Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.745.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Wybór formy opodatkowania.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
opodatkowanie-forma opodatkowania
oświadczenia-oświadczenie o wyborze formy
opodatkowania
podatek-podatek liniowy
zasada-zasady ogólne opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9a-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 2 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Dnia 02.02.2022 r. założył Pan działalność gospodarczą pod nazwą (...), wpisaną do
    Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Następnie w
    zgłoszeniu z dnia 14.03.2022 r. nieświadomie zaznaczył Pan formę opodatkowania
    podatek liniowy. Chciał Pan podkreślić, że w chwili rozpoczynania działalności
    gospodarczej był Pan przekonany, że wybrał Pan opodatkowanie według skali podatkowej
    (zasady ogólne). Takie było Pana faktyczne przekonanie, wynikające z braku wiedzy i
    doświadczenia w zakresie przepisów podatkowych. Nie miał Pan świadomości, że wybór
    formy opodatkowania dokonuje się poprzez wskazanie odpowiedniego wariantu we
    wniosku CEIDG-1. Błędne zaznaczenie opcji podatku liniowego wynikało wyłącznie z
    niewiedzy, a nie ze świadomego działania.
    Na potwierdzenie Pana rzeczywistego przekonania co do stosowania zasad ogólnych,
    pragnie Pan zaznaczyć, że każda zaliczka na podatek dochodowy, roczne zeznanie
    podatkowe, jak również składki zdrowotne wykazywane w deklaracjach DRA były
    kalkulowane i opłacane zgodnie z zasadami właściwymi dla opodatkowania według skali
    podatkowej, czyli zgodnie z Pana faktycznym przekonaniem co do obowiązującego Pana
    reżimu podatkowego.
    Zgodnie z wystawionymi przez Pana dokumentami sprzedaży, pierwszy przychód z
    działalności gospodarczej został uzyskany:
    • w 2022 r. – 21.02.2022 (...) 14 055,56 zł,
    • w 2023 r. – 23.01.2023 (...) 2 500,00 zł,
    • w 2024 r. – 07.01.2024 (...) 5 534,83 zł.
    Pierwsza zaliczka na podatek dochodowy, kalkulowana według zasad ogólnych (skala
    podatkowa), została opłacona:
    • za 2022 r. – dnia 21.11.2022 r. (za październik 2022),
    • za 2023 r. – dnia 22.06.2023 r. (za maj 2023),
    • za 2024 r. – dnia 24.04.2024 r. (za I kw. 2024).
    Zaliczki te były wyliczane na podstawie faktycznie osiąganych dochodów i zgodnie z
    przepisami dotyczącymi skali podatkowej. Wszystkie płatności były dokonywane na Pana
    mikrorachunek podatkowy i bez intencji obejścia przepisów podatkowych.
    Co istotne, przez cały okres rozliczeń nie otrzymał Pan ze strony organu podatkowego
    żadnej informacji, że zaliczki na podatek dochodowy są wpłacane w sposób nieprawidłowy
    lub nieadekwatny do deklarowanej formy opodatkowania. Co więcej, nadpłaty za lata
    2022-2024 zostały wówczas rozliczone, pomimo złożenia deklaracji na formularzach
    niezgodnych z tą formą opodatkowania, co było wyrazem akceptacji przyjętego sposobu
    rozliczeń. Brak jakichkolwiek sygnałów ze strony organu utwierdzał Pana zatem w
    przekonaniu, że wybrał Pan i stosuje prawidłową formę opodatkowania. Dodatkowo dnia
    31.01.2024 r. otrzymał Pan od Naczelnika Urzędu Skarbowego (...) zaświadczenie o
    wysokości wpłaconych zaliczek w podatku dochodowym i wpłaconym podatku VAT, które
    potwierdzają dokonane przez Pana płatności z tytułu uiszczonych kwot na zaliczki
    dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych PIT za 2023 r.
    Dopiero w drugiej połowie 2024 r., po zalogowaniu się na platformę e-Urząd Skarbowy,
    zauważył Pan komunikat wskazujący błąd. Pogłębiona analiza tej kwestii uświadomiła
    zarówno Panu, jak i organowi podatkowemu, że została zadeklarowana niewłaściwa forma
    opodatkowania.
    W konsekwencji, organ podatkowy w wiadomości e-mail z dnia 14 stycznia 2025 r. oraz 17
    stycznia 2025 r. wezwał Pana do złożenia korekt za lata 2022-2023 zgodnie z zasadami
    opodatkowania liniowego.
