Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.100.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia działek.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
działalność-działalność rolnicza
grunty-grunt niezabudowany
grunty-grunt zabudowany
nieruchomości-zbycie nieruchomości
opodatkowanie
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 2-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2c
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22f

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis ten formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części
    oraz udziału w nieruchomości – dokonane poza działalnością gospodarczą – przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.

    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Odrębnym źródłem przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1, 2 i 4-9.
    Użyte w tym przepisie pojęcie „pozarolniczej działalności gospodarczej” opiera się na
    trzech przesłankach:
    - zarobkowym celu działalności,
    - wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    - prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednak brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie”, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o
    charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej
    struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z
    uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.

    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie natomiast czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze
    sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach
    zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji), angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne
    elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w
    jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem
    sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele
    inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na
    potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy.
    Zakwalifikowanie do źródła przychodów ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby
    takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodów, możliwość odliczenia kosztów ich
    uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Państwo B i A są współwłaścicielami, na
    prawach wspólności majątkowej małżeńskiej, działki (...). Była to ziemia rolna, na której
    od samego początku Państwo C i D – rodzice Pana A – uprawiali (...). Na powyższym
    gruncie wybudowany został dom oraz budynek gospodarczy. Z biegiem czasu
    gospodarstwo Państwa C i D zaczęło specjalizować się w uprawie (...), w związku z czym
    wybudowano (...) (budynek nr 1). W skutek rozwoju działalności i zwiększonej sprzedaży
    wybudowano następnie kolejny budynek – (...) (budynek nr 2). W 1992 r. Państwo A i B
    wybudowali własny dom na gruntach rodziców (budynek mieszkalny). W 1995 r. Pani B
    postanowiła (...) i powstała – w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej – X. W
    1999 r. Państwo C i D dokonali podziału własnego gospodarstwa i aktem darowizny z
    (...) maja 1999 r. przekazali jego część wraz ze znajdującymi się na nim budynkami

