Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-34/11-6/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-07-06
Teza: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi współorganizacji imprez kulturalnych niebiletowanych podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Natomiast usługi współorganizacji imprez kulturalnych biletowanych podlegają opodatkowaniu stawką 8 %, stosownie do art. 41 ust. 2, w związku z art. 146a pkt 2 ustawy, jako czynność wymieniona w poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi kulturalne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 marca 2011 r. (data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Tryb. 18 kwietnia 2011 r.), uzupełnionym pismami: z dnia 23 maja 2011 r. (data wpływu 26 maja 2011 r.) oraz z dnia 22 czerwca 2011 r. (data wpływu 27 czerwca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług współorganizacji imprez kulturalnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 kwietnia 2011 r. do Izby Skarbowej w Warszawie został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku usług współorganizacji imprez kulturalnych.

W dniu 11 kwietnia 2011 r. ww. wniosek wpłynął do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku.

W związku z § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, pismem z dnia 15 kwietnia 2011 r., przesłało ww. wniosek Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 18 kwietnia 2011 r.), celem załatwienia zgodnie z właściwością miejscową.

Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 23 maja 2011 r. oraz z dnia 22 czerwca 2011 r. o doprecyzowanie zaistniałego stanu faktycznego oraz o pełnomocnictwo.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, jako instytucja kultury świadczy usługi kulturalne – koncerty, spektakle, spotkania autorskie, wystawy, filmy. Usługi są świadczone odpłatnie bądź nieodpłatnie. Zdarza się, że imprezy są organizowane łącznie z innym podmiotem tzw. współorganizacja na podstawie zawartej umowy. Zależnie od wkładu pracy i obowiązków stron przy organizacji imprezy ustala się opłatę, na którą jednostka wystawia fakturę z adnotacją „Współorganizacja imprezy z symbolem 90.01.10.0”. Na imprezy są również wpłaty od sponsorów, dotacje celowe i inne. Imprezy te organizowane są w obiektach kulturalnych lub szkołach, placach miejskich.

W piśmie z dnia 23 maja 2011 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazano, iż:

1.  Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) tj. podmiotem wpisanym do rejestru instytucji kultury pod nr 01 prowadzonym przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej: ustawa z 25 października 1991 r. (Dz. U. Nr 114, poz. 493 z późn. zm.).
3.  W ramach współorganizacji imprez kulturalnych Wnioskodawca dokonuje dostaw towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi i są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez Wnioskodawcę poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
4.  Wnioskodawca nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tytułu współorganizacji imprez kulturalnych, a w przypadku ich osiągnięcia, są one przeznaczone w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
5.  W przypadku festiwalu filmowego nie występują usługi związane ze współorganizacją jak również niewystawiane są przez Wnioskodawcę faktury VAT.
6.  Na imprezy kulturalne, których Wnioskodawca jest współorganizatorem, są sprzedawane bilety, a w przypadku imprez plenerowych wstęp jest bezpłatny.

Z kolei w piśmie z dnia 22 czerwca 2011 r. Wnioskodawca ponadto doprecyzował stan faktyczny o następujące informacje:

1.  Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach współorganizacji imprez kulturalnych stanowią usługi kulturalne.
2.  Wnioskodawca w ramach współorganizacji imprez kulturalnych wykonuje następujące czynności:

*   pokrywa koszty honorariów dla artystów,
*   zapewnia sale teatralne oraz sprzęt techniczny,
*   pokrywa koszty przejazdu, zakwaterowania i wyżywienia artystów biorących udział w imprezach kulturalnych,
*   realizuje akcję promocyjną (druki, happeningi),
*   pokrywa koszty wykonania scenografii do spektakli teatralnych,
*   pokrywa koszty organizacji (materiały papiernicze, telefony).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy współorganizacja imprez kulturalnych korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy współorganizacja imprez kulturalnych korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Faktura wystawiona na współorganizację imprezy i podany symbol PKWiU 90.04.10 „imprezy organizowane w obiektach kulturalnych”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Przy czym art. 146a ustawy o podatku od towarów i usług (wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług z dniem 1 stycznia 2011 r. ustawą z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmieniony przez art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726) stanowi, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucję kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworu.

