Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.590.2021.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-11-19
Teza: Wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży opisanego zespołu składników majątkowych.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa; wyłączenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 2 sierpnia 2021 r. (data wpływu 2 sierpnia 2021 r.) uzupełnionym pismem z 3 listopada 2021 r. (data wpływu 4 listopada 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży opisanego zespołu składników majątkowych – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

2 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży opisanego zespołu składników majątkowych. Wniosek został uzupełniony pismem z 3 listopada 2021 r. (data wpływu 4 listopada 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 6 października 2021 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.590.2021.1.MD.

**W przedmiotowym wniosku uzupełnionym pismem z 3 listopada 2021 r. przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

W roku 2015 Wnioskodawca został postawiony w stan likwidacji. Likwidator jest organizatorem sprzedaży przedsiębiorstwa likwidowanej spółki. Na dzień składania przedmiotowego wniosku oferent – K. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Kupujący) – jest zainteresowany zakupem i rozpoczął procedurę nabycia poprzez podpisanie w dniu 12 stycznia 2021 r. umowy przedwstępnej (akt notarialny Rep. A Nr ….).

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca jest właścicielem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ kodeksu cywilnego z dnia 23 kwietnia 1964 r. (tekst jednolity Dz.U. z 2020 r. poz. 1740), na które składają się w szczególności:

1) oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo i jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), tj. – …. – znak słowno-graficzny.

2) tajemnice przedsiębiorstwa,

3) prawo własności nieruchomości:

i. stanowiącej działkę gruntu numer 1 o obszarze 69,3123 ha, położonej przy ulicy … w …., obręb …, …, gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

ii. stanowiącej działkę gruntu numer 2 o obszarze 14,2507 ha, położonej w …., obręb …, …, gmina …, powiat …., województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

iii. składającej się z działek gruntu o numerach: 3, 4, 5, 6, 7 o łącznym obszarze 2,1609 ha, położonej w …, obręb …, …., gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

iv. składającej się z działek gruntu o numerach: 8, 9 o łącznym obszarze 0,0422 ha, położonej w …., obręb …, …, gmina …, powiat …, województwo …., dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

v. stanowiącej działkę gruntu numer 10 o obszarze 0,5408 ha, położonej przy ulicy … w …., obręb …, …, gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …1,

vi. składającej się z działek gruntu o numerach: 11 przy ulicy …, 12 przy ulicy …, 13 przy ulicy …, o łącznym obszarze 0,2642 ha, położonej w …, obręb …, …, gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

vii. stanowiącej działkę gruntu numer 14 o obszarze 0,1317 ha, położonej przy ulicy … w …, obręb …, …, gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer ….,

viii. stanowiącej działkę gruntu numer 15 o obszarze 1,0828 ha, położonej przy ulicy … w …, obręb …, …, gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

ix. stanowiącej działkę gruntu numer 16 o obszarze 0,5572 ha, położonej przy ulicy … w …, obręb …, …, gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

x. stanowiącej działkę gruntu numer 17 o obszarze 0,5122 ha, położonej w …, obręb …, …, gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer ….,

xi. składającej się z działek gruntu o numerach: 18, 19 o łącznym obszarze 1,2191 ha, położonej w …., obręb …, …, gmina …., powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

xii. stanowiącej działkę gruntu numer 20 o obszarze 0,9108 ha, położonej w …, obręb …., …., gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer ….,

xiii. stanowiącej działkę gruntu numer 21 o obszarze 18,4103 ha, położonej w …., obręb …., …, gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

xiv. stanowiącej działkę gruntu numer 23 o obszarze 17,5419 ha, położonej w …., obręb …, …., gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …., Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

xv. stanowiącej działkę gruntu numer 24 o obszarze 0,1361 ha, położonej w …., obręb …., …, gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

xvi. stanowiącej działkę gruntu numer 25 o obszarze 0,0678 ha, położonej w …, obręb …, …., gmina …., powiat …., województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

xvii. stanowiącej działkę gruntu numer 26 o obszarze 8,2015 ha, położonej w …, obręb …, …., gmina …, powiat …., województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …,

xviii. stanowiącej działkę gruntu numer 27 o obszarze 0,0074 ha, położonej w …, obręb …., …, gmina …., powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer ….

xix. stanowiącej działkę gruntu numer 28 o obszarze 0,1088 ha, położonej w …, obręb …., …, gmina …, powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer ….,

4) prawo współwłasności nieruchomości:

i. stanowiącej działkę gruntu numer 29 o obszarze 0,1676 ha, położonej w …., obręb …., …, gmina …., powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …, w udziale wynoszącym 1/2 części,

ii. składającej się z działek gruntu o numerach: 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39 o łącznym obszarze 3,1701 ha, położonej w …., obręb …, …, gmina ….., powiat …, województwo …, dla której Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer …, w udziale wynoszącym nie mniej niż 499/100.000 części,

