Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.128.2024.11.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: W zakresie ustalenia:; czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że podstawą
obliczenia ulgi wskazanej w art. 18ee ustawy o CIT, jest
wartość usług marketingowych i/lub reklamowych
wspieranego podmiotu, wskazana w umowie i na fakturze
przez wspierany podmiot wystawionej na podstawie zawartej
z Wnioskodawcą umowy,; czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że może
skorzystać z ulgi wskazanej w art. 18ee ustawy o CIT i
podstawą jej obliczenia, jest wartość udzielonego rabatu w
przypadku zastosowania przez Wnioskodawcę modelu
sprzedaży towaru z rabatem.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
reklama
sport-klub sportowy
ulga-ulga sponsoringowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Pozostałe odliczenia-Odliczenie kosztów
uzyskania przychodów poniesionych na działalność
sportową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18ee-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18ee-ust. 10
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18ee-ust. 11
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18ee-ust. 2-pkt 1
1

[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18ee-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18ee-ust. 8
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18ee-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2024 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego
    samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego
    od osób prawnych w zakresie spełnienia przez Wnioskodawcę warunków do skorzystania
    z określonej w art. 18ee ustawy o CIT, tzw. ulgi sponsoringowej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest polskim przedsiębiorstwem założonym w (...) roku, zajmującym się (...).
    Wnioskodawca prowadzi sprzedaż w (...) (...). (...).

    Współpraca Wnioskodawcy z podmiotami sponsorowanymi, o których mowa w art. 18ee
    ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (uCIT).
    W ramach swojej działalności gospodarczej podejmuje współpracę (...) w rozumieniu art.
    28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (dalej jako: „ustawa o sporcie”).
    W związku z powyższym, Wnioskodawca wskazuje, że spełniony jest wymóg wskazany w
    art. 18ee ust. 2 pkt 1 uCIT. Wnioskodawca wskazuje, że ww. kwestia nie jest przedmiotem
    wątpliwości Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca podejmuje współpracę z ww. podmiotami. Współpraca charakteryzuje się
    ekwiwalentnością świadczeń Wnioskodawcy oraz współpracującego z nim Podmiotu
    (zarówno model tzw. umowy barterowej jak i przekazywanie środków pieniężnych w
    zamian za szeroko pojęte usługi marketingu i sprzedaży, jak również stosowanie
    sprzedaży artykułów sportowych z rabatem).
    Przykładowo współpraca może opierać się na następujących czynnościach po stronie:
    Wnioskodawcy:
    (...)
    Podmiotu współpracującego z Wnioskodawcą:
    (...)
    Wnioskodawca wskazuje, że każdorazowo świadczenie jednej strony odpowiada
    świadczeniu drugiej, współpraca różni się jedynie między sobą zastosowaną konfiguracją
    świadczeń jednej i drugiej strony - jak zostało to przedstawione poniżej. Przedmiotem
    zapytania i niniejszego wniosku nie są czynności i świadczenia wskazane powyżej.
    Wnioskodawca podkreśla, (...).
    Jak wynika z możliwych konfiguracji czynności Wnioskodawcy i wspieranego Podmiotu
    mogą być w pełni ekwiwalentne. Jednakże, w przypadku, gdy świadczenie po stronie
    Wnioskodawcy jest niższe następuje dodatkowe przekazanie środków pieniężnych na
    podstawie faktury wystawionej przez Wspierany podmiot. W odwrotnej sytuacji, tj. gdy
    świadczenie Podmiotu wspieranego jest niższe, zobowiązany jest on wtedy do pokrycia
    różnicy w formie świadczenia pieniężnego za przekazany sprzęt sportowy, na podstawie
    faktury wystawionej przez Wnioskodawcę. Jak wyżej wskazano, możliwe jest również
    udzielenie wsparcia polegającego na udzieleniu specjalnego rabatu na nabywany przez
    Podmiot wspierany sprzęt sportowy.
    W konsekwencji powyższych ustaleń, pomiędzy stronami każdorazowo zachowywana jest
    równowaga świadczeń, a zatem każdorazowo zastosowany jest schemat tzw. sponsoringu
    właściwego.
    Wnioskodawca podkreśla, że ww. wymienione czynności i świadczenia podejmowane w
    ramach współpracy zostały wskazane, aby przedstawić charakter współpracy z
    podmiotami sponsorowanymi. Jednakże niniejszy Wniosek dotyczy jedynie wątpliwości
    wskazanych niżej w pytaniach Wnioskodawcy, a nie modeli współpracy czy też
    poszczególnych świadczeń.
    Informacja dot. wsparcia w postaci udzielonego rabatu
    W przypadku wsparcia polegającego na sprzedaży towarów z rabatem, Wnioskodawca w
    podatku dochodowym wykazuje przychód w wysokości odpowiadającej wartości
    sprzedanego towaru pomniejszonego o wartość udzielonego rabatu, a faktyczna wartość
    wsparcia określona jest wartością udzielonego rabatu. W księgach podatkowych jako
    koszt uzyskania przychodu Wnioskodawca uwzględnia również koszt własny towaru
    (zwany KWS), odpowiadający kosztowi nabycia towaru (cena nabycia), który stanowi
    następnie przedmiot sprzedaży z rabatem.

