Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.583.2025.1.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-29
Teza: Koszty uzyskania przychodów; składki na ubezpieczenie od
utraty dochodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
lekarze
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 5 sierpnia 2025 r. (wpływ 5 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca będący osobą fizyczną, prowadzący działalność gospodarczą w ramach
    spółki cywilnej (dalej: Podatnik lub Wnioskodawca), zamierza zawrzeć umowę
    ubezpieczenia od utraty dochodu z powodu całkowitej okresowej lub całkowitej okresowej
    i trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lekarza na skutek nieszczęśliwego wypadku lub
    choroby. Ubezpieczenie będzie płatne miesięcznie.
    Objęcie Podatnika, jako wspólnika spółki cywilnej, ubezpieczeniem będzie zatem
    nierozerwalnie związane z wykonywaniem działalności lekarskiej (...). Składka
    ubezpieczenia będzie wyceniona na podstawie wysokości przychodów uzyskiwanych przez
    spółkę cywilną. Ubezpieczeniem będą objęci wszyscy wspólnicy spółki cywilnej.
    Na skutek ewentualnego wypadku lub choroby, która uniemożliwiłaby pracę wspólnika
    spółki cywilnej, spółka cywilna otrzyma od ubezpieczyciela środki zapewniające spłatę
    stałych wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, takich jak:
    kredyty, leasingi, czynsze i inne opłaty.
    Spółka cywilna Wnioskodawcy jest objęta podatkiem liniowym.

## Pytanie

Czy na podstawie art. 22 ust. 1 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.) spółka cywilna będzie miała prawo do uznania za koszt
    uzyskania przychodów miesięcznej składki na ubezpieczenie od utraty dochodu na skutek
    nieszczęśliwego wypadku lub choroby, którą objęty będzie wspólnik spółki cywilnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 u.p.d.o.f.
    Polisa ubezpieczenia przedsiębiorcy nie została uwzględniona w art. 23 u.p.d.o.f.
    Mając powyższe na uwadze, dany wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania
    przychodu, pod warunkiem spełnienia łącznie następujących przesłanek:
    · musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu,
    · nie może być wymieniony w art. 23 u.p.d.o.f. wśród wydatków niestanowiących kosztów
      uzyskania przychodów,
    · musi być należycie udokumentowany.
    Objęcie Podatnika ubezpieczeniem od utraty dochodu będzie mieć na celu zabezpieczenie
    interesów finansowych powadzonej przez Wnioskodawcę spółki cywilnej.
    Wydatki te służyć będą bowiem zabezpieczeniu przychodów spółki związanych z tą
    działalnością, w tym na zapewnienie środków na spłatę stałych wydatków takich jak
    kredyty, leasingi, czynsze i wynagrodzenia, które mają bezpośredni wpływ na uzyskiwane
    przychody przez spółkę cywilną.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą
      prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art.
      8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do
      jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z
      pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
      według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów
        uzyskania przychodów i strat;
      2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki
        niebędącej osobą prawną.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i
      być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu,
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Podkreślam, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodu, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są
    wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy
    samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy, poniesienie
    wydatku, który nie został wyłączony w art. 23, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie
    będzie uznany za koszt uzyskania przychodów. Podatnik ma bowiem możliwość odliczenia
    od przychodów wszelkich kosztów, pod warunkiem że mają one związek z przychodem z
    prowadzonej działalności gospodarczej, a ich poniesienie ma bądź może mieć wpływ na
    wielkość osiągniętego przychodu, czy też zachowanie albo zabezpieczenie źródła tego
    przychodu.
    Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu”,
    przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i
    logicznego działania podatnika podporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie
    odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia
    językowa użytego przez ustawodawcę określenia ,,koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków pod tym jednak warunkiem, że wykaże, że poniósł określony
    wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie

    miało lub mogło mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, bądź też
    ma służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Związek
    przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź
    zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku
    do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek
    obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Podkreślam również, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-
    skutkowego między poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności,
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na
    podatniku.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność
    gospodarczą w ramach spółki cywilnej i zamierza Pan zawrzeć umowę ubezpieczenia od
    utraty dochodu z powodu całkowitej okresowej lub całkowitej okresowej i trwałej
    niezdolności do pracy w zawodzie lekarza na skutek nieszczęśliwego wypadku lub choroby.
    Odnosząc się do powyższego stwierdzam, że wydatki ponoszone na ubezpieczenie na
    wypadek czasowej lub całkowitej niezdolności do pracy na skutek choroby lub wypadku
    nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów,
    zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie stanowi to jednak – jak uprzednio wskazałem – wystarczającej przesłanki do zaliczenia
    poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Dla uzyskania takiego statusu
    konieczne jest bowiem zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym
    wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie
    źródła przychodów. Należy również zbadać, czy dany rodzaj wydatku pozostaje w związku
    z działalnością przedsiębiorstwa i nie stanowi wydatków ponoszonych na cele osobiste
    podmiotów zarządzających przedsiębiorstwem lub osób trzecich. Takie rozumienie
    kosztów uzyskania, oparte na ich istocie ekonomicznej, dominuje we współczesnych
    ustawodawstwach podatkowych (zob. R. Mastalski, Glosa do wyroku SN z 26 września
    1995 r. sygn. akt III ARN 32/95, opublikowane w: OSP, 1997 r., Nr 1, poz. 21).
    Wobec powyższego koniecznym jest rozważenie, czy istnieje zależność między opisanymi
    we wniosku kosztami, a możliwością zachowania, czy też zabezpieczenia źródła
    przychodów jakim jest prowadzona przez Pana działalność gospodarcza. Przy
    kwalifikowaniu ich do kosztów podatkowych, należy brać po uwagę przeznaczenie
    wydatków (ich celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się tych wydatków
    do zachowania, czy też zabezpieczenia źródła przychodów. Już pobieżna analiza opisanego
    zdarzenia przyszłego pozwala stwierdzić, że celowość wydatku z tytułu tego ubezpieczenia
    w żaden sposób nie odnosi się do prowadzonej działalności gospodarczej.
    Analizując racjonalność i celowość poniesionych wydatków na ubezpieczenie na wypadek
    niezdolności do pracy na skutek choroby lub wypadku, wskazać należy, że celem
    poniesienia powyższych wydatków jest przede wszystkim zabezpieczenie Pana bytu na
    wypadek niezdolności do pracy wskutek nieszczęśliwego wypadku lub choroby. Wydatki z

    tego tytułu należy zatem zaliczyć do wydatków o charakterze osobistym, ponieważ
    konieczność opłacania składek z tytułu tego typu ubezpieczenia jest niezależna od tego,
    czy ubezpieczony prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie
    prowadzi.
    Z założenia ubezpieczenie to ma na celu niepogorszenie Pana sytuacji materialnej,
    utrzymanie poziomu życia sprzed choroby, czy też wypadku. Otrzymane odszkodowanie –
    w sytuacji zaistnienia zdarzenia objętego ubezpieczeniem – nie będzie przychodem z
    działalności gospodarczej, a omawiany wydatek – bezspornie poniesiony zostanie w celu
    otrzymania takiego odszkodowania.
    W mojej ocenie wydatek na składkę ubezpieczeniową związaną z ubezpieczeniem na
    wypadek utraty dochodu spowodowanej chorobą, czy też nieszczęśliwym wypadkiem, nie
    jest wydatkiem, który może przyczynić się do zachowania, czy też zabezpieczenia źródła
    przychodu w postaci prowadzonej działalności gospodarczej.
    W wyroku WSA w Kielcach z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Ke 379/13, stwierdził, że:
      Za kierunkowe kryterium wykładni art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych przyjąć należy kryterium celu poniesionego kosztu oraz jego związku
      z przychodem z konkretnego źródła. Wiąże się ono z zamiarem działania podatnika
      zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie
      ich źródła, tym samym z istnieniem związku przyczynowego, który wyraża się we
      wpływie (bezpośrednim lub pośrednim) ponoszonego kosztu na powstanie lub
      zwiększenie osiąganego przychodu lub we wpływie na zachowanie albo
      zabezpieczenie jego źródła. W tym więc kontekście istotne jest, aby ocena
      zachowania podatnika, kwalifikującego określony koszt jako koszt podatkowy,
      dokonywana była również z perspektywy związku tego wydatku z prowadzoną
      działalnością gospodarczą oraz wiedzy o związkach przyczynowych, tj. w tym
      zakresie, że dany wydatek (koszt) może obiektywnie przyczynić się do realizacji
      pożądanego celu – osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego
      źródła – co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten zostanie osiągnięty (tak wyrok
      NSA z 12 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2374/10; dostępny na www.orzeczenia.nsa.
      gov.pl).
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że wydatki na ubezpieczenie w celu
    zabezpieczenia się na wypadek niezdolności do pracy na skutek choroby lub wypadku nie
    stanowią wydatków poniesionych w celu osiągnięcia przychodu z działalności
    gospodarczej. Nie można też stwierdzić w sposób pewny i jednoznaczny, że wydatki te
    przyczynią się do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. W konsekwencji
    wydatki poniesione na zapłatę składki ubezpieczeniowej wskazanego we wniosku
    ubezpieczenia nie stanowią wydatków na zabezpieczenie źródła przychodów, lecz
    stanowią wydatki o charakterze osobistym. Tym samym, wskazane wydatki nie mogą
    zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Podsumowanie: miesięczna składka na ubezpieczenie od utraty dochodu na skutek
    nieszczęśliwego wypadku lub choroby, którą objęty będzie Pan, jako wspólnik spółki
    cywilnej, nie może zostać zakwalifikowana jako koszt uzyskania przychodów, zgodnie z art.
    22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.