Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.602.2024.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-13
Teza: Opodatkowanie przychodu z najmu prywatnego oraz
możliwość dokonania korekty złożonych zeznań podatkowych.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku
korekta-korekta zeznania
najem-najem prywatny
podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek
dochodowy
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 10 Korekta deklaracji-Korygowanie deklaracji
podatkowej
Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
1

Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych-Przychody z tytułu
najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
10-art. 81-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
10-art. 81-§ 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 75-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 75-§ 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne dotyczących najmu prywatnego oraz
    możliwości dokonania korekty złożonych zeznań podatkowych. Uzupełnił go Pan pismem
    z 13 grudnia 2024 r. (data wpływu) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan wynajmującym mieszkanie w A., przy ul. B. 1, na podstawie umowy zawartej w
    dniu (...) r. wraz z załącznikami. W paragrafie 6 umowy są wyszczególnione opłaty
    składające się na czynsz najmu, który jest Pana przychodem oraz opłaty eksploatacyjne,
    które wpłacał Panu Najemca i które przekazywał Pan do wspólnoty mieszkaniowej oraz do
    dostawców mediów. Co miesiąc dokonywał Pan również miesięcznych zestawień kosztów
    dla Najemcy, aby poinformować go o ponoszonych kosztach. Do wniosku dołączył Pan trzy
    przykłady takich rozliczeń. Opłaty eksploatacyjne, w Pana ocenie, są kosztem Najemcy,
    gdyż Pan tylko pośredniczył w opłatach. Przez cały czas opłacał Pan jednak zryczałtowany
    podatek dochodowy w wysokości 8,5% od całej kwoty, tj. od czynszu najmu oraz od opłat
    eksploatacyjnych. Zgodnie z obecną wiedzą, uważa Pan, że powinien wpłacać podatek
    tylko od kwoty czynszu najmu, który jest Pana „faktycznym dochodem”. W aneksie nr 7 z
    października tego roku dokonał Pan „jawnego wpisu” w umowie, że opłaty eksploatacyjne
    są kosztem ponoszonym przez Najemcę. W niniejszym wniosku prosi Pan o wydanie
    interpretacji, która pozwoli Panu na korektę PIT-28 za ubiegłe lata, tak aby skorygowany
    podatek dotyczył wyłącznie „dochodu” z czynszu najmu.
    Uzupełnienie
    Jest Pan właścicielem mieszkania przy ul. B. 1 w A.. Usługi wynajmu mieszkania świadczy
    Pan w ramach tzw. najmu prywatnego.
    Potwierdził Pan, że zawarta umowa najmu zawiera odrębne postanowienia odnośnie
    kwestii związanych z ponoszeniem opłat eksploatacyjnych, tj. w załączonej umowie, w
    paragrafie 6 w punkcie 1 są osobne zapisy o kwocie opłaty za wynajem oraz za opłaty
    eksploatacyjne.
    Aneks nr 7 (aneks do umowy, stanowiący „jawny wpis w umowie”) podpisany został w dniu
    31 października 2024 r. Potwierdził Pan, że z ww. aneksu jednoznacznie wynika, że opłaty
    eksploatacyjne są kosztem ponoszonym przez Najemcę.

    Odpowiadając na pytanie, jakie dokładnie opłaty eksploatacyjne są ponoszone w związku
    z opisaną we wniosku nieruchomością, wskazał Pan na: opłaty do wspólnoty
    mieszkaniowej, gaz oraz prąd.
    Najemca pokrywa faktyczne opłaty, zgodnie z załączonym przykładem miesięcznych
    rozliczeń za opłaty eksploatacyjne. Uszczegóławiając, wysyła Pan do Najemcy miesięczne
    rozliczenia opłat wraz z informacją o saldzie.

