Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.139.2025.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Uznanie Wnioskodawcy za podatnika zobowiązanego do
rozliczenia podatku VAT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5
ustawy. Brak zwolnienia od podatku VAT dostawy działki.
Wskazanie, czy VAT należny z tytułu rozliczenia transakcji
będzie stanowił dla Wnioskodawcy VAT naliczony i w
konsekwencji Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do
odliczenia. Stwierdzenia, czy transakcja powinna być
udokumentowana fakturą wystawioną przez Sprzedawcę w
oparciu o przepisy ustawy.
Słowa kluczowe: działki
faktura
grunty
grunty-dostawa gruntu
grunty-zakup gruntu
podatek-podatek od towarów i usług-rozliczanie podatku
od towarów i usług
podatnik
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    3 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek sygnowany datą 21 stycznia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej dotyczącej:
    - uznania Wnioskodawcy za podatnika zobowiązanego do rozliczenia podatku VAT na
      podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
    - braku zwolnienia od podatku VAT dostawy działki nr 1 i nr 2 (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 2),
    - wskazania, czy VAT należny z tytułu rozliczenia transakcji będzie stanowił dla
      Wnioskodawcy VAT naliczony i w konsekwencji Wnioskodawcy będzie przysługiwało
      prawo do odliczenia (pytanie oznaczone we wniosku nr 3),
    - stwierdzenia, czy transakcja powinna być udokumentowana fakturą wystawioną przez
      Sprzedawcę w oparciu o przepisy ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
    Uzupełnili go Państwo pismami z 30 kwietnia 2025 r. (wpływ 2 maja 2025 r., 28 maja 2025
    r., 6 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        A;
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.
    Opis stanu faktycznego
    1.1 Działalność Wnioskodawcy
    Wnioskodawca jest spółką prawa polskiego, z siedzibą na terytorium kraju. Przedmiotem
    działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest wynajem oraz sprzedaż nieruchomości. Na
    potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca dokonał transakcji
    przedstawionej w pkt 1.3. Na moment jej dokonania Wnioskodawca był i na moment
    składania przedmiotowego wniosku nadal jest podatnikiem VAT czynnym oraz
    podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    1.2 Działalność Sprzedającego
    Sprzedający jest spółką prawa niderlandzkiego, z siedzibą na terytorium Niderlandów.
    Działalność Sprzedającego stanowi sprzedaż (...). Sprzedający nie posiada na terytorium
    Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Sprzedający na moment
    złożenia przedmiotowego wniosku nie posiada w Polsce zarejestrowanego oddziału lub
    przedstawicielstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach
    uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie
    gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Na moment dokonania transakcji, o której mowa w pkt 1.3, Sprzedający nie był i na
    moment składania przedmiotowego wniosku nadal nie jest zarejestrowany w Polsce jako
    podatnik VAT czynny.
    1.3 Opis Transakcji
    Wnioskodawca zawarł ze Sprzedającym umowę (dalej jako „umowa”), na podstawie której
    nabył:
    1) działkę zabudowaną budynkiem stanowiącym trafostację (dalej jako: „działka 1”)
    2) działkę niezabudowaną (dalej jako: „działka 2”).
    Trafostacja znajdująca się na działce 1 jest własnością przedsiębiorstwa energetycznego, a
    na działkach ustanowiona jest służebność przesyłu.
    Obie działki są położone na terytorium Polski i zostały objęte miejscowym planem
    zagospodarowania, w którym przeznaczone są pod tereny obiektów produkcyjnych,
    składów i magazynów oraz zabudowy usługowej.
    Strony transakcji nie zawarły umowy o powierzeniu fakturowania. Transakcja nie została
    dokonana w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub
    sprzedaży na odległość towarów importowanych rozliczanej w procedurze szczególnej, o
    której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom.
    Transakcja zostanie udokumentowana fakturą wystawioną przez Sprzedającego.
    Sprzedający nabywa ją na cele prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    Na pytania zwarte w wezwaniu:

    1. Czy własność budynku stanowiącego trafostację, znajdującego się za działce 1, została
      przeniesiona na Wnioskodawcę w ramach dokonanej transakcji? Jeśli tak, to proszę
      wskazać:
      a) czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynku w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze
        zm.), zwanej dalej ustawą? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
        (i) dokładną datę pierwszego zasiedlenia;
        (ii) w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynku?
