Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.361.2025.2.NM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które
    wpłynęło 19 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której
    świadczy usługi programistyczne. We wpisie do ewidencji CEIDG przeważającą
    działalnością przedsiębiorstwa Wnioskodawcy jest PKD 62.01 Z. - Działalność związana z
    oprogramowaniem.
    Wnioskodawca jest opodatkowany liniową stawką podatku dochodowego w wysokości
    19% i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
    Wnioskodawca objęty jest nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w RP w świetle art.
    3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: „UPDOF”). Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie
    działalności gospodarczej osiąga przychody z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej w postaci autorskich praw z programów komputerowych.
    Podstawą osiągania przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
    postaci autorskich praw z programów komputerowych są umowy zawarte z różnymi
    kontrahentami, którzy mają siedziby w różnych, innych niż RP, krajach UE.
    Wnioskodawca uzyskał interpretacje indywidualne w związku z umowami wiążącymi Go z
    kontrahentami (interpretacja indywidualna z 29 lipca 2021 r. nr 0114-KDWP.
    4011.84.2021.3.ŁZ oraz interpretacja indywidualna z 24 kwietnia 2024 r. nr 0113-KDIPT2-
    3.4011.123.2024.2.NM).
    Od ... 2024 r. do ... 2024 r. Wnioskodawca był związany umową z Kontrahentem „A”.
    Natomiast od ... 2025 r. do nadal Wnioskodawca jest związany umową z Kontrahentem
    „B”. Wnioskodawca nie jest powiązany z żadnym z Kontrahentów, również Kontrahenci
    Wnioskodawcy nie są ze sobą powiązani. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę, są
    wykonywane wyłącznie w Polsce.
    Stan faktyczny dotyczy umowy zawartej z Kontrahentem „A”.
    Zdarzenie przyszłe dotyczy umowy zawartej z Kontrahentem „B”.
    W ramach umowy zawartej ... 2024 r. obowiązującej do ... 2024 r. z Kontrahentem „A”
    Wnioskodawca świadczył następujące usługi:
    1) ....
    W ramach umowy zawartej ... 2025 r., która nadal obowiązuje, z Kontrahentem „B”
    Wnioskodawca świadczy i będzie świadczyć następujące usługi:
    1) ....
    W ramach obu zawartych umów Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne
    polegające na tworzeniu nowych rozwiązań programistycznych na potrzeby własne Jego

    Kontrahentów. Przykładem takich rozwiązań jest tworzenie od podstaw nowych
    programów (aplikacji) komputerowych albo rozwijanie już istniejących programów
    (aplikacji) komputerowych poprzez tworzenie nowych funkcjonalności tychże programów
    (aplikacji). Kontrahenci Wnioskodawcy udostępniają Mu swoje własne oprogramowanie
    bez udzielenia licencji w celu wykonania na nim usługi programistycznej - ulepszenia tegoż
    oprogramowania lub dodania nowych funkcjonalności.
    Efektem pracy Wnioskodawcy - zarówno tworzenia nowych aplikacji, jak i tworzenia
    nowych funkcjonalności w aplikacjach już istniejących - jest kod źródłowy podlegający
    ochronie prawnoautorskiej, o której mowa w art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 ze zm.).
    Efekty pracy Wnioskodawcy są zawsze utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej.
    Efekty pracy Wnioskodawcy nie są efektem pracy, który wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.
    Efekty pracy nie są jedynie „techniczną” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
    Wnioskodawcy przez Kontrahenta.
    W ramach zawartych umów Wnioskodawca przenosi na Kontrahentów całość autorskich
    praw majątkowych do utworów wytworzonych w ramach zawartych umów. Wykonawca
    świadczy usługi wyłącznie samodzielnie, nie korzysta z osób zatrudnionych ani
    podwykonawców. Wykonawca wykonując usługi korzysta ze swojej wiedzy i doświadczenia
    oraz z własnego sprzętu i materiałów niezbędnych do świadczenia przedmiotowych usług.
    Wyjątkiem jest udostępnianie programów/aplikacji należących do Kontrahentów, na
    których przedmiotowe usługi są wykonywane. Za świadczone usługi Wnioskodawca
    otrzymuje wynagrodzenie.
    W przypadku, gdy Wnioskodawca rozwija oprogramowanie lub jego części nie jest ani
    właścicielem, ani współwłaścicielem tego oprogramowania, ani użytkownikiem
    posiadającym prawo do korzystania z tego oprogramowania na podstawie umowy
    licencyjnej.
    Usługi zlecone Wnioskodawcy na podstawie opisanych wyżej umów nie są wykonywane
    pod kierownictwem, a Wnioskodawca wykonuje je w miejscu oraz czasie przez siebie
    wybranym. Wnioskodawca jako wykonujący opisane czynności ponosi ryzyko gospodarcze
    związane z prowadzoną działalnością.
    W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca uzyskuje wyłącznie przychody z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Koszty bezpośrednio powiązane z wytworzeniem, ulepszeniem czy rozwojem
    oprogramowania ponoszone przez Wnioskodawcę to:
    · utrzymywanie serwerów,
    · odnawianie domen,
    · zakup telefonu oraz opłaty za telefon,
    · zakupy i naprawy sprzętu komputerowego,
    · zakupy akcesoriów komputerowych oraz nośników pamięci,
    · zakup drukarki oraz akcesoriów i materiałów eksploatacyjnych do drukarki,
    · zakupy licencji na oprogramowanie,
    · opłata za internet,

