Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.306.2025.2.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Przekazanie gospodarstwa rolnego na rzecz syna będzie
stanowiło darowiznę przedsiębiorstwa, tj. transakcję
wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art.
6 pkt 1 ustawy w związku z tym zbywca nie ma obowiązku
dokonania korekty.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
darowizna
korekta-korekta podatku
przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w przypadku zbycia
przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie uznania
    zbywanych składników majątku jako darowizny przedsiębiorstwa, która – na podstawie
    art. 6 pkt 1 ustawy – będzie wyłączona spod przepisów ustawy (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 1) oraz braku obowiązku dokonania przez Pana korekty podatku VAT
    odliczonego w związku z nabywaniem środków trwałych wchodzących w skład
    gospodarstwa rolnego (pierwsza część pytania oznaczonego we wniosku nr 2).

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      · uznania zbywanych składników majątku jako darowizny przedsiębiorstwa, która – na
        podstawie art. 6 pkt 1 ustawy – będzie wyłączona spod przepisów ustawy (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 1) oraz
      · braku obowiązku dokonania przez Pana i syna korekty podatku VAT odliczonego w
        związku z nabywaniem środków trwałych wchodzących w skład gospodarstwa
        rolnego (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Uzupełnił go Pan pismem z 16 lipca 2025 r. (wpływ 16 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

P jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Od roku
    2016 Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne w zakresie uprawy roślin (warzyw – PKD
    0113Z) oraz hodowli bydła, nie prowadzi innej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca zamierza zaprzestać prowadzenia gospodarstwa rolnego i przekazać
    całość gospodarstwa na rzecz syna (B) w drodze darowizny.
    W skład gospodarstwa rolnego wchodzą: niezabudowane nieruchomości rolne, maszyny i
    urządzenia rolnicze, pojazdy, budynki i budowle przeznaczone do prowadzenia
    działalności rolnej, dom mieszkalny, materiały i surowce (nawozy, drobny sprzęt
    gospodarczy itp.) oraz dokumentacja związana z prowadzeniem działalności rolniczej.
    Część budynków i maszyn i urządzeń wytworzona lub zakupiona była przed rejestracją
    jako podatnika VAT. Część środków trwałych została wytworzona lub zakupiona po
    rejestracji jako podatnik VAT.
    W ewidencji środków trwałych znajdują się:
                      2a. budynki mieszkalne 217 m,
      b. garaże,
      c. budynki gospodarcze położone na działce nr 35,
      d. grunty, działki:
      · działka nr 35,

