Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.494.2025.2.KAK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-07
Teza: Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego w związku z realizacją zadania.
Słowa kluczowe: miasto
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy:
    · braku prawa do odliczenia podatku VAT wskazanego na fakturach dokumentujących
      nabycie towarów i usług w związku z realizacją Projektu pn. „...”, oddanych na
      podstawie umowy użyczenia, w nieodpłatne użytkowanie Zakładowi w Z. Sp. z o.o. tj. w
      zakresie:
    (...)
    oraz
    · braku prawa do odliczenia podatku VAT wskazanego na fakturach dokumentujących
      nabycie towarów i usług w związku z realizacją Projektu pn. „...” w zakresie:
    (...)
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 czerwca 2025 r. (data
    wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Miasto (...) na prawach powiatu jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz.
    1465 t.j. z późn. zm.) oraz w związku z art. 91 i art. 92 ustawy o samorządzie powiatowym
    (Dz.U. z 2024 r. poz. 107 t.j.) Miasto (...), jako jednostka samorządu terytorialnego
    wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, posiada
    osobowość prawną i samodzielność, realizuje zadania określone w ustawie o samorządzie
    gminnym oraz wykonuje, określone ustawami, zadania publiczne o charakterze
    ponadgminnym w zakresie jej przypisanym. Zakres jej działania to wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują
    min. sprawy z zakresu zieleni gminnej i zadrzewień, lokalnego transportu zbiorowego,
    gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego. Ponadto Miasto
    wykonuje zadania publiczne o charakterze ponadgminnym, do których należy między
    innymi transport zbiorowy i drogi publiczne.
    W celu wykonywania zadań własnych Miasto może tworzyć jednostki organizacyjne, a
    także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Jednostki organizacyjne Miasta tworzy, przekształca, likwiduje oraz wyposaża w majątek
    Rada Miejska. Statut jednostki organizacyjnej określa m.in. zakres jej działania oraz zakres
    uprawnień dotyczący rozporządzania powierzonym majątkiem.
    Z dniem 1 stycznia 2017 roku Miasto (...) dokonało centralizacji rozliczeń podatku od
    towarów i usług i od tego dnia prowadzi wspólnie rozliczenia podatku VAT wraz ze
    wszystkimi swymi jednostkami budżetowymi. Wszystkie wydatki ponoszone przez Gminę
    Miasto (...) i jej jednostki budżetowe są dokumentowane fakturami wystawionymi na
    Miasto (...) ze wskazaniem właściwej jednostki organizacyjnej, jako odbiorcy danej usługi
    /towaru.
    Miasto (...) planuje realizację projektu pn. „...” w ramach programu Fundusze Europejskie
    dla Polski (...) 2021-2027. W dniu ... Miasto podpisało umowę nr (...) o dofinansowanie ww.

    projektu oraz aneks do umowy z dnia .... Zawarta umowa wraz z aneksem określa
    szczegółowe zasady, tryb i warunki, na jakich będzie udzielane dofinansowanie Projektu
    oraz inne prawa i obowiązki Stron związane z realizacją Projektu.
    (...) Ponadto powstanie farma fotowoltaiczna z magazynem energii, która będzie
    wykorzystywana do ładowania zakupionych autobusów z napędem elektrycznym.
    (...)
    Efektem realizacji projektu będzie rozwój zrównoważonej mobilności miejskiej w Miejskim
    Obszarze Funkcjonalnym (...) oraz większe wykorzystanie publicznego transportu przez
    jego mieszkańców, którzy będą głównymi użytkownikami projektu. Wybudowane zielone
    przystanki, skwer i zieleń w ciągach pieszo-rowerowych pozwolą na wkomponowanie
    roślinności w tkankę miejską i zrównoważenie środowiskowe w strefach zabudowy
    miejskiej wspierając różnorodność biologiczną. Wybudowana infrastruktura będzie łączyła
    walory funkcjonalne, estetykę, wygląd i wygodę użytkowników. Takie rozwiązanie będzie
    wspierać procesy mitygacji i adaptacji do zmian klimatu, wzmocni odporność miasta na
    zagrożenia spowodowane ulewnymi deszczami, będzie przeciwdziałać zjawisku miejskiej
    wyspy ciepła, produkując tlen i pochłaniając CO2 oraz będzie wspierać bioróżnorodność w
    mieście.
    Wytworzona energia z infrastruktury OZE (z tzw. farmy fotowoltaicznej o mocy ok. 0,8 MW)
    będzie przeznaczona do ładowania zakupionych w ramach projektu autobusów
    elektrycznych, czyli na potrzeby miejskiego transportu publicznego.
    Wykorzystanie energii wytworzonej z OZE (panele fotowoltaiczne i oświetlenie solarne)
    przyczyni się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i zwiększenia efektywności
    energetycznej systemu transportowego oraz wpłynie na zmniejszenie emisji
    zanieczyszczeń, przyczyniając się do poprawy jakości powietrza atmosferycznego.
    Zgodnie z zapisami umowy o dofinansowaniu realizacji zamierzonego projektu, po jego
    zrealizowaniu Miasto (...) będzie właścicielem zakupionych i powstałych w ramach projektu
    środków trwałych i zachowa trwałość projektu przez okres pięciu lat. Nabyte i wytworzone
    środki trwałe nie zostaną przeniesione na żaden inny podmiot przez wymagany okres.
    Zakupione i wytworzone środki trwałe Miasto zamierza wykorzystać w następujący sposób:
    1. Autobusy elektryczne z ładowarkami ((...)) pozostaną na stanie Miasta i zostaną, na
    podstawie zawartej umowy użyczenia, udostępnione w nieodpłatne użytkowanie
    Zakładowi w Z. Sp. z o.o., spółce miejskiej powołanej do świadczenia usług z zakresu
    lokalnego transportu zbiorowego na terenie miasta (...). Miasto z tego tytułu nie będzie
    czerpało żadnych pożytków.
    2. Budynek garażowy, stacja transformatorowa wewnętrzna wraz z przyłączem średniego
    napięcia i towarzyszącą infrastrukturą techniczną pozostanie na stanie Miasta i zostanie
    na podstawie zawartej umowy użyczenia, udostępniony w nieodpłatne użytkowanie
    Zakładowi w Z. Sp. z o.o., spółce miejskiej powołanej do świadczenia usług z zakresu
    lokalnego transportu zbiorowego na terenie miasta (...). Miasto z tego tytułu nie będzie
    czerpało żadnych pożytków.
    3. System dystrybucji biletów wraz z kasownikami pozostanie na stanie Miasta i zostanie
    udostępniony w nieodpłatne użytkowanie Zakładowi w Z. Sp. z o. o., które będzie
    odpowiedzialne za utrzymanie systemu w należytym stanie. Miasto z tego tytułu nie
    będzie miało żadnych przychodów.
    4. Tablice elektroniczne przystankowe pozostaną na stanie Miasta i zostaną udostępnione
    w nieodpłatne użytkowanie Zakładowi w Z. Sp. z o. o., które będzie odpowiedzialne za
    utrzymanie tablic w należytym stanie. Miasto z tego tytułu nie będzie miało żadnych
    przychodów.