    · opłata za paliwo,
    · opłaty za usługi księgowe,
    · opłaty za ubezpieczenie OC działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez
    inne podmioty ani praw autorskich innych podmiotów.
    Wnioskodawca prowadzi księgowość w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    wobec czego wszystkie przychody, koszty i autorskie prawa majątkowe do
    opracowywanego programu komputerowego wykazuje w odrębnej ewidencji. Ewidencja
    ta wyodrębnia przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę), przypadające na
    każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz koszty, o których mowa w art.
    30ca ust. 4 UPDOF, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    W ramach działalności Wnioskodawca nie prowadził, ani nie prowadzi samodzielnie badań
    naukowych, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W ramach działalności Wnioskodawca samodzielnie prowadzi prace rozwojowe, o których
    mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 lub 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace
    rozwojowe są prowadzone ciągle od momentu zawarcia umowy i polegają na nabywaniu,
    łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    W zakres czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę wchodzi uczestniczenie w
    spotkaniach (a czasem nawet ich organizowanie) z projektantami, specjalistami i
    decydentami mających na celu określenie jakie kroki będą wymagane do stworzenia
    konkretnego rozwiązania. Stworzenie konkretnego rozwiązania obejmuje zarówno pisanie
    nowego kodu źródłowego, jak i naukę nowych technologii, czy też tworzenie prototypów.
    Tworzenie, rozwijanie, ulepszanie przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowi przejaw
    działalności twórczej w postaci tworzenia nowych, nieistniejących wcześniej kodów
    źródłowych oraz zastępowania starych kodów nowymi w sytuacji, kiedy zmieniające się,
    niezależnie od Wnioskodawcy wymagania biznesowe (np. pod wypływem rynku)
    sprawiają, że stary kod staje się zbędny, bądź jego funkcjonalność w świetle nowych
    wymagań jest wybrakowana lub błędna. To, jakie wymagania stawia rynek i jakie decyzje
    podejmują analitycy biznesowi nie jest częścią pracy Wnioskodawcy, natomiast tworzenie i
    adaptowanie rozwiązań mających realizować postawione wymagania jest przez
    Wnioskodawcę wykonywane całkowicie indywidualnie, autonomicznie, w oparciu o
    wiedzę, doświadczenie i kreatywność Wnioskodawcy.
    W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy wytwarzane produkty,
    przeprowadzane procesy lub wykonywane usługi mają nowy, bardziej innowacyjny,
    ulepszony charakter, który nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie
    rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług.
    Uzupełnienie wniosku
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania
    aplikacji/oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; dalej: „UPDOF”).
    Aplikacje/oprogramowanie, o których mowa we wniosku są tworzone, ulepszane
    (rozwijane) w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę.

    Uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej są
    przychodami z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego zgodnie z art. 30ca
    ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Umowa dotyczy programów komputerowych rozwijanych do zastosowania
    wewnętrznego. W przypadku firmy A, był to .... W przypadku filmy B, jest to ....
    Wskazane przez Wnioskodawcę aplikacje stanowią program komputerowy.
    Prace rozwojowe będące przedmiotem wniosku są/były prowadzone w okresie od ... 2024
    r. i nadal są prowadzone. W trakcie trwania całego tego okresu Wnioskodawca wytwarza,
    ulepsza lub rozwija programy komputerowe i aplikacje.
    W celu wytworzenia/rozwinięcia/ulepszenia programu komputerowego/aplikacji/modułu
    Wnioskodawca wykorzystywał, wykorzystuje i będzie wykorzystywał aktualnie dostępną
    wiedzę i umiejętności.
    W celu wytworzenia/udoskonalenia aplikacji Wnioskodawca brał udział w analizach
    wymagań biznesowych, planowaniu rozwiązań technologicznych, oraz planowaniu i
    priorytetyzowaniu kolejności prac. Prace te były implementowane iteracyjnie, ze zmianami
    testowanymi zarówno w ramach Ciągłej Integracji, jak i w środowisku testowym
    reprodukującym środowisko produkcyjne.
    Prace są wykonywane przy użyciu ....
    W przypadku A prace były wykonywane dla ... będącego jednym z największych ... sklepów
    internetowych w Europie. W tym przypadku kluczowe jest udostępnienie ....
    W przypadku B, model biznesowy firmy opiera się na ....
    Efekty pracy Wnioskodawcy zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Efekty pracy Wnioskodawcy nie są efektem pracy, które wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Efekty pracy Wnioskodawcy nie
    są jedynie „techniczną” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    W pierwszej kolejności dokonano analizy biznesowej, jakie cele stawiane są przed
    programami oraz jakie istnieją gotowe rozwiązania. Analiza obejmowała zarówno
    możliwość zaadoptowania gotowych usług i programów, jak i rozwój własnych. Ze względu
    na ogromny koszt, decyzje o stworzeniu własnych rozwiązań podejmowano wyłącznie jeśli
    analizy wykazały że jest to najlepszy sposób na osiągnięcie przewagi konkurencyjnej. W
    dalszej kolejności następują etapy prototypowania, weryfikacji założeń, a następnie
    iteracyjne rozwijanie programu w pętli informacji zwrotnej.
    Rozwiązania wykorzystują .... Wykorzystują one również .... Rozwiązania te są stosowane ....
    Oryginalność rozwiązania wynika z metod pozwalających na świadczenie usług
    wielkoskalowych. Przykładowo: skalowalność wymaga tworzenia sieci współpracujących ze
    sobą programów, które współdzielą pracę, co wymusza branie pod uwagę: możliwość
    zerwania połączenia przy przesyle informacji, zaginięcia pakietu danych, przypadkowej
    duplikacji danych, warunku wyścigu, itd. Sposoby adresowania każdego takiego problemu
    są ściśle powiązane z celami danej aplikacji i muszą być wytwarzane specjalnie pod daną
    aplikację po analizie przypadków biznesowych.
    Istniejące i możliwe do wykorzystania rozwiązania nie spełniały potrzeb biznesowych
    Kontrahenta. Wnioski te były poprzedzone analizami potrzeb biznesowych oraz
    istniejących rozwiązań. Wśród konkretnych powodów można wymienić: ograniczenia w
    wydajności, ograniczenia w rozmiarze obsługiwanych danych, brak elastyczności
    ograniczający możliwość świadczenia usług przez Kontrahenta.
    Podstawowymi celami są: analiza potrzeb biznesowych, rozpoznanie elementów systemu
    zwiększających podatność na błędy oraz niedostatek wydajności, zaprojektowanie i

