Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4017.5.2025.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: Zwolnienie Banku z odpowiedzialności płatnika na podstawie
art. 30 § 5 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy
niezrealizowanie obowiązku płatnika podatku jest
konsekwencją winy podatnika.
Słowa kluczowe: odpowiedzialność-odpowiedzialność płatnika
podatek-podatek dochodowy
płatnik
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 2 Odpowiedzialność podatnika, płatnika i
inkasenta-Odpowiedzialność podatnika-Ograniczenie
odpowiedzialności podatnika
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
2-art. 30-§ 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zakresie Ordynacji podatkowej jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    A (...) S.A. (dalej jako: „Bank”, lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem prowadzącym
    działalność na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z
    2024 r. poz. 1646, dalej: „Prawo Bankowe”) posiadającym siedzibę na terytorium Polski i
    podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na miejsce ich
    osiągnięcia (polski rezydent podatkowy). Bank dokonuje czynności bankowych w
    rozumieniu Prawa Bankowego, w tym m. in. udziela pożyczek, kredytów, gwarancji i
    poręczeń, prowadzi rachunki oszczędnościowe, przeprowadza rozliczenia pieniężne,
    nabywa oraz zbywa wierzytelności pieniężne.
    W ramach swojej działalności Bank prowadzi na rzecz osób fizycznych m.in. mających
    miejsce zamieszkania w Polsce (dalej: „Klienci”, „Klient”) rachunki bankowe w polskiej lub
    obcej walucie, na które Klienci otrzymują przelewy m.in. z tytułu zagranicznych rent i
    emerytur.
    Zgodnie z ogólnymi warunkami obowiązującymi w stosunku do rachunków bankowych,
    Bank pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłacanych z
    zagranicy świadczeń emerytalno- rentowych chyba, że Klient udokumentuje prawo do
    zwolnienia z podatku przed otrzymaniem płatności. Z uwagi na brak uniwersalnych zasad
    pozwalających ustalić, czy otrzymany zza granicy przelew stanowi emeryturę lub rentę,
    Bank oczekuje, że Klient, który zamierza wskazać instytucji zagranicznej rachunek
    Bankowy prowadzony w Banku jako właściwy do wypłaty świadczeń emerytalno-
    rentowych lub po raz pierwszy wykorzysta rachunek bankowy prowadzony w Banku do
    otrzymania zagranicznej emerytury lub renty, poinformuje o tym Bank, tak aby możliwe
    było wykonanie wynikających z przepisów podatkowych obowiązków płatnika podatku.
    Niezależnie od tego, Bank w celu dochowania należytej staranności w wykonywaniu
    funkcji płatnika również we własnym zakresie filtruje zagraniczne wpływy na rachunki
    Klientów w celu identyfikacji takich płatności, co do których istnieje prawdopodobieństwo,
    iż mogą stanowić emerytury lub renty zagraniczne.
    Bank wykorzystuje w tym celu algorytmy filtrujące, których celem jest identyfikacja
    przelewów przychodzących zza granicy, które są opisane jako „renta” lub „emerytura” w
    popularnych językach obcych (tj. takich, które są Bankowi znane na podstawie innych
    obsługiwanych już zagranicznych płatności emerytalno-rentowych) bądź pochodzą od
    instytucji zidentyfikowanych już przy innych płatnościach jako instytucje wypłacające renty
    lub emerytury. Pozwala to określić pulę płatności, co do których istnieje uzasadnione
    przypuszczenie, że mogą stanowić emerytury lub renty zagraniczne, w konsekwencji czego
    jest prawdopodobne, że Bank powinien pełnić funkcję płatnika podatku z tytułu
    postawienia tych świadczeń do dyspozycji Klientów.
    Z uwagi jednak na fakt, że Bankowi nie są znane wszystkie możliwe rodzaje świadczeń
    wypłacanych przez różne instytucje zagraniczne, Bank nie jest w stanie na podstawie
    posiadanych informacji ustalić jednoznacznie i w sposób nie budzących wątpliwości, czy
    zidentyfikowane przelewy faktycznie stanowią emerytury lub renty zagraniczne. Dlatego
    Bank zwraca się w takich sytuacjach do Klientów z prośbą o złożenie pisemnego
    oświadczenia, czy dany przelew stanowi emeryturę lub rentę zagraniczną.
