Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.882.2024.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-24
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych m. in na odzież casualową wizytę u fryzjera, kosmetyczki, makijażystki, wizażystki/stylistki, usługi logopedy, lekcje języka angielskiego oraz szkolenia z zakresu wystąpień publicznych a także szkolenia marketingowe, w tym studia magisterskie, podyplomowe, kursy i seminaria, przez osobę będącą zawodnikiem sportowym.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; kurs; odzież; sport; studia; usługi-usługi fryzjerskie; usługi-usługi kosmetyczne; wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 23 grudnia 2024 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Prowadzi Pani działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji
    Działalności Gospodarczej i posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (dalej także: PIT).
    Jest Pani opodatkowana tzw. podatkiem linowym. Prowadzi książkę przychodów i
    rozchodów, w której ewidencjonuje koszty metodą kasową.
    Jest Pani wyczynową (zawodową) sportsmenką - (...); (...) i (...).
    Dla osiągania min. wyżej wymienionych sukcesów sportowych (które mają wpływ na
    osiągane przychody m.in. poprzez umowy sponsorskie) musi Pani ponosić koszty
    konsultacji z dietetykiem, psychologiem, fizjoterapeutą, zakupu cateringu, żywności
    dietetycznej, suplementów diety, a także konsultacji coachingowych i mentoringowych z
    zakresu rozwoju osobistego i przygotowania mentalnego.
    Nabywa Pani także: odzież sportową jak i casualową.
    W związku z byciem sportsmenką bierze Pani udział w różnych eventach promocyjno -
    marketingowych, eventach publicznych, występuje Pani w telewizji, udziela Pani
    wywiadów w innych mediach oraz prowadzi Pani kanały w Social Media: (...)
    Ponadto nabywa Pani usługi fryzjerskie, usługi kosmetyczne, usługi makijażystki, wizażystki
    /stylistki, usługi logopedy, lekcje języka angielskiego oraz szkolenia z zakresu wystąpień
    publicznych i marketingu, a także ponosi opłaty za studia magisterskie. W przyszłości
    planuje Pani ponosić koszty studiów podyplomowych, kursów i seminariów z zakresu (...).
    Posiada Pani umowy sponsorskie z firmą (...) oraz z X S.A.
    Umowa z (...) jest umową polegającą na tym, że otrzymuje Pani odzież z logo firmy a także
    środki finansowe, a ona świadczy w zamian m.in. usługi reklamowe, marketingowe i
    konsultacyjne. Wystawia Pani faktury za wynagrodzenie z tytułu kontraktu z (...).
    Przedmiotem umowy z X S.A. jest prowadzenie przez Panią na rzecz X S.A efektywnych
    działań reklamowych, promocyjnych i innych określonych w Umowie, podczas

    przygotowań do Imprez i w czasie trwania Imprez oraz Zawodów, jak też przy innych
    okolicznościach wskazanych przez X S.A, co dotyczy także Wizerunku Prywatnego. Za
    wykonanie Umowy i udzielenie X S.A praw określonych Umową (w pełnym zakresie
    określonym w Umowie) przysługuje Pani wynagrodzenie płatne na podstawie wystawionej
    przez Panią raz na kwartał faktury z opisem „rozliczenie umowy z X”.
    W przypadku innych sponsorów i kontrahentów faktury dotyczą w głównej mierze działań
    promocyjnych bądź reklamowych.
    Wygrane w zawodach nie stanowią Pani przychodów w działalności gospodarczej. Z uwagi
    na poziom sportowy, który ma Pani prezentować, umowy sponsorskie, które zawarła lub
    zamierza Pani zawrzeć nakładają na Panią wiele ściśle określonych zobowiązań. Ponadto,
    aby zapewnić sobie w ogóle zawieranie takich umów i uzyskiwanie przychodów, musi Pani
    legitymować się odpowiednio wysokimi osiągnięciami sportowymi, rozpoznawalnością i
    pozytywnym odbiorem swojej osoby.
    W związku z powyższym Pani działania/aktywność można podzielić na trzy grupy.
    Pierwsza z nich związana jest bezpośrednio z czynnościami stricte sportowymi a ich
    głównym celem jest podniesienie możliwości dobrego przygotowania fizycznego do zajęć
    prowadzonych w ramach działalności gospodarczej oraz zapewnienia ciągłości działań
    poprzez umożliwienie odpowiedniej regeneracji organizmowi.
    Utrzymuje Pani należytą kondycję fizyczną, odbywa Pani regularne ćwiczenia fizyczne poza
    organizowanymi (...).
    W ramach prowadzonej działalności ponosi Pani wiele wydatków, jednak Pani wątpliwości
    co do możliwości zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów dotyczą
    wydatków na żywność i suplementy zalecone przez dietetyka.
    Zalecenia ww. specjalisty dotyczą także prawidłowej suplementacji witaminowej, gdyż z
    uwagi na ogromną eksploatację organizmu, musi Pani dostarczyć organizmowi dużych
    dawek określonych składników i witamin, które nie sposób zapewnić organizmowi nawet
    prowadząc zbilansowaną dietę. Dieta, której musi Pani przestrzegać dyktowana jest tylko i
    wyłącznie spełnieniem określonych parametrów Pani organizmu. W związku z tym ponosi
    Pani koszty żywienia związane ze specjalistyczną dietą.
    Dieta i spożywanie określonych posiłków stanowi jeden z elementów niezbędnej
    suplementacji i w żadnym wypadku jej celem nie jest zaspokojenie podstawowych potrzeb
    życiowych, gdyż te musiałaby Pani sobie zapewnić bez względu na fakt prowadzenia
    działalności gospodarczej i karierę sportową.
    Wydatki te mają minimalizować skutki poniesionych kontuzji i uszczerbku organizmu
    uniemożliwiającego świadczenie usług na poziomie niezbędnym do należytego wykonania
    zlecenia, ale mają na celu także zminimalizować możliwe skutki ewentualnej kontuzji w
    przyszłości.
    Druga grupa Pani działań jest uczestnictwo w zawodach, treningach czy obozach
    przygotowawczych. Na potrzeby tych działań zakupuje Pani odzież i obuwie. Zakupione
    elementy odzieży nie są opatrzone logo Pani firmy.
    W przygniatającej części nie są to elementy garderoby, które mogą być użytkowane w
    całości na co dzień z uwagi na swoje parametry techniczne, a także specjalną impregnację
    i konserwację takiej garderoby i obuwia (pranie ręczne lub w określonej temperaturze z
    wykorzystaniem konkretnych detergentów). W związku z tym ww. elementy garderoby nie
    będą realizować celu osobistego.
    Specyfika sportu sprawia, że akcesoria oraz ubiór sportowy błyskawicznie się zużywają.
    Trzecią składową są działania związane z aktywnościami około sportową. Składają się one
    głównie z obowiązku uczestnictwa w akcjach reklamowych oraz marketingowych. Co
    więcej wybrane zawody ze względu na swoją popularność są transmitowane przez

