Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-394/12-2/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-12-04
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; opodatkowanie; towar; transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki X reprezentowanej przez Pełnomocnika Doradcę Podatkowego Panią Y, przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2012 r. (data wpływu 5 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

1.Informacje ogólne

Spółka prowadzi działalność w zakresie dystrybucji na terytorium Wspólnoty towarów nabywanych od Producenta. W ramach tej działalności Spółka nabywa od Producenta towary, które następnie są wywożone przez przewoźnika działającego na rzecz Spółki do klientów na terytorium innych państw członkowskich. Kwota należna z tytułu odsprzedaży towarów na rzecz ostatecznych klientów jest równa kwocie należnej od Producenta za zakupione towary. Dodatkowo, Spółka obciąża Producenta kwotą należną z tytułu pełnienia w grupie P. funkcji pośrednika w dostawach do podmiotów w innych państwach członkowskich - kwotą stałego ryczałtowego wynagrodzenia.

Taka forma współpracy handlowej pomiędzy Spółką a Producentem (uwzględnienie pośrednika w łańcuchu dostaw) ma uzasadnienie ekonomiczne w postaci możliwości zwiększenia wolumenu sprzedaży towarów. Jednocześnie umożliwia ona ograniczenie ryzyka nieściągalnych wierzytelności w ramach grupy P., poprzez wykorzystanie tzw. limitów ubezpieczeniowych wierzytelności przysługujących Spółce (a jednocześnie wyczerpanych przez Producenta).

2.Funkcje poszczególnych stron transakcji

Zgodnie z funkcjonującym w grupie P. podziałem funkcjonalnym pomiędzy poszczególne podmioty z grupy, funkcje związane z realizowaniem zamówień oraz organizowaniem ich dostawy zostały podzielone odpowiednio pomiędzy Producenta i Spółkę w taki sposób, iż:

*   Producent jako podmiot dysponujący największym doświadczeniem i trwającymi od wielu lat kontaktami z klientami - odpowiedzialny jest za koordynację i prowadzenie w imieniu własnym oraz Spółki bieżących kontaktów z klientami, w tym za zbieranie i potwierdzanie zamówień na towary, negocjacje w zakresie cen towarów, które są przedmiotem dostawy realizowanej za pośrednictwem Spółki. Ponadto Producent realizuje również funkcje związane z obsługą posprzedażową towarów. W zakresie towarów, które były sprzedane przez Spółkę, obsługa ta realizowana jest przez Producenta w imieniu i na rzecz Spółki;
*   Spółka natomiast jest odpowiedzialna za realizację transakcji od momentu zakupu przez nią towaru do dostarczenia go do finalnego odbiorcy. Jest ona więc odpowiedzialna za dostarczenie towaru, bieżącą komunikację związaną z organizacją wysyłki (uzgodnienie dokładnego czasu i miejsca dostawy i rozładunku), za dostarczenie towarów do miejsca przeznaczenia, posprzedażową obsługę logistyczną zwrotów towarów etc. Część tych funkcji realizowana jest przez przewoźnika, jednakże przewoźnik ten działa na zlecenie (na rzecz Spółki).

Każda ze stron pełni ponadto funkcje w sposób bezpośrednio wynikający z posiadania statusu sprzedawcy (obowiązki z tytułu rękojmi etc.).

3.Organizacja wysyłki

Z uwagi na specyfikę towaru będącego przedmiotem dostawy (ciecz o odpowiednich właściwościach chemicznych, która zasadniczo może być magazynowana jedynie w specjalnie do tego celu przeznaczonych zbiornikach, nie może być mieszana z innymi płynami etc.) oraz uzgodniony przez strony rozkład ryzyk w ramach transakcji, dostawa towaru dokonywana będzie w dwóch etapach, a mianowicie:

ETAP I - dostawa do magazynu (zbiornika magazynowego)

