Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-66/09-2/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-27
Teza: Skoro jedyną działalnością Firmy jest budowa jednego kompleksu wielorodzinnego (tylko 4 segmentów mieszkalnych), których rozliczenie podatkowe - przychód ze sprzedaży - będzie przypadało na rok 2009, to czy w tym przypadku odsetki zapłacone w grudniu 2008 roku mogą stanowić tzw. koszt bezpośredni, a więc taki który da się powiązać z konkretnym przychodem - w tym przypadku przychodem jaki Spółka uzyska w momencie sprzedaży segmentów roku 2009 ?
Słowa kluczowe: budowa; koszt-koszty bezpośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki; przychód; sprzedaż; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 02.02.2009r. (data wpływu 05.02.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie ustalenia momentu uznania poniesionych wydatków za koszty uzyskania przychodów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.02.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie ustalenia momentu uznania poniesionych wydatków za koszty uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka budowlana (developer) w roku 2006 zaciągnęła pożyczkę od udziałowca na potrzeby rozwoju swojej działalności gospodarczej, w ramach umowy pożyczki. Spółka nie zatrudnia własnych pracowników oraz nie posiada żadnych własnych ani wynajętych na podstawie umów najmu czy leasingu środków trwałych. Korzysta w całości z usług budowlanych firm zewnętrznych. Skład organów Spółki stanowi tylko jedna osoba - Prezes Zarządu, która pełni swoją funkcję na podstawie powołania. Spółka wynajmuje lokal, który jest jej adresem siedziby.

Główną i w zasadzie jedyną działalnością Developera jest budowa tylko czterech segmentów mieszkalnych tworzących jeden kompleks mieszkaniowy. Segmenty zostaną ostatecznie sprzedane dopiero w roku 2009 - Developer osiągnie z tego tytułu przychód. Natomiast już w grudniu roku 2008 Developer spłacił całą pożyczkę od udziałowca oraz zapłacił całość odsetek od tej pożyczki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Skoro jedyną działalnością Firmy jest budowa jednego kompleksu wielorodzinnego (tylko 4 segmentów mieszkalnych), których rozliczenie podatkowe - przychód ze sprzedaży - będzie przypadało na rok 2009, to czy w tym przypadku odsetki zapłacone w grudniu 2008 roku mogą stanowić tzw. koszt bezpośredni, a więc taki który da się powiązać z konkretnym przychodem - w tym przypadku przychodem jaki Spółka uzyska w momencie sprzedaży segmentów roku 2009 ?

Zdaniem Spółki, ponieważ jedyną działalnością firmy jest budowa wyżej wymienionych budynków (segmentów mieszkalnych), których rozliczenie podatkowe będzie przypadało na rok 2009, to w tym przypadku zapłacone odsetki będą stanowiły tzw. koszt bezpośredni, a więc taki, który da się powiązać z konkretnym przychodem - w tym przypadku przychodem jaki Spółka uzyska w momencie sprzedaży segmentów w roku 2009.

Nie można powiedzieć, że zapłacone odsetki są kosztem pośrednim, który należy rozliczyć podatkowo w momencie ich zapłaty, ponieważ pożyczka dotyczyła rozwoju działalności polegającej na budowie czterech segmentów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Przy czym zwrot „w celu” oznacza to, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Reasumując, aby zaliczyć wydatek do kosztów uzyskania przychodów muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie znajduje się w katalogu kosztów zawartych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Spółka prowadzi działalność deweloperską polegającą na realizacji projektu budownictwa mieszkaniowego. Budowane przez Spółkę lokale mieszkalne należy traktować jako działalność polegającą na wytworzeniu produktów przeznaczonych do dalszej sprzedaży – lokale mieszkalne nie stanowią dla Spółki środków trwałych lecz produkt podlegający zbyciu po jego wytworzeniu. Wszelkie koszty związane z budową lokali mieszkaniowych będą stanowiły więc koszty uzyskania przychodów, ponieważ związane są z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i mają wpływ na wielkość osiąganego przychodu. Z wniosku Spółki wynika, iż na koszt realizacji projektu deweloperskiego składają się odsetki od pożyczki finansującej ten projekt, które zgodnie z powyższym stanowią koszty uzyskania przychodów. Nie można jednak zgodzić się z poglądem Spółki co do ich kwalifikowania zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy, do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami.

W świetle art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się naliczonych, lecz niezapłaconych odsetek od pożyczki.

Możliwość zaliczenia zapłaconych odsetek od pożyczek do kosztów podatkowych wynika z przepisu art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, natomiast przepisy art. 15 ust. 4d oraz 15 ust. 4e tej ustawy przesądzają o dacie, w której wydatki pośrednio związane z przychodami, a do takich należy zaliczyć wydatki na spłatę odsetek od pożyczek mogą być zaliczone do kosztów podatkowych w dniu ujęcia wydatków z tego tytułu w księgach rachunkowych na podstawie dowodu księgowego.

Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 4d koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ustawy).

Reasumując, zaciągnięcie pożyczki związane jest z działalnością Podatnika, a wydatki tj. odsetki, ponoszone w związku z taka pożyczką ponoszone są w celu uzyskania przychodów i stanowią wydatki inne niż bezpośrednio związane z przychodami.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.