Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-127/15/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-09-18
Teza: możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wypłaconej rekompensaty pieniężnej
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; rekompensata-rekompensaty pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 czerwca 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 22 czerwca 2015 r.), uzupełnionym 31 sierpnia i 4 września 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wypłaconej rekompensaty pieniężnej (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) -**jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wypłaconej rekompensaty pieniężnej. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 26 sierpnia 2015 r. Znak: IBPB-1-3/4510-127/15/AB, IBPP1/4512-537/15/MG wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 31 sierpnia i 4 września 2015 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest polskim podmiotem gospodarczym, zarejestrowanym jako podatnik VAT oraz jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Dnia 5 czerwca 2008 r. Spółka nabyła (w formie aktu notarialnego) od podmiotu będącego Stowarzyszeniem i wpisanego do właściwego rejestru, nieruchomość gruntową składającą się z dwóch działek, z czego jedna stanowiła działkę niezabudowaną wykorzystywaną w celach rekreacyjno-wypoczynkowych, natomiast druga zabudowana była budynkiem stanowiącym siedzibę Stowarzyszenia i kino. Strony umówiły się, że Wnioskodawca przez okres funkcjonowania Stowarzyszenia, będzie bezpłatnie udostępniał mu adres oraz pomieszczenie o powierzchni 25 m2 wraz z mediami na cele statutowe Stowarzyszenia oraz izbę pamięci. Gdyby Wnioskodawca nie wywiązał się z tego obowiązku, strony ustaliły, że wpłaci na rzecz Stowarzyszenia karę umowną.

Wnioskodawca zburzył istniejący do tej pory budynek i własnym kosztem wzniósł na tym miejscu nowy budynek, który w całości będzie wykorzystywany do świadczenia usług hotelarskich. Jednocześnie Strony doszły do porozumienia, że w zamian za zapłatę wynagrodzenia (rekompensaty - określanej w akcie notarialnym dot. zakupu nieruchomości, jako kara umowna) w wysokości 200 tys. zł Stowarzyszenie zrezygnuje z prawa korzystania z pomieszczenia oraz adresu, do którego było uprawnione zgodnie z aktem notarialnym. Strony zamierzają zawrzeć stosowne porozumienie, które będzie zawierać wskazane wyżej ustalenia, w szczególności określać wysokość wynagrodzenia - kary umownej. Należy zaznaczyć, że budynek wzniesiony został przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i przeznaczony jest na cele tej działalności. W momencie zawarcia porozumienia i zapłaty wynagrodzenia (rekompensaty - kary umownej) za rezygnację z przysługujących mu uprawnień Stowarzyszenie utraci prawa wskazane w umowie (akcie notarialnym), a budynek Wnioskodawcy zwolniony zostanie z opisanych wyżej obciążeń i będzie mógł być bez ograniczeń wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 2 września 2015 r., Wnioskodawca m.in. wskazał, że:

1.  Zobowiązanie się Wnioskodawcy do zapewnienia Stowarzyszeniu pomieszczenia o pow. użytkowej ok. 25 m2 było warunkiem nabycia nieruchomości. Bez tego zobowiązania, popartego obowiązkiem zapłaty kary umownej w wypadku jego niewykonania, Stowarzyszenie nie sprzedałoby nieruchomości, na której będzie prowadzony przez Wnioskodawcę hotel.
2.  Wnioskodawca nie udostępniał do obecnej chwili adresu i pomieszczenia Stowarzyszeniu. Budynek (hotel) w którym będzie znajdować się pomieszczenie będące przedmiotem zobowiązania wobec Stowarzyszenia jest cały czas w budowie. Hotel rozpocznie działalność 1 stycznia 2016 r.
3.  Obowiązek udostępnienia pomieszczenia i adresu, a w wypadku niewywiązania się z niego - obowiązek zapłaty kary umownej, wynikają z zawartej 5 czerwca 2008 r. umowy sprzedaży nieruchomości.
4.  W umowie sprzedaży strony ustaliły, że kara umowna ma stanowić iloczyn 25 m2 powierzchni do korzystania z której strona sprzedająca była uprawniona (Stowarzyszenie) razy dwukrotność ceny sprzedaży metra kwadratowego powierzchni lokalu użytkowego zlokalizowanego w pobliżu rzeczonej nieruchomości z daty pozbawienia tego prawa strony sprzedającej (Stowarzyszenia). Ponieważ umowa sprzedaży w formie aktu notarialnego wprost nie przesądza wysokości kary umownej, a jedynie wskazuje podstawy do jej obliczenia, strony (Stowarzyszenie oraz Wnioskodawca) w drodze negocjacji doszły do porozumienia, że właściwą kwotą rekompensaty będzie 200.000,00 zł. Z uwagi na konstrukcję kary umownej, strony zamierzają zawrzeć odrębne porozumienie w sprawie wypłaty tej kwoty. Treść, ani dokument porozumienia nie są jeszcze w szczegółach znane, gdyż strony uzależniają jego postanowienia od uzyskanych indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, o które wystąpił Wnioskodawca.
5.  Zapłata kwoty 200.000,00 zł stanowi rekompensatę za rezygnację przez Stowarzyszenie z prawa do nieodpłatnego korzystania z pomieszczenia użytkowego. Można ją zakwalifikować jako zapłatę za konkretne zachowanie się na rzecz Wnioskodawcy. Kwota ta jest jednocześnie rekompensatą za utracone korzyści Stowarzyszenia w postaci prawa do nieodpłatnego korzystania z pomieszczenia. Korzyścią Wnioskodawcy będzie możliwość wynajmowania pomieszczenia hotelowego, które jest zobowiązany udostępnić Stowarzyszeniu i osiąganie z tego tytułu przychodów. Nadto, Wnioskodawca osiągnie pewne korzyści o charakterze „organizacyjnym”. Wypłata rekompensaty na rzecz Stowarzyszenia pozwoli na zintegrowane zarządzanie hotelem, w którym wszystkie pomieszczenia przeznaczone są na świadczenie usług hotelarskich.
6.  Wnioskodawca rozpoczął prace związane z przebudową, rozbiórką i budową budynku hotelowego w 2011 r., na podstawie prawomocnego pozwolenia na budowę. Prace prowadzone są sukcesywnie od wskazanej daty.
7.  W wypadku rezygnacji przez Stowarzyszenie z praw do pomieszczenia użytkowego, będzie ono wykorzystywane do świadczenia usług hotelarskich, a więc wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca nie naruszy art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, zaliczając do kosztów uzyskania przychodu wynagrodzenie (rekompensatę - karę umowną) zapłacone Stowarzyszeniu w związku z rezygnacją z prawa korzystania z pomieszczenia oraz adresu, do którego było uprawnione zgodnie z aktem notarialnym? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. 2014 r. poz. 851 ze zm., dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Wobec powyższego, aby zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów powinien on zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła, a jednocześnie nie może być ujęty w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

1.  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
2.  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
4.  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
5.  został właściwie udokumentowany,
6.  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy, w niniejszym przypadku wszystkie te warunki zostaną spełnione. Podkreślić trzeba, że planowany wydatek będzie niewątpliwie pozostawał w ścisłym związku z przychodami, które ma przynosić Wnioskodawcy korzystanie z wybudowanego budynku. Przedmiotowy budynek będzie mógł być w 100% wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ odpadnie konieczność wyłączenia jego części na rzecz Stowarzyszenia, zgodnie z treścią aktu notarialnego. Zniknie też potrzeba takiego zagospodarowania budynku, aby możliwe było z jednej strony realizowanie jego głównej funkcji, a z drugiej niezakłócone korzystanie przez Stowarzyszenie.

Nie znajdzie w przedmiotowej sprawie zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 updop. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wyłącznie kar umownych i odszkodowań z tytułu:

*   wad dostarczonych towarów,
*   wad wykonanych robót,
*   wad wykonanych usług,
*   zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
*   zwłoki w usunięciu wad towarów,
*   zwłoki w usunięciu wad wykonanych robót,
*   zwłoki w usunięciu wad wykonanych usług.

Należy, więc stwierdzić, że wynagrodzenie, o które pyta Wnioskodawca nie mieści się w zamkniętym katalogu włączeń, natomiast nie ulega wątpliwości, że poniesienie takiego wydatku dokonywane jest przez Wnioskodawcę w celu wskazanym w ustawie. Usunięcie ciężarów, które z mocy umowy ciążą, co istotne, na nowej, zbudowanej w konkretnym celu nieruchomości, przyczyni się do zwiększenia przychodów Wnioskodawcy. Wydatki na ten cel będą więc stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał:

*   interpretacje indywidualne wydane przez:
    *   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 grudnia 2014 r., Znak: IBPBI/2/423-1102/14/AP,
    *   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 stycznia 2014 r., Znak: ILPB4/423-402/13-2/ŁM oraz z 19 września 2014 r., Znak: ILPB4/430-308/14-2/MC,
    *   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 25 lutego 2015 r., Znak: IPTPB3/423-410/14-4/KJ,
*   wyroki:
    *   WSA w Poznaniu z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Po 106/13,
    *   WSA w Warszawie z 21 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2735/10,
    *   WSA w Krakowie z 27 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 28/15,
    *   NSA z 28 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3197/12.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy zapłacona rekompensata (kara umowna) będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu, skoro Wnioskodawca będzie uzyskiwał przychody w wynajmu pokoju, którego nie będzie musiał udostępniać Stowarzyszeniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Na marginesie wskazać należy, że postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. W jego wyniku, organ udzielając interpretacji, przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Natomiast ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, w toku którego może on zostać zweryfikowany.

Nadmienić należy, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.