Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.787.2024.3.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Dostawa nieruchomości - podleganie opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; grunty-dostawa gruntu; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-podział nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; pełnomocnictwo; pełnomocnik; podatnik; sprzedaż; umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 26 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie
    podlegania opodatkowaniu dostawy nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem z 30
    grudnia 2024 r. (wpływ 7 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jako osoba fizyczna nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    podatek VAT). Jest Pani współwłaścicielem wraz z mężem we współwłasności majątkowej
    małżeńskiej m.in. nieruchomości gruntowej położonej (...), obszaru łącznego (...) ha (...),
    składającej się z siedmiu działek gruntu, w tym działek: numer A/2 (...), sposób korzystania:
    rola (L.p. 1), numer B/2 (...), sposób korzystania: rola (L.p. 2), numer C/3 (...), sposób
    korzystania: rola (L.p. 5) i numer D/2 (...), sposób korzystania: rola (L.p. 6).
    Przedmiotowe nieruchomości stanowią Pani majątek w ramach ustawowej wspólności
    majątkowej małżeńskiej wraz z mężem, które nabyła Pani na podstawie umowy darowizny
    zawartej xx stycznia 1999 r., przed notariuszem (...) i umowy zamiany zawartej przed
    notariuszem we (...) do Rep. A nr (...).
    Wchodzące w skład opisanej nieruchomości działki gruntu numer A/2, B/2, C/3 i D/2
    (zwane dalej zamiennie: Działką, Działkami):
    1. Położone są w (...):
      · działka gruntu numer A/2, obszaru (...) ha (...), identyfikator: (...), składająca się z
        użytków oznaczonych w ewidencji gruntów symbolami: „RIIIb”, „RIVa”, „RIVb”, „RV” i
        „RVI”, nie jest zabudowana;
      · działka gruntu numer B/2, obszaru (...) ha (...), identyfikator: (...), składająca się z
        użytków oznaczonych w ewidencji gruntów symbolami: „RIVa”, „RIVb” i „RV”, nie
        jest zabudowana;
      · działka gruntu numer C/3, obszaru (...) ha (...), identyfikator (...), składająca się z
        użytków oznaczonych w ewidencji gruntów symbolem: „RIVa”, nie jest zabudowana;
      · działka gruntu numer D/2, obszaru (...) ha (...), identyfikator: (...), składająca się z
        użytków oznaczonych w ewidencji gruntów symbolami: „RIIIb”, „RIVa”, „RIVb” i „RV”,
        nie jest zabudowana.

    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy (...)
    zatwierdzonym Uchwałą nr (...) z dnia xx maja 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów położonych w miejscowościach
    (...):
    · teren działki nr ewid. D/2 o powierzchni (...) ha przeznaczony jest pod: pas ok. 125 m: „1
      PU” – teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i
      magazyny), pas ok. 12 m: „8 KD-D” – teren drogi publicznej kategorii gminnej klasy: D –
      dojazdowa, pas ok. 155 m: „2 PU” – teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty
      produkcyjne, składy i magazyny);
    · teren działki nr ewid. C/3 o powierzchni (...) ha przeznaczony jest pod: „2 PU” – teren
      zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i magazyny);
    · teren działki nr ewid. A/2 o powierzchni (...) ha przeznaczony jest pod: pas ok. 16 m: „6
      KD-L” – teren drogi publicznej kategorii gminnej klasy: L – lokalna, pas ok. 405 m: „1
      PU” – teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i
      magazyny), pas ok. 12 m: „8 KD-D” – teren drogi publicznej kategorii gminnej klasy: D –
      dojazdowa, pas ok. 130 m: „2 PU” – teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty
      produkcyjne, składy i magazyny);
    · teren działki nr ewid. B/2 o powierzchni (...) ha przeznaczony jest pod: pas ok. 16 m: „11
      KD-L” – teren drogi publicznej kategorii gminnej klasy: L – lokalna, pas ok. 188 m: „2
      PU” – teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i
      magazyny).
    Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wynikające z ww.
    planu przeznaczenie działki nie nastąpiło z Pani inicjatywy.
    Działki nie są położone w granicach specjalnej strefy ekonomicznej ani parku narodowego,
    ani też nie istnieją żadne ograniczenia korzystania z nich wynikające z ochrony przyrody i
    środowiska.
    Działka numer A/2 stanowi nieruchomość rolną w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia
    2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 423).
