Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-76/12-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-02-08
Teza: Istota interpretacji: przedmiotem sprzedaży były poszczególne składniki (tj. prawa i obowiązki z umów najmu, prawa i obowiązki z Umowy franszyzy, dane osobowe dotyczące klientów Sklepów H., środki trwałe i wyposażenie oraz towary), które nie mogły być zakwalifikowane jako ZCP w rozumieniu ustawy o VAT, gdyż nie stanowiły zorganizowanego pod względem organizacyjnym, finansowym lub funkcjonalnym zespołu.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; składnik-składnik majątkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2011r. (data wpływu 28 listopada 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania składników majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania składników majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

1.  H. S.A. (H.) jest polskim oddziałem niemieckiej spółki akcyjnej (B.). H jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
2.  U. Sp. z o.o. (U., Spółka), zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, zajmuje się sprzedażą detaliczną odzieży i akcesoriów pod różnymi markami, m.in. R., E., M., W., itp.
3.  W ramach swojej działalności U. prowadziła m.in. 5 sklepów w Polsce, w których sprzedawała odzież pod marką H. (Sklepy H). Otwieranie i prowadzenie Sklepów H. przez U. oraz sprzedaż towarów pod marką H. odbywała się na podstawie umowy franszyzy z … lipca 2005 roku, którą Spółka zawarła z H. posiadającą prawo do marki/znaku towarowego H. (Umowa franszyzy). W ramach Umowy franszyzny U. dokonywała zakupów towarów od spółki H. S.A. oraz innych partnerów wskazanych przez franszyzodawcę.
4.  Sklepy H. były prowadzone w lokalach, z których U. korzystała na podstawie umów najmu zawartych z właścicielami centrów handlowych. U. dokonała w pomieszczeniach, w których prowadzone były Sklepy H., inwestycji kwalifikowanych jako inwestycje w obcych środkach trwałych (np. adaptacje/przystosowanie powierzchni sklepowej) oraz w środki trwałe stanowiące własność Spółki (np. elementy wyposażenia: meble, komputery, kasy fiskalne).
5.  W Sklepach H. byli zatrudnieni pracownicy na podstawie umowy z U. Każdy sklep miał własnego kierownika. Sprzedaż towarów pod marką H. koordynował Kierownik Marki (brand manager). Osoba ta również koordynuje sprzedaż towarów pod innymi markami, do których prawo ma U. Za sprzedaż towarów pod marką H. przez Spółkę byli również odpowiedzialni: Specjalista ds. handlowych, Specjalista od wizerunku (visual Merchendiser) oraz kilkuosobowy zespół regionalnych menedżerów wsparcia operacyjnego (Regional Support Managers).
6.  Sklepy H. nie były wyodrębnione w U. w dział/oddział Spółki.
7.  Dla celów zarządczych, głównie w celu określenia rentowności poszczególnych sklepów, Spółka ewidencjonowała realizowaną przez nie sprzedaż oraz koszty bezpośrednie (np. wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w sklepach i pochodnych, wartości sprzedawanych towarów, koszty najmu) na odrębnych kontach księgowych (centra przychodowo-kosztowe). Na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej możliwe było również wyselekcjonowanie określonych aktywów (np. środków trwałych) znajdujących się w danej lokalizacji (w konkretnym Sklepie H.).
8.  Ewidencja analityczna prowadzona dla celów zarządczych nie uwzględniała jednak wszystkich kosztów prowadzenia sklepów np. brak w niej kosztów ogólnych, takich jak koszty administracyjne, koszty zarządzania sprzedażą pod marką H., koszty księgowe, koszty informatyczne, koszty obsługi płacowej. Na podstawie ewidencji księgowej nie było możliwe sporządzenie pełnego rachunku wyników oraz bilansu. Spółka nie sporządzała sprawozdań finansowych dotyczących poszczególnych lub wszystkich Sklepów H.
9.  Przychody (kwoty) wygenerowane w związku ze sprzedażą w Sklepach H. trafiały na zbiorczy rachunek bankowy Spółki. Z tego rachunku były/są również wypełniane zobowiązania związane z funkcjonowaniem wszystkich sklepów Spółki (nie tylko Sklepów H.).
