Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.45.2017.2.LG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-27
Teza: Zwolnienie z akcyzy energii elektrycznej
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy; zakład-zakład energochłonny; zwolnienie
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 1-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 kwietnia 2017 r. (data wpływu 4 maja 2017 r.), uzupełnionym pismem z 26 czerwca 2017 r. (data wpływu 5 lipca 2017 r.) oraz pismem z 26 czerwca 2017 r. (data wpływu 11 lipca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia energii elektrycznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia energii elektrycznej. Ww. wniosek został uzupełniony pismami z 26 czerwca 2017 r. będącymi odpowiedziami na wezwanie Organu z 21 czerwca 2017 r. znak: 0111-KDIB3-3.4013.45.2017.1.LG.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka w ramach prowadzonej działalności wytwarza papier higieniczny z masy makulaturowej oraz celulozowej. Spółka dokonuje także przetworzenia tych papierów do postaci papieru toaletowego, chusteczek higienicznych czy też ręczników papierowych.

Na początku 2016 r. Spółka przeprowadziła formalne rozgraniczenie działalności produkcyjnej od pozostałej prowadzonej przez Spółkę działalności (przede wszystkim od działalności przetwórczej). Faktycznie, takie rozgraniczenie funkcjonowało już wcześniej. Efektem dokonanego rozgraniczenia było wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci Działu Produkcji.

Aktualnie Spółka prowadzi działalność w ramach wydzielonego Działu Produkcji oraz pozostałej części przedsiębiorstwa. Dział Produkcji realizuje swoje funkcje w oparciu o przypisane składniki materialne i niematerialne, w tym aktywa i pasywa oraz wyspecjalizowany personel.

Dział Produkcji zajmuje się przede wszystkim prowadzeniem głównej działalności Spółki, tj. produkcją papieru surowego w postaci bel. Wytworzone przez Dział Produkcji bele są wykorzystywane w dalszych procesach wytwórczych przez pozostałe działy Spółki lub sprzedawane na rzecz osób trzecich. Aktualnie około 10% o bel wytworzonych przez Dział Produkcji jest sprzedawanych zewnętrznym kontrahentom.

W celu realizacji założonych zadań, do Działu Produkcji przypisano część aktywów i pasywów Spółki, związanych z opisaną powyżej działalnością. Do składników Działu Produkcji przypisano m.in.:

*   materiały do produkcji,
*   zobowiązania i należności wobec kontrahentów,
*   inne zobowiązania handlowe,
*   zobowiązania o charakterze finansowym,
*   wyposażenie fabryki oraz biur, w tym m.in. maszyny i urządzenia, linie technologiczne, oczyszczalnię ścieków (działającą wyłącznie na potrzeby Działu Produkcji), meble, sprzęt komputerowy i licencje na oprogramowanie (środki trwale i wartości niematerialne i prawne), służące do produkcji wyrobów gotowych.

Podstawowe źródło przychodów Działu Produkcji stanowi wynagrodzenie alokowane odpowiednio z tytułu wykonywania zadań w postaci przygotowania materiałów produkcyjnych na rzecz pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki, zajmującej się przetwórstwem półproduktu na gotowy produkt końcowy. Aktualnie około 90% o wytwarzanych przez Dział Produkcji bel jest wykorzystywanych przez pozostałą część przedsiębiorstwa. Wynagrodzenie to jest zawarte w finalnej cenie sprzedaży produktów końcowych. Pozostałe 10% o bel jest zbywanych na zewnątrz przedsiębiorstwa do nabywców niepowiązanych ze Spółką.

Natomiast do kosztów należą m.in. następujące rodzaje wydatków:

*   koszy nabywania materiałów,
*   koszty pracowników przypisanych do Pionu Produkcyjnego (wynagrodzenia, składki na ubezpieczenie społeczne, świadczenia pozapłacowa),
*   koszty amortyzacji i eksploatacji majątku i m.in. maszyn,
*   koszty licencji na oprogramowanie,
*   koszty doradztwa zewnętrznego,
*   koszty finansowania zewnętrznego i ubezpieczeń,
*   koszty podatków i opłat.