    zaimplementowanie nowych programów, bądź też zaprojektowanie i zaimplementowanie
    zmian w istniejących programach. Źródłem finansowania w pierwszym miesiącu prac były
    oszczędności, w kolejnych miesiącach są to środki otrzymane po rozliczeniu postępów za
    poprzedni miesiąc pracy.
    Dokonano wdrożenia programów realizujących potrzeby Kontrahenta. Programy zostały
    utworzone bądź udoskonalone przez Wnioskodawcę przy użyciu zakupionego przez Niego
    sprzętu komputerowego i oprogramowania.
    Współpraca z Kontrahentem wymaga regularnych kontaktów online. Postępy prac są na
    bieżąco przesyłane do Kontrahenta przy użyciu rozproszonych systemów wersjonowania.
    Wyniki prac mogą być wówczas analizowane i oceniane. W oparciu o postępy prac,
    informacje zwrotne i w reakcji na decyzje biznesowe na bieżąco aktualizuje się priorytety
    poszczególnych prac.
    Harmonogramy opracowywane i modyfikowane są na bieżąco na podstawie postępów
    prac, ich szybkości oraz decyzji biznesowych Kontrahenta. Wykorzystanie metodologii
    zwinnych pozwala na bieżąco korygować i nadzorować postęp prac ze strony Kontrahenta.
    Wnioskodawca dysponował wiedzą uzyskaną w toku studiów kierunkowych (informatyka),
    doświadczeniem z poprzednich projektów, oraz wiedzą nabytą na konferencjach,
    szkoleniach, oraz czytaniu artykułów i książek. Na początku współpracy z Kontrahentem
    uzyskał również wiedzę jakie rodzaje problemów będzie miał za zadanie rozwiązać.
    W ramach współpracy z Kontrahentem Wnioskodawca uzyskuje wiedzę na temat
    procesów biznesowych oraz wymagań Mu stawianych, co pozwala proponować mu
    rozwiązania dostosowane do jego potrzeb.
    Doświadczenie oraz nabyta wiedza pozwala Wnioskodawcy we współpracy z Jego
    Kontrahentem zadecydować, kiedy dany problem może zostać w całości rozwiązany
    istniejącym programem, bądź przetłumaczony na język rozwiązań istniejącego programu,
    bądź wymagać stworzenia nowego rozwiązania od podstaw.
    W ramach działalności Wnioskodawca oferuje: utworzenie lub modyfikację programów do
    bezpośredniego wykorzystania przez klienta, programy wspomagające tworzenie innych
    programów przez innych programistów pracujących z Kontrahentem Wnioskodawcy,
    testowanie rozwiązań wykorzystywanych przez Kontrahenta, szkolenie i przekazywanie
    wiedzy innym programistom.
    Usługi, jakie świadczy Wnioskodawca oparte są o rozwiązania bazujące na: wiedzy
    akademickiej, doświadczeniu, nauce własnej. Pozwala to na proponowanie rozwiązań
    unikających wielu problemów, które można poznać i zrozumieć wyłącznie poprzez
    doświadczenie, oraz analizę przypadków poprzednich projektów, które napotkały
    zbliżone, ale nie identyczne problemy.
    Wnioskodawca brał udział w planowaniu, jakie rozwiązania mogłyby zaadresować
    potrzeby Kontrahenta, sposobie prototypowania i testowania czy zaproponowane
    rozwiązanie ma szanse działać a następnie działań mających przekształcić prototyp w
    kompletny program.
    Cele, jakie stawiał Wnioskodawca to zapewnienie odpowiednio niskiego poziom
    awaryjności oraz szybkości działania projektowanych programów przy realizacji wszystkich
    wymagań biznesowych.
    Realizacja następowała w sposób skrupulatny, z zachowaniem należytej staranności,
    dobrych praktyk programistycznych oraz we współpracy z przedstawicielami Kontrahenta.
    Efektem działań jest poszerzenie możliwości świadczenia usług użytkownikom końcowym
    Kontrahenta Wnioskodawcy i uzyskanie przez Kontrahenta większej przewagi
    konkurencyjnej.

