Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-277/12-7/NS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-25
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę parkingów, w przypadku gdy wszystkie miejsca parkingowe są dzierżawione.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; dzierżawa; gmina; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie; parking-miejsce parkingowe; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; usługi; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, reprezentowanego przez pełnomocnika radcę prawnego, przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2012 r. (data wpływu 26 marca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 czerwca 2012 r. (data wpływu 11 czerwca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę parkingów, w przypadku gdy wszystkie miejsca parkingowe będą dzierżawione – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę parkingów, w przypadku gdy wszystkie miejsca parkingowe będą dzierżawione. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 czerwca 2012 r. (data wpływu 11 czerwca 2012 r.) o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina, będąca czynnym podatnikiem VAT, realizuje na terenie Gminy inwestycje w zakresie budowy parkingów przeznaczonych dla pojazdów. W tym celu Gmina nabywa od dostawców/wykonawców określone towary i usługi, które są udokumentowane wystawionymi na rzecz Gminy fakturami VAT z wykazanymi kwotami podatku (zasadniczo są to usługi projektowe i budowlane, służące zaprojektowaniu, wybudowaniu i oznaczeniu nawierzchni z asfaltu bądź z kostki brukowej).

Parkingi będą zlokalizowane na należących do Gminy gruntach, w pasie ruchu drogowego, w pobliżu osiedli mieszkalnych. Gmina buduje przedmiotowe parkingi w celu ich odpłatnego wydzierżawienia użytkownikom, tj. zasadniczo osobom fizycznym, mieszkańcom osiedli, którzy posiadają samochody osobowe.

Gmina podkreśla, iż od strony funkcjonalnej, powyższych parkingów nie należy utożsamiać z tzw. strefami odpłatnego parkowania w centrach miast, gdzie: uiszcza się opłatę za określony czas parkowania (np. godzinę), opłatę pobiera inkasent lub uiszcza się ją korzystając z parkomatu, miejsca są nieoznaczone, etc.

W analizowanym przypadku, wystąpi „trwała” dzierżawa konkretnego miejsca, na którym parkować będzie mógł tylko dany użytkownik (strona umowy dzierżawy) lub ewentualnie osoba przez niego upoważniona. Umowy dzierżawy będą zasadniczo zawierane na czas nieokreślony lub na kilka lat, a użytkownik będzie zobowiązany do uiszczania miesięcznego czynszu dzierżawnego ustalonego na podstawie stawki za metr kwadratowy, określonej w zarządzeniu Burmistrza Miasta. Każde miejsce parkingowe, które będzie indywidualnie przypisane do konkretnego użytkownika będzie oznaczone i będzie posiadać ściśle określoną powierzchnię.

Powyższy czynsz dzierżawny będzie stanowić przychód Gminy i wpłacany będzie na rachunek Gminy lub w jej kasie (czynsz nie będzie zawierał podatku od nieruchomości, który będzie należny i regulowany przez użytkowników miejsc parkingowych odrębnie, tj. niezależnie od umowy dzierżawy).

Z tytułu powyższych usług dzierżawy Gmina będzie wystawiać na rzecz użytkowników faktury VAT z wykazanym podatkiem według stawki podstawowej, będzie je ujmować w rejestrach sprzedaży i deklaracjach VAT oraz będzie odprowadzać VAT należny do urzędu skarbowego.

W ramach zawieranych umów dzierżawy, użytkownicy konkretnych miejsc parkingowych zobowiązani będą m. in. do korzystania z nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem oraz do przywrócenia stanu poprzedniego przedmiotu dzierżawy w przypadku wadliwego jego użytkowania. Kwestie te będzie regulować umowa dzierżawy oraz szczegółowy regulamin.

Gmina zrealizowała i obecnie realizuje powyższe inwestycje parkingowe, w przypadku których wszystkie miejsca parkingowe będą przeznaczone do wydzierżawienia.

