Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.437.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-01
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości po wniesieniu jej
do majątku wspólnego w drodze darowizny.
Słowa kluczowe: darowizna
majątek-majątek odrębny
majątek-majątek osobisty
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 17 czerwca 2025 r. (wpływ) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) 2014 r. nabył Pan aktem notarialnym Repetytorium A numer (...) nieruchomość
    – lokal mieszkalny nr 1 przy ul A1 w X objęty księgą wieczystą nr (...) do majątku
    osobistego ze środków pochodzących z darowizny.
    W dniu (...) 2018 r. zawarł Pan związek małżeński z żoną A.A z zachowaniem ustawowej
    wspólności małżeńskiej.
    W dniu (...) 2025 r. zdecydował się Pan o uregulowaniu statusu mieszkania i w oparciu o
    notarialnie poświadczony akt darowizny darował wyżej wymienioną nieruchomość swojej
    żonie A.A, postanawiając, że przedmiot darowizny wejdzie do majątku objętego
    wspólnością ustawową majątkową małżeńską Pana i Pana żony. Umowa darowizny
    została zawarta w formie aktu notarialnego Repetytorium A numer (...).
    Do chwili obecnej pozostaje Pan w związku małżeńskim z A.A. W przyszłości planują
    Państwo sprzedaż wyżej wymienionej nieruchomość i przeznaczenie środków ze
    sprzedaży na budowę domu.
    Uzupełnienie wniosku
    1. Nie prowadzi i nigdy nie prowadził Pan działalności gospodarczej.
    2. W tej chwili nie planuje Pan sprzedaży nieruchomości, chciałby Pan natomiast wiedzieć
      czy w związku z darowizną swojej nieruchomości do majątku wspólnego Pana i żony,
      czy będzie Pan musiał zapłacić podatek, jeśli zdecydowałby się Pan na sprzedaż
      nieruchomości w ciągu najbliższych 5 lat?
    3. Nie, odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nie nastąpi w wykonywaniu zarejestrowanej
      działalności gospodarczej.
    4. Nie dokonywał Pan do tej pory innych żadnych zbyć nieruchomości.
    5. Nie, w przyszłości nie zamierza Pan nabywać innych nieruchomości w celu ich
      sprzedaży.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy włączenie w drodze darowizny wyżej wymienionego lokalu z Pana majątku
      osobistego do majątku wspólnego Pana i Pana żony spowoduje ponowne nabycie
      przez Pana tej nieruchomości lub prawa majątkowego?
    2. Czy okres 5 lat, po którym będzie Pan zwolniony z podatku od sprzedaży
      nieruchomości jest liczony od daty pierwotnego nabycia przez Pana tej nieruchomości,
      tj. (...) 2014 r. czy od daty darowania nieruchomości do majątku wspólnego, tj. (...) 2025
      r.? Czy jeśli bieg byłby liczony od 2025 r., to wartość podatku będzie liczona od
      wartości całej nieruchomości, czy od połowy?
    3. Czy dobrze Pan rozumie, że włączenie w 2025 r. wyżej wymienionej nieruchomości do
      majątku wspólnego Pana i Pana żony, nie powoduje, iż termin 5 lat będzie liczony od
      nowa? Czy właściwe jest uznanie, że ten okres liczony był od daty pierwotnego nabycia
      przez Pana nieruchomości w 2014 r., czyli może Pan ewentualnie już sprzedać
      nieruchomość bez obowiązku zapłaty podatku?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

    W Pana przypadku okres 5 lat opodatkowania sprzedaży nieruchomości już minął (2020 r.)
    i jest Pan zwolniony z podatku przy ewentualnej sprzedaży nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje nie następuje w wykonaniu działalności
      gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
      roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w ww. lit. a) – c) przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem
    przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie, to nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a
    kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w
    ogóle nie podlega opodatkowaniu. Ponadto przepis ten dotyczy odpłatnego zbycia nie
    następującego nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Z wniosku wynika, że:
    · (...) 2014 r. nabył Pan lokal mieszkalny do majątku osobistego.
    · (...) 2018 r. zawarł Pan związek małżeński z zachowaniem ustawowej wspólności
      małżeńskiej.
    · (...) 2025 r. zdecydował się Pan o uregulowaniu statusu mieszkania i w oparciu o
      notarialnie poświadczony akt darowizny darował wyżej wymienioną nieruchomość
      swojej żonie, postanawiając, że przedmiot darowizny wejdzie do majątku objętego
      wspólnością ustawową majątkową małżeńską Pana i Pana żony.

    · W przyszłości planują Państwo sprzedaż wyżej wymienionej nieruchomości.
    · Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nie nastąpi w wykonywaniu zarejestrowanej
      działalności gospodarczej.
    Odnosząc się do kwestii, czy włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej
    uprzednio w skład Pana majątku osobistego stanowi ponowne nabycie przez Pana ww.
    nieruchomości wskazuję, że kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje
    ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości
    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z
    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 33 pkt 1 i 2 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Stosownie do art. 43 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. ustawy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że małżonkowie - poprzez zawarcie stosownej umowy -
    mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach
    o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę
    kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.

    Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku
    osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym,
    co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego.
    Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    Należy również wskazać na jednolicie ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą
    włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność
    majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego
    małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca
    wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a)-c) ww. ustawy. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa
    majątkowego wchodzących uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi
    nabycia tej nieruchomości lub prawa w rozumieniu tego przepisu. Datą nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z małżonków jest data nabycia
    przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo włączył do majątku wspólnego.
    Taki pogląd wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 maja 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 1110/14, podkreślając, że małżonkowie mogą przez umowę zawartą w
    formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić
    rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa
    majątkowa). Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została
    w art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jest to umowa, której celem jest
    ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności
    ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są
    stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter
    organizacyjny. Tak więc skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie
    następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków
    (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie
    można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej)
    strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy.
    Tożsamej oceny dokonano w szeregu innych wyroków NSA i WSA (przykładowo: wyrok
    NSA z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 456/15, wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 313/14, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt I SA
    /Gd 964/14).
    Skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie następuje jakiekolwiek
    wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków (współwłaścicieli) nie
    przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie można przyjąć, że z chwilą
    rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej) strona takiej umowy, czyli
    Pan, wyzbył się prawa do tej rzeczy.
    Tym samym, włączenie do majątku małżonków w drodze umowy darowizny do majątku
    wspólnego nie jest nabyciem tej nieruchomości przez drugiego małżonka, w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości
    przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.

    W przedmiotowej sprawie nieruchomość pierwotnie należała do Pana majątku
    odrębnego, następnie w wyniku rozszerzenia wspólności majątkowej nieruchomość ta
    została przekazana z Pana majątku osobistego do majątku wspólnego małżonków.
    Zatem za datę nabycia przez Pana nieruchomości należy przyjąć datę, w której nabył Pan
    nieruchomość do majątku odrębnego, tj. (...) 2014 r.
    Wobec powyższego, zbycie nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie będzie
    stanowić dla Pana przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu
    lat, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez Pana
    nieruchomości. Tym samym, nie będzie na Panu ciążył obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko Pana indywidualnej sprawy i nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pana żony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.