Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1482/10-4/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-13
Teza: W zakresie nieodpłatnego przekazania towarów klientom na cele degustacji.
Słowa kluczowe: dostawca; dostawca-dostawca towaru; faktura; faktura-faktura korygująca; faktura-faktura VAT; faktura-faktura zbiorcza; faktura-korekta faktury; faktura-treść faktury; faktura-wystawienie faktury; korekta; korekta-korekta podatku; marketing; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek należny; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-obniżenie podatku naliczonego; premia; premia-premia prowizyjna; promocja; przekazanie; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; przekazanie-przekazanie rzeczy; reklama; termin; towar-przekazanie towarów; usługi; świadczenie; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2010 r. (data wpływu 13 września 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2010 r. (data wpływu 29 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania towarów klientom na cele degustacji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania towarów klientom na cele degustacji. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 26 listopada 2010 r. (data wpływu 29 listopada 2010 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie przetwórstwa mięsnego. W związku z prowadzoną działalnością podejmuje szereg działań o charakterze promocyjnym, skierowanych do aktualnych oraz potencjalnych nabywców. W tym celu, Spółka przekazuje nieodpłatnie swoje wyroby oraz materiały promocyjne. Do wyrobów zalicza się: wędliny, kiełbasy, konserwy i inne wyroby garmażeryjne.

Wyroby przekazywane są klientom Spółki na cele degustacji. Degustacje są organizowane z inicjatywy Spółki. Odbywają się one w należących do jej klientów punktach sprzedaży wyrobów Spółki (np. w sklepach mięsnych, supermarketach etc.). W celu przeprowadzenia degustacji u danego klienta, Spółka dołącza do standardowego, złożonego przezeń zamówienia, odpowiednią ilość dodatkowego towaru, który jest następnie przez klienta Spółki udostępniany klientom jego placówki handlowej. W trakcie degustacji, wyroby jak również logo Spółki są odpowiednio eksponowane. Ilość towarów, jaka jest przekazywana na cele późniejszej degustacji jest, co do zasady, uzgadniana z klientem (w przypadkach braku odpowiedniego uzgodnienia, Spółka ustala ilość towarów według własnego uznania przy uwzględnieniu liczby potencjalnych klientów danego kontrahenta, dotychczasowej wielkości zakupów produktów Spółki, a także szeroko rozumianych relacji biznesowych z tym kontrahentem). Jednorazowa dostawa na cele degustacji może obejmować – w zależności od klienta – od kilku do kilkunastu kilogramów wyrobów gotowych. W okresie roku, wartość przekazanych w ten sposób towarów nie przekracza 0,1% ogółu sprzedaży zrealizowanej w tym okresie przez Spółkę. Klient nie jest uprawniony do sprzedaży produktów przekazanych mu w opisany powyżej sposób.

Dotychczas nieodpłatne przekazania towarów i świadczenie usług, były rozpoznawane jako czynności opodatkowane VAT. W związku z powyższym, Spółka wystawiała faktury wewnętrzne, na których wykazywała należny podatek od towarów i usług. Obecnie, w wyniku ponownej analizy odpowiednich regulacji dotyczących VAT, Spółka doszła do wniosku, że niektóre z dokonanych przez nią nieodpłatnych przekazań towarów i usług nie powinny podlegać opodatkowaniu VAT, dlatego też podatek należny wykazany na fakturach nie powinien był być naliczany.

W konsekwencji, Spółka zamierza wystawić wewnętrzną zbiorczą fakturę korygującą do uprzednio wystawionych faktur wewnętrznych, w których wykazany został nienależny podatek. W rezultacie, podatek VAT wynikający z pierwotnie wystawionych faktur wewnętrznych zostanie odpowiednio skorygowany.

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), Spółka do kosztów uzyskania przychodów zaliczała należny podatek VAT wykazywany w związku z przedmiotowymi nieodpłatnymi przekazaniami towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przepisów art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), nieodpłatne przekazanie wymienionych w opisie stanu faktycznego wyrobów gotowych w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do naliczania podatku VAT należnego, w myśl art. 7 ust. 2 i ust. 3?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przepisów art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT, nieodpłatne przekazanie wymienionych w opisie stanu faktycznego wyrobów gotowych w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji, Spółka nie będzie zobowiązana do naliczania podatku VAT należnego, w myśl art. 7 ust. 2 i ust. 3.

W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Ponadto, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, rozumiane jest także, w myśl art. 7 ust. 2 „przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części”.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, „przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych prezentów o małej wartości i próbek”.

