Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-77/13-2/PM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-04-17
Teza: Czy uzyskane dochody przedstawione w stanie faktycznym będą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: modernizacja; nieruchomości; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; ulepszenie; zasób-zasoby mieszkaniowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w X działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej, przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2013 r. (data wpływu 26 lutego 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lutego 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółdzielnia rozpoczęła proces wymiany wind wbudowanych w budynki mieszkalne znajdujące się w Jej zasobach mieszkaniowych. Przewidywany koszt wspomnianych prac to wydatek około 145.000 zł za jedno urządzenie dźwigowe. W jednym budynku takich urządzeń jest wbudowanych od 2 do 4.

Podczas planowanych prac zostaną zachowane gabaryty istniejącego szybu windy trwale osadzonego w ścianach kondygnacyjnych budynku. Windy są częścią wspólną budynku mieszkalnego, a ich wartość składa się na wartość początkową środka trwałego (budynku). W momencie wymiany wind stare windy będą zlikwidowane, natomiast nakłady związane z nowymi dźwigami osobowymi wraz z kosztami ich montażu powiększać będą wartość początkową środka trwałego (budynku), jako że wymiana wind w ocenie służb technicznych Spółdzielni stanowi ulepszenie środka trwałego.

Podstawą zakwalifikowania nakładów na wymianę wind do nakładów na ulepszenie środka trwałego jest fakt, że spełnione zostaną łącznie dwie podstawowe przesłanki:

1.  ulepszenie będzie polegało na modernizacji środka trwałego,
2.  ulepszenie spowoduje mierzalny wzrost wartości użytkowej środka trwałego w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środka trwałego do używania.

Służby techniczne Spółdzielni uznały, że wymiana wind stanowi modernizację środka trwałego, przez którą rozumie się unowocześnienie, uwspółcześnienie środka trwałego (patrz Słownik języka polskiego, pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1979, t. II s. 200). Nowe windy będą posiadały nowe funkcje jakich nie posiadały stare dźwigi osobowe i dlatego ich wymianę Spółdzielnia zamierza kwalifikować jako modernizację, zgodnie z wymogami art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W myśl tego przepisu - wartość początkową stanowiącą koszt wytworzenia środka trwałego (budynku mieszkalnego) powiększają koszty jego ulepszenia, polegającego na przebudowie, rozbudowie, modernizacji lub rekonstrukcji, jeżeli w rezultacie tych nakładów osiągnięto wymierne efekty powodujące, że wartość użytkowa środka trwałego po zakończeniu ulepszenia przewyższa wartość użytkową posiadaną przy przyjęciu do używania.

W przypadku Wnioskodawcy - wymiany wind - założono m.in. osiągnięcie efektów w postaci obniżki kosztów eksploatacji budynku (oszczędność zużycia energii elektrycznej), zmniejszenie poziomu hałasu, poprawę warunków bezpieczeństwa osób korzystających z wind.

Koszty modernizacji będą rozliczane na wszystkie lokale znajdujące się w budynku, w którym dokonano ulepszenia stosownie do udziału powierzchni tych lokali w powierzchni lokali całego budynku. Koszty tej modernizacji mają być pokrywane poprzez uzupełnienie wkładów mieszkaniowych i budowlanych przez osoby posiadające spółdzielcze prawa do lokali, a w przypadku osób będących właścicielami lokali (odrębna własność), gdzie nie mamy do czynienia z wkładem budowalnym na danym lokalu, będą wnoszone wpłaty jako zwrot poniesionych kosztów. Wpłaty z tytułu uzupełnienia wkładów i zwrotu poniesionych kosztów wnoszone mają być w miesięcznych ratach w wysokości 0,50 zł/m² lokalu od momentu rozliczenia kosztów ulepszenia, aż do spłaty całkowitej kwoty przypadającej na dany lokal.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy uzyskane dochody przedstawione w stanie faktycznym będą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, windy zaliczane są do zasobów mieszkaniowych jako tzw. nieruchomość wspólna. W świetle pisma Ministerstwa Finansów (DD6/8213/11/KWW/07/MB7/82) z dnia 5 marca 2008 r. pojęcie „zasoby mieszkaniowe” obejmuje lokale mieszkalne, pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie oraz administrowanie. Zasoby mieszkaniowe to również tzw. nieruchomość wspólna, którą zgodnie z ustawą o własności lokali, stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, jak np. windy, klatki schodowe, pralnie, suszarnie, korytarze, strychy i piwnice.

