Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-542/11-2/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-05
Teza: Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca jest podmiotem (artystą) w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, to świadczone przez niego usługi polegające na: - wystawieniu spektakli we własnej reżyserii według autorskiego scenariusza i z własnym udziałem, przy których zatrudnia na umowę o dzieło również innych artystów - wykonaniu przez artystę zatrudnionego na umowę o dzieło własnego fragmentu programu (np. recitalu) w ramach autorskiego scenariusza Wnioskodawcy podlega zwolnieniu na podstawie ww. przepisu.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi kulturalne; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26.04.2011r. (data wpływu 02.05.2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług kulturalnych polegających na wystawieniu spektakli we własnej reżyserii według własnego scenariusza i z własnym udziałem oraz wykonaniu przez artystę zatrudnionego na umowę o dzieło własnego fragment programu (recitalu) w ramach scenariusza Wnioskodawcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.05.2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług kulturalnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest artystą prowadzącym działalność gospodarczą związaną z wystawianiem przedstawień artystycznych (PKD z 2007r. 90.01.Z). Wnioskodawca jest członkiem Związku…(Z.) - jako aktor oraz Związku…(A.) - jako autor.

Pierwsza sytuacja.

Jako twórca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca wystawia własne dzieło we własnej reżyserii (spektakl / koncert według własnego pomysłu i na podstawie autorskiego scenariusza / adaptacji/ montażu scenicznego), w którym bierze udział jako aktor, ale w celu wystawienia dzieła nie będącego monodramem, Wnioskodawca angażuje na podstawie umowy o dzieło innych aktorów.

Za spektakl w 2010 roku Wnioskodawca wystawiał odbiorcy rachunek, korzystając ze zwolnienia przedmiotowego z podatku VAT zgodnie z załącznikiem nr 4 poz. 11 do Ustawy oraz podmiotowego art. 113 ust. 1 Ustawy. W bieżącym roku kontynuując działalność nadal wystawia rachunki korzystając ze zwolnienia podmiotowego zawartego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Druga sytuacja.

W ramach wystawiania własnego dzieła (autorski scenariusz, reżyseria widowiska/spektaklu/koncertu, własny udział aktorski), zaproszony do współpracy artysta, zatrudniony na umowę o dzieło, wykona w ramach ustalonych przez Wnioskodawcę ram scenariuszowych, fragment własnego programu (np. kilkuminutowy fragment recitalu).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w obecnym stanie prawnym, Wnioskodawca świadcząc usługi kulturalne polegające na wystawianiu spektakli we własnej reżyserii według autorskiego scenariusza i z własnym udziałem, przy których zatrudnia na umowę o dzieło również innych artystów, może korzystać ze zwolnienia od podatku zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 33b ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy w sytuacji opisanej w drugim akapicie, Wnioskodawca sprzedając usługę kulturalną korzysta ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 33b?

Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca sprzedając wytwór własnej myśli twórczej w formie spektaklu bądź koncertu, usługi o charakterze kulturalnym świadczonej osobiście lub osobiście przy współudziale innych wykonawców, zatrudnionych w ramach umowy o dzieło, w celu wykonania jego myśli twórczej, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 33b ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku obu sytuacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. nn. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 5a ustawy o VAT, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Tut. Organ informuje, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 11 wymieniał jako zwolnione usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielanie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania (…) (ex 92) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

W art. 41 ust. 1 ustawy o VAT postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego przedmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z powyższego wynika, iż ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT korzystać mogą jedynie:

*   podmioty prawa publicznego,

*   podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym,

*   wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

*   indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy o VAT, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

W analizowanej sprawie zwrócić uwagę należy na cel zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi w zakresie kultury oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże, usługi te – aby mogły korzystać ze zwolnienia – świadczone muszą być przez specyficzne podmioty. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o VAT, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą związaną z wystawianiem przedstawień artystycznych (PKD z 2007r. 90.01.Z). Jest członkiem Związku (Z.) jako aktor oraz Związku (A.) jako autor. Wobec tego należy rozpatrzyć możliwość zwolnienia świadczonych przez Wnioskodawcę usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o VAT.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji ww. przepisu, posłużyć się można wykładnią literalną odwołując się do językowego znaczenia tego wyrazu. Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN SA (http://sjp.pwn.pl/), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.), zwana dalej „ustawą” – do której odwołuje się ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b - przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są m. in. utwory muzyczne i słowno-muzyczne, a także sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne (art. 1 ust. 2 pkt 7 i 8 ustawy).

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Pod ochroną pozostaje – na podstawie art. 85 ust. 1 ustawy – każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania (art. 85 ust. 2 ustawy).

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest artystą prowadzącym działalność gospodarczą związaną z wystawianiem przedstawień artystycznych PKD z 2007r. 90.01.Z). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Zainteresowany jako twórca wystawia własne dzieło we własnej reżyserii (spektakl/koncert według własnego pomysłu i na podstawie autorskiego scenariusza/adaptacji/montażu scenicznego), w którym bierze udział również jako aktor oraz angażuje innych aktorów na podstawie umowy o dzieło.

Dodatkowo Wnioskodawca w opisie sprawy przedstawił sytuację, gdy w ramach wystawiania własnego dzieła, zaproszony do współpracy artysta zatrudniony na umowę o dzieło, wykona w ramach scenariuszu ustalonego przez Wnioskodawcę, fragment własnego programu (np. recitalu).

Odnosząc treść przytoczonych przepisów do opisu sprawy stwierdzić należy, iż z uwagi na fakt, że Wnioskodawca jest podmiotem (artystą) w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, to świadczone przez niego usługi polegające na:

*   wystawieniu spektakli we własnej reżyserii według autorskiego scenariusza i z własnym udziałem, przy których zatrudnia na umowę o dzieło również innych artystów

*   wykonaniu przez artystę zatrudnionego na umowę o dzieło własnego fragmentu programu (np. recitalu) w ramach autorskiego scenariusza Wnioskodawcy podlega zwolnieniu na podstawie ww. przepisu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym stanie faktycznym należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-ego Maja 10, 09-402 Płock.