Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.1018.2024.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Opodatkowanie kwoty wypłaconej przez bank z tytułu zawarcia ugody związanej z przewalutowaniem kredytu z waluty obcej na walutę polską.
Słowa kluczowe: umorzenie; zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-Zaniechanie poboru podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 23 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 stycznia 2025 r. (wpływ 24
    stycznia 2025 r.) oraz pismem z 26 lutego 2025 r. (wpływ 26 lutego 2025 r.) - w odpowiedzi
    na wezwania.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 25 września 2008 r. Pan i Pana małżonka zawarliście z bankiem (...) (zwanym w
    umowie (...)) umowę nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...) waloryzowany
    kursem CHF. (...) (obecnie (...)) był w chwili udzielania kredytu i nadal jest podmiotem,
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Kredyt został zabezpieczony hipotecznie - hipoteka Umowna łączna na lokalu
    mieszkalnym będącym przedmiotem kredytu hipotecznego (księga wieczysta (...) oraz na
    udziale w odrębnej własności lokalu użytkowego/garażu wielostanowiskowego (księga
    wieczysta (...) również będącego przedmiotem kredytu hipotecznego. Zarówno mieszkanie
    jak i garaż mają różne księgi wieczyste.
    Zgodnie z umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za spłatę
    kredytu.
    Kluczowe informacje dotyczące umowy kredytowej:
    1) Kwota kredytu: 496.529,12 zł, waluta waloryzacji kredytu: CHF. Kwota kredytu w
      walucie waloryzacji 246.381,64 CHF. Okres kredytowania 360 miesięcy.
    2) Na podstawie kredytu Bank wypłacił Państwu kwotę 496.529,18 w PLN, co stanowiło
      równowartość 204.564,24 CHF.
    3) Cel Kredytu: budownictwo mieszkaniowe. Przeznaczenie środków z kredytu:
      finansowanie przedpłat na poczet budowy i nabycie od Developera lokalu
      mieszkalnego wraz z udziałem w prawie własności garażu wielostanowiskowego
      (prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego), pokrycie kosztów prac
      wykończeniowych w lokalu, refinansowanie nakładów własnych na zakup lokalu,
      pokrycie kosztów związanych z uruchomieniem kredytu i w tym pokrycie kosztów
      składki na ubezpieczenie spłaty rat Kredytu.
    4) Prawne zabezpieczenia kredytu: Hipoteka łączna kaucyjna wpisana do Księgi
      Wieczystej, Ubezpieczenie niskiego wkładu własnego kredytu, Przelew praw z tytułu
      grupowego ubezpieczenia spłaty rat kredytu.
    Z uwagi na szereg zapisów abuzywnych zawartych w Państwa umowie kredytowej
    wytoczyliście Państwo przeciwko Bankowi pozew indywidualny dotyczący stwierdzenia
    nieważności (trwałej bezskuteczności) Umowy (Sąd Okręgowy w (...) pod sygn. akt (...).
    Bank złożył pozew wzajemny w sprawie o zapłatę kwoty 496.529,18 PLN która odpowiada
    wypłaconemu przez Bank kapitałowi na podstawie Umowy (Sąd Okręgowy w (...) pod sygn.
    akt (...).
    Ani Pan, ani Pana małżonka (oboje jesteście Państwo stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego) nie korzystaliście dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    W dniu 13 grudnia 2024 r. zawarliście Państwo z Bankiem ugodę nr (...). Treść ugody
    można podsumować w następujący sposób:

    1) Ugoda dotyczy rozliczenia się przez Państwa z bankiem w sposób polegający na
      potrąceniu tego, co strony wzajemnie sobie świadczyły do czasu podpisania ugody
      (zwrot środków). Ponadto w związku z podpisaniem ugody nastąpiło zamknięcie
      kredytu hipotecznego.
    2) Świadczenia ze strony banku na Państwa rzecz obejmowały wypłacony kapitał kredytu
      (496.529,18 zł). Zgodnie z zapisami Ugody strony umowy potwierdziły, że bankowi
      przysługuje w stosunku do Klienta roszczenie o zapłatę 496.529,18 PLN.