Z literalnego brzmienia art. 7 ust. 2 ustawy o VAT wynika, że dostawą towarów objętą opodatkowaniem (a więc mieszczącą się w przedmiocie opodatkowania określonym w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jako odpłatna dostawa towarów) są także niektóre nieodpłatne przekazania towarów. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę wspomniane przepisy, zdaniem Spółki, opodatkowaniem ustawodawca objął jedynie te nieodpłatne wydania towarów, które są dokonywane na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Wynika to wprost z brzmienia art. 7 ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o VAT, zgodnie z którym nieodpłatne przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów (innych niż drukowane materiały reklamowe i informacyjne oraz prezenty o małej wartości i próbki) wchodzi w zakres objęty pojęciem „odpłatnej dostawy towarów”, pod warunkiem, że łącznie zostaną spełnione dwa warunki:

*   podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części, oraz
*   przekazanie nastąpiło na cele inne niż związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem.

To ostatnie zastrzeżenie, zdaniem Spółki, oznacza niewątpliwie, iż cel przekazania takich towarów jest niezbędnym elementem dopełniającym zakres znaczeniowy tych czynności, w szczególności decyduje o tym, czy są one opodatkowane podatkiem VAT.

Zdaniem Spółki, z literalnego brzmienia art. 7 ust. 2 ustawy o VAT wynika, iż na gruncie tych przepisów, nieodpłatne przekazanie towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem nie podlega opodatkowaniu VAT. Na potwierdzenie tego stanowiska Spółka przytacza wyrok wydany przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 13 maja 2008 r. (sygn. I FSK 600/07), w którym stwierdzono, iż „z literalnego brzmienia części wstępnej art. 7 ust. 2 ustawy o VAT wynika, że odnosi się ona do takiego przekazania towarów, które nastąpiło wyłącznie na cele inne niż związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, co oznaczałoby, że przepis ten pomija takie nieodpłatne przekazania towarów, które zostały dokonane na cele związane z przedsiębiorstwem prowadzonym przez podatnika”.

W związku z powyższym, w opinii Spółki, z treści przywołanego przepisu wynika jednoznacznie, iż nieodpłatne przekazanie towarów podlega opodatkowaniu jedynie w przypadku, gdy jest dokonywane na cele niezwiązane z działalnością przedsiębiorstwa (jeżeli w stosunku do takich towarów przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego). A contrario, nieodpłatne przekazanie towarów, które pozostaje w związku z prowadzoną działalnością (przedsiębiorstwem podatnika) nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 7 ustawy o VAT, „przez próbkę rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy”.

Biorąc pod uwagę powyższą definicję należy stwierdzić, iż próbką jest towar, który łącznie spełnia następujące warunki:

*   stanowi niewielką ilość towaru, która reprezentuje określony rodzaj lub kategorię towarów,
*   zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru,
*   ilość lub wartość przekazywanych próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy.

Spełnienie tych trzech przesłanek umożliwia potraktowanie danego towaru za próbkę w rozumieniu ustawy o VAT.

Pojecie niewielkiej ilości towaru w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy o VAT

Spółka zaznacza, iż pojęcie „niewielka ilość towaru” nie zostało doprecyzowane w ustawie o VAT, ani w przepisach wykonawczych. Z uwagi na niedookreślenie tego pojęcia, jednoznaczne skwantyfikowanie takiej niewielkiej ilości towarów bardzo często jest utrudnione lub wręcz niemożliwe. Wobec tego, zdaniem Spółki, stwierdzenie czy coś stanowi niewielką ilość towaru, czy też wykracza poza to pojęcie powinno być oparte na zdrowym rozsądku, przyjętych ogólnie normach, kontekście, w jakim dokonywane jest przekazanie, a przede wszystkim – celu przekazania próbki, jakim jest zapoznanie się z produktem przed podjęciem decyzji o ewentualnym nabyciu. Niewielka ilość to, zdaniem Spółki taka, która pozwoli na sprawdzenie, przetestowanie produktu przed podjęciem decyzji o zakupie. Zdaniem Spółki, rozpatrując, czy mamy do czynienia z niewielką ilością towarów należy więc wziąć pod uwagę podmiot, któremu przekazuje się próbki (odbiorca hurtowy lub klient detaliczny) oraz procedurę „testowania” produktów, jaka winna być przeprowadzona w celu podjęcia decyzji o ewentualnym zakupie.