    Działki gruntu numer B/2, C/3 i D/2 nie stanowią nieruchomości rolnych w rozumieniu
    powołanej ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego.
    Działki pozostają w Pani i Pani męża wyłącznym, niezakłóconym posiadaniu.
    Do dnia dzisiejszego nie podejmowała Pani żadnych działań informacyjno-reklamowych
    związanych ze sprzedażą ww. działek. Inicjatorem przedmiotowych działań była Gmina (...),
    która czuwa nad realizacją transakcji. Nie ponosiła Pani żadnych kosztów związanych ze
    sprzedażą, wszelkie formalności, jak i czynności takie jak organizowanie notariusza,
    podział działek czy spotkań z przedstawicielami kupującego organizowane były przez
    Gminę.
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie handlu i obrotu nieruchomościami.
    Dla przedmiotowych nieruchomości nie zostało wydane pozwolenie na budowę ani inne
    pozwolenie czy decyzje.
    Przed sprzedażą działki nie poczyniła Pani i nie zamierza poczynić jakichkolwiek działań,
    dotyczących zwiększenia wartości przedmiotowej działki (np. uzbrojenie terenu,
    wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej).
    xx października 2024 r. zawarła Pani przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości, w
    której zobowiązała się Pani do sprzedaży własności:
    1) wydzieloną z niezabudowanej działki numer A/2 (...), wchodzącej w skład Nieruchomości
      opisanej wyżej w § 1 tej umowy – jej część oznaczoną na załączniku graficznym
      stanowiącym załącznik do Umowy kolorem czerwonym, o obszarze około (...) ha (...);

    2) i wchodzące w skład Nieruchomości Działki: numer B/2 (...) obszaru (...) ha (...), numer C
      /3 (...) obszaru (...) ha (...) i numer D/2 (...) obszaru (...) ha (...), opisane wyżej w § 1 tej
      umowy, nazywane dalej Przedmiotem Umowy, w stanie wolnym od obciążeń i
      ograniczeń w rozporządzaniu oraz wad fizycznych i prawnych.
    Zgodnie z przedmiotową umową strony postanowiły, iż umowa przyrzeczona zostanie
    zawarta najpóźniej do xx marca 2025 r. pod warunkiem spełnienia następujących
    warunków:
    1) stan prawny Nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej, poza sprostowaniem w
      Dziale I-O księgi wieczystej oznaczenia nieruchomości wobec podziału działki numer A
      /2 nie ulegnie zmianie;
    2) na Nieruchomości nie będą ciążyły jakiekolwiek prawa ani roszczenia osób trzecich,
      jakiekolwiek obciążenia dokonane na rzecz osób trzecich, a nieujawnione w księdze
      wieczystej;
    3) wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr A
      /2 przez wydzielenie jej części zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do
      niniejszej umowy, o której mowa w § 3 umowy;
    4) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji;
    5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na Przedmiocie
      Umowy budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    6) wydania przez Ministra Finansów interpretacji przepisów prawa podatkowego
      (interpretacja indywidualna), na podstawie art. 14b powołanej wyżej ustawy z dnia 29
      sierpnia 2007 r. Ordynacja podatkowa, stwierdzającej, czy Przedmiot umowy podlega
      lub nie podlega opodatkowaniu VAT, a w razie potwierdzenia przez Organ, iż
      Przedmiot umowy podlega opodatkowaniu VAT przedłożenia zaświadczenia
      potwierdzającego status Sprzedających lub jednego ze Sprzedających jako czynnego
      płatnika podatku VAT;
    7) w terminie do dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupująca Spółka lub
      wskazana przez Kupującą osoba trzecia nabędzie prawo własności wszystkich
      następujących działek gruntu położonych w (...), jednostka ewidencyjna: (...):
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer E – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działkę numer F,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer G – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działkę numer H,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer I – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer J – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer K – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działki numer L i numer M,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer N – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer A/1 – jej część przeznaczoną w całości
        na cele inne niż rolne i Działki numer D/3, numer C/4 i numer B/5,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer O – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działkę numer P,

      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer R – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne i Działkę numer S,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer T – jej część przeznaczoną w całości na
        cele inne niż rolne,
      - wydzieloną z niezabudowanej Działki numer D/1 – jej część przeznaczoną w całości
        na cele inne niż rolne,
      lub wszyscy właściciele nieruchomości wymienionych powyżej, będą gotowi zawrzeć
      umowy przenoszące własność wszystkich wyżej wymienionych działek gruntu na
      Kupującą Spółkę lub wskazaną przez Kupującą osobę trzecią i w tym celu, w dacie
      zawarcia umowy przyrzeczonej, stawią się u notariusza i przystąpią do zawarcia umów
      przenoszących własność wyżej wymienionych działek gruntu;
    8) raport z badania due diligence, o którym mowa w § 6 umowy nie wykazuje żadnych
      ryzyk ani nieprawidłowości;
    9) w dacie zawarcia umowy przyrzeczonej wszystkie oświadczenia i zapewnienia
      Sprzedających zawarte w § 1 niniejszej umowy będą odpowiadały aktualnemu stanowi
      prawnemu i faktycznemu Przedmiotu Umowy i zostaną powtórzone przez
      Sprzedających w umowie przyrzeczonej.