    Wnioskodawca podkreśla, że wszelkie inne przesłanki dot. możliwości stosowania tzw. ulgi
    na sponsoring przewidzianej w art. 18ee uCIT były/są przez Wnioskodawcę spełnione, a
    jedynie w niniejszym wniosku zostały wskazane konkretne wątpliwości Wnioskodawcy w
    zakresie stosowania ww. ulgi.
    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 10 czerwca 2025 r. wskazali Państwo m.in., że:
    Wniosek dotyczy wyłącznie współpracy z podmiotami, które są klubami sportowymi w
    rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, wpisanymi do ewidencji prowadzonej przez
    właściwy organ samorządowy i realizującymi działalność statutową w zakresie kultury
    fizycznej i sportu.
    W zakresie pytania nr 1 (świadczenia marketingowe i reklamowe):
    Sponsorowany podmiot wykonuje na rzecz Wnioskodawcy działania promocyjne, w tym m.
    in.:
    (...)
    W przypadku współpracy stron, w której nieuwzględniane są rabaty - w zamian za te
    świadczenia, Wnioskodawca przekazuje świadczenia pieniężne lub rzeczowe (np. sprzęt
    sportowy). W każdym przypadku ustalana jest wartość wzajemnych świadczeń, które
    muszą być sobie równe – w razie różnicy następuje wyrównanie dopłatą jednej ze stron.
    W zakresie pytania nr 2 (sprzedaż towarów z rabatem):
    Wnioskodawca dokonuje sprzedaży wybranych towarów sponsorowanemu podmiotowi z
    zastosowaniem indywidualnego rabatu. W zamian sponsorowany podmiot wykonuje (...)
    Ekwiwalentność świadczeń stron wynika z zawartych umów i przyjętego modelu
    współpracy opartego na zasadzie sponsoringu właściwego. Ekwiwalentność świadczeń
    stron jest zasadą każdej zawieranej umowy – Wnioskodawca oraz sponsorowany podmiot
    dążą do ustalenia zakresu oraz wartości świadczeń tak, aby były one równoważne. Jeżeli
    analiza wstępna wykazuje różnicę w wartości świadczeń, strony dokonują wzajemnego
    skompensowania tej różnicy – zazwyczaj poprzez dopłatę. W przypadkach, gdy
    sponsorowany podmiot wystawia fakturę za usługi reklamowe i marketingowe, wskazana
    na niej kwota odpowiada wartości świadczenia Wnioskodawcy – a zatem odzwierciedla
    ekwiwalentność. W przypadku sprzedaży z rabatem – wartość udzielonego rabatu stanowi
    równoważne świadczenie wobec wartości świadczeń marketingowych drugiej strony.
    Umowa sponsoringowa - rozliczenie (pytanie nr 1):
    Sponsorowany podmiot wystawia fakturę VAT dokumentującą świadczenie usług
    marketingowych i promocyjnych. Kwota ta stanowi koszt uzyskania przychodu
    Wnioskodawcy i jednocześnie podstawę do obliczenia ulgi z art. 18ee ustawy o CIT.
    Sprzedaż z rabatem (pytanie nr 2):
    Towary są sprzedawane sponsorowanemu podmiotowi po indywidualnie obniżonej cenie.
    Wartość udzielonego rabatu stanowi świadczenie Wnioskodawcy i podstawę do obliczenia
    ulgi, ponieważ w praktyce oznacza rezygnację z części należnego przychodu w zamian za
    działania promocyjne sponsorowanego podmiotu.
    Wszystkie świadczenia Wnioskodawcy są przeznaczane wyłącznie na cele wskazane w art.
    28 ust. 2 ustawy o sporcie, tj. na realizację zadań z zakresu kultury fizycznej, w
    szczególności:
    · organizację wydarzeń sportowych,
    · szkolenie dzieci i młodzieży,
    · zakup sprzętu sportowego,
    · rozwój infrastruktury sportowej.
    Pytania

    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że podstawę obliczenia ulgi wskazanej
      w art. 18ee ustawy o CIT, jest wartość usług marketingowych i/lub reklamowych
      wspieranego podmiotu, wskazana w umowie i na fakturze przez wspierany podmiot
      wystawionej na podstawie zawartej z Wnioskodawcą umowy?
    2. Niezależnie od prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, czy
      prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że może skorzystać z ulgi wskazanej w art.
      18ee ustawy o CIT i podstawą jej obliczenia, jest wartość udzielonego rabatu w
      przypadku zastosowania przez Wnioskodawcę modelu sprzedaży towaru z rabatem?
    Państwa stanowisko w sprawie uzupełnione w piśmie z 10 czerwca 2025 r.
    Stanowisko do pytania nr 1
    Na wstępnie Wnioskodawca wyjaśnia, że niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie współpracy z
    podmiotami, które są klubami sportowymi w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie.
    Sponsorowany podmiot w ramach tej współpracy wykonuje na rzecz Wnioskodawcy
    działania promocyjne, w tym m.in.:
    (...)
    W zamian za te świadczenia, Wnioskodawca przekazuje (...). W każdym przypadku
    ustalana jest wartość wzajemnych świadczeń, które muszą być sobie równe – w razie
    różnicy następuje wyrównanie dopłatą jednej ze stron.
    Jak wskazano już w opisie stanu faktycznego jak i powyżej, Wnioskodawca wraz ze
    sponsorowanym ustalają warunki w ten sposób, że wartość świadczenia jednej strony,
    musi odpowiadać wartości świadczenia drugiej. Nawet gdyby na początku kalkulacji
    okazało się, że ww. równowaga nie została zachowana, strony ustalają między sobą
    sposób skompensowania ww. nierówności poprzez dopłaty przez jedną lub drugą stronę.
    W ten sposób każdorazowo podczas współpracy Wnioskodawcy ze wspieranym
    Podmiotem – zachowana jest ekwiwalentność świadczeń stron, charakterystyczna dla tzw.
    sponsoringu właściwego. Ekwiwalentność świadczeń stron jest zasadą każdej zawieranej
    umowy – Wnioskodawca oraz sponsorowany podmiot ustalają zakres oraz wartość
    świadczeń tak, aby były one równoważne. Jeżeli analiza wstępna wykazuje różnicę w
    wartości świadczeń, strony dokonują wzajemnego skompensowania tej różnicy –
    zazwyczaj poprzez dopłatę. W przypadkach, gdy sponsorowany podmiot wystawia fakturę
    za usługi reklamowe i marketingowe, wskazana na niej kwota odpowiada wartości
    świadczenia Wnioskodawcy – a zatem odzwierciedla ekwiwalentność.
    Z wyjątkiem modelu współpracy, gdzie Wnioskodawca udziela konkretnego rabatu na
    odzież/akcesoria sportowe nabywane przez wspierany Podmiot po tak ustalonej cenie,
    Wnioskodawca w pozostałych przypadkach otrzymuje fakturę od tego Podmiotu
    obejmującą świadczenie szeroko rozumianych (przykłady zostały wskazane w opisie stanu
    faktycznego) usług marketingowych i/lub reklamowych.
    Tak jak wskazano już wcześniej, pomiędzy świadczeniami stron – zachowana jest
    ekwiwalentność, a zatem wskazana wartość na fakturze wystawianej przez wspierany
    Podmiot wskazuje również na wartość świadczeń Wnioskodawcy, albowiem są one
    wartościowo równe.
    Rozliczenie współpracy odbywa się w następujący sposób: sponsorowany podmiot
    wystawia fakturę VAT dokumentującą świadczenie usług marketingowych i promocyjnych.
    Kwota ta stanowi koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy i jednocześnie podstawę do
    obliczenia ulgi z art. 18ee ustawy o CIT, przedstawia ona bowiem koszt uzyskania
    przychodu po stronie Wnioskodawcy poniesiony na działalność sportową.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy w tak wskazanych (wyżej) przypadkach,
    podstawą obliczenia ulgi z art. 18ee ustawy o CIT stanowić będzie kwota wskazana na
    fakturze wystawianej przez wspierany Podmiot za usługi marketingowe i/lub reklamowe.