    3) Świadczenia z Państwa strony na rzecz banku zostały wyliczone na łączną kwotę
      635.956,71 PLN (222.448,62 PLN oraz 89.102,76 CHF przeliczone na PLN po średnim
      kursie CHF z dnia 27 listopada 2024 r.) obejmowały:
        a) 158.320,33 PLN tytułem rat kapitałowo - odsetkowych;
        b) 89.102,76 CHF tytułem rat kapitałowo - odsetkowych;
        c) 8.644,77 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
        d) 23.818,05 PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
        e) 31.665,47 PLN tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie -wyliczonych za okres
        od dnia wpływu pozwu do Banku (tj. 29 stycznia 2024 r.) do dnia 27 listopada
        2024 r., zgodnie z zapisami Ugody strony umowy potwierdziły, że Klientowi
        (Państwu) przysługują w stosunku do Banku roszczenia na w/w kwoty.
    4) W wyniku ugody strony ustaliły, że:
        a) wierzytelności stron do kwoty 496.529,18 PLN wzajemnie się umarzają.
        b) pozostała kwota rozliczenia (635.956,71 - 496.529,18 = 139.427,53 PLN) zostanie
        zwrócona przez Bank na rzecz Klienta (Państwa).
        c) dodatkowo - tj. ponad kwotę w/w rozliczeń - Bank zobowiązał się do zwrotu na
        Państwa rzecz kwoty 18.900,00 PLN tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
        Są to Państwa roszczenia wobec Banku z tytułu wytoczonej przez Państwa
        sprawy sądowej wobec Banku (na skutek podpisania ugody sprawa sądowa
        została cofnięta).
    Kluczowe zapisy z ugody:
    § 1.1. Strony potwierdzają, że Klientowi przysługują następujące roszczenia w stosunku do
    Banku wynikające ze świadczeń spełnionych w wykonaniu Umowy:
          158.320,33 PLN tytułem rat kapitałowo - odsetkowych;
          89.102,76 CHF tytułem rat kapitałowo - odsetkowych;
          8.644,77 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
          23.818,05 PLN tytułem składek na poczet ubezpieczenia;
          31.665,47 PLN tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za
          okres od dnia wpływu pozwu do Banku (tj. 29 stycznia 2024 r.) do dnia 27
          listopada 2024 r., tym samym Klientowi przysługują w stosunku do Banku
          roszczenia o zapłatę w wysokości 222.448,62 PLN oraz 89.102,76 CHF, a więc
          łączne roszczenie o zapłatę w wysokości 635.956,71 PLN, przy czym spłaty
          dokonane w CHF, zostały przeliczone na PLN po średnim kursie CHF z dnia 27
          listopada 2024 r. według Tabeli kursów średnich walut obcych publikowanej
          przez Narodowy Bank Polski na stronie www.nbp.pl (dalej jako "Roszczenie
          Klienta").

    2) Strony potwierdzają, iż w związku z wykonaniem Umowy (wypłatą kapitału kredytu),
      Bankowi przysługuje w stosunku do Klienta roszczenie o zapłatę 496.529,18 PLN.
      (dalej jako "Roszczenie Banku").
    3) Strony niniejszym dokonują potrącenia Roszczenia Klienta w wysokości 635.956,71
      PLN z Roszczeniem Banku w wysokości 496.529,18 PLN, wobec czego wierzytelności te
      umarzają się nawzajem do wysokości niższej z tych wierzytelności, a więc do
      wysokości 496.529,18 PLN.
    4) Na skutek dokonanego potrącenia, Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Klienta
      pozostałej kwoty przysługującego mu roszczenia, tj. 139.427,53 PLN (słownie: sto
      trzydzieści dziewięć tysięcy czterysta dwadzieścia siedem złotych, 53/100).
    5) Bank dodatkowo w ramach Ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz Klienta
      kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 18.900,00 PLN (175 % stawki minimalnej)
      nie więcej niż kwota możliwa do zasądzenia, która to kwota nie przekracza
      maksymalnych kosztów możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia
      Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności
      radców prawnych (Dz. U. 2023 poz. 1935 t. j. z dnia 20 września 2023 r.). Wskazana
      kwota stanowi górną granicę odpowiedzialności Banku i wyczerpują w całości
      roszczenia Klienta z tego tytułu (...).