    Powyższe Warunki wymienione są zastrzeżone na rzecz Kupującej Spółki, której
    przysługuje prawo jednostronnego zrzeczenia się Warunków, z wyjątkiem wymienionych
    w punkcie 1, 3, 6, 10 oraz prawo żądania zawarcia umowy przyrzeczonej pomimo
    niespełnienia się wymienionych Warunków lub spełnienia jedynie niektórych z nich.
    Spełnienie się Warunków lub ich zrzeczenie się przez Kupującą Spółkę powinno nastąpić
    najpóźniej do xx lutego 2025 r.
    Dodatkowo w przedmiotowej umowie zawarto szereg zgód, upoważnień i pełnomocnictw,
    zgodnie z którymi m.in.:
    1. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę analizy stanu
      prawnego Nieruchomości, analizy stopnia wykonania zobowiązań z tytułu podatków
      oraz analizy stanu faktycznego Nieruchomości, obejmującej między innymi badania
      geotechniczne, hydrologiczne, w celu zidentyfikowania i oszacowania ryzyka
      związanego z przyszłą inwestycją (badanie due diligence) i wobec powyższego, w
      związku z realizacją uprawnienia, Kupująca Spółka ma prawo wglądu do odpowiedniej
      dokumentacji urzędowej, a także finansowej.
    2. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonywanie przez Kupującą Spółkę od dnia zawarcia
      niniejszej umowy wszelkich czynności faktycznych i prawnych mających na celu
      uzyskanie pozwolenia na budowę i prowadzenie prac inwestycyjnych w
      nieograniczonym zakresie na Przedmiocie Umowy – w celu uniknięcia wątpliwości,
      Strony uzgadniają, że Kupująca ma prawo dysponowania Przedmiotem Umowy na
      cele budowlane.
    3. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na przeniesienie przez Kupującą Spółkę
      wszelkich praw i obowiązków nabytych niniejszą umową przez Kupującą Spółkę w
      dowolnym czasie na rzecz dowolnych Spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej
      (...) S.A. Skuteczność wstąpienia osoby trzeciej w miejsce Kupującej uzależniona będzie
      od zawarcia między nią a osobą trzecią umowy cesji wierzytelności z umowy
      przedwstępnej z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza długów cedenta
      wynikających z niniejszej umowy w formie notarialnej.
    4. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na dokonanie przez Kupującą przelewu
      wierzytelności nabytej niniejszą umową przedwstępną na dowolnie wybraną osobę
      trzecią z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza wszelkich jej długów wobec
      nich jako Sprzedających a wynikających z tej umowy. W razie zawarcia takiej umowy z

      osobą trzecią Sprzedający wyrażają zgodę na przejęcie długu przez tę osobę i
      zwalniają Kupującą z zobowiązania – według zasad określonych w przepisach Tytułu IX
      kodeksu cywilnego.
    5. Sprzedający oświadczają, iż udzielają Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
      udzielania dalszych pełnomocnictw – do reprezentowania Mocodawcy w
      postępowaniach administracyjnych dotyczących w szczególności podziałów
      geodezyjnych, uzyskiwania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
      pozwolenia na budowę, postępowaniach dotyczącym uzyskania decyzji o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, uzyskania niezbędnej do rozpoczęcia budowy
      dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, w tym kopii mapy zasadniczej, uzyskania
      opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o możliwości wykonania uzbrojenia
      technicznego terenu, uzyskania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
      środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z przedmiotu umowy,
      występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
      podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
      decyzji i zaświadczeń opisanych w § 4 ust. 1 tej umowy, w szczególności składania
      wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji, postanowień i zaświadczeń.
