Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.616.2018.2.KOM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-25
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację zadania
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 września 2018 r. (data wpływu 2 października 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu poniesionych wydatków dla realizacji zadania inwestycyjnego pn. „Przebudowa drogi powiatowej (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu poniesionych wydatków dla realizacji zadania inwestycyjnego pn. „Przebudowa drogi powiatowej (…)”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Powiat dnia 27 września 2018 r. złożył wniosek do Urzędu Marszałkowskiego o dofinansowanie operacji pn.: „Przebudowa drogi powiatowej (…)” ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020. Dopuszczalny poziom uzyskanego dofinansowania kształtuje się na poziomie do 63,63% kosztów kwalifikowalnych na operację typu „Budowa lub modernizacja dróg lokalnych” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktur w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” objętego PROW 2014-2020.

Szacunkowa wartość przedmiotowej operacji, która realizowana będzie w formule „zaprojektuj i wybuduj” wynosi 4 000 000,00 zł brutto, w tym podatek VAT - 747 967,48 zł, zaś wnioskowana wartość dofinansowania równa jest kwocie 2 107 462,00 zł.

Powiat we wniosku o dofinansowanie zaliczył koszty podatku VAT do kosztów kwalifikowanych projektu i w związku z realizacją inwestycji musi wykazać, iż podatek VAT nie będzie mógł być przez niego odzyskany w całości lub w części, zarówno podczas realizowania inwestycji, ani po jej zakończeniu. Tylko w takiej sytuacji może zaliczyć podatek VAT poniesiony na realizację inwestycji jako wydatek kwalifikowany projektu.

Wraz z wnioskiem Powiat złoży wymagany załącznik „Oświadczenie o kwalifikowalności VAT”, w którym oświadczy, że jest podatnikiem VAT, figuruje w ewidencji płatników VAT i realizując powyższą inwestycję nie może odzyskać w żaden sposób kosztu VAT, który będzie poniesiony z powodu, że w operacji nie przewiduje się wynajęcia, dzierżawy lub innych form odpłatnego wykorzystania inwestycji, stąd nie pojawią się dodatkowe czynności opodatkowane.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług tylko od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponadto w oświadczeniu Powiat zobowiązuje się do zwrotu zrefundowanej w ramach powyższej operacji części poniesionego VAT, jeżeli zaistnieją przesłanki umożliwiające odzyskanie przez Powiat tego podatku. W związku z tym, że Powiat złożył wymagany załącznik „Oświadczenie o kwalifikowalności VAT” oraz wykazał VAT w kosztach kwalifikowanej inwestycji i może ubiegać się o włączenie do kosztów kwalifikowanych operacji należnej kwoty podatku VAT powinien jeszcze uzyskać interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaną przez Dyrektora właściwej Izby Skarbowej, która powinna jednoznacznie wskazywać, że Powiat nie może odzyskać podatku od towarów i usług (VAT) w przypadku jego uiszczenia w realizowanej inwestycji.

Wydana interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego jest wymaganym przez Samorząd Województwa załącznikiem na etapie składania wniosku o dofinansowanie lub jako załącznik do wniosku o płatność i niezbędnym do wypłaty środków finansowych z tytułu pomocy, potwierdzającym spełnienie jednego z warunków wypłaty pomocy, w którym Powiat będzie występował o zrefundowanie kosztów kwalifikowanych w przypadku realizacji inwestycji na poziomie nie przekraczającym 63,63% kosztów kwalifikowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy posiada prawo do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją operacji pn. „Przebudowa drogi powiatowej (…)”, zgłoszonej do dofinansowania ze środków UE w ramach PROW 2014-2020?

Zdaniem Wnioskodawcy, Powiat nie posiada prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją inwestycji, a wynika to z analizy treści art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), która stanowi, że w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 tejże ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy.

Wynika z tego, że prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik od towarów i usług oraz gdy te towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonania czynności podatkowanych VAT.

Warunkiem umożliwiającym skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W tym miejscu należy odwołać się do jednej z podstawowych zasad podatku od towarów i usług, a mianowicie zasady neutralności VAT, która zakłada, iż co do zasady podatek VAT powinien być niedostrzegalny ekonomicznie (neutralny) dla przedsiębiorcy, który nie jest ostatecznym konsumentem towaru lub usługi. Oznacza to że podmiot, który nie „zużywa” danego towaru lub usługi, a jedynie odsprzedaje dalej te dobra, nie powinien ponosić ciężaru ekonomicznego podatku.

Potwierdził to także WSA w Poznaniu z wyroku z dnia 3 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Po 443/12, uznając że: „Zasada neutralności VAT, umożliwiająca odliczenie podatku naliczonego, ma zastosowanie tylko do podatników wykonujących czynności opodatkowane VAT”.

W tym samym wyroku znalazło aprobatę także stwierdzenie, iż „Jeśli zaś podatnik takich czynności nie wykonuje, a nabywa dobra z naliczonym podatkiem, podatek ten stanowi element kosztowy. Taka sytuacja sprawia że obciążenie podatkiem VAT może dotyczyć także podatnika”.

Biorąc to pod uwag, w omawianej sprawie warunek uprawniający do doliczenia nie zostanie spełniony, gdyż powstały w wyniku realizacji projektu majątek nie będzie wykorzystywany do dalszych czynności opodatkowanych podatkiem VAT, dlatego podatek w tej sytuacji stanowić będzie element kosztowy inwestycji.

Mając na względzie obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, wnioskodawca uważa, że nie będzie przysługiwało mu prawo do odzyskania podatku w związku z realizacją inwestycji, ponieważ poniesione na realizację wydatki nie będą wykorzystywane do dalszych czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o te różnice kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 995, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą o samorządzie powiatowym – powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym – powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym m.in. w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych (pkt 6) oraz porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli (pkt 15).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych), gdyż tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Powiat złożył wniosek do Urzędu Marszałkowskiego o dofinansowanie operacji pn.: „Przebudowa drogi powiatowej (…)” ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020. Szacunkowa wartość przedmiotowej operacji, która realizowana będzie w formule „zaprojektuj i wybuduj” wynosi 4 000 000,00 zł brutto, w tym podatek VAT - 747 967,48 zł, zaś wnioskowana wartość dofinansowania równa jest kwocie 2 107 462,00 zł. Powiat jest podatnikiem VAT, figuruje w ewidencji płatników VAT, ale realizując powyższą inwestycję nie może odzyskać w żaden sposób podatku VAT, gdyż przy tej inwestycji nie przewiduje się wynajęcia, dzierżawy lub innych form odpłatnego wykorzystania drogi, stąd nie pojawią się dodatkowe czynności opodatkowane podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą kwestii, czy Powiat ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu poniesionych wydatków na opisaną powyżej inwestycję.

Jak wynika z powołanych przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy nie będą spełnione, gdyż Powiat realizując przedmiotowe zadnie inwestycyjne nie będzie działać w charakterze podatnika VAT. Realizacja zdania inwestycyjnego „Przebudowa drogi powiatowej (…)” będzie dokonywana bowiem przez organ władzy publicznej w zakresie realizowania zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został on powołany – czyli ustawą o samorządzie powiatowym, a efekty realizacji projektu – jak wynika z wniosku – nie będą wykorzystywane do działalności o charakterze gospodarczym, generującej opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji Powiat nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego zadania inwestycyjnego oraz nie będzie miał również prawa do zwrotu podatku w trybie art. 87 ust. 1 ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ponadto należy wskazać, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.