Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.398.2020.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-13
Teza: Odliczenie podatku naliczonego w odniesieniu do projektu
Słowa kluczowe: podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2020 r. (data wpływu 18 maja 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług potrzebnych do realizacji projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług potrzebnych do realizacji projektu pn. „…”.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Gmina Miejska K. otrzymała dofinansowanie na realizację projektu pn. „…” dofinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, Osi Priorytetowej: 11.00.00: Włączenie społeczne; Działanie 11.02.00: Ułatwienie dostępu do przystępnych cenowo, trwałych oraz wysokiej jakości usług, w tym opieki zdrowotnej i usług socjalnych świadczonych w interesie ogólnym” Poddziałanie 11.02.03: Ułatwienie dostępu do usług społecznych, w tym integracja ze środowiskiem lokalnym – projekty konkursowe.

Realizatorem projektu był Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. Na realizację projektu Gmina otrzymała dofinansowanie w wysokości 157 562,50 zł co stanowi 79,12 % dofinansowania.

Celem projektu było przywrócenie zdolności 16 rodzin (24 rodziców: 16K i 8M oraz 27 dzieci) w zakresie kompetencji społecznych oraz działań na rzecz społeczności lokalnej poprzez wykorzystanie obszarów objętych Programem Rewitalizacji Miasta K. na lata 2015-2025. Realizowane były zadania z poradnictwa specjalistycznego (psycholog, prawnik, pedagog, socjoterapeuta, mediacje jak również z zakresu podniesienia kompetencji społecznych, utworzenie samopomocowej grupy wsparcia, działania środowiskowe).

W ramach projektu przeprowadzono działania:

1.  Poradnictwo specjalistyczne – uczestnicy mieli zapewnione indywidualne i grupowe spotkania z psychologiem, radcą prawnym, mediatorem, socjoterapeutą, zapewnienie opieki dla osób zależnych aby uczestnicy mogli aktywnie uczestniczyć w realizacji projektu.
2.  Warsztaty z zakresu podnoszenia kompetencji społecznych – trening kompetencji rodzicielskich i kształtowania postaw społecznych, warsztaty opieki nad osobami chorymi i niepełnosprawnymi, utworzenie i prowadzenie samopomocowej grupy wsparcia. Warsztaty dotyczące promocji zdrowia i higienicznego trybu życia.
3.  Działania o charakterze środowiskowym – obejmowały zorganizowanie następujących działań: wycieczka do W., piknik rodzinny i piknik ekologiczne lato na terenach rewitalizowanych.
4.  Praca socjalna – wypłata dodatków do wynagrodzenia pracownikom socjalnym w ramach realizacji kontraktu socjalnego.
5.  Zasiłki celowe – wypłata zasiłków celowych uczestnikom/rodzinom uczestniczącym w projekcie zgodnie z ustawą o pomocy społecznej (1 osoba, 13 miesięcy x 200 zł).

Wsparciem w projekcie zostało objętych 15 rodzin (22 rodziców: 15 K 7M oraz 29 dzieci), mieszkańców miasta K. z obszarów objętych rewitalizacją, korzystających ze świadczeń pomocy społecznej. Grupę docelową stanowiły osoby zagrożone ryzykiem ubóstwa i/lub wykluczenia społecznego, w tym osoby bezrobotne, które zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy znajdowały się w trzeciej grupie osób tzw. oddalonych od rynku pracy, mieszkające na obszarze wyznaczonym do rewitalizacji (wskazanym w programie rewitalizacji), jak również otoczenie osób zagrożonych ubóstwem i/lub wykluczeniem społecznym (w tym zakresie w jakim jest to niezbędne dla wsparcia os. zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym objętych wsparciem).

Preferowanymi do objęcia wsparciem były osoby lub rodziny korzystające z PO PŻ, a zakres wsparcia dla tych osób lub rodzin nie powielał działań, które dana osoba lub rodzina otrzymała lub otrzymuje z PO PŻ w ramach działań towarzyszących, o których mowa w PO PŻ., osoby o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, osoby z niepełnosprawnością sprzężoną oraz osoby z zaburzeniami psychicznymi, w tym osoby z niepełnosprawnością intelektualną i osoby z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi (w rozumieniu zgody z Międzynarodową Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych), osoby zagrożone ubóstwem lub wykluczeniem społecznym doświadczające wielokrotnego wykluczenia społecznego, rozumianego jako wykluczenie z powodu więcej niż jednej z przesłanek (wskazanych w definicji osoby zagrożonej ryzykiem ubóstwa i/lub zagrożenia społecznego).

W ramach realizacji zaplanowanych działań ponoszono wydatki związane z zatrudnieniem kadry zewnętrznej do przeprowadzenia tzw. działań miękkich na podstawie zawartych umów zlecenie (psycholog, radca prawny, pedagog). W ramach projektu zorganizowano wycieczkę do W. której realizację zlecono dla biura podróży (koszt obejmował wynajęcie autobusu, zakup artykułów spożywczych, wodę, bilety wstępu, obiad). Przy realizacji pikniku rodzinnego oraz pikniku ekologicznego zakupiono artykuły spożywcze oraz materiały biurowe.

