Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.848.2025.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem; zaniechanie
poboru podatku oraz zwrot kwoty.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
przychód
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 15
    września 2025 r. Uzupełniła go Pani pismem z 23 października 2025 r. (wpływ 5 listopada
    2025 r.) - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 6 listopada 2006 r. wraz z mężem A.A. zawarła Pani z Bankiem (...) umowę kredytu
    hipotecznego nominowanego do CHF nr (...).
    Zgodnie z treścią par. 1 umowy kredytu wskazano następujący cel: "sfinansowanie nabycia
    nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym położonym w (...)".
    Bank w ramach udzielonego kredytu wypłacił kredytobiorcom kwotę 246.812,01 PLN.
    Kwota wypłaconego kredytu została w całości wykorzystana na sfinansowanie nabycia
    nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym. Nieruchomość, której dotyczy
    kredyt położona jest w Polsce. Tytuł prawny do nieruchomości to "tereny mieszkaniowe" -
    nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym.
    Nieruchomość była współwłasnością Pani i Pani męża A.A. Obecnie nieruchomość ta
    została sprzedana osobie trzeciej.
    Nadto, należy wskazać, iż zaciągnięty kredyt jest kredytem hipotecznym zaciągniętym na
    cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Celem, na który zaciągnięto kredyty jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
    gospodarstwa domowego, a przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na zaspokojenie Pani
    celów mieszkaniowych.
    Pani mąż zmarł, a zgodnie z umową aktu notarialnego Repertorium A nr (...) z dnia 2
    kwietnia 2025 r. po sporządzeniu aktu poświadczenia dziedziczenia nastąpiła darowizna
    udziałów w spadku przez część spadkobierców A.A.: B.B., C.C., D.D., E.E. oraz F.F. na Pani
    rzecz (żony A.A.).
    W dniu 12 czerwca 2025 r. (...) Bank wystąpił do Pani z propozycją ugodowego zakończenia
    sprawy. Bank wskazał, że na dzień 11 czerwca 2025 r. kapitał pozostały do spłaty wynosi:
    33.971,43 CHF, zaś koszty 1.696,33 PLN, tj. 154.522,45 PLN oraz koszty 1.696,33 PLN.
    Natomiast, zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez Bank w dniu 14 lipca 2025 r., w
    okresie od 21 grudnia 2006 r. do 20 czerwca 2025 r. dokonała Pani łącznych wpłat z tytułu
    spłat rat kapitałowo-odsetkowych w łącznej wysokości 337.810,95 PLN.
    Zgodnie z par. 3 pkt 3 ugody przedstawionej przez Bank: "Bank zwalnia Kredytobiorcę z
    długu i umarza zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu Umowy w wysokości: kapitał: 154.522,45
    PLN oraz koszty 1.696,33 PLN. Bank zobowiązuje się zapłacić na rzecz Kredytobiorcy
    kwotę 30.507,16 PLN. Płatność kwoty nastąpi przelewem na rachunek wskazany w
    załączniku nr 3 do niniejszej ugody w terminie wskazanym w par. 3 ust. 5 poniżej."
    Nadto w par. 3 pkt 4 ugody wskazano, iż "warunkiem zwolnienia z długu i umorzenia
    zadłużenia kredytobiorcy z tytułu umowy w kwocie 156.218,78 PLN oraz zapłaty na rzecz
    Kredytobiorcy kwoty 30.507,16 zł jest podpisanie przez wszystkich Kredytobiorców i
    odesłanie do Banku niniejszej ugody".