    (budynek nr 1, budynek nr 2 oraz budynek mieszkalny wybudowany przez Pana A i
    Panią B) Państwu B i A. Na skutek podziału powstała nieruchomość będąca własnością
    Państwa A i B o powierzchni (...) ha stanowiąca jedną działkę ewidencyjną.
    W 2002 r. i 2004 r. – w ramach gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Pana A
    wybudowano (...) (budynek nr 3) oraz nową część budynku do (...) (budynek nr 4).
    Pan A prowadził wyłącznie działalność rolniczą opodatkowaną podatkiem rolnym, nigdy
    nie prowadził działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. W ramach gospodarstwa rolnego Pan A nie prowadził działalności zaliczonej do
    działów specjalnych produkcji rolnej, zatem majątek nie mógł być w ten sposób
    wykorzystywany. Z nieruchomości będących przedmiotem wniosku (działka 1 i 2) przez
    cały czas prowadzenia działalności rolnej Pan A dokonywał sprzedaży płodów rolnych
    pochodzących z własnej produkcji ((...)), a sprzedawane produkty nie były przetwarzane
    sposobem przemysłowym. Ze względu na chorobę Pan A całkowicie zaprzestał
    prowadzenia działalności rolniczej w maju 2020 r., przy czym uprawy na opisywanym
    gruncie zakończył w październiku 2019 r., a potem dokonywał jedynie sprzedaży
    zmagazynowanych produktów rolnych. Niezmieniający się stan zdrowia Pana A,
    konieczność zapewniania mu opieki przez żonę (a co za tym idzie spadek Jej
    zaangażowania w prowadzoną przez siebie firmę i chęć jej zamknięcia) oraz zmiany
    zachodzące w otoczeniu (powstają firmy, którym nie podoba się działalność rolna w
    mieście) spowodowały chęć sprzedaży nieruchomości w następujący sposób:
                                      2· wydzielanie działki niezabudowanej o powierzchni około (...) m i jej zbycie jednemu
      nabywcy, powierzchnia tej działki stanowi obecnie ugór (dalej: działka numer 1);
    · pozostała część nieruchomości pozostaje zabudowana opisanym budynkiem
      mieszkalnym oraz budynkami nr 1, 2, 3 i 4 – i planowane jest jej zbycie również
      jednemu (ale innemu niż działka numer 1) nabywcy (działka numer 2).
    W zakresie planowanego zbycia niezabudowanej działki numer 1 sporządzono
    pełnomocnictwo, w zakresie którego umocowano osobę reprezentującą potencjalnego
    nabywcę do reprezentacji w postępowaniu związanym z wykonaniem i uzgadnianiem
    dokumentacji projektowej w sprawach formalno-prawnych związanych z uzyskaniem
    materiałów, decyzji, warunków, wypisów, wyrysów, odstępstw, opinii i uzgodnień
    niezbędnych do opracowania dokumentacji projektowej oraz występowania przed
    odpowiednimi organami w celu uzupełniania w wymaganym zakresie ww. dokumentów i
    ich uprawomocnienia wraz z uzyskaniem pozwolenia na budowę lub zgłaszania robót oraz
    ich odbieraniem dla planowanej inwestycji dot. budowy budynku handlowo-usługowego.
    Pełnomocnictwo upoważnia również do zrzeczenia się prawa do wniesienia odwołania od
    wydanych decyzji dot. inwestycji. Koszty działań związane z udzielonym
    pełnomocnictwem, które dotyczą działki numer 1 będzie ponosić potencjalny nabywca.
    Otrzymane na podstawie pełnomocnictwa dokumenty będą uzyskane w Państwa imieniu,
    a następnie pozwolenia te zostaną przeniesione na nabywcę w momencie przeniesienia
    własności działki numer 1. Poza udzieleniem powyższego pełnomocnictwa nie wykonali
    Państwo innych czynności celem dokonania sprzedaży. Działka obecnie nie jest
    uprawiana, stanowi ugór. Należy zaznaczyć, że potencjalny nabywca zgłosił się sam i nie
    poszukiwali go Państwo aktywnie. Nie występowaliście Państwo o zmianę przeznaczenia
    terenu bądź o decyzję o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej. Niezabudowana działka
                        2numer 1 o powierzchni około (...) m na moment sprzedaży nie będzie objęta miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, gdyż takiego planu nie ma, ani o niego nie
    występowaliście Państwo. Działka nr 1 nie jest, nie była i nie będzie dzierżawiona aż do
    momentu jej sprzedaży. Wydzieloną działkę numer 1 zamierzacie Państwo sprzedać
    niezwłocznie po spełnieniu opisanych w umowie przedwstępnej warunków (termin
    zawarcia umowy przyrzeczonej to (...) lutego 2026 r. z opcją przedłużenia do (...) maja 2026
    r.). Po dokonaniu zbycia działka numer 1 utraci charakter rolny (o czym świadczą plany
    kupującego).

