Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.523.2025.1.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-25
Teza: Uznanie opisanej we wniosku kwoty (określonej jako
„nadpłata”) za zapłatę za czynność podlegającą
opodatkowaniu podatkiem VAT, z tytułu której Gmina jest
podatnikiem VAT. Uznanie, że zapłata podatku VAT z tytułu tej
czynności uległa przedawnieniu, zgodnie z art. 70 § 1
Ordynacji podatkowej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
dopłata
przedawnienie
zamiana
zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
8 -art. 70-§ 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19 (uchylony)
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29 (uchylony)
Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 8 Przedawnienie-Przedawnienie zobowiązania
podatkowego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (G.) jest jednostką samorządu terytorialnego będącą osobą prawną, która jest
    zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Z dniem 1.01.2017 r. G
    dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT wraz ze swoimi jednostkami budżetowymi, w
    tym również z Urzędem Miasta obsługującym Gminę jako jednostkę samorządu
    terytorialnego. Przed tą datą była zarejestrowana również jako podatnik VAT czynny, przy
    czym działała pod nazwą Gmina Miejska - Urząd Miasta i rozliczała podatek VAT tylko w
    odniesieniu do działalności realizowanej w ramach Urzędu Miasta.
    Działalność Gminy obejmuje zadania własne, które polegają na zaspokajaniu zbiorowych
    potrzeb wspólnoty oraz zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, jak również z
    zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych oraz
    referendów (art. 7 i 8 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym - t.j. Dz.U. z 2024
    r. poz. 1465 ze zm.). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym, jednym z
    zadań własnych gminy jest gospodarka nieruchomościami.
    Aktualnie prowadzone jest postępowanie sądowe mające na celu uzyskanie przez Gminę
    zwrotu kwoty (...) zł od Gminy Wyznaniowej (...) (dalej: GW) wynikającej z różnicy wartości
    nieruchomości zamiennej w (...) przekazanej przez G na rzecz ww. podmiotu, w stosunku
    do wartości nieruchomości (...), którą Gmina zobowiązana była mu wydać na podstawie
    ustawy (...).
    Ww. kwota zwrotu (określana jako „nadpłata”) została ustalona wskutek następujących
    okoliczności sprawy:

    - nieruchomość (...) zabudowana była w dniu 1.09.1939 r. budynkiem mieszkalnym, który
      stanowił własność (...) (uznanego w postępowaniu regulacyjnym za wyznaniową (...)
      osobę prawną) prowadzącego działalność oświatowo-wychowawczą i charytatywno-
      opiekuńczą;
    - w 1950 r. ww. nieruchomość została przejęta przez Skarb Państwa, a następnie po
      komunalizacji w 1990 r. stała się własnością Gminy;
    - w budynku mieszkalnym, o którym wyżej mowa, znajdują się lokale mieszkalne, przy
      czym część z tych lokali mieszkalnych (5 lokali nr: 3, 4, 5, 6 i 7a) zostało
      wyodrębnionych i sprzedanych przez G na rzecz osób fizycznych wraz z udziałami we
      współwłasności części wspólnych budynku oraz udziałami w użytkowaniu wieczystym
      gruntu, na którym budynek jest posadowiony;
    - na wniosek Gminy Wyznaniowej, wszczęte zostało postępowanie regulacyjne na
      podstawie (...), w sprawie przeniesienia na jej rzecz własności wskazanej
      nieruchomości (...);
    - postępowanie regulacyjne, o którym mowa, zostało zakończone orzeczeniem (...), która
      postanowiła, że:
      - przenosi się na rzecz GW, nieodpłatnie, własność nieruchomości położonej w (...)