      · działka nr 36;
      · działka nr 25;
      · działka nr 29;
      e. maszyny i środki transportu:
      · ciągnik rolniczy 1;
      · przyczepa 1, 2;
      · samochód dostawczy 1;
      · deszczownia szpulowa, rok prod. 2016 – dokonano odliczenia VAT w roku 2016 –
        upłynął okres 5 lat;
      · agregat 1, rok prod. 2017 – dokonano odliczenia VAT w roku 2017 – upłynął okres 5 lat;
      · samochód ciężarowy, rok prod. 2007 – dokonano odliczenia VAT w roku 2017 –
        upłynął okres 5 lat;
      · wózek widłowy, rok prod. 2000 – dokonano odliczenia VAT w roku 2020 – 24 maja
        2025 r. upłynie okres 5 lat;
      · ciągnik rolniczy 2, rok prod. 2020 – dokonano odliczenia VAT w roku 2020;
      · agregat 2, rok prod. 2022 – dokonano odliczenia VAT w roku 2022;
      · agregat 3, rok prod. 2023 – dokonano odliczenia VAT w roku 2023;
      · ładowarka, rok prod. 2015 – dokonano odliczenia VAT w roku 2024.
    Od niektórych nabywanych maszyn dokonywał Wnioskodawca odliczenia podatku VAT
    naliczonego. Przy czym, od końca roku, w którym następowało nabycie tych maszyn, do
    dnia złożenia tego wniosku, nie do wszystkich, upłynął okres 5 lat.
    W skład gospodarstwa rolnego wchodzą grunty rolne, budynki i budowle, maszyny i
    urządzenia rolnicze oraz inwentarz żywy (bydło) niezbędne do prowadzenia produkcji
    roślinnej oraz hodowli bydła. W skład gospodarstwa wchodzi też dokumentacja związana z
    prowadzeniem działalności rolniczej. Przedmiotem darowizny gospodarstwa rolnego będą
    również należności za sprzedane produkty roślinne i zwierzęce oraz zgromadzone na
    dzień dokonania darowizny środki pieniężne znajdujące się na odrębnym rachunku
    bankowym prowadzonym dla działalności rolniczej w ramach gospodarstwa rolnego.
    Przedmiotem darowizny na rzecz syna będzie całe gospodarstwo rolne, łącznie z prawem
                                1do prowadzenia gospodarstwa, które w myśl art. 55 Kodeksu Cywilnego, będzie
    przedsiębiorstwem.
    W oparciu o ww. darowiznę syn będzie mógł kontynuować i prowadzić działalność rolniczą
    i będzie prowadził ten sam kierunek działalności rolnej co Wnioskodawca. Wnioskodawca
    nie zatrzymuje żadnych składników materialnych związanych z gospodarstwem i nie
    będzie prowadził gospodarstwa rolnego. Na podstawie przekazanej przez Wnioskodawcę
    całości gospodarstwa syn będzie kontynuował prowadzenie działalności rolniczej i z tytułu
    jej prowadzenia będzie czynnym podatnikiem VAT. Przejęte składniki materialne i
    niematerialne umożliwią synowi prowadzenie gospodarstwa rolnego bez ponoszenia
    przez niego dodatkowych wydatków.
    Pytania
      1. Czy przekazanie zespołu składników materialnych i niematerialnych wchodzących w
        skład gospodarstwa rolnego stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu ustawy o VAT,
        w związku z czym, do czynności darowizny nie znajdą zastosowania przepisy ustawy
        o VAT, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ponieważ będzie ona stanowić

        transakcję zbycia przedsiębiorstwa, a tym samym transakcja nie będzie podlegała
        opodatkowaniu VAT po stronie Wnioskodawcy (pytanie oznaczone we wniosku nr
        1)?
      2. Czy przekazanie gospodarstwa rolnego w drodze darowizny na rzecz syna nie będzie
        skutkowało koniecznością dokonania korekty podatku VAT odliczonego w związku z
        nabywaniem środków trwałych wchodzących w skład gospodarstwa, przez
        Wnioskodawcę (pierwsza cześć pytania oznaczonego we wniosku nr 2)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku, zespół składników materialnych i
    niematerialnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego stanowi przedsiębiorstwo w
    rozumieniu ustawy o VAT, w związku z czym, do czynności darowizny nie znajdą
    zastosowania przepisy ustawy o VAT, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ponieważ będzie
    ona stanowić transakcję zbycia przedsiębiorstwa, a tym samym transakcja nie będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT po stronie Wnioskodawcy.
    Opodatkowanie podatkiem VAT
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel (...).
    Artykuł 7 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, ustawy o VAT rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika
    towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1) przekazanie lub zużycie
    towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
    wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
    członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2) wszelkie
    inne darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia,
    importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jednocześnie art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu stosowania przepisów ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Darowizna jako dostawa w rozumieniu ustawy o VAT
    Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem
    „transakcji zbycia. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o VAT pojęcie to należy
    rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia dostawy towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje
    wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania
    przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne
    przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego czyli aportu.
    Definicja przedsiębiorstwa
    Przepisy ustawy o VAT oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia
    przedsiębiorstwo, należy więc odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061).