10.  W listopadzie 2011 roku, H przeprowadziła transakcję z U., w ramach której:
    1.  U. dokonała cesji na H praw (w tym praw do korzystania z nakładów kwalifikowanych jako inwestycje w obcych środkach trwałych) i obowiązków z umów najmu Sklepów H..
    2.  U. dokonała cesji na H praw i obowiązków z Umowy Franszyzy, przy czym franszyzodawca oraz U. zrzekli się wzajemnie znanych im roszczeń wynikających z nienależytego wykonania Umowy franszyzowej za okres do dnia zawarcia umowy z dnia 10 listopada 2011 roku, w wyniku czego można powiedzieć, że faktycznie ani H w stosunku do franszyzodawcy ani franszyzodawca wobec H nie będzie odpowiadać za zobowiązania z tytułu nienależytego wykonania Umowy franszyzy za okres sprzed 10 listopada 2011 roku, albowiem roszczenia te nie przejdą na H ani też franszyzodawca nie będzie miał takich roszczeń wobec H.
    3.  U. przekazała H posiadane dane osobowe dotyczące klientów Sklepów H..
    4.  H nabyła większość (ale nie wszystkie) środków trwałych oraz pozostałego wyposażenia znajdującego się w Sklepach H..
    5.  U. sprzedała H towary pod marką H. stanowiące bieżące zapasy oraz część „starych” zapasów.
    6.  Za zobowiązania dotyczące okresu do dnia przejęcia przez H aktywów i praw oraz obowiązków wynikających z umów najmu dotyczących danego Sklepu H., odpowiada U., natomiast za zobowiązania powstałe po tej dacie odpowiada H.
    7.  W związku z nabyciem części aktywów, praw i obowiązków U., H zgodnie z art. 231 Kodeksu Pracy, przejęła pracowników U. zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i pracujących w Sklepach H.
11.  Z transakcji pomiędzy U. i H zostały wyłączone:
    1.  Wybrane środki trwałe i cześć wyposażenia znajdującego się w Sklepach H., np. komputery i ich oprogramowania wraz z urządzeniami peryferyjnymi oraz urządzeniami sieciowymi, kasy fiskalne wraz z drukarkami fiskalnymi, terminale do obsługi kart płatniczych/kredytowych.
    2.  Część „starych” zapasów z poprzednich kolekcji.
    3.  Co do zasady umowy usługowe związane z prowadzeniem Sklepów H., np. umowy na dostawę mediów, usług telekomunikacyjnych, sprzątanie, emisję muzyki. H według swojej decyzji, zawrze lub zawarła w tym zakresie odrębne umowy z kontrahentami.
    4.  Co do zasady zobowiązania U. powstałe do daty przejęcia danego Sklepu H. np. zobowiązania wobec wynajmujących lokale sklepowe, pracowników. Jeżeli przejęty pracownik wystąpi z roszczeniem ze stosunku pracy wobec H dotyczącym okresu zatrudnienia w U., Spółka, po uwzględnieniu zasadności roszczenia zapłaci H równowartość wypełnionego przez H zobowiązania wobec tego pracownika. U. również zobowiązana jest do zapłaty na rzecz H uzgodnionej kwoty stanowiącej wartość niewykorzystanych przez pracowników urlopów za okres zatrudnienia w U.
    5.  Gotówka w kasie lub na rachunku bankowym wygenerowana w wyniku sprzedaży przez U. towarów oznaczonych marką H.
    6.  Należności od firm obsługujących karty płatnicze związane z realizacją przez Spółkę sprzedaży towarów pod marką H. dokonanej za pomocą kart płatniczych.
    7.  Część Pracowników. Na H nie przeszła kadra kierownicza zajmująca się zarządzaniem sprzedażą towarów pod marką H., w tym Kierownik Marki, Specjalista d.s. handlowych oraz regionalni menedżerowie wsparcia operacyjnego.