    telewizje, a także przez internet. W związku z tym jest i będzie Pni regularnie zapraszana
    na różne imprezy tematyczne czy gale sportowe.
    Umowy, które zawrze lub zawarła Pani nakładają na Panią obowiązek dbania o wizerunek
    sponsorów/kontrahentów, na rzecz których świadczy lub będzie świadczyć Pani usługi
    także poza głównym przedmiotem umowy - czyli poza momentami czynnej rywalizacji
    sportowej.
    W związku z nadaniem przez Panią X S.A tytułu sponsora głównego X S.A ma prawo do
    korzystania z tego tytułu w kampaniach wizerunkowych, promocyjnych, reklamowych,
    marketingowych, PR i podobnych, w tym do umieszczania na wszelkich produktach,
    usługach oraz w ramach reklamy, promocji i innych podobnych aktywności X S.A, zarówno
    na terenie Polski, jak i poza granicami kraju, (...).
    Na mocy Umowy z X S.A. zobowiązała się Pani do trwałego zamieszczenia i eksponowania
    logo X S.A lub innej treści wskazanej przez X S.A: na każdym stroju treningowym i
    startowym (z wyłączeniem (...), których dotyczą ograniczenia wynikające z kontraktu marki
    (...)), na spodenkach treningowych/legginsach, opaskach, odzieży termicznej, w tym m.in.
    legginsach i koszulkach z długim rękawem, ubraniach wykorzystywanych podczas
    rozgrzewki, pozostałym sprzęcie przez Panią używanym, tj. torbach sportowych oraz
    wszelkich innych elementach stroju, noszonych przez Panią w trakcie Zawodów, a także
    treningów, jeśli warunki to umożliwiają, w liczbie i formie uznanej przez X S.A za
    obiektywnie wskazane, w każdym przypadku, według projektów zatwierdzonych
    każdorazowo przez X S.A.
    Logo X S.A lub inne treści wskazane przez X S.A na elementach wymienionych powyżej są
    umieszczane przez Panią własnym staraniem i na własny koszt.
    Ponadto, zobowiązana jest Pani do aktywnego uczestniczenia w konkretnych, wskazanych
    przez X S.A wydarzeniach sportowych (A, C, D, E, F, G).
    Zobowiązana jest też Pani do osobistego udziału w konferencjach prasowych (2
    konferencje w każdym roku trwania Umowy) oraz w wydarzeniach towarzyszących
    Imprezom (co najmniej 3 wydarzenia), a także do osobistego udziału w dodatkowym
    wydarzeniu lub spotkaniu dla gości X S.A w roku 2023 i 2024, organizowanym na terenie
    Polski, podczas którego Zawodniczka będzie pełnić rolę gościa specjalnego. Bierze Pani
    również udział w sesjach zdjęciowych związanych z A oraz z realizowanym w X S.A
    programem B. Ponadto zobowiązana jest Pani do udziału w nagraniu spotów:
    telewizyjnego oraz do mediów społecznościowych i internetu związanych z A oraz
    związanych z realizowanym w X S.A programem B.
    Złożyła Pani w umowie oświadczenie, że dysponuje koniecznym doświadczeniem i
    profesjonalnymi kwalifikacjami niezbędnymi do prawidłowej realizacji umowy a także
    zobowiązała się do przekazania w każdym roku obowiązywania umowy (do końca każdego
    roku) sprawozdania w formie elektronicznej z wykonania wobec X S.A zobowiązań
    wynikających z umowy.
    Umowa z (...) obejmuje świadczenie przez Panią niezależnych usług konsultacyjnych i
    innych usług osobistych w celu wsparcia (...) w projektowaniu, rozwoju, reklamie,
    marketingu i/lub sprzedaży produktów (...), promocji marek (...) lub (...). Zobowiązana jest
    Pani również do raportowania na temat produktów (...) dostarczonych jej przez (...) w
    ramach programu testowania produktów. Raporty te będą dotyczyć dopasowania,
    projektu, właściwości użytkowych, funkcji, materiałów oraz technik konstrukcyjnych
    produktów (...) noszonych lub używanych przez Panią.
    W trakcie obowiązywania umowy zobowiązana jest Pani do uczestniczenia w produkcji
    materiałów reklamowych, marketingowych lub promocyjnych, treści lub reklam (np.
    udziału w sesjach zdjęciowych do reklam prasowych, plakatów, broszur lub innych

    materiałów promocyjnych, udzielanie się telefonicznie lub online w celu dostarczenia
    treści, uczestnictwo w sesjach rozwoju produktów, a także w nagraniach wideo, audio i
    /lub filmach związanych z reklamami lub działaniami promocyjnymi).
    Ponadto, w związku z promocją produktów i/lub marek (...), każdego roku będzie Pani
    zobowiązana do wykonania określonej liczby wystąpień osobistych i/lub online, udziału w
    konferencjach prasowych, dodatkowych wystąpień na wydarzeniach.
    Z uwagi na rozpoznawalność sponsora/kontrahenta i Pani jako sportsmenki, Pani osoba
    identyfikowana jest ze sponsorem/kontrahentem co nakłada na Panią obowiązek
    stosownego wyglądu zewnętrznego. Z tego też względu niezależnie od swojej woli
    zobligowana jest Pani do ponoszenia kosztów usług fryzjerów, kosmetyczki czy stylistów -
    szczególnie przed imprezami sportowymi (gale, konferencje prasowe, wywiady z
    dziennikarzami).
    Nienależyta prezencja podczas któregokolwiek z wydarzeń, do udziału w którym jest Pani
    zobligowana wpłynie negatywnie na realizację zawartych umów i może przełożyć się na
    wysokość osiąganego przychodu.
    W uzupełnieniu wniosku z 23 grudnia 2024 r. – stanowiącym odpowiedź na wezwanie –
    wskazuje Pani, że dwa podstawowe tytuły, z których uzyskuje Pani przychody to:
    · działalność sportowa i
    · działalność o charakterze promocyjnym i marketingowo-reklamowym.
    W ramach działalności sportowej wystawia Pani faktury m.in. za udział w zawodach
    sportowych np. (...).
    W ramach działalności promocyjnej i marketingowo-reklamowej wystawia Pani faktury np.
    dla firmy (...) za „(...)", dla X SA za „rozliczenie umowy z X S.A.". Wystawia Pani faktury za
    promocję konkretnych produktów, np. firmy Y, za udzielenie wywiadu w telewizji i innych
    mediach, za udział w (...) promocyjnym itp.
    Potwierdza Pani, w ramach eventów promocyjno-marketingowych, publicznych, występów
    w telewizji, wywiadach czy występach w kanałach (social media) również uszykuje Pani
    przychody z działalności gospodarczej.
    Potwierdza Pani, że ponoszone i opisane we wniosku koszty:
    • konsultacji z dietetykiem, psychologiem, fizjoterapeutą;
    • zakupu cateringu, żywności dietetycznej, suplementów diety;
    • konsultacji coachingowych i mentoringowych;
    • zakupu odzieży sportowej i casualowej;
    • zakupu usług fryzjerskich, kosmetycznych, makijażysty, wizażysty/stylisty;
    • koszty studiów magisterskich;
    • koszty studiów podyplomowych;
    • koszty kursów i seminariów z zakresu (...);
    – ponosi Pani /będzie Pani ponosić wyłącznie w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej.
    Odnośnie związku konsultacji z dietetykiem, psychologiem, fizjoterapeutą, zakupu
    cateringu, żywności dietetycznej, suplementów diety, konsultacji coachingowych i
    mentoringowych z uzyskiwanymi przez Panią przychodami z działalności gospodarczej
    wskazuje Pani, że wydatki te mają ścisły związek z uzyskiwaniem przez Panią przychodami
    z działalności sportowej. Oczywiście sukcesy w dziedzinie sportowej przekładają się na
    Pani rozpoznawalność a następnie na pozyskiwanie kontraktów promocyjnych,
    reklamowo-marketingowych oraz innych odpłatnych zleceń. Wszystkie wymienione

