Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.528.2021.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-11-10
Teza: Możliwości zwolnienia z opodatkowania ryczałtu mieszkaniowego
Słowa kluczowe: opodatkowanie; ryczałt; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21

st1\\:\*{behavior:url(#ieooui) } /\* Style Definitions \*/ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standardowy; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Cambria","serif";} **INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2021 r. (data wpływu 13 maja 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 sierpnia 2021 r. (data wpływu 23 sierpnia 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania ryczałtu za mieszkanie – **jest prawidłowe**.

**UZASADNIENIE**

W dniu 13 maja 2021 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania ryczałtu za mieszkanie.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 4 sierpnia 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.528.2021.1.AKR, wezwano Wnioskodawczynię na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1-2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 5 sierpnia 2021 r. i doręczono w dniu 14 sierpnia 2021 r. W dniu 23 sierpnia 2021 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

**We wniosku** **przedstawiono następujący stan faktyczny****:**

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną. W lipcu 2018 r. została zatrudniona na podstawie umowy o pracę w … w …. Wnioskodawczyni została oddelegowana do Chin na początku listopada 2018 r. Pierwszy tydzień pobytu w Chinach miał miejsce w ramach podróży służbowej. Następnie nastąpiło tzw. oddelegowanie do Chin. Wnioskodawczyni ma zawartą bezterminową umowę o pracę podpisaną na pracę w centrali Pracodawcy (w Polsce) i jednocześnie na okres kilku lat została oddelegowana do Chin - podpisywane były aneksy, zgodnie z którymi miejscem pracy Wnioskodawczyni są Chiny. Zgodnie z Zarządzeniem Pracodawcy osobie pełniącej obowiązki dyrektora (takie stanowiska piastuje Wnioskodawczyni) przysługują takie same świadczenia jak dyrektorom zagranicznych ośrodków, w tym ryczałt za mieszkanie w wysokości do 60% pensji. Zgodnie z Zarządzeniem Pracodawcy: „Pracownikowi krajowemu zatrudnionemu na stanowisku dyrektora, p.o. dyrektora, zastępcy dyrektora przysługuje ryczałt w walucie z tytułu wynajęcia lokalu mieszkalnego. Kwota ryczałtu nie może przekroczyć równowartości 60% kwoty wynagrodzenia brutto pracownika, wskazanego w umowie o pracę. (\`(...)\`) Prezes … wyda decyzję, o której mowa w ust. 2 na podstawie oświadczenia pracownika, dokumentującego jego zakwaterowanie w miejscowości stanowiącej siedzibę ośrodka i koszty wynajęcia lokalu mieszkalnego”. Ryczałt przyznawany jest na podstawie podpisanej przez pracownika umowy na najem. Jeżeli pracownik ma możliwość uzyskania mieszkania „za darmo” (np. mieszkanie u rodziny), nie otrzymuje on żadnego ryczałtu. Ryczałt pokrywa rzeczywiste koszty zakwaterowania. Znalezienie mieszkania na najem jest w gestii pracownika (także Wnioskodawczyni). Wnioskodawczyni wynajmuje w … (aktualnym miejscu pracy) samodzielnie mieszkanie. Na okres pobytu w Chinach mieszkanie Wnioskodawczyni w … jest wynajęte lokatorom. Z racji wynajęcia własnego mieszkania w …, Wnioskodawczyni nie korzysta obecnie w Polsce ze swojego mieszkania. W okresie przebywania w Polsce (np. delegacje służbowe, urlopy) Wnioskodawczyni mieszka w hotelach bądź u rodziny. Wnioskodawczyni jest nadal zameldowana w Polsce (w domu rodzinnym) oraz uznaje się za osobę podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Chociaż mieszkanie Wnioskodawczyni zostało wynajęte, jest to umowa czasowa (obowiązująca do końca czerwca 2021 r. z możliwością przedłużenia). Wnioskodawczyni zamierza powrócić do Polski po zakończeniu pracy. Przy ustaleniu daty stałego powrotu do Polski umowa najmu zostanie rozwiązana, a Wnioskodawczyni ponownie zamieszka w swoim mieszkaniu. Wniosek dotyczy miesięcy, w których Wnioskodawczyni była oddelegowana do pracy w Chinach.

