Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.795.2024.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-10-30
Teza: Uznanie zespołu składników materialnych i niematerialnych składających się na Dział produkcji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a w konsekwencji brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności zbyciu ww. składników majątku na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; składnik-przeniesienie składników majątkowych
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 27e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6-pkt 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

1 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 października 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych składających się na Dział produkcji (…) za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a w konsekwencji braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności zbyciu ww. składników majątku na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
---------------------------------------------

Uwagi wstępne

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest produkcja (…). Zakład posiada ponadto możliwości i technologie produkcyjne w następującym asortymencie: (…). Asortyment ten odpowiada za mniejszą część produkowanego wolumenu ilościowego, tj. wynosi on (…) wykonywanej w zakładzie produkcji.

Spółka planuje sprzedaż części swojego przedsiębiorstwa w postaci zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do produkcji (…) usytuowanego na (…) (na potrzeby niniejszego wniosku określane dalej jako: „Dział produkcji (…)” lub „Dział”) na rzecz innego producenta (…) („Nabywca”), który planuje kontynuować działalność prowadzoną przez Dział produkcji (\`(...)\`) („Transakcja”).

Pozostała część majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy służy do produkcji (\`(...)\`). Wnioskodawca będzie kontynuował swoją działalność gospodarczą z wykorzystaniem tej części przedsiębiorstwa po przeprowadzeniu planowanej Transakcji.

Opis działalności Działu produkcji (\`(...)\`)

Dział produkcji (\`(...)\`) jest częścią przedsiębiorstwa Wnioskodawcy przeznaczoną do produkcji (…).

Dział produkcji (\`(...)\`) jest usytuowany na (…). Tym samym Dział produkcji (\`(...)\`) posiada osobny, względem pozostałej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy wjazd, wyjazd oraz dostęp do drogi publicznej.

Do Działu produkcji (\`(...)\`) przypisani są określeni pracownicy produkcyjni, w tym dedykowane osoby zarządzające, przy czym Dział nie posiada własnego zaplecza administracyjno-biurowego, tj. kadr czy księgowości – zaplecze takie jest wspólne dla całego przedsiębiorstwa Spółki.

Dla Działu produkcji (\`(...)\`) prowadzone są odrębne konta księgowe i Spółka ma możliwość zidentyfikowania i alokacji przychodów i kosztów oraz aktywów i zobowiązań związanych z Działem i pozostałą działalnością, a przez to może monitorować rezultaty finansowe osiągane przez Dział oraz pozostałą część jej przedsiębiorstwa. Środki trwałe wchodzące w skład Działu produkcji (\`(...)\`) są przypisane do odpowiednich miejsc powstawania kosztów (tzw. „MPK”), a ponadto Spółka ma możliwość sporządzenia uproszczonych sprawozdań finansowych (bilans i rachunek wyników) dla Działu oraz swojej pozostałej działalności.

Wyodrębnienie działalności Działu produkcji (\`(...)\`) znajduje formalne potwierdzenie w zarządzeniu Prezesa Zarządu Spółki w sprawie wyodrębnienia w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa Spółki jednostki organizacyjnej stanowiącej zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: „Zarządzenie”), tj. wyodrębnienia Działu produkcji (\`(...)\`). Na podstawie Zarządzenia Zarząd Spółki postanowił m.in., że:

· „Zarząd Spółki niniejszym postanawia o wyodrębnieniu w strukturze przedsiębiorstwa Spółki ZCP jako jednostki organizacyjnej w postaci zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do produkcji (…), która to jednostka organizacyjna jest wyodrębniona pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym i stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółki.”;

· „ZCP jest usytuowane na (…). Tym samym ZCP posiada osobny, względem pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki wjazd, wyjazd oraz dostęp do drogi publicznej.”;

· „Dla ZCP prowadzone są odrębne konta księgowe i Spółka ma możliwość zidentyfikowania i alokacji przychodów i kosztów oraz aktywów i zobowiązań związanych z ZCP i pozostałą działalnością, a przez to może monitorować rezultaty finansowe osiągane przez ZCP oraz pozostałą część jej przedsiębiorstwa. Środki trwałe wchodzące w skład ZCP są przypisane do odpowiednich miejsc powstawania kosztów (tzw. „MPK”), a ponadto Spółka ma możliwość sporządzenia uproszczonych sprawozdań finansowych (bilans i rachunek wyników) dla ZCP oraz swojej pozostałej działalności.”.

Ponadto, Zarządzenie szczegółowo określa pracowników związanych z Działem produkcji (\`(...)\`) oraz składniki przedsiębiorstwa Spółki przynależące do Działu (nieruchomości i inne rzeczowe aktywa trwałe, składniki niematerialne, znaki towarowe, know-how, receptury wyrobów, decyzje administracyjne, m.in. pozwolenia i koncesje wymagane do działalności Działu, w tym takie pozwolenia i koncesje, które obejmują również pozostałą część zakładu Spółki, rachunki bankowe, umowy z kontrahentami, plan kont wyodrębnionych dla Działu). Składniki te zostały opisane szczegółowo poniżej.

