Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1315/14/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-02-05
Teza: powstanie przychodu z tytułu otrzymania przez Wnioskodawcę nieruchomości tytułem wypłaty zysku należnego z tytułu uczestnictwa w spółce jawnej
Słowa kluczowe: spółki-spółka jawna; zyski-wypłata z zysku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 27 października 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 28 października 2014 r.), uzupełnionym 27 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie powstania przychodu z tytułu otrzymania przez Wnioskodawcę nieruchomości tytułem wypłaty zysku należnego z tytułu uczestnictwa w spółce jawnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2014 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, m.in. w zakresie powstania przychodu z tytułu otrzymania przez Wnioskodawcę nieruchomości tytułem wypłaty zysku należnego z tytułu uczestnictwa w spółce jawnej. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 19 stycznia 2015 r. Znak: IBPBI/1/415-1315/14/KB, IBPBI/1/415-1316/14/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 27 stycznia 2015 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jawna, której wspólnikami są trzy osoby fizyczne w trakcie funkcjonowania nabyła na własność nieruchomość gruntową. Nabycie nieruchomości opodatkowane było podatkiem VAT, który w całości został odliczony w związku z faktem, że nieruchomość służyła i służy nadal działalności opodatkowanej. Nieruchomość została ujęta w ewidencji środków trwałych. Zgodnie z zapisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, grunty nie są amortyzowane, zatem ww. nieruchomość nie była amortyzowana. Spółka jawna od kilku lat nie wypłaca zysków. Jeden ze wspólników spółki, posiadający większość udziału w spółce, zwrócił się do spółki z prośbą o wypłatę zysków z lat poprzednich. Ponieważ spółka nie posiada środków finansowych aby zaspokoić wspólnika, wspólnicy podjęli uchwałę, zgodnie z którą wyrażają zgodę na zaspokojenie wspólnika i wypłatę zysku w formie rzeczowej (niepieniężnej). Umowa spółki nie zawiera ograniczenia co do sposobu wypłaty zysku w takiej formie tzn. zysk może być wypłacony w formie pieniężnej i niepieniężnej. Zgodnie z umową, czynności niebędące czynnościami zwykłego zarządu wymagają zgody wspólników w związku z czym wspólnicy w ww. uchwale wyrazili zgodę na niepieniężny sposób rozliczenia zysku z większościowym udziałowcem. Spółka posiada wycenę rzeczoznawcy, określającą bieżącą wartość rynkowa nieruchomości gruntowej, która ma być przedmiotem rzeczowego rozliczenia zysku. Wartość podana w wycenie będzie wskazana w akcie notarialnym przenoszącym własność nieruchomości ze spółki jawnej na wspólnika. Pozostałym dwóm wspólnikom zysk zostanie wypłacony w środkach pieniężnych.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 23 stycznia 2015 r. wskazano, że Wnioskodawca jest wspólnikiem ww. spółki jawnej, który w ramach wypłaty zysku za lata poprzednie otrzyma ww. nieruchomość. Pozostali wspólnicy otrzymają wypłaty zysków w formie gotówkowej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wycofanie środka trwałego (gruntu) z ewidencji środków trwałych i przeniesienie go do majątku osobistego wspólnika spowoduje u wspólnika powstanie obowiązku podatkowego?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, wycofanie środka trwałego z działalności gospodarczej i przekazanie go na cele prywatne tytułem zapłaty zysku nie spowoduje u wspólnika powstania przychodu z działalności gospodarczej. W art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawodawca wyraźnie zapisał, że przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia środków trwałych. W przedstawionej sytuacji nie mamy do czynienia z odpłatnym zbyciem na rzecz wspólnika.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm., dalej „k.s.h.”), spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna. Stosownie do przepisu art. 4 § 1 pkt 1 k.s.h., określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną. Zgodnie z definicją zawartą w art. 22 § 1 k.s.h., spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową. Majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia (art. 28 k.s.h.). W myśl art. 51 k.s.h., każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach. Umowa spółki może zwolnić wspólnika od udziału w stratach.

Zgodnie z art. 52 § 1 k.s.h., wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego.

Spółka jawna, jako osobowa spółka prawa handlowego, jest samodzielnym, odrębnym od wspólników podmiotem praw i obowiązków. Posiada swój własny majątek, który jest niezależny od majątków osobistych jej wspólników, może zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. W przypadku gdy spółka w roku obrachunkowym wypracuje zysk, który nie zostanie przekazany na inne cele, wspólnikowi przysługuje roszczenie do spółki o wypłatę należnego mu zysku. W takim przypadku, pomiędzy spółka i wspólnikiem dochodzi do powstania stosunku zobowiązaniowego, w którym wspólnik jest wierzycielem, zaś spółka dłużnikiem zobowiązanym do spełnienia na rzecz wierzyciela określonego świadczenia (wypłaty zysku).

Spółka jawna nie jest natomiast samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego. Podatnikami od dochodów wypracowanych w ramach tej spółki są jej poszczególni wspólnicy. Jeżeli wspólnikiem spółki jawnej jest osoba fizyczna, to w odniesieniu do jej dochodów uzyskanych z tej spółki zastosowanie znajdują zasady opodatkowania przewidziane w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.).

Zgodnie z art. 5a pkt 26 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego, zatem m.in. spółkę jawną. W myśl art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (z pozarolniczej działalności gospodarczej).

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2e ww. ustawy (który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.), w przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości lub w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu), przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia niepieniężnego. Przepis art. 19 stosuje się odpowiednio. Przepis ust. 2e stosuje się odpowiednio w przypadku wykonania świadczenia niepieniężnego przez spółkę niebędącą osobą prawną (art. 14 ust. 2f ww. ustawy).

Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy spółka niebędąca osobą prawną ureguluje swoje zobowiązanie poprzez wykonanie świadczenia niepieniężnego (np. w formie rzeczowej), u wspólnika tej spółki (proporcjonalnie do wysokości jego udziału w zysku spółki) powstanie przychód w wysokość wartości uregulowanego zobowiązania. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego (wartość rynkowa przekazanej wierzycielowi na skutek uregulowania zobowiązania rzeczy) jest wyższa niż wysokość uregulowanego zobowiązania, przychodem będzie wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego (wydanej rzeczy).

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej. Spółka w poprzednich latach wypracowywała zysk, którego nie wypłacała wspólnikom. Wnioskodawca zwrócił się do spółki z prośbą o wypłatę zysków z lat poprzednich. Wypłata ta nastąpi poprzez przekazanie na własność Wnioskodawcy nieruchomości gruntowej, stanowiącej środek trwały w spółce jawnej.

Biorąc pod uwagę cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, że w momencie przekazania na własność Wnioskodawcy (do jego majątku odrębnego) nieruchomości będącej własnością spółki jawnej (stanowiącej środek trwały w tej spółce) tytułem wypłaty należnych temu wspólnikowi zysków, dojdzie do powstania przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takiej bowiem sytuacji dojdzie do wykonania zobowiązania ciążącego na spółce jawnej w formie świadczenia niepieniężnego, a zatem do wypełnienia przesłanek wynikających z cyt. art. 14 ust. 2e i 2f ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychodem Wnioskodawcy będzie zatem przypadająca na niego (zgodnie z wysokością posiadanego udziału w zysku spółki) wartość uregulowanego zobowiązania (w opisanym zdarzeniu przyszłym wysokość należnego Wnioskodawcy zysku), bądź wartość rynkowa nieruchomości w przypadku gdy wartość ta będzie wyższa niż wartość uregulowanego zobowiązania. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Z uwagi na powyższe stanowisko przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.