    Nadto, zgodnie z par. 3 pkt 8 wskazano, że "Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w
    wyniku zwolnienia z długu i umorzenia zadłużenia, powstaje po jego stronie przychód, a
    na Banku w związku z powstaniem przychodu ciąży wypełnienie obowiązku
    informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).
    W wyniku zawarcia ugody, podczas jej podpisywania podpisz Pani oświadczenie, że kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty wyłącznie na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej w
    rozumieniu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe oraz, że nie korzystała Pani z zaniechania
    poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na realizację innej niż realizowana z tego kredytu inwestycja mieszkaniowej.
    Ugoda ma zostać zawarta w ciągu 2 miesięcy. Na skutek porozumienia z Bankiem nie
    zostanie dokonane przewalutowanie ww. kredytu.
    Na kwotę objętą ugodą składa się:
    1. zwolnienie z długu w kwocie: 156.218,78 PLN - jest to kwota kapitału kredytu;
    2. kwota wypłaty: 30.507,16 zł.
    Kwoty te zostały indywidualnie wynegocjowane przez kredytobiorców. Umorzenie z długu
    następuje w zakresie wszystkich kredytobiorców (spadkobierców po A.A.) i skutkować
    będzie wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w całości po stronie każdego ze
    współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.
    W odniesieniu natomiast do kwoty zwrotu przez bank:
        kwota ta zostanie wypłacona przez Bank w terminie 60 dni od dnia zawarcia ugody;
        kwota stanowi zwrot części nadpłaconego przez Panią kapitału i odsetek;
        w wyniku zawarcia ugody bank zwraca Pani środki pieniężne w kwocie uprzednio
        spłaconej przez Panią (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu);
        zwracana kwota nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczone przez Panią
        tytułem spłaty kredytu hipotecznego;
        kwota ta została ustalona w wyniku indywidualnych negocjacji z Bankiem.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Kredyt w 2006 r. został udzielony przez (...) Bank S.A. z siedzibą we (...), a zatem przez
    podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad
    rynkiem finansowym uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Kredyt został zabezpieczony hipotecznie - hipoteka kaucyjna na nieruchomości
    zabudowanej domem jednorodzinnym - (...), (...) - nieruchomość, której zakup
    finansowany był z niniejszego kredytu.
    Na kwotę umorzenia składa się:
    a) kapitał: 33.971,43 CHF,
    b) odsetki: 0,00 CHF,
    c) koszty: 1.696,33 PLN.
    Po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie NBP obowiązującym w dniu 11 maja
    2025 r. wynoszącym 4,5486 wyniesie to:
    a) kapitał: 154.522,45 PLN,
    b) odsetki: 0,00 PLN,

    c) koszty: 1.696,33 PLN
    W skład umorzenia nie będą wchodziły kwoty odsetek karnych (odsetek od zadłużenia
    przeterminowanego).
    Zgodnie z umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu
    solidarnie, tj. do pełnej wysokości.
    W przyszłości nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.
    Bank chce Pani wypłacić kwotę, która dotyczy nadpłaconych przez Panią kwot kapitału i
    odsetek. Bank zwraca Pani środki w kwocie uprzednio przez Panią spłaconej, z
    uwzględnieniem wartości udostępnionego kapitału. Kwota ta nie stanowi przysporzenia
    ponad kwoty uiszczone przez Panią tytułem spłaty kredytu hipotecznego. Kwota ta została
    ustalona na podstawie negocjacji stron po wyliczeniu kwoty nadpłaty ponad udostępniony
    przez Bank kapitał;
    Kwota 1.696,33 PLN dotyczy nieopłacenia ubezpieczenia na życie przez kredytobiorców.
    Ugoda z bankiem nie została jeszcze podpisana.
    Pytania
    1. Czy kwota dodatkowa 30.507,16 PLN stanowiąca w istocie częściowy zwrot spłaconych
      przez Kredytobiorcę rat kredytowych wynikająca z tytułu umowy ugody dot. kredytu
      frankowego otrzymanego na potrzeby mieszkaniowe podlega opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy kwota umorzenia w wysokości 33.971,43 CHF i 1.696,33 PLN, tj. 154.522,45 PLN
      oraz 1.696,33 PLN powstała w wyniku zawarcia ugody podlegać będzie zaniechaniu
      poboru podatku dochodowego na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów z
      11 marca 2022 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    W Pani ocenie kwota w wysokości 30.507,16 PLN która ma być zgodnie z ugodą wypłacona
    tytułem kwoty pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot spłaconych przez Kredytobiorcę rat
    kredytowych, nie może być uznana za przysporzenie majątkowe, a co za tym idzie, nie
    można jej zaliczyć do żadnej kategorii przychodów, które wynikają z art. 10 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazać należy, iż Bank poprzez zapłatę ww.
    kwoty de facto dokona zwrotu części środków uprzednio wpłaconych na rzecz Banku
    przez Panią, w związku z wykonaniem umowy.
    Nienależne świadczenie, o którym mowa w art. 410 w zw. z art. 405 Kodeksu cywilnego nie
    zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 1-6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie osiągnie Pani przychodu, a jedynie otrzyma Panie zwrot nienależnie pobranych
    pieniędzy w wyniku stosowania przez Bank nieuczciwych zasad tzw. klauzul
    niedozwolonych.
    Kwota dodatkowa 30.507,16 PLN została ustalona w wyniku negocjacji prowadzonych
    przed zawarciem ugody, stanowi ona kompromis pomiędzy Pani roszczeniem o zwrot
    spłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, a stanowiskiem Banku o bezpodstawności
    dochodzonych przez Panią kwot. Kwota ta mieści się w sumie wpłat tytułem rat
    kapitałowo- odsetkowych.
    Wobec powyższego, mowa tutaj o zwrocie nienależnie pobranych przez Bank rat
    kapitałowo- odsetkowych. Należy więc uznać, że zwrot ten nie stanowi dla Pani przychodu.
    Nie ma zatem podstaw, aby zwróconą kwotę uznać za dochód podlegający
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. W

