Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-519/12-3/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-08-20
Teza: Czy od stycznia 2009 r. podstawą opodatkowania podatkiem VAT w przypadku gier cylindrycznych, grach w kości i grach w karty, z wyjątkiem gry na automatach – będzie kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą wpłat gotówkowych z tytułu wymiany żetonów w kasie i na stole gry a sumą wypłaconych z kasy kwot za zwrócone żetony oraz należnym podatkiem od gier?
Słowa kluczowe: automat-automat do gier; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek od gier; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2012 r. (data wpływu 21 maja 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 sierpnia 2012 r. (data wpływu 20 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania z tytułu gier cylindrycznych, gier w kości i gier w karty – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania z tytułu gier cylindrycznych, gier w kości i gier w karty. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 16 sierpnia 2012 r. (data wpływu 20 sierpnia 2012 r.), w którym doprecyzowano opis sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy (Spółki) jest działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty oraz gier na automatach (dalej: „Działalność opodatkowana podatkiem od gier”), która jest prowadzona na terenie kasyn i w salonach gier zlokalizowanych na terenie całego kraju (dalej: „Kasyna”). Działalność ta – zgodnie z art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: „Ustawa o VAT”) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r. – nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, a od stycznia 2009 r. podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT.

W prowadzonych przez Spółkę Kasynach znajdują się automaty do gier spełniające wymagane warunki techniczne dopuszczające je do eksploatacji, zgodnie z pozytywną opinią techniczną wydaną przez właściwą jednostkę badającą.

Dodatkowo, zgodnie z odrębnymi przepisami, Spółka prowadzi stosowne księgi, m.in.: księgi obrotu żetonami i pieniądzem gotówkowym, księgi eksploatacji automatów do gier, a także ewidencje na podstawie których określana jest podstawa opodatkowania podatkiem od gier, tj.:

*   w przypadku gier cylindrycznych, grach w kości i grach w karty, z wyjątkiem gry na automatach – kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą wpłat gotówkowych z tytułu wymiany żetonów w kasie i na stole gry a sumą wypłaconych z kasy kwot za zwrócone żetony;
*   w przypadku gier na automatach – kwota stanowiąca różnicę między kwotą uzyskaną z wymiany żetonów do gry lub wpłaconą do kasy salonu i zakredytowaną w pamięci automatu lub wpłaconą do automatu a sumą wygranych uzyskanych przez uczestników gier.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, iż każdy automat do gry wyposażony jest w system pamięci wewnętrznej oplombowany przez upoważnioną Jednostkę Badającą, a dokonywane przez klientów wpłaty i wypłaty są rejestrowane, z zastosowaniem liczników elektronicznych i mechanicznych. Każdego dnia dokonuje się fizycznego zliczenia wpłat dokonanych przez gości do automatów, a stan liczników jest sczytywany i odnotowany w stosownych ewidencjach na podstawie których ustalany jest dzienny wynik kasyna na automatach do gry, a na koniec miesiąca wynik miesięczny. Wynik ten jest następnie wysyłany w formie „Arkusza wpłat, wypłat i rezultatów” do właściwego Urzędu Celnego, a na jego podstawie powstaje deklaracja wymiaru Podatku od Gier.

Podobnie sytuacja wygląda z grami „żywymi” w skład których wchodzą gry cylindryczne i gry karciane. Wynikiem poszczególnych stołów jest kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą wpłat gotówkowych z tytułu wymiany żetonów w kasie i na stole gry a sumą wypłaconych z kasy kwot za zwrócone żetony. Każdego dnia ze stołów wyjmowane są i komisyjnie przeliczane wartości pieniężne, stanowiące wpłaty a bilans otwarcia i zamknięcia żetonów do gry na poszczególnych stołach (po korekcie wypłat za żetony w kasie) stanowi wartość wypłat.

Wynik z każdego stołu zamieszczany jest w zbiorczym rozliczeniu z danego dnia zwanym „Dziennym rozliczeniem stołów”. Suma dziennych wyników stanowi wynik miesięczny, który podobnie jak wynik z automatów zostaje wpisany (z podziałem na rodzaje gier) do tego samego miesięcznego „Arkusza wpłat, wypłat i rezultatów” i przesłany do właściwego Urzędu Celnego.

