Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.424.2025.2.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-03
Teza: Dotyczy ustalenia, czy wartość nowych odcinków (…),
zbudowanych przez Inwestora w celu usunięcia kolizji i
przekazanych Spółce, stanowić będzie dla Wnioskodawcy
nieodpłatne świadczenie i w konsekwencji przychód dla Spółki
w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
dochodowym od osób prawnych oraz czy opisanym przez
Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym Spółka będzie mogła
zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15
ust. 6 ustawy o CIT odpisy amortyzacyjne od zwiększonej
wartości początkowej istniejących (…) lub odpisy
amortyzacyjne od nowych środków trwałych powstałych w
wyniku usunięcia kolizji.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
przebudowa
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne -Powstanie świadczeń w naturze i świadczeń
nieodpłatnych
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2025 r., wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej,
    dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy:
      - wartość nowych (...), zbudowanych przez Inwestora w celu usunięcia kolizji i
        przekazanych Spółce, stanowić będzie dla Wnioskodawcy nieodpłatne świadczenie i
        w konsekwencji przychód dla Spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o
        podatku dochodowym od osób prawnych;
      - w opisanym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym Spółka będzie mogła zaliczyć
        do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT odpisy
        amortyzacyjne od zwiększonej wartości początkowej istniejących (...) lub odpisy
        amortyzacyjne od nowych środków trwałych powstałych w wyniku usunięcia kolizji.
    Wniosek został uzupełniony 14 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Sp. z o.o. (dalej: „X”) jest Spółką prawa handlowego posiadającą osobowość prawną i
    działającą na podstawie przepisów prawa polskiego. Spółka prowadzi działalność w
    zakresie (...). To dwa główne rodzaje działalności X.
    Jako (...) zajmujące się (...) Spółka ponosi odpowiedzialność (...), a w zakresie (...) za (...). W
    tym celu X dokonuje (...).
    Spółka (...) rozpoznaje jako środki trwałe dla celów rozliczeń z tytułu podatku
    dochodowego od osób prawnych i ujmuje je w ewidencji środków trwałych. (...) te
    stanowią budowle w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach
    lokalnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 707).
    Podmiot trzeci (dalej: „Inwestor”) planuje wybudować obiekt na własne potrzeby.
    Inwestycja planowana przez Inwestora koliduje z (...). W przypadku, gdy realizacja
    Inwestycji wymaga przebudowy (...), (...), Spółka będzie wyrażać zgodę Inwestorowi na
    przebudowę określonego odcinka (...). Usunięcie kolizji realizowane będzie na koszt i
    staraniem Inwestora, którego inwestycja koliduje z infrastrukturą (...) Wnioskodawcy.
    Spółka nie poniesie żadnych kosztów przedsięwzięcia, ani nie będzie zwracać Inwestorowi
    jakichkolwiek wydatków. Inwestor przedstawi Spółce zakres planowanych prac, który
    zostanie przeanalizowany przez wydziały techniczne Spółki. Spółka wyda Inwestorowi
    dokument, w którym określi warunki techniczne usunięcia istniejącej kolizji. Spółce nie
    będzie znana wartość przebudowy (...) (tj. (...)), które są realizowane na podstawie
    kontraktów zawieranych przez Inwestorów z podmiotami trzecimi.
    Ponadto Spółka wskazuje, że:

      1. Inicjatorem i jedynym beneficjentem korzyści wynikających z przebudowy odcinka
        (...), mającej na celu usunięcie kolizji z planowaną inwestycją jest Inwestor, który
        ponosząc wydatki na przebudowę, zapewnia sobie spełnienie prawnych warunków
        dopuszczalności inwestycji (tj. (...)). Obowiązek i koszt przebudowy (...), (...) w
        przypadku usunięcia kolizji spoczywa na Inwestorze.
      2. Przebudowa odcinka (...) oraz odcinka (...) w celu usunięcia kolizji realizowana jest
        wyłącznie w celu odtworzenia stanu pierwotnego (...), zgodnie z prawnie
        określonymi wymaganiami technicznymi.
      3. Spółka, ze zdarzenia w postaci usunięcia kolizji, nie osiąga żadnych wymiernych
        korzyści, co więcej każda przebudowa generuje po stronie Spółki dodatkowe koszty,
        tj. straty związane ze wstrzymaniem (...) na czas (...) niezbędnych do realizacji
        przebudowy udostępnionego odcinka (...).