    przypadku zwrotu świadczenia otrzymuje Pani z powrotem swój kapitał - zwrot
    zapłaconych bankowi kwot, które co miesiąc w ratach kapitałowo- odsetkowych
    przekazywała Pani na rzecz Banku.
    Wobec powyższego, kwota zwrócona przez Bank nie powinna zostać uznana jako dochód
    podlegający opodatkowaniu.
    W Pani ocenie, otrzymane przez Panią środki pieniężne na mocy treści ugody, nie będą
    stanowiły dla Pani żadnej dodatkowej korzyści (przysporzenia majątkowego, wartości
    wchodzącej do ich majątku), a jedynie prowadzić będą do rozliczeń, które zgodne są z
    prawem, tj. stanowią następstwo pozbawienia umowy kredytu abuzywnych postanowień.
    Tym samym - w przypadku zawarcia ugody - nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty 30.507,16 PLN.
    Z uwagi na fakt, iż w Pani ocenie nie wystąpi przychód do opodatkowania, to nie będą
    miały również zastosowania żadne zwolnienia od podatku dochodowego wynikające z art.
    21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani przepisy dotyczące zaniechania
    poboru podatku dochodowego na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe (Dz. U. z dnia 14 marca 2022 r. poz. 592).
    W Pani ocenie to stanowisko jest słuszne, bowiem zwrot nienależnie pobranych środków
    przez Bank zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie
    będzie stanowił przychodu po Pani stronie. W związku z tym nie będzie Pani zobowiązana
    do zapłacenia podatku od osób fizycznych od tej kwoty. Podobne stanowisko zajął m.in.:
    1. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 27
      listopada 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.782.2024.1.KF,
    2. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 18
      października 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.665.2024.1.MKA.
    Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, że dodatkowe świadczenie pieniężne, które
    ma zwrócić Bank przy zawarciu ugody Pani zdaniem, nie stanowi przychodu. Czynność ta
    nie spowoduje uzyskania przysporzenia majątkowego, wzrostu majątku. Otrzymana przez
    Panią kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłaciła Pani wcześniej
    do Banku. Pieniądze te nie są przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Ich uzyskanie nie będzie skutkować po Pani stronie
    powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad. 2
    Pani zdaniem opisane zdarzenie polegające na zawarciu ugody z Bankiem na mocy której
    "Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty
    33.971,43 CHF, tj. 154.522,45 PLN oraz 1.696,33 PLN tj. w całości, a Kredytobiorca to
    zwolnienie z długu przyjmuje" wypełnia znamiona zaniechania poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych (dalej jako: "ustawa PIT") na podstawie treści przepisu
    art. 22 § 1 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa (dalej jako: "o. p.") w zw. z § 1 ust. 1-7
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (dalej jako rozporządzenie).
    Kredyt, który jest przedmiotem niniejszego zapytania zaciągnięty został na sfinansowanie
    nabycia nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym (cel mieszkaniowy). Kredyt
    w całości przeznaczony został na ten cel, a zatem jest związany z celami mieszkaniowymi
    w rozumieniu treści przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy PIT.
    Ponadto, kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej zgodnie z
    § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia.
    Nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego.