Ponadto, Gmina buduje również parkingi, na których jedno lub kilka miejsc parkingowych nie będzie wydzierżawionych (będą stanowić nieznaczny udział w stosunku do powierzchni całego parkingu). Będą to tzw. miejsca wolne, przeznaczone do nieodpłatnego parkowania przez jakiegokolwiek posiadacza pojazdu (np. gości mieszkańców osiedli, turystów). Gmina jednak podkreśla, iż część dzierżawiona tego typu parkingów funkcjonować będzie w sposób identyczny jak opisano to powyżej, tj. dany parking znajdować się będzie w pasie ruchu drogowego, poszczególne/oznaczone miejsca parkingowe będą dzierżawione, funkcjonować tam będzie regulamin, Gmina będzie wystawiać faktury z kwotami VAT etc. W przypadku tego typu parkingów, na podstawie posiadanej przez Gminę szczegółowej dokumentacji odzwierciedlającej pomiary (cały parking, a także miejsce dzierżawione, jak i te wolne będą miały ściśle określoną powierzchnię), Gmina będzie w stanie precyzyjnie określić powierzchnie metrażowe, tj. np. ustalić, jaka będzie powierzchnia miejsc dzierżawionych, a jaka miejsc wolnych.

Gmina zaznacza, iż uzyskała już analogiczną interpretację indywidualną z dnia 13 marca 2012 r., wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu potwierdzającą prawo Gminy do odliczenia VAT od wydatków ponoszonych na budowę parkingów zlokalizowanych poza pasem ruchu drogowego.

Z pisma z dnia 6 czerwca 2012 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, iż Wnioskodawca nie będzie w stanie wydzielić z faktur dotyczących budowy miejsc parkingowych zakupów towarów i usług dotyczących wyłącznie tzw. miejsc wolnych, przeznaczonych do nieodpłatnego parkowania przez jakiegokolwiek posiadacza pojazdu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę parkingów, w przypadku kiedy wszystkie miejsca parkingowe będą dzierżawione?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę parkingów, w przypadku kiedy wszystkie miejsca parkingowe będą dzierżawione.

Uzasadnienie:

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści cytowanej powyżej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są następnie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku należy rozstrzygnąć czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:

*   zostały nabyte przez podatnika tego podatku, oraz
*   pozostają w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Zdaniem Gminy, w analizowanym stanie sprawy spełnione zostaną obie ze wskazanych powyżej przesłanek. W szczególności (i) w odniesieniu do analizowanej transakcji dzierżawy Gmina będzie podatnikiem VAT oraz (ii) poniesione przez Gminę wydatki będą miały bezpośredni, klarowny i ścisły związek z wykonywaniem przez nią czynności opodatkowanych VAT, tj. dzierżawą.

Nie ulega bowiem wątpliwości, że wydatki ponoszone na budowę parkingów będą bezpośrednio związane ze świadczeniem przez Gminę usług dzierżawy. W ocenie Gminy, w analizowanym przypadku zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż bez poniesienia wydatków na budowę przedmiotowych parkingów, dzierżawa miejsc parkingowych byłaby niemożliwa, tj. w ogóle nie powstałby przedmiot dzierżawy. Zdaniem Gminy, nie sposób sobie wyobrazić bardziej bezpośredniego, klarownego i ścisłego związku pomiędzy danymi wydatkami oraz wykonywanymi dzięki nim czynnościami opodatkowanymi VAT.

W świetle powyższego, w ocenie Gminy, mając na uwadze fakt, iż w analizowanym przypadku spełnione zostaną przesłanki zdefiniowane w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków na budowę i utrzymanie dzierżawionych parkingów, zlokalizowanych w pasie ruchu drogowego.

Gmina podkreśla, że stanowisko odmienne od przestawionego powyżej pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów administracyjnych. Przykładowo, Gmina przytacza orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził, iż „prawo do odliczenia zostało wprowadzone aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.