    W zakresie sprzedaży towarów z rabatem rozliczenie współpracy odbywa się w
    następujący sposób: towary są sprzedawane sponsorowanemu podmiotowi po
    indywidualnie obniżonej cenie, a wartość udzielonego rabatu stanowi świadczenie
    Wnioskodawcy i podstawę do obliczenia ulgi, ponieważ w praktyce oznacza rezygnację z
    części należnego przychodu w zamian za działania promocyjne sponsorowanego
    podmiotu.
    Wszystkie świadczenia Wnioskodawcy są przeznaczane wyłącznie na cele wskazane w art.
    28 ust. 2 ustawy o sporcie, tj. na realizację zadań z zakresu kultury fizycznej, w
    szczególności:
    · organizację wydarzeń sportowych,
    · szkolenie dzieci i młodzieży,
    · zakup sprzętu sportowego,
    · rozwój infrastruktury sportowej.
    Stanowisko do pytania nr 2
    Wnioskodawca również opiera swoją współpracę z Podmiotami wspieranymi w oparciu o
    sprzedaż towarów z rabatem, który charakteryzuje się ekwiwalentnością świadczeń obu
    stron (Wnioskodawcy oraz współpracującego z nim podmiotu). Podmioty te są klubami
    sportowymi w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie.
    Sponsorowany podmiot wykonuje na rzecz Wnioskodawcy działania promocyjne (w
    przypadku sprzedaży z rabatem), w tym m.in.:
    (...)
    W zakresie umów sponsoringu wyróżnia się dwa zasadnicze modele umów, to tzw.
    sponsoring właściwy (gdzie występuje ekwiwalentność świadczeń pomiędzy
    współpracującymi podmiotami) oraz sponsoring niewłaściwy (gdzie przeważa
    zaangażowanie jednego podmiotu, tzw. sponsora). Organy interpretacyjne wskazują, że
    jedynie sponsoring właściwy winien być podstawą współpracy pomiędzy sponsorem a
    sponsorowanym, albowiem sponsoring niewłaściwy stanowi de facto darowiznę, która
    została już zaaprobowana przez ustawodawcę w zakresie możliwości dokonywania
    odliczeń od podatku przekazanych w ten sposób sum pieniężnych, ale także wartości
    rzeczowych. W związku z powyższym, analizując stanowisko organów interpretacyjnych w
    ww. zakresie, wskazać należy, że pożądanym modelem współpracy zamierzonym przez
    Ustawodawcę w zakresie art. 18ee uCIT (oraz odpowiednio w art. 26ha ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) jest model tzw. sponsoringu właściwego.
    Istnieją przypadki, w których Wnioskodawca dokonuje sprzedaży wybranych towarów
    sponsorowanemu podmiotowi z zastosowaniem indywidualnego rabatu. W zamian
    sponsorowany podmiot wykonuje (...) Obniżona cena stanowi świadczenie Wnioskodawcy
    – rezygnuje on z części przychodu, co jest traktowane jako koszt sponsoringu. Jak
    wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawca opiera swoją współpracę o sprzedaż z
    indywidualnym rabatem, odpowiednio go modyfikując, gdzie każdorazowo świadczenia
    obu stron charakteryzują się ekwiwalentnością. Towary są sprzedawane
    sponsorowanemu podmiotowi po indywidualnie obniżonej cenie, ekwiwalentnej do
    wartości świadczeń drugiej strony. Wartość udzielonego rabatu stanowi świadczenie
    Wnioskodawcy i podstawę do obliczenia ulgi, ponieważ w praktyce oznacza rezygnację z
    części należnego przychodu w zamian za działania promocyjne sponsorowanego
    podmiotu. W przypadku sprzedaży z rabatem – wartość udzielonego rabatu stanowi
    równoważne świadczenie wobec działań marketingowych.
    Jak podkreślono w stanie faktycznym ze strony Wnioskodawcy, świadczenie opiera się na
    sprzedaży określonych artykułów sportowych po specjalnej dla współpracującego
    Podmiotu obniżce cen, a współpracujący podmiot obowiązany jest do zakupu ww.
    artykułów sportowych po ustalonym w umowie rabacie cenowym, jak również może

