Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-293/14-7/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-07-28
Teza: odliczenie podatku naliczonego od paliwa i innych wydatków związanych z użytkowaniem samochodów
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2014 r. (data wpływu 31 marca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 24 czerwca 2014 r. (data wpływu 26 czerwca 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP3/443-293/14-2/SM z dnia 13 czerwca 2014 r. (skutecznie doręczone w dniu 18 czerwca 2014 r.) oraz w dniu 9 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP3/443-293/14-4/SM z dnia 30 czerwca 2014 r. (skutecznie doręczone w dniu 3 lipca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych samochodów osobowych i motocykli będących jego towarem handlowym lub wynajmowanych, leasingowanych a służących do jazd testowych; nabywanych, leasingowanych czy wynajmowanych pojazdów do użytku mieszanego: zastępczy i testowy; nabywanych samochodów używanych przeznaczonych do dalszej odsprzedaży z możliwością sprawdzenia (jazdy) przed zakupem oraz od paliwa, napraw i innych kosztów eksploatacyjnych, jak również obowiązku prowadzenia ewidencji pojazdu dla ww. przypadków - **jest nieprawidłowe**,

*   prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych, leasingowanych lub wynajmowanych samochodów przeznaczonych pod najem krótko i długoterminowy, jak również od paliwa, napraw i innych kosztów eksploatacyjnych oraz obowiązku prowadzenia ewidencji pojazdu dla tego przypadku - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych, leasingowanych lub wynajmowanych samochodów osobowych i motocykli oraz od paliwa, napraw i innych kosztów eksploatacyjnych i obowiązku prowadzenia ewidencji pojazdu.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 czerwca 2014 r. w dniu 24 czerwca 2014 r. oraz pismem z dnia 8 lipca 2014 r. w dniu 9 lipca 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą m. in. w zakresie sprzedaży detalicznej samochodów osobowych i motocykli. Podatnik ma obowiązek posiadania określonej ilości pojazdów demonstracyjnych, wykorzystywanych do jazd próbnych z klientami. Pojazdy demonstracyjne z reguły są fabrycznie nowe, nabywane przez Podatnika z zamiarem dalszej odsprzedaży w ciągu najbliższych 12 miesięcy. Samochody te księgowane są i traktowane jako towary handlowe, wchodzące w skład aktywów obrotowych Wnioskodawcy. Służą one do jazd próbnych, a więc są wykorzystywane do podstawowej działalności gospodarczej. Nie służą one do jazd służbowych czy prywatnych Wnioskodawcy ani jego pracowników. Podatnik posiada flotę samochodów służbowych.

Wnioskodawca nabywa również pojazdy używane od importera, jak i odkupuje je od klientów nabywających pojazdy.

Przed dokonaniem sprzedaży, zainteresowanej osobie, pojazd używany może być uruchomiony w celu np. sprawdzenia hamulców, komfortu jazdy, innych właściwości.

Podatnik zajmuje się również wynajmem pojazdów krótkoterminowym tzw. samochody zastępcze, mogą się też zdarzyć wynajmy długoterminowe. Samochody te mogą stanowić własność Podatnika lub być przez niego leasingowane, wynajmowane.

Może również wystąpić przypadek mieszanego użytkowania pojazdu zastępczy-demonstracyjny lub zmiana statusu z demonstracyjnego na zastępczy.

W przedmiocie działalności Podatnika znajduje się m. in. sprzedaż samochodów osobowych, motocykli oraz najem pojazdów.

W związku ze zmianami od 1 kwietnia 2014 r. Wnioskodawca planuje korzystać z uprawnienia do pomniejszenia VAT należnego: o VAT naliczony przy nabyciu, leasingu czy najmie oraz eksploatacji ww. pojazdów. Jednocześnie nie planuje prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów ani zgłaszania pojazdów na druku VAT-26, gdyż wg niego nie ma takiego obowiązku.