            1Zgodnie z art. 55 Kodeksu Cywilnego, przedsiębiorstwo stanowi zorganizowany zespół
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności
    gospodarczej, który obejmuje w szczególności: 1) oznaczenie indywidualizujące
    przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2) własność
    nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz
    inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3) prawa wynikające z umów
    najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z
    nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4)
    wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5) koncesje, licencje i
    zezwolenia; 6) patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7) majątkowe prawa
    autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8) tajemnice przedsiębiorstwa; 9) księgi i
    dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Definicja gospodarstwa rolnego
              3Natomiast art. 55 Kodeksu Cywilnego wskazuje co należy rozumieć przez gospodarstwo
    rolne. Zgodnie z tym przepisem za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z
    gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli
    stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami
    związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego
    zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks
    praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych
    przypisywanych przedsiębiorstwu.
                                2W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego, czynność
    prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład
    przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów
    szczególnych.
    Wprawdzie w przepisach ustawy Kodeks Cywilny, gospodarstwo rolne zostało
    zdefiniowane odrębnie od przedsiębiorstwa, to jednak można przyjąć, że spełnia ono
    określone w tej ustawie wymogi właściwe dla przedsiębiorstwa. Zatem należy przyjąć, że
    gospodarstwo rolne stanowi podobną do przedsiębiorstwa jednostkę organizacyjną, w
    ramach której prowadzona jest działalność gospodarcza.
    Jak wynika z powołanych przepisów, przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem
    stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i
    niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we
    wzajemnych relacjach w ten sposób, aby można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze
    pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa
    majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
    Powyższy zakres wyłączenia z opodatkowania, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT,
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa bądź zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jest
    zgodny z zakresem wyłączenia przewidzianym w art. 19 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE. L 347/1) (Dyrektywa), zgodnie z którym, w przypadku przekazania, odpłatnie lub
    nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie
    mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której
    przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.
    W wyroku z 27 listopada 2007 r. sprawa C-497/01 TSUE wskazał, że z uwagi na cele
    Dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i

    niezależny (autonomiczny), uwzględniając cel i kontekst regulacji. Zatem właściwego
    rozumienia pojęcia przedsiębiorstwa w znaczeniu nadanym przez przepis art. 6 pkt 1
    ustawy o VAT, należy poszukiwać w orzecznictwie wspólnotowym, akcentującym aspekt
    funkcjonalny przedsiębiorstwa (możliwość samodzielnego prowadzenia działalności
    gospodarczej).
    I tak, w ww. wyroku TSUE wyjaśniał, że wyrażona w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 VI
    Dyrektywy zasada braku dostawy ma zastosowanie do każdego wydania przedsiębiorstwa
    lub samodzielnej jego części, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie
    stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa mogącego prowadzić działalność
    gospodarczą. Zbycie przedsiębiorstwa powinno być oceniane w każdej takiej czynności
    indywidualnie. Przy czym podstawą takiej oceny – a więc podstawą uznania czy mamy do
    czynienia z przeniesieniem przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części – nie może
    być wartość wnoszonych składników lub elementów.
    Ponadto, kryterium uznania za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa przenoszonych składników, jest ich zorganizowany charakter, dzięki
    któremu mogą one realizować zadania gospodarcze. Kluczowa zatem jest ich wzajemna
    funkcjonalność oraz organizacyjna odrębność.
    Wskazać także należy, że muszą być to składniki zarówno materialne, jak i niematerialne
    ściśle związane z przedsiębiorstwem. Przy czym sama czynność przeniesienia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa dotyczy głównie
    kompletnego objęcia fizycznych elementów umożliwiających określone działanie, a jeśli z
    taką działalnością związane są także składniki niematerialne wówczas także i one powinno
    zostać przeniesione na nowego nabywcę.
    Wprawdzie w przepisach Kodeksu Cywilnego, gospodarstwo rolne zostało zdefiniowane
    odrębnie od przedsiębiorstwa, jednak można przyjąć, że spełnia ono określone w tej
    ustawie wymogi właściwe dla przedsiębiorstwa. Biorąc to pod uwagę należy przyjąć, że
    gospodarstwo rolne stanowi podobną do przedsiębiorstwa jednostkę organizacyjną, w
    ramach której prowadzona jest działalność gospodarcza.
    Stąd uznać należy, że płynące zarówno z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej jak i orzecznictwa sądów krajowych tezy, dotyczące zbycia przedsiębiorstwa
    bądź jego zorganizowanej części mają zastosowanie również do zbycia gospodarstwa
    rolnego bądź jego zorganizowanej części.
    P jest właścicielem gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo zlokalizowane jest na obszarze
    gminy. W trakcie prowadzenia gospodarstwa rolnego Wnioskodawca dokonywał zakupów
    maszyn i urządzeń dla celów prowadzonego gospodarstwa rolnego.
    W związku z tym, że od roku 2016 Wnioskodawca jest czynnym płatnikiem VAT,
    Wnioskodawca odliczał należny podatek VAT od zakupionych maszyn i urządzeń. Obecnie
    zamierza Wnioskodawca dokonać przekazania gospodarstwa rolnego wraz z zakupionymi
    maszynami, budynkami, inwentarzem, zapasami rolniczymi na zasadach darowizny,
    synowi. Syn będzie w momencie uzyskania darowizny czynnym podatnikiem podatku VAT
    i od dnia przekazania gospodarstwa rolnego, przekazany majątek trwały będzie służył
    działalności opodatkowanej VAT.
    Gospodarstwo rolne posiada potencjalną zdolność do prowadzenia samodzielnej
    działalności rolniczej.
    Biorąc pod uwagę powyższe, prawidłowe jest stanowisko, że w zdarzeniu przyszłym
    opisanym we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych wchodzących w
    skład gospodarstwa rolnego stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu ustawy o VAT, w
    związku z czym, do czynności darowizny nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o VAT,
    zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ponieważ będzie ona stanowić transakcję zbycia
    przedsiębiorstwa, a tym samym transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT po
    stronie Wnioskodawcy.

