Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB2.4511.520.2016.3.Akr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-10-04
Teza: 1) Czy dochody z tytuły zasiłku zdrowotnego otrzymanego w 2013 r. i 2014 r. w Belgii w związku z wypadkiem i orzeczoną niepełnosprawnością podlegają opodatkowaniu w Polsce? 2) Czy zasiłek wypadkowy powinien być opodatkowany w Polsce, jeśli jest zwolniony z opodatkowania w Belgii? 3) Czy dodatek rodzinny wypłacony z zasiłkiem wypadkowym na niepracującą żonę powinien być opodatkowany w Polsce, jeśli jest zwolniony z opodatkowania w Belgii? 4) Czy zasiłek zastępczy otrzymywany za 2013 r. i 2014 r. w Belgii powinien być opodatkowany w Polsce?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zasiłki; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 czerwca 2016 r. (data wpływu 24 czerwca 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 września 2016 r. (data wpływu 13 września 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zasiłku dla osób niepełnosprawnych oraz dodatku na niepracującą żonę otrzymywanych z Belgii **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2016 r. złożony został wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zasiłku dla osób niepełnosprawnych oraz dodatku na niepracującą żonę otrzymywanych z Belgii.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 1 września 2016 r., Nr 1061-IPTPB2.4511.520.2016.2.AKr, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 1 września 2016 r. (skutecznie doręczone w dniu 7 września 2016 r.). W dniu 13 września 2016 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 12 września 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest obywatelem Belgii, Jego żona … posiada obywatelstwo polskie i od dnia 11 grudnia 2012 r. wraz z żoną przebywają w Polsce i razem zamieszkują.

Wnioskodawca i Jego żona pobudowali dom na posesji matki Jego żony. Wnioskodawca posiada w Polsce zameldowanie na czas określony od dnia 11 grudnia 2012 r. do dnia 9 sierpnia 2017 r. Po 35 latach zamieszkiwania żony Wnioskodawcy w Belgii – sytuacja rodzinna żony Wnioskodawcy zmusiła ich do zamieszkania w Polsce (śmierć siostry żony Wnioskodawcy, choroba i poważna operacja drugiej siostry i wiek matki 90 lat).

Wnioskodawca, będąc na zasiłku dla bezrobotnych, przyznanym przez organ w Belgii, uległ poważnemu wypadkowi na własnej posesji. Po wielu operacjach Wnioskodawca otrzymał zasiłek wypadkowy do czasu osiągnięcia wieku emerytalnego, tj. do dnia 30 września 2019 r., z powodu utraty zdrowia w wysokości 66% uszczerbku z zakazem pracy.

Zasiłek wypadkowy wypłacany jest przez Publiczną Służbę Federalną ds. Zabezpieczeń Społecznych – Generalna Dyrekcja ds. Osób Niepełnosprawnych w Brukseli – Belgia i wynosi:

*   za 2013 r. – 17 032,92 Euro plus/minus 400 Euro miesięcznie dla niepracującej żony,

*   za 2014 r. – 17 206,96 Euro plus/minus 400 Euro miesięcznie dla niepracującej żony,

*   za 2015 r. – 17 480,36 Euro plus/minus 400 Euro miesięcznie dla niepracującej żony.

Wnioskodawca wskazuje, że cyt. „Rozliczenie podatkowe za 2012 r. złożyłem w Belgii i świadczenie wypadkowe, które otrzymuję wraz z dodatkiem na żonę było zwolnione z opodatkowania w Belgii i nie podlegają opodatkowaniu następujące świadczenia:

1.  art. 4 § 2 z 1987 r.,
2.  art. 1-2 z 1987 r. – osoby zamieszkujące pod tym samym adresem na utrzymaniu osoby pobierającej zasiłek zastępczy,
3.  art. 1-2 – osoba pobierająca zasiłek ma prawo i obowiązek utrzymania żony i innych członków rodziny i dostaje na nie zasiłek,
4.  zasiłki zastępcze – art. A.R.6.7.87,
5.  art. 9 – ter (25) z dnia 1 sierpnia 2011 r. o nieopodatkowaniu, przepis – legislation – AR-6 juillet 1987 pdf”.

