Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-229/14-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-05-21
Teza: opodatkowanie nieodpłatnego wydania towarów o jednostkowym koszcie wytworzenia (ewentualnie cenie nabycia) nieprzekraczającym 10 zł netto
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; prezent; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki – przedstawione we wniosku z dnia 19 lutego 2014 r. (data wpływu 25 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wydania towarów o jednostkowym koszcie wytworzenia (ewentualnie cenie nabycia) nieprzekraczającym 10 zł netto **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego wydania towarów o jednostkowym koszcie wytworzenia (ewentualnie cenie nabycia) nieprzekraczającym 10 zł netto.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca albo Spółka) jest podmiotem działającym w branży spożywczej, posiadającym siedzibę na terytorium Polski. Spółka prowadzi w Polsce działalność gospodarczą i jest zarejestrowana na terytorium kraju jako podatnik VAT czynny.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółka wydaje nieodpłatnie towary o charakterze marketingowym (dalej: Towary), takie jak gadżety, koszulki, czapki, itp. Nieodpłatne wydania Towarów będące przedmiotem niniejszego wniosku dotyczą zdarzeń mających miejsce w przeszłości, jak również wydań planowanych w przyszłości.

Nieodpłatne przekazania Towarów dokonywane są głównie w celu zachęcenia kontrahentów do zawierania umów ze Spółką oraz tworzenia pozytywnego odbioru Spółki przez klientów. W rezultacie, skutkiem nieodpłatnych wydań jest promocja marki na rynku, umocnienie dotychczasowej pozycji oraz dotarcie do nowych klientów, jak również wsparcie sprzedaży.

Spółka dokonuje nieodpłatnych wydań Towarów głównie za pośrednictwem przedstawicieli handlowych, którzy wydają nieodpłatnie Towary bezpośrednio do kontrahentów, jakkolwiek Towary mogą zostać wydane również w siedzibie Spółki, np. podczas wizyty kontrahenta.

W większości przypadków w ramach nieodpłatnych wydań, następuje przekazanie kilku różnych Towarów, przy czym jednostkowy koszt wytworzenia (ewentualnie cena nabycia) za pojedyncze Towary nie przekracza 10 zł netto (podczas gdy łączne koszty wytworzenia lub cena nabycia wszystkich tych Towarów mogą być większe niż 10 zł netto). Przykładowo Spółka przekazuje klientowi czapkę oraz koszulkę, przy czym koszt zakupienia każdego z nich osobno był niższy niż 10 zł netto, ale łączna cena tych produktów przekroczyła 10 zł netto.

Spółka nie prowadzi ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości odbiorców nieodpłatnie przekazywanych Towarów, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, a przy wytworzeniu (nabyciu) wydanych Towarów korzysta z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym nieodpłatne wydania przez Spółkę Towarów o jednostkowym koszcie wytworzenia (ewentualnie cenie nabycia) nieprzekraczającym 10 zł netto nie stanowią dostawy towarów w rozumienia ustawy o VAT i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT – w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r.?
2.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym nieodpłatne wydania przez Spółkę Towarów o jednostkowym koszcie wytworzenia (ewentualnie cenie nabycia) nieprzekraczającym 10 zł netto nie stanowią dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT – w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne wydanie Towarów przez Spółkę, w sytuacji gdy jednostkowy koszt wytworzenia (ewentualnie cena nabycia) wydanych jednorazowo danemu kontrahentowi Towarów, określony w momencie przekazania Towarów, nie przekracza 10 zł netto, przy braku ewidencji o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, nie stanowiło dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT i tym samym nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT – w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r.

Art. 5 ust. 1 ustawy o VAT określa (i również określał w stanie prawnym do dnia 31 marca 2013 r.) przedmiot opodatkowania tym podatkiem, wskazując w pkt 1 tego przepisu odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju jako jedne z czynności podlegających opodatkowaniu VAT w Polsce.

Art. 7 ust. 1 wskazuje (i również wskazywał w stanie prawnym do dnia 31 marca 2013 r.), że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei na mocy art. 7 ust. 2 ustawy o VAT w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należało rozumieć również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

A zatem, co do zasady, nieodpłatne przekazania towarów podlegały w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r. opodatkowaniu podatkiem VAT przy spełnieniu warunków, o których mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Jednocześnie, zgodnie dyspozycją przepisu art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r., art. 7 ust. 2 ustawy o VAT nie stosowało się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Definicję „prezentu o małej wartości” zawierał art. 7 ust. 4 ustawy o VAT. Zgodnie z jego dyspozycją, prezentami o małej wartości są: „przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł”.

