Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.359.2025.2.RH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Dotyczy ustalenia, czy w świetle art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o
CIT, dochód uzyskany przez Spółkę z tytułu sprzedaży
przedmiotowego gruntu rolnego korzysta ze zwolnienia z
opodatkowania CIT, jako dochód z tytułu sprzedaży gruntu
rolnego wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego.
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne
grunty
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody ze
sprzedaży nieruchomości wchodzącej w skład
gospodarstwa rolnego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go
    Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 19 sierpnia 2025 r. (wpływ tego samego
    dnia).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce, jest
    rezydentem podatkowym w Polsce. Źródłem osiąganych przychodów przez Spółkę są
    głównie usługi najmu oraz odsetki z tytułu udzielonych pożyczek.
    Spółka posiada również grunty w postaci użytków rolnych o powierzchni ok. (...) ha, które
    zostały nabyte ponad 5 lat temu (licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie), a w międzyczasie nie zmieniano ich przeznaczenia w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego. Grunty te zostały wprowadzone do ewidencji
    środków trwałych Spółki jako składnik majątku trwałego. Grunty te nie są przedmiotem
    dzierżawy czy innego komercyjnego wykorzystania. Spółka opłaca podatek rolny. Spółka
    nie prowadzi na ww. gruntach upraw, chowu, hodowli i nie uzyskuje dochodów z produkcji
    rolniczej.
    Grunty rolne stanowią łąki i pastwiska, w części są one zakwalifikowane jako trwałe
    nieużytki zielone (TUZ), czyli użytki rolne porośnięte trawą lub innymi roślinami
    pastewnymi, na których przez co najmniej pięć lat nie stosowano płodozmianu. TUZ mają
    strategiczne znaczenie dla ochrony ziemi rolniczej przed nadmiernym zabudowaniem.
    Spółka utrzymuje przedmiotowe grunty w dobrej kulturze rolnej (koszenie, niezaorywanie
    itp.).
    W związku z posiadaniem przedmiotowych gruntów rolnych Spółka składa wnioski do
    Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: „ARiMR”) i otrzymuje dopłaty
    bezpośrednie. Spółka corocznie uzyskuje decyzje ARiMR o przyznaniu płatności
    obszarowych, w tym w ostatnim roku:
    - decyzję nr (...) z dnia (...) r. w sprawie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami
    naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW),
    - decyzję nr (...) z dnia (...) r. w sprawie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego
    wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata
    2023–2027.
    W najbliższym czasie Spółka planuje sprzedaż posiadanych gruntów. Nabywca nie jest
    jeszcze znany, jednak przy sprzedaży nie będzie podejmowana żadna działalność
    deweloperska ani inwestycyjna – zbycie będzie miało charakter incydentalny.
    W uzupełnieniu wniosku z 19 sierpnia 2025 r. odpowiadając na pytania wskazali Państwo:
    1.  Czy na gruntach, które planujecie Państwo sprzedać prowadzona jest/była:
        - działalność rolnicza, lub
        - działalność gospodarcza?
        Jeśli tak, to w jakich okresach czasu?
        Działalność rolnicza:
        Odpowiedź: Spółka utrzymuje przedmiotowe grunty w dobrej kulturze rolnej,
        zgodnie z ich przeznaczeniem - są koszone, nie są odłogowane ani zanieczyszczone,

        a ich charakter rolny jest zachowany. Obszary te wykorzystywane są jako pastwiska
        oraz tereny zielone, co zapewnia ich utrzymanie w stanie umożliwiającym bieżące i
        przyszłe użytkowanie rolnicze. Wskazać należy, że Spółka dba o to, aby grunty
        spełniały wymogi związane z ich klasyfikacją jako użytki rolne, a ich
        zagospodarowanie odbywa się zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki rolnej.
