Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-2.4011.105.2017.1.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-22
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; nieruchomości; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2017 r. (data wpływu 12 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Aktem notarialnym z dnia 19 grudnia 2016 r. Wnioskodawca sprzedał spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Dla niniejszego prawa do lokalu nie została założona księga wieczysta.

Podatnik zamierza skorzystać ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwaną dalej ustawą o pdof) i przeznaczyć dochód ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe. W związku z powyższym w terminie do 30 kwietnia 2017 r. Wnioskodawca złożył deklarację PIT-39, w której to deklaracji w pozycji 25, dochód z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, wykazał jako dochód zwolniony.

Wnioskodawca obecnie mieszka w „A”, jest również właścicielem lokalu mieszkalnego położonego w tym mieście. Zainteresowany planuje w terminie do 31 grudnia 2018 r. dochód ze sprzedaży wyżej wskazanego własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe.

Wnioskodawca myśli o trzech rozwiązaniach:

1.  zakup dwóch lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość lub też dwóch spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych, położonych w „A”,
2.  zakup udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych na terytorium Wielkiej Brytanii,
3.  zakup jednego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub jednego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, położonych w „A” oraz udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych w Wielkiej Brytanii.

Wnioskodawca jest obywatelem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, urodził się w Anglii i tam mieszkał. Obecnie pracuje w angielskiej firmie w Polsce oraz mieszka w Polsce, tj. w „A”. W Anglii mieszkają dzieci Wnioskodawcy.

Dochód ze sprzedaży własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego Zainteresowany zamierza przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe, które będzie realizował w przypadku wyboru każdej z wyżej wymienionych opcji przeznaczenia dochodu z odpłatnego zbycia prawa majątkowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym, dochód ze sprzedaży własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie aktu notarialnego z dnia 19 grudnia 2016 r., przeznaczony na sfinansowanie wydatków służących zaspokojeniu własnych celów mieszkaniowych, tj.:

1.  zakup dwóch lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość lub też dwóch spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych, położonych w „A”, lub
2.  zakup udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych na terytorium Wielkiej Brytanii, lub
3.  zakup jednego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub jednego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonych w „A” oraz udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych w Wielkiej Brytanii,

będzie korzystał ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy oraz ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód ze sprzedaży własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie aktu notarialnego z dnia 19 grudnia 2016 r., przeznaczony na sfinansowanie wydatków służących zaspokojeniu własnych celów mieszkaniowych, tj. w zależności od wyboru:

1.  zakup dwóch lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość lub też dwóch spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych, położonych w „A”, lub
2.  zakup udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych na terytorium Wielkiej Brytanii, lub
3.  zakup jednego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub jednego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, położonych w „A” oraz udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych w Wielkiej Brytanii,

będzie korzystał ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy oraz ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o pdof, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e ustawy, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.

Udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Na podstawie natomiast ust. 25 art. 21 ustawy o pdof, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131 uważa się między innymi wydatki na nabycie lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, wydatki na nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub też wydatki na nabycie budynku mieszkalnego lub też udziału w tym budynku, położonych w Państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym Państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Wnioskodawca planuje ponieść wydatki na zakup nieruchomości/udziału w nieruchomości lub też prawa majątkowego, położonych w Polsce lub też na terytorium Wielkiej Brytanii. Wielka Brytania należy obecnie zarówno do struktury państw Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Planowany zakup ma na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, nie innych osób. Wybór przedstawionych wyżej opcji zakupów uzależniony jest od sytuacji osobistej podatnika. Wnioskodawca jest obywatelem Wielkiej Brytanii i ma w tym kraju rodzinę. Zakup nieruchomości lub udziału w nieruchomości, położonej w Wielkiej Brytanii zaspokoi potrzeby mieszkaniowe podatnika w tym państwie.

Zgodnie z art. 21 ust. 27 ustawy o pdof, w przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, zwolnienie o którym mowa w pkt 131 ust. 1 art. 21 ma zastosowanie pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosił wydatki na cele mieszkaniowe.

Konwencja z dnia 20 lipca 2006 r. zawarta pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych; w art. 26 przewiduje procedurę wymiany informacji, na podstawie której jest możliwość zweryfikowania poniesionych przez podatnika w Wielkiej Brytanii wydatków na cele mieszkaniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy wskazuje, że jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie zaś do ust. 2 artykułu 30e ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty ogłoszeń w prasie, koszty biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo-skutkowy.

Przechodząc do kosztów uzyskania przychodów należy stwierdzić, że ich ustalenie odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, Wnioskodawca 19 grudnia 2016 r. dokonał odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca obecnie mieszka w „A”, jest również właścicielem lokalu mieszkalnego, położonego w tym mieście. Zainteresowany planuje w terminie do 31 grudnia 2018 r. dochód ze sprzedaży wyżej wskazanego własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe.