Nieco inaczej sytuacja wygląda w przypadku gry w pokera rozgrywanej w formie turnieju, w którym poszczególni uczestnicy turnieju wpłacają „opłatę turniejową”, jak i „opłatę dla kasyna”. „Opłata turniejowa” płacona przez wszystkich uczestników turnieju stanowi pulę wygranej, która jest dzielona wyłącznie pomiędzy uczestników turnieju zgodnie z regulaminem. „Opłata dla kasyna” stanowi przychód Spółki – jako organizatora turnieju pokerowego. Jej wysokość określa regulamin turnieju.

Wyniki z poszczególnych dni zawarte są w dziennych raportach kasowych przekazywanych do Działu Księgowości, do którego trafiają również kopie wysyłanych deklaracji i ewidencji tworzonych w kasynach (w tym ewidencji podstaw opodatkowania i wysokości podatku od gier). Na podstawie tych dokumentów w dziale księgowości zostają sporządzone miesięczne deklaracje Podatku Od Gier: POG-4 i POG-4A oraz POG-5 i POG-5A.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od stycznia 2009 r. podstawą opodatkowania podatkiem VAT w przypadku gier cylindrycznych, grach w kości i grach w karty, z wyjątkiem gry na automatach – będzie kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą wpłat gotówkowych z tytułu wymiany żetonów w kasie i na stole gry a sumą wypłaconych z kasy kwot za zwrócone żetony oraz należnym podatkiem od gier?

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawą opodatkowania podatkiem VAT w przypadku gier cylindrycznych, grach w kości i grach w karty, z wyjątkiem gry na automatach – będzie kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą wpłat gotówkowych z tytułu wymiany żetonów w kasie i na stole gry a sumą wypłaconych z kasy kwot za zwrócone żetony oraz należnym podatkiem od gier.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 29 Ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT, podstawa opodatkowania m.in. czynności maklerskich i czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku.

Ze względu na fakt, iż definicja obrotu z art. 29 Ustawy o VAT, ani bardziej szczegółowa definicja podstawy opodatkowania określona w art. 30 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT nie regulują wprost wszystkich aspektów podstawy opodatkowania transakcji związanych z Działalnością opodatkowaną podatkiem od gier, należy posiłkować się przepisami Dyrektywy Rady z dnia 28 listopada 2006 r. Nr 2006/112/WE jak również orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”).

Potwierdzeniem powyższego jest argumentacja wynikająca z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt I FSK 1846/08, zgodnie z którym: „W sytuacji, gdy treść ustawy krajowej budzi pewne wątpliwości (niejasności), sąd krajowy ma obowiązek interpretować ustawę tak, aby dostosować ją do wymogów dyrektywy. Potwierdza to bogate orzecznictwo ETS, m.in. w sprawie von Colson i Kamann (orzeczenie w sprawie 14/83, Zb. Orz. 1984, s. 1891), gdzie Trybunał wyraził pogląd, że sąd w procesie stosowania prawa wewnętrznego, w szczególności przepisów wydanych w celu wykonania dyrektywy, jest obowiązany interpretować przepisy w świetle brzmienia i celu dyrektywy, aby zapewnić osiągnięcie rezultatu określonego w art. 249 akapit 3 TWE.

Powyższa formuła wyraża obowiązek interpretacji obowiązującego prawa krajowego w świetle tekstu i celów dyrektywy po to, aby osiągnąć wyznaczony przez dyrektywę rezultat, tzw. wykładnia prowspólnotowa. Sądy stosując prawo powinny nadawać jego normom krajowym takie znaczenie, jakie zapewni mu zgodność z prawem wspólnotowym. Ponadto sądy są zobowiązane w razie stwierdzenia, że normy prawa krajowego są niezgodne z prawem wspólnotowym, zastosować normy prawa wspólnotowego, jako podstawę swoich rozstrzygnięć, odmawiając jednocześnie zastosowania norm prawa krajowego. Stanowi to konsekwencję zasady prymatu prawa wspólnotowego w stosunku do prawa krajowego”.

