nie stanowiący kosztu uzyskania przychodów. Decydujące znaczenie będzie miał cel poniesienia wydatku. Koszty związane z reprezentacją ponoszone przez podatnika są co do zasady ponoszone w celu uzyskania lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Zatem podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty podatku od towarów i usług przy wydatkach związanych z reprezentacją jest kosztem podatkowym.

W związku z powyższym stwierdzono, że istnieją podstawy do zmiany w/w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i uznania stanowiska Podatnika za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo wniesienia skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia 26 listopada 2007r. Nr IP-PB3-423-126/07- 2/GJ z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie niniejszej odpowiedzi (art. 53 § 2 ww. ustawy) za pośrednictwem organu, który wydał interpretację (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.