Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.209.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Uzyskując dywidendy od spółek z siedzibą poza terytorium
Rzeczpospolitej Polskiej, które nie są zwolnione lub są
zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
prawnych na podstawie art. 20 ust. 2 albo 3 ustawy o CIT lub
na podstawie postanowień umów o unikaniu podwójnego
opodatkowania ma obowiązek dokonania alokacji kosztów
pośrednich zgodnie z przepisami art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy
o CIT w odniesieniu do tych przychodów.
Słowa kluczowe: dywidendy
koszt-koszty uzyskania przychodów
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Proporcjonalne
przypisywanie kosztów do źródła przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (...) S.A. (zwana dalej „Wnioskodawcą”) jest spółką akcyjną z siedzibą na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych i jest
    zobowiązany do rozliczania tego podatku od całości swoich dochodów, niezależnie od
    miejsca ich osiągania. Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na ich źródło.
    Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest (...).
    W związku z realizowaną strategią rozwojową i inwestycyjną, Wnioskodawca nabywał oraz
    obejmował udziały i akcje w spółkach krajowych i zagranicznych z branży (...) . W wyniku
    tych działań utworzona została międzynarodowa grupa kapitałowa (dalej: „Grupa
    Kapitałowa Wnioskodawcy”), obejmująca liczne spółki operujące na wielu rynkach świata,
    zarówno w Unii Europejskiej, jak i poza jej granicami. Spółki wchodzące w skład Grupy
    Kapitałowej Wnioskodawcy prowadzą działalność gospodarczą zbieżną z profilem
    działalności Wnioskodawcy – świadczą kompleksowe usługi (...), (...).
    Zasadniczym i podstawowym źródłem przychodów Wnioskodawcy są przychody z
    działalności gospodarczej związanej ze świadczeniem usług (...). To właśnie działalność
    usługowa stanowi podstawę aktywności operacyjnej Spółki i jej główny obszar
    generowania przychodów. Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca uzyskuje również
    przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych – tj. dywidendy – wypłacane przez
    spółki wchodzące w skład Grupy Kapitałowej Wnioskodawcy, a wśród nich również
    dywidendy zagraniczne, w tym zwolnione od CIT na podstawie art. 20 ust. 2 albo 3 ustawy
    o CIT lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W zależności od spełnienia warunków przewidzianych w art. 20 ust. 2 i 3 ustawy o CIT lub
    w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, część tych dywidend – zwłaszcza
    pochodzących od spółek z siedzibą na terytorium Unii Europejskiej – może korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na terytorium
    Polski.
    Działalność Wnioskodawcy – zarówno w zakresie świadczenia usług (...), jak i związana z
    posiadaniem udziałów i akcji – generuje określone koszty. Spółka ponosi zarówno koszty
    bezpośrednio związane z osiąganymi przychodami (np. (...)), jak i koszty pośrednie
    (ogólne).
    Koszty pośrednie obejmują przede wszystkim koszty utrzymania biur, najmu powierzchni,
    mediów, usług porządkowych i ochrony, koszty administracyjne, koszty obsługi prawnej, a
    także wydatki związane z utrzymaniem struktury zarządczej. Koszty te mają charakter
    wspólny dla całokształtu działalności Spółki – służą zarówno działalności operacyjnej
    (opodatkowanej), jak i obszarom działalności skutkującej uzyskaniem przychodów z
    zysków kapitałowych.
    Wnioskodawca prowadzi rozbudowany system rachunkowości zarządczej, w ramach
    którego identyfikuje, klasyfikuje i rozlicza ponoszone koszty w podziale na centra kosztów
    – tzw. Miejsca Powstawania Kosztów (MPK), odpowiadające poszczególnym jednostkom

    organizacyjnym Wnioskodawcy, takim jak działy usługowe, działy administracyjne czy
    zespoły wsparcia.
    W świetle zróżnicowanego charakteru działalności, Wnioskodawca miał wątpliwości co do
    prawidłowego sposobu alokacji kosztów pośrednich w sytuacji, gdy uzyskiwane są
    jednocześnie przychody z działalności opodatkowanej oraz przychody z zysków
    kapitałowych. W tym w szczególności przychody z tytułu dywidend wypłacanych przez
    zagraniczne spółki z Grupy Kapitałowej Wnioskodawcy.