    W odpowiedziach na wiadomości e-mail konsekwentnie odnosił się Pan do
    opodatkowania według skali podatkowej (zasad ogólnych), ponieważ taka była Pana

    rzeczywista intencja i przekonanie co do stosowanej formy opodatkowania. Wskazanie
    podatku liniowego w systemie CEIDG było jedynie nieświadomą pomyłką, wynikającą z
    braku doświadczenia, a nie rzeczywistym wyborem tego sposobu opodatkowania.
    W maju otrzymał Pan kolejne wezwanie z urzędu skarbowego, z którego wynika, że
    zakwestionowane zostały Pana roczne zeznania podatkowe za lata 2023 oraz 2024, jako
    nieprawidłowe w świetle formalnie wskazanej formy opodatkowania, a w roku 2022 z
    uwagi na przepisy Polskiego Ładu uznano zmianę formy opodatkowania wstecz –
    złożonym zeznaniem rocznym.

## Pytanie

Czy w świetle przepisów prawa podatkowego, w szczególności art. 9a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, fakt obliczania zaliczek na podatek dochodowy od 2022
    r. oraz ich faktycznego opłacania na zasadach ogólnych (według skali podatkowej) po
    terminie 20 następującego po miesiącu, w którym osiągnięty został pierwszy przychód w
    danym roku podatkowym, może zostać uznany za okoliczność potwierdzającą wybór tej
    formy opodatkowania — zgodnie z rzeczywistym zamiarem i przekonaniem podatnika —
    pomimo formalnej omyłki w zgłoszeniu CEIDG-1?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – pomimo formalnego wskazania we wniosku CEIDG-1 opodatkowania w
    formie podatku liniowego, faktyczne działania oraz Pana zamiar jednoznacznie wskazują
    na wybór opodatkowania według skali podatkowej (zasady ogólne).
    Zgodnie z art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik
    zamierzający opodatkować dochody z działalności gospodarczej według stawki liniowej
    19% zobowiązany jest do złożenia pisemnego oświadczenia o wyborze tej formy
    opodatkowania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, w terminie do 20. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód w danym roku
    podatkowym (lub do końca roku, jeżeli przychód został osiągnięty w grudniu).
    Warunkiem skutecznego wyboru podatku liniowego jest zatem:
    • złożenie organowi podatkowemu oświadczenia woli,
    • sporządzenie tego oświadczenia na piśmie,
    • zachowanie ustawowego terminu.
    W przedmiotowym stanie faktycznym mamy jednak do czynienia z sytuacją wyjątkową.
    Oświadczenie o wyborze podatku liniowego zostało złożone nieświadomie i w wyniku
    pomyłki, co nie odzwierciedlało rzeczywistej woli. Jako początkujący przedsiębiorca, nie
    posiadał Pan wystarczającej wiedzy w zakresie skutków prawnych związanych z wyborem
    formy opodatkowania. Pana rzeczywistym zamiarem – co potwierdzają konsekwentne
    działania – było stosowanie zasad ogólnych.
    Od początku prowadzenia działalności, tj. od 2022 r.:
    • prowadził Pan księgowość zgodnie z przepisami dotyczącymi skali podatkowej,
    • wyliczał Pan i opłacał zaliczki na podatek dochodowy według zasad ogólnych,
    • składał Pan deklaracje DRA z wyliczeniem składki zdrowotnej właściwej dla zasad
    ogólnych,
    • składał Pan roczne deklaracje PIT-36 (a nie PIT-36L),
    • nie korzystał Pan z żadnych preferencji wynikających z podatku liniowego.
    Dopiero jesienią 2024 r., za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy, zauważył Pan, że
    w systemie widnieje informacja o błędzie. Zainicjowane wówczas wyjaśnienia
    doprowadziły do wezwania ze strony organu podatkowego, w którym zakwestionowano
    prawidłowość rocznych zeznań za 2023 i 2024 rok.

    Należy przy tym podkreślić, że pierwsza zaliczka na podatek dochodowy – obliczona
    zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o PIT – powstała do zapłaty w terminie późniejszym z uwagi
    na kwotę wolną, dlatego też nie było możliwości jej uiszczenia w terminie wskazanym w
    art. 9a ust. 2, tj. do 20 dnia miesiąca po osiągnięciu pierwszego przychodu.
    Zaliczki były natomiast obliczane terminowo, zgodnie z rzeczywistymi dochodami i
    zasadami ogólnymi. Co potwierdza to, że działał Pan zgodnie z intencją stosowania
    opodatkowania według skali podatkowej, a błąd miał charakter wyłącznie formalny – nie
    wynikał z chęci obejścia prawa, lecz z braku doświadczenia i wiedzy.
