Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.10.2018.2.AZE
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-26
Teza: skutki podatkowe zakupu waluty wirtualnej Bitcoin
Słowa kluczowe: nabycie; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; zwolnienie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 stycznia 2018 r. (data wpływu – 15 stycznia 2018 r.) uzupełnionym pismem z 7 marca 2018 r. (data wpływu 12 marca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zakupu waluty wirtualnej Bitcoin – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie zakupu waluty wirtualnej Bitcoin. W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 28 lutego 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-3.4014.10.2018.1.AZE wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano pismem z 7 marca 2018 r. (data wpływu 12 marca 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca, posiada pewną ilość waluty wirtualnej (w przeważającej większości - kryptowalutę Bitcoin) oraz inwestuje (m.in. na GPW, Forex).

Na wstępie należy wskazać, że brak jest powszechnie obowiązującej, legalnej definicji „waluty wirtualnej”, zwanej też „kryptowalutą” zarówno w prawie międzynarodowym, europejskim jak i krajowym. W publikacji Europejskiego Banku Centralnego „Virtual Currency Schames - a further analysis” z lutego 2015 r. zdefiniowano walutę wirtualną jako: „cyfrową reprezentację wartości nie wyemitowaną przez bank centralny, instytucję kredytową lub instytucję pieniądza elektronicznego, która w pewnych okolicznościach może być użyta jako alternatywa dla pieniądza”.

W podobny sposób zdefiniował walutę wirtualną Parlament Europejski w rezolucji z 26 maja 2016 r. wskazując, iż jest to cyfrowa reprezentacja wartości, nieemitowana przez bank centralny ani organ publiczny, niekoniecznie powiązana z walutą określonego kraju, lecz uznawaną przez osoby fizyczne lub prawne jako środek płatniczy. Mogą być one przekazywane, przechowywane bądź sprzedawane drogą elektroniczną. Również Narodowy Bank Polski i Komisja Nadzoru Finansowego, w komunikacie z dnia 7 lipca 2017 r. przyjmują ww. wymienione definicje i wskazują ponadto, że obrót kryptowalutą w Polsce nie narusza prawa krajowego ani unijnego.

Jednym z rodzajów waluty wirtualnej jest Bitcoin (dalej zwana: BTC). BTC, podobnie jak inne wirtualne kryptowaluty, stanowią zapis cyfrowy, który jest przechowywany w postaci elektronicznej, ich przechowywanie może odbywać się bez pośrednictwa jakiegokolwiek podmiotu trzeciego, w tzw. portfelu na dysku twardym komputera, innym nośniku danych lub w pamięci wirtualnej. BTC może zostać nabyty dzięki udostępnieniu mocy obliczeniowej własnego komputera użytkownika aplikacji obsługującej zdecentralizowaną sieć służącą do kreowania BTC (tzw. „mining” lub „wykopywanie”). Proces wykopywania odbywa się w ten sposób, że użytkownik sieci Internet udostępnia swój komputer, i z tego tytułu uzyskuje BTC o wartości uzależnionej od udostępnionej mocy obliczeniowej posiadanego komputera. BTC mogą zostać również nabyte od innych podmiotów, podobnie jak towary, papiery wartościowe lub prawa majątkowe.

Wnioskodawca, posiada walutę wirtualną Bitcoin nabytą na dedykowanych serwisach internetowych (tzw. giełdach). Zapłata za kryptowalutę następowała za pośrednictwem rachunku bankowego, co Wnioskodawca może udokumentować wyciągami bankowymi, oraz zrzutami ze stron zawierających potwierdzenia nabycia kryptowaluty. Wnioskodawca nie wykopywał kryptowaluty, którą zamierza sprzedać, ani jej nie przetwarzał w żaden sposób.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę spółki cywilnej (dalej zwanej: Spółką). Jednocześnie z utworzeniem Spółki, każdy ze Wspólników zamierza złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów osiąganych w ramach działalności Spółki w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. 1998.144.930 ze zm.; dalej: „u.z.p.d.”). Oświadczenie zostanie złożone przez każdego ze Wspólników nie później niż w dniu uzyskania w ramach Spółki pierwszego przychodu.

Wspólnicy zamierzają wnieść do Spółki wkłady w postaci pewnej ilości posiadanych przez nich BTC. Nie jest wykluczone, że wspólnicy wnosić będą również wkłady pieniężne. Wspólnicy przewidują możliwość podnoszenia wkładów, poprzez wnoszenie do Spółki kolejnych BTC.

