Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-502/13-4/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-03-21
Teza: Czy Wnioskodawcy w rozliczeniu podatku dochodowego będzie przysługiwać prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na nabycie licencji „A” wraz z kosztami jej wdrożenia w wysokości 50% wartości tych wydatków - jako wydatków na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawych?
Słowa kluczowe: ewidencja; ewidencja-ewidencja środków trwałych; licencja; nabycie; odliczenia; odliczenia-odliczenie od dochodu; odliczenia-warunki odliczenia; oprogramowanie; technologia-nowe technologie; ulga; ulga-ulga inwestycyjna; wartości-wartości niematerialne i prawne; warunki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 19 grudnia 2013 r. (data wpływu 23 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na nabycie nowych technologii - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek - uzupełniony pismem z 3 marca 2014 r. (data wpływu 4 marca 2014 r. ) - o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na nabycie nowych technologii.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest notowany na Giełdzie Papierów Wartościowych i jest jednym z największych integratorów rozwiązań informatycznych w Polsce. W związku z podjęciem decyzji o standaryzacji procesów sprzedaży oraz świadczenia usług poprzez zmianę procesu zarządzania na projektowo-procesowe, podjęto również decyzję o wdrożeniu niezbędnych narzędzi informatycznych pozwalających na wprowadzenie przyjętej strategii. W 2010 r. powołany został Komitet Sterujący odpowiedzialny za wdrożenie oprogramowania umożliwiającego prognozowanie i nadzór nad projektami realizowanymi przez Spółkę. Konsekwencją przyjętych założeń było zakupienie i wdrożenie systemu „A”. System „A” należy do klasy systemów ERP (z ang. Enterprise Resource Planning). Systemy ERP są zintegrowanym systemem informatycznym wspomagającym zarządzanie przedsiębiorstwem (z różnych działów gospodarki). Składają się one z wielu modułów takich jak: marketing i sprzedaż, usługi u klienta, projektowanie i rozwój produktów, sterowanie produkcją i zapasami, zakupy, dystrybucja, zarządzanie urządzeniami i obiektami przemysłowymi, projektowanie i rozwój procesów, wytwarzanie, jakość, zasoby ludzkie, finanse i księgowość, usługi informacyjne itp. Integracja modułów odbywa się bez duplikacji informacji.

Przed wdrożeniem „A” Spółka prowadziła swoją działalność z wykorzystaniem systemu „B”, który składał się jedynie z modułów wspomagających Obrót Towarowy oraz Finanse i Księgowość. Korzystanie z takiego systemu umożliwiało w praktyce bieżąca kontrolę realizowanych umów, wszelkie informacje o realizowanych kontraktach dostępne były z dużym opóźnieniem. Dane gromadzone przez system były jedynie księgowo-liczbowe. System „B” składał się z kilku niezależnych modułów połączonych interfejsami. Brak jednolitej bazy skutkował brakiem pełnej spójnej informacji o zdarzeniach występujących w Spółce.

W konsekwencji procesy biznesowe nie rozwijały się w oczekiwanym trendzie. Stosowanie takiego rozwiązania powodowało, że biznes technologicznie i procesowo był w specyficznym stanie stagnacji, a w niektórych obszarach wręcz uwsteczniał proces zarządzania. Z tego powodu Spółka zdecydowała się na wdrożenie systemu informatycznego, który pozwoli mapować procesy na poszczególnych etapach ich prowadzenia, unowocześnić proces zarządzania, na bieżąco raportować i śledzić działania handlowe, prognozować oraz na bieżąco kontrolować realizację zawartych umów i kontaktów.

Wdrożenie systemu „A” w firmie Wnioskodawcy, a w szczególności niżej wymienionych modułów, pozwoliło na wprowadzenie wielu nowatorskich rozwiązań:

„Moduł CRM” - wspiera dział sprzedaży oferując pomoc przy zarządzaniu dokumentacją i historią sprzedaży, tworzeniu i prowadzeniu kampanii marketingowych, organizacji zasobów serwisowych, obserwacji aktywności klientów.

„Moduł projekt” - pozwolił m.in. na planowanie i zarządzanie kosztami oraz czasem realizacji projektów, prognozowanie wielkości przychodów, analizę odchyleń pomiędzy planem a jego realizacją, czyli nadzór nad kosztami oraz wykorzystaniem zasobów.