    Wszelkie koszty związane ze sprzedażą ponosi strona kupująca.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    2. Na pytanie: „Czy Pani mąż jest/będzie na moment sprzedaży czynnym podatnikiem
      podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to w jakim zakresie prowadzi/będzie prowadzić
      działalność gospodarczą?” odpowiedziała Pani: „Nie”.
    3. Zarówno Pani, jak i Pani mąż są rolnikami ryczałtowymi.
    4. Część zbiorów z pól była/jest i będzie sprzedawana, a część zużywana jest w
      prowadzonych gospodarstwach. Sprzedaż nie była opodatkowana podatkiem VAT. Nie
      jest możliwe przyporządkowanie przedmiotowych czynności do konkretnych działek.
    5. Na pytanie: „W jaki sposób Pani i/lub Pani mąż wykorzystywała działki nr A/2, B/2, C/3
      oraz D/2 przez cały okres ich posiadania, tj. od roku 1993?” odpowiedziała Pani, że
      każda z działek jest od początku wykorzystywana w prowadzonych przez Panią i Pani
      męża gospodarstwach rolnych.
    6. Na pytanie: „Czy działka nr A/2, B/2, C/3 oraz D/2 były/są/będą wykorzystywane przez
      Panią i/lub Pani męża (przez cały okres ich posiadania, tj. od momentu jej nabycia do
      momentu planowanej dostawy) na cele prywatne (osobiste)? Jeśli tak, proszę wskazać,
      jakie konkretnie cele prywatne Pani i Pani męża zaspokajały i w jakim okresie?”
      odpowiedziała Pani, że każda z działek jest od początku wykorzystywana w
      prowadzonych przez Panią i Pani męża gospodarstwach rolnych.
    7. Na pytanie: „Czy Pani i/lub Pani mąż udostępniała/udostępnia/będzie udostępniała do
      momentu sprzedaży działki nr A/2, B/2, C/3 oraz D/2 osobom trzecim?” odpowiedziała
      Pani: „Nie”.
    8. Na pytanie: „Czy działki będące przedmiotem sprzedaży były przez Panią i/lub Pani
      męża wykorzystywane w prowadzonej przez Panią i/lub Pani męża działalności
      gospodarczej?” odpowiedziała Pani: „Nie, każda z działek są od początku
      wykorzystywane w prowadzonych przez nas gospodarstwach rolnych”.
    9. Gmina koordynuje transakcję. Tereny zlokalizowane w (...) objęte są MPZP z
      przeznaczeniem produkcyjno-usługowym. Na potrzeby działań promocyjno-
      marketingowych tereny te umownie nazwane są (...) Strefą Gospodarczą. Od wielu lat
      Gmina prowadzi szereg działań mających na celu zachęcić do inwestowania na terenie
      gminy (udział w targach, eventach materiały w prasie). Do Gminy zgłosił się inwestor z
      pytaniem o działkę o określonych parametrach. Działki wymienione we wniosku

      zostały wskazane (łącznie z kilkoma innymi nieruchomościami, tworząc jedną spójną
      całość jako fragment większego zamierzenia inwestycyjnego). Gmina była
      organizatorem spotkań przedstawiciela Inwestora z właścicielami, przekazała
      informację na temat podpisania umów przedwstępnych, czas i miejsce). Gminie nie
      było udzielane pełnomocnictwo. Jedynym udzielonym pełnomocnictwem było
      pełnomocnictwo wynikające z umowy przedwstępnej udzielone spółce kupującej
      nieruchomość (m.in. do podziałów geodezyjnych). O podział nieruchomości wystąpili
      Państwo jako właściciele nieruchomości.
    10. Na pytanie: „Czy w odniesieniu do działek będących przedmiotem sprzedaży były/są
      /będą do momentu sprzedaży podejmowane przez Panią i/lub Pani męża jakiekolwiek
      czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do
      podniesienia wartości tych działek, np. uzbrojenie działek w przyłącza do sieci
      wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej lub wystąpienie z
      wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie; utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o
      wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej; wystąpienie o warunki zabudowy; inne działania
      zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki, (proszę, żeby podała
      Pani jakie to były/są/będą czynności – nakłady i przez kogo zostały/zostaną
      poniesione)?” odpowiedziała Pani: „Nie”.