Elementy składowe Działu produkcji (\`(...)\`)

Na moment zbycia Działu produkcji (\`(...)\`), na majątek Działu składać się będą:

1) rzeczowe aktywa trwałe stanowiące własność Wnioskodawcy i przypisane do Działu, w tym w szczególności:

a) linie produkcyjne do produkcji (…), z których jedna wymaga modernizacji przed uruchomieniem produkcji,

b) nieruchomości, na których usytuowany jest Dział, tj. m.in. (…),

c) urządzenia i wyposażenie niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej powierzonej Działowi (np. …);

2) licencja na korzystanie z systemu do zarządzania i kontrolowania obszaru produkcji;

3) dedykowany rachunek bankowy (w tym związany z nim rachunek VAT);

4) zaplecze osobowe w postaci kilkudziesięciu pracowników zatrudnionych na stanowiskach związanych z działalnością produkcyjną prowadzoną przez Dział, którzy gwarantują możliwość prowadzenia przez Dział działalności gospodarczej w zakresie produkcji (\`(...)\`), a wśród nich m.in. (…);

5) umowy na zakup surowców oraz opakowań do prowadzenia działalności produkcyjnej Działu, jak również umowy na świadczenie usług niezbędnych dla prowadzenia działalności produkcyjnej Działu, w szczególności w zakresie serwisu maszyn i urządzeń, odbioru odpadów, dostawy odzieży roboczej oraz dostawy mediów (gaz, prąd, woda);

6) znaki towarowe dotyczące wyrobów produkowanych przez Dział takich jak m.in.: (…);

7) know how związany z cyklem organizacyjno-produkcyjnym, w szczególności technologie produkcji i receptury wyrobów produkowanych przez Dział, które będą umożliwiać Działowi dalszą produkcję (\`(...)\`) takie jak przykładowo: (…);

8) umowa na sprzedaż ww. wyrobów produkowanych przez Dział (tj. (\`(...)\`));

9) pozwolenia oraz koncesje wymagane do działalności Działu takie jak m.in.: (…);

10) umowa z dnia (…) z (…) S.A., na podstawie, której Spółka uiszcza opłaty za gospodarowanie odpadami;

11) zarządzenia, instrukcje, regulaminy określające funkcjonowanie Działu, takie jak: (…).

W wyniku Transakcji, na Nabywcę mają przejść wskazane powyżej składniki, w tym bieżące należności i zobowiązania wynikające z umów handlowych wskazanych w pkt. 5, 8 i 10 oraz pracownicy. Równocześnie, Nabywca nie przejmie:

· pozwoleń i koncesji, które ze względu na ograniczenia prawne nie mogą być przeniesione na inny podmiot (w tym zakresie Nabywca uzyska pozwolenia i koncesje samodzielnie);

· wybranych receptur, co do których uzgodniono, że nie mają być wykorzystywane przez Nabywcę, oraz wybranych znaków towarowych, które docelowo zgodnie z ustaleniami stron nie mają być wykorzystywane przez Nabywcę. Jednocześnie, Nabywca będzie mógł korzystać z tych składników na potrzeby działalności Działu przez ustalony okres (12 miesięcy) na podstawie odrębnej umowy zawartej z Wnioskodawcą (dalej „Umowa o współpracy”), tj. umowy, o której mowa w pkt 8 powyżej, po dostosowaniu jej warunków.

Dział produkcji (\`(...)\`) zostanie zaopatrzony w środki pieniężne na pokrycie bieżących zobowiązań.

W odniesieniu do pkt 5 wyżej, z uwagi na to, że przejęcie przez Nabywcę takich umów i zobowiązań wymaga każdorazowej pisemnej zgody odpowiedniego kontrahenta Spółki, Spółka oraz Nabywca zobowiążą się dołożyć wszelkich starań w celu wystąpienia do odpowiednich kontrahentów z wnioskami o udzielenie odpowiednich zgód. Do momentu uzyskania odpowiedniej zgody lub w przypadku braku takiej zgody, Nabywca wykona zobowiązania wynikające z umów w terminie ich wymagalności lub też zwróci Spółce równowartość kwot zapłaconych przez Spółkę w wykonaniu takiego zobowiązania w terminach płatności ustalonych przez obie strony.

W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia umów, które nie są niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej Działu, np. umów w zakresie: usług informatycznych, licencji na oprogramowanie księgowe, świadczenia usług Inspektora Ochrony Danych, dostaw materiałów biurowych oraz spożywczych, usług w zakresie marketingu, czy usług prawnych.

Ponadto, Dział produkcji (\`(...)\`) został wyodrębniony w opisany poniżej sposób.

a) w kontekście organizacyjnym

Dział produkcji (\`(...)\`) został formalnie wyodrębniony w strukturze organizacyjnej Spółki w drodze Zarządzenia, zgodnie z którym Dział stanowi część istniejącego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy przeznaczoną do produkcji (\`(...)\`) przy wykorzystaniu ww. zespołu składników (elementów) majątkowych składających się na Dział.

Dział produkcji (\`(...)\`) jest ponadto zlokalizowany na określonych nieruchomościach, (…). Tym samym, jak już wskazano we wcześniejszej części opisu, Dział produkcji (\`(...)\`) posiada osobny, względem pozostałej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, w której produkowana jest (\`(...)\`), wjazd, wyjazd oraz dostęp do drogi publicznej.

