Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.658.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Nieuznanie świadczonych przez Państwa w ramach platformy
usług za usługi elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26
ustawy. Ustalenie miejsca świadczenia opisanych we wniosku
usług na rzecz podmiotów będących podatnikami oraz
podmiotów niebędących podatnikami, posiadających stałe
miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w innym
państwie Unii Europejskiej. Ustalenie miejsca świadczenia
opisanych we wniosku usług na rzecz podmiotów niebędących
podatnikami, posiadających stałe miejsce zamieszkania lub
zwykłe miejsce pobytu na terytorium kraju/posiadających
stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w
państwie trzecim.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce opodatkowania
usługi-usługi elektroniczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podmiotów niebędących podatnikami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28c-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28k-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie nieuznania świadczonych w ramach platformy usług za usługi
    elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy oraz ustalenia miejsca świadczenia
    opisanych we wniosku usług. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 września 2025 r. (wpływ
    18 września 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, (...), prowadzi A, internetową platformę marketplace wielosprzedawcową
    ułatwiającą sprzedaż (...) między kupującymi a sprzedawcami. Sprzedawcy (konta osobiste
    lub komercyjne) płacą prowizję (np. (...)% plus opłaty dostawcy płatności) od udanych
    sprzedaży, obliczaną na podstawie całkowitej wartości zamówienia, włącznie z kosztami
    wysyłki i podatkami. Prowizja jest automatycznie potrącana przez dostawcę płatności ((...)),
    z minimalną interwencją ludzką, chyba że spór zostanie eskalowany (rzadkie przypadki). A
    działa jako pośrednik, nie będąc stroną umowy sprzedaży, i może być uznany za dostawcę
    zgodnie z art. 14a dla niektórych importów o niskiej wartości lub transakcji sprzedawców
    spoza UE. Platforma obsługuje użytkowników w całej Europie i Wielkiej Brytanii, z
    planowaną ekspansją na USA. Prowizje dotyczą usług pośrednictwa, w tym przetwarzania
    transakcji, escrow i ochrony kupujących.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Czy prowizje, o których mowa we wniosku są wypłacane w związku z usługami
      polegającymi na pośredniczeniu w sprzedaży, które świadczą Państwo na rzecz
      sprzedających?
      Odpowiedź:

        Prowizje, o których mowa we wniosku, są wypłacane w związku z usługami
        pośrednictwa w sprzedaży, które świadczymy zarówno na rzecz sprzedających, jak i
        kupujących, w tym obowiązkowe usługi ochrony kupujących.
    2. Na czym dokładnie polegają usługi pośrednictwa, o których mowa we wniosku? Proszę
      krótko opisać zakres tych usług lub wskazać z jakich elementów się składają, czy jest to
      np. udostępnianie platformy sprzedażowej, obsługa płatności klienta itp.?
      Odpowiedź:
        Usługi pośrednictwa polegają na: udostępnianiu internetowej platformy
        sprzedażowej do wystawiania i sprzedaży towarów, obsłudze płatności klientów
        poprzez (...) (dostawca płatności), escrow dla funduszy oraz obowiązkowej ochronie
        kupujących dla zapewnienia bezpiecznych transakcji.
    3. Czy są Państwo podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze
      zm., zwanej dalej ustawą)?
      Odpowiedź:
        Obecnie nie jesteśmy podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1
        ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej:
        ustawa o VAT) z powodu ograniczeń sprzedaży do rynków lokalnych, ale planujemy
        nim być w przyszłych operacjach, gdy pozwolimy na sprzedaż transgraniczną (np.
        sprzedawcy spoza UE dla klientów B2C w UE lub importy o niskiej wartości ≤150
        euro).
    4. Czy posiadają Państwo stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej również w
      innym państwie członkowskim niż Polska? Jeśli tak – proszę wskazać w jakim i czy są
      Państwo zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej w innym
      państwie członkowskim UE niż Polska?
      Odpowiedź:
        Nie posiadamy stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej poza Polską
        i nie jesteśmy zarejestrowani jako podatnicy VAT w innym państwie członkowskim
        UE poza Polską.
    5. Czy suma całkowitej wartości usług, o których mowa w art. 28k ust. 1 ustawy,
      świadczonych przez Spółkę na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2
      ustawy (na rzecz podmiotów niebędących podatnikami), pomniejszona o kwotę
      podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku
      podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej
      równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa
      w art. 28k ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przy czym w przypadku usługodawcy
      posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wyrażonej
      w złotych równowartości kwoty w euro wynoszącej 42 000 zł?
