Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.461.2017.1.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-29
Teza: obowiązki płatnika z tytułu zwrotu przez Spółkę związanych z podróżami służbowymi (pytania oznaczone we wniosku nr 6 i nr 7)
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; dieta; kontrakt-kontrakt menedżerski; parking; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2017 r. (data wpływu 19 listopada 2017 r.), uzupełnione pismem z dnia 20 listopada 2017 r. (data wpływu 24 listopada 2017 r.) oraz pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. (data wpływu 23 stycznia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu zwrotu przez Spółkę kosztów związanych z podróżami służbowymi (pytania oznaczone we wniosku nr 6 i nr 7) **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 20 listopada 2017 r. (data wpływu 24 listopada 2017 r.).

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym Organ podatkowy pismem z dnia 11 stycznia 2018 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.821.2017.1.WL 0113-KDIPT2-3.4011.392.2017.1.AC, (doręczonym w dniu 12 stycznia 2018 r.) wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie w dniu 23 stycznia 2018 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w … (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Udziały Spółki należą w całości do gminy – …. Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest pobór, uzdatnianie i dostarczanie wody (PKD: 36.00.Z).

Na mocy uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki nr … z dnia 11 stycznia 2017 r. oraz w związku z uchwałą Rady Nadzorczej Spółki nr … z dnia 26 lipca 2013 r. pomiędzy Wnioskodawcą a Panem … (dalej: „Zarządzający”) zawarta zostanie umowa o świadczenie usług zarządzania (dalej: „Kontrakt menedżerski” lub „Umowa”).

Zarządzający nie posiada statusu przedsiębiorcy, nie wnioskował o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej, ani też nie planuje dokonać takiego zgłoszenia oraz nie zarejestrował się jako podatnik VAT. Działalność Zarządzającego ogranicza się wyłącznie do wykonywania ww. Umowy.

Zakres obowiązków i uprawnień Zarządzającego jako Członka (Prezesa) Zarządu Spółki określają postanowienia Umowy, postanowienia Umowy Spółki, Regulamin Zarządu, Uchwały organów Spółki i inne wewnętrzne dokumenty Spółki oraz przepisy powszechnie obowiązującego prawa, w tym przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.

W szczególności zgodnie z Kontraktem menedżerskim, którego § 1 reguluje przedmiot Umowy zgodnie z którym:

1.  W ramach i w okresie pełnienia funkcji Prezesa Zarządu (Funkcja) Zarządzający zobowiązuje się do świadczenia usług zarządzania (Usługi) na zasadach określonych Umową.
2.  Zarządzający zobowiązuje się do świadczenia Usług osobiście, zatem nie jest uprawniony do powierzenia ich wykonywania osobie trzeciej.
3.  Zarządzający oświadcza, że posiada wszelkie niezbędne kompetencje i kwalifikacje do wykonywania Usług na warunkach Umowy.

§ 2 Umowy określa czas i miejsce wykonywania Umowy w ten sposób, że:

1.  Zarządzający zobowiązany jest do świadczenia usług zarządu w czasie oraz w sposób zapewniający należytą realizację wszystkich obowiązków wynikających z Umowy.
2.  Zarządzający wykonuje obowiązki wynikające z Umowy w siedzibie Spółki, a także w każdym innym miejscu, w którym Spółka prowadzi działalność lub swoje interesy.
3.  Do obowiązków Zarządzającego należy także odbywanie podróży służbowych związanych z wykonywaniem funkcji na zasadach określonych w Umowie.
4.  Przebywanie ponad 14 dni poza siedzibą Spółki wymaga wcześniejszego uzgodnienia z Przewodniczącym Rady Nadzorczej.
5.  Zarządzający ma prawo do przerwy w świadczeniu usług na 26 dni w danym roku kalendarzowym z zachowaniem prawa do wynagrodzenia za te dni.
6.  Na umotywowany wniosek Zarządzającego Rada Nadzorcza może wyrazić zgodę na dłuższą przerwę w świadczeniu usług bez prawa do wynagrodzenia.
7.  Przerwa w świadczeniu usług spowodowana chorobą, za którą Zarządzający otrzymuje zasiłek chorobowy nie stanowi naruszenia Umowy oraz nie umniejsza wymiaru dni, o którym powyżej mowa. Za okres pobierania zasiłku chorobowego wynagrodzenie nie przysługuje.