        (iii) czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynku a jego dostawą upłynie
        okres dłuższy niż 2 lata?
      b) czy B ponosiła wydatki na ulepszenie lub przebudowę ww. budynku w rozumieniu
        przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości
        początkowej tego obiektu? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
        (i) kiedy takie wydatki były ponoszone?
        (ii) czy ulepszenie budynku prowadziło do jego przebudowy, tj. dokonania istotnych
        zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej
        zmiany warunków jego zasiedlenia?
        (iii) czy od wydatków na ulepszenie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia
        podatku naliczonego?
        (iv) czy po dokonaniu tych ulepszeń ww. budynek był oddany do użytkowania, w
        tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej oraz czy w momencie
        jego dostawy minie okres dłuższy niż dwa lata licząc od momentu oddania tego
        obiektu do użytkowania po dokonaniu ulepszeń?
      c) czy z podmiotem, który wybudował trafostację, zostały, do momentu sprzedaży ww.
        działki 1, rozliczone nakłady poniesione na jej wybudowanie? Jeśli tak, to proszę
        wskazać, czy w stosunku do rozliczonych wydatków przysługiwało B prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
      Wskazali Państwo, że:
      Własność budynku trafostacji nie została przeniesiona na Wnioskodawcę (Nabywcę)
      w ramach dokonanej transakcji.
    2. W jaki sposób B wszedł w posiadanie działki nr 1 i działki nr 2 położonych na
      terytorium Polski?
      Wskazali Państwo, że:
      B weszła w posiadanie działki nr 1 oraz działki nr 2 poprzez umowy uznania długu,
      umowy odnowienia oraz umowy przeniesienia własności nieruchomości (datio in
      solutum), nabywając ją od polskiego podatnika VAT czynnego.
    3. Czy z tytułu nabycia działki 1 i działki 2 B przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
      Wskazali Państwo, że:
      Z tytułu nabycia działki nr 1 i działki nr 2 spółce B przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    4. Czy ww. działki były wykorzystywane przez B wyłącznie do celów działalności
      zwolnionej od podatku od towarów i usług?
      Wskazali Państwo, że:

      Ww. działki nie były wykorzystywane przez B wyłącznie do celów działalności
      zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    5. W opisie stanu faktycznego wskazali Państwo, że:
      Sprzedający nabywa ją na cele prowadzonej przez siebie dzielności gospodarczej.
      Ze złożonego wniosku wynika, że A (Wnioskodawca) nabył działkę 1 i działkę 2. Zatem,
      czy należy rozumieć, że w opisie sprawy nastąpiła omyłka pisarska odnośnie
      sformułowania „Sprzedający nabywa ją na cele prowadzonej przez siebie dzielności
      gospodarczej”? Jeśli tak, to proszę przeformułować ww. stwierdzenie.
      Wskazali Państwo, że:
      Niniejszym prostuję: A nabył działkę 1 i działkę 2 na cele prowadzonej przez siebie
      działalności gospodarczej.
    6. Czy działki nr 1 i nr 2 są wykorzystywane przez A do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług? Jeśli, tak to jakie to są czynności?
      Wskazali Państwo, że:
      Działka 1 i działka 2 zostały nabyte w celu wykonywania czynności opodatkowanej
      podatkiem od towarów i usług. Działka 1 i Działka 2 została nabyta w celu budowy
      hali, która będzie wynajmowana albo – w przypadku pojawienia się korzystnej oferty
      – sprzedana. Rozpoczęcie prac projektowych zaplanowane jest na III kwartał 2025
      roku.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca powinien rozliczyć tę transakcję w trybie, o którym mowa w art. 17
      ust. 1 pkt 5 ustawy VAT?
    2. Czy transakcja będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź
      pkt 10 ustawy VAT?
    3. Czy VAT należny z tytułu rozliczenia transakcji będzie stanowił dla Wnioskodawcy VAT
      naliczony i w konsekwencji Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia?
