Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.518.2025.2.AAR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-01
Teza: Zbycie nieruchomości gruntowej w trybie art. 198g ustawy o
gospodarce nieruchomościami na rzecz dotychczasowego
użytkownika wieczystego.
Słowa kluczowe: gmina
nieruchomości-zbycie nieruchomości
przekształcanie-przekształcenie prawa-przekształcenie
prawa wieczystego użytkowania w prawo własności
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych zbycia nieruchomości gruntowej w trybie art. 198g ustawy
    o gospodarce nieruchomościami na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego.

    Uzupełnili go Państwo pismem z 16 października 2025 r. (wpływ 20 października 2025 r.) -
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - Gmina (...) (dalej również jako: „Wnioskodawca”, „Gmina”) - jest czynnym
    podatnikiem VAT. W ramach swojej działalności Gmina wykonuje szereg czynności, do
    wykonywania których zobowiązana jest na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą o
    samorządzie gminnym”. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do
    zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o
    samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania własne, służące zaspokajaniu potrzeb
    wspólnoty, jednym z zadań własnych gminy jest gospodarka nieruchomościami.
    Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości gruntowej na rzecz jej
    użytkownika wieczystego w trybie roszczenia o sprzedaż nieruchomości z art. 198g ustawy
    z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze
    zm.). Sprzedaż nastąpi z uwzględnieniem przepisów o pomocy publicznej (art. 198l ugn).
    Podstawowa regulacja dotycząca sprzedaży nieruchomości gruntowych oddanych w
    użytkowanie wieczyste zawarta jest w art. 32 ust. 1 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, który przewiduje, że nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie
    wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem
    określonych wyjątków. Stosownie natomiast do ust. 2 wskazanego przepisu, z dniem
    zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z mocy prawa, uprzednio ustanowione
    prawo użytkowania wieczystego.
    Obowiązek uiszczenia Gminie opłaty (ceny) za sprzedaż użytkowania wieczystego wynika
    w szczególności z art. 198h i 198j ustawy o gospodarce nieruchomościami.
    Ustawą z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o
    społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce nieruchomościami,
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1463 ze zm., dalej: „ustawa nowelizująca”) wprowadzono do ustawy o
    gospodarce nieruchomościami przepisy epizodyczne regulujące roszczenie
    dotychczasowego użytkownika wieczystego o przeniesienie własności nieruchomości
    gruntowej na jego rzecz.
    Stosownie do wprowadzonego ustawą nowelizującą art. 198g ust. 1 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami użytkownik wieczysty nieruchomości gruntowej w terminie 12 miesięcy
    od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej może wystąpić z żądaniem sprzedaży tej
    nieruchomości na jego rzecz.
    W myśl art. 198g ust. 2 przywołanego aktu prawnego, żądanie sprzedaży, o którym mowa
    w ust. 1, nie przysługuje:
    1) jeżeli nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste po dniu 31 grudnia 1997
    r.;
    2) jeżeli użytkownik wieczysty nie wykonał zobowiązania określonego w umowie o oddanie
    nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste;

    3) w odniesieniu do gruntów położonych na terenie portów i przystani morskich w
    rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich
    (Dz. U. z 2022 r. poz. 1624 oraz z 2023 r. poz. 261);
    4) jeżeli grunt jest wykorzystywany na prowadzenie rodzinnego ogrodu działkowego w
    rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach
    działkowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1073);
    5) w odniesieniu do nieruchomości gruntowej niezabudowanej.
    Zgodnie z ust. 3 omawianego przepisu nie zawiera się umowy sprzedaży nieruchomości,
    jeżeli toczy się postępowanie o rozwiązanie umowy o oddanie tej nieruchomości w
    użytkowanie wieczyste.
    Natomiast ust. 4 rzeczonego artykułu przewiduje, że przepisy powyższe stosuje się
    odpowiednio do użytkowania wieczystego powstałego w inny sposób niż w drodze umowy
    zawartej w formie aktu notarialnego.
    Z tytułu sprzedaży nieruchomości na rzecz użytkownika wieczystego, stosownie do art.
    198h ustawy o gospodarce nieruchomościami, użytkownik wieczysty obowiązany jest do
    uiszczenia opłaty (ceny).
    W przypadku nieruchomości gruntowych stanowiących własność jednostek samorządu
    terytorialnego (w tym Gminy), zgodnie z art. 198i ust. 2, w razie niepodjęcia uchwały
    określającej szczegółowe warunki sprzedaży nieruchomości gruntowych na rzecz ich
    użytkowników wieczystych albo uchwały zobowiązującej organ wykonawczy do
    indywidualnego określania tych warunków w drodze zarządzenia w terminie, o którym
    mowa w ust. 1, przepis art. 198h ust. 1 stosuje się odpowiednio.
    W związku z powyższym, cenę nieruchomości ustala się jako dwudziestokrotność kwoty
    stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu
    użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej określonej na dzień
    zawarcia umowy sprzedaży w przypadku zapłaty ceny jednorazowo oraz jako
    dwudziestopięciokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej
    opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej
    określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży w przypadku rozłożenia ceny na raty.
    Określenia wartości nieruchomości gruntowej dokonuje rzeczoznawca majątkowy w
    sporządzanym operacie szacunkowym.
    Natomiast stosownie do art. 198h ust. 3 rzeczonej ustawy, jeżeli w dniu wystąpienia z
    żądaniem zawarcia umowy nie obowiązywała opłata roczna z tytułu użytkowania
    wieczystego nieruchomości gruntowej albo toczy się postępowanie w sprawie aktualizacji
    stawki procentowej opłaty rocznej, właściwy organ ustala cenę, przyjmując stawkę
    procentową określoną w art. 72 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stosownie
    do celu wynikającego ze sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.
    Przedmiotem sprzedaży są nieruchomości gruntowe zabudowane stanowiące własność
    mienia komunalnego Gminy w użytkowaniu wieczystym B. sp. z o.o., położone w
    miejscowości (...), oznaczone w ewidencji gruntów jako działki numer 1 i 2 o łącznej
    powierzchni 0,2523 ha. Użytkownik wieczysty przedmiotowych nieruchomości wystąpił (w
    terminie określonym w ustawie) z wnioskiem o sprzedaż na jego rzecz ww. nieruchomości
    gruntowych, zabudowanych budynkiem handlowo-usługowym, którego właścicielem jest
    wnioskodawca. Przedmiotowe nieruchomości zostały oddane w użytkowanie wieczyste na