    zostać zobowiązany do świadczenia usług marketingowych i promocyjnych na rzecz
    Wnioskodawcy. Wartość udzielonego rabatu stanowi świadczenie Wnioskodawcy i
    podstawę do obliczenia ulgi, ponieważ w praktyce oznacza rezygnację z części należnego
    przychodu w zamian za działania promocyjne sponsorowanego podmiotu.
    W konsekwencji, Wnioskodawca sprzedaje dane produkty sportowe współpracującemu
    podmiotowi po obniżonej cenie. Podkreślenia wymaga, że obniżka stanowi świadczenie
    Wnioskodawcy, albowiem obniżając cenę danych artykułów, Wnioskodawca rezygnuje z
    części należnej ceny oczekując w zamian konkretnych świadczeń, nadto z racji obniżenia
    ceny Wnioskodawca ekonomicznie ponosi koszt, ponieważ zmniejsza swój przychód – co
    stanowi jego świadczenie, równoważne świadczeniu podmiotu współpracującego. I tak, po
    stronie Podmiotu wspieranego świadczenie stanowi zobowiązanie do zakupu ww.
    artykułów sportowych po obniżce, jak również możliwe są także działania marketingowe i
    promocyjne, a po stronie Wnioskodawcy koszt wsparcia stanowi wartość udzielonego
    rabatu w porównaniu do zwykłych cen po jakich Wnioskodawca sprzedaje tego typu
    towary. Podstawą zatem obliczenia ulgi z art. 18ee ustawy o CIT jest wartość udzielonego
    rabatu przez Wnioskodawcę.
    Powyższe potwierdza również poniższe stanowisko:
    „Na skutek wejścia w życie ZmPDOFizPrU21 od 1.1.2022 r. do PDOPrU (art. 18ee) oraz
    PDOFizU (art. 26ha) wprowadzona została tzw. ulga sponsoringowa. Dzięki niej podatnik
    uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od
    podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą 50% KUP poniesionych na działalność
    sportową (art. 18ee ust. 1 PDOPrU lub art. 26ha ust. 1 PDOFizU).
    Warto zaznaczyć, że podobnie jak w przypadku innych ulg (ulga na robotyzację, ulga na
    ekspansję) ustawodawca postanowił odrębnie zdefiniować pojęcie kosztów uzyskania
    przychodów poniesionych na:
    1) działalność sportową,
    2) działalność kulturalną,
    3) działalność wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę.
    Wynika to z tego, że odpowiednio w ust. 2, ust. 4 oraz ust. 5 art. 18ee PDOPrU oraz art.
    26ha PDOFizU zdefiniował te pojęcia bez jednoczesnego zaznaczenia, iż muszą one
    spełniać również przesłanki zawarte w art. 15 PDOPrU czy też art. 22 PDOFizU.
    Powyższe może zatem budzić uzasadnione wątpliwości, czy wydatek spełniający definicję
    m.in. KUP poniesionych na działalność sportową musi jednocześnie spełniać definicję KUP
    zawartą w art. 15 ust. 1 PDOPrU czy też art. 22 ust. 1 PDOFizU. Dokonując literalnej
    wykładni przedstawionych wcześniej definicji KUP poniesionych na (...), można dojść do
    wniosku, że nie każdy wydatek uprawniający do skorzystania z ulgi sponsoringowej (czy
    też ulgi na robotyzację lub ulgi na ekspansję) musi być wydatkiem spełniającym ogólną
    definicję KUP. Patrząc na daną regulację w sposób restrykcyjny można operować na
    zasadzie „domysłu”, iż ustawodawca odnosił się w stosunku do tych wydatków jako KUP
    spełniających ogólną definicję KUP oraz mieszczących się w szczególnym katalogu KUP (tj.
    regulacje zawarte w ulgach mają formę doprecyzowującą). Niemniej jednak, zważając na
    fakt, iż prawo podatkowe powinno cechować się ścisłą, językową interpretacją, można na
    korzyść podatnika uznać, iż również wydatek niebędący co do zasady KUP będzie mógł
    podlegać odliczeniu w ramach ulgi sponsoringowej.
    Na marginesie należy wskazać, że również gramatyczne sformułowanie „koszty uzyskania
    przychodów poniesione na działalność (...)” stanowi znaczeniowo jedno pojęcie. Nie
    sposób odnaleźć ewentualnego przecinka pomiędzy „koszty uzyskania przychodów” a
    dalszą częścią zdania [„poniesione na działalność (...)”], która mogłaby sugerować, iż
    najpierw dane wydatki należy rozpatrywać jako KUP w ogólnym znaczeniu, a dopiero

    potem pod kątem stosowania danej ulgi”. - Źródło: P. Szot [w:] A. Bieńkowska, M.
    Brząkowski, M. M. Brzostowska, Ulgi podatkowe. Odliczenia, zwolnienia oraz inne
    preferencje podatkowe w PIT i CIT, Warszawa 2023.
    Wnioskodawca każdorazowo dopasowuje własne świadczenia – tj. w tym przypadku
    wysokość udzielanego rabatu do świadczeń po stronie Podmiotu wspieranego, celem
    zagwarantowania równowagi i ekwiwalentności świadczeń stron.
    Wskazany wyżej model współpracy charakterystyczny jest dla sponsoringu właściwego,
    pożądanego w konstrukcji tzw. ulg na sponsoring wskazanej w art. 18ee uCIT.
    Na zakończenie Wnioskodawca podaje, że wszystkie świadczenia Wnioskodawcy są
    przeznaczane wyłącznie na cele wskazane w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, tj. na
    realizację zadań z zakresu kultury fizycznej, w szczególności:
    • organizację wydarzeń sportowych,
    • szkolenie dzieci i młodzieży,
    • zakup sprzętu sportowego,
    • rozwój infrastruktury sportowej.
    Podsumowanie
    Mając na względzie powyższe, prawidłowe jest stanowisko, że podstawą obliczenia ulgi
    wskazanej w art. 18ee ustawy o CIT, jest wartość usług marketingowych i/lub reklamowych
    wspieranego podmiotu, wskazana w umowie i na fakturze przez wspierany podmiot
    wystawionej na podstawie zawartej z Wnioskodawcą umowy (pyt. 1).
    Wnioskodawca uznał także, że może skorzystać z ulgi wskazanej w art. 18ee ustawy o CIT i
    podstawą jej obliczenia, jest wartość udzielonego rabatu w przypadku zastosowania przez
    Wnioskodawcę modelu sprzedaży towaru z rabatem (pyt. 2).
    Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
    Po przeprowadzeniu analizy Państwa wniosku – 19 czerwca 2024 r. wydałem
    postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania Znak: 0111-KDIB2-1.4010.128.2024.1.
    BJ. Postanowienie doręczono Państwu 1 lipca 2024 r.
    Pismem z 8 lipca 2024 r. (data wpływu 8 lipca 2024 r.), złożyliście Państwo w wymaganym
    przepisami prawa terminie – zażalenie na ww. postanowienie.
    W dniu 9 września 2024 r. wydałem postanowienie Znak: 0111-KDIB2-1.4010.128.2024.2.
    AR, którym utrzymałem w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Postanowienie
    doręczono 9 września 2024 r.
    Skarga na postanowienie
    Pismem z 9 października 2024 r. wnieśli Państwo skargę na ww. postanowienie do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga wpłynęła do mnie 9
    października 2024 r.
    Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz
    poprzedzającego go postanowienia wydanego w I instancji.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 9 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA
    /Kr 860/24 uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z 19
    czerwca 2024 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.128.2024.1.BJ.
    Wyrok z 9 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA/Kr 860/24, który uchylił zaskarżone postanowienie
    oraz poprzedzające je postanowienie stał się prawomocny od 4 marca 2025 r.
    Wyrok ten, opatrzony klauzulą prawomocności wpłynął do Organu 22 kwietnia 2025 r.