    4. Czy transakcja powinna być udokumentowana fakturą wystawioną przez Sprzedawcę
      w oparciu o przepisy ustawy VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wnioskodawca powinien rozliczyć tę transakcję w trybie, o którym mowa w art. 17 ust.
      1 pkt 5 ustawy VAT.
    2. Transakcja nie podlega zwolnieniu od podatku VAT.
    3. Rozpoznany VAT należny z tytułu rozliczenia transakcji będzie stanowił dla
      Wnioskodawcy VAT naliczony i w konsekwencji Wnioskodawcy będzie przysługiwało
      prawo do odliczenia z tytułu nabycia działek.
    4. Faktura sprzedaży powinna być wystawiona przez Sprzedającego zgodnie z przepisami
      państwa członkowskiego siedziby, tj. zgodnie z przepisami niderlandzkimi.
    I. UZASADNIENIE STANOWISKA ZAINTERESOWANYCH
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych dot. pytania nr 1
    Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), miejscem dostawy towarów
    jest w przypadku towarów niewysyłanych lub nietransportowanych – miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie dostawy.

    Przez towary rozumie się – zgodnie z art. 2 pkt 6 powołanej ustawy – rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii. Tym samym przedmiotowa transakcja podlega
    opodatkowaniu w Polsce.
    Na podstawie art. 194 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2006.347.1, dalej
    jako „Dyrektywa VAT”), w przypadku gdy podlegająca opodatkowaniu dostawa towarów
    lub świadczenie usług jest dokonywane przez podatnika niemającego siedziby w państwie
    członkowskim, w którym VAT jest należny, państwa członkowskie mogą postanowić, że
    osobą zobowiązaną do zapłaty VAT jest odbiorca towarów lub usługobiorca.
    Co ważne, art. 194 ust. 2 Dyrektywy VAT zezwala państwom członkowskim na określenie
    warunków stosowania powyższego odstępstwa.
    Podkreślić należy, że Polska implementowała art. 194 Dyrektywy i skorzystała z
    przewidzianej w nim możliwości, czego emanacją jest art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy VAT.
    Zgodnie z tym przepisem podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli łącznie
    spełnione są następujące warunki:
    a) dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby
      działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
      na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów:
      - innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie
        elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii
        cieplnej lub chłodniczej,
      - innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia,
      - podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
    b) nabywcą jest:
      - w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie
        elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii
        cieplnej lub chłodniczej – podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97
        ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju –
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
        zgodnie z art. 97 ust. 4,
    c) dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość lub sprzedaży na odległość towarów importowanych rozliczanej
      w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach
      odpowiadających tym regulacjom.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego należy zauważyć, że
    Sprzedawca nie posiada na terytorium Polski siedziby, ani nie posiada stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej. Sprzedawca nie jest również zarejestrowany jako
    podatnik VAT czynny. W związku z tym przesłanka, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 lit.
    a) ustawy VAT, została spełniona.

    Jeżeli idzie o przesłankę, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 lit. b) ustawy VAT – nabywca
    jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i posiada na terytorium kraju siedzibę
    działalności gospodarczej. Zatem i ta przesłanka została spełniona w przedstawionym
    stanie faktycznym.
    Ponadto transakcja nie została dokonana w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
    towarów na odległość lub sprzedaży na odległość towarów importowanych rozliczanej w
    procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, lub na zasadach
    odpowiadających tym regulacjom. Oznacza to spełnienie przesłanki, o której mowa w art.
    17 ust. 1 pkt 5 lit. c) ustawy VAT.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że transakcja podlega rozliczeniu przez
    Wnioskodawcę w trybie wskazanym w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych dot. pytania nr 2
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż terenu budowlane.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 tej ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Działki, o których mowa w stanie faktycznym, są przeznaczone pod zabudowę, wobec
    czego stanowią tereny budowlane. Tym samym zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy VAT, nie stosuje się.
