Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.290.2025.2.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-20
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu zwrotu pracownikom dodatkowych
kosztów związanych z wykorzystaniem w podróży służbowej
prywatnego samochodu.
Słowa kluczowe: kilometrówka
koszt-zwrot kosztów
podróż
przychód
samochód-samochód prywatny
umowa-umowa zlecenia
zleceniobiorca
zleceniodawca
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Diety i inne należności za czas podróży.-
Osoby niebędącej pracownikiem.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Umowy zlecenia i umowy o dzieło.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 16-lit. b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 13
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 15c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Państwa firma świadczy usługi medyczne. Zatrudniają Państwo m.in. osoby na podstawie
    umowy zlecenia świadczące usługi transportu materiałów i towarów (ładunku)
    polegających na dostarczaniu materiału do badań, wyników badań wykonanych przez
    Państwa laboratorium do laboratoriów współpracujących oraz innych kontrahentów.
    Zleceniobiorcy do wykonania powyższych czynności służbowych używają prywatnych aut.
    W umowach zlecenie nie mają Państwo wskazanego miejsca wykonywania czynności.
    Każdy z kierowców ma inną trasę przejazdu. Przejazdy odbywają się poza siedzibą firmy
    na podstawie harmonogramów ustalanych przez zleceniodawcę.
    Kierowcy prowadzą ewidencję przebiegu pojazdów. Rozliczani są na podstawie stawki
    godzinowej oraz kilometrówki (1 km X 1,1 5 zł wg pojemności silnika), np. trasa: (...),
    łącznie 3 200 km/miesiąc.
    Zapisy zawarte w umowach:
      W celu realizacji Umowy Zleceniodawca wyznacza trasę przewozu i rozładunku
      /załadunku wraz z harmonogramem, a Zleceniobiorca zobowiązuje się do jej
      wykonania w danym zakresie i czasie.
    oraz zapis odnośnie ewidencji pojazdu:
      Zleceniobiorca otrzymywać będzie zwrot kosztów za zużyte paliwo w ramach
      świadczonych usług od poniedziałku do piątku w wysokości iloczynu przejechanych
      kilometrów przez stawkę za 1 km/ przebiegu zgodnie z Rozporządzeniem Ministra
      Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu
      dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów
      osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U.

      2002 r. nr 27, poz. 271 z późn. zm.). Zwrot kosztów następować będzie na podstawie
      złożonej i zatwierdzonej przez koordynatora zespołu kierowców ewidencji pojazdu,
      której wzór stanowi załącznik nr 1 do niniejszej Umowy.
    Do przychodu zaliczają Państwo zarówno wynagrodzenie obliczone na podstawie stawki
    godzinowej - odprowadzają od niego składki ZUS i podatek dochodowy od osób fizycznych
    oraz wynagrodzenie z tytułu kilometrówki obliczone na podstawie ewidencji przebiegu
    pojazdu - odprowadzają podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Pytanie

Czy wynagrodzenie z tytułu kilometrówki powinniśmy zaliczać do przychodu
    zleceniobiorcy i pobierać od niego podatek dochodowy od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, zleceniobiorcy nie wykonują podróży w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 16
    lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do których zwrot
    kosztów skutkuje zwolnieniem z opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania
    Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają
    przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
    z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 tej ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 omawianej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca dokonał
    podziału przysporzeń majątkowych uzyskiwanych przez podatników na różne źródła
    przychodów. Zgodnie z pkt 2 tego przepisu odrębnym źródłem przychodów jest
    działalność wykonywana osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 8 cytowanej na wstępie ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub
      umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
        jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
        prawnej,
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
        c) przedsiębiorstwa w spadku
        – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
        prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
        przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Obowiązki płatnika
    Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Zasady zastosowania zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych
    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:
        a) podróży służbowej pracownika,
        b) podróży osoby niebędącej pracownikiem
        – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
        ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków
        ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
        państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży
        służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i
        15c.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 2190 ze zm.), a w zakresie
    dotyczącym zwrotu kosztów używania samochodu prywatnego w podróży służbowej –
    także rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków
    ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych
    samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy
    (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej:
      Rozporządzenie określa wysokość oraz warunki ustalania należności przysługujących
      pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
      budżetowej, z tytułu podróży służbowej:
        1) na obszarze kraju, zwanej dalej „podróżą krajową”;
        2) poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą zagraniczną”.