12.  Z chwilą przekazania przez U. na rzecz H Sklepów H. zostało dokonane potrącenie wierzytelności U. z tytułu ceny sprzedaży Sklepów H. z wierzytelnościami H z tytułu ceny za towar sprzedany uprzednio U. Na skutek potrącenia wygasły zobowiązania U. wobec H z tytułu zakupu towaru. W związku z powyższym, zobowiązania U. z tytułu zapłaty ceny za towar nie zostały przeniesione na H.
13.  H. wykorzystuje nabyte składniki do czynności opodatkowanych VAT i niezwolnionych z tego podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca postąpił prawidłowo uznając, że nabycie
    1.  poszczególnych praw i związanych z nimi obowiązków wynikających z Umowy franszyzy oraz z umów najmu,
    2.  środków trwałych i pozostałego wyposażenia znajdującego się w 5 Sklepach H.,
    3.  towarów oraz
    4.  danych osobowych dotyczących klientów Sklepów H. nie stanowiło nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 27e ustawy o VAT?
2.  W związku z powyższym, czy nabycie ww. rzeczy i praw (oraz cesja związanych z nimi obowiązków) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT H miała prawo odliczyć VAT naliczony przez U., w zakresie w jakim nabyte towary i usługi wykorzystane zostały i będą wykorzystywane w przyszłości przez H do czynności opodatkowanych VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  Zgodnie z art. 5 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług \[VAT\] podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 6 ust. 1 pkt 1 wskazuje natomiast, że przepisów „ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.
2.  Definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa \[ZCP\] zawiera art. 2 ust. 1 pkt 27e ustawy o VAT, zgodnie z którym ZCP jest „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”. Taka samą definicję ZCP zawierają przepisy ustawy o podatku od osób prawnych.
3.  W ramach zawartej umowy H nabyła od U.:
    1.  prawa (w tym prawo do korzystania z nakładów kwalifikowanych jako inwestycje w obcych środkach trwałych) i związane z nimi obowiązki wynikające z umów najmu Sklepów H.;
    2.  prawa obowiązki wynikające z Umowy franszyzy,
    3.  dane osobowe dotyczące klientów Sklepów H.;
    4.  większość środków trwałych oraz pozostałego wyposażenia znajdującego się w Sklepach H.,
    5.  towary pod marką H. stanowiące bieżące zapasy oraz część „starych” zapasów. Ponadto:
    6.  H. nie przejęła zobowiązań dotyczących okresu do dnia przejęcia przez H aktywów i praw oraz obowiązków wynikających z umów najmu dotyczących danego Sklepu H. (za te zobowiązania odpowiadać będzie U.), H odpowiadać będzie za zobowiązania powstałe po tej dacie,
    7.  H. nie przejęła zobowiązań U. z tytułu zapłaty ceny za towar. Zobowiązania te wygasły w wyniku potrącenia, z chwilą przekazania Sklepów H. na rzecz H,
    8.  H. nie przejęła wybranych środków trwałych oraz części wyposażenia znajdującego się w sklepach H. (np. komputerów i ich oprogramowania wraz z urządzeniami peryferyjnymi oraz urządzeniami sieciowymi, kas fiskalnych wraz z drukarkami fiskalnymi, terminali do obsługi kas płatniczych/kredytowych) oraz części „starych” zapasów poprzednich kolekcji,
    9.  H. zawarła odrębne umowy usługowe związane z prowadzeniem Sklepów H., np. umowy na dostawę mediów, usług telekomunikacyjnych, sprzątania, emisji muzyki,
    10.  H. zgodnie z art. 231 Kodeksu Pracy, przejęła większość pracowników U. zatrudnionych na podstawie umowy o pracę pracujących w Sklepach H. H. nie przejęła jednak kadry kierowniczej zajmującej się zarządzaniem sprzedażą towarów, w tym Kierownika Marki, Specjalisty ds. handlowych, Specjalisty ds. wizerunku) oraz regionalnych menedżerów wsparcia operacyjnego.
