Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.882.2024.4.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-28
Teza: Nieuznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą niezabudowanych działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; grunty-sprzedaż gruntów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy nieuznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą
    niezabudowanych działek nr 1, 2 i 3.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 28 stycznia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2007 r. zakupił Pan jako osoba fizyczna w gminie (...) uzbrojoną działkę wielkości 5000 m
    2 z myślą o wybudowaniu na niej domu. Zakup był finansowany kredytem indeksowanym
    do kursu CHF. W 2008 r. Pana sytuacja finansowa uległa pogorszeniu w wyniku wybuchu
    kryzysu finansowego (utrata pracy + wzrost kosztów obsługi kredytu), w efekcie czego
    musiał Pan odłożyć zamiar budowy domu na dalszą przyszłość. W 2012 r. działka została
    objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Niestety w tym czasie
    wciąż nie było Pana stać na rozpoczęcie budowy domu, zaś wzrost kursu CHF
    spowodował, że Pana zadłużenie w banku (indeksowane do kursu CHF) przewyższało
    kwotę, za jaką mógłby Pan ową parcelę sprzedać. Przez kolejnych 11 lat spłacał Pan więc
    ów kredyt, a działka leżała odłogiem. W 2023 r. podpisał Pan z bankiem ugodę, która
    znacznie zbiła Pana zadłużenie i odblokowała Panu możliwość sprzedaży gruntu. Wystawił
                                2Pan więc nieruchomość na sprzedaż za 400 pln/m.
                                                  2W tym samym roku ujawnił się właściciel dwóch działek o łącznej powierzchni 3000 m
    znajdujących się na tyłach Pana nieruchomości. Jego parcele nie mają dostępu do mediów
    ani do drogi publicznej, w związku z czym chciałby ustanowić drogę konieczną przez Pana
    działkę. Zaproponował Pan mu odsprzedaż paska ziemi pod ową drogę, ale cena 400 pln
      2/m okazała się dla niego za wysoka i nie doszedł Pan do porozumienia, zaś sprawa o
    ustanowienie drogi koniecznej trafiła w grudniu 2023 r. do sądu. To, że sprawa utknęła w
    sądzie w praktyce na nowo zablokowało Panu możliwość sprzedaży Pana działki. W toku
    rozmów ze wspomnianym sąsiadem dowiedział się Pan, że on również chciałby sprzedać
    obie swoje działki, jednak nie może tego zrobić właśnie ze względu na ich brak dostępu do
    drogi publicznej. Zasugerował mu Pan, żeby spróbowali Państwo znaleźć jednego kupca
    na Pana i obie jego działki. W zamian za odstąpienie od sprawy sądowej i odblokowanie
    tym samym możliwości sprzedaży Pana działki, zaproponował Pan sąsiadowi warunkową
    umowę zakupu obu jego działek, tak aby mógł je Pan wystawić na sprzedaż w ramach
    wspólnej oferty z Pana działką. Warunkiem w tym przypadku będzie znalezienie chętnego
    na zakup całości. Działki sąsiada zamierza pan odsprzedać za taką samą cenę za jaką je od
    niego kupi w ramach umowy warunkowej.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Numer działek, które Pan chce sprzedać mieszczą się w gminie (...), w obrębie (...) ((...)).
    Działka, której jest Pan właścicielem ma nr 1, a działki sąsiada, które chciałby Pan od niego
    nabyć w celu wystawienia wspólnej oferty dla potencjalnego kupca mają numery 2 oraz 3.
    Działki nie były/nie są wykorzystywane w prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej.
    Działki nie były/nie będą przedmiotem dzierżawy bądź innej odpłatnej umowy.
    Do momentu sprzedaży działek będących przedmiotem pytania nie podejmował/nie
    będzie Pan podejmował czynności wymagających zaangażowania własnych środków
    finansowych zmierzające do podniesienia wartości ww. działek gruntu np. doprowadzenie
    mediów, uzbrojenie działki, ogrodzenie terenu, itp.
    Nie występował Pan z wnioskiem o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony z
    inicjatywy gminy.
    Zamierza Pan podpisać umowę pośrednictwa sprzedaży z agentem nieruchomości.
    Nie zamierza Pan przed sprzedażą działek udzielić nabywcy pełnomocnictwa (zgody,
    upoważnienia) w celu występowania w Pana imieniu w sprawach dotyczących tych działek.
    Będzie Pan dążył do zabezpieczenia sprzedaży notarialną umową przedwstępną z
    zadatkiem/zaliczką w wysokości 10-20% uzgodnionej docelowej ceny sprzedaży.
    Nie planuje Pan przed ostatecznym zbyciem ww. działek wyrazić zgody na dysponowanie
    ww. działkami do celów budowlanych.

