Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.889.2025.1.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-24
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu mieszkaniowego.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
rozporządzenie
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu ... czerwca 2009 r. będąc w związku małżeńskim z ... na zasadach ustawowej
    wspólnoty małżeńskiej, Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarła z Bankiem ... umowę
    kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty EUR. Kredyt został udzielony przez
    podmiot Bank ... - aktualnie po przekształceniach nazywa się on ..., jako bank w formie
    spółki akcyjnej (dalej: „Bank”), działa i działał na podstawie statutu, prawa bankowego,
    kodeksu spółek handlowych oraz innych przepisów powszechnie obowiązującego prawa.
    Bank podlegał i podlega nadzorowi państwowemu.
    Wszyscy kredytobiorcy, w tym Wnioskodawczyni, odpowiadają za spłatę kredytu
    solidarnie, a więc do pełnej wysokości kredytu. Bank kwotę kredytu wypłacił w PLN w
    wysokości 789 181,65 PLN.
    Umowa, na podstawie której Bank udzielił ww. kredytu, spełnia wszystkie warunki definicji
    kredytu mieszkaniowego zgodnie z Dz. U. z 2024 r. poz. 102, z dnia 24 grudnia 2024 r. §
    3.3. Wskazany kredyt został zabezpieczony hipoteką kaucyjną na dwóch
    nieruchomościach - lokalach mieszkalnych – położonych przy ... (kredytowana
    nieruchomość) oraz ul. ... (nieruchomość z majątku prywatnego Wnioskodawczyni sprzed
    związku małżeńskiego). W umowie kredytowej wskazano jako cel: zakup lokalu
    mieszkalnego na rynku wtórnym oraz refinansowanie kosztów zakupu lokalu
    mieszkalnego na rynku wtórnym.
    Kredyt, o którym mowa we wniosku, został w całości przeznaczony na cele wskazane w
    umowie kredytowej. Środki z kredytu posłużyły Wnioskodawczyni i Jej mężowi na zakup
    lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość znajdującego się w ..., ... (dalej:
    „Lokal”). Akt notarialny zakupu Lokalu został podpisany dnia 3 lipca 2009 r., Rep. A numer
    ....
    Właścicielami Lokalu od momentu podpisania aktu notarialnego jest Wnioskodawczyni
    wspólnie z mężem na zasadach wspólnoty majątkowej małżeńskiej. W księdze wieczystej
    dla Lokalu ... wielkość udziału Wnioskodawczyni we własności jest wskazana jako 1/1
    wspólność ustawowa majątkowa małżeńska.
    Przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji, tj. na jeden lokal
    mieszkalny, opisany powyżej.
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został przedmiotowy kredyt było
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, tj.
    gospodarstwa domowego prowadzonego przez małżeństwo Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni wraz z rodziną zamieszkiwała w tym Lokalu w okresie od listopada 2009
    r. do sierpnia 2015 r.
    Na dzień 2 lipca 2025 r. saldo ww. kredytu wynosi 128 310,95 EUR. Bank wystąpił do
    Wnioskodawczyni oraz Jej męża z propozycją ugody, przewidującą m.in. umorzenie części
    zadłużenia w kwocie 26 588,24 EUR (113 000 PLN). Ugoda zostanie zawarta w 2025 r., a jej
    warunki przewidują następujące zobowiązania stron.