Zdaniem Spółki, w przypadku próbek przekazywanych przez sklepy na cele degustacji, taką niewielką ilość stanowi mały kawałek wędliny, na tzw. „jeden kęs”. Klient po zjedzeniu takiej niewielkiej porcji towaru ma możliwość poznania jego zalet oraz ocenienia jego jakości. Oczywiście przekazując towary na cele degustacji należy wziąć pod uwagę przewidywany czas trwania degustacji, a także wielkość sklepu rozumianą, jako liczbę potencjalnych klientów, którzy dokonują w nim zakupów. Oba te czynniki mają wpływ na ilość towaru, jaką należy przekazać na cele degustacji.

Natomiast, w przypadku przekazywania próbek do klientów Spółki, taka niewielka ilość będzie odpowiednio większa, z uwagi na fakt, iż proces podejmowania decyzji o zakupie (lub dalszym zakupie) danego produktu przez właściciela sklepu, supermarketu lub też sieci takich placówek stanowi proces znacznie bardziej skomplikowany, aniżeli podjęcie decyzji o nabyciu wyrobu garmażeryjnego przez klienta detalicznego. W przypadku bowiem odbiorców Spółki (sklepy lub sieci sklepów), procedura „testowania” wyrobów obejmuje sprawdzenie przez osoby uprawnione w firmie odbiorcy ich walorów smakowych, zapachowych i innych właściwości fizykochemicznych istotnych w procesie sprzedaży. Testowanie produktu obejmuje jednak zwykle również udostępnienie go klientom detalicznym w formie ogólnodostępnych degustacji, mających na celu uzyskanie opinii tychże klientów na temat produktów Spółki. Degustacje takie pozwalają klientowi ocenić potencjalny popyt w swoich placówkach handlowych na „testowane” produkty. Nie zmienia to faktu, iż celem przekazania produktów klientom jest szeroko pojęte poznanie ich właściwości (pod różnym kątem i przez różne osoby) przed dokonaniem ewentualnego zakupu. Dlatego z „niewielką ilością towarów”, o której mowa w definicji próbki mamy do czynienia wówczas, gdy przekazana ilość jest niezbędna dla odpowiedniego przetestowania produktu w celu podjęcia decyzji o ewentualnym zakupie, a jednocześnie – nie stanowi ilości większej (tzn. przekazane towary są w całości zużywane w celu dokonania przeprowadzenia testów). W przypadku, gdyby ilość ta była większa, wówczas nadwyżka przekazanych towarów wykraczałaby poza definicję próbki i stanowiłaby, w ocenie Spółki, nieodpłatne przekazanie towarów, którego opodatkowanie należałoby rozpatrywać na gruncie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Powyższe stanowisko znajduje uzasadnienie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2008 r. sygn. III SA/Wa 2185/07, w którym Sąd stwierdził, iż „o uznaniu danej aplikacji demonstracyjnej za próbkę winien decydować brak charakteru handlowego przekazania oraz jego cel – przetestowanie, wypróbowanie towaru przed zakupem”.

Przesłanka składu i właściwości fizycznych, fizykochemicznych, etc.

W opinii Spółki, warunek, aby próbka zachowywała „skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru”, sprowadza się do tego, aby próbka była pełnowartościowym towarem, odznaczającym się wszystkimi właściwościami towaru.

W przedstawionym stanie faktycznym, wszystkie wyroby, które są przekazywane nieodpłatnie kontrahentom są pełnowartościowe i mają wszystkie cechy towaru. Wynika to ze specyfiki towarów jakimi są wędliny i inne wyroby mięsne. Przekazywane produkty stanowią bowiem niewielką ilość właściwego towaru, który w „normalnych okolicznościach” jest przedmiotem sprzedaży. Tym samym, w przypadku wszystkich przekazań, omawianą przesłankę należy uznać za spełnioną.

Przesłanka nie-handlowego charakteru przekazania

Spółka również wskazuje, iż ostatnim kryterium do uznania przekazywanego towaru za próbkę w rozumieniu ustawy o VAT, jest charakter ich przekazania. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 7 tejże ustawy, „ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy”.