        stanowiącą działkę (...) o wartości (...) zł jako nieruchomość zamienną za
        wydzielone i sprzedane przez G. samodzielne lokale mieszkalne nr 3, 4, 5, 6 i 7a
        w budynku w (...), o łącznej wartości (...) zł,
      - różnica w kwocie (...) zł pomiędzy wartością ww. nieruchomości jako nadpłata
        zostanie rozliczona w ramach pozostałych postępowań toczących się przed
        Komisja Regulacyjną, a w przypadku różnic lub braku możliwości rozliczenia,
        zostanie zwrócona w gotówce Gminie,
      - nieruchomość zamienna, o której wyżej mowa, winna zostać wydana w terminie 30
        dni od daty otrzymania odpisu ww. orzeczenia opatrzonego klauzulą
        wykonalności
    - orzeczenie to stało się prawomocne z dniem 31.10.2007 r. i z tym dniem nadano mu
      klauzulę wykonalności);
    - zgodnie z informacją zawartą w ww. księdze wieczystej (...) podstawą wpisu w tej księdze
      prawa własności GW było wskazane wyżej orzeczenie Komisji Regulacyjnej z dnia ....,
      natomiast faktyczne przekazanie przez G na rzecz GW własności nieruchomości
      położonej (...) nastąpiło w dniu 17.12.2007 r., co zostało potwierdzone sporządzonym
      na tę okoliczność protokołem;
    - orzeczenie Komisji Regulacyjnej, o którym wyżej mowa, zaspakajało całość roszczeń GW
      zgłoszonych w postępowaniu regulacyjnym względem nieruchomości przy (...);
    - wskazana nieruchomość w (...) przekazana przez G na rzecz GW, została sprzedana
      przez GW na podstawie umowy z dnia (...);
    - pomimo toczących się przed Komisją Regulacyjną, a następnie przed sądami
      powszechnymi i administracyjnymi postępowaniami z wniosków GW, Komisja nie

      wydała dotychczas orzeczenia, w którym możliwe byłoby rozliczenie z G kwoty
      „nadpłaty”, o której wyżej mowa, nie dokonano również zwrotu wskazanej powyżej
      kwoty w gotówce;
    - w związku z powyższym G wystąpiła z wnioskiem z (...) do Sądu Rejonowego (...) o
      zawezwanie GW do próby ugodowej, a w przypadku nie zawarcia ugody, planowane
      jest złożenie pozwu w przedmiotowej sprawie w celu otrzymania zwrotu oczekiwanej
      należności.
    Mając na uwadze opisane okoliczności Gmina powzięła wątpliwości czy jeśli zostanie
    przekazana jej kwota „nadpłaty”, o której wyżej mowa, winna być ona uwzględniona w
    rozliczeniu VAT G jako należność za nieruchomość położoną (...) przekazaną przez G w
    2007 r. na rzecz GW.
    Dodać należy, że podatek VAT G za poszczególne okresy rozliczeniowe 2007 r. uległ już
    przedawnieniu zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż w odniesieniu do niej nie
    wystąpiły żadne okoliczności wskazane w art. 70 ww. ustawy, które miałyby wpływ na bieg
    terminu przedawnienia za okresy rozliczeniowe 2007 r
    Pytania
  1. Czy otrzymanie aktualnie przez G opisanej we wniosku kwoty (określonej jako
    „nadpłata”) winno zostać uznane za zapłatę za czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT, z tytułu której Gmina jest podatnikiem VAT?
  2. W przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że kwota o której
    mowa w pytaniu nr 1, stanowi zapłatę za czynność podlegającą VAT, czy należy uznać,
    że zapłata podatku VAT przez G z tytułu tej czynności uległa przedawnieniu, zgodnie z
    art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Otrzymanie w bieżącym roku przez G kwoty pieniężnej od Gminy Wyznaniowej
      ustalonej jako „nadpłata” z tytułu różnicy wartości nieruchomości (...) przekazanej
      przez G w 2007 r. na rzecz ww. podmiotu a wartością nieruchomości należnej GW -
      zdaniem Gminy winna być rozpoznana jako dodatkowa zapłata z tytułu dostawy ww.
      nieruchomości przez G.
    2. Należność, o której mowa w pytaniu nr 1 nie rodzi aktualnie dla G skutków
      podatkowych na gruncie przepisów ustawy o VAT, gdyż dotyczy dostawy
      nieruchomości, co do której podatek VAT uległ już przedawnieniu zgodnie z art. 70 § 1
      Ordynacji podatkowej.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy

    Ad 1.
