Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-754/13-4/MK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-14
Teza: Czy w związku z przekazaniem poszczególnym pracownikom i byłym pracownikom świadczeń realizowanych w ramach Programu, na Spółce ciąży obowiązek wykazania wartości tych świadczeń jako dodatkowego dochodu ze stosunku pracy, a w konsekwencji odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: pracownik; programy; płatnik; usługi; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 21 października 2013 r. (data wpływu 28 października 2013 r.) oraz piśmie z dnia 10 grudnia 2013 r. (data wpływu 13 grudnia 2013 r.) uzupełniającym braki wniosku na wezwanie Nr IPPB2/415-754/13-2/MK1 z dnia 5 grudnia 2013 r. (data odbioru 9 grudnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa pracowników i byłych pracowników w programie outplacementu oraz wynikających z tego tytułu obowiązków płatnika – jest:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej zwolnienia od podatku wartości świadczeń realizowanych w ramach programu outplacementu przyznanych po rozwiązaniu z pracownikiem stosunku pracy (do 6 miesięcy po rozwiązaniu stosunku pracy),
*   **nieprawidłowe** – w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa pracowników i byłych pracowników w programie outplacementu oraz wynikających z tego tytułu obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zamierza przeprowadzać w kolejnych latach zwolnienia grupowe, w ramach których zwalniać będzie co najmniej 50 pracowników w okresach trzymiesięcznych. Na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, dalej zwanej „Ustawą o promocji zatrudnienia”, w związku z planowanymi zwolnieniami na Spółce ciążyć będzie obowiązek uzgodnienia z powiatowym urzędem pracy właściwym dla siedziby Spółki zakres i formy pomocy dla zwalnianych pracowników.

W związku z powyższym, Spółka zamierza wdrożyć dla zwalnianych pracowników program (dalej zwany „Programem”), w ramach którego świadczone będą usługi tzw. outplacementu, czyli działania których celem jest pomoc zwalnianym pracownikom w podjęciu nowej pracy lub innej aktywności zawodowej. W ramach Programu Spółka zapewni zwalnianym pracownikom możliwość wzięcia udziału w:

*   szkoleniu na temat kanałów dotarcia do ofert pracy, przygotowania dokumentów aplikacyjnych, rozmowy kwalifikacyjnej;
*   indywidualnych konsultacjach z doradcami rozwoju zawodowego;
*   w warsztatach grupowych m. in. z zakresu prowadzenia skutecznej rozmowy rekrutacyjnej.

Ponadto zwalniani pracownicy uzyskają w ramach Programu wsparcie w monitorowaniu rynku pracy i poszukiwaniu ofert.

Dzięki wzięciu udziału w Programie zwalniany pracownik nabędzie umiejętność samodzielnego przygotowania dokumentów aplikacyjnych, będzie w stanie efektywnie przygotować się do rozmowy z nowym menadżerem/nowym pracodawcą, a także określić swoje mocne i słabe strony. Ponadto, dzięki wsparciu, zwalniany pracownik będzie miał także ułatwione zadanie w docieraniu do odpowiadających mu ze względu na jego profil zawodowy oraz miejsce zamieszkania ofert pracy.

Udział w Programie będzie dla pracowników dobrowolny oraz nieodpłatny - wszystkie koszty związane z realizacją Programu pokryje Spółka.

Usługi świadczone dla zwalnianych pracowników w ramach Programu będą realizowane przy udziale podmiotów zewnętrznych (dalej zwanych „Agencjami”) specjalizujących się w świadczeniu usług outplacementu i mających status agencji zatrudnienia w rozumieniu przepisów Ustawy o promocji zatrudnienia (Agencje, które będą świadczyć na rzecz Spółki usługi outplacementu są wpisane na listę agencji zatrudnienia w Krajowym Rejestrze Agencji Zatrudnienia prowadzonym przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej).

Ze świadczeń przekazywanych w ramach Programu będą mogli korzystać pracownicy Spółki będący w okresie wypowiedzenia, jak również pracownicy, z którymi ustał już stosunek pracy, ale w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy po ustaniu tego stosunku pracy.

Program wejdzie w życie po jego uzgodnieniu z właściwym dla miejsca siedziby Spółki powiatowym urzędem pracy.