    wydatki pozwalają zbudować Pani odpowiednią formę psychofizyczną na zawody
    sportowe. Wydatki te są pośrednio uwarunkowane zawartymi umowami sponsorskimi. W
    żadnej umowie wprost nie jest zawarty wymóg, aby się Pani prawidłowo odżywiała czy
    prawidłowo trenowała. Ponoszenie wymienionych wydatków bezpośrednio związane jest
    jednak z osiąganym przez Panią stopniem wytrenowania i osiąganymi wynikami
    sportowymi, co z kolei przekłada się na możliwości zdobycia przez Panią wartościowych
    kontraktów sponsorskich lub reklamowych.
    Odzież sportowa jest kupowana przede wszystkim na potrzeby udziału w treningach i
    zawodach sportowych, choć nie wyłącznie. Występuje Pani w odzieży sportowej w
    niektórych akcjach promocyjno-reklamowych, np. w eventach dla sponsorów.
    Odzież casualowa jest nabywa wyłącznie na potrzeby działalności promocyjnej i
    marketingowo-reklamowej na udział w konkretnych przedsięwzięciach, np. w związku z
    udziałem w reklamach, udzielaniem wywiadów w mediach, przeważnie w telewizji,
    udziałem w konferencjach, galach sportowych, spotkaniach okolicznościowych
    organizowanych przez sponsorów, np. dla pracowników. Niektóre z wydatków na odzież
    casualowa dotyczą ich wypożyczenia, a nie nabycia na własność.
    Przedmiotem wniosku są m.in. następujące ubrania sportowe - zgodnie z fragmentem
    umowy z jednym ze sponsorów: „na spodenkach treningowych/legginsach, opaskach,
    odzieży termicznej, w tym m.in. legginsach i koszulkach z długim rękawem, ubraniach
    wykorzystywanych podczas rozgrzewki, pozostałym sprzęcie używanym przez
    Zawodniczkę tj. torbach sportowych oraz wszelkich innych elementach stroju, noszonych
    przez Zawodniczkę w trakcie Zawodów, a także treningów.”
    Ponadto wniosek dotyczy następujących ubrań sportowych: kurtki przeciwdeszczowe,
    kurtki typu (...) i polar, dresy, koszulki, spodenki, skarpetki, opaski na głowę, czapki, klapki,
    buty (...) po różnych nawierzchniach, strój kąpielowy.
    Przedmiotem wniosku są następujące ubrania casualowe: sukienki wieczorowe, sukienki
    koktajlowe, garsonki, garnitury damskie, spodnie i spódnice wizytowe, koszule, bluzki,
    buty, torebki, paski.
    Zwykle odzież sportowa, która jest przez Panią nabywana jest związana z jakimś
    kontraktem/występem/umową ze sponsorem, który oczekuje konkretnego kostiumu
    /wyglądu. Istnieje zatem konkretny związek danego wydatku z tytułu nabycia odzieży
    sportowej z konkretną umową/występem.
    Zgodnie, np. z umową z (...) zobowiązana jest Pani „nosić i używać produkty (...)
    wyznaczone przez (...) (w tym kolorystykę i styl określone przez (...)).”
    Podobnie jak odzież sportowa również odzież casualowa nabywana jest pod kątem
    konkretnych występów/udziału w eventach czy galach. Sponsorzy, np. X S.A. oczekują od
    Pani przestrzegania konkretnego dress code'u podczas udziału w spotkaniach
    okolicznościowych, np. z kluczowymi pracownikami lub kadrą zarządzającą X S.A.
    W odpowiedzi na pytanie, czy jakikolwiek elementy garderoby w ramach
    doprecyzowanego katalogu odzieży sportowej i casualowej służą lub będą służyć
    zapewnieniu odpowiedniego pozytywnego wizerunku, prestiżu, np. w ramach eventów
    promocyjno-marketingowych, publicznych, występów w telewizji, wywiadach, czy
    występów w kanałach (social media), wskazuje Pani, że wymienione elementy garderoby
    (ubrania sportowe/casualowe) służą lub będą służyć zapewnieniu odpowiedniego
    pozytywnego wizerunku w ramach zdarzeń wymienionych w pytaniu. Sponsorzy,
    organizatorzy eventów, wywiadów oczekują adekwatnego ubioru (dress code'u) do rangi
    wydarzenia. Zgodnie z tymi zasadami nie jest przyjęte, aby na różnych eventach
    powtarzać ten sam ubiór.
    Charakter któregokolwiek z elementów opisanej odzieży sportowej umożliwia
    wykorzystanie jej do celów prywatnych np. amatorskiego uprawiania sportu czy rekreacji.
    Podobnie odzież casualowa może być wykorzystywana do celów prywatnych.

    Umowy ze sponsorami przeważnie literalnie nie nakładają na Panią obowiązku co do
    konkretnego ubioru casualowego lub sportowego, poza wyjątkami np. zgodnie z umową z
    (...) zobowiązana jest Pani: „nosić i używać produkty (...) wyznaczone przez (...) (w tym
    kolorystykę i styl określone przez (...))."
    W Pani ocenie wymienione cechy nie niweczą możliwości wykorzystania tych ubrań do
    celów prywatnych, nawet jeśli są oznaczone logiem sponsora.
    Nie prowadzi Pani specjalnej ewidencji kupowanej czy wypożyczanej odzieży. Otrzymuje
    Pani odzież sportową od firmy (...) a równocześnie sama kupuje Pani niektóre elementy
    odzieży tej firmy. Na podstawie dowodów zakupu czy wypożyczenia potrafi Pani ustalić,
    które elementy odzieży zostały kupione lub wypożyczone w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą.
    W odpowiedzi na pytanie czy zakupu usług fryzjerskich, kosmetycznych, makijażysty,
    wizażysty/stylisty służą zapewnieniu odpowiedniego pozytywnego wizerunku, np. w
    ramach eventów promocyjno-marketingowych, publicznych, występów w telewizji,
    wywiadach, czy występach w kanałach (social media) wskazuje Pani, że zakupy
    wymienionych usług służą zapewnieniu odpowiedniego pozytywnego wizerunku, np. w
    ramach wymienionych wydarzeń.
    Część odzieży sportowej otrzymuje Pani od firmy (...) w ramach kontraktu a część kupuje
    Pani z własnych środków. Odzież casualową kupuje lub wypożycza Pani wyłącznie z
    własnych środków. Wydatki te nie są jej refundowane. Umowa z X S.A. nakłada na Panią m.
    in. obowiązek oznaczania odzieży sportowej logiem X S.A, we własnym zakresie i na
    własny koszt.
    Wydatki są dokumentowane zgodnie z wymogami prowadzonej ewidencji księgowej -
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, głównie są to faktury i paragony fiskalne.
    Odnośnie związku prowadzonej przez Panią działalności i uzyskiwanych w jej ramach
    przychodów z profilem studiów/kursów/seminariów, które Pani planuje podjąć, wskazuje
    Pani, że wiedza i umiejętności, które Pani zdobywa lub zdobędzie podczas studiów,
    kursów, seminariów, studiów podyplomowych itp. ściśle wiążą się lub będą się wiązać z
    uzyskiwanymi przychodami przede wszystkim z działalności promocyjnej i reklamowo-
    marketingowej, ale także z przychodami z działalności sportowej. Pozwalają Pani uzyskać
    wszechstronną i specjalistyczną wiedzę, i ją w praktyce stosować, na temat działalności
    promocyjnej, marketingowej m.in. o kreowaniu marki osobistej, pozyskiwaniu sponsorów i
    efektywnej współpracy z nimi.
    W odpowiedzi na pytanie, czy podniesienie kwalifikacji/ukończenie studiów/kursów
    /seminariów jest Pani niezbędne, aby móc wykonywać działalność gospodarczą (czy np.
    kontrakty zawarte ze sponsorami przewidują konieczność podniesienia Pani kwalifikacji w
    ten materii? W jaki sposób podniesienie kompetencji z zakresu tych studiów/kursów
    /seminariów przełoży się na możliwość uzyskiwania w przyszłości przez Panią wyższych
    przychodów?) - wskazuje Pani, że podniesienie kwalifikacji wymienionych w pytaniu jest
    niezbędne, ponieważ pozwala uzyskiwać przychody, zachowywać lub zabezpieczać źródła
    przychodów. Kontrakty zawarte ze sponsorami nie przewidują konieczności podniesienia
    kwalifikacji w tej materii.
    Pytania
    1. Czy wydatki na konsultacje u dietetyka, psychologa, trenera przygotowania
      motorycznego, konsultacje coachingowe i mentoringowe mogą stanowić koszty
      uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych?
    2. Czy wydatki na realizację zaleceń dietetyka w zakresie zakupu żywności i suplementów
      diety mogą stanowić koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych?

