Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-333/11-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-09-19
Teza: Czy aport sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami wybudowanej będzie zwolniony od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 a ?
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miasta, przedstawione we wniosku z dnia 06 czerwca 2011r. (data wpływu 10 czerwca 2011r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 września 2011r. (data wpływu 13 września 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania aportu sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2011r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania aportu sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami.

Ww. wniosek uzupełniono pismem z dnia 12 września 2011r. (data wpływu 13 września 2011r.) w zakresie doprecyzowania opisanego zdarzenia przyszłego oraz reprezentacji Wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Miasto posiada majątek w postaci sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami, który został wybudowany w latach 1996 -1998, a wprowadzony do ewidencji środków trwałych w 1998r. Miasto zamierza przekazać ww. majątek jako wkład niepieniężny w zamian za udziały do Sp. z o.o., w którym posiada 100% udziałów. Spółka realizuje zadania własne miasta dotyczące zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków.

Miasto jest zarejestrowane jako podatnik podatku od towarów i usług od dnia 18.05.1994r.

Miastu nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione koszty na budowę sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami wobec braku związku ze sprzedażą opodatkowaną. Miasto nie poniosło również wydatków na ulepszenie ww. sieci w stosunku, do których miało prawo do obniżenia o kwotę podatku naliczonego. Sprzedaż w zakresie dostawy wody i oczyszczania ścieków fakturowana jest przez Sp. z o.o., które jest odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Miasto budując sieci kanalizacji sanitarnej w ramach inwestycji komunalnych nadal nie obniża kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ nie osiąga żadnych przychodów związanych z eksploatacją sieci.

Wniesiony aportem majątek nie spełnia warunków zawartych w art. 55¹ Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 1964r., Nr 16. poz.93 ze zm.) i nie można go uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu tego przepisu, jak również nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w myśl przepisu art. 2 pkt 27 e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Aport budynków bądź budowli nie będzie dokonywany w ramach pierwszego zasiedlenia (rozumianego zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT), ani przed nim. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynków i budowli upłynął okres dłuższy niż dwa lata.

Majątek mający być przedmiotem aportu był wykorzystywany przez podmiot, do którego ma on być wniesiony aportem (PWiK Sp. z o.o.), a nie przez Wnioskodawcę.

Z tego tytułu Wnioskodawca nie uzyskiwał żadnych przychodów, a podatek VAT związany z budową przedmiotu aportu nie podlegał odliczeniu (w całości był wliczony w koszty).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy aport sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami wybudowanej w latach 1996-1998, a wprowadzonej do ewidencji (oddanej do eksploatacji w 1998 roku) będzie zwolniony od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 a ?

Zdaniem Wnioskodawcy, od dnia 1 kwietnia 2009r. wkłady niepieniężne wnoszone do spółek prawa handlowego i cywilnego są przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT na zasadach ogólnych. Oznacza to, że wysokość opodatkowania uzależniona będzie od przedmiotu wkładu tzn. w zależności od przedmiotu wkładu czynność ta będzie zwolniona od podatku bądź opodatkowana właściwą dla wnoszonego towaru stawką podatku.

Stosownie do art. 41 ust. 1 z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 oraz art. 146 a ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści samej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku lub opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a, zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli poniósł takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

Z uwagi na fakt, iż przedmiotem aportu będą sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami, które naszym zdaniem są budowlami i jak najbardziej korzystają ze zwolnienie z opodatkowania powołując się na ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 a, należy w tym względzie odwołać się również do innych przepisów, które definiują pojęcie budowli. I tak zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2066 r, nr 156, poz. 1118 ze zm.), przez „budowlę" należy rozumieć każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, tunele, przepusty, sieć techniczna wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolnostojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Tym samym sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami należy uznać za budowlę.

Uznając sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami za budowlę, ma zastosowanie powyższe zwolnienie od VAT, ponieważ nie przysługiwało dokonującemu dostawy, czyli wnoszącemu aport prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i nie poniósł wydatków na ulepszenie.

Po wybudowaniu ww. sieci kanalizacji, Miastu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od poniesionych kosztów ponieważ nie miało to żadnego związku ze sprzedażą opodatkowaną.

Miasto budując sieci kanalizacji sanitarnej w ramach inwestycji komunalnych nadal nie obniża kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ponieważ nie osiąga żadnych przychodów związanych z eksploatacją sieci.

Ponadto zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym Miasto stoi na stanowisku, iż z uwagi na fakt, że zostaną spełnione przesłanki wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 a ustawy o podatku od towarów i usług, dostawa budowli (aport sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami), będzie zwolniona z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Według art. 2 pkt 22 ustawy sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zauważyć w tym miejscu należy, że zgodnie z przepisem § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), które obowiązywało do 30 listopada 2008 r., wkłady niepieniężne (aporty) wnoszone do spółek prawa handlowego i cywilnego – w zamian za otrzymywane akcje i udziały – były zwolnione od podatku VAT.