Obowiązki Zarządzającego zawarte są w § 3 Kontraktu menedżerskiego, zgodnie z którego zapisami:

1.  Zarządzający wykonując swoje obowiązki powinien dołożyć należytej staranności wynikającej z zawodowego charakteru swojej działalności, zgodnie z regułami prawa powszechnego i regulacji wewnętrznych Spółki.
2.  Zarządzający ma obowiązek współdziałania z innymi organami Spółki na zasadach określonych aktami prawa wewnętrznego Spółki.
3.  Obowiązki Zarządzającego wynikające z Umowy, to w szczególności:
    1.  prowadzenie spraw Spółki poprzez efektywne zarządzanie jej majątkiem i zasobami ludzkimi, z należytą starannością uwzględniającą zawodowy charakter usług i interesy Spółki;
    2.  reprezentowanie Spółki na zewnątrz jako członek organu zarządzającego spółki, zgodnie z zasadami reprezentacji;
    3.  uzyskanie, przed dokonaniem czynności prawnej, zgody lub opinii organów Spółki, jeśli wymagają tego przepisy prawa lub Statut Spółki;
    4.  organizacja i koordynacja pracy Zarządu zgodnie z celami i planami działalności Spółki oraz uczestniczenie w jego posiedzeniach;
    5.  uczestnictwo w sesjach rady gminy oraz posiedzeniach komisji rady gminy;
    6.  opracowywanie strategii rozwoju Spółki oraz realizowanie celów zarządczych wynikających z uchwał organów Spółki;
    7.  budowanie i umacnianie pozytywnego wizerunku oraz dbanie o dobre imię Spółki;
    8.  wprowadzenie przejrzystych zasad komunikacji wewnętrznej;
    9.  dobór kadr oraz zarządzanie szkoleniami i rozwojem personelu;
    10.  przestrzeganie przepisów prawa pracy oraz wykonywanie wszelkich czynności z zakresu prawa pracy wobec pracowników Spółki;
    11.  stosowanie oraz nadzór nad ścisłym przestrzeganiem przepisów BHP;
    12.  identyfikacja i usuwanie zauważonych usterek i wadliwości w procesie organizacji i porządku pracy i wszelkiej działalności Spółki;
    13.  protokolarne przyjęcie i przekazanie po rozwiązaniu Umowy, dokumentów, korespondencji i informacji wraz nośnikami informacji oraz urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki;
    14.  ocena i analiza rynku;
    15.  wprowadzenie skutecznego systemu kontroli w Spółce;
    16.  bieżąca analiza stosowanych technologii, programów oraz systemów organizacji i zarządzania;
    17.  opracowanie systemu ochrony i zabezpieczenia informacji;
    18.  udzielanie Radzie Nadzorczej pełnych i rzetelnych informacji oraz żądanych dokumentów;
    19.  przekazywanie protokołem zdawczo-odbiorczym Przewodniczącemu Rady Nadzorczej Spółki bądź osobie przez niego upoważnionej niezwłocznie po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy dokumentów i materiałów uzyskanych w trakcie wykonywania funkcji;
    20.  składanie oświadczeń majątkowych wymaganych prawem.

Zarządzający zobowiązany jest poddać się stosownym badaniom lekarskim i przedstawić zaświadczenie o zdolności do wykonywania obowiązków.

Zarządzający zobowiązany jest odbywać konieczne podróże służbowe, uczestniczyć w konferencjach, szkoleniach, kursach, itp. związanych z działalnością Spółki. Za konieczne uważane są te podróże oraz konferencje, szkolenia i kursy, które zostaną zatwierdzone przez Radę Nadzorczą lub jej Przewodniczącego.

Zgodnie z § 4 Kontraktu menedżerskiego, do obowiązków Spółki należy:

1.  terminowa zapłata wynagrodzenia Zarządzającemu;
2.  współdziałanie z Zarządzającym;
3.  zapewnienie możliwości korzystania z zasobów ludzkich (pracowników) w celu obsługi Zarządu;
4.  zapewnienie prawa do korzystania z urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki;
5.  ponoszenie kosztów niezbędnych do wykonywania Umowy poza siedzibą Spółki, jak koszty podróży służbowych i zakwaterowania, po ich zaakceptowaniu przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej;
6.  ponoszenie kosztów szkoleń i konferencji;
7.  zwrot wydatków niezbędnych do należytego świadczenia usług zarządzania przez Zarządzającego po ich udokumentowaniu i uzasadnieniu, w tym wskazaniu związku i niezbędności;
8.  potrącenie z wynagrodzenia kwoty na pokrycie kosztów ubezpieczenia Zarządzającego w ramach grupowego ubezpieczenia pracowników.

Powyższe koszty niezbędne do należytego świadczenia Usług oraz wydatki na szkolenia i konferencje podlegają limitowi określonemu uchwałą Rady Nadzorczej.

Regulacja § 5 Kontraktu menedżerskiego zobowiązuje Zarządzającego do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa zarówno w okresie pełnienia funkcji, jak i po jego zakończeniu. W szczególności Zarządzający, który uzyskał informacje poufne zobowiązuje się do nieujawniania i nieprzekazywania ich osobom trzecim. Zakaz ten obowiązuje w czasie trwania oraz przez 1 rok od ustania mocy obowiązującej Umowy.