    Z kolei, co do zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT – obejmuje ono
    dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Należy zauważyć, że działka 2 jest niezabudowana. Działka 1 jest zabudowana trafostacją,
    jednakże trafostacja ta jest własnością przedsiębiorstwa energetycznego, a na działkach
    ustanowiona jest służebność przesyłu. Stąd też sprzedaż obydwu działek, o których mowa
    w przedstawionym stanie faktycznym, należy rozpatrywać jako sprzedaż gruntu. Dlatego
    też zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, nie znajduje
    zastosowania.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych dot. pytania nr 3
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. b) tej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota
    podatku należnego z tytułu dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5
    podatnikiem jest nabywca.
    Jak wskazano w stanowisku do pytania nr 1 – transakcja podlega rozliczeniu na zasadach
    określonych w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy VAT. Jednocześnie nie podlega ona zwolnieniu na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, ani pkt 10 tej ustawy. Ponadto, do transakcji nie znajdują
    zastosowania inne zwolnienia od podatku VAT. Wnioskodawca dokonuje nabycia na cele
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

    W konsekwencji, Wnioskodawca powinien rozpoznać VAT należny z tytułu nabycia i tenże
    podatek VAT należny stanowi dla Niego podatek VAT naliczony. Prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstanie w tym przypadku – zgodnie z
    art. 86 ust. 10b pkt 3 w zw. z ust. 10 ustawy VAT – w rozliczeniu za miesiąc, w którym
    powstał obowiązek podatkowy, pod warunkiem, że Wnioskodawca uwzględni kwotę
    podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on
    obowiązany rozliczyć ten podatek.
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych dot. pytania nr 4
    Na podstawie art. 219a ust. 1 Dyrektywy VAT, fakturowanie podlega przepisom mającym
    zastosowanie w państwie członkowskim uznawanym za państwo dostawy towarów lub
    świadczenia usług zgodnie z przepisami tytułu V.
    Jednocześnie, jak wynika z art. 219a ust. 2 lit. a) tej Dyrektywy, w drodze odstępstwa od
    przepisów ust. 1 fakturowanie podlega następującym przepisom:
    a) przepisom mającym zastosowanie w państwie członkowskim, w którym dostawca lub
      usługodawca ma siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej, z którego dokonywana jest dostawa towaru lub świadczona
      jest usługa, lub, w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia
      działalności gospodarczej, w państwie członkowskim, w którym dostawca lub
      usługodawca ma stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, w przypadku
      gdy:
      (i) dostawca lub usługodawca nie ma siedziby w państwie członkowskim uznawanym
        za państwo dostawy towarów lub świadczenia usług, zgodnie z przepisami tytułu V,
        lub gdy jego przedsiębiorstwo w tym państwie członkowskim nie uczestniczy w
        danej dostawie towarów lub świadczeniu usług w rozumieniu art. 192a lit. b), a
        osobą zobowiązaną do zapłaty VAT jest osoba, na rzecz której dokonywana jest
        dostawa towarów lub świadczone są usługi, chyba że nabywca lub usługobiorca
        wystawiają fakturę (samofakturowanie);
      (ii) uznaje się, że dostawa towarów lub świadczenie usług nie odbywają się na
        terytorium Wspólnoty, zgodnie z przepisami tytułu V.
    Zgodnie z art. 106a ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy VAT, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się
    do sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust.
    1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku
    należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę
    lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
    towarów.
    Stąd też należy uznać, że Sprzedawca nie podlega obowiązkowi wystawienia faktury
    zgodnie z przepisami ustawy VAT, lecz powinien takową wystawić zgodnie z przepisami
    niderlandzkimi.
    Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności, Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie
    prawidłowości swojego stanowiska przedstawionego w sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego –
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jednocześnie w myśl art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający
        siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów:
      - innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie
        elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji
        energii cieplnej lub chłodniczej,
      - innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia
      - podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) nabywcą jest:

      - w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie
        elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji
        energii cieplnej lub chłodniczej – podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4
        lub art. 97 ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju –
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
        zgodnie z art. 97 ust. 4,
      c) dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach wewnątrzwspólnotowej
        sprzedaży towarów na odległość lub sprzedaży na odległość towarów
        importowanych rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w
        rozdziale 9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom.