    3. Czy wydatki na obuwie sportowe, odzież sportową, a także odzież i obuwie na
      konferencje prasowe, gale, eventy i inne wystąpienia publiczne oraz na niezbędną
      konserwację i naprawę ww. garderoby mogą stanowić koszt uzyskania przychodu
      zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    4. Czy wydatki na wizytę u fryzjera, kosmetyczki, makijażystki, wizażystki/stylistkę, usługi
      logopedy, lekcje języka angielskiego oraz szkolenia z zakresu wystąpień publicznych,
      niezbędne do realizacji celów reklamowych i marketingowych własnych i
      kontrahentów, związanych z wystąpieniem na gali, występowaniem w social mediach,
      udzielaniem wywiadów dziennikarzom czy na konferencji prasowej a także szkolenia
      marketingowe, w tym studia magisterskie, podyplomowe, kursy i seminaria mogą
      stanowić koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wszystkie postawione we wniosku pytania dotyczą zaistniałego stanu faktycznego w roku
    2024, a pytania nr 1 i nr 4 dotyczą dodatkowo zdarzeń przyszłych.
    Uważa Pani, że w przedstawionym stanie faktycznym i pytaniach wydatki, które ponosi lub
    zamierza Pani ponosić spełniają definicję kosztu uzyskania przychodu, o której mowa w
    art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej też: ustawa o PIT) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Definicja sformułowana przez ustawodawcę
    ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika
    powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.
    Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wyłącza możliwość zaliczenia go do
    kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku
    przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną
    szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem
    źródła jego uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego
    kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za
    koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem,
    zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. W
    świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie
      udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 23 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszt

    uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi
    przychodami. Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów
    uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:
    przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz
    potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
    obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.
    Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty,
    zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one
    prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem wydatków ustawowo uznanych za
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do
    kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Przepisy ustawy o PIT dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio
    związane z przychodami i inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty
    pośrednie).
    Za koszty bezpośrednie uznaje się te wydatki, których poniesienie wpływa bezpośrednio
    na uzyskanie przychodu z danego źródła i są one niezbędne dla osiągnięcia przychodu (są
    ponoszone w celu osiągnięcia przychodów), za koszty pośrednie uważa się te wydatki,
    które ponoszone są w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, tj. wydatki
    na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z całokształtem działalności. Uznanie
    danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać
    nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.
    Art. 23 ust. 1 ustawy o PIT zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania
    przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z
    pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania
    przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów. Jednocześnie
    podkreślić należy, że nieujęcie danego wydatku w katalogu kosztów niepotrącalnych,
    wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, nie oznacza automatycznie, że inne koszty w
    nim niewymienione, tymi kosztami mogą być. W takim przypadku należy bowiem badać,
    czy dany koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodu (zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodu).
    W Pani ocenie wspomniane wydatki spełniają to kryterium, wpływają bowiem
    bezpośrednio na osiąganie i wysokość przychodu i służą zachowaniu albo zabezpieczeniu
    źródła przychodów, gdyż Pani przychody z działalności gospodarczej, w ramach której
    zawodowo uprawia Pani (...) zapewnia wyłącznie dzięki odpowiednim parametrom
    organizmu i kondycji fizycznej.
    Z kolei artykuł 23 ustawy o PIT nie zawiera wyłączenia przedmiotowych wydatków jako
    kosztów uzyskania przychodów.
    Wskazuje Pani, że dla Pani (i innych zawodowych sportowców) organizm pełni rolę
    narzędzia roboczego - maszyny, która by przetrwać określone obciążenie musi być na
    bieżąco serwisowana z wykorzystaniem możliwie najlepszych komponentów. Tak też
    sportowcy traktują swoje organizmy - jako narzędzia. Organizm zawodowego sportowca
    jest narzędziem, które służy generowaniu przychodu. Treningi, kosztowne zabiegi
    regeneracyjne, kontuzjogenność w Pani ocenie nie mają nic wspólnego z celami
    osobistymi, rekreacją, reprezentacją czy dbaniem o ogólne samopoczucie.
    Wielogodzinne treningi połączone z restrykcyjną dietą obowiązkiem permanentnej
    dyspozycyjności nie mają nic wspólnego z ogólnym samopoczuciem, czy Pani dobrym
    zdrowiem w życiu codziennym. Profesjonalne uprawianie dyscypliny sportowej jest wręcz
    zaprzeczeniem realizacji celów osobistych polegających na poprawie ogólnej kondycji
    fizycznej i jakości zdrowia podatnika. Uprawianie sportu amatorskiego zgodnie z

    powiedzeniem „sport to zdrowie" korzystnie wpływa na organizm, ale zawodowi
    sportowcy uprawiając sport raczej „rujnują swoje zdrowie”.
    Dla sportowców profesjonalnych narzędziem służącym do osiągania przychodu jest ich
    organizm i by osiągnąć przychód, dzięki należytej wydajności i sprawności organizmu
    sportowca konieczne jest odpowiednie obchodzenie z tym narzędziem. Sportsmenka
    musi trenować nawet po kilkadziesiąt godzin tygodniowo, dbać o odpowiednią
    suplementację witaminową, ponosić wydatki na dietę, której koszt wynika z wielu
    restrykcji żywieniowych jakie stawiane są wobec sportowców.
    Zawodowa sportsmenka by móc trenować musi ponosić wydatki na specjalistyczne
    obuwie - często kilka par i typów obuwia, tak samo jak konieczne są wydatki na
    specjalistyczną odzież zapewniającą odpowiednią termoizolację.
    Uważa Pani, że do kwalifikacji wydatków na ww. obuwie i odzież nie jest koniecznym by te
    elementy garderoby legitymowały się logotypem związanym z działalnością gospodarczą.
    W Pani ocenie wszystkie przywołane w stanie faktycznym kategorie wydatków są Pani
    niezbędne by móc w określonym terminie zaprezentować możliwie najwyższy poziom
    sportowy, co przyczyni się do wygranej lub zajęcia wysokiego miejsca, a w konsekwencji -
    istotnego wzrostu Pani przychodów.
    Wszystkie wymienione koszty mają bezpośredni wpływ na wyniki sportowe, formę,
    kondycję, na wygląd i Pani wizerunek. Wszystkie opisane we wniosku wydatki są
    niezbędne do osiągania przychodów.
    Na poparcie swojego stanowiska wskazuje Pani na korzystne rozstrzygnięcia organów
    podatkowych i sądów administracyjnych w podobnych stanach faktycznych jakie pojawiały
    się w ostatnich latach. I tak na przykład:
        Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w Interpretacji Indywidualnej z dnia 22
        marca 2013 r., nr IBPBI/1/415-237/13/AP, IBPBI/1/415-259/13/AP uznał za koszty
        uzyskania przychodu zakup suplementów diety i odżywek dla sportowców przez
        instruktora sportowego;
        Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 24 września 2015 r., nr DD9
        /033/463/BRT/2014/RD-63354 stwierdził, że wydatki ponoszone przez siatkarza -
        sportowca profesjonalnego związane z zakupem strojów sportowych i zakupem
        suplementów diety mogą być kosztem uzyskania przychodów;
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 29
        listopada 2019 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.704.2019.1.SJ uznał wydatki m in. na:
        lekarzy, rehabilitantów, suplementy diety, odzież swportową, akcesoria sportowe,
        fryzjerów, stylistów poczynione przez sportowca - profesjonalnego zawodnika sztuk
        walki jako koszt uzyskania przychodu;
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 31
        maja 2022 r., nr 0114-KDIP2-1.4011.394.2022.1.KW uznał za koszty uzyskania
        przychodu m.in. następujące wydatki poczynione przez profesjonalnego zawodnika
        rugby:
        • suplementacja witaminowa jak również dieta,
        • koszty zakupu profesjonalnego obuwia oraz odzieży,
        • wydatki na stylistów, fryzjerów, kosmetyczki.

