Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-737/11-4/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-07-28
Teza: 1. Czy prawidłowym będzie, zakup przez Wnioskodawcę jednej kasy i zainstalowanie jej w swojej siedzibie a rozliczenia z Teatrem xxx ze sprzedaży jego biletów będą się odbywać jak do tej pory bezgotówkowo, w oparciu o przedstawione wydruki komputerowe? Czy jednak Zainteresowany zobligowany będzie do zakupu dodatkowo kilku kas (co najmniej trzech) w zależności od ilości punktów sprzedaży realizujących program dystrybucyjny Teatru xxx? 2. Czy przedsprzedaż i sprzedaż, z użyciem kas fiskalnych Wnioskodawcy, może prowadzić pracownik (kasjerka) np. Teatru xxx i czy musi spełniać jakieś dodatkowe warunki, pomijając oczywiście, w tym wypadku trudności organizacyjno-techniczne?
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja sprzedaży; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; obrót; pośrednictwo; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 26 kwietnia 2011 r. (data wpływu 28 kwietnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 lipca 2011 r. (data wpływu 15 lipca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży usług przy zastosowaniu kas rejestrujących – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży usług przy zastosowaniu kas rejestrujących. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 11 lipca 2011 r. (data wpływu 15 lipca 2011 r.), w którym doprecyzowano opis zdarzenia przyszłego oraz dołączono dokumenty, z których wynika prawo osób podpisanych na wniosku do wystąpienia z wnioskiem o interpretację indywidualną.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest Samorządową Instytucją Kultury Województwa x. Zainteresowany jest teatrem objazdowym bez stałej sceny (w siedzibie Wnioskodawcy znajdują się biura, sala prób, magazyny dekoracji oraz niewielkie zaplecze administracyjno-techniczne).

Zgodnie z zapisami statutowymi, w ramach działalności podstawowej Wnioskodawca prezentuje swój repertuar w X, na terenie kraju, a także za granicą.

Spektakle wystawiane poza X, w zdecydowanej większości realizowane są w oparciu o umowy ryczałtowe z organizatorem z terenu, a należności z tego tytułu Zainteresowany otrzymuje przelewem, na konto bankowe. Spektakle realizowane w X wystawiane są na scenach Teatru. Repertuar Wnioskodawca dostosował do możliwości wynajęcia każdej z trzech scen tego teatru. Zainteresowany realizuje ten spektakl, który możliwy jest do zaprezentowania na scenie dostępnej dla niego w danym miesiącu.

Działalność programowa Teatru jest bardzo bogata dlatego też możliwości wynajęcia jego scen są bardzo utrudnione. Ze stosownym wyprzedzeniem Zainteresowany ustala z Teatrem repertuar granych przedstawień na poszczególnych scenach. Od tego momentu, tj. co najmniej cztery tygodnie wcześniej Wnioskodawca rozpoczyna kampanię reklamową i przedsprzedaż biletów na dany spektakl.

Rozliczenia za wynajem i świadczone usługi przez Teatr dokonywane są oparciu o dwustronne umowy. W ramach tych umów Teatr prowadzi także, za stosowną prowizję, przedsprzedaż i sprzedaż biletów na przedstawienia Wnioskodawcy w sieci swoich kas biletowych. Kasy obsługuje przypisany do nich program komputerowy.

Rozliczenia pomiędzy teatrami odbywają się bezgotówkowo. Przykładowy, stały element umów dotyczący rozliczeń został przedstawiony w załączniku.

W związku z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, Wnioskodawca ma kilka wątpliwości interpretacyjnych.

Ponieważ 90% udziału w obrocie na rzecz osób fizycznych stanowi sprzedaż biletów, głównie poprzez kasy Teatru Wnioskodawca chciałby wiedzieć:

*   Czy prawidłowym będzie, zakup jednej kasy i zainstalowanie jej w siedzibie Teatru, a rozliczenia z Teatrem ze sprzedaży jego biletów będą się odbywać jak do tej, pory bezgotówkowo, w oparciu o przedstawione wydruki komputerowe programu? Czy jednak zobligowany będzie do zakupu dodatkowo kilku kas (co najmniej trzech) w zależności od ilości punktów sprzedaży realizujących program dystrybucyjny Teatru?
*   Czy przedsprzedaż i sprzedaż, z użyciem kas fiskalnych Wnioskodawcy, może prowadzić pracownik (kasjerka) np. Teatru i czy musi spełniać jakieś dodatkowe warunki, pomijając oczywiście, w tym wypadku trudności organizacyjno-techniczne?

