Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-59/15-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-03-30
Teza: odliczenie VAT w zw. Z nabyciem działek (problem czy grunt zabudowany czy niezabudowany)
Słowa kluczowe: działki; grunty-grunt niezabudowany; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2015 r. (data wpływu 26 stycznia 2015 r.), przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 marca 2015 r. (data wpływu 23 marca 2015 r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 13 marca 2015 r.) doręczone w dniu 17 marca 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia z tytułu nabycia Działek nr 14/7 i 15/1 **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 stycznia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia z tytułu nabycia Działek nr 14/7 i 15/1.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 marca 2015 r. (data wpływu 23 marca 2015 r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 13 marca 2015 r., skutecznie doręczone w dniu 17 marca 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka w likwidacji (zwana dalej „Wnioskodawcą” lub „Spółką”) zamierza nabyć od Gminy (zwana dalej „Gminą”) działki o numerach ewidencyjnych 14/7 (zwana dalej „Działką 14/7”) oraz 15/1 (zwana dalej „Działką 15/1”). Obydwie działki zwane będą dalej łącznie „Działkami”.

Zarówno Wnioskodawca, jak i Gmina są czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Działki przeszły na własność Gminy z mocy prawa w związku z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 6 lutego 2013 roku (zwaną dalej „Decyzją”). Decyzja została wydana m.in. na podstawie art. 93 ust. 1, 2 i 3, art. 96 ust. 1 i 4, art. 97 ust. 1-3, art. 99 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. 2010 r. Nr 102 poz. 651 z późn. zm., zwana dalej „UOGN”). Zgodnie z treścią Decyzji zostały wydzielone pod poszerzenie drogi lokalnej (bez nadanej kategorii drogi).

Na Działkach znajdowało się (i w dalszym ciągu znajduje się) ogrodzenie w postaci siatki betafence na granicy, które zostało wybudowane przez Spółkę. Ogrodzenie znajdujące się na Działkach składa się z siatki betafence umocowanej na palach dębowych. Pale są zasypane w gruncie (pale dębowe wbite w ziemię) szerokość siatki to ok. 4 mm, max. szerokość ogrodzenia to ok. 12 cm (średnica pali), rozstawionych nierównomiernie, ale średnio w rozstawie ok. 5 m. Natomiast powierzchnia przedmiotowych działek jest następująca:

*   Działka 14/7 - 0,1198 ha,
*   Działka 15/1 - 0,0674 ha.

Dokładna wartość ogrodzenia znajdującego się na Działkach nie jest Spółce znana. Jednak wartość ogrodzenia o długości ok. 5000 m (zawierająca również wartość ogrodzenia znajdującego się na przedmiotowych działkach) wynosi ok. 383 tys. zł. Jednocześnie znajdujące się na Działkach ogrodzenie ma długość:

*   Działka 14/7 - ok. 1 mb
*   Działka 15/1 - ok. 1,7 mb

Na Działce 14/7 znajduje się również nieużywany kabel zasilania. Wartość kabla nie jest Spółce znana, jak również jest ona niemożliwa do wyliczenia ze względu na szczątkowe „wejście na działkę” oraz ze względu na to, że kabel stanowił fragment całkowitych prac wykonanych na danej działce i innych przylegających działkach, co oznacza że kabel nigdy nie był jednostkowo zafakturowany dla Działki 14/7.

Szacowana wartość Działki 14/7 wynosi:

*   wg rzeczoznawcy Gminy - ok. 75 tys. zł
*   wg rzeczoznawcy Spółki - ok. 94 tys. zł,

a Działki 15/1:

*   wg rzeczoznawcy Gminy - 42 tys. zł
*   wg rzeczoznawcy Spółki - 53 tys. zł

Dla Działek obowiązuje uchwała Rady Miejskiej w G. z dnia 9 października 2002 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi B. i YYY (Dz. Urz. Województwa X. z dnia 28 listopada 2002 r. Nr 307 poz. 8092, zwana dalej „MPZP 2002”), zgodnie z którą Działka 14/7 oraz Działka 15/1 są przeznaczone pod drogi lokalne. MPZP 2002 nie przewiduje technicznych warunków jakim powinna odpowiadać ewentualna droga.