    W sytuacji, gdy Klient zadeklaruje, że otrzymywana płatność jest rentą bądź emeryturą,
    wówczas Bank dokonuje dalszych analiz pod kątem tego czy powstaje obowiązek poboru
    podatku czy też możliwe jest zastosowanie zwolnienia podatkowego na podstawie
    polskich przepisów (np. renty wojenne) bądź niepobrania podatku na podstawie zapisów
    konkretnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (np. renty z ubezpieczenia
    socjalnego czy emerytury z tytułu sprawowania funkcji publicznych). Zastosowanie
    zwolnienia podatkowego lub niepobranie podatku uzależnione jest od dostarczenia przez
    Klienta dodatkowych informacji i dokumentów uzasadniających zastosowanie tej
    preferencji. W przypadku braku możliwości zastosowania preferencji, Bank jako płatnik,
    na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 Ustawy o PIT pobiera ze środków Klienta należne zaliczki
    na podatek dochodowy od osób fizycznych i realizuje pozostałe obowiązki wynikające z
    funkcji płatnika.

    Zdarzają się sytuacje, że Bank otrzymuje od Klienta oświadczenie potwierdzające
    charakter otrzymanego przelewu jako emerytury lub renty zagranicznej później niż
    przypada termin wykonania obowiązków płatnika. W takim przypadku, Bank rozpoczyna
    realizowanie obowiązków płatnika z opóźnieniem, a pierwszy przelew podatku na
    rachunek urzędu skarbowego może w takich sytuacjach obejmować więcej niż jeden
    miesiąc. Bank rozpoczyna realizowanie obowiązków płatnika podatku również w sytuacji
    gdy pomimo podjętych prób kontaktu z Klientem w celu złożenia oświadczenia co do
    charakteru otrzymanego przelewu zagranicznego nie udaje się z nim skontaktować bądź
    pomimo nawiązania skutecznego kontaktu, Klient nie dostarcza wymaganego
    oświadczenia. Bank ostrożnościowo uznaje wówczas, że ma do czynienia ze świadczeniem
    emerytalno-rentowym, pomimo braku jednoznacznego potwierdzenia tego faktu przez
    Klienta.
    W sytuacji natomiast, gdy Klient złoży oświadczenie i zadeklaruje w nim, że otrzymywana
    płatność nie jest emeryturą ani rentą, wówczas Bank uznaje, że nie powstał obowiązek
    podatkowy, z tytułu którego miałby pełnić funkcję płatnika podatku. Bank w zaufaniu do
    swoich Klientów uznaje otrzymane oświadczenie za prawdziwie ale nie posiada narzędzi
    ani uprawnień do weryfikowania prawdziwości złożonego przez Klientów oświadczenia,
    dlatego nie jest w stanie stwierdzić czy nie został wprowadzony takim oświadczeniem w
    błąd.
    Nie da się również wykluczyć, że istnieją sytuacje, gdy na rachunek Klienta w Banku
    wpływają środki faktycznie pochodzące z emerytury lub renty zagranicznej, ale Bank
    pomimo zastosowania algorytmów filtrujących, tj. przy zachowaniu należytej staranności,
    nie jest w stanie tego ustalić, np. z powodu opisania przelewu w sposób niesugerujący
    emerytury lub renty zagranicznej, względnie gdy zleceniodawcą jest podmiot niebędący
    znanym Bankowi z innych płatności, podmiotem wypłacającym emerytury lub renty. W
    takiej sytuacji Bank oczekuje, że Klient świadomy charakteru otrzymywanej za
    pośrednictwem rachunku bankowego płatności, poinformuje Bank o jej charakterze. Jeśli
    jednak tego nie uczyni, Bank nie potrąci podatku od takiej należności zagranicznej, nie
    uznając jej za płatność, z tytułu wypłaty której ciąży na nim obowiązek płatnika podatku.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego Bank jest zwolniony z
    odpowiedzialności płatnika na podstawie art. 30 § 5 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy
    niezrealizowanie obowiązku płatnika podatku jest konsekwencją winy podatnika?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Bank jest zwolniony z odpowiedzialności płatnika na podstawie
    art. 30 § 5 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy niezrealizowanie obowiązku płatnika
    podatku jest konsekwencją winy podatnika. Za sytuacje, w których winę za niepobranie
    podatku przez Bank należy przypisać podatnikowi, tj. Klientowi, a tym samym Bank nie
    ponosi takiej odpowiedzialności, należy uznać m.in.:
      a) niezgłoszenie Bankowi informacji o otrzymaniu świadczenia z tytułu emerytury lub
        renty zagranicznej, w sytuacji gdy Bank nie jest w stanie w inny sposób
        zidentyfikować charakteru tego świadczenia,
      b) niedostarczenie lub opóźnienie w dostarczeniu do Banku oświadczenia o
        charakterze otrzymanej zza granicy płatności stanowiącej emeryturę lub rentę, jeśli
        z tego powodu Bank nie był w stanie zrealizować obowiązków płatnika w terminie,
      c) wprowadzenie Banku w złożonym oświadczeniu w błąd co do charakteru
        otrzymanego świadczenia.
    Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Ustawy o PIT, podmioty dokonujące wypłat emerytur i rent z
    zagranicy zobowiązane są do poboru podatku (zaliczek na podatek) od tych świadczeń.

    Poboru tego podatku dokonuje się stosując postanowienia umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania zawartej z państwem z którego pochodzą te emerytury i
    renty.
    Zgodnie z art. 8 Ordynacji podatkowej, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub
    jednostka niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa
    podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym
    terminie organowi podatkowemu.
    W myśl zaś art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej, płatnik, który nie wykonał obowiązków
    określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub
    podatek pobrany a niewpłacony. Odpowiedzialność za niepobranie przez płatnika
    podatku ulega jednak ograniczeniu – zgodnie z art. 30 § 5 Ordynacji podatkowej – m.in. w
    sytuacji gdy podatek nie został pobrany z winy podatnika.
    W ocenie Wnioskodawcy o odpowiedzialności płatnika z tytułu wypłaty emerytur i rent
    zagranicznych można mówić tylko wówczas, gdy podmiot mający pełnić funkcję płatnika
    podatku jest świadomy charakteru dokonywanych za swoim pośrednictwem płatności. Z
    uwagi na specyfikę działalności bankowej, jej masowy charakter oraz różnorodność
    transakcji leżących u podstaw realizowanych przelewów bankowych, co przekłada się na
    różnorodność stosowanych opisów transakcji jak również różnorodność podmiotów
    dokonujących płatności, Bank nie jest w stanie jednoznacznie i w sposób nie budzących
    wątpliwości ustalić charakteru otrzymywanej płatności zagranicznej, bez aktywnej roli
    Klienta, na rzecz którego jest ona dokonywana. To on bowiem, jako beneficjent
    świadczenia jest dysponentem wiedzy o tym kto i w jakim charakterze dokonał na jego
    rzecz przelewu zza granicy.
    Jednocześnie brak jest regulacji międzynarodowych regulujących jednolity sposób
    oznaczania przelewów zagranicznych z tytułu emerytur lub rent zagranicznych.
    W tych okolicznościach Bank musi opierać się na otrzymanym od Klienta oświadczeniu co
    do charakteru otrzymanej płatności, albowiem tylko w ten sposób jest w stanie ustalić w
    sposób nie budzący wątpliwości czy otrzymane świadczenie jest faktycznie emeryturą lub
    rentą czy też innego rodzaju świadczeniem. Działając w zaufaniu do Klientów Bank musi
    przyjąć treść oświadczenia za prawdziwe, a zatem gdyby okazało się, że wbrew temu
    oświadczeniu otrzymane zza granicy świadczenie jest jednak emeryturą lub rentą, to brak
    poboru podatku z tego tytułu nie jest winą Banku, a Klienta.
    Winy w niepobraniu i nieodprowadzeniu należnego podatku nie można przypisać Bankowi
    również w sytuacji, gdy Bank wstępnie ustalił prawdopodobieństwo, iż otrzymane zza
    granicy świadczenie może być emeryturą lub rentą i wystąpił do Klienta o dostarczenie
    oświadczenia co do charakteru tego świadczenia, ale z powodu opóźnienia w dostarczeniu
    tego oświadczenia przez Klienta upływa termin do wpłaty zaliczki na podatek przez
    płatnika na rachunek urzędu skarbowego. W takim przypadku winę za niepobranie
    podatku również ponosi podatnik, a więc Klient, albowiem pomimo podjętych przez Bank
    prób kontaktu, nie dostarczył bądź dostarczył z opóźnieniem oświadczenie
    potwierdzające, że otrzymane zza granicy świadczenie jest emeryturą lub rentą, tym
    samym uniemożliwiając Bankowi terminowe wykonanie obowiązków płatnika podatku.
