Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.670.2022.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-09-06
Teza: Nie spełnia Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie może Pani zostać uznana za osobę samotnie wychowującą dzieci.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; Polski Ład
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Opodatkowanie małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6-ust. 4f

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

5 lipca 2022 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 lipca 2022 r. oraz pismem z 28 lipca 2022 r. Treść wniosku jest następujący:

**Opis stanu faktycznego**

Oczekuje Pani interpretacji art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z zapisami w ust. 4f wyłączającymi możliwość rozliczania podatku wraz z dziećmi jako samotna matka, zwróciła się Pani z prośbą o indywidualną ocenę Pani sytuacji. W 2020 roku (11 sierpnia) uzyskała Pani status osoby rozwiedzionej. Ma Pani zasądzoną opiekę naprzemienną, realizowaną w systemie tygodniowym. Sprawuje Pani opiekę 200 dni w roku, a dodatkowo każdorazowo miejsce zamieszkania dzieci jest w miejscu matki, także tu mają meldunek. Dodatkowo koszty życia dzieci pokrywa Pani całkowicie, opłaty miesięczne, ubrania, dodatkowe koszty (np. stomatolog, foteliki, zajęcia dodatkowe itp.), co jest Pani w stanie udokumentować wyciągami z rachunku.

Zgodnie z zapisami w punkcie 4f pobiera Pani wraz z byłym mężem świadczenie w postaci 500+ na dzieci H. L., G. L. oraz T. L. Jednakże świadczenie do czerwca 2022 r. wpływało na wspólny rachunek w (…), gdyż to Pani z tego konta ponosiła wszelakie opłaty. Dodatkowo w wyniku rozwodu przejęła Pani na siebie kredyt na mieszkanie, gdzie obecnie w wyniku wzrostu stóp rata wzrosła o prawie 100% z 3.300 PLN na kwotę 6.170,00 PLN. Ponosi Pani także koszty utrzymania mieszkania: opłaty za prąd, czynsz, telefon (ok. 2.000 PLN), co stanowi łącznie miesięcznie ok. 14.000 PLN. W związku ze zmianami prawa Polski Ład Pani pensja netto wynosi 11.907 PLN, a po wejściu w drugi próg 8.979,47 PLN. Mimo opieki naprzemiennej jest Pani w stanie udokumentować ponoszone koszty życia dzieci i Pani. Dodatkowo w trakcie ostatniego 1,5 roku okazało się, że w stosunku do dzieci stosowana jest przemoc przez ojca. Szkoła córki wystąpiła z procedurą niebieskiej karty. Pani wystąpiła z wnioskiem o zmianę wyroku i zniesienie opieki naprzemiennej, w tym o zabezpieczenie dzieci. Od rozwodu jest Pani objęta opieką psychologiczną z niebieskiej linii. Dokumenty sprawy są dostępne w Sądzie Rejonowym (…) - dokumenty sprawy (…) postępowanie o zabezpieczenie będzie podniesione 8 lipca 2022 w trybie zaocznym. Dodatkowo Ośrodek Pomocy Społecznej (…) początkowo prowadził procedurę niebieskiej karty, jednakże w związku ze zmianą adresu taty dzieci, została ona przeniesiona (…) i tam powołano grupę interdyscyplinarną. Obie opinie organów OPS wskazują, że opieka powinna być zniesiona w trybie natychmiastowym. Pani były mąż w związku z tą sytuacją od czerwca zmienił rachunek pobierania świadczenia 750 PLN i przekazuje je na swój rachunek, jednakże opłaty w dalszym ciągu pozostały w Pani gestii. Dlatego mając na uwadze powyższe oraz fakt, że dzieci są z Panią przez 200 dni w roku (może Pani przedstawić harmonogram opieki w tym roku), a także każdorazowo mają miejsce zamieszkania przy Pani i to Pani ponosi ich koszty życia, poprosiła Pani o indywidualne podejście do interpretacji zapisu art. 6 ust. 4 ustawy o PIT w podpunkcie 4f.

### Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Pani zapytanie dotyczy okresu podatkowego za 2022 rok. Opieka nad dziećmi jest sprawowana w systemie opieki naprzemiennej, gdzie sprawowana władza jest w cyklu tygodniowy od piątku do piątku. Jednakże porozumienie między rodzicami, zawiera zapis, że drugie sprawuje opiekę podczas wyjazdów służbowych drugiego rodzica. Dlatego w ciągu roku ma Pani więcej dni opieki.