Zakaz podejmowania działalności konkurencyjnej określa § 6 Kontraktu menedżerskiego; zawiera on również dodatkowe zakazy dotyczące osoby Zarządzającego w okresie obowiązywania Umowy i tak:

Zarządzający zobowiązany jest powstrzymać się od działalności konkurencyjnej w czasie trwania Umowy oraz w okresie 12 miesięcy po jej zakończeniu. Działalność konkurencyjna w rozumieniu Umowy, to działalność w kraju i za granicą, niezależnie od formy prawnej, która wchodzi nawet pośrednio w zakres profilu działalności Spółki lub utworzonych z jej udziałem podmiotów, jeżeli prowadzenie działalności konkurencyjnej może wpłynąć na poziom sprzedaży, sytuację rynkową czy wyniki ekonomiczne Spółki lub takich podmiotów.

Ponadto w okresie pełnienia Funkcji Zarządzającemu zakazuje się:

1.  należeć do zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółek prawa handlowego;
2.  być zatrudnionym lub wykonywać inne zajęcia w spółkach prawa handlowego, które mogłyby wywołać podejrzenie o jego stronniczość lub interesowność;
3.  być członkiem zarządów, rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółdzielni, z wyjątkiem mieszkaniowych;
4.  być członkiem zarządów fundacji prowadzących działalność gospodarczą;
5.  posiadać więcej niż 10% akcji lub ponad 10% udziałów w kapitale zakładowym, w spółkach prawa handlowego;
6.  prowadzić działalność gospodarczą na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami, a także zarządzać taką działalnością lub być jej przedstawicielem bądź pełnomocnikiem. Nie dotyczy to działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, w formie i zakresie gospodarstwa rodzinnego.

Powyższy zakaz zajmowania stanowisk w organach spółek prawa handlowego nie obowiązuje, o ile Zarządzający został zgłoszony do objęcia takiego stanowiska w spółce przez Skarb Państwa i inne państwowe osoby prawne, w których udział Skarbu Państwa przekracza 50%, jednostki samorządu terytorialnego, ich związki lub inne osoby prawne jednostek samorządu terytorialnego.

Zarządzający zobowiązuje się do niewykonywania działalności konkurencyjne opisanej powyżej przez okres 12 miesięcy po ustaniu pełnienia przez niego Funkcji. Przez okres trwania powyższego zakazu konkurencji Zarządzającemu przysługuje odszkodowanie za każdy miesiąc w wysokości 100% wynagrodzenia miesięcznego podstawowego, otrzymywanego przez Zarządzającego przed ustaniem pełnienia Funkcji, pod warunkiem pisemnego oświadczenia o przekazaniu zakazu konkurencji. Zakaz konkurencji nie dotyczy przypadku gdy przed upływem na jaki został ustanowiony Zarządzający podjął się funkcji w spółce, w tym przypadku rozumianej jako spółki z której akcji wykonują uprawnienia podmioty uprawnione do wykonywania praw udziałowych (art. 1 ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami). W takim przypadku prawo do odszkodowania wygasa z chwilą podjęcia pełnienia powyższej funkcji. W razie niewykonania lub nienależytego wykonania przez Zarządzającego zakazu konkurencji po ustaniu pełnienia funkcji, Zarządzający jest zobowiązany do zapłaty kary umownej o określonej Umową kwocie. Spółka może dochodzić także odszkodowania przewyższającego wysokość kary umownej na zasadach ogólnych.

Zgodnie z § 7 Kontraktu menedżerskiego Zarządzający ma prawo do wynagrodzenia, które jest regulowane w następujący sposób:

