Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP1.4512.27.2017.2.AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2017-02-23
Teza: Prawo do odliczenia w całości podatku VAT w związku z realizacją inwestycji
Słowa kluczowe: gmina; kanalizacja; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r., poz. 201) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2017 r. (data wpływu 16 stycznia 2017r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 lutego 2017r.(data wpływu 10 lutego 2017r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…”**– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2017r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…”.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 7 lutego 2017r. (data wpływu 10 lutego 2017r.) w zakresie doprecyzowania opisanego zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Gmina \`(...)\` jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, rozliczającym się z tytułu umów cywilnoprawnych, umów dzierżawy itp. W marcu 2017r. planuje podpisać umowę na realizację projektu pn. „\`(...)\`”. Projekt będzie dofinansowany ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020.

Zadanie obejmuje opracowanie studium wykonalności (zostało opracowane w 2015r. a w roku 2016 został poniesiony wydatek), wykonanie kanalizacji w systemie grawitacyjno - ciśnieniowym o długości 2,35 km w miejscowości \`(...)\` oraz w ul. \`(...)\`, nadzór inwestorski, utworzenie Biura Obsługi Klienta oraz promocję projektu (zakup i montaż tablicy informacyjnej i pamiątkowej oraz informacje w prasie).

Termin zakończenia inwestycji planowany jest na rok 2017. Po zakończeniu realizacji projektu właścicielem powstałej kanalizacji pozostanie Gmina \`(...)\`, natomiast eksploatacją wybudowanej infrastruktury zajmować się będzie gminny zakład budżetowy - Zakład Gospodarki Komunalnej w \`(...)\`, który będzie wykorzystywał gminną infrastrukturę kanalizacyjną do wykonywania sprzedaży opodatkowanej, tj. odpłatnego odbioru ścieków na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zakład budżetowy został powołany do realizacji zadań własnych gminy w przedmiocie gospodarki komunalnej - dokonuje m.in. odpłatnego odbioru ścieków, działając w imieniu Gminy jako wyodrębniona jednostka organizacyjna w oparciu o przekazany przez Gminę majątek (infrastrukturę kanalizacyjną). Zakład budżetowy został wyodrębniony ze względów pragmatycznych, ale stanowi w dalszym ciągu część organizacyjną Gminy.

W pierwszej kolejności Zakład wykonuje zadania o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest zaspokojenie zbiorowych potrzeb ludności Gminy \`(...)\` w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Po centralizacji rozliczeń VAT, od dnia 1 stycznia 2017r. Gmina traktuje siebie i swoje jednostki budżetowe oraz samorządowe zakłady budżetowe jako jednego podatnika (gminę). Zatem wykonywane przez jednostki gminne czynności opodatkowane należy przypisać gminie z tym skutkiem, że rodzi to konieczność rozliczania się jako jeden podatnik ze wszystkimi tego konsekwencjami.

Faktury dokumentujące wydatki ponoszone w związku z realizacją przedmiotowego projektu będą wystawiane na Wnioskodawcę, czyli na Gminę \`(...)\`. Faktura dokumentująca wydatki poniesione na studium wykonalności w 2016r. również została wystawiona na Wnioskodawcę, czyli Gminę \`(...)\`.

Zakład Gospodarki Komunalnej nie będzie świadczył odpłatnych usług odbioru ścieków na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych na rzecz innych podmiotów niż mieszkańcy Gminy z wykorzystaniem infrastruktury będącej przedmiotem wniosku.

Efekty inwestycji będą służyły wyłącznie do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT - do odbioru ścieków od mieszkańców. Po zakończeniu inwestycji cała infrastruktura kanalizacji zostanie przekazana do Zakładu Gospodarki Komunalnej, który będzie świadczył odpłatne usługi w zakresie odbioru ścieków na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Od dnia 1 stycznia 2017 r. Gmina i jednostki organizacyjne rozliczają się wspólnie z podatku VAT (jedna deklaracja). Cała wartość netto wraz z należnym podatkiem z tytułu świadczenia usług, tj. odbiór ścieków sanitarnych Gmina będzie wykazywać w ,,łącznych” rejestrach sprzedaży i w składanych deklaracjach VAT-7.

Z sieci kanalizacji sanitarnej objętej zakresem pytania będą korzystali wyłącznie mieszkańcy gminy. Nie będą z niej korzystały jednostki organizacyjne Gminy tj. zakłady budżetowe i jednostki budżetowe. Sieć kanalizacyjna nie będzie służyła działalności jednostek organizacyjnych Gminy.