    W myśl art. 17 ust. 2 ustawy,
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się
    nabywca towarów, które podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski. Przepis art. 17
    ust. 1 pkt 5 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na
    opodatkowaniu dostawy towarów przez nabywcę towarów. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 5
    ustawy ma zastosowanie gdy miejscem dostawy, a tym samym opodatkowania ustalonym
    na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania
    odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy względem dostawy
    towarów jest spełnienie warunków dotyczących dokonującego dostawy towarów oraz
    nabywcy towarów. Jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy warunkiem niezbędnym do
    tego, aby w przypadku nabycia towarów podatnikiem stał się nabywający towar jest, aby
    dokonującym ich dostawy na terytorium kraju był podatnik nieposiadający siedziby
    działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium
    kraju.
    Aby prawidłowo określić miejsce opodatkowania danej dostawy należy wskazać, gdzie
    znajduje się towar w momencie dostawy. Określenie miejsca dostawy w przypadku
    dostawy towarów między podatnikami z różnych państw jest szczególnie istotne, gdyż
    wskazuje państwo, w którym dana czynność winna zostać opodatkowana. Ważne również
    jest to, że podatek od towarów i usług jako podatek o charakterze terytorialnym,
    determinuje opodatkowanie w danym państwie tylko tych czynności, które zostały
    wykonane w danym państwie, a ściślej te czynności, które zostały uznane za wykonane w
    danym miejscu.
    Miejsce świadczenia (opodatkowania) przy dostawie towarów uzależnione jest od
    sposobu, w jaki jest realizowana dostawa.
    W myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Z wniosku wynika, że sprawa dotyczy sprzedaży przez firmę niderlandzką działki nr 1 i
    działki nr 2. Obie działki są położone na terytorium Polski. Sprzedający nie jest
    zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny, nie posiada na terytorium Polski
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – siedzibę działalności

    gospodarczej posiada na terytorium Niderlandów. Nabywcą jest Państwa Spółka
    (Wnioskodawca), która jest zarejestrowana jako podatnik VAT.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy Wnioskodawca
    powinien rozliczyć transakcję nabycia ww. działek nr 1 i nr 2 w trybie, o którym mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa
    należy stwierdzić, że do dostawy towarów (działki nr 1 i nr 2) dokonywanej przez firmę
    niderlandzką (Sprzedający) na rzecz Państwa (Wnioskodawcy) znajdzie zastosowanie art.
    22 ust. 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym miejscem dostawy towarów niewysyłanych ani
    nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. W
    ramach transakcji Sprzedający dokonuje bowiem sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy
    działki nr 1 i działki nr 2, które położone są w Polsce. Zatem miejscem dostawy towarów
    niewysyłanych ani nietransportowanych dokonywanych przez firmę niderlandzką jest
    terytorium Polski.
    Przy tym, w analizowanej sprawie spełniony jest warunek, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 5 lit. a ustawy. Dokonującym dostawy towarów (działek nr 1 i nr 2) jest firma
    niderlandzka, która nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium kraju i nie jest zarejestrowana w Polsce.
    Jednocześnie w opisywanym przypadku spełniony jest również warunek wynikający z art.
    17 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy, gdyż nabywcą jest Wnioskodawca zarejestrowany jako czynny
    podatnik VAT.
    W konsekwencji, spełnione są łącznie wszystkie warunki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 5
    ustawy powodujące, że nabywca (Wnioskodawca) jest podmiotem zobowiązanym do
    rozliczenia podatku VAT z tytułu nabycia działek nr 1 i nr 2.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że Wnioskodawca powinien rozliczyć ww. transakcję w
    trybie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Dalsze Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy opisana transakcja będzie zwolniona
    od podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że działka nr 1 jest zabudowana budynkiem stanowiącym
    trafostację. Trafostacja jest własnością przedsiębiorstwa energetycznego, a na działkach
    ustanowiona jest służebność przesyłu. Własność budynku trafostacji nie została
    przeniesiona na Wnioskodawcę (Nabywcę) w ramach dokonanej transakcji. Działka nr 2
    jest niezabudowana. Obie działki zostały objęte miejscowym planem zagospodarowania,
    w którym przeznaczone są pod tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów
    oraz zabudowy usługowej.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Przy tym, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach
    wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki
    podatku bądź zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług
    zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku VAT dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    Przepis art. 2 pkt 33 ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego, tj. miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego,
    co wynika bezpośrednio z art. 2 pkt 33 ustawy.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami
    budowlanymi, czyli terenami przeznaczonymi pod zabudowę zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie
    z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
    przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast
    dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania
    przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od
    podatku VAT.