    5. Infokioski (X) wyposażone w panel fotowoltaiczny pozostaną na stanie Miasta i zostaną
    udostępnione w nieodpłatne użytkowanie Zakładowi w Z. Sp. z o. o., które będzie
    odpowiedzialne za ich utrzymanie w należytym stanie. Miasto z tego tytułu nie będzie
    miało żadnych przychodów.
    6. System ... do planowania podróży pozostanie na stanie Miasta i zostanie udostępniony
    w nieodpłatne użytkowanie Zakładowi w Z. Sp. z o. o., które będzie odpowiedzialne za jego
    utrzymanie w należytym stanie. Miasto z tego tytułu nie będzie miało żadnych przychodów.
    7. Farma fotowoltaiczna z magazynem energii o pojemności ok. 2 MWh pozostanie na
    stanie Miasta i zostanie udostępniona w nieodpłatne użytkowanie Zakładowi w Z. Sp. z o.
    o., które będzie odpowiedzialne za jej utrzymanie w należytym stanie. Miasto z tego tytułu
    nie będzie miało żadnych przychodów.
    Wytworzona energia z paneli fotowoltaicznych będzie przeznaczona na potrzeby
    transportu miejskiego (zakupionych w ramach przedmiotowego projektu autobusów
    elektrycznych), czyli na potrzeby własne i nie będzie odsprzedawana. Miasto z tego tytułu
    nie będzie otrzymywało żadnych pożytków.
    8. Zielony skwer przy ul. Z. (...) z ławką solarną zostanie przekazany w trwały zarząd
    jednostce budżetowej - (...) w Z.. Do jej obowiązków należy m. in. zarzadzanie zielenią
    miejską. Skwer jako teren publiczny będzie ogólnodostępny i nie będą pobierane za jego
    udostępnienie żadne opłaty.
    9. Wybudowane ciągi pieszo – rowerowe:
    · przy ul. (...) (na odcinku od ul. (...) do skrzyżowania z ul. (...) z niezbędną infrastrukturą,
    · na ul. (...) (odcinek od skrzyżowania z ul. (...) do posesji nr ... na ul. (...)/stacji paliw (...)), z
      infrastrukturą techniczną, przejściami poprzecznymi przez ul. (...), doświetleniem
      przejść dla pieszych i wiatą z podświetleniem solarnym,
    · na ul. (...) (...) z infrastrukturą techniczną o długości ok. 250 m,
    · na ul. (...) ((...)) z doświetleniem przejść dla pieszych i infrastrukturą techniczną o
      długości ok. 160 m,
    · na ul. (...) a ((...)) z doświetleniem przejść dla pieszych i infrastrukturą techniczną o
      długości ok. 550 m,
    · budowę ciągu pieszo-rowerowego wraz z wykonaniem kładki nad rzeką (...) i
      infrastrukturą techniczną o długości ok. 90 m, będą zarządzane przez P. w Z. –
      jednostkę budżetową Miasta (...), będącą zarządcą wszystkich dróg publicznych
      usytuowanych w granicach administracyjnych Miasta (...). Wszystkie ciągi pieszo –
      rowerowe będą udostępnione nieodpłatnie jako miejsca publiczne (element pasa
      drogowego).
    10. Wybudowane zatoki autobusowe z peronami:
    · na ul. (...) – przy skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) z przebudową niezbędnej infrastruktury
      technicznej oraz dostawą zielonej wiaty autobusowej stanowiącej zielony przystanek,
    · na ul. (...) – przy skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) (przy (...)) z przebudową niezbędnej
      infrastruktury technicznej oraz dostawą zielonej wiaty przystankowej stanowiącej
      zielony przystanek,
    · na ul. (...) – przy skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) z przebudową niezbędnej infrastruktury
      technicznej oraz dostawą zielonej wiaty autobusowej, stanowiącej zielony przystanek
      oraz utwardzeniem terenu i przebudową niezbędnej infrastruktury na ul. (...) – przy
      skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) i dostawą zielonej wiaty autobusowej stanowiącej zielony
      przystanek,