    Ustalenia w sprawie rozliczenia kredytu zaciągniętego ... czerwca 2009 r., które będzie
    zawierać wskazana we wniosku ugoda z Bankiem.
    Po przeprowadzonych negocjacjach Strony przyjęły, że zgodnym zamiarem Kredytobiorcy
    i Banku oraz celem niniejszej Ugody jest: polubowne rozstrzygnięcie sporu i zapobieżenie
    powstania w przyszłości nowego sporu o ważność i skuteczność Umowy oraz jej
    poszczególnych postanowień, w tym usunięcie wątpliwości co do ważności i skuteczności
    Kwestionowanych Klauzul oraz potwierdzenie ich skuteczności poprzez udzielenie przez
    Kredytobiorcę następczej, świadomej, wyraźnej i wolnej zgody ukierunkowanej
    jednoznacznie, wyraźnie i stanowczo na dopuszczalność ich stosowania oraz przywrócenie
    Kwestionowanym Klauzulom skuteczności z mocą wsteczną, oraz uchylenie niepewności
    co do roszczeń Stron związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy przez rozwiązania
    przyjęte w Ugodzie, w konsekwencji, jednoznaczne ustalenie praw i obowiązków Banku i
    Kredytobiorcy z tytułu Umowy, poprzez uczynienie wzajemnych ustępstw.
    Kredytobiorca zgadza się na zmianę Umowy w taki sposób, że zapłata Faktycznej Kwoty
    Rozliczenia (zgodnie z poniższą definicją) będzie skutkować wygaśnięciem Umowy
    wskutek jej wykonania, a tym samym zakończeniem jakiegokolwiek stosunku prawnego
    pomiędzy Kredytobiorcą a Bankiem w odniesieniu do Kredytu.
    W wykonaniu Umowy, Bank oraz Kredytobiorca dokonywali względem siebie zapłaty
    określonych kwot. Kredytobiorca i Bank uznają wzajemne uprawnienie stron do
    otrzymania tych kwot i nie zgłaszają względem siebie żadnych roszczeń względem tych
    kwot.
    W związku z oświadczeniami Kredytobiorcy zawartymi w § 2 i § 3 powyżej oraz w związku z
    tym, że Kredytobiorca zadeklarował całkowitą spłatę Kredytu do dnia 05.03.2027 r. (dalej -
    „Dzień Ostatecznej Spłaty”), Strony ustalają, że Bank niniejszym zwalnia Kredytobiorcę z
    długu co do części kwoty kapitału Kredytu w wysokości 26 588,24 EUR (słownie euro:
    dwadzieścia sześć tysięcy pięćset osiemdziesiąt osiem euro 24/100) („Kwota Umorzenia”),
    co po przeliczeniu tej kwoty na złote według średniego kursu EUR w Narodowym Banku
    Polskim z dnia 02.07.2025 r., wynoszącego 4,2500 stanowi 113 000,00 PLN (słownie
    złotych: sto trzynaście tysięcy złotych 00/100). Zwolnienie z długu zostanie dokonane z
    chwilą wpisu do ksiąg Banku, o którym mowa w kolejnym zdaniu, co Kredytobiorca
    niniejszym przyjmuje. Rozliczenie w księgach Banku zwolnienia z długu o Kwotę
    Umorzenia nastąpi w terminie 21 dni liczonych od daty zawarcia niniejszej Ugody, z tym że
    nie wcześniej niż przed upływem 14 dni od daty zawarcia Ugody (dalej - „Dzień
    Rozliczenia”).
    Kredytobiorca zobowiązuje się spłacić do Dnia Ostatecznej Spłaty „Faktyczną Kwotę
    Rozliczenia”, którą stanowi pozostała po umorzeniu dokonanym w ustępie
    poprzedzającym kwota Kredytu („Nominalna Kwota Rozliczenia”), odsetki naliczone do
    Dnia Rozliczenia oraz naliczane od pozostałej do spłaty Nominalnej Kwoty Rozliczenia od
    Dnia Rozliczenia do dnia faktycznej spłaty Nominalnej Kwoty Rozliczenia. Określone w
    Umowie: stopa odsetek, terminy płatności rat kapitałowo-odsetkowych, zasady ich
    obliczania nie ulegają zmianie. W okresie do Dnia Ostatecznej Spłaty wysokość
    miesięcznych rat kapitałowo- odsetkowych będzie naliczana przy założeniu, że okres
    spłaty Kredytu określony w Umowie nie ulega zmianie, co oznacza że do ich wyliczenia nie
    będzie brany pod uwagę Dzień Ostatecznej Spłaty, lecz data końcowa wynikająca z
    pierwotnego okresu określonego w Umowie. Wraz z ratą z Dnia Ostatecznej Spłaty
    Kredytobiorca będzie zobowiązany do zapłaty pozostałej Nominalnej Kwoty Rozliczenia.
    Kredytobiorca uznaje roszczenie Banku o zapłatę Faktycznej Kwoty Rozliczenia (zgodnie z
    definicją powyżej) i zobowiązuje się do jej spłaty do Dnia Ostatecznej Spłaty w walucie
    EUR. Spłata Faktycznej Kwoty Rozliczenia winna być dokonana na dotychczasowy
    rachunek Banku. Bank zrzeka się wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z Umowy
    lub w związku z nią ponad zapłatę Faktycznej Kwoty Rozliczenia.

