Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.694.2024.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-22
Teza: Ustalenie, czy można zaliczyć wydatki w postaci uiszczonych i
udokumentowanych Opłat za Utracony Sprzęt do kosztów
uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
najem
paleta
towar-utrata towarów
wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Kary,
odszkodowania, opłaty przymusowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 22

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in.
    w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawczyni” albo „Spółka”) prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie produkcji (...).
    Wnioskodawczyni jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT oraz jest zarejestrowana
    do transakcji wewnątrzwspólnotowych jako podatnik VAT-UE. Wnioskodawczyni
    przysługuje również status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka
    podlega opodatkowaniu w Polsce od całości osiąganych dochodów (nieograniczony
    obowiązek podatkowy). Spółka podlega opodatkowaniu podatkiem CIT na zasadach
    ogólnych.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni zawarła z XYZ Sp. z o.
    o. w (...) umowę najmu palet (dalej także jako „Sprzęt”) wymienionych w załączniku 1B do
    przedmiotowej umowy, stanowiącym integralną jej część. Na mocy zawartej umowy (dalej:
    „Umowa”), XYZ Sp. z o.o. w (...) (dalej także jako „Wynajmujący”) oddał w najem palety
    wymienione w załączniku 1B do Umowy, a Wnioskodawczyni wzięła te palety w najem w
    zamian za wynagrodzenie. Wynajmujący jest czynnym podatnikiem podatku VAT i ma
    status polskiego rezydenta podatkowego.
    Punkt 5 zawartej przez Wnioskodawczynię Umowy wprowadza pojęcie „sprzętu
    utraconego”. Zgodnie z treścią pkt 5.1. przedmiotowej Umowy: „w przypadku, gdy zgodnie
    z danymi XYZ, Sprzęt został zgubiony, zniszczony, zanieczyszczony, nie nadaje się do
    dalszego wykorzystania, został uszkodzony w sposób wykluczający opłacalność dokonania
    jego naprawy (zużycie powstałe w wyniku normalnego używania jest dopuszczalne),
    przekazany niezgodnie z postanowieniami Umowy, zostanie on uznany za „Sprzęt
    Utracony”, a klient uiści na rzecz XYZ Opłatę za Utracony Sprzęt zgodnie z
    postanowieniami niniejszej Umowy. XYZ zastrzega sobie prawo do wystawienia faktury za
    Utracony Sprzęt w dowolnym czasie”.
    W pkt 5.2. Umowy zastrzeżono, że „cały Utracony Sprzęt kwalifikowany jest jako Sprzęt
    wynajęty do chwili uiszczenia Opłaty za Utracony Sprzęt w pełnej wysokości. Po dokonaniu
    zapłaty za Utracony Sprzęt przez Klienta dokonane będzie pomniejszenie stocku Klienta o
    liczbę zaginionego sprzętu oraz zwrócona będzie dzienna opłata najmu do dnia
    stwierdzenia braków. Rozliczenie nastąpi z bieżącą fakturą i będzie możliwe wyłącznie po
    dokonaniu zapłaty za Utracony Sprzęt”.
    W pkt 5.3. zastrzeżono ponadto, że: „żadne z postanowień punktu 5 nie powoduje
    przeniesienia na Klienta lub osobę trzecią praw własności lub innych praw związanych z
    Utraconym Sprzętem”. W treści pkt 6 załącznika 1B do Umowy wskazano, że: „Pobranie
    Opłaty za Utracony Sprzęt nie wpływa na zmianę tytułu prawnego XYZ do Sprzętu. Na
    Opłatę za Utracony Sprzęt składają się koszty, które XYZ ponosi z tytułu utraty zarobków
    wynikających z najmu Sprzętu, koszty za dodatkowy transport, utrzymanie, jak i koszty

