Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.540.2025.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-09
Teza: Wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi poza
systemem KSEF a koszty uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
systemy-Krajowy System e-Faktur (KSeF)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy Spółka będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    wydatków spełniających definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust.
    1 ustawy o CIT (lub zwiększenia odpowiednio wartości początkowej środka trwałego lub
    wartości niematerialnej i prawnej w zakresie w jakim wydatek powinien powiększać
    wartość początkową), które zostaną udokumentowane Fakturami Zakupowymi

    wystawionymi na rzecz Spółki przez Dostawców, również w przypadku, gdy - wbrew
    obowiązkowi - Faktura Zakupowa zostanie wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-
    Faktur.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego
    od osób prawnych oraz czynnym podatnikiem od towarów i usług. Głównym przedmiotem
    działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest transport drogowy towarów. Ze względu na
    zakres prowadzonej przez siebie działalności, Spółka nabywa różnego rodzaju towary i
    usługi.
    W przypadkach objętych niniejszym wnioskiem, nabywane przez Spółkę od dostawców
    towary i usługi nie podlegają zwolnieniu z VAT, są wykorzystywane przez Spółkę do
    wykonywania czynności, w odniesieniu do których Wnioskodawcy przysługuje prawo do
    odliczenia VAT naliczonego, jak i w odniesieniu do tych towarów/usług nie są spełnione
    negatywne przesłanki do odliczenia podatku naliczonego, które ustawodawca wskazał w
    art. 88 ustawy o VAT.
    Ponadto, nabywane towary i usługi objęte niniejszym wnioskiem ponoszone są w celu
    osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenie źródeł przychodów Spółki, spełniając
    definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie
    będąc jednocześnie jednym z wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 16 ustawy o CIT.
    W przypadku, gdy opisane powyżej nabywane towary/usługi podlegają opodatkowaniu
    VAT w Polsce, a dostawcy towarów/usługodawcy (dalej: „Dostawcy”) są zarejestrowani w
    Polsce jako czynni podatnicy VAT i są zobowiązani do rozliczenia VAT należnego z tytułu
    dokonanych transakcji, Wnioskodawca otrzymuje od Dostawców faktury dokumentujące
    dostarczone towary/usługi. Na fakturach tych ujęte są kwoty VAT, wykazane w złotych
    (dalej: „Faktury Zakupowe”).
    W związku z planowanym wejściem w życie przepisów o obowiązkowym Krajowym
    Systemie e-Faktur (dalej również: „KSeF”), od 1 lutego 2026 r. Faktury Zakupowe
    otrzymywane przez Wnioskodawcę od Dostawców objętych obowiązkiem wystawiania
    faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, powinny być
    wystawiane w tej właśnie formie (tj. jako faktury ustrukturyzowane wystawione przy
    użyciu KSeF). Przy tym, Wnioskodawca nie może wykluczyć, że niektóre Faktury Zakupowe
    - wbrew przepisom obowiązującym od 1 lutego 2026 r. - zostaną wystawione przez
    Dostawców poza KSeF.
    Oznacza to, iż również po 31 stycznia 2026 r., Wnioskodawca może dalej otrzymywać od
    Dostawców Faktury Zakupowe:
    a) w postaci papierowej,
    b) w postaci elektronicznej, będące fakturami elektronicznymi, o których mowa w art. 2
      pkt 32 ustawy o VAT, innymi niż faktury ustrukturyzowane.
    Wystawienie przez Dostawców Faktur Zakupowych bez użycia KSeF i w postaci innej niż
    faktura ustrukturyzowana może mieć różne przyczyny. Przykładowo, Wnioskodawca
    przewiduje, że może się zdarzyć sytuacja, w której Dostawca nie wystawi Faktury
    Zakupowej jako faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF, uznając, że nie posiada w
    Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej i nie jest w związku z tym, objęty obowiązkiem wystawiania faktur
    ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF na podstawie art. 106ga ustawy o VAT, a następnie
    okaże się, że Dostawca ten posiada jednak stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej i że Faktura Zakupowa powinna była być wystawiona przy użyciu KSeF.