*   zgodnie z ustaleniami, po złożeniu przez klienta zamówienia (zamówienie wpływa do Producenta, przy czym klient otrzymuje odpowiednie potwierdzenie przyjęcia zamówienia wydane przez osobę przyjmującą zamówienie w imieniu Spółki i Producenta, a następnie podejmowana jest decyzja odnośnie tego który podmiot zrealizuje zamówienie) i po wyprodukowaniu towaru, jest on przez Producenta dostarczany wewnętrzną instalacją do zbiornika (magazynu) wskazanego w umowie zawartej między nim a Spółką. Magazyn ten ma formę zbiornika na ciecz, który jest własnością Producenta, przy czym na potrzeby niniejszej transakcji Spółka odpłatnie korzysta ze zbiornika (magazynu) i za możliwość składowania w nim towarów należących do Spółki jest ona obciążana przez Producenta w okresach miesięcznych. W magazynie przechowywany jest jednocześnie towar należący do Spółki jak i do Producenta (Producent sprzedaje ten sam towar również z pominięciem pośrednictwa Spółki). Przykładowo, w zbiorniku o pojemności 100 jednostek znajduje się 60 jednostek towaru będącego własnością Spółki oraz 40 jednostek towaru należącego do Producenta. Wynika to z faktu, iż zbiornik magazynowy jest zbiornikiem specjalnie przystosowanym do przechowywania cieczy będących przedmiotem sprzedaży, a jednocześnie - wspólne przechowywanie towaru należącego do obydwu spółek jest tańsze i łatwiejsze, niż wynajęcie przez Spółkę zbiornika poza terenem jej zakładu.
*   Z chwilą dostawy do zbiornika magazynowego towarów przeznaczonych dla Spółki, prawo do rozporządzania nimi przechodzi na Spółkę. W przeciągu 7 dni licząc od dnia dostawy towarów do magazynu, Producent wystawia fakturę na rzecz Spółki z tytułu dostawy towarów dostarczonych do magazynu. Faktura wystawiona przez Producenta zawiera VAT należny w wysokości 23% podstawy opodatkowania.
*   Strony prowadzą dokładny rejestr towarów wprowadzanych i wyprowadzanych, a także przechowywanych w zbiorniku z podziałem na te, którymi rozporządzać ma prawo Spółka i te, którymi rozporządzać może Producent.

ETAP 2 - dostawa przez Spółkę do klienta ostatecznego

*   Po uzgodnieniu z klientem niezbędnych kwestii logistycznych (do kilku dni po dostawie towarów do magazynu), Spółka na własną rzecz dostarcza towar do umówionego miejsca przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego. Transport towarów z Polski do innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest więc organizowany przez Spółkę.
*   Warunki dostawy ustalone przez strony (zgodnie z międzynarodowymi regułami handlowymi Incoterms 2010) są następujące:

*   „FCA magazyn B.” - w przypadku dostawy pomiędzy Producentem a Spółką,
*   w przypadku dostawy między Spółką a klientem - m.in. „CPT siedziba klienta”, „DAP”, „DAT”.

\- Prawo do rozporządzania towarem oraz ryzyko utraty przechodzi ze strony Spółki na klienta - z chwilą dostarczenia do wskazanego przez niego miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim.*   Występują również sytuacje, w których klient ostateczny (w ciągu kilku dni po dostawie towarów do magazynu) odbiera towary we własnym zakresie (warunki dostawy m.in. „EXW”). W takim przypadku, Spółka jest odpowiedzialna za bieżącą komunikację związaną z organizacją wysyłki (uzgodnienie dokładnego czasu i miejsca dostawy), posprzedażową obsługę logistyczną zwrotów towarów etc.
*   Dostawa na rzecz klienta ostatecznego jest dokumentowana przez Spółkę fakturą VAT z wykazanym na niej właściwym i ważnym numerem identyfikacyjnym dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadanym klientowi przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy.
*   Spółka oraz Producent są czynnymi podatnikami VAT w Polsce. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT UE.
*   Klienci ostateczni są podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państw członkowskich innych niż terytorium kraju.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dostawa towarów dokonywana przez Spółkę do klienta ostatecznego stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej ustawa o VAT), dla której miejsce świadczenia (opodatkowania) określa się na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów dokonywana przez niego do klienta ostatecznego stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, dla której miejsce świadczenia (opodatkowania) określa się na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Spółki

