Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-250/16/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-07-12
Teza: Dotyczy zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT wniesienia przez Gminę w formie aportu budynku wraz z gruntem do Spółki z o.o. (budynek nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej Gminy tj. nie był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT) oraz terminu wystawienia faktury dokumentującej wniesienie aportu do spółki z o.o.
Słowa kluczowe: budynek; dokumentowanie; dostawa; faktura; gmina; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 marca 2016 r. (data wpływu 4 kwietnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z 25 maja 2016 r. (data wpływu 30 maja 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przez Wnioskodawcę wniesienia w formie aportu budynku przepompowni wody wraz z gruntem do Spółki z o.o. oraz terminu wystawienia faktury dokumentującej wniesienie aportu do spółki - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2016 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przez Wnioskodawcę wniesienia w formie aportu budynku przepompowni wody wraz z gruntem do Spółki z o.o. oraz terminu wystawienia faktury dokumentującej wniesienie aportu do spółki.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 25 maja 2016 r. (data wpływu 30 maja 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 16 maja 2016 r. znak: IBPP1/4512-250/16/LSz.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w 2005 r. zakupił grunt a następnie w 2006 r. wybudował na nim budynek przepompowni ścieków w W. (data zakupu gruntu 7 grudnia 2005 r., data ostatniej faktury 28 grudnia 2006 r.). Budowa przedmiotowej inwestycji odbywała się jako realizacja zadań własnych Gminy, stanowiących zadania użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do zadań takich należą sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Gmina z chwilą nabycia towarów i usług związanych z przedmiotową inwestycją nie zamierzała wykorzystywać powstałego budynku dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Podczas realizacji tej inwestycji Gmina nie odliczała podatku naliczonego z faktur dotyczących zakupów związanych z jej realizacją, ponieważ budynek ten nie był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina nie uzyskiwała przychodów z tytułu jego eksploatacji. Zgodnie z art. 86 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podatnik ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim te towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Gmina nie miała prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz nie ponosiła wydatków na ulepszenie przedmiotowego budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które były równe lub wyższe niż 30% ich wartości początkowej. Budynek ten nie był oddany do eksploatacji Sp. z o.o. ani też nie był wykorzystywany przez Gminę do czynności opodatkowanych.

Gmina planuje wnieść przedmiotowy budynek wraz z gruntem - w formie wkładów niepieniężnych do Sp. z o.o. Wnoszony aportem budynek i grunt jest zaliczany do środków trwałych Gminy. Przedmiot aportu stanowi budynek w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Procedura przekazania wkładów do Spółki jest następująca:

1.  Podjęcie Uchwały przez Radę Miejską w sprawie zasad wnoszenia udziałów do spółki;
2.  Podjęcie uchwały Zgromadzenia Wspólników Spółki, w formie aktu notarialnego, w sprawie podwyższenia Kapitału Zakładowego Spółki, w której zapisane jest, że uchwała wchodzi w życie z dniem wpisu jej do Krajowego Rejestru Sądowego;
3.  Podjęcie uchwały Zgromadzenia Wspólników Spółki w sprawie zmiany aktu notarialnego umowy Spółki;
4.  Oświadczenie Burmistrza o objęciu udziałów w Spółce, w formie aktu notarialnego;
5.  Złożenie przez Spółkę wniosku o wpis zmian do Krajowego Rejestru Sądowego;
6.  Wpis zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT od 14 grudnia 1999 r. i składa deklaracje od grudnia 1999 r.
2.  Gmina była czynnym podatnikiem VAT w czasie budowy budynku przepompowni wody.
3.  Na pytanie tut. Organu „Jaki jest symbol PKOB przedmiotowego budynku przepompowni ścieków, określony zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz.U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.)?”, Wnioskodawca odpowiedział, że symbol PKOB budynku - Kategoria XXX.
4.  Ujęcie w ewidencji nastąpiło w dniu 30 listopada 2007 r.
5.  Budynek został oddany do użytkowania w 2007 r.
6.  Na pytanie tut. Organu „Wnioskodawca stwierdza we wniosku, że nie odliczał podatku naliczonego z faktur dotyczących zakupów związanych z budową budynku, ponieważ budynek nie był wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Proszę zatem o wskazanie w jaki sposób i do jakich czynności przedmiotowy budynek był wykorzystywany?”, Wnioskodawca odpowiedział, że budynek wykorzystywany był jako obiekt sieci wodociągowej, w którym zainstalowany jest zestaw hydroforowy.
7.  Gmina nie używała budynku na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
8.  Na pytanie tut. Organu „Czy Wnioskodawca zawarł jakąkolwiek umowę dotyczącą np. administrowania, bieżącego utrzymania budynku z jakimkolwiek podmiotem, jeśli tak to jakim i jakie były warunki umowy?”, Wnioskodawca odpowiedział, że Gmina nie zawarła żadnej umowy dot. przedmiotowego budynku.
9.  Dostawa budynku wraz z gruntem planowana jest w drugiej połowie 2016 r.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, że we wniosku omyłkowo wskazano, że przedmiotowy budynek to budynek przepompowni ścieków podczas gdy prawidłowo powinno być - budynek przepompowni wody.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy aport gruntu, na którym posadowiony został budynek przepompowni, od których Gmina nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego, będzie korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy?
2.  Kiedy należy wystawić fakturę dokumentującą dostawę?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1 Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportu w postaci gruntu, na którym posadowiony został budynek przepompowni do Spółki będzie podlegało zwolnieniu określonemu w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż aport będzie dostawą budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, w stosunku do której nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1 i art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług z odpłatnością za dostawę mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniem (dostawą) a zapłatą istnieje adekwatny związek. Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego zawiera się w definicji odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania przedmiotami jak właściciel. Czynność wniesienia aportu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem stawek podatku właściwych dla towarów wnoszonych aportem lub z zastosowaniem zwolnienia, o ile takie wynika z przepisów prawa. Przedmiotem aportu będzie budynek przepompowni. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 2 pkt 14 ustawy dostawa nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku. Jednakże, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a , zwolnieniem objęta jest również dostawa budynków dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, w stosunku do których nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy spełnione zostaną warunki: odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu budowy budynku przepompowni. Nie były ponoszone wydatki na ulepszenie przedmiotowego budynku, zatem obie przesłanki wymienione w art. 43 ust 1 pkt l0a ustawy zostały spełnione.