Generalnie Spółka zamierza nabyć Działki od Gminy w celu zrealizowania inwestycji polegającej na budowie pola golfowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Nie można jednak wykluczyć, że Spółka wykorzysta Działki do inwestycji o jeszcze innym charakterze. Wnioskodawca na dzień złożenia niniejszego wniosku nie wie na jaką formę inwestycji Działki zostaną przeznaczone. Mogą one zostać przeznaczone np. pod drogi, rezydencje czy fragmenty zieleni związanej z polem golfowym. Spółka przewiduje, że zrealizowana inwestycja będzie służyła prowadzeniu działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie przewiduje prowadzenia działalności gospodarczej zwolnionej z podatku od towarów i usług.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że działki nr 14/7 i 15/1 nie były wykorzystywane przez Gminę do czynności zwolnionych. Gmina nabyła działki od Spółki z mocy prawa w związku z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 6 lutego 2013 r.. Do chwili obecnej dokonana przez Spółkę na rzecz Gminy dostawa gruntów nie została udokumentowana fakturą VAT, ponieważ zdaniem Wnioskodawcy nie powstał jeszcze obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. W związku z czym Gmina nie dokonała jeszcze odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie należy zauważyć, że planowana sprzedaż działek przez Gminę na rzecz Spółki będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w związku z czym Gminie powinno przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia działek, po otrzymaniu od Spółki faktury VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy transakcja sprzedaży Działki 14/7 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia ewentualnego podatku naliczonego w związku z zakupem Działki 14/7?
2.  Czy transakcja sprzedaży Działki 15/1 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia ewentualnego podatku naliczonego w związku z zakupem Działki 15/1?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy na gruncie podatku od towarów i usług (zwany dalej „Podatkiem VAT” lub „VAT”) dostawa Działki 14/7 oraz Działki 15/1 stanowić będzie dostawę terenu niezabudowanego i przeznaczonego pod zabudowę. W konsekwencji dostawa Działek podlegać będzie opodatkowaniu podstawową 23% - ową stawką Podatku VAT, a Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. kwota podatku wynikająca z faktury otrzymanej przez podatnika z tytułu nabycia towarów. Natomiast w myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. W świetle powyższych przepisów ocena prawa Spółki do odliczenia kwoty podatku naliczonego uzależniona jest od oceny transakcji sprzedaży.

Na gruncie Podatku VAT przedmiotem dostawy mogą być tereny/grunty niezabudowane - w takim przypadku opodatkowaniu podlega sam grunt. W przypadku posadowienia na gruncie trwale z nim związanych budynków, budowli lub ich części przedmiotem dostawy jest natomiast budynek, budowla lub jej część a wraz z nią również grunt (art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT).

W Ustawie o VAT nie została zawarta definicja terenu niezabudowanego. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz interpretacjach indywidualnych wskazuje się, że terenem niezabudowanym są tereny, na których nie znajdują się budynki, budowle lub ich części (tak np. Minister Finansów działający przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 3 stycznia 2014 r., nr ILPP2/443-964/13-2/AD oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1120/13).

W świetle powyższego stanowiska dla oceny czy przedmiotem dostawy jest teren niezabudowany konieczne jest przeanalizowanie czy na danym gruncie znajdują się budynki, budowle lub ich części. W Ustawie o VAT nie została jednak zawarta również definicja żadnego z tych pojęć. Można w tym zakresie odwoływać się do definicji zawartych w innych aktach normatywnych (np. w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, tekst jedn. Dz. U. 2013 poz. 1409 z późn. zm., zwana dalej „Prawem Budowlanym”) lub do klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej (tj. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), Dz. U. z 1999 r. Nr 112 poz. 1316 z późn. zm,, zwana dalej „PKOB”).

Na gruncie Prawa Budowlanego budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury. Budowlami mogą być np.: obiekty liniowe, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, budowle ziemne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, konstrukcje oporowe, sieci uzbrojenia terenu (art. 3 pkt 3 Prawa Budowlanego). Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż obiektami liniowymi są obiekty budowlane, których charakterystycznym parametrem jest długość (art. 3 pkt 3a Prawa Budowlanego). Natomiast urządzeniem budowlanym jest urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak np. ogrodzenie (art. 3 pkt 9 Prawa Budowlanego).

W świetle powyższego należy zauważyć, że zgodnie z przepisami Prawa Budowlanego ogrodzenie co do zasady zalicza się do tzw. urządzeń budowlanych, w związku z czym nie może być ono uznane za budowlę dla celów Podatku VAT. Co więcej ogrodzenie znajdujące się przedmiotowych działkach jest relatywnie łatwe do zdemontowania. Jego „wymontowanie” nie powinno spowodować istotnego naruszenia gruntu ani samego ogrodzenia. Również ponowne „zmontowanie” ogrodzenia w innym miejscu nie będzie się wiązało z wykonywaniem szczególnych robót. W związku z tym należy uznać, że nie jest ono trwale z gruntem związane.

