Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9/033/440/KCT/2014/RWPD-63544
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2014-06-30
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; darowizna; majątek-majątek odrębny; mieszkanie; nieruchomości; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego 2011 r. Nr ILPB2/415-1288/10-2/ES wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia mieszkania własnościowego, nabytego w 2010 roku, w związku z przeznaczeniem przychodu ze sprzedaży tego mieszkania na:

*   spłatę kredytu bankowego wraz z odsetkami, jeżeli czynność ta nastąpi nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi odpłatne zbycie, **jest prawidłowe,**
*   pokrycie prowizji z tytułu udzielonego kredytu - **jest nieprawidłowe.**

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 18 lutego 2011 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego. Interpretacja wydana została na wniosek z dnia 15 listopada 2010 r.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że

W lipcu 2010 r. rodzice przekazali Wnioskodawczyni w formie darowizny mieszkanie własnościowe. We wrześniu 2010 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli z kredytu bankowego dom w stanie surowym. Wnioskodawczyni zamierza sprzedać darowane mieszkanie i przeznaczyć uzyskaną kwotę w pierwszej kolejności na spłacenie zaciągniętego wspólnie z mężem kredytu bankowego. Wątpliwość pojawiła się po jednej z informacji uzyskanej na infolinii podatkowej, z której wynikało że, tylko 50% kwoty uzyskanej ze sprzedaży mieszkania otrzymanego w darowiźnie przez jednego ze współmałżonków ma prawo korzystać z ulgi, aby 100% kwoty mogło korzystać z ulgi drugi współmałżonek przed sprzedażą mieszkania musi zostać jego współwłaścicielem.

W związku z powyższym zadano pytanie:

Czy Wnioskodawczyni może przeznaczyć całą kwotę uzyskaną ze sprzedaży darowanego przez rodziców mieszkania na cele budowanego wraz z mężem domu (nie mamy z mężem rozdzielności majątkowej) a kwota będzie przeznaczona w pierwszej kolejności na pokrycie kredytu bankowego (wraz z odsetkami i prowizją z tytułu udzielonego kredytu)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ulga o której mowa w art. 121 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy całej kwoty uzyskanej ze sprzedaży mieszkania, którego właścicielem był jeden ze współmałżonków, która to kwota przeznaczona zostanie na zaspokojenie celów mieszkaniowych obojga małżonków pozostających we wspólnocie majątkowej.

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 18 lutego 2011 r. Nr ILPB2/415-1288/10-2/ES, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawczyni za nieprawidłowe w części dotyczącej przeznaczenia środków ze sprzedaży mieszkania własnościowego na prowizję z tytułu udzielonego kredytu bankowego, oraz za prawidłowe w pozostałym zakresie. Organ upoważniony stwierdził m.in., że (…) Jeżeli przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowego mieszkania będzie stanowił majątek wspólny małżonków, wówczas przeznaczenie tego przychodu na spłatę kredytu bankowego wraz z odsetkami, zaciągniętego na budowę domu będzie spełniać przesłanki zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 25 ustawy (\`(...)\`).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w 2010 r. nabyła mieszkanie własnościowe, które zamierza sprzedać.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego sprzedaż przez Wnioskodawczynię mieszkania własnościowego przed upływem pięciu lat, licząc od końca 2010 roku, w którym nastąpiło nabycie, stanowi źródło przychodu w rozumieniu powołanych przepisów.

Przychodem, stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Podatek dochodowy, zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ustawy).

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (art. 22 ust. 6d ustawy).

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy).

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy, wprowadzonego od dnia 1 stycznia 2009 r. ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316, z późn. zm.), wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a-e ustawy, za wydatki poniesione na wyżej wymienione cele, uważa się wydatki poniesione m.in. na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku; budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Ponadto regulacje prawne zawarte w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy stanowią, że wydatkami na „własne cele mieszkaniowe”, są również wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania dochodu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ma charakter wyczerpujący.

Jak wynika z powołanych przepisów, zwolnienie podatkowe jest uzależnione od wydatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia mieszkania własnościowego, na enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy, własne cele mieszkaniowe i dokonania tej czynności najpóźniej przed upływem dwóch lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, jednak nie wcześniej niż uzyskany został ten przychód. Oznacza to zatem, że jeżeli w wyżej wymienionym okresie przychód ze sprzedaży mieszkania własnościowego nabytego w 2010 roku, zostanie przeznaczony na spłatę kredytu bankowego wraz z odsetkami zaciągniętego na „cele budowanego wraz z mężem domu”, wówczas spełnione zostaną kryteria do zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie zauważyć należy, że pobierana przez bank „prowizja z tytułu udzielonego kredytu” nie jest wydatkiem na cel mieszkaniowy w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy. Ustawodawca wprowadzając zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wskazał cel wydatkowania uzyskanego przychodu ze sprzedaży. Wymienione w tym przepisie rodzaje wydatków dające podstawę do uzyskania zwolnienia podatkowego stanowią katalog zamknięty. Do wydatków tych zalicza się m.in. określone w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy, wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1. Przepis ten wymienia jedynie spłatę kredytu oraz odsetki od tego kredytu.

Prowizja za udzielenie kredytu nie stanowi spłaty kredytu, czyli oznaczonej w umowie kwoty środków pieniężnych, lecz dodatkową należność banku w związku ze świadczeniem usług kredytowych, a więc wynagrodzenie banku za określoną czynność; w tym wypadku za udzielenie kredytu. Gdyby wolą ustawodawcy było objęcie dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy również prowizji pobieranych przez bank, wówczas zostałyby one wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy, obok odsetek od kredytu.

Mając powyższe na uwadze stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego, w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia mieszkania własnościowego, nabytego w 2010 roku, w związku z przeznaczeniem przychodu ze sprzedaży tego mieszkania na spłatę kredytu bankowego wraz z odsetkami, jeżeli czynność ta nastąpi nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi odpłatne zbycie, jest prawidłowe. Natomiast stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie wydatkowania przychodu ze sprzedaży mieszkania na pokrycie prowizji z tytułu udzielonego kredytu - jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w każdym czasie.

W konsekwencji należało z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż uznanie przez ten organ, m.in. że (…) Jeżeli przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowego mieszkania będzie stanowił majątek wspólny małżonków, wówczas przeznaczenie tego przychodu na spłatę kredytu bankowego wraz z odsetkami, zaciągniętego na budowę domu będzie spełniać przesłanki zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 25 ustawy (\`(...)\`), jest nieprawidłowe.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.