Przedsprzedaż realizowana jest z około jednomiesięcznym wyprzedzeniem i w związku z terminami wystawiania kolejnych spektakli repertuarowych trwa praktycznie permanentnie. W wypadku, gdyby były ograniczenia w obsługiwaniu kas Wnioskodawcy przez osoby trzecie, wykonujące tę usługę za prowizję pobieraną przez ich teatr macierzysty, Zainteresowany musiałby zrezygnować (lub drastycznie ograniczyć) z realizacji przedstawień poza W w oparciu o tzw. własną sprzedaż. Zainteresowany podkreślił, iż ogrom kosztów związanych z delegowaniem swojego pracownika do innego miasta, koszty hotelu, dodatek objazdowy (wynikający z Regulaminu Wew. Wynagr. w instytucjach kultury), diety, wynajem punktu sprzedaży, czyniłoby to przedsięwzięcie zbyt drogim.

Zainteresowany nadmienił także, że jego księgowość liczy dwie osoby, tj. główną księgową i nie pełnoetatową księgową, która jednocześnie prowadzi kasę teatru. Ewentualne zatrudnienie dodatkowych kasjerek przekraczałoby jego możliwości a koszty sprzedaży biletów byłyby wyższe niż wpływy.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż nie prowadzi sprzedaży biletów na własne spektakle w siedzibie swojego teatru. Nie posiada kasy biletowej. Sprzedaż biletów dokonywana jest tylko za pośrednictwem Teatru w jego punktach sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

*   Czy prawidłowym będzie zakup przez Wnioskodawcę jednej kasy i zainstalowanie jej w swojej siedzibie (tj. siedzibie Teatru), a rozliczenia z Teatrem ze sprzedaży jego biletów będą się odbywać jak do tej pory bezgotówkowo, w oparciu o przedstawione wydruki komputerowe programu? Czy jednak Zainteresowany zobligowany będzie do zakupu dodatkowo kilku kas (co najmniej trzech) w zależności od ilości punktów sprzedaży realizujących program dystrybucyjny Teatru?
*   Czy przedsprzedaż i sprzedaż, z użyciem kas fiskalnych Wnioskodawcy, może prowadzić pracownik (kasjerka) np. Teatru i czy musi spełniać jakieś dodatkowe warunki, pomijając oczywiście, w tym wypadku trudności organizacyjno-techniczne?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakup jednej kasy fiskalnej, zainstalowanie jej w siedzibie Teatru i rozliczanie się z Teatrem, sprzedającym jego bilety w sieci swoich kas, bezgotówkowo, w oparciu o program komputerowy, obsługujący te kasy, spełni wymogi Ustawy i Rozporządzenia.

W 2010 roku sprzedaż na rzecz osób fizycznych, ledwo przekroczyła 43 000 zł, w tym bilety rozprowadzone przez Teatr, to 90% całej sumy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Obowiązek stosowania kasy rejestrującej w celu ewidencjonowania sprzedaży towarów lub usług wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy. W ust. 1 powołanego artykułu postanowiono, iż podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Przez sprzedaż rozumie się, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy stwierdzono, iż Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w obecnym stanie prawnym, tj. od dnia 1 stycznia 2011 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 138, poz. 930).

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia oraz wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, do dnia 31 grudnia 2012 r., zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania, podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40 000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 6.

Na podstawie § 3 ust. 6 ww. rozporządzenia, zwolnienie o którym mowa w ust. 1 pkt 2, traci moc po upływie dwóch miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło w ciągu roku podatkowego przekroczenie kwoty obrotów w wysokości 40 000 zł, z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem podmiotowym, tj. dotyczącym podmiotu.

Natomiast w myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania, do dnia 31 grudnia 2012 r. – sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym, tj. dotyczącym niektórych czynności wykonywanych przez podatnika.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest Samorządową Instytucją Kultury Województwa x. Zainteresowany jest teatrem objazdowym bez stałej sceny (w siedzibie Wnioskodawcy znajdują się biura, sala prób, magazyny dekoracji oraz niewielkie zaplecze administracyjno-techniczne).

Zgodnie z zapisami statutowymi, w ramach działalności podstawowej Wnioskodawca prezentuje swój repertuar w X, na terenie kraju, a także za granicą.

Spektakle wystawiane poza X, w zdecydowanej większości realizowane są w oparciu o umowy ryczałtowe z organizatorem z terenu, a należności z tego tytułu Zainteresowany otrzymuje przelewem, na konto bankowe. Spektakle realizowane w X wystawiane są na scenach Teatru w X. Repertuar Wnioskodawca dostosował do możliwości wynajęcia każdej z trzech scen tego teatru. Zainteresowany realizuje ten spektakl, który możliwy jest do zaprezentowania na scenie dostępnej dla niego w danym miesiącu.

