Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.170.2020.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-30
Teza: - Czy wyżej wymienione bony pieniężne NBP, ich wartość nominalna wykupu stanowi „przychód ze sprzedaży” w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop, który definiuje „małego podatnika”? - Czy przy wyznaczaniu statusu „małego podatnika” Bank powinien brać pod uwagę przychody z otrzymanego dyskonta od tych bonów, które stanowią przychód z odsetek w Banku do opodatkowania? - Czy Bank przy ustalaniu wartości przychodów ze sprzedaży w kontekście małego podatnika powinien brać pod uwagę przychody z tytułu rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości? - Czy przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności art. 19 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 4a pkt 10, należy interpretować w ten sposób, że Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika” i w konsekwencji dla obliczenia należnego za te lata podatku dochodowego od osób prawnych Bank powinien zastosować odpowiednie stawki w danym roku, tzn. za lata 2017 i 2018 stawkę podatku 15% a za rok 2019 stawkę 9%? - Czy Bank może wykonać korektę podatku dochodowego za 2017, 2018 i 2019 rok oraz obliczyć podatek dochodowy od osób prawnych w wysokości 15% za lata 2017 i 2018 oraz w wysokości 9% za rok 2019, jeżeli Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika”?
Słowa kluczowe: aktualizacja; banki; bony; dyskonto; odsetki; podatek; podatnik-mały podatnik; przychód; rezerwy; rok-rok podatkowy; stawka
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 kwietnia 2020 r. (data wpływu 23 kwietnia 2020 r.), uzupełnionym 8 lipca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia:

*   czy wymienione we wniosku bony pieniężne NBP, ich wartość nominalna wykupu stanowi „przychód ze sprzedaży” w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop, który definiuje „małego podatnika” –**jest prawidłowe**,
*   czy przy wyznaczaniu statusu „małego podatnika” Bank powinien brać pod uwagę przychody z otrzymanego dyskonta od tych bonów, które stanowią przychód z odsetek w Banku do opodatkowania – **jest prawidłowe**,
*   czy Bank przy ustalaniu wartości przychodów ze sprzedaży w kontekście małego podatnika powinien brać pod uwagę przychody z tytułu rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości – **jest prawidłowe**,
*   czy przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności art. 19 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 4a pkt 10, należy interpretować w ten sposób, że Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika” i w konsekwencji dla obliczenia należnego za te lata podatku dochodowego od osób prawnych Bank powinien zastosować odpowiednie stawki w danym roku, tzn. za lata 2017 i 2018 stawkę podatku 15% a za rok 2019 stawkę 9% – **jest prawidłowe**,
*   czy Bank może wykonać korektę podatku dochodowego za 2017, 2018 i 2019 rok oraz obliczyć podatek dochodowy od osób prawnych w wysokości 15% za lata 2017 i 2018 oraz w wysokości 9% za rok 2019, jeżeli Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia:

*   czy wymienione we wniosku bony pieniężne NBP, ich wartość nominalna wykupu stanowi „przychód ze sprzedaży” w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop, który definiuje „małego podatnika”,
*   czy przy wyznaczaniu statusu „małego podatnika” Bank powinien brać pod uwagę przychody z otrzymanego dyskonta od tych bonów, które stanowią przychód z odsetek w Banku do opodatkowania,
*   czy Bank przy ustalaniu wartości przychodów ze sprzedaży w kontekście małego podatnika powinien brać pod uwagę przychody z tytułu rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości,
*   czy przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności art. 19 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 4a pkt 10, należy interpretować w ten sposób, że Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika” i w konsekwencji dla obliczenia należnego za te lata podatku dochodowego od osób prawnych Bank powinien zastosować odpowiednie stawki w danym roku, tzn. za lata 2017 i 2018 stawkę podatku 15% a za rok 2019 stawkę 9%,
*   czy Bank może wykonać korektę podatku dochodowego za 2017, 2018 i 2019 rok oraz obliczyć podatek dochodowy od osób prawnych w wysokości 15% za lata 2017 i 2018 oraz w wysokości 9% za rok 2019, jeżeli Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika”.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 25 czerwca 2020 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.170.2020.1.MK wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 8 lipca 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Bank Spółdzielczy (zwany dalej: „Bankiem” lub „Wnioskodawcą”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Funkcjonuje w formie spółdzielni na podstawie przepisów ustawy - Prawo spółdzielcze, Prawo Bankowe oraz ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu Banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i Bankach zrzeszających. Rokiem podatkowym dla Banku jest rok kalendarzowy.

W 2016 r. Bank osiągnął następujące przychody:

1.  Przychody z tytułu odsetek: 1.433 694 zł,
w tym z tytułu uzyskanego dyskonta od bonów pieniężnych NBP: 78.860 zł,2.  Przychody z tytułu prowizji: 474.433 zł,
3.  Przychody z udziałów lub akcji, pozostałych papierów wartościowych i innych instrumentów finansowych, o zmiennej kwocie dochodu: 0 zł,
4.  Pozostałe przychody operacyjne: 10.193 zł,
5.  Przychody z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości: 43.018 zł,

Łącznie przychody wyniosły: 1.961.238 zł.