    Sprawa ta wymaga oceny w świetle następujących przepisów ustawy z dnia 11.03.2004 r.
    o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775) - dalej: ustawa o VAT:
    - art. 5 ust. 1 pkt 1, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
      podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    - art. 7 ust. 1, który stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w ww. art. 5 ust. 1
      pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel;
    - art. 8 ust. 1, w myśl którego przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
      1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
      jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
      towarów w rozumieniu art. 7.
    W kontekście powyższych przepisów należy zauważyć, że aby stwierdzić, iż mamy do
    czynienia z dostawą towarów lub świadczeniem usług podlegającymi opodatkowaniu VAT,
    czynności te winny być dokonane za odpłatnością, przy czym z przepisów o VAT nie
    wynika, że odpłatność musi mieć postać pieniężną.
    Odpłatność jako świadczenie wzajemne może mieć również postać rzeczową (np. zapłata
    w innym towarze, lub w postaci usługi - barter) albo mieszaną (zapłata w części pieniężna i
    w części rzeczowa). Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, niezbędne jest, by
    istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu danego świadczenia i ustalenie
    istnienia ekwiwalentnego świadczenia za daną czynność. Przedmiotem opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług nie jest natomiast nigdy samo otrzymanie przez dany
    podmiot określonej kwoty pieniężnej czy uznanie jej za należną danemu podmiotowi. Jeśli
    jednak taka sytuacja wystąpi, to wymaga rozpoznania czy dana należność stanowi
    odpłatność właśnie za dostawę towarów lub za wykonanie usług w rozumieniu ww.
    przepisów o VAT.
    Kwota, która ma zostać przekazana na rzecz Gminy w okolicznościach opisanych w
    przedmiotowym wniosku, określana jako „nadpłata” a stanowiąca w istocie różnicę
    pomiędzy wartościami nieruchomości w związku z rozliczeniem G z Gminą Wyznaniową
    na podstawie ustawy (...), stanowi w istocie - zdaniem Gminy - część należności z tytułu
    dostawy przez G nieruchomości położonej (...), której własność została przeniesiona w
    2007 r. na GW zgodnie z orzeczeniem Komisji Regulacyjnej (...).
    Wprawdzie z treści ww. orzeczenia Komisji Regulacyjnej wynika, że przeniesienie własności
    tejże nieruchomości miało charakter „nieodpłatny”, jednak zdaniem Gminy w świetle
    okoliczności sprawy należy uznać tę czynność za dokonaną za odpłatnością w rozumieniu
    przepisów o podatku VAT. Gmina na podstawie ustawy o stosunku Państwa do gmin
    wyznaniowych i ww. orzeczenia Komisji Regulacyjnej była bowiem zobowiązana do
    wydania na rzecz GW kamienicy położonej (...), jednak nie było to możliwe w odniesieniu
    do 5 lokali mieszkalnych mieszczących się w tej kamienicy, gdyż wcześniej lokale te (jako
    wyodrębnione) G zbyła na rzecz osób trzecich. Z tego zatem względu Gmina zobowiązana
    została przez ww. Komisję do wydania wskazanej nieruchomości (...) jako nieruchomości
    zamiennej, co miało na celu zaspokojenie roszczenia GW w stosunku do G. Odpłatność
    zatem za dostawę przez G nieruchomości (...) dokonaną w 2007 r. stanowiła wówczas
    wartość nieruchomości, w odniesieniu do której GW rezygnowała z dalszych roszczeń
    wobec G. Stanowisko to znajduje potwierdzenie orzecznictwie podatkowym np. w
    interpretacji indywidualnej nr IPTPP2/443-413/13-4/JN z dnia 5.08.2013 r.
    Zdaniem Gminy, aktualnie mającą zostać przekazaną na rzecz G przez GW„nadpłatę”
    ustaloną jako nadwyżka wartości nieruchomości przekazanej nad wartością
    nieruchomości, której dotyczyło roszczenie GW, należy uznać za dodatkową zapłatę za
    dokonaną dostawę ww. nieruchomości (...). W istocie bowiem na jej łączną cenę składać
    się będzie wartość nieruchomości, której dotyczyło pierwotne roszczenie GW (...) w kwocie

    (...) zł i dodatkowo mająca zostać otrzymana kwota (...) zł, a więc łącznie (...) zł. Suma tych
    kwot odpowiada wartości nieruchomości objętej dostawą dokonaną przez Gminę.