H. L. urodziła się (…) 2015 roku, G. L. i T. L. (…) 2017 roku. Wszystkie dzieci są małoletnie.

Pomiędzy Panią a ojcem dzieci nie zostało zawarte porozumienie odnośnie wysokości ulgi prorodzinnej do odliczenia w zeznaniu. W zeznaniu podatkowym za 2021 r. wpisała Pani opiekę w 6 miesiącach roku podatkowego.

H. L. uczęszcza do Szkoły Podstawowej (…); G. L. i T. L. uczęszczają do Przedszkola Miejskiego (…). Dzieci nie osiągnęły dochodów w okresie będącym przedmiotem zapytania. Uzyskuje Pani dochody ze stosunku pracy.

W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania w stosunku do Pani, ani w stosunku do Pani dzieci, nie miały zastosowania przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

### Pytania

1) Czy może się Pani rozliczać PIT-37 jako samotny rodzic?

2) Czy należy się Pani skorzystanie z preferencyjnej metody rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych?

### Pani stanowisko w sprawie

Analizując Pani sytuację oraz weryfikując sprawy z przeszłości o podobnym charakterze, np. sygnatura akt II FSK 383/20 w ocenie NSA posiada Pani podstawy do uzyskania statusu samotnej matki w odniesieniu do rozliczeń podatkowych (art. 6 ust. 4 ustawy o PIT), co motywuje Pani odpowiednio, a także jest w stanie wykazać:

‒ koszty ponoszone w codziennym życiu;

‒ adres zameldowania dzieci oraz zapis z wyroku o miejscu zamieszkania przy matce;

‒ opieka 200 dni w roku - harmonogram 2022 - dokumentacja złożona w sądzie o zabezpieczenie oraz zniesienie opieki naprzemiennej (…).

Dzieci są każdorazowo w miejscu zamieszkania matki, zgodnie z wyrokiem sądu. Adresem zameldowania małoletnich H. L., G. L. i T. L. jest (…).

Koszty życia dzieci pokrywane są przez Panią, tj. koszty edukacji (przedszkola, szkoły i żywienia), koszty zajęć dodatkowych (angielski, zajęcia sportowe), półkolonie, wakacje, koszty ubrań, a także żywności. Pomimo zapisów o opiece naprzemiennej, ma Pani podpisane porozumienie dotyczące sprawowania opieki podczas nieobecności drugiego rodzica, dlatego w związku z wyjazdami służbowymi taty dzieci, opiekę w roku 2022 będzie Pani sprawować przez 200 dni.

W związku z wysoką inflacją, a także ze zmianami podatkowymi, koszty życia znacznie wzrosły. W wyniku rozwodu w sierpniu 2020 roku, przejęła Pani kredyt mieszkaniowy w kwocie 788.000 PLN.

Rata na dzień 28 lipca 2022 r. to ok. 6.100 PLN, plus koszty utrzymania mieszkania, co łącznie ze wszystkimi opłatami dzieci stanowi ok. 14.000 PLN miesięcznie. Po zmianach podatkowych po wejściu w drugi próg na zasadach niepreferencyjnych otrzymała Pani w czerwcu pensję w wysokości 8.979,47 PLN netto.

Wszystkie koszty/opłaty może Pani udokumentować potwierdzeniami przelewów, fakturami, itp. Do czerwca 2022 roku pobierała Pani świadczenie 500+, natomiast konflikt miedzy tatą dzieci się zaostrzył i połowę tej kwoty tata dzieci odbiera na swój rachunek. Dlatego będzie mi znacznie trudnej finansowo od września 2022 roku. Dodatkowo aktualnie toczy się postepowanie niebieskiej karty stosowania przemocy ze strony taty w stosunku do dzieci i jest prowadzone przez grupę interdyscyplinarną OPS. Od listopada toczy się postępowanie (…)/21 o zniesienie opieki naprzemiennej, ze względu na powyższe oraz brak współpracy taty dzieci i niemożność realizowania bezkonfliktowej opieki naprzemiennej. W związku ze zbliżającą się kolejną sprawą w dniu 18 sierpnia 2022 oraz badaniem OZSS w dniu 20 września 2022 roku, sąd nie zabezpieczył dzieci przy matce, gdyż chce poczekać na wynik badań. Na podstawie Pani stanowiska zwróciła się Pani z prośbą o zgodę na udzielenie Pani statusu samotnego rodzica.