    Ad 2
    W zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku, przekazanie gospodarstwa rolnego w
    drodze darowizny na rzecz syna nie będzie skutkowało koniecznością dokonania korekty
    podatku VAT odliczonego zarówno przez Wnioskodawcę, jak i syna (jako czynnego
    podatnika podatku VAT w przyszłości).
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zwrotu podatku odliczonego od zakupów do
    gospodarstwa rolnego.
    Co do zasady, stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy o VAT – po zakończeniu roku, w którym
    podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jest on obowiązany
    dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem
    proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych
    na podstawie art. 90 ust. 11 i 12 ustawy o VAT, dla zakończonego roku podatkowego.
    Przepis art. 91 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku towarów i usług, które na
    podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także
    gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
    dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
    użytkowania.
    Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a
    w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
    przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się
    po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy o VAT, w przypadku transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, korekta określona w ust. 1-
    8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    W tym miejscu zauważyć należy, że o tym czy zbycie składników majątku powinno być dla
    celów podatku VAT traktowane jako zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej
    części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, decydują każdorazowo okoliczności
    faktyczne związane z konkretną transakcją. Zbycie przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ma miejsce wówczas, gdy
    cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowana część przechodzi na własność
    nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. Podkreślić należy przy tym,
    że kontynuacja działalności przez nabywcę jest warunkiem wyłączenia spod działania
    ustawy o VAT zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
    W sytuacji opisanej przez Wnioskodawcę we wniosku, planowana jest darowizna
    gospodarstwa rolnego na rzecz syna, który w dniu przejęcia gospodarstwa rolnego będzie
    czynnym podatnikiem podatku VAT. Syn nadal będzie prowadził gospodarstwo rolne.
    Przedmiotem darowizny na rzecz syna będą m.in. grunty, budynki, maszyny, inwentarz
    żywy, zapasy.
    Wymienione zespoły składników będą zatem stanowiły przedsiębiorstwo w rozumieniu
    ustawy o VAT. Oznacza to więc, że P nie będzie zobowiązany do dokonania korekty
    podatku naliczonego, gdyż ewentualny obowiązek korekty podatku naliczonego będzie
    ciążył na nabywcy przedsiębiorstwa, o czym stanowi art. 91 ust. 9 ustawy o VAT.