Jednocześnie zgodnie z art. 41 ust. 17 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia do 31 marca 2011 r., zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Wskazany przepis art. 43 ust. 17 ustawy od dnia 1 kwietnia 2011 r. na mocy art. 1 pkt 13 lit. a ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332) otrzymał brzmienie: „zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia”.

Z kolei art. 43 ust. 17a ustawy, obowiązujący od dnia 1 kwietnia 2011 r. stanowi, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Stosownie do art. 43 ust. 18 ww. ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczone w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Analizując powołane wyżej regulacje należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Ponadto warunkiem zwolnienia jest nieosiąganie przez te podmioty w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku osiągnięcia zysków są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy tj. podmiotem wpisanym do rejestru instytucji kultury pod nr 01 prowadzonym przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej: ustawa z 25 października 1991 r. (Dz. U. Nr 114, poz. 493 z późn. zm.).

Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach współorganizacji imprez kulturalnych stanowią usługi kulturalne. Jak twierdzi Wnioskodawca, w ramach współorganizacji imprez kulturalnych dokonuje dostaw towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi i są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez Wnioskodawcę poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Wnioskodawca nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tytułu współorganizacji imprez kulturalnych, a w przypadku ich osiągnięcia, są one przeznaczone w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Na imprezy kulturalne, których Wnioskodawca jest współorganizatorem, są sprzedawane bilety, a w przypadku imprez plenerowych wstęp jest bezpłatny.

Odnosząc treść przytoczonych przepisów do przedstawionego stanu faktycznego sprawy stwierdzić należy, iż mając na uwadze fakt, że Wnioskodawca:

*   jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy,

*   czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach współorganizacji imprez kulturalnych stanowią usługi kulturalne,

*   w ramach współorganizacji imprez kulturalnych Wnioskodawca dokonuje dostaw towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi i są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez Wnioskodawcę poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia,

*   Wnioskodawca nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tytułu współorganizacji imprez kulturalnych, a w przypadku ich osiągnięcia, są one przeznaczone w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług,

\- zatem świadczone przez niego usługi współorganizacji imprez kulturalnych, na które nie są sprzedawane bilety, objęte są zwolnieniem od podatku na mocy ww. przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Jednakże, stosownie do art. 43 ust. 19 ustawy, zwolnienie o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu:
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalności agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

Zatem ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług nie korzystają usługi współorganizacji imprez kulturalnych, za które pobierane są opłaty za wstęp tj. na które są sprzedawane bilety.

W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 182, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

1.  na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
2.  do obiektów kulturalnych.

W związku z tym, świadczenie usług polegających na współorganizacji imprez kulturalnych na które sprzedawane są bilety podlega opodatkowaniu według stawki podatku w wysokości 8%.

Reasumując stwierdzić należy, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi współorganizacji imprez kulturalnych niebiletowanych podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Natomiast usługi współorganizacji imprez kulturalnych biletowanych podlegają opodatkowaniu stawką 8 %, stosownie do art. 41 ust. 2, w związku z art. 146a pkt 2 ustawy, jako czynność wymieniona w poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy.

Zatem oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należy je uznać za nieprawidłowe.

Niniejsza interpretacja została wydana w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy i nie wywołuje żadnych skutków dla innych współorganizatorów imprez kulturalnych, z którymi współpracuje Wnioskodawca. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretacją indywidualną).

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, w tym, czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach współorganizacji imprez kulturalnych wskazane we wniosku, stanowią usługi kulturalne, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Kwestię tę przyjęto jako element stanu faktycznego wskazanego we wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zaistniałego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług współorganizacji imprez kulturalnych. Natomiast, kwestia dotycząca zaistniałego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie zaklasyfikowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług do grupy PKWiU została załatwiona odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.