Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/443-53/12-2/PG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-01-11
Teza: Opodatkowanie wynagrodzenia otrzymanego z tytułu pozostawania w gotowości i monitoringu dróg do wykonywanej usługi odśnieżania dróg gminnych w okresie zimowym.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; drogi-utrzymanie dróg; podatek-podatek od towarów i usług; stawka; usługi; usługi-usługi porządkowe; wynagrodzenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2012 r. (data wpływu 22 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego z tytułu pozostawania w gotowości i monitoringu dróg do wykonywanej usługi odśnieżania dróg gminnych w okresie zimowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego z tytułu pozostawania w gotowości i monitoringu dróg do wykonywanej usługi odśnieżania dróg gminnych w okresie zimowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prosi o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego z tytułu pozostawania w gotowości i monitoringu dróg do wykonywanej usługi odśnieżania dróg gminnych w okresie zimowym.

Zainteresowany poinformował, że w okresie zimowym będzie wykonywał usługę odśnieżania dróg gminnych. Dla usługi odśnieżania i posypywania dróg (PKWiU 81.29.12) będzie stosował stawkę VAT 8%.

Umowa zawarta z Urzędem Gminy na zimowe utrzymanie dróg mówi o kompleksowej usłudze polegającej na zimowym utrzymaniu dróg. Obejmuje ona usuwanie śniegu, usuwanie lodu z posypywaniem podjazdów oraz odcinków zalodzonych, usuwanie skutków zawiei, zamieci śnieżnych i pozostawanie w gotowości do wykonania usługi odśnieżania i monitoring dróg.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wynagrodzenie otrzymane z tytułu dyspozycyjności i monitoringu dróg podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na takich samych zasadach jak usługa odśnieżania, tj. stawką 8%?
2.  Czy ww. dyspozycyjność w ogóle podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w związku z brakiem wykonywania w tym okresie usługi odśnieżania?

Zdaniem Wnioskodawcy, dyspozycyjność i monitoring dróg ściśle wiąże się z ww. usługą i obiektywnie tworzą one jedno nierozerwalne świadczenie. W okresie kiedy nie są odśnieżane drogi dokonuje on przeglądu stanu technicznego sprzętu, konserwacji i koniecznych napraw, ponosi również koszty zatrudnienia pracownika i w każdej chwili jest gotowy do wyjazdu w teren w okresie zimowym.

W związku z tym Zainteresowany uważa, że wynagrodzenie z tytułu dyspozycyjności i monitoringu dróg powinno być opodatkowane na takich samych zasadach jak usługa główna odśnieżania, tj. 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Ponadto, zgodnie z przepisem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej. Pojęcie usługi według ustawy jest także szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU jako klasyfikacji, o której mowa w art. 5a ustawy.

Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym przez świadczenie usług należy rozumieć także zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.

W związku z powyższym uznać należy, iż pojęcie świadczenia - składającego się na istotę usługi - należy interpretować zgodnie z jego cywilistycznym rozumieniem. Zatem przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem.

Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. Kwestia ta ma szczególnie istotne znaczenie przy takich świadczeniach, których istotą jest zaniechanie, powstrzymywanie się od określonych czynności.

Tak więc, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C 16/93 (R.J. Tolsma v. Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden), orzekł, iż świadczenie usług realizowane jest za wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 2(1) Szóstej Dyrektywy i stąd podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że zaistnienie czynności opodatkowanej ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy istnieje ścisły związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymywanego wynagrodzenia, oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie strony umowy określiły wynagrodzenie należne z tytułu danego świadczenia.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca w okresie zimowym będzie wykonywał usługę odśnieżania dróg gminnych. Dla usługi odśnieżania i posypywania dróg (PKWiU 81.29.12) będzie stosował stawkę VAT 8%.

Umowa zawarta z Urzędem Gminy na zimowe utrzymanie dróg mówi o kompleksowej usłudze polegającej na zimowym utrzymaniu dróg. Obejmuje ona usuwanie śniegu, usuwanie lodu z posypywaniem podjazdów oraz odcinków zalodzonych, usuwanie skutków zawiei, zamieci śnieżnych i pozostawania w gotowości do wykonania usługi odśnieżania i monitoring dróg.