Brzmienie art. 7 ust. 4 ustawy o VAT wskazuje zatem na dwie możliwe sytuacje, kiedy prezenty o małej wartości nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Pierwsza sytuacja związana jest z prowadzeniem przez podatnika ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości obdarowanych osób. Jeśli ewidencja taka jest prowadzona, opodatkowaniu podlega przekazanie prezentów o małej wartości przekazywanych jednej osobie o łącznej wartości przekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł. Przekazania poniżej tego limitu nie podlegają opodatkowaniu VAT. Spółka pragnie podkreślić, że nie prowadzi ona ewidencji, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. W rezultacie, art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT nie może stanowić podstawy do nieopodatkowywania nieodpłatnych wydań dokonywanych przez Spółkę.

Druga sytuacja wiąże się natomiast z nieprowadzeniem przez podatnika ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości obdarowanych osób (choć nie wyklucza możliwości skorzystania z niej przez podmioty prowadzące ewidencję). W przypadku braku wspomnianej ewidencji (lub też w sytuacji, gdy taka ewidencja jest prowadzona), każde przekazanie, gdy jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku) lub jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania towaru, nie przekraczają 10 zł, nie podlega opodatkowaniu VAT. Jak to już zostało wskazane przez Wnioskodawcę, nie prowadzi on ewidencji, o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy, nieodpłatne wydania towarów, które miały miejsce do dnia 31 marca 2013 r., których jednostkowy koszt wytworzenia (ewentualnie jednostkowa cena nabycia) netto w momencie przekazania towaru nie przekraczał 10 zł, powinny zostać potraktowane jako niepodlegające opodatkowaniu VAT, bez względu na liczbę wydanych Towarów.

Przepis art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT w żaden sposób nie odnosi się bowiem do łącznej wartości towarów przekazanych w ramach pojedynczego wydania na rzecz kontrahenta, nie zawiera także limitu łącznej ceny nabycia / łącznych kosztów wytworzenia towarów przekazywanych jednorazowo danemu kontrahentowi.

Fakt, iż Towary w ramach jednorazowych nieodpłatnych przekazań wydawane w kilku, kilkunastu lub nawet kilkudziesięciu sztukach Towaru, o łącznej cenie nabycia przekraczającej 10 zł netto, jest bez znaczenia. Analiza gramatyczna przepisu art. 7 ust. 4 ustawy o VAT prowadzi do wniosku, iż cenę nabycia należy odnosić do pojedynczego towaru.

Tym samym, jednostkowa wartość przekazywanych przez Spółkę Towarów odnosi się do pojedynczych sztuk produktów (np. jedna koszulka lub czapka), nie zaś do łącznej wartości Towarów przekazywanych jednorazowo dla klienta (np. kilka koszulek i czapek).

Podsumowując, w ocenie Spółki przekazanie jednorazowo jednemu kontrahentowi kilku Towarów o jednostkowym koszcie wytworzenia (ewentualnie jednostkowej cenie nabycia) poniżej 10 zł netto, spełniało definicję przekazania prezentów o małej wartości w stanie prawnym obowiązującym do 31 marca 2013 r. Takie przekazanie nie powinno zostać uznane za dostawę towarów, a tym samym nie powinno rodzić obowiązku naliczenia podatku VAT należnego.

Dodatkowo Spółka pragnie nadmienić, że definicja „prezentu o małej wartości” jest definicją legalną skonstruowaną na potrzeby ustawy o VAT. W związku z tym pojęcia „prezent” nie można odczytywać w oparciu o analizę językową (słownikową). W szczególności definicja ta odrywa się od jakichkolwiek elementów psychicznych towarzyszących takim przekazaniom, jak np. szczególna sympatia, obopólny afekt emocjonalny, szczególnie podniosła uroczystość etc. Dla zaklasyfikowania danego towaru jako prezentu o małej wartości dla potrzeb VAT ma znaczenie wyłącznie spełnianie przez taki towar przesłanek wyrażonych w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT.

Stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w bieżącej jednolitej linii interpretacyjnej organów podatkowych. przyjętej m.in. w:

*   interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. ILPP2/443-792/11-2/EN oraz sygn. ILPP2/443-793/11-4/MR:

„(w) świetle powyższego oraz mając na uwadze przytoczone wyżej przepisy należy stwierdzić, iż bez względu na ilość przekazywanych przez Spółkę jednemu podmiotowi towarów, z uwagi na fakt, że jednostkowa wartość nabycia tych towarów nie przekracza 10 zł, nieodpłatne ich wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 7 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy”;

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. IPPP1/443-1623/11-2/JL, w której potwierdzone zostało stanowisko podatnika, zgodnie z którym:

„(\`(...)\`) dla uznania danego przedmiotu nieodpłatnego przekazania za „prezent o małej wartości” w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT, istotne jest, czy cena nabycia lub koszt wytworzenia (liczony bez podatku) jednej sztuki przekazywanego towaru nie przekracza 10 zł. Nie ma zatem znaczenia łączna wartość wszystkich towarów przekazywanych jednorazowo jednej osobie”;

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. ILPP2/443-1476/11-2/AK:

„(w) konsekwencji, w myśl powołanego wyżej przepisu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT nieodpłatne przekazywanie produktów Spółki w formie prezentów nie stanowi dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest fakt, iż cena (lub koszt wytworzenia) za opakowanie zbiorcze produktu Spółki przekracza kwotę 10 zł, bowiem kluczowym jest jednostkowa cena (koszt wytworzenia) przedmiotowego prezentu”.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone również w następujących interpretacjach indywidualnych: interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2012 r., sygn, IPPP1/443-494/12-2/AP, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2012 r., sygn. IPPP2/443-601/12-2/AO, interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 18 czerwca 2012 r., sygn. IPTPP4/443-213/12-2/OS oraz interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. IPPP1/443-1706/11-2/ISZ.

Dodatkowo, Wnioskodawca pragnie nadmienić, że bez znaczenia pozostaje charakter prawny kontrahentów (tj. czy jest to osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej). Art. 7 ust. 4 ustawy o VAT odnosi się do pojęcia „osoby”, nie precyzując co dokładnie należy pod tym pojęciem rozumieć. Należy uznać, że ograniczenia tego pojęcia wyłącznie do osób prawnych lub wyłącznie do osób fizycznych nie znajdowałoby uzasadnienia – brak jest bowiem uzasadnionych przyczyn, aby rozróżniać charakter nieodpłatnych wydań w zależności od tego kim jest odbiorca. Stanowisko takie znajduje również potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. IPPP1/443-1623/11-2/JL, interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2012 r., sygn. IPPP2/443-601/12-2/AO).

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne wydania przez Spółkę Towarów, w sytuacji gdy jednostkowy koszt wytworzenia (ewentualnie cena nabycia) wydanych jednorazowo danemu kontrahentowi Towarów, określony w momencie przekazania Towarów, nie przekracza 10 zł netto, przy braku ewidencji o której mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, nie stanowią dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT i tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT – w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r.

Istota tego pytania sprowadza się do faktu, iż od 1 kwietnia 2013 r. zmianie uległ przepis art. 7 ust. 3 ustawy o VAT. Zgodnie z nowym brzmieniem wspomnianego artykułu, „przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika”.

A zatem przekazanie prezentów o małej wartości wciąż może być wyłączone z opodatkowania VAT. Aczkolwiek, zgodnie z obowiązującą treścią art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, wyłączenie z opodatkowania VAT prezentów o małej wartości jest możliwe wyłącznie, gdy takie przekazanie jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W ocenie Wnioskodawcy, nieodpłatne wydania Towarów są zawsze związane z działalnością gospodarczą Spółki. Jak to już zostało wskazane w stanie faktycznym, celem nieodpłatnych wydań jest zachęcenie kontrahentów do zawierania umów ze Spółką. W rezultacie, prowadzi to do promocji marki na rynku, umocnienia dotychczasowej pozycji oraz dotarcia do nowych klientów.

W związku z tym sama zmiana brzmienia powyższego przepisu, nie spowoduje w ocenie Wnioskodawcy odmiennego traktowania przedmiotowych nieodpłatnych wydań Towarów w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2013 r.

Spółka pragnie równocześnie podkreślić, iż zmiany które zostały wprowadzone do ustawy o VAT od 1 kwietnia 2013 r. nie wpłynęły na treść definicji prezentów o małej wartości, określonej w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT.

Pozostałe argumenty i interpretacje indywidualne przytoczone w uzasadnieniu do pytania 1 znajdują oczywiście zastosowanie w drugim pytaniu Spółki i stanowią uzasadnienie jej stanowiska.

Dlatego też, mając na uwadze treść wprowadzonych zmian do art. 7 ust. 3 ustawy o VAT oraz brak zmian w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT (co oznacza możliwość zastosowania identycznej argumentacji w zakresie traktowania Towarów Spółki jako prezentów o małej wartości w stanie prawnym obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r.) Spółka stoi na stanowisku, że nieodpłatne wydania Towarów w stanie prawnym od 1 kwietnia 2013 r. nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a także przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.