Aby przekazywany towar uznać za próbkę należy wykazać, iż jej przekazanie nie ma charakteru handlowego. W ocenie Spółki, przesłanka ta stanowi uzupełnienie pierwszej z omawianych przesłanek, a mianowicie – by przekazaniu podlegała niewielka ilość towaru. W praktyce może się bowiem zdarzyć, iż jednorazowe przekazanie obejmuje jedynie niewielką ilość towarów natomiast przekazań tych jest tak dużo, że ilości towarów otrzymywane przez nabywcę są na tyle istotne, że ilość ta wykracza poza cel przekazania próbki, jakim jest zapoznanie się klienta z towarem i stanowi dlań faktyczne, ekonomiczne przysporzenie. W ocenie Spółki, w przedstawionej przez nią sytuacji, przekazanie ma charakter nie-handlowy wówczas, gdy ilość przekazanych towarów w danym okresie jest taka, że przekazywanie próbek nie wpływa na wielkość sprzedaży na rzecz danego klienta. Innymi słowy, z przekazaniem próbek nie mającym charakteru handlowego mamy do czynienia na przykład wówczas, gdy towary przekazywane jako próbki nie „zastępują” zakupów handlowych, co oznacza, że przekazanych towarów jest tylko tyle, by ich ilość wystarczyła do zapoznania się z produktem i jednocześnie – nie występuje nadwyżka, która mogłaby posłużyć do sprzedaży i obniżyć bieżące zamówienia bądź stanowić faktyczne ekonomiczne przysporzenie.

Podobne rozumowanie zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. IPPP3-443-932/09-3/JF, w której uznał za prawidłowe stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę: „W przypadku przekazania przez Spółkę pojedynczych opakowań odczynników na rzecz laboratoriów, celem wydania jest umożliwienie potencjalnemu klientowi zapoznania oraz sprawdzenia jakości, właściwości danego odczynnika. Jednorazowo przekazywane odczynniki reprezentują niewielką ilość danego rodzaju wyrobu umożliwiającą zbadanie jego przydatności dla potrzeb klienta, zachowując przy tym wszystkie właściwości fizyczne i chemiczne odczynnika oferowanego przez Spółkę w sprzedaży. Zdaniem Spółki taka ilość odczynnika oraz jego wartość, w porównaniu do wartości ilości dostarczanej przez Spółkę w ramach sprzedaży, świadczy o braku handlowego charakteru wnioskodawcy przyporządkowane takiego nieodpłatnego przekazania. Okoliczności te wskazują, iż przekazywane w powyższy sposób towary należy uznać za próbki, o których mowa w art. 7 ust. 7 ustawy”.

Jak wskazano powyżej, w opisanym przypadku, towary przekazywane w formie próbek reprezentują określony rodzaj towaru, są pełnowartościowe i zachowują wszystkie właściwości danego towaru.

Podczas degustacji nabywca ostateczny poprzez spożycie niewielkiej ilości wyrobu, ma możliwość spróbowania, ocenienia jego walorów smakowych. Przeprowadzanie degustacji ma na celu zatem zapoznanie potencjalnych klientów z produktami Spółki, a przez to określenie popytu na wyroby spółki wśród potencjalnych nabywców. Degustacja jest więc formą sprawdzenia przez klientów Spółki jakości przekazywanych im wyrobów, z tym że dokonaną nie samodzielnie przez tychże klientów, ale za pośrednictwem potencjalnych nabywców detalicznych, którzy wyrażają bądź nie zainteresowanie udostępnianymi produktami. Tak więc uznać należy, że podstawowy cel przekazania próbek, jakim jest zaznajomienie się klientów Spółki z danym produktem jest w przypadku przekazań na cele degustacji spełniony.

Spółka również zwraca uwagę, iż ilość towarów przekazywanych w charakterze próbek jest jedynie taka, jaka niezbędna jest klientowi, by zapoznać się z towarem oraz aby umożliwić mu przeprowadzenie ogólnodostępnej degustacji, która pomoże mu określić ewentualny popyt (a tym samym – zasadność zakupu produktów) wśród potencjalnych nabywców. Ilość towarów niezbędnych w celu przetestowania (przeprowadzenia degustacji) jest co do zasady uzgadniana z klientem przed dokonaniem wysyłki, przy uwzględnieniu wielkości placówki handlowej, czasu degustacji, ilości degustowanych produktów i innych okoliczności mogących wpływać na ilość przekazywanych towarów. Żadne zwroty towarów nie są już dokonywane, co wskazuje że całość przekazanych w celu urządzenia degustacji towarów zostaje zużyta. Wynika z tego, że przekazana klientowi ilość towarów jest niewielka, to znaczy taka, jaka jest mu niezbędna do zapoznania się z produktem przez niego lub przez jego klientów.