Zdaniem Gminy, w zakresie świadczonych usług dzierżawy nie powinna być ona traktowana inaczej/mniej korzystnie niż inne podmioty, świadczące analogiczne usługi. Nie ulega bowiem wątpliwościom, iż tego typu podmioty (np. przedsiębiorcy budujący i dzierżawiący parkingi w biurowcach czy galeriach handlowych) mają prawo do odliczania podatku od wydatków związanych z przedmiotem dzierżawy. Jeżeli zatem w analizowanym przypadku Gmina będzie podatnikiem VAT na gruncie art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT i jednocześnie będzie zobowiązana do odprowadzania VAT należnego z tytułu świadczonych usług dzierżawy (podobnie jak inni podatnicy), powinna mieć ona prawo do odliczenia VAT naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego – na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, iż formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo – prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze, jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Gmina, będąca czynnym podatnikiem VAT, realizuje inwestycje w zakresie budowy parkingów przeznaczonych dla pojazdów. W tym celu Gmina nabywa od dostawców/wykonawców określone towary i usługi, które są udokumentowane wystawionymi na rzecz Gminy fakturami VAT z wykazanymi kwotami podatku (zasadniczo są to usługi projektowe i budowlane, służące zaprojektowaniu, wybudowaniu i oznaczeniu nawierzchni z asfaltu bądź z kostki brukowej). Parkingi będą zlokalizowane na należących do Gminy gruntach, w pasie ruchu drogowego, w pobliżu osiedli mieszkalnych. Gmina buduje przedmiotowe parkingi w celu ich odpłatnego wydzierżawienia użytkownikom, tj. zasadniczo osobom fizycznym, mieszkańcom osiedli, którzy posiadają samochody osobowe. W analizowanym przypadku, wystąpi „trwała” dzierżawa konkretnego miejsca, na którym parkować będzie mógł tylko dany użytkownik (strona umowy dzierżawy) lub ewentualnie osoba przez niego upoważniona. Umowy dzierżawy będą zasadniczo zawierane na czas nieokreślony lub na kilka lat, a użytkownik będzie zobowiązany do uiszczania miesięcznego czynszu dzierżawnego ustalonego na podstawie stawki za metr kwadratowy, określonej w zarządzeniu Burmistrza Miasta. Każde miejsce parkingowe, które będzie indywidualnie przypisane do konkretnego użytkownika będzie oznaczone i będzie posiadać ściśle określoną powierzchnię. Otrzymywany czynsz dzierżawny będzie stanowić przychód Gminy i wpłacany będzie na rachunek Gminy lub w jej kasie (czynsz nie będzie zawierał podatku od nieruchomości, który będzie należny i regulowany przez użytkowników miejsc parkingowych odrębnie, tj. niezależnie od umowy dzierżawy). Z tytułu powyższych usług dzierżawy Gmina będzie wystawiać na rzecz użytkowników faktury VAT z wykazanym podatkiem według stawki podstawowej, będzie je ujmować w rejestrach sprzedaży i deklaracjach VAT oraz będzie odprowadzać VAT należny do urzędu skarbowego. Gmina zrealizowała i obecnie realizuje powyższe inwestycje parkingowe, w przypadku których wszystkie miejsca parkingowe będą przeznaczone do wydzierżawienia.

Wskazać należy, iż zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

W omawianej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy zostaną spełnione, ponieważ Gmina jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, natomiast wydatki poniesione przez Zainteresowanego na budowę parkingów będą miały związek z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Jak bowiem stwierdzono w wydanej w dniu 25 czerwca 2012 r. interpretacji nr ILPP1/443-277/12-5/NS, dzierżawa miejsc parkingowych przez Gminę będzie stanowić czynność opodatkowaną podatkiem VAT według 23% stawki podatku.

Zatem, z uwagi na związek poniesionych wydatków na budowę parkingów z czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie.

Reasumując, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę parkingów, w przypadku kiedy wszystkie miejsca parkingowe będą dzierżawione.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę parkingów, w przypadku gdy wszystkie miejsca parkingowe będą dzierżawione w zdarzeniu przyszłym. Kwestia dotycząca prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę parkingów, w przypadku gdy wszystkie miejsca parkingowe są dzierżawione w stanie faktycznym została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej z dnia 25 czerwca 2012 r. nr ILPP1/443-277/12-6/NS.

Interpretacjami indywidualnymi nr ILPP1/443-277/12-4/NS i nr ILPP1/443-277/12-5/NS z dnia 25 czerwca 2012 r. załatwiono wniosek w części dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT czynności dzierżawy miejsc parkingowych w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym.

Natomiast kwestia dotycząca prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę parkingów, w sytuacji gdy nie wszystkie miejsca parkingowe są/będą dzierżawione w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym została rozstrzygnięta w interpretacjach indywidualnych z dnia 25 czerwca 2012 r. nr ILPP1/443-277/12-8/NS oraz nr ILPP1/443-277/12-9/NS.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.