Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-190/14-6/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-07-22
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów w związku z przeniesieniem nieruchomości w ramach datio in solutum.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; dłużnik; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; nieruchomości; pożyczka; udział; ulepszenie; umowa; wierzyciel; wydatek; zbycie; zbycie-odpłatne zbycie; zobowiązanie; świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in solutum)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko spółki akcyjnej przedstawione we wniosku z 15 kwietnia 2014 r. (data wpływu 22 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów w związku z przeniesieniem nieruchomości w ramach datio in solutum (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z 1 lipca 2014 r. (data wpływu 4 lipca 2014 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   powstania przychodu podatkowego w związku z przeniesieniem składników majątku w ramach datio in solutum (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
*   ustalenia kosztów uzyskania przychodów w związku z przeniesieniem udziałów w sp. z o.o. w ramach datio in solutum, które Wnioskodawca objął za wkład pieniężny lub nabył na podstawie umowy sprzedaży za cenę określoną w pieniądzu (pytanie oznaczone we wniosku nr 2);
*   ustalenia kosztów uzyskania przychodów w związku z przeniesieniem udziałów w sp. z o.o. w ramach datio in solutum, które Wnioskodawca objął za wkład niepieniężny w postaci nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 3);
*   ustalenia kosztów uzyskania przychodów w związku z przeniesieniem nieruchomości w ramach datio in solutum (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

We wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca prowadzi działalność deweloperską. Projekty deweloperskie Wnioskodawca realizuje samodzielnie lub za pośrednictwem powołanych do poszczególnych projektów celowych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, w których Wnioskodawca posiada udziały.

W związku z profilem swojej działalności Wnioskodawca posiada aktywa w postaci nieruchomości inwestycyjnych oraz udziałów w celowych spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, dalej łącznie zwane: „składnikami majątku”.

Udziały w niektórych spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością Wnioskodawca objął za wkład pieniężny, w niektórych natomiast nabył na podstawie umowy sprzedaży za cenę określoną w pieniądzu. W odniesieniu do części spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, udziały zostały przez Wnioskodawcę objęte w zamian za aport w postaci nieruchomości (niestanowiącej przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa).

Wnioskodawca posiada zobowiązanie wobec spółki z ograniczoną odpowiedzialnością należącej do grupy kapitałowej Wnioskodawcy (dalej: „Pożyczkodawca”) z tytułu otrzymanej pożyczki. Zobowiązanie Wnioskodawcy wobec Pożyczkodawcy obejmuje kwotę główną pożyczki wraz z odsetkami.

Wnioskodawca planuje uregulowanie zobowiązania wobec Pożyczkodawcy w ramach instytucji datio in solutum, czyli świadczenia w miejsce wypełnienia, która uregulowana jest w art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm., dalej: „KC”). Wnioskodawca planuje przekazać Pożyczkodawcy za jego zgodą nieruchomość albo udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością celem zwolnienia się w całości lub w części ze zobowiązania pożyczkowego.

W tym celu Wnioskodawca zawrze z Pożyczkodawcą umowę dotyczącą świadczenia w miejsce wypełnienia (dalej: „Umowa”). Umowa będzie miała formę pisemną bądź formę aktu notarialnego (w zależności od tego, czy przekazywanym składnikiem majątku będą udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością czy nieruchomość). W Umowie Wnioskodawca i Pożyczkodawca zgodnie ustalą, iż Wnioskodawca przenosi na Pożyczkodawcę składniki majątku celem zwolnienia się ze zobowiązania pożyczkowego.

W Umowie strony wyraźnie wskażą kwotę, w jakiej Wnioskodawca zostaje zwolniony ze zobowiązania pożyczkowego, przy czym określą jaka część tej kwoty przypada na kwotę główną pożyczki, a jaka na odsetki. Kwota, w jakiej Wnioskodawca zostanie zwolniony ze zobowiązania pożyczkowego odpowiadać będzie wartości rynkowej składników majątku przenoszonych w ramach datio in solutum. Jeśli wartość rynkowa składników majątku będzie równa wysokości zobowiązania pożyczkowego Wnioskodawcy, wygaśnie ono w całości. Jeśli natomiast wartość składników majątku będzie niższa niż wysokość zobowiązania pożyczkowego, wygaśnie ono jedynie w części (np. zgodnie z wolą stron wygaśnie jedynie zobowiązanie w zakresie kwoty głównej pożyczki bez odsetek lub bez części odsetek albo wygaśnie część kwoty głównej pożyczki i część odsetek). Pojęcie „zobowiązanie pożyczkowe” stosowane na gruncie niniejszego wniosku o interpretację odnosi się więc do (części) kwoty głównej pożyczki wraz z ewentualnymi odsetkami.

