Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1215/13-3/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-19
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów osobowych, przeznaczonych na nagrody w ramach akcji marketingowych
Słowa kluczowe: akcja; nagrody; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2013 r. (data wpływu 26 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów osobowych, przeznaczonych na nagrody w ramach akcji marketingowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów osobowych, przeznaczonych na nagrody w ramach akcji marketingowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej także „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym jako „podatnik VAT czynny”. Spółka, jako agencja promocyjno-reklamowa, zamierza świadczyć na rzecz osób trzecich przedsiębiorców (dalej „Klient Spółki”) usługi polegające na kompleksowej obsłudze loterii promocyjnych oraz konkursów, w których nagrodą główną są samochody osobowe. Spółka, na zlecenie Klienta Spółki, pełni rolę organizatora loterii lub konkursu.

Obowiązkiem Spółki, jako podmiotu obsługującego na zlecenie Klienta Spółki loterię promocyjną lub konkurs, jest pełna obsługa organizacji danej akcji marketingowej, w tym m. in.: zakup towarów nagród w konkursie oraz następnie wydanie tych nagród (towarów) laureatom. Spółka nie otrzymuje od laureatów, którym przekazuje nagrody, żadnego wynagrodzenia, ani żadnego innego świadczenia.

Powyższe loterie promocyjne oraz konkursy to akcje promocyjne, w których udział biorą konsumenci, nabywcy lub potencjalni nabywcy towarów lub usług oferowanych przez Klienta Spółki.

Samochód osobowy, wydawany jako nagroda jest uprzednio nabywany przez Spółkę, a zakup jest potwierdzony fakturą VAT. Wnioskodawca nie użytkuje samochodu zakupionego z przeznaczeniem na nagrodę. Przedmiotowy samochód osobowy przeznaczony na nagrodę jest związany z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Spółka otrzymuje od Klienta Spółki wynagrodzenie za kompleksową obsługę loterii promocyjnych lub konkursów, na podstawie odpowiednich faktur VAT. Kwota wynagrodzenia należnego Spółce od Klienta Spółki zawiera m.in. kwotę wartości samochodu wydawanego następnie jako nagroda uczestnikowi loterii promocyjnej bądź konkursu,

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy z tytułu nabycia samochodów osobowych, przeznaczonych na nagrody w ramach organizowanej przez Wnioskodawcę loterii promocyjnej lub konkursu, Spółka powinna zastosować częściowe odliczenie kwoty podatku naliczonego przy zakupie samochodu osobowego, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej ustawę o VAT, czy może zastosować pełne odliczenie kwoty podatku naliczonego przy zakupie tego samochodu, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy podatku od towarów i usług, w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 7a) ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym ?

Zdaniem Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów usług („ustawa o VAT”) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca przyznał zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

W okresie do dnia 31 grudnia 2013 r. kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu samochodów oraz paliwa wykorzystywanego do ich napędu zostały uregulowane w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym („ustawa nowelizująca VAT”). Stosownie do treści art. 3 ust. 1 tej ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy VAT, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze łub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. Przepis art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy nowelizującej VAT stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy przypadku, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z brzmienia przepisu art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy nowelizującej VAT, jednoznacznie wynika, że pełne odliczenie podatku naliczonego od nabytych samochodów osobowych dotyczy takich przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż nabytych przez niego samochodów osobowych, Przy czym sformułowanie „przedmiotem działalności podatnika” w zestawieniu z dalszą częścią zdania w brzmieniu „jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów)” nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym (formalnym), lecz w kontekście zadysponowania konkretnym samochodem w ściśle określony sposób. Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z odprzedażą konkretnych samochodów poprzez użycie wyrazu „tych”, przy czym ich odprzedaż jest jedyną okolicznością wymienioną w tym przepisie, która uzasadnia jego zastosowanie. Zatem do nabycia uprawnienia pełnego odliczenia podatku naliczonego konieczne jest równoczesne przeznaczenie danego, konkretnego samochodu do odsprzedaży. Pełne odliczenie podatku naliczonego nie dotyczy natomiast podatku naliczonego przy zakupie tych samochodów osobowych, które są wykorzystywane (używane) przez podatnika w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w inny sposób niż wskazany w art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy.