## Pytanie

Czy zapisy w umowie najmu oraz kolejnych załącznikach pozwalają Panu na dokonanie
    korekty PIT-28 i podatku za lata ubiegłe, tj. 2023, 2022, 2021, 2020, 2019, w taki sposób,
    aby odnosił się wyłącznie do kwoty czynszu najmu ustalonej w paragrafie 6 punkt 1
    umowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z Pana obecną wiedzą, podatek ryczałtowy 8,5% od wynajmu powinien dotyczyć
    wyłącznie czynszu najmu a nie opłat eksploatacyjnych, które są kosztem Najemcy. Zgodnie
    z tym uważa Pan, że powinien być uprawniony do korekty PIT-28 za ubiegłe lata.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Z treści wniosku wynika, że Pana intencją jest uzyskanie potwierdzenia, że przychodem
    podlegającym opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym jest wyłącznie
    kwota czynszu uzyskiwanego z najmu prywatnego mieszkania oraz prawa do korekty
    PIT-28 za lata 2019-2023.
    Zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.):
      Źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne
      umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów
      specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
      nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem
      składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła
    przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej,
    należy dokonywać na podstawie postanowień wyżej powołanego art. 11 ww. ustawy.
    W myśl art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz.
    1025 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:

      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą
      opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
      określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Natomiast, zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
      określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Z powyższego wynika, że od 1 stycznia 2022 r. przychody z tytułu:
    • najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym
      charakterze oraz
    • dzierżawy, poddzierżawy działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa
      rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów
      specjalnych produkcji rolnej,
    które nie są uzyskiwane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    opodatkowuje się na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, natomiast
    w okresie 2019-2021 r. mogły być opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym, pod
    warunkiem wyboru opodatkowania tej formy.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2017 r. poz. 2157 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy,
      poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są
      zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą
      opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Natomiast, zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w brzmieniu obowiązującym
    od 1 stycznia 2022 r.:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    W myśl art. 6 ust. 1a ww. Ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
      wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
      lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się
      art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    Natomiast, w myśl art. 6 ust. 1a ww. Ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
    2022 r.:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o
      podatku dochodowym.

    Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w brzmieniu obowiązującym
    do 31 grudnia 2021 r.:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których
      mowa w art. 6 ust. 1a, do kwoty 100 000 zł; od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od
      przychodów ewidencjonowanych wynosi 12,5% przychodów.
    Natomiast, jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym
    od 1 stycznia 2022 r.:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Zgodnie z przytoczonymi uregulowaniami prawnymi podstawą generowania przychodów
    z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie
    wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, tym samym
    generuje przychód. Jednak, aby powstał przychód po stronie wynajmującego, muszą
    zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Wpłacane przez najemcę kwoty powinny zatem zostać otrzymane przez wynajmującego
    lub postawione do jego dyspozycji.
    Składnikiem przychodu osiąganego z najmu prywatnego nie są natomiast ponoszone
    przez najemcę koszty eksploatacyjne, administracyjne oraz koszty mediów związanych z
    comiesięcznym utrzymywaniem lokalu, tj. wody, kanalizacji, ogrzewania wody, wywozu
    śmieci, energii elektrycznej oraz usług TV i dostępu do Internetu, jeżeli z umowy wynika, że
    to najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez
    najemcę w związku z przedmiotem najmu prywatnego/okazjonalnego nie mieszczą się w
    pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 6 ust. 1a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne. Nie stanowią one również przysporzenia majątkowego po stronie
    wynajmującego.
    Dlatego też podstawą uzyskiwania przychodów z tytułu tzw. „najmu prywatnego” jest
    umowa, w której strony określają wysokość czynszu. Czynsz stanowi przysporzenie
    majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym
    w przypadku otrzymania lub postawienia go do dyspozycji wynajmującego.
    W zależności od różnego skonstruowania stosunku prawnego umowy najmu w zakresie
    pokrywania przez najemcę pewnych płatności (świadczeń) związanych z przedmiotem
    najmu, różne będą skutki podatkowe. Jeśli strony umowy najmu określiły wysokość
    wynagrodzenia z tytułu najmu (czynsz), to otrzymana przez wynajmującego kwota jest
    jego przychodem.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że jest Pan właścicielem mieszkania, które
    wynajmuje na podstawie umowy zawartej w dniu (...) r. w ramach tzw. najmu prywatnego.
    W ww. umowie wyszczególnione są opłaty składające się na czynsz najmu, który jest Pana
    przychodem oraz opłaty eksploatacyjne, które wpłacał Panu Najemca i które przekazywał
    Pan do wspólnoty mieszkaniowej oraz do dostawców mediów, tj. opłaty do wspólnoty
    mieszkaniowej, gaz oraz prąd.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia oraz powołane przepisy prawa
    podatkowego stwierdzić należy, że w ramach tzw. najmu prywatnego jedynie określona w
    umowie kwota z tytułu najmu, stanowiąca opłatę za udostępnienie lokalu (kwota czynszu)
    stanowi przysporzenie majątkowe dla Pana jako wynajmującego, a tym samym generuje
    przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