Uważa Pani, że na podstawie przedstawionych faktów takich jak: miejsce zamieszkania każdorazowo przy matce, piastowanie większego czasu opieki w roku kalendarzowym oraz pokrywanie wszystkich zobowiązań małoletnich wynikających z ich codziennego funkcjonowania, może Pani spełniać przesłanki bycia samotną matką. Zatem w Pani ocenie mogłaby Pani skorzystać z preferencyjnej metody rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych w rozliczeniu rocznym w PIT 37.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Stosownie do art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1) małoletnie,

2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

\- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1) stosuje przepisy:

a) art. 30c lub

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

\- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

‒ posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko);

‒ wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka);

‒ nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

‒ nieuzyskiwania przez pełnoletnie dzieci (dziecko) dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej;

Przepis art. 6 ust. 4 w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym lub w separacji jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Warunkiem obliczenia podatku, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest zatem posiadanie określonego stanu cywilnego oraz samotne wychowywanie dziecka. Te dwa warunki muszą być spełnione łącznie, co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych, w którym - w odniesieniu do stanu prawnego obowiązującego do końca 2010 r. - _"wykształcił się jednolity pogląd, że aby uznać rodzica lub opiekuna prawnego za osobę samotnie wychowującą dziecko nie wystarczy, by była stanu wolnego (lub w stosunku do której orzeczono separację, albo osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), ale musi również faktycznie samotnie wychowywać dziecko"._

Przepis art. 6 ust. 4 ww. ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia "wychowywać", należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. "Wychowywać" w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.

Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.

Natomiast, zaangażowanie w proces wychowawczy dziecka każdego z rodziców oznacza, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich. Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.

W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo i pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

Nie można zatem się zgodzić z Pani stwierdzeniem, że można Panią uznać za samotnego rodzica ze względu na fakt, że w czasie, kiedy dziecko przebywa z Panią, nikt Pani nie pomaga w tej opiece.

Należy podkreślić, że samodzielna opieka nad dziećmi nie jest równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że każdy z rodziców zajmuje się dziećmi w ustalonym czasie, czyli samodzielne i w tym czasie drugi rodzic nie uczestniczy w ich wychowaniu, nie oznacza że mamy do czynienia z samotnym wychowaniem dziecka.

Wskazać także należy, że w rodzinach pełnych również rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze bowiem opiekują się dzieckiem w tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania opieki przez rodziców pozostających w związku małżeńskim (podobnie jak rodziców stanu wolnego) może zachodzić taka sytuacja, że w pewnym momencie dnia (a w szczególnych sytuacjach nawet w określonych dniach) dzieckiem zajmuje się tylko matka, innym razem tylko ojciec, jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez jakiegokolwiek udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. 1997 Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia powinny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym przewidzianej w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Niezbędną przesłanką w przedmiotowej sprawie jest, jak już wcześniej zaznaczono, aby osoba, która chce skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów w trakcie roku podatkowego - faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowywała dzieci.

Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dzieci.

Przedstawiła Pani informacje, z których wynika, że:

1\. jest Pani rozwódką;

2\. sąd zasądził nad dziećmi opiekę naprzemienną;

3\. ojciec dzieci zamieszkuje osobno;

4\. opieka jest dzielona pomiędzy Panią a ojcem dzieci po połowie.

Z powyższego wynika, że zarówno Pani, jako matka, jak i ojciec dzieci, współuczestniczycie w wychowaniu dzieci, pomimo że nie zamieszkujecie ze sobą.

W rezultacie, w przedmiotowej sprawie nie można przyjąć, że któregokolwiek z rodziców można uznać za osobę samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, że któremukolwiek z rodziców przysługuje prawo preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci.

Nie sposób bowiem uznać, że w przedstawionym przez Panią stanie faktycznym, w tak zorganizowanym trybie naprzemiennego wykonywania władzy rodzicielskiej, zachodzą dwa odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny proces przeprowadza ojciec, gdy opiekuje się dziećmi, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi podczas gdy dzieci przebywają z Panią. Wychowania dzieci nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna praca obojga rodziców.

Mając na uwadze powyższe, nie spełnia Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie może Pani zostać uznana za osobę samotnie wychowującą dzieci.

W konsekwencji nie będzie przysługiwało Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia, o którym mowa w tym przepisie jako osobie samotnie wychowującej dzieci za rok 2022.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Powołany przez Panią wyrok został wydany w indywidualnej sprawach i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do Pani sprawy, ani do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i musi się Pani zastosować do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).