Pismem z dnia 05 grudnia 2013 r. Nr IPPB2/415-754/13-2/MK1 wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku poprzez:

*   przeformułowanie pytania tak, aby dotyczyło ciążących na Spółce obowiązków informacyjnych związanych z ewentualnie powstałym po stronie pracowników przychodem, ponieważ sformułowane pytanie odnosi się tylko i wyłącznie do skutków podatkowych powstałych po stronie podatnika (pracownika), natomiast nie dotyczy obowiązków Spółki jako zainteresowanego występującego z wnioskiem o wydanie interpretacji w swojej indywidualnej sprawie.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 09 grudnia 2013 r.

Pismem z dnia 10 grudnia 2013 r. (data nadania 10 grudnia 2013 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w wyznaczonym terminie.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca przeformułował pytanie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przekazaniem poszczególnym pracownikom i byłym pracownikom świadczeń realizowanych w ramach Programu, na Spółce ciąży obowiązek wykazania wartości tych świadczeń jako dodatkowego dochodu ze stosunku pracy, a w konsekwencji odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy wartość przekazanych nieodpłatnie poszczególnym pracownikom i byłym pracownikom świadczeń, realizowanych w ramach Programu stanowi dla pracowników i byłych pracowników przychód ze stosunku pracy zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 118 Ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 52 i 52a i 52c oraz dochodów od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 Ustawy, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 1 Ustawy, za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 2 Ustawy, za wartość uzyskanych nieodpłatnych świadczeń uzyskanych w formie usług zakupionych przez pracodawcę należy uznać cenę zakupu tych usług.

Biorąc pod uwagę zacytowane powyżej przepisy należy stwierdzić, iż świadczenia uzyskane przez pracowników i byłych pracowników Spółki w związku z uczestnictwem w Programie, jako związane bezpośrednio z zatrudnieniem, stanowią bezspornie przychód ze stosunku pracy stanowiący podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Uzyskanie tych świadczeń przez zwalnianych pracowników nie będzie jednak skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w sytuacji, gdy świadczenia te - ze względu na ich treść i naturę - można będzie zaliczyć do katalogu świadczeń zwolnionych z podatku dochodowego określonego w art. 21 Ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 118 Ustawy, wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz wartość świadczeń rzeczowych z tytułu: studiów podyplomowych, szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych, egzaminów lub licencji, badań lekarskich lub psychologicznych, ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków - otrzymanych na podstawie Ustawy o promocji zatrudnienia.

Aby zwolnienie przewidziane w powyższym przepisie było możliwe do zastosowania, świadczenia które otrzymują zwalniani pracownicy:

*   powinny zostać otrzymane na podstawie przepisów Ustawy o promocji zatrudnienia,
*   muszą mieścić się w katalogu świadczeń określonych w powołanym wyżej art. 21 ust. 1 pkt 118 Ustawy.

Zdaniem Spółki w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z taką właśnie sytuacją.

Po pierwsze, zgodnie z art. 70 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia, pracodawca zamierzający zwolnić co najmniej 50 pracowników w okresie 3 miesięcy jest obowiązany uzgodnić z powiatowym urzędem pracy właściwym dla siedziby tego pracodawcy lub ze względu na miejsce wykonywania pracy zakres i formy pomocy dla zwalnianych pracowników, dotyczące w szczególności: pośrednictwa pracy, poradnictwa zawodowego, szkoleń oraz pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy.

Jak zostało wskazane powyżej, Spółka zamierza zwalniać w okresie 3 miesięcy więcej, niż 50 pracowników, i -jako zobowiązana do tego przepisami Ustawy o promocji zatrudnienia - uzgodni z powiatowym urzędem pracy właściwym dla jej siedziby zakres i formy pomocy dla zwalnianych pracowników. Uzgodnione z urzędem pracy formy pomocy będą mieścić się w katalogu świadczeń określonym w art. 70 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia, które powinny być/mogą być przekazane pracownikom w związku ze zwolnieniami - w ramach Programu Spółka sfinansuje usługi z zakresu pośrednictwo pracy, poradnictwa zawodowego, szkoleń oraz pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy.