    Natomiast wskazane przez Pana opłaty wnoszone do wspólnoty mieszkaniowej, opłaty za
    gaz oraz prąd, do ponoszenia których – jak Pan wskazał – zgodnie z umową najmu
    zobowiązany jest najemca, nie stanowią dla Pana przysporzenia majątkowego. Stąd
    należności dotyczące opłat eksploatacyjnych, związanych z utrzymywaniem lokalu
    (niezależnie od tego, czy są one uiszczane za Pana pośrednictwem, czy też bezpośrednio
    przez najemcę) nie stanowią dla Pana przysporzenia majątkowego, a tym samym nie
    powodują w ramach tzw. „najmu prywatnego” powstania przychodu, podlegającego
    opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Przechodząc natomiast do kwestii możliwości złożenia korekty zeznania podatkowego za
    wnioskowane lata podatkowe, organ stwierdza co następuje.
    Jak wynika z opisu sprawy, przez cały czas opłacał Pan zryczałtowany podatek dochodowy
    od całej kwoty, którą otrzymywał od najemcy, tj. od wartości czynszu najmu oraz opłat
    eksploatacyjnych.
    Zgodnie z art. 75 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.):
      Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość
      pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.
    W myśl natomiast art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania
      (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o
      stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
    Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Pojęcie deklaracji zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 5 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione
    zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy.
    Z treści cytowanego uprzednio art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa wynika zatem, że
    korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy
    nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych
    omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co
    do prawidłowości danych w niej zawartych, np. błędnie mogła zostać określona wysokość
    przychodu bądź dochodu, a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie
    deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że
    w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji z
    dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Podatnik, który dokonuje
    korekty zeznania podatkowego, aby odzyskać nadpłacony lub nienależnie uiszczony
    podatek dochodowy albo zaniżoną lub niewykazaną nadpłatę podatku dochodowego,
    musi także przedłożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Obliguje do tego art. 75 § 3
    Ordynacji podatkowej. We wniosku o stwierdzenie nadpłaty należy wskazać rodzaj

    zobowiązania podatkowego, w którym występuje nadpłata, jej wysokość oraz okoliczności
    powstania.
    Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem
    podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji
    (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa).
    Zatem, w przypadku wykazania w zeznaniach podatkowych za lata 2019-2023 zawyżonego
    przychodu, tj. w wysokości obejmującej zarówno czynsz najmu, jak i opłaty eksploatacyjne,
    w których przekazaniu Pan jedynie pośredniczył, ma Pan prawo do dokonania stosownej
    korekty tych zeznań podatkowych.
    Podkreślić jednak należy, że ostateczna ocena zasadności złożonej korekty oraz wniosku o
    stwierdzenie nadpłaty w podatku leży w kompetencji właściwego organu pierwszej instancji.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie objętym
    istotą złożonego wniosku i odnosi się do przedstawionego opisu sprawy. A zatem, nie
    dotyczy innych kwestii zawartych w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie były
    przedmiotem zapytania, w szczególności właściwej stawki ryczałtu dla uzyskiwanych
    przychodów.
    Na marginesie należy zaznaczyć, że tut. organ nie jest uprawniony do dokonywania
    analizy załączonych do wniosku dokumentów (załączników), a interpretację wydaje w
    oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), co wynika wprost
    z przepisu art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Tym samym dołączone do wniosku
    dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania
    o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza
    postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym
    we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pan do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.