    W każdym przypadku efekty pracy Wnioskodawcy są programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Umowa zawarta przez Wnioskodawcę z Kontrahentem przewiduje, że Wnioskodawca
    przenosi na Kontrahenta wszelkie obecne i przyszłe prawa autorskie i wszelkie inne prawa
    własności intelektualnej o podobnym charakterze do utworów wytworzonych w związku z
    wykonywaniem zawartej umowy. Wyżej wymienione prawa będą przysługiwać i pozostaną
    własnością Kontrahenta na całym świecie, wolne od jakichkolwiek interesów
    Wnioskodawcy. Kontrahent wymaga od Wnioskodawcy przesyłania programów przy
    pomocy rozproszonego systemu kontroli wersji ..., podpisując każdą modyfikację z osobna
    podpisem cyfrowym, co pozwala na jednoznaczne ustalenie autorstwa każdej zmiany.
    Każda zmiana przed wdrożeniem jest obowiązkowo recenzowana. Dodatkowo Kontrahent
    wymaga regularnego ustnego raportowania postępów oraz komunikacji przy użyciu
    udostępnionych Wnioskodawcy kont. Każda tak wprowadzona i udokumentowana zmiana
    jest uważana za przekazaną Kontrahentowi ze wszystkimi prawami do niej.
    Faktury na rzecz kontrahenta A (z podkontraktem dla ... i tam podkontraktem dla ...)
    generowane są automatycznie na podstawie przepracowanych dni. Według umowy
    wszystko co zostałoby stworzone w ramach pracy dla Kontrahenta: programy
    komputerowe, notatki, dokumentacja, wykresy, diagramy, itd., ma przeniesione prawa na
    rzecz Kontrahenta, przez co pozycja na fakturze związana z przekazywaniem
    przeniesieniem praw majątkowych musi opisać jedyne ilość dni spędzonych nad
    opracowywaniem rozwiązania oraz dzienną stawkę („Standard Daily Rate”).
    Faktury na rzecz kontrahenta B, są wystawiane co miesiąc na umówioną miesięczną
    stawkę. Podobnie jak w przypadku umowy Kontrahenta A, wszystko co zostałoby
    stworzone w ramach pracy dla Kontrahenta: programy komputerowe, notatki,
    dokumentacja, wykresy, diagramy, itd., ma przeniesione prawa na rzecz Kontrahenta,
    dlatego znajduje się to pod jedną pozycją. Uzgodnione z Kontrahentem zwroty kosztów
    (takich jak podróż do Kontrahenta) są opisane osobną pozycją.
    Prace rozliczane są co miesiąc, poprzez wystawienie faktury za zamknięty okres rozliczeń.
    Sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego/aplikacji następował/następuje/będzie następował zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Prawa majątkowe przenoszone są na Kontrahenta od razu. W przypadku A, raz w
    miesiącu, około pierwszego tygodnia, następuje podsumowanie ilości dni jakie
    Wnioskodawca spędził na świadczeniu usług w miesiącu poprzednim. Podsumowanie
    zakończone jest wystawieniem faktury, która opłacona zostaje zazwyczaj 2-4 dni przed 30-
    dniowym terminem płatności.
    Przykładowo: prace wykonywane od 1 do 31 października przekazują prawa majątkowe
    Kontrahentowi od razu, faktura zostaje wystawiona 10 listopada, a opłacona 6 grudnia.
    W przypadku B, faktura zostaje wystawiona 1 dnia po okresie rozliczeniowym i opłacona
    zostaje do kilku dni.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za świadczenie usług stanowiących przedmiot
    umowy łączącej Go z Kontrahentem, tj. usług programistycznych polegających na
    tworzeniu nowych rozwiązań programistycznych na potrzeby własne Kontrahenta.
    Z Kontrahentami łączy Wnioskodawcę umowa na wytwarzanie/udoskonalanie
    oprogramowania i przekazanie wszystkich praw do niego (realizowania co miesiąc),
    umowa z B uwzględnia dodatkowo zwrot niektórych poniesionych kosztów.
    Wynagrodzenie za usługę znajduje się na fakturze pod jedną pozycją, opcjonalny zwrot
    kosztów na tej samej fakturze ale pod osobną pozycją.