1.Uwagi wstępne

Spółka wskazała, iż poprzez nabycie, a następnie odsprzedaż towarów działa ona w charakterze pośrednika pomiędzy Producentem a finalnym odbiorcą towarów. Spółka wpierw nabywa towary we własnym imieniu, a następnie po dokonaniu odpowiednich ustaleń z finalnym odbiorcą towarów w zakresie dostawy towarów, dokonuje ich odsprzedaży na rzecz klientów ostatecznych.

Wprawdzie transakcja sprzedaży towarów przez Spółkę na rzecz klienta ostatecznego jest dokonywana zasadniczo na warunkach negocjowanych przez Producenta, jednakże jak wskazano w przedstawionym opisie sprawy, wynika to zasadniczo z podziału funkcji pomiędzy podmioty w ramach grupy P. w Polsce, a konkretnie z faktu, iż negocjacje handlowe i cenowe, na podstawie porozumienia pomiędzy stronami, dokonuje w imieniu Spółki Producent.

W ocenie Spółki, okoliczność ta nie wpływa zasadniczo na klasyfikację podatkową analizowanej transakcji, w której z punktu widzenia VAT, w omawianej sytuacji mają miejsce dwie następujące po sobie, niezależne czynności opodatkowane:

*   dostawa towarów przez Producenta na rzecz Spółki (dostawa towarów do magazynu),
*   dostawa towarów przez Spółkę na rzecz finalnego odbiorcy w innym państwie członkowskim.

Poniżej Spółka przedstawiła swój komentarz odnośnie opodatkowania VAT sprzedaży towarów dokonywanej przez Spółkę na rzecz klientów w innych państwach członkowskich.

2.Klasyfikacja podatkowa transakcji realizowanej przez Spółkę na rzecz finalnego odbiorcy

a)Dostawa realizowana przez Spółkę jako WDT na rzecz klienta z innego państwa członkowskiego

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (dalej: WDT).

Na mocy art. 7 ust. 1 ww. ustawy, „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`)”.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 tejże ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle zaś art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, „Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8”.

Jak zostało wskazane powyżej, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez WDT „o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8”.

Ponadto ustawa o VAT określa dodatkowe warunki, jakie muszą być spełnione, aby zachodziła wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Dotyczą one zarówno dostawcy jak i nabywcy.

Zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o VAT, „Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7”.

Wymogi odnośnie statusu nabywcy reguluje art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. Zgodnie z nim, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: „podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.

W opinii Spółki, w analizowanej sytuacji ma miejsce wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Spełnione są bowiem warunki określone w art. 13 ustawy o VAT, a mianowicie:

*   dochodzi do wywozu towarów z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - dokładniej z magazynu wynajmowanego przez Spółkę do klienta w innym państwie członkowskim,
*   wywóz towarów z terytorium Polski dokonywany jest w wykonaniu odpłatnej dostawy towarów (sprzedaży), a więc w wykonaniu czynności, o której mowa w art. 7 ustawy o VAT,
*   dokonującym dostawy (Spółka) jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE,
*   nabywcy (klienci ostateczni) są podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państw członkowskich innych niż terytorium kraju,
*   dostawa dokonana jest bezpośrednio z magazynu dostawcy (Spółki - tj. magazynu wykorzystywanego przez Spółkę) do siedziby ostatecznego odbiorcy.

Mając na uwadze powyższe, należy zatem stwierdzić, że w analizowanej sytuacji dostawa towarów dokonywana przez Spółkę na rzecz klienta ostatecznego stanowi WDT, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.

Taka wewnątrzwspólnotowa dostawa - po spełnieniu wymogów określonych w art. 42 ust. 1 i 3 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu 0% stawką VAT.

b)Określenie miejsca świadczenia (opodatkowania) dostawy towarów realizowanej przez Spółkę

W ocenie Spółki, miejsce świadczenia (opodatkowania) przedstawionej w opisie sprawy transakcji winno być określone na podstawie przepisu art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, „miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu”.