    · na ul. (...) – przy skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) (przy bazarze) z przebudową niezbędnej
      infrastruktury technicznej oraz dostawą zielonej wiaty przystankowej stanowiącej
      zielony przystanek,
    · na ul. (...) – przy skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) z przebudową niezbędnej infrastruktury
      technicznej oraz dostawą zielonej wiaty autobusowej, stanowiącej zielony przystanek.
      Pozostaną na stanie Miasta i będą zarządzane przez P. w Z. – jednostkę budżetową
      Miasta (...).
    Będą udostępnione nieodpłatnie jako miejsca publiczne (element pasa drogowego). P. w
    Z., jako zarządca dróg publicznych może pobierać opłaty z tytułu zajęcia pasa drogowego,
    czy też z tytułu udostepnienia przystanków autobusowych (tzw. opłata przystankowa).
    Pobierane opłaty mają charakter daniny publicznej i nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    11. Aktywne przejście dla pieszych na dwujezdniowym odcinku ul. (...), jak również
    doświetlenie przejść dla pieszych stanowić będą integralną część drogi publicznej i będą
    zarządzane przez P. w Z. jednostkę budżetową, będącą zarządcą wszystkich dróg
    publicznych w mieście.
    12. Wiaty z zasilaniem solarnym do podświetlenia wiat jak również wiata przystankowa
    typu smart zamontowana na ul. (...) przy dworcu (...) wyposażona w panele fotowoltaiczne,
    pozostaną na stanie Miasta i będą zarządzane przez P. w Z. – jednostkę budżetową Miasta
    (...), będą udostępnione nieodpłatnie jako miejsca publiczne (element pasa drogowego). P.
    w Z., jako zarządca dróg publicznych może pobierać opłaty z tytułu zajęcia pasa
    drogowego, czy też z tytułu udostepnienia przystanków autobusowych (tzw. opłata
    przystankowa). Pobierane opłaty mają charakter daniny publicznej i nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z powyższym wytworzony i nabyty w ramach projektu majątek nie będzie służyć
    Miastu do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Ad 1.
    Wszystkie efekty osiągnięte w wyniku realizacji projektu, objęte pytaniem nr 2 we wniosku
    „...” (tj.: zielony skwer położony u zbiegu ul. (...) i ul. (...) w Z. z wykonaniem ławki solarnej,
    ciągi pieszo-rowerowe, zatoki autobusowe z peronami wraz z zielonymi wiatami
    przystankowymi stanowiącymi zielone przystanki, aktywne przejścia dla pieszych na
    dwujezdniowym odcinku ul. (...) wraz z doświetleniem przejść dla pieszych, wiaty z
    instalacją zasilania solarnego do podświetlenia wiat, wiaty przystankowe typu smart na ul.
    (...) przy dworcu (...) wyposażone w panele fotowoltaiczne), wykorzystywane będą tylko do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ad 2-8.
    W ramach projektu „...” zrealizowane będą następujące instalacje fotowoltaiczne:
    (...)
    AD. 1 Zakup infokiosków wyposażonych w panele fotowoltaiczne:
    1) Miasto (...) nie będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii ( Dz. U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm.).
    2) Instalacje fotowoltaiczne nie stanowią mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.

    3) Nie będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym. Wytworzona energia
    wykorzystywana będzie tylko na potrzeby własne.
    4) Wytworzona energia elektryczna będzie służyć tylko do celów własnych, Miasto nie
    będzie zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym wobec tego nie będzie
    otrzymywało wynagrodzenia z tytułu odprowadzenia nadwyżki energii elektrycznej do
    sieci energetycznej.
    5) W przypadku instalacji fotowoltaicznej o której mowa we wniosku, i wykorzystywanej na
    własne potrzeby, Miasto nie będzie korzystało z rozliczenia ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej ponieważ nie będzie
    zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.
    6) Instalacja o której mowa nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    7) Miasto nie będzie wprowadzało nadwyżek energii elektrycznej do sieci, nie będzie miało
    zawartej umowy z przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącej sposobu rozliczeń
    wprowadzonej do sieci energii. W związku z powyższym pytanie nie dotyczy sytuacji
    opisanej we wniosku.
    AD. 2. Wykonana ławka solarna w ramach modernizacji zielonego skweru położonego u
    zbiegu ul. Z. (...) i ul. (...):
    1) Miasto (...) nie będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii ( Dz. U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm.).
    2) Instalacje fotowoltaiczne nie stanowią mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    3) Nie będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym. Wytworzona energia
    wykorzystywana będzie tylko na potrzeby własne.
    4) Wytworzona energia elektryczna będzie służyć tylko do celów własnych, Miasto nie
    będzie zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym wobec tego nie będzie
    otrzymywało wynagrodzenia z tytułu odprowadzenia nadwyżki energii elektrycznej do
    sieci energetycznej.
    5) W przypadku instalacji fotowoltaicznej o której mowa we wniosku, i wykorzystywanej na
    własne potrzeby, Miasto nie będzie korzystało z rozliczenia ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej ponieważ nie będzie
    zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.
    6) Instalacja o której mowa nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    7) Miasto nie będzie wprowadzało nadwyżek energii elektrycznej do sieci, nie będzie miało
    zawartej umowy z przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącej sposobu rozliczeń
    wprowadzonej do sieci energii. W związku z powyższym pytanie nie dotyczy sytuacji
    opisanej we wniosku.
    AD. 3. Wykonanie wiaty z podświetleniem solarnym w ramach budowy ciągu pieszo-
    rowerowego na ul. (...) o długości ok. 600 m (odcinek od skrzyżowania z ul. (...) do posesji
    ...na ul. (...)/stacji paliw (...)) z infrastrukturą techniczną, przejściami poprzecznymi przez ul.
    (...), doświetleniem przejść dla pieszych:
    1) Miasto (...) nie będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii ( Dz. U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm.).
    2) Instalacje fotowoltaiczne nie stanowią mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.

    3) Nie będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym. Wytworzona energia
    wykorzystywana będzie tylko na potrzeby własne.
    4) Wytworzona energia elektryczna będzie służyć tylko do celów własnych, Miasto nie
    będzie zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym wobec tego nie będzie
    otrzymywało wynagrodzenia z tytułu odprowadzenia nadwyżki energii elektrycznej do
    sieci energetycznej.
    5) W przypadku instalacji fotowoltaicznej o której mowa we wniosku, i wykorzystywanej na
    własne potrzeby, Miasto nie będzie korzystało z rozliczenia ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej ponieważ nie będzie
    zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.
    6) Instalacja o której mowa nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    7) Miasto nie będzie wprowadzało nadwyżek energii elektrycznej do sieci, nie będzie miało
    zawartej umowy z przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącej sposobu rozliczeń
    wprowadzonej do sieci energii. W związku z powyższym pytanie nie dotyczy sytuacji
    opisanej we wniosku.
    AD. 4. Zakup i montaż wiat z zasilaniem solarnym do podświetlenia wiat (2szt.):
    1) Miasto (...) nie będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii ( Dz. U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm.).
    2) Instalacje fotowoltaiczne nie stanowią mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    3) Nie będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym. Wytworzona energia
    wykorzystywana będzie tylko na potrzeby własne.
    4) Wytworzona energia elektryczna będzie służyć tylko do celów własnych, Miasto nie
    będzie zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym wobec tego nie będzie
    otrzymywało wynagrodzenia z tytułu odprowadzenia nadwyżki energii elektrycznej do
    sieci energetycznej.
    5) W przypadku instalacji fotowoltaicznej o której mowa we wniosku, i wykorzystywanej na
    własne potrzeby, Miasto nie będzie korzystało z rozliczenia ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej ponieważ nie będzie
    zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.
    6) Instalacja o której mowa nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    7) Miasto nie będzie wprowadzało nadwyżek energii elektrycznej do sieci, nie będzie miało
    zawartej umowy z przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącej sposobu rozliczeń
    wprowadzonej do sieci energii. W związku z powyższym pytanie nie dotyczy sytuacji
    opisanej we wniosku.
    AD. 5. Zakup i montaż wiaty przystankowej typu smart na ul. (...) przy dworcu (...)
    wyposażonej w panele fowoltaiczne:
    1) Miasto (...) nie będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii ( Dz. U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm.).
    2) Instalacje fotowoltaiczne nie stanowią mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    3) Nie będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym. Wytworzona energia
    wykorzystywana będzie tylko na potrzeby własne.