Odprzedaż na gruncie ustawy należy rozumieć szeroko. Pojęcie „odprzedaż”, którym posłużył się ustawodawca w tym przepisie, powinno być rozumiane jako nabycie pojazdów w celu dokonania dostawy towaru.

Użyty zatem termin „odprzedaż” obejmuje takie rodzaje działalności gospodarczej podatnika, w ramach których nabywane samochody (pojazdy), są traktowane jako towary handlowe – przeznaczone do ich dalszego zbycia.

Odsprzedaż stanowi zatem pojęcie szerokie, polegające na każdej formie przeniesienia własności samochodu na nabywcę pod jakimkolwiek tytułem prawnym. Nie można ograniczać tego pojęcia wyłącznie do dalszej sprzedaży sensu stricte, lecz winno być ono rozumiane jako każde przeniesienie prawa do dysponowania samochodem jak właściciel, niezależnie od tego, czy podatnik dokonuje sprzedaży, przekazuje samochód w loterii, czy konkursie jako nagrodę, albo pod innym tytułem prawnym. Z kolei dokonywanie takiej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oznacza, że musi przejawiać się związek takiego przekazania samochodu z działalnością gospodarczą podatnika, odsprzedaż stanowić musi część takiej działalności.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż można mówić o odprzedaży, również gdy nabyty towar zostanie wykorzystany w celu przekazania go jako nagrodę w loterii promocyjnej lub konkursie, w celu wyświadczenia usługi marketingowej na rzecz Innego podmiotu.

Zatem, jeżeli nabycie samochodu przez Spółkę odbywa się w celu wyświadczenia usługi organizacji loterii na rzecz Klienta Spółki, w szczególności w celu wykorzystania go do przekazania jako nagrodę w loterii promocyjnej lub konkursie, to można mówić o nabyciu samochodu w celach jego dalszej odprzedaży.

Zdaniem Wnioskodawcy należy przyjąć, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych w celu przeznaczenia ich na nagrody wydawane w ramach loterii promocyjnej lub konkursu organizowanych przez Wnioskodawcę, na zlecenie swojego Klienta, prawo do odliczenia kwoty podatku VAT nie podlega ograniczeniu zawartemu w art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej ustawę o VAT. Brak podstaw do zastosowania tego przepisu, w przedstawionym stanie faktycznym, uzasadnione jest brzmieniem art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a tej ustawy. Wnioskodawca nabywając samochody osobowe (nagrody) związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w świetle art. 86 ust. 1 ustawy, jest uprawniony do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług z faktur dokumentujących nabycie przedmiotowych samochodów (nagród) wydawanych następnie uczestnikom loterii lub konkursu. Odprzedaż tych samochodów (wydanie, jako nagrody w loterii bądź w konkursie) jest bowiem podstawowym przeznaczeniem tych pojazdów.

Należy dodać, że nieuzasadnione ekonomicznie byłoby różnicowanie, w zakresie prawa odliczenia podatku naliczonego, sytuacji prawnej podatników, którzy prowadzą działalność gospodarczą polegającą na nabywaniu samochodów określonych w art. 86 ust. 3 ustawy VAT w celu ich odprzedaży oraz podatników, których przedmiotem działalności jest nabywanie tych pojazdów w celu realizacji innych form ich zbycia, jak wydanie jako nagrody w loterii lub konkursie.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza treść orzeczeń sądów administracyjnych, w tym m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 czerwca 2011 r. sygn. I FSK 1014/10, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 23 października 2012 r., sygn. I SA/Kr 799/12, WSA w Warszawie z 8 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 3310/11, a także pismo izby skarbowej z dnia 18 kwietnia 2013 roku IPTPP4/443-690/12-5/S/UNR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym z dniem 1 stycznia 2014 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Należy zauważyć, że w art. 88 tej ustawy wskazane zostały sytuacje, w przypadku wystąpienia których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z użytkowaniem samochodów w prowadzonej działalności gospodarczej, były uregulowane w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 z późn. zm.). Natomiast od 1 stycznia 2014 r. w zakresie dotyczącym odliczenia podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów obowiązują przepisy art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 86a ust. 1 ustawy o VAT w przypadku nabycia:

1.  samochodów osobowych,
2.  innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony

*   kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6000 zł.