Wnioskodawca myśli o trzech rozwiązaniach:

1.  zakup dwóch lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość lub też dwóch spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych, położonych w „A”, lub
2.  zakup udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych na terytorium Wielkiej Brytanii, lub
3.  zakup jednego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub jednego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, położonych w „A” oraz udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych w Wielkiej Brytanii.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia, czy w opisanej sytuacji będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro dochód ze sprzedaży własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego zamierza przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe, które będzie realizował w przypadku wyboru każdej z wyżej wymienionych opcji.

Nadmienić należy, że w myśl przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Stosownie do art. 21 ust. 25 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131 uważa się wydatki poniesione m.in. na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego,

*   położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 21 ust. 27 ww. ustawy, w przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe.

Warunek – przewidziany w art. 21 ust. 27 ww. ustawy – zostanie spełniony w przypadku zakupu udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych na terytorium Wielkiej Brytanii. W myśl bowiem art. 26 ust. 1 zdanie pierwsze Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych z dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2016 r., Nr 250, poz. 1840), właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które prawdopodobnie mogą mieć znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Konwencji albo dla wykonywania lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa Umawiających się Państw dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę, nałożonych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo organy lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą Konwencją, w szczególności w celu zapobiegania oszustwom oraz umożliwiania stosowania przepisów zapobiegających uchylaniu się od prawa.

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 28 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

*   przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.

Uwzględniając treść zacytowanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w ustawie jest wydatkowanie otrzymanego przychodu w ustawowym terminie i wyłącznie na własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania, ma charakter wyczerpujący (enumeratywny), które powinny zaspokajać własne potrzeby mieszkaniowe podatnika a nie innych osób, np. członków rodziny czy najemców.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że okolicznością decydującą o możliwości skorzystania ze zwolnienia wynikającego z przywołanego art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest przeznaczenie przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych w terminie nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym zostało ono dokonane, na własne cele mieszkaniowe, które zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy obejmują m.in. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, nabycie udziału w budynku mieszkalnym, nabycie udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość.

Istota odpowiedzi na postawione we wniosku pytanie sprowadza się zatem do interpretacji ustawowego terminu „własne cele mieszkaniowe”. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że samo poniesienie wydatku na nabycie lokalu mieszkalnego (udziału w takim lokalu), udziału w budynku mieszkalnym czy też nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania. Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, że wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska przedstawionego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.

Intencją ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zachęcanie podatników do nabywania w miejsce zbywanych nieruchomości czy praw majątkowych, innych nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych a nie realizacja jakichkolwiek i czyichkolwiek celów mieszkaniowych. Zwolnienie dotyczy zatem realizowania przez podatnika swoich celów mieszkaniowych czyli własnych potrzeb mieszkaniowych, co będzie miało miejsce w analizowanej sprawie.

Nadmienić przy tym należy, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do jednego z wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy celów, jednakże – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – wydatkowanie przychodu musi być ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Innymi słowy ustawodawca nie zastrzegł, że własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do nabycia tylko jednej nieruchomości. Zatem podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości lub praw może przeznaczyć go na zakup więcej niż jednej nieruchomości lub prawa, zachowując przy tym prawo do ww. zwolnienia, jednakże każdy z zakupów ma służyć faktycznemu zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych tego podatnika. I taka sytuacja będzie miała odzwierciedlenie w przedmiotowej sprawie. Zainteresowany planuje bowiem środki uzyskane ze zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przeznaczyć na zakup nieruchomości/udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego, położonych w Polsce lub też na terytorium Wielkiej Brytanii, a planowany zakup ma na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy.

Mając na względzie przedstawione powyżej uregulowania prawne należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy środki uzyskane ze zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego Wnioskodawca wydatkuje – w okresie dwóch lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, tj. do końca 2018 roku – na nabycie:

*   dwóch lokali mieszkalnych stanowiących odrębną nieruchomość lub też dwóch spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych, położonych w „A”, lub
*   udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych na terytorium Wielkiej Brytanii, lub
*   jednego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub jednego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, położonych w „A” oraz udziału w budynku mieszkalnym lub udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, położonych w Wielkiej Brytanii,

z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe, to osiągnięty dochód będzie korzystał ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spełnione bowiem zostaną określone w tej ustawie przesłanki uprawniające do zastosowania przedmiotowego zwolnienia, w tym warunek określony w art. 21 ust. 27 ustawy dotyczący istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium Wnioskodawca poniesie wydatki na cele mieszkaniowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.