    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 17 listopada
    2022 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.681.2022.2.MAP uznał wydatki m.in. na dietetyka,
    psychologa, trenera przygotowania motorycznego, specjalistyczną dietę za koszty
    uzyskania przychodu;
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 maja 2023 sygn. akt III
    SA/Wa 216/23 uznał za koszty uzyskania przychodu m.in. następujące wydatki dotyczące
    nabycia odzieży i obuwia sportowego (oraz ich naprawę i konserwację), na wizytę u
    fryzjera, kosmetyczki, makijażystki, wizażystki, usług logopedy, na lekcje języka angielskie i
    na szkolenia z zakresu wystąpień publicznych.
    Mając powyższe na względzie twierdzi Pani, że przedstawiony w stanie faktycznym katalog
    wydatków może stanowić koszt uzyskania przychodu w prowadzonej przez Panią
    działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:
    · nieprawidłowe w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
      wydatków na odzież casualową (w tym obuwia) na konferencje prasowe, gale, eventy i
      inne wystąpienia publiczne oraz na niezbędną konserwację i naprawę ww. garderoby;
    · nieprawidłowe w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
      wydatków na wizytę u fryzjera, kosmetyczki, makijażystki, wizażystki/stylistki, usługi
      logopedy, lekcje języka angielskiego oraz szkolenia z zakresu wystąpień publicznych a
      także szkolenia marketingowe, w tym studia magisterskie, podyplomowe, kursy i
      seminaria;
    · prawidłowe w pozostałym zakresie.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, dlatego przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie
    źródła przychodów.
    W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w
    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas, gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego
    poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
    Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim
    jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła
    przychodów.
    Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku

    spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością
    gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na
    wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
    W złożonej rzeczywistości życia gospodarczego istnieje obiektywna i zasadnicza trudność
    w precyzyjnym wyznaczeniu linii rozgraniczającej poszczególne przejawy aktywności
    gospodarczej, wykazywanej przez przedsiębiorców. Chodzi tu o ich podstawową
    działalność (produkcję, handel, usługi) i towarzyszące tej działalności przedsięwzięcia o
    charakterze marketingowym, promocyjnym, reklamowym, reprezentacyjnym - dotyczące
    sprzedaży towarów i usług oraz relacji z aktualnymi i potencjalnymi kontrahentami.
    Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie
    są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku
    przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła bądź
    też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania
    owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl
    powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i
      być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu,
    · nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Dokonując powyższej kwalifikacji należy mieć również na uwadze negatywny katalog
    kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl przepisu art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności
      poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym
      alkoholowych.
    Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia reprezentacji, reklamy oraz promocji, zatem przy
    wykładni powyższych pojęć, należy odnieść się do ich wykładni językowej.
    Reprezentacja odnosi się do dobrego reprezentowania firmy. W konsekwencji o
    reprezentacji należy mówić w odniesieniu do całokształtu działań mających na celu
    stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w
    relacji z kontrahentami (ich przedstawicielami), gośćmi i potencjalnymi klientami.
    Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji
    „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług. Świadome
    kształtowanie więc właściwego wizerunku przez przedsiębiorcę ma na celu stworzenie o
    nim takiego wyobrażenia, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy
    przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy,
    zakupów jego produktów czy usług.
    Reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania
    wizerunku podatnika jako podmiotu gospodarczego, natomiast reklama dotyczy działań
    zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika,
    lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się także, że reklama polega na
    przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni,
    zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot gospodarczy poprzez stworzenie dobrego
    wizerunku firmy (J. Marciniuk, Podatek dochodowy od osób prawnych, rok 2007,
    Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2007, teza 438 do art. 16, s. 568).

    Z kolei reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtującego popyt na dane
    towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, zachwalanie, mające na celu
    skłonienie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego
    przedmiotu gospodarczego.
    Pojęcie „reklamy” należy rozumieć jako wszelkie celowe działania podatnika mające na
    celu rozpowszechnienie wiedzy o oferowanych przez niego produktach lub usługach,
    działania, których celem jest kształtowanie popytu, poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych
    nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu, w celu zachęcenia do
    nabywania towarów, bądź usług od tego właśnie a nie innego podmiotu gospodarczego
    (B. Brzeziński, M. Kalinowski, Podatek dochodowy od osób prawnych, Komentarz,
    Warszawa 1997, s. 159; zob. też wyrok NSA z dnia 10 listopada 1999 r., sygn. akt I SA/Lu
    1030/98, Lex nr 46935).
    Istotne zatem jest rozróżnienie między nakładami ukierunkowanymi na reprezentowanie
    firmy oraz budowanie jej prestiżu (reprezentacja), a wydatkami mającymi na celu
    zachęcanie potencjalnych klientów do nawiązania bądź utrzymania kontaktów z
    przedsiębiorcą oraz nabywania towarów lub usług danej firmy (reklama). Ocena
    charakteru wydatku możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej
    przez podatnika. Ocena ta powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który
    prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego
    wydatku pod kątem funkcji, jaką będzie spełniać w firmie.
    Jednocześnie należy podkreślić, że nie każdy wydatek, choćby jego poniesienie – z punktu
    widzenia podatnika – posiadało racjonalne i ekonomiczne uzasadnienie, może stanowić
    koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej. Prowadząc działalność
    gospodarczą podatnik ponosi szereg wydatków, zarówno takich, których poniesienie w
    sposób bezpośredni związane jest z działaniami firmy (np. zakup towarów i usług
    mających na celu zabezpieczenie podstawowej działalności), jak również i takich, których
    cechy – po przedstawieniu odpowiedniej argumentacji – uzasadniałyby ich związek z
    potencjalnym uzyskaniem przychodów, utrzymaniem źródła przychodów, bądź jego
    zabezpieczeniem.
    Jak wskazano w wyroku NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz wyroku
    NSA z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14, wydatek należy oceniać mając na
    uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie
    wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością
    gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów. Kosztowa kwalifikacja
    konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego
    wydatku.
    Natomiast w wyroku WSA we Wrocławiu z 17 października 2013 r., sygn. I SA/Wr 1291/13
    wyjaśniono, że: Nie jest (...) wykluczone, że dany wydatek teoretycznie może się przyczynić
    do uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest on obojętny dla uzyskiwania
    przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w których podatnicy zaliczają do
    kosztów uzyskania przychodów wydatki, które przeznaczone są na realizację ich potrzeb
    osobistych, a ich możność przyczynienia się do powstania przychodu jest czysto
    teoretyczna.
    Kryterium celowości nie wyznacza w sposobu ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki,
    które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są.
    Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń,
    tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy (patrz wyrok NSA z
    8 sierpnia 2017 r. sygn. II FSK 1859/15)
    Zauważyć należy również, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na
    potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć

    charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z
    działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu.
    W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić
    kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność
    gospodarczą, tj. jest Pani wyczynową (zawodową) sportsmenką - (...). Jest Pani
    opodatkowana tzw. podatkiem linowym i prowadzi Pani podatkową książkę przychodów i
    rozchodów.
    Dwa podstawowe tytuły, z których uzyskuje Pani przychody to działalność sportowa i
    działalność o charakterze promocyjnym i marketingowo-reklamowym.
    W związku z powyższym Pani działania/aktywność można podzielić na trzy grupy.
    Pierwsza z nich związana jest bezpośrednio z czynnościami stricte sportowymi a ich
    głównym celem jest podniesienie możliwości dobrego przygotowania fizycznego do zajęć
    prowadzonych w ramach działalności gospodarczej oraz zapewnienia ciągłości działań
    poprzez umożliwienie odpowiedniej regeneracji organizmowi. Druga grupa Pani działań to
    uczestnictwo w zawodach, treningach czy obozach przygotowawczych.
    Wygrane w zawodach nie stanowią Pani przychodów w działalności gospodarczej. Jak
    wynika z Pani wniosku w ramach tej aktywności uzyskuje Pani przychody m.in. za udział w
    zawodach sportowych np. wystawia Pani faktury organizatorowi za udział w (...).
    Dla osiągania sukcesów sportowych (które mają wpływ na możliwość osiągania
    przychodów w tym również wpływ na osiągane przychody m.in. poprzez umowy
    sponsorskie) utrzymuje Pani należytą kondycję fizyczną, odbywa Pani regularne ćwiczenia
    fizyczne poza organizowanymi przez (...).
    W ramach tych dwóch aktywności musi Pani ponosić następujące koszty:
    konsultacji z dietetykiem, psychologiem, fizjoterapeutą, trenerem przygotowania
    motorycznego;
    · zakupu cateringu, żywności dietetycznej, suplementów diety, a także
    · zakup konsultacji coachingowych i mentoringowych z zakresu rozwoju osobistego i
    przygotowania mentalnego.
    Zalecenia dietetyka dotyczą także prawidłowej suplementacji witaminowej, gdyż z uwagi
    na ogromną eksploatację organizmu, musi Pani dostarczyć organizmowi dużych dawek
    określonych składników i witamin, które nie sposób zapewnić organizmowi nawet
    prowadząc zbilansowaną dietę. Dieta, której musi Pani przestrzegać dyktowana jest tylko i
    wyłącznie spełnieniem określonych parametrów Pani organizmu. W związku z tym ponosi
    Pani koszty żywienia związane ze specjalistyczną dietą.
    Dieta i spożywanie określonych posiłków stanowi jeden z elementów niezbędnej
    suplementacji i w żadnym wypadku jej celem nie jest zaspokojenie podstawowych potrzeb
    życiowych, gdyż te musiałaby Pani sobie zapewnić bez względu na fakt prowadzenia
    działalności gospodarczej i karierę sportową.
    Wydatki te mają minimalizować skutki poniesionych kontuzji i uszczerbku organizmu
    uniemożliwiającego świadczenie usług na poziomie niezbędnym do należytego wykonania
    zlecenia, ale mają na celu także zminimalizować możliwe skutki ewentualnej kontuzji w
    przyszłości.
    Odnośnie związku konsultacji np. z dietetykiem, psychologiem, fizjoterapeutą, zakupu
    cateringu, żywności dietetycznej, suplementów diety, konsultacji coachingowych i
    mentoringowych z uzyskiwanymi przez Panią przychodami z działalności gospodarczej
    wskazuje Pani, że wydatki te pozwalają zbudować Pani odpowiednią formę psychofizyczną
    na zawody sportowe.

    Wydatki te są również pośrednio uwarunkowane zawartymi umowami sponsorskimi, z
    których również uzyskuje Pani przychody. Jak wynika z Pani wniosku, wystawia Pani
    faktury za promocję konkretnych produktów, np. firmy Y, za udzielenie wywiadu w
    telewizji i innych mediach, za udział w (...) itp. Przy czym, w żadnej umowie wprost nie jest
    zawarty wymóg, aby się Pani prawidłowo odżywiała czy prawidłowo trenowała.
    Ponoszenie wymienionych wydatków bezpośrednio związane jest jednak z osiąganym
    przez Panią stopniem wytrenowania i osiąganymi wynikami sportowymi, co z kolei
    przekłada się na możliwości zdobycia przez Panią wartościowych kontraktów sponsorskich
    lub reklamowych.
    Zatem, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny/zdarzenie przyszłe oraz
    obowiązujące przepisy prawa, stwierdzić należy, że wydatki na konsultacje u dietetyka,
    psychologa, trenera przygotowania motorycznego, konsultacje coachingowe i
    mentoringowe mogą stanowić koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podobnie wydatki na realizację zaleceń dietetyka w zakresie zakupu żywności i
    suplementów diety mogą stanowić koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W ramach działalności sportowej, tj. uczestnictwa w zawodach, treningach czy obozach
    przygotowawczych ponosi Pani również wydatki na odzież sportową (odzież i obuwie).
    Zakupione elementy odzieży nie są opatrzone logo Pani firmy.
    Jak wynika z wniosku, w przeważającej części są to elementy garderoby, które nie mogą
    być użytkowane w całości na co dzień z uwagi na swoje parametry techniczne, a także
    specjalną impregnację i konserwację takiej garderoby i obuwia (pranie ręczne lub w
    określonej temperaturze z wykorzystaniem konkretnych detergentów), aczkolwiek
    wyjaśniła Pani, że charakter niektórych elementów opisanej odzieży sportowej umożliwia
    wykorzystanie jej do celów prywatnych, np. amatorskiego uprawiania sportu czy rekreacji.
    Biorąc pod uwagę charakter prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej i opisaną
    specyfikę działalności sportowej, informacje te wskazują więc, że tego typu wydatki nie
    mają charakteru osobistego. Pomimo tego, że nie są one opatrzone logo Pani firmy, to
    jednak wskazuje Pani, że specyficzne ich parametry wykluczają co do zasady możliwość
    używania ich na co dzień.
    Ponadto, jak wynika z Pani wniosku zwykle odzież sportowa jest przez Panią nabywana w
    związku z jakimś kontraktem/występem/umową ze sponsorem, który oczekuje
    konkretnego kostiumu/wyglądu. Okoliczność ta również przemawia za uznaniem, że tego
    typu wydatki nie mają charakteru osobistego. Istnieje bowiem konkretny związek danego
    wydatku z tytułu nabycia odzieży sportowej z konkretną umową/występem.
    Ponadto wyjaśniła Pani, że występuje Pani w odzieży sportowej w niektórych akcjach
    promocyjno-reklamowych, np. w eventach dla sponsorów, które również generują
    przychody z Pani działalności gospodarczej.
    Na przykład, na mocy Umowy z X S.A. zobowiązała się Pani do trwałego zamieszczenia i
    eksponowania logo X S.A lub innej treści wskazanej przez X S.A: na każdym stroju
    treningowym i startowym, na spodenkach treningowych/legginsach, opaskach, odzieży
    termicznej, w tym m.in. legginsach i koszulkach z długim rękawem, ubraniach
    wykorzystywanych podczas rozgrzewki, pozostałym sprzęcie przez Panią używanym, tj.
    torbach sportowych oraz wszelkich innych elementach stroju, noszonych przez Panią w
    trakcie Zawodów, a także treningów, jeśli warunki to umożliwiają, w liczbie i formie
    uznanej przez X S.A za obiektywnie wskazane, w każdym przypadku, według projektów
    zatwierdzonych każdorazowo przez X S.A.
    Logo X S.A lub inne treści wskazane przez X S.A na elementach wymienionych powyżej są
    umieszczane przez Panią własnym staraniem i na własny koszt.