Przychody wymienione powyżej w punktach 1-5 Bank uzyskał z działalności z tytułu, z której nie był zobowiązany do wykazania należnego podatku VAT. W zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy 2016 Bank wykazał przychody będące podstawą opodatkowania w wysokości: 1 932 481 zł i odprowadził podatek dochodowy od osób prawnych przy zastosowaniu podatku 19%.

Bank na koniec roku 2016 posiadał w bilansie dłużne papiery wartościowe na kwotę 14.510.000 zł, w tym bony pieniężne NBP w kwocie 6.510.000 zł.

W 2017 r. Bank osiągnął następujące przychody:

1.  Przychody z tytułu odsetek: 1.501.484 zł,
w tym z tytułu uzyskanego dyskonta od bonów pieniężnych NBP: 77.490 zł,2.  Przychody z tytułu prowizji: 485.577 zł,
3.  Pozostałe przychody operacyjne: 2.426 zł,
4.  Przychody z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości: 39.998 zł,

Łącznie przychody wyniosły: 2.029.485 zł,

Przychody wymienione powyżej w punktach 1-4 Bank uzyskał z działalności z tytułu, z której nie był zobowiązany do wykazania należnego podatku VAT. W zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy 2017 Bank wykazał przychody będące podstawą opodatkowania w wysokości: 1.912.222 zł i odprowadził podatek dochodowy od osób prawnych przy zastosowaniu podatku 19%.

Bank na koniec roku 2017 posiadał w bilansie dłużne papiery wartościowe na kwotę 18.920.000 zł, w tym bony pieniężne NBP w kwocie 4.920.000 zł.

W 2018 r. Bank osiągnął następujące przychody:

1.  Przychody z tytułu odsetek. 1.596.522 zł,
w tym z tytułu uzyskanego dyskonta od bonów pieniężnych NBP: 55.887 zł,2.  Przychody z tytułu prowizji: 512.772 zł,
3.  Przychody z pozycji wymiany: 0 zł,
4.  Pozostałe przychody operacyjne: 16.197 zł,
5.  Przychody z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości: 191.781 zł,

Łącznie przychody wyniosły: 2.317. 272 zł.

Przychody wymienione powyżej w punktach 1, 2, 3 i 5 Bank uzyskał z działalności z tytułu, z której nie był zobowiązany do wykazania należnego podatku VAT. Z wartości przychodów wymienionych pkt 4 wartość sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT wyniosła 3.056 zł, zaś podatek VAT zapłacony wyniósł 559 zł. W zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy 2018 Bank wykazał przychody będące podstawą opodatkowania w wysokości: 2.077.184 zł i odprowadził podatek dochodowy od osób prawnych przy zastosowaniu podatku 19%.

Bank na koniec roku 2018 posiadał w bilansie dłużne papiery wartościowe na kwotę 20 000 000 zł, w tym bony pieniężne NBP w kwocie 0 zł.

W 2019 r. Bank osiągnął następujące przychody:

1.  Przychody z tytułu odsetek: 1.743.177 zł,
w tym z tytułu uzyskanego dyskonta od bonów pieniężnych NBP: 43.077 zł;2.  Przychody z tytułu prowizji: 493.400 zł;
3.  Przychody z pozycji wymiany: 0 zł;
4.  Pozostałe przychody operacyjne: 223.628 zł;
5.  Przychody z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości: 53.125 zł.

Łącznie przychody wyniosły: 2.513.329 zł.

Przychody wymienione powyżej w punktach 1, 2, 3 i 5 Bank uzyskał z działalności z tytułu, z której nie był zobowiązany do wykazania należnego podatku VAT. Z wartości przychodów wymienionych pkt 4 wartość sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT wyniosła 1.921 zł, zaś podatek VAT zapłacony wyniósł 338 zł. W zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy 2019 Bank wykazał przychody będące podstawą opodatkowania w wysokości: 2.440.131 zł i odprowadził podatek dochodowy od osób prawnych przy zastosowaniu podatku 19%.

Bank na koniec roku 2019 posiadał w bilansie dłużne papiery wartościowe na kwotę 21.460.000 zł w tym bony pieniężne NBP w kwocie 1.460.000 zł.

Bank dokonuje zakupu bonów pieniężnych NBP na okres 7 dni, które po zakończeniu okresu zostają wykupione przez NBP. Przychodem do opodatkowania z takiej transakcji jest dyskonto wynikające z różnicy zakupu i wykupu bonów.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 3 lipca 2020 r. (data wpływu 8 lipca 2020 r.) Wnioskodawca uzupełnił opis stanu faktycznego wskazując, że do Wnioskodawcy nie mają zastosowania okoliczności wymienione w art. 19 ust. la, 1b i 1c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm.).