    Pismem z 3 czerwca 2025 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.128.2024.10.BJ wezwaliśmy Państwa
    do uzupełnienia opisu sprawy oraz własnego stanowiska w sprawie, co też nastąpiło w
    piśmie z 10 czerwca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
    Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
    wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
    postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
    uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 9 grudnia 2024 r. sygn. akt
        I SA/Kr 860/24,
      • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
        ustalenia:
    - czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że podstawą obliczenia ulgi wskazanej
        w art. 18ee ustawy o CIT, jest wartość usług marketingowych i/lub reklamowych
        wspieranego podmiotu, wskazana w umowie i na fakturze przez wspierany podmiot
        wystawionej na podstawie zawartej z Wnioskodawcą umowy – jest prawidłowe,
    - czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że może skorzystać z ulgi wskazanej w
        art. 18ee ustawy o CIT i podstawą jej obliczenia, jest wartość udzielonego rabatu w
        przypadku zastosowania przez Wnioskodawcę modelu sprzedaży towaru z rabatem
        – jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej są
    wyłącznie kwestie będące przedmiotem Państwa pytań.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),
    1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
      dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
      źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
      przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
      przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
      uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób
    prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na źródła:
    · z zysków kapitałowych oraz
    · z innych źródeł.
    Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków
    kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych
    dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.

    Wydzielając na gruncie ustawy o CIT odrębne źródło przychodów - z zysków kapitałowych -
    ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych
    do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.
    Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy
    wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu
    dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie
    wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza
    możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy
    natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne
      niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się
      za koszty uzyskania przychodów.
    W tym miejscu należy podkreślić, że koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod
    kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek
    można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem
    przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma
    wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1
    ww. ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z
    prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby
    określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym
    wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że
    poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu,
    zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

    Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia
    jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.
    Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu,
    uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich
    występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w
    momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni
    się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają
    zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z
    prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu
    uzyskania przychodu.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie
    przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę,
    jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą stanowić
    koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem że wydatki te spełniają kryteria określone w
    art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na
    celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak
    największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu
    gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz
    przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego
    towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet
    technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a
    także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę
    towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa).
    Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą,
    mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę
    można wyróżnić sponsoring. Jest on definiowany, jako „finansowanie czegoś, często w
    zamian za reklamowanie własnej działalności” (Słownik wyrazów obcych PWN – wersja
    internetowa). Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych
    od podmiotu sponsorowanego, bądź też mieć charakter jednostronny. Skutki podatkowe
    sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że umowy sponsoringu należą do kategorii umów
    nienazwanych – żadne przepisy nie zawierają bowiem ich definicji. Możliwość ich zawarcia
                                1wynikać będzie z reguły ogólnej zawartej w art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm.), który zakłada swobodę umów w
    obrocie gospodarczym.
    Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu
    sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom
    sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której
    przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny
    wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy
    może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.
    Umowa sponsoringu może przybrać formę tzw. sponsoringu właściwego (wzajemność
    świadczeń) lub sponsoringu niewłaściwego (który swoim charakterem zbliżony jest do
    darowizny, gdyż zawiera się w jednostronnym zobowiązaniu się sponsora do
    finansowania sponsorowanego).

    Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie
    określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma
    od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze
    reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne
    nabycie usług reklamowych. Koszty sponsoringu właściwego stanowią wówczas w całości
    koszty uzyskania przychodów sponsora.
    W przypadku, gdy sponsor nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego od podmiotu
    sponsorowanego, poniesione przez niego wydatki mają charakter darowizny (tzw.
    sponsoring niewłaściwy). Wówczas należy mieć na względzie postanowienia art. 16 ust. 1
    pkt 14 ustawy o CIT, zgodnie z którym,
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z
    wyjątkiem wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania
    przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz
    organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003
    r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele
    działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.
    Oznacza to w praktyce, że do kosztów mogą być zaliczone jedynie wydatki stanowiące
    ekwiwalent za uzyskany towar czy usługę.
    Możliwa jest również sytuacja, gdy umowa sponsoringu przewiduje co prawda obustronne
    świadczenia sponsora i sponsorowanego, jednak nie są one ekwiwalentne. Wydatki na
    sponsoring są wówczas kosztami uzyskania przychodów tylko do wysokości wartości usług
    reklamowych świadczonych przez sponsorowanego. W pozostałej części powinny być
    traktowane jak darowizna.
    W związku z tym, że w przepisach brak jest regulacji odnoszących się do umowy
    sponsoringu koniecznym jest, aby strony sformułowały w umowie w sposób szczegółowy
    wzajemne prawa i obowiązki. Przede wszystkim przedmiotowa umowa musi być umową o
    świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub
    rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia
    działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. (...)). W szczególności istotne jest, aby w
    sposób jak najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz
    jeżeli jest to możliwe, wartość tych świadczeń. Należy bowiem zaznaczyć, że w przypadku
    tego typu umów występuje zasada ekwiwalentności świadczeń w odniesieniu do kosztów
    podatkowych.
    W konsekwencji, tylko takie ukształtowanie w umowie obowiązków sponsorowanego daje
    podatnikowi korzyści, które pozwalają stwierdzić związek przyczynowo–skutkowy z
    przychodem, a tym samym możliwość zaliczenia wydatku poniesionego na sponsoring do
    kosztów uzyskania przychodów w myśl ww. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz.
    1599 ze zm., dalej: „ustawa o sporcie”),
    Sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub
    zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i
    psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na
    wszelkich poziomach.
    W myśl art. 3 ustawy o sporcie,
    1. Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.
    2. Klub sportowy działa jako osoba prawna.

