Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.262.2025.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-16
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody z bankiem oraz
otrzymania kwoty stanowiącej zwrot nadpłaconych rat.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody-ugoda sądowa
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismami z 16 czerwca oraz 15 i 16 lipca 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wraz z drugim kredytobiorcą chce Pan zawrzeć ugodę sądową z bankiem dotyczącą
    kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF, który został zaciągnięty w 2008 r. na kwotę
    210 000 zł i przeznaczony był na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego miejsce
    zamieszkania Pana i drugiego kredytobiorcy.
    Zgodnie z treścią proponowanej ugody, bank stwierdził, że łącznie Pan i drugi
    kredytobiorca zapłacili 208 879,57 zł tytułem rat kapitałowo-odsetkowych; 70,00 zł tytułem
    ubezpieczenia niskiego wkładu; 11 686,98 zł tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
    420,00 zł tytułem opłat i prowizji. Państwa roszczenia wobec banku zostały określone na
    221 056,55 zł. Roszczenia banku wynoszą 210 000 zł.
    W wyniku ugody bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz Pana i drugiego kredytobiorcy
    kwoty 11 056,55 zł oraz do pokrycia kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 10 800
    zł. Kredyt dotyczył lokalu mieszkalnego, w którym faktycznie Pan zamieszkuje. Od lutego
    2023 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której miejsce prowadzenia
    jest zarejestrowane pod adresem tego lokalu. Pomieszczenie to nadal pełni funkcję
    mieszkalną. W czasie podpisywania umowy kredytowej żadne z kredytobiorców nie
    prowadziło działalności. Kredyt był wzięty na lokal mieszkalny, w którym Pan i drugi
    kredytobiorca mieszkają do teraz. Wniosek dotyczy ustalenia skutków podatkowych tej
    ugody w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełnienie wniosku
    Wskazał Pan, że umowa nie została jeszcze zawarta. Czeka Pan na decyzję sądu o
    wyznaczeniu daty podpisania ugody. Nie jest Pan w stanie ocenić czy do ugody dojdzie do
    końca 2025 r. Data będzie zależna od pracy sądu.
    Kwota 11 056,55 zł to kwota, którą bank wyliczył jako różnicę między tym co Pan wpłacił
    do banku a kwotą udzielonego kredytu hipotecznego.
    Do banku wpłacono kwoty:
     208 879,57 zł tytułem rat kapitałowo-odsetkowych,
     70,00 zł tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu,
     11 686,98 zł tytułem składek na poczet ubezpieczenia,
     420,00 zł tytułem opłat i prowizji związanej z kredytem,
    co daje sumę 221 056,55 zł. Bank udzielił kredytu na kwotę 210 000 zł. Różnica między
    udzielonym kredytem a wpłatami do banku to 11 056,55. Stąd powyższa kwota.
    Kwota 11 056,55 zł mieści się w kwocie wpłacanej podczas spłaty kredytu. Nie stanowi
    przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłat kredytu. Kwota będzie zwrotem
    dokonanych spłat rat kapitału, odsetek oraz opłat związanych z kredytem takich jak
    ubezpieczenia czy opłaty i prowizje związane z udzielonym kredytem.
    Kwoty ściśle niepowiązane z ratami kapitałowo-odsetkowymi to zwrot opłat, takich jak
    opłaty ubezpieczenia czy opłaty i prowizje związane z kredytem (wymienione powyżej).
    Wskazał Pan, że nie dojdzie do umorzenia wierzytelności.
    Bank (X. z siedzibą w (...), adres: ul. (...), zarejestrowana w Sądzie Rejonowym (...), XIII
    Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS (...), REGON (...)) jest
    podmiotem nadzorowanym przez państwowy organ nadzoru nad rynkiem finansowym,
    mającym uprawnienia do udzielania kredytów i pożyczek.
    Potwierdził Pan, że kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 lit. b ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kredyt
    został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Kredyt został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na nieruchomości w nowo założonej
    KW.

    Nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu innego kredytu/pożyczki zabezpieczonej hipoteką, przeznaczonej na cel, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy.
    Pytania
    1. Czy w związku z takim rozliczeniem między stronami i otrzymaniem od banku kwoty
      będącej różnicą pomiędzy kwotami zapłaconymi przez kredytobiorców a kwotą
      kredytu czyli 11 056,55 zł powstaje po Pana stronie przychód podlegający
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy opodatkowaniu podlegają kwoty ściśle niepowiązane z ratami kapitałowo-
      odsetkowymi, tj. zapłaty z tytułu ubezpieczenia niskiego wkładu, składek na
      ubezpieczenie czy opłat i prowizji?
    3. Czy kwota 10 800 zł wypłacona przez bank tytułem kosztów zastępstwa procesowego
      podlega opodatkowaniu?
    4. Czy fakt prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej (od 2023 roku) w
      mieszkaniu (które jest jednocześnie miejscem zaspokajania potrzeb mieszkaniowych)
      nie spowoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu?
    Pytanie nr 4 zostało sformułowane w piśmie z 16 lipca 2025 r.).
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane/doprecyzowane w piśmie z 16
    lipca 2025 r.)
    Ad 1 i 2
    W Pana ocenie, środki uzyskane na podstawie ugody z bankiem nie stanowią przychodu
    podlegającego opodatkowaniu PIT. Pana zdaniem, kwoty zwrócone przez bank (zarówno
    te dotyczące rat kapitałowo-odsetkowych, jak i ubezpieczeń, opłat i prowizji związanych z
    kredytem) nie podlegają opodatkowaniu, gdyż te środki nie stanowią przysporzenia
    majątkowego i nie będą stanowić przychodu.
    Ad 3
    Pana zdaniem, kwota zastępstwa procesowego również nie stanowi przychodu, ponieważ
    jest to zwrot poniesionych kosztów przez stronę wygrywającą postępowanie, a nie
    świadczenie uzyskane na jej rzecz.
    Ad 4
    Pana zdaniem, fakt prowadzenia działalności nie ma wpływu na powstanie obowiązku
    podatkowego. Środki przekazane przez bank (zwrócone kwoty) nie spowodują powstania
    przychodu, gdyż stanowią zwróconą kwotę wpłaconą do banku i nie spowodują
    przysporzenia majątkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

     dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
    oraz
     dochodów, od których zaniechano poboru podatku na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
        · zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne,
        które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
        · zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które
        zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i
        środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a
        więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie
        jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
        · świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
        · nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z
    uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym,
    uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie
    przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie, za które się nie

    płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie
    zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku
    jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w
    znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa
    cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą
    także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest
    uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz
    gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 ustawy Prawo bankowe:
      Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:

        2) kwotę i walutę kredytu;
        4) zasady i termin spłaty kredytu.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że zamierza Pan zawrzeć ugodę sądową z bankiem
    dotyczącą kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF, który został zaciągnięty w 2008 r.
    na kwotę 210 000 zł i przeznaczony na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego miejsce
    zamieszkania Pana i drugiego kredytobiorcy. Kredyt został zabezpieczony hipoteką
    ustanowioną na nieruchomości. Kwota 11 056,55 zł to kwota, którą bank wyliczył jako
    różnicę między tym co Pan wpłacił do banku a kwotą udzielonego kredytu hipotecznego.
    Bank udzielił kredytu na kwotę 210 000 zł. Różnica między udzielonym kredytem a
    wpłatami do banku to 11 056,55 zł. Wyjaśnił Pan, że kwota będzie zwrotem dokonanych
    spłat rat kapitału, odsetek oraz opłat związanych z kredytem, takich jak ubezpieczenia czy
    opłaty i prowizje związane z udzielonym kredytem. Kwota 11 056,55 zł mieści się w kwocie
    wpłacanej podczas spłaty kredytu oraz nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane
    tytułem spłat kredytu. Wskazał Pan również, że nie dojdzie do umorzenia wierzytelności.
    Od lutego 2023 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której miejscem
    prowadzenia jest adres tego lokalu mieszkalnego. Lokal ten nadal pełni funkcję
    mieszkalną.
    Powziął Pan wątpliwość, czy w związku z planowanym zawarciem ugody, w wyniku której
    dojdzie do rozliczenia między stronami oraz otrzymania od banku kwoty będącej różnicą

