Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1390/14-4/AN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-03-03
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania usług reklamowych.
Słowa kluczowe: podatek-podatek liniowy; przychód-źródła przychodu; reklama; sport
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 8 grudnia 2014 r. (data wpływu 10 grudnia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 23 lutego 2015 roku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania usług reklamowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania usług reklamowych.

Wniosek uzupełniono w dniu 23 lutego 2015 roku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest sportowcem uprawiającym indywidualnie określoną dyscyplinę sportu (tenis ziemny kobiet) na poziomie profesjonalnym i zajmuje obecnie pozycję w rankingu WTA. Oprócz uprawiania sportu, Wnioskodawca zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej. nieprzerwanie od 1 kwietnia 2013 r.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi marketingowe i reklamowe na rzecz podmiotów związanych z uprawianą przezeń dyscypliną sportu, np. producentów sprzętu i odzieży sportowej, na podstawie kontraktów reklamowych, umów sponsorskich lub innych umów podobnego typu, zawartych z podmiotami reklamowanymi. Za świadczone usługi Wnioskodawca wystawia faktury bezpośrednio podmiotom reklamowanym.

Przy świadczeniu usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykorzystuje swój wizerunek jako profesjonalnego zawodnika sportowego. Wnioskodawca, czyni starania na rzecz wzrostu wartości jego wizerunku, która to wartość zależy w głównej mierze od wyników sportowych Wnioskodawcy uzyskiwanych na zawodach i turniejach. W tym celu Wnioskodawca nieustannie odbywa treningi pod okiem specjalistów i ekspertów trenerskich, których koszty ponosi Wnioskodawca.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotów reklamowanych obejmują m. in: udział w sesjach zdjęciowych, uczestnictwo w nagraniach telewizyjnych, wywiadach radiowych, innych akcjach i imprezach promocyjnych, promowanie produktów w środkach masowego przekazu, podczas festynów, akcji promocyjnych, meczy ligowych, turniejów, sparingów, oraz przygotowań do meczy i treningów, współpracę przy tworzeniu materiałów reklamowych promujących markę produktów, wspieranie marki produktów w punktach sprzedaży, a także m. in. noszenie odzieży sportowej z wyeksponowanym logo reklamowanej firmy.

Działalność Wnioskodawcy odbywa się na polu oznaczonym w klasyfikacji PKD numerem 73.11.Z, tj. działalność agencji reklamowych, 73.12.D, tj. pośrednictwo w sprzedaży czasu i miejsca na cele reklamowe w pozostałych mediach, oraz 93.19.Z. tj. pozostała działalność związana ze sportem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca może opodatkować przychody uzyskiwane z tytułu świadczenia usług reklamowych, na podstawie umów zawartych z podmiotami reklamowanymi, jako przychody ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - pozarolnicza działalność gospodarcza, przy zastosowaniu liniowej stawki podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca może opodatkować przychody uzyskiwane z tytułu świadczenia usług reklamowych, na podstawie umów zawartych z podmiotami reklamowanymi, jako przychody ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - pozarolnicza działalność gospodarcza, przy zastosowaniu liniowej stawki podatku dochodowego.

Działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę spełnia przesłanki pozytywne określone w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, ponieważ jest zarobkową działalnością usługową, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o PIT.

W przypadku działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę nie zachodzą przesłanki negatywne, wskazane w art. 5b ust. 1 ustawy o PIT, gdyż:

*   odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi Wnioskodawca jako przyjmujący zlecenie wykonania tych czynności,
*   nie są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności.
*   Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Wnioskodawca świadcząc usługi marketingowe i reklamowe w ramach własnej działalności, wykorzystuje swój wizerunek, który ma dla Wnioskodawcy wymierną wartość materialną. Wnioskodawca stara się podnosić wartość swojego wizerunku głównie poprzez uzyskiwanie coraz lepszych wyników sportowych. W tym celu, Wnioskodawca nieustannie trenuje pod okiem ekspertów i specjalistów trenerskich, których koszty ponosi Wnioskodawca. Opisane powyżej działanie Wnioskodawcy przesądza o fakcie, iż jego działalność ma charakter zorganizowany, gdyż Wnioskodawca w sposób racjonalny podejmuje działania mające na celu maksymalizację przychodów.

Wnioskodawca, jako osoba przyjmująca zlecenie wykonania usług reklamowych, ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, bowiem zakres odpowiedzialności Wnioskodawcy nie jest w żaden sposób ograniczony ani wyłączony zarówno w umowie jak i w przepisach ogólnych. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach własnej działalności gospodarczej odbywają się w miejscu i czasie wyznaczonym przez Wnioskodawcę.