    11. Umowa przedwstępna została zawarta zarówno przez Panią, jak i Pani męża.
    12. Na pytanie: „Czy – oprócz wymienionych we wniosku postanowień wynikających z
      umowy przedwstępnej – ciążą na Pani i/lub Pani mężu, a także stronie kupującej inne
      (jakie?) prawa i obowiązki? W opisie sprawy wskazała Pani bowiem, że:
      Dodatkowo w przedmiotowej umowie zawarto szereg zgód, upoważnień i
      pełnomocnictw, zgodnie z którymi m.in.: (...).
    odpowiedziała Pani: „Nie”.
    13. Na pytanie: „Czy strona kupująca ponosi/będzie ponosiła jakiekolwiek nakłady
      finansowe związane z działkami od momentu podpisania umowy przedwstępnej do
      zawarcia umowy finalnej? Jeśli tak, proszę szczegółowo wyjaśnić, w jaki sposób nastąpi
      rozliczenie tych kosztów pomiędzy sprzedającym (Panią i/lub Pani mężem) a
      kupującym (np. czy koszty zostaną ujęte/rozliczone przez Panią i/lub Pani męża w
      cenie sprzedaży nieruchomości, czy rozliczenie nastąpi w inny sposób – jaki?) – proszę
      szczegółowo i jednoznacznie opisać te kwestie”, odpowiedziała Pani: „Zgodnie z
      zapisami w umowie przedwstępnej wszelkie koszty związane m.in. koszty ewentualnej
      wycinki drzew, koszty umowy przedwstępnej, czy koszty związane z podziałem działki
      ponosić będzie spółka kupująca Nie będą one rozliczane z nami w żaden sposób”.
    14. Na pytanie: „Czy dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości?” odpowiedziała
      Pani: „Nie”.
    15. Na pytanie: „Czy posiada Pani i/lub Pani mąż jeszcze inne nieruchomości, które będą
      przedmiotem sprzedaży (oprócz działek będących przedmiotem wniosku)?”
      odpowiedziała Pani: „Nie”.

## Pytanie

Czy dostawa przedmiotowych nieruchomości na rzecz kupującej spółki będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, dostawa przedmiotowych nieruchomości na rzecz kupującej spółki nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące

    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególność czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartość dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1, z późn. zm.) – zwanej dalej Dyrektywą 112 – podatnikiem jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez
    względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie w sposób ciągły majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalność gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji za które nie
    jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwość Unii Europejskiej (dalej TSUE) z 15 września 2001
    r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Wobec powyższego należy rozważyć, czy w celu sprzedaży działek podjęto aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, co skutkować będzie koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie (dalej NSA) z 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07,
    w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a
    także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz
    z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT (...).
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w
    analizowanej sytuacji brak jest podstaw do uznania Pani – w związku ze sprzedażą działek
    – za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu
    nieruchomościami. Powyższe wynika z faktu, iż sprzedane nieruchomości nie zostały
    nabyte przez Panią z zamiarem ich dalszej odsprzedaży, a przed sprzedażą nie
    podejmowała Pani działań informacyjno-reklamowych związanych ze sprzedażą ww.
    działek. Co więcej, to sama strona kupująca była inicjatorem ww. działań i pokryła wszelkie
    koszty związane ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości.
    Działania podejmowane przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając przedmiotowe nieruchomości korzysta Pani z przysługującego
    Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej i do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o VAT.
    Wobec powyższego należy uznać, że dokonując sprzedaży ww. nieruchomości, korzysta
    Pani z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalność gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Brak
    tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT, w zakresie sprzedaży wskazanych działek, a ich dostawę, cech czynności
    polegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. W
    konsekwencji mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej

    sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowych działek nie stanowi działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Tym samym z tego tytułu nie występowała Pani w charakterze podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a czynność ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Oceniając sprawę należy podkreślić, że decydującym czynnikiem dla rozważań o
    prowadzeniu/nieprowadzeniu przez Panią działalności gospodarczej polegającej na
    handlu gruntami był i jest cel nabycia przez Panią nieruchomości sprzedawanych na rzecz
    kupującej spółki.