    W 2024 r. Pan A dokonał sprzedaży domu mieszkalnego, który zakupił w ramach majątku
    odrębnego w 2018 r., jako dom mieszkalny i nigdy nie był wykorzystywany w jakiejkolwiek
    działalności gospodarczej. Dom ten był zakupiony w celu zamieszkania przez dorastające
    dzieci. W związku z wyprowadzką dzieci dom został sprzedany jako zbędny. Była to jedyna
    sprzedaż nieruchomości w Państwa historii. Nie posiadacie Państwo innych niż opisane
    we wniosku nieruchomości, które planowalibyście w tej chwili sprzedawać. Nie
    zamierzacie Państwo kupować żadnych nieruchomości w celu ich sprzedaży, gdyż nie
    znacie się na handlu nieruchomościami i nie stanowi to i nigdy nie stanowiło Państwa
    działalności.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów uzyskanych z
    planowanej sprzedaży działki numer 1 należy rozważyć, czy czynność sprzedaży tej
    działki będzie miała znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać rozpatrywany
    całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych,
    uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności
    łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym
    przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem),
    wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych
    nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika
    czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu
    prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie
    pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest
    zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej
    rodziny. Zatem sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie
    są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że przedmiotowa działka numer 1
    nie została nabyta przez Państwa dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie
    była w takiej działalności wykorzystywana. Czynności podejmowane przez Państwo
    wskazują, że mieszczą się one w zwykłych działaniach związanych z właściwym
    zarządem własnym majątkiem.
    Całokształt podjętych przez Państwa czynności, a w szczególności sposób i cel nabycia
    nieruchomości (akt darowizny z (...) maja 1999 r. przez Państwo C i D), sposób jej
    wykorzystywania w czasie posiadania, brak przygotowania do sprzedaży (przez czynności
    mające na celu zwiększenie jej wartości) sugerują, że są to działania należące do zakresu
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Co prawda udzielili Państwo potencjalnemu nabywcy pełnomocnictwa dotyczącego
    postępowania związanego z wykonaniem i uzgadnianiem dokumentacji projektowej w
    sprawach formalno-prawnych związanych z uzyskaniem materiałów, decyzji, warunków,
    wypisów, wyrysów, odstępstw, opinii i uzgodnień niezbędnych do opracowania
    dokumentacji projektowej oraz występowania przed odpowiednimi organami w celu
    uzupełniania w wymaganym zakresie ww. dokumentów i ich uprawomocnienia wraz z
    uzyskaniem pozwolenia na budowę lub zgłaszania robót oraz ich odbieraniem dla
    planowanej inwestycji dot. budowy budynku handlowo-usługowego. Jednakże otrzymane
    na podstawie tego pełnomocnictwa dokumenty (pozwolenia) zostaną przeniesione na
    nabywcę w momencie przeniesienia własności działki numer 1. Poza drobnymi opłatami
    za ww. dokumenty nabywcy nie będą ponosić żadnych nakładów związanych z wydzielaną
    działką. Koszty działań związane z udzielonym pełnomocnictwem, które dotyczą działki
    numer 1 będzie ponosił potencjalny nabywca. Czynności, które wykona potencjalny
    nabywca zostaną podjęte w celu przygotowania działki numer 1 do zrealizowania na niej

    inwestycji, czyli budowy budynku usługowego, którą będzie zainteresowany potencjalny
    nabywca a nie Państwo, zatem nie uzyskają Państwo z tego tytułu żadnych korzyści.
    Ponadto, poza udzieleniem powyższego pełnomocnictwa nie wykonali Państwo innych
    czynności celem dokonania sprzedaży. Działka obecnie nie jest uprawiana, stanowi ugór.
    Potencjalny nabywca zgłosił się sam i nie poszukiwali go Państwo aktywnie.
    Okoliczności dotyczące nabycia działki numer 1 i planowanej sprzedaży nie dają zatem
    podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie sprzedaży działki
    numer 1 do działalności gospodarczej. Państwa działania należy wpisać w zarząd
    majątkiem prywatnym i są wystarczające do uznania, że sprzedaż wskazanej we wniosku
    działki numer 1 nie nosi przymiotów działalności gospodarczej.
    Tym samym przychody ze sprzedaży działki numer 1 nie będą kwalifikowane do
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe tych czynności należy więc ocenić w kontekście przesłanek
    wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Aby stwierdzić, czy sprzedaż przez Państwa działki numer 1 podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne
    zbycie nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło jej nabycie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia nabycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Należy zatem wskazać, że nabyciem w
    rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną –
    nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje
    w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa własności w
    prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Przepis art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego)
    i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.
    Z opisu sprawy wynika, że w 1999 r. Państwo C i D dokonali podziału własnego
    gospodarstwa i aktem darowizny z (...) maja 1999 r. przekazali jego część wraz ze
    znajdującymi się na nim budynkami (budynek nr 1, budynek nr 2 oraz budynek
    mieszkalny wybudowany przez Pana A i Panią B) Państwu B i A. Na skutek podziału
    powstała nieruchomość będąca własnością Państwa A i B o powierzchni (...) ha stanowiąca

