Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1213/11/CJS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-06
Teza: Opodatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego otrzymanego na wyłączną własność na skutek podziału majątku dorobkowego?
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; majątek-podział majątku dorobkowego; wspólność-wspólność ustawowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2011r. (data wpływu do tut. Biura 09 listopada 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 listopada 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 11 lutego 1998r. wnioskodawca wraz z małżonką z dorobku wspólnego nabył od Miasta jako odrębną własność lokal mieszkalny nr 9 o powierzchni 36 m² wraz z udziałem wynoszącym 70/1000 części we własności nieruchomości.

Po ustaniu małżeństwa – rozwód orzeczony w dniu 16 grudnia 2005r. dokonano sądowego podziału majątku wspólnego.

W wyniku podziału majątku wspólnego postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 19 czerwca 2009r. wartość całego majątku ustalono na 510.711,00 zł.

Wartość lokalu mieszkalnego nr 9 ustalono na kwotę 126. 500,00 zł.

Prawo własności lokalu nr 9 przyznano wyłącznie wnioskodawcy.

Ww. postanowieniem ustalono, że nakład ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny stron wynosi:

*   w wysokości 79.817,01 zł – wnioskodawca,
*   w wysokości 164,00 zł – żona wnioskodawcy.

Wnioskodawcy przyznano łącznie składniki majątku wspólnego na kwotę 144.836,00 zł, a byłej żonie na kwotę 365.875,00 zł. Jednocześnie zasądzono od byłej żony tytułem wyrównania udziałów w majątku wspólnym dopłatę na rzecz wnioskodawcy w kwocie 150.346,00 zł płatną w ratach.

Ww. lokal mieszkalny nr 9 wnioskodawca sprzedał w dniu 12 lipca 2011r. za kwotę 85.000,00 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przez wnioskodawcę lokalu mieszkalnego nr 9 w dniu 12 lipca 2011r. za kwotę 85.000,00 zł podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a jeżeli tak to w jakiej części?

Zdaniem wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie jest źródłem przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych) i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nabycie przez wnioskodawcę lokalu mieszkalnego nr 9 nastąpiło w dniu 11 lutego 1998r., a sprzedaż w dniu 12 lipca 2011r. czyli od daty nabycia do daty sprzedaży upłynęło więcej niż 5 lat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, iż sprzedaż nieruchomości lub praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli sprzedaż nieruchomości lub prawa nastąpiła po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie decydujące znaczenie ma właściwe ustalenie daty od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, tj. czy od daty kiedy nastąpiło pierwotne nabycie zbytego lokalu mieszkalnego, tj. od 1998r. czy też od daty kiedy nastąpił podziału majątku wspólnego, czyli od 2009r.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Wspólność ustawowa ma charakter współwłasności łącznej (bezudziałowej). Ustanie współwłasności małżeńskiej powoduje przekształcenie współwłasności bezudziałowej we współwłasność w częściach ułamkowych i od tego momentu dopuszczalne jest zniesienie współwłasności.

Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Stosownie do art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy.

Mając jednak na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Zatem za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, jeżeli podział majątku jest ekwiwalenty w naturze bez spłat i dopłat lub wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku podziału majątku mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast podział majątku nie jest ekwiwalenty w naturze lub wartość otrzymanej nieruchomości lub prawa przekracza udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego.

Stąd wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością) – jak też stan jej majątku osobistego. Powyższych ustaleń należy bezwzględnie dokonać w oparciu o obiektywne kryteria czyli zgodnie z wyliczeniem dokonanym na podstawie cen rynkowych obowiązujących na danym obszarze w dniu zawarcia umowy, na mocy której doszło do podziału majątku dorobkowego małżonków lub na dzień orzeczenia sądu o podziale majątku wspólnego, a nie według subiektywnego przekonania małżonków.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 11 lutego 1998r. wnioskodawca wraz z żoną nabył lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność. Wartość majątku dorobkowego małżonków została ustalona przez Sąd na kwotę 510.711 zł, natomiast wartość przedmiotowego lokalu mieszkalnego została ustalona na kwotę 126.500 zł. Sąd dokonując podziału majątku dorobkowego małżonków wziął pod uwagę nakłady poczynione przez małżonków z majątków odrębnych. W postanowieniu o podziale majątku ustalono, że wysokość nakładów poniesionych na majątek wspólny przez wnioskodawcę wyniosła 78.817,01 zł, a byłej żony 164 zł. W dniu 19 czerwca 2009r. Sąd dokonał podziału majątku w ten sposób, że wnioskodawcy przyznano łącznie składniki majątku wspólnego na kwotę 144.836 zł w tym przedmiotowy lokal mieszkalny, a byłej żonie Sąd przyznał majątek wart 365.875 zł z jednoczesnym zobowiązaniem jej do dokonania na rzecz wnioskodawcy dopłaty tytułem wyrównania udziałów w majątku wspólnym na kwotę 150.346 zł.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że choć podział majątku dorobkowego nie był równy i ekwiwalentny oraz odbył się ze spłatą na rzecz wnioskodawcy, to jednak wartość otrzymanych przez wnioskodawcę na wyłączną własność składników majątku wspólnego, w tym przedmiotowego lokalu mieszkalnego, nie przekracza wartości udziału jaki wnioskodawcy przysługiwał w majątku dorobkowym małżonków.

Tym samym podział majątku dorobkowego i przyznanie wnioskodawcy na wyłączną własność lokalu mieszkalnego nie jest nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że odpłatne zbycie przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, bowiem za datę nabycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego przez wnioskodawcę przyjąć należy w tej sytuacji 1998r.

Mając zatem na uwadze powyższe, stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.