    Ponadto, w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od
    podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych
    przepisach warunki.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest
    generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy
    niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie – rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich
    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku dla
    sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a oraz pkt 9 ustawy,
    należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub

    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla
    dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości i ruchomości prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem
    należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani
    wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Stosownie do art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Z kolei, w myśl art. 47 § 3 Kodeksu cywilnego:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
      składowych.
    Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt
    wraz ze wszystkimi budynkami, budowlami i urządzeniami trwale z tym gruntem
    związanymi.
    Podkreślić należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy, nie należy utożsamiać z
    prawem własności.

    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów”
    akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów
    prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu w sprawie C-
    320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził
    pogląd, że wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
    także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
    dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak
    jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym
    przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą
    jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Zaznaczenia wymaga, że przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o VAT z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu
    właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają
    nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o
    możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.
    Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji, pojęcie
    „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na
    odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie
    towaru.
    Powyższe wskazuje jednoznacznie, że rozważając skutki podatkowe transakcji sprzedaży
    nieruchomości należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają
    znaczenie z punktu widzenia ustawy o VAT.
    Podkreślić przy tym należy, że co do zasady ustawy podatkowe nie uznają za przedmiot
    opodatkowania umów i czynności cywilnoprawnych, lecz rezultaty tych czynności.
    Jak wcześniej wskazano, z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że istotą dostawy jest przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym chodzi tutaj o możliwość
    faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.
    Powyższe uwagi wskazują jednoznacznie, że rozważając skutki podatkowe dostawy działki
    nr 1, należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z
    punktu widzenia ustawy o VAT. O ile jest oczywiste, że przeniesienie własności gruntu
    spowoduje przeniesienie na nowego właściciela także własności posadowionych na nim
    obiektów jako części składowych gruntu, to bynajmniej nie jest oczywiste, że tym samym
    dojdzie do ich dostawy w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Jak wynika z opisu sprawy, na działce nr 1 znajduje się budynek trafostacji, który jest
    własnością przedsiębiorstwa energetycznego. Własność budynku trafostacji nie została
    przeniesiona na Wnioskodawcę (Nabywcę) w ramach dokonanej transakcji.
    W przedmiotowej sprawie na gruncie prawa podatkowego nastąpiła zatem dostawa
    wyłącznie działki nr 1, a nie budynku trafostacji. Jak wynika z okoliczności sprawy,
    Sprzedający jest właścicielem wyłącznie gruntu. Natomiast budynek w postaci trafostacji,
    który znajduje się na przedmiotowej działce, stanowi odrębną ekonomiczną własność
    podmiotu trzeciego (przedsiębiorstwa energetycznego) i w istocie nie stanowi przedmiotu

    dostawy. W świetle powyższych okoliczności, budynek trafostacji nie jest w ekonomicznym
    posiadaniu Sprzedającego i Sprzedający nie posiada prawa do dysponowania tym
    budynkiem jak właściciel. Tym samym, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów
    i usług, nie wystąpi dostawa towaru w postaci ww. budynku trafostacji w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji powyższego, przedmiotem dostawy objętej wnioskiem jest grunt
    stanowiący działkę nr 1.
    W takim przypadku nie można więc analizować zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 i pkt 10a ustawy, które obejmuje dostawę budynków, budowli lub ich części, co w
    niniejszej sprawie nie ma miejsca.
    Odnosząc się natomiast do zwolnienia od podatku VAT dostawy działki nr 1 na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazać należy, że skoro ww. działka zabudowana jest
    budynkiem trafostacji, to nie można uznać, że stanowi ona teren niezabudowany, o
    którym mowa w ww. przepisie. Przedmiotowa działka stanowi bowiem teren budowlany w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Ponadto, dla przedmiotowej działki nr 1 obowiązuje
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym działka ta
    przeznaczona jest pod tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz
    zabudowy usługowej. Tym samym, w rozpatrywanej sprawie nie może mieć zastosowania
    zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla dostawy działki nr
    1.