      4. W ujęciu ilościowym, (...) po przebudowie w stosunku do (...) przed przebudową, przy
        zachowaniu dotychczasowych właściwości użytkowych i parametrów technicznych,
        mogą mieć:
      - tę samą długość,
      - zwiększoną długość,
      - zmniejszoną długość,
      - zmienione rozwiązania technologiczne poprzez zastosowanie lepszych, aktualnie
        dostępnych materiałów.
      5. W wyniku prac związanych z usunięciem kolizji nie dochodzi zatem do zwiększenia
        wartości użytkowej (...) jako całości, mierzonej poprzez zastępowanie istniejących
        odcinków elementami:
      - nowymi, spełniającymi te same funkcje, o wyższych walorach użytkowych,
      - prowadzącymi do zmniejszenia strat w (...),
      - pozwalającymi na wydłużenie okresu remontowego,
      - pozwalającymi na wydłużenie okresu użytkowania.
      6. Usuwanie kolizji może przyjmować postać przebudowy/rozbudowy (...), (...). (...) przy
        zachowaniu dotychczasowych właściwości użytkowych i parametrów technicznych -
        ma zwiększoną długość.
      7. Zastosowane materiały i technologia nie przyczynią się do obniżenia kosztów prac
        eksploatacyjnych lub remontowych (...). Zastosowanie nowszych materiałów wynika
        tylko z postępu technologicznego i nie zwiększa funkcjonalności (...).
      8. Na podstawie zawartej umowy, Spółka udostępni Inwestorowi odcinki (...) w celu
        usunięcia kolizji, które to odcinki po przebudowie zwracane będą na podstawie
        protokołu zdawczo-odbiorczego wraz z niezbędną dokumentacją wymaganą do
        eksploatacji (...). Przeniesione odcinki (...) stanowią element całej (...) eksploatowanej
        przez Spółkę i zastępują elementy, które były kolizyjne.
      9. W toku prac mających na celu usunięcie kolizji zostaną zlikwidowane odcinek (...) i
        odcinek (...), a następnie zastąpione nowymi odcinkami (...).
    Pytania
      1. Czy wartość nowych odcinków (...), zbudowanych przez Inwestora w celu usunięcia
        kolizji i przekazanych Spółce, stanowić będzie dla Wnioskodawcy nieodpłatne
        świadczenie i w konsekwencji przychód dla Spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2
        ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
      2. Czy w opisanym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym Spółka będzie mogła
        zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT

        odpisy amortyzacyjne od zwiększonej wartości początkowej istniejących (...) lub
        odpisy amortyzacyjne od nowych środków trwałych powstałych w wyniku usunięcia
        kolizji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, do przychodów zalicza się m.in.
    wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
    wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnych świadczeń, z
    wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
    samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
    finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem
    jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek
    samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Pojęcie nieodpłatnego świadczenia zostało ugruntowane w praktyce orzeczniczej, w tym w
    dwóch uchwałach Naczelnego Sądu Administracyjnego. W pierwszej z nich tj. w uchwale
    składu siedmiu sędziów NSA z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 wskazano, że pojęcie
    nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT ma szerszy zakres
    niż jego odpowiednik w prawie cywilnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego
    pojęcie to obejmuje „wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których
    skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. Analogiczne
    stanowisko przyjęto w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 16 października 2006 r.
    sygn. akt II FPS 1/06, w której wskazano ponadto, że o ile w prawie cywilnym nie ma
    świadczenia bez świadczącego, o tyle na gruncie ustawy o CIT nie jest istotne kto świadczył
    ani czy w ogóle działanie innego podmiotu było źródłem przysporzenia majątkowego.
    Nieodpłatne świadczenie ma zatem charakter jednostronny, tj. nie jest związane z
    jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym czy ekwiwalentem z drugiej strony. Zawsze
    jednak wiąże się z otrzymaniem przez jedną ze stron korzyści (przysporzenia) kosztem
    drugiej.
    W świetle przywołanych powyżej przepisów prawnych oraz orzeczeń sądowych należy
    stwierdzić, że wartości odcinków (...) po usunięciu kolizji zbudowanych przez Inwestora nie
    będą stanowić dla Wnioskodawcy nieodpłatnego świadczenia.