    podstawie decyzji Nr (...) z 15 lipca 1992 r. Obecny użytkownik wieczysty nabył to prawo na
    podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (...) z 11 lipca 2002 r., Rep. A nr (...) z 29 grudnia
    2000 r. oraz Rep. A nr (...) z 8 października 2003 r. Cel użytkowania wieczystego nie został
    określony. Grunt nie jest wykorzystywany na prowadzenie rodzinnego ogrodu
    działkowego. Łączna cena nieruchomości w przypadku wniesienia opłaty jednorazowej
    wynosi 231.600,00 zł netto, zaś w przypadku rozłożenia na raty 289.500,00 zł.
    Przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość gruntowa zabudowana stanowiąca własność
    mienia komunalnego Gminy (...), położona w miejscowości (...), oznaczona w ewidencji
    gruntów jako działka numer 3 i 4 o łącznej powierzchni 0,0784 ha. Użytkownik wieczysty
    przedmiotowej nieruchomości wystąpił (w terminie określonym w ustawie) do Wójta
    Gminy (...) z wnioskiem o sprzedaż na jego rzecz ww. nieruchomości gruntowej,
    zabudowanej budynkiem usługowym, którego właścicielem jest wnioskodawca (...).
    Przedmiotowa nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste na podstawie
    decyzji Nr (...) z 15 lipca 1992 r. Obecny użytkownik wieczysty nabył to prawo na podstawie
    aktu notarialnego Rep. A nr (...) z 30 grudnia 1997 r. oraz aktu notarialnego Rep. A nr (...) z
    29 listopada 1999 r. Cel użytkowania wieczystego nie został określony. Grunt nie jest
    wykorzystywany na prowadzenie rodzinnego ogrodu działkowego. Łączna cena
    nieruchomości w przypadku wniesienia opłaty jednorazowej wynosi 79.200,00 zł netto, zaś
    w przypadku rozłożenia na raty 99.000,00 zł.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 16 października 2025 r.)
      1) Czy przekształcenie przez Gminę, w trybie określonym przepisami ustawy o
        gospodarce nieruchomościami, prawa użytkowania wieczystego w prawo własności
        na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego, na rzecz którego prawo
        użytkowania wieczystego ustanowiono do 30 kwietnia 2004 r., będzie stanowiło
        czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy?
      2) Czy cena płatna Gminie z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego
        nieruchomości gruntowej Gminy w prawo własności na nieruchomości na rzecz
        dotychczasowego użytkownika wieczystego, ustalona zgodnie z przepisami ustawy
        o gospodarce nieruchomościami, w sytuacji gdy ustanowienie prawa użytkowania
        wieczystego nastąpiło do 30 kwietnia 2004 r., będzie stanowiła wynagrodzenie za
        czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1) Przekształcenie przez Gminę, w trybie określonym przepisami ustawy o gospodarce
        nieruchomościami, prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wskazanych
        w opisanym stanie faktycznym nieruchomości na rzecz dotychczasowego
        użytkownika wieczystego, na rzecz którego prawo użytkowania wieczystego
        ustanowiono do 30 kwietnia 2004 r., nie będzie stanowiło czynności podlegającej
        opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
      2) Cena płatna Gminie z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego
        wskazanych nieruchomości Gminy w prawo własności na nieruchomości na rzecz
        dotychczasowego użytkownika wieczystego, ustalona zgodnie z przepisami ustawy
        o gospodarce nieruchomościami, w sytuacji gdy ustanowienie prawa użytkowania
        wieczystego nastąpiło do 30 kwietnia 2004 r., nie będzie stanowiła wynagrodzenia
        za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT po stronie Gminy.
    Ad 1)

    Stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomość
    gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi
    wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3.
    W myśl ust. 2 tego przepisu, z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z
    mocy prawa, uprzednio ustanowione prawo użytkowania wieczystego.
    Natomiast stosownie do art. 198g ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami,
    użytkownik wieczysty nieruchomości gruntowej w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w
    życie ustawy nowelizującej może wystąpić z żądaniem sprzedaży tej nieruchomości na
    jego rzecz.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei w myśl art. 7 ust. 1 tej
    ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zgodnie z
    pkt 6 tego przepisu oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste.
    Jednocześnie zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 tej ustawy, nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one ich zadań własnych,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina będzie wykonywała czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą - powinna być traktowana jako podatnik VAT, gdyż
    w przedmiotowym zakresie będzie działała de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    W świetle powyższych regulacji, mając na uwadze, iż sprzedaż jest niewątpliwie umową
    cywilnoprawną uregulowaną w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
    cywilny (dalej: „KC”), w opinii Gminy, w ramach wykonywania przedmiotowych transakcji,
    tj. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na podstawie przepisów ustawy o
    gospodarce nieruchomościami (tj. w formie sprzedaży przez Gminę nieruchomości
    gruntowych na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego na podstawie umowy
    cywilnoprawnej), Gmina będzie działała zasadniczo w roli podatnika VAT.
    Przy czym należy podkreślić, że ustanowienie prawa użytkowania wieczystego przed 1
    maja 2004 r. nie podlegało opodatkowaniu VAT, gdyż na podstawie obowiązującej przed
    tym dniem ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku
    akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.), grunt nie był towarem i ustanowienie na nim
    użytkowania wieczystego nie stanowiło dostawy towarów.

    Dopiero z chwilą wejścia w życie ustawy o VAT zmieniła się definicja towaru oraz zakres
    opodatkowania VAT.
    Zdaniem Gminy, czynność przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo
    własności na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego (sprzedaży nieruchomości),
    dokonywana na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, będzie
    stanowiła jedynie zmianę tytułu prawnego do tego gruntu.
    Tym samym, przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości
    dokonane na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami nie będzie stanowiło
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i nie będzie podlegało
    opodatkowaniu VAT. W omawianym zdarzeniu przyszłym przeniesienie prawa do
    rozporządzania nieruchomością jak właściciel z Gminy na użytkownika wieczystego
    nastąpiło bowiem już w chwili ustanowienia na rzecz użytkownika prawa użytkowania
    wieczystego (przed 1 maja 2004 r.), a przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w
    prawo własności na rzecz dotychczasowego użytkownika nie wpłynie na „władztwo do
    rzeczy” tego użytkownika. Zatem, przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w
    prawo własności nieruchomości w drodze zawartej umowy cywilnoprawnej na podstawie
    przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie może być traktowane jako
    ponowna dostawa tego samego towaru między tymi samymi stronami, nie zostaje
    bowiem spełniona dyspozycja art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Powyższe potwierdza m.in. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (dalej: „NSA”) z 8 stycznia 2007 r., sygn. I FPS 1/06, w której sąd orzekł, iż: „Czynność
    oddania gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, która zostaje
    wykonana jednorazowo (w całości), a kolejne opłaty roczne nie są płatnościami za
    sukcesywne wykonywanie tej czynności w kolejnych okresach (której dotyczą opłaty).
    Wobec powyższego sprzedaż prawa własności gruntu będącego wcześniej przedmiotem
    użytkowania wieczystego na rzecz użytkownika wieczystego, dla którego prawo to
    ustanowiono do 30 kwietnia 2004 r. oraz od 1 maja 2004 r. nie podlega opodatkowaniu
    jako ponowna dostawa towarów, ani jako żadna inna czynność podlegająca
    opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż mamy do czynienia z kontynuacją dokonanej już
    dostawy towarów.”
    Analogiczne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    prawomocnym wyroku z 21 grudnia 2015 r., sygn. VIII SA/Wa 285/15, w którym orzekł, iż:
    „Uiszczenie przez dotychczasowego użytkownika wieczystego kwoty należnej Skarbowi
    Państwa lub Gminie z tytułu nabycia gruntu nie rodzi po stronie Gminy lub Skarbu
    Państwa obowiązku podatkowego z tytułu VAT w stosunku do prawa użytkowania
    wieczystego ustanowionego zarówno do 30 kwietnia 2004 r., jak i po 1 maja 2004 r.”.
    Jednocześnie NSA w odniesieniu do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w
    prawo własności na gruncie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami
    wypowiedział się w wyroku z 7 grudnia 2017 r., sygn. I FSK 1199/15, w którym potwierdził,
    że: „(...) sprzedaż prawa własności nieruchomości gruntowej na rzecz jej użytkownika
    wieczystego w trybie bezprzetargowym nie stanowi dostawy towarów, ani innej czynności
    opodatkowanej. Stanowi zmianę tytułu prawnego do nieruchomości, pozostającą bez
    wpływu na dotychczasowy zakres władztwa do rzeczy. Zmiana tytułu prawnego do
    nieruchomości nie stanowiła dostawy towarów rozumianej jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Taką czynnością było już bowiem ustanowienie
    prawa użytkowania wieczystego.