Ponadto Wnioskodawca wskazał przepisy prawa podatkowego, majce być przedmiotem interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wyżej wymienione bony pieniężne NBP, ich wartość nominalna wykupu stanowi „przychód ze sprzedaży” w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop, który definiuje „małego podatnika”?
2.  Czy przy wyznaczaniu statusu „małego podatnika” Bank powinien brać pod uwagę przychody z otrzymanego dyskonta od tych bonów, które stanowią przychód z odsetek w Banku do opodatkowania?
3.  Czy Bank przy ustalaniu wartości przychodów ze sprzedaży w kontekście małego podatnika powinien brać pod uwagę przychody z tytułu rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości?
4.  Czy przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności art. 19 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 4a pkt 10, należy interpretować w ten sposób, że Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika” i w konsekwencji dla obliczenia należnego za te lata podatku dochodowego od osób prawnych Bank powinien zastosować odpowiednie stawki w danym roku, tzn. za lata 2017 i 2018 stawkę podatku 15% a za rok 2019 stawkę 9%?
5.  Czy Bank może wykonać korektę podatku dochodowego za 2017, 2018 i 2019 rok oraz obliczyć podatek dochodowy od osób prawnych w wysokości 15% za lata 2017 i 2018 oraz w wysokości 9% za rok 2019, jeżeli Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika”?

Zdaniem Wnioskodawcy, (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 3 lipca 2020 r.), zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 4a pkt 10 updop, pod pojęciem małego podatnika należy rozumieć podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000,00 euro, (od 1 stycznia 2020 r. 2.000.000 euro). W ocenie Banku do limitu przychodów dla statusu „małego podatnika” nie należy wliczać wartości bonów pieniężnych NBP oraz transakcji związanych z ich zakupem i wykupem przez NBP. Jednocześnie Bank uważa, że otrzymane dyskonto od bonów NBP nie stanowi przychodów ze sprzedaży w rozumieniu przepisu art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Według Banku nie stanowi również przychodu ze sprzedaży wartość przychodów z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości, gdyż są to przychody z tytułu rozwiązania rezerw utworzonych na pokrycie zmaterializowania się ewentualnego ryzyka kredytowego. Zasady tworzenia rezerw na ryzyko kredytowe reguluje rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością Banków (Dz.U. z 2019 r. poz. 520).

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien stosować stawkę podatku dochodowego od osób prawnych przewidzianą dla „małego podatnika” i dokonać korekty zeznania podatkowego za lata 2017-2019.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 3 lipca 2020 r. (data wpływu 8 lipca 2020 r.) Wnioskodawca w zakresie przedstawionych przez Wnioskodawcę pytań nr 4 i 5 wskazał, że na gruncie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 865 z późn. zm.), zwanej dalej w treści pisma „updop”, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Przychody są przedmiotem opodatkowania w sytuacjach, o których mowa w art. 21, art. 22, art. 24a i art. 24b updop.

Podatek dochodowy, zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 updop w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a i art. 24b, wynosił:

1.  19 % podstawy opodatkowania,
2.  15 % podstawy opodatkowania w odniesieniu do:
    1.  małych podatników,
    2.  podatników rozpoczynających działalność - w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

Z możliwości stosowania 15 % podstawy opodatkowania został wyłączony w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, Podatnik, który został utworzony:

1.  w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
2.  w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
3.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
4.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników.

Ustawa z dnia 23 października 2018 r. zmieniająca od dnia 1 stycznia 2019 r. ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2159) dokonała zmiany art. 19 updop, zgodnie z którym podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a. art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1.  19 % podstawy opodatkowania,
2.  9 % podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Zatem stawka 9% podstawy opodatkowania ma zastosowanie wyłącznie do podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 1 200 000 EURO.

Z możliwości stosowania 9 % podstawy opodatkowania został wyłączony w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, Podatnik, który został utworzony:

1.  w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
2.  w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
3.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
4.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo
5.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14.

Ponadto z możliwości korzystania ze stawki 9% podstawy opodatkowania na skutek wyłączenia stosowania przepisu art. 19 ust. 1 pkt 2 (wyłączenie art. 19 ust. 1b i 1c) wyłączeni są:

1.  podatkowe grupy kapitałowe,
2.  spółki dzielone,
3.  podatnicy, którzy wnieśli tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:
    1.  uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub
    2.  składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników - w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Dyspozycja art. 19 ust. 1d updop, stanowi, że podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Z kolei warunek małego podatnika z art. 19 ust. 1d nie ma zastosowania do podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem art. 19 ust. la i ust. 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności (art. 19 ust. le updop).

Definicja małego podatnika została zawarta w art. 4a pkt 10 updop, zgodnie z którą małym podatnikiem jest podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty w złotych odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro, przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 złotych.

Do wyliczenia limitu przychodu dla określenia statusu małego podatnika jest wartość przychodu ze sprzedaży, przy czym sformułowanie to nie zostało zdefiniowane w updop, w związku z czym Podatnik powziął wątpliwości w zakresie ustalenia wartości przychodu ze sprzedaży, która decyduje o statusie małego podatnika, a w konsekwencji możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki podatku dochodowego od osób prawnych i dokonania korekty podatku.