      Odpowiedź:
        Suma całkowitej wartości usług, o których mowa w art. 28k ust. 1 ustawy o VAT,
        świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, pomniejszona o
        kwotę podatku, nie przekroczyła w bieżącym ani poprzednim roku podatkowym
        kwoty 10 000 euro (lub równowartości 42 000 zł), ale przekroczy tę kwotę w
        planowanych operacjach.
    6. Czy korzystają Państwo lub zamierzają skorzystać z procedury unijnej w rozumieniu art.
      130a pkt 3 ustawy i w związku z tym złożyli lub złożą Państwo zgłoszenie informujące o
      zamiarze skorzystania z procedury unijnej zgodnie z art. 130b ustawy oraz rozliczania
      świadczenia usług w ww. procedurze?

      Odpowiedź:
        Korzystamy z procedury unijnej w rozumieniu art. 130a pkt 3 ustawy o VAT i
        złożyliśmy zgłoszenie informujące o zamiarze korzystania z tej procedury zgodnie z
        art. 130b ustawy o VAT (w tym początkowe zerowe rozliczenie).
    7. Czy zamierzają Państwo złożyć zawiadomienie do naczelnika urzędu skarbowego o
      wyborze miejsca opodatkowania albo o rezygnacji z dokonanego wyboru miejsca
      opodatkowania?
      Odpowiedź:
        Nie zamierzamy składać zawiadomienia do naczelnika urzędu skarbowego o
        wyborze miejsca opodatkowania ani o rezygnacji z dokonanego wyboru, ponieważ
        stosujemy procedurę unijną OSS od pierwszego euro.
    8. Czy usługi pośrednictwa będą odbywały się za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej?
      Odpowiedź:
        Usługi pośrednictwa odbywają się za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej.
    9. Czy usługi pośrednictwa, których dotyczą prowizje, będą zasadniczo zautomatyzowane?
      Odpowiedź:
        Usługi pośrednictwa są zasadniczo zautomatyzowane.
    10. Czy świadczenie usług pośrednictwa wymagać będzie minimalnego udziału człowieka?
      Odpowiedź:
        Świadczenie usług pośrednictwa wymaga minimalnego udziału człowieka, z
        wyjątkiem rzadkich przypadków (np. rozstrzyganie sporów).
    11. Czy świadczenie usług pośrednictwa, których dotyczą prowizje, bez wykorzystania
      technologii informacyjnej byłyby niemożliwe?
      Odpowiedź:
        Świadczenie usług pośrednictwa bez wykorzystania technologii informacyjnej
        byłoby niemożliwe.
    12. Czy usługi pośrednictwa będą stanowiły usługi świadczone za pomocą środków
      komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 7 rozporządzenia wykonawczego
      Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do
      dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
      (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1)?
      Odpowiedź:
        Usługi pośrednictwa stanowią usługi świadczone za pomocą środków komunikacji
        elektronicznej w rozumieniu art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282
        /2011.
    13. Czy w stosunku do usług pośrednictwa zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 7
      ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
      ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
      systemu podatku od wartości dodanej (wersja przekształcona; Dz. Urz. UE. L 2011 r. Nr
      77, str. 1)?
      Odpowiedź:
        Wyłączenia, o których mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady
        (UE) nr 282/2011, nie mają zastosowania do usług pośrednictwa.
    14. Czy nabywcy świadczonych przez Państwa usług pośrednictwa:
        a) będą podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium kraju?

        b) nie będą podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę na
        terytorium kraju?
        c) będą podatnikami posiadającymi siedzibę na terytorium Unii Europejskiej?
        d) nie będą podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę na
        terytorium Unii Europejskiej?
        e) będą podatnikami posiadającymi siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej?
        f) nie będą podatnikami posiadającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę poza
        terytorium Unii Europejskiej?
    Odpowiedź:
        Nabywcy świadczonych przez nas usług pośrednictwa: a) Tak (podatnicy z siedzibą
        w Polsce). b) Tak (niepodatnicy z miejscem zamieszkania w Polsce). c) Tak
        (podatnicy z siedzibą w UE). d) Tak (niepodatnicy z miejscem zamieszkania w UE). e)
        Tak (podatnicy z siedzibą poza UE). f) Tak (niepodatnicy z miejscem zamieszkania
        poza UE).