W uzupełnieniu wniosku na wezwanie z dnia 13 czerwca 2014 r. Wnioskodawca stwierdził, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży samochodów osobowych i motocykli. W związku z odrębnymi przepisami dotyczącymi rejestracji pojazdów Wnioskodawca nie ma możliwości udostępnić klientom pojazdów do jazd testowych przed ich zarejestrowaniem. Co za tym idzie, nie ma możliwości, aby klient wypróbował konkretny samochód przed jego zakupem. Klienci byliby pozbawieni możliwości sprawdzenia danego samochodu. Dlatego Wnioskodawca aby umożliwić klientom zapoznanie się oferowanymi pojazdami i umożliwić wykonanie jazd próbnych musi posiadać samochody demonstracyjne. Są to przykładowe modele samochodów, którymi handluje Wnioskodawca. Samochody te wykorzystywane są jedynie do celów jazd testowych przez zainteresowanych kupnem klientów. Następnie samochody po upływie kilku miesięcy są sprzedawane klientom tak samo jak wszystkie inne samochody, którymi handluje Wnioskodawca. Nie są one wykorzystywane przez pracowników do jazd służbowych czy prywatnych. Z natury rzeczy jazdy testowe wykluczają długotrwałe korzystanie z danego pojazdu przez jednego klienta. Zasady demonstrowania samochodów klientom określa wewnętrzny regulamin, który wyklucza korzystanie z pojazdów w jakimkolwiek innym celu niż jazdy demonstracyjne. Każdorazowo po odbyciu jazdy testowej samochód jest przechowywany na parkingu Wnioskodawcy. Po upływie okresu, w którym samochód służy jako samochód demonstracyjny jest on sprzedawany.

Odnośnie samochodów używanych przeznaczonych do dalszej odsprzedaży Spółka precyzuje, że samochody te nie są przez Wnioskodawcę wykorzystywane. Stanowią one towar handlowy i mogą być użyte jednie w sytuacji ich prezentacji klientom. Wewnętrzne procedury wykluczają wykorzystywanie tych samochodów przez pracowników do celów służbowych czy prywatnych,

Wszystkie te pojazdy pomimo tego, iż są zarejestrowane faktycznie służą wyłącznie jednemu celowi - celowi dalszej odsprzedaży po ich prezentacji (jeździe próbnej czy testowej) zgodnie z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą polegającą na handlu pojazdami nowymi i używanymi.

W uzupełnieniu wniosku na wezwanie z dnia 30 czerwca 2014 r. Wnioskodawca stwierdził, że w przedsiębiorstwie obowiązuje całkowity zakaz korzystania z pojazdów samochodowych przeznaczonych do dalszej odsprzedaży do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, ustanowiony w § 5 i następne Regulaminu w sprawie zasad korzystania z pojazdów firmowych wprowadzonego w życie uchwalą wspólników „Auto FUS T. FUS” Spółka Jawna w dniu 31 marca 2014 roku i załączonego do niniejszego pisma. Korzystanie z przedmiotowych pojazdów objęte jest obowiązkiem ewidencjonowania określonym w § 6 Regulaminu, w szczególności pracownicy odpowiedzialni za obsługę klienta przedsiębiorstwa Wnioskodawcy są zobowiązani do każdorazowego sporządzania dokumentacji dot. użycia pojazdu. Wydawanie i zdawanie pojazdów jest każdorazowo kwitowane. Wnioskodawca dokonuje bieżącej weryfikacji poprawności prowadzonej dokumentacji zgodnie z § 6.4 oraz § 8.4 Regulaminu, niezależnie od bieżącego nadzoru poprawności przestrzegania całokształtu regulacji obowiązujących w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy wykonywanego przez kierowników odpowiedzialnych za poszczególne działy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze zmianą przepisów z dniem 1 kwietnia 2014 r. Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego od:

*   nabywanych samochodów osobowych i motocykli będących jego towarem handlowym lub wynajmowanych, leasingowanych a służących do jazd testowych,

*   nabywanych, leasingowanych lub wynajmowanych samochodów przeznaczonych pod najem krótko i długoterminowy,

*   nabywanych, leasingowanych czy wynajmowanych pojazdów do użytku mieszanego: zastępczy i testowy,

*   nabywanych samochodów używanych przeznaczonych do dalszej odsprzedaży z możliwością sprawdzenia (jazdy) przed zakupem,

*   kosztów paliwa, napraw i innych kosztów eksploatacyjnych dotyczących wszystkich ww. przypadków

bez względu na okres używania oraz nie ma obowiązku zgłoszenia do Urzędu Skarbowego ww. pojazdów oraz prowadzenia ewidencji pojazdu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z Ustawą o zmianie VAT art. 1:

„5. Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do:

1.  odsprzedaży,
2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

\- jeśli odsprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika”.

Wnioskodawca jako dealer prowadzący działalność w zakresie sprzedaży i najmu samochodów i motocykli jest uprawniony do odliczania pełnego podatku VAT zarówno od nabycia, rat leasingowych, czynszu jak i kosztów eksploatacyjnych (w tym paliwa) dot. pojazdów demonstracyjnych (testowych), zastępczych, wynajmowanych długoterminowo, używanych przeznaczonych do odsprzedaży oraz z mieszanym zastosowaniem (w zakresie ww. opcji) oraz zwolniony jest od prowadzenia ewidencji pojazdu a co za tym idzie nie objęty jest obowiązkiem informacyjnym (VAT-26).