Wybudowane sieci będą wykorzystywane przez Gminę oraz jej jednostki organizacyjne do działalności gospodarczej (wyłącznie opodatkowanej), w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Wydatki inwestycyjne pozostaną w związku z czynnościami opodatkowanymi — Gmina będzie wykorzystywać przedmiotową infrastrukturę do świadczenia usług odpłatnych (odprowadzania ścieków) czyli sprzedaży opodatkowanej. Wybudowane sieci nie będą wykorzystywane przez Gminę wraz z jednostkami organizacyjnymi do celów innych niż działalność gospodarcza. Wybudowane sieci nie będą wykorzystywane przez Gminę wraz z jednostkami organizacyjnymi do czynności zwolnionych (ani w części ani w całości), nie będzie zachodziła konieczność odliczania podatku naliczonego proporcją ani prewspółczynnikiem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z powyższym Gmina ma prawo do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „\`(...)\`”?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na budowę infrastruktury kanalizacyjnej powstałe w ramach inwestycji pn. „\`(...)\`”. Czynności opodatkowane będą wykonywane przez zakład budżetowy, który jest jednostką organizacyjną Gminy i który świadczy usługi sprzedaży opodatkowanej w imieniu Gminy.

W dniu 29 września 2015r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie C-276/14 Gmina Wrocław przeciwko Ministrowi Finansów, zgodnie z którym „artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe będące przedmiotem postępowania głównego, nie mogą być uznane za podatników podatku od wartości dodanej, ponieważ nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie”.

W konsekwencji tego wyroku należy uznać, że jednostki budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, a więc wszelkie czynności przez nie dokonywane na rzecz osób trzecich powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła, a czynności dokonywane w ramach jednostki samorządu terytorialnego (pomiędzy jej jednostkami budżetowymi) mają charakter wewnętrzny. Wyrok TSUE nie dotyczył samorządowych zakładów budżetowych, niemniej tezy w nim zawarte znajdują odpowiednie zastosowanie do samorządowych zakładów budżetowych.

Kwestia ta została rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów, który w uchwale z 26 października 2015r. sygn. I FPS 4/15 stwierdził, że w świetle art. 15 ust. 1 oraz art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego, który realizuje powierzone zadania własne tej Gminy, jeżeli inwestycje te są wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji podjętej przez NSA uchwały należy uznać, że zakłady budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów w zakresie podatku od towarów i usług. Zatem wszelkie czynności przez nie wykonywane na rzecz osób trzecich powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła, a czynności dokonywane w ramach tej jednostki mają charakter wewnętrzny.

W świetle wyroku TSUE i uchwały NSA w zakresie dostawy towarów/świadczenia usług przez gminne jednostki budżetowe oraz zakłady budżetowe, występuje jeden podatnik - Gmina, która utworzyła te jednostki. Z racji istnienia tylko jednego podatnika VAT, czynność przekazania sieci kanalizacji na rzecz jej zakładu budżetowego, jest czynnością wewnętrzną Gminy, a czynności wykonywane przez tę jednostkę są de facto czynnościami Gminy.

Reasumując, Gmina ma/będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te mają/będą miały związek z wykonywaniem przez Gminę – za pośrednictwem zakładu budżetowego - czynności opodatkowanych.

Gmina nie będzie miała możliwości odliczenia podatku naliczonego jedynie z faktury za opracowanie Studium Wykonalności. Studium zostało opracowane w roku 2015r. a wydatek został poniesiony w 2016r. W 2015r. i 2016r. Gmina i jej jednostki nie były scentralizowane, a Zakład Gospodarki Komunalnej był odrębnym podatnikiem podatku VAT i składał odrębną deklarację VAT-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki prawnopodatkowe, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy wskazano, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, m.in. w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym). Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej.

Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy przedstawione przez Wnioskodawcę, nie można pominąć orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – dalej TSUE – z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 Gmina Wrocław, zgodnie z którym gminna jednostka organizacyjna, której działalność nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi.

Ponadto na tle obecnej ustawy o podatku od towarów i usług w dniu 26 października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów (sygn. akt I FSP 4/15) wskazał na orzeczenie TSUE z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 Gmina Wrocław i podkreślił, że w wyroku tym TSUE udzielił bardzo szczegółowych wskazówek dotyczących warunków, jakie muszą spełniać publiczne jednostki organizacyjne aby mogły one być uznane za podatników VAT czynnych, tj. działanie we własnym imieniu i na własny rachunek, ponoszenie ryzyka gospodarczego, brak hierarchicznego podporządkowania, itp.

