Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-499/16-3/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-09-27
Teza: Brak opodatkowania składek członkowskich oraz dotacji.
Słowa kluczowe: dotacja; opłata; składki-składki członkowskie; spółki-spółka wodna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2016 r. (data wpływu 12 lipca 2016 r.) uzupełnionym w dniu 22 września 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania składek członkowskich oraz dotacji **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 22 września 2016 r. o wydanie interpretacji indywidualnej odnośnie podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania składek członkowskich oraz dotacji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gminna Spółka \`(...)\` działa na podstawie art. 164 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne i ma na celu zaspokojenie potrzeb w dziedzinie gospodarowania wodami, w tym wykonywanie konserwacji i remontów urządzeń melioracyjnych swoich członków oraz innych właścicieli gruntów, na których ww. urządzenia są zlokalizowane. Powyższe cele w zakresie melioracji szczegółowych realizowane są poprzez wykorzystanie m.in. środków finansowych w formie składek członkowskich od osób fizycznych i osób prawnych będących członkami Spółki, a także dotacji z budżetu państwa oraz z samorządów różnego szczebla.

Członkowie Spółki zobowiązani są do wnoszenia co roku składek członkowskich niezbędnych do wykonywania statutowych zadań Spółki. Na walnym zgromadzeniu wiosną każdego roku delegaci, członkowie Spółki ustalają wysokość składki termin jej wnoszenia. Uiszczenie składki przez członka nie uprawnia go do domagania się konkretnych działań na jego rzecz. Zebrane składki nie pokrywają realnych kosztów wykonania prac na urządzeniach melioracyjnych, a wygospodarowane dodatkowo środki przeznaczane są na cele realizacji statutowej. Gminna Spółka \`(...)\`nie prowadzi działalności dla osiągnięcia zysku, każda nadwyżka środków z innych prac przeznaczana jest na utrzymanie urządzeń melioracyjnych. Rowy melioracyjne i rurociągi znajdujące się w zarządzaniu Spółki leżą na gruntach zarówno członków Spółki, jak i właścicieli gruntów, którzy do Spółki nie należą. Konieczność prawidłowego wykonania robót w zakresie melioracji na urządzeniach nie pozwala na cząstkowe, czy też odcinkowe prace, ponieważ nie spełniałoby to właściwych norm utrzymania drożności oraz mijałoby się z celem, dla którego Spółka została utworzona.

Gminna Spółka \`(...)\` otrzymuje dotacje z budżetu państwa (Wojewoda) oraz z Urzędu Marszałkowskiego, Starostwa Powiatowego i z Gminy. Przeznacza je na pokrycie kosztów prowadzonej działalności, polegającej na konserwacji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych.

Świadczenia wnoszone przez osoby fizyczne i zakłady niebędące członkami Spółki przeznaczane są zgodnie ze statutem na utrzymanie rowów melioracyjnych (których część stanowi własność państwa) i podziemnej sieci drenarskiej. Konserwacja urządzeń melioracji szczegółowych przeprowadzana jest corocznie, zgodnie z przyjętym na walnym zgromadzeniu planem pracy. Powoduje to, że np. odmulanie rowów odbywa się średnio co 3-5 lat, zależy jakie potrzeby zaistnieją i nie ma bezpośredniego związku pomiędzy uiszczaną przez członków Spółki składką a wykonywanymi pracami. Nie ma też bezpośredniego wpływu na stan techniczny utrzymywanych urządzeń, urządzenia funkcjonują w sposób prawidłowy przy prowadzeniu bieżących konserwacji, a występujące awarie mają różne przyczyny – np. szkodliwa działalność bobrów rowach. Spółka \`(...)\` zabezpiecza obszary konkurencyjne (z których spływają wody podskórne i roztopowe) przed podtapianiem i zalewaniem wodami powierzchniowymi utrudniającymi lub uniemożliwiającymi prowadzenie racjonalnej gospodarki rolnej.

Gminna Spółka \`(...)\`, oprócz zadań statutowych, wykonuje inne roboty melioracyjne i budowlane, z których wpływy nie przekraczają rocznie wartości 150.000 zł, w związku z czym (nie uwzględniając w dochodach opodatkowanych VAT składek członkowskich i dotacji) nie nalicza należnego podatku VAT.

Gminna Spółka \`(...)\`nie podlega wpisowi do KRS, gdyż jest zarejestrowana w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej.

W uzupełnieniu wniosku wskazano dodatkowo, że dotacje podmiotowe Spółka otrzymuje z budżetu państwa poprzez wojewodę, mimo celu pokrycia kosztów działalności Spółki na zasadzie dofinansowania ogólnego z otrzymanych z budżetu państwa dotacji, Spółka rozlicza się składając informację, w której wskazuje zadania, na jakie przeznaczono środki z dotacji. Zadania muszą być związane z przedmiotem działalności Spółki.