1.  W okresie obowiązywania Umowy Zarządzający ma prawo do wynagrodzenia całkowitego, które składa się z części stałej (Wynagrodzenie Stałe), stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki.
2.  W przypadku przerwy w świadczeniu usług, za którą nie przysługuje wynagrodzenie, Wynagrodzenie Stałe za dany miesiąc przysługuje proporcjonalnie do liczby przepracowanych dni.
3.  Powyższa proporcja obowiązuje również w przypadku świadczenia usług przez niepełny miesiąc kalendarzowy z powodu jej zawarcia, rozwiązania lub wygaśnięcia w trakcie trwania miesiąca kalendarzowego.
4.  Część Stała wynagrodzenia wypłacana jest przez Spółkę w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca od doręczenia Spółce prawidłowo wystawionego rachunku, przelewem na rachunek bankowy Zarządzającego.
5.  Część Zmienna wynagrodzenia uzależniona jest od poziomu realizacji celów zarządczych i nie może przekroczyć 50% wynagrodzenia podstawowego Zarządzającego.
6.  Cele zarządcze, ich wagę oraz kryteria ich realizacji i rozliczenia wynikają z uchwały Zgromadzenia Wspólników w sprawie zasad kształtowania wynagrodzeń członków organu zarządzającego oraz uchwały Rady Nadzorczej w sprawie uszczegółowienia celów, wag i kryteriów realizacji i rozliczania.
7.  Część Zmienna wynagrodzenia uzależniona jest od poziomu realizacji celów Zarządczych, po zatwierdzeniu sprawozdania Zarządu z działalności Spółki oraz sprawozdania Zarządu z działalności Spółki oraz sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy i udzielenia Zarządzającemu absolutorium z wykonania obowiązków członka Zarządu przez Zgromadzenie Wspólników. Rada Nadzorcza podejmuje uchwałę w sprawie wykonania celów zarządczych żeby Zgromadzenie Wspólników mogło ustalić wysokość należnej Części Zmiennej.
8.  W przypadku ustania pełnienia funkcji w trakcie roku, część zmienna jest należna proporcjonalnie do długości pełnienia funkcji w danym roku, jeżeli spełnione są także jej ogólne kryteria. Jeżeli Umowa została rozwiązana z przyczyn uzasadniających odmowę wypłaty odprawy, Część Zmienna nie przysługuje. W przypadku, gdy Zarządzający nabędzie prawo do Części Zmiennej wynagrodzenia po zakończeniu obowiązywania Umowy, Spółka jest zobowiązana udostępnić wszelkie dokumenty służące przedłożeniu sprawozdania.

Kontrakt menedżerski w § 8 zawiera szczegółową informację o urządzeniach technicznych i zasobach stanowiących mienie Spółki stawianych do dyspozycji Zarządzającego w związku z realizacją Umowy, m.in.:

1.  pomieszczenie biurowe z wyposażeniem;
2.  prawo do współkorzystania z innych pomieszczeń, tj. sali konferencyjnej, kuchni, itp.;
3.  prawo do korzystania z telefonów służbowych, stacjonarnych i komórkowych z limitem rocznym/miesięcznym zgodnie z umową z operatorem;
4.  prawo do korzystania z zasobów socjalnych na zasadach obowiązujących w Spółce;

Za korzystanie z samochodu prywatnego do celów firmowych Zarządzający ma prawo do zwrotu kosztów używania samochodu według stawek określonych przez odrębne, powszechnie obowiązujące przepisy prawa.

Zgodnie z § 9 Kontraktu menedżerskiego Spółka obejmuje Zarządzającego ubezpieczeniem typu D&O (Directors & Office) za szkody wyrządzone Spółce oraz osobom trzecim do określonej kwoty.

Czas obowiązywania Umowy oraz wypowiedzenie reguluje § 10 Umowy, zgodnie z którym:

1.  Umowa została zawarta na czas pełnienia przez Zarządzającego funkcji, to znaczy do czasu wygaśnięcia mandatu.
2.  Umowa może być rozwiązana także w drodze porozumienia Stron. Każda ze Stron ma prawo do wypowiedzenia Umowy z zachowaniem 3 miesięcznego wypowiedzenia.
3.  Spółka może rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym w przypadku:
    1.  dopuszczenia się przez Zarządzającego rażącego naruszenia prawa związanego z wykonywaniem funkcji lub rażącego naruszenia Aktu założycielskiego Spółki;
    2.  dopuszczenia się przez Zarządzającego rażącego naruszenia postanowień Umowy;
    3.  popełnienia przez Zarządzającego przestępstwa stwierdzonego prawomocnym wyrokiem uniemożliwiającym mu dalsze pełnienie funkcji zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych.

Zgodnie z § 11 Zarządzającemu przysługuje odprawa w razie rozwiązania lub wypowiedzenia Umowy z innych przyczyn, niż naruszenie przez Zarządzającego podstawowych obowiązków wynikających z Umowy. Za naruszenie podstawowych obowiązków wynikających z Umowy uważa się zaistnienie przyczyn uzasadniających rozwiązanie umowy ze skutkiem natychmiastowym, bez wypowiedzenia, zawartych w powyższych punktach. Odprawa, o której tu mowa nie przysługuje w przypadku zmiany funkcji pełnionej przez Zarządzającego lub powołania go na następną kadencję Zarządu.

Postanowienia końcowe są uregulowane w § 12 Kontraktu menedżerskiego zgodnie z którymi, w szczególności:

1.  Umowa z chwilą wejścia w życie zastępuje wszelkie uprzednie uzgodnienia między stronami w zakresie zasad wynagradzania.
2.  Zmiana treści Umowy wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.
3.  W zakresie nieuregulowanym Umową zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego oraz Kodeksu spółek handlowych.
4.  Strony zobowiązują się także do zachowania poufności postanowień Umowy, jeśli ujawnienie ich nie będzie wymagane przez powszechnie obowiązujące przepisy prawa.