    Oznacza to, że należna G ww. kwota „nadpłaty” stanowi w istocie zwiększenie zapłaty za
    dostawę nieruchomości (...), tj. czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad 2.
    W ocenie Gminy, w przypadku uznania, iż otrzymanie w bieżącym roku przez G kwoty (...)
    zł od GW ustalonej jako „nadpłata” z tytułu różnicy wartości nieruchomości (...)
    przekazanej przez G w 2007 r. na rzecz ww. podmiotu a wartością nieruchomości należnej
    GW, nie oznacza, że obecnie Gmina winna zapłacić podatek VAT naliczony w odniesieniu
    do ww. kwoty.
    Chociaż bowiem otrzymanie wskazanej kwoty powoduje zwiększenie podstawy
    opodatkowania z tytułu dostawy ww. nieruchomości obejmującej działkę (...), to jednak
    obowiązek podatkowy w odniesieniu do wskazanej czynności powstał w okresie, który
    uległ już przedawnieniu.
    W myśl bowiem art. 19 ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym w 2007 r.,
    obowiązek podatkowy powstał z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. Jeżeli
    jednak dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny były być potwierdzone fakturą,
    obowiązek podatkowy powstał z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7.
    dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy o VAT w
    brzmieniu obowiązującym w 2007 r.). Fakt, iż w oparciu o te przepisy należałoby
    rozstrzygnąć przedmiotową kwestię wynika z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7.12.2012 r. o
    zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz.U. z
    2013 r. poz. 35 ze zm.), na mocy której zmienione zostały zasady ustalania momentu
    powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku VAT. Ww. przepis stanowi, że w
    przypadku czynności wykonanych przed dniem 1.01.2014 r. obowiązek podatkowy
    powstaje zgodnie z art. 19-21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym
    przed tym dniem.
    Skoro zatem podstawą wpisu w ww. księdze wieczystej prawa własności GW w odniesieniu
    do nieruchomości położonej (...) było wskazane wyżej orzeczenie Komisji Regulacyjnej z
    dnia (...) r., a faktyczne przekazanie tej nieruchomości przez G na rzecz GW nastąpiło w
    dniu 17.12.2007 r., to biorąc pod uwagę te okoliczności oraz wskazane przepisy prawne,
    należy uznać, że obowiązek podatkowy z tytułu dostawy przedmiotowej nieruchomości
    powstał w 2007 r.
    Zmiany w zakresie podstawy opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT możliwe byłyby jednak wyłącznie przed
    upływem przedawnienia podatku VAT za okres, w którym ww. czynność zrodziła
    obowiązek podatkowy. Okres przedawnienia tego podatku - zgodnie z art. 70 § 1
    Ordynacji podatkowej- wynosi co do zasady 5 lat. Podatek VAT za poszczególne okresy
    rozliczeniowe 2007 r. uległ już zatem przedawnieniu, gdyż w odniesieniu do G nie
    wystąpiły żadne okoliczności wskazane w art. 70 Ordynacji podatkowej, które miałyby
    wpływ na bieg terminu przedawnienia za okresy wskazanego roku.
    Jeśli przedawnia się zobowiązanie podatkowe, to wraz z nim przedawnieniu ulegają także
    wszystkie elementy danego stosunku prawno-podatkowego. Podatnik zatem nie jest
    uprawniony nie tylko do korekty rozliczenia VAT za okres, który uległ już przedawnieniu,
    ale także nie jest uprawniony do korygowania jakichkolwiek elementów podstawy
    opodatkowania danej czynności (na plus i na minus) nawet jeśli dodatkowa zapłata na
    poczet tej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT miałaby być dokonana na „bieżąco”.