    13) W celu uniknięcia wątpliwości, każda ze Stron zrzeka się wszelkich roszczeń, jakie może
      mieć względem drugiej Strony w związku z powstałymi kosztami sądowymi w sprawie
      z powództwa Klienta i w sprawie z powództwa Banku, w tym kosztami zastępstwa
      procesowego, ponad kwoty uzgodnione w ust. 5 Ugody. Każda ze Stron zobowiązuje
      się nie dochodzić kosztów ponad uzgodnione w niniejszej Ugodzie od drugiej Strony,
      nawet w przypadku ich zasądzenia przez Sąd na rzecz którejkolwiek ze Stron.
    § 4. Klient przyjmuje do wiadomości, iż w związku z zawartą Ugodą Bank wystąpił do
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W zakresie stanu faktycznego powstałego w wyniku zawartej Ugody Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej wydał interpretację podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta
    nie powstaje przychód podatkowy, a w związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek
    informacyjny, tj. obowiązek przygotowania informacji PIT-11.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wszystkie zwrócone Państwu pieniądze o których mowa w punkcie 4 od a) do c) powyżej
    są związane z wydatkami własnymi poniesionymi przez Pana oraz Pana małżonkę. W
    szczególności kwota zastępstwa procesowego jest takim kosztem własnym, a nie
    świadczeniem dodatkowym od banku na Państwa rzecz.
    Pytania
    1) Czy Pan i Pana małżonka będziecie mogli skorzystać z zaniechania poboru podatku
      dochodowego w odniesieniu do kwoty umorzonej przez bank?
    2) Czy kwota zwrócona Państwu przez bank będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa sytuacji, Pan i Pana małżonka nie będziecie mogli skorzystać z zaniechania
    poboru podatku dochodowego w odniesieniu do kwoty umorzonej przez bank. Dzieje się
    tak, ponieważ w ramach zawartej ugody nie dochodzi do umorzenia kredytu, odsetek lub
    innych świadczeń o których jest mowa w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.

    Natomiast na mocy ugody Pan i Pana małżonka rozliczacie się z bankiem poprzez
    potrącenie tego, co strony wzajemnie sobie świadczyły. W związku z czym nie powstało
    żadne przysporzenie majątkowe po Państwa stronie, bo bank zwrócił Państwu środki,
    które wcześniej wpłaciliście do banku. Istotnym są tutaj zapisy ugody na mocy których
    strony ugody potwierdziły uznanie swoich roszczeń i się z nich rozliczają poprzez
    umorzenie części roszczeń (do kwoty niższej - roszczenie banku wobec Państwa) oraz
    zwrot Państwu przez bank pozostałej kwoty Państwa roszczeń. Podkreślić również należy,
    że na mocy ugody nie doszło do umorzenia przez Bank na Państwa rzecz jakiejkolwiek
    części kredytu czy odsetek od niego.
    Bank zwrócił Państwu w całości koszty własne poniesione przez Państwa. W związku z
    przytoczonymi argumentami stoicie Państwo na stanowisku, że kwota zwrócona Państwu
    przez bank nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Poprawność Państwa stanowiska potwierdza również zapis w ugodzie mówiący, że Bank
    zwrócił się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej
    interpretacji podatkowej w zakresie podatku co do stanu faktycznego na podstawie ugody
    i Dyrektor wydał interpretację podatkową, w której potwierdził, że po stronie
    Kredytobiorcy (Państwa) nie powstaje przychód podatkowy, a na Banku nie ciąży
    obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania informacji PIT-11 - dotyczy to co do
    zasady wszystkich kwot.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog
    źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze lub innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się - pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie - powoduje, że zobowiązanie
    wygasa. Zgodnie bowiem z art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    W związku z tym, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, kredytobiorca uzyskuje przychód
    w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczany do „innych
    źródeł”.