    Kluczową kwestią nieuznania tych przedmiotowych transakcji jako działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT jest stan faktyczny, z którego
    wynika, że nie nabyła Pani gruntów w celu ich sprzedaży i użytkowała do celów rolniczych.
    Nie nabywała Pani ww. nieruchomości w celach handlowych.
    Podkreślić należy, że z propozycją sprzedaży przedmiotowych nieruchomości wystąpiła
    Gmina wraz z kupującą spółką. Tak więc do dnia dzisiejszego nie podejmowała Pani
    żadnych działań informacyjno-reklamowych związanych ze sprzedażą ww. działek.
    Inicjatorem przedmiotowych działań była Gmina (...), która zorganizowała spotkanie z
    przedstawicielami kupującej spółki. Z Pani strony nie były ponoszone żadne koszty
    związane ze sprzedażą, wszelkie formalności, jak i czynności takie jak organizowanie
    notariusza, podział działek, ponoszone były przez kupującą spółkę bądź Gminę.
    Taka sytuacja oznacza, iż nie ma możliwości zaliczenia sprzedaży tych gruntów do
    działalności gospodarczej w zakresie handlu gruntami. To właśnie ten zamiar w momencie
    zakupu jest decydujący dla uznania danej czynności za działalność gospodarczą.
    Powyższą wykładnię potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów we
    wskazanej już uchwale z 29 października 2007 r. (sygn. I FPS 3/07) oraz w wielu innych
    orzeczeniach.
    W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą należy
    wykazać, że w momencie nabycia nieruchomości mógł wystąpić zamiar dokonywać takich
    czynności (nabycia i następnie sprzedaży) wielokrotnie, którego to zamiaru nie było.
    Wobec powyższego sprzedaż nieruchomości na rzecz kupującej spółki nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Powyższe znajduje swoje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach
    podatkowych oraz orzeczeniach sądów administracyjnych, a także w najnowszej
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 marca 2024 r. o
    sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.38.2024.2.JM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej)
    stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z
    24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej : „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy
    przysługiwała niepodzielnie kilku osobom. W świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje
    kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z
    przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.

    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze
    względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa
    jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w
    skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać
    podziału majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu
    art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który
    w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla
    małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden
    z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom
    prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym
    przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała
    ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego
    wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki
    majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od
    towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub
    świadczy usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako
    podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika
    podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:
      Przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów
      rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie
      odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg wieczystych.
    W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Zwalnia się dostawcę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego
      oraz świadczenia usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym
    obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie
    towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od
    towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: (...); dostawa terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze; (...).
    Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku
    od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest
    przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym
    okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21
    kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził,
    że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać
    za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne
    środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki

    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    przez Panią udziałów we współwłasności ustawowej małżeńskiej działek nr: B/2, C/3, D/2
    oraz działki wydzielonej z działki nr A/2.
    Należy więc przeanalizować całokształt działań, jakie podjęła Pani w odniesieniu do
    nieruchomości, która będzie przedmiotem sprzedaży, i ustalić, czy w odniesieniu do
    opisanej czynności, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Panią za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
      oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
      umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielonego przez Panią pełnomocnictwa.
    Na podstawie art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    Jak stanowi art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    xx października 2024 r. zawarła Pani przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości, w
    której zobowiązała się Pani do sprzedaży własności:
    1) wydzieloną z niezabudowanej działki numer A/2 (...), wchodzącej w skład Nieruchomości
      opisanej wyżej w § 1 tej umowy – jej część oznaczoną na załączniku graficznym
      stanowiącym załącznik do Umowy kolorem czerwonym, o obszarze około (...) ha (...);
    2) i wchodzące w skład Nieruchomości Działki: numer B/2 (...) obszaru (...) ha (...), numer C
      /3 (...) obszaru (...) ha (...) i numer D/2 (...) obszaru (...) ha (...), opisane wyżej w § 1 tej
      umowy, nazywane dalej Przedmiotem Umowy, w stanie wolnym od obciążeń i
      ograniczeń w rozporządzaniu oraz wad fizycznych i prawnych.