    Nie jest więc zasadne uwzględnianie do rozliczeń w zakresie podatku VAT kwot
    zwiększających podstawę opodatkowania i ewentualnego podatku VAT w odniesieniu do
    czynności podlegających temu podatkowi, skoro upłynął już okres przedawnienia w
    odniesieniu do opodatkowania tej czynności, w tym przypadku dostawy nieruchomości.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Dyrektora Krajowej Informacji

    Skarbowej np. nr 0111-KDIB3- 1.4012.28.2023.1.KO z dnia 14.03.2023 r., nr 0114-KDIP4-
    2.4012.413.2022.2.WH z dnia 29.11.2022 r. czy nr 0114-KDIP1-2.4012.353.2022.2.RM z
    dnia 30.09.2022 r.
    Tym samym zdaniem Gminy w związku z planowanym otrzymaniem od GW ww. kwoty
    określanej jako „nadpłata” - nie jest zasadne uwzględnianie jej do rozliczenia podatku VAT
    przez G.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina wnosi o potwierdzenie jej stanowiska w
    przedstawionej w tym wniosku sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na samym wstępie wskazać należy, że w sprawie będącej przedmiotem wniosku do
    dostawy towarów (nieruchomości) doszło w 2007 r., zatem cytowane poniżej przepisy są
    przepisami obowiązującymi w tej dacie.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. Nr 54, poz. 535), zwanej dalej ustawą lub ustawą o
    VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem",
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie zaś do art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel , (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach, rozumie się przez to rzeczy
      ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części,
      będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie
      przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
    Z przywołanej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy regulacji nie wynika, że odpłatność za czynność
    dostawy towarów lub świadczenia usług powinna mieć postać pieniężną. Odpłatność jako
    świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (towar lub usługa
    otrzymana jako zapłata), albo mieszaną - zapłata w części pieniężna a w części rzeczowa.
    Zatem dla uznania czynności za odpłatną, musi zaistnieć możliwość określenia ceny
    wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego
    wynagrodzenie za tę czynność.
    W myśl powyższych regulacji prawnych, zamiana towarów - co do zasady - jest czynnością
    objętą zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ w jej wyniku
    dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2007 roku, w zamian za 5 lokali przy (...) oddali Państwo na
    rzecz GW nieruchomość przy (...). Różnica w wartości nieruchomości to (...) zł. Kwotę tą
    powinna zapłacić GW na Państwa rzecz. W grudniu 2024 r. wystąpili Państwo z wnioskiem
    do sądu o zawezwanie GW do próby ugodowej, a w przypadku nie zawarcia ugody,
    planują Państwo złożyć pozew w celu otrzymania zwrotu oczekiwanej należności.

    Zgodnie z art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. 2002 Nr
    141, poz. 1176 zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę
      własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej
      rzeczy.
    W wyniku umowy zamiany następuje zatem przeniesienie własności rzeczy o charakterze
    odpłatnym, bowiem w wyniku rozporządzenia prawem własności na rzecz drugiej strony
    następuje wzajemne rozporządzenie prawem własności innej rzeczy stanowiące o
    odpłatnym charakterze zawartej umowy. Zatem w przypadku zamiany obie strony
    przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze
    dostawcy, jak i w charakterze nabywcy.
    Na mocy art. 604 Kodeksu cywilnego:
      Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
    Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w
    stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się
    obowiązek drugiej strony do przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny
    charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna.
    Zatem umowa przeniesienia własności nieruchomości (również w drodze zamiany) jest
    czynnością cywilnoprawną. Z uwagi na powyższe przepisy należy stwierdzić, że umowa
    zamiany towarów na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema
    odpłatnymi dostawami towarów. W konsekwencji, przeniesienie własności nieruchomości
    na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z
      zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż
      w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.
    W myśl art. 19 ust. 10 ww. ustawy:
      W przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek
      podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później
      jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wydania, z zastrzeżeniem ust. 13 pkt 10 i 11.
    Zatem dla celów powstania obowiązku podatkowego dostawa nieruchomości następuje z
    otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia licząc od dnia
    wydania.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy wskazać należy, że skoro wydali Państwo
    nieruchomość 17 grudnia 2007 r., to obowiązek podatkowy z tego tytułu powstał
    najpóźniej 16 stycznia 2008 r. A kwota którą otrzymają Państwo od GW jest częścią zapłaty
    za przekazane przez Państwa nieruchomości na rzecz GW.
    Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o VAT:

      Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona
      o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego
      od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o
      podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną)
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o
      kwotę należnego podatku.
    Zgodnie z art. 29 ust. 3 ww. ustawy:
      Jeżeli należność jest określona w naturze, podstawą opodatkowania jest wartość
      świadczenia obliczona na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej
      miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, pomniejszonych o
      podatek.
    Należy zauważyć, że uregulowanie wynikające z ww. art. 29a ust. 1 i ust. 6 ustawy, stanowi
    odpowiednik art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1 ze zm.).
    Przepis ten stanowi, że:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    Trzeba podkreślić, że uzależnienie podstawy opodatkowania od zapłaty faktycznie
    otrzymanej przez podatnika jest regułą bezwzględnie obowiązującą (z zastrzeżeniem
    wyjątków wyraźnie przewidzianych przez ww. Dyrektywę VAT).
    Wynagrodzenie niepieniężne może stanowić dostawa towarów lub świadczenie usług
    dokonywane w zamian za otrzymane świadczenie (barter). W przypadku transakcji
    barterowych istotne jest więc ustalenie, czy dostawa towarów lub świadczenie usług będą
    mogły być w każdej sytuacji uznane za zapłatę.
    W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ukształtował się pogląd,
    zgodnie z którym, aby czynności takie mogły być uznane za zapłatę, muszą zostać
    spełnione następujące warunki:
    - istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dokonywanymi wymiennie czynnościami
      dostawy towarów lub świadczenia usług, czyli pomiędzy czynnością opodatkowaną a
      otrzymaną za nią zapłatą;
    - istnienie możliwości określenia wartości świadczonych usług lub dostarczanych
      towarów w pieniądzu.
    Pierwszy warunek jest odzwierciedleniem ogólnej zasady związku zapłaty z dokonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Natomiast spełnienie drugiego jest niezbędne do kwoto
    wego określenia podstawy opodatkowania umożliwiającego ustalenie podatku należnego,
    który może być wyrażony tylko w formie pieniężnej. Dlatego też, gdy strony transakcji
    barterowej nie ustalą w umowie pieniężnej wartości dostawy towarów lub usługi
    świadczonej w ramach zapłaty, w celu określenia podstawy opodatkowania należy dążyć
    do ustalenia ich wartości wyrażonej w pieniądzu. Ustalenie to powinno opierać się na
    podstawowej zasadzie, stanowiącej, że opodatkowana jest zapłata faktycznie otrzymana
    przez podatnika. W praktyce wybór metody ustalenia wysokości zapłaty w transakcjach
    barterowych zależy od okoliczności transakcji.

    Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa TSUE, podstawą opodatkowania dostawy towarów
    lub świadczenia usług jest wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane z tego tytułu. Owo
    wynagrodzenie jest zatem wartością subiektywną, czyli rzeczywiście otrzymaną, a nie
    wartością oszacowaną według kryteriów obiektywnych. Ponadto wspomniane
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu (np. wyrok z 19 grudnia 2012 r. w sprawie
    C-549/11 i z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09).
    Jeżeli wartość ta nie jest kwotą pieniędzy uzgodnioną między stronami, powinna ona, jako
    wartość subiektywna, odpowiadać wartości, jaką dla odbiorcy ma usługa będąca
    wynagrodzeniem za dostawę towarów, oraz kwocie, jaką byłby on skłonny za tę usługę
    zapłacić (wyrok z dnia 2 czerwca 1994 r. w sprawie C-33/93).
    Wobec powyższego w przypadku zamiany towarów za podstawę opodatkowania należy
    uznać, zgodnie z ogólnymi zasadami wynikającymi z art. 29a ust. 1 ustawy, wynagrodzenie
    rzeczywiście otrzymane z tytułu dostawy towaru, które stanowi wartość subiektywną
    stanowiącą odzwierciedlenie wartości, jaką dla odbiorcy ma towar będący
    wynagrodzeniem za dostawę towaru (kwota, jaką byłby on skłonny zapłacić).
