Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.486.2019.1.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-11
Teza: w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizowaniem w Zdarzeniu przyszłym II Akcji na zasadach przyrzeczenia publicznego i Gry hazardowej
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; loterie-loteria promocyjna; nagrody; obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik; sprzedaż-sprzedaż premiowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony); [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 czerwca 2019 r. (data wpływu 21 czerwca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 sierpnia 2019 r. (data wpływu 3 września 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z organizowaniem w Zdarzeniu przyszłym II:

*   Akcji na zasadach przyrzeczenia publicznego (pytania oznaczone we wniosku nr 3 i nr 5) –**jest nieprawidłowe,**

*   Gry hazardowej (pytania oznaczone we wniosku nr 7 i nr 8) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 7 sierpnia 2019 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.376.2019.1.AC, wezwano Wnioskodawcę na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 7 sierpnia 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 22 sierpnia 2019 r.), zaś w dniu 3 września 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 28 sierpnia 2019 r.).

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

X Sp. z o.o. (zwana dalej: Spółką lub Wnioskodawcą) prowadzi działalność gospodarczą – jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się zarządzaniem programami lojalnościowymi. W związku z prowadzoną działalnością świadczy na rzecz swoich klientów (zwanych dalej: Klientami) usługi związane z organizacją konkursów, akcji promocyjnych, sprzedaży premiowej, loterii i innych wydarzeń, mających na celu reklamę firmy klienta, jego produktów i marek.

Akcje organizowane przez Spółkę można podzielić na dwie główne kategorie:

1.  akcje organizowane na zasadzie przyrzeczenia publicznego, o którym mowa w art. 919 § 1 Kodeksu cywilnego, gdzie Spółka jako organizator przyrzeka nagrodę za wykonanie oznaczonej czynności (zwane dalej: Akcjami na zasadzie przyrzeczenia publicznego). Do tego typu akcji organizowanych przez Spółkę można zaliczyć przede wszystkim: konkursy i programy lojalnościowe;
2.  akcje będące grami hazardowymi (zwane dalej: Grami hazardowymi). Do tego typu akcji organizowanych przez Spółkę można zaliczyć przede wszystkim loterie promocyjne. W takich przypadkach to Spółka zawsze uzyskuje we własnym imieniu zezwolenie na organizację Gry hazardowej oraz gwarancję bankową wypłaty nagród w Grze hazardowej.

Wśród najczęściej organizowanych akcji należy wymienić następujące:

*   Konkurs – w tego typu akcji Spółka jako organizator przyrzeka nagrodę dla tych spośród osób, które wykonają określoną czynność (zadanie konkursowe), których zadanie konkursowe Spółka (komisja wskazana przez Spółkę) oceni – według przyjętych kryteriów – najwyżej,

*   Program lojalnościowy – w tego typu akcji Spółka jako organizator w zamian za zakup przez zarejestrowanych w Programach uczestników towarów i usług, oferowanych przez Klientów, nalicza na rzecz takiego Uczestnika punkty, wymienne później na nagrody. Należy przy tym zastrzec, że samej sprzedaży towarów i usług nie dokonuje Spółka. Często dokonuje jej Klient, ale najczęściej również inne podmioty (przedsiębiorcy zajmujący się handlem detalicznym lub hurtowym) lub wyłącznie takie podmioty. Zdarza się, że Spółka przewiduje minimalny próg zakupów po którego przekroczeniu uczestnik może dopiero otrzymać nagrodę. W większości przypadków możliwość wymiany na nagrody jest gwarantowana, ale zdarzają się akcje, w których nagrody uzyskują uczestnicy, którzy zgromadzili największą ilość punktów w określonym Regulaminem akcji czasie, zaś pozostali nie otrzymują nagród. Zdarzają się też akcje, w których możliwość wymiany na nagrody jest gwarantowana, a dodatkowo uczestnicy, którzy zgromadzili największą ilość punktów, otrzymują dodatkowe nagrody. W ramach Programów lojalnościowych organizowane są też akcje, adresowane do mniejszego grona uczestników niż sam Program lojalnościowy, w których to akcjach uczestnicy mogą wygrać dodatkowe nagrody lub uzyskać dodatkowe punkty w Programie lojalnościowym,

*   Loterie promocyjne – w tego typu akcji uczestnik, który nabył określony towar lub określoną usługę, zgłosił swój udział w akcji, najczęściej na podstawie dowodu zakupu tego towaru lub tej usługi, bierze udział w loterii i w drodze losowania ma szanse na wygranie nagrody.

Gry hazardowe adresowane są do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów towarów lub usług albo reprezentantów przedsiębiorców). Zdarza się, że Gry hazardowe połączone są z Akcją organizowaną na zasadzie przyrzeczenia publicznego. Przykładowo uczestnik nabywa towar, dodatkowo wypełnia zadanie konkursowe i to działanie zgłasza Spółce, w efekcie czego bierze udział w loterii jednej nagrody, ale także ma szanse na wygranie drugiej nagrody, jeśli jego zadanie konkursowe zostanie wytypowane jako zwycięskie przez komisję konkursową.