Wnioskodawca przebywając w Polsce poinformował Urząd Skarbowy w … o otrzymywaniu tego zasiłku wraz z dodatkiem na niepracującą żonę składając zeznanie podatkowe za 2013 r. w 2014 r., a za 2014 r. w 2015 r. Zeznania podatkowe wypełniała dla Wnioskodawcy pracownica z doradztwa podatkowego w …. Wnioskodawca nie otrzymał żadnego wezwania do zapłaty podatku albo stawienia się do Urzędu Skarbowego w sprawie wyjaśnienia.

Na początku 2015 r. Wnioskodawca otrzymał wezwanie do zapłaty podatku za 2013 r. i 2014 r. wraz z odsetkami. Wnioskodawca stawił się do Urzędu Skarbowego, w którym poinformowano Go, że otrzymano z Belgii informację o osiągnięciu dochodów w Belgii i na podstawie tej informacji ustalono wysokość podatku wraz z odsetkami oraz że Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty tego podatku. Poinformowano Wnioskodawcę, że Urząd Skarbowy może się przychylić do rozłożenia spłaty tego zadłużenia w miesięcznych ratach. Dla Wnioskodawcy nie jest zrozumiałe, dlaczego ma płacić podatek od świadczenia wypłacanego przez Publiczną Służbę Federalną ds. Zabezpieczeń Społecznych i zwolnionego w Belgii z opodatkowania. W odpowiedzi Urząd Skarbowy wyjaśniał, że w Polsce obowiązuje inne prawo i przepisy i świadczenie to musi być opodatkowane. Wnioskodawca nie zna przepisów obowiązujących w Polsce, dlatego zwracał się do biura doradztwa podatkowego i wszystko było „ok”, do czasu otrzymania informacji z Belgii. Wnioskodawca nic nie zataił, wszystko wykazywał z zeznaniach podatkowych, a że był zwolniony z podatku w Belgii uważał, że to zwolnienie dotyczy Go również i w Polsce.

Sugestia pracownika Urzędu Skarbowego przyczyniła się do tego, że Wnioskodawca wyraził zgodę na spłatę w miesięcznych ratach.

Wnioskodawca, po zasięgnięciu informacji w Belgii i podaniu Mu obowiązujących przepisów w Belgii, które wyżej przytoczył – złożył do Urzędu Skarbowego w … podanie o umorzenie Mu zadłużenia za 2013 r. i 2014 r. wraz z odsetkami i karami upomnienia. Po kilku dniach Wnioskodawca otrzymał upomnienie do zapłaty z jeszcze wyższym zadłużeniem. Wnioskodawca występował o interpretację przepisów do Ministerstwa Skarbu w Warszawie. Interpretacja, którą otrzymał jest ogólnikowa i nic Wnioskodawcy nie pomogła.

Wnioskodawca spłaca za 2013 r. i 2014 r. raty po 1 500 zł miesięcznie do 2017 r., a za 2015 r. zapłacił całą sumę 12 030 zł i dopłatę 556 zł.

Wnioskodawca uważa, że przez swoją uczciwość został potraktowany przez Urząd Skarbowy jako naiwniak, nieznający przepisów i bez walki poległ z gąszczem przepisów podatkowych obowiązujących w Polsce. Wnioskodawca uważa również, że po wezwaniu Go w 2015 r. do Urzędu Skarbowego w …, powinien złożyć korektę podatku za te lata z wykazaniem dochodu „0”, wtedy Urząd Skarbowy zobowiązany byłby do wydania decyzji z podaniem przepisów prawnych i Wnioskodawca nie byłby pozbawiony środków odwoławczych. Wnioskodawca, jak i Jego żona są uczciwi, a sugestia pracowników Urzędu Skarbowego była przekonująca.

W związku z powyższym Wnioskodawca zwraca się z prośbą o interpretację przepisów podatkowych dotyczących obywatela Belgii, zamieszkałego tymczasowo w Polsce, który zawarł związek małżeński z obywatelką Polski, mający z tego związku dwoje dzieci, zamieszkałych w Belgii.