    Zgodnie z tą umową strony postanowiły, iż umowa przyrzeczona zostanie zawarta
    najpóźniej do xx marca 2025 r. pod warunkiem spełnienia m.in. takich warunków jak:

    1) stan prawny Nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej, poza sprostowaniem w
      Dziale I-O księgi wieczystej oznaczenia nieruchomości wobec podziału działki numer A
      /2 nie ulegnie zmianie;
    2) na Nieruchomości nie będą ciążyły jakiekolwiek prawa ani roszczenia osób trzecich,
      jakiekolwiek obciążenia dokonane na rzecz osób trzecich, a nieujawnione w księdze
      wieczystej;
    3) wydanie przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr A
      /2 przez wydzielenie jej części zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do
      niniejszej umowy, o której mowa w § 3 umowy;
    4) niestwierdzenie ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji;
    5) potwierdzenie badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na Przedmiocie
      Umowy budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    Spełnienie się Warunków lub ich zrzeczenie się przez kupującą spółkę powinno nastąpić
    najpóźniej do xx lutego 2025 r.
    Dodatkowo w przedmiotowej umowie zawarto szereg zgód, upoważnień i pełnomocnictw,
    zgodnie z którymi m.in.:
    1. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę analizy stanu
      prawnego Nieruchomości, analizy stopnia wykonania zobowiązań z tytułu podatków
      oraz analizy stanu faktycznego Nieruchomości, obejmującej między innymi badania
      geotechniczne, hydrologiczne, w celu zidentyfikowania i oszacowania ryzyka
      związanego z przyszłą inwestycją (badanie due diligence) i wobec powyższego, w
      związku z realizacją uprawnienia, Kupująca Spółka ma prawo wglądu do odpowiedniej
      dokumentacji urzędowej, a także finansowej.
    2. Sprzedający wyrażają zgodę na dokonywanie przez Kupującą Spółkę od dnia zawarcia
      niniejszej umowy wszelkich czynności faktycznych i prawnych mających na celu
      uzyskanie pozwolenia na budowę i prowadzenie prac inwestycyjnych w
      nieograniczonym zakresie na Przedmiocie Umowy – w celu uniknięcia wątpliwości,
      Strony uzgadniają, że Kupująca ma prawo dysponowania Przedmiotem Umowy na
      cele budowlane.
    3. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na przeniesienie przez Kupującą Spółkę
      wszelkich praw i obowiązków nabytych niniejszą umową przez Kupującą Spółkę w
      dowolnym czasie na rzecz dowolnych Spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej
      (...) S.A. Skuteczność wstąpienia osoby trzeciej w miejsce Kupującej uzależniona będzie
      od zawarcia między nią a osobą trzecią umowy cesji wierzytelności z umowy
      przedwstępnej z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza długów cedenta
      wynikających z niniejszej umowy w formie notarialnej.
    4. Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na dokonanie przez Kupującą przelewu
      wierzytelności nabytej niniejszą umową przedwstępną na dowolnie wybraną osobę
      trzecią z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza wszelkich jej długów wobec
      nich jako Sprzedających a wynikających z tej umowy. W razie zawarcia takiej umowy z
      osobą trzecią Sprzedający wyrażają zgodę na przejęcie długu przez tę osobę i
      zwalniają Kupującą z zobowiązania – według zasad określonych w przepisach Tytułu IX
      kodeksu cywilnego.
    5. Sprzedający oświadczają, iż udzielają Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
      udzielania dalszych pełnomocnictw – do reprezentowania Mocodawcy w
      postępowaniach administracyjnych dotyczących w szczególności podziałów
      geodezyjnych, uzyskiwania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
      pozwolenia na budowę, postępowaniach dotyczącym uzyskania decyzji o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, uzyskania niezbędnej do rozpoczęcia budowy

      dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, w tym kopii mapy zasadniczej, uzyskania
      opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o możliwości wykonania uzbrojenia
      technicznego terenu, uzyskania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
      środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z przedmiotu umowy,
      występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
      podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
      decyzji i zaświadczeń opisanych w § 4 ust. 1 tej umowy, w szczególności składania
      wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji, postanowień i zaświadczeń.
    Wszelkie koszty związane ze sprzedażą ponosi strona kupująca.
    W świetle powyższego uznać należy, że nabywca będzie dokonywał szeregu
    określonych czynności w związku ze sprzedażą przez Panią przedmiotowych działek.