    Jeśli zatem podatnik określił w umowie zamiany wartość (cenę) dostarczanego towaru, to
    podstawą opodatkowania ww. dostawy w ramach umowy zamiany będzie wartość
    pieniężna ustalona przez strony w umowie stanowiąca zapłatę.
    Z przytoczonych regulacji ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że podstawą
    opodatkowania jest zapłata z tytułu dokonanej dostawy (np. w formie zamiany),
    pomniejszona o kwotę należnego podatku, tj. wartość netto (bez podatku). Przy czym to
    strony dokonujące czynności cywilnoprawnych określają w zawieranych przez siebie
    umowach wartość - cenę, za którą dokonują transakcji.
    Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy, należy wskazać, że podstawą
    opodatkowania dla Państwa jest wartość otrzymanej działki i dopłata, pomniejszone o
    kwotę należnego podatku.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wskazać należy, że kwota o którą Państwo zabiegają stanowi
    część podstawy opodatkowania transakcji, do której doszło w 2007 r., i dla której to
    obowiązek podatkowy powstał najpóźniej 30 dni od dnia wydania nieruchomości.
    W konsekwencji otrzymana przez Państwa od GW zaległa płatność jest zapłatą za dostawę
    towaru (nieruchomości).
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 2 wskazać należy, że:
    Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:
      Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa
      podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania.
    Art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek przedawnienia.
    Art. 70 § 1, § 6, § 7 Ordynacji podatkowej:
    § 1. Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    § 6. Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a
    rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem:

      1) wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie
        skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie
        popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego
        zobowiązania;
      2) wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego
        zobowiązania;
      3) wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub nieistnienia
        stosunku prawnego lub prawa;
      4) doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d §
        2, lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o
        postępowaniu egzekucyjnym w administracji;
      5) doręczenia zawiadomienia o przystąpieniu do zabezpieczenia w przypadkach
        określonych w art. 32a § 3 i art. 35 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o
        postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 z późn.
        zm.);
      6) wystąpienia przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek strony, o
        którym mowa w art. 119h § 2, o opinię Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu
        Opodatkowania, zwanej dalej „Radą”, co do zasadności zastosowania art. 119a
        lub środków ograniczających umowne korzyści.
    § 7. Bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się, a po zawieszeniu biegnie dalej, od dnia
        następującego po dniu:
      1) prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe
        lub wykroczenie skarbowe;
      2) doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze
        stwierdzeniem jego prawomocności;
      3) uprawomocnienia się orzeczenia sądu powszechnego w sprawie ustalenia
        istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa;
      4) wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu;
      5) zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu
        egzekucyjnym w administracji;
      6) doręczenia stronie opinii Rady wydanej po wystąpieniu przez Szefa Krajowej
        Administracji Skarbowej, na wniosek strony, o którym mowa w art. 119h § 2, co
        do zasadności zastosowania art. 119a lub środków ograniczających umowne
        korzyści, lub po dniu upływu terminu na wydanie tej opinii.
    Jak wskazano wyżej, to obowiązek podatkowy z tego tytułu wydania przez Państwa
    nieruchomości powstał najpóźniej 16 stycznia 2008 r. Zaś kwota, którą otrzymają Państwo
    od GW jest częścią zapłaty za przekazane przez Państwa nieruchomości na rzecz GW.
    Zatem kwota, o którą Państwo zabiegają stanowi część podstawy opodatkowania
    transakcji, do której doszło w 2007 r., i dla której to obowiązek podatkowy powstał
    najpóźniej 30 dni od dnia wydania nieruchomości.
    Zgodnie z instytucją przedawnienia w odniesieniu do okresu, który uległ przedawnieniu
    nie mogą być dokonywane żadne czynności ani zwiększające zobowiązanie podatkowe,
    ani zmniejszające zobowiązanie podatkowe ani potwierdzające za pomocą faktur
    wykonanie czynności (dostaw/usług). Podatnik nie jest tym samym zobowiązany do
    wystawiania, posiadania dokumentów oraz ewidencji prowadzonych dla celów rozliczania
    podatku za okresy, które uległy przedawnieniu.