Wnioskodawca informuje, że ubezpieczenie zdrowotne opłaca w Belgii za siebie i swoją żonę, korzysta ze świadczeń leczniczych w Polsce, więcej w Belgii z powodu różnych operacji Wnioskodawcy i leczenia choroby nowotworowej żony w Belgii. Rozliczenia służby zdrowia Narodowego Funduszu za leczenie w Polsce są przesyłane do Belgii. Wnioskodawca nadmienia, że zasiłek ten jest wypłacany w Belgii na konto bankowe w Belgii.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca stwierdził, że tymczasowo zamieszkuje w Polsce. W latach 2013-2014 mieszkał w Polsce. Ośrodek interesów osobistych Wnioskodawcy znajduje się w …. Pełna nazwa świadczenia to „świadczenie zastępcze” dla osób niepełnosprawnych 66%. Wnioskodawca otrzymał je po wypadku. Świadczenie, które Wnioskodawca otrzymuje na niepracująca żonę to 30%. Warunkiem jest wspólny adres zamieszkania. Zasiłek na siebie oraz żonę Wnioskodawca otrzymuje na konto bankowe w Belgii. Przebywając w Polsce Wnioskodawca poinformował Urząd Skarbowy w … o otrzymywanym zasiłku dla osób niepełnosprawnych i dodatku na niepracującą żonę. Deklaracje za 2013 r i 2014 r. wypełniła Wnioskodawcy pracownica z biura Doradztwa Podatkowego w …. Nie było żadnych zastrzeżeń. W 2015 r. wezwano Wnioskodawcę do zapłaty podatku całej sumy za dwa lata wraz z odsetkami. Wnioskodawca nie poczuwa się do winy. Stawia pytania dlaczego tylko On ponosi konsekwencje za złe i niedopracowane prawo w Polsce. Urząd Skarbowy w Belgii ma prawo poinformować, że Wnioskodawca dostaje zasiłek a Urząd Skarbowy w Polsce powinien przedstawić konkretny przepis, że od zasiłku dla osób niepełnosprawnych pobiera się podatek, czego nie zrobiono. Podano Wnioskodawcy przykład „Polaka”- pracującego w Belgii, który uległ wypadkowi w pracy, był na chorobowym i w tym czasie nie płacił podatku. Nie jest to argument dotyczący Wnioskodawcy. Jest On obywatelem Belgii. Wnioskodawca otrzymuje zasiłek, ponieważ uległ wypadkowi 66%. Zasiłek przyznano na czas określony do czasu osiągnięcia wieku emerytalnego przez Najwyższą Izbę Medycyny dla osób niepełnosprawnych w Belgii. Państwo to wypłaca zasiłek na konto w banku w Belgii. Zasiłek na niepracującą żonę Wnioskodawca otrzymał według prawa belgijskiego i będzie go otrzymywał, ponieważ mieszka wraz z żoną pod wspólnym adresem w Polsce w \`(...)\` Będzie go otrzymywał do czasu osiągnięcia wieku emerytalnego. Jest to zgodne z prawem i obowiązkiem prawa w Belgii, art. 1-2 z 1987 r., art. 4 § 2 z 1987 r. Wnioskodawca zadaje pytanie, dlaczego ponosi koszt błędów urzędników.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy dochody z tytuły zasiłku zdrowotnego otrzymanego w 2013 r. i 2014 r. w Belgii w związku z wypadkiem i orzeczoną niepełnosprawnością podlegają opodatkowaniu w Polsce?
2.  Czy zasiłek wypadkowy powinien być opodatkowany w Polsce, jeśli jest zwolniony z opodatkowania w Belgii?
3.  Czy dodatek rodzinny wypłacony z zasiłkiem wypadkowym na niepracującą żonę powinien być opodatkowany w Polsce, jeśli jest zwolniony z opodatkowania w Belgii?
4.  Czy zasiłek zastępczy otrzymywany za 2013 r. i 2014 r. w Belgii powinien być opodatkowany w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy, zasiłek ten nie podlega opodatkowaniu w Polsce, ponieważ w kraju, gdzie go przyznano (Belgia) również nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dochód zastępczy nie jest opodatkowany ani w Belgii, ani w Polsce.

W związku z tym, że w Polsce Wnioskodawca nie osiągnął żadnych dochodów, uważa więc, że nie ma obowiązku składania zeznania podatkowego. Świadczenia społeczne nie pochodzą ze stosunku pracy. Od zasiłków inwalidzkich w Belgii nie potrąca się podatku. Żona Wnioskodawcy jest na Jego utrzymaniu i dochód nie przekracza kwoty wolnej od podatku, co wynika z przepisów podatkowych obowiązujących na terenie Belgii. To nie jest zasiłek chorobowy tylko zasiłek inwalidzki, przyznany na stałe, tj. do wieku emerytalnego. Zasiłek zastępczy ds. inwalidztwa nie podlega opodatkowaniu w Polsce, ponieważ w kraju gdzie go przyznano (Belgia) nie podlega opodatkowaniu. Zasiłek Wnioskodawca otrzymuje, ponieważ uległ wypadkowi a nie ze stosunku pracy.