Akcje organizowane na zasadzie przyrzeczenia publicznego adresowane są zarówno do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (np. spółek osobowych) i osób prawnych (np. spółek kapitałowych). Akcje organizowane na zasadzie przyrzeczenia publicznego są niejednokrotnie połączeniem Programu lojalnościowego i Konkursu. Przykładowo uczestnik bierze udział w Programie lojalnościowym, w którym zdobywa punkty za nabywanie produktów Klienta, ale dodatkowo dla uczestników tego Programu lojalnościowego (tylko dla nich lub nawet wyłącznie dla części z nich) Spółka organizuje Konkurs, w którym wypełnienie zadania konkursowego pozwala im na zdobycie dodatkowych nagród lub naliczenie dodatkowych punktów w Programie lojalnościowym, jeśli ich zadanie konkursowe zostanie wytypowane jako zwycięskie. W niektórych Programach lojalnościowych uczestnik ma możliwość kilkukrotnego rozwiązania zadania konkursowego, co jest uzależnione od ilości nabytych produktów Klienta (np. nabycie produktów o określonej wartości jest równoznaczne z dodatkową szansą rozwiązania zadania konkursowego). Zdarza się też tak, że za wykonanie określonego zadania każdy uczestnik Programu lojalnościowego dostaje dodatkowe punkty w tym Programie.

Spółka organizuje Programy lojalnościowe adresowane do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, w których osoby zdobywają punkty w związku z nabywaniem towarów i usług przez inny podmiot, najczęściej je zatrudniający lub z nimi współpracujący. Przykładowo Spółka organizuje Programy lojalnościowe dla pracowników odpowiedzialnych za zaopatrzenie. W takim wypadku towary i usługi nabywa przedsiębiorca, który tę osobę zatrudnia, ale to ten pracownik uzyskuje za to punkty, wymienne następnie na nagrody.

Zarówno w przypadku Akcji organizowanych na zasadzie przyrzeczenia publicznego, jak i Gier hazardowych, oferowane są nagrody finansowe (np. w postaci kart przedpłaconych), nagrody rzeczowe (rzeczy ruchome), a także vouchery na usługi (np. voucher na wycieczkę turystyczną).

Zdarza się, że nagroda w postaci vouchera obejmuje usługę świadczoną dla dwóch (lub większej ilości) osób, mimo że laureatem nagrody jest jeden uczestnik. Najczęściej Spółka jako organizator nie wie kto skorzysta z vouchera, ale zdarza się (np. w związku z formalnościami wymaganymi przez biuro podróży), że laureat zgłasza Spółce dane osobowe osób korzystających z vouchera, a więc Spółka ma wiedzę o tym, kto z usługi skorzysta.

Zasady uczestnictwa w Akcjach organizowanych na zasadzie przyrzeczenia publicznego, jak i w Grach hazardowych, w tym wydawania nagród, określają każdorazowo regulaminy przygotowane przez Spółkę, w zakresie Gier hazardowych podlegające zatwierdzeniu przez właściwy organ administracji publicznej.

Konkursy, Programy lojalnościowe, Loterie promocyjne organizowane są wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Spółka organizuje Konkursy, Programy lojalnościowe i Loterie promocyjne wyłącznie na zlecenie Klientów i zawiera umowy dotyczące organizacji ww. akcji. Koszt finansowania organizowanych Konkursów, Programów lojalnościowych i Loterii promocyjnych, w tym koszt nagród finansowych, nagród rzeczowych, voucherów na usługi, ponosi Klient.

Spółka działalność w wyżej opisany sposób już prowadzi (Zaistniały stan faktyczny), jak i planuje jej kontynuowanie w przyszłości (Zdarzenie przyszłe I).

Ponadto jednak Spółka planuje, że w przyszłości zmieni z niektórymi Klientami umowy o organizowanie akcji w ten sposób, że Spółka będzie otrzymywała od Klienta z góry ustalone wynagrodzenie za organizację określonej akcji, ale to na Spółce będzie spoczywał ciężar nabycia i wydania nagród w tych akcjach i własnych środków. Ciężar finansowy nagród będzie spoczywał więc w całości na Spółce. Klient nie będzie zobowiązany, na żadnym etapie, ani w żadnej formie, do wypłacenia Spółce równowartości pieniężnej wydawanych nagród. Oczywiście Spółka, mając na względzie, że celem jej działalności jest uzyskiwanie zysku, będzie proponowała takie wynagrodzenie, by mimo pokrycia kosztów nagrody w określonej akcji, organizacja akcji była dla niej opłacalna. Niemniej, jeżeli okaże się, że w wyniku nieprawidłowo oszacowanej oferty, koszt wydanych nagród przewyższy przychód z organizacji akcji, to i tak Spółka nagrody te będzie musiała sfinansować i wydać. W takich wypadkach Spółka nie będzie mogła w żaden sposób zrezygnować z organizacji akcji oraz pokryć koszt należnych do wydania nagród. (Zdarzenie przyszłe II)