Zgodnie z Zarządzeniem, Dział produkcji (\`(...)\`) również posiada przypisanych do niego wewnętrznie pracowników produkcji, w tym kierowników (którzy zostaną przeniesieni wraz z Działem do Nabywcy w związku z Transakcją). Przypisane są do niego również wskazane powyżej odrębne składniki majątkowe, zarówno materialne, jak i niematerialne. Środki trwałe wchodzące w skład Działu są przypisane do odpowiednich MPK-ów.

b) w kontekście finansowym

Dla Działu produkcji (\`(...)\`) prowadzone są odrębne konta księgowe, w związku z tym Spółka ma możliwość zidentyfikowania i alokacji przychodów i kosztów oraz aktywów (w tym należności) i zobowiązań związanych z Działem i pozostałą działalnością, a przez to może monitorować rezultaty finansowe osiągane przez Dział oraz pozostałą część jej przedsiębiorstwa. Powyższemu celowi służy utworzony dla Działu produkcji (\`(...)\`) dedykowany plan kont.

Prowadzona przez Spółkę ewidencja księgowa umożliwia sporządzanie dla Działu uproszczonych sprawozdań finansowych (bilans i rachunek wyników). Do Działu produkcji (\`(...)\`) przypisany jest również odrębny rachunek bankowy (oraz związany z nim rachunek VAT).

c) w kontekście funkcjonalnym

Wydzielony przez Wnioskodawcę Dział produkcji (\`(...)\`) stanowi funkcjonalnie odrębną całość, mogącą samodzielnie prowadzić produkcję (\`(...)\`) w ww. technologiach produkcji. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład Działu, zdaniem Wnioskodawcy, umożliwiają Nabywcy Działu kontynuację działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa, po wyposażeniu w funkcje o charakterze administracyjnym (np. księgowość, kadry i płace, itp.).

Przeznaczenie Działu produkcji (\`(...)\`) do realizacji określonych zadań gospodarczych wyraża się w tym, że Dział obejmuje zespół składników materialnych i niematerialnych służących produkcji określonych (\`(...)\`) ((\`(...)\`)).

Ponadto położenie nieruchomości wchodzących w skład Działu produkcji (\`(...)\`) umożliwia samodzielne funkcjonowanie i prowadzenie działalności gospodarczej.

Uwagi końcowe

Końcowo Wnioskodawca pragnie wskazać, że po sprzedaży Działu produkcji (\`(...)\`) jego Nabywca zamierza kontynuować działalność gospodarczą, do jakiej Dział jest przeznaczony, o czym świadczy fakt, że:

a) Nabywca będzie produkował (\`(...)\`) z wykorzystaniem nabytego majątku i sprzedawał je na zewnątrz, a dodatkowo;

b) w ramach porozumienia z Nabywcą Działu, Spółka uzgodniła, że w związku ze sprzedażą Działu na Nabywcę przejdzie Umowa o współpracy w przedmiocie dostaw na rzecz dotychczasowego odbiorcy wyrobów produkowanych przez Dział przez określony czas po dokonaniu transakcji (12 miesięcy). Zapisy tej umowy zostaną dostosowane do uzgodnień biznesowych z Nabywcą, a Nabywca Działu będzie realizował tę umowę przy wykorzystaniu składników majątku wchodzących w skład Działu, które zostaną przeniesione na Nabywcę Działu w ramach Transakcji.

Pytania
-------

1) Czy opisany powyżej zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na Dział produkcji (\`(...)\`), który zostanie zbyty przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?

2) Czy transakcja zbycia Działu produkcji (\`(...)\`) przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Państwa stanowisko w sprawie
----------------------------

Zdaniem Wnioskodawcy:

1) opisany powyżej zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na Dział produkcji (\`(...)\`), który zostanie zbyty przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

2) transakcja zbycia Działu produkcji (\`(...)\`) przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1

Definicja „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” została uregulowana w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, zorganizowaną część przedsiębiorstwa stanowi organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem wynikającym z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Z utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych wynika, iż wyodrębnienie organizacyjne należy rozumieć jako posiadanie przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa swojego miejsca w strukturze organizacyjnej zbywcy jako np. dział, oddział, wydział. Takie podejście wynika m.in. z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 2991/15, czy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 259/11).

Wyodrębnienie organizacyjne nie jest jednak tożsame z wyodrębnieniem formalno-prawnym, ale powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Oznacza to, iż aby określona część przedsiębiorstwa mogła być wyodrębniona organizacyjnie nie musi stanowić samodzielnego podmiotu prawnego, jednostki organizacyjnej lub oddziału. Takie stanowisko wyraził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 12 sierpnia 2013 r., sygn. ILPP2/443-473/13-4/JK.

Tym samym organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Z kolei wyodrębnienie finansowe części przedsiębiorstwa nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Takie rozumienie wyodrębnienia finansowego potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z dnia 23 marca 2017 r., sygn. I SA/Po 1261/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że „O wyodrębnieniu finansowym można zatem mówić już w przypadku istnienia samej możliwości wyodrębnienia podstawowych informacji o sytuacji finansowej i majątkowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wyodrębnienia finansowego nie należy utożsamiać więc z pełną samodzielnością finansową, czy też samodzielnym sporządzaniem bilansu.”.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie (wyodrębnienie funkcjonalne). Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową i operacyjną.

W zakresie wyodrębnienia funkcjonalnego niejednokrotnie wypowiadał się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach indywidualnych, m.in. w:

· interpretacji indywidualnej z 25 marca 2019 r. sygn. akt 0111-KDIB3-2.4012.837.2018.3.SR, wskazując, że „wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”;

· interpretacji indywidualnej z 15 marca 2019 r. sygn. 0112KDIL1-2.4012.12.2019.4.TK, wskazując, że „zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie przekazania określonych składników majątkowych (na ile stanowią w nim w tym momencie wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”.