Dział Produkcji prowadzi swoją działalność poprzez pracowników zatrudnionych w Spółce, posiadających doświadczenie i wiedzę konieczną do realizacji zadań Działu. Z perspektywy organizacyjnej, Dział Produkcji jest formalnie wyodrębniony, tj. określono schemat organizacyjny Działu oraz podział stanowisk przypisanych do funkcji realizowanych przez ten Dział. Należy podkreślić, że pracownicy przypisani do Działu Produkcji podlegają odrębnemu kierownictwu.

Ewidencja księgowa, prowadzona dla Spółki do celów zarządczych i kontrolingowych umożliwia identyfikację i przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów związanych z prowadzeniem działalności w ramach Działu Produkcji. Koszty i przychody związane z działalnością Działu Produkcji wynikające z produkcji wyrobów przyporządkowywane są na podstawie prowadzonych ewidencji. Ponadto, Spółka dokonuje alokacji kosztów pośrednich, dotyczących działalności obu działów, tj. Działu Produkcji i pozostałej części przedsiębiorstwa.

Na podstawie prowadzonych dla Spółki ksiąg i ewidencji możliwe jest zatem ustalenie wyniku finansowego (określenie kosztów i przychodów) osobno dla Działu Produkcji.

Ponadto w piśmie z 26 czerwca 2017 r. (data wpływu 5 lipca 2017 r.) Wnioskodawca wskazał, że Dział produkcji nie jest mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W odpowiedzi na pytania:

*   Czy dla Działu Produkcji udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, wynosi ponad 3%.
*   Czy Wnioskodawca w odniesieniu do Działu Produkcji spełnia warunki, o których mowa w art. 31d ust. 1 ustawy o akcyzie, tj. czy Wnioskodawca:

1.  wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną następującymi kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): 0510, 0729, 0811, 0891, 0893, 0899, 1032, 1039, 1041, 1062, 1104, 1106, 1310, 1320, 1394, 1395, 1411, 1610, 1621, 1711, 1712, 1722, 1920, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2060, 2110, 2221, 2222, 2311, 2312, 2313, 2314, 2319, 2320, 2331, 2342, 2343, 2349, 2399, 2410, 2420, 2431, 2432, 2434, 2441, 2442, 2443, 2444, 2445, 2446, 2720, 3299, 2011, 2332, 2351, 2352, 2451, 2452, 2453, 2454, 2611, 2680 lub 3832, jeśli tak to proszę wskazać kod działalności;
2.  prowadzi księgi rachunkowe w rozumieniu przepisów o rachunkowości,
3.  nie korzysta w stosunku do tej energii elektrycznej ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy,

w piśmie z 26 czerwca 2017 r. wskazano, że:

1.  udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym jest mowa ust. 5, wynosi ponad 3%;
2.  Wnioskodawca w odniesieniu do Działu Produkcji spełnia także warunki, o których mowa w art. 31d ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, tj.: i. wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną kodem Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): 17.22. ii. prowadzi księgi rachunkowe w rozumieniu przepisów o rachunkowości. iii. nie korzysta w stosunku do energii elektrycznej zużywanej na potrzeby Działu Produkcji, ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 7a.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (przeformułowane w piśmie z 26 czerwca 2017 r. – data wpływu 5 lipca 2017 r.):

Czy Dział produkcji, jako zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 31d ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 43 z późń. zm., dalej „ustawa o podatku akcyzowym”), może skorzystać ze zwolnienia energii elektrycznej z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 31d ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym?

**Zdaniem Wnioskodawcy.**

Zgodnie ż treścią art. 31d ust. 1 ustawy akcyzowej zakładowi energochłonnemu wykorzystującemu energię elektryczną, który wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną kodem 17.22 Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), prowadzi księgi rachunkowe w rozumieniu przepisów o rachunkowości oraz nie korzysta w stosunku do tej energii elektrycznej ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 7a - przysługuje zwolnienie od akcyzy, realizowane przez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład.