5) prawo dzierżawy działki o numerze 40 o obszarze 4,000 ha, objętej prowadzoną przez Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych księgą wieczystą numer …, do dnia 01.01.2024 roku, na podstawie umowy dzierżawy nieruchomości gruntowej, zawartej dnia 9 grudnia 2013 r. z Wyższą Szkołą … i z siedzibą w W.,

6) składniki materialne,

7) prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnych,

8) składniki niematerialne i prawne,

9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,

10) majątkowe prawa autorskie do oznaczeń indywidualizujących przedsiębiorstwo i jego wyodrębnionych części,

11) prawo do domeny internetowej: …,

12) inny majątek przedsiębiorstwa, poza:

\- prawami z umów rachunków bankowych i lokat prowadzonych dla T. Spółka komandytowa w likwidacji z siedzibą w …,

\- środkami pieniężnymi znajdującymi się w dniu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży w kasie i na rachunkach bankowych spółki pod firmą T. Spółka komandytowa w likwidacji z siedzibą w .,

\- należnościami pieniężnymi (wymagalnymi i niewymagalnymi) istniejącymi w dniu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży powstałymi przed jej zawarciem,

\- zapasami i materiałami budowlanymi wykorzystywanymi w zakończonej działalności deweloperskiej,

\- prawem własności sieci wodociągowej, sanitarnej oraz rurociągu wraz ze studniami i pompownią ścieków, a także wszelkimi roszczeniami z nimi związanymi oraz ewentualnym ekwiwalentem pieniężnym za ich zbycie.

W ramach opisanego powyżej przedsiębiorstwa:

\- na podstawie umów o pracę zatrudnieni są pracownicy,

\- wykonywanie niektórych czynności zlecone zostało podmiotom gospodarczym.

Jednocześnie należy wskazać, iż zgodnie z dokumentacją dotyczącą planowanej transakcji, jak również z uwzględnieniem obiektywnych okoliczności faktycznych sprawy, kontynuacja działalności przedsiębiorstwa Wnioskodawcy przez Kupującego w oparciu o nabyte składniki majątku będzie możliwa. W konsekwencji zostanie również zachowana tożsamość jednostki zbywającej aktywa.

W piśmie z 3 listopada 2021 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazano następujące informacje.

Zgodnie z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym Wnioskodawca informuje, że przedmiotem planowanej transakcji sprzedaży będzie cały aktualny majątek przedsiębiorstwa Spółki (całe przedsiębiorstwo Wnioskodawcy – opisane we wniosku składniki majątkowe) spełniające definicję przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

Zdaniem Wnioskodawcy wyłączenie z przedmiotu transakcji (sprzedaży) niektórych składników majątku Wnioskodawcy opisanych we wniosku nie wpłynie na zdolność funkcjonowania zbywanego zespołu składników jako przedsiębiorstwa.

Według informacji przekazanych przez Kupującego będzie on kontynuował działalność gospodarczą dotychczas prowadzoną przy pomocy tego zespołu składników.

Zdaniem Wnioskodawcy zachowane są funkcjonalne związki pomiędzy jego poszczególnymi składnikami, tak żeby nabywca tylko i wyłącznie w oparciu o te składniki mógł prowadzić działalność gospodarczą bez udziału dodatkowych struktur lub elementów.

Planowana transakcja będzie się wiązała z „przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w myśl art. 231 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy.

Zgodnie z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym Wnioskodawca informuje, że przedmiotem planowanej transakcji sprzedaży będzie przedsiębiorstwo Wnioskodawcy, a nie jego zorganizowaną część.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

1\. Czy zbywane przez Wnioskodawcę na rzecz Kupującego składniki majątkowe stanowią przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a co za tym idzie, czy ich zbycie podlega wyłączeniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

2\. W przypadku niepotwierdzenia stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, czy przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, a Sprzedający będzie zobowiązany do naliczenia podatku należnego według właściwej stawki lub zastosowania zwolnienia z podatku VAT do wszystkich składników majątkowych (lub ich części)?

**Stanowisko Wnioskodawcy:**

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1:

Zdaniem Wnioskodawcy zbywane przez Wnioskodawcę na rzecz Kupującego składniki majątkowe stanowią przedsiębiorstwo, względnie jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a co za tym idzie, ich zbycie podlega wyłączeniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2:

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku niepotwierdzenia stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, a Sprzedający będzie zobowiązany do naliczenia podatku należnego według właściwej stawki lub zastosowania zwolnienia z podatku VAT do wszystkich składników majątkowych (lub ich części).

Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 i 2

W ocenie Wnioskodawcy w pierwszej kolejności należy przeanalizować definicję przedsiębiorstwa i zorganizowanej części przedsiębiorstwa dla celów podatku od towarów i usług.

Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w przepisach krajowych.

O ile ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej przedsiębiorstwa, a powszechnie akceptowalną praktyką jest w tym zakresie odwołanie się do definicji zawartej w Kodeksie cywilnym, to już pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa znalazło uregulowanie w przepisach w zakresie podatku od towarów i usług.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”. Wykładnia językowa tego pojęcia wskazuje na to, że musi istnieć pewien zespół składników majątkowych, służących do realizacji działalności gospodarczej. Innymi słowy, musi istnieć jakiś zbiór tych składników majątkowych, które będą ze sobą nawzajem powiązane, tworząc pewną logiczną całość gospodarczą.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy o VAT wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5) koncesje, licencje i zezwolenia;

6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8) tajemnice przedsiębiorstwa;

9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W myśl art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 551 Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.

Natomiast przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – w myśl art. 2 pkt 27e ustawy – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1\. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2\. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3\. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4\. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:

\- zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

\- faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie przedsiębiorstwa oraz składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Zasady oraz tryb rozwiązania i likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.). Na podstawie art. 58 § 1 Kodeksu spółek handlowych rozwiązanie spółki powodują:

1\. przyczyny przewidziane w umowie spółki;

2\. jednomyślna uchwała wszystkich wspólników;

3\. ogłoszenie upadłości spółki;

4\. śmierć wspólnika lub ogłoszenie jego upadłości;

5\. wypowiedzenie umowy spółki przez wspólnika lub wierzyciela wspólnika;

6\. prawomocne orzeczenie sądu.

W myśl art. 67 § 1 Kodeksu spółek handlowych w przypadkach określonych w art. 58 należy przeprowadzić likwidację spółki, chyba że wspólnicy uzgodnili inny sposób zakończenia działalności spółki.

Zgodnie z art. 272 Kodeksu spółek handlowych rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w roku 2015 Wnioskodawca został postawiony w stan likwidacji. Likwidator jest organizatorem sprzedaży przedsiębiorstwa likwidowanej spółki. Na dzień składania przedmiotowego wniosku oferent – K. sp. z o.o. (Kupujący) – jest zainteresowany zakupem i rozpoczął procedurę nabycia poprzez podpisanie 12 stycznia 2021 r. umowy przedwstępnej. Przedmiotem planowanej transakcji sprzedaży będzie cały aktualny majątek przedsiębiorstwa Spółki (całe przedsiębiorstwo Wnioskodawcy) spełniający definicję przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Planowana transakcja będzie wiązała się z „przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w myśl art. 231 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy. Z informacji podanych przez Wnioskodawcę wynika, że z przedmiotu transakcji zostaną wyłączone: prawa z umów rachunków bankowych i lokat, środki pieniężne znajdujące się w dniu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży w kasie i na rachunkach bankowych, należności pieniężne (wymagalne i niewymagalne) istniejące w dniu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży powstałe przed jej zawarciem, zapasy i materiały budowlane oraz prawa własności sieci wodociągowej, sanitarnej oraz rurociągu wraz ze studniami i pompownią ścieków, a także wszelkie roszczenia z nimi związane oraz ewentualny ekwiwalent pieniężny za ich zbycie. Jednak jak wskazał Wnioskodawca wyłączenie z przedmiotu transakcji ww. składników majątku nie wpłynie na zdolność funkcjonowania zbywanego zespołu składników jako przedsiębiorstwa. Zachowane są funkcjonalne związki pomiędzy jego poszczególnymi składnikami, tak żeby nabywca tylko i wyłącznie w oparciu o te składniki mógł prowadzić działalność gospodarczą bez udziału dodatkowych struktur lub elementów. Według informacji przekazanych przez Kupującego będzie on kontynuował działalność gospodarczą dotychczas prowadzoną przy pomocy tego zespołu składników.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że skoro przedmiotem sprzedaży będzie całość majątku Spółki, a Kupujący będzie kontynuował dotychczas prowadzoną przez nią działalność gospodarczą, to czynność ta na postawie art. 6 pkt 1 ustawy będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług jako zbycie przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Wskazać należy, że ze względu na fakt, uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe, odstąpiono od odpowiedzi na pytanie nr 2, gdyż Wnioskodawca oczekiwał na nie odpowiedzi wyłącznie w sytuacji niepotwierdzenia przez organ stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do **Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego****,** za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.