Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-157/14/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-19
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży mieszkania
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; darowizna; kredyt; mieszkanie; nieruchomości-nabycie nieruchomości; sprzedaż; zbycie; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 17 lutego 2014 r. (data otrzymania 17 lutego 2014 r.), uzupełnionym 4 marca 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego w drodze darowizny – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego w drodze darowizny.

W związku z brakami formalnymi, pismem z28 lutego 2014 r., Znak: IBPBII/2/415-157/14/JG wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 04 marca 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wspólnie ze swoimi rodzicami 14 grudnia 2012 r. zaciągnął kredyt hipoteczny na zakup mieszkania położonego w miejscowości B., które wykorzystuje na własne cele mieszkaniowe i którego jest wyłącznym właścicielem. Kredyt hipoteczny na zakup mieszkania w B. został zaciągnięty na cele mieszkaniowe Wnioskodawcy, co wynika z treści umowy kredytowej. W bieżącym roku Wnioskodawca zamierza nabyć tytułem darowizny od swego ojca udział w wysokości ½ w innej nieruchomości – lokalu mieszkalnym położonym w miejscowości C. Następnie Wnioskodawca powyższy udział w nieruchomości zamierza zbyć na rynku wtórnym (przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tytułem darowizny). Całość środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży udziału w nieruchomości Wnioskodawca w dalszej kolejności zamierza przeznaczyć (nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatane zbycie udziału w nieruchomości w miejscowości C) na spłatę kredytu hipotecznego, który został zaciągnięty wspólnie z rodzicami na cele mieszkaniowe Wnioskodawcy (zakup mieszkania w miejscowości B).

W związku z powyższym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytania.

1.  Czy środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży udziału w nieruchomości w miejscowości C, następnie przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania w miejscowości B mogą w przedstawionym stanie faktycznym zostać uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe?
2.  Czy przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości w miejscowości C będzie zwolniony z podatku, gdy uzyskane pieniądze zostaną przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania położonego w miejscowości B należącego do Wnioskodawcy?
3.  Czy Wnioskodawca jest zobowiązany zgłosić do Urzędu Skarbowego fakt sprzedaży udziału w nieruchomości w miejscowości C i uzyskania przychodu, jeżeli cały przychód przeznaczy na spłatę zaciągniętego wcześniej kredytu hipotecznego na zakup mieszkania położonego w miejscowości B należącego do Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany we wniosku stan faktyczny wyczerpuje dyspozycję art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym i uprawnia go do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym, albowiem przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości w miejscowości C w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie udziału nieruchomości w miejscowości C zostanie przeznaczony na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Wnioskodawcę i jego rodziców na zakup mieszkania wykorzystywanego przez Wnioskodawcę na cele mieszkaniowe, przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości w C. W ocenie Wnioskodawcy skoro kredyt hipoteczny na zakup mieszkania w miejscowości B został zaciągnięty na cele mieszkaniowe Wnioskodawcy, to spłata kredytu stanowi etap realizacji tego celu mieszkaniowego, co uprawnia Wnioskodawcę do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zdaniem Wnioskodawcy, zobowiązany jest zgłosić fakt sprzedaży udziału w nieruchomości w miejscowości C odpowiedniemu Urzędowi Skarbowemu położonemu w miejscowości C, a uzyskanie przychodu z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości w miejscowości C powinien zgłosić do swojego Urzędu Skarbowego położonego w miejscowości B, nawet w wypadku kiedy cały przychód przeznaczy na spłatę zaciągniętego kredytu hipotecznego na zakup mieszkania położonego w miejscowości B należącego do Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie m. in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wnioskodawca udział w mieszkaniu wynoszący ½ otrzyma w drodze darowizny w 2014 r. Tak więc z uwagi na datę jego nabycia, dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia tego mieszkania planowanego po otrzymaniu darowizny znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu jakie obowiązywało począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 6 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości).

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) rzeczy lub praw nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Uzyskany dochód z odpłatnego zbycia jest zatem opodatkowany 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podstawą obliczenia podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nabytym w darowiźnie mieszkaniu będzie dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia udziału w mieszkaniu, tj. jego wartością rynkową na dzień zbycia, a kosztami, o których mowa w art. 22 ust. 6d ww. ustawy.

W myśl art. 30 e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na własne cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x (W / P)

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód ze sprzedaży.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy – za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)\-w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Dodatkowo ustawodawca w art. 21 ust. 29 ww. ustawy wskazuje, że w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).

Należy również wskazać, że przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30). Innymi słowy, przepis ten zapobiega sytuacji, kiedy podatnik dwukrotnie odliczałby ten sam wydatek – raz jako poniesiony np. na zakup lokalu mieszkalnego, za drugim zaś razem jako wydatek na spłatę kredytu, który finansowałby ten właśnie zakup. W przepisie tym ustanowiono zatem zakaz dwukrotnego odliczania i korzystania z ulg w odniesieniu do tych samych wydatków.

Z powyższego wynika, że zgodnie z wyżej cytowanym art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie podatkowe jest uzależnione od wydatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości (w rozpatrywanej sprawie - w mieszkaniu) począwszy od dnia odpłatnego zbycia na cel wskazany w ww. przepisie (m.in. na spłatę kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe) i dokonania tej czynności najpóźniej przed upływem dwóch lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Wnioskodawca wskazał, że środki ze sprzedaży udziału wynoszącego ½ w mieszkaniu

w miejscowości C, który otrzyma w drodze darowizny zamierza wydatkować na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie z rodzicami na zakup mieszkania w miejscowości B, którego jest jedynym właścicielem.

