Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.615.2025.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: mieszkanie
nabycie
nieruchomości
spadek
spadkodawca
udział
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 17 listopada 2025 r. (wpływ
    19 listopada 2025 r.) oraz pismem z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 19 grudnia 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Postanowieniem Sądu Rejonowego z (...).12.2017 r. Wnioskodawczyni nabyła spadek po
    zmarłym ojcu. W skład spadku wchodziła nieruchomość nabyta przez ojca w 1998 r. Z
    uwagi, że spadkobiercami były też inne dzieci zmarłego, to Sąd Rejonowy postanowieniem
    z (...).05.2023 r. dokonał działu spadku i Wnioskodawczyni przyznano jedno mieszkanie
    wraz z udziałem w gruncie na własność oraz jedno mieszkanie na współwłasność (1/2).
    Aktualnie Wnioskodawczyni planuje sprzedaż tych mieszkań.
    W uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2025 r. udzieliła Pani następujących odpowiedzi na
    zawarte w wezwaniu pytania:
    1. W jaki sposób Pani spadkodawca (ojciec) nabył przedmiotowe nieruchomości? Czy
      była to np. umowa kupna-sprzedaży, umowa darowizny, czy było to nabycie w
      drodze spadku (jeśli w drodze spadku, to proszę wskazać datę/daty śmierci
      spadkodawcy/spadkodawców Pani ojca)?
      Spadkodawca (ojciec) Wnioskodawczyni nabył nieruchomość w 1998 r. na
      podstawie umowy sprzedaży zawartej u notariusza od X. Ojciec posiadał prawo
      do 1/2 całego budynku, gdyż za jego życia poszczególne mieszkania nie zostały
      wyodrębnione. Stało się to dopiero po dziale spadku.
    2. Czy działowi spadku towarzyszyły spłaty i dopłaty? Jeśli tak proszę wskazać jakie
      podmioty (osoby) były uprawnione i zobowiązane do dopłat i spłat?
      Dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.
    3. Czy wartość majątku otrzymanego w wyniku działu spadku mieściła się w wartości
      majątku, jaki przysługiwał Pani w spadku przed dokonaniem działu? Powinna Pani
      porównać wartość majątku nabytego w drodze spadku z wartością majątku
      nabytego w wyniku działu spadku. Proszę wyjaśnić powyższą kwestię bez
      wskazywania kwot.
      Wartość majątku otrzymanego w wyniku działu spadku była mniejsza niż wartości
      majątku, jaki przysługiwał Wnioskodawczyni w spadku przed dokonaniem działu.
    4. Czy przedmiotem złożonego wniosku jest sprzedaż: (1) mieszkania wraz z udziałem
      w gruncie, którego jest Pani jedynym właścicielem, a także (2) sprzedaż udziału w
      wysokości 1/2 w mieszkaniu, którego jest Pani współwłaścicielem?
      Przedmiotem wniosku jest sprzedaż zarówno mieszkania wraz z udziałem w
      gruncie, którego Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem oraz sprzedaż
      udziału w wysokości 1/2 w mieszkaniu, którego jest współwłaścicielem.
    5. Kiedy nastąpi sprzedaż wymienionych we wniosku nieruchomości? Proszę podać rok.
      Sprzedaż nieruchomości nastąpi w 2025 lub 2026 roku.
    6. Czy prowadzi/prowadziła Pani jakąkolwiek działalność gospodarczą, jeśli tak to w
      jakim zakresie i od kiedy? W szczególności czy jest to działalność w zakresie obrotu
      nieruchomościami oraz czy nieruchomości będące przedmiotem wniosku były w
      jakikolwiek sposób wykorzystywane w działalności gospodarczej, jeśli tak to w jaki
      sposób?