    Przy czym w związku z tym, że syn Wnioskodawcy będzie wykorzystywał nabyte
    gospodarstwo rolne w celach działalności opodatkowanej podatkiem VAT, po stronie syna
    również nie wystąpi obowiązek dokonania korekty.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w:
      · interpretacji podatkowej z 23 kwietnia 2018 r. (nr 0115-KDIT1-2.4012.144.2018.2.KSZ):
        „Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów
        prawa, prowadzi do stwierdzenia, że skoro darowizna będzie stanowiła – jak wynika
                                          3z wniosku – zbycie gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 55 (Kodeksu
        Cywilnego), to będzie to czynność wyłączona spod działania przepisów (ustawy o
        VAT) na podstawie art. 6 ust. 1 (ustawy o VAT). Tym samym, mając na uwadze art.
        91 ust. 9 (ustawy o VAT), Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania
        korekty podatku, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 (ustawy o VAT), odliczonego w
        związku z nabyciem środków trwałych gospodarstwa, a ewentualny obowiązek
        korekty podatku naliczonego w tym zakresie ciążyć będzie na nabywcy”;
      · interpretacji podatkowej z 21 września 2016 r. (nr IPPP2/4512-461/16-4/JO): „Tym
        samym stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie dojdzie do darowizny dwóch
        zorganizowanych części przedsiębiorstwa (gospodarstwa rolnego) Wnioskodawcy -
        zlokalizowanych na terenie Gminy Z. i W. oraz na terenie Gminy M. – a więc
        regulacja art. 6 pkt 1 (ustawy o VAT) w tym przypadku będzie miała zastosowania.
        Oznacza to więc, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty
        podatku naliczonego nabytych środków trwałych, gdyż ewentualny obowiązek
        korekty podatku naliczonego będzie ciążyć na nabywcach zorganizowanych części
        przedsiębiorstwa, o czym stanowi art. 91 ust. 9 (ustawy o VAT)”;
      · interpretacji podatkowej z 21 lutego 2018 r. (nr 0112-KDIL1-3.4012.681.2017.2.KM):
        „Reasumując, Wnioskodawca przekazując gospodarstwo rolne jako zorganizowaną
        całość (a który odliczył VAT naliczony od zakupionych maszyn i urządzeń rolniczych),
        na rzecz syna następcy prawnego, który wyraził zamiar kontynuacji w prowadzeniu
        działalności rolniczej w tym samym zakresie produkcji i zostanie zarejestrowany
        jako podatnik VAT czynny, a zakupione towary od których podatek podlegał
        odliczeniu, będą nadal wykorzystywane do wykonywania czynności
        opodatkowanych – będzie zwolniony z obowiązku zwrotu VAT”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe w zakresie uznania
    zbywanych składników majątku jako darowizny przedsiębiorstwa, która – na podstawie
    art. 6 pkt 1 ustawy – będzie wyłączona spod przepisów ustawy (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 1) oraz braku obowiązku dokonania przez Pana korekty podatku VAT
    odliczonego w związku z nabywaniem środków trwałych wchodzących w skład
    gospodarstwa rolnego (pierwsza część pytania oznaczonego we wniosku nr 2).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwaną dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Definicja gospodarstwa rolnego została zdefiniowana w art. 2 pkt 16 ustawy. I tak:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się
      przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
    Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do
    grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej
    dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne
    wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    W myśl art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów
      3) i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      4) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      5) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      6) koncesje, licencje i zezwolenia;
      7) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      8) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      9) tajemnice przedsiębiorstwa;
      10) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