    Umowa z (...) obejmuje natomiast świadczenie przez Panią niezależnych usług
    konsultacyjnych i innych usług osobistych w celu wsparcia (...) w projektowaniu, rozwoju,
    reklamie, marketingu i/lub sprzedaży produktów (...), promocji marek (...) lub (...). Zgodnie
    z tą umową zobowiązana jest Pani „nosić i używać produkty (...) wyznaczone przez (...) (w
    tym kolorystykę i styl określone przez (...)).”
    Umowy ze sponsorami przeważnie literalnie nie nakładają na Panią obowiązku co do
    konkretnego ubioru casualowego lub sportowego, poza wyjątkami (np. ww. umowy (...), na
    podstawie której zobowiązana jest Pani: „nosić i używać produkty (...) wyznaczone przez
    (...) (w tym kolorystykę i styl określone przez (...))."
    Biorąc pod uwagę Pani obszerne wyjaśnienia co do charakteru odzieży sportowej oraz
    związek wydatków z tytułu jej nabycia/wypożyczenia z możliwością uzyskiwania przez
    Panią przychodów z prowadzonej działalności, wydatki z powyższego tytułu, jak również z
    tytułu niezbędnej konserwacji lub ewentualnej naprawy również mogą stanowić koszt
    uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jak wynika z treści Pani wniosku, trzecią składową Pani działalności są działania związane z
    aktywnościami około sportową. W związku z byciem sportsmenką bierze Pani udział w
    różnych eventach promocyjno-marketingowych, eventach publicznych, występuje Pani w
    telewizji, udziela Pani wywiadów w innych mediach oraz prowadzi Pani kanały w Social
    Media.
    We wniosku wskazała Pani między innymi, że:
    · w trakcie obowiązywania umów zobowiązana jest Pani do uczestniczenia w produkcji
      materiałów reklamowych, marketingowych lub promocyjnych, treści lub reklam (np.
      udziału w sesjach zdjęciowych do reklam prasowych, plakatów, broszur lub innych
      materiałów promocyjnych, udzielanie się telefonicznie lub online w celu dostarczenia
      treści, uczestnictwo w sesjach rozwoju produktów, a także w nagraniach wideo, audio i
      /lub filmach związanych z reklamami lub działaniami promocyjnymi).
    · na podstawie zawieranych umów generujących przychodu z Pani działalności
      zobowiązana jest Pani do osobistego udziału w konferencjach prasowych (2
      konferencje w każdym roku trwania Umowy) oraz w wydarzeniach towarzyszących
      Imprezom (co najmniej 3 wydarzenia), a także do osobistego udziału w dodatkowym
      wydarzeniu lub spotkaniu dla gości X S.A w roku 2023 i 2024, organizowanym na
      terenie Polski, podczas którego będzie Pani pełnić rolę gościa specjalnego.
    · bierze Pani również udział w sesjach zdjęciowych związanych z A oraz z realizowanym w
      X S.A programem B;
    · zobowiązana jest Pani do udziału w nagraniu spotów: telewizyjnego oraz do mediów
      społecznościowych i internetu związanych z A oraz związanych z realizowanym w X S.A
      programem B;
    · w związku z promocją produktów i/lub marek (...), każdego roku będzie Pani
      zobowiązana do wykonania określonej liczby wystąpień osobistych i/lub online,
      udziału w konferencjach prasowych, dodatkowych wystąpień na wydarzeniach.
    Odnośnie wydatków z tytułu odzieży casualowej (w tym obuwia) czy usług fryzjerskich,
    kosmetycznych, makijażystki/stylistki, związanych z ww. aktywnością około sportową,
    zauważyć trzeba więc, że:

    · umowy, które zawrze lub zawarła Pani nakładają na Panią obowiązek dbania o
      wizerunek sponsorów/kontrahentów, na rzecz których świadczy lub będzie świadczyć
      Pani usługi także poza głównym przedmiotem umowy - czyli poza momentami czynnej
      rywalizacji sportowej;
    · z uwagi na rozpoznawalność sponsora/kontrahenta i Pani jako sportsmenki, Pani osoba
      identyfikowana jest ze sponsorem/kontrahentem co nakłada na Panią obowiązek
      stosownego wyglądu zewnętrznego;
    · zobligowana jest Pani do ponoszenia kosztów usług fryzjerów, kosmetyczki czy stylistów
      - szczególnie przed imprezami sportowymi (gale, konferencje prasowe, wywiady z
      dziennikarzami);
    · nienależyta prezencja podczas któregokolwiek z wydarzeń, do udziału w którym jest
      Pani zobligowana wpłynie negatywnie na realizację zawartych umów i może przełożyć
      się na wysokość osiąganego przychodu;
    · odzież casualowa jest nabywa wyłącznie na potrzeby działalności promocyjnej i
      marketingowo-reklamowej na udział w konkretnych przedsięwzięciach, np. w związku
      z udziałem w reklamach, udzielaniem wywiadów w mediach, przeważnie w telewizji,
      udziałem w konferencjach, galach sportowych, spotkaniach okolicznościowych
      organizowanych przez sponsorów, np. dla pracowników. Niektóre z wydatków na
      odzież casualowa dotyczą ich wypożyczenia, a nie nabycia na własność;
    · przedmiotem wniosku są następujące ubrania casualowe: sukienki wieczorowe,
      sukienki koktajlowe, garsonki, garnitury damskie, spodnie i spódnice wizytowe,
      koszule, bluzki, buty, torebki, paski;
    · odzież casualowa nabywana jest pod kątem konkretnych występów/udziału w eventach
      czy galach; sponsorzy, np. X S.A. oczekują od Pani przestrzegania konkretnego dress
      code'u podczas udziału w spotkaniach okolicznościowych, np. z kluczowymi
      pracownikami lub kadrą zarządzającą X S.A;
    · elementy tej garderoby casualowej służą lub będą służyć zapewnieniu odpowiedniego
      pozytywnego wizerunku;
    · odzież casualowa może być wykorzystywana do celów prywatnych;
    · zakupy wymienionych usług fryzjerskich, kosmetycznych, makijażysty, wizażysty/stylisty
      służą zapewnieniu odpowiedniego pozytywnego wizerunku;
    · nie prowadzi Pani specjalnej ewidencji kupowanej czy wypożyczanej odzieży.
    Pamiętać trzeba, że zakupy ww. usług oraz casualowej garderoby stanowią co do zasady
    wydatki związane z faktem funkcjonowania osoby w życiu społecznym. Niezależnie
    bowiem od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, każda osoba musi nabywać i
    używać dostosowane do własnych wymagań np. odzież, obuwie i kosmetyki, itp. Z tej też
    przyczyny zakupy tych rzeczy/usług stanowi co do zasady spełnienie zwykłych, normalnych
    potrzeb danej osoby fizycznej.
    Opis okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że np. sponsorzy wybierają
    danego sportowca dla zwiększenia rozpoznawalności ich marki przez pryzmat jego
    osiągnięć sportowych, a nie przez jego wygląd.
    Ponadto usługi logopedy, lekcje języka angielskiego oraz szkolenia z zakresu wystąpień
    publicznych czy marketingowych nie są niezbędne do realizacji celów reklamowych i
    marketingowych własnych i kontrahentów, a są raczej związane z rozwojem osobistym.
    Nie wykazała również Pani związku ww. szkoleń z możliwością uzyskiwania konkretnych
    przychodów. Szkolenia te nie są również niezbędne dla wypełnienia danego kontraktu, a
    więc związek tych kosztów z możliwością uzyskania przychodu jest czysto teoretyczny.