    Wnioskodawca zamierza objąć preferencyjną stawką podatkową tylko część
    wynagrodzenia, która dotyczy dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Opcjonalne wynagrodzenie w postaci zwrotu kosztów nie jest przez Wnioskodawcę
    obejmowane preferencyjną stawką podatkową.
    Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.
    Pod następującymi pojęciami należy rozumieć:
    · utrzymywanie serwerów - comiesięczne opłaty za usługi ...;
    · odnawianie domen - coroczne opłaty związane z utrzymywaniem domen internetowych;
    · zakupy i naprawy sprzętu komputerowego - zakupy/naprawa laptopów, komputerów
      osobistych;
    · zakupy akcesoriów komputerowych oraz nośników pamięci - myszy komputerowych,
      klawiatur, słuchawek, pamięci USB, routerów WiFi, tuszy do drukarki.
    Koszty ponoszone są na bieżąco, dotyczą wszystkich prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca jest zobowiązany do zawarcia umowy ubezpieczeniowej OC na podstawie
    zawartych umów dotyczących tworzenia/rozwoju oprogramowania. W związku z tym,
    koszt tego ubezpieczenia jest bezpośrednio związany z prowadzoną przez Wnioskodawcą
    działalnością badawczo-rozwojową.
    W odniesieniu do wskazanych kosztów:
    · sprzęt komputerowy, tj. laptopy, komputery stacjonarne, urządzenia peryferyjne
      stanowią środki trwałe;
    · kwoty z tytułu odpisów amortyzowanych dotyczyły zakupów związanych z działalnością
      badawczo-rozwojową i są zaliczane do kosztów.
    Licencje na oprogramowanie mogą być wymagane do:
    · umożliwienia, zwiększenia efektywności bądź zachowania ciągłości procesu wytwarzania
      oprogramowania. Jako przykłady można wymienić licencje na: zintegrowane
      środowiska programistyczne (IDE), środowiska do pracy z bazą danych, programy
      graficzne do tworzenia komponentów graficznych programu, oprogramowanie do
      zarządzania kopiami zapasowymi, płatne rozszerzenia (wtyczki);
    · spełnienia wymogów wynikających z umowy z Kontrahentem. Do takich wydatków
      należy licencja na oprogramowanie antywirusowe wymagana przez systemy
      Kontrahenta do połączenia z jego siecią wewnętrzną, wykorzystywanie płatnych
      zamienników do darmowego oprogramowania wspierającymi szyfrowanie danych i
      zachowanie tajemnicy handlowej;
    · analizowania istniejących na rynku rozwiązań, ich zalet i ograniczeń. Zakup istniejącego
      programu pozwala (w ramach dozwolonych prawa) przeanalizować oferowane
      funkcjonalności, wygodę użytkowania, wydajność, itd. oraz wady wynikające z
      oferowanych rozwiązań, co jest niezbędne w procesie poszukiwania lepszych
      rozwiązań niż obecnie dostępne.
    Wszystkie wymienione licencje są związane bezpośrednio z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową. Zakupione licencje nie stanowią nabyć, o których mowa w lit. b, c i
    d wskaźnika nexus.
    W odniesieniu do kosztów wskazanych w pytaniu nr 3:
    a) funkcjonalny związek poszczególnych wydatków:
    · utrzymywanie domen i serwerów - jest niezbędne w procesie wytwarzania
      oprogramowania, który wiąże się z nieustanną nauką. Część tego procesu nie może
      być wykonywana na infrastrukturze Kontrahenta. W takiej sytuacji zarządzanie

