Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1367/10/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-01-13
Teza: „W jaki sposób transakcję należy zakwalifikować i opodatkować na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych?” /w części dotyczącej przychodów/
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; odsetki; prawa-przeniesienie praw majątkowych; przychód-moment powstania przychodów; rata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2010r. (data wpływu do tut. BKIP 06 października 2010r.), uzupełnionym w dniu 16 grudnia 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   określenia momentu powstania przychodów z tytułu sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe,**

*   określenia momentu powstania przychodów dotyczących otrzymanych odsetek z tytułu rozłożenia zapłaty ceny nieruchomości na raty - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 października 2010r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   określenia momentu powstania przychodów z tytułu sprzedaży nieruchomości,
*   określenia momentu powstania przychodów dotyczących otrzymanych odsetek z tytułu rozłożenia zapłaty ceny nieruchomości na raty.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 26 listopada 2010r. znak: IBPBI/2/423-1367/10/CzP, IBPBI/2/423-1368/10/CzP, IBPP3/443-761/10/AB wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienie wniosku wpłynęło do tut. BKIP 16 grudnia 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest właścicielem lokalu użytkowego, wytworzonego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z przeznaczeniem do sprzedaży. Spółka planuje sprzedać przedmiotowy lokal użytkowy innej Spółce z o.o., której właścicielem i prezesem zarządu jest osoba będąca jednocześnie prezesem zarządu Spółki sprzedającej.

Opisana transakcja będzie zawarta na zasadach rynkowych, tj. cena sprzedaży będzie ceną rynkową ustaloną na moment dokonania sprzedaży. Specyfika transakcji polega na fakcie rozłożenia płatności Spółce kupującej na raty na okres 10 lat, z którego to tytułu Spółka sprzedająca będzie otrzymywać odsetki ustalone na poziomie rynkowym. Nieruchomość zostanie wydana kupującemu protokolarnie, niezwłocznie po zawarciu umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, iż przedmiotowy lokal nie był i nie jest ujęty w ewidencji środków trwałych, a co za tym idzie nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne, w związku z faktem, że jest on jeszcze w trakcie wytwarzania.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

W jaki sposób transakcję należy zakwalifikować i opodatkować na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych? /w części dotyczącej przychodów/

Zdaniem Spółki, pomimo rozłożenia płatności ceny na raty, obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu sprzedaży lokalu, powstanie w całości, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy pdop w dniu wydania rzeczy, tj. w dniu protokolarnego przekazania nieruchomości.

Ponadto przychodem dla Spółki - jako sprzedającej, będą każdorazowo w miesiącu otrzymania odsetki uzyskane od Spółki kupującej, tytułem rozłożenia zapłaty ceny nieruchomości na raty.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm. – dalej: updop), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Przepisy updop nie zawierają definicji „przychodu”, jednak z analizy przytoczonych powyżej przepisów wynika, że przychodem dla celów podatkowych są wszelkiego rodzaju przysporzenia majątkowe, w wyniku których dochodzi do zwiększenia aktywów podatnika. Wyjątki niezaliczane do przychodów podatkowych wymienione są w zamkniętym katalogu wyłączeń zawartych w art. 12 ust. 4 updop.

W myśl art. 12 ust. 3 updop, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Z kolei, art. 12 ust. 3a updop stanowi, iż za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Przepis art. 12 ust. 3a updop wyraża zasadę, że momentem istotnym dla ustalenia przychodu jest m.in. wydanie rzeczy, jeżeli czynność ta następuje przed wystawieniem faktury albo uregulowaniem należności. Wystawienie faktury bądź uregulowanie należności po wcześniejszym wydaniu rzeczy są zatem czynnościami obojętnymi z punktu widzenia określenia momentu powstania przychodu. Moment wykonania świadczenia określają przepisy ogólnego prawa zobowiązań kodeksu cywilnego oraz przepisy regulujące umowy, z których wynika zobowiązanie do świadczenia.

Stosownie do art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się zapłacić sprzedawcy cenę.

Dyspozycja tego przepisu wskazuje, iż umowa sprzedaży jest umową dwustronnie zobowiązującą. Obowiązkiem sprzedającego jest przeniesienie na kupującego własności rzeczy i wydanie mu tej rzeczy. Kupujący natomiast zobowiązuje się odebrać rzecz i zapłacić sprzedającemu cenę. Szczegółowe przepisy Kodeksu cywilnego (art. 155-158) określają moment, w którym następuje skuteczne – w świetle prawa cywilnego – przeniesienie własności.

Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego. Natomiast art. 158 Kodeksu cywilnego określa właściwą formę dla tej czynności prawnej. Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż za moment zbycia uznaje się dzień przeniesienia własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową, co następuje z chwilą zawarcia aktu notarialnego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że umowa sprzedaży przenosi własność na nabywcę, a transakcję uznaje się za zrealizowaną z datą podpisania umowy notarialnej, na mocy której dochodzi do przeniesienia prawa własności.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz przepisy prawa podatkowego należy więc stwierdzić, że powstanie przychodu należnego, w przypadku sprzedaży rzeczy, ustawodawca uzależnia od „wydania rzeczy”, które należy rozumieć jako czynność związaną z przeniesieniem prawa własności.

Ponadto, zgodnie z art. 14 ust. 1 updop, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

W związku z powyższym pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma m.in. dzień dokonania czynności, czyli w omawianym przypadku dzień wydania rzeczy, a zatem obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych powstanie w dniu wydania rzeczy, tj. w dniu podpisania aktu notarialnego dotyczącego sprzedaży nieruchomości.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Spółka w drodze aktu notarialnego sprzeda lokal użytkowy. Oznacza to, że w tym momencie dojdzie do przeniesienia prawa własności nieruchomości na Kupującą. W konsekwencji powyższego, przychód należny dla Spółki w świetle art. 12 ust. 3a updop – powstanie w dniu podpisania aktu notarialnego. W związku z powyższym za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Spółki, iż przychód ze sprzedaży lokalu powstanie w dniu protokolarnego przekazania nieruchomości.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika ponadto, że zapłata przez Spółkę kupującą nastąpi w ratach w okresie 10 lat i z tego tytułu Spółka będzie otrzymywać odsetki ustalone na poziomie rynkowym.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 updop, do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nie otrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów).

Przez odsetki należy rozumieć wynagrodzenie za korzystanie z pieniędzy lub innych rzeczy oznaczonych tylko rodzajowo, gdy zostaje ono obliczone według pewnej stopy procentowej, czyli w stosunku do wartości sumy, od której są pobierane, i w stosunku do czasu użycia tej sumy. Odsetki mogą występować tylko wówczas, gdy istnieje podstawa ich ustalenia, czyli należność główna.

Skoro ustawodawca określił dla odsetek szczególny, inny tryb i zasady opodatkowania, to wykluczył możliwość stosowania do przychodów z odsetek art. 12 ust. 3 updop i opodatkowania odsetek jako przychody należne związane z działalnością gospodarczą (choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane).

Zatem, wynikające z umowy odsetki, są przychodem w dacie ich faktycznego otrzymania zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 updop.

Reasumując stanowisko Spółki w zakresie:

*   określenia momentu powstania przychodów z tytułu sprzedaży nieruchomości – jest nieprawidłowe,
*   określenia momentu powstania przychodów dotyczących otrzymanych odsetek z tytułu rozłożenia zapłaty ceny nieruchomości na raty - jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie nadmienia się, iż w zakresie pytań dotyczących: podatku dochodowego od osób prawnych odnośnie kosztów uzyskania przychodów, podatku od towarów i usług oraz podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.