Należy również podkreślić, iż istotą transakcji jest dostawa gruntu (nie zaś ogrodzenia). Spółka na Działkach zamierza zrealizować inwestycję w postaci budowy pola golfowego. Na przedmiotowych Działkach mogą więc np. zostać wybudowane rezydencje. Również wartość ogrodzenia w stosunku do wartości Działek jest znikoma. Ogrodzenie ma zatem ewidentnie charakter wtórny do gruntu i nie powinno wpływać na ekonomiczny charakter transakcji na gruncie Podatku VAT.

W świetle powyższego - w ocenie Wnioskodawcy - znajdujące się na Działkach ogrodzenie nie zmienia charakteru Działek, tj. należy uznać, że dla potrzeb Podatku VAT Działka 14/7 oraz Działka 15/1 stanowią tereny niezabudowane.

Należy zaznaczyć, iż zdaniem Wnioskodawcy klasyfikacji Działki 14/7 dla celów Podatku VAT nie zmienia również znajdujący się na tej działce nieużywany kabel zasilania. W przedmiotowym przypadku Spółce nie zależy bowiem na nabyciu nieużywanego kabla zasilania, który z punktu widzenia transakcji nie ma żadnego znaczenia.

W związku z tym konieczna jest analiza art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Od dnia 1 kwietnia 2013 r. Ustawa o VAT wprost przewiduje, że terenem budowlanym jest grunt przeznaczony pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT).

Jak zauważa się w interpretacjach indywidualnych terenami przeznaczonymi pod zabudowę są tereny, na których możliwe jest - zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - posadowienie budynku, budowli lub obiektu małej architektury w rozumieniu przepisów Prawa Budowlanego.

W opisie stanu faktycznego wskazano, że dla Działek obowiązuje MPZP 2002, w związku czym ma on zastosowanie dla oceny przeznaczenia gruntu. Przewiduje on, że Działka 14/7 oraz Działka 15/1 są przeznaczone pod drogi lokalne.

MPZP 2002 nie wskazuje rodzaju drogi, która może zostać wybudowana na przedmiotowych działkach. Dopuszcza on więc wybudowanie drogi o każdej nawierzchni (np. asfaltowej czy betonowej) z pełną „infrastrukturą” (tj. z podbudową, oświetleniem, odwodnieniem etc.) o ile taka droga będzie zgodna z innymi przepisami (np. dotyczącymi kwestii infrastruktury lub transportu).

Wobec faktu, że Działki są przewidziane w MPZP 2002 pod drogi lokalne i drogi te mogą być np. drogami asfaltowymi o pełnej infrastrukturze, w opinii Wnioskodawcy należy przyjąć, że stanowią one teren przeznaczony pod zabudowę w rozumieniu Ustawy o VAT.

Reasumując - zdaniem Wnioskodawcy - Działka 14/7 i Działka 15/1 są działkami niezabudowanymi, przeznaczonymi pod zabudowę a ich dostawa podlega opodatkowaniu podstawową 23% stawką VAT, w związku z czym Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przy czym towarami – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014, poz. 121) rzeczami w rozumieniu niniejszego Kodeksu są tylko przedmioty materialne. Wyjaśnić jednocześnie należy, że przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne.

Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m. in. rzeczy. Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome. Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku oraz zwolnienie od podatku VAT.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Stosownie do art. 2 pkt 33 ww. ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle przytoczonego przepisu kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części jest ustalenie, czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego momentu.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 powołanej ustawy. Stosownie do tego przepisu, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Tym samym należy stwierdzić, że zwolnienie od podatku od towarów i usług przewidziane w ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT znajdzie zastosowanie w odniesieniu do sprzedaży budynków, budowli lub ich części, jeżeli w momencie dostawy są one zasiedlone w rozumieniu art. 2 pkt 14 cyt. ustawy i okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwił podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto – jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy – warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z powyższych przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a jest bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ww. ustawy, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem, który umożliwia podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, takimi których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz braku przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

