Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-2-1.4514.489.2016.2.MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-12-07
Teza: Czy umowy pożyczki zawarte przez Zainteresowanych będą wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 oraz art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych, przedstawione we wniosku wspólnym z 26 sierpnia 2016 r. (data wpływu do Biura – 30 sierpnia 2016 r.), uzupełnionym 3 listopada 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umów pożyczki zawartych przed dokonaniem zmiany w przedmiocie działalności gospodarczej Pożyczkodawcy (nadaniem mu nowego kodu Polskiej Klasyfikacji Działalności) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2016 r. wpłynął do Biura ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie m.in. skutków podatkowych umów pożyczki zawartych przed dokonaniem zmiany w przedmiocie działalności gospodarczej Pożyczkodawcy (nadaniem mu nowego kodu Polskiej Klasyfikacji Działalności).

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 21 października 2016 r. znak: 2461.IBPB-2-1.4514.489.2016.1.MZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 3 listopada 2016 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Zainteresowani – A S.A. (Pożyczkodawca) oraz B S.A. (Pożyczkobiorca) są podmiotami wchodzącymi w skład grupy kapitałowej – X (dalej: Grupa). Pożyczkodawca i Pożyczkobiorca są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług.

Pożyczkodawca planuje zawrzeć z Pożyczkobiorcą Umowę ramową o świadczenie usług w zakresie udzielania pożyczek pieniężnych (Umowa Ramowa) – umowa ta zostanie zawarta w Polsce. Umowa Ramowa określać będzie ogólne warunki, na podstawie których Pożyczkodawca będzie udzielał pożyczek środków pieniężnych na rzecz Pożyczkobiorcy (pożyczki). Każda pożyczka udzielana będzie przez Pożyczkodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy na podstawie odrębnie podpisanej umowy pożyczki, której wzór został określony w treści Umowy Ramowej (każda z umów pożyczek będzie zawierana w Polsce). W dniu podpisania umowy pożyczki, środki pieniężne, które będą przedmiotem tej umowy, znajdować będą się na terytorium Polski. Środki pieniężne, będące przedmiotem umowy pożyczki, zostaną przelane na rachunek bankowy Pożyczkobiorcy. Z tytułu udzielenia pożyczki Pożyczkodawcy przysługiwać będzie od Pożyczkobiorcy wynagrodzenie w postaci odsetek w wysokości rynkowej, z uwzględnieniem ryzyka wiążącego się z tą czynnością (wynagrodzenie). Pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz Pożyczkodawcy należnego mu wynagrodzenia na podstawie wystawionej przez Pożyczkodawcę faktury VAT (na kwotę odsetek od pożyczki).

Środki pieniężne, jakie planuje wykorzystać Pożyczkodawca do udzielania pożyczek, pochodzić będą z nadwyżek wygenerowanych przez tę spółkę w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Pożyczkodawca jest zainteresowany regularnym zawieraniem umów pożyczek w celach zarobkowych na rzecz podmiotów wchodzących w skład Grupy jak również na rzecz podmiotów trzecich.

W przedmiocie działalności gospodarczej Pożyczkodawcy nie została uwzględniona pozycja „PKD 64.92.Z – pozostałe formy udzielania kredytów”, jednakże po zawarciu Umowy Ramowej Zgromadzenie Akcjonariuszy Pożyczkodawcy planuje podjąć uchwałę w sprawie zmiany statutu Pożyczkodawcy i wprowadzenia do jego treści m.in. dodatkowego przedmiotu działalności gospodarczej w postaci „PKD 64.92.Z – pozostałe formy udzielania kredytów”. Zmiana statutu Pożyczkodawcy zostanie zgłoszona oraz zarejestrowana w Rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (zmiana PKD).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, co następuje:

Zdarzenia przyszłe dotyczą zawarcia przez Wnioskodawcę (Zainteresowanego) umów pożyczki z A S.A. przed dokonaniem zmiany w przedmiocie działalności gospodarczej Pożyczkodawcy (dodaniem dodatkowego przedmiotu tej działalności i nadaniem nowego kodu Polskiej Klasyfikacji Działalności) oraz zawarcia przez Wnioskodawcę (Zainteresowanego) umów pożyczki z A S.A. po dokonaniu powyższej zmiany. Oznacza to, że Wnioskodawca wnosi o wydanie dwóch interpretacji w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych odnoszących się do tychże dwóch zdarzeń. Udzielanie pożyczek przez A S.A. (Pożyczkodawca) na rzecz B S.A. (Pożyczkobiorca), zarówno przed dokonaniem zmiany Polskiej Klasyfikacji Działalności, jak i po tym fakcie, będzie mieściło się w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, będąc jednocześnie czynnością zwolnioną z tego podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.

Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług (którym Pożyczkodawca jest) spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielania, czy statusu nabywcy. Zatem Pożyczkodawca będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a czynność udzielenia przez Pożyczkodawcę pożyczki stanowi czynność wykonywaną w ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy.

Zwykle stawka podatku od czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług wynosi 22% lub 23% (w okresie 1 stycznia 2011 r. – 31 grudnia 2016 r.). W treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej przewidziano jednak opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub ich całkowite zwolnienie od podatku. I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, zwolnione są od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Ponadto, zgodnie z zapisem art. 43 ust. 15 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13 nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.

Pożyczkobiorca planuje zaciągnąć oprocentowaną pożyczkę lub pożyczki od spółki akcyjnej, wchodzącej w skład Grupy Kapitałowej. Pożyczkodawca i Pożyczkobiorca są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że czynność udzielenia pożyczki przez pożyczkodawcę, będącego czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług stanowi czynność wykonywaną w ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy. Zatem udzielając pożyczki Pożyczkodawca działa jako podatnik, o którym mowa w ust. 1 ww. artykułu. Przedmiotowa usługa – stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, przy czym zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, korzysta ze zwolnienia od tego podatku.

Powyższe znajduje odzwierciedlenie w wydanej na rzecz Wnioskodawcy (Zainteresowanego) przez Ministra Rozwoju i Finansów, organ upoważniony – Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy – indywidualnej interpretacji podatkowej z 25 października 2016 r., znak: ITPP1/4512-612/16-1/JP. W treści tej interpretacji organ podatkowy potwierdził, że Pożyczkodawca udzielając pożyczek na rzecz Pożyczkobiorcy będzie posiadał status podatnika podatku od towarów i usług i czynność ta będzie objęta zwolnieniem od tegoż podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy. Tym samym przyjąć należy, że poprzez wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy indywidualnej interpretacji podatkowej z 25 października 2016 r. znak ITPP1/4512-612/16-1/JP Organ ten dokonał rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym udzielenie pożyczek przez Pożyczkodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, zarówno przed dokonaniem zmiany Polskiej Klasyfikacji Działalności, jak i po tym fakcie, będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Zainteresowanych, udzielanie pożyczek przez Pożyczkodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy w sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego, zarówno przed dokonaniem zmiany Polskiej Klasyfikacji Działalności, jak i po tym fakcie, będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zainteresowani wskazali, że umowy pożyczki z reguły podlegają opodatkowaniu w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Jednakże w myśl art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają temu podatkowi czynności cywilnoprawne inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z podatku od towarów i usług (z wyjątkami niedotyczącymi umowy pożyczki).

W myśl art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych czynności cywilnoprawne podlegają temu podatkowi jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zdaniem Zainteresowanych, z powołanego powyżej przepisu wynika, że umowy pożyczek będą podlegały – co do zasady – podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili ich zawarcia ich przedmiot, tj. pieniądze będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wówczas nie ma znaczenia gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie będą miały miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy. Umowy pożyczek będą podlegały podatkowi od czynności cywilnoprawnych, także jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia będą znajdowały się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca będzie miał miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie natomiast do treści art. 4 pkt 7 ww. ustawy obowiązek podatkowy w tym podatku ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkami które nie znajdują zastosowania w analizowanym zdarzeniu przyszłym.