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 18 września 2025 r.)
    1. Czy usługi pośrednictwa, w tym obowiązkowa ochrona kupujących, za które otrzymują
      Państwo prowizje, kwalifikują się jako usługi świadczone drogą elektroniczną w
      rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT, czy też jako usługi pośrednictwa/ogólne
      zgodnie z art. 28b i art. 28c?
    2. Jakie jest miejsce świadczenia dla usług pośrednictwa, w tym obowiązkowej ochrony
      kupujących, w transakcjach B2B i B2C, w tym gdy są Państwo uznani za dostawcę
      zgodnie z art. 7a, zgodnie z art. 28b i art. 28c ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 18 września 2025 r.)
    Państwa zdaniem, usługi pośrednictwa, w tym obowiązkowa ochrona kupujących, za które
    otrzymują Państwo prowizje, nie kwalifikują się jako usługi świadczone drogą
    elektroniczną w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT, ponieważ ułatwiają transakcje
    fizycznych towarów i obejmują potencjalną interwencję ludzką (np. rozstrzyganie sporów).
    Powinny być klasyfikowane jako usługi pośrednictwa/ogólne, z miejscem świadczenia
    odpowiadającym transakcji bazowej, zgodnie z art. 28b i art. 28c.
    Dla B2B miejsce świadczenia to lokalizacja odbiorcy (mechanizm odwrotnego obciążenia
    stosowany przy podaniu numeru VAT); dla B2C lokalizacja dostawcy (Polska), raportowane
    przez OSS, jeśli dotyczy. Gdy są Państwo uznani za dostawcę zgodnie z art. 7a, miejsce
    świadczenia to lokalizacja klienta dla towarów, z VAT rozliczanym przez Państwa poprzez
    OSS. Brak EU VAT dla transakcji non-EU, ale lokalne podatki mogą się stosować.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - nieprawidłowe – w zakresie nieuznania świadczonych przez Państwa w ramach
      platformy usług za usługi elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy;
    - prawidłowe – w zakresie ustalenia miejsca świadczenia opisanych we wniosku usług na
      rzecz podmiotów będących podatnikami oraz podmiotów niebędących podatnikami,
      posiadających stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w innym
      państwie Unii Europejskiej;
    - nieprawidłowe – w zakresie ustalenia miejsca świadczenia opisanych we wniosku usług
      na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium kraju/posiadających stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w państwie trzecim.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1, 2 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się państwo członkowskie Unii
      Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w
      sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego
      Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej
      Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.)
      Przez terytorium państwa trzeciego – rozumie się przez to terytorium państwa
      niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 7a ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego,
      takiego jak platforma, platforma handlowa, portal lub podobne środki, zwanego
      dalej „interfejsem elektronicznym”, sprzedaż na odległość towarów importowanych
      w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 150 euro, uznaje się, że podatnik ten samodzielnie
      otrzymał towary i dokonał ich dostawy.
    Jak stanowi art. 7a ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego,
      dokonanie na terytorium Unii Europejskiej przez podatnika nieposiadającego
      siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub
      2) dostawy towarów na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem
      - uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, samodzielnie otrzymał towary i
        dokonał ich dostawy.
    Stosownie do art. 7a ust. 3 ustawy:
      Przez ułatwianie, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się ułatwianie w rozumieniu
      art. 5b rozporządzenia 282/2011.
    W art. 7a ust. 1 i 2 ustawy zaimplementowano swego rodzaju fikcję prawną, która w
    istocie prowadzi do przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązanie VAT z tytułu
    określonych dostaw towarów na podatników prowadzących działalność gospodarczą

    związaną z posiadaniem, prowadzeniem czy zarządzaniem interfejsami elektronicznymi.
    Regulacje obejmują swoim zakresem operatorów interfejsów elektronicznych, którzy
    ułatwiają dokonywanie określonych dostaw towarów, niezależnie od tego czy posiadają
    oni siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium UE, czy na terytorium państwa trzeciego.
