Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.99.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Jeżeli zatem istotnie Wnioskodawczyni jako obdarowana ma
miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
to opisana we wniosku darowizna, z uwagi na fakt, że została
zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w zamkniętym
katalogu określonym w art. 4a ust. 1 ustawy o PSD (tj.
pomiędzy córką a ojcem), korzysta ze zwolnienia
podatkowego na podstawie art. 4a ww. ustawy, pod
warunkiem spełnienia pozostałych warunków przewidzianych
dla ww. zwolnienia.
Słowa kluczowe: darczyńca
umowa-umowa darowizny
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki
zwolnienia-Obowiązek udokumentowania
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki
zwolnienia-Obowiązek zgłoszenia nabycia
1
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1 -pkt 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1 -pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych darowizny od ojca – obywatela Białorusi. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest obywatelką Republiki Białorusi na stałe zamieszkującą na
    terytorium Rzeczypospolitej. Wnioskodawczyni przybyła do Polski 25 września 2021 r. w
    związku z podjęciem studiów w X. Od 4 listopada 2023 r. Wnioskodawczyni jest
    rezydentem podatkowym w Polsce i w przyszłości planuje pozostać w Polsce. Ojciec
    Wnioskodawczyni jest obywatelem Republiki Białorusi i stale mieszka na terenie Republiki
    Białorusi.
    Wnioskodawczyni oraz jej ojciec zawarli w formie zwykłej pisemnej 23 maja 2022 r. w X.
    umowę darowizny, na mocy której ojciec Wnioskodawczyni zobowiązał się do darowania
    na rzecz Wnioskodawczyni kwoty pieniężnej w wysokości 300 tys. dolarów amerykańskich
    (USD) w częściach przez okres 4 lata od zawarcia tej umowy.
    W wykonaniu ww. umowy darowizny z rachunku bankowego założonego w Polsce przez
    ojca Wnioskodawczyni zostały wykonane przelewy na rachunek bankowych założony w
    Polsce przez Wnioskodawczynię.
    Wszystkie kwoty otrzymane przez Wnioskodawczynię od jej ojca tytułem darowizny są
    udokumentowane potwierdzeniami przelewu na rachunek Wnioskodawczyni.
    Ponadto, fakt otrzymania ww. kwot był każdorazowo zgłaszany do właściwego naczelnika
    urzędu skarbowego na drukach SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia każdego z ww.
    przelewów.

## Pytanie

Czy darowizna ww. środków pieniężnych jest zwolniona od podatku od spadków i
    darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 pkt i 2 (winno być: art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2) ustawy o
    podatku od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, darowizna ww. środków pieniężnych jest zwolniona od podatku od
    spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 pkt i 2 (winno być art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2)
    ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Z treści przepisu art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że w
    przypadku gdy przedmiotem darowizny są środki pieniężne, dla skorzystania ze
    zwolnienia z opodatkowania konieczne jest spełnienie trzech warunków:
    - otrzymanie darowizny od jednej z osób wymienionych w tym przepisie;
    - udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek płatniczy
      nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie
      oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym;

    - złożenie w terminie 6 miesięcy zgłoszenia o nabyciu własności środków pieniężnych
      (poza sytuacją przewidzianą w art. 4a ust. 4 ustawy, która nie ma tutaj miejsca).
    Wskazała Pani, że w sprawie powyższe warunki zostały spełnione.
    Darowiznę środków pieniężnych otrzymała Pani od ojca (wstępnego). Wszystkie ww. kwoty
    otrzymane przez Panią od jej ojca są udokumentowane potwierdzeniami przelewu na Pani
    rachunek. Ponadto, fakt otrzymania ww. kwot był każdorazowo zgłaszany do właściwego
    naczelnika urzędu skarbowego na drukach SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia każdego z
    ww. przelewów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
    Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem
    darowizny, polecenia darczyńcy.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego w tym
    zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swego majątku.
    Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i § 2 cyt. Kodeksu:
    Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
    umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone
    świadczenie zostało spełnione.
    Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny
    wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia
    umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej,
    jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie
    jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony
    umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia
    woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
    Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia
    przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez
    zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli
    ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń
    obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1a ww. ustawy:

    Jeżeli nabycie następuje w częściach, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą nabycia
    poszczególnych części.
    Stosownie do art. 6 ust. 4 ww. ustawy:
    Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie
    sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W
    przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt
    nabycia.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ww. ustawy (w jego aktualnym brzmieniu):
    Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
    majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba
    zaliczona do I grupy podatkowej.
    Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje
    więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych
    dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego
    samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat
    poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i
    praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio
    nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie
    podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są
    w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej
    okresie.
    W związku z tym, że przedstawione przez Panią zdarzenie dotyczy okresu 4 lat od zawarcia
    umowy darowizny, tj. od 23 maja 2022 r., należy wskazać, że w ww. ramach czasowych,
    obowiązywała różna wysokość tzw. „kwoty wolnej”.
    W myśl art. 14 ust. 1-3 cyt. ustawy:
    Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest
    nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku
    nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
    1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo,
      ojczyma, macochę i teściów;
    2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
      pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa
      małżonków, małżonków innych zstępnych;
    3) do grupy III – innych nabywców.
    Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w
    swojej treści zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe, dla członków najbliższej rodziny.
    Zgodnie z treścią art. 4a ust. 1, 3 oraz 4 tej ustawy:
    Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka,
    zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
    1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
      urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego
      powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia
      w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się
      orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz

    2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są
      środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od
      tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat
      poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 –
      udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy,
      na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
      kredytowej lub przekazem pocztowym.
    W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności
    rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla
    nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
    Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
    1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas
      od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie
      nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w
      art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
    2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej
      formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    W myśl art. 4 ust. 4 cyt. ustawy:
    Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia
    nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw
    członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o
    Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium takiego
    państwa.
    Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego zawarła Pani 23 maja 2022 r. w X. ze
    swoim ojcem – obywatelem Republiki Białorusi umowę darowizny w formie zwykłej
    pisemnej. Na mocy ww. umowy darowizny Pani ojciec zobowiązał się do darowania na
    Pani rzecz kwoty pieniężnej w wysokości 300 tys. dolarów amerykańskich (USD) w
    częściach przez okres 4 lat od zawarcia umowy.
    Jest Pani obywatelką Republiki Białorusi na stałe zamieszkującą na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Przybyła Pani do Polski 25 września 2021 r. w związku z
    podjęciem studiów w X. Jest Pani rezydentem podatkowym w Polsce i w przyszłości
    planuje pozostać w Polsce.
    Pani wątpliwości budzi, czy może Pani skorzystać ze zwolnienia podatkowego z art. 4a
    ustawy o podatku od spadków i darowizn w związku z nabyciem ww. darowizny od ojca.
    Stoi Pani na stanowisku, że ma Pani prawo skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania.
    Jak wynika z powołanego powyżej art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn,
    dla skorzystania ze zwolnienia z art. 4a tej ustawy przy zawarciu umowy darowizny,
    koniecznym jest, aby obdarowany:
    a) posiadał obywatelstwo Polskie, lub
    b) posiadał obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw
      członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy
      Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub
    c) miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
    d) miał miejsce zamieszkania na terytorium jednego z państw członkowskich Unii
      Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
      (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

    W przepisach polskiego prawa podatkowego pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało
    zdefiniowane.
    Jak stanowi art. 25 Kodeksu cywilnego:
    Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z
    zamiarem stałego pobytu.
    Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów
    dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar
    stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ
    odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące
    zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego
    pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego
    życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.
    W związku z opisanymi okolicznościami oraz powołanymi powyżej przepisami należy
    stwierdzić, że skoro Pani jako obdarowana oświadczyła, iż jest osobą na stałe
    zamieszkującą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Pani centrum interesów życiowych
    jest Polska (zamieszkuje tu Pani, rozpoczęła tu studia, jest Pani rezydentem podatkowym i
    planuje w przyszłości pozostać w Polsce) – to podjęte przez Panią aktywności
    uzewnętrzniają zamiar stałego pobytu w Polsce i wskazują na faktyczne zamieszkanie na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jeżeli zatem istotnie Pani jako obdarowana ma miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, to opisana we wniosku darowizna na Pani rzecz, z uwagi na fakt,
    że została zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w zamkniętym katalogu określonym
    w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (tj. pomiędzy Panią a ojcem),
    korzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 4a powołanej ustawy o podatku od
    spadków i darowizn, pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków przewidzianych
    dla ww. zwolnienia, a więc złożenia w terminie 6 miesięcy zgłoszenia o nabyciu rzeczy lub
    praw majątkowych SD-Z2 do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego, a także
    udokumentowania darowizny dowodem przelewu na rachunek bankowy obdarowanej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy –
    Ordynacja podatkowa.