Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDWT.4011.192.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku od
umorzonej przez bank kwoty zobowiązania wynikającej z
zawartej umowy kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: konsolidacja
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 20
    października (data wpływu: 27 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Ma Pani wraz z mężem kredyt we frankach. W oświadczeniu Banku o udzieleniu kredytu
    jest napisane, że kredyt przeznaczony jest na nabycie prawa własności do lokalu
    mieszkalnego oraz spłatę innego kredytu hipotecznego. W praktyce oznacza to, że
    najpierw wzięła Pani z mężem kredyt w PLN na jeden lokal mieszkalny, a potem chcieli
    Państwo kupić drugi dla Pani rodziców. Zaproponowano Pani i mężowi konsolidację
    kredytu we frankach i otrzymali Państwo jeden kredyt we frankach na dwa lokale
    mieszkalne. Sprawa jest w sądzie. Bank zaproponował Pani i mężowi ugodę, w której
    umarza część kwoty, która pozostała do spłaty w przeliczeniu na PLN.
    Uzupełnienie wniosku
    Wskazała Pani, że ugoda zostanie zawarta do końca 2026 roku.
    W odniesieniu do pierwszej umowy kredytowej wskazała Pani, że została zawarta (...) 2005
    roku. Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości
    /mieszkaniu. Kredyt był udzielony przez Bank X. Kredyt ten był zaciągnięty przez Panią i
    Pani przyszłego męża A.A (wtedy jeszcze nie byli Państwo małżeństwem). Pani i Pani mąż
    spłacaliście kredyt solidarnie. Kredyt ten został zaciągnięty na mieszkanie w którym
    mieszkała Pani i Pani mąż (wcześniej narzeczony) Związek małżeński zawarła Pani w 2006
    roku. Wskazała Pani, że z kwoty tego kredytu (...) zł zostało przeznaczone na pokrycie opłat
    sądowych i notarialnych oraz jednorazową prowizję.
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został ww. kredyt hipoteczny było
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Lokal
    mieszkalny sfinansowany tym kredytem był wykorzystywany przez Panią i Pani męża a
    później Państwa dziecka.
    W odniesieniu do umowy kredytu konsolidacyjnego wskazała Pani, że została ona zawarta
    (...) 2006 roku. Kredyt ten został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na
    mieszkaniu i był udzielony przez udzielony przez podmiot, którego działalność podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich Podmiotów (Y Oddział w Polsce). Kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty przez
    Panią i Pani męża (spłacali Państwo kredyt solidarnie). Kredyt konsolidacyjny
    przeznaczony był na nabycie prawa własności do lokalu mieszkalnego oraz spłatę innego
    kredytu hipotecznego. Z kwoty kredytu konsolidacyjnego były finansowane również inne
    cele niż wskazane w pierwotnej treści wniosku, tj. prowizja w kwocie (...) zł.
    Jest Pani właścicielką mieszkania kupionego dla Pani rodziców. Od momentu zakupu lokal
    był wykorzystywany przez Pani rodziców.
    W odniesieniu do ugody wskazała Pani, że nastąpi przewalutowanie kredytu na PLN oraz
    umorzenie / częściowe umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu. Kwoty umorzonych
    wierzytelności będą obejmowały kwoty kapitału kredytu i odsetki od kredytu.
    Wskazała Pani, że wcześniej nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej.

## Pytanie

Czy od umorzonej kwoty kredytu przysługuje Pani zwolnienie w związku z treścią
    rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. 2022 poz. 592 zm.Dz.U.2023 poz.
    2743 ze zmianami.)?
    Pani stanowisko w sprawie

    W Pani ocenie termin „jedna inwestycja mieszkaniowa" jest jak najbardziej
    odzwierciedlający Pani sytuację.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071. ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się jednak w przypadku,
    kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub należnych odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe – nie musi spłacać należności,
    do spłaty których był pierwotnie zobowiązany.
    Umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego kwalifikuje się do
    przychodów z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń – na zasadach, które określa rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim

        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem, zaniechanie poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1) kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2) kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4) kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie;
    5) kwota wierzytelności obejmuje kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w
      tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez
      kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z
      wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