Zdaniem Spółki, określenie miejsca świadczenia (opodatkowania) odpłatnej dostawy towarów realizowane jest na podstawie tego przepisu zasadniczo każdorazowo (za wyjątkiem szczególnych przypadków wskazanych w art. 22 ust. 1 pkt 2-6 ustawy) w przypadku, gdy dany towar jest transportowany bezpośrednio od dostawcy do nabywcy. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w analizowanej sprawie, jako że towar pobrany z magazynu wykorzystywanego odpłatnie przez Spółkę jest transportowany na jej rzecz do klienta ostatecznego.

Jednocześnie, w ocenie Spółki, w odniesieniu do określenia miejsca świadczenia transakcji realizowanej przez nią, nie znajdą zastosowania przepisy art. 22 ust. 2 i 3 ustawy o VAT, które stosowane są dla określania miejsca świadczenia dostaw wchodzących w skład tzw. transakcji łańcuchowych.

Stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym „W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie (\`(...)\`)”.

Ponadto, w świetle art. 22 ust. 3 ustawy o VAT, „W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów”.

Niemniej jednak Spółka wskazała, iż powyższe przepisy mają zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że towar transportowany jest bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu.

Zdaniem Spółki, przedstawiony w opisie sprawy schemat transakcji, w której uczestniczy, nie odpowiada hipotezie przepisu art. 22 ust. 2 ustawy o VAT. Zgodnie z hipotezą tego przepisu, dotyczy on bowiem przypadku, „gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy (…)”.

Spółka wskazała, że wprawdzie nabywa przedmiotowe towary od Producenta, a następnie dokonuje ich odsprzedaży na rzecz klientów ostatecznych, jednakże towary będące przedmiotem sprzedaży nie są bezpośrednio transportowane od pierwszego podmiotu (Producenta) do ostatniego podmiotu (klienta ostatecznego). Towary po nabyciu ich przez Spółkę od Producenta, a przed ich wysyłką do klienta ostatecznego, są bowiem - co wynika z uzgodnionych przez strony warunków dostawy - dostarczane do magazynu, po czym z tego magazynu, w którym są przechowywane przez czas wynikający z natury transakcji i ustaleń z klientem, pobierane przez Spółkę i dostarczane przez nią bezpośrednio do klienta ostatecznego.

W takich okolicznościach nie można, w ocenie Spółki uznać, iż towary - jak wskazuje art. 22 ust. 2 ustawy o VAT - są wydawane bezpośrednio przez pierwszy z podmiotów w łańcuchu (Producenta) na rzecz finalnego odbiorcy. Tak byłoby, gdyby towary nie były przed ich wysyłką magazynowane przez Spółkę. Magazynowanie jak również ustalone przez strony transakcji warunki dostawy oraz transfer ryzyk i prawa do rozporządzania towarami jak właściciel sprawiają, że w analizowanej sytuacji nie dochodzi do wydania towarów bezpośrednio przez pierwszy podmiot w łańcuchu bezpośrednio na rzecz ostatniego podmiotu. Fakt przechowywania, magazynowania w Polsce towarów będących własnością Spółki przed ich wysyłką do klienta ostatecznego sprawia, iż tzw. łańcuch dostaw, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy o VAT zostaje przerwany.

W konsekwencji, w odniesieniu do określania miejsca świadczenia dostawy przez nią realizowanej, nie znajdzie zastosowania art. 22 ust. 2 i 3 ustawy o VAT, ustalający zasady opodatkowania transakcji łańcuchowych. Innymi słowy, w omawianej sytuacji nie mamy do czynienia z transakcją o charakterze łańcuchowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazać należy, iż w dniu 26 sierpnia 2011 r. opublikowany został tekst jednolity ustawy o podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054.

W niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Natomiast stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego rozpatrzone zostało w interpretacji indywidualnej z dnia 4 grudnia 2012 r. nr ILPP4/443-394/12-3/EWW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.