Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-951/08/JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-01-15
Teza: Opodatkowanie prowizji z tytułu umowy dystrybucji i sprzedaży znaków opłaty skarbowej, sądowej i urzędowych blankietów weksli.
Słowa kluczowe: prowizje; usługi-usługi pośrednictwa-usługi pośrednictwa pieniężnego; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2008 r. (data wpływu 22 października 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 9 stycznia 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania prowizji z tytułu umowy dystrybucji i sprzedaży znaków opłaty skarbowej, sądowej i urzędowych blankietów weksli – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania prowizji z tytułu umowy dystrybucji i sprzedaży znaków opłaty skarbowej, sądowej i urzędowych blankietów weksli.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Uchwałą Rady Miasta z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie zarządzenia poboru opłaty skarbowej w drodze inkasa oraz wyznaczenia inkasentów i określenia wynagrodzenia za inkaso Izba Celna została wyznaczona na inkasenta opłaty skarbowej. W dniu 28 lutego 2007 r. pomiędzy Prezydentem Miasta a Izbą Celną zostało zawarte porozumienie w sprawie realizacji inkasa opłaty skarbowej, zgodnie z którym wypłata wynagrodzenia następuje na podstawie wystawionej przez inkasenta faktury VAT. Izba Celna wystawia od kwietnia 2007 r. faktury VAT, w których wskazuje, że usługa zwolniona jest z opodatkowania.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 9 stycznia 2009 r. Wnioskodawca wskazał, iż jego zdaniem usługi poboru opłaty skarbowej są sklasyfikowane wg PKWiU w grupowaniu 65.12.10-00-90 –„usługa pośrednictwa pieniężnego”.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie.

Czy czynność poboru opłaty skarbowej wykonywana przez inkasenta zwolniona jest od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) jako usługa pośrednictwa pieniężnego (PKWiU 65.12.10-00-90) lub usługa w zakresie administracji publicznej (PKWiU 75.11.12-00-90), czy też na podstawie § 8 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zgodnie z którym zwolnione od podatku są prowizje z tytułu umowy dystrybucji i sprzedaży znaków opłaty skarbowej, sądowej i urzędowych blankietów weksli?

Zdaniem Wnioskodawcy usługa inkasa powinna korzystać ze zwolnienia od podatku na mocy § 8 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym zwolnione od podatku są prowizje z tytułu umowy dystrybucji i sprzedaży znaków opłaty skarbowej, sądowej i urzędowych blankietów weksli. W związku ze zmianą przepisów odnośnie opłaty skarbowej tzn. odstąpieniem od sprzedaży znaków opłaty skarbowej i wprowadzeniem w ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635) zasady dokonywania zapłat tej opłaty gotówką lub bezgotówkowo można uznać, że przepis ten ma obecnie zastosowanie do poboru opłaty skarbowej w formie gotówkowej, gdyż istota tej opłaty nie uległa zmianie. Zmieniła się jedynie forma jej poboru.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy, w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, uznaje się za nieprawidłowe.

Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa przepis art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z kolei zgodnie z obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r. brzmieniem art. 8 ust. 3 ustawy usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zgodnie z dyspozycją art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże w treści art. 43 ustawy ustawodawca zawarł katalog czynności, które korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W myśl regulacji zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do tej ustawy.

Pod poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca umieścił usługi pośrednictwa finansowego PKWiU Sekcja J ex (65-67), z wyłączeniem:

1.  działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2.  usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3.  usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4.  usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5.  usług ściągania długów oraz faktoringu,
6.  usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7.  usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8.  transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9.  transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.

Natomiast zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r. - zwalnia się od podatku prowizje z tytułu umowy dystrybucji i sprzedaży znaków opłaty skarbowej, sądowej i urzędowych blankietów weksli.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że na podstawie umowy zawartej z Urzędem Miasta jako inkasent, Wnioskodawca świadczy usługi inkasa polegające na dystrybucji i sprzedaży znaków opłaty skarbowej, sądowej i urzędowych blankietów weksli. Za pobieranie tych opłat przysługuje mu prowizja. Wnioskodawca klasyfikuje świadczone usługi wg PKWiU w grupowaniu - 65.12.10-00-90 jako „usługi pośrednictwa pieniężnego”.

A zatem należy stwierdzić, iż o ile przedstawiona przez Wnioskodawcę klasyfikacja dla ww. usług inkasa jest prawidłowa, to ich świadczenie jest objęte zwolnieniem z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, a nie jak wskazał Wnioskodawca na mocy § 8 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Końcowo należy zauważyć, że Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji przedmiotowych usług, a obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania ich do właściwego grupowania statystycznego spoczywa na Wnioskodawcy.

W związku z tym, niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o wskazane w stanie faktycznym grupowanie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.