    Usunięcie kolizji nie skutkuje przysporzeniem majątku Spółki. Prace Inwestora mają
    bowiem na celu jedynie odtworzenie (...), (...). Prace nie powodują wzrostu wartości
    użytkowej (...) ani nie przysparzają jej funkcjonalności. Ponadto w ich wyniku nie zostają
    obniżone koszty eksploatacji ani nie wzrasta przepustowość (...) jako całości. Ewentualne
    zastosowanie nowszych materiałów do przebudowy wynika jedynie z postępu
    technologicznego (skutkującego wycofaniem z produkcji określonych asortymentów
    materiałowych).
    Stanowisko to potwierdził w interpretacji indywidualnej Znak: 0115-KDIT2-
    3.4010.240.2017.2.KP z 28 listopada 2017 r. Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej,
    który stwierdził, że „odtworzenia (...) w innym miejscu, nawet jeśli byłby on dłuższy, bądź
    wykonany w innej technologii lub z innych materiałów niż fragment pierwotny, a nie
    pozyskał żadnej nowej funkcjonalności, nowego przeznaczenia, czy możliwości szerszego
    niż przed przebudową wykorzystania, nie należy traktować w kategorii przysporzenia”.
    Skoro więc nie dochodzi do przysporzenia, nie można mówić o powstaniu przychodu dla
    Spółki. Wyłącznym inicjatorem przebudowy (...) jest Inwestor. To właśnie jego celem jest
    usunięcie kolizji - dzięki czemu ma on możliwość zrealizowania swojej inwestycji - a nie
    Wnioskodawcy. Gdyby nie potrzeba ze strony Inwestora, Wnioskodawca nie byłby
    zainteresowany przebudową (...), która przed rozpoczęciem prac mających na celu

    usunięcie kolizji jest w pełni funkcjonalna i zdatna do użytku. W ramach usunięcia kolizji
    Spółka nie ponosi żadnych kosztów, jednak taka przebudowa może skutkować wzrostem
    wydatków na eksploatację, jeśli dojdzie do wydłużenia (...). W związku z przebudową
    Spółka ponosi również straty na przesyle w wyniku wyłączenia (...) na czas przebudowy.
    Biorąc pod uwagę powyższe, trudno dopatrywać się korzyści Wnioskodawcy w
    przeprowadzeniu przedmiotowej rozbudowy (...).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.
    W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT środkami trwałymi, które podlegają amortyzacji, są
    stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym
    zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
    1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
    2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
    3. inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok,
      wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu,
      dzierżawy lub umowy określonej w art 17a pkt 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o CIT, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku
    przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową
    tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich
    ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych,
    których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za
    ulepszone, gdy suma wydatków na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację
    lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują
    wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do
    używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością
    produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich
    eksploatacji.
    W ocenie wnioskodawcy, usunięcie kolizji (...) nie stanowi ulepszenia z następujących
    względów:
    - usunięcie kolizji przez Inwestora nie powoduje wzrostu wartości użytkowej (...),
    - nie wzrasta funkcjonalność (...) ani jej przepustowość;
    - koszty eksploatacji mogą wzrosnąć w przypadku wydłużenia (...);
    - Spółka ponosi straty na przesyle, wynikające z przebudowy ((...)).
    Główna przesłanka do zwiększenia wartości początkowej środka trwałego, wymieniona w
    art. 16g ust. 13 ustawy o CIT, nie została więc w rozpatrywanej sprawie spełniona. Prace
    wykonane przez Inwestora mają na celu jedynie przywrócenie (...) do stanu poprzedniego
    tak, aby była ona kompletna i zdatna do użytku, a nie jej ulepszenie. W analizowanym
    przypadku Wnioskodawca nie będzie także zobowiązany do rozpoznania nowych środków
    trwałych, gdyż Nowe Odcinki (...) nie spełniają kryterium kompletności - stanowią część
    dłuższego odcinka (a jest to jeden z obligatoryjnych warunków uznania składnika majątku
    za środek trwały), wymienionego w definicji środka trwałego w art. 16a ust. 1 ustawy o CIT.