Jednocześnie, stosownie do zapisów art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze stanowi przedmiot działalności podatnika.

Analiza wyżej cytowanych przepisów wskazuje, że – co do zasady – w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości. Natomiast to ograniczone prawo nie ma zastosowania w przypadkach, o których mowa w art. 86a ust. 3 ustawy, tj. w przypadkach gdy nabywane samochody i pojazdy, jako przedmiot działalności podatnika są odsprzedawane lub oddane w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze.

Zatem podatnik ma prawo do pełnego odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie samochodu osobowego pod warunkiem spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 86a ust. 3 ustawy, tj. gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) oraz samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te ww. cele.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka, będąca czynnym podatnikiem od towarów i usług, jako agencja promocyjno-reklamowa, zamierza świadczyć na rzecz osób trzecich – przedsiębiorców usługi podlegające na kompleksowej obsłudze loterii promocyjnych oraz konkursów, w których nagrodą główną są samochody osobowe. Spółka pełni rolę organizatora loterii lub konkursu. Obowiązkiem Wnioskodawcy jest pełna obsługa organizacji danej akcji marketingowej, w tym m.in. zakup towarów – nagród w konkursie oraz następnie wydanie tych nagród (towarów) laureatom. Samochód osobowy, wydawany jako nagroda jest uprzednio nabywany przez Spółkę, a zakup jest potwierdzony fakturą VAT. Wnioskodawca nie użytkuje samochodu osobowego zakupionego z przeznaczeniem na nagrodę. Przedmiotowy samochód osobowy przeznaczony na nagrodę jest związany z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Kwota wynagrodzenia należnego Spółce od klienta zawiera m.in. kwotę wartości samochodu, wydawanego następnie jako nagroda uczestnikowi loterii promocyjnej. Wątpliwości Spółki powstały w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów osobowych wydawanych następnie w ramach nagrody uczestnikom loterii promocyjnych i konkursów.

Należy zauważyć, że art. 86a ust. 3 ustawy, określający przypadki kiedy nie obowiązują ograniczenia w odliczeniu podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów osobowych, posługuje się pojęciami „odsprzedaż” dokonywana w ramach „przedmiotu działalności podatnika”. Zatem przepis ten obejmuje takie rodzaje działalności gospodarczej podatnika, w ramach których nabywane samochody, o jakich mowa w art. 86a ust. 3 ustawy są – jako towary handlowe – przeznaczone do ich dalszego zbycia. Odsprzedaż stanowi pojęcie szerokie, polegające na każdej formie przeniesienia własności samochodu pod jakimkolwiek tytułem prawnym. Nie można ograniczać tego pojęcia wyłącznie do dalszej sprzedaży sensu stricte, lecz musi być ono rozumiane jako każde przeniesienie prawa do dysponowania samochodem jak właściciel, niezależnie od tego, czy podatnik dokonuje sprzedaży, przekazuje samochód w loterii, konkursie jako nagrodę, albo pod innym tytułem prawnym.

Z uwagi na fakt, że samochody osobowe będą nabywane przez Spółkę z przeznaczeniem na nagrody w ramach organizowanej przez Spółkę loterii, czy konkursu, należy uznać, że de facto przeznaczone są dalszej odsprzedaży.

W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie spełnione są obydwa warunki pełnego odliczenia podatku naliczone z tytułu nabycia samochodów osobowych, gdyż Wnioskodawca dokonuje odsprzedaży w rozumieniu art. 86a ust. 3 ustawy oraz odsprzedaż ta następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej. Z wniosku wynika ponadto, że samochody osobowe przeznaczone na nagrodę związane są z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Analiza wyżej cytowanych przepisów w odniesieniu do przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że, stosownie do 86 ust. 1 w zw. z art. 86a ust. 3 ustawy Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie samochodów osobowych, przeznaczonych na nagrody w ramach wykonywanych przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.