    Na mocy art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) został dodany do ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych art. 18ee.
    Zgodnie z art. 18ee ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 8, ust. 9, ust. 10, ust. 11 ustawy o CIT,
    1. Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może
    odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą
    50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:
    1) sportową,
    2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej,
    3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę
    - przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu
    uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    2. Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się
    koszty poniesione na finansowanie:
    1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r.
    o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;
    2) stypendium sportowego;
    3) imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3
    pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z 2022
    r. poz. 1466 i 1700).
    3. Przez stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, rozumie się finansowane
    przez podatnika jednostronne, bezzwrotne świadczenie pieniężne, które jest
    przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego, ministra właściwego do spraw
    kultury fizycznej, organizacje pożytku publicznego lub kluby sportowe, za osiągnięcie
    określonego wyniku sportowego lub umożliwiające przygotowanie się do imprezy
    sportowej.
    8. Koszty, o których mowa w ust. 1, podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi
    zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym.
    9. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty, o
    których mowa w ust. 1.
    10. Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym
    dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz
    poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.
    11. W przypadku skorzystania z odliczenia kosztów, o których mowa w ust. 1, przepisu
    art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.
    Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie,
    Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego,
    niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej
    jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowaniem
    przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2021 r.
    poz. 305, z późn. zm.) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów
    niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia
    zysku.

    Jak wynika z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, do którego odwołuje się art. 18ee ust. 2 pkt 1
    ustawy o CIT, finansowanie klubu sportowego musi zostać przeznaczone na:
    1) realizację programów szkolenia sportowego,
    2) zakup sprzętu sportowego,
    3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych
    zawodach,
    4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,
    5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej
    - jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu
    sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do
    działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.
    Należy wskazać, że zawarte w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT odesłanie do art. 28 ust. 1
    ustawy o sporcie oznacza, że koszt powinien być poniesiony na klub sportowy
    niedziałający w celu osiągnięcia zysku.
    Ulga sponsoringowa (CSR: ang. Corporate Social Responsibility, społeczna
    odpowiedzialność biznesu) ma przynieść korzyści podmiotom działającym w określonym
    obszarze CSR.
    Społeczna odpowiedzialność biznesu to strategia zarządzania, zgodnie z którą
    przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne,
    aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z
    pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby
    ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych
    działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i
    kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.
    Należy zwrócić uwagę na aspekt świadomości działań podatnika oraz przyjętą przez niego
    strategię ich realizacji. CSR ma na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu
    w społeczeństwie. Zaufanie konsumentów, obywateli ma w przyszłości przełożyć się na
    osiągnięcie celów finansowych, a więc powiększenie przychodów. Realizacja celów CSR nie
    następuje zatem przez sam wydatek ale przez zbudowanie wizerunku podmiotu, który
    przełoży się na skutki finansowe. Świadome inwestowanie w ramach społecznej
    odpowiedzialności biznesu wymaga informowania o tych działaniach. Takie działania
    powinny wynikać z wcześniejszej strategii i planu działania, na które podatnik może
    powołać się w przypadku wątpliwości kategoryzacji wydatku na podstawie art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Zatem, uznać należy, że czynniki te przemawiają za tym, że ponoszone wydatki na
    realizację tego procesu powiększają podatkowe koszty uzyskania przychodów.
    Z uzasadnienia do wprowadzanych od 1 stycznia 2022 r. zmian wynika, że wprowadzenie
    ulgi dla podatników wspierających działalność sportową jest propozycją nowej zachęty
    podatkowej, mającej na celu wsparcie określonych dziedzin życia społeczno-
    gospodarczego. W obecnym stanie prawnym, w podatku dochodowym w ogóle nie ma
    takiego rozwiązania. Wsparcie dedykowane jest podmiotom prowadzących działalność
    sportową, kulturalną oraz wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę.
    Ulga jest skierowana do podatników PIT osiągających przychody z działalności
    gospodarczej, z której dochody opodatkowane na ogólnych zasadach według skali
    podatkowej lub według 19% stawki podatku. Ulga będzie odliczana maksymalnie do
    wysokości uzyskanych w roku podatkowym dochodów z działalności gospodarczej. Będzie
    polegała na możliwości odliczenia od podstawy obliczenia podatku 50% kosztów
    uzyskania przychodów poniesionych na określone cele. Oznacza to, że podatnik, oprócz
    zaliczenia poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów, w tym również

    poprzez odpisy amortyzacyjne, uzyska prawo do dodatkowej preferencji w podatku
    dochodowym poprzez odliczenie od podstawy obliczenia podatku połowy poniesionych
    kosztów. Ulga w podatku dochodowym przyczyni się do tego, że sponsorowanie
    określonych działalności stanie się bardziej atrakcyjne (przedsiębiorcy będą bardziej
    zainteresowani np. współpracą z klubami sportowymi czy uczelniami), co pozwoli też
    pozyskać tym podmiotom (np. klubom sportowym) dodatkowe środki na prowadzoną
    działalność. Odliczeniu będą podlegały koszty, które nie zostały podatnikowi zwrócone w
    jakikolwiek sposób lub odliczone od dochodu. Ulga będzie odliczana w zeznaniu rocznym.
    W przypadku ulgi na działalność sportową odliczeniu będą podlegały koszty poniesione na
    kluby sportowe, które realizują cele określone w art. 28 ustawy o sporcie, tj. m.in. zakup
    sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub
    uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla
    celów szkolenia sportowego. Koszty mogą dotyczyć również sfinansowania stypendium
    sportowego. (...)
    Analogiczne rozwiązanie przewidziane zostało w przepisach ustawy o CIT (Druk sejmowy
    Nr 1532).
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika m.in., że wniosek dotyczy wyłącznie
    współpracy z podmiotami, które są klubami sportowymi w rozumieniu art. 28 ust. 1
    ustawy o sporcie, wpisanymi do ewidencji prowadzonej przez właściwy organ
    samorządowy i realizującymi działalność statutową w zakresie kultury fizycznej i sportu.
    Wskazaliście Państwo, że w zakresie pytania nr 1 dot. świadczeń marketingowych i
    reklamowych Sponsorowany podmiot wykonuje na Państwa rzecz działania promocyjne,
    w tym m.in.:
    (...)
    W przypadku współpracy stron, w której nieuwzględniane są rabaty - w zamian za te
    świadczenia, przekazujecie Państwo świadczenia pieniężne lub rzeczowe (np. sprzęt
    sportowy). W każdym przypadku ustalana jest wartość wzajemnych świadczeń, które
    muszą być sobie równe – w razie różnicy następuje wyrównanie dopłatą jednej ze stron.
    W zakresie pytania nr 2 dot. sprzedaży towarów z rabatem wskazaliście Państwo, że
    dokonujecie sprzedaży wybranych towarów sponsorowanemu podmiotowi z
    zastosowaniem indywidualnego rabatu. W zamian sponsorowany podmiot wykonuje
    określone świadczenia promocyjne (np. (...)), a także zobowiązuje się do zakupu towarów
    po ustalonej, obniżonej cenie. Obniżona cena stanowi Państwa świadczenie – rezygnujecie
    Państwo z części przychodu, co jest traktowane jako koszt sponsoringu.
    Ekwiwalentność świadczeń stron wynika z zawartych umów i przyjętego modelu
    współpracy opartego na zasadzie sponsoringu właściwego. Ekwiwalentność świadczeń
    stron jest zasadą każdej zawieranej umowy – Państwo oraz sponsorowany podmiot
    dążycie do ustalenia zakresu oraz wartości świadczeń tak, aby były one równoważne.
    Jeżeli analiza wstępna wykazuje różnicę w wartości świadczeń, strony dokonują
    wzajemnego skompensowania tej różnicy – zazwyczaj poprzez dopłatę. W przypadkach,
    gdy sponsorowany podmiot wystawia fakturę za usługi reklamowe i marketingowe,
    wskazana na niej kwota odpowiada wartości Państwa świadczenia. W przypadku
    sprzedaży z rabatem – wartość udzielonego rabatu stanowi równoważne świadczenie
    wobec wartości świadczeń marketingowych drugiej strony.
    W zakresie umowy sponsoringowej Sponsorowany podmiot wystawia fakturę VAT
    dokumentującą świadczenie usług marketingowych i promocyjnych. Kwota ta stanowi
    Państwa koszt uzyskania przychodu i jednocześnie podstawę do obliczenia ulgi z art. 18ee
    ustawy o CIT.
    W zakresie sprzedaży z rabatem, towary są sprzedawane sponsorowanemu podmiotowi
    po indywidualnie obniżonej cenie. Wartość udzielonego rabatu stanowi Państwa
    świadczenie i podstawę do obliczenia ulgi.