W uzupełnieniu wniosku stwierdzono, że Wnioskodawczyni jest rezydentem podatkowym w Polsce i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawczyni posiada w Polsce ośrodek interesów życiowych (centrum interesów osobistych i gospodarczych). Wnioskodawczyni nie korzysta z tzw. podwyższonych kosztów uzyskania przychodów (art. 22 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Wnioskodawczyni korzysta z tzw. zwykłych kosztów uzyskania przychodów (art. 22 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie**:

Czy wartość ryczałtu mieszkaniowego wypłacanego w miesiącach oddelegowania podlega zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

**Zdaniem Wnioskodawczyni**, brak jest możliwości zastosowania zwolnienia z tytułu podróży służbowych - art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ Wnioskodawczyni nie przebywa w Chinach w ramach podróży służbowej. Zgodnie zaś z art. 21 ust. 1 pkt 19 ww. ustawy, wolna od podatku jest wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników, z zastrzeżeniem ust. 14 - do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł. Zgodnie z ust. 14 ww. przepisu: zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, ma zastosowanie do pracowników, których miejsce zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie korzysta z kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 22 ust. 2 pkt 3 i 4.

Zwolnienie dotyczy pracowników - a zatem obejmuje również przypadek Wnioskodawczyni (otrzymującej ryczałt jako element wynagrodzenia ze stosunku pracy).

Zwolnienie obejmuje każdą formę zapewnienia pracownikowi świadczeń wspierających zamieszkanie. Obejmuje ono również dopłatę pieniężną do kosztów wynajmu. Teza taka wynika z treści przepisu, stanowiącego o „świadczeniach" - a zatem również świadczeniach pieniężnych, ponoszonych „w związku z zakwaterowaniem pracownika”. Pracownik otrzymuje ryczałt, jako świadczenie na pokrycie części kosztów wynajmu mieszkania. Nie ponosząc kosztów wynajmu - Wnioskodawczyni nie otrzymałaby ryczałtu.

Cel ryczałtu również spełnia wymóg przepisu. Polega on na sfinansowaniu kosztów zakwaterowania pracownika.

Wnioskodawczyni spełnia również wymogi określone w ust. 14. Wnioskodawczyni posiada miejsce zamieszkania położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy. Zasady stosowania zwolnienia przedstawione są w interpretacji Ministra Finansów z 21 czerwca 2016 r. (DD3.8222.2.66.2016.IMD). Stwierdza się w niej, że: „z uwagi na brak definicji miejsca zamieszkania w ustawie PIT, pojęcie to należy rozumieć zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (\`(...)\`), co oznacza, że miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. W konsekwencji na miejsce zamieszkania składają się dwa elementy: fizyczne przebywanie w danej miejscowości (corpus) i zamiar, wola stałego pobytu (animus). Jednocześnie jak wynika z internetowego komentarza do Kodeksu cywilnego - Księżak Paweł (red.), Pyziak-Szafnicka Małgorzata (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Część ogólna, wyd. II - opublikowanego LEX 2014 - Przebywanie to czynnik zewnętrzny (corpus); faktyczny i trwały, ale niekoniecznie ciągły. Cecha trwałości związana jest z zamiarem stałego pobytu, tj. nie tymczasowego, nie okazyjnego. Decydujące znaczenie ma ustalenie, by przebywanie w danym miejscu nosiło cechy założenia tam ośrodka, centrum osobistych i majątkowych interesów danej osoby. Na przykład osoba, która wraz z rodziną zajmuje mieszkanie w miejscowości A, a podejmuje pracę zarobkową w miejscowości B i tam korzysta dla celów noclegowych z lokalu pracodawcy, dojeżdżając do domu w dni wolne od pracy, ma miejsce zamieszkania w miejscowości A. Z kolei przez zakład pracy, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć miejsce wykonywania pracy zgodnie z umową o pracę, czyli w przypadku pracowników oddelegowanych - miejsce ich oddelegowania".