    Przedawnienie oznacza, że po upływie określonego czasu od momentu powstania
    zobowiązania podatkowego zobowiązanie to wygasa, a organ podatkowy, po upływie

    terminu przedawnienia, nie może domagać się uregulowania (nie ma możliwości
    wyegzekwowania) należnego świadczenia. Należy przy tym zauważyć, że przedawnienie
    następuje z mocy prawa.
    Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego zaczyna biec od końca roku
    kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności, czyli z pierwszym dniem następnego
    roku, a kończy się z upływem 5 lat. Zatem termin początkowy i końcowy przedawnienia
    podatkowego wyznacza termin płatności tegoż zobowiązania (z zastrzeżeniem instytucji
    zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia, które wpływają na końcowy termin
    przedawnienia).
    Zatem zobowiązanie podatkowe w podatku VAT za okres rozliczeniowy 2008 r. uległo już
    przedawnieniu zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej (przy założeniu, że w sprawie
    nie wystąpiły okoliczności powodujące przerwanie lub zawieszenie biegu przedawnienia, a
    zobowiązanie podatkowe nie jest zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym).
    Z opisu sprawy nie wynika, że wystąpiły okoliczności przerywające lub zawieszające bieg
    przedawnienia przewidziane przez przepisy prawa podatkowego. Na powyższe nie ma
    także wpływu toczące się postępowanie sądowe.
    Istotą przedawnienia jest bowiem to, że wskutek upływu określonego czasu zobowiązanie
    podatkowe wygasa z mocy prawa (przestaje istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy
    wierzycielem publicznoprawnym a podatnikiem). Tym samym podatnik po upływie
    terminu z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej nie ma obowiązku i nie ma możliwości
    wykazania podatku należnego z tytułu wykonanych czynności (nie można wykazać
    podatku należnego z tytułu zdarzenia objętego zobowiązaniem podatkowym, które uległo
    już przedawnieniu). Podatnik (usługodawca) nie ma również prawa do wystawienia faktury
    dokumentującej te czynności (wystawiona w tej sytuacji faktura dotyczyłaby bowiem
    okresu przedawnionego). Prawa i obowiązki w zakresie rozliczenia podatku należnego (w
    tym poprzez korektę deklaracji podatkowej) i wystawienia faktury dokumentującej
    wykonane czynności podlegające opodatkowaniu VAT istnieją dopóty, dopóki
    zobowiązanie podatkowe za dany okres rozliczeniowy nie ulegnie przedawnieniu. Jeżeli
    bowiem przedawnia się zobowiązanie podatkowe, to wraz z nim przedawnieniu ulegają
    także inne elementy danego stosunku prawno-podatkowego.
    Zobowiązanie podatkowe kształtuje się za dany okres rozliczeniowy w następstwie
    zestawienia w ramach deklaracji kwot podatku należnego i podatku naliczonego.
    Instytucja przedawnienia ma to do siebie, że w odniesieniu do okresu, który uległ
    przedawnieniu, nie mogą być dokonywane żadne czynności, ani zwiększające
    zobowiązanie podatkowe, ani zmniejszające zobowiązanie podatkowe. Z chwilą upływu
    terminu przedawnienia nie jest możliwa ani modyfikacja już dokonanego rozliczenia
    podatkowego przez podatnika, ani też kontrola (weryfikacja) jego prawidłowości przez
    organ podatkowy. Nie ma też możliwości złożenia korekty deklaracji za okresy, w stosunku
    do których w podatku VAT nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego.
    Tym samym wobec faktu, że obowiązek podatkowy z tytułu wydania przez Państwa
    nieruchomości GW najpóźniej powstał w styczniu 2008 r., nie będzie więc zasadne
    uwzględnianie do rozliczeń w zakresie podatku VAT kwot zwiększających podstawę
    opodatkowania i ewentualnego podatku VAT w odniesieniu do czynności podlegających
    temu podatkowi, bowiem upłynął już okres przedawnienia w odniesieniu do
    opodatkowania dostawy nieruchomości.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.