Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-102b/09/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-08-05
Teza: Sprzedawca oleju opałowego zamierzający stosować stawkę właściwą dla oleju opałowego przeznaczonego do celów opałowych powinien uzyskać w wystawianej fakturze, w chwili sprzedaży oleju, prawidłowo sporządzone oświadczenie zawierające wszystkie elementy określone w art. 89 ust. 6 ustawy.
Słowa kluczowe: sprzedaż; stawka-stawki podatku; wyroby-wyroby energetyczne-olej opałowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 90

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11 maja 2009 r. (data wpływu 13 maja 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 czerwca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczące podatku akcyzowego w zakresie dokumentowania preferencyjnej sprzedaży oleju opałowego przeznaczonego do celów opałowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie dokumentowania preferencyjnej sprzedaży oleju opałowego przeznaczonego do celów opałowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zamierza, dostarczając olej opałowy podmiotom gospodarczym lub instytucjom państwowym, samorządowym itp., zawierać pisemne umowy na sprzedaż oleju opałowego, w których treści zawarte będą oświadczenia kupującego stanowiące zobowiązanie, że zakupiony przez niego olej opałowy przeznaczony będzie wyłącznie do celów grzewczych. W treści niniejszych umów będą zawarte dane nabywcy, ilości, rodzaju i przeznaczenia nabywanych wyrobów. Wskazany będzie również rodzaj, typ oraz liczba posiadanych urządzeń grzewczych, a także miejsce gdzie znajdują się te urządzenia. Umowa będzie również zawierała datę i miejsce jej podpisania. Na wystawianych następnie fakturach VAT zamieszczona będzie informacja o numerze i dacie podpisania umowy na sprzedaż oleju opałowego.

W związku z powyższym zadano we wniosku następujące pytanie.

Czy umieszczenie na fakturze sprzedaży numeru umowy, która będzie zawierała powyższe dane na podstawie, której realizowana będzie dostawa oleju opałowego oraz daty jej podpisania może stanowić podstawę do zastosowania stawki podatku akcyzowego w wysokości, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 9,10 i 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, umieszczenie na fakturze sprzedaży numeru umowy, która będzie zawierała datę sprzedaży oleju opałowego (określenie przedziału czasowego) i planowaną ilości zakupu oleju, wskazanie rodzaju, typu oraz liczby posiadanych urządzeń grzewczych, a także miejsca gdzie znajdują się te urządzenia stanowi podstawę do zastosowania stawki podatku akcyzowego w wysokości, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 9,10 i 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11), zwanej dalej ustawą, czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5, art. 9 ust. 1 oraz art. 100 ust. 1 i 2, są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Stosownie do przepisu art. 8 ust. 2 pkt 3 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy.

Zgodnie z art. 10 ust. 8 ustawy obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży wyrobów akcyzowych, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 3 powstaje z dniem wydania ich nabywcy.

Natomiast w myśl ust. 9 cytowanego artykułu jeżeli sprzedaż, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 3, powinna być potwierdzona fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania wyrobu akcyzowego.

W myśl art. 89 ust. 5 pkt 1 ustawy sprzedawca wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w ust. 1 pkt 9, 10 i 15, jest obowiązany w przypadku sprzedaży osobom prawnym, jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą - do uzyskania od nabywcy oświadczenia, że nabywane wyroby są przeznaczone do celów opałowych lub będą sprzedane z przeznaczeniem do celów opałowych, uprawniających do stosowania stawek akcyzy określonych w ust. 1 pkt 9, 10 i 15.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, jeżeli jest czytelnie podpisane, może być również złożone na wystawianej fakturze, ze wskazaniem rodzaju, typu oraz liczby posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znajdują się te urządzenia (art. 89 ust. 7 ustawy).

Powyższe przepisy wprowadzono w celu zapewnienia właściwej kontroli w zakresie obrotu wyrobami energetycznymi korzystającymi z preferencyjnych stawek akcyzy ze względu na przeznaczenie do celów opałowych. Między innymi na sprzedawców olejów przeznaczonych do celów opałowych nałożono szczególne obowiązki w zakresie uzyskiwania oświadczeń o przeznaczeniu wyrobów uprawniającym do zastosowania obniżonych stawek akcyzy oraz szczegółowo określono zakres danych jakie powinny zawierać oświadczenia. Dopiero uzyskanie przez sprzedawcę oświadczenia spełniającego wszystkie wymogi określone we wskazanych przepisach umożliwia zastosowanie stawki preferencyjnej właściwej dla paliw opałowych przeznaczonych do celów opałowych.

Należy zauważyć, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Rzeczą zupełnie wyjątkową jest zatem sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Z treści zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, iż Spółka zamierza sprzedawać olej opałowy przeznaczony do celów opałowych podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą, instytucjom państwowym i samorządowym. Umowy z kontrahentami w swojej treści będą zawierały oświadczenie o przeznaczeniu nabywanego oleju opałowego. W fakturach dokumentujących preferencyjną sprzedaż będzie umieszczony numer zawartej umowy.

W świetle przepisów ustawy o podatku akcyzowym na tle opisanego zdarzenia przyszłego należy wskazać, iż zasadą jest, że sprzedawca oleju opałowego w momencie sprzedaży powinien uzyskać (otrzymać) od nabywcy oświadczenie uprawniające do korzystania z preferencyjnej stawki podatku. Należy także pokreślić fakt, iż uzyskiwanie oświadczeń związane jest z czynnością sprzedaży, a nie faktem zamówienia wyrobu.

Ustawodawca umożliwił w przepisie art. 89 ust. 7 ustawy złożenie oświadczenia na wystawianej w związku ze sprzedażą fakturze. Zatem jeżeli oświadczenie jest składane w fakturze sprzedaży, to powinno zawierać wszystkie wymagane prawem elementy, a nie tylko numer umowy, w której treści zawarte jest oświadczenie złożone przy zamówieniu oleju opałowego.

Zatem w przypadku, gdy w chwili sprzedaży oleju opałowego Spółka nie otrzyma od nabywcy oświadczenia, skutkować będzie powstaniem obowiązku podatkowego wynikającego z przepisu art. 8 ust. 2 pkt 3 ustawy, gdyż sprzedaż nastąpi bez zachowania warunku uprawniającego do korzystania z preferencyjnej stawki. Zatem fakt, iż sprzedawca nie będzie dysponował w trakcie sprzedaży oświadczeniem potwierdzającym przeznaczenie sprzedawanego oleju opałowego spowoduje, iż będzie zobowiązany do zastosowania wyższej niepreferencyjnej stawki podatku (art. 89 ust. 16 ustawy).

Reasumując, sprzedawca oleju opałowego zamierzający stosować stawkę właściwą dla oleju opałowego przeznaczonego do celów opałowych powinien uzyskać w wystawianej fakturze, w chwili sprzedaży oleju, prawidłowo sporządzone oświadczenie zawierające wszystkie elementy określone w art. 89 ust. 6 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.