Ad.2 Fakturę za dostawę budynku należy wystawić nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru przy czym data dostawy towaru w przedmiotowej sprawie to dzień wpisu uchwały Zgromadzenia Wspólników w sprawie podwyższenia Kapitału Zakładowego Spółki oraz uchwały w sprawie zmiany aktu notarialnego umowy spółki do Krajowego Rejestru Sądowego, gdyż w tym dniu wniesienie aportem budynku do Spółki staje się prawomocne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje wnieść aportem do Spółki z o.o. budynek przepompowni wody wraz z gruntem, na którym budynek ten jest posadowiony stanowiący własność Wnioskodawcy.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Wniesienie wkładu wiąże się z przeniesieniem na spółkę wszelkich praw do przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi/udziałowcowi.

W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) w postaci budynku przepompowni wody wraz z gruntem, na którym budynek ten jest posadowiony spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, nieruchomości gruntowe (działki), jak i zbycie budynków czy budowli, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 446) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują zadania w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent). W myśl art. 18 ust. 1 ww. ustawy, do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 18 ust. 2 pkt 9 ww. ustawy, do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących:

1.  zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej; uchwała rady gminy jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony do 3 lat strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość; do czasu określenia zasad wójt może dokonywać tych czynności wyłącznie za zgodą rady gminy,
2.  emitowania obligacji oraz określania zasad ich zbywania, nabywania i wykupu przez wójta,
3.  zaciągania długoterminowych pożyczek i kredytów,
4.  ustalania maksymalnej wysokości pożyczek i kredytów krótkoterminowych zaciąganych przez wójta w roku budżetowym,
5.  zobowiązań w zakresie podejmowania inwestycji i remontów o wartości przekraczającej granicę ustalaną corocznie przez radę gminy,
6.  tworzenia i przystępowania do spółek i spółdzielni oraz rozwiązywania i występowania z nich,
7.  określania zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji przez wójta,
8.  tworzenia, likwidacji i reorganizacji przedsiębiorstw, zakładów i innych gminnych jednostek organizacyjnych oraz wyposażania ich w majątek,
9.  ustalania maksymalnej wysokości pożyczek i poręczeń udzielanych przez wójta w roku budżetowym.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Gmina planuje wnieść aportem budynek przepompowni wody wraz z gruntem - w formie wkładów niepieniężnych do Sp. z o.o.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii ustalenia czy aport nieruchomości będzie korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy o VAT.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów i świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Jak stanowi art. 2 pkt 14 ww. ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym wskazać należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy o VAT, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Stosownie bowiem do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w ww. przepisie dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy dostawie budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny tych obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

W celu ustalenia czy w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku planowanego aportu nieruchomości należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy względem ww. budynku przepompowni wody nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT”. W świetle powyższego należy więc przyjąć, że jeżeli podatnik użytkował dany budynek, budowlę lub ich części i spełnia warunek korzystania z budynku, budowli lub ich części przez wymagany czas, to do sprzedaży prawa własności tego budynku, budowli lub ich części zastosowanie znajdzie zwolnienie przewidziane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku względem budynku mającego być przedmiotem aportu nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Z opisu sprawy wynika bowiem, że budynek został wybudowany przez Wnioskodawcę w ramach zadań własnych, został oddany do użytkowania w 2007 r. i był wykorzystywany jako obiekt sieci wodociągowej, w którym zainstalowany jest zestaw hydroforowy. Jednocześnie Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie tego budynku.