W związku z powyższym zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy Program lojalnościowy, w którym punkty i nagrody zdobywa osoba fizyczna (np. pracownik) w związku z nabywaniem usług i towarów przez inny podmiot (np. jego pracodawcę) należy traktować jako „sprzedaż premiową” lub „konkurs” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego oraz Zdarzenia przyszłego I).
2.  Czy Programy lojalnościowe, we wszystkich innych niż opisany w pytaniu nr 1 rodzajach i konfiguracjach opisanych we wniosku, należy traktować jako „sprzedaż premiową” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego oraz Zdarzenia przyszłego I).
3.  Czy, w Zdarzeniu przyszłym II, wydając nagrody w Programach lojalnościowych na rzecz Uczestników nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej, gdy zastosowania nie znajdzie żadne zwolnienie podatkowe, Wnioskodawca pełni rolę płatnika? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego II).
4.  Czy wydając nagrody w Grach hazardowych, w przypadku gdy zastosowania nie znajdzie żadne zwolnienie podatkowe, Wnioskodawca pełni rolę płatnika? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego, Zdarzenia przyszłego I oraz Zdarzenia przyszłego II).
5.  Czy w Zdarzeniu przyszłym II, w związku z wydaniem nagród w Programach lojalnościowych, o których mowa w pytaniu nr 1, Wnioskodawca powinien jako płatnik pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych albo jako podmiot zobowiązany do wykonania obowiązku informacyjnego wystawić i przesłać do podatnika oraz właściwego dla tego podatnika urzędu skarbowego deklarację podatkową PIT-11? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego II).
6.  Czy w Zdarzeniu przyszłym II, wydanie nagrody w ramach Sprzedaży premiowej lub Konkursu dla uczestnika będącego osobą fizyczną, prowadzącego działalność gospodarczą, będzie wiązało się z obowiązkiem Wnioskodawcy poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osoby fizycznej? (pytanie Zdarzenia przyszłego II).
7.  Czy w Zdarzeniu przyszłym II, w przypadku Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego lub Gry hazardowej, w której nagrodę stanowi voucher na usługi, w sytuacji gdy usługa ta świadczona może być dla dwóch (lub większej ilości) osób, a Spółka nie zna danych osobowych osób korzystających z usługi, to Spółka powinna, jako płatnik, pobrać podatek wyłącznie od tego laureata oraz sporządzić informację podatkową uwzględniającą jako podatnika tylko tego laureata? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego II).
8.  Czy w Zdarzeniu przyszłym II, przypadku Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego lub Gry hazardowej, w której nagrodę stanowi voucher na usługi, w sytuacji gdy usługa ta świadczona może być dla dwóch (lub większej ilości) osób, a Spółka zna dane osobowe osób korzystających z usługi, to Spółka powinna, jako płatnik, pobrać podatek wyłącznie od tego laureata (a nie obydwu osób) oraz sporządzić informację podatkową uwzględniającą jako podatnika tylko tego laureata? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego II).
9.  Czy w Zdarzeniu przyszłym II, w przypadku, gdy wartość nagrody oferowanej w Programach lojalnościowych, wszystkich ich rodzajach i konfiguracjach opisanych we wniosku, poza opisanym w pytaniu nr 1, nie przekracza wartości 2 000 zł, to Spółka nigdy nie będzie musiała pobrać, jako płatnik, zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z tym, że zastosowanie znajdzie zwolnienie, o którym mowa jest w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oprócz takiego przypadku, w którym zwycięzcą nagrody będzie przedsiębiorca? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego II).

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy, w zakresie pytań oznaczonych nr 3, nr 5, nr 7, nr 8 i nr 9, dotyczących opisanego we wniosku Zdarzenia przyszłego II. Natomiast w pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy,

1.  Odpowiedź na pytanie nr 3 powinna brzmieć następująco – Tak, w Zdarzeniu przyszłym II, wydając nagrody w Programach lojalnościowych na rzecz Uczestników nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej, gdy zastosowania nie znajdzie żadne zwolnienie podatkowe, Wnioskodawca pełni rolę płatnika.
2.  Odpowiedź na pytanie nr 5 powinna brzmieć następująco – Nie, w Zdarzeniu przyszłym II, w związku z wydaniem nagród w Programach lojalnościowych, o których mowa w pytaniu nr 1, nie powinna być pobierana przez Wnioskodawcę jako płatnika zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych. Z kolei tak, powinna być przez Wnioskodawcę wystawiona i przesłana do podatnika oraz właściwego dla tego podatnika urzędu skarbowego deklaracja podatkowa PIT-11.
3.  Odpowiedź na pytanie nr 7 powinna brzmieć następująco – Tak, w Zdarzeniu przyszłym II, w przypadku Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego lub Gry hazardowej, w której nagrodę stanowi voucher na usługi, w sytuacji gdy usługa ta świadczona może być dla dwóch (lub większej ilości) osób, a Spółka nie zna danych osobowych osób korzystających z usługi, to Spółka powinna, jako płatnik, pobrać podatek wyłącznie od tego laureata oraz sporządzić informację podatkową uwzględniającą jako podatnika tylko tego laureata.
4.  Odpowiedź na pytanie nr 8 powinna brzmieć następująco – Tak, w Zdarzeniu przyszłym II, w przypadku Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego lub Gry hazardowej, w której nagrodę stanowi voucher na usługi, w sytuacji gdy usługa ta świadczona może być dla dwóch (lub większej ilości) osób, a Spółka zna dane osobowe osób korzystających z usługi, to Spółka powinna, jako płatnik, pobrać podatek wyłącznie od laureata (a nie obydwu osób) oraz sporządzić informację podatkową uwzględniającą jako podatnika tylko tego laureata.
5.  Odpowiedź na pytanie nr 9 powinna brzmieć następująco – Tak, w Zdarzeniu przyszłym II, w przypadku, gdy wartość nagrody oferowanej w Programach lojalnościowych, wszystkich ich rodzajach i konfiguracjach opisanych we wniosku, poza opisanym w pytaniu nr 1, nie przekracza wartości 2 000 zł, to Spółka nigdy nie będzie musiała pobrać, jako płatnik, zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z tym, że zastosowanie znajdzie zwolnienie, o którym mowa jest w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT, oprócz takiego przypadku, w którym zwycięzcą nagrody będzie przedsiębiorca.