        Działalność gospodarcza:
        Odpowiedź: nie
    2.  Jakie przeznaczenie na podstawie ewidencji gruntów i budynków mają wskazane we
      wniosku grunty? (proszę wskazać konkretne symbole)
        Odpowiedź:
        - Dz. Nr (...) - dr droga;
        - Dz. Nr (...) - dr droga;
        - Dz. Nr (...) - RIV, RV, RVI, ŁVI, ŁV rów niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RV, RVI, ŁIII, ŁIV rów niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIVb, RV, RVI, PsIV, PsV, PsVI, Lz niezabudowana nieruchomość
          rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIIIa, RIVa, RIVb, ŁIII niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - ŁIII niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - dr droga;
        - Dz. Nr (...) - RIVa, RV, PsIV, PsV niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIIIa, RIVb, RV, PsIV niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - grunty orne niezabudowana nieruchomość rolna.

## Pytanie

Czy w świetle art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych, dochód uzyskany przez Spółkę z tytułu sprzedaży przedmiotowego
    gruntu rolnego korzysta ze zwolnienia z opodatkowania CIT, jako dochód z tytułu
    sprzedaży gruntu rolnego wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskany z planowanej sprzedaży przedmiotowego
    gruntu rolnego będzie korzystał ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych
    na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o CIT, ponieważ spełnione
    są przesłanki wynikające z tego przepisu.
    Zgodnie z wyżej wskazanym artykułem: „Wolne od podatku są dochody z tytułu sprzedaży
    całości lub części nieruchomości lub udziału w nieruchomości, wchodzącej w skład
    gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli
    sprzedaż ta następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości lub udziału w
    nieruchomości”.
    Z kolei definicja gospodarstwa rolnego znajduje się w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o
    podatku rolnym (art. 2 ust. 1): „Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów
    sklasyfikowanych jako użytki rolne (...), niezajętych na prowadzenie działalności
    gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha
    przeliczeniowy, stanowiących własność lub posiadanych przez podatnika”.

    W opinii Spółki nie doszło do zajęcia gruntu na działalność gospodarczą inną niż rolnicza.
    Spółka nie prowadzi na gruncie żadnych czynności faktycznych związanych z działalnością
    gospodarczą inną niż rolnicza (np. budowy, magazynowania, usług). Samo wprowadzenie
    gruntu do ewidencji środków trwałych oraz uzyskiwanie dopłat ARiMR nie powoduje
    zajęcia gruntu na działalność gospodarczą, co potwierdza Wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2024 r., sygn. akt III FSK 999/23, zgodnie z którym: o
    „zajęciu”, o którym mowa w art. 2 ust. 2 u.p.o.l., można mówić jedynie wtedy, gdy dany
    przedmiot opodatkowania faktycznie jest wykorzystywany do prowadzenia działalności
    gospodarczej, na którym faktycznie realizuje się czynności powodujące osiągnięcie
    zamierzonych celów lub konkretnego rezultatu, związanych z prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Spółka nie prowadziła na przedmiotowym gruncie żadnych działań
    komercyjnych ani inwestycyjnych – nie prowadzono tam budowy, działalności usługowej,
    składowania materiałów ani innych form gospodarczego wykorzystania. Przedmiotowy
    grunt:
    - zachował charakter rolny,
    - był utrzymywany zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej,
    - nie został przeznaczony pod zabudowę, nie był uzbrojony ani scalany,
    - nie służył celom działalności gospodarczej, lecz był utrzymywany wyłącznie w celu
    zachowania kwalifikacji do dopłat bezpośrednich.
    Sprzedaż następuje po upływie wymaganego 5-letniego okresu od daty nabycia, co
    również spełnia przesłanki zastosowania zwolnienia.
    W ocenie wnioskodawcy po analizie stanowisk wyrażonych w orzeczeniach i
    interpretacjach (np. Pismo z dnia 29 marca 2019 r., wydane przez: Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, Znak: 0111-KDIB2-3.4010.29.2019.2.LG) tylko faktyczne użycie na
    działalność gospodarczą wywołuje „zajęcie” a posiadanie czy formalne uznanie za środek
    trwały to za mało.
