Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-971/14-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-30
Teza: CIT - w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z funduszu zasobowego, który powstał z wpłat wkładów członków Spółdzielni, pochodzących z dotacji ze środków Funduszu Pracy na założenie spółdzielni socjalnej.
Słowa kluczowe: członkowie; dofinansowanie; dotacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; spółdzielnie-spółdzielnie socjalne; wkład; wydatek; wyposażenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2014 r. (data wpływu 1 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z funduszu zasobowego, który powstał z wpłat wkładów członków Spółdzielni, pochodzących z dotacji ze środków Funduszu Pracy na założenie spółdzielni socjalnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z funduszu zasobowego, który powstał z wpłat wkładów członków Spółdzielni, pochodzących z dotacji ze środków Funduszu Pracy na założenie spółdzielni socjalnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia socjalna "Spółdzielnia M." została zarejestrowana w KRS w dniu 03.11.2011 r. Działalność spółdzielni reguluje ustawa z dnia 27.04.2006 r. o spółdzielniach socjalnych. W sprawach nieuregulowanych we wskazanej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 16.09.1982 r. Prawo spółdzielcze. Działalność spółdzielni reguluje również Statut Spółdzielni.

Zgodnie z art. 11 ustawy prawo spółdzielcze spółdzielnia nabywa osobowość prawna z chwilą wpisania jej do Krajowego Rejestru Sądowego. Członkami Spółdzielni są osoby fizyczne. Minimum 50% członków Spółdzielni musi spełniać kryteria określone w art. 4 ustawy o spółdzielniach socjalnych.

Spółdzielnię M. założyło 14 osób, każda z nich była osobą bezrobotna, tj. spełniała kryteria określone w art. 4 ustawy o spółdzielniach socjalnych.

8 spośród 14 członków założycieli w dniu 14.11.2011 r. podpisało umowę z Dyrektorem Urzędu Pracy, na podstawie której otrzymali dotację ze środków Funduszu Pracy na założenie spółdzielni socjalnej. Umowę podpisała każda z osób oddzielnie. Dotacja została przyznana każdemu z członków indywidualnie jako dla osoby fizycznej. Dla każdej z osób była to pomoc de minimis. Zgodnie z ww. umową oraz z art. 37 Statutu Spółdzielni, każda osoba przelała środki z Funduszu Pracy z konta prywatnego na konto Spółdzielni w ciągu 14 dni od dnia otrzymania. 7 osób otrzymało kwotę 13 462,79 zł, 1 osoba kwotę 13 462,76 zł. W sumie członkowie otrzymali 107 702, 29 zł. Cała kwota znalazła się na koncie Spółdzielni do dnia 13.12.2011 r.

Zgodnie z art. 86 Statutu Spółdzielni M., fundusze Spółdzielni to: fundusz udziałowy (powstający m.in. z wpłat udziałów członkowskich), fundusz zasobowy (powstający z wpłat wpisowego przez członków, części nadwyżki bilansowej, darowizn, spadków, wpłat z innych źródeł określonych w odrębnych przepisach, w tym dotacji z Funduszu Pracy lub innych organizacji rządowych, pozarządowych i jednostek samorządu terytorialnego) oraz fundusz inwestycyjny (powstający m.in. z części nadwyżki bilansowej).

Zgodnie z art. 37 oraz art. 86 Statutu Spółdzielni, dotacja ze środków Funduszu Pracy stanowi wkład członka do Spółdzielni Socjalnej i jako taki, zgodnie z art. 86 pkt 1, wchodzi w skład funduszu zasobowego Spółdzielni. Zgodnie z art. 41 Statutu Spółdzielni, Spółdzielnia stała się właścicielem wkładu wniesionego przez członka z dniem przelania kwoty dotacji przez danego członka na konto Spółdzielni, tj. ostatecznie do dnia 13.12.2011 r. (dla każdej z osób w innym terminie).

Dotacja ze środków Funduszu Pracy została w całości wydana do dnia 13.12.2012 r. na materiały, narzędzia, maszyny, usługi, itp. określone w załączniku do wspólnego wniosku członków spółdzielni o przyznanie dotacji. Wszystkie zakupione materiały, maszyny, narzędzia i usługi zostały wykorzystane w celach produkcyjnych Spółdzielni oraz w celu wyposażenia biura.

Zgodnie z art. 29 Statutu Spółdzielni, każdy członek Spółdzielni wpłacił na jej rzecz wpisowe, które zostało zaliczone do funduszu zasobowego oraz udział, zaliczony do funduszu udziałowego. Spółdzielnia M. powstała w ramach projektu Fundacji A., Fundacji M. oraz Grupy O.. Nie powstała w ramach projektu unijnego.

Spółdzielnia M. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust 1.

