Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-41/12/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-04-05
Teza: Czy w takiej sytuacji można zaliczyć wydatki poniesione na najem mieszkania, jako koszty uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; mieszkanie; wynajem
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 grudnia 2012r. (data wpływu do tut. Biura 12 stycznia 2012r.), uzupełnionym w dniach 23 stycznia oraz 09 marca 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków związanych z wynajęciem mieszkania na czas świadczenia usług medycznych poza miejscem zamieszkania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2011r. do Urzędu Skarbowego w Sosnowcu wpłynął Pana wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków związanych z wynajęciem mieszkania na czas świadczenia usług medycznych poza miejscem zamieszkania. Pismem z dnia 09 stycznia 2012r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał ww. wniosek do tut. Biura, celem załatwienia zgodnie z właściwością. W dniu 23 stycznia 2012r. wniosek ten został uzupełniony o należną opłatę, jednakże nadal zawierał braki formalne. Z tej też przyczyny pismem z dnia 02 marca 2012r. Znak: IBPBI/1/415-41/12/ESZ wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełniony wniosek wpłynął do tut. Biura w dniu 09 marca 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest lekarzem (specjalistą chirurgii ogólnej), prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą w formie indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej. W ramach kontraktu lekarskiego w 2011 roku, Wnioskodawca świadczył usługi medyczne na Oddziale Chirurgii Ogólnej Powiatowego Centrum Zdrowia. Z uwagi na znaczną odległość między miejscowością, w której mieszka, a miejscowością, w której świadczy usługi medyczne (ponad 300 km) oraz wysokie koszty, uciążliwość dojazdów i charakter wykonywanej pracy, Wnioskodawca był zmuszony wynająć mieszkanie w pobliżu miejsca świadczenia usług medycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanej sytuacji wydatki poniesione na najem mieszkania można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, przyjmuje się powszechnie, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą poniesione w celu zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów w taki sposób, aby przynosiło ono przychody także w przyszłości. W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej możliwe jest świadczenie usług poza miejscem zamieszkania i może wiązać się to z koniecznością przebywania w miejscowości, gdzie takie usługi są świadczone. Przedsiębiorca jest wtedy uprawniony do zaliczenia wydatków ponoszonych za wynajem mieszkania do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności. Jednak koszty wynajmu muszą być związane z wykonywaniem usług poza miejscem zamieszkania. Wydatki na najem mieszkania poza miejscem zamieszkania powinny być związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i organizacją świadczonych usług, a także ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania ich źródła. Art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) stanowi bowiem, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ponoszone wydatki należy udokumentować rachunkami lub fakturami wystawionymi przez właściciela mieszkania. Istotne jest również posiadanie dowodów świadczących o wykonywaniu usług w okolicach wynajmowanego mieszkania, umożliwiających ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami oraz potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków.

Można zatem przyjąć, że w przypadku, gdy miejscem zamieszkania jest miejscowość X, a miejscem świadczenia usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest miejscowość Y (oddalona od miejscowości X o około 300 km), to wydatki ponoszone z tytułu wynajmu mieszkania w miejscu świadczenia usług mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 listopada 2010r. Znak: IBPBI/1/415-966/10/SK,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 01 lutego 2011r. Znak: ILPB1/415-1248/10-4/AGr.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 361), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie ponoszone przez podatnika wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów; przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów). Ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodu.

Zatem aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien on, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest lekarzem, prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej. W ramach kontraktu lekarskiego w 2011 roku Wnioskodawca świadczył usługi medyczne na Oddziale Chirurgii Ogólnej Powiatowego Centrum Zdrowia. Z uwagi na znaczną odległość między miejscowością, w której mieszka, a miejscowością, w której świadczy usługi medyczne (ponad 300 km) oraz wysokie koszty i uciążliwość dojazdów, zmuszony był wynająć mieszkanie w pobliżu miejsca świadczenia usług medycznych.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż w sytuacji gdy miejscem zamieszkania Wnioskodawcy (będącym jednocześnie siedzibą jego firmy) jest miasto X, a miejscem świadczenia usług medycznych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie co do zasady miasto Y (obszar, na którym będzie realizował usługi medyczne, znajduje się w odległości około 300 km od miasta X), to wydatki jakie będzie On ponosić z tytułu wynajmu i używania mieszkania w miejscu (miejscowości) świadczenia tych usług, stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będą mogły w okresie świadczenia tych usług stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Bez wątpienia bowiem, w złożonym wniosku Wnioskodawca wykazał związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ww. wydatkami a uzyskiwaniem przychodów z ww. źródła przychodów oraz racjonalność poniesienia tych wydatków. Przedmiotowe wydatki nie są również wymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów ujętym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

Zwraca się jednocześnie uwagę na konieczność właściwego udokumentowania wskazanych we wniosku wydatków. Należy zaznaczyć, że zgromadzone dokumenty nie mogą się przy tym ograniczać wyłącznie do faktury (rachunku) wystawionego przez właściciela lokalu, który wynajmie Wnioskodawca, faktur (rachunków) za media, bądź też innych dokumentów stwierdzających jedynie wysokość poniesionych przez Wnioskodawcę wydatków z tytułu używania tego lokalu. Niezbędnym jest również posiadanie dowodów, świadczących o wykonanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługach w okolicach wynajmowanego mieszkania, umożliwiających w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami, a ponadto potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków.

Jeżeli więc poniesione wydatki będą spełniać wszystkie wymienione powyżej warunki, to mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Nadmienić jednakże należy, iż zasadność zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków, do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Do wniosku dołączono wydruk artykułów prasowych. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.