    Podobnie w sytuacji gdy Bank nie jest świadomy charakteru otrzymanej zza granicy
    płatności jako emerytury lub renty na skutego tego, że żadna ze znanych cech
    uzasadniających przypuszczenie, iż otrzymane świadczenie może być emeryturą lub rentą
    (np. użycie w opisie przelewu słów „emerytura” lub „renta” w popularnym języku
    podmiotu zlecającego przelew lub nazwa nadawcy przelewu identyfikowanego w innych
    przypadkach jako będącego instytucją wypłacającą emerytury i renty) nie wystąpi. W takim
    przypadku rolą Klienta jest poinformowanie Banku o charakterze świadczenia będącego
    emeryturą lub rentą. Jeśli Bank zostałby w ten sposób poinformowany o charakterze tego

    świadczenia, to zrealizowałby nałożone przepisami prawnymi obowiązki płatnika. Jeśli
    jednak Klient nie poinformuje Banku o tym fakcie, a otrzymane świadczenie okaże się
    emeryturą lub rentą, Bank nie pobierze podatku również z winy Klienta.
    Stanowisko potwierdzające, że banki nie ponoszą odpowiedzialności za niepobranie
    podatku od emerytur i rent zagranicznych z winy podatnika z powodu niepoinformowania
    przez klientów o charakterze otrzymanej płatności stanowiącej emeryturę lub rentę
    zagraniczną, wynika np. z interpretacji Dyrektora KIS z 24 października 2022 r. (znak: 0112-
    KDIL2-1.4011.739.2022.1.KF), w której czytamy: „Bank nie ponosi odpowiedzialności
    płatnika wynikającej z przepisów Ordynacji podatkowej, w przypadku niedopełnienia przez
    Klienta obowiązków w zakresie poinformowania Banku o otrzymywaniu świadczenia z
    tytułu emerytury lub renty zagranicznej lub podania nieaktualnych danych albo braku ich
    aktualizacji. W konsekwencji Bank nie jest zobowiązany do poboru zaliczki na podatek
    dochodowy od osób fizycznych oraz wystawienia informacji PIT-11 za okres, kiedy nie
    posiadał wiedzy co do charakteru świadczeń, w wypłacie których uczestniczył”.
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 11 września 2020 r. (znak:
    0114-KDIP3-2.4011.476.2020.1.JK2), w której organ stwierdził: „Bank nie poniesie
    odpowiedzialności płatnika wynikającej z przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa, w
    przypadku niedopełniania przez Klienta obowiązków informacyjnych względem Banku
    wynikających z Regulaminu w zakresie otrzymywania emerytury/renty zagranicznej lub
    podania nieaktualnych danych albo niedopełniania obowiązku ich aktualizacji”.
    W świetle przywołanych argumentów, zwracam się z prośbą o potwierdzenie, że
    przedstawione przeze mnie stanowisko i rozumienie treści przepisów prawa podatkowego
    jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W świetle art. 9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
    Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”):
        Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody,
        z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
        których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
        podatku.
    Zgodnie z art. 35 ustawy o PIT:
        Do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich
        jednostki organizacyjne - od wypłacanych przez nie emerytur i rent z zagranicy.
    W świetle art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji Podatkowej (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz.
    111 ze zm.):
        Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
        niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa
        podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we
        właściwym terminie organowi podatkowemu.
    Zgodnie z art. 30 § 1 Ordynacji Podatkowej:
        Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za
        podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    W światle art. 30 § 5 Ordynacji Podatkowej:
        Przepisów § 1-4 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli
        podatek nie został pobrany z winy podatnika; w tych przypadkach organ
        podatkowy wydaje decyzję o odpowiedzialności podatnika. Odpowiedzialność

        podatnika można orzec w decyzji określającej wysokość zobowiązania
        podatkowego.
    W świetle powyższych przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, obowiązek płatnika
    polega na wykonaniu trzech materialno-technicznych czynności: obliczeniu należnego od
    podatnika podatku, pobraniu obliczonego podatku z jego środków i wpłaceniu w
    wyznaczonym terminie do właściwego organu podatkowego. Niemniej jednak płatnik,
    który nie wykonał tych obowiązków, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek
    pobrany a niewpłacony, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli podatek
    nie został pobrany z winy podatnika. W tych przypadkach organ podatkowy wydaje
    decyzję o odpowiedzialności podatnika.
    Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia czy Bank jest zwolniony z odpowiedzialności
    płatnika na podstawie art. 30 § 5 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy niezrealizowanie
    obowiązku płatnika podatku jest konsekwencją winy podatnika.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że w ramach swojej działalności Bank prowadzi na
    rzecz osób fizycznych m.in. mających miejsce zamieszkania w Polsce (Klienci, Klient)
    rachunki bankowe w polskiej lub obcej walucie, na które Klienci otrzymują przelewy m.in.
    z tytułu zagranicznych rent i emerytur.
    Zgodnie z ogólnymi warunkami obowiązującymi w stosunku do rachunków bankowych,
    Bank pobiera zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłacanych z
    zagranicy świadczeń emerytalno- rentowych chyba, że Klient udokumentuje prawo do
    zwolnienia z podatku przed otrzymaniem płatności. Z uwagi na brak uniwersalnych zasad
    pozwalających ustalić, czy otrzymany zza granicy przelew stanowi emeryturę lub rentę,
    Bank oczekuje, że Klient, który zamierza wskazać instytucji zagranicznej rachunek
    Bankowy prowadzony w Banku jako właściwy do wypłaty świadczeń emerytalno-
    rentowych lub po raz pierwszy wykorzysta rachunek bankowy prowadzony w Banku do
    otrzymania zagranicznej emerytury lub renty, poinformuje o tym Bank, tak aby możliwe
    było wykonanie wynikających z przepisów podatkowych obowiązków płatnika podatku.
    Niezależnie od tego, Bank w celu dochowania należytej staranności w wykonywaniu
    funkcji płatnika również we własnym zakresie filtruje zagraniczne wpływy na rachunki
    Klientów w celu identyfikacji takich płatności, co do których istnieje prawdopodobieństwo,
    iż mogą stanowić emerytury lub renty zagraniczne.
    Bank wykorzystuje w tym celu algorytmy filtrujące, których celem jest identyfikacja
    przelewów przychodzących zza granicy, które są opisane jako „renta” lub „emerytura” w
    popularnych językach obcych (tj. takich, które są Bankowi znane na podstawie innych
    obsługiwanych już zagranicznych płatności emerytalno-rentowych) bądź pochodzą od
    instytucji zidentyfikowanych już przy innych płatnościach jako instytucje wypłacające renty
    lub emerytury. Pozwala to określić pulę płatności, co do których istnieje uzasadnione
    przypuszczenie, że mogą stanowić emerytury lub renty zagraniczne, w konsekwencji czego
    jest prawdopodobne, że Bank powinien pełnić funkcję płatnika podatku z tytułu
    postawienia tych świadczeń do dyspozycji Klientów.
    Z uwagi jednak na fakt, że Bankowi nie są znane wszystkie możliwe rodzaje świadczeń
    wypłacanych przez różne instytucje zagraniczne, Bank nie jest w stanie na podstawie
    posiadanych informacji ustalić jednoznacznie i w sposób nie budzących wątpliwości, czy
    zidentyfikowane przelewy faktycznie stanowią emerytury lub renty zagraniczne. Dlatego
    Bank zwraca się w takich sytuacjach do Klientów z prośbą o złożenie pisemnego
    oświadczenia, czy dany przelew stanowi emeryturę lub rentę zagraniczną.
    W sytuacji, gdy Klient zadeklaruje, że otrzymywana płatność jest rentą bądź emeryturą,
    wówczas Bank dokonuje dalszych analiz pod kątem tego czy powstaje obowiązek poboru
    podatku czy też możliwe jest zastosowanie zwolnienia podatkowego na podstawie
    polskich przepisów (np. renty wojenne) bądź niepobrania podatku na podstawie zapisów
    konkretnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (np. renty z ubezpieczenia
    socjalnego czy emerytury z tytułu sprawowania funkcji publicznych). Zastosowanie

    zwolnienia podatkowego lub niepobranie podatku uzależnione jest od dostarczenia przez
    Klienta dodatkowych informacji i dokumentów uzasadniających zastosowanie tej
    preferencji. W przypadku braku możliwości zastosowania preferencji, Bank jako płatnik,
    na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 Ustawy o PIT pobiera ze środków Klienta należne zaliczki
    na podatek dochodowy od osób fizycznych i realizuje pozostałe obowiązki wynikające z
    funkcji płatnika.
