Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.534.2020.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-11
Teza: Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie ma data nabycia działki budowlanej. Jeśli więc budynek został wybudowany na własnej działce, to za datę nabycia nieruchomości należy datę nabycia tej działki, niezależnie od tego, kiedy wzniesiono na niej budynek. W konsekwencji, planowana sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie pięcioletniego okresu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia gruntu, zatem nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: budowa; budowa-działka pod budowę; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2020 r. (data wpływu 14 września 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 grudnia 2020 r. (data wpływu 9 grudnia 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków sprzedaży nieruchomości gruntowej wraz budynkiem mieszkalnym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 9 grudnia 2020 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków sprzedaży nieruchomości gruntowej wraz budynkiem mieszkalnym.

We wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca w dniu 17 października 2012 roku nabył działkę budowlaną rolną, na której planuje wybudować w 2021 roku dom w zabudowie bliźniaczej lub dwa odrębne domy jednorodzinne, po wybudowaniu planuje dokonać sprzedaży tych domów.

Ponadto w uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał że, będzie to budowa domu dwurodzinnego bliźniak. Dokumentacja projektowa jest w trakcie opracowania budowa nieruchomości zostanie zrealizowana na gruncie nabytym w 2012 r. Nieruchomość jest położona w Z. Po wybudowaniu bliźniaka będzie podzielona. Wnioskodawca nabył działkę na potrzeby własne budowy domu. Działka nie była przedmiotem najmu, użyczenia, Wnioskodawca nie prowadzi gospodarstwa rolnego i nie prowadził żadnej rolniczej działalności. Wnioskodawca nie podejmował działań zwiększających wartość działki a sprzedaży dokona okazjonalnie, prywatnie jako osoba fizyczna - nie prowadzi działalności zarobkowej w branży budowlanej czy sprzedaży nieruchomości i nigdy wcześniej nie sprzedawał wybudowanych nieruchomości. Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży w 2022 roku - będzie to dom dwurodzinny (bliźniak 2 razy po 60 m łącznie 120 m). Wnioskodawca chce przez lokalne ogłoszenie informacji w Internecie sprzedać całość nieruchomości. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości na sprzedaż. Wcześniej w 2007 roku sprzedał własne mieszkanie, a w 2010 sprzedał działkę własną o powierzchni 0,25 hektara.

W związku z powyższym opisem zadano, sformułowane w uzupełnieniu wniosku, następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy sprzedaż wskazanego we wniosku składnika majątkowego nieruchomości położonej w miejscowości Z. stanowiącej działkę o powierzchni 0,22 hektara - podzieloną na dwie działki po wybudowaniu, na których zostanie postawiony rodzinny budynek mieszkalny bliźniak, a która nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej i dokonana zostanie po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie będzie traktowana jako źródło przychodów stosownie do artykułu 10 ustęp 1 punkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek nie powinien być naliczony od sprzedaży dwóch domów lub bliźniaka na działce nabytej 2012 roku, gdyż upłynęło 5 lat od daty nabycia nieruchomości gruntowej.

Zgodnie z artykułem 10 ustęp 1 punkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca uważa że sprzedaż domu dwurodzinnego typu bliźniak która nie nastąpi w wyniku wykonywania działalności gospodarczej i dokonana zostanie po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie będzie traktowana jako źródło przychodu. Wnioskodawca nie prowadzi działalności zarobkowej w branży budowlanej przy sprzedaży nieruchomości i nigdy wcześniej nie sprzedawał wybudowanych na cele sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawca planowaną sprzedaż zamierza przeprowadzić jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej okazjonalnie, prywatnie. Wnioskodawca nie planuje prowadzić działalności ciągłej i zarobkowej w dziedzinie budowy czy sprzedaży nieruchomości. Łączna powierzchnia zgodnie z projektem to 120 m2 dom dwurodzinny - Wnioskodawca planuje sprzedać całość, choć dopuszcza również sprzedaż albo jednego segmentu domu dwurodzinnego. Działka o numerze 1 zostanie podzielona i odpowiednio przypisana do każdego segmentu domu dwurodzinnego typu bliźniak. Na dzień dzisiejszy Wnioskodawca nie zakłada sprzedaży w formie udziałów w gruncie przypisanych do każdego segmentu. Wnioskodawca zamierza sprzedać całość lub przynajmniej jeden segment (połowa bliźniaka), a drugą część w przypadku trudności - braku klienta pozostawić sobie. Docelową intencją Wnioskodawcy jest sprzedaż całości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy.

Wobec powyższego, dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części bądź udziału w nieruchomości oraz ww. praw majątkowych decydujące znaczenie ma ustalenie daty ich nabycia.

Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1-3 powołanej ustawy, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (art. 48 Kodeksu cywilnego).

Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym i w takim przypadku istotne znaczenie będzie miała data jego wybudowania.

Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego. Dlatego za datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.

W rozpatrywanej sprawie, po zakończeniu budowy budynku mieszkalnego na działce zakupionej w roku 2012, Wnioskodawca zamierza dokonać w 2022 r. sprzedaży nieruchomości (ewentualnie części nieruchomości), a sprzedaż nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

Uwzględniając powyższe należy więc zgodzić się z Wnioskodawcą, że dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie ma data nabycia działki budowlanej, tj. rok 2012. Jeśli więc budynek został wybudowany na własnej działce, to za datę nabycia nieruchomości należy datę nabycia tej działki, niezależnie od tego, kiedy wzniesiono na niej budynek. W konsekwencji, planowana sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie pięcioletniego okresu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia gruntu, zatem nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego w związku z taką sprzedażą.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.