    Powyższy przepis wprowadza fikcję prawną (wyłącznie na potrzeby podatku VAT),
    polegającą na przyjęciu, że podatnik ułatwiający za pomocą interfejsu elektronicznego
    wyżej wskazane dostawy towarów na rzecz konsumentów, dokonywane przez tzw.
    dostawców bazowych:
      - samodzielnie otrzymał (nabył) te towary (fikcja prawna w postaci przyjęcia, że ma
        miejsce dostawa towarów B2B pomiędzy dostawcą bazowym a operatorem
        interfejsu elektronicznego) oraz
      - dokonał dostawy tych towarów (fikcja prawna polegająca na przyjęciu, że dochodzi do
        dostawy towarów B2C pomiędzy operatorem interfejsu elektronicznego a
        ostatecznym nabywcą tych towarów, tj. konsumentem, który faktycznie nabywa te
        towary).
    Według art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
        a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której
          mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej
          działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z
          uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
          zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub
          podatku od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem

    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej
    w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz
    państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f
    ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega
    opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że
    jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
    usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności
    gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
    Natomiast zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy, dotyczącą miejsca świadczenia usług na
    rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem, w rozumieniu art. 28a ustawy:
      Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest
      miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art.
      28h-28n.
    Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od
    towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.
    I tak, zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług
      elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w
      którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe
      miejsce pobytu.
    Przy czym, na podstawie art. 28k ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy łącznie są spełnione
      następujące warunki:
      1) usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej
        siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na
        terytorium jednego państwa członkowskiego;
      2) usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na rzecz podmiotów niebędących
        podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe
        miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
        państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;
      3) suma całkowitej wartości usług, o których mowa w ust. 1, świadczonych na rzecz
        podmiotów, o których mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości dostaw towarów,
        o których mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3, pomniejszona o kwotę podatku lub
        podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani

        w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości
        wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1,
        przy czym w przypadku usługodawcy posiadającego siedzibę działalności
        gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce zamieszkania lub
        zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju wyrażona w złotych
        równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.
    Jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy, ustawodawca określił szczegółowe zasady ustalania
    miejsca świadczenia m.in. usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących
    podatnikami, wiążąc to miejsce z miejscem siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub
    zwykłym miejscem pobytu usługobiorcy. Jednocześnie w sytuacji spełnienia przesłanek
    z art. 28k ust. 2 ustawy, podatnik ma możliwość wyboru miejsca opodatkowania
    zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy.
    Jak stanowi bowiem art. 28k ust. 4 ustawy:
      Podatnik, do którego ma zastosowanie przepis ust. 2, może wskazać jako miejsce
      świadczenia usług miejsce, o którym mowa w ust. 1. Podatnik posiadający siedzibę
      działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby - stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wskazuje miejsce
      świadczenia usług przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10.
      dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na
      zasadach określonych w art. 28p.
    W razie spełnienia przesłanek wynikających z art. 28k ust. 2 ustawy (które wyłączają
    stosowanie art. 28k ust. 1 ustawy) należy odwołać się do zasad ogólnych dot. miejsca
    świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami i określić miejsce
    świadczenia zgodnie z art. 28c ustawy, tj. opodatkowanie będzie przypadać w kraju
    siedziby usługodawcy. Powyższe znajdzie zastosowanie tylko w odniesieniu do usług
    świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami z krajów członkowskich
    UE innych niż Polska (przy spełnieniu pozostałych przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy).
    Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych - rozumie się
      przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7
      rozporządzenia 282/2011.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze
    zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
      Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
        modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
        sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet
        lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
        usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
        pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym

        potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu
        automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu
        sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez
        komputer;
      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
        telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
        wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
        elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
        informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
        internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Natomiast w pkt 3 Załącznika I wskazano:
      Punkt 3 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie motywów pulpitów;
      b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie obrazów, fotografii i wygaszaczy ekranu;
      c) zawartość książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych;
      d) prenumerata gazet i czasopism publikowanych online;
      e) dzienniki logowania i statystyki odwiedzania stron internetowych;
      f) wiadomości, informacje o sytuacji na drogach oraz prognozy pogody online;
      g) informacje generowane automatycznie online przez oprogramowanie po
        wprowadzeniu przez klienta określonych danych, takich jak dane prawne lub
        finansowe (w szczególności stale uaktualniane kursy giełdowe);
      h) dostarczanie przestrzeni reklamowej, szczególnie banerów reklamowych na
        stronach lub witrynach internetowych;
      i) korzystanie z wyszukiwarek i katalogów internetowych.