Uzasadnienie:

Ad 3

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przesądzają literalnie o tym, jaki podmiot należy uznać za płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Niemniej, zgodnie z art. 41 ust. 4 Ustawy o PIT, który powinien znaleźć tu zdaniem Wnioskodawcy zastosowanie (jako, że wszystkie Programy lojalnościowe, poza Programem lojalnościowym opisanym w pytaniu nr 1, należy uznać za „sprzedaż premiową”, o czym szerzej w stanowisku do pytania nr 2), płatnicy dokonują poboru podatku od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych.

Według większościowego poglądu organów podatkowych płatnikiem nie jest ten podmiot, który przekazuje nagrodę (faktycznie ją wydaje, dokonuje czynności technicznej przekazania) oraz przyrzeka jej wydanie uczestnikom, ale ten, który ponosi ciężar ekonomiczny wydanej nagrody. On to bowiem, zdaniem organów podatkowych, stawia nagrodę (wypłaca) do dyspozycji podatnika. Powyższe rozumowanie prezentowane jest w szeregu indywidualnych interpretacji podatkowych (m.in. indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 kwietnia 2018 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.58.2018.2.MK; z dnia 20 lutego 2018 r., nr 0111-KDIB2-3.4011.304.2017.1.AB; z dnia 25 października 2017 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.169.2017.2.AK; z dnia 24 kwietnia 2018 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.115.2018.1.SJ; z dnia 5 stycznia 2018 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.300.2017.1.AK; z dnia 10 sierpnia 2018 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.367.2018.1.AK1).

W Zdarzeniu przyszłym II, idąc tym tokiem rozumowania, niewątpliwie więc płatnikiem będzie Wnioskodawca, jako podmiot ponoszący ciężar ekonomiczny wydawanych nagród.

Ad 5

Jak zostało wskazane w stanowisku własnym do pytania nr 1, w przypadku gdy nagrody są wydawane osobie fizycznej (np. pracownikowi) w związku z nabywaniem usług i towarów przez inny podmiot (np. jego pracodawcę), nie należy traktować tego jako dochodu z tytułu wygranych w konkursach lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 Ustawy o PIT. Nie można więc w takim przypadku mówić o obowiązkach płatnika.

Zdaniem Spółki, w takim przypadku wartość nagród wydawanych uczestnikom będzie stanowiła dla nich przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT i zgodnie z art. 42a Ustawy o PIT wypłata tych świadczeń będzie związana z obowiązkiem wystawienia informacji PIT-11 w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego. Z dniem 1 stycznia 2019 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2018 r. w sprawie określenia niektórych wzorów oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W rozporządzeniu tym informacja PIT-8C według określonego tam wzoru przeznaczona została do wykazywania w niej wyłącznie dochodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 30b ust. 2 Ustawy o PIT, zaś pozycje, uwzględniane dotychczas w formularzu o tym oznaczeniu, zostały przeniesione do formularza PIT-11. Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia wzory, o których mowa w § 1, stosuje się do przychodów, dochodów (strat) uzyskanych (poniesionych) od dnia 1 stycznia 2018 r. Nie dotyczy to jedynie sytuacji, w której przed dniem wejścia w życie rozporządzenia oświadczenia, deklaracje i informacje podatkowe zostały złożone na formularzach dotychczasowych.

Ustawodawca konieczność dopełnienia obowiązku informacyjnego, z art. 42a Ustawy o PIT, składa na karb podmiotu dokonującego wypłaty należności lub świadczeń określonych w tym przepisie. Stanowisko takie potwierdza przykładowo indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 lipca 2015 r., nr IPPB2/4511-454/15-2/MG.

W Zdarzeniu przyszłym II to Wnioskodawcę należało będzie uznać za ten podmiot, skoro ciężar ekonomiczny wypłaty nagród będzie spoczywał na nim.

Ad 7

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Tym samym zarówno przychody kwalifikowane jako:

*   przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 Ustawy o PIT,

*   przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 Ustawy o PIT,

*   przychody z tytułu wygranych w konkursach lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 Ustawy o PIT,

\- występują bądź w związku z ich otrzymaniem lub pozostawieniem do dyspozycji podatnika – w przypadku pieniędzy oraz wartości pieniężnych, bądź w związku z ich otrzymaniem – w przypadku świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W związku z tym, że voucher na usługi z pewnością należy zakwalifikować jako nieodpłatne świadczenie, to by stanowiło ono przychód podatkowy, musi być otrzymane od podatnika.

Jak wskazuje się w doktrynie prawa, pojęcie „inne nieodpłatne świadczenia” to wszelkiego rodzaju świadczenia, które są dokonywane bez pobierania jakiejkolwiek odpłatności i które jednocześnie charakteryzują się tym, że nie obejmują rzeczy jako przedmiotu świadczenia. Ich przedmiotem, jak się wydaje, jest więc przede wszystkim świadczenie usług oraz bezpłatne udostępnienie określonych rzeczy lub praw. „Należy zauważyć, że literalna wykładnia art. 11 ust. 1 PDOFizU, a zwłaszcza użycie w tym przepisie słowa „otrzymane” w odniesieniu do świadczeń nieodpłatnych wskazuje, że przychód z tego tytułu powstaje wówczas, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę” (J. Marciniuk – Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz, komentarz do art. 11, 2017 Legalis w wersji elektronicznej). Jak słusznie zwrócił uwagę Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, „Otrzymanie świadczenia zakłada zatem aktywność dwu podmiotów: tego, kto daje (wręcza) i tego, kto uzyskuje”.