    Natomiast potrącenie jest jednym ze sposobów dokonywania rozliczeń, które polega na
    wzajemnym umorzeniu dwóch wierzytelności. W myśl art. 498 Kodeksu cywilnego:

      § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
      każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia, wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do potrącenia wierzytelności, u stron nie wystąpi przychód
    podatkowy.
    Z wniosku wynika, że 25 września 2008 r. wraz żoną zawarł Pan z bankiem umowę o
    kredyt hipoteczny waloryzowany kursem CHF, który został przeznaczony na finansowanie
    przedpłat na poczet budowy i nabycie od Developera lokalu mieszkalnego wraz z
    udziałem w prawie własności garażu wielostanowiskowego (prawo do wyłącznego
    korzystania z miejsca postojowego), pokrycie kosztów prac związanych z uruchomieniem
    kredytu w tym pokrycie kosztów składki na ubezpieczenie spłaty rat Kredytu. Tytułem
    zabezpieczenia kredytu na rzecz banku została ustanowiona hipoteka łączna kaucyjna
    wpisana do Księgi Wieczystej, ubezpieczenie niskiego wkładu własnego kredytu oraz
    przelew praw z tytułu grupowego ubezpieczenia spłaty rat kredytu. Wytoczyli Państwo
    przeciwko Bankowi pozew indywidualny dotyczący stwierdzenia nieważności umowy
    kredytu. W dniu 13 grudnia 2024 r. Bank wystąpił z propozycją polubownego
    rozstrzygnięcia sporu w formie ugody, która zakłada uznanie wzajemnie przysługujących
    roszczeń do wysokości niższej z kwot. Państwu przysługuje wobec Banku roszczenie o
    zwrot środków wpłaconych do Banku, a Bankowi roszczenie z tytułu wypłaty kapitału.
    Ugoda przewiduje potrącenie wzajemnych roszczeń do wysokości niższej kwoty, przez co
    wierzytelności w tej wysokości umarzają się. Ponadto Bank ma zobowiązać się do zapłaty
    na Państwa rzecz pozostałej kwoty przysługującego Państwu roszczenia oraz zwrotu
    kosztów zastępstwa procesowego.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że uregulowanie przez Bank - w sposób
    wynikający z zawartej ugody, tj. częściowo w drodze potrącenia wzajemnych roszczeń a
    częściowo przez zapłatę na Państwa rzecz określonej kwoty - zobowiązania do zwrotu
    świadczeń spełnionych przez Państwa jako Kredytobiorców w wykonaniu Umowy kredytu,
    nie będzie powodowało powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Natomiast, w kwestii opodatkowania otrzymanej przez Państwa kwoty tytułem zwrotu
    kosztów zastępstwa procesowego, wskazuję, że zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z dnia 17
    listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie
      koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach
      i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd
      osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że otrzymali Państwo zwrot kosztów zastępstwa procesowego, które
    wcześniej zostały poniesione przez Państwa.
    W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków - nie
    jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana
    kwota tytułem zwrotu połowy opłaty od pozwu oraz kosztów zastępstwa procesowego
    będzie obojętna podatkowo.
    W konsekwencji zwrot poniesionych przez Państwa kwot nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Końcowo wyjaśniam, że w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) ustawodawca przewidział możliwość skorzystania z zaniechania
    poboru podatku dochodowego w odniesieniu do dochodów (przychodów) związanych m.
    in. z umorzeniem kredytu hipotecznego udzielonego na cele mieszkaniowe.
    Analizowana sprawa nie dotyczy jednak skutków podatkowych wynikających z umorzenia
    Państwu wierzytelności. Dotyczy skutków podatkowych związanych z wzajemnym
    potrąceniem roszczeń oraz otrzymania od banku zwrotu pozostałej kwoty tytułem
    przysługującego roszczenia. Do tej sytuacji nie ma zastosowania wymienione przez
    Państwa we własnym stanowisku rozporządzenie Ministra Finansów.
    Z uwagi na to, uznałem Pana stanowisko do pytań nr 1 i nr 2 za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów
    prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też Organ interpretacyjny nie
    analizował przedstawionych przez Państwa kwot.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.