    W związku z tymi wątpliwościami w zakresie prawidłowej alokacji kosztów pośrednich
    Wnioskodawcza występował wcześniej do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    wnioskami o wydanie interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego.
    W 2018 r. Wnioskodawca wniósł o potwierdzenie prawidłowości stanowiska, że nie
    powinien uwzględniać ani dywidend opodatkowanych ryczałtowo, ani zwolnionych z
    opodatkowania w proporcji kosztów pośrednich, ani na etapie art. 15 ust. 2–2a, ani na
    etapie 15 ust. 2b ustawy o CIT, a dywidendy (zarówno opodatkowane, jak i zwolnione)
    powinny być całkowicie pominięte przy ustalaniu proporcji kosztów pośrednich, ponieważ
    nie są opodatkowane jako dochód, lecz jako przychód.
    W odpowiedzi, w interpretacji indywidualnej z dnia 3 października 2018 r. (sygn. 0111-
    KDIB1-2.4010.272.2018.1.BG) Dyrektor KIS uznał stanowisko Wnioskodawcy:
    - za prawidłowe w zakresie dywidend od spółek z siedzibą w Polsce (czyli potwierdził, że
      nie uwzględnia się ich w proporcji alokacji kosztów pośrednich),
    - za nieprawidłowe w zakresie dywidend od spółek zagranicznych – te należy uwzględnić
      w kalkulacji proporcji, również, gdy są zwolnione z CIT w Polsce (np. na podstawie art.
      20 ust. 3 ustawy o CIT lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania).
    Wnioskodawca dostosował swoje rozliczenia podatkowe do w/w interpretacji z 2018 r.,
    lecz powziął kolejną wątpliwość związaną z prawidłowym sposobem alokacji kosztów
    pośrednich. Wątpliwość Wnioskodawcy sprowadzała się do tego, czy dopuszczalne jest
    przypisanie kosztów wspólnych do działalności opodatkowanej oraz działalności
    zwolnionej z podatku dochodowego (np. związanej z dywidendami), z pominięciem
    stosowania klucza przychodowego z art. 15 ust. 2–2b ustawy o CIT – w sytuacji, gdy
    Wnioskodawca stosuje inne, bardziej adekwatne klucze ekonomiczne (np.
    powierzchniowe, pogłowne, zaangażowania czasowego).
    W interpretacji z dnia 13 marca 2025 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.757.2024.1.EJ) Dyrektor
    KIS uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe i wskazał, że:
    - koszty można przypisać bezpośrednio lub pośrednio do przychodów, i to jest pierwszy
      krok – jeśli przypisanie nie jest możliwe, dopiero wtedy należy użyć klucza
      przychodowego z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT,
    - wydatki wspólne, jak czynsze, media, ochrona itp., mogą służyć jednocześnie
      działalności opodatkowanej i zwolnionej, a jeśli nie da się ich przypisać do
      konkretnego źródła, należy zastosować klucz przychodowy – bez wcześniejszych prób
      stosowania innych kluczy;
    - jednakże w przypadku dywidend (szczególnie tych zwolnionych), nie występują koszty
      ich uzyskania – ani bezpośrednie, ani pośrednie – więc nie powinno się do nich
      alokować żadnych kosztów wspólnych, również przy użyciu kluczy. W przypadku
      przychodów z dywidend w ogóle nie należy stosować kluczy alokacji – ponieważ mamy
      w tym przypadku do czynienia z opodatkowaniem przychodu, a do tych przychodów
      nie przypisuje się kosztów.
    Podsumowując dotychczasowe interpretacje wydane dla Wnioskodawcy w opisanym
    powyżej zakresie:

    - w interpretacji z 2018 roku Dyrektor KIS dokonał rozróżnienia między dywidendami
      krajowymi a zagranicznymi. W odniesieniu do dywidend wypłacanych przez polskie
      spółki, Dyrektor KIS zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że nie powinny one
      być uwzględniane w kalkulacji proporcji kosztów pośrednich, ponieważ są
      opodatkowane w modelu przychodowym (ryczałtowym) i nie wiążą się z ponoszeniem
      kosztów uzyskania przychodu. Natomiast w odniesieniu do dywidend zagranicznych,
      Dyrektor KIS przyjął odmienną interpretację. Uznał, że niezależnie od tego, czy
      dywidendy te są opodatkowane, czy zwolnione na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy o
      CIT lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, powinny one być uwzględniane
      w kalkulacji proporcji, ponieważ – zdaniem Dyrektora KIS – ich opodatkowanie
      następuje co do zasady w modelu dochodowym, a zatem może istnieć związek z
      kosztami pośrednimi. W konsekwencji, dywidendy zagraniczne miały wpływały na
      wyliczenie proporcji przez Wnioskodawcę, co oznaczało konieczność alokacji części
      kosztów pośrednich także do przychodów z tych dywidend.