W korelacji z powyższym przepisem i jego wykładnią stoją przepisy stanowiące o obowiązkach płatnika podatku. Zgodnie z art. 41 ust. 4 Ustawy o PIT, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10,12 i 21.

Z kolei w art. 41 ust. 1 mowa o płatnikach „dokonujących świadczeń”.

Z powyższego wynika więc, że przychód w postaci nieodpłatnego świadczenia powstaje po stronie podmiotu (odbiorcy świadczenia), w przypadku otrzymania tego świadczenia w wyniku działania drugiego podmiotu (wydającego świadczenie), zaś jeśli wręczający to świadczenie jest podmiotem, o którym mowa w art. 41 ust. 1 Ustawy o PIT, pełni on rolę płatnika, jednakże – jak należy zastrzec – wyłącznie względem osoby, na rzecz której świadczenie to wydaje.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, w sytuacji, gdy jako nagrodę oferuje voucher na usługi i wydaje ją uczestnikowi będącemu zwycięzcą organizowanej przez nią Akcji na zasadach przyrzeczenia publicznego lub Gry hazardowej, to przychód podlegający opodatkowaniu powstaje wyłącznie po stronie laureata nagrody, zaś ewentualne obowiązki płatnika (w zakresie poboru i odprowadzenia podatku lub sporządzenia informacji podatkowej) powstają jedynie względem tego laureata. Wynika to z faktu, że żadna inna osoba nie otrzymuje od Spółki nagrody, nawet w sytuacji, w której voucher obejmuje dwie (lub więcej osób) i ta inna osoba z usługi tej skorzysta, ponieważ tak decyduje laureat nagrody. Gdyby nie decyzja laureata, który postanawia skorzystać z vouchera wraz z innymi osobami lub umożliwić skorzystanie z vouchera innym osobom, Spółka nigdy osobom tym nie wydałaby (wypłaciła) tego rodzaju świadczenia, z powodu braku jakiejkolwiek causy (przyczyny, podstawy prawnej świadczenia). Tym samym brak jest dwustronnego działania między Spółką, a tą inną osobą, o którym mowa w przywołanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego oraz art. 41 ust. 4 Ustawy o PIT, który stanowi o dokonanej wypłacie (świadczeniu). Należy podkreślić, że to od laureata zależy czy voucher w ogóle zostanie wykorzystany, czy skorzysta z niego sam laureat, czy może wraz z innymi osobami albo czy umożliwi skorzystanie z niego wyłącznie tym innym osobom (o ile oczywiście jest to możliwe na gruncie regulaminu danej Akcji lub Gry). Tym samym voucher jest otrzymywany wyłącznie przez laureata i to w jego dyspozycji jest możliwość i sposób wykorzystania świadczenia kryjącego się za tym voucherem, a co za tym idzie, to laureatowi należy przypisać całą wartość tego świadczenia.

Ad 8

Spółka opiera swoje stanowisko w zakresie dotyczącym pytania nr 8, na tych samych argumentach, które podniesiono przy okazji uzasadnienia stanowiska własnego w zakresie dotyczącym pytania nr 7.

Zdaniem Spółki, nie ma tak naprawdę znaczenia czy zna ona dane osobowe innej osoby, która dzięki voucherowi na usługi, który ten laureat otrzymał, skorzysta z określonego świadczenia. Po stronie Spółki nie ma bowiem nadal woli wydania (wypłacenia) świadczenia tej osobie, a możliwość skorzystania z tej usługi przez tą inną osobę wynika wyłącznie z samodzielnej decyzji podjętej przez laureata, któremu wydano voucher i który dysponuje możliwością skorzystania ze świadczenia kryjącego się za tym voucherem w dowolny sposób (oczywiście w ramach dopuszczalnych postanowieniami regulaminu).

Ad 9

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są: wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług – jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2 000 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Z treści przepisu wynika więc, że wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług – jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 2 000 zł, jest zwolniona z opodatkowania PIT. Przedmiotowe zwolnienie nie dotyczy z kolei nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Jak Spółka wskazała, w stanowisku własnym do pytania nr 1, opisany tam rodzaj Programu lojalnościowego nie będzie „sprzedażą premiową” w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT. Tym samym przywołane zwolnienie nie może mieć zastosowania do tego rodzaju Programu lojalnościowego.

Jak Spółka wskazała w stanowisku własnym do pytania nr 2, wszelkie inne opisane przez Nią we wniosku Programy lojalnościowe powinny kwalifikować się jako „sprzedaż premiowa” w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT.

Tym samym wydane w nich nagrody na rzecz osób fizycznych (niebędących przedsiębiorcami lub nieuzyskujących nagrody w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą), jeśli ich wartość nie przekracza 2 000 zł, będą zwolnione z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT.