    Podsumowując w ocenie Wnioskodawcy, w związku z usunięciem kolizji, wartość
    początkowa (...), (...) nie wzrośnie, nie wystąpi również sytuacja, w której Spółka
    zobowiązana byłaby do rozpoznania nowych środków trwałych i wprowadzenia ich do
    ewidencji środków trwałych. Powyższe oznacza, że usunięcie kolizji (...) przez Inwestora nie
    wpłynie u Wnioskodawcy na wartość środków trwałych podlegających amortyzacji. Nie
    pojawią się zatem odpisy amortyzacyjne, które Spółka mogłaby uznać za koszty uzyskania
    przychodu zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze. zm.; dalej: „ustawa o CIT”):
    przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość
    otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
    wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
    wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
    świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
    samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
    ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
    publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
    od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w
    nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje, co należy rozumieć
    przez „nieodpłatne świadczenie”. Jednak dla celów podatkowych, za nieodpłatne
    świadczenia należy przyjmować te wszystkie zdarzenia prawne oraz gospodarcze, których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu
    przysporzenie w majątku podatnika, mające konkretny wymiar finansowy.
    Zatem, w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, aby można było określone świadczenie
    zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu
    podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego
    jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie
    otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe.
    Warunkiem uznania nieodpłatnego świadczenia za przychód – co wynika z literalnego
    brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy – jest jego otrzymanie przez podatnika. Aby
    mówić o otrzymaniu świadczenia przez świadczeniobiorcę, świadczeniodawca musi
    wyrazić pozytywną wolę tego świadczenia poprzez zobowiązanie się do jego spełnienia.
    Nie wystarczy samo zawarcie umowy o nieodpłatne świadczenie, lecz konieczne jest jej
    wykonanie. Każdą więc sytuację i każde tego rodzaju zdarzenie gospodarcze należy
    rozpatrywać i oceniać indywidualnie.
    Zgodnie z poglądem ugruntowanym w literaturze przedmiotu oraz orzecznictwie sądowo-
    administracyjnym, pojęcie nieodpłatnego świadczenia obejmuje wszystkie zjawiska
    gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem
    innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w
    działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające
    konkretny wymiar finansowy (taką definicję zawierają m.in. uchwały Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16
    października 2006 r. sygn. akt II FPS 1/06). Nieodpłatnym świadczeniem jest zatem
    uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa niezwiązana z poniesieniem
    wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem uiszczenia wynagrodzenia lub inną formą
    ekwiwalentu, w tym także polegająca na zaoszczędzeniu wydatków w związku ze
    zwolnieniem z obowiązku uiszczenia określonego wynagrodzenia (np. z tytułu odsetek,
    prowizji, opłat itp.). Podstawową przesłanką otrzymania nieodpłatnego świadczenia jest
    brak zobowiązania przez otrzymującego świadczenie do świadczenia wzajemnego
    (ekwiwalentnego).
    Z wniosku wynika, że podmiot trzeci (dalej: „Inwestor”) planuje wybudować obiekt na
    własne potrzeby. Inwestycja planowana przez Inwestora koliduje z aktualnym przebiegiem
    (...). W przypadku, gdy realizacja Inwestycji wymaga przebudowy odcinka (...), (...), Spółka
    będzie wyrażać zgodę Inwestorowi na przebudowę określonego odcinka (...), (...) w celu
    usunięcia kolizji z realizowaną inwestycją. Usunięcie kolizji realizowane będzie na koszt i

    staraniem Inwestora, którego inwestycja koliduje z infrastrukturą (...), (...) Wnioskodawcy.
    Spółka nie poniesie żadnych kosztów przedsięwzięcia, ani nie będzie zwracać Inwestorowi
    jakichkolwiek wydatków.
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy wartość nowych
    odcinków (...), zbudowanych przez Inwestora w celu usunięcia kolizji i przekazanych
    Spółce, stanowić będzie dla Państwa nieodpłatne świadczenie i w konsekwencji przychód
    dla Spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    Usunięcie kolizji nie będzie skutkowało przysporzeniem majątku Spółki, ponieważ – jak
    wskazali Państwo we wniosku – prace Inwestora mają na celu jedynie odtworzenie (...) i
    nie spowodują wzrostu wartości użytkowej (...) ani nie przysparzają jej funkcjonalności.
