Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-54/14/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-01-27
Teza: w zakresie ustalenia czy przekazanie przez Wnioskodawcę zwolnionych od podatku pakietów medycznych pracownikom powinno być uwzględniane w liczniku oraz mianowniku współczynnika proporcji wyliczanego na podstawie przepisu art. 90 ust. 3 ustawy o VAT
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; obrót; odliczenia-odliczenie podatku; proporcja; struktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 września 2013 r. (data wpływu 11 października 2013 r.), uzupełnionym pismem z 8 stycznia 2014 r. (data wpływu 14 stycznia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy przekazanie przez Wnioskodawcę zwolnionych od podatku pakietów medycznych pracownikom powinno być uwzględniane w liczniku oraz mianowniku współczynnika proporcji wyliczanego na podstawie przepisu art. 90 ust. 3 ustawy o VAT - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 października 2013 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy przekazanie przez Wnioskodawcę zwolnionych od podatku pakietów medycznych pracownikom powinno być uwzględniane w liczniku oraz mianowniku współczynnika proporcji wyliczanego na podstawie przepisu art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 8 stycznia 2014 r. (data wpływu 14 stycznia 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 31 grudnia 2013 r. znak: IBPP1/443-961/13/BM.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca dla grupy pracowników wykupił pakiety medyczne. Przekazanie pakietów pracownikom jest zwolnione z VAT.

W piśmie z 8 stycznia 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że jest spółką akcyjną z siedzibą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, zarejestrowaną jako podatnik VAT czynny od 1993 r. Do grudnia 2010 r. Wnioskodawca prowadził działalność produkcyjną oraz handlową głównie w zakresie artykułów gospodarstwa domowego. W wyniku reorganizacji, powyższa działalność przeniesiona została do innych spółek z Grupy kapitałowej w drodze aportu zorganizowanych części przedsiębiorstwa. Obecnie podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest zapewnienie wsparcia bieżącej działalności niektórych spółek z Grupy, poprzez świadczenie na ich rzecz określonych usług.

Pakiety medyczne udostępniane są pracownikom (i ich rodzinom) według następujących zasad:

1.Pakiety medyczne na rzecz pracowników:

1.  Kadra menedżerska - pakiety nieodpłatne
2.  Kadra kierownicza - pakiety nieodpłatne
3.  Pozostali pracownicy - pakiety odpłatne

2.Pakiety medyczne na rzecz rodzin pracowników:

1.  Kadra menedżerska - pakiety nieodpłatne
2.  Kadra kierownicza - pakiety odpłatne
3.  Pozostali pracownicy - pakiety odpłatne.

W ocenie Wnioskodawcy, podstawę do zastosowania zwolnienia od podatku zapewnienia pracownikom (i ich rodzinom) pakietów medycznych jest art. 43 ust. 1 pkt 37) ustawy o VAT.

Pakiety medyczne zostały wykupione przez Wnioskodawcę na podstawie umowy grupowego ubezpieczenia zdrowotnego, zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Towarzystwem Ubezpieczeniowym oferującym takie ubezpieczenia.

Zgodnie z treścią umowy, Wnioskodawca jest podmiotem Ubezpieczającym, osoby zatrudnione przez Wnioskodawcę (osoby fizyczne pozostające z Wnioskodawcą w stosunku umownym na podstawie umowy o pracę lub innej formy zatrudnienia, m.in. umowa o dzieło, umowa zlecenia) są Ubezpieczonymi, a najbliżsi członkowie osób zatrudnionych są Współubezpieczonymi. Ponadto, umowa stanowi, że w ramach ubezpieczenia grupowego oferowane są również świadczenia medyczne na rzecz pracowników i ich rodzin, objętych tym ubezpieczeniem.

Przekazywane pakiety medyczne mają aspekt motywacyjny oraz profilaktyczny. Oferując pracownikom i ich rodzinom pakiety medyczne Wnioskodawca, jako pracodawca, stara się przyciągnąć z rynku pracy i utrzymać najlepszych pracowników. W ten sposób konkuruje również z innymi pracodawcami na rynku pracy.

Należy zwrócić uwagę, że oferowanie pracownikom (i ich rodzinom) pakietów medycznych (w tym również pakietów w ramach ubezpieczenia grupowego) staje się ugruntowaną praktyką wśród liczących się na rynku pracy pracodawców.