    4) Wytworzona energia elektryczna będzie służyć tylko do celów własnych, Miasto nie
    będzie zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym, wobec tego nie będzie
    otrzymywało wynagrodzenia z tytułu odprowadzenia nadwyżki energii elektrycznej do
    sieci energetycznej.
    5) W przypadku instalacji fotowoltaicznej o której mowa we wniosku, i wykorzystywanej na
    własne potrzeby, Miasto nie będzie korzystało z rozliczenia ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej ponieważ nie będzie
    zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.
    6) Instalacja o której mowa nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    7) Miasto nie będzie wprowadzało nadwyżek energii elektrycznej do sieci, nie będzie miało
    zawartej umowy z przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącej sposobu rozliczeń
    wprowadzonej do sieci energii. W związku z powyższym pytanie nie dotyczy sytuacji
    opisanej we wniosku.
    AD. 6. Dostawę i montaż farmy fotowoltaicznej z magazynem energii o pojemności ok. 2
    MWh z wykonaniem pozostałych niezbędnych prac:
    1) Miasto (...) nie będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii ( Dz. U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm.).
    2) Instalacje fotowoltaiczne nie stanowią mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii. Instalacja będzie małą instalacją w rozumieniu art. 2 pkt
    18 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    3) Nie będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym dotycząca
    wprowadzania do sieci wyprodukowanej przez Miasto energii. Umowa z PGE będzie
    zawarta tylko na pobór energii o wielkości 0,7 MW. PGE w warunkach przyłączeniowych
    wskazała wyraźny zakaz wprowadzania energii do sieci dystrybucyjnej.
    4) Wytworzona energia elektryczna będzie służyć tylko do celów własnych, Miasto nie
    będzie zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym wobec tego nie będzie
    otrzymywało wynagrodzenia z tytułu odprowadzenia nadwyżki energii elektrycznej do
    sieci energetycznej.
    5) W przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we wniosku, i wykorzystywanej
    na własne potrzeby, Miasto nie będzie korzystało z rozliczenia ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej ponieważ nie będzie
    zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.
    6) Instalacja o której mowa nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    7) Miasto nie będzie wprowadzało nadwyżek energii elektrycznej do sieci, nie będzie miało
    zawartej umowy z przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącej sposobu rozliczeń
    wprowadzonej do sieci energii. W związku z powyższym pytanie nie dotyczy sytuacji
    opisanej we wniosku.

## Pytanie

1. Czy w ramach realizacji projektu pn. „...” Miastu (...) będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących:
    (...) na podstawie umowy użyczenia, w nieodpłatne użytkowanie Zakładowi w Z. Sp. z o.o.?
    2. Czy w ramach realizacji projektu pn. „...” Miastu (...) będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących:
    (...) przekazanych do P. w Z. jednostce budżetowej miasta (...)?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad1
    Zdaniem Miasta, z faktur dokumentujących:
    (...), Miastu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Zakupiony i powstały majątek w postaci autobusów z ładowarkami, garażu, stacji
    transformatorowej wraz z przyłączem średniego napięcia, systemu dystrybucji biletów
    wraz z kasownikami, tablic elektronicznych przystankowych, infokiosków, systemu ... do
    planowania podróży oraz farma fotowoltaiczna z magazynem energii, będzie
    udostępniony w nieodpłatne użytkowanie Zakładowi w Z. Sp. z o.o., spółce miejskiej
    powołanej do świadczenia usług z zakresu lokalnego transportu zbiorowego, celem
    realizacji zadania publicznego jakim jest publiczny transport zbiorowy. Przedsiębiorstwo
    Gospodarki Komunalnej w Z. będzie odpowiedzialne za otrzymany w bezpłatne
    użytkowanie majątek do czasu zakończenia umowy użyczenia.
    Spółka będzie odpowiadać za prawidłową eksploatację i utrzymanie przedmiotowych
    środków trwałych. Eksploatacja oraz utrzymanie nowego taboru autobusowego będzie
    finansowane między innymi z przychodów ze sprzedaży biletów, które prowadzi Spółka
    oraz rekompensaty, którą Spółka otrzymuje od Miasta z tytułu wykonywania
    powierzonych usług lokalnego transportu zbiorowego (autobusowego). Nowe autobusy
    będą wykorzystywane przez Spółkę do realizacji zadań własnych Miasta związanych
    wyłącznie z publicznym transportem zbiorowym na terenie miasta (...).
    W umowie użyczenia zostaną określone warunki bezpłatnego używania przedmiotowych
    środków trwałych. Miasto z tego tytułu nie będzie osiągało żadnych przychodów.
    Na mocy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z
    2025 r poz. 285) organizatorem publicznego transportu zbiorowego, właściwym ze
    względu na obszar działania lub zasięg przewozów, jest między innymi gmina i powiat.
    Określone w ustawie zadania organizatora wykonuje, w przypadku:
    1) gminy - wójt, burmistrz albo prezydent miasta;
    2) miasta na prawach powiatu - prezydent miasta na prawach powiatu.
    Na podstawie art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z
    2021 r. poz. 679 t.j.), gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki
    samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu
    budżetowego lub spółek prawa handlowego. Stosownie do art. 9 ustawy o gospodarce
    komunalnej, jednostki samorządu terytorialnego mogą tworzyć spółki z ograniczoną
    odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, a także mogą przystępować do takich spółek. Na
    mocy art. 14 i 15 ustawy o gospodarce komunalnej przedsiębiorstwo komunalne „......”
    przekształcone zostało w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Miasta
    (...) (....). Spółka przyjęła nazwę „.......”. Zgodnie z § 4 aktu przekształcenia przedsiębiorstwa
    komunalnego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością przedmiotem działalności
    gospodarczej Spółki jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności
    między innymi w zakresie komunikacji miejskiej. Uchwałą nr (...) Rady Miejskiej w Z. z dnia
    27 maja 2009 r. w sprawie potwierdzenia powierzenia realizacji zadania Miasta w zakresie
    lokalnego transportu zbiorowego Zakładowi w Z. Spółka z o. o., stosownie do aktu
    przekształcenia przedsiębiorstwa komunalnego potwierdzono, że Przedsiębiorstwo
    Gospodarki Komunalnej w Z. spółka z o. o. wykonuje zadania własne Miasta, w
    szczególności z zakresu lokalnego transportu zbiorowego.
    W związku z powyższym Miasto (...) zawarło umowę z Zakładem w Z. sp. z o. o. określającą
    szczegółowy zakres zobowiązania Spółki do świadczenia usług publicznych w lokalnym
    transporcie zbiorowym. Zgodnie z umową Spółka zobowiązana jest prowadzić miejską
    komunikację autobusową na terenie Miasta (...) oraz Gminy (...), z którą Miasto zawarło
    porozumienie międzygminne.