Natomiast o nie-handlowym charakterze przekazań świadczy, w opinii Spółki fakt, iż przekazywanie produktów na potrzeby degustacji pozostaje bez wpływu na bieżące zamówienia od danego klienta na produkty przeznaczone do sprzedaży. W szczególności, nie są one mniejsze w miesiącach, w których Spółka przekazywała klientom produkty w opisany w stanie faktycznym sposób. Oznacza to, że ilość towaru przekazywana dla celów degustacji nie stanowi dla kupującego żadnej realnej wartości, żadnego faktycznego przysporzenia w znaczeniu ekonomicznym, który mógłby on wykorzystać na cele inne, niż „testowe”. Dodatkowym argumentem, potwierdzającym fakt nie-handlowego charakteru przekazania próbek jest stosunek ich wartości (w ujęciu rocznym) do wartości sprzedaży Spółki w danym roku wynoszący poniżej 0,1%.

W świetle powyższego, spełnione są warunki do uznania przedmiotowych przekazań towarów za próbki, zgodnie z art. 7 ust. 7 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Przepisu ust. 2 – na mocy art. 7 ust. 3 ustawy –nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Stosownie do art. 7 ust. 4 ustawy, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób.
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy (art. 7 ust. 7 ustawy).

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że nieodpłatne przekazanie wyrobów gotowych klientom Spółki na cele degustacji, umożliwiających zapoznanie potencjalnych klientów z produktami Spółki, a przez to określenie popytu na wyroby Spółki wśród potencjalnych nabywców, stanowi przekazanie próbek i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ustawodawca nie wprowadził żadnego limitu ilościowego, czy wartościowego dla towaru traktowanego jako próbka, zastrzegając jedynie, że ich ilość i wartość nie może wskazywać na handlowy charakter ich przekazania. Zatem określenie „niewielka ilość towaru” może budzić wątpliwości. Jednakże z treści przywołanego przepisu art. 7 ust. 7 ustawy wynika, iż próbką jest towar gotowy, spełniający cechy wskazane w przepisie i przekazany w celu przetestowania (sprawdzenia właściwości danego towaru). Za próbkę można uznać najmniejszą ilość towaru, która zachowuje skład i wszelkie właściwości towaru.

Należy jednak zauważyć, że o uznaniu za próbkę, obok innych przesłanek, decyduje w myśl art. 7 ust. 7 ustawy, brak charakteru handlowego przekazania, oceniany ze względu na ilość lub wartość przekazywanych przez podatnika próbek. Kryteria te odnieść przy tym należy do próbek towarów przekazywanych przez podatnika danemu – jednemu – odbiorcy w danym okresie.

Zatem, nieodpłatne przekazanie klientowi niewielkiej ilości towaru w celu uzyskania zamówienia, zakupu tego towaru – umożliwiające mu poznanie jakości i walorów smakowych wyrobów oferowanych przez podatnika, stanowi przekazanie próbek w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy i nie podlega opodatkowaniu stosownie do art. 7 ust. 3 ustawy.

Z analizy cytowanych wyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa podatnika, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne, bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka przekazuje klientom wyroby na cele degustacji. Degustacje są organizowane z inicjatywy Spółki. Odbywają się one w należących do jej klientów punktach sprzedaży wyrobów Spółki (np. w sklepach mięsnych, supermarketach, etc.). W celu przeprowadzenia degustacji u danego klienta, Spółka dołącza do standardowego, złożonego przezeń zamówienia, odpowiednią ilość dodatkowego towaru, który jest następnie przez klienta Spółki udostępniany klientom jego placówki handlowej. W trakcie degustacji, wyroby jak również logo Spółki są odpowiednio eksponowane. Ilość towarów, jaka jest przekazywana na cele późniejszej degustacji jest, co do zasady, uzgadniana z klientem (w przypadkach braku odpowiedniego uzgodnienia, Spółka ustala ilość towarów według własnego uznania przy uwzględnieniu liczby potencjalnych klientów danego kontrahenta, dotychczasowej wielkości zakupów produktów Spółki, a także szeroko rozumianych relacji biznesowych z tym kontrahentem). Jednorazowa dostawa na cele degustacji może obejmować – w zależności od klienta – od kilku do kilkunastu kilogramów wyrobów gotowych. W okresie roku, wartość przekazanych w ten sposób towarów nie przekracza 0,1% ogółu sprzedaży zrealizowanej w tym okresie przez Spółkę. Klient nie jest uprawniony do sprzedaży produktów przekazanych mu w opisany powyżej sposób.