W ocenie Wnioskodawczyni, Jej miejsce zamieszkania (w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i prawa cywilnego) jest nadal położone w Polsce. Pobyt w Chinach ma z założenia charakter czasowy, nietrwały. O braku przeniesienia do Chin przesłanki „animus" świadczą m.in. posiadanie mieszkania w Polsce, ośrodka życia rodzinnego i społecznego (Wnioskodawczyni wyjechała sama, bez rodziny ani osoby towarzyszącej), czasowy charakter umowy najmu mieszkania w …, częste wizyty w Polsce w czasach, gdy pandemia nie ograniczała swobody podróżowania, bezterminowa umowa o pracę w siedzibie … w …, bieżące konta bankowe w Polsce, pensja wypłacana na konto banku w Polsce. Czasowy charakter kontraktu w Chinach związany jest wyłącznie z faktem oddelegowania pracowniczego. Po jego zakończeniu Wnioskodawczyni powróci niezwłocznie do Polski. Wnioskodawczyni nadal zachowała w Polsce mieszkanie. Jego czasowe wynajęcie nastąpiło wyłącznie z przyczyn ekonomicznych. Wnioskodawczyni nie umiejscowiła (nie tworzy i nie rozwija) w Chinach ośrodka interesów życiowych. O nieprzerwanej więzi z Polską świadczą powyżej wymienione przesłanki. Za uznaniem Wnioskodawczyni za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce przemawia także podleganie w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu - z racji posiadania w Polsce ośrodka interesów życiowych (przesłanka pobytu przekraczającego 183 dni realizowana jest w Chinach). A zatem miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni położone jest nadal w Polsce, a obecny zakład pracy (miejsce, gdzie Wnioskodawczyni „stawia się do pracy”) - w ….

Wnioskodawczyni nie korzysta z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów. Koszty są potrącane w wysokości podstawowej - art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższych argumentów należy uznać, że ryczałt mieszkaniowy korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego** **jest prawidłowe.**

