Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-985/08-2/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-01-15
Teza: Czy premie pieniężne z tytułu uzyskania określonego pułapu obrotów oraz za terminową płatność podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: faktura; opodatkowanie; premia-premia pieniężna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2008 r. (data wpływu 29 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania udzielanych i otrzymywanych premii pieniężnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania udzielanych i otrzymywanych premii pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będzie, w ramach zawartych umów z kontrahentami, udzielać oraz otrzymywać premie pieniężne z tytułu uzyskania określonej wysokości obrotu oraz za terminową płatność.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy premie pieniężne z tytułu uzyskania określonego pułapu obrotów oraz za terminową płatność podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Jednolite i konsekwentne stanowisko sądów administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 4080/06 uznał, że: „(\`(...)\`) usługą jest świadczenie, które nie stanowi dostawy towaru. Nie są możliwe sytuacje, w których jedna czynność stanowi jednocześnie dostawę i świadczenie usług, co potwierdzają również unormowania VI Dyrektywy(…)”. Sąd uznał także, że: „(\`(...)\`) opodatkowanie (\`(...)\`) usługi świadczonej przez nabywcę towaru (\`(...)\`) będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności, pierwszy raz jako sprzedaży (dostawy towaru) drugi jako zakupu tego samego towaru, ale jako kolejnego zakupu o określonej łącznej wartości (świadczenia usługi) ale w ramach tej samej transakcji. (\`(...)\`) Ponadto Sąd zauważa, że usługa w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 6 ust. 1 VI Dyrektywy, to transakcja gospodarcza. Oznacza to, zdaniem Sądu, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Niezrealizowanie przez nabywcę określonego pułapu obrotów nie jest obwarowane żadną sankcją, czy jakąkolwiek odpowiedzialnością (\`(...)\`)”. Powołując się na powyższe argumenty Sąd uznał, że premie pieniężne, wypłacane w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów, nie są dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczenie usług.

Podobną tezę sformułował w wyroku z dnia 6 lutego 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt l FSK 94/06. „(\`(...)\`) Osiągnięcie przez nabywcę towarów określonej umownie wielkości obrotów (zakupów) z danym sprzedawcą nie jest usługą w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a zatem wypłacana temu nabywcy premia (bonus) za uzyskanie tego pułapu obrotów nie stanowi odpłatności (wynagrodzenia za świadczenie usług) (\`(...)\`)”.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1967/07 uznał, że: „(\`(...)\`) dokonywanie przez skarżącą spółkę zakupów u kontrahenta, jak i terminowe regulowanie świadczenia pieniężnego poprzez zapłatę mieści się w czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, w postaci dostawy towarów. Nie można więc uznać w stanie faktycznym sprawy – zrealizowania na rzecz sprzedającego określonego z góry pułapu zakupów, jak i terminową zapłatę – za świadczenie usługi. Zauważyć należy, że w tej sprawie, na określony pułap obrotów składa się odpowiednia liczba transakcji sprzedaży – dostawy towarów dokonanych na rzecz określonego podmiotu. Stanowiące przedmiot opodatkowania czynności stanowiące dostawę towaru, nie mogą, poprzez ich zsumowanie, przekształcić się w odrębny przedmiot opodatkowania w postaci usługi. Przeszkodą do takiej konstatacji – jak wcześniej zauważono – jest treść art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, z której to wynika, że dostawa towaru nie może być jednocześnie usługą. W tym miejscu należy wskazać, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela argumentację odnoszącą się do omawianej kwestii zawartą w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt l FSK 94/06. Dokonując interpretacji powołanego przepisu należy odnieść się również do unormowań Dyrektywy, a w szczególności do odpowiednika art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, jakim jest art. 24 ust. 1 Rady Unii Europejskiej 2006/112/WE (w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako dyrektywa). Zgodnie z treścią tego przepisu pojęcie „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję niestanowiącą dostawy towarów. Zauważyć zatem trzeba, iż na gruncie dyrektywy funkcjonuje takie samo rozwiązanie prawne jak w ustawie o VAT – dostawa towaru nie może jednocześnie stanowić świadczenia usługi. Konsekwencją tego jest stwierdzenie, że we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej określona ilość dostaw towarów nie może stanowić usługi (\`(...)\`)”.

Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w jednym z najnowszych wyroków – z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt l SA/Ke 100/08, podtrzymał prezentowaną powyżej linię orzeczniczą wskazując „(\`(...)\`) Fundamentalną zasadą VAT jest powszechność opodatkowania stanowiąca gwarancję, że każda transakcja w ramach działalności gospodarczej będzie opodatkowana, jednocześnie zgodnie z zasadą unikania podwójnego opodatkowania, czynność może być tylko raz opodatkowana. Podwójne opodatkowanie jest niedopuszczalne w systemie podatku od wartości dodanej. Dopiero w sytuacji, gdy otrzymanie premii oprócz przekroczenia pułapu, uzależnione byłoby od wykonania przez nabywcę dodatkowych świadczeń: stosownej ekspozycji, czynności o charakterze marketingowym, ewentualnie zobowiązania się nabywcy pod rygorem np. zapłaty kary pieniężnej do osiągnięcia określonego pułapu obrotów, istnienie obowiązku podatkowego należałoby rozpatrywać w odniesieniu do tych dodatkowych świadczeń (\`(...)\`)”.

Analizując powyższe orzeczenia można, zdaniem Wnioskodawcy, dojść do następujących wniosków:

*   treść art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, iż ta sama czynność (dostawa towarów) nie może być jednocześnie usługą, na co również wskazuje art. 24 ust. 1 Rady Unii Europejskiej 2006/112/WE, bowiem stanowiące przedmiot opodatkowania czynności stanowiące dostawę towaru, nie mogą, poprzez ich zsumowanie, przekształcić się w odrębny przedmiot opodatkowania w postaci usługi,
*   w konsekwencji, we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej określona ilość dostaw towarów nie może stanowić usługi,
*   opodatkowanie usługi świadczonej przez nabywcę towaru będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania te samej czynności. Pierwszy raz jako sprzedaży (dostawy towaru), a drugi jako zakupu tego samego towaru, ale już jako kolejnego zakupu o określonej łącznej wartości (świadczenia usługi) w ramach tej samej transakcji, co jest niedopuszczalne w systemie podatku od wartości dodanej,
*   premia byłaby wynagrodzeniem za usługę, gdyby wystąpiło świadczenie wzajemne. Dopiero w sytuacji, gdy otrzymanie premii oprócz przekroczenia pułapu, uzależnione byłoby od wykonania przez nabywcę dodatkowych świadczeń takich jak: stosownej ekspozycji, czynności o charakterze marketingowym, ewentualnie zobowiązania się nabywcy pod rygorem np. zapłaty kary pieniężnej do osiągnięcia określonego pułapu obrotów można byłoby uznać, że premia jest zapłatą za te dodatkowe świadczenia (zapłatą za usługi).

Orzecznictwo organów podatkowych

Wydane zostały interpretacje Dyrektorów Izb Skarbowych, które potwierdzają stanowisko sądów administracyjnych, iż premie pieniężne (bonusy) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, a dokumentem potwierdzającym tę transakcję jest nota obciążeniowa. Tak uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie w decyzji z dnia 12 marca 2008 r., sygn. lS.II/2 -443/219/0 „(\`(...)\`) podatnik otrzymuje od kontrahentów premie pieniężne za dokonanie określone umownie wielkości zakupów. (\`(...)\`) Z treści wniosku spółki nie wynika (\`(...)\`), aby oprócz zobowiązania się do dokonywania zakupów na określonym poziomie, nabywca wykonywał na rzecz sprzedawcy inne czynności. Poza transakcją kupna-sprzedaży, pomiędzy sprzedającym i kupującym nie doszło do rzeczywistego i odrębnego od tej transakcji świadczenia nabywcy na rzecz sprzedającego towary. Nie można zatem twierdzić, iż wypłacana nabywcy towarów przez sprzedawcę premia stanowi wynagrodzenia za dokonaną jednocześnie przez tego nabywcę usługę. Tym samym czynność ta nie podlega regulacjom ustawy. W związku z tym, iż otrzymanie przez spółkę premii pieniężnej, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, czynność ta nie skutkuje obowiązkiem wystawienia faktury VAT (\`(...)\`)”. Również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w decyzji z dnia 28 kwietnia 2008 r., sygn. nr 1401/PV-I/4407/14-17/07/EN, uznał, że „(\`(...)\`) opodatkowanie – jako usługi świadczonej przez nabywcę towaru – nabycia określonej ilości towaru, będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności, pierwszy raz, jako sprzedaży (dostawy towaru), drugi, jako zakupu (świadczenia usługi) przez nabywcę tego samego towaru, w ramach te samej transakcji (\`(...)\`) otrzymywane przez Stronę premie pieniężne wyłącznie za osiągnięcie określonego poziomu obrotów ustalonym okresie rozliczeniowym oraz za terminowe regulowanie płatności za zakupione towary nie rodzą obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. A zatem nota księgowa jako uniwersalny dokument księgowy służąc dokumentowaniu transakcji, dla których nie przewidziano odrębnych formularzy jest dokumentem prawidłowym dla udokumentowania otrzymania przez Stronę ww. premii (\`(...)\`)”.