    Stosownie do art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
      a) usług nadawczych;
      b) usług telekomunikacyjnych;
      c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
        elektronicznie;
      d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
      e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
      f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
      g) kaset wideo i płyt DVD;
      h) gier na płytach CD-ROM;
      i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi,
        którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
      j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
        nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
        połączenie);
      k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
      l) hurtowni danych off-line;
      m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
      n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
      o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak
        kursy za pośrednictwem poczty;
      p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni
        udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
      q) (uchylona)
      r) (uchylona)
      s) (uchylona)

      t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,
        edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
      u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób
        lub podobnych usług zarezerwowanych online.
    Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę
    elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci
    elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę
    elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest aby:
      - usługa była realizowana za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      - świadczenie usługi było zautomatyzowane, a udział człowieka w jej świadczeniu był
        niewielki,
      - wykonanie usługi bez wykorzystania technologii informatycznej było niemożliwe
        oraz aby
      - usługa nie była objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282
        /2011.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo internetową platformę marketplace
    ułatwiającą sprzedaż (...) między kupującymi a sprzedawcami. Sprzedawcy (konta osobiste
    lub komercyjne) płacą prowizję od udanych sprzedaży, obliczaną na podstawie całkowitej
    wartości zamówienia, włącznie z kosztami wysyłki i podatkami. Prowizja jest
    automatycznie potrącana przez dostawcę płatności ((...)). Platforma działa jako pośrednik i
    nie jest stroną umowy sprzedaży. Usługi pośrednictwa polegają na: udostępnianiu
    internetowej platformy sprzedażowej do wystawiania i sprzedaży towarów, obsłudze
    płatności klientów poprzez (...) (dostawca płatności), escrow dla funduszy oraz
    obowiązkowej ochronie kupujących dla zapewnienia bezpiecznych transakcji. Wskazali
    Państwo, że usługi polegające na pośredniczeniu w sprzedaży odbywają się za pomocą
    internetu lub siedzi elektronicznej oraz są zasadniczo zautomatyzowane. Świadczenie
    usług pośrednictwa wymaga minimalnego udziału człowieka, z wyjątkiem rzadkich
    przypadków (np. rozstrzyganie sporów). Świadczenie ww. usług bez wykorzystania
    technologii informacyjnej byłoby niemożliwe. Ponadto, wskazali Państwo, że Usługi
    pośrednictwa stanowią usługi świadczone za pomocą środków komunikacji elektronicznej
    w rozumieniu art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 oraz, że do tych
    usług wyłączenia, o których mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE)
    nr 282/2011 nie mają zastosowania.
    Należy zatem stwierdzić, że z przedstawionego opisu sprawy wynika, że świadczenie przez
    Państwa usług odbywa się w sposób zautomatyzowany, za pomocą Internetu, a udział
    człowieka jest niewielki. Do tego świadczone usługi nie są objęte wyłączeniem
    wymienionym w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011. Zatem mając na uwadze
    obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy, należy uznać, że
    usługi pośrednictwa, za które pobierana jest prowizja od sprzedających świadczone przez
    Państwa w ramach opisanej platformy, stanowią usługi świadczone za pomocą
    komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy.
    W konsekwencji, opisane we wniosku usługi pośrednictwa, za które otrzymują Państwo
    prowizje, stanowią usługi świadczone drogą elektroniczną w rozumieniu art. 2 pkt 26
    ustawy.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą określenia miejsca świadczenia (opodatkowania) dla
    usług pośrednictwa, w tym obowiązkowej ochrony kupujących.
    Z wniosku wynika, że nabywcami usług pośrednictwa mogą być podatnicy z siedzibą w
    Polsce, niepodatnicy z miejscem zamieszkania w Polsce, podatnicy z siedzibą w UE,
    niepodatnicy z miejscem zamieszkania w UE, podatnicy z siedzibą poza UE, niepodatnicy z
    miejscem zamieszkania poza UE.

    W przypadku usług elektronicznych, świadczonych na rzecz podatnika w rozumieniu art.
    28a ustawy, ustawodawca nie przewidział wyjątku od zasady ogólnej dla określenia
    miejsca świadczenia.