Powyższe pojazdy wykorzystywane są wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej, a Wnioskodawca spełnia wymogi powołanego przepisu.

Samochody demonstracyjne są towarami służącymi do dalszej odsprzedaży jedynym celem ich rejestracji jest to aby klient przed zakupem mógł sprawdzić właściwości towaru tak jak to się dzieje przy każdej innej transakcji kupna-sprzedaży. Klient ma prawo obejrzeć towar i sprawdzić jego działanie nikt nie kupi np. sprzętu elektronicznego bez wyjęcia z pudelka i uruchomienia. W przypadku pojazdów nie ma możliwości innego sposobu zaprezentowania wszystkich funkcji niż jego rejestracja i jazda testowa. Przy tak istotnych kwotach zakupu nie podejmie się decyzji na podstawie „opakowania” czy opisowych warunków technicznych.

Podobnie wygląda sytuacja w przypadku samochodów używanych zasadniczo każdy potencjalny nabywca chce zajrzeć pod maskę i wykonać jazdę próbną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych samochodów osobowych i motocykli będących jego towarem handlowym lub wynajmowanych, leasingowanych a służących do jazd testowych; nabywanych, leasingowanych czy wynajmowanych pojazdów do użytku mieszanego: zastępczy i testowy; nabywanych samochodów używanych przeznaczonych do dalszej odsprzedaży z możliwością sprawdzenia (jazdy) przed zakupem oraz od paliwa, napraw i innych kosztów eksploatacyjnych, jak również obowiązku prowadzenia ewidencji pojazdu dla ww. przypadków jest nieprawidłowe, w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych, leasingowanych lub wynajmowanych samochodów przeznaczonych pod najem krótko i długoterminowy, jak również od paliwa, napraw i innych kosztów eksploatacyjnych oraz obowiązku prowadzenia ewidencji pojazdu dla tego przypadku jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2014 r.), w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

W myśl art. 2 pkt 34 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych – rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do ust. 2 ww. art. 86a ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

W myśl art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Natomiast w myśl art. 86a ust. 5 pkt 1 ustawy, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do:

1.  odprzedaży,
2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

\- jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Ponadto w myśl art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312) (która dokonała zmian w zakresie odliczania podatku naliczonego związanego z samochodami), zwana dalej „ustawą zmieniającą”, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

1.  samochodów osobowych;
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1.  1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2.  2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3.  3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej (art. 12 ust. 2 ustawy zmieniającej).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży detalicznej samochodów osobowych i motocykli. Podatnik ma obowiązek posiadania określonej ilości pojazdów demonstracyjnych, wykorzystywanych do jazd próbnych z klientami. Pojazdy demonstracyjne z reguły są fabrycznie nowe, nabywane przez Podatnika z zamiarem dalszej odsprzedaży w ciągu najbliższych 12 miesięcy. Samochody te księgowane są i traktowane jako towary handlowe, wchodzące w skład aktywów obrotowych Wnioskodawcy. Służą one do jazd próbnych, a więc są wykorzystywane do podstawowej działalności gospodarczej. Nie służą one do jazd służbowych czy prywatnych Wnioskodawcy ani jego pracowników. Podatnik posiada flotę samochodów służbowych.

Wnioskodawca nabywa również pojazdy używane od importera, jak i odkupuje je od klientów nabywających pojazdy.

Przed dokonaniem sprzedaży, zainteresowanej osobie, pojazd używany może być uruchomiony w celu np. sprawdzenia hamulców, komfortu jazdy, innych właściwości.

Podatnik zajmuje się również wynajmem pojazdów krótkoterminowym tzw. samochody zastępcze, mogą się też zdarzyć wynajmy długoterminowe. Samochody te mogą stanowić własność Podatnika lub być przez niego leasingowane, wynajmowane.

Może również wystąpić przypadek mieszanego użytkowania pojazdu zastępczy-demonstracyjny lub zmiana statusu z demonstracyjnego na zastępczy.

W przedmiocie działalności Podatnika znajduje się m.in. sprzedaż samochodów osobowych, motocykli oraz najem pojazdów.