      własnymi serwerami i domenami pozwala na nabycie umiejętności oraz testowanie
      rozwiązań wymaganych do dostarczenia oprogramowania w sytuacji, w której
      Kontrahent nie chce ponosić bezpośrednio kosztów ani ryzyka związanego z nauką i
      weryfikacją hipotez;
    · zakup telefonu, opłaty za telefon i Internet - charakter usług Wnioskodawcy wymaga
      regularnych konsultacji ze zleceniodawcami w celu np. przesyłania wyników
      świadczonych usług, demonstrowania postępów i odbierania informacji zwrotnej.
      Internet stacjonarny jest najstabilniejszą i najszybszą opcją. Jednocześnie telefon
      pozwala na utrzymanie kontaktu, w szczególności pozwala na wykonywanie
      nieprzerwanej pracy, nawet w sytuacji, w której Wnioskodawca jest zmuszony
      pracować spoza swojej siedziby czy też podczas awarii zasilania bądź Internetu;
    · zakup i naprawy sprzętu komputerowego – wytwarzanie oprogramowania często wiąże
      się z weryfikowaniem hipotez na temat danego rozwiązania, nie jest realnie możliwe
      wykonanie ich wszystkich z wykorzystaniem kartki i długopisu, samo oprogramowanie
      również powstaje jako cyfrowe dane, przy pomocy komputera. Z tego powodu
      niezbędne jest posiadanie sprawnego sprzętu komputerowego, o specyfikacji
      wystarczającej do wykonywania pracy (np. budowania i lokalnego uruchamiania
      tworzonego oprogramowania);
    · nośniki pamięci pozwalają dokonywać archiwizacji oraz tworzyć kopie zapasowe
      wyników pracy Wnioskodawcy, na wypadek awarii sprzętowej bądź kradzieży;
    · drukarka i akcesoria komputerowe pozwalają na zwiększenie wydajności pracy (np.
      myszki komputerowe, klawiatury i monitory jako dodatki do laptopa) bądź też jej
      wykonywanie w ogóle (np. zasilacze, przejściówki);
    · zakupy licencji na oprogramowanie pozwalają Wnioskodawcy świadczyć usługi na
      wymaganym poziomie jakości, zwłaszcza w sytuacji kiedy darmowe odpowiedniki są
      niewystarczające, np. licencje na programy do łączenia się, do baz danych i
      zarządzania nimi. Profesjonalne oprogramowanie znacząco przyspiesza świadczenie
      usług i pozwala szybciej analizować ich bieżącą strukturę;
    · opłaty za paliwo - stanowią koszt pośredni działalności badawczo-rozwojowej w sytuacji,
      gdy do wykonania usług niezbędny jest dojazd do siedziby Kontrahenta lub w inne
      miejsce przez niego wskazane;
    · opłaty za usługi księgowe – stanowią koszt pośredni działalności badawczo-rozwojowej,
      odpowiednie prowadzenie księgowości, bieżące ewidencjonowanie wydatków stanowi
      podstawę do nabycia prawa do stosowania ulgi IP BOX;
    · ubezpieczenie OC działalności gospodarczej - Wnioskodawca jest zobowiązany do
      zawarcia umowy ubezpieczeniowej OC na podstawie zawartych umów dotyczących
      tworzenia/rozwoju oprogramowania. W związku z tym, koszt tego ubezpieczenia jest
      bezpośrednio związany z prowadzoną przez Wnioskodawcą działalnością badawczo-
      rozwojową.
    b) Wnioskodawca zalicza do wskaźnika Nexus wszystkie wydatki poniesione w związku z
      prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej. Wydatki ponoszone w związku ze sprzedażą niezwiązaną z
      ww. działalnością nie są uwzględniane we wskaźniku Nexus.
    c) Wszystkie wymienione w pytaniu nr 2 wydatki zostały/zostaną faktycznie poniesione
      przez Wnioskodawcę i są bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą
      związaną z wytwarzaniem i rozwijaniem, ulepszaniem programów komputerowych
      /aplikacji, tj. kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa we
      wniosku.
    Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 UPDOF. Ewidencja prowadzona

    jest od 1 stycznia 2019 r. Ewidencja ta była i jest prowadzona w sposób umożliwiający
    prawidłowe ustalenie dochodów.
    Wnioskodawca w prowadzonej przez siebie ewidencji na bieżąco wyodrębnia:
    a) każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    b) przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    c) koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 UPDOF, przypadające na każde ww. prawo w
      sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej Wnioskodawca oblicza wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    UPDOF.
    Opisane i wyeksponowane we wniosku oraz jego uzupełnieniu informacje/dane/warunki
    będą obowiązywać również w przyszłości.
    Pytania
    1. Czy w opisanym wyżej zdarzeniu Wnioskodawca może skorzystać z 5% preferencyjnej
      stawki podatku od dochodu uzyskanego w 2024 r. z tytułu kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego zgodnie
      z art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 UPDOF, uzyskanego w związku z umową zawartą z
      Kontrahentem „A”?
    2. Czy w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z
      5% preferencyjnej stawki podatku od dochodu uzyskiwanego w 2025 r. i w latach
      następnych z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego
      prawa do programu komputerowego zgodnie z art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 UPDOF,
      uzyskiwanego z związku z umową zawartą z Kontrahentem „B”?
    3. Czy wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty ponoszone przez Wnioskodawcę
      na:
    · utrzymywanie serwerów,
    · odnawianie domen,
    · zakup telefonu oraz opłaty za telefon,
    · zakupy i naprawy sprzętu komputerowego,
    · zakupy akcesoriów komputerowych oraz nośników pamięci,
    · zakup drukarki oraz akcesoriów i materiałów eksploatacyjnych do drukarki,
    · zakupy licencji na oprogramowanie,
    · opłaty za internet,
    · paliwo,
    · usługi księgowe,
    · ubezpieczenie OC działalności gospodarczej,
        stanowiły w 2024 r. i będą stanowić w 2025 r. i następnych latach koszty, o których
        mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 UPDOF, tj. koszty poniesione przez podatnika
        na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1 i Ad 2