W opisanym przez Zainteresowanych zdarzeniu przyszłym, przy zawieraniu umów pożyczek czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w myśl art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Zainteresowani powołali interpretacje indywidualne.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tylko tę część stanowiska Zainteresowanych, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego skutków podatkowych dla Zainteresowanych w podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Zainteresowanych dotycząca podatku od czynności cywilnoprawnych tylko w części odnoszącej się do skutków podatkowych umów pożyczki zawartych przed dokonaniem zmiany w przedmiocie działalności gospodarczej Pożyczkodawcy (nadaniem mu nowego kodu Polskiej Klasyfikacji Działalności). W pozostałym zakresie wniosku zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Z kolei ustalenia odnoszące się do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710, ze zm.), uznano za element opisu niepodlegający ocenie w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223, ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Wskazać należy, że stosownie do treści art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z powołanego powyżej przepisu wynika, że umowy pożyczek będą podlegały – co do zasady − podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili ich zawarcia ich przedmiot, tj. pieniądze będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wówczas nie ma znaczenia gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie będą miały miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Umowy pożyczek będą podlegały podatkowi od czynności cywilnoprawnych, także jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia będą znajdowały się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca będzie miał miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Z cytowanego powyżej przepisu art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, wynika generalnie, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności w zakresie w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług lub takie czynności, w których przynajmniej jedna ze stron z tytułu ich dokonania (dokonania tych czynności) jest zwolniona z podatku od towarów i usług (z wyjątkiem określonych czynności, które w przedmiotowej sprawie nie występują).

Należy jednak zaznaczyć, że o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności jest z podatku od towarów i usług zwolniona.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu wynika, że Zainteresowani – A S.A. (Pożyczkodawca) oraz B S.A. (Pożyczkobiorca) są podmiotami wchodzącymi w skład grupy kapitałowej – X (dalej: Grupa). Pożyczkodawca i Pożyczkobiorca są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług. Pożyczkodawca planuje zawrzeć z Pożyczkobiorcą Umowę ramową o świadczenie usług w zakresie udzielania pożyczek pieniężnych (Umowa Ramowa) – umowa ta zostanie zawarta w Polsce. Umowa Ramowa określać będzie ogólne warunki, na podstawie których Pożyczkodawca będzie udzielał pożyczek środków pieniężnych na rzecz Pożyczkobiorcy (pożyczki). Każda pożyczka udzielana będzie przez Pożyczkodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy na podstawie odrębnie podpisanej umowy pożyczki, której wzór został określony w treści Umowy Ramowej (każda z umów pożyczek będzie zawierana w Polsce). W dniu podpisania umowy pożyczki, środki pieniężne, które będą przedmiotem tej umowy, znajdować będą się na terytorium Polski. Środki pieniężne, będące przedmiotem umowy pożyczki, zostaną przelane na rachunek bankowy Pożyczkobiorcy. W przedmiocie działalności gospodarczej Pożyczkodawcy nie została uwzględniona pozycja „PKD 64.92.Z – pozostałe formy udzielania kredytów”, jednakże po zawarciu Umowy Ramowej Zgromadzenie Akcjonariuszy Pożyczkodawcy planuje podjąć uchwałę w sprawie zmiany statutu Pożyczkodawcy i wprowadzenia do jego treści m.in. dodatkowego przedmiotu działalności gospodarczej w postaci „PKD 64.92.Z – pozostałe formy udzielania kredytów”. Zmiana statutu Pożyczkodawcy zostanie zgłoszona oraz zarejestrowana w Rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (zmiana PKD). Udzielanie pożyczek przez A S.A. (Pożyczkodawca) na rzecz B S.A. (Pożyczkobiorca), zarówno przed dokonaniem zmiany PKD, jak i po tym fakcie, będzie mieściło się w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, będąc jednocześnie czynnością zwolnioną z tego podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.

Skoro zatem – jak wskazano we wniosku i co zostało, jak podkreślił Wnioskodawca, potwierdzone w interpretacji indywidualnej z 25 października 2016 r. znak: ITPP1/4512-612/16

\-1/JP wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy − udzielanie pożyczek przez A S.A. (Pożyczkodawca) na rzecz B S.A. (Pożyczkobiorca), m.in. przed dokonaniem zmiany w przedmiocie działalności gospodarczej Pożyczkodawcy, będzie czynnością zwolnioną z podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług – to na mocy art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych umowa (umowy) pożyczki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych – będzie z niego wyłączona.

W świetle powyższego stanowisko Zainteresowanych należało uznać za prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Zainteresowanych interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, że interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zainteresowanym przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.