Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1733/11-2/ISZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-02-27
Teza: stawka podatku VAT dla dostawy miejsc parkingowych w garażu podziemnym usytuowanych pod budynkiem mieszkalnym.
Słowa kluczowe: garaż; lokal-lokal mieszkalny; parking-miejsce parkingowe; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 06.12.2011 r. (data wpływu 12.12.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla dostawy miejsc parkingowych w garażu podziemnym usytuowanych pod budynkiem mieszkalnym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.12.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla dostawy miejsc parkingowych w garażu podziemnym usytuowanych pod budynkiem mieszkalnym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą m. in. w zakresie budowy budynków mieszkalnych i mieszkalno użytkowych w których wyodrębni własność poszczególnych lokali mieszkalnych i które następnie sprzeda klientom. Lokale mieszkalne będące przedmiotem sprzedaży spełniają definicję budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług.

Spółka będzie zawierać umowy na wybudowanie na rzecz zamawiającego i zobowiązanie się do sprzedaży na jego rzecz lokalu mieszkalnego zlokalizowanego w budynku mieszkalnym wraz z balkonem, tarasem, ogródkiem przynależnym pomieszczeniem gospodarczym prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w garażu w budynku oraz udziałem w prawie własności gruntu przynależnego do lokalu mieszkalnego i częściach wspólnych budynku.

Integralną częścią bloku mieszkalnego lub mieszkalno - użytkowego zgodnie z projektem budowlanym są miejsca parkingowe (postojowe) znajdujące się w podziemiach budynku bądź na powierzchni terenu przynależnego do budynku. Dla całego podziemnego pomieszczenia garażowego będzie utworzona odrębna księga wieczysta z wydzielonymi miejscami postojowymi.

Wraz z nabyciem prawa własności do lokali mieszkalnych nabywcy będą mieli możliwość zakupu miejsc parkingowych (jednego lub więcej) w rozumieniu prawa cywilnego- prawa do wyłącznego korzystania z tych miejsc. Spółka zaznacza, iż jest możliwość zakupu miejsc parkingowych przez osoby nie nabywające jednocześnie prawa własności lokalu mieszkalnego.

Nabywcy lokali mieszkalnych będą kupowali lokale mieszkalne o powierzchni użytkowej mniejszej niż 150 mkw zlokalizowane w budynku mieszkalnym bądź mieszkalno użytkowym (zależy w którym segmencie) wraz z balkonem lub tarasem, przynależnym pomieszczeniem gospodarczym w piwnicy i przeniesionym prawem do wyłącznego posiadania i używania ogródków przynależnych do lokali mieszkalnych znajdujących się na parterze przedmiotowego budynku. Od zamawiających spółka będzie pobierać przedpłaty na poczet ceny w umowie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie stawki podatku VAT dla dostawy miejsc parkingowych w garażu podziemnym usytuowanych pod budynkiem mieszkalnym.

Czy spółka będzie mogła stosować stawkę podatku od towarów i usług:

*   dla miejsc parkingowych w garażu podziemnym usytuowane pod budynkiem mieszkalnym wydzielonych liniami poziomymi znajdujących się w części podziemnej budynku w stawce 23%. Garaż podziemny będzie wyodrębnionym lokalem. Stanowi obiekt dla którego zostaje założona odrębna księga wieczysta. W wyniku czego miejsca parkingowe mogą stanowić przedmiot samodzielnego obrotu mogą być sprzedawane i nabywane bez lokalu mieszkalnego.

Zdaniem Wnioskodawcy:

*   dla miejsc parkingowych w garażu podziemnym usytuowane pod budynkiem mieszkalnym wydzielonych liniami poziomymi znajdujących się w części podziemnej budynku w stawce 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, w zakresie stawki podatku VAT dla dostawy miejsc parkingowych w garażu podziemnym usytuowanych pod budynkiem mieszkalnym, uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże na podstawie art. 146a ustawy, obowiązującym od dnia 01.01.2011r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednocześnie, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Natomiast przepis art. 146a pkt 2 ustawy stanowi, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, w myśl art. 2 pkt 12 ustawy, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

W celu zastosowania prawidłowej stawki podatku niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, dlatego też należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej "lokalami", mogą stanowić odrębne nieruchomości. W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.

Według art. 3 ust. 1 powyższej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże, stosownie do ust. 2 ww. artykułu, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), za część składową nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością. Z kolei art. 47 § 1 k.c. stanowi, że część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Z opisu przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m. in. w zakresie budowy budynków mieszkalnych i mieszkalno użytkowych. Spółka zamierza sprzedać wybudowane lokale mieszkalne, spełniające definicję budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług, wraz z balkonem, tarasem, ogródkiem (przeniesionym prawem do wyłącznego posiadania i używania ogródków przynależnych do lokali mieszkalnych znajdujących się na parterze przedmiotowego budynku), przynależnym pomieszczeniem gospodarczym prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w garażu w budynku oraz udziałem w prawie własności gruntu przynależnego do lokalu mieszkalnego i częściach wspólnych budynku.

Integralną częścią bloku mieszkalnego lub mieszkalno - użytkowego zgodnie z projektem budowlanym są miejsca parkingowe (postojowe) znajdujące się w podziemiach budynku bądź na powierzchni terenu przynależnego do budynku. Dla całego podziemnego pomieszczenia garażowego będzie utworzona odrębna księga wieczysta z wydzielonymi miejscami postojowym. Wraz z nabyciem prawa własności do lokali mieszkalnych nabywcy będą mieli możliwość zakupu miejsc parkingowych (jednego lub więcej) w rozumieniu prawa cywilnego- prawa do wyłącznego korzystania z tych miejsc. Spółka zaznacza, iż jest możliwość zakupu miejsc parkingowych przez osoby nie nabywające jednocześnie prawa własności lokalu mieszkalnego.