NSA wskazał również, że pomimo większego niż jednostki budżetowe stopnia samodzielności zakładu budżetowego, nie może on być uznany za odrębnego od Gminy podatnika VAT, nie spełnia bowiem ww. warunków – nie jest wystarczająco samodzielny. Jednocześnie NSA wskazał również, że dotychczasowe orzecznictwo NSA w tej materii należy uznać za nieaktualne. Podatnikiem i stroną w kontaktach na zewnątrz jest wyłącznie Gmina. Zatem to Gmina świadczy usługi opodatkowane i z tego powodu ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Ponadto, z dniem 1 października 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U., poz. 1454).

W myśl art. 2 pkt 1 cyt. ustawy z dnia 5 września 2016 r., ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce organizacyjnej rozumie się przez to:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy,
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.

Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r. (art. 3 ww. ustawy z dnia 5 września 2016 r.). Jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych (art. 4 ww. ustawy z dnia 5 września 2016 r.).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że utworzony przez Gminę samorządowy zakład budżetowy, tj. Zakład Gospodarki Komunalnej Gminy wykonując zadania odbioru ścieków od dnia 1 stycznia 2017r. nie będzie działał w charakterze odrębnego od Gminy podatnika podatku VAT. Gmina, zgodnie z ww. ustawą od dnia 1 stycznia 2017r. scentralizowała swoje rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług. Rzeczowa realizacja projektu wskazanego we wniosku nastąpi więc już po centralizacji rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług w Gminie. Towary i usługi nabyte w ramach działań inwestycyjnych związanych z budową kanalizacji sanitarnej będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. świadczenia odpłatnych usług w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków.

Zatem, skoro z tytułu realizacji przez Zakład Gospodarki Komunalnej Gminy, będący samorządowym zakładem budżetowym, powierzonych mu przez Gminę zadań własnych gminy, podatnikiem będzie Gmina, a nie ten Zakład, to Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją przedmiotowego projektu, którego efekty zostaną przekazane Zakładowi i wykorzystywane będą w całości przez Gminę za pośrednictwem Zakładu do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Jak wyżej wskazano, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem w stosunku do zakupów dokonanych po centralizacji rozliczeń, ze względu na spełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, Wnioskodawcy – stosownie do zapisów art. 86 ust. 1 ustawy - będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych zawartych w art. 88 ustawy.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie od momentu centralizacji rozliczeń będą spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „…”. Wnioskodawca wskazał bowiem, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a efekty inwestycji będą służyły wyłącznie do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Z sieci kanalizacji sanitarnej objętej zakresem pytania będą korzystali wyłącznie mieszkańcy gminy. Wybudowana sieć będzie wykorzystywana przez Gminę do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto jak wskazał Wnioskodawca, sieć kanalizacyjna nie będzie służyła działalności jednostek organizacyjnych Gminy.

W związku z powyższym, po centralizacji Wnioskodawca będzie miał możliwość odliczenia podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…”, pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Natomiast Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących opracowania studium wykonalności w związku z realizacją ww. inwestycji dokonywanych w okresie przed centralizacją rozliczeń. Studium zostało opracowane w 2015r. a w roku 2016 został poniesiony wydatek. W 2015r. i 2016r. Gmina i jej jednostki nie były scentralizowane, a Zakład Gospodarki Komunalnej był odrębnym podatnikiem podatku VAT i składał odrębną deklarację VAT-7. Od dnia 1 stycznia 2017 r. Gmina i jednostki organizacyjne rozliczają się wspólnie z podatku VAT (jedna deklaracja).

Wobec powyższego, z uwagi na odrębność podatkowoprawną ww. Zakładu i stosowanie dotychczasowego modelu rozliczeń podatku od towarów i usług, należy stwierdzić, że Wnioskodawca ponosząc wydatki na opracowanie studium wykonalności nie dokonywał ich z zamiarem wykorzystywania do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT przez Gminę. Wnioskodawca bowiem dopiero od dnia 1 stycznia 2017 r. dokonał scentralizowania rozliczeń w zakresie podatku VAT ze swoimi jednostkami organizacyjnymi. W 2015r. i 2016 r. Gmina i Zakład Gospodarki Komunalnej byli odrębnymi podatnikami podatku VAT i każdy z nich składał odrębne deklaracje VAT-7.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w stosunku do wydatków poniesionych na studium wykonalności ponoszonych do czasu scentralizowania rozliczeń, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych wydatków na ww. studium związanych z realizacją inwestycji pn. „…”.

Tym samym oceniając stanowisko Wnioskodawcy należało je uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Dodatkowo tut. Organ zwraca uwagę, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Z okoliczności sprawy nie wynika, że przedmiotowa infrastruktura kanalizacyjna będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do działalności innej niż działalność gospodarcza. W przypadku niewykorzystywania ww. infrastruktury przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności gospodarczej wydana interpretacja traci swą aktualność.

Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Tym samym w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.