Zainteresowany ma wątpliwość, czy otrzymane wynagrodzenie z tytułu dyspozycyjności i monitoringu dróg podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli tak to czy na tych samych zasadach jak usługa odśnieżania.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że w sytuacji gdy czynności polegające na pozostawaniu w gotowości (dyspozycyjności) do wykonania usługi odśnieżania są realizowane w związku ze zleceniem zamawiającego, który będzie odbiorcą usługi głównej (odśnieżania), wówczas czynność taką należy uznać za świadczenie usługi, podlegające opodatkowaniu.

Z powyższego wynika, iż pomiędzy Gminą, wypłacającą wynagrodzenie z tytułu pozostawania w dyspozycyjności do wykonania usługi odśnieżania, a Wnioskodawcą istnieje świadczenie wzajemne, gdyż istnieje podmiot będący bezpośrednim beneficjentem tego zobowiązania czyli Gmina. Zatem opodatkowaniu podlegają te czynności, które przyczyniają się do uzyskania korzyści przez wypłacającego.

Ponadto należy zauważyć, iż w sytuacji gdy mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym świadczeniem dwóch lub więcej usług, tak ściśle ze sobą powiązanych, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku VAT. Zdarzenie to należy traktować jako jednolite świadczenie, w którym kilka elementów należy uznać za konstytutywne do świadczenia głównego.

Również w orzecznictwie ugruntował się pogląd, że dzielenie wykonywanej, kompleksowej usługi na dwie odrębne usługi jest niezgodne z powszechnie przyjętą praktyką gospodarczą, oraz orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku w sprawie pomiędzy Card Protection Plan Ltd (CPP) a Commissioners of Customs and Excise (sygn. C 349/96) Trybunał orzekł, że: „(…) Z art. 2(1) VI Dyrektywy wynika, iż każde świadczenie usług musi być zasadniczo uznawane za odrębne i niezależne oraz świadczenie obejmujące jedną usługę z ekonomicznego punktu widzenia nie powinno być sztucznie dzielone, by nie zakłócić funkcjonowania systemu VAT; należy określić zasadnicze cechy transakcji w celu ustalenia, czy podatnik świadczy na rzecz klienta, który jest typowym klientem, kilka odrębnych usług zasadniczych, czy też jedną usługę. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie występuje usługodawca (Wnioskodawca), który wykonuje usługi na rzecz innego podmiotu (Gminy). Tym samym wykonywane czynności polegające na zimowym utrzymaniu dróg oraz czynności polegające na pozostawaniu w gotowości (dyspozycyjności), do wykonania usługi właściwej (odśnieżania i monitoringu dróg), stanowią kompleksową usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.

Zatem, dyspozycyjność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, pomimo że w tym okresie nie będą wykonywane usługi odśnieżania, jako świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku Nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. - 8%) pod pozycją 174 mieszczą się „Usługi zamiatania śmieci i usuwania śniegu” - PKWiU 81.29.12.0.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Wnioskodawca dla usługi odśnieżania i posypywania dróg wskazał symbol PKWiU 81.29.12.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że sama usługa polegająca na odśnieżaniu i posypywaniu dróg podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT.

W przedmiotowej sprawie, jak wskazano wcześniej, świadczeniem głównym, jakie Wnioskodawca realizuje na rzecz Gminy jest usługa odśnieżania dróg gminnych. Natomiast dyspozycyjność ściśle związana jest z usługą odśnieżania i ma w stosunku do niej charakter poboczny (uzupełniający). Nie jest to odrębne świadczenie, ale element pewnej całości, stanowiący z ekonomicznego punktu widzenia jedno świadczenie.

Świadczenie usługi odśnieżania dróg gminnych oraz czynność pozostawania w gotowości (dyspozycyjności) do jej wykonania stanowią na tyle ściśle powiązane ze sobą czynności, że obiektywnie tworzą one jedno nierozerwalne świadczenie.

Uwzględniając powyższe wynagrodzenie otrzymane z tytułu dyspozycyjności i monitoringu dróg podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na takich samych zasadach jak usługa odśnieżania, tj. 8% stawką podatku VAT.

Reasumując:

1.  Wynagrodzenie otrzymane z tytułu dyspozycyjności i monitoringu dróg będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na takich samych zasadach jak usługa odśnieżania, tj. 8% stawką.
2.  Dyspozycyjność, wskazana powyżej, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, pomimo braku wykonywania w tym okresie usługi odśnieżania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Zainteresowanego we wniosku klasyfikacji opisanych usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego.

Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. W związku z tym niniejszej interpretacji udzielono wyłącznie w oparciu o klasyfikację przedstawioną we wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.