    jedną działkę ewidencyjną. Działka stanowi nieruchomość rolną. Następnie nastąpiło
                                      2 wydzielanie działki niezabudowanej o powierzchni około (...) m(działka numer 1),
    powierzchnia tej działki stanowi obecnie ugór.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe
    wskazać należy, że planowana przez Państwa sprzedaż działki numer 1, nie ma związku z
    działalnością gospodarczą i nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zatem
    przychód ze sprzedaży tej działki nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art.
    10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc nie będzie
    stanowić przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jednocześnie, planowana przez Państwa sprzedaż ww. działki numer 1, nie będzie
    stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jej nabycie przez Państwo w drodze darowizny, tj. w 1999 r., upłynął
    pięcioletni okres, o którym mowa w ww. przepisie.
    Podsumowując, zbycie działki numer 1 powstałej z wydzielenia nabytej w drodze
    darowizny nieruchomości nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu wymienionego
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, w
    związku z tą sprzedażą nie będą mieli Państwo żadnych obowiązków deklaracyjnych w
    ramach podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Wątpliwość Państwa budzi również kwestia, czy planowana przez Państwa sprzedaż działki
    numer 2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła
    przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie podstawowe przesłanki:
    - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności
    gospodarczej,
    - nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości
    mieszkalnych).
    Natomiast, w przypadku gdy co najmniej jeden z podanych warunków nie zostanie
    spełniony, przychód ze sprzedaży nieruchomości podlega zaliczeniu do źródła
    przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Według art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
        prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
        określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się
        odpowiednio.
    W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich
    przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi
    przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj.
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust.
    2 pkt 1 lit. a ww. ustawy.
    Natomiast na podstawie art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, że przychody z odpłatnego zbycia
    składników majątku będących środkami trwałymi w prowadzonej działalności
    gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c
    ww. ustawy) stanowią przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14
    ustawy.

    Natomiast przychody ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnych nie stanowią przychodu z
    działalności gospodarczej także w sytuacji, gdy podlegały one wprowadzeniu do ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej działalności.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że co do zasady regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych objęty został przychód z odpłatnego
    zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz
    wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził,
    czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania
    przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Jak stanowi art. 22c ww. ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
        stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
        mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
        wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
      3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
      4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
        ust. 2 pkt 1 i 1a,
      5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
        działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
        wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te
        składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji
        od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano
        tej działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
        prawnymi.
    Stosownie natomiast do art. 22d ust. 2 ww. ustawy:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania

      ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      4.
    W myśl art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
      działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których
      mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
    Stosownie do art. 22f ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli tylko część nieruchomości lub lokalu użytkowego jest wykorzystywana do
      prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowana lub wydzierżawiana, odpisów
      amortyzacyjnych dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości początkowej
      nieruchomości lub lokalu odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej
      wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowanej lub
      wydzierżawianej, do ogólnej powierzchni użytkowej tej nieruchomości lub lokalu.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości
    uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani zaliczania do kosztów uzyskania
    przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od jego wartości początkowej
    dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest
    ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej).
    Należy przy tym wskazać, że mimo tego, iż budynki nr 1, 2, 3 i 4, o których mowa we
    wniosku, były wykorzystywane w działalności gospodarczej Pani B, ale nie zostały ujęte w
    ewidencji środków trwałych, to dotyczą ich wszelkie konsekwencje związane z ich
    statusem jako środka trwałego.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwo B i A są współwłaścicielami, na prawach wspólności
    majątkowej małżeńskiej, działki (...). Pan A prowadził wyłącznie działalność rolniczą
    opodatkowaną podatkiem rolnym, nigdy nie prowadził działalności gospodarczej
    opodatkowanej podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W ramach gospodarstwa
    rolnego Pan A nie prowadził działalności zaliczonej do działów specjalnych produkcji
    rolnej, zatem majątek nie mógł być w ten sposób wykorzystywany. Z nieruchomości
    będących przedmiotem wniosku (działka numer 1 i 2) przez cały czas prowadzenia
    działalności rolnej Pan A dokonywał sprzedaży płodów rolnych pochodzących z własnej
    produkcji ((...)), a sprzedawane produkty nie były przetwarzane sposobem przemysłowym.
    Pani B postanowiła (...) i w 1995 r. powstała – w ramach jednoosobowej działalności
    gospodarczej – X. Ze względu na chorobę, w maju 2020 r. Pan A całkowicie zaprzestał
    prowadzenia działalności rolniczej, przy czym uprawy na opisywanym gruncie zakończył w
    październiku 2019 r., a potem dokonywał jedynie sprzedaży zmagazynowanych
    produktów rolnych. Niezmieniający się stan zdrowia Pana A, konieczność zapewniania mu
    opieki przez żonę (a co za tym idzie spadek Jej zaangażowania w prowadzoną przez siebie
    firmę i chęć jej zamknięcia) oraz zmiany zachodzące w otoczeniu (powstają firmy, którym
    nie podoba się działalność rolna w mieście) spowodowały chęć sprzedaży nieruchomości
    w następujący sposób:
                                      2· wydzielanie działki niezabudowanej o powierzchni około (...) m i jej zbycie jednemu
      nabywcy, powierzchnia tej działki stanowi obecnie ugór (działka numer 1);
    · pozostała część nieruchomości pozostaje zabudowana budynkiem mieszkalnym oraz
      budynkami nr 1, 2, 3 i 4 – i planowane jest jej zbycie również jednemu (ale innemu niż
      działka numer 1) nabywcy (działka numer 2).
    Budynki nr 1, 2, 3, i 4 stanowią odpowiednio (...).