    W zakresie niezmienionym niniejszą Ugodą, Umowa pozostaje w mocy, z tym że Strony
    postanawiają, że w przypadku przeliczenia PLN na EUR po dacie zawarcia niniejszej Ugody
    zastosowanie będzie miał kurs średni Narodowego Banku Polskiego, którego wysokość
    będzie zależała od godziny wpływu środków do Banku. Dla środków, które wpłyną do
    Banku do godz. 17:00 danego dnia roboczego będzie zastosowany kurs średni NBP
    obowiązujący (ogłoszony) na koniec poprzedniego dnia roboczego, a dla płatności, które
    wpłyną do Banku po godzinie 17:00 kurs średni NBP obowiązujący (ogłoszony) w NBP jako
    pierwszy w dniu wpływu środków do Banku.
    Brak zapłaty Faktycznej Kwoty Rozliczenia w pełnej wysokości w terminie określonym w
    punkcie 3 powyżej nie powoduje utraty mocy obowiązującej jakiegokolwiek postanowienia
    niniejszej Ugody. W przypadku zapłaty Faktycznej Kwoty Rozliczenia po Dniu Ostatecznej
    Spłaty Kredytobiorca zapłaci Bankowi odsetki od Faktycznej Kwoty Rozliczenia wg stopy
    odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od Dnia Ostatecznej Spłaty do dnia zapłaty.
    Środki Kredytobiorcy znajdujące się w Dniu Rozliczenia na rachunku technicznym
    przeznaczonym do przyjmowania przez Bank od Kredytobiorcy spłat Kredytu („Rachunek
    Techniczny”) w PLN, Bank przewalutuje na Rachunek Techniczny w EUR po kursie średnim
    NBP z Dnia Rozliczenia.
    W zakresie niezmienionym niniejszą Ugodą Umowa pozostaje w mocy. Ugoda nie stanowi
    odnowienia w rozumieniu art. 506 k.c.
    Dodatkowo Wnioskodawczyni jako kredytobiorca oświadczy przed Bankiem:
    Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu
    (umorzenia) powstaje po jego stronie przychód, który może podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym, a przepisy prawa mogą nakładać na Bank obowiązek
    wypełnienia określonych obowiązków o charakterze podatkowym (np. sporządzenie
    informacji PIT-11). W związku z tym Kredytobiorca 1 informuje, że urzędem skarbowym
    właściwym ze względu na jego miejsce zamieszkania jest ..., ul. ..., ..., Kredytobiorca 2
    informuje, że urzędem skarbowym właściwym ze względu na jego miejsce zamieszkanie
    jest ..., ul. ..., ....
    Kredytobiorca 1 oraz Kredytobiorca 2 oświadcza, że chce skorzystać z zaniechania poboru
    podatku w związku ze spełnieniem warunków opisanych w rozporządzeniu Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 z późn. zm. – zwanym dalej
    „Rozporządzeniem”). Oświadczenie Kredytobiorcy o chęci skorzystania z zaniechania
    poboru podatku w związku ze spełnieniem warunków opisanych w Rozporządzeniu,
    stanowi Załącznik nr 3 do Ugody. Jednocześnie, Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości,
    że w wyniku złożenia przez niego oświadczenia o chęci skorzystania z zaniechania poboru
    podatku w związku ze spełnieniem warunków opisanych w Rozporządzeniu, powstały po
    jego stronie przychód może podlegać zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Ugoda wynika z faktu, że kredyt jest zawarty w EUR, a umowa kredytowa zawiera klauzule
    uznane za abuzywne, które są podstawą do unieważnienia umowy kredytowej przed
    sądem. Ugoda zostanie podpisana przez Wnioskodawczynię i Jej męża oraz pełnomocnika
    reprezentującego Bank.
    W wyniku ugody nastąpi „umorzenie” Wnioskodawczyni oraz Jej mężowi (tj. wszystkim
    kredytobiorcom) części zadłużenia pozostałego do spłaty. Zobowiązanie wobec Banku do
    spłaty pozostałej części zadłużenia zostanie aktywne dla Wnioskodawczyni i Jej męża wraz
    z odsetkami z nich wynikającymi. Na kwotę, w stosunku do której Wnioskodawczyni i Jej
    mąż zostaną zwolnieni z długu, składa się wyłącznie kwota kapitału kredytu.