    Wspomniany wyżej wyrok sygn. akt III FSK 999/23, czy wyrok WSA w Warszawie z 10
    kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2663/14, wskazuje, że: „Zajęcie gruntów na działalność
    gospodarczą” oznacza rzeczywiste, obiektywne i empirycznie weryfikowalne
    wykorzystywanie gruntów rolnych na tę działalność, a nie tylko samo ich posiadanie albo
    podejmowanie pewnych czynności przygotowawczych mających za przedmiot tenże grunt.
    Skoro w przedstawionym stanie faktycznym:
    - grunt zachowuje status użytku rolnego – zgodnie z ewidencją gruntów,
    - grunt nie jest wykorzystywany w działalności operacyjnej Spółki – nie służy do
    świadczenia usług, najmu, magazynowania, inwestycji,
    - Spółka utrzymuje grunt w dobrej kulturze rolnej oraz uzyskuje dopłaty bezpośrednie z
    ARiMR – co jest uznawane za element działań zachowujących rolny charakter gruntu,
    - grunt został nabyty ponad 5 lat temu
    spełniony jest warunek z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

    Zatem, mimo że Spółka nie prowadzi działalności stricte rolniczej (np. produkcji roślinnej
    lub hodowli), to również nie zajmuje gruntu na inną działalność gospodarczą. Wobec
    powyższego, zdaniem Spółki, dochód uzyskany z tej sprzedaży powinien być zwolniony z
    CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Natomiast, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości
      lub udziału w nieruchomości, wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie
      nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli sprzedaż ta następuje przed
      upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
      nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości lub udziału w nieruchomości.
    W myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Z postanowień zawartych w art. 2 ust. 4 ustawy o CIT wynika, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo
      rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.
    Zgodnie z przepisami art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U.
    z 2024 r., poz. 1176 ze zm., dalej: „ustawa o podatku rolnym”):
      Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji
      gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie
      działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
    W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy:
      Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej
      powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub
      znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki
      organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
    Z powyższego wynika, że przy ocenie, czy dana nieruchomość stanowi gospodarstwo
    rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym – a tym samym również w rozumieniu

    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – muszą być spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    - grunty muszą stanowić własność lub znajdować się w posiadaniu m.in. osoby prawnej,
    - łączna powierzchnia tych gruntów musi wynosić ponad 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy,
    - grunty muszą być sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne,
    - grunty nie mogą być zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż
    działalność rolnicza.
    W zakresie możliwości zastosowania ww. zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1
    ustawy o CIT, w powiązaniu z definicją gospodarstwa rolnego wynikającą z ww. ustawy o
    podatku rolnym, istotne jest to, że poza odpowiednią kwalifikacją gruntów jako użytki
    rolne, warunkiem wchodzenia w skład gospodarstwa rolnego, upływu odpowiednio
    liczonych pięciu lat, przekroczenia łącznej powierzchni 1 ha lub 1 ha przeliczeniowego,
    nieruchomości lub ich części nie powinny być zajęte na prowadzenie działalności
    gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
    Z tego też względu zasadne jest wskazanie, iż jak wynika z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17
    maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.)
    podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i
    świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej,
    gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane
    zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
    Zasady dokonywania wpisów w ewidencji, wprowadzanie zmian i aktualizacji ewidencji
    określa Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w sprawie ewidencji
    gruntów i budynków z dnia 27 lipca 2021 r. (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 219 ze zm., dalej:
    „Rozporządzenie”).
    Zgodnie z § 8 ust. 1 ww. Rozporządzenia:
      Użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:
      1) grunty rolne;
      2) grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione;
      3) grunty zabudowane i zurbanizowane;
      4) grunty pod wodami;
      5) tereny różne.