Natomiast z uzupełnienia z dnia 8 lipca 2014 r. wynika, że w przedsiębiorstwie obowiązuje całkowity zakaz korzystania z pojazdów samochodowych przeznaczonych do dalszej odsprzedaży do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, ustanowiony w § 5 i następne Regulaminu w sprawie zasad korzystania z pojazdów firmowych wprowadzonego w życie uchwalą wspólników „Auto FUS T. FUS” Spółka Jawna w dniu 31 marca 2014 roku. Korzystanie z przedmiotowych pojazdów objęte jest obowiązkiem ewidencjonowania określonym w § 6 Regulaminu,w szczególności pracownicy odpowiedzialni za obsługę klienta przedsiębiorstwa Wnioskodawcy są zobowiązani do każdorazowego sporządzania dokumentacji dot. użycia pojazdu. Wydawanie i zdawanie pojazdów jest każdorazowo kwitowane. Wnioskodawca dokonuje bieżącej weryfikacji poprawności prowadzonej dokumentacji zgodnie z § 6.4 oraz § 8.4 Regulaminu, niezależnie od bieżącego nadzoru poprawności przestrzegania całokształtu regulacji obowiązujących w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy wykonywanego przez kierowników odpowiedzialnych za poszczególne działy.

Wątpliwości Wnioskodawcy w opisanej sytuacji dotyczą prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od:

*   nabywanych, wynajmowanych lub leasingowanych:
    *   samochodów osobowych i motocykli będących towarem handlowym, służących do jazd testowych,
    *   samochodów przeznaczonych pod najem krótko i długoterminowy,
    *   samochodów do użytku mieszanego (zastępczy i testowy),
*   nabywanych samochodów używanych przeznaczonych do dalszej odsprzedaży z możliwością sprawdzenia (jazdy) przed zakupem,
*   kosztów paliwa, napraw i innych wydatków eksploatacyjnych,

jak również obowiązku prowadzenia ewidencji dla tych pojazdów i zgłaszania informacji o tych pojazdach do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Z art. 86a ust. 3 w związku z art. 86a ust. 2 ustawy wynika, że podatnik ma prawo do odliczenia całości podatku naliczonego od wydatków dotyczących m.in. nabycia, używania na podstawie umowy najmu czy dzierżawy pojazdów samochodowych, wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Jednocześnie w ust. 4 ww. art. 86a określono, że pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli m.in. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania (dodatkowo potwierdzony prowadzoną ewidencją), wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Co do zasady należy uznać, że w sytuacji opisanej we wniosku we wszystkich przedstawionych przypadkach /nabywanych, leasingowanych lub wynajmowanych samochodów osobowych i motocykli (będących towarem handlowym służących do jazd testowych; przeznaczonych pod najem krótko i długoterminowy, do użytku mieszanego – zastępczy/testowy) oraz nabywanych samochodów używanych, przeznaczonych do dalszej odsprzedaży z możliwością sprawdzenia (jazdy) przed zakupem/ ww. pojazdy będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Jak stwierdza Wnioskodawca, pojazdy demonstracyjne (nabyte z zamiarem dalszej odsprzedaży) nie służą do jazd służbowych czy prywatnych Wnioskodawcy ani jego pracowników (Podatnik posiada flotę samochodów służbowych). W uzupełnieniu z dnia 8 lipca 2014 r. Wnioskodawca doprecyzował ponadto, że w przedsiębiorstwie obowiązuje całkowity zakaz korzystania z pojazdów samochodowych przeznaczonych do dalszej odsprzedaży do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, ustanowiony w § 5 i następne Regulaminu w sprawie zasad korzystania z pojazdów firmowych wprowadzonego w życie uchwalą wspólników „Auto FUS T. FUS” Spółka Jawna w dniu 31 marca 2014 roku. Korzystanie z przedmiotowych pojazdów objęte jest obowiązkiem ewidencjonowania określonym w § 6 Regulaminu,w szczególności pracownicy odpowiedzialni za obsługę klienta przedsiębiorstwa Wnioskodawcy są zobowiązani do każdorazowego sporządzania dokumentacji dot. użycia pojazdu. Wydawanie i zdawanie pojazdów jest każdorazowo kwitowane. Wnioskodawca dokonuje bieżącej weryfikacji poprawności prowadzonej dokumentacji zgodnie z § 6.4 oraz § 8.4 Regulaminu, niezależnie od bieżącego nadzoru poprawności przestrzegania całokształtu regulacji obowiązujących w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy wykonywanego przez kierowników odpowiedzialnych za poszczególne działy.

Zatem w zaistniałej sytuacji należy uznać, że sposób wykorzystania tych pojazdów przez Wnioskodawcę, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach używania, będzie wykluczał ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Warunek, o którym mowa w ww. art. 86a ust. 4 można uznać za spełniony.