Mając na uwadze powyższe przepisy i opis sprawy stwierdza się, iż nieodpłatne przekazanie niewielkiej ilości wyrobów gotowych klientom Spółki na cele degustacji, umożliwiających zapoznanie potencjalnych klientów z produktami Spółki, a przez to określenie popytu na wyroby Spółki wśród potencjalnych nabywców towaru w celu poznania jakości i walorów smakowych wyrobów Spółki, spełnia definicję próbek w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy i nie jest traktowane jako dostawa towarów, w myśl przepisu art. 7 ust. 2 ustawy. Tym samym, nie rodzi konieczności opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Zatem, nie powoduje obowiązku naliczenia podatku należnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W kwestii dotyczącej podatku od towarów i usług w dniu 13 grudnia 2010 r. wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia:

1.  w przedmiocie stanu faktycznego w zakresie:

*   nieodpłatnego przekazania towarów klientom w celu przedstawienia nowego asortymentu – Nr ILPP2/443-1482/10-5/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów nowym i potencjalnym klientom w celu przedstawienia asortymentu – Nr ILPP2/443-1482/10-6/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów na targi i wystawy – Nr ILPP2/443-1482/10-7/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów zużywanych podczas przygotowywania zdjęć do folderów reklamowych, ulotek, katalogów – Nr ILPP2/443-1482/10-8/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów w ramach tzw. sprzedaży pakietowej (premiowej) – Nr ILPP2/443-1482/10-9/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów w związku z tzw. programem „procent od obrotu” – Nr ILPP2/443-1482/10-10/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów klientom w ramach tzw. uzupełnienia ilości – Nr ILPP2/443-1482/10-11/MN,
*   nieodpłatnego przekazania kontrahentom gadżetów i materiałów promocyjnych – Nr ILPP2/443-1482/10-12/MN,
*   nieodpłatnego świadczenia usług na rzecz klientów lub potencjalnych klientów – Nr ILPP2/443-1482/10-13/MN,
*   prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu nieodpłatnie przekazywanych towarów i nieodpłatnie świadczonych usług – Nr ILPP2/443-1482/10-14/MN,
*   momentu skorygowania podatku należnego wykazanego w związku z nieodpłatnym przekazaniem towarów i nieodpłatnym świadczeniem usług oraz sposobu udokumentowania tej korekty – Nr ILPP2/443-1482/10-15/MN,

3.  w przedmiocie zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   nieodpłatnego przekazania towarów klientom na cele degustacji – Nr ILPP2/443 -1482/10-16/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów klientom w celu przedstawienia nowego asortymentu – Nr ILPP2/443-1482/10-17/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów nowym i potencjalnym klientom w celu przedstawienia asortymentu – Nr ILPP2/443-1482/10-18/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów na targi i wystawy – Nr ILPP2/443-1482/10-19/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów zużywanych podczas przygotowywania zdjęć do folderów reklamowych, ulotek, katalogów – Nr ILPP2/443-1482/10-20/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów w ramach tzw. sprzedaży pakietowej (premiowej) – Nr ILPP2/443-1482/10-21/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów w związku z tzw. programem „procent od obrotu” – Nr ILPP2/443-1482/10-22/MN,
*   nieodpłatnego przekazania towarów klientom w ramach tzw. uzupełnienia ilości – Nr ILPP2/443-1482/10-23/MN,
*   nieodpłatnego przekazania kontrahentom gadżetów i materiałów promocyjnych – Nr ILPP2/443-1482/10-24/MN,
*   nieodpłatnego świadczenia usług na rzecz klientów lub potencjalnych klientów – Nr ILPP2/443-1482/10-25/MN,
*   prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu nieodpłatnie przekazywanych towarów i nieodpłatnie świadczonych usług – Nr ILPP2/443-1482/10-26/MN,
*   momentu skorygowania podatku należnego wykazanego w związku z nieodpłatnym przekazaniem towarów i nieodpłatnym świadczeniem usług oraz sposobu udokumentowania tej korekty – Nr ILPP2/443-1482/10-27/MN.

Natomiast, w kwestii dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania przychodu z tytułu nadpłaconego podatku należnego oraz określenia momentu jego powstania, w dniu 13 grudnia 2010 r. wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia: w przedmiocie zaistniałego stanu faktycznego – Nr ILPB3/423-757/10-2/MM oraz w przedmiocie zdarzenia przyszłego – Nr ILPB3/423-757/10-3/MM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.