Pogląd taki potwierdza także orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przykładowo, w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie o sygn. C-497/01 Zita Modes Sàrl Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że warunkiem uznania danej transakcji za wypełniającą przesłanki do zwolnienia z opodatkowania podatkiem od wartości dodanej, na podstawie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, jest warunek niezależności tego zespołu składników od pozostałych składników przedsiębiorstwa zbywcy lub nabywcy, co oznacza możliwość prowadzenia za pośrednictwem tego zespołu składników niezależnej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe, aby, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest dysponowanie nimi przez jeden podmiot gospodarczy i będących jego własnością.

Reasumując, na gruncie ustawy o VAT mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

· istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

· zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

· składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne);

· zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

O tym, że dla uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa wymagane jest spełnienie ww. przesłanek, wielokrotnie wskazywał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w interpretacji indywidualnej:

· z dnia 9 września 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.584.2024.2.EW,

· z dnia 3 września 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.301.2024.4.JSU,

· z dnia 28 grudnia 2023 r., 0111-KDIB3-1.4012.779.2023.2.MSO,

· z dnia 2 grudnia 2021 r. nr 0114-KDIP4-1.4012.538.2021.8.DP,

· z dnia 8 listopada 2021 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.630.2021.2.JJ,

· z dnia 4 listopada 2021 r. nr 0113-KDIPT1-3.4012.715.2021.1.MK.

Brak wystąpienia którejkolwiek z ww. przesłanek wyklucza uznanie grupy składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu definicji zawartej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia argumentację dotyczącą spełnienia przez Dział produkcji (\`(...)\`) (tj. część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy opisaną szczegółowo w opisie stanu faktycznego) powyżej wskazanych przesłanek.

a. Istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych w ramach Działu produkcji (\`(...)\`)

W ocenie Wnioskodawcy o tym, że Dział produkcji (\`(...)\`) stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych świadczy to, że w jego skład wchodzą:

· aktywa trwałe oraz aktywa obrotowe niezbędne do działalności produkcyjnej w zakresie (\`(...)\`), takie jak m.in.:

o linie produkcyjne do produkcji (\`(...)\`) wskazane w pkt 1a opisu zdarzenia przyszłego,

o nieruchomości, na których usytuowany jest Dział wskazane w pkt 1b opisu zdarzenia przyszłego, w których znajdują się ww. linie, tj. m.in. (…),

o urządzenia i wyposażenie niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej powierzonej Działowi wskazane w pkt 1c opisu zdarzenia przyszłego, tj. m.in.: (…);

· kadra pracownicza, zatrudniona na stanowiskach związanych z działalnością produkcyjną prowadzoną przez Dział, która gwarantuje możliwość prowadzenia przez Dział działalności gospodarczej w zakresie produkcji (\`(...)\`), wskazana w pkt 4 opisu zdarzenia przyszłego, w tym (…).

Wskazane wyżej zasoby ludzkie i rzeczowe umożliwiają realizację pełnego ciągu produkcyjnego, poczynając od zamówienia i odbioru surowców, poprzez produkcję wyrobów, ich magazynowanie, aż do wydania wyrobów zamawiającym.

Ponadto, Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, że w skład zespołu składników tworzących Dział produkcji (\`(...)\`) wchodzą również zobowiązania, przykładowo takie jak:

· zobowiązania pracownicze,

· zobowiązania niepieniężne wynikające z umowy na sprzedaż wyrobów produkowanych przez Dział wskazanej w pkt 8 opisu zdarzenia przyszłego,

· zobowiązania wynikające z umów na zakup surowców oraz opakowań do prowadzenia działalności produkcyjnej Działu, jak również umów na świadczenie usług niezbędnych dla prowadzenia działalności produkcyjnej Działu, w szczególności w zakresie serwisu maszyn i urządzeń, odbioru odpadów, dostawy odzieży roboczej oraz dostawy mediów (gaz, prąd, woda), wskazanych w pkt 5 opisu zdarzenia przyszłego.

Jednocześnie składniki materialne, jak i niematerialne wchodzące w skład Działu służą aktualnie Spółce do prowadzenia bieżącej działalności w zakresie produkcji (\`(...)\`) w ramach jednego zakładu znajdującego się na (…) – tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, składniki majątku składające się na Dział produkcji (\`(...)\`) pozostają między sobą w ścisłych relacjach i nie można uznać ich za zbiór elementów, których jedyną cechą wspólną jest pozostawanie pod kontrolą Wnioskodawcy i będących jego własnością.

b. Dział produkcji (\`(...)\`) jako zespół składników materialnych i niematerialnych wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy

Wyodrębnienie organizacyjne

W ocenie Wnioskodawcy Dział produkcji (\`(...)\`), który ma zostać przez niego zbyty na rzecz Nabywcy spełnia kryterium wyodrębnienia organizacyjnego, ponieważ:

· Dział został wyodrębniony w strukturze organizacyjnej Spółki w drodze Zarządzenia, stanowiącego akt wewnętrzny Spółki, zgodnie z którym Dział stanowi jednostkę organizacyjną Wnioskodawcy przeznaczoną do produkcji (\`(...)\`) przy wykorzystaniu ww. zespołu składników (elementów) majątkowych składających się na Dział, a jednocześnie zorganizowaną część istniejącego przedsiębiorstwa;