Po drugie, zgodnie z art. 70 ust. 2 Ustawy o promocji zatrudnienia, w przypadku zwolnienia monitorowanego (za zwolnienia monitorowane uważa się - zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 44 tej Ustawy - rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w związku z którym są świadczone usługi rynku pracy dla pracowników będących w okresie wypowiedzenia stosunku pracy) pracodawca jest obowiązany podjąć działania polegające na zapewnieniu pracownikom przewidzianym do zwolnienia lub będącym w trakcie wypowiedzenia lub w okresie 6 miesięcy po rozwiązaniu stosunku pracy lub stosunku służbowego usług rynku pracy realizowanych w formie programu.

Również i w tym przypadku dyspozycja powyższego przepisu jest w przedmiotowej sprawie spełniona. Ze względu na rozmiar i naturę prowadzonego w Spółce procesu redukcji etatów, Spółka będzie przeprowadzać zwolnienia monitorowane. W związku z powyższym usługi rynku pracy świadczone przez Spółkę będą miały formę Programu, a sam Program będzie skierowany do pracowników będących w okresie wypowiedzenia lub byłych pracowników w okresie do 6 miesięcy od dnia rozwiązania z nimi stosunku pracy. Byli pracownicy Spółki, w przypadku których rozwiązanie stosunku pracy ze Spółką nastąpiło w okresie przekraczającym 6 miesięcy, nie będą już objęci Programem.

Po trzecie, zgodnie z art. 70 ust. 3 Ustawy o promocji zatrudnienia, program może być realizowany przez powiatowy urząd pracy, agencję zatrudnienia lub instytucję szkoleniową. Również i w tym wypadku Program prowadzony przez Spółkę spełnia powyższe kryterium.

Jak wynika z art. 18 Ustawy o promocji zatrudnienia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego, poradnictwa zawodowego oraz pracy tymczasowej jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudniania. Wszystkie podmioty (Agencje), które będą świadczyć na rzecz Spółki i zwalnianych pracowników usługi outplacementu, będą podmiotami, które mają status agencji zatrudnienia i są wpisane do Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia.

Po czwarte, zgodnie z art. 70 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia, program może być finansowany przez pracodawcę i odpowiednie jednostki administracji publicznej lub na podstawie porozumienia organizacji i osób prawnych z udziałem pracodawcy. W przypadku Programu, koszt jego realizacji zostanie pokryty w całości przez Spółkę.

Reasumując powyższe rozważania należy zatem uznać, że wszystkie świadczenia, które zwalniani pracownicy otrzymają w ramach Programu, zostały otrzymane na podstawie przepisów Ustawy o promocji zatrudnienia. Nie ma również wątpliwości, że świadczenia te - ze względu na swój charakter - mieszczą się w zakresie przedmiotowym art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy o promocji zatrudnienia, stanowią bowiem nieodpłatne świadczenia otrzymane z tytułu szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych.

W konsekwencji świadczenia przekazane przez Spółkę w ramach Programu zwalnianym pracownikom korzystają ze zwolnienia podatkowego określonego przez art. 21 ust. 1 pkt 118 Ustawy o promocji zatrudnienia. Oznacza to, że w związku z przekazaniem świadczeń zwalnianym pracownikom, na Spółce nie będzie ciążyć obowiązek wykazania ich wartości jako dodatkowego przychodu ze stosunku pracy i odprowadzenia należnych zaliczek na podatek dochodowy, natomiast na zwalnianych pracownikach, którzy je otrzymali, nie będzie ciążyć obowiązek ich wykazania w zeznaniu rocznym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w części dotyczącej zwolnienia od podatku wartości świadczeń realizowanych w ramach programu outplacementu przyznanych po rozwiązaniu z pracownikiem stosunku pracy (do 6 miesięcy po rozwiązaniu stosunku pracy), natomiast w pozostałym zakresie uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania (art. 11 ust. 2 ustawy).