    - w interpretacji z 2025 roku Dyrektor KIS wskazał, że zarówno dywidendy krajowe, jak i
      zagraniczne, nie powinny być w ogóle uwzględniane w kalkulacji proporcji, o której
      mowa w art. 15 ust. 2–2b ustawy o CIT – niezależnie od tego, czy są opodatkowane,
      czy zwolnione z opodatkowania. Dyrektor KIS wyraził pogląd, że przychody z tytułu
      dywidend – jako przychody pasywne, opodatkowane w sposób zryczałtowany (tj. bez
      możliwości potrącenia kosztów) – nie wiążą się z kosztami uzyskania przychodów.
      Samo posiadanie udziałów czy akcji nie powoduje ponoszenia kosztów operacyjnych, a
      nawet jeśli w przeszłości takie koszty istniały (np. związane z nabyciem udziałów), to
      nie mają one wpływu na bieżącą alokację kosztów pośrednich ponoszonych na
      działalność gospodarczą. W rezultacie, dywidendy – także zagraniczne i zwolnione z
      CIT – nie powinny wpływać na wyliczenie proporcji alokacji kosztów pośrednich.
      Dyrektor KIS podkreślił, że brak związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy
      ponoszonymi kosztami pośrednimi a uzyskaniem przychodu z dywidendy wyklucza
      zastosowanie mechanizmu alokacyjnego.
    W tej sytuacji uzasadnione stało się złożenie Wniosku.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca uzyskując dywidendy od spółek z siedzibą poza terytorium
      Rzeczpospolitej Polskiej, które nie są zwolnione z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 20 ust. 2 albo 3 ustawy o CIT lub na
      podstawie postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania ma obowiązek
      dokonania alokacji kosztów pośrednich zgodnie z przepisami art. 15 ust. 2, 2a i 2b
      ustawy o CIT w odniesieniu do tych przychodów?
    2. Czy Wnioskodawca uzyskując dywidendy od spółek z siedzibą poza terytorium
      Rzeczpospolitej Polskiej zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
      prawnych na podstawie art. 20 ust. 2 albo 3 ustawy o CIT lub na podstawie
      postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania ma obowiązek dokonania
      alokacji kosztów pośrednich zgodnie z przepisami art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy o CIT w
      odniesieniu do tych przychodów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wnioskodawca uzyskując dywidendy od spółek z siedzibą poza terytorium
      Rzeczpospolitej Polskiej, które nie są zwolnione z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 20 ust. 2 albo 3 ustawy z dnia 15
      lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278
      ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) lub na podstawie postanowień umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania nie ma obowiązku dokonania alokacji kosztów
      pośrednich zgodnie z przepisami art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy o CIT w odniesieniu do
      tych przychodów.

    2. Wnioskodawca uzyskując dywidendy od spółek z siedzibą poza terytorium
      Rzeczpospolitej Polskiej zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
      prawnych na podstawie art. 20 ust. 2 albo 3 ustawy o CIT lub na podstawie
      postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania nie ma obowiązku
      dokonania alokacji kosztów pośrednich zgodnie z przepisami art. 15 ust. 2, 2a i 2b
      ustawy o CIT w odniesieniu do tych przychodów.
    Wynika to z poniższej argumentacji.
    W ustawie o CIT wskazano dwa odrębne źródła przychodów, tj. przychody z zysków
    kapitałowych oraz przychody z pozostałej działalności gospodarczej.
    Wydzielając odrębne źródło przychodów ustawodawca zamieścił w ustawie, w art. 7b
    ustawy o CIT katalog, w którym określił listę przychodów z zysków kapitałowych. Katalog
    ten obejmuje różnego rodzaju kategorie przychodów. Mieszczą się w nim m.in. przychody
    z udziału w zyskach osób prawnych, takie jak dywidendy.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa
    w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art.