4.  Zdaniem Wnioskodawcy wymienione wyżej składniki nie mogły być zakwalifikowane jako ZCP w rozumieniu ustawy o VAT. Warunkiem uznania określonych składników za ZCP w dacie ich sprzedaży jest bowiem:
    1.  istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych W przypadku Sklepów H. przedmiotem sprzedaży były zarówno składniki materialne jak i niematerialne (tj. np. elementy wyposażenia, towary, prawa i obowiązki z umów najmu oraz z Umowy franszyzy). Aby określone składniki mogły być uznane za ZCP powinny one jednak stanowić na dzień sprzedaży „zorganizowany zespół” - warunek ten w przypadku dokonanej przez Spółkę sprzedaży nie był jednak spełniony (argumentacja w tym zakresie przedstawiona jest w punktach ii-v poniżej).
    2.  zespół ten powinien być wyodrębniony organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie: Takie organizacyjne wydzielenie powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o podobnym charakterze (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 lutego 2011r., nr IPPB5/423-811/l0-4/MB). Sklepy H. nie były wyodrębnione w strukturze Spółki jako oddział (w szczególności jako oddział, który zostałby zgłoszony do Krajowego Rejestru Sądowego), brak było regulaminu wewnętrznego, który związany byłby z funkcjonowaniem tego „fragmentu” działalności prowadzonej przez Spółkę. Również pracownicy zajmujący się sprzedażą towarów oznaczonych marką H. nie byli wyodrębnieni w strukturze organizacyjnej Spółki. Każdy Sklep H. miał swojego kierownika, a sprzedaż prowadzona była przez pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę. Sprzedaż towarów pod marką H. zarządzał (koordynował) Kierownik Marki (przy czym osoba ta koordynowała również sprzedaż towarów pod innymi markami), ponadto Kierownik Marki nie został przejęty przez H. Za sprzedaż towarów pod marką H. przez Spółkę byli również odpowiedzialni (kadra kierownicza): Specjalista ds. handlowych, Specjalista ds. Wizerunku, oraz kilkuosobowy zespół regionalnych menedżerów wsparcia operacyjnego. Osoby te nie zostały przejęte przez H.
    3.  zespół ten powinien być wyodrębniony finansowo: W świetle dotychczasowego orzecznictwa organów podatkowych „wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, gdy sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ściślej do realizowanych przez nie zadań gospodarczych” (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 lutego 2011r., nr 1PPB5/423-811/10-4/MB). Najpełniej samodzielność finansowa realizowana jest w przypadku zakładu lub oddziału spółki, który prowadzi własne księgi rachunkowe i sporządza sprawozdanie finansowe niezależne od sprawozdania jednostki (np. Pierwszy Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie w interpretacji z 25 września 2007r., nr 1471/DPR1/423-109/07/MK). Spółka dla celów zarządczych ewidencjonowała realizowaną przez Sklepy H. sprzedaż oraz koszty bezpośrednie (na tej podstawie ustalała rentowność poszczególnych Sklepów). Ewidencja ta nie umożliwiała jednak alokowania (wyselekcjonowania) wszystkich kosztów związanych z działalnością Sklepów H. (np. części kosztów ogólnych), a w konsekwencji nie było możliwe sporządzenie pełnego rachunku wyników oraz bilansu. Spółka nie sporządzała również sprawozdań finansowych dotyczących zarówno poszczególnych jak i wszystkich Sklepów H.. O braku wyodrębnienia finansowego świadczy także fakt, że przychody (środki pieniężne) generowane przez tę część działalności gospodarczej Spółki trafiały na zbiorczy rachunek bankowy Spółki (rachunek ten służył również do wypełniania zobowiązań związanych z działalnością Sklepów H. oraz innych zobowiązań Spółki).