    Kredyt pozostanie nadal denominowany w euro. Kredytobiorca uznaje roszczenie Banku o
    zapłatę faktycznej kwoty rozliczenia zobowiązuje się do jej spłaty do dnia ostatecznej
    spłaty w walucie EUR.
    W przeszłości Wnioskodawczyni nie korzystała z umorzenia wierzytelności z tytułu innego
    kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe. Mąż
    Wnioskodawczyni również nie korzystał z takiego umorzenia.
    Ponadto, Wnioskodawczyni cytuje oświadczenie podatkowe kredytobiorcy:
    „Wyrażenia pisane wielką literą mają znaczenie nadane im w Ugodzie, której załącznik
    stanowi niniejsze oświadczenie.
    W odniesieniu do Umowy, mocą której Bank udzielił Kredytu, składam oświadczenie
    podatkowe w celu skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z Kredytem, zgodnie z Rozporządzeniem
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.102 z późn. zm. –
    dalej: Rozporządzenie).
    Kredytobiorca oświadcza, że:
      udzielony przez Bank Kredyt stanowi kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na realizację
      jednej inwestycji mieszkaniowej,
      na zabezpieczenie wykonania przez Kredytobiorcę Umowy została wpisana na rzecz
      Banku Hipoteka,
      przed podpisaniem tego oświadczenia Kredytobiorca nie korzystał kiedykolwiek z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zabezpieczonego hipotecznie, zaciągniętego na realizację innej
      inwestycji mieszkaniowej niż określona w pkt 1 tego oświadczenia,
    Środki z Kredytu zostały zaciągnięte w kwocie 775 000,00 PLN na wydatki, o których mowa
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.”.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, w przypadku zawarcia ugody z Bankiem i umorzenia
    części kwoty kapitału kredytu zadłużenia wynikającego z kredytu zaciągniętego na własne
    cele mieszkaniowe, przy jednoczesnym złożeniu przez Wnioskodawczynię stosownego
    oświadczenia o treści podanej powyżej, znajdzie zastosowanie zwolnienie z poboru
    podatku na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni uważa, że w przedstawionym stanie faktycznym przychód z tytułu
    umorzenia części kwoty kapitału kredytu hipotecznego będzie podlegał zaniechaniu
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 z późn. zm.).
    Wnioskodawczyni spełnia warunki zastosowania zwolnienia, ponieważ:

    kredyt hipoteczny został zaciągnięty na własne cele mieszkaniowe – umowa, na podstawie
    której Bank udzielił przedmiotowego kredytu spełnia wszystkie warunki definicji kredytu
    mieszkaniowego zgodnie z Dz.U.2024.102 z dnia 24 grudnia 2024 r. § 3.3.,
    Wnioskodawczyni faktycznie zamieszkiwała w kredytowanej nieruchomości od listopada
    2009 r. do sierpnia 2015 r.,
    Wnioskodawczyni złoży oświadczenie wymagane przez ww. rozporządzenie.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, brak zamieszkiwania w nieruchomości w dacie zawarcia
    ugody nie wykluczy zastosowania zwolnienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad

    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Skoro zatem, w wyniku ugody z Bankiem nastąpi zwolnienie Pani z długu (umorzenie Pani
    zadłużenia z tytułu kredytu), tj. wszelkich wierzytelności Banku wynikających z umowy
    kredytu i Pani to zwolnienie z długu przyjmie, to wskutek zmniejszenia Pani zobowiązań
    wobec Banku (umorzenia zadłużenia w zakresie części pozostałego do spłaty salda
    kredytu), po Pani stronie nastąpi przysporzenie majątkowe.
    Tym samym, kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego ... czerwca 2009 r. kredytu
    mieszkaniowego, która zostanie Pani umorzona przez Bank, będzie stanowić dla Pani
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku

    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102 ze zm.):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).

      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    dnia 20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym

      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Zgodnie z przedstawionym przez Panią opisem zdarzenia przyszłego, w 2009 r. zawarła
    Pani wraz z mężem w Banku umowę o kredyt hipoteczny, którego celem było:
      finansowanie zakupu na rynku wtórnym lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
      nieruchomość, położonego przy ...,
      refinansowanie kosztów zakupu ww. lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym.
    W literze a) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zostało wymienione m.in. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość. Zatem udzielony Pani kredyt w części, która odpowiada wydatkom
    poniesionym na nabycie na rynku wtórnym lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość, wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym
    mowa w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów.
    Odnosząc się natomiast do części kredytu zaciągniętego na refinansowanie kosztów
    zakupu ww. lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym, należy wyjaśnić, że zaciągnięcie
    kredytu na refinansowanie jest zdarzeniem rozumianym jako operacja pieniężna,
    polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia
    środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na
    refinansowanie nie są tożsame.

    Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu,
    aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem,
    czynność refinansowania wpłaconego zadatku na zakup lokalu mieszkalnego oraz opłat
    notarialnych kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu
    refinansowego. Otóż kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej
    zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości
    aktualnie posiadanej nieruchomości.
    Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu
    zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały
    wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą
    być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie,
    poniekąd zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.
    Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie do kredytu mieszkaniowego i kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został
    on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Natomiast przepis ten nie odnosi się do kredytów hipotecznych zaciągniętych
    na refinansowanie środków własnych poniesionych na zakup lokalu mieszkalnego. Tego
    rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem w Pani sprawie, do kwoty kredytu stanowiącej refinansowanie kosztów
    poniesionych na zakup lokalu mieszkalnego, nie będą miały zastosowania przepisy
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Reasumując stwierdzić należy, że umorzenie przez Bank części kwoty kredytu
    hipotecznego zaciągniętego w 2009 r., stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednakże, do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności
    z tytułu kredytu hipotecznego od kwoty umorzonej wierzytelności w części, w jakiej kwota
    kredytu zaciągnięta na finansowanie zakupu na rynku wtórnym lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego
    kredytu hipotecznego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Będzie Pani bowiem spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww.
    zaniechania w odniesieniu do tej części umorzonego kredytu.
    Natomiast, przychodem niekorzystającym z zaniechania na podstawie ww.
    rozporządzenia Ministra Finansów, od którego powinna Pani zapłacić podatek
    dochodowy, będzie kwota umorzonej wierzytelności, która będzie odpowiadała części
    kredytu hipotecznego, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie kosztów
    poniesionych przez Panią na przedmiotowy lokal mieszkalny związanych z jego zakupem.
    Zatem od tej części umorzonej kwoty, w jakiej zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami będzie
    stanowiła dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, powinna Pani zapłacić
    podatek dochodowy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. współkredytobiorcy – Pani męża).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.