    Stosownie do zapisów umowy, opłaty za przejazdy miejską komunikacją autobusową
    określa stosowna uchwała Rady Miejskiej w Z., Spółka prowadzi dystrybucję biletów
    miejskiej komunikacji autobusowej, a przychód ze sprzedaży biletów stanowi przychód
    Spółki. W związku z nałożonym zobowiązaniem z tytułu świadczenia usług publicznych
    Miasto przekazuje Spółce rekompensatę wyrównującą obciążenie finansowe nałożone na
    Spółkę, obliczoną zgodnie z Załącznikiem do Rozporządzenia nr 1370/2007 Parlamentu
    Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w
    zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające
    rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/07 (Dz. Urz. UE L 315 z 03.12.2007).
    Miasto, powierzając Spółce w bezpłatne użytkowanie zakupione i wytworzone w ramach
    projektu środki trwałe, nie będzie wykorzystywało przedmiotowego majątku do
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług. Nabyty przez Miasto przedmiotowy majątek, a następnie przekazany w nieodpłatne
    użytkowanie nie będzie użyczony w celu osiągnięcia zysku, lecz wynikać będzie z realizacji
    zadania publicznego o charakterze gminnym określonego ustawą w zakresie publicznego
    transportu zbiorowego.
    Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym „finansowanie
    przewozów o charakterze użyteczności publicznej może polegać w szczególności na
    udostępnianiu operatorowi przez organizatora środków transportu na realizację
    przewozów w zakresie publicznego transportu zbiorowego.”
    Przekazując Spółce w nieodpłatnie użytkowanie przedmiotowe środki trwałe Miasto
    wypełni zadanie własne w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Będzie zatem
    działać w charakterze organu władzy publicznej realizującego zadanie nałożone
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostało powołane. Tym samym
    czynności takie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, co w konsekwencji
    powoduje brak prawnej możliwości odliczenia podatku VAT od zakupionych środków
    trwałych.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust.17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art.
    86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku
    wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług,
    dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Powyższa zasada wyklucza możliwość
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
    z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT lub niepodlegających temu podatkowi.
    Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawiera
    art. 5 ust. 1 ustawy (są to m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.

    Przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na
    rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
    Z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że opodatkowaniu podlegają czynności wykonywane
    odpłatnie.
    Równocześnie, niektóre czynności wykonywane nieodpłatnie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jako czynności zrównane z odpłatnym świadczeniem usług. Zgodnie z art.
    8 ust. 2 pkt 2 ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne
    świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych
    pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, że Miasto (...) przekazując w
    nieodpłatne użytkowanie przedmiotowe środki trwałe nie spełni warunków o których
    mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tym samym Miasto, realizując planowany projekt nie
    będzie działać w charakterze podatnika VAT, ponieważ nabyte środki trwałe nie będą
    wykorzystywane przez Miasto do czynności opodatkowanych. Miasto nie będzie osiągać
    przychodów z tytułu przekazania w bezpłatne użytkowanie zakupionych i powstałych
    środków trwałych, nie prowadzi dystrybucji biletów, które zgodnie z zapisami umowy
    stanowią przychód spółki komunalnej, zatem nie będzie wykorzystywać ww. majątku do
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wytworzona energia z
    farmy fotowoltaicznej i zmagazynowana w magazynie energii służyć będzie jedynie do
    ładowania zakupionych autobusów elektrycznych.
    Nie będzie odsprzedawana ani udostępniona żadnemu podmiotowi zewnętrznemu.
    W świetle przedstawionego zdarzenia, należy uznać, że od zakupionych środków trwałych
    w postaci autobusów z ładowarkami, budynku garażu, stacji transformatorowej wraz z
    przyłączem średniego napięcia, systemu dystrybucji biletów wraz z kasownikami, tablic