Dotacje przedmiotowe na wykonanie określonych we wniosku zadań Spółka otrzymuje z budżetów samorządów. Samorząd województwa wymaga udziału własnego Spółki w 50% w stosunku do otrzymanej dotacji, natomiast samorządu niższego szczebla (powiat, gmina) wymagają minimum 10% udziału własnego ze środków Spółki \`(...)\`przy realizacji konkretnych zadań.

Dotacje dotyczą współfinansowania bieżących konserwacji urządzeń melioracji szczegółowych zarówno członków Spółki odnoszących korzyści poprzez utrzymanie właściwego stanu technicznego urządzeń, jak i osób niezrzeszonych w Spółce oraz budżetu państwa (w przypadku urządzeń stanowiących własność komunalną gminy, np. odcinki rowów, które są wytyczonymi, odrębnymi działkami geodezyjnymi, a znajdują się w ciągu określonych obiektów).

Celowość wszystkich dotacji nie wykracza poza zakres statutowych obowiązków Spółki \`(...)\` . Ze środków otrzymanych z dotacji wykonywane zadania nie uściślają konkretnych odbiorców, gdyż jest to szereg różnych osób, rolników oraz właścicieli gruntów nieprowadzących gospodarstw rolnych, a także gruntów skarbu państwa. W związku z tym nie istnieje możliwość obciążania odbiorców z tytułu wykonawstwa robót, niestanowiących sprzedaży usług.

Dotacje nie stanowią również formy wynagrodzenia za prace w zakresie konserwacji urządzeń melioracji szczegółowych, gdyż z wnioskiem o dotacje występuje Spółka \`(...)\` , zamierzając realizować je nie na zasadzie zlecenia przez podmiot dotujący, a wsparcia określonych działań Spółki \`(...)\` .

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy składki członkowskie wpłacane przez członków Spółki \`(...)\` oraz prace statutowe wykonywane w ramach tych składek są objęte zakresem ustawy podatku od towarów i usług?

Czy pomoc udzielana przez państwo i jednostki samorządu terytorialnego w formie dotacji na konserwację urządzeń melioracji szczegółowych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, odnoszącym się do pierwszego pytania, składki członkowskie nie są objęte zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, tak samo jak dotacje otrzymane z budżetu państwa i od jednostek samorządu terytorialnego. Otrzymywanie składek członkowskich i dotacji nie można uznać za świadczenie usług, gdyż nie wiążą się one z możliwością żądania jakichkolwiek konkretnych świadczeń. Okres wpłaty składki nie musi przekładać się na wykonanie prac melioracyjnych, poza tym z każdej naprawy urządzeń melioracyjnych korzystają wszyscy właściciele gruntów znajdujących się w zlewni urządzenia melioracyjnego, bez względu na to czy są członkami Spółki, czy też nie i czy uiszczają składki, ewentualnie inne odpłatności, czy tez nie., Nie istnieje zatem związek dwustronny, w którym występuje zleceniodawca i zleceniobiorca.

Wnioskodawca uważa, że nie dokonuje sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług. Składki członków Spółki, na podstawie których Spółka \`(...)\` dokonuje konserwacji i naprawy urządzeń melioracyjnych objętych działalnością Spółki nie mieszczą się w zakresie czynności zdefiniowanych w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tym samym nie stanowią obrotu określonego w art. 29 ww. ustawy.

Zdaniem Wnioskodawcy, odnoszącym się do drugiego pytania, dotacje nie są objęte zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Otrzymanych dotacji nie można uznać za świadczenie usług, ponieważ nie jest ono związane z możliwością żądania konkretnych świadczeń. Nie występuje ścisły dwustronny związek kupna-sprzedaży, w którym występowałby zleceniodawca i zleceniobiorca.

Wnioskodawca uważa, że nie następuje sprzedaż w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług. Dotacje, z których współfinansowane są prace Spółki \`(...)\` niemieszczące się w zakresie czynności określonych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT i nie stanowią obrotu zdefiniowanego w " art. 29 ” ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. Nr 710 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.

W konsekwencji należy stwierdzić, że aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem, i w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). Tym samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, aby ustalić zasady opodatkowania danej czynności dokonywanej w zamian za opłatę, niezbędne jest rozstrzygnięcie, czy czynności te skutkują uzyskaniem bezpośrednich korzyści przez dokonującego wpłaty.

Według art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 164 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.), spółki wodne, z zastrzeżeniem ust. 2, oraz związki wałowe są formami organizacyjnymi, które nie działają w celu osiągnięcia zysku, zrzeszają osoby fizyczne lub prawne i mają na celu zaspokajanie wskazanych ustawą potrzeb w dziedzinie gospodarowania wodami.