Wnioskodawca (Podatnik) określa swoje stanowisko następująco:

*   przy obliczaniu limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży dokonanej przez podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego, z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż, jak uzyskane odszkodowania, odsetki od środków finansowych na rachunku bankowym, dotacje, dopłaty lub refundacje kosztów,
*   przychodem ze sprzedaży w rozumieniu definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2018 r., poz. 2174), jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług oraz, że zasadne jest pomocnicze korzystanie z tej definicji dla celu obliczania limitu sprzedaży przy określaniu statusu małego podatnika, tym bardziej, że art. 2 pkt 25 lit. a wymienionej ustawy definiuje małego podatnika w sposób skorelowany z definicją określoną w art. 4a pkt 10 updop,
*   w świetle przytoczonej definicji sprzedaży, wartość nominalna bonów pieniężnych ani przychód uzyskany w postaci dyskonta od bonów pieniężnych nie stanowi przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 updop,
*   w świetle przytoczonej definicji sprzedaży, przychody z tytułu rozwiązania rezerw celowych i aktualizacji wartości nie stanowią przychodów ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 updop, gdyż powyższe rezerwy są tworzone w celu równoważenia skutków potencjalnego ryzyka, a obowiązek ich tworzenia, aktualizacji oraz rozwiązania reguluje Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków (Dz.U. 2019r. poz. 520),
*   uwzględniając swoje stanowisko, że do przychodów ze sprzedaży nie zalicza się wartości nominalnej bonów pieniężnych ani uzyskanego przychodu w postaci dyskonta, przychodów z tytułu rozwiązania rezerw celowych - Wnioskodawca w roku 2017, w 2018 i w 2019, w związku z tym, że wartość przychodów ze sprzedaży nie przekroczyła u niego równowartości 1.200.000 euro wyrażonej w złotych, a do Wnioskodawcy nie mają zastosowania wyłączenia przepisów określonych art. 19 ust. la i 1b updop w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. oraz w art. 19 ust. la, 1b i 1c updop, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r., to oznacza, że Wnioskodawca posiadał status małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop,
*   w konsekwencji posiadania statusu małego podatnika przez Wnioskodawcę w roku podatkowym 2017 i 2018 przysługuje prawo do opłacenia podatku dochodowego od osób prawnych wg 15 % stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. a updop, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. oraz w roku podatkowym 2019 wg 9%, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 updop, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r., biorąc pod uwagę, że wartość przychodu ze sprzedaży, w tym również dotyczące przychodów z dyskonta bonów pieniężnych oraz przychodów z rozwiązania rezerw i odpisów aktualizacyjnych nie przekroczyła w latach podatkowych 2016, 2017, 2018 wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro przy przeliczeniu tej kwoty według zasady opisanej w art. 4a pkt 10 updop, zatem w latach podatkowych 2017, 2018 i 2019 Wnioskodawca spełniał warunek uprawniający do zastosowania preferencyjnej stawki podatku dla małego podatnika,
*   Wnioskodawca może dokonać korekty zeznania podatkowego za 2017 i 2018 r. obliczając podatek wg stawki 15% oraz za 2019 r. obliczając podatek wg stawki 9%, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa określającą przedawnienie zobowiązania podatkowego z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, a zatem zobowiązania podatkowe za wskazany okres nie uległy przedawnieniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2019 r.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm., dalej: „updop”), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2017 r., przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z kolei, art. 7 ust. 1 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2019 r., stanowi, że przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Przepisy dotyczące 15% stawki podatku dochodowego od osób prawnych zostały wprowadzone ustawą z dnia 5 września 2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1550), która nadała nowe brzmienie art. 19 ust. 1 updop, wprowadzając stawkę podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 15% m.in. dla małych podatników.

Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 updop, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a i art. 24b, wynosi:

1.  19% podstawy opodatkowania,
2.  15% podstawy opodatkowania – w przypadku:
    1.  małych podatników,
    2.  podatników rozpoczynających działalność – w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

Tym samym, co do zasady, podatek dochodowy od osób prawnych wynosi 19% podstawy opodatkowania. Jednocześnie w 2017 r. stawkę tę obniżono do 15% podstawy opodatkowania dla niektórych podatników. Z obniżonej stawki korzystać mogą:

*   mali podatnicy,
*   podatnicy rozpoczynający działalność – w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność.

W myśl art. 19 ust. 1a updop, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31grudnia 2018 r., ustawodawca przewiduje ograniczenie możliwości stosowania stawki 15% dla podatników rozpoczynających działalność, którzy powstali w wyniku szeregu wskazanych w nim operacji restrukturyzacyjnych. W myśl tego przepisu, podatnik, który został utworzony:

1.  w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
2.  w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
3.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
4.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników

\-nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Ponadto, z treści art. 19 ust. 1b updop, wynika, że przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych.

Na mocy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2159) od 1 stycznia 2019 r. wprowadzone zostały zmiany dotyczące art. 19 updop. Od tego okresu istnieje możliwość stosowania obniżonej stawki podatku dochodowego od osób prawnych wynoszącej 9%.

Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 19 ust. 1 updop, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi:

1.  19% podstawy opodatkowania;
2.  9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Obniżona stawka podatku 9% jest stosowana w odniesieniu do przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie do małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem ust. 1a-1e ww. ustawy, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 1.200.000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki podatku.

Zgodnie z art. 19 ust. 1a updop, podatnik, który został utworzony:

1.  w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
2.  w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
3.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
4.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo
5.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14

\-nie stosuje przepisu ust. 1 pkt 2 w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Ponadto, z treści art. 19 ust. 1b updop, wynika, że przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do podatkowych grup kapitałowych.

Stosownie natomiast do art. 19 ust. 1c updop, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do:

1.  spółki dzielonej,
2.  podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:
    
    1.  uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, lub
    2.  składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników
    
    *   w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Zgodnie z art. 19 ust. 1d updop, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Z kolei, warunek, o którym mowa w ust. 1d, nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1c, w roku rozpoczęcia tej działalności (art. 19 ust. 1e updop).

Powyższe przepisy odwołują się niejednokrotnie do pojęcia „małego podatnika”. Definicja „małego podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 updop i na tle przepisów obowiązujących od 2017 r. do końca 2019 r. nie uległa zmianie. Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że w 2017 r. za małego podatnika można zatem uznać tego, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) za 2016 r. nie przekroczyła kwoty 5.157.000 zł. W 2016 r. pierwszym dniem roboczym października był 3 października i to według kursu na ten dzień należy przeliczyć kwoty wyrażone w euro. Wg wyliczenia: średni kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski na dzień 3 października 2016 r. (zgodnie z tabelą kursów NBP z 3 października 2016 r. Nr 191/A/NBP/2016) wynosił 4,2976 zł x 1.200.000 = 5.157.120 zł, w zaokrągleniu 5.157.000 zł.

W 2018 r. za małego podatnika uznaje się podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) za 2017 r. nie przekroczyła kwoty 5.176.000 zł. W 2017 r. pierwszym dniem roboczym października był 2 października i to według kursu na ten dzień należy przeliczyć kwoty wyrażone w euro. Wg wyliczenia: średni kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski na dzień 2 października 2017 r. (zgodnie z tabelą kursów NBP z 2 października 2017 r. Nr 190/A/NBP/2017) wynosił 4,3137 zł x 1.200.000 = 5.176.440 zł, w zaokrągleniu 5.176.000 zł.

Natomiast, za małego podatnika w 2019 r. uznaje się podmiot, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) za 2018 r. nie przekroczyła kwoty 5.135.000 zł. W 2018 r. pierwszym dniem roboczym października był 1 października i to według kursu na ten dzień należy przeliczyć kwoty wyrażone w euro. Wg wyliczenia średni kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski na dzień 1 października 2018 r. (zgodnie z tabelą kursów NBP z 1 października 2018 r. Nr 190/A/NBP/2018) wynosił 4,2795 zł x 1.200.000 = 5.135.400 zł, w zaokrągleniu 5.135.000 zł.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jako Bank funkcjonuje w formie spółdzielni na podstawie przepisów ustawy - Prawo spółdzielcze, Prawo Bankowe oraz ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu Banków spółdzielczych. Ich zrzeszaniu się i Bankach zrzeszających. Rokiem podatkowym dla Banku jest rok kalendarzowy.

W 2016 r. Bank osiągnął następujące przychody:

1.  Przychody z tytułu odsetek: 1.433 694 zł, w tym z tytułu uzyskanego dyskonta od bonów pieniężnych NBP: 78.860 zł,
2.  Przychody z tytułu prowizji: 474.433 zł,
3.  Przychody z udziałów lub akcji, pozostałych papierów wartościowych i innych instrumentów finansowych, o zmiennej kwocie dochodu: 0 zł,
4.  Pozostałe przychody operacyjne: 10.193 zł,
5.  Przychody z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości: 43.018 zł,

Łącznie przychody wyniosły: 1.961.238 zł.

Przychody wymienione powyżej w punktach 1-5 Bank uzyskał z działalności z tytułu, z której nie był zobowiązany do wykazania należnego podatku VAT. W zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy 2016 Bank wykazał przychody będące podstawą opodatkowania w wysokości:

1 932 481 zł i odprowadził podatek dochodowy od osób prawnych przy zastosowaniu podatku 19%. Bank na koniec roku 2016 posiadał w bilansie dłużne papiery wartościowe na kwotę 14.510.000 zł, w tym bony pieniężne NBP w kwocie 6.510.000 zł.

W 2017 r. Bank osiągnął następujące przychody:

1.  Przychody z tytułu odsetek: 1.501.484 zł, w tym z tytułu uzyskanego dyskonta od bonów pieniężnych NBP: 77.490 zł,
2.  Przychody z tytułu prowizji: 485.577 zł,
3.  Pozostałe przychody operacyjne: 2.426 zł,
4.  Przychody z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości: 39.998 zł,

Łącznie przychody wyniosły: 2.029.485 zł,

Przychody wymienione powyżej w punktach 1-4 Bank uzyskał z działalności z tytułu, z której nie był zobowiązany do wykazania należnego podatku VAT. W zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy 2017 Bank wykazał przychody będące podstawą opodatkowania w wysokości: 1.912.222 zł i odprowadził podatek dochodowy od osób prawnych przy zastosowaniu podatku 19%.