Jednocześnie, w myśl art. 31 d ust. 2 ustawy akcyzowej zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy wydzielony ze struktur Spółki Dział Produkcji spełnia wymienione w ustawie akcyzowej przesłanki do uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

1.  UZASADNIENIE STANOWISKA PODATNIKA

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 31d ust. 2 ustawy akcyzowej przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumieć należy organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Mając na uwadze takt, że brzmienie wskazanego powyżej przepisu ustawy akcyzowej pokrywa się z definicjami zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartymi w innych ustawach podatkowych, w szczególności w ustawie o CIT, ustawie o PIT oraz w ustawie o VAT, to zdaniem Spółki w pełni uzasadnione jest uwzględnienie wniosków płynących z wydawanych przez Ministra Finansów interpretacji indywidualnych prawa podatkowego oraz orzecznictwa sądów administracyjnych dotyczących wymienionych ustaw podatkowych. Tym samym, można stwierdzić, że o zorganizowanej części przedsiębiorstwa mówić można w sytuacji, gdy zespół składników majątkowych i niemajątkowych będący przedmiotem określonej w ustawie akcyzowej czynności prawnej posiada następujące cechy:

1.  stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, które pozostają w funkcjonalnym związku i są przeznaczone do wykonywania określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne);
2.  posiada określone, wydzielone miejsce w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa podatnika (wyodrębnienie organizacyjne);
3.  został finansowo wyodrębniony w przedsiębiorstwie podatnika (wyodrębnienie finansowe);
4.  przedmiotowy zespól składników’ niematerialnych i materialnych mógłby stanowić odrębne przedsiębiorstwo, w sposób samodzielny realizujące określone zdania gospodarcze.

Spółka, na podstawie przedstawionego powyżej stanu faktycznego, wskazuje, że wszystkie składniki majątku Spółki (materialne i niematerialne), przypisane do Działu Produkcji, w tym zobowiązania, pozostają w ścisłym funkcjonalnym związku, służąc do wykonywania przez Dział Produkcji określonych zadań gospodarczych.

O wyodrębnieniu funkcjonalnym i organizacyjnym Działu Produkcji świadczą zarówno odrębne, realizowane zadania gospodarcze, jak i przypisanie wyłącznie do działalności tego Działu opisane we wniosku składniki materialne i niematerialne, w tym aktywa i pasywa, umożliwiające realizację prowadzonej działalności. Do składników materialnych i niematerialnych należą wskazane w opisie stanu faktycznego aktywa (wyposażenie fabryki oraz biur, w tym m.in. maszyny i urządzenia, linie technologiczne; materiały do produkcji; przypisane wyłącznie do działalności Działu Produkcji; wyposażenie biurowe i techniczne, w tym m.in. meble, sprzęt komputerowy oraz licencje na oprogramowanie komputerowa wykorzystywane przez pracowników Działu Produkcji; umowy, rzeczy i prawa) oraz pasywa (w tym zobowiązania m.in. z tytułu nabywania energii elektrycznej, gazu, wody, usług wywozu odpadów oraz usług ochrony; zobowiązania pracownicze; pożyczki i inne zobowiązania o charakterze finansowym).

Dział Produkcji prowadzi swoją działalność poprzez pracowników zatrudnionych w Spółce, jednak przypisanych do działalności Działu, posiadających doświadczenie i wiedzę konieczną do realizacji jego zadań.

Ponadto, Dział Produkcji został wyodrębniony także na płaszczyźnie organizacyjnej, o czym świadczy osobna struktura organizacyjna Działu w ramach Spółki, podporządkowana realizowanym funkcjom. Dział Produkcji w dokumentach wewnętrznych występuje pod nazwą własną. Jednocześnie zasady pracy w Dziale Produkcji zostały określone w wewnętrznym regulaminie pracy Działu.