Przedmiotem działalności Spółki będzie wyłącznie dokonywanie czynności z zakresu obrotu kryptowalutą Biotcoin, w szczególności zakup oraz sprzedaż BTC. Wnioskodawca będzie sprzedawał wirtualne waluty za pośrednictwem podmiotów świadczących usługi finansowe, m.in. dedykowanych „giełd” wymiany wirtualnych walut (np. Coinbase czy Bitstamp) czy też kantorów elektronicznych. Giełdy BTC oferują możliwość sprzedaży BTC nieograniczonej liczbie nabywców, jednakże sprzedawca nie ma możliwości wyboru nabywcy. Oferta nabywcy jest przypisywana automatycznie przez „giełdę BTC” do oferty sprzedażowej, jeżeli spełnia ona kryteria cenowe. Sprzedający nie ma możliwości odrzucenia oferty. Możliwy jest również wariant, zgodnie z którym krypowaluty nabywcą będzie bezpośrednio „giełda BTC”, która następnie odsprzeda nabytą kryptowalutę BTC. Ze względu na model biznesowy wg jakiego funkcjonują obecnie giełdy kryptowalut, Wnioskodawca nie ma dostępu do żadnych informacji związanych z identyfikacją drugiej strony transakcji, tj. Wnioskodawca nie wie od kogo nabywa kryptowaluty, ani też nie ma informacji komu je sprzedaje. Informacje takie natomiast są gromadzone przez „giełdy BTC” z uwagi na odrębne przepisy (m.in. dotyczące przeciwdziałania terroryzmowi i praniu brudnych pieniędzy). Wnioskodawca nie planuje samodzielnie poszukiwać odbiorców oraz sprzedawać BTC innym podmiotom (np. klientom indywidualnym giełdy).

Podkreślić należy, że Spółka której wspólnikiem będzie Wnioskodawca nie będzie prowadziła „giełdy BTC” ani innego rodzaju platformy zajmującej się pośredniczeniem w sprzedaży waluty wirtualnej. Spółka w zależności od potrzeb będzie mogła za środki uzyskane ze sprzedaży posiadanych BTC nabywać kolejne BTC w celu ich dalszej odsprzedaży.

W uzupełnieniu wniosku z 7 marca 2018 r. (data wpływu 12 marca 2018 r.) Wnioskodawca wskazał, że:

*   czynności zakupu w większości będą dokonywane z komputera znajdującego się na terytorium Polski. Giełdy na których Wnioskodawca dokonuje transakcji mogą mieć swoją siedzibę w różnych krajach, w szczególności, w Polsce, Cyprze, Wielkiej Brytanii i Korei Południowej,
*   z tytułu opisanego we wniosku zakupu waluty wirtualnej Bitcoin spółka cywilna korzystać będzie ze zwolnienia VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług, co zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z dnia 26 stycznia 2018 r. (nr 0114-KDIP4.4012.678.2017.2.PR) wydanej na rzecz Wnioskodawcy w odniesieniu do wspomnianego podatku.

W związku z powyższym opisem sformułowano m.in. następujące pytanie:

Czy zakup waluty wirtualnej Bitcoin podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakup kryptowaluty Bitcoin przez spółkę cywilną, której Wnioskodawca będzie wspólnikiem, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U z dnia 2017 nr 1150 ze zm.), dalej zwana: u.p.c.c., nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

1.  umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach
2.  umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, spółka cywilna z tytułu sprzedaży waluty wirtualnej Bitcoin będzie korzystała ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7 u.p.t.u., w związku z czym spełniona zostanie przesłanka wyłączająca opodatkowanie podatkiem PCC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że niniejsza interpretacja rozstrzyga tylko w sprawie będącej przedmiotem wniosku (zapytania w podatku od czynności cywilnoprawnych). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy – podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 1 ust. 4 ww. ustawy, czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do zapisu art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. W myśl art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stawki podatku od umowy sprzedaży wynoszą dla:

1.  nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%,
2.  innych praw majątkowych – 1%.

Cytowany przepis określa zatem różne stawki podatku, w zależności od tego co jest przedmiotem sprzedaży – czy rzecz, czy też konkretne prawo majątkowe.