    Stosownie do treści § 9 ust. 1 Rozporządzenia, grunty rolne, o których mowa w § 8 ust. 1
    pkt 1 dzielą się na:
      1) użytki rolne, do których zalicza się:
      a) grunty orne, oznaczone symbolem R,
      b) łąki trwałe, oznaczone symbolem Ł,
      c) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem Ps,
      d) sady, oznaczone symbolem S,
      e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem Br,
      f) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem Lzr,
      g) grunty pod stawami, oznaczone symbolem Wsr,
      h) grunty pod rowami, oznaczone symbolem W;
      2) nieużytki, oznaczone symbolem N.
    Zgodnie z treścią § 9 ust. 3 Rozporządzenia:
      Grunty zabudowane i zurbanizowane, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 3, dzielą się
      na:
      1) tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem B;

      2) tereny przemysłowe, oznaczone symbolem Ba;
      3) inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem Bi;
      4) zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone
      symbolem Bp;
      5) tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, oznaczone symbolem Bz;
      6) użytki kopalne, oznaczone symbolem K;
      7) tereny komunikacyjne, w tym:
      a) drogi, oznaczone symbolem dr,
      b) tereny kolejowe, oznaczone symbolem Tk,
      c) inne tereny komunikacyjne, oznaczone symbolem Ti,
      d) grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych,
      oznaczone symbolem Tp.
    Podsumowując, aby dochód ze sprzedaży wskazanej przez Spółkę nieruchomości (gruntu)
    podlegał zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawych na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustaw o CIT, muszą być spełnione określone w tym przepisie
    warunki, m.in. sprzedawane grunty muszą wchodzić w skład gospodarstwa rolnego oraz
    sprzedaż musi nastąpić po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości (gruntu). Warunki te
    muszą być spełnione łącznie.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w świetle art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
    dochód uzyskany przez Spółkę z tytułu sprzedaży przedmiotowego gruntu rolnego
    korzysta ze zwolnienia z opodatkowania CIT, jako dochód z tytułu sprzedaży gruntu
    rolnego wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego.
    W odniesieniu do powyższych wątpliwości, ponownie wskazać należy na przepis art. 17
    ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, z którego wynika, że wolne od podatku są dochody z tytułu
    sprzedaży całości lub części nieruchomości lub udziału w nieruchomości, wchodzącej w
    skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży,
    jeżeli sprzedaż ta następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości
    lub udziału w nieruchomości.
    Przepis art. 2 ust. 4 ustawy o CIT odsyła w zakresie definicji gospodarstwa rolnego do
    ustawy o podatku rolnym, w której zgodnie art. 2 ust. 1 za gospodarstwo rolne uważa się
    obszar gruntów, o których mowa w art. 1 tej ustawy (tj. grunty sklasyfikowane w ewidencji
    gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie
    działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza), o łącznej powierzchni
    przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się
    w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki,
    nieposiadającej osobowości prawnej.
    W zakresie możliwości zastosowania ww. zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1
    ustawy o CIT w powiązaniu z definicją gospodarstwa rolnego wynikającą z ww. ustawy o
    podatku rolnym, istotne jest to, że poza odpowiednią kwalifikacją gruntów jako użytki
    rolne, warunkiem wchodzenia w skład gospodarstwa rolnego, upływu odpowiednio
    liczonych pięciu lat, przekroczenia łącznej powierzchni 1 ha lub 1 ha przeliczeniowego,
    nieruchomości lub ich części nie powinny być zajęte na prowadzenie działalności
    gospodarczej innej niż działalność rolnicza.
    Orzecznictwo sądów administracyjnych odnoszących się do tego jak należy rozumieć
    zajęcie gruntów na prowadzenie działalności innej niż rolnicza wskazuje, że oddanie
    gruntów w użytkowanie w sposób wskazany we wniosku nie powinno spowodować ich
    zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej. Orzecznictwo to wskazuje m.in., że:
    „Zajęcie gruntów na działalność gospodarczą oznacza rzeczywiste, obiektywne i
    empirycznie weryfikowalne wykorzystywanie gruntów rolnych na tę działalność, a nie tylko
    samo ich posiadanie albo podejmowanie pewnych czynności przygotowawczych mających
    za przedmiot tenże grunt” (Wyrok NSA z 6 czerwca 2024 r. sygn. akt III FSK 1038/22).