Bank na koniec roku 2017 posiadał w bilansie dłużne papiery wartościowe na kwotę 18.920.000 zł, w tym bony pieniężne NBP w kwocie 4.920.000 zł.

W 2018 r. Bank osiągnął następujące przychody:

1.  Przychody z tytułu odsetek. 1.596.522 zł, w tym z tytułu uzyskanego dyskonta od bonów pieniężnych NBP: 55.887 zł,
2.  Przychody z tytułu prowizji: 512.772 zł,
3.  Przychody z pozycji wymiany: 0 zł,
4.  Pozostałe przychody operacyjne: 16.197 zł,
5.  Przychody z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości: 191.781 zł,

Łącznie przychody wyniosły: 2.317. 272 zł.

Przychody wymienione powyżej w punktach 1, 2, 3 i 5 Bank uzyskał z działalności z tytułu, z której nie był zobowiązany do wykazania należnego podatku VAT. Z wartości przychodów wymienionych pkt 4 wartość sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT wyniosła 3.056 zł, zaś podatek VAT zapłacony wyniósł 559 zł. W zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy 2018 Bank wykazał przychody będące podstawą opodatkowania w wysokości: 2.077.184 zł i odprowadził podatek dochodowy od osób prawnych przy zastosowaniu podatku 19%.

Bank na koniec roku 2018 posiadał w bilansie dłużne papiery wartościowe na kwotę 20 000 000 zł, w tym bony pieniężne NBP w kwocie 0 zł.

W 2019r. Bank osiągnął następujące przychody:

1.  Przychody z tytułu odsetek: 1.743.177 zł, w tym z tytułu uzyskanego dyskonta od bonów pieniężnych NBP: 43.077 zł;
2.  Przychody z tytułu prowizji: 493.400 zł;
3.  Przychody z pozycji wymiany: 0 zł;
4.  Pozostałe przychody operacyjne: 223.628 zł;
5.  Przychody z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości: 53.125 zł.

Łącznie przychody wyniosły: 2.513.329 zł.

Przychody wymienione powyżej w punktach 1, 2, 3 i 5 Bank uzyskał z działalności z tytułu, z której nie był zobowiązany do wykazania należnego podatku VAT. Z wartości przychodów wymienionych pkt 4 wartość sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT wyniosła 1.921 zł, zaś podatek VAT zapłacony wyniósł 338 zł. W zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy 2019 Bank wykazał przychody będące podstawą opodatkowania w wysokości: 2.440.131 zł i odprowadził podatek dochodowy od osób prawnych przy zastosowaniu podatku 19%.

Bank na koniec roku 2019 posiadał w bilansie dłużne papiery wartościowe na kwotę

21.460.000 zł w tym bony pieniężne NBP w kwocie 1.460.000 zł.

Bank dokonuje zakupu bonów pieniężnych NBP na okres 7 dni, które po zakończeniu okresu zostają wykupione przez NBP. Przychodem do opodatkowania z takiej transakcji jest dyskonto wynikające z różnicy zakupu i wykupu bonów. Do Wnioskodawcy nie mają zastosowania okoliczności wymienione w art. 19 ust. la, 1b i 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 1, 2 i 3.

Wątpliwości Banku wynikające z pytania oznaczonego nr 1, 2 i 3, na tle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, dotyczą odpowiednio kwestii ustalenia, czy do limitu przychodów ze sprzedaży, decydującego o statusie „małego podatnika” dla celów podatku dochodowego, w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop, Bank powinien brać pod uwagę:

*   wymienione we wniosku bony pieniężne NBP, ich wartość nominalną wykupu,
*   przychody od otrzymanego dyskonta od tych bonów,
*   oraz przychody z tytułu rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości.

Kluczowym aspektem analizy tego zagadnienia jest rozumienie sformułowania „wartość przychodu ze sprzedaży”, wskazanego w art. 4a pkt 10 updop. Zauważa się, że pojęcie to nie zostało zdefiniowane w tej ustawie. Wskazać także należy, że nie można tego pojęcia utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego. W związku z tym, należy dokonać literalnej wykładni tego pojęcia. Przy obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego, z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż, np. uzyskane odszkodowania, odsetki od środków finansowych na rachunku bankowym, dotacje, dopłaty lub refundacje kosztów.

Taka interpretacja „przychodu ze sprzedaży” koreluje z tożsamą regulacją zawartą w art. 2 pkt 25 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), w myśl której, przez małego podatnika rozumie się podatnika od towarów i usług, u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro. Z kolei, sprzedażą jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług).

