Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-598/16-2/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-08-23
Teza: W zakresie zwolnienia z podatku VAT czynności udzielania pożyczek przez Spółkę na rzecz podmiotów z grupy
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; pożyczka; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 26 lipca 2016 r. (data wpływu 28 lipca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT czynności udzielania pożyczek przez Spółkę na rzecz podmiotów z grupy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT czynności udzielania pożyczek przez Spółkę na rzecz podmiotów z grupy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT). Spółka prowadzi działalność gospodarczą głównie w zakresie wynajmu powierzchni komercyjnych w posiadanym przez nią centrum handlowym.

Spółka planuje udzielić pożyczek środków pieniężnych na rzecz swojego udziałowca oraz potencjalnie innych podmiotów z grupy. Pożyczki zostaną udzielone ze środków pieniężnych wygenerowanych w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę bądź ze sprzedaży posiadanych przez nią aktywów. Planowane pożyczki będą miały charakter odpłatny tj. umowy pożyczek będą zawierać stosowne wynagrodzenie w postaci (rynkowego) oprocentowania.

Wnioskodawca zaznacza, że zgodnie z zapisami umowy Spółki działalność Wnioskodawcy obejmuje m.in. pozostałą finansową działalność usługową gdzie indziej niesklasyfikowaną z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (sklasyfikowaną pod PKD: 64.99.D), czy też pozostałe formy udzielania kredytów (sklasyfikowaną pod PKD: 64.92.Z) niemniej nie są to jej wiodące działalności. Planowane pożyczki będą miały charakter dodatkowy, uzupełniający do prowadzonej działalności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy czynności planowane przez Spółkę polegające na odpłatnym udzielaniu pożyczek za oprocentowaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będą podlegały przepisom ustawy o VAT, a w konsekwencji będą korzystać ze zwolnienia VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowane przez Spółkę świadczenia polegające na odpłatnym udzielaniu pożyczek za oprocentowaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będą podlegały przepisom ustawy o VAT, a w konsekwencji będą korzystać ze zwolnienia VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Z cytowanych przepisów wynika, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o VAT. Jednocześnie aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać przewidziane wynagrodzenie. Dana czynność podlega bowiem opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.

Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego Wnioskodawca udzieli pożyczek na podstawie stosownych umów zawartych z pożyczkobiorcą, a w zamian uzyska prawo do wynagrodzenia w postaci oprocentowania. W opisanej sytuacji zaistnieje zatem stosunek prawny (umowa pożyczek) łączący strony transakcji, można zidentyfikować beneficjenta świadczenia (pożyczkobiorca mogący korzystać z udostępnionego kapitału przez pożyczkodawcę) oraz można zidentyfikować wzajemne świadczenie ekwiwalentne (możliwość korzystania z kapitału w zamian za oprocentowanie). Zdaniem Wnioskodawcy, czynność udzielania pożyczek spełnia zatem definicję usługi zawartą w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT, musi być wykonana przez podatnika w rozumieniu przepisów o VAT. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pod pojęciem działalności gospodarczej - na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy - rozumie się zaś wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Niewątpliwie Wnioskodawca posiada status podatnika VAT w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą głównie na komercyjnym wynajmie powierzchni handlowej. Spółka jest też zarejestrowana jako podatnik VAT. Ponadto, jako osoba prawna, w przeciwieństwie do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą nie wykonuje czynności należących do sfery prywatnej i nie zarządza "majątkiem prywatnym". Wszystkie czynności Spółki należą do jej sfery gospodarczej i są ściśle z nią związane.

Skoro planowane przez Spółkę czynności w ramach usług pożyczek należą do płaszczyzny gospodarczej i są związane z działalnością gospodarczą, należy zatem uznać je za element działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Przemawiają za tym w szczególności i następujące okoliczności:

*   przedmiotowe pożyczki zostaną udzielone za oprocentowaniem, które to stanowić będzie przychód Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej;
*   w celu wykonania usługi Spółka zaangażuje własne środki finansowe Spółki (wygenerowane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej)
*   fakt udzielania pożyczek jako jedna z form działalności Spółki została przewidziana i wymieniona w umowie Spółki zarejestrowanej w KRS.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, czynności udzielenia pożyczek przez Spółkę na rzecz innego podmiotu gospodarczego będą stanowiły odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i tym samym będą podlegały zwolnieniu z VAT na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT jako usługi udzielania pożyczek pieniężnych.

Stanowisko Spółki jednolicie znajduje oparcie w licznych interpretacjach organów podatkowych np.: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (z dnia 10 maja 2016 r. nr. IPPP1/4512-340/16-2/EK, z dnia 30 sierpnia 2013 r. nr IPPP3/443-524/13-2/IG, z dnia 28 lutego 2013 r. nr lPPP1/443-56/13-2/Igo), Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (z dnia 26 kwietnia 2016 r. nr ILPP1/4512-1-154/16-5/MK, z dnia 1 sierpnia 2013 r. nr ILPP1/443-393/13-2/AI, z dnia 12 września 2013 r. nr ILPP2/443-552/13-2/MN), Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (z dnia 3 stycznia 2013 r. nr IBPP2/443-1024/12/KO), Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy (z dnia 28 kwietnia 2014 r. nr ITPP1/443-136/14/AP, z dnia 21 stycznia 2014 r. nr ITPP1/443-1109/13/AP, z dnia 23 maja 2013 r. nr ITPP2/443-191/13/AK, z dnia 9 kwietnia 2013 r. nr ITPP1/443-39/13/TS, z dnia 23 maja 2013 r. nr ITPP2/443-191/13/AK).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art.57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.