Powyższe z kolei ma znaczenie dla obowiązków Wnioskodawcy jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z art. 8 Ordynacji podatkowej, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. O obowiązku płatnika nie może być więc mowy, w sytuacji gdy nie powstaje żadne zobowiązanie podatkowe po stronie podatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej obowiązków płatnika w związku z organizowaniem w Zdarzeniu przyszłym II Akcji na zasadach przyrzeczenia publicznego (pytania oznaczone we wniosku nr 3 i nr 5),

*   **prawidłowe**– w części dotyczącej obowiązków płatnika w związku z organizowaniem w Zdarzeniu przyszłym II Gry hazardowej (pytania oznaczone we wniosku nr 7 i nr 8).

Na wstępie należy wskazać, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy tylko i wyłącznie w zakresie obowiązków Wnioskodawcy, jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych związanych z organizowaniem Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego lub Gry hazardowej.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:

1.  obliczenie,
2.  pobranie,
3.  wpłacenie

– podatku, zaliczki.

Z kolei płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony, o czym stanowi art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Przechodząc na grunt ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych, należy wskazać, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Z powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W treści art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, ustawodawca jako źródła przychodów wskazał inne źródła.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyty we wskazanym przepisie zwrot „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy bowiem mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z przedstawionego we wniosku oraz w uzupełnieniu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą – jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się zarządzaniem programami lojalnościowymi. W związku z prowadzoną działalnością świadczy na rzecz swoich klientów (zwanych dalej: Klientami) usługi związane z organizacją konkursów, akcji promocyjnych, sprzedaży premiowej, loterii i innych wydarzeń, mających na celu reklamę firmy klienta, jego produktów i marek. Spółka organizuje akcje na zasadzie przyrzeczenia publicznego, o którym mowa w art. 919 § 1 Kodeksu cywilnego, gdzie Spółka jako organizator przyrzeka nagrodę za wykonanie oznaczonej czynności (zwane dalej: Akcjami na zasadzie przyrzeczenia publicznego). Do tego typu akcji organizowanych przez Spółkę można zaliczyć przede wszystkim: konkursy i programy lojalnościowe. Spółka organizuje także akcje będące grami hazardowymi (zwane dalej: Grami hazardowymi). Akcje organizowane na zasadzie przyrzeczenia publicznego są niejednokrotnie połączeniem Programu lojalnościowego i Konkursu. Do tego typu akcji organizowanych przez Spółkę można zaliczyć przede wszystkim loterie promocyjne. W takich przypadkach to Spółka zawsze uzyskuje we własnym imieniu zezwolenie na organizację Gry hazardowej oraz gwarancję bankową wypłaty nagród w Grze hazardowej. Spółka organizuje Programy lojalnościowe adresowane do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, w których osoby zdobywają punkty w związku z nabywaniem towarów i usług przez inny podmiot, najczęściej je zatrudniający lub z nimi współpracujący. Przykładowo Spółka organizuje Programy lojalnościowe dla pracowników odpowiedzialnych za zaopatrzenie. W takim wypadku towary i usługi nabywa przedsiębiorca, który tę osobę zatrudnia, ale to ten pracownik uzyskuje za to punkty, wymienne następnie na nagrody. Zarówno w przypadku Akcji organizowanych na zasadzie przyrzeczenia publicznego, jak i Gier hazardowych, oferowane są nagrody finansowe (np. w postaci kart przedpłaconych), nagrody rzeczowe (rzeczy ruchome), a także vouchery na usługi (np. voucher na wycieczkę turystyczną). Zdarza się, że nagroda w postaci vouchera obejmuje usługę świadczoną dla dwóch (lub większej ilości) osób, mimo że laureatem nagrody jest jeden uczestnik. Najczęściej Spółka jako organizator nie wie kto skorzysta z vouchera, ale zdarza się (np. w związku z formalnościami wymaganymi przez biuro podróży), że laureat zgłasza Spółce dane osobowe osób korzystających z vouchera, a więc Spółka ma wiedzę o tym, kto z usługi skorzysta. Zasady uczestnictwa w Akcjach organizowanych na zasadzie przyrzeczenia publicznego, jak i w Grach hazardowych, w tym wydawania nagród, określają każdorazowo regulaminy przygotowane przez Spółkę, w zakresie Gier hazardowych podlegające zatwierdzeniu przez właściwy organ administracji publicznej. Konkursy, Programy lojalnościowe, Loterie promocyjne organizowane są wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka planuje, że w przyszłości zmieni z niektórymi Klientami umowy o organizowanie akcji w ten sposób, że Spółka będzie otrzymywała od Klienta z góry ustalone wynagrodzenie za organizację określonej akcji, ale to na Spółce będzie spoczywał ciężar nabycia i wydania nagród w tych akcjach i własnych środków. Ciężar finansowy nagród będzie spoczywał więc w całości na Spółce. Klient nie będzie zobowiązany, na żadnym etapie, ani w żadnej formie, do wypłacenia Spółce równowartości pieniężnej wydawanych nagród. Oczywiście Spółka, mając na względzie, że celem jej działalności jest uzyskiwanie zysku, będzie proponowała takie wynagrodzenie, by mimo pokrycia kosztów nagrody w określonej akcji, organizacja akcji była dla niej opłacalna. Niemniej, jeżeli okaże się, że w wyniku nieprawidłowo oszacowanej oferty, koszt wydanych nagród przewyższy przychód z organizacji akcji, to i tak Spółka nagrody te będzie musiała sfinansować i wydać. W takich wypadkach Spółka nie będzie mogła w żaden sposób zrezygnować z organizacji akcji oraz pokryć koszt należnych do wydania nagród.

Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Jak stanowi art. 30 ust. 3 ww. ustawy, zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-4b, 5a oraz 13-16, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

Kluczową kwestią dla oceny stanowiska Wnioskodawcy jest ustalenie, który podmiot w przedstawionym zdarzeniu przyszłym jest płatnikiem 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od wartości wydanych nagród w przypadku Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego (konkursy i programy lojalnościowe).

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, pkt 1-11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

Stosownie do art. 41 ust. 7 pkt 1 ww. ustawy, jeżeli przedmiotem wygranych (nagród), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 nie są pieniądze, podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Na mocy art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru.

W świetle zapisu art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowi, że dokonanie świadczenia, postawienie pieniędzy lub wartości pieniężnych do dyspozycji określonej osobie powinno nastąpić bezpośrednio przez podmiot, który jest płatnikiem. Płatnikiem jest podmiot, który zleca kompleksową obsługę danego przedsięwzięcia i ponosi ekonomiczny ciężar przekazywanych nagród.

Wobec tego nie można uznać, że na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem w efekcie nie ponosi On ekonomicznego ciężaru zakupu nagród oraz działa na zlecenie organizatora. To w interesie organizatora Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego (Konkursów i Programów lojalnościowych) odbywają się akcje marketingowe.

Zatem, w kwestii ciążących na Wnioskodawcy (Spółce) obowiązków płatnika związanych z organizowanymi przez Niego na zlecenie Klientów Akcjami na zasadzie przyrzeczenia publicznego, które przybierają postać Konkursów i Programów lojalnościowych, w zdarzeniu przyszłym oznaczonym we wniosku nr II, należy stwierdzić, że podmiotem dokonującym wypłat (świadczeń) uczestnikom Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego (Konkursów i Programów lojalnościowych) jest Klient. Z przedstawionego Zdarzenia przyszłego II wynika, że koszty organizacji Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego (Konkursów i Programów lojalnościowych) obciążają w całości Klienta Spółki. Koszty nagród również ponosi Klient Spółki, bowiem jak wynika z wniosku i jego uzupełnienia w zdarzeniu przyszłym II, pomimo, że Wnioskodawca nabywa i wydaje nagrody we własnym imieniu, to jednak ekonomiczny koszt nagród w zdarzeniu przyszłym II obciąża finalnie organizatora, tj. Klienta Spółki.

Płatnikiem jest więc podmiot, który zleca zorganizowanie danego przedsięwzięcia i ponosi ekonomiczny ciężar przekazywanych nagród. W przedmiotowej sprawie, ekonomiczny (finansowy) ciężar organizacji Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego (Konkursów i Programów lojalnościowych) będzie ponosił zleceniodawca – Klient Wnioskodawcy.

Wobec tego nie można uznać, że na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem Wnioskodawca będzie działał na zlecenie Klienta i nie będzie ponosił ekonomicznego ciężaru przyznawanych nagród w Akcjach na zasadzie przyrzeczenia publicznego (Konkursów i Programów lojalnościowych).

Podmiotem finansującym to przedsięwzięcie łącznie z nagrodami jest podmiot zlecający, tj. Klient na rzecz, którego Wnioskodawca świadczy usługi. Wnioskodawca jedynie będzie pośredniczył w przyznawaniu nagród na zlecenie podmiotu zlecającego. Poprzez zawarcie umowy Wnioskodawca nie wchodzi w prawa i obowiązki podmiotu zlecającego. Organizatorem Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego (Konkursów i Programów lojalnościowych) będzie faktycznie zleceniodawca, zlecający Wnioskodawcy w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę w tym zakresie działalności gospodarczej. To na zleceniodawcy, w sytuacji gdy z tytułu przyznanej nagrody zaistnieje obowiązek pobrania 10% zryczałtowanego podatku dochodowego, będzie ciążył obowiązek płatnika. Podkreślenia wymaga, że obowiązku płatnika wynikającego z przepisu ustawy, nie można przenieść na inny podmiot w drodze umowy cywilnoprawnej.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, że w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 3, Wnioskodawca w Zdarzeniu przyszłym II, wydając nagrody w Programach lojalnościowych na rzecz Uczestników nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej, gdy zastosowania nie znajdzie żadne zwolnienie podatkowe, nie będzie pełnił roli płatnika.

W odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 5, Wnioskodawca w Zdarzeniu przyszłym II, w związku z wydaniem nagród w Programach lojalnościowych, o których mowa w pytaniu nr 1, nie będzie pełnił roli płatnika, nie będzie także podmiotem zobowiązanym do wykonania obowiązku informacyjnego, tj. wystawienia i przesłania do podatnika oraz właściwego dla tego podatnika urzędu skarbowego deklaracji podatkowej PIT-11.

Na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 41 ust. 4 i ust. 7 oraz art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem Wnioskodawca będzie działał na zlecenie Klienta, który będzie ponosił koszt finansowy Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego (Konkursów i Programów lojalnościowych).

