Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-295/10-4/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-05-20
Teza: opodatkowanie przychodu ze sprzedaży segmentu mieszkaniowego.
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; opodatkowanie; przychód; spadek; sprzedaż; udział
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 26.03.2010 r. (data wpływu 29.03.2010 r.) oraz piśmie (data nadania 14.05.2010 r., data wpływu 17.05.2010 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 05.05.2010 r. (data nadania 05.05.2010 r., data doręczenia 12.05.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości gruntowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.03.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży segmentu mieszkaniowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 17.01.2003 r. Wnioskodawca nabył spadek po rodzicach - 0,8000 ha w 1/3 udziałów, W dniu 20.06.2007 r. aktem notarialnym została zniesiona współwłasność w wyniku czego Wnioskodawca otrzymał grunt o powierzchni 2200 m. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, ponieważ mieści się w ramach udziału jaki jemu przypadał w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. W dniu 11.03.2010 r. Wnioskodawca sprzedał nabyty w drodze spadku grunt.

W odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 05.05.2010 r. Wnioskodawca poinformował, że data 17.01.2003 r. jest datą nabycia spadku w wyniku sporządzenia Aktu Notarialnego przez Kancelarię Notarialną.

Rodzice Wnioskodawcy (spadkodawcy) zmarli w dniu:

*   ojciec – Antoni Ś – 15.12.1993 r. (na podstawie Odpisu skróconego aktu zgonu nr 321/1993 wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego,
*   matka – Genowefa Ś – 12.10.2001 r. (na podstawie Odpisu skróconego aktu zgonu nr 788/2001 wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z dokonaniem sprzedaży Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art 10 ust 1 pkt 8 Iit. a)-d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedaż gruntu po upływie 5 lat od nabycia nie podlega opodatkowaniu

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje także generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy w kontekście zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, istotne jest ustalenie momentu nabycia przez Wnioskodawcę przedmiotowej nieruchomości gruntowej.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 15.12.1993 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy – p. Antoni Ś, zaś w dniu 12.10.2001 r. matka – p. Genowefa Ś (spadkodawcy). W dniu 17.01.2003 r. na podstawie Aktu notarialnego Wnioskodawca nabył w spadku po rodzicach udział 1/3 w nieruchomości gruntowej o powierzchni 0,8 ha. W dniu 20.06.2007 r. aktem notarialnym została zniesiona współwłasność w wyniku której Wnioskodawca stał się właścicielem gruntu o powierzchni 2200 m. W wyniku zniesienia współwłasności udział Wnioskodawcy mieścił się w ramach udziału, jaki przypadał na niego w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadek – to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych.

Stosownie do art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, iż dniem nabycia przez spadkobiercę spadku jest data śmierci spadkodawcy.

Zgodnie z art. 1035 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Jednak zgodnie z art. 1036 Kodeksu cywilnego istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców.

Współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, iż własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego - art. 196 § 2 tej ustawy. Zgodnie z art. 210 i nast. K.c., każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej (podzielonej) rzeczy wspólnej. Wielkość tej części powinna odpowiadać wielkości udziału we współwłasności. W wyniku podziału fizycznego powstają nowe rzeczy. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.

W przypadku, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu musi być traktowany w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego.

Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, iż jeżeli zniesienie współwłasności nie spowoduje powiększenia udziału w nabytej nieruchomości, tym samym dla celów podatku dochodowego zniesienie współwłasności nieruchomości nie stanowi daty nabycia.

W przypadku Wnioskodawcy nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło z dniem śmierci rodziców (spadkodawców), tj. odpowiednio z dniem 15.12.1993 r. kiedy zmarł ojciec Wnioskodawcy – p. Antoni Ś i z dniem 12.10.2001 r. kiedy zmarła matka Wnioskodawcy – p. Genowefa Ś.

Odnosząc powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż przychód ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie stanowi źródła przychodu o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy od podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie. A zatem sprzedaż ww. gruntu w 2010 r. nie powoduje powstania przychodu.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i powołane przepisy prawa, należy uznać, iż środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości gruntowej nabytej odpowiednio w 1993 r. i w 2001 r. w drodze dziedziczenia nie stanowią źródła przychodu o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym od uzyskanego ze sprzedaży przychodu Wnioskodawca nie jest zobowiązany do uiszczania podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.