    Wobec powyższego, miejscem świadczenia przez Państwa usług elektronicznych, o
    których mowa we wniosku na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, będzie
    miejsce w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej albo
    stałe miejsce prowadzenia działalności, jeżeli usługa jest świadczona dla tego miejsca.
    Natomiast gdy podatnik nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej to miejscem świadczenia usługi będzie miejsce
    gdzie posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    W przypadku usług elektronicznych, świadczonych na rzecz podmiotów niebędących
    podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy, ustawodawca przewidział szczególne zasady
    dla określenia miejsca świadczenia.
    Przepis art. 28c ust. 1 ustawy stanowi zasadę ogólną dla określenia miejsca świadczenia
    usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, wskazując, że jest to miejsce, w
    którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej. Zasada ta ma
    zastosowanie wówczas gdy przepisy szczególne, o których mowa w art. 28c ust. 2 i 3 oraz
    art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i art. 28h-28n ustawy, nie przewidują
    innych sposobów ustalania miejsca świadczenia.
    Jednym z wyjątków od zasady wyrażonej w art. 28c ust. 1 ustawy są usługi elektroniczne, o
    których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy. W przypadku usług elektronicznych świadczonych
    na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, miejsce świadczenia, co do zasady, należy
    ustalić w oparciu o regulacje szczególne wynikające z art. 28k ustawy. Zgodnie z art. 28k
    ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług elektronicznych na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe
    miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Przepis art. 28k ust. 1 ustawy znajduje
    zastosowanie wówczas, gdy nie są spełnione warunki, o których mowa w art. 28k ust. 2
    ustawy, bądź w przypadku, gdy mimo spełnienia warunków, o których mowa w art. 28k
    ust. 2 stawy, usługodawca złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne
    zawiadomienie, wskazujące jako miejsce świadczenia usług miejsce, o którym mowa w art.
    28k ust. 1 ustawy. Wynika to z art. 28k ust. 4 ustawy.
    Jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy, ustawodawca określił szczegółowe zasady ustalania
    miejsca świadczenia m.in. usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących
    podatnikami, wiążąc to miejsce z miejscem siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub
    zwykłym miejscem pobytu usługobiorcy. Jednocześnie, w sytuacji spełnienia przesłanek z
    art. 28k ust. 2 ustawy, podatnik ma możliwość wyboru miejsca opodatkowania zgodnie z
    art. 28k ust. 1 ustawy.
    W razie spełnienia przesłanek wynikających z art. 28k ust. 2 ustawy (które wyłączają
    stosowanie art. 28k ust. 1 ustawy), należy odwołać się do zasad ogólnych dotyczących
    miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami i określić
    miejsce świadczenia zgodnie z art. 28c ustawy, tj. opodatkowanie będzie przypadać w
    kraju siedziby usługodawcy. Powyższe znajdzie zastosowanie tylko w odniesieniu do usług
    świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami z krajów członkowskich UE
    innych niż Polska (przy spełnieniu pozostałych przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy).
    Wskazali Państwo, że nie posiadają Państwo stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej w innym państwie członkowskim niż Polska oraz nie są Państwo
    zarejestrowani jako podatnicy VAT w innym państwie członkowskim UE poza Polską.
    Usługi świadczone są przez Państwa m.in. podmiotom, które nie są podatnikami w
    rozumieniu art. 28a ustawy. Podali Państwo również, że suma całkowitej wartości usług, o
    których mowa w art. 28k ust. 1, świadczonych na rzecz na rzecz podmiotów, mających
    stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w innym państwie członkowskim
    (podmiotów nie będących podatnikami, o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2 ustawy),

    nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym
    równowartości wyrażonej w euro kwoty 42 000 zł. Ponadto w uzupełnieniu wniosku podali
    Państwo informację, że nie wskazywali Państwo jako miejsce świadczenia usług miejsca, w
    którym konsumenci posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce
    pobytu.
    Zatem z przedstawionych przez Państwa okoliczności sprawy wynika, że będą spełnione
    łącznie warunki, o których mowa w art. 28k ust. 2 ustawy. W konsekwencji nie znajdzie
    zastosowania art. 28k ust. 1 ustawy. Tym samym, w odniesieniu do usług elektronicznych
    świadczonych przez Państwa na rzecz podmiotów niebędących podatnikami w rozumieniu
    art. 28a ustawy (posiadających stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w
    innym państwie Unii Europejskiej), miejscem ich świadczenia będzie Polska, czyli miejsce,
    w którym posiadają Państwo siedzibę działalności gospodarczej, co wynika z zasady
    ogólnej wyrażonej w art. 28c ust. 1 ustawy.