Odwoływanie się do definicji „sprzedaży” zawartej w ustawie o podatku od towarów i usług, dla potrzeb ustalenia „wartości przychodów ze sprzedaży” w rozumieniu updop nie zawsze jest uzasadnione. Wskazać bowiem należy na możliwe istotne rozbieżności, które mogą powstać pomiędzy wartością sprzedaży ustaloną na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług, a przychodem ze sprzedaży według ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Istnieją bowiem sytuacje, w których określona sprzedaż nie podlega podatkowi VAT (np. sprzedaż usług poza terytorium kraju), a podlega podatkowi dochodowemu od osób prawnych i odwrotnie sprzedaż, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Należy jednak zwrócić uwagę – posługując się pomocniczo definicją stworzoną dla celów podatku od towarów i usług, że sprzedażą jest m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.

Wobec powyższych wyjaśnień, skoro przychód ze sprzedaży należy rozumieć zgodnie z wykładnią literalną, to oznacza to, że limitu decydującego o uznaniu podatnika za „małego” w rozumieniu updop, należy sumować wartość wszystkich przychodów stanowiących przychody ze sprzedaży (a więc wynikające z czynności sprzedaży).

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii ustalenia, czy wymienione we wniosku bony pieniężne NBP, ich wartość nominalna wykupu stanowi „przychód ze sprzedaży” w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop, który definiuje „małego podatnika” zgodzić się należy z Wnioskodawcą (jak wskazał Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku), że wartość nominalna bonów pieniężnych nie stanowi przychodów ze sprzedaży, a więc nie jest brana pod uwagę przy określaniu statusu małego podatnika.

Zauważyć należy, że jeśli podatnik uzyskuje przychód z wykupu bonów pieniężnych, to przychód ten nie powinien być uwzględniony w przychodach decydujących o statusie małego podatnika. Sama wartość nominalna bonów pieniężnych nie stanowi także przychodów ze sprzedaży, nie jest więc zaliczana do limitu przy określaniu statusu małego podatnika.

Do limitu liczonego dla małego podatnika, nie należy również brać pod uwagę powstałego od tych bonów dyskonta oraz przychodów z tytułu rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości, ponieważ przychody te nie stanowią przychodów ze sprzedaży.

Wskazać w tym miejscu należy, że w sytuacji nabywania bonów od emitenta i uzyskiwania w związku z wykupem tych bonów przez emitenta dyskonta, dyskonto to nie powinno stanowić przychodów ze sprzedaży w rozumieniu przepisu art. 4a pkt 10 updop.

Tym samym, ani wartość nominalna bonów pieniężnych ani przychód uzyskany przez Wnioskodawcę w postaci dyskonta od bonów pieniężnych nie będzie stanowić przychodu ze sprzedaży, o których mowa w art. 4a pkt 10 updop.

Także – jak wskazał Wnioskodawca – nie stanowi również przychodu ze sprzedaży wartość przychodów z tytułu rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości. Powyższe rezerwy są tworzone w celu zrównoważenia skutków potencjalnego ryzyka, a obowiązek ich tworzenia, aktualizacji oraz rozwiązania reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków (Dz.U. z 2019 r., poz. 520).

Podsumowując, zdaniem Organu, wartość nominalna bonów pieniężnych, ani przychód uzyskany przez Bank w postaci dyskonta od bonów pieniężnych, a także przychód z tytułu rozwiązania rezerw celowych i aktualizacji wartości nie są wynikiem przeprowadzonej transakcji sprzedaży, nie generują więc przychodów ze sprzedaży, w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop.

Tym samym, stanowisko Banku w zakresie pytania nr 1, 2 i 3, że do limitu przychodów dla statusu „małego podatnika” w rozumieniu przepisu art. 4a pkt 10 updop nie należy wliczać wartości nominalnej bonów pieniężnych NBP oraz otrzymanego dyskonta od bonów NBP, a także wartości przychodów z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości, należy uznać za prawidłowe.

Ad 4.

Ustosunkowując się do kwestii ustalenia, czy art. 19 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 4a pkt 10 updop, należy interpretować w ten sposób, że Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika” i w konsekwencji dla obliczenia należnego za te lata podatku dochodowego od osób prawnych Bank powinien zastosować odpowiednie stawki w danym roku, tzn. za lata 2017 i 2018 stawkę podatku 15% a za rok 2019 stawkę 9%, stwierdzić należy, że jeżeli:

*   w 2016 r. wartość przychodów ze sprzedaży wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług nie przekroczyła równowartości 1.200.000 euro wyrażonej w złotych, a do Banku nie znajdą zastosowania ograniczenia określone w art. 19 ust. 1a i ust. 1b updop, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2017 r., to oznacza, że Bank posiadał w 2017 r. status „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a pkt 10 tej ustawy,
*   w 2017 r. wartość przychodów ze sprzedaży wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług nie przekroczyła równowartości 1.200.000 euro wyrażonej w złotych, a do Banku nie znajdą zastosowania ograniczenia określone w art. 19 ust. 1a i ust. 1b updop, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r., to oznacza, że Bank posiadał w 2018 r. status „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a pkt 10 tej ustawy.