    Ponadto, w ich wyniku nie zostają obniżone koszty eksploatacji ani nie wzrasta
    przepustowość (...) jako całości. Ewentualne zastosowanie nowszych materiałów do
    przebudowy wynika jedynie z postępu technologicznego (skutkującego wycofaniem z
    produkcji określonych asortymentów materiałowych).
    W świetle przywołanych powyżej przepisów prawnych należy stwierdzić, że wartość
    odcinka (...), zbudowanego przez Inwestora w celu usunięcia kolizji, nie będzie stanowić
    dla Państwa Spółki nieodpłatnego świadczenia. Usunięcie kolizji przez Inwestora nie jest
    czynnością spełnioną w Państwa interesie i nie skutkuje dla Państwa zwiększeniem
    aktywów lub uniknięciem wydatków, które Spółka musiałaby ponieść. Wyłącznym
    inicjatorem przebudowy (...) jest Inwestor, którego celem jest usunięcie kolizji. Gdyby nie
    potrzeba ze strony Inwestora, Spółka nie byłby zainteresowana przebudową (...), która –
    jak wskazali Państwo we wniosku – przed rozpoczęciem prac w celu usunięcia kolizji jest w
    pełni funkcjonalna i zdatna do użytku.
    Zatem, wartość odcinka (...), zbudowanego przez Inwestora w celu usunięcia kolizji, nie
    będzie stanowić dla Państwa nieodpłatnego świadczenia i w konsekwencji nie będzie
    przychodem dla Spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii ustalenia, czy Spółka będzie mogła zaliczyć
    do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT odpisy
    amortyzacyjne od zwiększonej wartości początkowej istniejących (...) lub odpisy
    amortyzacyjne od nowych środków trwałych powstałych w wyniku usunięcia kolizji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,
    kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art.
    16a-16m, (...).
    W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT,
    amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
    współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
    zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
    1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
    2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
    3) inne przedmioty
    - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
    podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
    albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
    określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Na podstawie art. 16g ust. 13 ustawy o CIT,

    jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji,
    adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1
    i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na
    nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia
    przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków
    poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub
    modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują
    wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do
    używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą,
    jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami
    ich eksploatacji.
    Z ulepszeniem mamy więc do czynienia w sytuacjach, w których następuje:
      1. przebudowa – zmiana (poprawienie) istniejącego stanu środka trwałego na inny;
      2. rozbudowa – powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności
        budynków i budowli, linii technologicznych itp.;
      3. adaptacja – przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania
        go w innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadania mu
        nowych cech użytkowych;
      4. rekonstrukcja – odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo
        składników majątkowych;
      5. modernizacja – unowocześnienie środka trwałego, tj. wyposażenie obiektu bądź jego
        elementów składowych w takie urządzenia lub cechy, których wcześniej nie miał, a
        które są wytworem nowszej myśli technicznej.
    Jednocześnie konieczne jest spełnienie dwóch dodatkowych warunków:
      1. suma poniesionych wydatków musi przekraczać 10.000 zł oraz
      2. wydatki te muszą powodować wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
        dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
        używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
        ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie dojdzie do ulepszenia środków trwałych w
    myśl art. 16g ust. 13 ustawy o CIT, ponieważ:
      - usunięcie kolizji przez Inwestora nie powoduje wzrostu wartości użytkowej (...);
      - nie wzrasta funkcjonalność (...) ani jej przepustowość;
      - koszty eksploatacji mogą wzrosnąć w przypadku wydłużenia (...);
      - Spółka ponosi straty na przesyle, wynikające z przebudowy (przełożenia) (...).
    W związku z tym, nie zwiększy się wartość początkowa istniejących środków trwałych ani
    nie będą Państwo mieli obowiązku rozpoznania nowego środka trwałego i wprowadzenia
    go do ewidencji środków trwałych. Usunięcie kolizji (...) przez Inwestora nie wpłynie na
    wartość środków trwałych podlegających amortyzacji. W tej sytuacji, w związku z
    usunięciem kolizji realizowanym przez Inwestora, nie powstaną dla Państwa koszty
    uzyskania przychodów, które Spółka mogłaby rozliczyć w formie odpisów amortyzacyjnych
    na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyrokach należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ,
    mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Wskazać należy, że powołana we wniosku interpretacja indywidualna została wydana w
    indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.