Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-63/11/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-04-20
Teza: Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie od podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 marca 2011 r. (data wpływu 16 marca 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 marca 2011 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pod nazwą „Poprawa atrakcyjności turystycznej\`(...)\`” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2011 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pod nazwą „Poprawa atrakcyjności turystycznej\`(...)\`”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina w związku z prowadzoną w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa rewitalizacją miasta zrealizowała projekt pod nazwą „Poprawa atrakcyjności turystycznej\`(...)\`”. W ramach projektu wyremontowano nawierzchnię Rynku, ul. K. oraz placu K. W celu poprawy atrakcyjności wykonano przyłącza dla tzw. ogródków. Wartość całkowita wykonanych prac to ok. 6,5 mln zł. Koszt zajęcia pasa drogowego wynosi według obowiązującej stawki 0,40 zł za m2 na dzień. Planuje się w najbliższym czasie obniżenie tej stawki do 0,20 zł w celu zachęcenia potencjalnych przedsiębiorców do prowadzenia działalności usługowej i gastronomicznej w centrum miasta. Przy przyjęciu, że na przedmiotowym terenie będzie prowadzona działalność na terenie ok. 600 m2 przez pół roku kalendarzowego w miesiącach letnich, to do kasy miasta wpłynie z tego tytułu 43.920,00 zł (przy stawce 0,40 zł) lub 21.960,00 zł (przy stawce 0,20 zł).Ponadto, Miasto ponosi koszty utrzymania tej części miasta tj. koszty energii elektrycznej i utrzymania porządku w wysokości ok. 20.076,40 zł miesięcznie co w skali roku daje 240.916,80 zł. Koszty utrzymania zrewitalizowanej części miasta będą wielokrotnie przewyższały wpływy z tytułu opłat za zajęcie pasa drogowego. Wniosek z dnia 11 marca 2011 r. uzupełniono wskazując, iż opłaty za zajęcie pasa drogowego naliczane są na podstawie uchwały Rady Miejskiej z dnia 28 czerwca 2004 r. Planowane zmiany w wysokości opłat również zostaną wprowadzone uchwałą na najbliższej sesji. Wymienione środki nie są środkami bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o których mowa w § 8 ust 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z realizacją projektu remontu centrum miasta Gmina posiada możliwość odzyskania podatku naliczonego od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Zainteresowanego, Gmina nie posiada możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją opisanego projektu, gdyż koszty utrzymania wielokrotnie przewyższają ewentualne wpływy do budżetu Miasta z tytułu zajęcia pasa drogowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe, jednakże w oparciu o inną argumentację, niż wskazaną w stanowisku Wnioskodawcy.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje więc wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym, w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Z kolei, w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia. Powyższa kwestia była analogicznie rozstrzygnięta w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.).

Z treści wniosku wynika, iż Gmina realizuje w zakresie zadań własnych inwestycję pod nazwą „Poprawa atrakcyjności turystycznej\`(...)\`”. W ramach projektu wyremontowano nawierzchnię Rynku, ul. K. i oraz placu K. W celu poprawy atrakcyjności wykonano przyłącza dla tzw. ogródków. Na przedmiotowym terenie Gmina na podstawie uchwały Rady Miasta pobiera opłaty za zajęcie pasa drogowego. Koszt zajęcia pasa drogowego wynosi według obowiązującej stawki 0,40 zł za m2 na dzień. Planuje się w najbliższym czasie obniżenie tej stawki do 0,20 zł w celu zachęcenia potencjalnych przedsiębiorców do prowadzenia działalności usługowej i gastronomicznej w centrum miasta. W ocenie Wnioskodawcy, Gmina w związku z realizacją opisanego projektu nie posiada możliwości odzyskania podatku od towarów i usług. Ponadto wskazano, iż realizacja projektu nie została sfinansowana ze środków określonych w rozporządzeniu z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl powyższych przepisów oraz w oparciu o przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż nabyte towary i usługi, związane z realizacją ww. projektu nie służą czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. Tym samym brak jest podstaw do odliczenia podatku VAT z faktur objętych ww. projektem, bowiem nie zostanie w omawianym przypadku spełniona podstawowa przesłanka pozytywna jaką jest związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Ponadto, w opisanej sytuacji Gminie nie przysługuje zwrot podatku, gdyż dofinansowanie na realizację opisanego projektu nie stanowi środków pochodzących z bezzwrotnej pomocy zagranicznej zdefiniowanych w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo informuje się, iż fakt ponoszenia wyższych kosztów niż wynagrodzenie z tytułu zajęcia pasa drogowego pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, bowiem co do zasady opłaty te pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.