W konsekwencji, w roku podatkowym 2017 i 2018 przysługiwało mu prawo do opłacania podatku dochodowego od osób prawnych według 15% stawki, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 lit. a updop.

Odnosząc się z kolei do ustalenia, czy Bank może zastosować 9% stawkę podatku dochodowego od osób prawnych za 2019 r., najpierw należy ustalić, czy Bank zalicza się do podmiotów, do których znajduje zastosowanie ww. przepis.

Zgodnie z art. 19 ust. 1d updop, podatnicy, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Skoro w 2018 r. wartość przychodów ze sprzedaży wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług nie przekroczyła równowartości 1.200.000 euro wyrażonej w złotych, to Bank również w 2019 r. można uznać za „małego podatnika” w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop.

Przechodząc do możliwości zastosowania przez Bank preferencyjnej stawki podatku 9% za 2019 r., wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2019 r., stawka 9% podstawy opodatkowania ma zastosowanie do podatników posiadających status „małego podatnika”, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 1.200.000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci prawo do obniżonej stawki podatku. Do ustalenia, czy podatnik nie przekroczył limitu przychodów 1.200.000 euro, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 updop, bierze się pod uwagę wszystkie przychody podatnika osiągnie w roku podatkowym, określone zgodnie z art. 12 updop, bez wyłączenia przychodów z zysków kapitałowych.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że dla zastosowania 9% stawki podatku w 2019 r. oprócz posiadania przez Bank statusu małego podatnika, należy również spełnić przesłankę nieprzekroczenia osiągniętych w roku podatkowym przychodów w równowartości 1.200.000 euro. Jak już wcześniej wskazano, do limitu przychodów 1.200.000 euro, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 updop w brzmieniu do 31 grudnia 2019 r., osiągniętych w roku podatkowym, należy zaliczać wszystkie przychody podatkowe w rozumieniu art. 12 updop, a więc również dyskonto bonów pieniężnych oraz przychody z rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że limit przychodów 1.200.000 euro, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 updop, w brzmieniu do 31 grudnia 2019 r. (w którym uwzględnia się wszystkie przychody osiągnięte w roku podatkowym) nie jest równoznaczny z limitem 1.200.000 euro przychodów ze sprzedaży określonego dla małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop (do którego należy sumować wartość wszystkich przychodów stanowiących przychody ze sprzedaży).

Mając na uwadze powyższe, skoro jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wartość przychodów Wnioskodawcy nie przekroczyła równowartości 1.200.000 euro, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 updop, to w 2019 r. Wnioskodawca może stosować obniżoną stawkę podatku dochodowego w wysokości 9%.

Ad 5.

Odnosząc się natomiast do zakresu objętego pytaniem nr 5, tj. czy Bank może dokonać korekty podatku dochodowego za 2017, 2018 i 2019 rok oraz obliczyć podatek dochodowy od osób prawnych w wysokości 15% za lata 2017 i 2018 oraz w wysokości 9% za rok 2019 wskazać należy, że zgodnie z art. 81 § 1 i 2 Ordynacja podatkowa, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Ponadto, w myśl art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

W związku z powyższym, Bank może dokonać korekty zeznania podatkowego za 2017 r. i 2018 r. obliczając podatek według stawki 15% oraz za 2019 r. obliczając podatek według stawki 9%.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Banku, że może zastosować stawkę podatku dochodowego od osób prawnych 15% za 2017 r., 2018 r. i w wysokości 9% za 2019 r. oraz w dokonać korekty zeznania podatkowego za lata 2017, 2018 2019 r. należy uznać za prawidłowe.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia:

*   czy wymienione we wniosku bony pieniężne NBP, ich wartość nominalna wykupu stanowi „przychód ze sprzedaży” w rozumieniu art. 4a pkt 10 updop, który definiuje „małego podatnika” – jest prawidłowe,
*   czy przy wyznaczaniu statusu „małego podatnika” Bank powinien brać pod uwagę przychody z otrzymanego dyskonta od tych bonów, które stanowią przychód z odsetek w Banku do opodatkowania – jest prawidłowe,
*   czy Bank przy ustalaniu wartości przychodów ze sprzedaży w kontekście małego podatnika powinien brać pod uwagę przychody z tytułu rozwiązania rezerw i aktualizacji wartości – jest prawidłowe,
*   czy przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w szczególności art. 19 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 4a pkt 10, należy interpretować w ten sposób, że Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika” i w konsekwencji dla obliczenia należnego za te lata podatku dochodowego od osób prawnych Bank powinien zastosować odpowiednie stawki w danym roku, tzn. za lata 2017 i 2018 stawkę podatku 15% a za rok 2019 stawkę 9% – jest prawidłowe,
*   czy Bank może wykonać korektę podatku dochodowego za 2017, 2018 i 2019 rok oraz obliczyć podatek dochodowy od osób prawnych w wysokości 15% za lata 2017 i 2018 oraz w wysokości 9% za rok 2019, jeżeli Bank posiadał w roku podatkowym 2017, 2018 i 2019 status „małego podatnika” – jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 i 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.