    „Zajęcie gruntu na prowadzenie działalności gospodarczej jest ustawowym pojęciem o
    węższym zakresie od zakresu ustawowego pojęcia gruntu związanego z prowadzeniem
    działalności gospodarczej. Grunt zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, to
    grunt, na którym przedsiębiorca faktycznie prowadzi działalność gospodarczą, na którym
    przedsiębiorca w rzeczywistości wykonuje czynności wchodzące w zakres prowadzonej
    działalności gospodarczej” (Wyrok WSA w Łodzi z 20 lutego 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 597
    /23, sygn. akt I SA/Łd 583/23).
    „Sformułowanie grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej jest pojęciem
    węższym, niż grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i oznacza
    rzeczywiste, obiektywne i empirycznie weryfikowalne wykorzystywanie gruntu na tę
    działalność, a nie tylko samo ich posiadanie albo podejmowanie pewnych czynności
    przygotowawczych mających za przedmiot tenże grunt” (Wyrok WSA w Warszawie z 21
    września 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 120/11).
    „Grunt zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, to grunt, na którym
    przedsiębiorca faktycznie prowadzi działalność gospodarczą, na którym w rzeczywistości
    wykonuje czynności wchodzące w zakres prowadzonej działalności gospodarczej. Grunt
    zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej zawsze jest gruntem związanym z
    prowadzeniem tej działalności. Natomiast grunt związany z prowadzeniem działalności
    gospodarczej nie zawsze jest gruntem zajętym na prowadzenie działalności gospodarczej”
    (Wyrok WSA w Łodzi z 7 października 2016 r. sygn. akt I SA/Łd 642/16, WSA w Warszawie z
    8 września 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 346/05).
    W związku z powyższym, odnosząc się do poniższych działek:
        - Dz. Nr (...) - RIV, RV, RVI, ŁVI, ŁV rów niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RV, RVI, ŁIII, ŁIV rów niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIVb, RV, RVI, PsIV, PsV, PsVI, Lz niezabudowana nieruchomość
          rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIIIa, RIVa, RIVb, ŁIII niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - ŁIII niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIVa, RV, PsIV, PsV niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIIIa, RIVb, RV, PsIV niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - grunty orne niezabudowana nieruchomość rolna;
    wskazać należy, że w oparciu o przedstawiony opis sprawy, można stwierdzić, że zbycie
    powyższych działek, może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy
    o CIT, o ile ich powierzchnie przekraczają 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy (z wniosku wynika
    jedynie, że Spółka posiada grunty w postaci użytków rolnych o powierzchni ok. (...) ha).
    Przemawiają za tym następujące argumenty przedstawione we wniosku:
    - zgodnie z opisem sprawy działki o numerach:
        - Dz. Nr (...) - RIV, RV, RVI, ŁVI, ŁV rów niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RV, RVI, ŁIII, ŁIV rów niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIVb, RV, RVI, PsIV, PsV, PsVI, Lz niezabudowana nieruchomość
          rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIIIa, RIVa, RIVb, ŁIII niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - ŁIII niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIVa, RV, PsIV, PsV niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - RIIIa, RIVb, RV, PsIV niezabudowana nieruchomość rolna;
        - Dz. Nr (...) - grunty orne niezabudowana nieruchomość rolna

        zostały sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako:
          - RIIIa, RIV, RIVa, RIVb, RV, RVI (grunty orne),
          - PsIV, PsV, PsVI (pastwiska trwałe),
          - ŁIII, ŁIV, ŁV, ŁVI (trwałe łąki),
          - Lz (grunty zadrzewione i zakrzewione).