    Przekształcenie tego prawa we własność, tak istotne z punktu widzenia prawa cywilnego,
    na gruncie ustawy o VAT nie ma aż tak istotnego znaczenia. W świetle definicji dostawy
    towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.t.u., istotne bowiem jest właściwe rozumienie
    pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel” a nie
    przeniesienie własności rzeczy. Użytkownik wieczysty już w dniu ustanowienia prawa
    użytkowania wieczystego uzyskał prawo do rozporządzania rzeczą jak właściciel.
    Dokonując klasyfikacji danego zdarzenia gospodarczego jako dostawy towarów, należy zaś
    brać pod uwagę przede wszystkim ekonomiczną istotę danej transakcji, a nie jej charakter
    prawny.
    Chodzi tu bowiem o aspekt faktyczny danej czynności, sprowadzający się do faktycznej
    możliwości dysponowania towarem, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym. Zwrotu
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można więc odnosić wyłącznie do prawa
    własności. Istotą dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, lecz gospodarczy (ekonomiczny) charakter tej czynności”.
    Podobne stanowisko zajął również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przykładowo w
    interpretacji indywidualnej z 24 lipca 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.245.2023.2.EK oraz
    z 9 czerwca 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.293.2022.1.MSU.
    W tym miejscu Gmina pragnie dodać, że model przekształcenia prawa użytkowania
    wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej wprowadzony przepisami
    ustawy nowelizującej (art. 198g-198l ustawy o gospodarce nieruchomościami) nie
    ustanawia odmiennej formy przeniesienia prawa własności nieruchomości na rzecz
    dotychczasowego użytkownika wieczystego w stosunku do przewidzianego art. 32 ustawy
    o gospodarce nieruchomościami.
    Przede wszystkim w dalszym ciągu podstawę zbycia prawa własności stanowi umowa
    zawierana między stronami. Dotychczasowy użytkownik wieczysty ma prawo, a nie
    obowiązek, wystąpienia z żądaniem przeniesienia własności nieruchomości na jego rzecz.
    Różnicę stanowi jedynie okoliczność, iż w przypadku złożenia wniosku w przepisanym
    terminie i braku przesłanek negatywnych wymienionych w art. 198g ustawy o gospodarce
    nieruchomościami Gmina będzie zobowiązana do zawarcia umowy sprzedaży. Niemniej
    jednak nie ma w tym przypadku do czynienia z przekształceniem użytkowania wieczystego
    w prawo własności z mocy prawa, lecz w oparciu o umowę cywilnoprawną zawartą
    pomiędzy stronami.
    Podobne stanowisko zajął również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przykładowo w
    interpretacji indywidualnej z 20 października 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.521.2023.1.ALN, w której wskazał, że: „(...) sprzedaż prawa własności
    nieruchomości nr 1, którą jak wskazano we wniosku, dokonają Państwo zgodnie z
    artykułem 3 pkt 14 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie
    gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych
    innych ustaw, nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy i nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powyższe jest wynikiem
    ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dla nieruchomości nr 1 przed 1 maja 2004
    r.” oraz w interpretacji indywidualnej z 14 listopada 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.577.2023.1.OS, w której odpowiadając na pytanie podatnika „Czy sprzedaż prawa
    własności nieruchomości gruntowej na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego
    na podstawie art. 198g i następne ustawy o gospodarce nieruchomościami, dla którego

    prawo użytkowania wieczystego ustanowiono przed 1 maja 2004 r. stanowi czynność
    podlegającą opodatkowaniu VAT?” wskazał, że: „(...) sprzedaż nieruchomości gruntowej na
    rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego, będąca w istocie przekształceniem
    prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości, stanowi jedynie
    zmianę tytułu prawnego do tej nieruchomości, nie wpływa natomiast na „władztwo
    rzeczy”, które użytkownik wieczysty uzyskał przed 1 maja 2004 r. W konsekwencji,
    sprzedaż nieruchomości na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego, nie może
    być traktowana jako sprzedaż tego samego towaru. Zatem sprzedaż prawa własności
    nieruchomości gruntowej nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powyższe
    jest wynikiem ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dla nieruchomości gruntowej
    przed 1 maja 2004 r.”
    Reasumując, Gmina stoi na stanowisku, iż przekształcenie prawa użytkowania wieczystego
    nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste do dnia 30 kwietnia 2004 r. w prawo
    własności tej nieruchomości, w trybie określonym przepisami ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, w formie sprzedaży przez Gminę nieruchomości na rzecz
    dotychczasowego użytkownika wieczystego nie będzie stanowiło po stronie Gminy
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT ani żadnej innej czynności
    podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Ad 2)
    W myśl art. 238 KC, wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę
    roczną.
    Z kolei przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami odróżniają pierwszą opłatę od
    opłat rocznych - jak wynika bowiem z art. 71 ust. 1 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste
    pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. W myśl ust. 2 cytowanego przepisu, pierwsza
    opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu
    podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia umowy o oddanie tej
    nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres
    użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.
    Opłaty rocznej nie pobiera się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania
    wieczystego (art. 71 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami).
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że oddanie w użytkowanie wieczyste jest
    czynnością odpłatną. Ustawodawca przewidział w tym zakresie dwa rodzaje odpłatności,
    tj. pierwszą opłatę oraz opłaty roczne.
    Natomiast w myśl art. 69 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
        cenę nieruchomości gruntowej niewykorzystywanej do prowadzenia działalności
        gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się jako
        dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej
        opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości
        gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży;
        cenę nieruchomości gruntowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności
        gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się w wysokości
        nie niższej niż dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej

        stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości
        nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak
        nie wyższej niż wartość nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia
        umowy sprzedaży.
    Jednocześnie, jak wynika z brzmienia ust. 3 wskazanego artykułu, jeżeli dotychczas nie
    obowiązywała opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej,
    właściwy organ ustala cenę, przyjmując stawkę procentową określoną w art. 72 ust. 3
    stosownie do celu wynikającego ze sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.
    Ponadto, stosownie do wprowadzonego ustawą nowelizującą art. 198h ust. 2 ustawy o
    gospodarce nieruchomościami, w przypadku nieruchomości gruntowych stanowiących
    własność jednostek samorządu terytorialnego (w tym Gminy), cenę nieruchomości ustala
    się w wysokości nie niższej niż dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn
    dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz
    wartości nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak
    nie wyższej niż wartość nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia umowy
    sprzedaży.
    Dodatkowo, zgodnie z ust. 3 tego artykułu, jeżeli w dniu wystąpienia z żądaniem zawarcia
    umowy nie obowiązywała opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości
    gruntowej albo toczy się postępowanie w sprawie aktualizacji stawki procentowej opłaty
    rocznej, właściwy organ ustala cenę, przyjmując stawkę procentową określoną w art. 72
    ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami stosownie do celu wynikającego ze
    sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.
    W myśl powołanego powyżej art. 32 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z
    dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z mocy prawa, uprzednio
    ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Jednocześnie zgodnie z art. 71 ust. 6 tej
    ustawy, w razie wygaśnięcia użytkowania wieczystego opłata roczna z tytułu użytkowania
    wieczystego za rok, w którym prawo wygasło, podlega zmniejszeniu proporcjonalnie do
    czasu trwania użytkowania wieczystego w tym roku.
    Jak Gmina uprzednio wskazała, przekształcenie ustanowionego przed 1 maja 2004 r.
    prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na rzecz dotychczasowego
    użytkownika wieczystego w trybie określonym przepisami ustawy o gospodarce
    nieruchomościami nie będzie stanowiło dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, ani żadnej innej czynności podlegającej opodatkowaniu VAT i pozostaje
    poza zakresem ustawy o VAT. Jednakże czynność przeniesienia własności nieruchomości,
    będącej wcześniej przedmiotem użytkowania wieczystego, w drodze przekształcenia
    prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na rzecz dotychczasowego
    użytkownika wieczystego na podstawie sprzedaży nieruchomości, zobowiązuje
    dotychczasowego użytkownika do zapłaty określonej kwoty należnej (ceny), przewidzianej
    w ustawie o gospodarce nieruchomościami.
    W tym miejscu Gmina pragnie ponownie wskazać, iż warunkiem niezbędnym do uznania
    danej czynności za podlegającą opodatkowaniu VAT jest spełnienie łącznie wskazanych
    przesłanek, tj.:
    1) wykonywanie czynności przez podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT - co
    może mieć potencjalnie miejsce w przypadku przekształcenia prawa użytkowania

    wieczystego w prawo własności przez Gminę na podstawie umowy cywilnoprawnej (na
    gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami) oraz
    2) uznanie takiej czynności za podlegającą regulacjom ustawy o VAT (w szczególności w
    myśl art. 5 i art. 7 tej ustawy) - w przypadku przekształcenia prawa użytkowania
    wieczystego w prawo własności nie dojdzie do odpłatnej dostawy towarów z uwagi na
    fakt, iż - jak zostało to wskazane powyżej w stanowisku Gminy odnośnie pytania 1 - nie jest
    możliwa ponowna dostawa tego samego towaru w przypadku tożsamości podmiotów w
    odniesieniu do pierwotnej transakcji dostawy (która miała miejsce w momencie oddania
    nieruchomości w użytkowanie wieczyste). Ponadto na moment ustanowienia użytkowania
    wieczystego (przed dniem 1 maja 2004 r.) nie obowiązywały regulacje uznające
    ustanowienie użytkowania wieczystego gruntów za czynność podlegającą podatkowi VAT.
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, z uwagi na fakt, iż sprzedaż nieruchomości oddanej w
    użytkowanie wieczyste do 30 kwietnia 2004 r., poprzez przekształcenie użytkowania
    wieczystego w prawo własności na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego na
    podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami nie będzie stanowiła ponownej
    dostawy towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a jedynie zmianę tytułu
    prawnego, która nie ma wpływu na władztwo do nieruchomości, tym samym kwota (cena)
    płatna Gminie z tytułu przekształcenia prawa użytkowania (ustanowionego przed 1 maja
    2004 r.) nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze powyższe, zapłata przez dotychczasowego użytkownika wieczystego na
    rzecz Gminy ustalonej zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami ceny
    z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności
    nieruchomości, w sytuacji, gdy oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste nastąpiło
    do 30 kwietnia 2004 r., nie będzie stanowiła wynagrodzenia za czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT po stronie Gminy, a tym samym jej uiszczenie na rzecz Gminy nie
    będzie powodowało po stronie Gminy powstania obowiązku podatkowego w VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 ust. 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów
        w zamian za odszkodowanie;

      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
        a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej
        własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz
        przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu
        jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części,
      a także wszelkie postaci energii.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą
    z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż, jak również oddanie gruntu w użytkowanie
    wieczyste, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Co istotne, przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie
    odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności,
    stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego.
    W celu przedstawienia właściwego rozumienia pojęcia „przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel” należy zaznaczyć, że dotyczy ono tego rodzaju
    czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nią jak właściciel. Chodzi tutaj
    przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania
    nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa
    własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można
    interpretować jako „prawo własności”.
    Ponadto, czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie
    własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do
    zbycia prawa własności rzeczy.
    W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie
    muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności.

    Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach
    nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o
    przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do
    zasady, wydanie towaru.
    Uwzględniając szerokie, ekonomiczne, a nie cywilistyczne rozumienie pojęcia
    „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”, ustawodawca uznał, iż
    oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów, wymieniając tę
    czynność w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania
    wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem na rzecz
    użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak właściciel.
    Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego
    pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak i w
    możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu
    sprzedaży gruntu przez właściciela.
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Aby określić możliwość zastosowania art. 15 ust. 6 ustawy, który wyłącza organy władzy
    publicznej z grona podatników podatku od towarów i usług, konieczne jest określenie, czy
    zadania realizowane przez te organy są zadaniami, dla których zostały powołane w
    ramach reżimu publicznoprawnego, czy też są to czynności wykonywane na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że decydującą przesłanką przesądzającą o
    uznaniu, bądź nieuznaniu organu władzy publicznej za podatnika tego podatku jest
    zachowanie się tego organu jako organu władzy publicznej, bądź jako podatnika w
    stosunku do określonych świadczeń.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatników
    ma charakter wyłączenia podmiotowo-przedmiotowego.
    Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
    1) podmiotem jest wyłącznie organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ,

    2) wykonywane są czynności, które związane są wyłącznie z realizacją zadań nałożonych
      na ten podmiot przepisami prawa, do realizacji których został on powołany.
    Innymi słowy, organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach - gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań (co wynika z pierwszej części art. 15 ust. 6 ustawy) oraz gdy wykonuje czynności
    mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie z grona podatników podatku od towarów i usług organów władzy publicznej
    jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa,
    obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia
    zasady konkurencji.
    Kwestie dotyczące prawa wieczystego użytkowania uregulowane zostały w ustawie z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    W świetle art. 233 Kodeksu cywilnego:
      W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez
      umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek
      samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik
      może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach
      użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.
    Przepis ten, a także następne przepisy Kodeksu cywilnego (art. 234, art. 235, art. 237)
    kształtujące uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, jak
    również długi czas trwania użytkowania wieczystego (art. 236 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego)
    wskazują, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi przeniesienie prawa do
    rozporządzania tym gruntem jak właściciel. Zatem z regulacji zawartych w tej ustawie
    wynika, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje
    użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do
    właściciela.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz
      odrębnych ustaw, organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach
      gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu
      administracji rządowej, a organami reprezentującymi jednostki samorządu
      terytorialnego są ich organy wykonawcze.
    Zgodnie z art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości
      gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Oddanie
      nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste i przeniesienie tego prawa w
      drodze umowy wymaga wpisu w księdze wieczystej.
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana
      wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. Sprzedaż
      nieruchomości gruntowej na rzecz jej użytkownika wieczystego nie może nastąpić

      przed upływem 10 lat od dnia zawarcia umowy o oddanie nieruchomości gruntowej
      w użytkowanie wieczyste.
    W myśl art. 32 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa może być sprzedana
      użytkownikowi wieczystemu za zgodą wojewody. Zgody wojewody nie wymaga
      sprzedaż na rzecz użytkownika wieczystego nieruchomości, o których mowa w art.
      51 ust. 2 i art. 57 ust. 1.
    Według art. 32 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z mocy prawa,
      uprzednio ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Przepisu art. 241 Kodeksu
      cywilnego nie stosuje się.
    W świetle art. 37 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, nieruchomości są sprzedawane lub oddawane w
      użytkowanie wieczyste w drodze przetargu.
    Jak stanowi art. 37 ust. 2 pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Nieruchomość jest zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli sprzedaż
      nieruchomości następuje na rzecz jej użytkownika wieczystego.
    Na podstawie regulacji art. 69 ust. 1-3 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. Cenę nieruchomości gruntowej niewykorzystywanej do prowadzenia działalności
      gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się jako
      dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej
      opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości
      gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży. Przepisy art. 68 i art. 68a
      stosuje się odpowiednio.
      2. Cenę nieruchomości gruntowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności
      gospodarczej, sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu, ustala się w wysokości
      nie niższej niż dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki
      procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości
      nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak
      nie wyższej niż wartość nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia
      umowy sprzedaży.
      3. Jeżeli dotychczas nie obowiązywała opłata roczna z tytułu użytkowania
      wieczystego nieruchomości gruntowej, właściwy organ ustala cenę, o której mowa w
      ust. 1 i 2, przyjmując stawkę procentową określoną w art. 72 ust. 3 stosownie do celu
      wynikającego ze sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.
    Stosownie natomiast do art. 71 ust. 1-4 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. Za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się
      pierwszą opłatę i opłaty roczne.
      2. Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w
      drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo, nie później niż do dnia zawarcia
      umowy o oddanie tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste.