    4.  składniki winny być wyodrębnione funkcjonalnie, tj. powinny służyć realizacji określonych zadań gospodarczych i potencjalnie stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze - zarówno u zbywcy jak i nabywcy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach niezależnego przedsiębiorstwa (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 marca 2010r., nr IPPB5/423-810/09-4/MB). Przy czym ocena powinna być dokonywana najpóźniej na dzień sprzedaży czy też innej formy zbycia składników (np. postanowienie Naczelnika Pomorskiego US z 4 maja 2005r., nr DP/P11423-0022105/AP, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z 8 marca 2006r., nr PPII/443/50/05/PO). Oceniając kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 20 kwietnia 2011r. nr IPPP1-443-142/11-4/JL wskazał: „Zakres sprzedawanej masy majątkowej (wyłączenie ze sprzedaży części zobowiązań oraz nieruchomości) nie wskazuje zatem na umożliwienie nabywcy podjęcia działalności gospodarczej tylko w oparciu o nabyte składniki. Zespół składników majątkowych przedsiębiorstwa Wnioskodawcy pozbawiony części zobowiązań oraz budynków, w których wykonywana jest działalność produkcyjno-handlowa nie posiada zdolności funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo i nie spełnia definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT”. Zatem nabywca (H) powinien być w stanie tylko w oparciu o nabywane składniki (tj. nabywane środki trwałe, towary oraz prawa i obowiązki z umów najmu) kontynuować działalność gospodarczą prowadzoną w Sklepach H. do dnia sprzedaży przez zbywcę (Spółkę). Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 15 lutego 2011r., nr IPPP1-443-1307/10-2/EK: „Odnośnie wyodrębnienia funkcjonalnego, kryterium to sprowadza się do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. (\`(...)\`) Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”. Nie ulega wątpliwości, że nabyte przez H składniki (tj. prawa i obowiązki z Umowy franszyzy, prawo do korzystania z nakładów kwalifikowanych jako inwestycje w obcych środkach trwałych i scedowane obowiązki z umów najmu, dane osobowe dotyczące klientów Sklepów H., towary oraz środki trwałe, a także pozostałe wyposażenie znajdujące się w Sklepach H.) nie były wystarczające do tego, aby H mogła kontynuować tylko w oparciu o te składniki majątkowe działalność gospodarczą prowadzoną do dnia sprzedaży aktywów związanych ze Sklepami H. przez Spółkę. Przede wszystkim, H nie nabyła części środków trwałych oraz wyposażenia znajdującego się w Sklepach H. (tzn. komputerów wraz z oprogramowaniem oraz urządzeniami peryferyjnymi i urządzeniami sieciowymi oraz kas fiskalnych wraz z drukarkami fiskalnymi), bez którego nie było możliwe prowadzenie sprzedaży na rzecz klientów detalicznych. Co istotne, H podpisała (lub podpisze) również „własne” odrębne umowy usługowe związane z prowadzeniem Sklepów H. (tj. na dostawę mediów, sprzątanie, emisję muzyki w Sklepach H.). Nie została również przekazana gotówka w kasie lub na rachunku bankowym wygenerowana w wyniku sprzedaży przez U. towarów oznaczonych marką H., a także należności związane z realizacją przez Spółkę sprzedaży towarów pod marką H. dokonanej za pomocą kart płatniczych. Co istotne, H nie przejęła kadry kierowniczej zajmującej się zarządzaniem sprzedażą towarów pod marką H., w tym Kierownika Marki, Specjalisty ds. handlowych oraz regionalnych menedżerów wsparcia operacyjnego.W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy nie można przyjąć, że kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego zostało spełnione.
    5.  w skład ZCP powinny wchodzić zobowiązania: W świetle dotychczasowego orzecznictwa organów podatkowych, wyłączenie zobowiązań z określonego zespołu składników uniemożliwia zakwalifikowanie tego zespołu jako ZCP (w rozumieniu updop lub ustawy o VAT). Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 27 kwietnia 2011r. nr ILPP1/443-173/11-3/AK: „Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, iż przeznaczony do sprzedaży przez Wnioskodawcę majątek nie spełnia definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wynikającej z art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ nie obejmuje całości zobowiązań. Tym samym nie spełnia wszystkich kryteriów wymienionych w tym przepisie. W związku z powyższym ww. transakcja będzie czynnością podlegającą przepisom ustawy (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy) i opodatkowaną na zasadach ogólnych, tj. według właściwych stawek podatkowych lub z zastosowaniem zwolnienia, o ile takie będzie wynikało z przepisów”. Przedmiotem transakcji nie były zobowiązania U. powstałe do daty przejęcia danego Sklepu H., np. zobowiązania z tytułu zapłaty ceny za zakupione towary, wobec wynajmujących lokale sklepowe, pracowników (z wyjątkiem zobowiązań dotyczących np. niewykorzystanych urlopów). Jeżeli przejęty pracownik wystąpi z roszczeniem ze stosunku pracy wobec H dotyczącym okresu zatrudnienia w U., Spółka, po uwzględnieniu zasadności roszczenia zapłaci H równowartość wypełnionego przez H zobowiązania wobec tego pracownika. H nie przejęła zatem istniejących w dniu sprzedaży zobowiązań związanych z działalnością Sklepów H.