Umowy na realizację działań zawarte były zarówno z osobami fizycznymi (po zakończeniu umowy wystawiały rachunki) oraz firmami (po zakończeniu umowy wystawiały faktury uwzględniając kwoty brutto – bez podatku VAT).

W ramach projektu zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie oraz ustawą o pomocy społecznej uczestnicy otrzymywali przez 13 miesięcy zasiłki celowe w kwocie 200 zł na miesiąc. Pracownicy socjalni realizujący kontrakty socjalne otrzymali dodatki do wynagrodzeń od których zostały odprowadzone składki społeczne oraz podatek.

Jednym z załączników umowy o dofinansowanie jest złożenie oświadczenia o braku możliwości odzyskania poniesionego podatku VAT, który został zakwalifikowany do kategorii wydatków kwalifikowalnych projektu. Gmina Miejska K. zobowiązuje się do przedłożenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z właściwej izby skarbowej stwierdzającej brak odzyskania podatku VAT uznanego w ww. projekcie za wydatek kwalifikowalny. Realizacja projektu nie generowała żadnych dochodów.

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT od towarów i usług. Faktury i rachunki dokumentujące poniesione wydatki w ramach projektu wystawiane były na Gminę.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy Gmina K. ma prawo odliczyć kwoty podatku od towarów i usług VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług potrzebnych do realizacji projektu „…” dofinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, Osi Priorytetowej: 11.00.00: Włączenie społeczne, Działanie 11 02.00: Ułatwienie dostępu do przystępnych cenowo, trwałych oraz wysokiej jakości usług, w tym opieki zdrowotnej i usług socjalnych świadczonych?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług od zakresu objętego dofinansowaniem w projekcie pn. „…”, dofinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Gmina wykorzystała nabyte towary i usługi związane z realizowanym projektem do czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z tym, iż realizacja projektu nie generowała dochodu, nie ma możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT i można go traktować jako wydatek kwalifikowalny przy realizacji ww. projektu. Efekty realizacji projektu wykorzystywane były do czynności nieopodatkowanych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Tak skonstruowana zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podkreślić również należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują sprawy pomocy społecznej oraz wspierania rodziny (art. 7 ust. 1 pkt 6 i 6a ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina, która jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, otrzymała dofinansowanie na realizację projektu pn. „…”. Wsparciem w projekcie zostało objętych 15 rodzin, mieszkańców miasta K. z obszarów objętych rewitalizacją, korzystających ze świadczeń pomocy społecznej. Grupę docelową stanowiły osoby zagrożone ryzykiem ubóstwa i/lub wykluczenia społecznego, w tym osoby bezrobotne, które zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy znajdowały się w trzeciej grupie osób tzw. oddalonych od rynku pracy, mieszkające na obszarze wyznaczonym do rewitalizacji (wskazanym w programie rewitalizacji), jak również otoczenie osób zagrożonych ubóstwem i/lub wykluczeniem społecznym (w tym zakresie w jakim jest to niezbędne dla wsparcia os. zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym objętych wsparciem). W ramach realizacji zaplanowanych działań ponoszono wydatki związane z zatrudnieniem kadry zewnętrznej do przeprowadzenia tzw. działań miękkich na podstawie zawartych umów zlecenie (psycholog, radca prawny, pedagog). W ramach projektu zorganizowano wycieczkę do W. której realizację zlecono dla biura podróży (koszt obejmował wynajęcie autobusu, zakup artykułów spożywczych, wodę, bilety wstępu, obiad). Przy realizacji pikniku rodzinnego oraz pikniku ekologicznego zakupiono artykuły spożywcze oraz materiały biurowe. Realizacja projektu nie generowała żadnych dochodów. Efekty realizacji projektu nie były wykorzystywane były do czynności opodatkowanych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług potrzebnych do realizacji projektu.

Jak wskazano wyżej podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek nabytych towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W niniejszej sprawie jak wynika z treści wniosku Gmina Miejska K. efekty projektu oraz nabyte w związku z jego realizacją towary i usługi wykorzystała do czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając zatem na względzie powyższe, należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie nie wystąpi związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi, w związku z tym nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka umożliwiająca odliczenie podatku naliczonego.

W konsekwencji Wnioskodawca z tytułu realizowanego projektu pn. „…” nie ma możliwość odzyskania podatku VAT w trybie art. 86 ust. 1 ustawy przez jego odliczenie, ponieważ w niniejszej sprawie nie wystąpi związek dokonanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi, co jednocześnie oznacza, że Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Ponadto tut. Organ informuje, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.