    Dla potwierdzenia podobne stanowisko znalazło zastosowanie m.in.:
    1. interpretacja indywidualna z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.53.2024.1.
      MKA,
    2. interpretacja indywidualna z dnia 4 grudnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT2-
      2.4011.723.2023.2.KR.
    Wobec powyższego, w przypadku wystawienia przez Bank informacji PIT-11 w zakresie
    kwoty zwolnienia z części długu (umorzenia) w wysokości 33.971,43 CHF i 1.696,33 PLN, tj.
    154.522,45 PLN oraz 1.696,33 PLN nie będzie Pani zobowiązana do wykazania ww. kwoty
    w zeznaniu rocznym podatkowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie

    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Z opisu sprawy wnika, że 6 listopada 2006 r. wraz z mężem zawarła Pani z Bankiem
    umowę kredytu hipotecznego nominowanego do CHF. Celem, na który zaciągnięto
    kredyty było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, a
    przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na zaspokojenie Pani celów mieszkaniowych. Pani
    mąż zmarł, a zgodnie z umową aktu notarialnego z dnia 2 kwietnia 2025 r. po
    sporządzeniu aktu poświadczenia dziedziczenia nastąpiła darowizna udziałów w spadku
    przez część spadkobierców AA: BB, CC, DD, EE oraz FF na Pani rzecz.
    W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z art. 922 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      § 1. Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na
      jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

      § 2. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą,
      jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby
      niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.
      § 3. Do długów spadkowych należą także koszty pogrzebu spadkodawcy w takim
      zakresie, w jakim pogrzeb ten odpowiada zwyczajom przyjętym w danym
      środowisku, koszty postępowania spadkowego, obowiązek zaspokojenia roszczeń o
      zachowek oraz obowiązek wykonania zapisów zwykłych i poleceń, jak również inne
      obowiązki przewidziane w przepisach księgi niniejszej.
    Stosownie do art. 924 tej ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast w myśl art. 925 wskazanej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Artykuł 1012 Kodeksu cywilnego określa natomiast, że:
      Spadkobierca może bądź przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za
      długi (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności
      (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    W myśl art. 1030 tej ustawy:
      Do chwili przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi
      spadkowe tylko ze spadku. Od chwili przyjęcia spadku ponosi odpowiedzialność za te
      długi z całego swego majątku.
    Zgodnie natomiast z art. 1031 § 1 Kodeksu cywilnego:
      § 1. W razie prostego przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za
      długi spadkowe bez ograniczenia.
      § 2. W razie przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza spadkobierca ponosi
      odpowiedzialność za długi spadkowe tylko do wartości ustalonego w wykazie
      inwentarza albo spisie inwentarza stanu czynnego spadku. Powyższe ograniczenie
      odpowiedzialności odpada, jeżeli spadkobierca podstępnie pominął w wykazie
      inwentarza lub podstępnie nie podał do spisu inwentarza przedmiotów należących
      do spadku lub przedmiotów zapisów windykacyjnych albo podstępnie uwzględnił w
      wykazie inwentarza lub podstępnie podał do spisu inwentarza nieistniejące długi.
    Ponadto, wskazała Pani, że na podstawie proponowanej ugody bank umorzy Pani
    zadłużenie, zwróci środki pieniężne oraz koszty ubezpieczenia na życie.
    Skutki podatkowe zwrotu środków pieniężnych
    Ugoda - jako jeden z typów umów - regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń

    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też, gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Odnosząc się do skutków podatkowych zwrotu, w opisie sprawy wskazała Pani, że zwrot
    ten dotyczy nadpłaconych przez Panią kwot kapitału i odsetek. Wyjaśniła Pani, że Bank
    zwróci Pani środki w kwocie uprzednio przez Panią spłaconej, z uwzględnieniem wartości
    udostępnionego kapitału. Kwota ta nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczone
    przez Panią tytułem spłaty kredytu hipotecznego

    Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzyma Pani od banku zwrot środków, które
    wcześniej na mocy umowy kredytowej przekazała Pani w ramach spłaty rat kapitałowo-
    odsetkowych. Otrzyma więc Pani środki będące ekwiwalentem wydatków, które były
    uprzednio poniesione z Pani własnych środków. Po Pani stronie nie dojdzie zatem do
    powstania przysporzenia majątkowego - taka wypłata będzie dla Pani neutralna
    podatkowo - po Pani stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Skoro więc otrzyma Pani od banku taki zwrot - to nie będzie on stanowił przychodu.
    Tym samym - nie będzie na Pani ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.
    Zatem w tym zakresie nie będzie miało zastosowania rozporządzenie Ministra Finansów z
    11 marca 2022 r., o którym mowa we wniosku. Również z uwagi na niepowstanie z tego
    tytułu przychodu do opodatkowania.
    W Pani sytuacji nie będzie miało zastosowania także żadne zwolnienie z art. 21 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie uzyska Pani z tytułu otrzymanego
    zwrotu z Banku dochodu, który mógłby podlegać zwolnieniu od podatku.
    W tej kwestii Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Umorzenie wierzytelności
    Odrębną kwestią jest umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z
    długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
          kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
          przypadku gdy:

        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
          zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
          inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki
          inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
          podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn.
          zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności
          z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
          mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
          ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
          refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
          zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
          wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
          odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,
          rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
          gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
          mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
          wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
          inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
          osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
          zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
        1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
          rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
        2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
          określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.

    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pani skutki podatkowe z tytułu zaniechania poboru podatku
    Omawiane Rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując - że główną przesłanką do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o
    których mowa w tym artykule.
    Zgodnie z tym artykułem, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie
    budynku mieszkalnego.
    Z opisu sprawy wynika, że zaciągnęła Pani kredyt na zakup nieruchomości zabudowanej
    budynkiem jednorodzinnym. Zatem główna przesłanka do skorzystania z zaniechania
    poboru podatku została spełniona.
    Ponadto, z przedstawionych przez Panią informacji wynika, że kredyt był udzielony przed
    dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na
    podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystała Pani
    wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele
    mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie.
    W Pani sytuacji, do dochodu z tytułu umorzenia kredytu w części przeznaczonej na zakup
    nieruchomości zabudowanej budynkiem jednorodzinnym, znajdzie zastosowanie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. W odniesieniu do tej części
    umorzonej wierzytelności spełnione są bowiem wskazane w rozporządzeniu przesłanki
    uprawniające do skorzystania z tego zaniechania.
    Zatem, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    z tego tytułu od tej części umorzonej wierzytelności, a co za tym idzie - do wykazania
    dochodu w zeznaniu rocznym i odprowadzenia z tego tytułu podatku dochodowego od
    osób fizycznych.
    W tym zakresie Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Zaniechanie to nie będzie jednak miało zastosowania do pozostałej części umorzonego
    długu z tytułu kredytu hipotecznego, tj. odpowiadającej części kredytu przeznaczonej na
    pokrycie kosztów ubezpieczenia na życie. Z przepisu §1 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia wynika
    jednoznacznie, że zaniechanie dotyczy wierzytelności z tytułu opłat, których poniesienie
    przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z
    wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Zatem w
    odniesieniu do tej części uzyskanego przychodu, która wynika z umorzenia wierzytelności
    dotyczącej ww. kredytu w części związanej z kosztami ubezpieczenia, nie znajdzie
    zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Kwota ta
    będzie stanowić dla Pani przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Wobec tego, będzie Pani zobowiązana do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym i
    odprowadzenia z tego tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.

    W tej części Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy,
    że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, określonych stanach
    faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzega Pani, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa
    podatkowego wywołuje przedstawiony przez Panią stan faktyczny. W polskim systemie
    prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie interpretacji
    indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy opodatkowania
    oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też nie analizowałem przedstawionych przez Panią
    kwot.
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to interpretacja nie wywołuje
    skutków podatkowych dla pozostałych spadkobierców Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.