„Moduł zarządzania zapasami” - dzięki temu modułowi Wnioskodawca zyskał możliwość zarządzania zapasami, zwiększenia dynamiki rozwoju i konkurencyjności na rynkach, skrócenia czasu reakcji na zmieniającą się sytuację rynkową. Dodatkowo nastąpiło także zacieśnienie współpracy z kontrahentami. Mając bowiem lepszy wgląd w informacje o zapasach i dysponując wydajniejszymi narzędziami zarządzania magazynem, możliwe było znaczne zwiększenie stopnia zadowolenia klientów i zmniejszenie kosztów własnych.

„Moduł Bank” - pozwolił na automatyczne rozliczanie różnic kursowych dla transakcji walutowych na rachunkach bankowych.

„Moduł księga główna” - wprowadził pełną automatyzację procesu rozliczeń kont dla kalkulacyjnego rachunku zysków i strat. Wiele funkcji importu oraz eksportu danych do ogólnie stosowanych formatów XLS, PDF, HTML, co w znaczący sposób ułatwiło wprowadzanie danych oraz komunikację z klientami Wnioskodawcy.

Wdrożenie sytemu pozwoliło na przygotowanie firmy na znacząco wyższe od średnich, krótkookresowe obciążenia operacjami logistycznymi i księgowymi występującymi w okresie realizacji znaczących projektów o charakterze wdrożeń masowych oraz integracyjnym.

System usprawnia również realizację i rozliczanie świadczonych przez Wnioskodawcę w coraz szerszym zakresie usług udostępniania lokalnej infrastruktury IT, udostępniania centralnej infrastruktury IT (model IaaS) oraz udostępniania oprogramowania (model SaaS).

Technologia została nabyta przez Wnioskodawcę 1.02.2012 r., co potwierdza faktura VAT wystawiona przez Sp. z o.o. w dniu 1.02.2012 r. zgodnie z umową oraz wcześniejsze faktury dotyczące tej umowy. Tego samego dnia technologia została przyjęta do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych firmy Wnioskodawcy, co potwierdza dokument przyjęcia.

W ramach wdrożenia aplikacji zostały poniesione nakłady na prace informatyczne niezbędne do kompleksowego wdrożenia licencji. Koszty wdrożenia zwiększyły wartość początkową nabytej licencji.

Koszty poniesione przez Wnioskodawcę można podzielić na dwie grupy:

*   koszt nabycia licencji „A” oraz licencji systemowych niezbędnych do zainstalowania „A”,
*   koszty modyfikacji standardowej wersji oprogramowania, na który składa się koszt etapu analizy oraz etapu wdrożenia.

Wydatki na nabycie nowej technologii zostały poniesione w latach 2011 oraz 2012. W księgach Wnioskodawcy wydatki poniesione w 2011 r. zostały ujęte jako zaliczka na wartości niematerialne i prawne i tak też zostały zaprezentowane w sprawozdaniu finansowym sporządzonym na dzień 31.12.2011 r. zbadanym przez biegłego rewidenta - z firmy (…) biegli rewidenci spółka partnerska, a opinia o badaniu nie wniosła żadnych uwag.

W roku przyjęcia technologii do użytkowania (2012) Spółka odniosła stratę podatkową.

Pismem uzupełniającym z 3 marca 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  System informatyczny „A” stanowi wiedzę technologiczną, która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia sporządzona przez niezależną od podatnika jednostkę naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2010 r. Nr 96, poz. 615 ze zm.).
2.  Stwierdzenie, że wydatki na nabycie nowych technologii zostały poniesione oznacza, że zostały przez Spółkę zapłacone.
3.  Wydatki poniesione przez Spółkę na nabycie i wdrożenie tego systemu nie zostały Spółce zwrócone w żadnej formie.
4.  Spółka w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym nabycie licencji na system informatyczny nie prowadziła działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy w rozliczeniu podatku dochodowego będzie przysługiwać prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na nabycie licencji „A” wraz z kosztami jej wdrożenia w wysokości 50% wartości tych wydatków - jako wydatków na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawych?

Zdaniem Wnioskodawcy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Spółka spełnia wszystkie przesłanki niezbędne do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawych i tym samym przysługuje jej prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków poniesionych na zakup i wdrożenie systemu „A”, które zostały ujęte w wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej.

Zgodnie z dyspozycją art. 18b ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397), od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii.

Jednocześnie z treści art. 18b ust. 2 wynika, że za nowe technologie, w rozumieniu ust. l, uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615).