      Wnioskodawczyni nie prowadzi i nie prowadziła działalności gospodarczej. Prowadzi
      jedynie najem prywatny na mieszkaniu, którego jest właścicielką i rozlicza się z
      Urzędem Skarbowym ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych 8,5%.
    W uzupełnieniu wniosku z 17 grudnia 2025 r. udzieliła Pani następujących odpowiedzi na
    zawarte w wezwaniu pytania:
      1. Co było przedmiotem spadku po Pani ojcu? Czy przedmiotem spadku był udział w
        wysokości 1/2 w całej nieruchomości – budynku, w którym znajdowały się
        niewyodrębnione mieszkania? Należy opisać jaka nieruchomość/jakie
        nieruchomości wchodziły w skład masy spadkowej po Pani ojcu.
        Przedmiotem spadku po ojcu Wnioskodawczyni były:
        - nieruchomość przy ul. a;
        - udział w wysokości 1/2 w nieruchomości przy ul. b (w której znajdowały się
        niewyodrębnione mieszkania);
        - 4 udziały w spółce Y.
      2. Czy mieszkanie, którego jest Pani jedynym właścicielem, a także mieszkanie, którego
        jest Pani współwłaścicielem znajdują się w budynku, w którym udział w wysokości 1
        /2 nabył Pani ojciec w 1998 r.?
        Tak, oba mieszkania znajdują się w budynku, w którym udział w wysokości 1/2 nabył
        ojciec Wnioskodawczyni w 1998 r.
      3. Należy szczegółowo opisać jakie rozstrzygnięcia zapadły w skutek działu spadku
        przeprowadzonego przez Sąd w odniesieniu do nieruchomości, które były
        składnikiem masy spadkowej?
        a) Kto i w jakich udziałach nabył spadek po Pani ojcu?
        Na skutek działu spadku spadek po ojcu Wnioskodawczyni, nabyła trójka dzieci
        spadkodawcy. Podział odbył się w następujący sposób:
        · nieruchomość przy ul. a nabył przyrodni brat Wnioskodawczyni AA;
        · nieruchomość przy ul. c nabyli po równo tzn. 1/2 (1/6 całego budynku)
        Wnioskodawczyni oraz jej brat BA;
        · 4 udziały w Y nabyła w równych częściach (tzn. po 2 udziały) Wnioskodawczyni oraz
        jej brat BA.
        b) Co było przedmiotem działu spadku (jakie składniki majątku-nieruchomości)?
        Przedmiotem działu spadku były:
        · nieruchomość przy ul. a;
        · 1/2 nieruchomości przy ul. c;
        · 4 udziały w spółce Y.
        c) Jakie udziały w nieruchomości/ach będącej/ych przedmiotem działu spadku
        posiadali poszczególni uczestnicy działu spadku – w tym Pani, przed
        dokonaniem działu spadku oraz po przeprowadzeniu działu spadku?
        Przed działem spadku, każdy z trójki spadkodawców posiadał takie same udziały w
        nieruchomościach będących przedmiotem działu spadku tzn. 1/3 udziału w
        nieruchomości przy ul. a oraz 1/3 z 1/2 (czyli 1/6 w całym budynku) nieruchomości
        przy ul. c. Natomiast po dziale spadku cała nieruchomość przy ulicy a przypadła
        bratu Wnioskodawczyni AA, a w nieruchomości przy ul. b udziały nabyli po równo,
        czyli 1/2 z 1/2 (1/4 całego budynku) Wnioskodawczyni oraz jej brat BA.