Tym samym, mając na uwadze przedstawione powyżej cechy Działu Produkcji, jego wyodrębnienie funkcjonalne i organizacyjne nie powinno budzić wątpliwości, bowiem w ramach struktury organizacyjnej Spółki Dział Produkcji realizuje swoje (odrębnie przypisane) funkcje w oparciu o odrębne składniki materialne i niematerialne, w tym zobowiązania przypisane do odrębnej działalności. Ponadto, realizacja zadań Działu Produkcji odbywa się przy wykorzystaniu odrębnych kadr wyspecjalizowanych pracowników. Stosownie do potrzeb wynikających z zadań realizowanych przez Dział Produkcji, funkcjonowanie Działu zostało oparte o odrębny schemat organizacyjny, określający podział stanowisk pracy przypisanych do tego Działu.

W konsekwencji, w ocenie Spółki warunek organizacyjnego wyodrębnienia podlegającej wydzieleniu części Spółki należy uznać za spełniony.

W zakresie kryterium wyodrębnienia finansowego, Wnioskodawca podkreśla, że przepis art. 31d ust. 2 ustawy akcyzowej przewiduje obowiązek prowadzenia ewidencji umożliwiającej przyporządkowanie przychodów i kosztów do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Potwierdził to Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 18 marca 2008 r. sygn. IBPB3/423-100/08/MS, stwierdzając, iż wyodrębnienie finansowe: „nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej czyści przedsiębiorstwa”.

W świetle informacji zawartych w opisie stanu faktycznego, ewidencja księgowa prowadzona dla Spółki do celów zarządczych i kontrolingowych umożliwia identyfikację i przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów związanych z prowadzeniem działalności w zakresie Działu Produkcji, funkcjonującego jako zorganizowana część przedsiębiorstwa. Koszty i przychody związane z działalnością Działu Produkcji przyporządkowywane przez Spółkę na podstawie prowadzonych ewidencji. Ponadto, Wnioskodawca dokonuje alokacji kosztów pośrednich, dotyczących działalności Działu Produkcji.

Tym samym, mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki Dział Produkcji spełnia również kryterium wyodrębnienia finansowego.

W wydawanych interpretacjach indywidualnych Minister Finansów wielokrotnie potwierdzał, że definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa objęte są takie wyodrębnione zespoły składników majątkowych oraz zobowiązań, które wykonują określone funkcje na rzecz podatnika (w strukturze którego istnieją), jeżeli w oparciu o taki zespół składników majątkowych i zobowiązań możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej. Wskazują na to np. interpretacje indywidualne Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. IPPB5/423-621/10-3/MB, z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. IPPB5/423-553/10-4/DG, z dnia 18 listopada 2010 r. sygn. IPPB5/423-550/ 10-4/DG oraz w wiele innych.

Do zespołu składników materialnych i niematerialnych, podlegających wydzieleniu jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, przyporządkowano także dokumenty związane z działalnością Działu Produkcji oraz zapisy ksiąg rachunkowych Spółki dotyczące tego Działu.

Ponadto, w ocenie Spółki, Dział Produkcji w oparciu o przyporządkowane składniki materialne i niematerialne, może funkcjonować jako osobne przedsiębiorstwo realizujące przypisane mu zadania (funkcje). Przemawia za tym m. in. fakt, że produkowane przez Dział Produkcji bele są przedmiotem obrotu na rynku papierniczym i są sprzedawane na rzecz podmiotów niezwiązanych ze Spółką.

Ze względu na wskazane wyżej wyodrębnienie funkcjonalne, organizacyjne i finansowe (w tym także przypisanie odpowiednich do realizowanego celu składników majątku, umów, dokumentów oraz pracowników realizujących zadania i funkcje związanych ze świadczeniem usług), należy uznać, że zespól składników materialnych i niematerialnych składający się na Dział Produkcji stanowi wyodrębnioną, zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 31d ust. 2 ustawy akcyzowej. Co więcej. Dział Produkcji stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, zdolną do samodzielnej realizacji powierzonych zadań i może funkcjonować jako osobne przedsiębiorstwo realizujące przypisane mu zadania (funkcje).

Mając wszystko powyższe na uwadze Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego we wniosku tj. że wyodrębniony w Spółce Dział Produkcji stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 31d ust. 2 ustawy akcyzowej.