Jeśli przeniesienie składników majątku w ramach datio in solutum nie będzie stanowić czynności opodatkowanej VAT lub będzie czynnością zwolnioną z VAT, kwota w jakiej Wnioskodawca zostanie zwolniony ze zobowiązania pożyczkowego nie będzie zawierać podatku VAT. Jeśli przeniesienie składników majątku w ramach datio in solutum stanowić będzie czynność opodatkowaną VAT i niepodlegającą zwolnieniu z VAT, strony mogą rozliczyć się w ten sposób, że kwota, w jakiej Wnioskodawca zostanie zwolniony ze zobowiązania pożyczkowego, odpowiadać będzie jedynie wartości składników majątku netto, natomiast należny podatek VAT uiszczony zostanie przez Pożyczkodawcę w gotówce. Alternatywnie, strony mogą zdecydować, iż kwota w jakiej Wnioskodawca zostanie zwolniony ze zobowiązania pożyczkowego odpowiadać będzie wartości składników majątku netto powiększonej o podatek VAT (bez dopłaty w gotówce). Niezależnie od przyjętej ostatecznie metody rozliczenia VAT pomiędzy stronami, w dalszej części niniejszego wniosku wartość składników majątku netto (a więc bez ewentualnego podatku VAT) określana będzie jako „cena netto”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca w związku z przeniesieniem składników majątku w ramach datio in solutum powinien rozpoznać przychód podatkowy z odpłatnego zbycia tych składników majątku w wysokości ceny netto składników majątku?
2.  Czy Wnioskodawca w związku z przeniesieniem udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w ramach datio in solutum, które objął za wkład pieniężny lub nabył na podstawie umowy sprzedaży za cenę określoną w pieniądzu, będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w wysokości wydatków na objęcie lub nabycie udziałów?
3.  Czy Wnioskodawca w związku z przeniesieniem udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w ramach datio in solutum, które objął za wkład niepieniężny w postaci nieruchomości, będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w wysokości wartości nominalnej tych udziałów z dnia ich objęcia?
4.  Czy Wnioskodawca w związku z przeniesieniem nieruchomości w ramach datio in solutum będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w wysokości wydatków na nabycie lub wytworzenie, a także ulepszenie nieruchomości, pomniejszonych o sumę odpisów amortyzacyjnych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 4. Jednocześnie nadmienia się, że w zakresie pytania nr 1 w dniu 22 lipca 2014 r. została wydana interpretacja indywidualna nr ILPB3/423-190/14-3/EK, w zakresie pytania nr 2 – interpretacja indywidualna nr ILPB3/423-190/14-4/EK, natomiast w zakresie pytania nr 3 – interpretacja indywidualna nr ILPB3/423-190/14-5/EK.

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z przeniesieniem nieruchomości w ramach datio in solutum będzie on uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w wysokości wydatków na nabycie lub wytworzenie, a także ulepszenie nieruchomości, pomniejszonych o sumę odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

− wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych, bez względu na czas ich poniesienia.

Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do którego odwołuje się art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie.

W świetle powyższych przepisów, wydatki na nabycie lub wytworzenie, a także ulepszenie nieruchomości podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie odpłatnego zbycia nieruchomości. Wydatki te podlegają pomniejszeniu o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli nieruchomość była amortyzowana podatkowo.

Zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy przedstawionym w odniesieniu do pytania nr 1, przeniesienie składników majątku w ramach instytucji datio in solutum, należy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych traktować jako odpłatne zbycie składników majątku w rozumieniu art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przekazanie nieruchomości na rzecz Pożyczkodawcy w celu zwolnienia się ze zobowiązania pożyczkowego należy więc uznać za odpłatne zbycie tej nieruchomości, w związku z którym Wnioskodawca rozpozna przychód podatkowy określony w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym, przekazanie nieruchomości w ramach datio in solutum uznać należy jednocześnie za odpłatne zbycie tej nieruchomości w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które uprawnia Wnioskodawcę do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie, a także ulepszenie nieruchomości, pomniejszonych o sumę odpisów amortyzacyjnych.

Podsumowując, Wnioskodawca zajmuje stanowisko, iż będzie uprawniony do pomniejszenia przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości przekazanej w ramach datio in solutum o koszty uzyskania przychodów w wysokości poniesionych uprzednio wydatków na nabycie lub wytworzenie, a także ulepszenie nieruchomości, pomniejszonych o sumę odpisów amortyzacyjnych (o ile nieruchomość była amortyzowana).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.