    Również dostawa działki nr 2 nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że działka nr 2 jest objęta jest
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika przeznaczenie
    pod tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej.
    Zatem działka nr 2 spełnia definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33
    ustawy.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9, pkt 10 i pkt 10a ustawy, dla dostawy działki
    nr 1 oraz zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla dostawy działki nr 2, należy
    rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W analizowanej sprawie – jak Państwo wskazali – działki nr 1 i nr 2 nie były
    wykorzystywane przez Sprzedającego wyłącznie do celów działalności zwolnionej od
    podatku od towarów i usług.
    Tym samym, nie został spełniony jeden z warunków niezbędnych do zastosowania, dla
    dostawy działek nr 1 i nr 2, zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. W
    konsekwencji należy stwierdzić, że dostawa ww. działek nie jest także zwolniona od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że transakcja dostawy działek nr 1 i nr 2 nie jest
    zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, pkt 10, pkt 10a oraz pkt 2
    ustawy, gdyż jak wskazano powyżej nie zostały spełnione warunki do zastosowania ww.
    zwolnień od podatku w stosunku do dostawy ww. działek. Tym samym dostawa ta
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, z zastosowaniem właściwej stawki podatku od
    towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku VAT przez
    Wnioskodawcę w związku z nabyciem działek nr 1 i nr 2.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. b):
      Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu dostawy
      towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    zatem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W sytuacji, gdy następuje dostawa towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5
    podatnikiem jest ich nabywca, wówczas stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. b, kwotę
    podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu takiego nabycia.
    Przy tym, ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie wskazane warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT są
    spełnione, jak wynika bowiem z wniosku, Wnioskodawca (nabywca) jest zarejestrowanym,
    czynnym podatnikiem podatku VAT, natomiast działka nr 1 i działka nr 2 zostały nabyte
    przez Wnioskodawcę w celu wykonywania czynności opodatkowanej podatkiem od
    towarów i usług.
    Jednocześnie, jak zostało wyżej rozstrzygnięte, Wnioskodawca w związku z nabyciem
    działek nr 1 i nr 2 jest zobowiązany do rozliczenia podatku w myśl art. 17 ust. 1 pkt 5
    ustawy.
    W związku z powyższym, ze względu na spełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki
    warunkującej prawo do odliczenia jaką jest związek nabytych towarów z czynnościami
    opodatkowanymi, Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wynikającego z tytułu dostawy dziełek nr 1 i nr 2, na
    podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. b ustawy. Należy, jednak wskazać, że
    prawo to przysługuje, w sytuacji, gdy nie zaistnieją ograniczenia wynikające z art. 88
    ustawy.
    Podsumowując stwierdzić należy, że VAT należny z tytułu rozliczenia transakcji stanowi dla
    Wnioskodawcy VAT naliczony i w konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do
    odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia działek nr 1 i nr 2.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe.

    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą udokumentowania dostawy działek fakturą VAT
    wystawioną przez Sprzedającego.
    Jak stanowi art. 106a pkt 1 lit. a ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub
      dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura
      dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę
      towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów.
    Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach
    podatnik wystawiał fakturę.
    Niemniej jednak, jak rozstrzygnięto powyżej, w przedmiotowym przypadku są spełnione
    przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy. Zatem, Sprzedający dokonując dostawy
    działek nr 1 i nr 2 nie jest podmiotem obowiązanym do rozliczenia transakcji, gdyż na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy obowiązanym do jej rozliczenia jest Wnioskodawca.
    Tym samym, Sprzedający nie jest zobowiązany do wystawienia faktury na podstawie art.
    106a pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że transakcja dostawy działek nr 1 i nr 2 nie powinna
    być udokumentowana fakturą wystawioną przez Sprzedającego w oparciu o przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
    mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowaną, która jest
    stroną postępowania
    A (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.