      3. Pierwszą opłatę za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste w
      drodze bezprzetargowej można rozłożyć na oprocentowane raty. W sprawach tych
      stosuje się odpowiednio przepis art. 70 ust. 2-4.
      4. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do
      dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za
      rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Właściwy organ,
      na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed upływem
      terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty, nieprzekraczający danego roku
      kalendarzowego
    Na podstawie art. 3 pkt 14 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie
    gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1463) zostały wprowadzone zmiany w ustawie o
    gospodarce nieruchomościami. W ustawie o gospodarce nieruchomościami dodano Dział
    VIa „Przepisy epizodyczne dotyczące roszczenia o sprzedaż nieruchomości gruntowej na
    rzecz jej użytkownika wieczystego”, tj.: od art. 198g do art. 198l ustawy o gospodarce
    nieruchomościami.
    Zgodnie z art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. Użytkownik wieczysty nieruchomości gruntowej w terminie 12 miesięcy od dnia
      wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie
      gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o
      gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
      oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1463) może wystąpić z żądaniem
      sprzedaży tej nieruchomości na jego rzecz.
      2. Żądanie sprzedaży, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje:
      1) jeżeli nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste po dniu 31 grudnia
      1997 r.;
      2) jeżeli użytkownik wieczysty nie wykonał zobowiązania określonego w umowie o
      oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste;
      3) w odniesieniu do gruntów położonych na terenie portów i przystani morskich w
      rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach
      morskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 1796);
      4) jeżeli grunt jest wykorzystywany na prowadzenie rodzinnego ogrodu działkowego
      w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach
      działkowych;
      5) w odniesieniu do nieruchomości gruntowej niezabudowanej.
      3. Nie zawiera się umowy sprzedaży nieruchomości, o której mowa w ust. 1, jeżeli
      toczy się postępowanie o rozwiązanie umowy o oddanie tej nieruchomości w
      użytkowanie wieczyste.
      4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego powstałego
      w inny sposób niż w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.
    W myśl art. 198h ustawy o gospodarce nieruchomościami:

      1. W odniesieniu do nieruchomości gruntowych stanowiących własność Skarbu
      Państwa cenę nieruchomości ustala się:
      1) w przypadku zapłaty ceny jednorazowo - jako dwudziestokrotność kwoty
      stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu
      użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej określonej na
      dzień zawarcia umowy sprzedaży;
      2) w przypadku rozłożenia ceny na raty - jako dwudziestopięciokrotność kwoty
      stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu
      użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej określonej na
      dzień zawarcia umowy sprzedaży.
      2. W odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu
      terytorialnego cenę nieruchomości ustala się w wysokości nie niższej niż
      dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej
      opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości
      gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży, jednak nie wyższej niż
      wartość nieruchomości gruntowej określona na dzień zawarcia umowy sprzedaży.
      3. Jeżeli w dniu wystąpienia z żądaniem zawarcia umowy nie obowiązywała opłata
      roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej albo toczy się
      postępowanie w sprawie aktualizacji stawki procentowej opłaty rocznej, właściwy
      organ ustala cenę, o której mowa w ust. 1 i 2, przyjmując stawkę procentową
      określoną w art. 72 ust. 3 stosownie do celu wynikającego ze sposobu korzystania z
      nieruchomości gruntowej.
    Stosownie do art. 198i ust. 1-2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. Odpowiednia rada albo sejmik w terminie 4 miesięcy od dnia wejścia w życie
      ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o
      społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce
      nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych
      innych ustaw określi, w drodze uchwały, szczegółowe warunki sprzedaży
      nieruchomości gruntowych na rzecz ich użytkowników wieczystych albo zobowiąże,
      w drodze uchwały, organ wykonawczy do indywidualnego określania tych warunków
      w drodze zarządzenia.
      2. W razie niepodjęcia uchwał w terminie, o którym mowa w ust. 1, przepis art. 198h
      ust. 1 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 198j ust. 1-2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      1. Jeżeli w okresie 12 miesięcy przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja
      2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach
      rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku
      od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw użytkownik wieczysty
      przyjął ofertę nowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego
      zawartą w wypowiedzeniu albo właściwy organ nie odmówił aktualizacji tej opłaty na
      żądanie użytkownika wieczystego, do ustalenia ceny nieruchomości gruntowej
      sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu przyjmuje się wartość nieruchomości,
      która była podstawą ustalenia zaktualizowanej opłaty rocznej z tytułu użytkowania
      wieczystego.

      2. Przepis ust. 1 stosuje się także w przypadku, gdy w okresie 12 miesięcy przed
      dniem wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o
      samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa,
      ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności
      cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw wartość nieruchomości została
      określona na potrzeby ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.
    Jak wynika z powołanych przepisów oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste jest
    czynnością odpłatną, gdyż ustawodawca w ustawie o gospodarce nieruchomościami
    przewidział w tym zakresie dwa rodzaje odpłatności, tj. pierwszą opłatę oraz opłaty
    roczne.
    Przy czym, ustanowienie prawa użytkowania wieczystego przed 1 maja 2004 r. nie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż na podstawie
    obowiązującej przed tym dniem ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i
    usług oraz o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 1993 r. Nr 11 poz. 50 ze zm.), grunt nie był
    towarem i ustanowienie prawa jego użytkowania wieczystego nie stanowiło dostawy
    towarów. Dopiero z chwilą wejścia w życie ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zmieniła się definicja towaru oraz
    zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, od 1 maja 2004 r. ustanowienie prawa użytkowania wieczystego gruntu
    stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Zamierzają Państwo
    dokonać sprzedaży nieruchomości gruntowej na rzecz jej użytkownika wieczystego w
    trybie roszczenia o sprzedaż nieruchomości z art. 198g ustawy o gospodarce
    nieruchomościami. Obowiązek uiszczenia Gminie opłaty (ceny) za sprzedaż użytkowania
    wieczystego wynika w szczególności z art. 198h i 198j ustawy o gospodarce
    nieruchomościami. Z tytułu sprzedaży nieruchomości na rzecz użytkownika wieczystego,
    stosownie do art. 198h ustawy o gospodarce nieruchomościami, użytkownik wieczysty
    obowiązany jest do uiszczenia opłaty (ceny).
    Cenę nieruchomości ustala się jako dwudziestokrotność kwoty stanowiącej iloczyn
    dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego oraz
    wartości nieruchomości gruntowej określonej na dzień zawarcia umowy sprzedaży w
    przypadku zapłaty ceny jednorazowo oraz jako dwudziestopięciokrotność kwoty
    stanowiącej iloczyn dotychczasowej stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu
    użytkowania wieczystego oraz wartości nieruchomości gruntowej określonej na dzień
    zawarcia umowy sprzedaży w przypadku rozłożenia ceny na raty. Określenia wartości
    nieruchomości gruntowej dokonuje rzeczoznawca majątkowy w sporządzanym operacie
    szacunkowym.
    Przedmiotem sprzedaży są działki zabudowane nr 1 i 2, stanowiące własność mienia
    komunalnego Gminy w użytkowaniu wieczystym B. sp. z o.o. Użytkownik wieczysty
    przedmiotowych nieruchomości wystąpił (w terminie określonym w ustawie) z wnioskiem
    o sprzedaż na jego rzecz ww. nieruchomości gruntowych, zabudowanych budynkiem
    handlowo-usługowym, którego jest właścicielem. Przedmiotowe nieruchomości zostały
    oddane w użytkowanie wieczyste na podstawie decyzji z 15 lipca 1992 r. Obecny
    użytkownik wieczysty nabył to prawo na podstawie aktów notarialnych zawartych w 2000
    r., 2002 r. oraz 2003 r. Cel użytkowania wieczystego nie został określony. Łączna cena