    Nie dokonywał Pan w przeszłości sprzedaży innych (oprócz wskazanych we wniosku)
    nieruchomości (zabudowanych lub niezabudowanych).
    Posiada Pan jeszcze jedną działkę w tej samej gminie (działka nr 4, obręb (...)), którą nabył
    Pan w 2008 r. wraz z warunkami zabudowy w celu postawienia na niej domu dla Pana
    rodziców. Zamiaru Pan nie zrealizował – działka pozostała do dzisiaj niezabudowana. Nie
    prowadził Pan żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości ww.
    nieruchomości, nie występował Pan też z wnioskiem do gminy o uchwalenie miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego ww. nieruchomość. Obecnie nie
    ma pan wobec tej nieruchomości sprecyzowanych planów, ale nie wyklucza Pan
    możliwości wystawienia jej na sprzedaż w bliżej nieokreślonej przyszłości. Nie prowadził
    Pan dotąd żadnych działań zmierzających do przygotowania owej nieruchomości do
    sprzedaży.

## Pytanie

Czy sprzedaż docelowemu klientowi trzech działek (jednej Pana i dwóch odkupionych od
    sąsiada z powodów opisanych powyżej) stanowi działalność handlową podlegającą
    opodatkowaniu VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem działka, którą nabył Pan w 2007 r. jest Pana majątkiem osobistym,
    natomiast odsprzedaż działek, które zamierza Pan kupić od sąsiada nie wynika z chęci
    zarobku tylko ze specyficznej sytuacji opisanej powyżej. Planowana przez Pana sprzedaż
    nie stanowi więc działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT według
    kryteriów określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Dodatkową przesłanką świadczącą o
    tym, że transakcja ta nie powinna być obciążona podatkiem VAT jest wyrok WSA w
    Kielcach z 27 czerwca 2024 r. (sygn. akt I SA/Ke 219/24). Szczegóły na temat wyroku można
    znaleźć tutaj: https://ikidp.pl/2024/10/25/jednorazowa-sprzedaz-kilkudzialek-nie-podlega-
    vat-istotny-wyrok-wsa/.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne
    działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, albo na działaniach
    marketingowych.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,

    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Pana wątpliwości na tle przedstawionego opisu sprawy dotyczą kwestii, czy sprzedaż
    docelowemu klientowi trzech działek (jednej Pana i dwóch odkupionych od sąsiada)
    stanowi działalność handlową podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011
    r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż działek (jednej Pana
    i dwóch odkupionych od sąsiada) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za
    podatnika tego podatku. Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika bowiem taka

    Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie
    przesądzają, że sprzedaż wskazanych we wniosku działek będzie wypełniać przesłanki
    działalności gospodarczej. W związku ze sprzedażą działek nie będzie Pan ogradzał
    działek, nie będzie Pan doprowadzał mediów do oferowanych działek. Nie udzieli Pan
    nabywcy ww. działek pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu oraz nie wyrazi Pan
    zgody na dysponowanie ww. działkami do celów budowlanych. Nie występował Pan z
    wnioskiem o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, został on
    uchwalony z inicjatywy gminy. Działki nie były/nie będą przedmiotem dzierżawy bądź innej
    odpłatnej umowy. Zatem nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Nie podjął Pan również żadnych czynności
    zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Tym samym w odniesieniu do sprzedaży
    działek nie będzie zachowywał się Pan jak handlowiec. Skorzystanie z usług pośredników
    nieruchomości oraz zakup od sąsiada dwóch działek w celu łącznej ich sprzedaży z działką
    nr 1 w tym konkretnym przypadku nie stanowi czynności, w myśl tez wynikających z
    wyroku TSUE C-180/10 i 181/10 wystarczających do uznania, że w odniesieniu do
    sprzedaży wskazanych działek zachowa się Pan jak handlowiec.
    Wyżej wymienione działania nie mogą więc świadczyć o zamiarze wykonywania
    działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Zatem pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy,
    to nie można uznać, że w związku ze sprzedażą działek (jednej Pana i dwóch odkupionych
    od sąsiada), będzie Pan działał w charakterze podatnika, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy prowadzącym działalność gospodarczą zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji odpowiadając na Pana pytanie stwierdzić należy, że transakcja sprzedaży
    niezabudowanych działek nr 1, 2 i 3 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Informuję, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane
    odrębne rozstrzygniecie.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zgodnie z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku (np. udzielenie pełnomocnictwa, podjęcie działań
    marketingowych, itd.), udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.