    Grunt, z którego zostały wydzielone działki numer 1 i 2 oraz posadowione na nim budynki
    nie były nigdy wprowadzone do ewidencji środków trwałych, gdyż prowadzona przez Pana
    A działalność rolnicza była opodatkowana jedynie podatkiem rolnym i nie podlegała
    przepisom podatku dochodowego od osób fizycznych ani ustawie o rachunkowości, stąd
    taka ewidencja środków trwałych nie była nigdy wymagana. Wycofany z prowadzonej
    działalności rolniczej grunt, z którego zostaną wydzielone działki 1 i 2 oraz budynki na nich
    się znajdujące nie zostały nigdy wprowadzone jako środki trwałe do działalności
    gospodarczej Pani B (grunt leżał odłogiem i nie był wykorzystywany przez nikogo, w
    budynku mieszkalnym mieszkaliście Państwo, jedynie w budynkach 1, 2, 3 i 4 Pani B
    prowadziła swoją działalność, ale bez wprowadzania ich do środków trwałych). Pani B nie
    wykorzystywała w swojej działalności gospodarczej żadnego gruntu, ani budynku
    mieszkalnego, jedynie do swojej działalności gospodarczej, polegającej na (...),
    wykorzystywała budynki nr 1, 2, 3 i 4 oraz częściowo podnajmu dla innych firm (w
    budynku nr 1 i 2 Pani B czasowo wynajęła część powierzchni tych budynków innym
    firmom). W zakresie planowanego zbycia działki numer 2 (po wydzieleniu działki numer 1)
    zabudowanej budynkiem mieszkalnym i budynkami nr 1, 2, 3 i 4 – nie są planowane żadne
    czynności poza zgłoszeniem się do lokalnego biura pośrednictwa w handlu
    nieruchomościami celem poszukiwania nabywcy (nie znają się Państwo na sprzedawaniu
    nieruchomości). Nie planujecie Państwo udzielić pełnomocnictwa w stosunku do działki
    numer 2, nie macie Państwo nawet potencjalnego nabywcy i żeby ją sprzedać musicie
    Państwo poznać potencjalne obciążenia podatkowe związane z tą sprzedażą, by ocenić,
    czy jest ona w ogóle opłacalna i jak opodatkowana.
    Zauważyć również należy, że stosownie do art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    W myśl natomiast art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
    Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na
    gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym.
    Zatem, biorąc pod uwagę konstrukcję ww. przepisu stwierdzić należy, że budynek trwale
    związany z nieruchomością gruntową stanowi jej część składową co oznacza, że
    właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest zawsze
    właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany.
    W tym miejscu wskazuję, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane
    w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.