Wątpliwości Spółki dotyczą stawki podatku dla miejsc parkingowych w garażu podziemnym usytuowanych pod budynkiem mieszkalnym wydzielonych liniami poziomymi znajdujących się w części podziemnej budynku.

Podstawowym kryterium pozwalającym uznać zbiór określonych czynności za dostawę kompleksową (złożoną) jest określenie wzajemnych relacji pomiędzy elementami składowymi złożonej dostawy w zakresie celów, które dostawy te realizują. Pojedynczą dostawę należy uznać za pomocniczą w stosunku do zasadniczej dostawy, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, jest środkiem do lepszego wykorzystania dostawy zasadniczej. Podstawowym celem dostawy pomocniczej tworzącej razem z dostawą główną – kompleksową dostawę – jest lepsze wykorzystanie przez klienta głównej dostawy. Aby dana pomocnicza dostawa mogła być uznana za element kompleksowej dostawy winna służyć bezpośrednio realizacji głównej dostawy. W celu ustalenia czy dana dostawa może być uznana za złożoną, konieczne jest zbadanie przebiegu konkretnej transakcji z uwzględnieniem wszystkich ekonomicznych aspektów tej transakcji.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z udziałem w lokalu niemieszkalnym, stanowiącym samodzielny lokal użytkowy. Ponadto Spółka wskazała, że „Garaż podziemny będzie wyodrębnionym lokalem. Stanowi obiekt dla którego zostaje założona odrębna księga wieczysta. W wyniku czego miejsca parkingowe mogą stanowić przedmiot samodzielnego obrotu mogą być sprzedawane i nabywane bez lokalu mieszkalnego”.

Należy podkreślić, zgodnie z powyższym wyjaśnieniem, że jedynie taki zbiór dostaw można uznać za jedną kompleksową dostawę, które są ze sobą funkcjonalnie związane i które nie mogą funkcjonować prawidłowo bez siebie. W omawianej sytuacji oferowana klientowi pomocnicza dostawa (udział we współwłasności lokalu niemieszkalnego w postaci miejsca postojowego) stanowi dodatek do zasadniczej dostawy i nie jest niezbędne do wykonania głównej dostawy – sprzedaży lokalu mieszkalnego. Jak wyjaśniono wyżej miejsce w wielostanowiskowym garażu podziemnym stanowiące samodzielny lokal użytkowy nie jest pomieszczeniem przynależnym do lokalu mieszkalnego, gdyż może stanowić przedmiot odrębnej dostawy, nie stanowi części składowej lokalu mieszkalnego. Z opisu sprawy nie wynika, że nabywca lokalu mieszkalnego będzie zobowiązany do jednoczesnego nabycia udziału w przestrzeni garażowej. Ponadto Spółka zaznacza, iż jest możliwość zakupu miejsc parkingowych przez osoby nie nabywające jednocześnie prawa własności lokalu mieszkalnego. Zatem nie można uznać, że w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkalnych nabywca musi zakupić również udział w lokalu niemieszkalnym. Celem samym w sobie dla klienta jest nabycie lokalu mieszkalnego, które bez względu na dodatkowe nabycie udziału we współwłasności lokalu niemieszkalnego stanowiącego samodzielny lokal użytkowy (tj. miejsca postojowe w garażu podziemnym) może być zrealizowane. Nabycie udziału we współwłasności lokalu niemieszkalnego może być wykonane niezależnie od dostawy lokalu mieszkalnego i może stanowić odrębny cel dla klienta, co też potwierdza Spółka w opisie zdarzenia przyszłego.

Wyodrębnienie przestrzeni garażowej jako samodzielnego, odrębnego lokalu użytkowego w budynku oraz oddzielna kalkulacja cenowa dla lokalu mieszkalnego i dla udziału w lokalu użytkowym bezsprzecznie wskazuje, że przedmiotowej dostawy nie można uznać za dostawę kompleksową.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż sprzedaż przez Wnioskodawcę klientom lokali mieszkalnych wraz z udziałem we współwłasności lokalu niemieszkalnego, w postaci miejsca parkingowego w garażu podziemnym usytuowane pod budynkiem mieszkalnym wydzielonych liniami poziomymi znajdujących się w części podziemnej budynku, nie będzie w istocie kompleksową dostawą, lecz składową dwóch niezależnych dostaw, które podlegają opodatkowaniu według stawek właściwych dla danego przedmiotu dostawy.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy uznać, że dla przyszłej dostawy miejsc parkingowych w garażu podziemnym usytuowanych pod budynkiem mieszkalnym, wydzielonych liniami poziomymi, znajdujących się w części podziemnej budynku, Wnioskodawca zobowiązany będzie opodatkować podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23 % zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Tym samym należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

W związku z tym, iż niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w części dotyczącej stawki podatku VAT dla dostawy miejsc parkingowych w garażu podziemnym usytuowanych pod budynkiem mieszkalnym, w zakresie pozostałej części pytania, tj. w zakresie stawki podatku VAT dla dostawy lokalu mieszkalnego wraz z balkonem lub tarasem oraz przynależnym pomieszczeniem gospodarczym w piwnicy i przeniesionym prawem do wyłącznego posiadania i używania ogródków przynależnych do lokali mieszkalnych zostanie wydana odrębna interpretacja.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.