Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-358b/11/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-10-19
Teza: Czy wynagrodzenie z tytułu umowy o zarządzanie spółką zależną stanowi koszt uzyskania przychodu w świetle przepisów art. 15 i art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podmiot-podmioty powiązane; przedsiębiorstwa-zarządzanie przedsiębiorstwem; spółki-spółka dominująca; umowa-umowa o zarządzanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 lipca 2011 r. (data wpływu 25 lipca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłacanego na mocy zawartej umowy o zarządzanie spółką zależną – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lipca 2011 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłacanego na mocy zawartej umowy o zarządzanie spółką zależną.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W czerwcu 2011 r. Wnioskodawca (dalej: Spółka Zależna) zawarł ze spółką z siedzibą w Nikozji (dalej: Spółka Dominująca), posiadającą większościowy pakiet w kapitale zakładowym spółki polskiej w świetle art. 7 § 1 Kodeksu spółek handlowych, umowę o zarządzanie spółką zależną oraz o przekazywanie części zysku spółki zależnej. Na mocy powyższej umowy Spółka Dominująca zobowiązała się do zarządzania wszystkimi dziedzinami działalności spółki, w tym:

*   opracowania programu rozwoju przedsiębiorstwa, określania jego celów gospodarczych oraz strategii realizacji tych celów,
*   zarządzania aktywami Spółki Zależnej i dokonywanie analiz tychże aktywów,
*   dołożenia starań, aby Spółka Zależna dysponowała odpowiednim personelem w zakresie prowadzonego przedsiębiorstwa i sprawowania nadzoru nad tymże personelem,
*   sprawowania ścisłego nadzoru nad finansami przedsiębiorstwa,
*   sprawowania nadzoru nad marketingiem produktów i usług oraz warunków konkurencji,
*   sprawowania ścisłego nadzoru nad działaniami w zakresie public relations i reklamy.

Ponadto Spółka Dominująca zobowiązuje się do:

*   zapewnienia przygotowania i opracowania dokumentacji związanej z działalnością Spółki Zależnej, w szczególności dokumentacji związanej z transakcjami handlowymi Spółki Zależnej,
*   zapewnienia przygotowania oraz nadzoru nad procedurą obiegu dokumentów Spółki Zależnej,
*   sprawowania nadzoru nad przygotowaniem sprawozdań finansowych Spółki Zależnej,
*   sprawowania nadzoru nad świadczeniem usług prawnych, audytorskich, księgowych i doradztwa podatkowego oraz innych usług specjalistycznych przez osoby trzecie na rzecz Spółki Zależnej.

W celu wykonania funkcji zarządzania Spółka Dominująca wskaże osobę lub osoby, które będą pełnić funkcje członków zarządu lub/i prokurenta. Wynagrodzeniem za świadczone usługi zarządzania jest procentowy udział w zysku operacyjnym (EBITDA) osiąganym przez Spółkę Zależną. Strony postanowiły, iż Spółka Dominująca odpowiada za wyrządzenie znacznej szkody w wyniku rażącego niedbalstwa bądź winy umyślnej oddelegowanych pracowników.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:

1.  Czy pełnienie przez cypryjską Spółkę Dominującą zarządu nad polską Spółką Zależną oznacza posiadanie przez nią zakładu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej w świetle definicji legalnej zawartej w art. 5 ust. 6 Umowy z dnia 4 czerwca 1992 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku?
2.  Czy wynagrodzenie z tytułu umowy o zarządzanie spółką zależną stanowi koszt uzyskania przychodu w świetle przepisów art. 15 i art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
3.  Czy wysokość wynagrodzenia ustalonego jako procent zysku operacyjnego jest prawidłową koncepcją pomiędzy podmiotami powiązanymi i czy powinna uwzględniać jakieś ograniczenia, np. 40% lub 60%?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie drugie. Wniosek w części dotyczącej pozostałych pytań będzie przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazuje, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Wynagrodzenie z tytułu umowy o zarządzanie spółką nie jest wyraźnie wyłączone klauzulą enumeracji negatywnej zawartej w art. 16 ust. 1 ustawy spod możliwości uznania tego wynagrodzenia za koszty uzyskania przychodu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla w wyroku z 2 sierpnia 1995 r. III SA 502/94, iż podatnik ma możliwość odliczenia od przychodów wszelkich kosztów ich uzyskania zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pod tym jednak warunkiem, że mają one bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma bądź też może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Nie ulega wątpliwości, iż wynagrodzenie z tytułu usług zarządzania spółką zależną ma zasadniczy wpływ na osiągane przychody, a sposób jego ustalania w postaci części zysku ma charakter ekonomicznie uzasadniony szczególnie dla Spółki Zależnej. Przekazanie wynagrodzenia w postaci części zysku ma ponadto lub może też mieć motywujący wpływ na wielkość osiągniętego przychodu oraz ekonomiczności charakteru i celu zarządzania. W przypadku usług zarządzania udział w zysku stanowi najbardziej powszechny i najbardziej efektywny sposób wynagradzania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm.) – dalej: ustawa – kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania ustawodawca wyróżnia koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Tak więc, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

*   został poniesiony przez podatnika,
*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy,
*   został właściwie udokumentowany.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Wnioskodawca – jako spółka zależna – zawarł umowę z podmiotem cypryjskim, o której mowa w art. 7 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. Nr 94, poz. 1037, ze zm.), wypłacając z tego tytułu stosowne wynagrodzenie należne Spółce Dominującej.

Analizując celowość ponoszenia wskazanego kosztu wynagrodzenia za usługi zarządzania należy podzielić pogląd Wnioskodawcy, iż ma ono wpływ na osiągane przychody, chociażby z racji powiązania z zyskiem przedsiębiorstwa, co niewątpliwie może przełożyć się na zwiększenie przychodu podatkowego. W tym względzie koszt wynikający z zapłaty wynagrodzenia za usługi zarządzania wypełnia przesłankę celowości określoną w art. 15 ust. 1 ustawy, jednocześnie nie znajdując się w kategorii wydatków podlegających wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy.

W kontekście powyższego, Wnioskodawca jest uprawniony do podatkowego rozliczenia wskazanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej kosztu wynagrodzenia wypłacanego Spółce Dominującej na mocy zawartej umowy o zarządzanie spółką zależną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.