Definicja wynikająca z art. 73 Dyrektywy VAT określa iż podstawę opodatkowania stanowi w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług – wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Pojęcie „wynagrodzenie” nie zostało odrębnie zdefiniowane w Dyrektywie VAT. Brak definicji pozwala na przyjmowanie szerokiego rozumienia tych pojęć, co również wynika z powołanego powyżej wyroku NSA „W literaturze przedmiotu zauważa się, że ogólna definicja podstawy opodatkowania zawarta w art. 11(A)(1)(a) VI Dyrektywy (art. 73 Dyrektywy 112) rodzi wątpliwość, czy może nią być dochód realizowany na danej transakcji, przy założeniu, że dochód to przychód pomniejszony o koszty ściśle związane z przeprowadzaną transakcją. (\`(...)\`) Podkreśla się, że choć z pozoru wydaje się, że unijny ustawodawca wskazał wyczerpująco wszystkie przypadki ,w których marża stanowi podstawę opodatkowania np., świadczenie usług przez agentów turystycznych, to jednak z orzecznictwa ETS wynika, że zakres uznawania dochodu za podstawę opodatkowania jest szerszy ((por. Dyrektywa VAT pod redakcją Krzysztofa Sachsa i Romana Namysłowskiego, 2008 r., s. 480)”. Dlatego też w celu rozstrzygnięcia wątpliwości co do rozumienia tych pojęć należy odwołać się w tym zakresie do orzecznictwa TSUE.

Kwestia podstawy opodatkowania przy usługach świadczonych przy użyciu automatów do gier została poruszona w wyroku TSUE w sprawie C-38/93 pomiędzy H.J. Glawe Spiel – und Unterhaltungsgerate Aufstellungsgesellschaft GmbH & Co. KG a Finanzamt Hamburg -Barmebek-Uhlenhorst. W przypadku automatów do gier dających możliwość uzyskania wygranej, które z bezwzględnie obowiązującymi przepisami ustawowymi wypłacają wygraną jako określony procent całkowitej wrzuconej stawki, wynagrodzenie faktycznie otrzymane przez usługodawcę w zamian za udostępnienie automatów stanowi wyłącznie część stawki, którą może zatrzymać dla siebie. Z powyższego wynika, że kwoty wypłaconych nagród nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania. Analogicznie, powyższe stanowisko należy również zastosować do pozostałej Działalności opodatkowanej podatkiem od gier.

Jednakowe wnioski można wyciągnąć z polskiego orzecznictwa, przykładowo wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 257/10.

Potwierdzenie powyższego stanowiska znajduje również odzwierciedlenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 30 kwietnia 2012 r., nr IPTPP3/443A -21/12-5/KK, jak również w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 marca 2011 r., znak IPPP2/443-890/09/11-7/S/MS/MM. W powyżej wymienionych interpretacjach jednoznacznie wskazano jak należy rozumieć podstawę opodatkowania przy działalności opodatkowanej podatkiem od gier: „Ustalenie wynagrodzenia sprowadza się zatem do tego, co Wnioskodawca otrzymuje z tytułu transakcji zawieranych w związku z wykonywaniem działalności przy użyciu automatów o niskich wygranych, to znaczy co jest faktycznym wynagrodzeniem za świadczenie usług związanych z udostępnianiem graczom automatów o niskich wygranych. Co istotne w przedmiotowej sprawie to fakt, iż system urządzeń technicznych służących do gry pozwala na ustalenie rzeczywistego przebiegu transakcji, rejestruje poszczególne wpłaty oraz wypłacone wygrane. System ten zainstalowany w automatach zawiera w pamięci dane dotyczące ogólnej sumy wpłaconych stawek i wypłaconych tytułem wygranej, a więc rejestracji podlega wartość wpłat do automatu i wypłat z tytułu wygranych z automatu, od pierwszego uruchomienia do chwili obecnej. Ponadto automaty eksploatowane przez Wnioskodawcę spełniają warunki techniczne pozwalające na kontrolę przeprowadzonych w nich gier, zgodnie z pozytywną opinią techniczną Jednostki Badającej dopuszczającą ww. automaty do eksploatacji. Zatem w ocenie tut. Organu, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż obrót z tytułu czynności polegającej na udostępnieniu graczom automatów stanowi kwota wpłacona przez nabywców usług pomniejszona o wypłacone wygrane”.