Wnioskodawca potwierdza, że wykupiona przez Spółkę zostanie polisa OC typu D&O (Directors & Officers Insurance), dla kadry kierowniczej Spółki, obejmującej swoim zakresem również osobę Zarządzającego, zgodnie z zapisami Kontraktu. Polisa nie ma charakteru imiennego.

Jak już wskazano Zarządzający jest osobą fizyczną, która posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Nie jest zarejestrowany jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w CEIDG (jednoosobowo lub uczestnicząc w spółce). Nie dokonał również rejestracji jako czynny albo zwolniony podatnik podatku od towarów i usług. Obecnie Zarządzający nie wykonuje czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.). Zarządzający nie planuje podejmowania innej aktywności zawodowej i gospodarczej niż ta opisana powyżej.

Obecnie Zarządzający zatrudniony jest w Spółce na stanowisku prezesa zarządu od dnia 1 stycznia 2012 r. na podstawie umowy o pracę – jest pracownikiem w rozumieniu Kodeksu pracy. Warunki zatrudnienia na podstawie Kontraktu odpowiadają warunkom zatrudnienia na podstawie umowy o pracę. W tym kontekście należy wskazać, że zgodnie z art. 22 § 11: „zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy”. Zaś zgodnie z § 12: „nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy określonych w § 1”. Zawarcie przedmiotowego Kontraktu menedżerskiego było wynikiem wyłącznie wejścia w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016 r., poz. 1202). Wniosek dotyczy stanu faktycznego (na dzień złożenia wniosku Kontrakt obowiązuje).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wynagrodzenie wypłacane Zarządzającemu stanowi przychód ze źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zarządzający nie otrzymuje wynagrodzenia za pełnienie funkcji, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawcy, to Spółka ponosi zasadniczo ryzyko gospodarcze i ekonomiczne za czynności wykonywane przez Prezesa Zarządu z tytułu zawartej umowy.

W ramach zawartej umowy o zarządzanie nie są świadczone usługi doradcze lub prawnicze, a Zarządzający nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, w szczególności nie dokonuje dostaw towarów oraz nie świadczy usług prawniczych oraz doradczych lub jubilerskich albo na rzecz podmiotów zagranicznych. Nabywane przez Spółkę usługi zarządzania są wykorzystywane z zasady przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, wyjątkowo tylko do świadczenia usług zwolnionych z podatku lub opodatkowaniu niepodlegającym.

Niniejszy wniosek dotyczy stanu faktycznego (na dzień złożenia wniosku Kontrakt obowiązuje).

W piśmie z dnia 17 stycznia 2018 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca dodał, że umowa ogranicza się do stwierdzenia w § 9 Kontraktu menedżerskiego, że Spółka obejmuje Zarządzającego ubezpieczeniem typu D&O (Directors & Office) za szkody wyrządzone Spółce oraz osobom trzecim do określonej kwoty. Odpowiedzialność Zarządzającego wobec osób trzecich nie może być domniemywana, zatem ponosi ją z zasady Spółka, o ile tylko nie sprzeciwia się to przepisom prawa powszechnie obowiązującego.

Wnioskodawca jest spółką użyteczności publicznej podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Tytułem uzupełnienia złożonego wniosku można dodać, że również Zarządzający podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski.

Świadczenia pozapłacowe wypłacane lub udzielane w naturze w związku z realizacją umowy (Kontraktu menedżerskiego) obejmują w szczególności:

*   pokrywanie przez Spółkę kosztów badań lekarskich wchodzących w zakres profilaktycznej opieki medycznej;
*   pokrywane przez Spółkę kosztów konferencji oraz szkoleń, w których uczestniczy Zarządzający;
*   zwrot przez Spółkę kosztów związanych z udziałem w konferencjach i szkoleniach Zarządzającego (diety i inne należności);
*   pokrywanie przez Spółkę kosztów szkoleń BHP Zarządzającego, udzielane według zasad obowiązujących w Spółce;
*   świadczenia udzielone w naturze obejmują natomiast udostępnienia biura wraz z zapleczem biurowym, w tym urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki niezbędnych do wykonywania funkcji, w tym m.in. udostępnienie:
    *   pomieszczenia biurowe wraz z wyposażeniem,
    *   korzystanie z innych pomieszczeń, sali konferencyjnej, kuchni i innych pomieszczeń służących ogółowi pracowników,
    *   telefonów służbowych,
    *   komputera przenośnego wraz z oprogramowaniem i oprzyrządowaniem (akcesoriami).

Poza powyższymi Zarządzający może otrzymywać na mocy zapisów kontraktu inne świadczenia, które nie stanowią wynagrodzenia podstawowego (części stałej) lub wynagrodzenia dodatkowego (części zmiennej) za świadczone usługi – te świadczenia uznawane są w ocenie Wnioskodawcy za świadczenia „pozapłacowe”.

