Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-152/09/HD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-04-23
Teza: Czy fakt, że małoletnie dziecko (5 lat) uzyskuje przychód z tytułu najmu lokalu mieszkalnego (małoletnie dziecko jest jedynym właścicielem spółdzielczego własnościowego prawa do tego lokalu), który opodatkowany jest w sposób przewidziany w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, uniemożliwia rodzicowi tego dziecka skorzystanie z ulgi podatkowej, o której mowa w art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; małoletni; najem; odliczenia-odliczenie od podatku; przychód; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; ulga; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2009 r. (data wpływu 25 lutego 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Małoletnie dziecko (5 lat) uzyskuje przychód z tytułu najmu lokalu mieszkalnego. Jest ono jedynym właścicielem spółdzielczego własnościowego prawa do tego lokalu, z którego przychód opodatkowany jest w sposób przewidziany w ustawie z dnia 20 listopada 1999 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Przez cały 2008 r. był wychowywany przez jednego z rodziców, tj. matkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy fakt, że małoletnie dziecko (5 lat) uzyskuje przychód z tytułu najmu lokalu mieszkalnego (małoletnie dziecko jest jedynym właścicielem spółdzielczego własnościowego prawa do tego lokalu), który opodatkowany jest w sposób przewidziany w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, uniemożliwia rodzicowi tego dziecka skorzystanie z ulgi podatkowej, o której mowa w art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27 tej ustawy, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b ustawy, podatnik ma prawo odliczyć – gdy w roku podatkowym wychowywał własne dziecko – kwotę 1.173,70 zł (w 2008 r.). Jednym z warunków przy korzystaniu z ww. ulgi podatkowej jest, aby dziecko spełniało wymogi określone w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei tenże przepis mówi m.in. o dzieciach małoletnich (pkt 1) oraz o dzieciach do ukończenia 25 lat, uczących się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach – Prawo o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku (pkt 3).

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności, w Pani ocenie, fakt uzyskiwania przez małoletniego (5 lat) przychodów (dochodów), o których mowa była na wstępie, nie może stać na przeszkodzie, aby rodzic wychowujący takiego małoletniego, mógł skorzystać z ulgi podatkowej ustanowionej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko takie jest uzasadnione z następującego powodu.

W art. 6 ust. 4 pkt 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca wyraźnie rozróżnia dwie „kategorie” wiekowe dzieci, a mianowicie małoletnie (tzw. mające 0-18 lat), oraz dzieci (logicznie wnioskując z treści punktu 1 – pełnoletnie) do ukończenia 25 lat (tzn. mające 18-25 lat), uczące się w szkołach. Stosownie do regulacji zawartej w art. 10 § 1 Kodeksu cywilnego pełnoletnim jest, kto ukończył lat osiemnaście. Co niezmiernie istotne, warunkiem do skorzystania przez rodziców (rodzica) z rzeczonej ulgi, w związku z wychowywaniem małoletniego, nie musi być to, aby takie dziecko nie miało własnych dochodów (przychodów), co wynika z literalnego brzmienia art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy. Nie zmienia takiego rozumowania dalsza treść omawianego przepisu (tj. następująca po punkcie 3, po myślniku), bowiem w tej części przepisu mowa jest o szczególnym sposobie obliczenia podatku, nie zaś o „kategoriach” dzieci i warunkach jakie muszą one spełniać, aby z tego szczególnego rozliczenia skorzystać.

Nadmienić warto, że 5-letniego małoletniego nie można zaliczyć do kategorii dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem przepis ten odnosi się do pełnoletnich dzieci (do tego uczących się, co dodatkowo eliminuje rozważana ewentualność), skoro w pkt 1 omawianego przepisu mowa jest o małoletnich dzieciach. Tak więc uzyskiwanie przez małoletniego przychodów opodatkowanych w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (jak i dochodów opodatkowanych na zasadach ogólnych) nie stanowi, biorąc powyższe pod uwagę, przeszkody, by skorzystać z ulgi zawartej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 27f ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r. – od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć rocznie kwotę, obliczoną zgodnie z ust. 2, jeżeli w roku podatkowym wychowywał własne lub przysposobione dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4. Odliczeniu podlega kwota stanowiąca iloczyn liczby wychowywanych dzieci i dwukrotności kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Do osób, o których mowa w art. 6 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r. zalicza się:

1.  dzieci małoletnie,
2.  dzieci, bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek pielęgnacyjny,
3.  dzieci do ukończenia 25 lat uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach – Prawo o szkolnictwie wyższym, jeżeli w roku podatkowym dzieci te nie uzyskały dochodów, z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości niepowodującej obowiązku zapłaty podatku.

Na mocy art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r. – odliczenie kwoty, o której mowa w ust. 2, dotyczy łącznie obojga rodziców, z zastrzeżeniem ust. 4. Kwotę tę odlicza się od podatku jednego z rodziców lub od podatku obojga. Zastrzeżenie zawarte w ust. 4 stanowi, że w przypadku rodziców, w stosunku do których orzeczone zostały rozwód albo separacja, odliczenie przysługuje jednemu z nich, u którego dzieci faktycznie zamieszkują, o ile spełnione są warunki określone w ust. 1.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że przez cały 2008 r. wychowywała Pani małoletnie dziecko (5 lat), które uzyskiwało przychód z tytułu najmu lokalu mieszkalnego. Jest ono jedynym właścicielem spółdzielczego własnościowego prawa do tego lokalu, z którego przychód opodatkowany jest w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego, będzie miała Pani prawo w 2008 r. do skorzystania z ulgi podatkowej z tytułu wychowywania dziecka, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo, iż dziecko w 2008 r. uzyskało przychody z tytułu najmu lokalu mieszkalnego, opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. W przypadku bowiem małoletnich dzieci kryterium dochodów dziecka nie ma żadnego znaczenia. Oznacza to, że jeśli małoletnie dziecko uzyskało przychód w trakcie roku podatkowego, rodzice nie tracą prawa do omawianej ulgi, niezależnie od tego, z jakiego źródła on pochodzi i w jakiej jest wysokości.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.