    Wszystkie Państwa świadczenia są przeznaczane wyłącznie na cele wskazane w art. 28 ust.
    2 ustawy o sporcie, tj. na realizację zadań z zakresu kultury fizycznej, w szczególności:
    • organizację wydarzeń sportowych,
    • szkolenie dzieci i młodzieży,
    • zakup sprzętu sportowego,
    • rozwój infrastruktury sportowej.
    Z wniosku wynika także, że w przypadku wsparcia polegającego na sprzedaży towarów z
    rabatem, Wnioskodawca w podatku dochodowym wykazuje przychód w wysokości
    odpowiadającej wartości sprzedanego towaru pomniejszonego o wartość udzielonego
    rabatu, a faktyczna wartość wsparcia określona jest wartością udzielonego rabatu. W
    księgach podatkowych jako koszt uzyskania przychodu Wnioskodawca uwzględnia
    również koszt własny towaru (zwany KWS), odpowiadający kosztowi nabycia towaru (cena
    nabycia), który stanowi następnie przedmiot sprzedaży z rabatem.
    Wnioskodawca podkreśla, że wszelkie inne przesłanki dot. możliwości stosowania tzw. ulgi
    na sponsoring przewidzianej w art. 18ee uCIT były/są przez Wnioskodawcę spełnione, a
    jedynie w niniejszym wniosku zostały wskazane konkretne wątpliwości Wnioskodawcy w
    zakresie stosowania ww. ulgi.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia:
    1. czy podstawą obliczenia ulgi wskazanej w art. 18ee ustawy o CIT, jest wartość usług
      marketingowych i/lub reklamowych wspieranego podmiotu, wskazana w umowie i na
      fakturze przez wspierany podmiot wystawionej na podstawie zawartej z
      Wnioskodawcą umowy,
    2. czy Wnioskodawca może skorzystać z ulgi wskazanej w art. 18ee ustawy o CIT i
      podstawą jej obliczenia, jest wartość udzielonego rabatu w przypadku zastosowania
      przez Wnioskodawcę modelu sprzedaży towaru z rabatem.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu oznaczonym we wniosku Nr 1
    stwierdzić należy, że mają Państwo prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    wydatków z tytułu umowy sponsoringu poniesionych w związku z płatnościami
    dokonywanymi na podstawie faktur wystawianych przez wspierany podmiot. Jak wynika z
    opisu sprawy w zakresie świadczeń marketingowych i reklamowych Sponsorowany
    podmiot wykonuje na Państwa rzecz działania promocyjne, w tym m.in.:
    (...)
    Charakter współpracy, charakter oraz skomplikowanie świadczeń każdej ze stron, wartość
    wzajemnych świadczeń są ustalane i dostosowywane do możliwości (...)
    W przypadku wsparcia polegającego na sprzedaży towarów z rabatem, w podatku
    dochodowym wykazujecie Państwo przychód w wysokości odpowiadającej wartości
    sprzedanego towaru pomniejszonego o wartość udzielonego rabatu, a faktyczna wartość
    wsparcia określona jest wartością udzielonego rabatu. W księgach podatkowych jako
    koszt uzyskania przychodu uwzględniacie Państwo również koszt własny towaru (zwany
    KWS), odpowiadający kosztowi nabycia towaru (cena nabycia), który stanowi następnie
    przedmiot sprzedaży z rabatem.
    Każdorazowo świadczenie jednej strony odpowiada świadczeniu drugiej. Gdy dokonujecie
    Państwo sprzedaży wybranych towarów sponsorowanemu podmiotowi z zastosowaniem
    indywidualnego rabatu, w zamian sponsorowany podmiot wykonuje określone
    świadczenia promocyjne (np. (...)), a także zobowiązuje się do zakupu towarów po
    ustalonej, obniżonej cenie. Obniżona cena stanowi Państwa świadczenie – rezygnujecie
    Państwo z części przychodu, co jest traktowane jako koszt sponsoringu. W Państwa