W chwili złożenia wniosku Prezes był zatrudniony w spółce wyłącznie na podstawie Kontraktu menedżerskiego, uzyskując tym samym przychody ze źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powstała nieścisłość wynika z błędu pełnomocnika Spółki, który błędnie zinterpretował istniejący stan faktyczny podczas składania wniosku.

Zarządzający zobowiązany jest odbywać uczestniczyć w konferencjach, szkoleniach, kursach, itp., związanych z działalnością Spółki, ale potrzeba szkoleń wynika ad hoc, w związku m.in. ze zmianami przepisów prawa, wprowadzeniem zmian w technologii i technice, wobec powyższego Zarządzający uczestniczy we wszystkich szkoleniach, jakie są konieczne, ale nie istnieje plan lub harmonogram takich szkoleń na dany rok obrachunkowy.

Podróże służbowe oraz konferencje szkolenia i kursy, które zostaną zatwierdzone przez Radę Nadzorczą lub jej Przewodniczącego, są uznawane za podróże, kursy, etc., do których odbycia Zarządzający jest zobowiązany.

Składka ubezpieczeniowa polisy OC typu D&O kadry kierowniczej Spółki, została określona w stałej kwocie opłacanej jednorazowo, niezależnie od ilości ubezpieczonych osób. Krąg osób nie został określony i miał charakter otwarty. Objęcie ochroną ubezpieczeniową następuje automatycznie, bez wyrażania zgody przez ubezpieczonych. Pracownicy objęci ochroną nie muszą mieć nawet wiedzy, że są objęci polisą, a spółka nie kontroluje tego w żaden sposób, gdyż polisa jest z zasady bezimienna.

Należy podkreślić, że krąg osób może ulegać zmianom w trakcie trwania umowy, gdyż polisa nie obejmuje tylko zarządu, lecz także pracowników spółki itd. Krąg osób może ulegać zmianom w trakcie trwania umowy, gdyż polisa obejmuje osoby, które były, są lub podczas okresu ubezpieczenia będą pełnić określone funkcje, realizować określone zadania, albo osoby wyznaczone do pełnienia funkcji w organach spółki w przyszłości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy zapisy ujęte w Kontrakcie menedżerskim, tj. obowiązki Zarządzającego, miejsce świadczenia usług i wykorzystywane narzędzia, wynagrodzenie oraz zasady odpowiedzialności Zarządzającego powodują, że czynności realizowane przez Zarządzającego będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji czy Zarządzający będzie podatnikiem podatku od towarów i usług?
2.  W przypadku odpowiedzi negatywnej, tj. uznania, że realizacja przez Zarządzającego zapisów ujętych w Kontrakcie menedżerskim będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – czy świadczenie usług przez Zarządzającego (menadżera) korzysta ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie stanowi usług doradczych?
3.  Czy Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego z faktur wystawianych przez Zarządzającego?
4.  Czy Spółka będzie pełnić rolę płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu świadczeń pozapłacowych wypłacanych lub udzielanych w naturze w związku z realizacją Umowy?
5.  Czy świadczenia udzielone w ramach udostępnienia biura wraz z zapleczem biurowym, w tym urządzeń technicznych i zasobów stanowiących mienie Spółki niezbędnych do wykonywania funkcji, stanowi przychód podatkowy Zarządzającego?
6.  Czy zwrot przez Spółkę kosztów związanych z podróżami służbowymi (diety i inne należności) będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych (do wysokości przysługującej pracownikom)? Jeżeli w Kontrakcie podany jest limit wydatków na ten cel, to czy po przekroczeniu tego limitu wydatki te będą opodatkowane?
7.  Czy przychód z tytułu zwrotu kosztów parkingu, myta za korzystanie z dróg płatnych i innych podobnych świadczeń jest zwolnione z podatku dochodowego, jeżeli wydatki pozostają w związku z realizacją podróży służbowych do miejscowości innych, niż siedziba Wnioskodawcy?
8.  Czy pokrywane przez Spółkę koszty konferencji oraz szkoleń, w których uczestniczą Zarządzający stanowią przychód podatkowy, korzystający ze zwolnienia od podatku z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
9.  Czy ubezpieczenie typu D&O zapewnione w kontrakcie stanowi podstawę do opodatkowania? Jeżeli tak, to jaka wartość stanowi podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
10.  Czy pokrywane przez Spółkę koszty szkoleń BHP Zarządzającego, udzielane według zasad obowiązujących w Spółce, stanowią przychód podatkowy korzystający ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
11.  Czy pokrywanie przez Spółkę kosztów wstępnych i okresowych badań lekarskich wchodzących w zakres profilaktycznej opieki medycznej stanowi dla Zarządzającego świadczenie nieodpłatne, będące przychodem podatkowym niekorzystającym ze zwolnienia od podatku?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oznaczone we wniosku nr 6 i nr 7, natomiast w pozostałym zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad 6

W ocenie Wnioskodawcy, zwrot przez Spółkę kosztów związanych realizacją podróży służbowych (diety i inne należności, do których zwrotu zobowiązana jest Spółka) będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy, strony kontraktu menedżerskiego powinny w zawieranej umowie uzgodnić, że wykonawca otrzyma wynagrodzenie oraz zwrot wydatków poniesionych w związku z realizacją umowy, w tym m.in. zwrot kosztów podróży odbytych w celu realizacji umowy. Tak też strony zaplanowały uczynić projektując Umowę.