Windy stanowią część składową środka trwałego jakim jest budynek mieszkalny (art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane). Ich wymiana stanowi w ocenie Spółdzielni modernizację środka trwałego, ponieważ nie ogranicza się jedynie do odtworzenia stanu pierwotnego i dlatego nie można rozpatrywać tego jako remont, który zgodnie z definicją wynikającą z art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane oznacza wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. W celu określenia charakteru prac służby techniczne podmiotu mogą się posiłkować przepisami prawa budowlanego, jednak ze względu na autonomiczność i szerszy (niż tylko do obiektów budowlanych) zakres oddziaływania przepisów podatkowych, przepisy prawa budowlanego nie mają wprost zastosowania do celów podatkowych.

Spółdzielnia jest zdania, że wymiana wind spowoduje modernizację środka trwałego (budynku mieszkalnego), poprzez zwiększenie jego sprawności technicznej, a także poprawę parametrów, które przyczynią się do wzrostu wartości użytkowej. Stare windy zostaną wymienione na urządzenia nowoczesne, spełniające wszystkie wymagane w tym zakresie normy.

Nowe windy będą mieć nowe cechy i funkcje, których nie posiadały stare urządzenia dźwigowe m.in.:

*   będą zużywać około 40%-60% mniej energii elektrycznej w stosunku do wind starych,

*   będą wyposażone w czujniki wagowe regulujące zużycie energii elektrycznej,

*   nowe windy zmniejszą poziom hałasu,

*   wyposażone będą w podwójne drzwi - szybowe oraz kabinowe - będzie to eliminowało sytuacje, że po otworzeniu się drzwi mogłoby za nimi nie być kabiny,

*   będą wyposażone w przyciski powiadamiające konserwatora windy o awarii urządzenia dźwigowego,

*   w przypadku braku dopływu prądu dzięki posiadanemu zasilaniu awaryjnemu umożliwiać będą bezpieczne opuszczenie kabiny,

*   będą posiadały wentylację,

*   będą mogli z nich samodzielnie korzystać niewidomi (posiadać będą napisy w jęz. Brailiea).

Rozwiązanie, które ma zamiar stosować Spółdzielnia jest poprawne pod względem metodologicznym dlatego, że budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych nie podlegają amortyzacji w świetle art. 16c ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ponieważ nie podlegają amortyzacji, nie ma możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych ich dotyczących. Spółdzielcze zasoby mieszkaniowe podlegają umorzeniu w ciężar funduszy je finansujących (odpowiednio obciążenie funduszu wkładów mieszkaniowych lub wkładów budowlanych), dlatego uzasadnione wydaje się rozwiązanie zakładające, że aby móc odpisywać umorzenie w ciężar funduszy najpierw Wnioskodawca musi uzupełnić wkład budowlany lub mieszkaniowy. W związku z tym Spółdzielnia zamierza zastosować system dopłat zwiększających posiadane wkłady - budowlane, mieszkaniowe dla osób posiadających spółdzielcze prawa do lokali w budynku poddanym ulepszeniu, a w przypadku osób będących właścicielami lokali (odrębna własność) gdzie nie mamy do czynienia z wkładem na danym lokalu, będą wnoszone wpłaty do wysokości przypadających na dany lokal kosztów modernizacji na podstawie wystawionych faktur.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W powołanym przepisie art. 15 ust. 1 ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo - skutkowego tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów oraz nie zostały wymienione w art. 16 ustawy zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych (…).

Zgodnie z art. 16g ust. 13 ww. ustawy, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3 - 11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Nie wszystkie składniki majątku posiadające status środka trwałego podlegają amortyzacji. Zgodnie z art. 16c ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji nie podlegają bowiem budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe - zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), celem spółdzielni mieszkaniowej, jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy przedmiotem działalności spółdzielni może być:

1.  budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych,
2.  budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych,
3.  budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów,
4.  udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych,
5.  budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, lokalem w rozumieniu ustawy jest samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Jak wynika z art. 4 cytowanej ustawy, członkowie spółdzielni, osoby niebędące członkami spółdzielni i inne osoby wymienione w tym przepisie są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.

Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielnia tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych. Odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi stanowiącymi mienie Spółdzielni. Obowiązek świadczenia na fundusz dotyczy członków spółdzielni, właścicieli lokali niebędących członkami spółdzielni oraz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali.

Z nazwy funduszu remontowego wynika, że środki tego funduszu są przeznaczone na sfinansowanie kosztów remontów budynków i innych obiektów zaliczanych do zasobów mieszkaniowym. O wykorzystaniu tego funduszu decydują odpowiednie organy statutowe spółdzielni mieszkaniowych biorąc pod uwagę zakres robót remontowych i możliwości ich sfinansowania środkami tego funduszu, a także inne okoliczności występujące w danej spółdzielni mieszkaniowej.

Zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 tej ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Przedmiotem powyższego zwolnienia jest zatem, dochód uzyskany przez wskazane w powołanym przepisie podmioty ze źródła, jakim jest działalność w zakresie gospodarki zasobami mieszkaniowymi, jeżeli został przeznaczony na cele preferowane przez ustawodawcę, tj. cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Wobec tego opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:

*   gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz

*   innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „gospodarki zasobami mieszkaniowymi” oraz „zasobów mieszkaniowych”. Odnosząc się do znaczenia tych pojęć funkcjonującego w języku powszechnym, należy przyjąć, że „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku – oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś, „zasób” to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś, natomiast „mieszkanie” to pomieszczenie, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl; Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo PWN 1996, pod red. M. Szymczaka). Przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowe” określa zatem rzeczy związane z mieszkaniem, odnoszące się do mieszkania.

Zatem, termin zasoby mieszkaniowe dotyczy obiektów mieszkalnych, przeznaczonych do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.

Wobec powyższego, gospodarka zasobami mieszkaniowymi obejmuje zarządzanie i dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy, służących celom mieszkaniowym lub związanych z zamieszkiwaniem. Jej istota sprowadza się działań służących prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji mieszkaniowej w stanie niepogorszonym.

Uwzględniając charakter opłat wnoszonych przez właścicieli lokali oraz pokrywanych z nich kosztów, uzasadnione jest rozumienie pojęcia zasoby mieszkaniowe, użytego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie tylko jako obejmującego lokale mieszkalne, ale również innego rodzaju pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.

Wobec powyższego, przez „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

1.  znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,
2.  pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych; kotłownie i hydrofornie wolnostojące; osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,
3.  urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak np.: zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.

Związane z wyżej wymienionymi budynkami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze, odsetki za zwłokę od nieterminowych ich wpłat) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny jest od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody, osiągnięte z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, gdyż nie będzie spełniony jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy.

Podsumowując, powołany wyżej przepis reguluje zwolnienie o charakterze podmiotowo - przedmiotowym. Dotyczy ono bowiem wskazanej w nim grupy podmiotów, do której należą m.in. spółdzielnie mieszkaniowe, wspólnoty mieszkaniowe i jednocześnie obejmuje określoną kategorię ich dochodów, tj. dochodów z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Dodatkowo w celu skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochody te muszą zostać przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych oraz nie mogą pochodzić z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Ponadto zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia remontu i modernizacji. W związku z brakiem definicji pojęć „remont” i „modernizacja” w prawie podatkowym, zachodzi konieczność odwołania się przy ich interpretacji zarówno do orzecznictwa, jak też do praktyki stosowania prawa podatkowego. Przyjmują one konieczność posiłkowania się przy ocenie znaczenia tych pojęć potocznym ich rozumieniem, definicjami encyklopedycznymi, pomocniczo również rozwiązaniami przewidzianymi w odrębnych przepisach, czy wyjaśnieniami o charakterze statystycznym.

Z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) wynika, że remont to wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Tak więc wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych można uznać za remont. Z kolei ulepszenie, czy też modernizacja to trwałe unowocześnienie środka trwałego na skutek rozbudowy, przebudowy, adaptacji, czy rekonstrukcji, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż pierwotne jego przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych, wyrażające się w poprawie standardu użytkowego, technicznego lub obniżce kosztów eksploatacji.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje użytych w niej pojęć przebudowa, adaptacja, rozbudowa, rekonstrukcja itd.