Wskazać należy, że z analizy art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy wynika, że w opisanej sytuacji za wydatki, o których mowa w tym przepisie można uznać spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie na własność innego mieszkania, którego wnioskodawca jest jedynym właścicielem, ponieważ wnioskodawca był współkredytobiorcą, a kredyt ten został zaciągnięty na jego własne cele mieszkaniowe (określone wyczerpująco w art. 21 ust. 25 pkt 1). Należy zwrócić uwagę, że istotne dla skorzystania ze zwolnienia jest również, aby kredyt (pożyczka) zaciągnięty został w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz aby kredyt zaciągnięty został przed uzyskaniem przychodu ze zbycia. Ważne jest również, aby to przychód uzyskany ze sprzedaży był przeznaczony na spłatę kredytu. Przedmiotowe zwolnienie nie może bowiem obejmować tej części kredytu, którą Wnioskodawca ewentualnie spłacił przed zbyciem mieszkania. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy jasno bowiem wskazuje, że wydatkowanie przychodów z odpłatnego zbycia ma nastąpić począwszy od dnia odpłatnego zbycia, a kredyt spłacony przed datą odpłatnego bycia nie jest wydatkiem na własne cele mieszkaniowe.

Istotnie ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w katalogu wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe, które pozwalają na skorzystanie na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze sprzedaży wskazał w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy m.in. spłatę kredytu lub odsetek od tego kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czyli wymienionych w ww. przepisie nieruchomości i praw. Cel zaciągniętego kredytu musi wynikać z umowy kredytowej. W rozpatrywanej sprawie kredyt hipoteczny wprawdzie został zaciągnięty na cele mieszkaniowe, co wypełnia dyspozycje wydatku na własne cele mieszkaniowe w myśl przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie mniej jednak umowa kredytu została zawarta zarówno przez Wnioskodawcę i jego rodziców, co przedkłada się na sposób możliwości zwolnienia z podatku na podstawie wskazanych powyżej przepisów przychodu jaki Wnioskodawca uzyska ze sprzedaży udziału w mieszkaniu w miejscowości C na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania w miejscowości B należącego do Wnioskodawcy.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że użyte przez ustawodawcę określenie „na spłatę kredytu lub pożyczki zaciągniętego przez podatnika” należy rozumieć w sposób dosłowny. Chodzi w tym przypadku o wywiązanie się przez kredytobiorcę z długu względem banku w sposób określony w umowie kredytowej.

Z treści wniosku wynika, że dług względem banku z tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego na zakup mieszkania w miejscowości B, w którym własne cele mieszkaniowe realizuje Wnioskodawca i jest jego wyłącznym właścicielem ciąży na Wnioskodawcy i jego rodzicach. Zauważyć należy, że do spłaty kredytu Wnioskodawca zobowiązany jest w takim samym stopniu jak jego rodzice. Stąd ze zwolnienia będzie korzystała tylko taka część przychodu Wnioskodawcy, która odpowiadała będzie wysokości udziału Wnioskodawcy w zobowiązaniu kredytowym. Skoro do spłaty zobowiązania kredytowego zobowiązane były trzy osoby, to 1/3 całego zadłużenia przypadałaby na Wnioskodawcę. Tylko zatem do takiej wysokości spłacenie zadłużenia będzie wydatkowaniem środków na własne cele mieszkaniowe. W przeciwnym wypadku należałoby uznać, że pieniędzmi z własnego majątku Wnioskodawca spłaciłby zobowiązanie kredytowe nie tylko swoje, ale i rodziców. Warunkiem natomiast zwolnienia jest realizowanie własnych celów mieszkaniowych przez podatnika w tym spłata własnego kredytu mieszkaniowego, a nie kredytu mieszkaniowego własnego i innych.

Podsumowując powyższe regulacje prawne w rozpatrywanej sprawie, w przypadku przeznaczenia przez Wnioskodawcę uzyskanych środków pieniężnych ze sprzedaży udziału w mieszkaniu w miejscowości C, który nabędzie w drodze darowizny na spłatę kredytu zaciągniętego wspólnie z rodzicami na zakup lokalu mieszkalnego w miejscowości B, z przedmiotowego zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. skorzystają wyłącznie środki pieniężne odpowiadające udziałowi Wnioskodawcy w zobowiązaniu kredytowym – zgodnie z umową kredytową.

Natomiast odnosząc się do kwestii właściwości urzędu skarbowego, do którego Wnioskodawca jest zobowiązany złożyć zeznanie PIT-39 o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e, wyjaśnić należy co następuje. W myśl art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Z kolei zgodnie z art. 45 ust. 1b ww. ustawy, urzędem skarbowym, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest urząd skarbowy właściwy według miejsca zamieszkania podatnika w ostatnim dniu roku podatkowego, a gdy zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustało przed tym dniem - według ostatniego miejsca zamieszkania na jej terytorium, z zastrzeżeniem ust. 1c. W świetle przywołanego przepisu art. 45 ust. 1b ww. ustawy organem właściwym dla podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania tego podatnika w ostatnim dniu roku podatkowego, w którym dokonano odpłatnego zbycia nieruchomości. Oznacza to, że w rozpatrywanej sprawie urzędem skarbowym, w którym Wnioskodawca winien się rozliczyć z przychodu uzyskanego ze sprzedaży ½ udziału w mieszkaniu w miejscowości C jest urząd skarbowy właściwy według miejsca zamieszkania Wnioskodawcy w ostatnim dniu roku podatkowego, tj. roku podatkowego w którym nastąpi sprzedaż ½ udziału w mieszkaniu w miejscowości C.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.