Spółki wodne, zapewniając zaspokojenie potrzeb zrzeszonych w nich osób w dziedzinie gospodarowania wodami, mogą podejmować prowadzenie działalności umożliwiającej osiągnięcie zysku netto. Osiągnięty zysk netto przeznacza się wyłącznie na cele statutowe spółki wodnej.

Katalog zadań objętych działalnością spółek wodnych uregulowany został w ust. 3 cytowanego przepisu.

Stosownie do treści art. 165 ust. 1 ww. ustawy, utworzenie spółki wodnej następuje w drodze porozumienia co najmniej 3 osób fizycznych lub prawnych, zawartego w formie pisemnej. Do utworzenia spółki wodnej wymagane jest m.in. – jak wynika z ust. 2 ww. przepisu – uchwalenie statutu spółki przez osoby zainteresowane utworzeniem spółki. Zgodnie natomiast z art. 165 ust. 3 ustawy Prawo wodne, Starosta właściwy miejscowo dla siedziby spółki wodnej zatwierdza statut spółki w drodze decyzji; w przypadku niezgodności statutu z prawem starosta wzywa do usunięcia niezgodności statutu z prawem w określonym terminie, a jeżeli niezgodności nie zostaną usunięte:

*   odmawia, w drodze decyzji, jego zatwierdzenia. Spółka wodna
*   jak stanowi ust. 4 cyt. przepisu – nabywa osobowość prawną z chwilą uprawomocnienia się decyzji starosty o zatwierdzeniu statutu.

Zgodnie z art. 170 ust. 1 ww. ustawy, członek spółki wodnej jest obowiązany do wnoszenia składek i ponoszenia na jej rzecz innych określonych w statucie świadczeń, niezbędnych do wykonywania statutowych zadań spółki.

Stosownie do art. 173 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, do walnego zgromadzenia należy uchwalanie wysokości składek i innych świadczeń na rzecz spółki.

Nadzór i kontrolę nad działalnością spółek wodnych – jak wynika z art. 178 ww. ustawy – sprawuje starosta.

Analiza wymienionych wyżej przepisów wskazuje, że spółki wodne są formami nie działającymi w celu osiągnięcia zysku. Stanowią zrzeszenie osób fizycznych lub prawnych mające na celu zaspokajanie potrzeb w dziedzinie gospodarowania wodami. Regulujący funkcjonowanie spółek wodnych akt prawny co prawda dopuszcza możliwość podejmowania przez spółkę działalności umożliwiającej osiągnięcie zysku netto, jednakże osiągnięty zysk przeznacza się wyłącznie na cele statutowe spółki wodnej. Utworzenie spółki wodnej następuje na skutek zgodnego porozumienia co najmniej 3 osób fizycznych lub prawnych, i wymaga uchwalenia statutu spółki przez osoby zainteresowane. Powstały statut zatwierdza starosta wydając stosowną decyzję. Starosta jest również organem sprawującym nadzór i kontrolę nad działalnością spółek wodnych. Ponadto – jak wynika z powołanych przepisów – członkowie spółki wodnej zobowiązani są do wnoszenia składek i ponoszenia na jej rzecz innych określonych w statucie świadczeń, niezbędnych do wykonywania statutowych zadań spółki wodnej. Wysokość składek uchwalana jest przez zgromadzenia wspólników.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Spółka wodna działa na podstawie art. 164 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Ma na celu zaspokojenie potrzeb w dziedzinie gospodarowania wodami, w tym wykonywanie konserwacji i remontów urządzeń melioracyjnych swoich członków oraz innych właścicieli gruntów, na których ww. urządzenia są zlokalizowane. Powyższe cele w zakresie melioracji szczegółowych realizowane są poprzez wykorzystanie m.in. środków finansowych w formie składek członkowskich od osób fizycznych i osób prawnych będących członkami Spółki, a także dotacji z budżetu państwa oraz z samorządów różnego szczebla.