W ramach podsumowania Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie podkreślił, iż „biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz uzupełnienie do niego, Wnioskodawca świadczy usługi pośrednictwa w zakresie udostępniania graczom automatów o niskich wygranych (zgodnie z terminologią ustawową – usługi o podobnym charakterze). Zatem podstawę opodatkowania stanowi różnica między wpłatami, a wypłatami z urządzenia (automatu o niskich wygranych), stanowiąca postać innego wynagrodzenia za wykonanie usługi pomniejszona o należny zryczałtowany podatek od gier urządzanych na każdym z automatów”.

Analogiczne stanowisko zajął również Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 30 kwietnia 2012 r., nr IPTPP3/443A-21/12-4/KK, w której sposób obliczania obrotu z działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych został porównany z określeniem obrotu w sposób opisany w art. 30 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT. W wydanej interpretacji Organ podatkowy za obrót na potrzeby VAT z działalności opodatkowanej podatkiem od gier uznał kwoty wpłacone przez graczy pomniejszone o wypłacane wygrane oraz o zryczałtowany podatek od gier.

Zdaniem Spółki, warto również podkreślić fakt, iż w wyroku NSA z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 465/11, w podobnym stanie faktycznym i analogicznym pytaniu podatnika, NSA uchylił wyrok sądu pierwszej instancji wskazując, że sąd pierwszej instancji analizując sprawę nie wziął pod uwagę argumentacji skarżącej dotyczącej pomniejszenia podstawy opodatkowania VAT o należny podatek od gier.

Zdaniem Spółki, dodatkowym argumentem przemawiającym za słusznością jej stanowiska przedstawionego we wniosku jest fakt określenia definicji podstawy opodatkowania w Ustawie o VAT. Zdaniem Spółki, Ustawa o VAT nie przewiduje możliwości wliczania do podstawy opodatkowania należnego podatku od gier. Należy podkreślić, iż o ile celem ustawodawcy byłoby określenie, że podstawa opodatkowania VAT obejmuje również wartość należnego podatku od gier – określiłby to wprost tak jak w przypadku podatku akcyzowego (art. 29 ust. 20 Ustawy o VAT) lub cła i podatku akcyzowego przy imporcie towarów (art. 29 ust. 13-15 Ustawy o VAT). Zgodnie z art. 29 ust. 20 Ustawy o VAT, w przypadku dostawy przez podatnika towaru podlegającego opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podstawą opodatkowania objęta jest również kwota tego podatku. Zgodnie natomiast z art. 29 ust. 13 Ustawy o VAT, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy (\`(...)\`).

Z powyższego wynika a contrario, iż skoro w całej Ustawie o VAT nie ma expressis verbis wskazania, że kwota podatku od gier ma stanowić podstawę opodatkowania podatkiem VAT, podstawa opodatkowania VAT nie obejmuje z całą pewnością kwoty podatku od gier.

Podsumowując, zdaniem Spółki, przy Działalności opodatkowanej podatkiem od gier obrotem, stanowiącym inną formę wynagrodzenia za świadczenie usług, jest (w uproszczeniu) różnica pomiędzy sumą otrzymanych wpłat od uczestników gier a sumą dokonanych wypłat wygranych pomniejszona o należny podatek od gier.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak w art. 43 ust. 1 pkt 15 ustawy wskazano, iż zwalnia się od podatku działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), grami losowymi są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku, a warunki gry określa regulamin. Są to m.in.:

*   gry cylindryczne, w których uczestniczy się w grze przez wytypowanie liczb, znaków lub innych wyróżników, a wysokość wygranej zależy od określonego z góry stosunku wpłaty do wygranej, zaś wynik gry ustalany jest za pomocą urządzenia obrotowego (pkt 4),
*   gry w karty: black jack, poker, baccarat (pkt 5),
*   gry w kości (pkt 6).