Według Wnioskodawcy art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania w Jego sytuacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Na podstawie art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest obywatelem Belgii. Obecnie zamieszkuje w Polsce, posiada w Polsce zameldowanie na czas określony, tj. od dnia 11 grudnia 2012 r. do dnia 9 sierpnia 2017 r. Ośrodek interesów osobistych Wnioskodawcy znajduje się w Polsce. Wnioskodawca, będąc na zasiłku dla bezrobotnych, przyznanym przez organ w Belgii, uległ poważnemu wypadkowi na własnej posesji. Po wielu operacjach Wnioskodawca otrzymał zasiłek wypadkowy do czasu osiągnięcia wieku emerytalnego, tj. do dnia 30 września 2019 r., z powodu utraty zdrowia w wysokości 66% uszczerbku z zakazem pracy. Pełna nazwa ww. świadczenia to „świadczenie zastępcze” dla osób niepełnosprawnych 66%. Łącznie z ww. zasiłkiem Wnioskodawca otrzymuje dodatek na niepracującą żonę. Zasiłek na siebie oraz żonę Wnioskodawca otrzymuje na konto bankowe w Belgii.

W przedmiotowej sprawie mają zastosowanie uregulowania zawarte w Konwencji z dnia 20 sierpnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139).

W myśl art. 18 ww. Konwencji z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu jej wcześniejszej pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym odbiorca emerytury ma miejsce zamieszkania.

Stosownie do art. 21 ust. 1 ww. Konwencji części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie, bez względu na to skąd pochodzą, które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, mogą być opodatkowane tylko w tym Państwie.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz regulację zawartą w powyższych przepisach ww. Konwencji, stwierdzić należy, że zasiłek dla osoby niepełnosprawnej wraz z dodatkiem na niepracującą żonę otrzymywany przez Wnioskodawcę, który ma miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

Do opodatkowania ww. świadczeń w Polsce zastosowanie mają przepisy polskiego prawa podatkowego – ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja źródeł przychodów ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie.

Zatem, do przychodów z innych źródeł zalicza się te wszystkie przychody, które nie mieszczą się w kategorii przychodów zaliczonych do enumeratywnie wymienionych w art. 10 ust. 1-8 powołanej ustawy źródeł przychodów. W rezultacie, wypłacany Wnioskodawcy zasiłek dla osoby niepełnosprawnej wraz z dodatkiem na niepracującą żonę z Belgii należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy zaznaczyć, że przepis art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa w sposób enumeratywny (tj. wyczerpujący) przychody (lub dochody) objęte zwolnieniem od podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów oraz zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego nie wynika, że otrzymywane z Belgii przez Wnioskodawcę zasiłek dla osoby niepełnosprawnej wraz z dodatkiem na niepracującą żonę są wypłacane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych. W szczególności Wnioskodawca nie określił, że są to świadczenia rodzinne lub świadczenia stanowiące dodatek rodzinny wypłacane na podstawie belgijskich przepisów prawa rodzinnego lub odpowiadające przepisom prawa rodzinnego w Polsce. Wnioskodawca wskazał we wniosku, że jest to „świadczenie zastępcze” dla osób niepełnosprawnych.

Wobec powyższego, przyznane Wnioskodawcy zasiłek dla osoby niepełnosprawnej oraz dodatek na niepracującą żonę - w sytuacji, gdy nie są wypłacane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych - nie są objęte zamkniętym katalogiem zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Również świadczeń tych nie można zwolnić na podstawie żadnego z pozostałych przepisów (punktów) enumeratywnie wymienionych w katalogu art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego uznać należy, że otrzymany w 2013 r. i 2014 r. przez Wnioskodawcę, który miał w tym okresie miejsce zamieszkania w Polsce - zasiłek zastępczy dla osób niepełnosprawnych wraz z dodatkiem na niepracującą żonę, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce zgodnie z powołanymi przepisami ww. Konwencji oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W sytuacji, gdy brak jest podstaw do zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymany zasiłek dla osób niepełnosprawnych wraz z dodatkiem na niepracującą żonę, stanowią przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym i wykazaniu w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym zostały otrzymane.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego przewidzianego dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (lub zdarzenia przyszłego). W związku z tym, Organ podatkowy nie dokonuje analizy i oceny załączonych do wniosku dokumentów. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji, pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę we wniosku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.