Technologia zakupiona i wdrożona przez Wnioskodawcę uzyskała pozytywną opinię sporządzoną przez niezależny od Spółki ośrodek naukowy: Politechnikę (…), będącą jednostką naukową w rozumieniu art. 2 pkt 9 lit. a-e ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. Nr 96, poz. 615) tj.: jednostką naukową - prowadzącą w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe, taką jak podstawowa jednostka organizacyjna uczelni w rozumieniu statutu uczelni. Wydana opinia potwierdza, iż przedmiotowa technologia na dzień wdrożenia jest stosowana na świecie nie dłużej niż 5 lat oraz umożliwiła świadczenie udoskonalonych i nowych usług. Opinia ta została podpisana przez Dyrektora Instytutu posiadającego tytuł naukowy Profesora.

Prawo do korzystania z przedmiotowej licencji na oprogramowanie Spółka nabyła na podstawie umowy na udzielenie licencji wraz z niezbędnymi modyfikacjami. Licencje natomiast, zgodnie z treścią art. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należą do kategorii praw zaliczanych do wartości niematerialnych i prawych. Aplikacja W momencie przyjęcia do ewidencji była kompletna i nadawała się do gospodarczego wykorzystania, a proces jej wdrażania został zakończony. Aplikacja jest wykorzystywana na potrzeby związane z działalnością Spółki. Została nabyta w celu usprawnienia oraz podniesienia efektywności działalności handlowej, w tym prognozowania wyników za pomocą metod statystycznych. Spółka korzysta z wdrożonej aplikacji w stopniu dostosowanym do jej indywidualnych potrzeb biznesowych. Przewidywany okres wykorzystania technologii wynosi ponad 2 lata.

Na wartość początkową omawianej technologii składają się:

1.  licencje na oprogramowanie systemowe niezbędne za zainstalowania oprogramowania „A”,
2.  Licencje „A”.

Prawo do korzystania z przedmiotowej licencji na oprogramowanie Spółka nabyła na podstawie umowy na udzielenie licencji wraz z niezbędnymi modyfikacjami. Licencje natomiast, zgodnie z treścią art. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należą do kategorii praw zaliczanych do wartości niematerialnych i prawych. Aplikacja W momencie przyjęcia do ewidencji była kompletna i nadawała się do gospodarczego wykorzystania, a proces jej wdrażania został zakończony. Aplikacja jest wykorzystywana na potrzeby związane z działalnością Spółki. Została nabyta w celu usprawnienia oraz podniesienia efektywności działalności handlowej, w tym prognozowania wyników za pomocą metod statystycznych. Spółka korzysta z wdrożonej aplikacji w stopniu dostosowanym do jej indywidualnych potrzeb biznesowych. Przewidywany okres wykorzystania technologii wynosi ponad 2 lata. Na wartość początkową omawianej technologii składają się:

1.  licencje na oprogramowanie systemowe niezbędne za zainstalowania oprogramowania „A”,
2.  Licencje „A”,
3.  wdrożenie oprogramowania w tym: etap analizy oraz etap wdrożenia, a w nim produkcyjne uruchomienie systemu.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że nabyta przez Spółką technologia „A”ma postać wartości niematerialnych i prawnych.

W wyniku wdrożenia technologii, jak wspomniano w opisie stanu faktycznego, firma jest przygotowana na znacząco wyższe od średnich, krótkookresowe obciążenia operacjami logistycznymi i księgowymi występującymi w okresie realizacji znaczących projektów o charakterze wdrożeń masowych oraz integracyjnym.

System usprawnia również realizację i rozliczanie świadczonych przez Wnioskodawcę w coraz szerszym zakresie usług udostępniania lokalnej infrastruktury IT, udostępniania centralnej infrastruktury IT (model IaaS) oraz udostępniania oprogramowania (model SaaS).

Poprzez zastosowanie funkcjonalności Enterprise Portal Spółka ma możliwość udostępniania odbiorcom informacji o stanie realizacji ich zamówień, rozliczeń finansowych oraz przeterminowanych transakcji.

Biorąc powyższe pod uwagę można stwierdzić, że nabycie i wdrożenie technologii „A” przez Wnioskodawcę umożliwiło świadczenie udoskonalonych i nowych usług.

Wnioskodawca spełnia również wymogi kolejnego ustępu 3 art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli w roku podatkowym oraz w roku poprzedzającym nie prowadziła działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

Spółka spełnia również warunki zapisane w art. 18b ust. 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a mianowicie:

Wydatki na nabycie nowej technologii zostały poniesione w latach 2011 oraz 2012.

W księgach Wnioskodawcy wydatki poniesione w 2011 r. zostały ujęte jako zaliczka na wartości niematerialne i prawne i tak też zostały zaprezentowane w sprawozdaniu finansowym sporządzonym na dzień 31.12.2011 r. zbadanym przez biegłego rewidenta z firmy (…) biegli rewidenci spółka partnerska, a opinia o badaniu nie wniosła żadnych zastrzeżeń.