Ponadto w piśmie z 26 czerwca 2017 r. Wnioskodawca wskazał, że w ocenie Wnioskodawcy, Dział produkcji spełnia kryterium wyodrębnienia organizacyjnego. Wykonywana przez Dział produkcji działalność jest realizowana za pomocą składników materialnych i niematerialnych, do których należą wskazane w opisie stanu faktycznego aktywa (wyposażenie fabryki oraz biur, w tym m.in. maszyny i urządzenia, linie technologiczne; materiały do produkcji; przypisane wyłącznie do działalności Działu Produkcji; wyposażenie biurowe i techniczne, w tym m.in. meble, sprzęt komputerowy oraz licencje na oprogramowanie komputerowe wykorzystywane przez pracowników Działu Produkcji; umowy, rzeczy i prawa) oraz pasywa (w tym zobowiązania m.in. z tytułu nabywania energii elektrycznej, gazu, wody, usług wywozu odpadów oraz usług ochrony; zobowiązania pracownicze; pożyczki i inne zobowiązania o charakterze finansowym). Dział Produkcji prowadzi swoją działalność poprzez pracowników zatrudnionych w Spółce, jednak przypisanych do działalności Działu, posiadających doświadczenie i wiedzę konieczną do realizacji jego zadań.

O wyodrębnieniu na płaszczyźnie organizacyjnej świadczy również osobna struktura organizacyjna Działu w ramach Spółki, podporządkowana realizowanym funkcjom. Dział Produkcji w dokumentach wewnętrznych występuje pod nazwą własną. Jednocześnie zasady pracy w Dziale Produkcji zostały określone w wewnętrznym regulaminie pracy Działu.

Dział produkcji jest również wyodrębniony funkcjonalnie w stopniu wystarczającym dla uznania przedmiotowej przesłanki za spełnioną. Majątek Działu produkcji jest wystarczająco wyodrębniony i kompletny, aby mógł bez jakichkolwiek uzupełnień kontynuować działalność gospodarczą. Jednocześnie, ma faktyczną zdolność do niezależnego i samodzielnego działania na rynku jako odrębny podmiot prowadzący zadania gospodarcze.

W zakresie kryterium wyodrębnienia finansowego, Wnioskodawca wskazuje, iż ewidencja księgowa prowadzona dla Spółki do celów zarządczych i kontrolingowych umożliwia identyfikację i przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów związanych z prowadzeniem działalności w zakresie Działu Produkcji, funkcjonującego jako zorganizowana część przedsiębiorstwa. Koszty i przychody związane z działalnością Działu Produkcji są przyporządkowywane przez Spółkę na podstawie prowadzonych ewidencji. Ponadto, Wnioskodawca dokonuje alokacji kosztów pośrednich, dotyczących działalności Działu Produkcji.

Ponadto, w ocenie Spółki, Dział Produkcji w oparciu o przyporządkowane składniki materialne i niematerialne, może funkcjonować jako osobne przedsiębiorstwo realizujące przypisane mu zadania (funkcje). Przemawia za tym m. in. fakt, że produkowane przez Dział Produkcji bele są przedmiotem obrotu na rynku papierniczym i są sprzedawane na rzecz podmiotów niezwiązanych ze Spółką.

Ze względu na wskazane wyżej wyodrębnienie funkcjonalne, organizacyjne i finansowe (w tym także przypisanie odpowiednich do realizowanego celu składników majątku, umów, dokumentów oraz pracowników realizujących zadania i funkcje związanych ze świadczeniem usług), należy uznać, że zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na Dział Produkcji stanowi wyodrębnioną, zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 3ld ust. 2 ustawy akcyzowej. Co więcej, Dział Produkcji stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, zdolną do samodzielnej realizacji powierzonych zadań i może funkcjonować jako osobne przedsiębiorstwo realizujące przypisane mu zadania (funkcje).