5.  Należy również dodać, że zgodnie z dotychczas prezentowanym przez organy podatkowe stanowiskiem, jakiekolwiek wyłączenia z danego zespołu składników (niezależnie od ich istotności/wagi/znaczenia dla prowadzenia działalności gospodarczej) przełamują „zasadę agregatu”, a w konsekwencji niemożliwe jest zakwalifikowanie takiego zespołu jako ZCP w rozumieniu ustawy o VAT lub updop: „W sytuacji wnioskodawcy wykluczenie części składników majątkowych związanych ze zbywaną ZCP 1, łamie zasadę przeniesienia agregatu składników należącego do jednego podmiotu na inny podmiot”(..) Jak wskazano we wniosku przedmiotem działalności ZCP 1 jest działalność deweloperska na rynku mieszkaniowym, a zatem wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe związane z tą częścią działalności i służące do wykonywania tego rodzaju działalności, winny być przedmiotem aportu” - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 czerwca 2010r. nr IPPB5/423-164/10-2/MB.
6.  Podobnie stanowi również interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 31 maja 2010r., nr IPPB5/423-114/10-4MB: „W sytuacji wnioskodawcy wykluczenie części zobowiązań wygenerowanych przez zbywaną część majątku jak również praw i obowiązków wynikających z zawartej umowy przedwstępnej na nabycie nieruchomości ze sprzedawanego majątku, łamie zasadę przeniesienia agregatu składników należącego do jednego podmiotu na inny podmiot”.
7.  H. nie nabyła wszystkich składników związanych z działalnością Sklepów H. (zakres wyłączeń został opisany wyżej) a tym samym przełamana została zasada agregatu, o której mowa w cytowanych wyżej interpretacjach.
8.  Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy przedmiotem sprzedaży były poszczególne składniki (tj. prawa i obowiązki z umów najmu Sklepów H. w których prowadzona była sprzedaż pod marką H., prawa i obowiązki z Umowy franszyzy, dane osobowe dotyczące klientów Sklepów H., środki trwałe i wyposażenie oraz towary). Ww. składniki nie mogły być zakwalifikowane jako ZCP w rozumieniu ustawy o VAT, gdyż nie stanowiły zorganizowanego pod względem organizacyjnym, finansowym lub funkcjonalnym zespołu (z uwagi na istotne wyłączenia - szczegółowo opisane w pkt 4 ii-v wyżej). Co więcej, H nie nabyła wszystkich składników związanych z działalnością Sklepów H. - a tym samym przełamana została zasada przeniesienia agregatu (wszystkich) składników związanych z działalnością Sklepów H. W konsekwencji sprzedaż ww. składników powinna podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych i nie powinna korzystać z wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Przy założeniu, że H wykorzystuje lub będzie wykorzystywać zakupione składniki do czynności opodatkowanych VAT i niezwolnionych z tego podatku, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, H ma prawo obniżyć kwotę należnego podatku VAT o kwotę podatku VAT naliczonego przez U.
9.  H. pragnie wskazać, że analogiczny wniosek o wydanie interpretacji prawa podatkowego w przedmiocie zakwalifikowania ww. składników jako ZCP w rozumieniu ustawy o VAT składa również zbywca (tj. U.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto tut. Organ informuje, iż w dniu 26 sierpnia 2011r. opublikowany został tekst jednolity ustawy o podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.