Jak wynika z wyżej cytowanego przepisu art. 43 ustawy, działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Jak stanowi art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast w art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy postanowiono, iż podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze – kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku.

Uregulowanie wynikające z art. 29 ust. 1 ustawy, stanowi odpowiednik art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.). Stosownie do art. 73 powołanej Dyrektywy, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. Przyjąć zatem należy, iż w przypadku transakcji dokonywanych przez podatnika podstawą opodatkowania będzie zapłata – wynagrodzenie ustalone przez strony transakcji.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi na terenie kasyn i w salonach gier zlokalizowanych na terenie całego kraju działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty oraz gier na automatach (działalność opodatkowana podatkiem od gier). Spółka wskazała, iż działalność ta – zgodnie z art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r. – nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, z kolei od stycznia 2009 r. korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT.

Zgodnie z odrębnymi przepisami, Spółka prowadzi stosowne księgi, m.in.: księgi obrotu żetonami i pieniądzem gotówkowym, księgi eksploatacji automatów do gier, a także ewidencje na podstawie których określana jest podstawa opodatkowania podatkiem od gier tj.: w przypadku gier cylindrycznych, grach w kości i grach w karty – kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą wpłat gotówkowych z tytułu wymiany żetonów w kasie i na stole gry a sumą wypłaconych z kasy kwot za zwrócone żetony.

Spółka wskazała, iż wynikiem poszczególnych stołów, w przypadku gier „żywych” w skład których wchodzą gry cylindryczne i gry karciane, jest kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą wpłat gotówkowych z tytułu wymiany żetonów w kasie i na stole gry a sumą wypłaconych z kasy kwot za zwrócone żetony. Każdego dnia ze stołów wyjmowane są i komisyjnie przeliczane wartości pieniężne, stanowiące wpłaty a bilans otwarcia i zamknięcia żetonów do gry na poszczególnych stołach (po korekcie wypłat za żetony w kasie) stanowi wartość wypłat. Wynik z każdego stołu zamieszczany jest w zbiorczym rozliczeniu z danego dnia zwanym „Dziennym rozliczeniem stołów”. Suma dziennych wyników stanowi wynik miesięczny, który podobnie jak wynik z automatów zostaje wpisany (z podziałem na rodzaje gier) do tego samego miesięcznego „Arkusza wpłat, wypłat i rezultatów” i przesłany do właściwego Urzędu Celnego. Nieco inaczej sytuacja wygląda w przypadku gry w pokera rozgrywanej w formie turnieju, w którym poszczególni uczestnicy turnieju wpłacają „opłatę turniejową”, jak i „opłatę dla kasyna”. „Opłata turniejowa” płacona przez wszystkich uczestników turnieju stanowi pulę wygranej, która jest dzielona wyłącznie pomiędzy uczestników turnieju zgodnie z regulaminem. „Opłata dla kasyna” stanowi przychód Spółki – jako organizatora turnieju pokerowego. Jej wysokość określa regulamin turnieju.

Wyniki z poszczególnych dni zawarte są w dziennych raportach kasowych przekazywanych do Działu Księgowości, do którego trafiają również kopie wysyłanych deklaracji i ewidencji tworzonych w kasynach (w tym ewidencji podstaw opodatkowania i wysokości podatku od gier). Na podstawie tych dokumentów w dziale księgowości zostają sporządzone miesięczne deklaracje Podatku Od Gier: POG-4 i POG-4A oraz POG-5 i POG-5A.

W związku z powyższym Spółka ma wątpliwości czy od stycznia 2009 r. podstawą opodatkowania podatkiem VAT w przypadku gier cylindrycznych, gier w kości i gier w karty, z wyjątkiem gier na automatach – będzie kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą wpłat gotówkowych z tytułu wymiany żetonów w kasie i na stole gry a sumą wypłaconych z kasy kwot za zwrócone żetony oraz należnym podatkiem od gier.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż ustawa o VAT nie rozstrzyga w sposób wyraźny jak w świetle prawa ustalany jest obrót z tytułu świadczonych w takim przypadku usług. Zmniejszenie należności od graczy z tytułu wypłaconych wygranych wpływa na wysokość osiągniętego przez Spółkę obrotu, tj. wynagrodzenia, jakie z tytułu prowadzenia tej działalności otrzymuje Spółka. Wysokość obrotu ma wpływ na ustalenie proporcji mającej zastosowanie w odliczaniu częściowym, o której mowa w art. 90 ustawy. Z uwagi na to, że wyliczenie wskaźnika następuje przy uwzględnieniu udziału obrotu ze sprzedaży opodatkowanej w obrocie ogółem (gdzie uwzględniana jest sprzedaż zwolniona) istotnym pozostaje ustalenie jak obliczyć obrót ze sprzedaży usług świadczonych w związku z działalnością w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty oraz gry w kości.