        Taka klasyfikacja potwierdza, że ww. działki zgodnie z Rozporządzeniem Ministra
        Rozwoju, Pracy i Technologii w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz.U. z
        2024 r. poz. 219), zostały zaklasyfikowane jako użytki rolne (§ 9 ust. 1 pkt 1), co
        wypełnia wymóg określony w ustawie o podatku rolnym, związany z możliwością
        zakwalifikowania tego rodzaju gruntu jako wchodzącego w skład gospodarstwa
        rolnego, co z kolei warunkuje możliwość zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o
        CIT,
    - Spółka posiada również grunty w postaci użytków rolnych o powierzchni ok. (...) ha, które
    zostały nabyte ponad 5 lat temu (licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie), a w międzyczasie nie zmieniano ich przeznaczenia w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego,
    - Spółka utrzymuje przedmiotowe grunty w dobrej kulturze rolnej, zgodnie z ich
    przeznaczeniem - są koszone, nie są odłogowane ani zanieczyszczone, a ich charakter
    rolny jest zachowany,
    - Spółka dba o to, aby grunty spełniały wymogi związane z ich klasyfikacją jako użytki
    rolne, a ich zagospodarowanie odbywa się zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki
    rolnej,
    - na gruntach, które Spółka planuje sprzedać nie była prowadzona działalność
    gospodarcza,
    - Spółka nie prowadzi na ww. gruntach upraw, chowu, hodowli i nie uzyskuje dochodów z
    produkcji rolniczej,
    - w związku z posiadaniem przedmiotowych gruntów rolnych Spółka składa wnioski do
    Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i otrzymuje dopłaty bezpośrednie.
    Spółka corocznie uzyskuje decyzje ARiMR o przyznaniu płatności obszarowych.
    W odniesieniu natomiast do Działek Nr (...) - dr droga, Nr (...) - dr droga oraz Nr (...) - dr
    droga, wskazać należy, że w oparciu o przedstawiony we wniosku opis sprawy, nie można
    stwierdzić, że zbycie Działek Nr (...), Nr (...) oraz Nr (...), może korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Kluczowe w sprawie jest to, że jak wskazano w
    uzupełnieniu wniosku działki te zostały sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków
    jako dr (drogi). Taka klasyfikacja wskazuje, że działki Nr (...), Nr (...) oraz Nr (...) zgodnie z
    Rozporządzeniem Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w sprawie ewidencji gruntów i
    budynków (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 219), nie zostały zaklasyfikowane do użytków rolnych (§
    9 ust. 1 pkt 1), lecz jako grunty zabudowane i zurbanizowane w postaci terenów
    komunikacyjnych (§ 9 ust. 3 pkt 7 lit. a).

    Jak wskazano wyżej, zgodnie art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym za gospodarstwo rolne
    uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 tej ustawy (tj. grunty sklasyfikowane w
    ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na
    prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza).
    Wskazany we wniosku sposób klasyfikacji działek Nr (...), Nr (...) oraz Nr (...) w ewidencji
    gruntów jako dr (drogi) wyklucza więc wprost literalnie możliwość ich kwalifikacji jako
    wchodzących w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, co z
    kolei uniemożliwia zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT w odniesieniu do tego
    rodzaju nieruchomości.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 17 ust. 1 pkt 1
    ustawy o CIT, dochód uzyskany przez Spółkę z tytułu sprzedaży przedmiotowego gruntu
    rolnego korzysta ze zwolnienia z opodatkowania CIT, jako dochód z tytułu sprzedaży
    gruntu rolnego wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego:
    - w zakresie Działek Nr (...) (użytki rolne) – jest prawidłowe;
    - w zakresie Działek Nr (...), Nr (...) oraz Nr (...): dr (drogi) – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnej oraz orzeczeń
    sądów administracyjnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych
    sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla
    organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.