Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1421/13/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-03-19
Teza: Jeżeli efekty realizacji inwestycji będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych (na cele najmu lub dzierżawy), Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego związanego z tą inwestycją.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; dzierżawa; najem; odliczenia-odliczenie podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2013 r. (data wpływu 19 grudnia 2013 r.), uzupełnionym w dniu 28 lutego 2014 r. (data wpływu) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego związanego z przebudową budynku starej szkoły na Ośrodek Kultury – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 28 lutego 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego związanego z przebudową budynku starej szkoły na Ośrodek Kultury.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina prowadzi inwestycję – remont z przebudową budynku starej szkoły na Ośrodek Kultury w miejscowości B. Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, inwestycja była realizowana w 2013 r., zakończona w 2014 r., obecnie trwa jej rozliczenie. Gmina rozważa zawarcie z Miejskim Domem Kultury umowy najmu lub dzierżawy należącej do Gminy infrastruktury. Miejski Dom Kultury, jako zarejestrowany i czynny podatnik podatku od towarów i usług, świadczy i świadczyłby nadal za pomocą zarządzanej infrastruktury usługi dla ludności. Odpłatność za czynsz w obu ww. przypadkach byłaby skalkulowana na poziomie kilkuset złotych rocznie ze względu na szczególne więzi ekonomiczne łączące Miejski Dom Kultury i Gminę. Na tej podstawie Gmina, jako podatnik podatku od towarów i usług, opodatkowywałaby świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, na rzecz Miejskiego Domu Kultury. Gmina będzie w związku z tym wystawiała faktury dla Miejskiego Domu Kultury i odprowadzała do Urzędu Skarbowego należny podatek wynikający z tych czynności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina, jako inwestor, będzie miała prawo do odliczenia całości podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia wymogi art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, i od wszelkiego rodzaju nabytych towarów i usług związanych z realizowanym celem opisanym we wniosku, tj. prowadzoną inwestycją, ma prawo odliczyć cały podatek naliczony. Po przywołaniu treści art. 15 ust. 1, ust. 2, ust. 6 ustawy, Gmina stwierdziła, że biorąc powyższe przepisy pod uwagę, jako osoba prawna, w zakresie wykonywanych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych, jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Po zacytowaniu treści art. 86 ust. 1 ustawy podniosła, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom, w sytuacji, gdy towary i usługi, z nabyciem których został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zauważyła, że ustawodawca formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, nie uzależnia prawa do odliczenia podatku, od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”, która wyraża się tym, że podatnik w celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku, nie musi czekać do momentu, kiedy nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Stwierdziła, że w związku z realizacją inwestycji wystąpi podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących wydatki związane z wykonywaniem poszczególnych części projektu. Wskazała, że towary i usługi nabywane w trakcie realizacji inwestycji w przyszłości będą związane z czynnościami opodatkowanymi, gdyż wybudowana infrastruktura będzie przekazana do użytkowania na rzecz Miejskiego Domu Kultury, a transakcja ta zostanie opodatkowana.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.). W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Do dnia 31 grudnia 2013 r. ww. przepis obowiązywał w następującym brzmieniu „Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4”.

Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Przepis art. 693 § 1 ww. ustawy stanowi, że przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (ust. 2 omawianego artykułu).

Zgodnie z ust. 6 ww. artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina zrealizowała inwestycję – remont z przebudową budynku starej szkoły na Ośrodek Kultury. Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, inwestycja była realizowana w 2013 r., zakończona w 2014 r., obecnie trwa jej rozliczenie. Gmina rozważa zawarcie z Miejskim Domem Kultury umowy najmu lub dzierżawy należącej do Gminy infrastruktury. Miejski Dom Kultury, jako zarejestrowany podatnik VAT czynny, świadczy i świadczyłby nadal za pomocą zarządzanej infrastruktury usługi dla ludności. Odpłatność za czynsz w obu ww. przypadkach byłaby skalkulowana na poziomie kilkuset złotych rocznie ze względu na szczególne więzi ekonomiczne łączące Miejski Dom Kultury i Gminę. Na tej podstawie Gmina, jako podatnik podatku od towarów i usług, opodatkuje świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, na rzecz Miejskiego Domu Kultury. Gmina będzie w związku z tym wystawiała faktury dla Miejskiego Domu Kultury i odprowadzała należny podatek wynikający z tych czynności.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych regulacji prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli po zrealizowaniu inwestycji (remoncie i przebudowie starej szkoły na Ośrodek Kultury) Gmina bezpośrednio oddała/odda jej efekty do użytkowania na podstawie umowy najmu lub dzierżawy, tj. czynności opodatkowanych, ma prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach ww. inwestycji, pod warunkiem, że nie zaistniały ograniczenia, o których mowa w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy jednak wskazać, że w sytuacji gdyby bezpośrednio po oddaniu inwestycji do użytkowania Gmina przez pewien okres wykorzystywała jej efekty do czynności niepodlegających opodatkowaniu a następnie oddała je na cele najmu lub dzierżawy, będzie przysługiwać jej prawo do odliczenia części podatku naliczonego związanego z tą inwestycją, proporcjonalnie do okresu, kiedy będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych.

Jednocześnie wskazać należy, że przedmiotem interpretacji jest zagadnienie związane z odliczeniem podatku naliczonego z tytułu remontu i przebudowy starej szkoły na Ośrodek Kultury w związku z planowanym zawarciem odpłatnej umowy najmu lub dzierżawy. Natomiast przedmiotem rozstrzygnięcia nie jest kwestia związana z określeniem stawki czynszu rocznego.

Należy bowiem zauważyć, że jedynie właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej jest uprawniony do badania stanu faktycznego danej sprawy w prowadzonym w tym zakresie postępowaniu oraz oceny ewentualnej pozorności czynności mających na celu uzyskanie korzyści podatkowych.

Ponadto należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii sposobu odliczenia podatku naliczonego związanego z remontem i przebudową starej szkoły na Ośrodek Kultury, gdyż w tym zakresie nie przedstawiono stanowiska i nie zadano pytania.

Końcowo należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.