I tak, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Powyższe przepisy oznaczają, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze, jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka zamierza nabyć od gminy Działki nr 14/7 i 15/1. Zarówno Wnioskodawca, jak i Gmina są czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na działkach znajduje się ogrodzenie w postaci siatki betafence na granicy wybudowane przez Wnioskodawcę. Ogrodzenie znajdujące się na działkach składa się z siatki betafence umocowanej na palach dębowych. Pale są zasypane w gruncie (pale dębowe wbite w ziemię). Na działce 14/7 znajduje się również nieużywany kabel zasilania. Dla wskazanych działek obowiązuje uchwała w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którą teren na którym znajdują się działki przeznaczony jest pod drogi lokalne. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje technicznych warunków jakimi powinny odpowiadać ewentualne drogi. Wnioskodawca zamierza nabyć Działki nr 14/7 i 15/1 od Gminy w celu zrealizowania inwestycji polegającej na budowie pola golfowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą, bądź do innej inwestycji. Może ona zostać przeznaczona np. pod drogi, rezydencje czy fragmenty zieleni związanej z polem golfowym. Spółka przewiduje, że zrealizowana inwestycja będzie służyła prowadzeniu działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie przewiduje prowadzenia działalności gospodarczej zwolnionej z podatku od towarów i usług. Działki przeszły na własność Gminy z mocy prawa w związku z decyzją z dnia 6 lutego2013 roku. Decyzja została wydana m.in. na podstawie art. 93 ust. 1, 2 i 3, art. 96 ust. 1 i 4, art. 97 ust. 1-3, art. 99 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. 2010 r. Nr 102 poz. 651 z późn. zm„ zwana dalej „UOGN”).

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do możliwości odliczenia podatku VAT w związku z zakupem Działek nr 14/7 i 15/1.

Aby odpowiedzieć na pytanie Wnioskodawcy, czy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem Działek, w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy sprzedaż opisanych Działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT czy też będzie zwolniona z tego podatku. W tym celu należy najpierw rozważyć, czy w przedstawionych okolicznościach sprawy mamy do czynienia ze sprzedażą gruntu niezabudowanego, czy też zabudowanego, gdyż na działkach znajduje się ogrodzenie z siatki oraz kabel zasilania. Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.).

I tak w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

*   budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
*   budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
*   obiekt małej architektury.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ww. ustawy, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową - art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 3 pkt 3a) ww. ustawy, obiektem liniowym jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Z kolei w myśl art. 3 pkt 9 ww. ustawy przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że ogrodzenie składające się z siatki betafence umocowanej na palach dębowych, wbitych w ziemię jak również kabel zasilania nie stanowią budowli ani innego obiektu budowlanego. Jak wynika z opisu sprawy kabel zasilania nie stanowi sam w sobie całości techniczno-użytkowej.

Tym samym należy stwierdzić, że przedmiotem transakcji będzie grunt niezabudowany.

Zatem zasadnym jest w niniejszej sprawie przeanalizowanie zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Z ww. przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzja o warunkach zabudowy. Jednocześnie należy podkreślić, że brak aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również brak decyzji o warunkach zabudowy nie pozwala na uznanie danego terenu za teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Skoro teren jest definiowany poprzez spełnienie przesłanek weryfikowanych na podstawie danych w danym akcie prawnym lub decyzji, brak tego aktu prawnego (lub decyzji) automatycznie oznacza, że przesłanki nie mogą być spełnione. Tym samym, istnienie aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy, jest warunkiem koniecznym dla dalszej weryfikacji przeznaczenia danego terenu.

W omawianej sprawie Działki nr 14/7 i 15/1 objęte są planem zagospodarowania terenu, z którego wynika, że opisane grunty są przeznaczone na drogi lokalne. Zatem należy stwierdzić, że sprzedaż Działek nr 14/7 i 15/1, nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż nie spełnia warunków, które określa ten przepis. Ponadto, sprzedaż wskazanych Działek nie będzie również korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż jak wskazał, Wnioskodawca, działki nie były wykorzystywane przez Gminę do czynności zwolnionych od podatku VAT. Ponadto nabycie działek przez Gminę nastąpiło z mocy prawa na podstawie art. 93, 96, 97 i 99 ustawy o gospodarce nieruchomościami a do chwili obecnej dostawa gruntu przez Gminę nie została udokumentowana fakturą VAT, zatem Gmina nie dokonała odliczenia podatku naliczonego. Z uwagi na powyższe okoliczności, dostawa Działek nr 14/7 i 15/1 podlegać będzie opodatkowaniu podstawową stawką VAT w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1, jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Odnosząc się zatem do kwestii prawa Wnioskodawcy do obniżenia kwoty podatku należnego w związku z nabyciem ww. Działek stwierdzić należy, że w omawianej sprawie nie wystąpią przesłanki, o których mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, tj. przedmiotowa transakcja nie będzie stanowiła czynności niepodlegającej opodatkowaniu albo zwolnionej od podatku.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

Analizując okoliczności niniejszej sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy uznać, że w niniejszej sytuacji zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym, a nabyte Działki nr 14/7 i 15/1 będzie wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Tym samym Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur dokumentujących nabycie Działek nr 14/7 i 15/1.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.