    elektronicznych przystankowych, infokiosków, systemu ... do planowania podróży, farmy
    fotowoltaicznej z magazynem energii, Miasto nie będzie miało prawnej możliwości
    odliczenia podatku VAT.
    Realizując przedmiotowy projekt w tym zakresie, Miasto nie będzie działać w charakterze
    podatnika VAT, a towary i usługi zakupione w celu realizacji projektu nie będą
    wykorzystywane przez Miasto do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Ad 2
    Zdaniem Miasta, z faktur dokumentujących:
    (...) ponieważ nie zostanie spełniony warunek umożliwiający podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, jakim jest bezpośredni związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Miasto (...) będzie właścicielem zakupionego i powstałego w ramach projektu majątku,
    który nie zostanie przeniesiony na żaden inny podmiot. Zakupione, wykonane i
    wybudowane środki trwałe w postaci: zielonego skweru przy ul. (...) w Z., ciągów pieszo-
    rowerowych, zatok autobusowych z peronami wraz z zielonymi wiatami przystankowymi,
    aktywnego przejścia dla pieszych na dwujezdniowym odcinku ul. (...) wraz z doświetleniem
    przejść dla pieszych, wiaty z instalacją zasilania solarnego do podświetlenia wiat, wiata
    przystankowa typu smart na ul. (...) przy dworcu (...) wyposażona w panele fotowoltaiczne
    zrealizowane w ramach projektu, będą zarządzane przez P. w Z., jednostkę budżetową
    Miasta (...), będącą zarządcą wszystkich dróg publicznych usytuowanych w granicach
    administracyjnych Miasta (...). Do jej obowiązków należy m. in. zarządzanie wszystkimi
    drogami publicznymi usytuowanymi w granicach administracyjnych miasta (...) z
    wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, bieżąca kontrola stanu i koordynacja
    utrzymania dróg, mostów, chodników, ścieżek rowerowych, inżynieryjnych urządzeń
    drogowych, utrzymanie zieleni na terenach miejskich, oświetlenie dróg i terenów
    publicznych oraz utrzymanie czystości i porządku na terenie miasta.
    Wyszczególnione powyżej środki trwałe, jako element zieleni miejskiej i infrastruktury
    drogowej to miejsca publiczne udostępniane społeczności nieodpłatnie i nie generujące
    przychodów. Służyć będą jedynie do czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zakupione w ramach projektu ww. środki trwałe zmodernizują i unowocześnią istniejącą
    infrastrukturę w pasie drogowym, która stanowi ważny element w transporcie drogowym
    i miejskim. Miasto zobowiązane jest do zadbania nie tylko o jakość i dostępność danej linii
    komunikacyjnej, ale także do stawiania wiat służących pasażerom między innymi do
    oczekiwania na przyjazd pojazdu komunikacji zbiorowej i umożliwienie bezpiecznego
    procesu wysiadania pasażerów. Przystanek komunikacyjny to element miejskiej
    infrastruktury dostępnej ogółowi mieszkańców. Dzięki nim możliwe jest zachowanie
    wysokiej jakości obsługi podróżnych na terenie miasta. Utworzenie tzw. Zielonych
    przystanków pozwoli zatrzymać część wody opadowej oraz zapewni dodatkową zieloną
    przestrzeń tworząc mini siedliska owadom i ptakom.
    P. w Z. (jednostka budżetowa Miasta), jako zarządca drogi może pobierać opłaty za zajęcie
    pasa drogowego na drodze publicznej. Opłaty te mają charakter daniny publicznej i nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Sama czynność poboru opłaty
    za zajecie pasa drogowego nie została wymieniona, jako przedmiot opodatkowania w art.
    5 ustawy o VAT. P. działa w tym zakresie, jako organ administracyjny wydający stosowną
    decyzję administracyjną, która jest podstawą do zapłaty. Wysokość opłat za zajecie pasa
    drogowego róg publicznych, których zarządcą jest P. w Z. została ustalona uchwałą Rady
    Miejskiej w Z..
    Art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych stanowi, iż opłatę o której mowa w ust. 3
    ustala w drodze decyzji administracyjnej, właściwy zarządca drogi przy udzielaniu
    zezwolenia za zajecie pasa drogowego. Zatem ustawowy status zarządcy drogi publicznej

    określonej kategorii, wiąże się z wykonywaniem zadań publicznych, czy to własnych czy
    zleconych. W związku z powyższym Prezydent Miasta na prawach powiatu będącego w
    istocie gminą, jako organ uprawniony do jej reprezentowania na zewnątrz w zakresie
    zarządu drogami, realizuje zadania publiczne nałożone odrębnymi przepisami prawa.
    Wobec powyższego publicznoprawny charakter mają wszelkie czynności dokonywane
    przez zarządcę drogi, w tym również udzielanie zezwoleń na zajecie pasa drogowego.
    Czynności te nie są wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, a
    Prezydent Miasta (P. powołany do zarządzania wszystkimi drogami publicznymi
    usytuowanymi w granicach administracyjnych Miasta (...)) działa jako strona stosunku
    administracyjno-prawnego o władczych uprawnieniach w stosunku do podmiotu, któremu
    udziela zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, ustalając jednocześnie opłatę za jego
    zajęcie. Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania władztwa publicznoprawnego.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r o publicznym transporcie
    zbiorowym (Dz. U.2025 poz. 285) organizatorem publicznego transportu zbiorowego
    właściwym ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów jest gmina. W myśl art. 8
    ww. ustawy do zadań organizatora należy planowanie, rozwój, organizowanie i
    zarządzanie publicznym transportem zbiorowym. Na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o
    publicznym transporcie zbiorowym – w transporcie drogowym za korzystanie przez
    operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych mogą być pobierane stosowne
    opłaty. W myśl art. 16 ust. 7 ustawy, opłaty o których mowa stanowią dochód właściwej
    jednostki samorządu terytorialnego z przeznaczeniem na utrzymanie przystanków
    komunikacyjnych i realizację zadań określonych w art. 18 tj. „do zadań własnych gminy w
    zakresie publicznego transportu zbiorowego należą budowa, przebudowa i remont:
    a) przystanków komunikacyjnych oraz dworców, których właścicielem lub zarządcą jest
    gmina;
    b) wiat przystankowych lub innych budynków służących pasażerom posadowionych na
    miejscu przeznaczonym do wsiadania i wysiadania pasażerów lub przylegających do tego
    miejsca, usytuowanych w pasie drogowym dróg publicznych bez względu na kategorię
    tych dróg.”
    Gmina nie ma więc swobody wydatkowania dochodów uzyskanych z opłat za korzystanie z
    przystanków komunikacyjnych, których jest właścicielem lub zarządcą. Należy więc uznać
    że pobierane opłaty (daniny publiczne) za korzystanie z przystanków komunikacyjnych są
    wykonywaniem władztwa publicznego. Podmiot zarządzający i organizujący lokalny
    transport zbiorowy, a takim jest Miasto (...), przy wykonywaniu tych czynności działa na
    ustawowo uregulowanych zasadach, a zatem nie jest w stanie dokonywać modyfikacji,
    dopuszczalnych w stosunkach cywilnoprawnych w ramach swobody zawierania umów.
    Wysokość opłat za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków
    komunikacyjnych, których właścicielem albo zarządcą jest Gmina Miasto (...) zostały
    nałożone uchwałą Rady Miejskiej w Z..
    W związku z powyższym opłaty pobierane za korzystanie z przystanków komunikacyjnych
    mają charakter daniny publicznej, zaś dochody uzyskane z jej poboru służą celom
    publicznym. Wobec powyższego w świetle art. 15 ust. 6 ustawy o VAT opłaty pobierane od
    przewoźników za korzystanie z przystanków nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

    należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę
    podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych
    przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty
    przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z przywołanych wyżej przepisów wynika,
    że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia może
    dokonać zarejestrowany czynny podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    obniżenia podatku naliczonego, jest więc związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi. Przywołany przepis art. 86 ustawy wyklucza możliwość dokonania
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami
    i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W
    myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W oparciu o art. 2 ust. 1
    ustawy o samorządzie gminnym gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i
    na własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy do zakresu działania gminy
    należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na
    rzecz innych podmiotów, a zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań
    własnych gminy.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi,
    z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Mając na uwadze powyższe, realizacja przedmiotowego zadania inwestycyjnego w
    zakresie – (...) będzie wykonywana przez organ władzy publicznej, jako realizacja zadania
    nałożonego odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został on powołany - czyli
    ustawą o samorządzie gminnym, tym samym Miastu nie będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku VAT od realizacji tej części przedmiotowego projektu.
    Reasumując Miasto (...) w związku z realizacja projektu pn. „...” w ramach programu
    Fundusze Europejskie dla Polski (...) 2021-2027 nie będzie miało prawa do obniżenia
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących
    zakupu towarów i usług służących do realizacji przedmiotowego projektu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania nr 1 należy w pierwszej kolejności
    ustalić czy realizacja przez Państwa projektu będzie miała związek z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak wynika z treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;

        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast, jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im
    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej oraz utrzymania
      gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1361), zwaną dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:

      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
      energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;
        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
          ustawy - Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
      odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
      na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
      ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Planujecie Państwo realizację projektu pn. „...” w ramach programu
    Fundusze Europejskie dla Polski (...) 2021-2027. W dniu 10.04.2024 r. Miasto podpisało
    umowę nr (...) o dofinansowanie ww. projektu oraz aneks do umowy z dnia 07.03.2025 r.

    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności braku prawa do odliczenia podatku
    VAT wskazanego na fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z
    realizacją przedmiotowego Projektu, oddanych na podstawie umowy użyczenia, w
    nieodpłatne użytkowanie Zakładowi w Z. Sp. z o.o., objętych pytaniem nr 1 wniosku, tj.:
    (...)
    Zakupiony majątek objęty pytaniem nr wniosku zamierzają Państwo przekazać
    nieodpłatnie Spółce z o. o. na podstawie umowy użyczenia. Nie będą go Państwo
    wykorzystywać do żadnych innych celów.
    Umowa użyczenia została zdefiniowana w art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oddanie do bezpłatnego używania na
    podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
    Dla stwierdzenia, czy w analizowanej sprawie nieodpłatne świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu, niezbędne jest ustalenie celu takiego świadczenia.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych usług nieodpłatnych,
    które nie spełniają wymienionego w nim warunku, tj. dotyczy tych usług nieodpłatnych,
    które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ten warunek nie jest
    spełniony, nie można potraktować usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i
    objąć jej zakresem opodatkowania VAT.
    W świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy czynność nieodpłatnego udostępnienia Spółce
    nabytego w ramach realizacji Projektu mienia objętego zakresem pytania nr 1 nie jest
    nieodpłatnym świadczeniem usług do celów innych niż działalność gospodarcza
    podatnika, zatem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ponadto, w odniesieniu do infokiosków wyposażonych w panele fotowoltaiczne oraz
    farmy fotowoltaicznej z magazynem energii o pojemności ok. 2 MWh wskazali Państwo, że:
    1) Miasto (...) nie będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii ( Dz. U. z 2024 r. poz.
    1361 ze zm.).
    2) Instalacje fotowoltaiczne nie stanowią mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    3) Nie będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym. Wytworzona energia
    wykorzystywana będzie tylko na potrzeby własne.
    4) Wytworzona energia elektryczna będzie służyć tylko do celów własnych, Miasto nie
    będzie zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym wobec tego nie będzie
    otrzymywało wynagrodzenia z tytułu odprowadzenia nadwyżki energii elektrycznej do
    sieci energetycznej.

    5) W przypadku instalacji fotowoltaicznej o której mowa we wniosku, i wykorzystywanej na
    własne potrzeby, Miasto nie będzie korzystało z rozliczenia ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej ponieważ nie będzie
    zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.
    6) Instalacja o której mowa nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    7) Miasto nie będzie wprowadzało nadwyżek energii elektrycznej do sieci, nie będzie miało
    zawartej umowy z przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącej sposobu rozliczeń
    wprowadzonej do sieci energii.
    Zatem, instalacje fotowoltaiczne nie będą generować sprzedaży, a tym samym nie będą
    miały związku z czynnościami opodatkowanymi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
    • podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług,
    • towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli gdy są wykorzystywane do czynności
    zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
    • spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    • nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.
    W art. 88 ustawy przedstawiona jest lista wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Podstawowym warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek nabytych towarów i usług
    ze sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie
    występuje. Zakupionego mienia objętego zakresem pytania nr 1 będą nie będą Państwo
    wykorzystywać do czynności opodatkowanych i w konsekwencji nie zostanie spełniona
    podstawowa pozytywna przesłanka, która pozwala na odliczenie podatku naliczonego,
    jaką jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi.
    Zatem nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT wskazanego na
    fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją
    przedmiotowego Projektu objętych zakresem pytania nr 1.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