    Pomimo, że ww. czynności dokonywane będą przez przyszłego właściciela, to faktyczny
    właściciel nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych
    pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w
    jego imieniu. Jak wynika z opisu sprawy, udzieliła Pani nabywcy stosownego
    pełnomocnictwa.
    Zatem fakt, że działania te nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, ale przez
    pełnomocnika, nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po
    udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez kupującego wywołają skutki
    bezpośrednio w Pani sferze prawnej, ponieważ pełnomocnik nie działa w swoim imieniu,
    lecz w Pani. Działania te, dokonywane za Pani pełną zgodą, wpłyną generalnie na
    podniesienie atrakcyjności działek jako towaru i wzrost ich wartości. Ponadto, wszystkie te
    czynności do momentu sprzedaży działek zostaną wykonane w Pani sferze podatkowo-
    prawnej. W efekcie dokonanych czynności, dostawie podlegać będą działki o zupełnie
    innym charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg
    czynności powodujących zwiększenie atrakcyjności tych działek i ostatecznie ich sprzedaż.
    Jak wynika z powyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego, po udzieleniu
    pełnomocnictwa czynności wykonane przez osoby trzecie wywołują skutki bezpośrednio w
    sferze prawnej mocodawcy. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność
    wykonywania tych czynności przez pełnomocnika. Wykonanie szeregu ww. czynności
    dotyczących działek przeznaczonych do sprzedaży przed ich dostawą, które niewątpliwie
    uatrakcyjnią nieruchomość, jak również działania wykonywane przez pełnomocnika
    stanowią czynności, które zdecydowanie wykraczają poza zakres zwykłego wykonywania
    przez Panią prawa własności (zarządu) w ramach posiadanego majątku prywatnego.
    W konsekwencji dokonując opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży przez Panią
    udziałów we współwłasności ustawowej małżeńskiej przedmiotowej Nieruchomości –
    stanowiącej niezabudowane działki o numerach: nr B/2, C/3, D/2 oraz działkę wydzieloną z
    działki nr A/2 – podjęła Pani działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty
    zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała Pani aktywność w przedmiocie
    zbycia nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Biorąc pod uwagę wskazany powyżej całokształt podjętych przez Panią działań stwierdzić
    należy, że planowana przez Panią sprzedaż udziałów we współwłasności małżeńskiej
    działek nr: B/2, C/3, D/2 oraz działki wydzielonej z działki nr A/2, zgodnie z art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy, będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez Panią jako podatnika w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zatem, skoro w analizowanej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę do
    uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż przez Panią udziałów
    we współwłasności nieruchomości niezabudowanej (tj. udziałów we współwłasności
    ustawowej działek nr: B/2, C/3, D/2 oraz działki wydzielonej z działki nr A/2), będzie

    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podsumowanie
    Dostawa przez Panią udziałów we współwłasności ustawowej małżeńskiej
    przedmiotowych nieruchomości, tj. działek nr B/2, C/3, D/2 oraz działki wydzielonej z
    działki nr A/2, na rzecz kupującej spółki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    W konsekwencji Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    W kwestii skutków prawnych, jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla
    Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa
    podatkowego został złożony przez Panią zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku
    prawnego dla współwłaściciela nieruchomości, tj. Pani męża.
    W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej nr 0113-KDIPT1-
    3.4012.38.2024.2.JM, należy zwrócić uwagę na to, że w tamtejszym zdarzeniu przyszłym
    sprzedający działkę nie zawierał umowy przedwstępnej i nie planował jej zawierać z
    kupującym oraz nie udzielił i nie planował udzielić nabywcy/innemu podmiotowi
    pełnomocnictw (zgód, upoważnień) w celu występowania w jego imieniu w sprawach
    dotyczących sprzedawanej działki. Zatem interpretacja powołana przez Panią na poparcie
    własnego stanowiska rozstrzyga w odmiennym stanie faktycznym od sytuacji
    przedstawionej w złożonym przez Panią wniosku. Ocena omawianej kwestii, tj. skutków
    sprzedaży nieruchomości, nie jest kwestią uniwersalną, dającą się odnieść do ogólnych
    okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu przesłankach
    podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z punktu
    widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Ponadto specyfika
    działalności podmiotów jest na tyle różnorodna, że niekiedy nawet podobne okoliczności
    faktyczne nie spowodują analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a tym samym
    nie mogą być tożsamo traktowane.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.