    W myśl § 2 przywołanego rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej:
      Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu
      określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
        1) diety;
        2) zwrot kosztów:
          a) przejazdów,
          b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
          c) noclegów,
          d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub
            uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    Zgodnie z § 3 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia:
      Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży
      krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub
      motorowerem niebędącym własnością pracodawcy. W przypadkach, o których mowa
      w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej
      iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną
      przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych
      na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
      (Dz. U. z 2022 r. poz. 2201, z późn. zm.).
    W tym zakresie obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25
    marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów
    używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów
    niebędących własnością pracodawcy.
    Zgodnie z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
        1) w celu osiągnięcia przychodów lub
        2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
        3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej
        oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
        4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w
        związku z wykonywaniem tych funkcji.
    Jak wskazuje natomiast art. 21 ust. 15c:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 16 i 20, nie mają zastosowania do
      przychodów otrzymanych przez kierowcę z tytułu wykonywania międzynarodowych
      przewozów drogowych na podstawie stosunku pracy lub umowy zlecenia, o której
      mowa w art. 13 pkt 8.
    Państwa wniosek
    Z treści Państwa wniosku wynika, że:
    • Zatrudniają Państwo m.in. osoby na podstawie umowy zlecenie świadczące usługi
      transportu materiałów i towarów (ładunku) polegających na dostarczaniu materiału do
      badań, wyników badań wykonanych przez państwa laboratorium do laboratoriów
      współpracujących oraz innych kontrahentów. Zleceniobiorcy do wykonania
      powyższych czynności służbowych używają prywatnych aut.

    • Kierowcy prowadzą ewidencję przebiegu pojazdów. Rozliczani są na podstawie stawki
      godzinowej oraz kilometrówki. W umowach zlecenia nie mają wskazanego miejsca
      wykonywania czynności. Każdy z kierowców ma inną trasę przejazdu. Przejazdy
      odbywają się poza siedzibą Państwa firmy na podstawie harmonogramów ustalanych
      przez państwa (zleceniodawcę), np. trasa: (...).
    • W umowach ze zleceniodawcami są m.in. zapisy, że:
        – w celu realizacji umowy zleceniodawca wyznacza trasę przewozu i rozładunku
        /załadunku wraz z harmonogramem, a zleceniobiorca zobowiązuje się do jej
        wykonania w danym zakresie i czasie;
        – zleceniobiorca otrzymywać będzie zwrot kosztów za zużyte paliwo w ramach
        świadczonych usług od poniedziałku do piątku w wysokości iloczynu
        przejechanych kilometrów przez stawkę za 1 km/przebiegu.
    • Do przychodów zleceniobiorcy oprócz wynagrodzenia obliczonego na podstawie stawki
      godzinowej doliczają Państwo również wynagrodzenie z tytułu kilometrówki obliczone
      na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu i odprowadzają od niego podatek
      dochodowy od osób fizycznych.
    Wątpliwości Państwa budzi kwestia czy w sytuacji przedstawionej we wniosku
    wynagrodzenie z tytułu kilometrówki powinni Państwo zaliczać do przychodu
    zleceniobiorcy i pobierać od niego podatek dochodowy od osób fizycznych.
    W Państwa ocenie, zleceniobiorcy nie wykonują podróży w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 16
    lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do których zwrot
    kosztów skutkuje zwolnieniem z opodatkowania.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych zwrotu kosztów poniesionych przez
    zleceniobiorcę z tytułu korzystania z prywatnego samochodu w związku z zawartą z
    Państwem umową zlecenia w pierwszej kolejności zauważyć należy, że w art. 21 ust. 1 pkt
    16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych posłużono się terminem
    „podróż” bez określenia „służbowa”, co oznacza, że zakres tego zwolnienia nie ogranicza
                                  5się jedynie do podróży służbowych w rozumieniu art. 77 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca
    1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277), ale do wszelkich podróży osób
    niebędących pracownikami.
    Niemniej jednak definiując pojęcie podróży należy mieć na uwadze pojęcie podróży
                    5służbowej określone w art. 77 § 1 cyt. ustawy, zgodnie z którym:
      Pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza
      miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem
      pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.
    W wyrokach zapadłych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (wyroki z 30 maja 2018
    r., sygn. akt II FSK 1446/16, z 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3337/15) oraz w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 18 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Op 166
    /18, Sąd stwierdził, że:
      W treści art. 21 ust. 1 pkt 16 u.p.d.o.f ustawodawca wyodrębnił dwa rodzaje podróży
      uzasadniające zwolnienie przychodów uzyskanych za czas podróży, mianowicie
      „podróż służbową” oraz „podróż osoby niebędącej pracownikiem”. Trzeba więc
      zauważyć, że według jednej z dyrektyw wykładni językowej, tj. zakazu wykładni
      synonimicznej, zakłada się, że różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego
      znaczenia. Nie można zatem uznać za poprawną takiej wykładni, która prowadzi do
      ustalenia, że zwroty „podróż służbowa” oraz „podróż osoby niebędącej pracownikiem”
      będą miały to samo znaczenie.”
    Swoje rozważania Sąd kończy konkluzją, że:

      Aby osoba niebędąca pracownikiem mogła skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa
      w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) w zw. z ust. 13 pkt 1 u.p.d.o.f. konieczne jest odbycie przez
      nią podróży oraz ustalenie, że celem tej podróży jest osiągnięcie przychodu. Nadto
      otrzymane świadczenie nie może zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
      Przy czym podróż, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) nie może być
      utożsamiana z podróżą służbową.
    Podkreślić również należy, że przedmiotowe zwolnienie nie obejmuje zwrotu kosztów za
    jazdy lokalne. W powołanych wyrokach sąd stosując m.in. wykładnię językową pojęcia
    „podróż” zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ustalił, że:
      (...) podróż to przebycie drogi do jakiegoś odległego miejsca.
    Z opisu Państwa wniosku wynika, że zleceniobiorcy realizują zlecone zadania
    wykorzystując prywatne pojazdy. Zleceniobiorca wykonuje czynności zlecone pod różnymi
    adresami, do których za każdym razem musi dojechać. Nie ma ustalonego stałego miejsca
    wykonywania czynności zapisanych w umowie. Są to różne adresy uzależnione od
    każdego zlecenia, np. (...).
    Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości i zajętego stanowiska stwierdzam, że
    dokonywany przez Państwa zwrot zleceniobiorcy kosztów używania samochodu
    prywatnego na Państwa potrzeby – oprócz jazd lokalnych - w wysokości tzw. kilometrówki
    będzie wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia przesłanek
    wynikających z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Istotną bowiem cechą zleconych zleceniobiorcom przez Państwa zadań jest bezpośredni
    ich kontakt z Państwa kontrahentami. Co z kolei wiąże się z obowiązkiem ich przejazdu do
    tych kontrahentów (innego miejsca spotkania, innej miejscowości). Tym samym nie można
    uznać, że zleceniobiorcy nie pozostają w dyspozycji Państwa i nie wykonują w tym czasie
    podróży w celu realizacji powierzonych im zleceń.
    Oznacza to, że w danym przypadku wynagrodzenia z tytułu kilometrówki nie powinni
    Państwo zaliczać do przychodu zleceniobiorcy i pobierać od niego podatek dochodowy od
    osób fizycznych.
    W świetle powyższego stanowisko Państwa uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie ich zaistnienia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).