Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.739.2020.2.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-03
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości zbudowanej
Słowa kluczowe: nieruchomości; opodatkowanie; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2020 r. (data wpływu 2 grudnia 2020 r.) uzupełnione o brakującą opłatę do wniosku w dniu 20 stycznia 2021 r będącą odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 20 stycznia 2021 r. (skutecznie doręczonym w dniu 20 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży zabudowanych działek gruntu nr 2/3 i 2/4 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2020 r. wpłynął do tut. Organu wniosek z dnia 2 grudnia 2020 r. uzupełniony o brakującą opłatę do wniosku w dniu 20 stycznia 2021 r będącą odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 20 stycznia 2021 r. (skutecznie doręczonym w dniu 20 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży zabudowanych działek gruntu nr 2/3 i 2/4.

We wniosku przedstawiono zaistniały stan faktyczny:

Spółka A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…)(dalej: Wnioskodawca lub Spółka) prowadzi działalność w zakresie chowu i hodowli zwierząt, produkcji materiału zarodowego zwierząt oraz rozrodu zwierząt. Ponadto Spółka organizuje kursy inseminacyjne oraz oferuje dodatki paszowe, środki do mycia i dezynfekcji urządzeń udojowych oraz artykuły zootechniczne. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.

Spółka A Spółka z ograniczona odpowiedzialnością. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) w dniu 31 grudnia 2019 roku zawarła w formie aktu notarialnego umowę sprzedaży nieruchomości.

Przedmiotem sprzedaży była własność zabudowanych działek gruntu nr 2/3 o powierzchni 0,8737 ha; 2/4 o powierzchni 6,4227 ha.

Strony transakcji wybrały w akcie notarialnym opodatkowanie VAT zbywanych działek.

Na sprzedanej działce nr 2/3 znajdowały się w chwili sprzedaży następujące budynki niemieszkalne:

1.  numer ewidencyjny 1 i powierzchni zabudowy 12 m2;
2.  numer ewidencyjny 2 i powierzchni zabudowy 232m2,
3.  numer ewidencyjny 3 i powierzchni zabudowy 241 m2;
4.  numer ewidencyjny 4 i powierzchni zabudowy 12 m2;
5.  numer ewidencyjny 5 i powierzchni zabudowy 87 m2;
6.  numer ewidencyjny 6 i powierzchni zabudowy 12 m2;
7.  numer ewidencyjny 7 i powierzchni zabudowy 35 m2; numer ewidencyjny 8 i powierzchni zabudowy 92 m2,
8.  numer ewidencyjny 9 i powierzchni zabudowy 114 m2.

Na sprzedanej działce nr 2/4 znajdował się w chwili sprzedaży budynek niemieszkalny (numer ewidencyjny 10) o powierzchni zabudowy 810 m2.

Wszystkie zabudowania zostały oddane do użytku w roku 1966. Od 2015 roku Spółka nie poniosła żadnych wydatków na ulepszenie czy modernizację sprzedanych budynków.

Spółka nabyła nieruchomości w formie aportu w 2001r. z tytułu którego nie przysługiwało spółce prawo do odliczenia podatku VAT.

Wnioskodawca co najmniej od 2004 roku wykorzystywał nieruchomość do działalności opodatkowanej.

Należy też wskazać, iż obszar na którym znajduje się analizowana nieruchomość jest objęty ustaleniami wiążącymi, wynikającymi z planu zagospodarowania przestrzennego gminy (…). Dnia 20 listopada 2003 roku Rada Gminy (…) podjęła uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (…). Przedmiotowy plan objął obręb geodezyjny zbywanych działek. Teren ten przeznaczony został częściowo pod urządzenia do produkcji rolnej oraz częściowo pod usługi turystyczne. Zatem na terenie sprzedawanych działek jest możliwość usytuowania jakiejkolwiek budowli lub budynku (również np. na cele obsługi rolnictwa, wypoczynkowo-rekreacyjne z możliwością zabudowy letniskowej, czy też turystycznej).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest opodatkowanie stawką 23% VAT transakcji sprzedaży działek gruntów nr 2/3 i 2/4 .

Zdaniem Wnioskodawcy

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż przedmiotowych działek gruntu nr 2/3oraz 2/4 podlega opodatkowaniu stawką VAT 23%.

Odpłatna dostawa budynków lub budowli może podlegać zwolnieniu spod opodatkowania podatkiem VAT.

Zgodnie bowiem z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Na podstawie art. 2 pkt 14 ustawy VAT przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zdaniem podatnika w przedmiotowym stanie faktycznym nie wystąpiła czynność pierwszego zasiedlenia. W konsekwencji, odpłatna dostawa budynków i budowli zlokalizowanych na tych działkach nie będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie, należy wskazać, iż Spółka przy podjęciu decyzji o opodatkowaniu sprzedaży wraz z kupującym dokonała zgodnego wyboru opodatkowania transakcji sprzedaży.

Uzasadnienie takiego podejścia można odnaleźć w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2020r. sygn. I FSK 854/16 - Wyrok NSA gdzie wskazano: „Innymi słowy nie jest proporcjonalny wymóg złożenia oświadczenia naczelnikowi urzędu skarbowego o wyborze opodatkowania przed dniem dokonania dostawy, w przypadku, gdy do dostawy dochodzi w dacie zawarcia aktu notarialnego i w tym akcie notarialnym strony złożyły zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania transakcji. Ten akt notarialny z urzędu notariusz przekazuje naczelnikowi urzędu skarbowego”.