Do ewidencji wartości niematerialnych i prawych technologia została wprowadzona 1-go lutego 2012 r. Zgodnie z powyższym, wszystkie wydatki składające się na wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej stanowią podstawę do obliczenia ulgi.

Zgodnie z zapisem art. 18b ust. 6 odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki, o których mowa w ust. 4 i 5. W sytuacji gdy podatnik osiąga za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu z pozarolniczej działalności podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe licząc od końca roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W roku przyjęcia do ewidencji wartości niematerialnych i prawych nowej technologii „A”, czyli w roku 2012, Spółka odniosła stratę podatkową. Z tego powodu Spółka może skorzystać z ulgi w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe. W przypadku osiągnięcia dochodu podatkowego w rozliczeniu roku 2013, Spółka może skorzystać z ulgi w rozliczeniu za ten rok.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.): od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii.

Stosownie do art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: za nowe technologie, w rozumieniu ust. 1, uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. Nr 96, poz. 615).

Jak stanowi przepis art. 18b ust. 2a ww. ustawy: przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej, o której mowa w ust. 2, w drodze umowy o ich przeniesienie, oraz korzystanie z tych praw.

Prawo do odliczeń nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia (art. 18b ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 18b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Jeżeli podatnik dokonał przedpłat (zadatków) na poczet wydatków określonych w ust. 4 w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uznaje się je za poniesione w roku jej wprowadzenia do tej ewidencji (art. 18b ust. 5 ww. ustawy).

Jak wynika z art. 18b ust. 6 ww. ustawy: odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki, o których mowa w ust. 4 i 5. W sytuacji gdy podatnik osiąga za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu z pozarolniczej działalności podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe licząc od końca roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Co istotne, odliczenia związane z nabyciem nowej technologii nie mogą przekroczyć 50% kwoty ustalonej zgodnie z ust. 4 i 5 (art. 18b ust. 7 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do art. 18b ust. 8 tej ustawy: podatnik traci prawo do odliczeń związanych z nabyciem nowej technologii, jeżeli przed upływem trzech lat podatkowych licząc od końca roku podatkowego, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych:

1.  udzieli w jakiejkolwiek formie lub części innym podmiotom prawa do nowej technologii; nie dotyczy to przeniesienia prawa w wyniku przekształcenia formy prawnej oraz łączenia lub podziału dotychczasowych przedsiębiorców - dokonywanych na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych, albo
2.  zostanie ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, lub zostanie postawiony w stan likwidacji, albo
3.  otrzyma zwrot wydatków na tę technologię w jakiejkolwiek formie.

Odliczenie wskazane w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi formę zachęty podatkowej i ma na celu zwiększenie ilości przedsiębiorstw wykorzystujących nowoczesne rozwiązania technologiczne, a co za tym idzie zwiększenie innowacyjności całej gospodarki, przy jednoczesnym wzroście nakładów ponoszonych przez przedsiębiorstwa na badania, których efektem są nowe technologie.

I tak, odliczeniu od podstawy opodatkowania podlegają wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii. Za nowe technologie, o których mowa w komentowanym przepisie, uważa się natomiast wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych - szczególnie wyniki badań i prac rozwojowych - nabyte przez podatnika (w drodze umowy o ich przeniesienie oraz korzystanie z tych praw). Ponadto nabyta wiedza technologiczna powinna umożliwiać wytwarzanie nowych lub udoskonalonych produktów lub usług, a jej stosowanie na świecie musi być krótsze niż pięć lat, co musi potwierdzić opinia sporządzona przez niezależną jednostkę naukową. Jednocześnie podstawę wielkości odliczenia stanowią wydatki poniesione na nabycie nowej technologii, uwzględnione w wartości początkowej, w części w jakiej zostały zapłacone w roku wprowadzenia nowej technologii do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następnym. Jeżeli podatnik dokonał przedpłat w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do tej ewidencji, to przedpłaty te uznaje się za zapłacone w roku wprowadzenia jej do tejże ewidencji. Natomiast samo odliczenie z tytułu ulgi na nowe technologie nie może przekroczyć 50% wyżej określonej kwoty. Ponadto odliczenia tego należy dokonać w zeznaniu podatkowym za rok, w którym poniesiono wydatki. Ważne jest również to, aby wydatki na nabycie nowej technologii nie zostały podatnikowi zwrócone oraz podatnik nie może prowadzić działalności w specjalnej strefie ekonomicznej.