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Wnioskodawczyni posiada w Polsce ośrodek interesów życiowych (centrum interesów osobistych i gospodarczych). Jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawczyni w lipcu 2018 r. została zatrudniona na podstawie umowy o pracę w …, a na początku listopada 2018 r. została oddelegowana do Chin. Pierwszy tydzień pobytu w Chinach miał miejsce w ramach podróży służbowej. Następnie nastąpiło tzw. oddelegowanie do Chin. Wnioskodawczyni ma zawartą bezterminową umowę o pracę podpisaną na pracę w centrali Pracodawcy (w Polsce) i jednocześnie na okres kilku lat została oddelegowana do Chin - podpisywane były aneksy, zgodnie z którymi miejscem pracy Wnioskodawczyni są Chiny. Zgodnie z Zarządzeniem Pracodawcy osobie pełniącej obowiązki dyrektora (takie stanowiska piastuje Wnioskodawczyni) przysługują takie same świadczenia jak dyrektorom zagranicznych ośrodków, w tym ryczałt za mieszkanie w wysokości do 60% pensji. Zgodnie z Zarządzeniem Pracodawcy: „Pracownikowi krajowemu zatrudnionemu na stanowisku dyrektora, p.o. dyrektora, zastępcy dyrektora przysługuje ryczałt w walucie z tytułu wynajęcia lokalu mieszkalnego. Kwota ryczałtu nie może przekroczyć równowartości 60% kwoty wynagrodzenia brutto pracownika, wskazanego w umowie o pracę. (\`(...)\`) Prezes … wyda decyzję, o której mowa w ust. 2 na podstawie oświadczenia pracownika, dokumentującego jego zakwaterowanie w miejscowości stanowiącej siedzibę ośrodka i koszty wynajęcia lokalu mieszkalnego”. Ryczałt przyznawany jest na podstawie podpisanej przez pracownika umowy na najem. Jeżeli pracownik ma możliwość uzyskania mieszkania „za darmo” (np. mieszkanie u rodziny), nie otrzymuje on żadnego ryczałtu. Ryczałt pokrywa rzeczywiste koszty zakwaterowania. Znalezienie mieszkania na najem jest w gestii pracownika (także Wnioskodawczyni). Wnioskodawczyni wynajmuje w … (aktualnym miejscu pracy) samodzielnie mieszkanie. Na okres pobytu w Chinach mieszkanie Wnioskodawczyni w … jest wynajęte lokatorom. Z racji wynajęcia własnego mieszkania w …, Wnioskodawczyni nie korzysta obecnie w Polsce ze swojego mieszkania. W okresie przebywania w Polsce (np. delegacje służbowe, urlopy) Wnioskodawczyni mieszka w hotelach bądź u rodziny. Wnioskodawczyni jest nadal zameldowana w Polsce (w domu rodzinnym). Chociaż mieszkanie Wnioskodawczyni zostało wynajęte, jest to umowa czasowa (obowiązująca do końca czerwca 2021 r. z możliwością przedłużenia). Wnioskodawczyni zamierza powrócić do Polski po zakończeniu pracy. Przy ustaleniu daty stałego powrotu do Polski umowa najmu zostanie rozwiązana, a Wnioskodawczyni ponownie zamieszka w swoim mieszkaniu. Wnioskodawczyni nie korzysta z tzw. podwyższonych kosztów uzyskania przychodów (art. 22 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Korzysta z tzw. zwykłych kosztów uzyskania przychodów (art. 22 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Wnioskodawczyni posiadając miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodów jest stosunek pracy.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z ww. źródła uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wskazane kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są zatem co do zasady wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Wątpliwości Wnioskodawczyni budzi, czy wartość ryczałtu mieszkaniowego wypłacanego w miesiącach oddelegowania podlega zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników, z zastrzeżeniem ust. 14 - do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł.

Stosownie do art. 21 ust. 14 cytowanej ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, ma zastosowanie do pracowników, których miejsce zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie korzysta z kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 22 ust. 2 pkt 3 i 4 ww. ustawy.

Przy czym z uwagi na brak definicji miejsca zamieszkania w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, pojęcie to należy rozumieć zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), co oznacza, że miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Z kolei przez zakład pracy, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – należy rozumieć miejsce wykonywania pracy zgodnie z umową o pracę, czyli w przypadku pracowników oddelegowanych – miejsce ich oddelegowania. Zatem, jeżeli miejsce zamieszkania oddelegowanego pracownika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy i podatnik nie korzysta z podwyższonych zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów dla osób dojeżdżających do pracy spoza innej miejscowości niż ta, w której znajduje się zakład pracy, płatnik oblicza i pobiera zaliczki na podatek od wartości świadczeń, jakie pracownik otrzymał z tytułu bezpłatnego zakwaterowania, stanowiącej nadwyżkę ponad kwotę korzystającą ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni obowiązki wynikające z umowy o pracę wykonuje są poza miejscem Jej stałego zamieszkania. Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że nie korzysta z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów. To zaś oznacza, że w rozpatrywanej sprawie zostały spełnione obie przesłanki warunkujące możliwość zwolnienia z opodatkowania do wysokości 500 zł wypłacanego Wnioskodawczyni ryczałtu mieszkaniowego w związku z oddelegowaniem Jej do pracy poza granicami kraju.

Reasumując, wartość ryczałtu mieszkaniowego wypłacanego Wnioskodawczyni w miesiącach oddelegowania podlega zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 500 zł.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni uznane zostało za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ww. ustawy jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.