Wg utrwalonego orzecznictwa sądowego, z ulepszeniem mamy do czynienia, gdy następuje:

*   przebudowa polegająca na zmianie (poprawieniu) istniejącego stanu środka trwałego na inny, powodująca dostosowanie do pełnienia innych funkcji, zmianę warunków technicznych lub właściwości użytkowych, ale bez zwiększenia powierzchni (kubatury);

*   rozbudowa, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych itp.;

*   adaptacja, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony, albo nadanie mu nowych cech użytkowych;

*   rekonstrukcja – odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych;

*   modernizacja, tj. unowocześnienie środka trwałego

Tak więc, ulepszenie to działania związane ze środkami trwałymi, które powodują wzrost ich wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami eksploatacji.

W świetle powyższych uwag wskazać należy, iż różnica między nakładami na remont a nakładami na ulepszenie środka trwałego polega na tym, że pierwsze z nich zmierzają do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych, a drugie powodują istotne zmiany cech użytkowych rozbudowywanych, przebudowywanych, rekonstruowanych, adaptowanych czy modernizowanych środków trwałych. Z powyższego wynika, że przed zakwalifikowaniem określonych wydatków do kosztów ulepszenia środków trwałych lub remontów należy każdorazowo w stosunku do konkretnego środka trwałego szczegółowo przeanalizować zakres rzeczowy wykonywanych robót, porównując je do stanu początkowego.

Jednocześnie podkreślić należy, iż w celu rozstrzygnięcia kwestii, czy określone wydatki są kosztami bieżącymi (kosztami konserwacji, napraw, remontów), czy kosztami inwestycji (przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji), konieczne jest posługiwanie się kategoriami technicznymi. Z tego też względu często niezbędne stają się rozstrzygnięcia na płaszczyźnie technicznej, przesądzające ostatecznie o tym, czy określony rodzaj nakładów na środki trwałe prowadzi do ich ulepszenia, czy też nie. W większości przypadków jednoznaczne rozstrzygnięcie o charakterze dokonanych prac nie może się obyć bez zasięgnięcia specjalistycznej opinii biegłych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Spółdzielnia rozpoczęła proces wymiany wind wbudowanych w budynki mieszkalne znajdujące się w Jej zasobach mieszkaniowych. Przewidywany koszt wspomnianych prac to wydatek około 145.000 zł za jedno urządzenie dźwigowe. W jednym budynku takich urządzeń jest wbudowanych od 2 do 4. Podczas planowanych prac zostaną zachowane gabaryty istniejącego szybu windy trwale osadzonego w ścianach kondygnacyjnych budynku. Windy są częścią wspólną budynku mieszkalnego, a ich wartość składa się na wartość początkową środka trwałego (budynku). W momencie wymiany wind stare windy będą zlikwidowane, natomiast nakłady związane z nowymi dźwigami osobowymi wraz z kosztami ich montażu powiększać będą wartość początkową środka trwałego (budynku), jako że wymiana wind w ocenie służb technicznych Spółdzielni stanowi ulepszenie środka trwałego.

Koszty modernizacji będą rozliczane na wszystkie lokale znajdujące się w budynku, w którym dokonano ulepszenia stosownie do udziału powierzchni tych lokali w powierzchni lokali całego budynku. Koszty tej modernizacji mają być pokrywane poprzez uzupełnienie wkładów mieszkaniowych i budowlanych przez osoby posiadające spółdzielcze prawa do lokali, a w przypadku osób będących właścicielami lokali (odrębna własność), gdzie nie mamy do czynienia z wkładem budowalnym na danym lokalu, będą wnoszone wpłaty jako zwrot poniesionych kosztów. Wpłaty z tytułu uzupełnienia wkładów i zwrotu poniesionych kosztów wnoszone mają być w miesięcznych ratach w wysokości 0,50 zł/m² lokalu od momentu rozliczenia kosztów ulepszenia, aż do spłaty całkowitej kwoty przypadającej na dany lokal.

Mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu faktycznego oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że dochody Spółdzielni przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w X.