Neutralność podatku VAT – prawo europejskie

Z porównania uregulowań Dyrektywy VAT i polskiej ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że są one zbieżne, a nadto komplementarne z pojęciami zawartymi w kodeksie cywilnym. Podobnie definiują świadczenie usług. „(\`(...)\`) Dla stwierdzenia jednak, czy dana czynność albo brak podejmowania czynności stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, należy ocenić przedmiotową transakcję w kontekście całego systemu podatku VAT, a w szczególności jego głównych założeń i celów, które zostały wyrażone w art. 1 dyrektywy VAT (\`(...)\`)”. Cechą podatku od towarów i usług jest jego neutralność. Nie powinien on obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i usługami, niebędącymi ich ostatecznymi odbiorcami. Opodatkowanie nabywcy towaru będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności (dostawy towaru) w ramach tej samej transakcji z powodu zakupu tego samego towaru. Podwójne opodatkowanie tej samej transakcji spowoduje, że podatnicy dokonujący obrotu towarami nie odzyskają naliczonego drugi raz z tytułu obrotu podatku.

Premia za określoną wysokość obrotu

Przesłanką udzielenia tej premii jest uzyskanie określonego poziomu obrotu. Tego rodzaju premia pieniężna jest formą rozliczeń wzajemnych. W szczególności nie stanowi ona wynagrodzenia za wykonaną na rzecz lub przez podatnika usługę, a także nie stanowi rabatu cenowego określonego w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Bowiem usługa wiąże się z jej świadczeniem. Występują przy tym w danym stosunku zobowiązaniowym dłużnik i wierzyciel. Wierzyciel ma prawo żądać określonego zachowania od dłużnika pod rygorem, np. zapłaty kary pieniężnej. Można byłoby uznać wówczas, że premia jest zapłatą za te dodatkowe świadczenie. Jednak w przypadku udzielenia premii pieniężnej ściśle związanej z dostawą towaru nie ma wierzyciela, który mógłby żądać, czy nawet oczekiwać określonego zachowania się dłużnika. Udzielona premia stanowi bowiem swojego rodzaju nagrodę we współpracy handlowej pomiędzy sprzedawcą i nabywcą towarów (sądy administracyjne twierdzą, że niezrealizowanie określonego pułapu obrotów nie jest zagrożone żadną sankcją).

Przy kwalifikacji premii od obrotu jako zapłaty za usługę wykonaną przez lub na rzecz podatnika konieczne byłoby wykazanie istnienia świadczenia (działania bądź zaniechania) odrębnego od samej sprzedaży towarów, które mogłoby stanowić usługę niezależnie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W przypadku premii od obrotu jedynymi świadczeniami, które mogą stanowić przedmiot opodatkowania, są dostawy towarów, od ilości których uzależnione jest udzielenie premii. Z uwagi na fakt, że jedna czynność, jaką jest nabycie towarów nie może jednocześnie stanowić dostawy towarów i świadczenia usług, nie ma możliwości wskazania usługi podlegającej opodatkowaniu.

Ponadto, zapłata premii nie ma charakteru wzajemnego, tzn. nie jest ekwiwalentem za wykonanie jakiejkolwiek usług przez lub na rzecz podatnika.

Za świadczenie usługi nie można uznać zrealizowania na rzecz sprzedającego określonego z góry pułapu obrotu. Na określony pułap obrotów składa się odpowiednia liczba transakcji sprzedaży – dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług. Czynności stanowiące dostawę towaru nie mogą jednocześnie – przez ich zsumowanie – stanowić usługi (tak Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r.). Przeszkodą do takiego rozumowania jest treść art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, z której wynika, że dostawa nie może być jednocześnie usługą.

Wykluczona jest także kwalifikacja premii od obrotu jako rabatu cenowego. Premie od obrotu stanowią świadczenie niezależne od konkretnej transakcji (nie można ich przypisać do sprzedaży konkretnych towarów). W przypadku udzielenia premii nie następuje obniżenie ceny na konkretne produkty, czy daną dostawę. Warunkiem decydującym o udzieleniu premii jest bowiem osiągnięcie określonego poziomu obrotu towarami kupowanymi lub produkowanymi przez podatnika, a zatem w żaden sposób nie dochodzi w tym przypadku do zmiany ceny towaru. Tylko w sytuacji, gdyby w związku z udzieloną premią nastąpiło obniżenie ceny sprzedaży konkretnych towarów, możliwa byłaby kwalifikacja premii od obrotu jako rabatu cenowego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż premie od obrotu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dokumentowanie premii od obrotu

W związku z tym, iż premie od obrotu nie powinny stanowić czynności opodatkowanych podatkiem VAT, wypłata premii nie powinna być dokumentowana fakturami VAT, lecz za pomocą not obciążeniowych.