· Dział jest zlokalizowany na określonym (…), który posiada osobny, względem pozostałej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, wjazd, wyjazd oraz dostęp do drogi publicznej;

· Zarządzenie określa pracowników przypisanych do Działu, w tym kierowników (którzy zostaną przeniesieni wraz z Działem do Nabywcy w związku z Transakcją);

· Zarządzenie określa szczegółowo składniki majątkowe, zarówno materialne, jak i niematerialne, przynależące do Działu.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że w opisanej sytuacji zespół składników majątkowych składający się na Dział produkcji (\`(...)\`) został wyodrębniony organizacyjnie w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Wyodrębnienie finansowe

W ocenie Wnioskodawcy, o spełnieniu kryterium wyodrębnienia finansowego Działu produkcji (\`(...)\`) w ramach przedsiębiorstwa Spółki świadczy to, że:

· dla Działu prowadzone są odrębne konta księgowe, w związku z tym Spółka ma możliwość zidentyfikowania i alokacji przychodów i kosztów oraz aktywów i zobowiązań związanych z Działem i pozostałą działalnością, a przez to może monitorować rezultaty finansowe osiągane przez Dział oraz pozostałą część jej przedsiębiorstwa. Powyższe umożliwia również struktura wyodrębnionego dla Działu planu kont;

· prowadzona przez Spółkę ewidencja księgowa umożliwia sporządzanie dla Działu uproszczonych sprawozdań finansowych (bilans i rachunek wyników);

· do Działu przypisany jest również odrębny rachunek bankowy (oraz związany z nim rachunek VAT);

· w związku z utworzeniem dla Działu odrębnych kont księgowych, do Działu przypisane są wymienione w opisie zdarzenia przyszłego odrębne należności i zobowiązania, w szczególności te wynikające z umów handlowych wskazanych w pkt. 5, 8 i 10 opisu zdarzenia przyszłego.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że w opisanej sytuacji zespół składników majątkowych składający się na Dział produkcji (\`(...)\`) będzie cechował się również wyodrębnieniem organizacyjnym w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.

c. Wyodrębnienie funkcjonalne Działu produkcji (\`(...)\`) oraz możliwość samodzielnej realizacji zadań gospodarczych

W ocenie Wnioskodawcy, o spełnieniu kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego Działu produkcji (\`(...)\`) w ramach przedsiębiorstwa Spółki świadczy to, że:

· przedmioty działalności prowadzonej przez Dział (tj. produkcja (\`(...)\`)) oraz przez pozostałą część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, w której produkowana jest (\`(...)\`), są wzajemnie rozłączne;

· Dział jest wyposażony zarówno w materialne, jak i niematerialne składniki majątkowe (wskazane w opisie zdarzenia przyszłego w pkt 1-11), w tym nieruchomości, aktywa trwałe i oprogramowanie do zarządzania produkcją oraz posiada odpowiednią kadrę pracowniczą i zarządzającą, wystarczające do prowadzenia działalności w zakresie produkcji (\`(...)\`). Ponadto składniki te będą umożliwiać Nabywcy Działu zawieranie oraz realizację umów z partnerami biznesowymi;

· rodzaj nieruchomości wchodzących w skład Działu oraz ich położenie umożliwia Działowi samodzielne funkcjonowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;

· zapewnione jest dostarczanie surowców i opakowań do produkcji wyrobów przez Dział, a jednocześnie Dział posiada know-how związany z cyklem organizacyjno-produkcyjnym, który umożliwia kontynuację produkcji (\`(...)\`);

· Dział posiada zawartą umowę na sprzedaż (\`(...)\`), która będzie realizowana również po zbyciu Działu.

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie zauważyć, że wyłączenie jakiegokolwiek składnika majątku ze zbywanej części przedsiębiorstwa nie pozwala na automatyczne stwierdzenie, że już z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Kluczowa bowiem w tym zakresie jest okoliczność, czy przy użyciu tej części przedsiębiorstwa można samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.

Powyższe potwierdza również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 1586/11, w którym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że „Sam tylko fakt wyłączenia jakiegokolwiek składnika majątku nie pozwala na stwierdzenie, że już z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, bowiem decydującą jest okoliczność, czy przy użyciu tej części można samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. (…) Jeśli wyłączenie określonego składnika nie pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, to zbycie w takiej postaci nie podlega podatkowi od towarów i usług”.

Ponadto, stanowisko takie znajduje także potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo w interpretacji indywidualnej:

· z dnia 27 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.426.2024.2.EW,

· z dnia 12 sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.361.2024.1.KK,

· z dnia 15 lutego 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.699.2023.1.MG,

· z dnia 2 grudnia 2021 r. nr 0114-KDIP4-1.4012.538.2021.8.DP,

· z dnia 8 listopada 2021 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.630.2021.2.JJ,

· z dnia 4 listopada 2021 r. nr 0113-KDIPT1-3.4012.715.2021.1.MK,

organ podatkowy stwierdził, że: „W kontekście uregulowań wspólnotowych oraz orzecznictwa TSUE należy wskazać, że nie ma podstaw do przyjęcia, że tylko przeniesienie wszystkich składników materialnych i niematerialnych jest okolicznością decydującą o uznaniu danego zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ jeśli dany zespół składników będzie zdolny do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, to spełnione zostaną przesłanki pozwalające uznać, z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności, że doszło do wydzielenia zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca pragnie zauważyć, że brak przypisania do Działu produkcji (\`(...)\`), a tym samym przejścia na Nabywcę:

