Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-142/09-2/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-04-30
Teza: Jak należy potraktować ponoszone koszty usunięcia usterek w roku 2009 zadania, którego odbiór i sprzedaż nastąpiły w roku 2008, czy jako: 1) koszty uzyskania przychodu okresu, w którym zostały poniesione to jest koszty roku 2009, czy jako 2) koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami roku 2008 i odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego za 2008 r., nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia rocznego zeznania podatkowego za 2008 r., tzn., iż są to koszty potrącane w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody czyli roku 2008?
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; naprawa; usługi; wady
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2009 r. (data wpływu 13 lutego 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca w grudniu roku 2008 przedstawił inwestorowi do odbioru usługę, którą inwestor odebrał w tymże miesiącu protokołem odbioru końcowego zadania (usługi). W protokole z odbioru komisja stwierdziła, że przedmiot odbioru nie posiada ujawnionych na dzień odbioru wad, posiada natomiast usterki nie limitujące odbioru, które dostawca usługi jest zobowiązany usunąć w terminach późniejszych w roku 2009. Wykaz usterek wraz z terminami ich usunięcia stanowi załącznik do protokołu odbioru. Faktura sprzedaży za wykonaną usługę została wystawiona zgodnie z datą protokołu końcowego, to jest w miesiącu grudniu 2008 roku. W roku następnym, to jest 2009, będą ponoszone przez podatnika koszty naprawy usterek (są to zarówno zakupione materiały, jak i usługi oraz płace).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jak należy potraktować ponoszone koszty usunięcia usterek w roku 2009 zadania, którego odbiór i sprzedaż nastąpiły w roku 2008, czy jako:

1.  koszty uzyskania przychodu okresu, w którym zostały poniesione to jest koszty roku 2009, czy jako
2.  koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami roku 2008 i odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego za 2008 r., nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia rocznego zeznania podatkowego za 2008 r., tzn. iż są to koszty potrącane w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, czyli roku 2008?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone w roku 2009 koszty usunięcia usterek wykazanych w protokole odbioru końcowego zadania z grudnia 2008 r. będą stanowiły koszty uzyskania przychodu roku 2009, jako koszty okresu, w którym zostały poniesione i to niezależnie od tego, czy zostały poniesione przed terminem złożenia zeznania podatkowego za rok 2008, czy po tym terminie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t . j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Natomiast przepis art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c ustawy).

Kwestię kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami, reguluje przepis art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W myśl art. 15 ust. 4e tej ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4f – 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie przychodów oraz zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo –skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Aby wydatki poczynione przez podatnika można uznać za koszt uzyskania przychodu, muszą być poniesione w sposób celowy i zasadny. Podatnik więc podejmując decyzję o dokonaniu wydatku, musi być przeświadczony o racjonalności, z punktu widzenia prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, wydatkowania środków finansowych.

Spółka wskazała, iż w grudniu 2008 r. przedstawiła inwestorowi do odbioru usługę i protokołem odbioru końcowego zadania usługa ta została odebrana. W protokole stwierdzono, że przedmiot odbioru nie posiada ujawnionych na dzień odbioru wad, posiada natomiast usterki nie limitujące odbioru, które dostawca usługi, tj. Wnioskodawca jest zobowiązany usunąć w terminach późniejszych w 2009 r. Faktura sprzedaży za wykonaną usługę została wystawiona zgodnie z datą protokołu końcowego, czyli w grudniu 2008 r. W roku następnym, to jest 2009 będą ponoszone przez podatnika koszty naprawy usterek.

Wydatki poniesione przez Spółkę, związane z naprawą usterek (nielimitujących odbioru przedmiotowej usługi), którą należy uznać za spełnienie obowiązku należytego wykonania świadczenia będącego przedmiotem zobowiązania Wnioskodawcy wobec inwestora, stanowią co do zasady koszty uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy.

Jako że nie ma możliwości wskazania wyraźnego wpływu tych wydatków na konkretny przychód podatkowy, koszty usunięcia usterek są kosztami pośrednio związanymi z przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej.

Zatem, koszty usunięcia usterek ponoszone przez Spółkę – stosownie do art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

Reasumując powyższe, ponoszone w roku 2009 koszty usunięcia usterek wykazanych w protokole odbioru końcowego zadania z grudnia 2008 roku będą stanowiły koszty uzyskania przychodu roku 2009, jako koszty okresu, w którym zostały poniesione i to niezależnie od tego, czy zostały poniesione przed terminem złożenia zeznania podatkowego za rok 2008, czy po tym terminie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie informuje się, że w zakresie zdarzenia przyszłego dot. podatku dochodowego od osób prawnych wydana została interpretacja indywidualna w dniu 30 kwietnia 2009 r., nr ILPB3/423-142/09-3/MM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.