Mając na uwadze opis sprawy w kontekście powołanych przepisów stwierdzić należy, że dostawa budynku przepompowni wody będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Ponadto zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, skoro dostawa budynku będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, również dostawa gruntu, na którym ww. budynek jest posadowiony będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym wniesienie aportu w postaci gruntu, na którym posadowiony został budynek przepompowni do Spółki będzie podlegało zwolnieniu, należało uznać za nieprawidłowe, gdyż podstawą do zastosowania zwolnienia będzie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT a nie wskazany przez Wnioskodawcę art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej terminu wystawienia faktury dokumentującej ww. dostawę należy wskazać, że kwestie wystawiania faktur regulują przepisy art. 106a - 106q ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ww. ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Stosownie do art. 106b ust. 2 ww. ustawy, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Natomiast, w myśl art. 106b ust. 3 ustawy o VAT, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
2.  sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

\-jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Ponadto fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8 (art. 106i ust. 1 ustawy o VAT).

W myśl art. 106i ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.

Zgodnie z art. 106i ust. 6 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 3, fakturę wystawia się:

1.  zgodnie z ust. 1 i 2 - jeżeli żądanie wystawienia faktury zostało zgłoszone do końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty;
2.  nie później niż 15. dnia od dnia zgłoszenia żądania - jeżeli żądanie wystawienia faktury zostało zgłoszone po upływie miesiąca, o którym mowa w pkt 1.

Jednakże faktury – zgodnie z art. 106i ust. 7 ustawy – nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed:

1.  dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
2.  otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty.

Z powyższych regulacji wynika, że poza wyjątkami wprost w ustawie wskazanymi faktura dokumentująca dostawę towarów powinna być wystawiona nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów.

W przypadku natomiast sprzedaży zwolnionej od podatku Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia faktury, jeżeli natomiast zdecyduje się na jej wystawienie, lub nabywca jej zażąda to należy zastosować terminy wskazane w art. 106i ust. 1 i art. 106i ust. 6 ustawy o VAT.

Pytając o termin wystawienia faktury wiążący się z momentem dokonania dostawy Wnioskodawca zmierza także do ustalenia kiedy w przedmiotowej sprawie następuje dostawa towaru.

Odnosząc się do tej kwestii należy stwierdzić, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumiana jest przez ustawodawcę jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).

Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.

Z opisu sprawy wynika, że procedura przekazania wkładów do Spółki jest następująca:

1.  Podjęcie Uchwały przez Radę Miejską w sprawie zasad wnoszenia udziałów do spółki;
2.  Podjęcie uchwały Zgromadzenia Wspólników Spółki, w formie aktu notarialnego, w sprawie podwyższenia Kapitału Zakładowego Spółki, w której zapisane jest, że uchwała wchodzi w życie z dniem wpisu jej do Krajowego Rejestru Sądowego;
3.  Podjęcie uchwały Zgromadzenia Wspólników Spółki w sprawie zmiany aktu notarialnego umowy Spółki;
4.  Oświadczenie Burmistrza o objęciu udziałów w Spółce, w formie aktu notarialnego;
5.  Złożenie przez Spółkę wniosku o wpis zmian do Krajowego Rejestru Sądowego;
6.  Wpis zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Dostawa budynku wraz z gruntem planowana jest w drugiej połowie 2016 r.

Wnioskodawca nie podał wprawdzie, w którym momencie nastąpi podpisanie aktu notarialnego przenoszącego na Spółkę własność przedmiotowej nieruchomości, jednakże niewątpliwie taka czynność w przypadku nieruchomości będzie miała miejsce.

Ponieważ zatem w przedmiotowej sprawie objęcie udziałów nastąpi w zamian za wniesienie do Spółki nieruchomości należy uznać, że momentem dostawy będzie moment przeniesienia przez Wnioskodawcę na Spółkę prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel, tj. z chwilą podpisania umowy w formie aktu notarialnego, na podstawie której Wnioskodawca przeniesie na Spółkę własność przedmiotowej nieruchomości.

Tym samym w odniesieniu do tego momentu należy rozpatrywać termin ewentualnego wystawienia faktury, mając na uwadze art. 106i ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, w ww. zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 powołanej w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego wydana interpretacja traci swą ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.