    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 30ca UPDOF, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest określone w art. 30ca ust. 1 pkt 8
    m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo
    rozwojowej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 3 UPDOF, podstawę opodatkowania stanowi suma
    kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych
    w roku podatkowym. Natomiast wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego
    według wzoru, określonego w art. 30ca ust. 4 UPDOF.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4 nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,
    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5).
    W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4 jest większa od 1 przyjmuje
    się, że wartość ta wynosi 1 (ust. 6 ww. przepisu).
    Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
    zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie,
    w jakim został osiągnięty:
    · z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    · z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi,
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu (ust. 7 ww. przepisu).
    Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z art. 30ca ust. 1 UPDOF, są obowiązani
    do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę) (ust. 11
    ww. przepisu).
    Ponadto zgodnie z art 30cb ust. 1 UPDOF, podatnicy podlegający opodatkowaniu na
    podstawie art. 30ca są obowiązani:
    · wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    · prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;

    · wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4. przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu:
    · dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    · dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1 w odrębnej ewidencji (ust. 2 ww. przepisu).
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że jednym z istotnych warunków koniecznych do
    zastosowania 5% stawki podatku z przychodów osiągniętych z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w postaci praw autorskich do programu komputerowego jest
    prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej. Ustawa o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie zawiera definicji legalnej pojęcia - program komputerowy nie zawierają jej
    również Objaśnienia Ministra Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP Box).
    Definicję programu komputerowego zawiera art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek
    elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.
    Zgodnie z przyjętą praktyką pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane
    wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek
    interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu
    (funkcjonalnie) - jako oprogramowanie. Taką definicję programu komputerowego przyjęto
    w interpretacji indywidualnej z dnia z dnia 7 kwietnia 2021 r., znak: 0113-KDIPT2-
    3.4011.35.2021.1.SJ, w której opisano niemal tożsamy stan faktyczny, a stanowisko
    Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.
    Zdaniem Wnioskodawcy tworzone, ulepszane czy też rozwijane przez Wnioskodawcę w
    2024 r. oraz obecnie oprogramowanie w pełni wyczerpuje definicję programu
    komputerowego, o którym mowa w tym przepisie i w art. 74 ustawy o prawach autorskich
    prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca podkreśla, że podstawą wszystkich programów komputerowych jest ich
    kod źródłowy, a więc zapis programu komputerowego przy pomocy określonego języka
    programowania, opisujący operacje, jakie powinien wykonać komputer (bądź inne
    urządzenie, w tym w szczególności urządzenie mobilne) na zgromadzonych lub
    otrzymanych danych Wytworzone bądź ulepszone przez Wnioskodawcę programy

    komputerowe są objęte prawno-autorską ochroną, bowiem stanowią utwór w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim.
    Ponadto kwalifikowane prawo własności intelektualnej musi zostać wytworzone,
    rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 UPDOF, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Pierwszym i zarazem najszerszym kryterium uznania działalności Wnioskodawcy za
    działalność badawczo-rozwojową, jest jej twórczy charakter. Jak podaje słownik języka
    polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu Działalność twórcza oznacza, że
    ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.
    Zdaniem Wnioskodawcy, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać
    się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas
    w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu, też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny.
    W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny”
    występuje w sformułowaniu „podejmowaną działalność w sposób systematyczny”, a więc
    odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu,
    najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-
    rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale
    prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie,
    co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku,
    klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Powyżej omówione dwa kryteria
    działalności badawczo rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej
    działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej
    działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji, głównym zadaniem dla zarządzającego
    projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy
    przed rozpoczęciem działań projektowych: zasobów w ujęciu funkcjonalnym i
    celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do
    wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja
    wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej
    wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    W świetle konstrukcji definicji badawczo-rozwojowej należy uznać, że „zwiększenie
    zasobów wiedzy” odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych,
    natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych. Innymi słowy, działalność
    badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym
    badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności oraz prac rozwojowych
    (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów,
    procesów lub usług (również w formie nowych technologii). Definicja działalności
    badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje podatnik poprzez badania
    naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by
    (podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy
    usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    W ocenie Wnioskodawcy, świadczone w bieżącym roku oraz w 2024 r. usługi
    programistyczne na rzecz Jego Kontrahentów w postaci pisania kodów źródłowych
    stanowią działalność badawczo-rozwojową albowiem:
    · jest twórcza (Wnioskodawca od podstaw tworzy autorskie programy komputerowe bądź
      tworzy nowe funkcjonalności już istniejących programów komputerowych),
    · jest wykonywana systematycznie (usługi są świadczone stale przez dłuższe okresy czasu
      w ramach podpisanej umowy),
    · w jej efekcie Wnioskodawca wykorzystuje swoją dotychczasową wiedzę i umiejętności
      jako programista, ale również pogłębia i rozwija swoją wiedzę oraz odkrywa nowe
      możliwości.
    Wobec powyższego, Wnioskodawca ma prawo opodatkować 5% stawką podatku
    dochodowego przychody z kwalifikowanego IP osiągnięte w 2024 r. i w roku bieżącym.
    Ad 3
    Wnioskodawca wskazuje, że w Jego ocenie koszty ponoszone na:
    · utrzymywanie serwerów,
    · odnawianie domen,
    · zakup telefonu oraz opłaty za telefon,
    · zakupy i naprawy sprzętu komputerowego,
    · zakupy akcesoriów komputerowych oraz nośników pamięci,
    · zakup drukarki oraz akcesoriów i materiałów eksploatacyjnych do drukarki,
    · zakupy licencji na oprogramowanie,
    · opłaty za internet,
    · paliwo,
    · usługi księgowe oraz
    · ubezpieczenie OC działalności gospodarczej,
    stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