1) pozwoleń i koncesji, które ze względu na ograniczenia prawne nie mogą być przeniesione na inny podmiot;

2) wybranych receptur, co do których uzgodniono, ze nie mają być wykorzystywane przez Nabywcę, oraz wybranych znaków towarowych, które docelowo zgodnie z ustaleniami stron nie mają być wykorzystywane przez Nabywcę;

3) umów, które nie są niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej Działu, np. umów w zakresie: usług informatycznych, licencji na oprogramowanie księgowe, świadczenia usług Inspektora Ochrony Danych, dostaw materiałów biurowych oraz spożywczych, świadczenia usług kadrowo-płacowych, usług finansowo-księgowych, usług w zakresie marketingu, czy usług prawnych,

\- nie będzie uniemożliwiał Nabywcy podjęcia działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa, a tym samym kontynuowania przez niego działalności prowadzonej przez Dział. Tym samym wyłączenie ww. elementów z Działu produkcji (\`(...)\`) nie będzie powodowało utraty przez Dział statusu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.

Ad 1

Wnioskodawca zwraca uwagę, że brak przypisania do Działu produkcji (\`(...)\`) niektórych pozwoleń i koncesji będzie wynikał z ograniczeń prawnych. Ponadto Nabywca uzyska te pozwolenia i koncesje we własnym zakresie, co umożliwi mu kontynuowanie działalności Działu produkcji (\`(...)\`) w ramach własnego przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, że w interpretacji z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. 2461-IBPB-1-1.4510.372.2016.1.NL, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zgodził się z wnioskodawcą (odstępując od uzasadnienia), że opisany przez niego zespół składników materialnych i niematerialnych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów podatkowych. W uzasadnieniu swojego stanowiska wnioskodawca wskazywał, że: „(\`(...)\`) kwestie koncesji i zezwoleń umożliwiających prowadzenie działalności gospodarczej przez Oddział przy wykorzystaniu składników majątkowych będących przedmiotem aportu zależne są od nabywcy aportu i nie powinny przesądzać o kwalifikacji danej masy majątkowej, jako ZCP. W przeciwnym bowiem przypadku, wydzielenie części przedsiębiorstwa stanowiącej ZCP z przedsiębiorstwa prowadzącego działalność koncesjonowaną byłoby niemożliwe. (\`(...)\`) Równocześnie Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż Spółka Celowa wystąpi o przyznanie jej odpowiednich koncesji, pozwalających na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, w najwcześniejszym dopuszczalnym terminie, zgodnie z odpowiednimi regulacjami prawa energetycznego”.

W tym kontekście Wnioskodawca pragnie przywołać również interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 19 sierpnia 2011 r., sygn. IPPB5/423-506/11-2/DG, w której organ ten stwierdził, że brak odpowiednich koncesji i zezwoleń na dzień wydzielenia nie przesądza o posiadaniu bądź braku posiadania przez określony zespół składników majątkowych statusu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Podobne stanowisko zostało przedstawione m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 2222/09.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy uznać należy, że okoliczność wyłączenia z masy składników Działu produkcji (\`(...)\`), przechodzących na nabywcę, pozwoleń i koncesji, które ze względu na ograniczenia prawne nie mogą być przeniesione na inny podmiot, nie będzie powodowała utraty przez Dział statusu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.

Ad 2

Wnioskodawca zwraca uwagę, że pomimo braku przypisania do Działu produkcji (\`(...)\`) wybranych receptur oraz wybranych znaków towarowych, Nabywca na podstawie receptur oraz znaków towarowych, które zostaną przeniesione na Nabywcę w ramach sprzedaży Działu będzie mógł prowadzić samodzielnie działalność gospodarczą w zakresie produkcji innych (\`(...)\`) ((\`(...)\`)). Ponadto, zgodnie z postanowieniami Umowy o współpracy, Nabywca będzie korzystał z ww. pozostałych receptur i znaków towarowych na potrzeby dalszej działalności Działu.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy uznać należy, że okoliczność wyłączenia z Działu produkcji (\`(...)\`) wybranych receptur oraz znaków towarowych, nie będzie powodowała utraty przez Dział statusu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.

Ad 3

Wnioskodawca zwraca uwagę, że umowy, które nie zostaną przypisane do Działu produkcji (\`(...)\`), takie jak m.in. umowy w zakresie: usług informatycznych, licencji na oprogramowanie księgowe, świadczenia usług Inspektora Ochrony Danych, dostaw materiałów biurowych oraz spożywczych, świadczenia usług kadrowo-płacowych, usług finansowo-księgowych, usług w zakresie marketingu, czy usług prawnych, nie są niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej Działu. Ponadto Nabywca będzie mógł zawrzeć tego rodzaju umowy samodzielnie z wybranymi przez siebie dostawcami, co jest uzasadnione ze względów praktycznych, np. faktu wykorzystywania innego systemu księgowego przez Nabywcę niż system wykorzystywany przez Spółkę.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, wyłączenie z Działu produkcji (\`(...)\`) ww. umów nie będzie powodowało utraty przez Dział statusu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Powyższe stanowisko aprobowane jest również przez organy podatkowe, przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.508.2023.2.EB, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że zespół składników materialnych i niematerialnych, do którego nie zostały przypisane umowy z podmiotami zewnętrznymi, ani pracownicy związani z obsługą księgową oraz administracyjną, spełnia przesłanki dla uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że w opisanej sytuacji zespół składników majątkowych składających się na Dział produkcji (\`(...)\`), będzie cechował się wyodrębnieniem funkcjonalnym, który może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy Dział produkcji (\`(...)\`), który Wnioskodawca zamierza zbyć na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, będzie stanowił zespół składników majątkowych, tak materialnych jak i niematerialnych, w tym zobowiązań, wyodrębniony w działalności Wnioskodawcy na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej, a także zdolny do samodzielnego działania, i jako taki spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 2

Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w doktrynie i orzecznictwie, przez pojęcie: „transakcji zbycia” wynikającej z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT należy rozumieć wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem transakcji jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, czy przeniesienie części przedsiębiorstwa do spółki prawa handlowego w ramach aportu.

Takie stanowisko potwierdza również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.538.2021.8.DP, w której wskazuje, że „Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.”.

Jednocześnie, co zostało obszernie wyargumentowane w uzasadnieniu w zakresie pytania nr 1, zdaniem Wnioskodawcy składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład Działu produkcji (\`(...)\`) należy uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT, która będzie wykorzystywana przez Nabywcę do kontynuowania działalności gospodarczej o tym samym profilu.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy Dział produkcji (\`(...)\`), który zostanie zbyty przez Wnioskodawcę na rzecz Nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, będzie stanowić zespół składników majątkowych, tak materialnych jak i niematerialnych, w tym zobowiązań, wyodrębnionych w działalności Wnioskodawcy na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej, a także będzie zdolny do samodzielnego działania, i jako taki spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT. W konsekwencji jego zbycie na podstawie umowy sprzedaży nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

· istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

· zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

· składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

· zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników materialnych i niematerialnych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:

‒ zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

‒ faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 „(\`(...)\`) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi, które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”.

Z orzeczenia tego wynika ponadto, że nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i prowadzą Państwo działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest produkcja (\`(...)\`), zwłaszcza (\`(...)\`). Zakład posiada ponadto możliwości i technologie produkcyjne w następującym asortymencie: (\`(...)\`). Planują Państwo sprzedaż części swojego przedsiębiorstwa w postaci zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do produkcji (\`(...)\`) usytuowanego na (…) należących do Państwa (dalej „Dział produkcji (\`(...)\`)” lub „Dział”) na rzecz innego producenta (\`(...)\`) (dalej: „Nabywca”), który planuje kontynuować działalność prowadzoną przez Dział produkcji (\`(...)\`). Pozostała część majątku Państwa przedsiębiorstwa służy do produkcji (\`(...)\`) i będą Państwo kontynuowali swoją działalność gospodarczą z wykorzystaniem tej części przedsiębiorstwa po przeprowadzeniu planowanej transakcji.

Na moment zbycia Działu produkcji (\`(...)\`), na majątek Działu składać się będą:

1) rzeczowe aktywa trwałe stanowiące Państwa własność i przypisane do Działu, w tym w szczególności:

a) linie produkcyjne do produkcji (\`(...)\`), z których jedna wymaga modernizacji przed uruchomieniem produkcji,

b) nieruchomości, na których usytuowany jest Dział, tj. m.in. (…),

c) urządzenia i wyposażenie niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej powierzonej Działowi (np. …);

2) licencja na korzystanie z systemu do zarządzania i kontrolowania obszaru produkcji;

3) dedykowany rachunek bankowy (w tym związany z nim rachunek VAT);

4) zaplecze osobowe w postaci kilkudziesięciu pracowników zatrudnionych na stanowiskach związanych z działalnością produkcyjną prowadzoną przez Dział, którzy gwarantują możliwość prowadzenia przez Dział działalności gospodarczej w zakresie produkcji (\`(...)\`), a wśród nich m.in. (…);

5) umowy na zakup surowców oraz opakowań do prowadzenia działalności produkcyjnej Działu, jak również umowy na świadczenie usług niezbędnych dla prowadzenia działalności produkcyjnej Działu, w szczególności w zakresie serwisu maszyn i urządzeń, odbioru odpadów, dostawy odzieży roboczej oraz dostawy mediów (gaz, prąd, woda);

6) znaki towarowe dotyczące wyrobów produkowanych przez Dział takich jak m.in.: (…);

7) know how związany z cyklem organizacyjno-produkcyjnym, w szczególności technologie produkcji i receptury wyrobów produkowanych przez Dział, które będą umożliwiać Działowi dalszą produkcję (\`(...)\`) takie jak przykładowo: (…);

8) umowa na sprzedaż ww. wyrobów produkowanych przez Dział (tj. (\`(...)\`));

9) pozwolenia oraz koncesje wymagane do działalności Działu takie jak m.in.: (…);

10) umowa z dnia (…) 2004 r. z (…) S.A., na podstawie, której Spółka uiszcza opłaty za gospodarowanie odpadami;

11) zarządzenia, instrukcje, regulaminy określające funkcjonowanie Działu, takie jak: (…).