    między kwotami zapłaconymi przez Pana (jako Kredytobiorca) a kwotą kredytu wynikającą
    z przewidywanej ugody, dotyczącej opisanego kredytu stanowi przychód w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powinna podlegać opodatkowaniu.
    Z przytoczonej w niniejszej interpretacji definicji przychodu, zawartej w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wywieść należy, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Zatem, jeśli faktycznie na podstawie opisanej ugody dotyczącej opisanego kredytu
    otrzyma Pan zwrot kwoty, która to kwota – na co wskazują okoliczności sprawy – mieści
    się w kwocie wpłacanej podczas spłaty kredytu to uznać trzeba, że nie uzyska Pan
    faktycznie korzyści majątkowej, która mogłaby zostać potraktowana jako trwałe
    przysporzenie w Pana majątku, spełniając w ten sposób definicję przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, w związku z wypłatą przez bank na podstawie planowanej ugody kwoty 11
    056,55 zł (stanowiącej różnicę pomiędzy Pana wpłatami na rzecz banku, obejmującymi
    spłatę rat kapitałowo-odsetkowych, ubezpieczenia niskiego wkładu, składek na
    ubezpieczenie oraz opłat i prowizji a otrzymaną od banku kwotą kredytu), która to kwota
    nie będzie stanowiła dla Pana przysporzenia i będzie jedynie zwrotem dokonanych wpłat
    na poczet spłaty kredytu, po Pana stronie nie powstanie przychód w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie
    wystąpi również obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego
    tytułu.
    Ponadto wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    określa – kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym,
    żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Istotny jest bowiem cel kredytu w chwili
    jego zaciągnięcia.
    Jak wynika z okoliczności sprawy kredyt hipoteczny został zaciągnięty w 2008 r. z
    przeznaczeniem na zakup lokalu mieszkalnego. Działalność gospodarcza została
    zarejestrowana dopiero w 2023 r. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że nie
    realizuje Pan celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył Pan ten lokal, który pełni
    funkcję mieszkalną, a następnie zarejestrował w nim działalność gospodarczą. W związku
    z powyższym, zarejestrowanie przez Pana działalności gospodarczej w lokalu
    mieszkalnym, na który został zaciągnięty kredyt hipoteczny nie wpływa na powstanie
    obowiązku podatkowego z tytułu zwróconych przez bank na Pana rzecz kwot.
    W odniesieniu natomiast do kwoty wypłaconej przez bank tytułem zwrotu kosztów
    zastępstwa procesowego wskazać należy, że zgodnie z art. 98 § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z
    dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1568 ze
    zm.):
      § 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
      § 2. Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
      § 3. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza
      się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych

      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez
      sąd osobistego stawiennictwa strony.
      § 4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu
      oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Wobec powyższego, skoro jak Pan wskazał we wniosku – bank w wyniku ugody zobowiązał
    się do pokrycia kosztów zastępstwa procesowego, to zwrot ten również nie będzie
    stanowił dla Pana przychodu. Zwrócone na Pana rzecz koszty zastępstwa procesowego nie
    będą stanowić przysporzenia po Pana stronie i nie będą podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem
    ww. kosztów procesowych nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwoty te
    stanowią jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Pana wydatków – nie są więc
    dochodem podlegającym opodatkowaniu.
    Pieniądze te nie będą Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i tym samym nie będą podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto należy podkreślić, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku
    do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna
    dotyczy wyłącznie Pana jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób (drugiego kredytobiorcy).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.