Z opis zdarzenia przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca, jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę spółki cywilnej, której przedmiotem działalności będzie wyłącznie dokonywanie czynności z zakresu obrotu kryptowalutą, w szczególności zakup oraz sprzedaż. Wnioskodawca będzie sprzedawał wirtualne waluty za pośrednictwem podmiotów świadczących usługi finansowe, m.in. dedykowanych „giełd” wymiany wirtualnych walut (np. Coinbase czy Bitstamp) czy też kantorów elektronicznych. Wnioskodawca nie planuje samodzielnie poszukiwać odbiorców oraz sprzedawać BTC innym podmiotom (np. klientom indywidualnym giełdy). Spółka której wspólnikiem będzie Wnioskodawca nie będzie prowadziła „giełdy BTC” ani innego rodzaju platformy zajmującej się pośredniczeniem w sprzedaży waluty wirtualnej. Czynności zakupu w większości będą dokonywane z komputera znajdującego się na terytorium Polski. Z tytułu opisanego we wniosku zakupu waluty wirtualnej Bitcoin spółka cywilna korzystać będzie ze zwolnienia VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zakupu kryptowaluty przez spółkę cywilną, której Wnioskodawca będzie wspólnikiem.

Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie zawiera definicji waluty, banknotów i monet jako środków płatniczych należy odnieść się do następujących przepisów:

*   ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz.U. z 2017 r., poz. 1373), w której wskazano, że znakami pieniężnymi Rzeczypospolitej Polskiej są banknoty i monety opiewające na złote i grosze (art. 31 tej ustawy). Natomiast znaki pieniężne emitowane przez NBP są prawnymi środkami płatniczymi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej (art. 32 tej ustawy).
*   ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2003), gdzie w art. 1 pkt 1-3 tej ustawy określono zasady świadczenia usług płatniczych oraz wydawania i wykupu pieniądza elektronicznego, w tym:
    1.  warunki świadczenia usług płatniczych, w szczególności dotyczące przejrzystości postanowień umownych i wymogów w zakresie informowania o usługach płatniczych;
    2.  prawa i obowiązki stron wynikające z umów o świadczenie usług płatniczych, a także zakres odpowiedzialności dostawców z tytułu wykonywania usług płatniczych; 2a) warunki wydawania i wykupu pieniądza elektronicznego;
    3.  zasady prowadzenia działalności przez instytucje płatnicze, biura usług płatniczych, instytucje pieniądza elektronicznego i oddziały zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego, w tym za pośrednictwem agentów, oraz zasady sprawowania nadzoru nad tymi podmiotami.

W myśl art. 2 pkt 15b) ustawy o usługach płatniczych krajowa instytucja pieniądza elektronicznego oznacza osobę prawną, która uzyskała zezwolenie, o którym mowa w art. 132a ust. 1, na prowadzenie działalności w charakterze instytucji pieniądza elektronicznego.

W świetle art. 2 pkt 21a) ww. ustawy pieniądz elektroniczny oznacza wartość pieniężną przechowywaną elektronicznie, w tym magnetycznie, wydawaną, z obowiązkiem jej wykupu, w celu dokonywania transakcji płatniczych, akceptowaną przez podmioty inne niż wyłącznie wydawca pieniądza elektronicznego

Zgodnie z art. 132a ust. 1 cyt. ustawy, wydawanie pieniądza elektronicznego oraz świadczenie usług płatniczych w charakterze krajowej instytucji pieniądza elektronicznego wymaga uzyskania zezwolenia KNF.

Wskazać należy, że Bitcoin pełni funkcje elektronicznej waluty a system płatności umożliwia wysyłanie i odbieranie jednostek tejże waluty. Zarówno sama jednostka waluty jak i cały system występują pod jedną nazw: Bitcoin. Niemniej jednak Bitcoin jako system wirtualnej waluty nie posiada uregulowania w przepisach prawa. Waluta ta nie ma żadnego centralnego organu ani jakiejkolwiek instytucji sprawującej nad nią nadzór. Na gruncie polskiego prawa BTC (Bitcoin) nie można traktować na równi z prawnym środkiem płatniczym, bowiem nie funkcjonuje on jako instrument rynku pieniężnego w rozumieniu odrębnych przepisów. W świetle obowiązujących przepisów prawa Bitcoin nie jest walutą uznawaną jako prawny środek płatniczy. Nie jest również stosowana w rozliczeniach międzynarodowych w sensie prawnym, ponieważ nie posługują się tym żadne instytucje publiczne. Nie funkcjonuje jako instrument rynku pieniężnego.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że bitcoin jest prawem majątkowym.