    ocenie, wartość udzielonego rabatu stanowi podstawę do obliczenia ulgi, ponieważ w
    praktyce oznacza rezygnację z części należnego przychodu w zamian za działania
    promocyjne sponsorowanego podmiotu.
    Ekwiwalentność świadczeń stron wynika z zawartych umów i przyjętego modelu
    współpracy opartego na zasadzie sponsoringu właściwego.
    Ekwiwalentność świadczeń stron jest zasadą każdej zawieranej umowy – Państwo oraz
    sponsorowany podmiot dążycie do ustalenia zakresu oraz wartości świadczeń tak, aby
    były one równoważne. Jeżeli analiza wstępna wykazuje różnicę w wartości świadczeń,
    strony dokonują wzajemnego skompensowania tej różnicy – zazwyczaj poprzez dopłatę. W
    przypadku sprzedaży z rabatem – wartość udzielonego rabatu stanowi równoważne
    świadczenie wobec wartości świadczeń marketingowych drugiej strony.
    Jak wskazaliście Państwo we wniosku, wszystkie Państwa świadczenia są przeznaczane
    wyłącznie na cele wskazane w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, tj. na realizację zadań z
    zakresu kultury fizycznej, w szczególności:
    • organizację wydarzeń sportowych,
    • szkolenie dzieci i młodzieży,
    • zakup sprzętu sportowego,
    • rozwój infrastruktury sportowej.
    Ponadto zaznaczyliście Państwo, że spełniony jest wymóg wskazany w art. 18ee ust. 2 pkt
    1 ustawy CIT oraz wszelkie inne przesłanki zastosowania przewidziane w art. 18ee tej
    ustawy były/są przez Państwa spełnione i nie stanowią przedmiotu zapytania. Wniosek
    dotyczy jedynie współpracy z klubami sportowymi i konkretnych wątpliwości wskazanych
    w zakresie stosowania ulgi sponsoringowej.
    W związku z powyższym zgodzić należy się z Państwa stanowiskiem, w myśl którego
    podstawą obliczenia ulgi wskazanej w art. 18ee ustawy o CIT, jest wartość usług
    marketingowych i/lub reklamowych wspieranego podmiotu, wskazana w umowie i na
    fakturze przez wspierany podmiot wystawionej na podstawie zawartej z Państwem
    umowy.
    W świetle powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    Nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości dotyczących ustalenia, czy
    Wnioskodawca może skorzystać z ulgi wskazanej w art. 18ee ustawy o CIT i podstawą jej
    obliczenia, jest wartość udzielonego rabatu w przypadku zastosowania przez
    Wnioskodawcę modelu sprzedaży towaru z rabatem, zauważyć należy, że jak wynika z
    opisu sprawy udzielacie Państwo danemu podmiotowi sponsorowanemu konkretnych
    świadczeń o wartości ekonomicznej w postaci rabatów cenowych, oczekując w zamian
    ekwiwalentnych świadczeń. Podmiot sponsorowany realizuje w zamian określone
    działania promocyjne (np. (...)) oraz zobowiązuje się do zakupu towarów po ustalonej,
    obniżonej cenie. Wskazujecie Państwo przy tym, że: „wartość udzielonego rabatu stanowi
    równoważne świadczenie wobec wartości świadczeń marketingowych drugiej strony.”
    Udzielony przez Państwa rabat cenowy (obniżka ceny) wpływa na wysokość uzyskiwanego
    przez Państwa przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży towaru, poprzez jego
    zmniejszenie. Natomiast ulga sponsoringowa związana jest z poniesionymi przez
    określony podmiot kosztami uzyskania przychodów. Tym samym w ramach ulgi
    sponsoringowej odliczeniu podlegają tylko te koszty, które spełniają kryteria kosztów
    uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym
    Biorąc pod uwagę powyższe, w przedstawionych we wniosku okolicznościach,
    skorzystanie z ulgi sponsoringowej nie jest możliwe. Zauważyć bowiem należy, że
    udzielając rabatu, rezygnujecie Państwo z części wynagrodzenia za zbywany towar,

    obniżając w tej części przychody podatkowe. Zgodnie z definicją, rabat to obniżenie ceny
    jakiegoś towaru o pewną kwotę (internetowy Słownik Języka Polskiego PWN). Zatem w
    części udzielonego rabatu rezygnujecie Państwo ze świadczenia ze strony nabywcy
    towaru. Nie jest więc wymagane by w zamian za udzielony rabat, nabywca dokonywał
    jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. A jeśli je wykona, to należy je rozpatrywać w
    kategorii świadczenia nieodpłatnego/darowizny, które z kolei nie może stać się podstawą
    do skorzystania z ulgi na podstawie art. 18ee ustawy CIT, gdyż w części udzielonego
    rabatu nie ponosicie Państwo kosztów uzyskania przychodów na działalność sportową.
    W ramach sponsoringu właściwego świadczenia wzajemne powinny być ekwiwalentne, a
    w części udzielonego rabatu na towar warunek ten nie zostanie spełniony. W ocenie
    Organu, w celu skorzystania z ulgi sponsoringowej, powinniście Państwo np. przyjąć pełną
    odpłatność za zbywany towar, a z pozyskanych środków (także z części planowanego
    rabatu) moglibyście sfinansować (w tym przez potrącenie) koszty marketingu/reklamy ze
    strony klubu sportowego. Niemniej jednak zobowiązani bylibyście do wykazania całości
    przychodu z tytułu sprzedaży własnych towarów, co nie ma miejsca w przedstawionym we
    wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Przedstawiony we wniosku schemat, zgodnie z Państwa oczekiwaniem, skutkowałby
    zarówno obniżeniem Państwa przychodów z tytułu sprzedaży Państwa towarów jak i
    możliwością skorzystania z ulgi na podstawie art. 18ee ustawy CIT, która zgodnie z
    literalnym brzmieniem art. 18ee utożsamiana jest z ponoszeniem kosztów uzyskania
    przychodów na np. działalność sportową a nie z udzielaniem rabatów na zbywane towary.
    W konsekwencji, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem dot. pytania Nr 2, zgodnie
    z którym, Wnioskodawca może skorzystać z ulgi wskazanej w art. 18ee ustawy o CIT i
    podstawą jej obliczenia, jest wartość udzielonego rabatu w przypadku zastosowania przez
    Wnioskodawcę modelu sprzedaży towaru z rabatem.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dniu wydania zaskarżonego postanowienia o odmowie
    wszczęcia postępowania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.