      4. Kiedy, na czyj wniosek, z jakiego powodu i w jakich okolicznościach dokonano
        wyodrębnienia poszczególnych lokali mieszkalnych w budynku? Czy mieszkania,
        których dotyczy Pani wniosek stanowią odrębne lokale mieszkalne, posiadające
        odrębne księgi wieczyste?
        Wyodrębnienie poszczególnych lokali mieszkalnych nastąpiło w 2023 r. na skutek
        działu spadku z wniosku Wnioskodawczyni. Księgi wieczyste dla poszczególnych
        lokali zostały założone niezwłocznie po uprawomocnieniu się wyroku sądu, czyli
        również w 2023 r.
      5. Czy doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości (budynku, w którym udział w
        wysokości 1/2 nabył Pani ojciec w 1998 r.)?
        Jeśli tak to proszę wskazać: Zniesienie współwłasności nastąpiło wraz z działem
        spadku na skutek postanowienia sądu z 12 maja 2023 r.
        a) Czy w tej czynności brali udział sami spadkobiercy?
        W czynności tej udział brali zarówno spadkobiercy, jak i właścicielka pozostałej 1
        /2 nieruchomości przy ul. b.
        b) Czy przedmiotem zniesienia współwłasności były jedynie udziały w nieruchomości
        /ach po Pani spadkodawcy?
        Tak
        c) Czy tej czynności towarzyszyły spłaty i dopłaty? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie
        podmioty (osoby) były uprawnione i zobowiązane do dopłat i spłat.
        Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat.
        d) Czy wartość majątku otrzymanego w wyniku zniesienia współwłasności mieściła
        się w wartości udziału w całej nieruchomości wspólnej jaki przysługiwał Pani
        przed zniesieniem współwłasności z wartością majątku nabytego w wyniku
        zniesienia współwłasności. Proszę wyjaśnić powyższe kwestie bez wskazywania
        kwot.
        Tak, ponieważ zniesienie współwłasności odbyło się wraz z działem spadku.
        e) Czy w wyniku dokonanego wyodrębnienia lokali zmianie uległy Pani udziały w
        części wspólnej nieruchomości, w której znajdują się wyodrębnione lokale?
        f) Nie uległy one zmianie.

## Pytanie

Czy taka sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób
    fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni taka sprzedaż korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym
    od osób fizycznych na podstawie przepisów art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni zaznacza, że w dziale spadku nabyła
    nieruchomość do wysokości udziału w spadku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tego źródła z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz
    udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy,
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.

    Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy
    odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma
    forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    W myśl art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Art. 1037 § 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom. Organ podkreśla, że stosownie do
    obowiązujących przepisów dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między
    spadkobiercami, tj. dziedziczącymi po spadkodawcy. Zatem, w dziale spadku nie
    uczestniczą osoby, które nie są spadkobiercami. Wskutek działu spadku poszczególni
    spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im
    praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności.
    W rezultacie, w wyniku działu spadku dochodzi między spadkobiercami jedynie do
    nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy
    wspólności.
    Jeżeli zatem, wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie)
    nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem
    spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno
    zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan
    jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie
    nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. W takiej sytuacji, oceniając skutki
    podatkowe sprzedaży nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku
    działu spadku, za datę nabycia należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia.
    Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do
    czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego
    działu – podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale
    przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Stosownie do art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.

    Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks
    cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot
    współwłasności.
    W myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie natomiast z art. 212 ww. Kodeksu:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
      § 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich
      uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób
      ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia
      nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na
      szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat
      już wymagalnych.
    Nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli
    w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:
      · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
      · wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, zniesienie współwłasności
    nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. Natomiast wszelkie
    przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu nawet gdy następuje nieodpłatnie
    (bez spłat i dopłat), traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega
    powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą
    (nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego.
    W niniejszej sprawie, istotne jest również ustalenie czy czynność wyodrębnienia lokali
    mieszkalnych stanowiła dla Pani nabycie.
    W tym miejscu należy wskazać, że kwestie ustanowienia odrębnej własności lokalu
    reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Na mocy art. 2 ust. 1 wskazanej ustawy:
      Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej
      „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    W świetle art. 2 ust. 2 przytoczonej ustawy:

      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Z art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali wynika, że:
      W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w
      nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać
      zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność
      lokali.
    Wedle art. 3 ust. 2 wskazanej ustawy:
      Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie
      służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
    Art. 3 ust. 3 przywołanej ustawy stanowi, że:
      Udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada
      stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń
      przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z
      pomieszczeniami do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali
      niewyodrębnionych w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni
      użytkowej tych lokali wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej
      powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich
      przynależnymi.
    Wedle art. 4 ust. 3 cytowanej ustawy:
      Jeżeli budynek został wzniesiony na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste,
      przedmiotem wspólności jest to prawo, a dalsze przepisy o własności lub
      współwłasności gruntu stosuje się odpowiednio do prawa użytkowania wieczystego.
    Na gruncie art. 7 ust. 1 powołanej ustawy:
      Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej
      czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego
      współwłasność.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 wskazanej ustawy:
      Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie
      aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi
      wieczystej.
    Z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że:
      Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna określać w szczególności:
      1) rodzaj, położenie i powierzchnię lokalu oraz pomieszczeń do niego przynależnych;
      2) wielkość udziałów przypadających właścicielom poszczególnych lokali w
        nieruchomości wspólnej.
    Dodatkowo na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach
    wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341):
      Dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy
      szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz
      nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.
    Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że prawne wyodrębnienie lokalu nie powoduje,
    że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy

    założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło
    zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.
    Z opisu sprawy wynika, że nabyła Pani spadek po zmarłym ojcu. W skład spadku wchodziła
    m.in. nieruchomość nabyta przez ojca w 1998 r. na podstawie umowy sprzedaży. Pani
    ojciec posiadał prawo do 1/2 całego budynku, gdyż za jego życia poszczególne mieszkania
    nie zostały wyodrębnione. Stało się to dopiero po dziale spadku. Z uwagi na to, że
    spadkobiercami były też inne dzieci zmarłego, Sąd Rejonowy postanowieniem z (...).
    05.2023 r. dokonał działu spadku i przyznano Pani jedno mieszkanie wraz z udziałem w
    gruncie na własność oraz jedno mieszkanie na współwłasność (1/2). Dział spadku został
    dokonany bez spłat i dopłat. Wyodrębnienie poszczególnych lokali mieszkalnych nastąpiło
    w 2023 r. na skutek działu spadku z Pani wniosku. Księgi wieczyste dla poszczególnych
    lokali zostały założone niezwłocznie po uprawomocnieniu się wyroku sądu, czyli również w
    2023 r. W czynności tej udział brali zarówno spadkobiercy, jak i właścicielka pozostałej 1/2
    przedmiotowej nieruchomości. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. W
    wyniku dokonanego wyodrębnienia lokali nie uległy zmianie Pani udziały w części
    wspólnej nieruchomości, w której znajdują się wyodrębnione lokale. Wartość majątku
    otrzymanego w wyniku działu spadku była mniejsza niż wartości majątku, jaki przysługiwał
    Pani w spadku przed dokonaniem działu. Aktualnie planuje Pani sprzedaż tych mieszkań.
    Sprzedaż nieruchomości nastąpi w 2025 lub 2026 roku. Nie prowadzi i nie prowadziła Pani
    działalności gospodarczej. Prowadzi Pani jedynie najem prywatny na mieszkaniu, którego
    jest właścicielką i rozlicza się z Urzędem Skarbowym ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych 8,5%.
    Skoro jak wynika z treści wniosku, wartość majątku nabytego przez Panią w drodze działu
    spadku i zniesienia współwłasności (przy jednoczesnym wyodrębnieniu lokali) nie
    przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej,
    to w momencie jego dokonania, tj. w roku 2023 nie doszło do nowego nabycia przez Panią
    przedmiotowych nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przedmiotowej sprawie przy obliczaniu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uwzględnić
    moment nabycia nieruchomości przez Pani spadkodawcę (ojca) – zgodnie z art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. rok 1998.
    W konsekwencji, przyszła sprzedaż zarówno mieszkania wraz z udziałem w gruncie oraz
    udziału w wysokości 1/2 w drugim mieszkaniu, nabytych przez Panią w drodze spadku, nie
    będzie stanowić dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    miało miejsce ich nabycie przez Pani spadkodawcę (ojca).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.