W dniu 1 grudnia 2008 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336). Obowiązujące od tego dnia przepisy, co do zasady nie przewidują zwolnienia od podatku VAT aportów wnoszonych do spółek prawa handlowego i cywilnego, w związku z powyższym czynność ta jest opodatkowana podatkiem VAT. Zatem obecnie, wnoszenie wkładów niepieniężnych do spółek prawa handlowego podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach, określonych w przepisach o podatku od towarów i usług, w zależności od przedmiotu aportu.

Wobec powyższego wniesienie mienia w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Stosownie do treści § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powołany wyżej przepis jednoznacznie wskazuje, iż zwolnieniem od podatku nie są objęte czynności realizowane przez jednostki samorządu terytorialnego, wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, że wniesienie aportem sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), dla zamierzonej czynności Miasto będzie występowało w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, natomiast powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów.

Jak już wyżej wskazano, obecnie obowiązujące przepisy co do zasady nie przewidują zwolnienia od podatku od towarów i usług aportów wnoszonych do spółek prawa handlowego i cywilnego, w związku z powyższym czynność ta jest opodatkowana. Jednakże sposób jej opodatkowania (właściwa stawka podatku VAT, zwolnienie lub wyłączenie) zależy od tego co jest przedmiotem aportu.

Z opisu sprawy wynika, iż przedmiotem aportu będzie sieć kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami. W świetle przepisu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. z 2010r. Dz. U. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Wobec powyższego w rozpatrywanej sprawie, w celu ustalenia, czy dostawa przedmiotowych budowli będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania należy odwołać się do niżej przedstawionych regulacji.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na podstawie obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku, a nawet zwolnień od podatku.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z treści ww. przepisu wynika, iż dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku lub budowli kluczowym jest ustalenie, czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w 43 ust. 1 pkt 10a lit. b – stosownie do art. 43 ust. 7a – nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu warunkującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca posiada majątek w postaci sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami, który został wybudowany w latach 1996 -1998, a wprowadzony do ewidencji środków trwałych w 1998r. Miasto zamierza przekazać ww. majątek jako wkład niepieniężny w zamian za udziały do Sp. z o.o., w którym posiada 100% udziałów. Spółka realizuje zadania własne Miasta dotyczące zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 18.05.1994r. Wniesiony aportem majątek nie spełnia warunków zawartych w art. 55¹ Kodeksu cywilnego i nie można go uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu tego przepisu, jak również nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w myśl przepisu art. 2 pkt 27 e ustawy o podatku od towarów i usług. Aport budynków bądź budowli nie będzie dokonywany w ramach pierwszego zasiedlenia (rozumianego zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT), ani przed nim. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynków i budowli upłynął okres dłuższy niż dwa lata. Miastu nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione koszty na budowę sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami wobec braku związku ze sprzedażą opodatkowaną. Miasto nie poniosło również wydatków na ulepszenie ww. sieci w stosunku, do których miało prawo do obniżenia o kwotę podatku naliczonego. Sprzedaż w zakresie dostawy wody i oczyszczania ścieków fakturowana jest przez Sp. z o.o., które jest odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W rozpatrywanej sprawie , zależy zwrócić uwagę na fakt, iż – jak wskazał Wnioskodawca - planowana dostawa opisanej we wniosku budowli nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, jak również pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budowli upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Zatem, w przypadku przedmiotowej dostawy, nie będzie miał zastosowania żaden z wyjątków wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W związku z tym, dokonany przez Wnioskodawcę aport budowli będzie podlegał zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy ma bowiem zastosowanie do dostawy budynków, nieobjętych zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 ustawy. Ponieważ planowana sprzedaż została już objęta zwolnieniem na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy nie będzie miał tutaj zastosowania.

Zatem stanowisko Zainteresowanego w zakresie prawa do zwolnienia z opodatkowania aportu przedmiotowej budowli jest prawidłowe, jednakże z uwagi na zastosowanie innych przepisów prawa niż przez niego wskazane.

Ponadto, należy wskazać, iż opodatkowanie dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, zgodnie z którym, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy dostawie budynków, budowli lub ich części dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Reasumując, należy stwierdzić, że aport sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami będzie podlegał zwolnieniu od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Dodatkowo tut. Organ zwraca uwagę, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na opisie sprawy (zaistniałego stanu faktycznego), w którym jednoznacznie wskazano, iż „aport budynków bądź budowli nie będzie dokonywany w ramach pierwszego zasiedlenia (rozumianego zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT), ani przed nim. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynków i budowli upłynął okres dłuższy niż dwa lata”. Powyższe zostało przyjęte jako element przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zaistniałego stanu faktycznego i nie było przedmiotem oceny. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. W związku z powyższym przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.