    Pana zdaniem omawiany błąd nie powinien prowadzić do zakwestionowania całokształtu
    rozliczeń podatkowych, które były dokonywane w sposób spójny i świadomy, zgodnie z
    rzeczywistą wolą stosowania opodatkowania według zasad ogólnych. Jednorazowe,
    nieświadome zaznaczenie niewłaściwej formy opodatkowania w systemie CEIDG nie
    stanowiło w Pana przypadku wyrazu rzeczywistej decyzji ani świadomego wyboru, lecz
    było jedynie techniczną pomyłką, która – jak Pan sądzi – nie powinna mieć decydującego
    znaczenia przy ocenie formy opodatkowania stosowanej w praktyce.
    W przedmiotowej sprawie warto odwołać się do wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 maja 2024 r., sygn. I SA/Po 830/23, w którym sąd
    jednoznacznie wskazał, że konsekwencją błędu po stronie podatnika – zwłaszcza gdy
    wynika on z braku doświadczenia – nie może być automatyczny obowiązek trwałego
    stosowania błędnie wskazanej formy opodatkowania ani konieczność dokonywania korekt
    dotychczasowych rozliczeń.
    Sąd podkreślił, że błędy są nieodzownym elementem procesu prowadzenia działalności
    gospodarczej, a celem stosowania przepisów prawa podatkowego powinno być przede
    wszystkim zapewnienie ich prawidłowego i spójnego stosowania w praktyce – w sposób,
    który nie prowadzi do nieproporcjonalnych negatywnych skutków dla podatnika.
    W cytowanym orzeczeniu, mimo że podatnik dokonał wpłaty po ustawowym terminie, sąd
    uznał ją za prawidłową i niepodważającą zamiaru co do wybranej formy opodatkowania.
    Tym samym WSA wskazał, że omyłkowa zmiana lub błędne wskazanie formy
    opodatkowania nie powinno automatycznie skutkować koniecznością wstecznej zmiany
    rozliczeń, jeżeli rzeczywiste działania podatnika były spójne i zgodne z inną – prawidłowo
    stosowaną – formą opodatkowania.
    Nie sposób pominąć również stanowiska zaprezentowanego w wyroku NSA z dnia 22
    lutego 2024 r. FSK II 710/21, w ramach którego sąd administracyjny najwyższej instancji
    potwierdził, że zgodnie z artykułem 60 kodeksu cywilnego, wola osoby dokonującej
    czynności prawnej może być wyrażona przez każde jej zachowanie, które wystarczająco
    pokazuje jej zamiar, w tym także w formie elektronicznej, uznając tym samym, że
    wskazanie w tytule przelewu PIT-36L jednoznacznie określa deklarowaną formę
    opodatkowania, co spełnia warunek pisemności oświadczenia, o którym mowa w art. 9a
    ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie można zatem dopuścić, aby
    pomyłka popełniona przy dokonywaniu zmian w Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej, a także dokonanie wpłaty podatku dochodowego według skali
    podatkowej — zgodnie z przepisami, lecz po ustawowym terminie, czyli po 20 dniu
    miesiąca następującego po uzyskaniu pierwszego przychodu — skutkowały ostatecznie
    nieuznaniem Pana rzeczywistej woli.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz konsekwentny sposób działania z
    Pana strony jako podatnika, wnosi Pan o potwierdzenie, że opodatkowanie dochodów z
    działalności gospodarczej według skali podatkowej (na zasadach ogólnych) było skutecznie
    wybraną formą opodatkowania.
    Mając na uwadze całokształt sprawy, zasadnym jest, aby organ podatkowy uznał tę formę
    opodatkowania za właściwą i prawidłowo stosowaną w Pana rozliczeniach podatkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których
      na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3,
      są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba
      że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na
      piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Stosownie do art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności
      gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do
      złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzonego na piśmie
      oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu
      w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód
      został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
    Jak stanowi natomiast art. 9a ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnik może zawiadomić na piśmie o rezygnacji z opodatkowania dochodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c lub złożyć
      oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2.
    Na podstawie art. 9a ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dokonany wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również
      lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 2
      zawiadomi na piśmie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego
      sposobu opodatkowania albo złoży w terminie i na zasadach określonych w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym sporządzone na piśmie oświadczenie o
      wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 9a ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Oświadczenie oraz zawiadomienie, o których mowa w ust. 1-2b, podatnicy mogą złożyć
      na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania
    podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie
    według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i
    podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze.
    Natomiast jeśli podatnik dokona wyboru szczególnej formy opodatkowania, jaką jest
    opodatkowanie w sposób liniowy, to jak wynika z powyższych przepisów, ta forma
    opodatkowania dotyczy również lat następnych. Jeśli podatnik chciałby zrezygnować z tej
    formy opodatkowania i przejść ponownie na zasady ogólne, to powinien złożyć stosowne
    oświadczenie w określonym w przepisach terminie.