Premia z tytułu przedterminowej płatności

W przypadku premii udzielanych z tytułu przedterminowej płatności (płatność w terminie wcześniejszym niż ustalony przez strony umowy) mamy do czynienia z tzw. skontem. Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego skonto to „zniżka ceny towaru objętego sprzedażą kredytową lub ratalną, udzielona nabywcy płacącemu gotówką przed ustalonym terminem”. Udzielenie skonta zmniejsza podstawę opodatkowania VAT, gdyż zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, obrót stanowiący podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i powinno zostać, co do zasady, udokumentowane fakturą korygującą (możliwe jest również wystawienie faktury ze wskazaniem kwoty przed i po udzieleniu skonta).

Premia za terminową płatność

Udzielenie premii z tytułu terminowej płatności nie można uznać za skonto, ponieważ podstawę wypłaty premii stanowi nie przedterminowe, a terminowe uregulowanie należności.

Zgodnie z definicja zawartą w Słowniku Języka Polskiego pojęcie terminowy oznacza „wykonujący coś na czas, w terminie punktualny” co nie jest równoznaczne z byciem wykonanym przed określonym terminem (tak słownikowa definicja pojęcia przedterminowy).

Jednocześnie terminowa zapłata nie może być uznana za samodzielne świadczenie. Kontrahent jest zobowiązany do zapłaty należności w terminie uzgodnionym przez strony z mocy samego prawa. Obowiązek powyższy jest niezależny od zawarcia jakiejkolwiek dodatkowej umowy i określenia dodatkowego wynagrodzenia w formie premii. Płacąc w terminie kontrahent nie świadczy usługi, a jedynie realizuje obowiązki wynikające z zawartej przez niego umowy sprzedaży, na mocy której nabył dany towar. Ponadto, udzielenie premii za terminową płatność nie wiąże się z konkretną dostawą.

Mając na uwadze powyższe udzielenie premii z tytułu terminowej płatności nie stanowi czynność podlegającej podatkowi VAT i nie umniejsza obrotu stanowiącego podstawę opodatkowania VAT. Tym samym udzielenie premii z tytułu terminowej płatności może zostać udokumentowane notą księgową (a nie fakturą korygująca).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 ustawy. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót (…). Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 r., podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których nabywcom wypłacane są tzw. premie pieniężne. Skutki podatkowe wypłaconych premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp.

W sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w cyt. art. 29 ust. 4 ustawy, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy.

W praktyce występują również sytuacje, w których premia pieniężna jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę zakupów określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i premia ta nie jest związana z żadną konkretną dostawą. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach.

Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca będzie w ramach zawartych umów z kontrahentami, udzielać oraz otrzymywać premie pieniężne z tytułu uzyskania określonej wysokości obrotu oraz za terminową płatność.

W takim przypadku przedmiotowe premie stanowić będą rodzaj wynagrodzenia dla nabywców za świadczone na rzecz dostawców usługi. Jest to relacja zobowiązaniowa, którą na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Otrzymanie premii pieniężnej powinno zostać udokumentowane, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, fakturą VAT spełniającą wymogi, o których mowa w § 5 rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Reasumując, otrzymanie premii pieniężnej od dostawcy towarów powinno być udokumentowane za pomocą faktury VAT. W przypadku, gdy premia pieniężna wypłacana będzie przez dostawcę towarów – Wnioskodawca, jako świadczący usługę, zobowiązany będzie do wystawienia faktury VAT, dokumentującej przedmiotową transakcję.

W złożonym wniosku Spółka podniosła, iż w wyniku uznania danej czynności za świadczenie usługi, dojdzie do niedopuszczalnej sytuacji, zgodnie z którą, opisana sytuacja jest jednocześnie dostawą towaru i świadczeniem usługi. Tut. Organ nie zgadza się z takim uproszczeniem, bowiem jakkolwiek nie uznać, dostawa towarów zachowuje swój charakter przez cały czas trwania umowy, na podstawie której strony prowadzą współpracę. Jednakże stosunek, na podstawie którego wypłacana jest premia pieniężna, jest odrębną relacją zobowiązującą, choć wynikającą z tej samej umowy regulującej zasady współpracy między kontrahentami.

Wobec powyższego, jeżeli mamy do czynienia z dwoma stosunkami prawnymi nie można mówić o podwójnym opodatkowaniu, czy o opodatkowaniu tej samej transakcji raz jako dostawy, a drugi jako usługi, bowiem przedmiotem opodatkowania jest inne zachowanie nabywcy towarów.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), w której wprowadzono zmianę m.in. w art. 29 ust. 4 ustawy.

Ponadto do dnia 1 grudnia 2008 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12,61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.