                              1Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55 Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
                          1elementów wyliczenia zawartego w art. 55 Kodeksu cywilnego.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
        1art. 55 Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy) jest więc to, że stanowi on „zespół”
    składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz
    „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.
                2Potwierdza to art. 55 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
            3Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Za gospodarstwo rolne, uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami
      lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić
      zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem
      gospodarstwa rolnego.
    Wprawdzie w przepisach Kodeksu cywilnego gospodarstwo rolne zostało zdefiniowane
    odrębnie od przedsiębiorstwa, to jednak można przyjąć, że spełnia ono określone w tej
    ustawie wymogi właściwe dla przedsiębiorstwa. Zatem należy przyjąć, że gospodarstwo
    rolne (mimo jego odrębnego zdefiniowania zarówno w ustawie, jak i w Kodeksie
    cywilnym), stanowi podobną do przedsiębiorstwa jednostkę organizacyjną, w ramach
    której prowadzona jest działalność gospodarcza.
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem
    organizacyjnym, funkcjonalnym i materialnym. Składniki materialne i niematerialne
    wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych
    elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa
    mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
    Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy lub przedsiębiorstwo w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, uwzględnić należy następujące okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził,
    że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto,
    że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w
    pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości
    majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma
    zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności
    zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne

    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    W wyroku NSA z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2529/11 stwierdzono: „Żaden z
    przepisów prawa powoływanych przez Sąd pierwszej instancji oraz wnoszącego skargę
    kasacyjną nie zawiera wprost, dosłownie i jednoznacznie wymogu, zgodnie z którym dla
    bytu prawnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części niezbędne jest prawo
    własności nieruchomości. Organy podatkowe nie ustaliły też w sprawie, że składniki
    wnoszonego aportem przedsiębiorstwa (...) nie mogły funkcjonować jako zorganizowana
    część przedsiębiorstwa bez prawa własności nieruchomości albo też z wykorzystaniem
    innych nieruchomości niż te, których podatnik nie wniósł do spółki. Istotne znaczenie ma
    również podnoszona przez Sąd pierwszej instancji okoliczność, że w dniu wniesienia –
    otrzymania aportu spółka kapitałowa otrzymała także, tytułem dzierżawy, prawo do
    przywoływanych powyżej nieruchomości”.
    Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność
    gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z
    nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8
    Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części
    majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub
    niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego
    część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący
    sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu
    wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na
    prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi Pan
    gospodarstwo rolne. Zamierza Pan darować na rzecz syna całość gospodarstwa.
                                        1Darowany majątek stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu Cywilnego.
    W oparciu o darowany majątek syn będzie kontynuował prowadzenie działalności rolniczej
    w tym samym zakresie. Przejęte składniki majątku umożliwią synowi kontynuację
    działalności bez konieczności ponoszenia przez niego dodatkowych wydatków. Nie
    pozostawia Pan żadnych składników majątku i nie będzie Pan prowadził gospodarstwa
    rolnego.
    Pana wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności kwestii uznania zbywanych składników
    majątku jako darowizny przedsiębiorstwa, która – na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy –
    będzie wyłączona spod przepisów ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    Wskazać należy, że zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy majątek
    przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność
    gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do zbycia przedsiębiorstwa, decyduje zakres
    zbywanego majątku, zakres praw i zobowiązań, ponadto decydujące jest to, aby w
    zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami, umożliwiające kontynuowanie określonej działalności
    gospodarczej.