W umowach zawieranych z podmiotami reklamowanymi Strony nie wyznaczają ściśle miejsca i czasu świadczenia usług reklamowych, pozostawiając to do wyboru i uznania Wnioskodawcy, z zastrzeżeniem np. minimalnej liczby wystąpień, spotkań, nagrań czy udziałów w turniejach. Zlecający czynności nie sprawuje kierownictwa nad działalnością Wnioskodawcy. Wnioskodawca samodzielnie decyduje o sposobie, rodzaju i metodzie świadczenia usług. Wnioskodawca korzysta z materiałów wyprodukowanych przez zlecającego, przy czym opracowaniem tych materiałów zajmuje się wspólnie Wnioskodawca i podmiot reklamowany.

Wnioskodawca ponosi w pełni ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, ponieważ to na Wnioskodawcy ciąży ryzyko spadku wartości wizerunku spowodowane np. chorobą, kontuzją, brakiem wyników sportowych, gustami kibiców, konsumentów zainteresowanych uprawianą przez Wnioskodawcę dyscypliną sportu.

Wnioskodawca jest zdania, że przychody uzyskiwane z tytułu kontraktów reklamowych, umów sponsorskich lub umów podobnych, na podstawie których Wnioskodawca świadczy usługi reklamowe korzystając z własnego wizerunku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, należy kwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej.

Powyższe stanowisko jest zgodne z aktualną linią interpretacyjną Ministra Finansów, w tym wyrażoną np. w interpretacji indywidualnej:

*   wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy o nr ITPB1/415-774/14/MR,
*   z dnia 14 marca 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi nr IPTPB1/415-783/12-2/KSU,
*   z dnia 12 kwietnia 2013 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi o nr IPTPB1/415-65-13-2/KO,
*   z dnia 7 listopada 2012 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie o nr ILPB1/415-1002/12-2/ES.

Ponadto wskazać należy, iż Minister Finansów w interpretacji ogólnej nr DD2/033/30/KBF/14/ RD-47426 z dnia 22 maja 2014 r. stwierdził, iż: „podatnik uzyskujący przychody z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2-8 ustawy PIT może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy PIT i jednocześnie nie zachodzą przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o PIT”.

Wobec powyższego, skoro ww. przychody Wnioskodawca kwalifikuje do źródła przychodów z działalności gospodarczej, to wobec braku przeciwności, Wnioskodawca może opodatkować te przychody 19% stawką podatku liniowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), źródłami przychodów są m. in.:

*   działalność wykonywana osobiście (pkt 2),
*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).

Na podstawie art. 13 pkt 2 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Z kolei w art. 5a pkt 6 ww. ustawy, zawarto definicję legalną pozarolniczej działalności gospodarczej. W myśl tego przepisu, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Jeżeli zatem ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza określony przychód do innego niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródła przychodów, przychód ten nie może być uznany za przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi marketingowe i reklamowe na rzecz podmiotów związanych z uprawianą przezeń dyscypliną sportu, np. producentów sprzętu i odzieży sportowej, na podstawie kontraktów reklamowych, umów sponsorskich lub innych umów podobnego typu, zawartych z podmiotami reklamowanymi.

W związku z powyższym, zgodnie z treścią definicji pozarolniczej działalności gospodarczej zawartej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że uzyskiwane przez Zainteresowanego przychody należy zakwalifikować jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Stosownie do treści przepisu art. 9a ust. 1 ww. ustawy, dochody osiągnięte przez podatników z pozarolniczej działalności gospodarczej, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 9a ust. 2 cyt. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, oświadczenie może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia na podstawie tych przepisów - pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

W myśl art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub ust. 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30, 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 9a ust. 3 ww. ustawy, jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1.  (uchylony)
2.  wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

– w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

Z treści cytowanych powyżej przepisów wynika, że możliwości wyboru sposobu opodatkowania 19% podatkiem liniowym pozbawieni zostali ci podatnicy, którzy w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskują przychody z tytułu świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy i usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik, lub przynajmniej jeden z jego wspólników, wykonywał na rzecz tegoż pracodawcy w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy.

Reasumując, możliwe jest opodatkowanie przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług reklamowych, na podstawie umów zawartych z podmiotami reklamowanymi, jako przychody ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - pozarolnicza działalność gospodarcza, przy zastosowaniu 19% stawki podatku dochodowego.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.