    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z
    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
            1W myśl art. 34 tej ustawy:
      Każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w
      skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się
      pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.
    Zgodnie natomiast z art. 36 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
      § 3. Przedmiotami majątkowymi służącymi małżonkowi do wykonywania zawodu lub
      prowadzenia działalności zarobkowej małżonek ten zarządza samodzielnie. W razie
      przemijającej przeszkody drugi małżonek może dokonywać niezbędnych bieżących
      czynności.
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków.
    W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku
    wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Z punktu widzenia przynależności
    prawa do majątku wspólnego bez znaczenia jest, czy jego nabycia dokonali małżonkowie
    wspólnie, czy też tylko jeden z nich. Nie jest istotna także podstawa (sposób) nabycia
    danego przedmiotu. Obowiązuje domniemanie, że przedmioty majątkowe nabyte w
    trakcie wspólności małżeńskiej przez jednego z małżonków zostały nabyte z majątku
    wspólnego na rzecz wspólności majątkowej. Wspólność wynikająca ze stosunku
    małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu
    współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we
    współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej
    trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.
    W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w
    odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego.
    W przypadku małżonków będących współwłaścicielami nieruchomości należącej do ich
    majątku wspólnego zasadą jest, że każde z nich ma udział w całej nieruchomości wspólnej.
    Wskazać należy, że odpłatne zbycie nieruchomości stanowiącej przedmiot majątku
    wspólnego małżonków, wykorzystywanej w działalności gospodarczej przez jednego z
    małżonków, stanowi w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jedynie
    tego podmiotu, który faktycznie przedmiotową nieruchomość wykorzystywał dla celów
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Z wniosku wynika, że aktem darowizny z (...) maja 1999 r. Państwo C i D przekazali
    Państwu do wspólności majątkowej małżeńskiej część własnego gospodarstwa wraz ze

    znajdującymi się na nim budynkami nr 1 i 2 oraz wybudowanym przez Państwo
    budynkiem mieszkalnym. Następnie w 2002 r. i 2004 r. zostały wybudowane budynki nr 3 i
    4. Tym samym, nabywając wspólnie nieruchomość stali się Państwo jej
    współwłaścicielami. Nie można więc w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej
    wyodrębnić części należącej do żony i części należącej do męża, bowiem nieruchomość ta
    jest niepodzielnie własnością męża, jak i żony.
    Z opisu sprawy wynika, że Pani B wykorzystywała w swojej działalności jedynie budynki nr
    1, 2, 3 i 4, natomiast nigdy nie wykorzystywała w swojej działalności budynku
    mieszkalnego.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa podatkowego oraz przedstawione
    zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy w odniesieniu do należącej do majątku wspólnego
    działki numer 2, że planowane przez Państwo odpłatne zbycie tej nieruchomości w części
    wykorzystywanej w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Pani B (budynki nr 1,
    2, 3 i 4), skutkuje dla niej powstaniem przychodu z działalności gospodarczej w myśl art.
    10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w proporcji w jakiej nieruchomość wykorzystywana jest w prowadzonej
    działalności gospodarczej Pani B, zgodnie z wybraną przez nią formą opodatkowania
    dochodów z tego źródła. Natomiast po stronie Pana A przychód w związku z tym nie
    powstanie.
    Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, czy nieruchomości ta w części
    wykorzystywanej na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej została ujęta w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, czy też nie. Bez
    względu na to, czy został spełniony ten obowiązek – wynikający z art. 22d ust. 2 ww.
    ustawy – kwota uzyskana ze sprzedaży tej części nieruchomości – zgodnie z art. 14 ust. 2
    pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowić będzie przychód
    z działalności gospodarczej Pani B.
    Z kolei odpłatne zbycie działki numer 2 w części niewykorzystywanej w działalności
    gospodarczej (budynek mieszkalny) nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ
    pięcioletniego terminu, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto tę
    nieruchomość. Oznacza to, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia tej części
    nieruchomości (niewykorzystywanej w działalności gospodarczej) nie będzie podlegał
    przez Państwo opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Państwa stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i
    usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Nadmienić należy, że na powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym
    od osób fizycznych nie ma wpływu wystąpienie (lub niewystąpienie) obowiązku zapłaty
    podatku od towarów i usług. Kwestie związane z podatkiem od towarów i usług są

    regulowane poprzez odrębne przepisy zawarte w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.). Oznacza to, że
    rozstrzygnięcia spraw w zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług
    zasadniczo nie mają wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji Podatkowej, ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.