Ponadto w piśmie z 26 czerwca 2017 r. (data wpływu 11 lipca 2017 r. ) Wnioskodawca wskazał, że Dział produkcji może skorzystać ze zwolnienia energii elektrycznej z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 31d ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2017 r. poz. 43 z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 43 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”, ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wyroby akcyzowe oznaczają wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 33 ww. załącznika została wymieniona energia elektryczna o kodzie CN 2716 00 00.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie (art. 9 ust. 2 ustawy).

Na szczeblu unijnym reguły opodatkowania m.in. energii elektrycznej określa dyrektywa Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych. Pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Zgodnie z art. 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „wyroby energetyczne” podlegające tej regulacji. Poszczególne państwa Unii Europejskiej, w tym Polska, (zgodnie z zasadą lojalności) zobligowane zostały do opodatkowania określonych zastosowań ww. wyrobów. Przy czym istotne jest to, że zasadą nadrzędną jest opodatkowanie tych produktów, przy wyraźnie ograniczonej możliwości stosowania zwolnień.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Stosownie do art. 31d ust. 1 ustawy zakładowi energochłonnemu wykorzystującemu energię elektryczną, który łącznie spełnia następujące warunki:

1.  wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną następującymi kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): 0510, 0729, 0811, 0891, 0893, 0899, 1032, 1039, 1041, 1062, 1104, 1106, 1310, 1320, 1394, 1395, 1411, 1610, 1621, 1711, 1712, 1722, 1920, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2060, 2110, 2221, 2222, 2311, 2312, 2313, 2314, 2319, 2320, 2331, 2342, 2343, 2349, 2399, 2410, 2420, 2431, 2432, 2434, 2441, 2442, 2443, 2444, 2445, 2446, 2720, 3299, 2011, 2332, 2351, 2352, 2451, 2452, 2453, 2454, 2611, 2680 lub 3832,
2.  prowadzi księgi rachunkowe w rozumieniu przepisów o rachunkowości,

nie korzysta w stosunku do tej energii elektrycznej ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 7a

*   przysługuje zwolnienie od akcyzy, realizowane przez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład.

Zgodnie z art. 31d ust. 2 ustawy, przez zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną rozumie się podmiot, u którego udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, wynosi ponad 3%. Zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W myśl art. 31d ust. 3 ustawy, kwotę zwrotu części zapłaconej akcyzy, o której mowa w ust. 1, zwanej dalej „kwotą zwracanej częściowo akcyzy”, oblicza się według następującego wzoru:

Z = K% - 3% K% x (20 - 0,5 x W) x E x 0,85

w którym poszczególne symbole oznaczają:

Z - kwotę zwracanej częściowo akcyzy (w złotych),

K - udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej, wyrażony w procentach (%), w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5,

W - kurs euro w stosunku do złotego, obowiązujący w pierwszym dniu roboczym października roku poprzedzającego rok, w którym rozpoczął się rok podatkowy, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

E - łączne zużycie energii elektrycznej wyrażone w megawatogodzinach (MWh) w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5.

Zwrot kwoty zwracanej częściowo akcyzy dokonywany jest na wniosek zakładu, o którym mowa w ust. 1, za okres roku podatkowego. O zwrocie tym orzeka, w drodze decyzji, właściwy naczelnik urzędu skarbowego - art. 31d ust. 5 ustawy.

Właściwy naczelnik urzędu skarbowego dokonuje wypłaty kwoty z tytułu zwrotu kwoty zwracanej częściowo akcyzy - art. 31d ust. 6 ustawy.

Zgodnie z art. 31d ust. 7 ustawy wniosek, o którym mowa w ust. 5, powinien zawierać:

1.  imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy, adres zamieszkania lub jego siedziby;
2.  numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy;
3.  numer wnioskodawcy w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację o wpisie w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
4.  numer identyfikacyjny REGON wnioskodawcy;
5.  określenie kwoty zwracanej częściowo akcyzy, o zwrot której ubiega się wnioskodawca;
6.  numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonany zwrot kwoty zwracanej częściowo akcyzy;
7.  określenie roku podatkowego, za który składany jest wniosek;
8.  oświadczenie wnioskodawcy o:
9.  wykonywaniu działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, z podaniem kodu Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD),
10.  prowadzeniu ksiąg rachunkowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 5, dołącza się dokumenty, na podstawie których określono koszty wykorzystanej energii elektrycznej przy obliczaniu kwoty zwracanej częściowo akcyzy, oraz opinię biegłego rewidenta, potwierdzającą prawidłowość wyliczenia udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek - art. 31d ust. 8 ustawy.