Rozliczenia za wynajem i świadczone usługi przez Teatr dokonywane są oparciu o dwustronne umowy. W ramach tych umów Teatr prowadzi także, za stosowną prowizję, przedsprzedaż i sprzedaż biletów na przedstawienia Wnioskodawcy w sieci swoich kas biletowych. Kasy obsługuje przypisany do nich program komputerowy. Rozliczenia pomiędzy teatrami odbywają się bezgotówkowo.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż nie prowadzi sprzedaży biletów na własne spektakle w siedzibie swojego teatru. Nie posiada kasy biletowej. Sprzedaż biletów dokonywana jest tylko za pośrednictwem Teatru w jego punktach sprzedaży.

Zgodnie z art. 758 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę agencyjną przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. Do zawierania umów w imieniu dającego zlecenie oraz do odbierania dla niego oświadczeń agent jest upoważniony tylko wtedy, gdy ma do tego umocowanie (art. 758 § 2 Kodeksu cywilnego).

Zatem kodeks wprowadza dwa rodzaje agencji: agencję pośredniczą (jeżeli przedmiotem usług jest pośredniczenie przy zawieraniu umów) oraz agencję przedstawicielską (jeżeli przedmiotem usług jest dokonywanie przez agenta czynności prawnych w imieniu dającego zlecenie). Generalnie zaś umowa agencyjna jest umową o świadczenie usług.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż agent działający w imieniu i na rzecz Zleceniodawcy jest w świetle ustawy o podatku od towarów i usług podatnikiem, natomiast obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, ustawodawca odniósł do pewnego stanu faktycznego zaistniałego u podatników, tj. dokonywania sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Stosownie do § 7 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338 ze zm.) podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2, są obowiązani stosować kasy wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, bez prawa ich używania przez osoby trzecie, z zastrzeżeniem ust. 7.

Z kolei w § 7 ust. 7 ww. rozporządzenia postanowiono, iż podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo też marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Powyższy przepis (tj. § 7 ust. 7 powołanego rozporządzenia) ustanawia wyjątek od zasady, nakazując ewidencjonowanie sprzedaży prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników przez podatników obowiązanych do prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących własnej sprzedaży. Wyjątek ten dotyczy ewidencjonowania na własnej kasie obrotu innego podmiotu bez prawa do używania przez podatnika kas należących do innego podmiotu. Zatem pośrednik, który obok sprzedaży towarów zleceniodawcy będzie dokonywał sprzedaży towarów własnych, w sytuacji gdy ciąży na nim obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej, będzie miał również obowiązek ewidencjonowania na kasie obrót z tytułu sprzedaży towarów zleceniodawcy.

Odnosząc treść przytoczonych przepisów do opisu sprawy wskazać należy, iż z uwagi na fakt, że u Zleceniobiorcy Wnioskodawcy (Teatr) powstał obowiązek ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej obrotu ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, to jest on (Teatr) zobowiązany do ewidencjonowania obok własnych transakcji również sprzedaż biletów na przedstawienia teatralne Zainteresowanego. Tym samym, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zakupu kasy rejestrującej i ewidencjonowania sprzedaży dokonywanej przez jego Zleceniobiorcę za pomocą kasy rejestrującej. Zainteresowany nie ma również obowiązku udostępniania Zleceniobiorcy własnej kasy fiskalnej w celu ewidencjonowania sprzedaży biletów na jego przedstawienia teatralne.

Podkreślić ponadto należy, iż sprzedaż biletów na przedstawienia Wnioskodawcy, dokonywana przez pośrednika (Teatr) na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych nie jest brana pod uwagę przy liczeniu limitu zobowiązującego Wnioskodawcę do zainstalowania kasy fiskalnej. Wynika to z faktu, że to pośrednik (Teatr) ewidencjonuje cały obrót dotyczący sprzedaży towarów należących do Wnioskodawcy na własnej kasie rejestrującej.

Zatem, z uwagi na fakt, że w poprzednim roku podatkowym wartość sprzedaży Zainteresowanego na rzecz osób fizycznych wynosiła 43 000,00 zł, z czego 90% stanowiła sprzedaż zrealizowana przez Teatr, Zainteresowany będzie korzystał ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jednakże w sytuacji, gdy obrót Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, przekroczy kwotę 40 000,00 zł, to Zainteresowany będzie zobowiązany do zakupu kasy rejestrującej i rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego z tytułu sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w terminie, o którym mowa w § 3 ust. 6 ww. rozporządzenia.

Mając na uwadze wszystkie powyższe ustalenia, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu z tytułu sprzedaży usług na kasie rejestrującej, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.