    Wszystkie wymienione powyżej koszty są bezpośrednio powiązane z wytworzeniem,
    ulepszeniem czy rozwojem oprogramowania czyli z prowadzeniem działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione koszty nie spełniają przesłanki negatywnej, o której
    mowa w art. 30ca ust. 5, natomiast spełniają przesłankę pozytywną, o której mowa w art.
    22 ust. 1 UPDOF czyli są to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych
    w art. 23.
    Wobec powyższego koszty ponoszone przez Wnioskodawcę należy uznać jako koszty
    uzyskania z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, iż podobne stanowisko w sprawie zostało
    zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z:
    · 7 kwietnia 2021 r. znak: 0113-KDIPT2-3.4011.35.2021.1.SJ,
    · 13 kwietnia 2021 r. znak: 0115-KDIT1.4011.991.2020.2.MN oraz
    · 13 kwietnia 2021 r. znak: 0115-KDIT1.4011.16.2021.2.JG, a także
    · 14 kwietnia 2021 r. znak: 0115-KDIT1.4011.994.2020.2.JG.
    Wnioskodawca wskazuje również, iż w niemal tożsamych stanach faktycznych (różnica
    wynika ze zmiany Kontrahenta) uzyskał interpretacje indywidualne potwierdzające Jego
    stanowisko, interpretacja indywidualna z:
    · 29 lipca 2021 r. znak: 0114-KDWP.4011.84.2021.3.ŁZ oraz
    · 24 kwietnia 2024 r. znak: 0113-KDIPT2-3.4011.123.2024.2.NM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871
          i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

      Ilekroć w ustawie jest mowa pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        a) patent,
        b) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        c) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        d) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        e) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        f) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
          dopuszczonych do obrotu,
        g) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        h) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
          związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
          prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
          niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
          prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
          powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Artykuł 30ca ust. 6 tej ustawy stanowi:
      W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1,
      przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        a) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        b) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        c) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        d) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30ca ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o i art.
      23p stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
        a) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        b) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        c) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        d) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności

          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a
    także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Jak wynika z przedstawionego we wniosku i jego uzupełnienia stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego:
    · prowadzi Pan działalność gospodarczą, w ramach której wytwarza i rozwija Pan
      oprogramowanie;
    · prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania aplikacji
      /oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu
      art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    · efekty Pana prac stanowią odrębne programy komputerowe, które podlegają ochronie
      na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    · przenosi Pan prawa autorskie na Kontrahentów, z którymi zostały zawarte umowy na
      wykonanie oprogramowania. Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich
      następowało i będzie następować zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach
      ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    · uzyskuje Pan dochody osiągnięte z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    · na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej oblicza Pan wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych;
    · od 1 stycznia 2019 r. prowadzi Pan odrębną ewidencję o której mowa w art. 30cb ust. 2
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewidencja ta była i jest
      prowadzona w sposób umożliwiający prawidłowe ustalenie dochodów.
    Reasumując, mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we
    wniosku opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że przysługuje
    Panu prawo do skorzystania w zeznaniach rocznych z preferencyjnego opodatkowania

    dochodów uzyskiwanych w 2024 r., 2025 r. oraz w latach kolejnych, jeżeli przedstawione
    okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.
    Zaznaczyć należy w tym miejscu, że o ile podstawą opodatkowania preferencyjną 5%
    stawką podatkową jest suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym, to wysokość kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
    podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art.
    30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów poniesionych na:
    1) utrzymywanie serwerów,
    2) odnawianie domen,
    3) zakup telefonu oraz opłaty za telefon,
    4) zakupy i naprawy sprzętu komputerowego,
    5) zakupy akcesoriów komputerowych oraz nośników pamięci,
    6) zakup drukarki oraz akcesoriów i materiałów eksploatacyjnych do drukarki,
    7) zakupy licencji na oprogramowanie,
    8) opłata za internet,
    9) opłata za paliwo,
    10) opłaty za usługi księgowe,
    11) opłaty za ubezpieczenie OC działalności gospodarczej
    za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków są/będą ponoszone przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wyjaśniam, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    · dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    · wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    · dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    · wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów

    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć te koszty, które nie
    są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem,
    rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    · wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    · kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    · dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność
    badawczo#rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Wobec tego wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej proporcji,
    mogą stanowić dla Pana koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem
    jest powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Należy jednocześnie zaznaczyć, że w przypadku składników majątku, które stanowią
    podlegające amortyzacji środki trwałe (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu
    takich środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych), które podlegają
    amortyzacji podatkowej oraz mają związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP może
    zostać uwzględniony we wskaźniku nexus, jednakże uwzględnić można jedynie odpisy
    amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał
    z preferencyjnej stawki podatkowej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast
    nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.