Wniosek, o którym mowa w ust. 5, jest składany za okres roku podatkowego, w terminie do dnia 31 grudnia roku następującego po roku, w którym zakończył się rok podatkowy - art. 31d ust. 9 ustawy.

Zwrot kwoty zwracanej częściowo akcyzy dokonywany jest na rachunek bankowy, o którym mowa w ust. 7 pkt 6, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 5, wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 8 - art. 31d ust. 10 ustawy.

Kwota zwracanej częściowo akcyzy nie może być wyższa od kwoty akcyzy zapłaconej od energii elektrycznej wykorzystanej przez zakład energochłonny w trakcie roku podatkowego, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5 - art. 31d ust. 11 ustawy.

Zgodnie z art. 31d ust. 11a ustawy organami podatkowymi właściwymi do orzekania w sprawie zwrotu części zapłaconej akcyzy, o którym mowa w ust. 1, są dla:

1.  osób fizycznych - naczelnik urzędu skarbowego właściwy do wykonywania zadań w zakresie akcyzy ze względu na adres ich zamieszkania, i właściwy dla tego naczelnika w zakresie akcyzy dyrektor izby administracji skarbowej;
2.  osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej - naczelnik urzędu skarbowego właściwy do wykonywania zadań w zakresie akcyzy ze względu na adres ich siedziby, i właściwy dla tego naczelnika w zakresie akcyzy dyrektor izby administracji skarbowej.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może wyznaczyć naczelnika lub naczelników urzędów skarbowych właściwych w sprawie orzekania o zwrocie kwoty zwracanej częściowo akcyzy, uwzględniając konieczność skutecznego funkcjonowania zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w ust. 1, oraz zapewnienia właściwej kontroli i przepływu informacji dotyczących tego zwolnienia - art. 31d ust. 12 ustawy.

W zakresie możliwości uznania Działu produkcji za zakład energochłonny o którym mowa w art. 31d ust. 2 ustawy należy wskazać, że zakładem energochłonnym może być całe przedsiębiorstwo lub też jedynie zorganizowana część przedsiębiorstwa (rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania), w którym udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 3% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę na pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa o której mowa w art. 31d ust. 2 ustawy, która w kontekście analizowanej sprawy ma kluczowe znaczenie. Stosownie do tego przepisu, zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jest jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Tą ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Winno ono mieć również zdolność zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 459 z późn. zm.).

Stosownie do tego przepisu, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca w przedsiębiorstwie posiada wydzielony Dział produkcji zajmujący się przede wszystkim prowadzeniem głównej działalności Wnioskodawcy, tj. produkcja papieru surowego w postaci bel. W celu realizacji tego zadania do Działu produkcji przypisano część aktywów i pasywów Wnioskodawcy, tj. m.in.

*   materiały do produkcji,
*   zobowiązania i należności wobec kontrahentów,
*   inne zobowiązania handlowe,
*   zobowiązania o charakterze finansowym,
*   wyposażenie fabryki oraz biur, w tym m.in. maszyny i urządzenia, linie technologiczne, oczyszczalnię ścieków (działającą wyłącznie na potrzeby Działu Produkcji), meble, sprzęt komputerowy i licencje na oprogramowanie (środki trwale i wartości niematerialne i prawne), służące do produkcji wyrobów gotowych.

Dział Produkcji prowadzi swoją działalność poprzez pracowników zatrudnionych u Wnioskodawcy, posiadających doświadczenie i wiedzę konieczną do realizacji zadań Działu. Z perspektywy organizacyjnej, Dział Produkcji jest formalnie wyodrębniony, tj. określono schemat organizacyjny Działu oraz podział stanowisk przypisanych do funkcji realizowanych przez ten Dział. Pracownicy przypisani do Działu Produkcji podlegają odrębnemu kierownictwu.