Zdaniem Wnioskodawcy, do rozliczenia wysokości tych kosztów można stosować takie same zasady, jak w przypadku podróży służbowych pracowników (zatrudnionych w ramach umów o pracę).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy u podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem, do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju (tj. m.in. do wysokości wynikającej z rozporządzenia w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce strefy budżetowej z tytułu podróży służbowej Dz. U. z 2013 r., poz. 167, z poźn. zm.)

Konsekwentnie, zdaniem Wnioskodawcy, przyjąć należy, że jeżeli podróż Zarządzającego związana jest z reprezentowaniem spółki na zewnątrz w toku branżowych spotkań, konferencji, negocjacji biznesowych, reprezentowania Spółki przed sądami oraz innymi organami, z tytułu których Zarządzający nie uzyskuje z pewnością nieodpłatnego świadczenia, zwrot wydatków związanych z udziałem w tego rodzaju spotkaniach biznesowych nie stanowi przychodu podatkowego dla tej osoby fizycznej.

W przypadku ustanowienia limitu wydatków na podróże służbowe ewentualna nadwyżka kwoty zwrotu ponad przyznany limit stanowić będzie dla Zarządzającego przychód do opodatkowania. Wskutek powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, wolna od podatku jest wartość świadczeń przyznanych przez Spółkę na rzecz prawidłowej realizacji podróży służbowych poza siedzibę Spółki, w której uczestniczy Zarządzający (Prezes Zarządu) do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub aktach wykonawczych, wydanych na ich podstawie. Natomiast świadczenia wydawane ponad limity wyznaczone powszechnie obowiązującymi przepisami prawa oraz świadczenia, których przydzielania w związku z podróżą służbową ww. akty nie przewidują, stanowią przychód niekorzystający ze zwolnienia.

Zdaniem Wnioskodawcy, podejście takie znajduje także poparcie w aktualnych interpretacjach prawa podatkowego, np. w interpretacji indywidualnej z dnia 23 sierpnia 2017 r., nr 0112-KDIL3-1.4011.96.2017.2.KF.

Ad 7

Wnioskodawca uważa, że wartość zwróconych kosztów podróży służbowych obejmująca opłaty za parkingi płatne oraz myto autostradowe stanowi przychód Zarządzającego zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych. Zarządzający jest bowiem traktowany dla potrzeb opodatkowania tego rodzaju świadczeń analogicznie jak pracownik, co wynika, w ocenie Wnioskodawcy, z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 77(5) § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.

Dalej zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (dalej: Rozporządzenie), z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

1.  diety;
2.  zwrot kosztów:

1.  przejazdów,
2.  dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
3.  noclegów,
4.  innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

W treści § 4 Rozporządzenia wskazano, że pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł inne niezbędne wydatki związane z tą podróżą, określone lub uznane przez pracodawcę, zwraca się je w udokumentowanej wysokości. Wydatki te obejmują opłaty za bagaż, przejazd drogami płatnymi i autostradami, postój w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży krajowej lub podróży zagranicznej.

Zdaniem Wnioskodawcy, podobne podejście prezentują organy podatkowe, np. w interpretacji indywidualnej z dnia 17 października 2016 r., nr ITPB2/4511-656/16-1/BK Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy stwierdził: „Biorąc zatem pod uwagę przytoczone przepisy prawa jak i przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, iż zwrot pracownikom przebywającym w podróży służbowej dodatkowych kosztów poniesionych przez nich za opłaty parkingowe oraz za przejazd autostradą, stanowić będzie dla tych pracowników przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże podlegającym zwolnieniu na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w konsekwencji czego Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do obliczenia, pobrania i odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych.”

Uwzględniając powyższe, również kwoty stanowiące zwrot dodatkowych wydatków ponoszonych w związku z realizacją podróży służbowych stanowią przychód wolny od podatku.

Zdaniem Wnioskodawcy, podejście takie znajduje także poparcie w aktualnych interpretacjach prawa podatkowego, np. w interpretacji indywidualnej z dnia 24 sierpnia 2017 r., nr 0112-KDIL3-1.4011.113.2017.2.KF.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy, określa źródła przychodów, gdzie między innymi ustawodawca w pkt 2 wymienia działalność wykonywaną osobiście, natomiast w pkt 3 wymienia pozarolniczą działalność gospodarczą. Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście określony został natomiast w art. 13 tej ustawy.