    obsługi prawnej oraz inne koszty wynikające z używania Sprzętu przez osoby trzecie,
    ponoszone w ramach procesu ponownego wdrażania Sprzętu do sieci zorganizowanej
    przez XYZ”.
    Obecnie strony zamierzają zakończyć współpracę. W tym celu konieczne jest rozliczenie
    się przez Wnioskodawcę z posiadanych palet. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni
    prowadzi m.in. działalność handlową na dużą skalę, a współpraca była wieloletnia, doszło
    do utraty części palet czy to przez Wnioskodawcę. Część palet nie została ponadto
    zwrócona Wynajmującemu z uwagi na ich utratę przez klientów Wnioskodawcy, do
    których dostarczono towary na przedmiotowych paletach. Sytuacja, w której przy ustaniu
    tego typu współpracy okazuje się, że część palet została utracona lub uszkodzona w
    sposób nienadający się do dalszego użytku, stanowi typowe zjawisko dla tego rodzaju
    działalności. W tym stanie rzeczy kontrahent Wnioskodawcy zamierza obciążyć go opłatą
    za utracone palety. Między stronami powstał jednak spór co do tego jaki będzie charakter
    podatkowy tej opłaty.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni może zaliczyć wydatki w postaci uiszczonych i udokumentowanych
    Opłat za Utracony Sprzęt do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, będzie ona uprawniona do zaliczenia uiszczonych i
    udokumentowanych przez nią Opłat za Utracony Sprzęt do kosztów uzyskania przychodu
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Przedmiotowe unormowanie wskazuje, że legalna definicja kosztów uzyskania
    przychodów - dla celów podatku dochodowego od osób prawnych - składa się z dwóch
    zasadniczych elementów, które sumarycznie stanowią swoistą klauzulę generalną.
    Jako pierwszy z tych elementów (przesłanek) należy uznać łączne zaistnienie dwóch
    warunków tj.:
      a. faktyczne poniesienie wydatku,
      b. poniesienie wydatku musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania
        albo zabezpieczenia jego źródła.
    Drugi z tych elementów stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą, ponoszony
    wydatek nie został ujęty w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty
    uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Dyspozycja artykułu 16 ust.
    1 u.p.d.o.p., zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co
    oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej
    na tej liście nie będzie mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, także w
    przypadku, gdy był poniesiony celem osiągnięcia przychodów.
    Na podstawie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p., nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów,
    wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki
    w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.
    W rezultacie przywołany przepis uniemożliwia zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu
    kar umownych i odszkodowań wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. W zawartym w
    art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. katalogu ustawodawca zawarł enumeratywne wyliczenie wydatków

    niezaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, w tym kar umownych i odszkodowań z
    tytułu:
      a. wad dostarczonych towarów,
      b. wad wykonanych robót,
      c. wad wykonanych usług,
      d. zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
      e. zwłoki w usunięciu wad towarów,
      f. zwłoki w usunięciu wad wykonanych robót i usług.
    Dokonując oceny wydatku poniesionego przez Wnioskodawczynię w opisanym stanie
    faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym), należy w pierwszej kolejności uznać, że jest
    to wydatek związany z prowadzoną przez nią działalnością i ma na celu uzyskanie
    przychodów podlegających opodatkowaniu. Prowadzona przez Wnioskodawczynię
    działalność handlowa wymaga korzystania z palet służących przewożeniu i składowaniu
    towarów. Z uwagi na ilość wykonywanych czynności przez pracowników Wnioskodawcy,
    skalę prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności handlowej, nie da się z
    praktycznego punktu widzenia uniknąć ich uszkodzenia. Dzieje się to w sposób
    niezamierzony, pomimo wdrożonych przez Wnioskodawcę procedur logistycznych i
    magazynowych.
    Dyspozycja art. 16 u.p.d.o.p. stanowi katalog zamknięty. Wymienione w treści przepisu
    kary umowne i odszkodowania wiążą się z nienależytym wykonaniem zobowiązań. Celem
    tego przepisu jest zatem uniemożliwienie pomniejszenia podstawy opodatkowania o
    koszty poniesione w związku z zaistnieniem ww. zdarzeń. Zdarzenia opisane w stanie
    faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) wniosku, polegające na naliczeniu opłaty za
    utracone palety nie wynikają z nienależytego wykonywania obowiązków umownych przez
    Wnioskodawcę. Podkreślenia bowiem wymaga, że utrata lub zużycie palet, które
    podlegają wielokrotnej rotacji, jest normalnym zjawiskiem i w dużej mierze wynika z ich
    naturalnego zużycia, które jest wkalkulowane w działalność zarówno Wnioskodawcy, jak i
    XYZ. W tym kontekście wydatki poniesione na zrekompensowanie dostawcy palet straty
    poniesione w jego majątku w związku z utratą części z nich, niewątpliwie zostały
    poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Dodatkowo warto mieć na uwadze fakt, że jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa
    Naczelnego Sądu Administracyjnego: „Przepis art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze u.p.d.o.p.
    należy rozumieć w sposób następujący: kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego
    źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów (zabezpieczenia lub
    zachowania źródła przychodów), z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16, w
    przypadku których cel poniesienia jest bez znaczenia dla możliwości zaliczenia ich albo nie
    do kosztów uzyskania przychodów, zaś decydujące znaczenie ma jednoznaczne wskazanie
    ustawodawcy, czy dany koszt jest kosztem uzyskania przychodu, czy też nie. Należy
    również pamiętać, że przepisy art. 16 stanowiące samodzielną podstawę zaliczania
    określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, są jednocześnie przepisami o
    charakterze wyjątkowym. Warunkuje to jednocześnie określony sposób ich wykładni.
    Przede wszystkim nie można ich interpretować w sposób rozszerzający. Zgodnie z ogólnie
    przyjętymi dyrektywami wykładni nie jest dopuszczalne interpretowanie ich poprzez
    wnioskowania prawnicze (wnioskowanie z przeciwieństwa, wnioskowane z analogii, jak
    również argumentum a maiori ad minus oraz argumentum a minori ad maius)” (zob.
    wyrok NSA z 17 czerwca 2013 r., II FSK 702/11, ONSAiWSA 2014, nr 4, poz. 60.).
    W tym miejscu warto również przytoczyć wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
    w Łodzi z dnia 9 listopada 2023 r. wydany w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 670/23. Zgodnie z
    przedmiotowym wyrokiem: „Wyłączenie z kosztów uzyskania przychodu nie obejmuje
    wszystkich bez wyjątku kar umownych i odszkodowań, lecz tyko takie, które zostały
    wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587) oraz że twierdzenie, iż kara umowna lub
    odszkodowanie ze swej istoty nie mogą być uznane za koszt podatkowy czyniłoby zbędną