Należy również zaznaczyć, że przepis art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. Nr 96, poz. 615) określa, że: jednostkami naukowymi są jednostki prowadzące w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe:

1.  podstawowe jednostki organizacyjne uczelni w rozumieniu statutów tych uczelni,
2.  jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. Nr 96, poz. 619),
3.  instytuty badawcze,
4.  międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych przepisów, działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
5.  Polską Akademię Umiejętności,
6.  inne jednostki organizacyjne, niewymienione w lit. a-e, posiadające osobowość prawną i siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym przedsiębiorców posiadających status centrum badawczo-rozwojowego, nadawany na podstawie ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. Nr 116, poz. 730 oraz z 2010 r. Nr 75, poz. 473).

Zwraca się również uwagę na przepis art. 18b ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który pozwala - w przypadku nabycia nowej technologii - na odstąpienie od zasady wynikającej z art. 16 ust. 1 pkt 48 tej ustawy. Oznacza to, że z tytułu tych samych wydatków na nabycie nowej technologii podatnik może korzystać zarówno z prawa do odliczenia, jak i zaliczyć w koszty uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od tej technologii obliczane od pełnej kwoty poniesionych na ten cel wydatków.

Ponadto jak stanowi art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

W myśl natomiast art. 16g ust. 1 pkt 1 tej ustawy: za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Natomiast za cenę nabycia - zgodnie z art. 16g ust. 3 ww. ustawy - uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Wobec przytoczonych przepisów - kwota należna sprzedającemu licencję, jak również wydatki związane z wdrożeniem oprogramowania są elementem wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej. Tak ustalona wartość początkowa będzie stanowić podstawę do określenia wielkości przysługującego odliczenia od podstawy opodatkowania w roku podatkowym, w którym jednostka wprowadzi wartość niematerialną i prawną do ewidencji.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w związku z podjęciem decyzji o standaryzacji procesów sprzedaży oraz świadczenia usług przez zmianę procesu zarządzania na projektowo-procesowe, Spółka zakupiła i wdrożyła licencję na system „A”. Wdrożenie sytemu pozwoliło na przygotowanie firmy na znacząco wyższe od średnich, krótkookresowe obciążenia operacjami logistycznymi i księgowymi występującymi w okresie realizacji znaczących projektów o charakterze wdrożeń masowych oraz integracyjnym. System usprawnia również realizacje i rozliczanie świadczonych przez Wnioskodawcę w coraz szerszym zakresie usług udostępniania lokalnej infrastruktury IT, udostępniania centralnej infrastruktury IT (model IaaS) oraz udostępniania oprogramowania (model SaaS). Licencja została nabyta przez Wnioskodawcę 1.02.2012 r. i tego samego dnia została przyjęta do jej ewidencji wartości niematerialnych i prawnych. Wydatki na nabycie nowej technologii zostały poniesione (tj. zapłacone) w latach 2011 oraz 2012. W księgach wydatki poniesione w 2011 r. zostały ujęte jako zaliczka na wartości niematerialne i prawne. Spółka uzyskała pozytywną opinię niezależnej jednostki naukowej w rozumieniu ustawy o zasadach finansowania nauki, która potwierdza, że system informatyczny „A” stanowi wiedzę technologiczną, która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat. Ponadto w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym nabycie licencji na system informatyczny Spółka nie prowadziła działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Wydatki poniesione przez Spółkę na nabycie i wdrożenie tego systemu nie zostały Spółce zwrócone w żadnej formie.

Odnosząc niniejsze do przedstawionych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy wskazać, że wszystkie przesłanki do zastosowania ulgi na nowe technologie zostały przez Spółkę spełnione.

W niniejszej sprawie znajdzie zatem zastosowanie przepis art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia wydatków poniesionych na nabycie licencji „A”, które uwzględnione zostały w wartości początkowej oraz zapłacone podmiotowi uprawnionemu, w wysokości 50% tych wydatków.

Ponieważ w 2012 r. Spółka poniosła stratę podatkową będzie mogła dokonać odliczenia wydatków poniesionych w 2011 r. (ujętych jako zaliczka na wartości niematerialne i prawne) oraz 2012 r. na nabycie nowej technologii w kolejno następujących po sobie trzech latach podatkowych licząc od końca roku 2012 (tj. roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych).

Reasumując - Wnioskodawcy w rozliczeniu podatku dochodowego będzie przysługiwać prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na nabycie licencji wraz z kosztami jej wdrożenia w wysokości 50% wartości tych wydatków, jako wydatków na nabycie nowych technologii w rozumieniu art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.