W wyniku Transakcji, na Nabywcę mają przejść wskazane powyżej składniki, w tym bieżące należności i zobowiązania wynikające z umów handlowych wskazanych w pkt. 5, 8 i 10 oraz pracownicy. Równocześnie, Nabywca nie przejmie:

· pozwoleń i koncesji, które ze względu na ograniczenia prawne nie mogą być przeniesione na inny podmiot (w tym zakresie Nabywca uzyska pozwolenia i koncesje samodzielnie);

· wybranych receptur, co do których uzgodniono, że nie mają być wykorzystywane przez Nabywcę, oraz wybranych znaków towarowych, które docelowo zgodnie z ustaleniami stron nie mają być wykorzystywane przez Nabywcę . Jednocześnie, Nabywca będzie mógł korzystać z tych składników na potrzeby działalności Działu przez ustalony okres (12 miesięcy) na podstawie odrębnej umowy zawartej z Wnioskodawcą (dalej „Umowa o współpracy”), tj. umowy, o której mowa w pkt 8 powyżej, po dostosowaniu jej warunków.

W ramach Transakcji nie dojdzie do przeniesienia umów, które nie są niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej Działu, np. umów w zakresie: usług informatycznych, licencji na oprogramowanie księgowe, świadczenia usług Inspektora Ochrony Danych, dostaw materiałów biurowych oraz spożywczych, usług w zakresie marketingu, czy usług prawnych.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, Dział produkcji (\`(...)\`) został wyodrębniony w Państwa przedsiębiorstwie na płaszczyźnie:

*   organizacyjnej: Dział produkcji (\`(...)\`) został formalnie wyodrębniony w strukturze organizacyjnej Spółki w drodze Zarządzenia, zgodnie z którym Dział stanowi część istniejącego Państwa przedsiębiorstwa przeznaczoną do produkcji (\`(...)\`) przy wykorzystaniu ww. zespołu składników (elementów) majątkowych składających się na Dział.

Dział produkcji (\`(...)\`) jest ponadto zlokalizowany na (…). Tym samym Dział produkcji (\`(...)\`) posiada osobny, względem pozostałej części przedsiębiorstwa, w której produkowana jest (\`(...)\`), wjazd, wyjazd oraz dostęp do drogi publicznej.

Zgodnie z Zarządzeniem, Dział produkcji (\`(...)\`) również posiada przypisanych do niego wewnętrznie pracowników produkcji, w tym kierowników (którzy zostaną przeniesieni wraz z Działem do Nabywcy w związku z Transakcją). Przypisane są do niego również wskazane powyżej odrębne składniki majątkowe, zarówno materialne, jak i niematerialne.

*   finansowej: Dla Działu produkcji (\`(...)\`) prowadzone są odrębne konta księgowe, w związku z tym mają Państwo możliwość zidentyfikowania i alokacji przychodów i kosztów oraz aktywów (w tym należności) i zobowiązań związanych z Działem i pozostałą działalnością, a przez to może monitorować rezultaty finansowe osiągane przez Dział oraz pozostałą część jej przedsiębiorstwa. Powyższemu celowi służy utworzony dla Działu produkcji (\`(...)\`) dedykowany plan kont.

Prowadzona przez Państwa ewidencja księgowa umożliwia sporządzanie dla Działu uproszczonych sprawozdań finansowych (bilans i rachunek wyników). Do Działu produkcji (\`(...)\`) przypisany jest również odrębny rachunek bankowy (oraz związany z nim rachunek VAT).

*   funkcjonalnej: Wydzielony przez Państwa Dział produkcji (\`(...)\`) stanowi funkcjonalnie odrębną całość, mogącą samodzielnie prowadzić produkcję (\`(...)\`) w ww. technologiach produkcji. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład Działu umożliwiają Nabywcy Działu kontynuację działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa, po wyposażeniu w funkcje o charakterze administracyjnym (np. księgowość, kadry i płace, itp.).

Przeznaczenie Działu produkcji (\`(...)\`) do realizacji określonych zadań gospodarczych wyraża się w tym, że Dział obejmuje zespół składników materialnych i niematerialnych służących produkcji określonych (\`(...)\`) ((\`(...)\`)).

Ponadto położenie nieruchomości wchodzących w skład Działu produkcji (\`(...)\`) umożliwia samodzielne funkcjonowanie i prowadzenie działalności gospodarczej.

Po sprzedaży Działu produkcji (\`(...)\`) jego Nabywca zamierza kontynuować działalność gospodarczą, do jakiej Dział jest przeznaczony.

W analizowanej sprawie stwierdzić należy, że mający być przedmiotem zbycia zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, składających się na Dział produkcji (\`(...)\`), stanowi/będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ jest wydzielony w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej, jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych i może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Jak wynika z okoliczności sprawy Nabywca ww. Działu zamierza kontynuować i będzie mógł kontynuować Państwa działalność w zakresie produkcji (\`(...)\`) z wykorzystaniem nabytego majątku.

Natomiast fakt, że w ramach transakcji zbycia nie dojdzie do przeniesienia na Nabywcę pozwoleń i koncesji, które ze względu na ograniczenia prawne nie mogą być przeniesione na inny podmiot oraz wybranych receptur i znaków towarowych, co do których uzgodniono, że nie mają być wykorzystywane przez Nabywcę, jak również umów, które nie są niezbędne do prowadzenia działalności produkcyjnej ww. Działu, nie spowoduje utraty przez ww. zespół składników przymiotu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wobec powyższego, zbycie ww. składników materialnych i niematerialnych składających się na Dział produkcji (\`(...)\`) stanowi/będzie stanowiło czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

*   stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).