    nieruchomości w przypadku wniesienia opłaty jednorazowej wynosi 231.600,00 zł netto,
    zaś w przypadku rozłożenia na raty 289.500,00 zł.
    Przedmiotem sprzedaży są również działki zabudowane nr 3 i 4, stanowiące własność
    mienia komunalnego Gminy. Użytkownik wieczysty przedmiotowej nieruchomości
    wystąpił (w terminie określonym w ustawie) do Wójta Gminy (...) z wnioskiem o sprzedaż
    na jego rzecz ww. nieruchomości gruntowej, zabudowanej budynkiem usługowym,
    którego jest właścicielem (...). Przedmiotowa nieruchomość została oddana w użytkowanie
    wieczyste na podstawie decyzji z 15 lipca 1992 r. Obecny użytkownik wieczysty nabył to
    prawo na podstawie aktów notarialnych zawartych w 1997 r. oraz w 1999 r. Cel
    użytkowania wieczystego nie został określony. Łączna cena nieruchomości w przypadku
    wniesienia opłaty jednorazowej wynosi 79.200,00 zł netto, zaś w przypadku rozłożenia na
    raty 99.000,00 zł.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przekształcenie prawa użytkowania
    wieczystego ww. nieruchomości w prawo własności tych nieruchomości na rzecz
    dotychczasowych użytkowników wieczystych, na rzecz których prawo użytkowania
    wieczystego ustanowiono do 30 kwietnia 2004 r., będzie stanowiło czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT po Państwa stronie, a także czy cena płatna Państwu z tytułu
    przekształcenia prawa użytkowania wieczystego ww. nieruchomości w powyższej sytuacji
    będzie stanowiła wynagrodzenie za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    W analizowanej sprawie, skoro prawo użytkowania wieczystego dla działek nr 1 i 2, a także
    3 i 4, ustanowiono przed wprowadzeniem przepisów, którymi ustawodawca objął tę
    czynność opodatkowaniem, to nie podlegało ono opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, niemniej jednak nastąpiło przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel. W związku z tym, sprzedaż prawa własności Nieruchomości gruntowych, o
    których mowa we wniosku, na rzecz dotychczasowych użytkowników wieczystych, będzie
    w istocie przekształceniem prawa wieczystego użytkowania w prawo własności
    nieruchomości i będzie stanowiło jedynie zmianę tytułu prawnego do nieruchomości,
    natomiast nie wpłynie na „władztwo rzeczy”, które dany użytkownik już uzyskał.
    W konsekwencji, w analizowanej sprawie sprzedaż nieruchomości gruntowych na rzecz
    użytkowników wieczystych, będąca w istocie czynnością przekształcenia, w trybie
    określonym w art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami, prawa użytkowania
    wieczystego gruntu, które zostało ustanowione przed 1 maja 2004 r., w prawo własności
    tych nieruchomości, nie może być traktowana jako ponowna dostawa tych samych
    nieruchomości, w związku z czym, nie będzie stanowiła odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, ani żadnej innej
    czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, w opisanej sytuacji czynność przekształcenia prawa użytkowania wieczystego
    wskazanych we wniosku Nieruchomości gruntowych (ustanowionego przed 1 maja 2004
    r.), tj. działek nr 1, 2, 3 i 4, w prawo własności nieruchomości nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Cena płatna Państwu z tytułu sprzedaży nieruchomości, będącej przekształceniem prawa
    użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych w prawo własności tych
    nieruchomości, ustalona zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami,
    będzie stanowiła wprawdzie wynagrodzenie za dokonaną czynność prawną, aczkolwiek
    skoro samo przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności

    nie będzie stanowiło czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, to również
    pobranie wynagrodzenia z tytułu tej czynności, nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Tym samym, po Państwa stronie nie będzie obowiązku
    odprowadzenia podatku VAT należnego w związku z otrzymaniem ceny ze sprzedaży
    opisanych we wniosku nieruchomości.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.