Biorąc pod uwagę wyżej cytowany przepis art. 8 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, stwierdzić należy, że co do zasady opodatkowaniu podlegają usługi świadczone odpłatnie, przy czym, związek pomiędzy otrzymaną odpłatnością a świadczeniami na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje za to świadczenie. Stwierdzić należy, że co do zasady nie jest wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług płatność (składka członkowska), która dokonywana jest jedynie w związku z przynależnością do określonej organizacji. Szczególnie gdy organizacja ma dowolność co do przeznaczenia otrzymanych środków, zaś jej członkowie nie mają bezpośredniego wpływu na ich spożytkowanie. W tym bowiem przypadku nie można uznać, że składka członkowska ma charakter zapłaty za usługę, bowiem brak jest bezpośredniego związku pomiędzy płatnością, a korzyściami jakie osiągają poszczególni jej członkowie. Zasadniczo zatem uiszczane przez członków składki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, pod warunkiem jednak, że nie można im przypisać konkretnego świadczenia wynikającego z opłacenia składki. W sytuacji jednak, gdy stanowić one będą wynagrodzenie za otrzymane przez członka świadczenie, zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Analizując zatem opisany we wniosku stan faktyczny sprawy w świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, że uiszczane na rzecz Wnioskodawcy składki przez członków nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Należne – w wyniku uchwały walnego zgromadzenia – składki członkowskie wnoszone przez członków, nie stanowią obrotu, o którym mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, bowiem nie mają one bezpośredniego związku ze sprzedażą towarów, czy też świadczeniem usług przez Wnioskodawcę. Wpłacane składki nie stanowią bowiem zapłaty za dostawę towarów zdefiniowaną w art. 7 ust. 1 ustawy, ani za świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. W analizowanej sprawie brak jest powiązania określonych czynności z wypłaconym z tytułu ich realizacji wynagrodzeniem. Jednocześnie brak stosunku prawnego, na podstawie którego powstałaby korzyść dla świadczącego usługę.

Odnosząc się do kwestii opodatkowania dotacji otrzymywanej przez Wnioskodawcę z budżetu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego wskazać należy, co następuje.

Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Z treści cytowanego wyżej art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dotację, subwencję lub inną dopłat o podobnym charakterze, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 powołanej wyżej ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, subwencje lub inne dopłaty o podobnym charakterze, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne na pokrycie kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca otrzymuje dotacje (Wojewoda) oraz z Urzędu Marszałkowskiego, Starostwa Powiatowego i z Gminy, przeznaczone na pokrycie kosztów prowadzonej działalności polegającej na konserwacji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych.

Dotacje podmiotowe otrzymywane z budżetu państwa, mimo celu pokrycia kosztów działalności Spółki na zasadzie dofinansowania ogólnego, Spółka rozlicza składając informację, w której wskazuje zadania, na jakie przeznaczono środki z dotacji. Zadania muszą być związane z przedmiotem działalności Spółki.

Dotacje przedmiotowe na wykonanie określonych we wniosku zadań Spółka otrzymuje z budżetów samorządów. Samorząd województwa wymaga udziału własnego Spółki w 50% w stosunku do otrzymanej dotacji, natomiast samorządu niższego szczebla (powiat, gmina) wymagają minimum 10% udziału własnego ze środków Spółki \`(...)\` przy realizacji konkretnych zadań.

Dotacje dotyczą współfinansowania bieżących konserwacji urządzeń melioracji szczegółowych zarówno członków Spółki odnoszących korzyści poprzez utrzymanie właściwego stanu technicznego urządzeń, jak i osób niezrzeszonych w Spółce oraz budżetu państwa (w przypadku urządzeń stanowiących własność komunalną gminy, np. odcinki rowów, które są wytyczonymi, odrębnymi działkami geodezyjnymi, a znajdują się w ciągu określonych obiektów).

Celowość wszystkich dotacji nie wykracza poza zakres statutowych obowiązków Spółki \`(...)\` . Ze środków otrzymanych z dotacji wykonywane zadania nie uściślają konkretnych odbiorców, gdyż jest to szereg różnych osób, rolników oraz właścicieli gruntów nieprowadzących gospodarstw rolnych, a także gruntów skarbu państwa. W związku z tym nie istnieje możliwość obciążania odbiorców z tytułu wykonawstwa robót, niestanowiących sprzedaży usług.

Dotacje nie stanowią również formy wynagrodzenia za prace w zakresie konserwacji urządzeń melioracji szczegółowych, gdyż z wnioskiem o dotacje występuje Spółka \`(...)\` , zamierzając realizować je nie na zasadzie zlecenia przez podmiot dotujący, a wsparcia określonych działań Spółki \`(...)\` .

Jak wskazano powyżej, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie podlega opodatkowaniu.

W rozpatrywanej sprawie, dotacja otrzymana przez Wnioskodawcę – jak wynika z treści wniosku – nie jest przyznawana jako dopłata do ceny świadczonych usług, a przeznaczona jest na pokrycie kosztów prowadzonej działalności polegającej na konserwacji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. Oznacza to, że w opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze zakupowym (kosztowym), a nie dotacja mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży. Ponadto dotacje te – jak wynika z opisu sprawy – nie stanowią również formy wynagrodzenia za prace w zakresie konserwacji urządzeń melioracji szczegółowych.

Zatem dotacja nie stanowi czynności opodatkowanej VAT, ponieważ czynność ta nie została wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, zawartych w art. 5 ust. 1 ustawy.

Reasumując, w oparciu o przedstawiony przez Wnioskodawcę w tej kwestii opis stanu faktycznego oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że dotacja otrzymana przez Wnioskodawcę nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.