Ponadto, poprzez pakiety medyczne Wnioskodawca zapewnia dostęp pracownikom (i ich rodzinom) do fachowej opieki medycznej, co pozytywnie wpływa na zdrowie pracowników. Korzyścią dla Wnioskodawcy jest wysoka frekwencja pracowników na stanowiskach pracy, a tym samym możliwość niezakłóconego generowania poprzez ich pracę przychodów (obrotów) z tytułu prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Pakiety medyczne nie są przekazywane w ramach Zakładowego Funduszu Świadczeń, jest to indywidualna, dobrowolna decyzja Wnioskodawcy. Jak wskazano powyżej, pakiety medyczne są oferowane w ramach grupowego ubezpieczenia zdrowotnego, jakim mogą być objęci pracownicy i ich rodziny.

Zdaniem Wnioskodawcy, zakupy stanowiące wydatki ogólnozakładowe co do zasady nie są związane z przekazaniem przedmiotowych pakietów. Jest to bowiem usługa kupowana od zewnętrznego podmiotu, którą Wnioskodawca zakupuje we własnym imieniu, ale na rzecz pracowników i ich rodzin.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo jeśli do obliczania wskaźnika proporcji zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług w liczniku i mianowniku nie uwzględni obrotu z tytułu ich przekazania pracownikom? - stan przepisów ustawy o VAT obowiązujących od 1 stycznia 2014 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek naliczony odlicza się przy zastosowaniu proporcji, tylko gdy zakupy dotyczą jednocześnie działalności opodatkowanej i zwolnionej. W tej sytuacji tak nie będzie ponieważ zakup pakietów medycznych (ze stawką zwolnioną) można przyporządkować do ich przekazania pracownikom (również zwolnionego z VAT).

W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy obrotu z tytułu przekazania pakietów medycznych dla pracowników nie należy ujmować do obliczania proporcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

W tym miejscu wskazać należy, iż dokonując jakiegokolwiek nabycia towarów i usług Wnioskodawca jest zobowiązany określić, którym czynnościom wykonywanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będą te towary i usługi służyły.

Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają w sposób techniczno-prawny regulacje zawarte w art. 90 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ww. ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W świetle art. 90 ust. 5 ww. ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

W myśl art. 90 ust. 6 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących:

1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych,
2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem Wnioskodawcy w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca dla pracowników i ich rodzin wykupił pakiety medyczne. Przekazanie ww. pakietów jest zwolnione z VAT.

Zakupy stanowiące wydatki ogólnozakładowe nie są związane z przekazaniem przedmiotowych pakietów, które są zwolnione z VAT. Jest to usługa kupowana od zewnętrznego podmiotu, którą Wnioskodawca zakupuje we własnym imieniu, ale na rzecz pracowników i ich rodzin. Pakiety medyczne nie są przekazywane w ramach Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Jak wskazał Wnioskodawca podstawą do zastosowania zwolnienia od podatku zapewnienia pracownikom (i ich rodzinom) pakietów medycznych jest art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy przekazanie ww. pakietów medycznych powinno być uwzględniane w liczniku oraz mianowniku współczynnika proporcji wyliczanego na podstawie przepisu art. 90 ust. 3 ustawy o VAT wg przepisów ustawy o VAT obowiązujących od 1 stycznia 2014 r.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości Wnioskodawcy należy stwierdzić, że jak wynika z wniosku, pakiety medyczne zostały nabyte ze stawką zwolnioną, a ich nieodpłatne przekazanie, jak wskazał Wnioskodawca jest zwolnione od podatku VAT. W związku z powyższym, ponieważ z tytułu nabycia tych pakietów nie został naliczony podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu od podatku należnego, zatem ani zakupu pakietów medycznych ani ich przekazania nie należy ujmować do licznika proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, gdyż zgodnie z tym przepisem, w liczniku ujmuje się roczny obrót z tytułu czynności w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę pakietów medycznych zwolnionych od podatku VAT, będzie jednak ujmowane w mianowniku proporcji o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, gdyż zwolnione od podatku VAT przekazanie pakietów medycznych jako czynność, od której Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, wchodzi do całkowitego obrotu wykazywanego przez Wnioskodawcę w mianowniku wskaźnika proporcji.

Należy również w tym miejscu zauważyć, że, jak wskazał Wnioskodawca we wniosku podstawę do zastosowania zwolnienia od podatku zapewnienia pracownikom (i ich rodzinom) pakietów medycznych jest art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT zatem w przedmiotowej sprawie nie będzie miał zastosowania ww. przepis art. 90 ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT.

Tak więc stanowisko Wnioskodawcy, że obrotu z tytułu przekazania pakietów medycznych dla pracowników nie należy ujmować do obliczania proporcji, należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie była kwestia opodatkowania lub zwolnienia z opodatkowania przekazania pakietów medycznych pracownikom ani kwestia prawidłowego zastosowania zwolnienia od podatku przekazania tych pakietów na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT, gdyż nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem ORD-IN zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.