    regulację omawianego przepisu ustawy podatkowej” (zob. wyrok WSA w Łodzi z 9
    listopada 2023 r., I SA/Łd 670/23, LEX nr 3644979.).
    W konsekwencji, mając na uwadze powyższe okoliczności, należy przyjąć, że Opłaty za
    Utracony Sprzęt nie znajdują się w katalogu wyłączeń zawartych w art. 16 ustawy o CIT.
    Jednocześnie, z uwagi na skalę prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności
    gospodarczej należy przyjąć, że utrata palet jest normalnym zjawiskiem, a poniesione w
    związku z tym faktem koszty zostały poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytanie). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
      - wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
        zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty
        uzyskania przychodów.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że

    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest
    wykazać, że wydatki pozostają w związku z prowadzoną przez niego działalnością
    gospodarczą i pozostają w związku o jakim mowa w art. 15 ust. 1 updop.
    Na mocy powołanej regulacji, podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych
    wszelkich wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1
    updop oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub
    może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu. Przepis ten konstytuuje więc
    zasadę, stosownie do której, pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami
    podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy. W przepisie tym ustawodawca
    określił katalog wydatków, które nawet pomimo poniesienia ich przez podatnika w celu
    osiągnięcia przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych, nie mogą być uznane za
    koszt uzyskania przychodów.
    Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1
    updop, ma charakter zamknięty. W przedmiotowej sprawie, z racji istoty opisanych przez
    Państwa wydatków zasadne jest dokonanie oceny pod kątem art. 16 ust. 1 pkt 22 updop,
    zgodnie z którym:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z
      tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w
      dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo
      wykonanych robót i usług.
    W stosunku do opisanego zdarzenia przyszłego Opłaty za Utracony Sprzęt stanowią
    pewnego rodzaju kary przewidziane w umowie najmu z Wynajmującym, jednak z nie
    stanowią kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów,
    wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki
    w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. Tym samym nie będą objęte
    normą prawną z art. 16 ust. 1 pkt 22 updop.
    Do uznania Opłat za Utracony Sprzęt za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest
    wykazanie, że zostały one poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, a więc winien być spełniony ogólny warunek określony
    w art. 15 ust. 1 updop.
    Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w
    trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie
    ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co
    najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to
    takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w
    dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej
    istniało.
    Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty
    poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło
    funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Stwierdzić także należy, że w myśl art. 15 ust. 1 updop, przesłankę celowości kosztu uważa
    się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu
    a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia,
    czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia
    podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.
    Jak wynika z opisu sprawy, prowadzona przez Państwa działalność handlowa wymaga
    korzystania z palet służących przewożeniu i składowaniu towarów. Wydatki poniesione na
    zrekompensowanie dostawcy palet straty poniesionej w związku z utratą części z nich,
    niewątpliwie stanowią uzasadnione gospodarczo wydatki, które związane są z

    prowadzoną przez Państwa działalnością. Zatem wydatki poniesione na Opłaty za
    Utracony Sprzęt są nakierowane na osiągnięcie przychodów lub też na zabezpieczenie
    albo zachowanie źródła przychodów. Jak już wcześniej wskazano, podatnik ma prawo do
    zaliczenia racjonalnie uzasadnionych i pozostających w związku z prowadzoną
    działalnością wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Opłaty za Utracony Sprzęt
    traktować należy więc jako koszt uzyskania przychodów związany z prowadzoną przez
    Państwa działalnością gospodarczą.
    Reasumując, Opłaty za Utracony Sprzęt ponoszone przez Państwa, spełniają przesłanki
    wynikające z art. 15 ust. 1 updop, jednocześnie nie podlegają wyłączeniu z kosztów
    uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ww. ustawy, zatem stanowią koszty
    uzyskania przychodów.
    Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy rozstrzygnięcia w zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych, w zakresie podatku od towarów i usług zostanie/zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia
    sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.