Według art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się między innymi przychody:

*   otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych (art. 13 pkt 7 ustawy),

*   uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 7 ww. ustawy (art. 13 pkt 9 ww. ustawy).

Mając powyższe na uwadze, przychody członka zarządu spółki w przypadku zawarcia umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktu menedżerskiego lub umowy o podobnym charakterze (w tym również umowy o świadczenie usług zarządzania zawartej na czas pełnienia funkcji członka zarządu), stanowią przychody zaliczone do źródła określonego w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (stanowi o tym „wyłączenie” określone w art. 13 pkt 9 ww. ustawy).

Ogólne pojęcie przychodu ustawodawca zdefiniował w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Definicja przychodu zawarta w art. 11, jak również określone w nim zasady ustalania wartości tego przychodu (w tym świadczeń w naturze lub innych nieodpłatnych świadczeń) mają charakter ogólny, a zatem mają zastosowanie wówczas, gdy nie występują regulacje szczegółowe, inaczej normujące danego rodzaju przychód lub zasady jego ustalania.

Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Z kolei na podstawie art. 11 ust. 2a cyt. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).

Za przychód należy uznać zatem każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne − to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu − przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Odnosząc się do kwestii zwrotu Zarządzającemu przez Spółkę kosztów związanych z podróżami służbowymi (diety i inne należności) oraz zwrotu kosztów parkingu, myta za korzystanie z dróg płatnych i innych podobnych świadczeń, należy stwierdzić, że sfinansowanie przez Spółkę tych kosztów stanowi dla Zarządzającego nieodpłatne świadczenie. Przy czym wartość świadczeń ponoszonych przez Wnioskodawcę na rzecz Zarządzającego – po spełnieniu określonych warunków – może być jednak zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13. Powyższe zwolnienie przysługuje do wysokości limitów określonych w odrębnych przepisach. Odrębnym przepisem, o którym mowa powyżej jest rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U z 2013 r., poz. 167).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia, określa ono wysokość oraz warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej:

1.  na obszarze kraju, zwanej dalej „podróżą krajową”;
2.  poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą zagraniczną”.

W myśl § 2 ww. rozporządzenia, z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

1.  diety;
2.  zwrot kosztów:
    1.  przejazdów,
    2.  dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    3.  noclegów,
    4.  innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Jak stanowi § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł inne niezbędne wydatki związane z tą podróżą określone lub uznane przez pracodawcę, zwraca się je w udokumentowanej wysokości. Na podstawie § 4 ust. 2 rozporządzenia, wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują opłaty za bagaż, przejazd drogami płatnymi i autostradami, postój w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży krajowej lub podróży zagranicznej.

Natomiast zgodnie z § 6 ust. 1 Rozdziału 2 ww. rozporządzenia odnoszącego się do podróży krajowych, miejscowość rozpoczęcia i zakończenia podróży krajowej określa pracodawca. W myśl § 7 ust. 1 rozporządzenia, dieta w czasie podróży krajowej jest przeznaczona na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia i wynosi 30 zł za dobę podróży.

Wskazać jednak należy, że aby przedmiotowe świadczenia, do wysokości określonej w ww. rozporządzeniu, korzystały ze zwolnienia muszą być spełnione warunki, wynikające z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów, lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Przystępując do oceny skutków podatkowych związanych ze zwrotem Zarządzającemu przez Spółkę kosztów związanych z podróżami służbowymi (diety i inne należności) oraz zwrotu kosztów parkingu, myta za korzystanie z dróg płatnych i innych podobnych świadczeń, należy stwierdzić, że z zacytowanych przepisów wynika, że dla skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest uzyskanie tych świadczeń przez osobę będącą w podróży pod warunkiem, że wypłacone należności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przez podmiot otrzymujący świadczenie, oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów przez podmiot je finansujący.

Należy zaznaczyć, że w powołanym wyżej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”. Różnica treści lit. a) i lit. b) w art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy związana jest jednak wyłącznie z faktem, że w podróży służbowej może pozostawać jedynie pracownik, gdyż regulacje w tym zakresie zawiera ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r., poz. 1666, z późn. zm.). Stąd w odniesieniu do osób niepozostających w stosunku pracy (stosunkach pokrewnych) można mówić jedynie o podróży, a nie o podróży służbowej w rozumieniu Kodeksu pracy.

W konsekwencji otrzymywanie powyższych świadczeń korzysta ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości limitu określonego w ww. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej, pod warunkiem, że otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

Natomiast ewentualna nadwyżka otrzymywanych przez Zarządzającego świadczeń – ponad określony limit będzie podlegała opodatkowaniu jako przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 11 ust. 1 w związku z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.