Wobec braku definicji legalnej pojęcia „prawa majątkowego”, należy odnieść się do ustaleń orzecznictwa oraz doktryny.

Najogólniej rzecz ujmując, prawa majątkowe to prawa podmiotowe pozostające w ścisłym związku z ekonomicznym interesem uprawnionego, związane z jego majątkiem charakteryzujące się dwoma podstawowymi cechami, tj.:

*   działalnością (mogą być przedmiotem obrotu),
*   posiadaniem określonej wartości majątkowej.

Do tej kategorii należy zatem zaliczyć te wszystkie uprawnienia, które nie przyjmują postaci rzeczy a stanowią jednocześnie wymierne korzyści, którymi można rozporządzać, albo z których można czerpać korzyści.

Przechodząc na grunt przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – umowa sprzedaży (w tym umowa sprzedaży prawa majątkowego) podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.

W myśl przywołanego wyżej art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle tych przepisów, umowa sprzedaży praw majątkowych wykonywanych za granicą w chwili dokonania czynności podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli spełnione są łącznie warunki: nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jeżeli prawo majątkowe nabywane jest za pośrednictwem portali internetowych (Giełd kryptowalut) dla oceny miejsca dokonania czynności ma zastosowanie przepis art. 70 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. 2017 r., poz. 459, ze zm.), zgodnie z którym jeżeli oferta jest składana w postaci elektronicznej, umowę uważa się za zawartą w miejscu zamieszkania albo w siedzibie składającego ofertę w chwili zawarcia umowy.

W myśl powyższego przepisu kryterium decydującym o miejscu zawarcia umowy sprzedaży w postaci elektronicznej jest miejsce zamieszkania albo siedziba składającego ofertę zakupu w chwili zawarcia umowy.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Z treści art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności jest z tego podatku zwolniona (z uwzględnieniem wyjątków wskazanych w lit. b) ww. przepisu).

Zgodnie z art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Z analizy zdarzenia przedstawionego we wniosku oraz przytoczonych przepisów wynika zatem, że przedmiotem czynności zakupu waluty wirtualnej Bitcon będzie zakup prawa majątkowego w postaci kryptowalut.

W związku z tym należy podkreślić, że jakkolwiek powyższe zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania zakupu waluty wirtualnej Bitcoin podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności opodatkowaniem według reguł określonych w ustawie o podatku od towarów i usług skutkuje bowiem wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z tytułu opisanego we wniosku zakupu praw majątkowych - jak wskazał Wnioskodawca - spółka cywilna której Wnioskodawca będzie wspólnikiem korzystać będzie ze zwolnienia VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług.

A zatem, skoro omawiany zakup praw majątkowych – kryptowalut, będzie opodatkowany podatkiem od towarów i usług (będą z tego podatku zwolnione) to w powyższej sprawie znajdzie zastosowanie wyłączenie zawarte w art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W takim przypadku zakup kryptowaluty Bitcoin przez spółkę cywilną, której Wnioskodawca będzie wspólnikiem, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym zakup kryptowaluty Bitcoin przez spółkę cywilną, której wspólnikiem będzie Wnioskodawca nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych należało uznać za prawidłowe.

W związku z tym, że przedmiotem wniosku była zgodnie z pytaniem kwestia podlegania podatkowi od czynności cywilnoprawnych zakupu waluty Bitcoin część stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego sprzedaży waluty Bitcoin nie podlegała ocenie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywał się z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja podatkowa to odpowiedź na konkretne pytanie dotyczące podatników, dlatego wywołuje ona wyłącznie skutki w sferze podatkowej, a nie żadnej innej. Zgodnie z przepisami organ podatkowy jest przy tym związany treścią wniosku, nie ma uprawnień ani nawet możliwości badania prawdziwości faktów czy stwierdzeń, podawanych przez wnioskodawcę. Formułując odpowiedź organ podatkowy polega więc wyłącznie na tym, co pisał podatnik we wniosku i nie sprawdza legalnych aspektów działalności wnioskodawcy. Uzyskanie interpretacji podatkowej nie rozstrzyga więc o legalności danej działalności.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.