    11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy
    przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta
    w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Stosownie do art. 7b ust. 1 pkt a lit. a ustawy o CIT: za przychody z zysków kapitałowych
    uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1
    pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym dywidendy,
    nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy
    inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej
    instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez
    odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych.
    Z przepisów tych wynika, że od ogólnej zasady opodatkowania dochodów istnieją wyjątki,
    w których opodatkowaniu podlega przychód. Jednym z takich wyjątków jest przychód z
    tytułu dywidendy, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1
    pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w
    zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Taka konstrukcja oznacza, że pewne kategorie przychodów mają charakter pasywny, a
    podatnik, który je otrzymuje nie ponosi jakichkolwiek kosztów uzyskania tego rodzaju
    przychodów. Z tego względu przychody z tych źródeł zostały opodatkowane w sposób
    zryczałtowany, tzn. bez możliwości potrącenia jakichkolwiek kosztów uzyskania
    przychodów.
    Zauważyć należy, że zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli podatnicy, o których mowa
    w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą
    okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody
    (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy
    dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota
    odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem
    odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

    Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o CIT, w przypadku gdy:
    1) spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskuje
      dochody (przychody) z tytułu dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach
      osób prawnych, oraz
    2) dochody (przychody), o których mowa w pkt 1, uzyskiwane są z tytułu udziału w
      zyskach spółki podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości
      swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, na terytorium państwa, z
      którym Rzeczpospolita Polska posiada obowiązującą umowę o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej lub innym
      państwem należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacją
      Szwajcarską, oraz
    3) spółka, o której mowa w pkt 1, posiada w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2,
      bezpośrednio nie mniej niż 75% udziałów (akcji)
    4) odliczeniu podlega również kwota podatku od dochodów, z których zysk został
      wypłacony, zapłaconego przez spółkę, o której mowa w pkt 2, w państwie jej siedziby,
      w części odpowiadającej udziałowi spółki, o której mowa w pkt 1, w wypłaconym zysku
      spółki, o której mowa w pkt 2.
    Z kolei art. 20 ust. 3 ustawy o CIT stanowi, że zwalnia się od podatku dochodowego
    dochody (przychody) uzyskiwane przez podatników, o których mowa w ust. 1, z tytułu
    dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających
    siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli spełnione są łącznie
    następujące warunki:
    1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
      Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
      dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
    2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w
      zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka będąca podatnikiem
      podatku dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej;
    3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów
      (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
    4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
      dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
    Podkreślenia jednak wymaga, że oprócz przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych opodatkowanych w sposób szczególny, na zasadach ryczałtowych (przede
    wszystkim dywidend) istnieją również inne przysporzenia z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych w przypadku których podatek nakładany jest po pomniejszeniu przychodu o
    koszty uzyskania przychodu. W takich sytuacjach mamy do czynienia z dochodem z tytułu
    udziału w zyskach osób prawnych.
    Z uwagi na możliwość uzyskania przez podatnika zarówno przychodów z zysków
    kapitałowych oraz z innych źródeł, ustawodawca wprowadził mechanizm nakazujący
    alokację kosztów bezpośrednio lub pośrednio związanych z danym źródłem przychodów
    do tego źródła. Natomiast w odniesieniu do kosztów pośrednich, które nie mogą być
    przypisane do żadnego ze źródła przychodów, ustawodawca wprowadził zasadę
    proporcjonalnej alokacji kosztów, zgodnie z art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o CIT, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów
    ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz
    koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają

    opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie
    jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w
    takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł
    w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.
    Normą uzupełniającą powyższą regulację jest przepis art. 15 ust. 2b ustawy o CIT, w myśl
    którego w przypadku, gdy podatnik uzyskuje przychody z zysków kapitałowych oraz
    przychody z innych źródeł przychodów, przepisy ust. 2 i 2a stosuje się także do
    przypisywania do każdego z tych źródeł kosztów innych niż bezpośrednio związane z
    przychodami.