    W sytuacji, gdy podatnik chce zrezygnować z opodatkowania tzw. podatkiem liniowym, to
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakładają obowiązek
    złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia na piśmie o

    rezygnacji z tego sposobu opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym,
    albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w
    grudniu tego roku podatkowego.
    Zaznaczam, że ustawodawca na podstawie regulacji zawartych w ustawie z 18 listopada
    2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2320) dokonał zmiany
    wyrażenia „pisemnego” dla określenia formy złożonego oświadczenia na „sporządzonego
    na piśmie” oraz – analogicznie – zastąpił wyrażenie „w formie pisemnej” na sformułowanie
    „na piśmie”.
    Podkreślam, że przepisy podatkowe nie określają urzędowego wzoru takiego
    oświadczenia ani innych wymogów co do jego formy. Ma natomiast z niego jednoznacznie
    wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik
    dokonał wpłaty pierwszej zaliczki w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia
    oświadczenia o wyborze formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu
    przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty
    może zostać uznany za złożenie wskazanego oświadczenia.
    Te same okoliczności mogą przesądzać o skuteczności złożenia oświadczenia o rezygnacji
    z danej formy opodatkowania, o którym mowa w art. 9a ust. 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że 2 lutego 2022 r. założył Pan działalność. Następnie w zgłoszeniu
    z dnia 14 marca 2022 r. nieświadomie zaznaczył Pan formę opodatkowania podatek
    liniowy. W chwili rozpoczynania działalności gospodarczej był Pan przekonany, że wybrał
    Pan opodatkowanie według skali podatkowej (zasady ogólne). Takie było Pana faktyczne
    przekonanie, wynikające z braku wiedzy i doświadczenia w zakresie przepisów
    podatkowych. Nie miał Pan świadomości, że wybór formy opodatkowania dokonuje się
    poprzez wskazanie odpowiedniego wariantu we wniosku CEIDG-1. Błędne zaznaczenie
    opcji podatku liniowego wynikało wyłącznie z niewiedzy, a nie ze świadomego działania.
    Na potwierdzenie Pana rzeczywistego przekonania co do stosowania zasad ogólnych,
    zaznaczył Pan, że każda zaliczka na podatek dochodowy, roczne zeznanie podatkowe, jak
    również składki zdrowotne wykazywane w deklaracjach DRA były kalkulowane i opłacane
    zgodnie z zasadami właściwymi dla opodatkowania według skali podatkowej, czyli zgodnie
    z Pana faktycznym przekonaniem co do obowiązującego Pana reżimu podatkowego.
    Zgodnie z wystawionymi przez Pana dokumentami sprzedaży, pierwszy przychód z
    działalności gospodarczej został uzyskany:
    • w 2022 r. – 21.02.2022 (...) 14 055,56 zł,
    • w 2023 r. – 23.01.2023 (...) 2 500,00 zł,
    • w 2024 r. – 07.01.2024 (...) 5 534,83 zł.
    Pierwsza zaliczka na podatek dochodowy, kalkulowana według zasad ogólnych (skala
    podatkowa), została opłacona:
    • za 2022 r. – dnia 21.11.2022 r. (za październik 2022),
    • za 2023 r. – dnia 22.06.2023 r. (za maj 2023),
    • za 2024 r. – dnia 24.04.2024 r. (za I kw. 2024).
    Zaliczki te były wyliczane na podstawie faktycznie osiąganych dochodów i zgodnie z
    przepisami dotyczącymi skali podatkowej.
    W odniesieniu do roku 2022 wskazuję, że skoro rozpoczął Pan prowadzenie działalności
    gospodarczej w lutym 2022 r. i w zgłoszeniu z dnia 14 marca 2022 r. zaznaczył Pan formę
    opodatkowania podatek liniowy, a następnie z tytułu uzyskania pierwszego przychodu w
    lutym 2022 r. nie wpłacił Pan zaliczki w terminie do 20 marca 2022 r., to w roku 2022
    obowiązywała Pana forma opodatkowania podatek liniowy.

    Jednak w odniesieniu do rozliczenia dochodów z działalności gospodarczej, dla których
    podatnicy pierwotnie wybrali na 2022 rok podatek liniowy, ustawodawca uregulował
    możliwość zmiany formy opodatkowania na zasady ogólne według skali podatkowej po
    zakończeniu 2022 roku.
    Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r.
    poz. 1265 ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca):
      Podatnicy stosujący przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opodatkowanie na
      zasadach określonych w art. 30c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
      dotychczasowym, mogą wybrać opodatkowanie dochodów osiągniętych w 2022 r. z
      pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 27 ustawy
      zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli zawiadomią o tym
      wyborze właściwego naczelnika urzędu skarbowego w zeznaniu, o którym mowa w
      art. 45 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, złożonym w terminie określonym w tym
      przepisie.
    Stosownie natomiast do art. 14 ust. 4 ustawy zmieniającej:
      Wybór, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy lat następnych.
    Zmiana ta miała więc zastosowanie wyłącznie do dochodów w roku 2022 – wybór ten nie
    dotyczył lat następnych. Jeśli więc podatnik chciał zrezygnować z opodatkowania
    podatkiem liniowym i w 2023 r. opodatkować dochody z działalności gospodarczej na
    zasadach ogólnych według skali podatkowej, to powinien zawiadomić o tym urząd
    skarbowy zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności w terminie wynikającym
    z art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z powyższych przepisów wynika, że zmiany formy opodatkowania z podatku liniowego na
    skalę podatkową za 2022 rok podatnicy mogli dokonać w zeznaniu rocznym za 2022 rok.
    W tym celu powinni oni złożyć zeznanie PIT-36.
    Mając na uwadze powyższe, w sytuacji, kiedy z Pana zeznania podatkowego za rok 2022
    wynikała wola rozliczenia się wg zasad ogólnych (złożył Pan PIT-36 w terminie wynikającym
    z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z 12 § 5
    ustawy Ordynacja podatkowa, tj. do 2 maja 2023 roku, a także zaznaczył Pan w tym
    zeznaniu, że wybrał Pan opodatkowanie na zasadach określonych w art. 27 ustawy
    dochodów osiągniętych w 2022 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej, które przez
    cały 2022 r. opodatkowane były podatkiem liniowym), miał Pan prawo do zmiany formy
    opodatkowania prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej z podatku liniowego
    na zasady ogólne.
    Zgodnie natomiast ze wskazanym wcześniej art. 14 ust. 4 ustawy zmieniającej, wybór
    opodatkowania nie dotyczy lat następnych.
    W odniesieniu do roku 2023 – skoro pierwszy przychód w tym roku uzyskał Pan w styczniu
    2023 r., to rezygnację z opodatkowania w formie podatku liniowego powinien Pan złożyć
    do 20 lutego 2023 r. Rezygnacja taka mogła zostać złożona przez Pana, dokonując w tym
    terminie (do 20 lutego 2023 r.) wpłaty zaliczki na podatek dochodowy, wpisując
    identyfikator właściwy dla zasad ogólnych, czyli PIT/PIT-5. Pan natomiast nie złożył takiej
    rezygnacji w ustawowym terminie. Stąd w 2023 r. Pana formą opodatkowania dochodów z
    działalności gospodarczej jest podatek liniowy.
    Natomiast w 2024 r. wpłacał Pan zaliczki w systemie kwartalnym. Stąd pierwszy przelew w
    2024 r. został wykonany przez Pana 24 kwietnia 2024 r., a więc po terminie ustawowym,
    który wypadał na 20 lutego 2024 r.

    W konsekwencji w 2023 r. i w 2024 r. nie złożył Pan skutecznie oświadczenia o zmianie
    formy opodatkowania z podatku liniowego na zasady ogólne. Tym samym uzyskiwane
    przez Pana dochody w 2023 r. i w 2024 r. nie mogły być opodatkowane na zasadach
    ogólnych.
    Podsumowanie: w świetle przepisów prawa podatkowego, w szczególności art. 9a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, fakt obliczania zaliczek na podatek
    dochodowy od 2022 r. oraz ich faktycznego opłacania na zasadach ogólnych (według skali
    podatkowej) po terminie 20 następującego po miesiącu, w którym osiągnięty został
    pierwszy przychód w danym roku podatkowym, nie może zostać uznany za okoliczność
    potwierdzającą wybór tej formy opodatkowania, ponieważ jako formę opodatkowania
    wybrał Pan podatek liniowy i nie dokonał Pan skutecznej rezygnacji z tej formy
    opodatkowania.
    Niezależnie od powyższego w odniesieniu wyłącznie do dochodów osiągniętych w 2022 r.
    – zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej – mógł Pan zmienić formę opodatkowania w
    zeznaniu rocznym, składając PIT-36 za ten rok.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie
    mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Pana kwestii. Nie negując
    tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm
    prawa podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – tezy badanych rozstrzygnięć nie
    mają zastosowania w tym postępowaniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.