Ewidencja księgowa, prowadzona dla Wnioskodawcy do celów zarządczych i kontrolingowych umożliwia identyfikację i przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów związanych z prowadzeniem działalności w ramach Działu Produkcji. Koszty i przychody związane z działalnością Działu Produkcji wynikające z produkcji wyrobów przyporządkowywane są na podstawie prowadzonych ewidencji. Ponadto, Wnioskodawca dokonuje alokacji kosztów pośrednich, dotyczących działalności obu działów, tj. Działu Produkcji i pozostałej części przedsiębiorstwa.

Na podstawie prowadzonych dla Wnioskodawcy ksiąg i ewidencji możliwe jest ustalenie wyniku finansowego (określenie kosztów i przychodów) osobno dla Działu Produkcji.

Wnioskodawca wskazał również, że Dział produkcji nie jest mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W świetle powyższego należy uznać, że wyodrębniony w strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy Dział produkcji zajmujący się produkcją papieru surowego w postaci bel jako zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), wydzielony pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym, który mógłby zarazem stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące działania w zakresie produkcji papieru surowego, stanowi zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa.

Ponadto w Dziale produkcji udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w art. 31d ust. 5 ustawy, wynosi ponad 3%. Zatem Dział produkcji stanowi zakład energochłonny o którym mowa w art. 31d ust. 2 ustawy.

Ustawodawca w art. 31d ust. 1 ustawy enumeratywnie wymienia warunki jakie zakład energochłonny wykorzystujący energię elektryczną, musi wypełnić aby przysługiwało mu prawo do zastosowania zwolnienia od akcyzy, realizowanego przez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład.

Warunkami tym są: wykonywanie przez ten zakład energochłonny działalności gospodarczej oznaczonej odpowiednim kodem Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), prowadzenie ksiąg rachunkowych w rozumieniu przepisów o rachunkowości, oraz nie korzystanie przez ten zakład energochłonny ze zwolnienia o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy.

Wnioskodawca wskazał, że Dział produkcji wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną kodem Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 1722, prowadzi księgi rachunkowe, nie korzysta ze zwolnienia w stosunku do energii elektrycznej zużywanej na potrzeby Działu produkcji o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy.

Jak już wskazano wyżej ustawodawca w art. 31d ust. 2 ustawy wyznaczył jedynie minimalną wielkość, jaką zorganizowana część przedsiębiorstwa (zakład energochłonny) klasyfikowana do odpowiedniego kodu PKD musi spełniać aby być uprawnionym do złożenia wniosku o zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład. Inaczej mówiąc zakładem energochłonnym może być całe przedsiębiorstwo którego przeważającą działalnością jest jedna z wymienionych w art. 31d ust.1 pkt 1 ustawy lub zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania, klasyfikowana do kodu PKD wymienionego w art. 31d ust. 1 pkt 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę że przepis art. 31d ust. 1 pkt 1 ustawy odnosi się do wymienionych w nim rodzajów działalności wg PKD, tym samym za zakład energochłonny któremu przysługiwać może zwolnienie z akcyzy poprzez częściowy zwrot zapłaconej akcyzy (po spełnieniu pozostałych warunków), uznać należy Dział produkcji zajmujący się produkcją papieru surowego, którego działalność (zgodnie z opisem sprawy) klasyfikowana jest wg PKD do kodu 17.22.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, że Dział produkcji będący zakładem energochłonnym zgodnie z art. 31d ust. 2 ustawy, może skorzystać przy spełnieniu pozostałych warunków ze zwolnienia energii elektrycznej z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 31d ust. 1 ustawy, realizowanego poprzez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystywanej przez ten zakład.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy za prawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że organem właściwym w sprawie orzekania zwrotu części zapłaconej akcyzy jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy do wykonywania zadań w zakresie akcyzy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.