Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-419/10/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-07-15
Teza: Obowiązek wykazywania w deklaracji VAT-7 czynności sprzedaży uprawnień do emisji gazów na rzecz nabywcy z kraju UE.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa; świadczenie-miejsce świadczenia usług; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2010 r. (data wpływu 6 maja 2010 r.), uzupełnionym w dniu 28 czerwca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wykazania w deklaracji VAT-7 czynności sprzedaży uprawnień do emisji dwutlenku węgla na rzecz nabywcy z kraju UE – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 28 czerwca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wykazania w deklaracji VAT-7 czynności sprzedaży uprawnień do emisji dwutlenku węgla na rzecz nabywcy z kraju UE.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka dokonała sprzedaży uprawnień do emisji dwutlenku węgla na rzecz nabywcy z kraju UE. Po stronie Spółki nie powstał obowiązek naliczenia podatku należnego od tej transakcji, w związku z czym na fakturze wpisano adnotację: „podatek VAT rozlicza nabywca”, a kwota sprzedaży nie została przypisana żadnej ze stawek podatku, ani też sprzedaży zwolnionej. Kwotę sprzedaży Spółka wprowadziła do ewidencji księgowej jako „sprzedaż niepodlegająca VAT”. W związku z ww. sprzedażą uprawnień do emisji spalin, Spółka nie dokonała żadnych zakupów towarów lub usług i nie dokonała odliczeń podatku naliczonego związanego z tą sprzedażą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kwota dotycząca sprzedaży uprawnień do emisji dwutlenku węgla winna być ujęta w deklaracji VAT-7 dla podatku od towarów i usług w poz. 21, czy jako sprzedaż niepodlegająca VAT, nie powinna być wykazana w deklaracji?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż niepodlegająca podatkowi, dla której nie można określić żadnej stawki podatku, jak również zwolnienia od podatku, nie powinna być ujmowana w deklaracji dotyczącej podatku do towarów i usług. Spółka wskazała, iż dział C deklaracji VAT-7 nosi nazwę „rozliczenie podatku należnego”, a po stronie Spółki nie powstał obowiązek naliczenia podatku, w związku z czym nie wystąpiła podstawa opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Rozporządzeniem z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 211, poz. 1333 ze zm.), Minister Finansów określił m.in. wzór deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług (VAT-7), stanowiący załącznik nr 1 do tego rozporządzenia. Powyższe rozporządzenie zostało zmienione rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2009 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 222, poz. 1763), w którym w załączniku nr 1 zamieszczony został wzór deklaracji VAT-7, natomiast w załączniku nr 4 zawarto objaśnienia do deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7, VAT-7K i VAT-7D). Z ww. wzoru deklaracji wynika, iż podatnik dokonujący transakcji poza terytorium kraju jest obowiązany do wykazania ich wartości w poz. 21 deklaracji VAT-7. Znajduje to potwierdzenie w objaśnieniach do deklaracji, w których wskazano, iż w poz. 21 części C „Rozliczenie podatku należnego” wykazuje się dostawę towarów i świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do zwrotu podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy. W poz. tej nie uwzględnia się wartości dostaw towarów i świadczonych usług dokonywanych w ramach działalności gospodarczej zarejestrowanej poza terytorium kraju.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka dokonała sprzedaży prawa do emisji dwutlenku węgla, na rzecz nabywcy z innego kraju Wspólnoty, w związku z którą zobowiązanym do rozliczenia podatku jest nabywca. Spółka zaewidencjonowała przedmiotową transakcję jako „sprzedaż niepodlegająca VAT”. Wskazała, że w związku z ww. sprzedażą nie dokonała żadnych zakupów i nie odliczyła podatku naliczonego.

Treść objaśnień do deklaracji zawartych w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia w powiązaniu z powołanymi przepisami wskazuje, iż w pozycji 21 deklaracji VAT-7 należy wykazywać wartość transakcji niepodlegających opodatkowaniu na terytorium kraju, w związku z którymi podatnik dokonał zakupów, z tytułu których przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego lub prawo do zwrotu podatku. W każdym innym przypadku pole to nie powinno być wypełnione. Zatem biorąc pod uwagę stan faktyczny należy wskazać, że skoro Spółka nie dokonywała zakupów związanych ze sprzedażą prawa do emisji dwutlenku węgla, nie ma obowiązku wykazania tej sprzedaży w poz. 21 deklaracji VAT-7.

Należy dodatkowo wyjaśnić, że brak obowiązku wykazania przedmiotowej sprzedaży w poz. 21 deklaracji VAT-7 nie wynika – wbrew stwierdzeniu Spółki – z faktu, iż sprzedaż ta nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski, lecz z braku dokonania zakupów związanych z tą sprzedażą, w stosunku do których przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego, stosownie do powołanego wyżej art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.

Ponadto należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja indywidualna nie rozstrzyga kwestii miejsca świadczenia i opodatkowania przedmiotowej sprzedaży, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska oraz nie zadano pytania. Na podstawie złożonego wniosku organ przyjął – jako element stanu faktycznego – iż przedmiotowa sprzedaż uprawnień do emisji dwutlenku węgla, nie podlega opodatkowaniu w Polsce, a Spółka nie jest zobowiązana do rozliczenia podatku należnego na terytorium kraju.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.