Zasady ustalenia wartości nieodpłatnych świadczeń zostały określone m.in. w art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W świetle powyższego za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Stosownie natomiast do art. 31 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka zamierza przeprowadzać w kolejnych latach zwolnienia grupowe, w ramach których zwalniać będzie co najmniej 50 pracowników w okresach trzymiesięcznych. Na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, dalej zwanej „Ustawą o promocji zatrudnienia”, w związku z planowanymi zwolnieniami na Spółce ciążyć będzie obowiązek uzgodnienia z powiatowym urzędem pracy właściwym dla siedziby Spółki zakres i formy pomocy dla zwalnianych pracowników. W związku z powyższym, Spółka zamierza wdrożyć dla zwalnianych pracowników program, w ramach którego świadczone będą usługi tzw. outplacementu, czyli działania których celem jest pomoc zwalnianym pracownikom w podjęciu nowej pracy lub innej aktywności zawodowej. W ramach Programu Spółka zapewni zwalnianym pracownikom możliwość wzięcia udziału w:

*   szkoleniu na temat kanałów dotarcia do ofert pracy, przygotowania dokumentów aplikacyjnych, rozmowy kwalifikacyjnej;
*   indywidualnych konsultacjach z doradcami rozwoju zawodowego;
*   w warsztatach grupowych m. in. z zakresu prowadzenia skutecznej rozmowy rekrutacyjnej.

Ponadto zwalniani pracownicy uzyskają w ramach Programu wsparcie w monitorowaniu rynku pracy i poszukiwaniu ofert.

Dzięki wzięciu udziału w Programie zwalniany pracownik nabędzie umiejętność samodzielnego przygotowania dokumentów aplikacyjnych, będzie w stanie efektywnie przygotować się do rozmowy z nowym menadżerem/nowym pracodawcą, a także określić swoje mocne i słabe strony. Ponadto, dzięki wsparciu, zwalniany pracownik będzie miał także ułatwione zadanie w docieraniu do odpowiadających mu ze względu na jego profil zawodowy oraz miejsce zamieszkania ofert pracy. Udział w Programie będzie dla pracowników dobrowolny oraz nieodpłatny - wszystkie koszty związane z realizacją Programu pokryje Spółka. Usługi świadczone dla zwalnianych pracowników w ramach Programu będą realizowane przy udziale podmiotów zewnętrznych (dalej zwanych „Agencjami”) specjalizujących się w świadczeniu usług outplacementu i mających status agencji zatrudnienia w rozumieniu przepisów Ustawy o promocji zatrudnienia. Ze świadczeń przekazywanych w ramach Programu będą mogli korzystać pracownicy Spółki będący w okresie wypowiedzenia, jak również pracownicy, z którymi ustał już stosunek pracy, ale w okresie nie dłuższym niż 6 miesięcy po ustaniu tego stosunku pracy. Program wejdzie w życie po jego uzgodnieniu z właściwym dla miejsca siedziby Spółki powiatowym urzędem pracy.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że wartość otrzymanych od pracodawcy świadczeń realizowanych w ramach programu outplacementu jest przychodem ze stosunku pracy tych pracowników.

Tym niemniej, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia całości lub części dnia pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego.

Do odrębnych przepisów, o których mowa w powyższym przepisie niewątpliwie można zaliczyć regulacje ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz.U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.), które obligują pracodawcę do zapewnienia pracownikom przewidzianym do zwolnienia (w liczbie co najmniej 50 osób) usług rynku pracy realizowanych w formie programu.(art. 70 ww. ustawy) Dlatego też, w ocenie tut. organu podatkowego, świadczenia na podnoszenie kwalifikacji zawodowych przyznane przez pracodawcę w ramach przedmiotowych Programów zwalnianym pracownikom będą korzystać z powyższego zwolnienia od podatku, na zasadach określonych w tym przepisie.

W przypadku natomiast, gdy świadczenie zostanie przyznane po rozwiązaniu stosunku pracy (do 6 miesięcy po rozwiązaniu stosunku pracy - art. 70 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy) jego wartość będzie objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 118 ww. ustawy zwalnia od podatku dochodowego wartość nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz wartość świadczeń rzeczowych, z tytułu:

1.  studiów podyplomowych,
2.  szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych,
3.  egzaminów lub licencji,
4.  badań lekarskich lub psychologicznych,
5.  ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków

\- otrzymanych na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Należy stwierdzić, że:

*   wartość świadczeń realizowanych w ramach programu outplacementu stanowi dla pracowników Spółki przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, korzystający ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   wartość świadczeń realizowanych w ramach programu outplacementu przyznanych po rozwiązaniu z pracownikiem stosunku pracy (do 6 miesięcy po rozwiązaniu stosunku pracy) objęte jest natomiast zwolnieniem od podatku, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 118 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika z tytułu przekazanych pracownikom i byłym pracownikom świadczeń realizowanych w ramach programu outplacementu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.