    Odnośnie odzieży causlaowej, zauważyć należy, że kontrakty nie nakazują również Pani
    konkretnego ubioru/fryzury i makijażu.
    Moim zdaniem biorąc pod uwagę opis okoliczności faktycznych i Pani wyjaśnienia oraz
    przedstawioną uprzednio argumentację, koszty odzieży casulaowej (w tym obuwia) i jej
    ewentualnej konserwacji i naprawy, a także usług fryzjerskich, kosmetycznych,
    makijażystki, wizażystki/stylistki, usług logopedy, lekcji języka angielskiego i szkoleń z
    zakresu wystąpień publicznych i marketingowych noszą przede wszystkim znamiona
    wydatków o charakterze osobistym, a te nie mogą stanowić kosztów uzyskania
    przychodów. Ich związek z możliwością uzyskania przez Panią przychodów jest czysto
    teoretyczny.
    Odnośnie wydatków na ww. odzież i ich charakteru osobistego wyjaśnić trzeba też, że
    odstępstwa od tej zasady mogą wynikać np. z nałożonego na prowadzącego działalność
    gospodarczą prawnego obowiązku używania określonego rodzaju odzieży/garderoby, czy
    też obuwia, a rzeczy te utraciły charakter osobisty (np. z uwagi na dostosowanie tychże do
    pełnienia określonych funkcji bądź zawodów, czy np. poprzez trwałe opatrzenie
    zakupionych elementów odzieży i garderoby logo).
    Często determinantem decydującym o kwalifikacji kosztu jest specyfika prowadzonej
    działalności, jak w Pani przypadku, ale w przypadku działalności sportowej i kosztów jej
    dotyczących. Tu związek ponoszonych i opisanych we wniosku kosztów z możliwością
    uzyskiwania przychodów jest ewidentny a przy tym z uwagi na rodzaj zwodu jaki Pani
    uprawia, nie ma charakteru osobistego.
    Obowiązujące zasady współżycia społecznego wymagają, aby osoby prowadzące
    działalność gospodarczą posiadały też wygląd adekwatny do wykonywanego zawodu.
    Niewątpliwie w wykonywanym przez Panią zawodzie dbałość o wygląd zewnętrzny czy też
    kondycję jest bardzo istotna, jednakże w zakresie wydatków uznanych powyżej za wydatki
    o charakterze osobistym nie można mówić o sytuacji znacząco odbiegającej od ogólnie
    przyjętych norm społecznych.
    Odnośnie garderoby casualowej, gdybym nawet przyjął, że jej zakup spełnia przesłanki
    wskazane w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to
    zważywszy, że poniesienie wskazanych we wniosku wydatków służy zapewnieniu
    odpowiedniego pozytywnego wizerunku, zasadne jest wskazanie – wbrew Pani stanowisku
    – na ich reprezentacyjny charakter, który tym samym przesądza, że nie mogą one
    stanowić kosztów podatkowych na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych
    Ponadto, z opisu Pani wniosku wynika również, że oprócz kosztów lekcji języka
    angielskiego czy ww. szkoleń z zakresu wystąpień publicznych i szkoleń marketingowych,
    ponosi Pani koszty studiów magisterskich, podyplomowych oraz kursów i seminariów.
    Odnośnie ww. wydatków wskazała Pani, że wiedza i umiejętności, które Pani zdobywa lub
    zdobędzie podczas studiów, kursów, seminariów, studiów podyplomowych itp. ściśle
    wiążą się lub będą się wiązać z uzyskiwanymi przychodami przede wszystkim z
    działalności promocyjnej i reklamowo-marketingowej, ale także z przychodami z
    działalności sportowej. Pozwalają Pani uzyskać wszechstronną i specjalistyczną wiedzę, i ją
    w praktyce stosować, na temat działalności promocyjnej, marketingowej m.in. o
    kreowaniu marki osobistej, pozyskiwaniu sponsorów i efektywnej współpracy z nimi.
    W odpowiedzi na pytanie sformułowane w skierowanym do Pani wezwani, tj. czy
    podniesienie kwalifikacji/ukończenie studiów/kursów/seminariów jest Pani niezbędne, aby
    móc wykonywać działalność gospodarczą (czy np. kontrakty zawarte ze sponsorami
    przewidują konieczność podniesienia Pani kwalifikacji w ten materii? W jaki sposób
    podniesienie kompetencji z zakresu tych studiów/kursów/seminariów przełoży się na
    możliwość uzyskiwania w przyszłości przez Panią wyższych przychodów?) - wskazała Pani,
    że kontrakty zawarte ze sponsorami nie przewidują konieczności podniesienia kwalifikacji
    w tej materii.

    Przedstawiony przez Panią opis okoliczności faktycznych, w świetle których podniesienie
    kwalifikacji jest niezbędne, ponieważ pozwala uzyskiwać przychody, zachowywać lub
    zabezpieczać źródła przychodów, nie wyjaśnia bliżej związku studiów/seminariów/kursów
    z możliwością uzyskiwania przez Panią przychodów.
    Związek tych wydatków jest więc czysto teoretyczny, zbyt odległy, czy też obojętny dla
    uzyskiwania przychodu. Nie wyjaśniła Pani bowiem charakteru studiów/kursów
    /seminariów z Pani działalnością około sportową w kontekście możliwości uzyskiwania
    przychodów.
    Z wniosku nie wynika, aby te studia, kursy i seminaria były niezbędne w kontekście jakiś
    umów, a ich ukończenie było warunkiem zawarcia jakiegoś kontraktu.
    Co do zasady tego typu wydatki mają na celu zdobycie wiedzy oraz umiejętności, a także
    należytego przygotowania do danego zawodu, nie zaś osiągnięcie przychodów ze źródła,
    jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wydatki te mają – co do zasady –
    charakter wydatków osobistych, związanych z podnoszeniem ogólnego poziomu wiedzy i
    w konsekwencji nie można ich uznawać za związane z działalnością gospodarczą.
    W konsekwencji opisane przez Panią wydatki z tytułu kosztów studiów/seminariów i
    kursów nie spełniają przesłanek określonych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zastrzec należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w kwestiach prawidłowości
    dokumentowania opisanych przez Panią wydatków, gdyż nie była ona przedmiotem Pani
    wątpliwości interpretacyjnych.
    Ponadto nadmieniam, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    wyłącznie wobec Pani i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe)
    sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym
    (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie – w odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych
    oraz wyroku– stwierdzam, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw
    podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych i w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Ponadto zauważam, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku
    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ interpretacyjny nie
    prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych
    we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze
    musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.