Czy wydatki sfinansowane z funduszu zasobowego, który powstał z wpłat wkładów członków Spółdzielni, pochodzących z dotacji ze środków Funduszu Pracy na założenie Spółdzielni Socjalnej stanowią koszty uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Każda z członkiń Spółdzielni otrzymała dotację ze środków Funduszu Pracy w postaci kapitału na założenie działalności gospodarczej w formie spółdzielni socjalnej. Środki te zostały wniesione jako kapitał do Spółdzielni (umowy z Urzędem Pracy o przyznaniu tego wsparcia podpisywały członkinie Spółdzielni indywidualnie).

Wobec powyższego wydatki na zakup materiałów, maszyn, narzędzi i usług sfinansowane ze wsparcia finansowego na założenie Spółdzielni stanowią koszt uzyskania przychodu, gdyż:

*   wydatki te pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami jak również służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów,

*   zostały poniesione przez Spółdzielnię,

*   nie znajdują się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów,

*   zostały poprawnie udokumentowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Przy czym przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo - skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód). Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Podkreślić w tym miejscu należy, że to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem, o sposobie klasyfikacji kosztów decyduje sam podatnik i to on ponosi odpowiedzialność za zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów. Uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodów podatnik musi jednoznacznie wykazać, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W konsekwencji, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została

*   podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Wnioskodawcą jest spółdzielnia socjalna, której działalność reguluje ustawa z dnia 27.04.2006 r. o spółdzielniach socjalnych. W sprawach nieuregulowanych we wskazanej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 16.09.1982 r. Prawo spółdzielcze. Działalność spółdzielni reguluje również Statut Spółdzielni.

8 spośród 14 członków założycieli w dniu 14.11.2011 r. podpisało umowę z Dyrektorem Urzędu Pracy m. st. Warszawy, na podstawie które j otrzymali dotację ze środków Funduszu Pracy na założenie spółdzielni socjalnej. Umowę podpisała każda z osób oddzielnie. Dotacja została przyznana każdemu z członków indywidualnie jako dla osoby fizycznej. Dla każdej z osób była to pomoc de minimis. Zgodnie z ww. umową oraz z art. 37 Statutu Spółdzielni, każda osoba przelała środki z Funduszu Pracy z konta prywatnego na konto Spółdzielni w ciągu 14 dni od dnia otrzymania.

Zgodnie z art. 37 oraz art. 86 Statutu Spółdzielni, dotacja ze środków Funduszu Pracy stanowi wkład członka do Spółdzielni Socjalnej i jako taki, zgodnie z art. 86 pkt 1, wchodzi w skład funduszu zasobowego Spółdzielni. Zgodnie z art. 41 Statutu Spółdzielni, Spółdzielnia stała się właścicielem wkładu wniesionego przez członka z dniem przelania kwoty dotacji przez danego członka na konto Spółdzielni, tj. ostatecznie do dnia 13.12.2011 r. (dla każdej z osób w innym terminie).

Dotacja ze środków Funduszu Pracy została w całości wydana do dnia 13.12.2012 r. na materiały, narzędzia, maszyny, usługi, itp. określone w załączniku do wspólnego wniosku członków spółdzielni o przyznanie dotacji. Wszystkie zakupione materiały, maszyny, narzędzia i usługi zostały wykorzystane w celach produkcyjnych Spółdzielni oraz w celu wyposażenia biura.

Mając na względzie powołane powyżej regulacje wyjaśnić należy, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

1.  przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
2.  potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Dany podmiot gospodarczy ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków po wyłączeniu tych, których możliwość odliczenia jest wprost ograniczona w ustawie - zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że ich poniesienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanymi w art. 16 ust. 1 ustawy - wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodów będą zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeżeli są one racjonalnie uzasadnione, a każdy wydatek powinien być oceniany przede wszystkim z tego punktu widzenia. Wszystkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione koszty pozwalają na normalne funkcjonowanie przedsiębiorstwa, a w sensie podatkowym zabezpieczają źródło przychodów.

W tym miejscu należy podkreślić, że to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 updop.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że analiza treści zarówno przepisów art. 15 ust. 1 jak i art. 16 ust. 1 ustawy, wskazuje że co do zasady, nie ma przeszkód, aby Wnioskodawca mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na materiały, maszyny, narzędzia i usługi, wykorzystywane w celach produkcyjnych Spółdzielni, sfinansowane ze środków pochodzących z Funduszu Pracy.

Sfinansowanie bowiem wydatków na zakup wyposażenia se środków przyznanych członkom Spółdzielni z urzędu pracy na założenie spółdzielni socjalnej, nie wyklucza możliwości zaliczenia przez Spółdzielnię tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy we wniosku z dnia 29 sierpnia 2014 r. należało uznać za prawidłowe. Wydatki sfinansowane z funduszu zasobowego, który powstał z wpłat wkładów członków Spółdzielni, pochodzących z dotacji ze środków Funduszu Pracy za założenie spółdzielni socjalnej, stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.