    Przepisy dotyczące podziału kosztów pomiędzy różne rodzaje przychodów zostały oparte
    o jedną zasadę funkcjonalną polegającą na ustaleniu proporcji podziału kosztów za
    pomocą klucza przychodów. Zgodnie z tą zasadą ustala się stosunek w jakim pozostaje
    jeden rodzaj przychodów (np. przychody z zysków kapitałowych) w sumie wszystkich
    przychodów. W efekcie powstaje proporcja w jakiej alokowane powinny zostać koszty,
    których nie można wprost przypisać do konkretnego źródła przychodów, do danej
    kategorii przychodów.
    Rozpatrując kwestię podziału kosztów pośrednich pomiędzy źródła przychodów należy
    mieć na uwadze, że z faktem uzyskania przychodów z tytułu dywidendy nie wiąże się
    ponoszenie wydatków, tj. np. samo otrzymanie przez podatnika dywidendy od spółek nie
    jest związane z ponoszeniem kosztów przez podatnika. Podkreślenia wymaga, że w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnik nie ponosi wydatków
    nastawionych bezpośrednio na uzyskanie dywidendy, a jedynie wydatki na nabycie akcji
    lub udziałów konkretnych spółek. Wydatków na poczet akcji lub udziałów nie należy
    utożsamiać lub uznawać za wydatki na poczet osiągnięcia dywidendy.
    Jeżeli brak jest podstaw do przypisywania do przychodu z dywidendy jakichkolwiek
    kosztów bezpośrednich to również nieuzasadnione jest przypisywanie do tych
    przychodów kosztów pośrednich za pomocą klucza przychodów.
    Charakter prawny opodatkowania dywidend, których powstanie nie wiąże się z
    bezpośrednim poniesieniem kosztów, wyklucza zasadność zaliczenia przychodów z tytułu
    ich otrzymania do omawianych powyżej proporcji przypisywania pośrednich kosztów
    uzyskania przychodu.
    Zaliczenie bowiem przychodów opodatkowanych w sposób zryczałtowany do proporcji
    podziału kosztów, które to koszty nie pozostają w związku z tymi przychodami, nie
    znajduje uzasadnienia w konstrukcji podatków dochodowych.
    W związku z powyższym kwoty otrzymanych przez podatnika dywidend nie powinny być
    ujęte w sumie przychodów dla celów obliczenia stosunku, w jakim koszty pośrednie będą
    przypisane do poszczególnego źródła przychodów.
    Wobec powyższego należy uznać za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, że
    mechanizm alokacji kosztów uzyskania przychodów wynikający z art. 15 ust. 2-2b ustawy o
    CIT, dotyczący kosztów, których nie można przypisać do konkretnego źródła przychodów,
    nie ma zastosowania do dywidend otrzymanych od spółek z siedzibą poza terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej (w UE i poza UE), bez względu na to czy dywidendy te korzystają
    ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, czy też są
    opodatkowane.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w aktualnych interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora KIS wydanych w sprawach wniosków innych podatników o
    zbliżonym stanie faktycznym, np.:
    - z dnia 18 grudnia 2020 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.378.2020.2.PB, w uzasadnieniu
      której Dyrektor KIS uznał, że „(...) z brzmienia art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p. wynika, iż
      zasady proporcjonalnej alokacji kosztów uzyskania przychodów nie będą miały
      zastosowania do przychodów Wnioskodawcy z dywidend otrzymanych od Spółek

      Zależnych. Podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w
      przypadku dywidend od spółek zależnych jest bowiem przychód, podczas gdy przepisy
      art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p. mają zastosowanie w sytuacji, gdy podstawą
      opodatkowania jest dochód. Powyższa zasada ma również zastosowanie w przypadku,
      gdy przychód z tytułu otrzymanej dywidendy korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
      na podstawie art. 20 ust. 3, czy art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. W tej sytuacji, przychodu
      zwolnionego z opodatkowania nie uwzględnia się przy ustalaniu proporcji, o której
      mowa w art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p.” „Wobec powyższego wskazane w art. 15 ust. 2-2b
      u.p.d.o.p., zasady proporcjonalnego podziału kosztów pośrednich nie dotyczą
      przychodów z dywidend. Tym samym, przychody z tych dywidend nie powinny być
      uwzględniane także w kalkulacji proporcji alokacji kosztów do źródła przychodów z
      zysków kapitałowych oraz przychodów z innych źródeł, o której mowa w art. 15 ust. 2b
      u.p.d.o.p.”,
    - z dnia 15 marca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.45.2023.1.AW.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.