    Państwa wątpliwości dotyczą również braku prawa do odliczenia podatku VAT
    wskazanego na fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z
    realizacją przedmiotowego Projektu, objętych zakresem pytania nr 2 tj.:(...) przekazanych
    do P. w Z. jednostce budżetowej miasta (...).
    W myśl art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Stosownie do art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować
      niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz
      zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
    Jednak art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi, że:
      W szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym
      urządzeń obcych oraz reklam, może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego
      zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest
      wymagane w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7 lub w art. 22 ust. 2,
      2a lub 2c (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w
      drodze decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku
      zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Według art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
      2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
      3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
      oraz reklam;
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione
      w pkt 1-3.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:

      1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad
      i pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
      drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
      podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość
      techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
      postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
      urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;
    W myśl przepisu art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
    Zgodnie z art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych:
      Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
      zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego:
      1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22
      ust. 2, 2a lub 2c,
      2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
      umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c,
      3) o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie,
      o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c
      - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
      wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.):
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek
      Skarbu Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne,
      których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu
      terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora
      finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych dochody pobierane przez państwowe i
      samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw.
    Zakupione i wytworzone środki trwałe Miasto zamierza wykorzystać w następujący sposób:
    Zielony skwer przy ul. Z. (...) z ławką solarną zostanie przekazany w trwały zarząd
    jednostce budżetowej - (...) w Z.. Skwer jako teren publiczny będzie ogólnodostępny i nie
    będą pobierane za jego udostępnienie żadne opłaty.
    Wybudowane ciągi pieszo – rowerowe oraz zatoki autobusowe z peronami będą
    udostępnione nieodpłatnie jako miejsca publiczne (element pasa drogowego). P. w Z., jako
    zarządca dróg publicznych może pobierać opłaty z tytułu zajęcia pasa drogowego, czy też

    z tytułu udostepnienia przystanków autobusowych (tzw. opłata przystankowa). Pobierane
    opłaty mają charakter daniny publicznej i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Aktywne przejście dla pieszych na dwujezdniowym odcinku ul. (...), jak również
    doświetlenie przejść dla pieszych stanowić będą integralną część drogi publicznej i będą
    zarządzane przez P. w Z. jednostkę budżetową, będącą zarządcą wszystkich dróg
    publicznych w mieście.
    Wiaty z zasilaniem solarnym do podświetlenia wiat jak również wiata przystankowa typu
    smart zamontowana na ul. (...) przy dworcu (...) wyposażona w panele fotowoltaiczne,
    pozostaną na stanie Miasta i będą zarządzane przez P. w Z. – jednostkę budżetową Miasta
    (...), będą udostępnione nieodpłatnie jako miejsca publiczne (element pasa drogowego).
    W związku z zakupem i montażem wiaty przystankowej typu smart wyposażonej w panele
    fowoltaiczne Miasto (...) nie będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2
    pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii ( Dz. U. z 2024
    r. poz.1361 ze zm.). Instalacje fotowoltaiczne nie stanowią mikroinstalacji w rozumieniu
    art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Nie będzie zawarta umowa z
    przedsiębiorstwem energetycznym. Wytworzona energia wykorzystywana będzie tylko na
    potrzeby własne. Wytworzona energia elektryczna będzie służyć tylko do celów własnych,
    Miasto nie będzie zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym, wobec tego nie
    będzie otrzymywało wynagrodzenia z tytułu odprowadzenia nadwyżki energii elektrycznej
    do sieci energetycznej. W przypadku instalacji fotowoltaicznej o której mowa we wniosku, i
    wykorzystywanej na własne potrzeby, Miasto nie będzie korzystało z rozliczenia ilości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej ponieważ
    nie będzie zawierało umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. Instalacja o której
    mowa nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy. Miasto nie będzie
    wprowadzało nadwyżek energii elektrycznej do sieci, nie będzie miało zawartej umowy z
    przedsiębiorstwem energetycznym dotyczącej sposobu rozliczeń wprowadzonej do sieci
    energii.
    Zatem, panele fotowoltaiczne nie będą generować sprzedaży, a tym samym nie będą
    miały związku z czynnościami opodatkowanymi.
    P. w Z., jako zarządca dróg publicznych może pobierać opłaty z tytułu zajęcia pasa
    drogowego, czy też z tytułu udostepnienia przystanków autobusowych (tzw. opłata
    przystankowa). Pobierane opłaty mają charakter daniny publicznej i nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Analizując kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego dla wydatków objętych
    zakresem pytania nr 2 wniosku należy wskazać, że nie zostaną spełnione przesłanki
    uprawniające do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur, gdyż
    będą realizować Państwo zadania publiczne nałożone na Państwa ustawą o samorządzie
    gminnym i ustawą o drogach publicznych.
    Tym samym, przy ponoszeniu wydatków objętych zakresem pytania nr 2 wniosku nie
    będą działać Państwo w charakterze podatnika VAT, a efekty realizacji tego projektu w
    zakresie w jakim odnoszą się do ww. wydatków nie będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem, nie będą
    mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących
    wydatki objęte zakresem pytania nr 2 wniosku.

    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy, nie będą spełnione. Przy realizacji projektu we wskazanym wyżej zakresie nie
    będą działać Państwo w charakterze podatnika VAT, a towary i usługi zakupione w celu
    realizacji projektu nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT
    wykonywanymi przez Państwa.
    Tym samym nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego
    dla wydatków objętych zakresem pytania nr 2 wniosku.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Interpretacja została wydana na podstawie
    wskazania przez Państwa, że nie będzie zawarta umowa z przedsiębiorstwem
    energetycznym dotycząca wprowadzania do sieci wyprodukowanej przez Państwa energii.
    Umowa z PGE będzie zawarta tylko na pobór energii. Powyższe zostało przyjęte jako
    element opisu sprawy i nie było przedmiotem oceny. Zatem w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy.
    Jeśli w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej
    zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie
    skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.