Należy tym samym podkreślić, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie kwestia istnienia po stronie Wnioskodawcy obowiązków płatnika zgodnie z art. 41 ust. 4 oraz art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ww. ustawy. Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga natomiast, kwestii dotyczących pobrania podatku i sporządzenia informacji podatkowej dla laureata, w przypadku Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego, w której nagrodę stanowi voucher na usługi (pytania oznaczone we wniosku nr 7 i nr 8, w części dotyczącej Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego) oraz zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 9). Kwestie te nie są bowiem decydujące dla wyjaśnienia spoczywających na Wnioskodawcy obowiązków płatnika, zatem Organ podatkowy nie był uprawniony do dokonania rozstrzygnięcia w ww. zakresie w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie jest podmiotem ponoszącym ekonomiczny (finansowy) ciężar organizacji Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego (Konkursów i Programów lojalnościowych), w tym kosztów nagród przyznawanych Uczestnikom.

Stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 i nr 5 dotyczącego obowiązków Wnioskodawcy jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z uwagi na fakt, że na Wnioskodawcy nie będą ciążyć obowiązki płatnika w związku przyznawaniem nagród z tytułu organizowania Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego (Konkursów i Programów lojalnościowych), dalsze rozważania na temat pobrania podatku i sporządzenia informacji podatkowej dla laureata, w przypadku Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego, w której nagrodę stanowi voucher na usługi (pytania oznaczone we wniosku nr 7 i nr 8, w części dotyczącej Akcji na zasadzie przyrzeczenia publicznego) oraz zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych określonego w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 9) są bezprzedmiotowe.

Natomiast odnosząc się do kwestii obowiązków płatnika, w przedstawionym we wniosku Zdarzeniu przyszłym II, w związku z organizacją Gry hazardowej, należy wskazać, że ustawowa definicja gier hazardowych zawarta została w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 847, z późn. zm.), który stanowi, że grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach.

Stosowanie do treści art. 2 ust. 1 ww. ustawy, grami losowymi są gry, w tym urządzane przez sieć Internet, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku. Jedną z gier losowych jest określona w pkt 10 powołanego przepisu loteria promocyjna, w której uczestniczy się przez nabycie towaru, usługi lub innego dowodu udziału w grze i tym samym nieodpłatnie uczestniczy się w loterii, a podmiot urządzający loterię oferuje wygrane pieniężne lub rzeczowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 oraz ust. 2 ww. ustawy loterie fantowe, gry bingo fantowe i loterie promocyjne mogą być urządzane, na podstawie udzielonego zezwolenia, przez osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej.

Zgodnie z art. 32 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, zezwolenia na urządzanie loterii fantowej, loterii audioteksowej, gry bingo fantowe lub loterii promocyjnej urządzanych na obszarze właściwości miejscowej jednego dyrektora izby administracji skarbowej udziela dyrektor izby administracji skarbowej, na którego obszarze właściwości miejscowej są urządzane i prowadzone takie gry.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, że to Spółka zawsze uzyskuje we własnym imieniu zezwolenie na organizację Gry hazardowej oraz gwarancję bankową wypłaty nagród w Grze hazardowej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis Zdarzenia przyszłego II oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że jeżeli to Wnioskodawca uzyskiwać będzie zezwolenia od właściwego organu na przeprowadzenie Gry hazardowej (loterie promocyjne) i skoro Wnioskodawca będąc organizatorem Gry hazardowej (loterii promocyjnej), wykonywać będzie wszystkie związane z tym czynności techniczne oraz prawne, to na Wnioskodawcy będą ciążyć obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 4 i ust. 7 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia czy w Zdarzeniu przyszłym II, w przypadku Gry hazardowej, w której nagrodę stanowi voucher na usługi, w sytuacji gdy usługa ta świadczona może być dla dwóch (lub większej ilości) osób, a Spółka nie zna danych osobowych osób korzystających z usługi oraz w przypadku gdy Spółka zna dane osobowe osób korzystających z usługi, to Spółka powinna, jako płatnik, pobrać podatek wyłącznie od tego laureata oraz sporządzić informację podatkową uwzględniającą jako podatnika tylko tego laureata (pytanie oznaczone we wniosku nr 7 i nr 8 w części dotyczącej Gry hazardowej).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W rozpatrywanej sprawie istotne jest kto otrzymuje nagrodę w postaci vouchera na usługi.

Należy zauważyć, że opisana we wniosku Gra hazardowa, w której nagrodę stanowi voucher na usługi, nie ogranicza kręgu uprawnionych do skorzystania z vouchera jedynie do laureatów Gry, gdyż z vouchera na usługi będą mogły skorzystać również inne osoby niebędące laureatami Gry hazardowej.

Jednakże, stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie przedmiotowa gra hazardowa będzie dotyczyła jedynie laureatów, to oni będą brali w niej udział, to laureaci będą uczestnikami Gry hazardowej i to oni otrzymają nagrodę w postaci vouchera na usługi.

Biorąc pod uwagę powyższe, nagroda w postaci vouchera na usługi przekazywana przez Wnioskodawcę dla laureata Gry hazardowej stanowi dla niego przychód podatkowy, a Wnioskodawca w sytuacji gdy usługa ta świadczona może być dla dwóch (lub większej ilości) osób, a Spółka nie zna danych osobowych osób korzystających z usługi oraz w przypadku gdy Spółka zna dane osobowe osób korzystających z usługi, powinna, jako płatnik, pobrać podatek wyłącznie od tego laureata oraz sporządzić informację podatkową uwzględniającą jako podatnika tylko tego laureata.

W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.