Należy jednak mieć na uwadze, że w myśl art. 86a ust. 4 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystania tych pojazdów, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się (w myśl art. 86a ust. 5 ustawy) w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odsprzedaży, oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu itp., jeżeli odsprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Zatem w przypadku:

*   nabywanych, wynajmowanych lub leasingowanych samochodów osobowych i motocykli będących towarem handlowym, służących do jazd testowych,

*   nabywanych samochodów używanych przeznaczonych do dalszej odsprzedaży z możliwością sprawdzenia (jazdy) przed zakupem

Wnioskodawca będzie obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, bowiem pojazdy te nie są przeznaczone wyłącznie do odsprzedaży (służą również do innych celów – odpowiednio do jazd testowych – jako samochody demonstracyjne, czy są wykorzystywane do jazd próbnych przez potencjalnego nabywcę).

Podobnie będzie w przypadku mieszanego użytkowania nabywanych, leasingowanych lub wynajmowanych pojazdów jako zastępcze i testowe. Nie będą one bowiem przeznaczone wyłącznie do odsprzedaży czy wyłącznie oddane w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu czy dzierżawy, ale również do innych celów (jako samochód testowy).

Zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy, podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami.

W myśl art. 86a ust. 13-14 ustawy, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

W przypadku zmiany wykorzystywania pojazdu samochodowego podatnik jest obowiązany do aktualizacji informacji, o której mowa w ust. 12, najpóźniej przed dniem, w którym dokonuje tej zmiany.

Zatem Wnioskodawca będzie w ww. przypadkach obowiązany również złożyć informację o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej (formularz VAT-26), określoną rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 21 marca 2014 r. w sprawie wzoru informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej (Dz. U. z 2014 r., poz. 371).

Z uwagi zatem na fakt, że Wnioskodawca nie planuje prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów ani złożenia informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej (zgłaszania pojazdów na druku VAT-26), nie będzie miał w myśl uregulowań art. 86 ust. 4 pkt 1 ustawy (w związku z art. 86 ust. 3 pkt 1 lit. a) prawa do odliczenia całości podatku naliczonego od:

*   nabywanych samochodów osobowych i motocykli będących jego towarem handlowym lub wynajmowanych, leasingowanych a służących do jazd testowych,

*   nabywanych, leasingowanych czy wynajmowanych pojazdów do użytku mieszanego: zastępczy i testowy,

*   nabywanych samochodów używanych przeznaczonych do dalszej odsprzedaży z możliwością sprawdzenia (jazdy) przed zakupem.

Pojazdy samochodowe są bowiem uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej w przypadku, jeśli jest to potwierdzone stosowną ewidencją.

W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od innych wydatków związanych z tymi przypadkami (kosztów paliwa, napraw i innych kosztów eksploatacyjnych) należy mieć na uwadze (podobnie jak wyżej), że te pojazdy nie będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (Wnioskodawca nie będzie prowadził ewidencji przebiegu pojazdu, do czego jest zobowiązany, ponieważ samochody nie są przeznaczone wyłącznie do odsprzedaży czy oddania w odpłatne używanie).

Zatem Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać w ogóle prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa do tych pojazdów (art. 12 ust. 1 ustawy zmieniającej).

W pozostałych przypadkach (od wydatków związanych z naprawami i innymi kosztami eksploatacyjnymi) Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia całości, a jedynie 50% podatku naliczonego (art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 i ust. 5 pkt 1 ustawy).

Zatem w tych przypadkach stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Natomiast wymóg prowadzenia ewidencji i złożenia informacji nie będą mieć zastosowania w przypadku nabywanych, wynajmowanych lub leasingowanych samochodów przeznaczonych pod najem krótko i długoterminowy – będą one bowiem przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy (nie są wykorzystywane do innych celów). W tej sytuacji będzie mieć zastosowanie art. 86a ust. 5 pkt 1 ustawy, a co za tym idzie, ponieważ opisany w uzupełnieniu wniosku z dnia 8 lipca sposób wykorzystania tych pojazdów, zwłaszcza określony w ustalonych przez Wnioskodawcę zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą – ww. pojazdy będą uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (w myśl art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy). Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia całości podatku naliczonego od nabywanych, leasingowanych lub wynajmowanych samochodów przeznaczonych pod najem krótko i długoterminowy, jak również kosztów paliwa, napraw i innych kosztów eksploatacyjnych dotyczących tego przypadku (art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy).

Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy wskazać, że tut. Organ nie jest właściwy do oceny załączników dołączonych do złożonego wniosku ORD-IN. Składający wniosek o wydanie interpretacji obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego we wniosku ORD-IN. Zatem dołączony do uzupełnienia z dnia 8 lipca 2014 r. „Regulamin w sprawie zasad korzystania z pojazdów firmowych” nie były nie był przedmiotem merytorycznej analizy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.