    Zdarzają się sytuacje, że Bank otrzymuje od Klienta oświadczenie potwierdzające
    charakter otrzymanego przelewu jako emerytury lub renty zagranicznej później niż
    przypada termin wykonania obowiązków płatnika. W takim przypadku, Bank rozpoczyna
    realizowanie obowiązków płatnika z opóźnieniem, a pierwszy przelew podatku na
    rachunek urzędu skarbowego może w takich sytuacjach obejmować więcej niż jeden
    miesiąc. Bank rozpoczyna realizowanie obowiązków płatnika podatku również w sytuacji
    gdy pomimo podjętych prób kontaktu z Klientem w celu złożenia oświadczenia co do
    charakteru otrzymanego przelewu zagranicznego nie udaje się z nim skontaktować bądź
    pomimo nawiązania skutecznego kontaktu, Klient nie dostarcza wymaganego
    oświadczenia. Bank ostrożnościowo uznaje wówczas, że ma do czynienia ze świadczeniem
    emerytalno-rentowym, pomimo braku jednoznacznego potwierdzenia tego faktu przez
    Klienta.
    W sytuacji natomiast, gdy Klient złoży oświadczenie i zadeklaruje w nim, że otrzymywana
    płatność nie jest emeryturą ani rentą, wówczas Bank uznaje, że nie powstał obowiązek
    podatkowy, z tytułu którego miałby pełnić funkcję płatnika podatku. Bank w zaufaniu do
    swoich Klientów uznaje otrzymane oświadczenie za prawdziwie ale nie posiada narzędzi
    ani uprawnień do weryfikowania prawdziwości złożonego przez Klientów oświadczenia,
    dlatego nie jest w stanie stwierdzić czy nie został wprowadzony takim oświadczeniem w
    błąd.
    Nie da się również wykluczyć, że istnieją sytuacje, gdy na rachunek Klienta w Banku
    wpływają środki faktycznie pochodzące z emerytury lub renty zagranicznej, ale Bank
    pomimo zastosowania algorytmów filtrujących, tj. przy zachowaniu należytej staranności,
    nie jest w stanie tego ustalić, np. z powodu opisania przelewu w sposób niesugerujący
    emerytury lub renty zagranicznej, względnie gdy zleceniodawcą jest podmiot niebędący
    znanym Bankowi z innych płatności, podmiotem wypłacającym emerytury lub renty. W
    takiej sytuacji Bank oczekuje, że Klient świadomy charakteru otrzymywanej za
    pośrednictwem rachunku bankowego płatności, poinformuje Bank o jej charakterze. Jeśli
    jednak tego nie uczyni, Bank nie potrąci podatku od takiej należności zagranicznej, nie
    uznając jej za płatność, z tytułu wypłaty której ciąży na nim obowiązek płatnika podatku.
    Zatem, mając na uwadze powyższe przepisy oraz opis sprawy zgodzić się z Państwa
    stanowiskiem, że Bank jest zwolniony z odpowiedzialności płatnika na podstawie art. 30 §
    5 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy niezrealizowanie obowiązku płatnika podatku jest
    konsekwencją winy podatnika. Za sytuacje, w których winę za niepobranie podatku przez
    Bank należy przypisać podatnikowi, tj. Klientowi, a tym samym Bank nie ponosi takiej
    odpowiedzialności, należy uznać m.in.:
      a) niezgłoszenie Bankowi informacji o otrzymaniu świadczenia z tytułu emerytury lub
        renty zagranicznej, w sytuacji gdy Bank nie jest w stanie w inny sposób
        zidentyfikować charakteru tego świadczenia,
      b) niedostarczenie lub opóźnienie w dostarczeniu do Banku oświadczenia o
        charakterze otrzymanej zza granicy płatności stanowiącej emeryturę lub rentę, jeśli
        z tego powodu Bank nie był w stanie zrealizować obowiązków płatnika w terminie,
      c) wprowadzenie Banku w złożonym oświadczeniu w błąd co do charakteru
        otrzymanego świadczenia.
    Wskazać należy, że jeżeli Bank, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych
    wykona obowiązki wynikające z ustawy zgodnie z jej wymogami, tj. obliczy, pobierze i
    odprowadzi należny podatek we właściwym terminie, bądź potraktuje świadczenie

    emerytalno-rentowe z zagranicy jako zwolnione od opodatkowania w Polsce, to nie musi
    przejąć odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków przez podatnika w zakresie
    przekazania płatnikowi informacji o danych, mających wpływ na sposób i wysokość
    opodatkowania, ewentualnie zwolnienie z opodatkowania tych świadczeń.
    Zatem, Państwo stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.