    Jak bowiem wynika z powołanych przepisów, miejsce świadczenia na podstawie art. 28k
    ust. 1 ustawy ustala się wówczas, gdy nie są spełnione warunki, o których mowa w art. 28k
    ust. 2 ustawy. Przy czym nawet w przypadku spełnienia warunków, o których mowa w art.
    28k ust. 2 ustawy, usługodawca może złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne
    zawiadomienie, o którym mowa w art. 28k ust. 4 ustawy, wskazując jako miejsce
    świadczenia usług miejsce, o którym mowa w art. 28k ust. 1 ustawy.
    Natomiast w przypadku usług świadczonych przez Państwa na rzecz podmiotu
    niebędącego podatnikiem, posiadającego stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce
    pobytu na terytorium kraju/posiadającego stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce
    pobytu w państwie trzecim, miejscem świadczenia tych usług będzie terytorium kraju
    /terytorium państwa trzeciego, w którym podmiot ten posiada stałe miejsce zamieszkania
    lub zwykłe miejsce pobytu. W tym wypadku bowiem – dla określenia miejsca świadczenia
    usług na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem - zastosowanie znajdzie przepis art.
    28k ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji:
    - w przypadku usług pośrednictwa świadczonych przez Państwa w ramach platformy na
      rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, będzie miejsce w którym podatnik ten
      posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej albo stałe miejsce prowadzenia
      działalności, jeżeli usługi są świadczone dla tego miejsca;
    - w przypadku usług pośrednictwa świadczonych przez Państwa w ramach platformy na
      rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem, posiadającego stałe miejsce zamieszkania
      lub zwykłe miejsce pobytu w innym państwie Unii Europejskiej, miejscem świadczenia
      tych usług – zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy – jest terytorium kraju, gdzie Spółka
      posiada siedzibę działalności gospodarczej;
    - w przypadku usług pośrednictwa świadczonych przez Państwa za pośrednictwem
      platformy, na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem, posiadającego stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium kraju/posiadającego stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w państwie trzecim, miejscem ich
      świadczenia jest terytorium kraju/terytorium państwa trzeciego, w którym ten podmiot
      posiada stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. W tym wypadku
      bowiem – dla określenia miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotu niebędącego
      podatnikiem – zastosowanie znajdzie przepis art. 28k ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko jest:
    - nieprawidłowe – w zakresie nieuznania świadczonych przez Państwa w ramach platformy
    usług za usługi elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy;

    - prawidłowe – w zakresie ustalenia miejsca świadczenia opisanych we wniosku usług na
    rzecz podmiotów będących podatnikami oraz podmiotów niebędących podatnikami,
    posiadających stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w innym państwie
    Unii Europejskiej;
    - nieprawidłowe – w zakresie ustalenia miejsca świadczenia opisanych we wniosku usług
    na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających stałe miejsce
    zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu na terytorium kraju/posiadających stałe
    miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w państwie trzecim.
    Końcowo należy wyjaśnić, że powołany wyżej art. 7a ustawy dotyczy przeniesienia
    odpowiedzialności za zobowiązanie VAT z tytułu określonych dostaw towarów na
    podatników prowadzących działalność gospodarczą związaną z posiadaniem,
    prowadzeniem, czy zarządzaniem interfejsami elektronicznymi. Regulacje obejmują swoim
    zakresem operatorów interfejsów elektronicznych, którzy ułatwiają dokonywanie
    określonych dostaw towarów. Przepis art. 7a dotyczy więc dostaw towarów, gdzie
    platforma staje się „fikcyjnym dostawcą”. Natomiast opisane we wniosku usługi, za które
    otrzymują Państwo wynagrodzenie (prowizję), stanowią niezależną usługę, która powinna
    być rozliczania odrębnie – według zasad przewidzianych dla usług świadczonych drogą
    elektroniczną.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko spraw będących przedmiotem wniosku (zadanych
    pytań) Wnioskodawcy. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści
    składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie
    zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii związanych z
    prawidłowością rozliczania opisanych we wniosku usług w ramach procedury VAT-OSS.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.