    Jak wskazał Pan we wniosku, daruje Pan na rzecz syna cały majątek gospodarstwa,
                                1stanowiący przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu Cywilnego. Po dokonaniu
    darowizny gospodarstwa rolnego, nabywca – Pana syn – będzie nadal prowadził tożsamą
    działalność rolniczą, tj. będzie kontynuowała dotychczasową Pana działalność. Nabywca
    będzie zatem, kontynuował przy pomocy nabytych składników, dotychczasową
    działalność, którą obecnie Pan prowadzi, bez konieczności podejmowania dodatkowych
    działań faktycznych lub prawnych. Ponadto, po dokonaniu darowizny zamierza Pan
    zaprzestać prowadzonej przy wykorzystaniu tych składników majątku działalności
    gospodarczej.
    Podsumowując, stwierdzam, że przekazanie gospodarstwa rolnego na rzecz syna będzie
    stanowiło darowiznę przedsiębiorstwa, tj. transakcję wyłączoną z opodatkowania
    podatkiem VAT, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko w kwestii dotyczącej pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    uznałem jako prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również kwestii obowiązku dokonania przez Pana korekty
    podatku VAT odliczonego w związku z nabywaniem środków trwałych wchodzących w
    skład gospodarstwa rolnego (pierwsza część pytania oznaczonego we wniosku nr 2).
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekty podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Na podstawie art. 91 ust. 1a ustawy:
      Podatnik może nie dokonywać korekty, o której mowa w ust. 1, jeżeli różnica między
      proporcją ustaloną zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g a proporcją ustaloną dla
      zakończonego roku podatkowego nie przekracza dwóch punktów procentowych.
    W oparciu o art. 91 ust. 1b ustawy:
      W przypadku gdy proporcja ustalona dla zakończonego roku podatkowego jest
      mniejsza niż proporcja ustalona zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, przepis ust.
      1a stosuje się pod warunkiem, że kwota podatku naliczonego niepodlegająca
      odliczeniu wynikająca z:
      1) różnicy między ustalonymi proporcjami oraz
      2) korekty, o której mowa w ust. 2, z wyłączeniem korekty środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza
        15 000 zł
      - nie przekracza 10 000 zł.
    Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik

      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Ponadto, art. 91 ust. 4 ustawy stanowi, że:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
        niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Według art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej

      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Na mocy art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia
      tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    W myśl art. 91 ust. 8 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Jednocześnie, na mocy art. 91 ust. 9 ustawy:
      W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę
      przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Jak wynika z cytowanego wyżej art. 91 ust. 9 ustawy, w przypadku gdy przedmiotem zbycia
    jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część do korekt, o których mowa w art. 91
    ustawy zobowiązany jest nabywca przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, w
    sytuacji, gdy nabyte przez niego składniki majątku nie będą wykorzystywane wyłącznie do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tj. będą wykorzystywane zarówno do czynności
    opodatkowanych, jak i zwolnionych lub niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, lub wyłącznie do czynności zwolnionych lub niepodlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Odnosząc się zatem do brzmienia przytoczonych wyżej przepisów do opisanego we
    wniosku zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że skoro przedmiotem przekazania
    (darowizny) przez Pana na rzecz syna będzie gospodarstwo rolne, stanowiące
    przedsiębiorstwo, to czynność ta – jak wskazano wyżej – będzie wyłączona z
    opodatkowania podatkiem VAT. Oznacza to, że nie będzie Pan zobowiązany do dokonania
    korekty podatku naliczonego, gdyż zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy, ewentualny obowiązek
    korekty podatku naliczonego będzie ciążył na nabywcy przedsiębiorstwa.

    Podsumowując, stwierdzam, że przekazanie gospodarstwa rolnego w drodze darowizny
    na rzecz syna nie będzie skutkowało koniecznością dokonania przez Pana korekty
    podatku VAT odliczonego w związku z nabywaniem środków trwałych wchodzących w
    skład gospodarstwa.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pierwszej części pytania oznaczonego we
    wniosku nr 2 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Pana, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    Pana syna, który chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinien wystąpić z
    odrębnym wnioskiem o jej wydanie.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie uznania zbywanych składników majątku jako
    darowizny przedsiębiorstwa, która – na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy – będzie wyłączona
    spod przepisów ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz braku obowiązku
    dokonania przez Pana korekty podatku VAT odliczonego w związku z nabywaniem
    środków trwałych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 2).
    Natomiast w części dotyczącej braku obowiązku dokonania przez Pana syna korekty
    podatku VAT odliczonego w związku z nabywaniem środków trwałych wchodzących w
    skład gospodarstwa rolnego (druga część pytania oznaczonego we wniosku nr 2) zostało
    wydane 18 lipca 2025 r. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nr 0112-
    KDIL1-2.4012.430.2025.1.PM.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.