Wyżej wskazane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, a także przepisy wspólnotowe nie określają jednoznacznie podstawy opodatkowania przy usługach w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych.

W związku z powyższym, ze względu na brak uregulowań związanych z wszystkimi aspektami dotyczącymi określenia podstawy opodatkowania przy tych transakcjach, zasadnym jest posłużenie się wykładnią przedstawioną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

W kwestii ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku usług w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych, podstawę opodatkowania w przypadku świadczenia usług w rozumieniu art. 73 Dyrektywy 112, stanowi zapłata faktycznie otrzymana w zamian za wyświadczoną usługę. W przypadku gier losowych (m.in. gier cylindrycznych, gier w karty oraz gry w kości) dających możliwość uzyskania wygranej, zapłata faktycznie otrzymana przez usługodawcę w zamian za udostępnienie (umożliwienie) gry stanowi wyłącznie część stawki, którą może zatrzymać dla siebie. Przepis ten należy zatem interpretować w taki sposób, aby podstawa opodatkowania czynności związanych z grami losowymi, w skład których wchodzą m.in. gry cylindryczne, gry w karty oraz gra w kości, nie obejmowała określonej w regulaminie części całkowitej stawki odpowiadającej wygranej wypłaconej graczom.

Ustalenie wynagrodzenia sprowadza się zatem do tego, co Wnioskodawca otrzymuje z tytułu transakcji zawieranych w związku z wykonywaniem działalności w zakresie gier cylindrycznych, gier w kości oraz gier w karty, to znaczy co jest faktycznym wynagrodzeniem za świadczenie usług związanych z umożliwieniem gry.

Spółka wskazała, iż wynikiem poszczególnych stołów jest kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą wpłat gotówkowych z tytułu wymiany żetonów w kasie i na stole gry a sumą wypłaconych z kasy kwot za zwrócone żetony. Każdego dnia ze stołów wyjmowane są i komisyjnie przeliczane wartości pieniężne, stanowiące wpłaty a bilans otwarcia i zamknięcia żetonów do gry na poszczególnych stołach (po korekcie wypłat za żetony w kasie) stanowi wartość wypłat. Wynik z każdego stołu zamieszczany jest w zbiorczym rozliczeniu z danego dnia zwanym „Dziennym rozliczeniem stołów”. Suma dziennych wyników stanowi wynik miesięczny, który podobnie jak wynik z automatów zostaje wpisany (z podziałem na rodzaje gier) do tego samego miesięcznego „Arkusza wpłat, wypłat i rezultatów” i przesłany do właściwego Urzędu Celnego.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz opisany we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż w przypadku gdy Wnioskodawca umożliwia graczom grę w karty, grę w kości oraz gry cylindryczne, to obrót z tytułu tych czynności stanowią kwoty wpłacone przez nabywców usług pomniejszone o wypłacone wygrane oraz o należny podatek od gier.

Kluczową rolę w rozwiązaniu wskazanego we wniosku problemu odgrywa art. 29 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Zgodnie z tymi przepisami podstawą opodatkowania jest obrót. Podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze – kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku.

Reasumując, podstawą opodatkowania podatkiem VAT w przypadku gier losowych (tj. gier cylindrycznych, gier w karty oraz gry w kości) jest różnica między wpłatami dokonanymi przez poszczególnych graczy, a wypłatami wygranych, stanowiąca postać innego wynagrodzenia za wykonanie usługi pomniejszona o należny podatek od gier.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź (interpretacja) traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.