Podsumowując, sprzedaż działek nr 2/3 oraz 2/4 powinna być opodatkowana stawką VAT 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary - na mocy art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1a ustawy, jeżeli w roku następującym po roku, dla którego osiągnięte zostały wartości, o których mowa w ust. 1, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 112d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, stosowanie stawek, o których mowa w ust. 1, przedłuża się do końca roku następującego po roku, w którym:

1.  kwota wydatków jest obliczana zgodnie z art. 112aa ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku ze spełnieniem warunków, o których mowa w art. 112d ust. 4 tej ustawy, oraz
2.  wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%.

W myśl art. 146aa ust. 2 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku następującego po roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

Jak wynika z art. 146aa ust. 3 ustawy, w przypadku wystąpienia przesłanek, o których mowa w ust. 1a, termin, o którym mowa w ust. 2, przedłuża się do dnia 31 października roku następującego po roku, w którym są spełnione warunki, o których mowa w ust. 1a.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadku doszło do korzystania z budynku/budowli.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki/budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny tych obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać.

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwił podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Co więcej, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli” będących przykładowymi obiektami, które nadają działce status gruntu zabudowanego. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, z późn. zm.).

I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć: budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ww. ustawy, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową – art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

W niniejszej sprawie, Wnioskodawcy wskazali, że planowana Transakcja dotyczyła zabudowanych działek gruntu o numerach ewidencyjnych 2/3i 2/4.

Na sprzedanej działce nr 2/3znajdowały się w chwili sprzedaży następujące budynki niemieszkalne:

1.  numer ewidencyjny 1 i powierzchni zabudowy 12 m2;
2.  numer ewidencyjny 2 i powierzchni zabudowy 232m2,
3.  numer ewidencyjny 3 i powierzchni zabudowy 241 m2;
4.  numer ewidencyjny 4 i powierzchni zabudowy 12 m2;
5.  numer ewidencyjny 5 i powierzchni zabudowy 87 m2;
6.  numer ewidencyjny 6 i powierzchni zabudowy 12 m2;
7.  numer ewidencyjny 7 i powierzchni zabudowy 35 m2; numer ewidencyjny 8 i powierzchni zabudowy 92 m2,
8.  numer ewidencyjny 9 i powierzchni zabudowy 114 m2.

Na sprzedanej działce nr 2/4 znajdował się w chwili sprzedaży budynek niemieszkalny (numer ewidencyjny 10) o powierzchni zabudowy 810 m2.

Spółka nabyła nieruchomości w formie aportu w 2001r. z tytułu którego nie przysługiwało spółce prawo do odliczenia podatku VAT.

Budynki niemieszkalne posadowione na działkach gruntu nr 2/3 i 2/4 zostały oddane do użytku w roku 1966. Od 2015 roku Spółka nie poniosła żadnych wydatków na ulepszenie czy modernizację sprzedanych budynków.

Wnioskodawca co najmniej od 2004 roku wykorzystywał nieruchomość do działalności opodatkowanej.

Jak wynika informacji zawartych we wniosku Spółka przy podjęciu decyzji o opodatkowaniu sprzedaży wraz z Kupującym dokonała zgodnego wyboru opodatkowania transakcji sprzedaży.

W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie do sprzedaży działek gruntu nr 2/3i 2/4 miało zastosowanie zwolnienie z opodatkowania, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem budynków niemieszkalnych nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Z uwagi na przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że dostawa budynków niemieszkalnych nastąpiła po pierwszym zasiedleniu i w okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia.

Jak wskazał Wnioskodawca budynki niemieszkalne zostały zasiedlone po raz pierwszy więcej niż 2 lata przed dokonaną sprzedażą, a Sprzedający od 2004 roku wykorzystywał budynki niemieszkalne do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Ponadto, co istotne Od 2015 roku Spółka nie poniosła żadnych wydatków na ulepszenie czy modernizację sprzedanych budynków.

W związku z powyższym dostawa nieruchomości zabudowanych (działek gruntu nr 2/3 i 2/4 ) budynkami niemieszkalnymi korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż zostały spełnione warunki wynikające z tego przepisu. Odpowiednio zwolnieniem tym objęta była także dostawa gruntu, na którym budynki niemieszkalne były posadowione (art. 29a ust. 8 ustawy).

Wobec zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do dostawy budynków niemieszkalnych brak jest podstaw do analizy zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż jak już wskazano wyżej, zwolnienie to ma zastosowanie tylko w przypadku budynków i budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Skoro dostawa budynków niemieszkalnych korzystała ze zwolnienia uregulowanego przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT również badanie przesłanek zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT stało się bezprzedmiotowe.

Dodatkowo w myśl ww. art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy Sprzedający oraz Kupujący zrezygnowali ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i wybrali opodatkowanie dostawy przedmiotowej nieruchomości zabudowanych (działek gruntu nr 2/3 i 2/4 ).

Zatem dostawa budynków niemieszkalnych znajdujących się na działkach gruntu o numerach ewidencyjnych 2/3i 2/4 podlegała opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT w wysokości 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo należy podkreślić, że Wnioskodawca we własnym stanowisku stwierdził, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie wystąpiła czynność pierwszego zasiedlenia, a w konsekwencji odpłatna dostawa budynków i budowli zlokalizowanych na tych działkach nie podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jednakże oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, który wywiódł prawidłowy skutek prawny dotyczący zwolnienia od podatku dostawy budynków niemieszkalnych oraz możliwości skorzystania z opcji opodatkowania dostawy przedmiotowej nieruchomości należało uznać je za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP lub /KIS/wnioski (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.