    Dodać należy, że dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w
    zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu
    skarbowego.
    Zgodnie z cytowanym na wstępie § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, kredyt
    mieszkaniowy powinien zostać zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
    w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego kredyty mieszkaniowe powinny
    zostać zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, np. na zakup i
    remont tej samej nieruchomości.
    Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu
    refinansowego albo konsolidacyjnego w sytuacji, gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i
    kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia). W sytuacji zaciągnięcia kredytu
    refinansowego/konsolidacyjnego, zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę
    wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Skoro omawiane zaniechanie może znaleźć zastosowanie tylko w sytuacji zaciągnięcia
    kredytu na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, to należy zweryfikować czy
    inwestycja opisana we wniosku spełnia wymogi zawartej w ww. rozporządzeniu definicji
    jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Przez jedną inwestycję mieszkaniową rozumie się inwestycję, której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż
    jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
    wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Przez jedno gospodarstwo domowe rozumie się natomiast gospodarstwo prowadzone
    przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny
    jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i
    gospodarującymi.
    W świetle przepisów rozporządzenia, co do zasady, zaniechaniem nie może być objęte
    umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu lub kredytów udzielonych na kilka lub więcej
    odrębnych lokali mieszkalnych albo kilka lub więcej odrębnych budynków mieszkalnych
    jednorodzinnych, które zaspakajałyby potrzeby więcej niż jednego gospodarstwa
    domowego. W praktyce wyjątkiem może być objęcie zaniechaniem kredytobiorców, którzy
    w szczególności:
    - zaciągnęli odrębny kredyt dotyczący nabycia gruntu lub prawa użytkowania wieczystego
      gruntu oraz odrębny kredyt dotyczący budynków lub praw do budynków
      zlokalizowanych na tym gruncie, jeśli spełniają warunek jednej inwestycji
      mieszkaniowej;
    - zaciągnęli kredyt na jeden budynek mieszkalny, w którym znajdują się odrębne lokale
      mieszkalne na potrzeby bliskich kredytobiorcy (np. rodzice przeznaczają lub wydzielają
      na rzecz dzieci odrębne lokale w jednym budynku mieszkalnym) – w takim przypadku
      celem inwestycji objętej zaniechaniem może być zaspokojenie potrzeb
      mieszkaniowych więcej niż jednego gospodarstwa domowego, przy czym co najmniej
      jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa powinna zaliczać się do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Skoro w Pani sytuacji:
    - zaciągnęła Pani dwa kredyty (w tym kredyt konsolidacyjny) na dwa osobne lokale
      mieszkalne,
    oraz
    - Pani i Pani rodzice mieszkają w dwóch różnych lokalach mieszkalnych,

    to należy uznać, że Państwo oraz Pani rodzice tworzą dwa odrębne gospodarstwa
    domowe, a zakup dwóch opisanych wyżej mieszkań – mimo bliskiego pokrewieństwa – nie
    stanowił jednej inwestycji mieszkaniowej (były to dwie odrębne inwestycje mieszkaniowe).
    Podsumowując powyższą analizę należy wskazać, że:
    - pierwsza umowa kredytu hipotecznego została zawarta (...) 2005 roku na zakup przez
      Panią i Pani męża lokalu mieszkalnego (ten kredyt hipoteczny został zaciągnięty w celu
      zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, które
      tworzy Pani wspólnie z mężem);
    - kredyt był udzielony przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie
      odrębnych ustaw;
    - w związku z zakupem mieszkania wykorzystywanego przez Pani rodziców zawarła Pani i
      Pani mąż (...) 2006 roku umowę kredytu konsolidacyjnego (otrzymali Państwo jeden
      kredyt we frankach na nabycie lokalu i spłatę kredytu na inne mieszkanie);
    - nigdy nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
      inwestycji mieszkaniowej;
    - kredyt konsolidacyjny nie został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, tj. związanej z jednym lokalem mieszkalnym, lecz dotyczył dwóch
      odrębnych inwestycji mieszkaniowych (spłaty kredytu na zakup pierwszego
      mieszkania i nabycia drugiego lokalu dla Pani rodziców).
    - Bank zaproponował Pani i mężowi ugodę, w której umarza część kwoty, która pozostała
      do spłaty w przeliczeniu na PLN. W drodze ugody ma nastąpić przewalutowanie
      kredytu na PLN oraz umorzenie / częściowe umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu.
      Kwoty umorzonych wierzytelności będą obejmowały kwoty kapitału kredytu i odsetki
      od kredytu.
    Zatem, kwota wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego zaciągniętego w 2006 r.,
    która zostanie Pani umorzona przez Bank do końca 2026 roku, będzie stanowiła dla Pani
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Ponieważ – jak wykazano powyżej – opisany we wniosku umorzony kredyt konsolidacyjny
    dotyczył dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych dla dwóch różnych gospodarstw
    domowych, to zaniechanie poboru podatku nie może mieć zastosowania do całej
    umorzonej kwoty z tytułu tego kredytu.
    W związku z tym że umorzenie ma dotyczyć kredytu konsolidacyjnego, to prawo do
    zaniechania poboru podatku przysługuje wyłącznie do przychodu z tytułu umorzonej
    wierzytelności w części odpowiadającej kwocie kredytu mieszkaniowego związanego z
    jedną inwestycją mieszkaniową (w odniesieniu do tej części kredytu konsolidacyjnego
    która została przeznaczona na wyłącznie na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tylko w związku z jednym
    mieszkaniem). Jak bowiem wykazano, kredyt, który ma być umorzony, został zaciągnięty
    na dwie inwestycje mieszkaniowe, wobec czego nie jest możliwe zastosowanie
    zaniechania poboru podatku do całego przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności.
    Pozostała część umorzonej wierzytelności podlega opodatkowaniu według skali
    podatkowej jako przychód z tzw. innych źródeł.
    Wobec powyższego Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydając interpretacje indywidualną nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku

    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, nie odniosłem się do kwot wskazanych we
    wniosku.
    Interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    Zainteresowanego. Niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie dla Pani. Pani mąż
    chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej
    udzielenie i uiścić stosowną opłatę.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajow ej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.