    Analogiczna sytuacja może też dotyczyć okresu przejściowego, tj. od 1 lutego do 1
    kwietnia 2026 r., kiedy to grupa podatników będzie korzystała ze zwolnienia z obowiązków
    w zakresie KSeF z uwagi na kryterium przychodowe, a Dostawcy mogą niewłaściwie
    określić swój status pod kątem możliwości skorzystania z powyższej preferencji. Podobnie,
    może wystąpić sytuacja, gdy Dostawcy uznają, iż nie dotyczy ich obowiązek wystawiania
    faktur przy użyciu KSeF, powołując się na preferencję dla mikroprzedsiębiorców, których
    transakcje obejmują niewielką wartość ogólną sprzedaży (do 10 tyś. zł miesięcznie) w
    okresie przejściowym do końca 2026 r., podczas, gdy w rzeczywistości ich status nie
    będzie upoważniać do skorzystania z powyższej preferencji.
    Podobnie, nie można wykluczyć sytuacji, gdy Dostawca nie wystawi Faktury Zakupowej
    przy użyciu KSeF, powołując się na okoliczności takie jak awaria czy niedostępność KSeF,
    czy też inne przyczyny i wystawi ostatecznie Fakturę Zakupową wyłącznie w postaci innej
    niż faktura ustrukturyzowana, o której mowa w art. 2 pkt 32a ustawy o VAT.
    Wreszcie wystawienie Faktury Zakupowej bez użycia KSeF może wynikać z braku wiedzy,
    świadomości obowiązków wynikających z przepisów VAT, czy też dostępu do
    wystarczających rozwiązań informatycznych po stronie Dostawców. Zwłaszcza w
    pierwszych miesiącach funkcjonowania KSeF, Wnioskodawca oczekuje, że wielu
    Dostawców może nie zdążyć z wdrożeniem odpowiednich narzędzi umożliwiających im
    wystawianie Faktur Zakupowych z użyciem KSeF.
    Mając powyższe na względzie, Wnioskodawca w rozliczeniu za okres, w którym spełnione
    zostaną warunki uprawniające go do odliczenia wykazanego na Fakturach Zakupowych
    podatku VAT, tj.:
    a) w odniesieniu do nabytych przez Wnioskodawcę towarów i usług powstanie u
      Dostawcy obowiązek podatkowy (warunek określony w art. 86 ust. 10 ustawy o VAT);
    b) Wnioskodawca otrzyma Fakturę Zakupową (warunek określony w art. 86 ust. 10b pkt
      1 ustawy o VAT), bądź, zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT,
    lub w rozliczeniu za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, zamierza
    korzystać z przysługującego mu prawa do umniejszenia podatku należnego o podatek
    naliczony wykazany na Fakturach Zakupowych, również w sytuacji, w której Faktura
    Zakupowa od 1 lutego 2026 r., wbrew ustanowionemu w art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT
    obowiązkowi, zostanie wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur.
    Powyższe Faktury Zakupowe Wnioskodawca zamierza również rozpoznawać jako koszt
    uzyskania przychodów, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o CIT (tj. właściwymi
    dla kosztów bezpośrednich, kosztów pośrednich lub zwiększających wartość początkową
    środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, w zależności do charakteru
    wydatku).
    Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    Czy Spółka będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatki
    spełniające definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o
    CIT (lub zwiększyć odpowiednio wartość początkową środka trwałego lub wartości
    niematerialnej i prawnej w zakresie w jakim wydatek powinien powiększać wartość
    początkową), które zostaną udokumentowane Fakturami Zakupowymi wystawionymi na
    rzecz Spółki przez Dostawców, również w przypadku, gdy - wbrew obowiązkowi - Faktura
    Zakupowa zostanie wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym, Spółka będzie uprawniona do
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wydatki spełniające definicję kosztów

    uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (lub zwiększyć odpowiednio
    wartość początkową środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej w zakresie w
    jakim wydatek powinien powiększać wartość początkową), które zostaną
    udokumentowane Fakturami Zakupowymi wystawionymi na rzecz Spółki przez
    Dostawców, również w przypadku, gdy - wbrew obowiązkowi - Faktura Zakupowa zostanie
    wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Jak wynika ze stanowiska organów podatkowych (np. interpretacja indywidualna sygn.
    0111-KDIB1-2.4010.364.2024.1.DP z 22 sierpnia 2024 r. oraz sygn. 0111-KDIB2-
    1.4010.234.2024.1.BJ z 16 sierpnia 2024 r.) oraz sądów administracyjnych (wyroki
    Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FSK 2474/17 z 9 lipca 2019 r., sygn. akt II
    FSK 2830/19 z 21 czerwca 2022 r.) aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów
    uzyskania przychodu muszą zostać spełnione następujące przesłanki:
    a) wydatek został definitywnie poniesiony przez podatnika (z jego zasobów
      majątkowych),
    b) dany wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
      gospodarczą,
    c) wydatek został poniesiony w celu uzyskania lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów,
    d) wydatek został właściwie udokumentowany,
    e) wydatek nie został wymieniony w katalogu kosztów niestanowiących kosztów
      podatkowych, określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W kontekście powyższego należy wskazać, że aby dany wydatek poniesiony przez
    podatnika mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, to między tym wydatkiem,
    a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy, tj. poniesienie
    tego wydatku musi mieć wpływ na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie ich źródła (przy założeniu, że nie znajdują się one w negatywnym katalogu
    wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT) i co ważne musi być on właściwie udokumentowany.
    Przepisy ustawy o CIT nie wskazują żadnych warunków dotyczących wymogów w zakresie
    udokumentowania ponoszonych wydatków. Jak stanowi jednak treść art. 9 ust. 1 ustawy o
    CIT, podatnicy mają obowiązek prowadzić ewidencję rachunkową zgodnie z przepisami
    ustawy o rachunkowości w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty),
    podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Oznacza to,
    że podatnik powinien posiadać dokumenty jakich wymaga ustawa o rachunkowości.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 2 oraz ust. 3 ustawy z 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (dalej: „UoR”):
    2. Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające
      dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej „dowodami źródłowymi”:
      1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;

      2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;
      3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.
    3. Podstawą zapisów mogą być również sporządzone przez jednostkę dowody księgowe:
      1) zbiorcze - służące do dokonania łącznych zapisów zbioru dowodów źródłowych,
        które muszą być w dowodzie zbiorczym pojedynczo wymienione;
      2) korygujące poprzednie zapisy;
      3) zastępcze - wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego obcego dowodu
        źródłowego;
      4) rozliczeniowe - ujmujące już dokonane zapisy według nowych kryteriów
        klasyfikacyjnych.
    Przepisy UoR wskazują również na elementy jakie dany dokument musi posiadać aby
    uznać go za dowód księgowy na gruncie UoR. Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 1-6 UoR:
    Dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:
      1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
      2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;
      3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach
        naturalnych;
      4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także
        datę sporządzenia dowodu;
      5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki
        aktywów;
      6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach
        rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach
        rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.
    Kolejne regulacje UoR wskazują na wymogi merytoryczne (art. 22 UoR) dowodów
    księgowych wskazując, iż dowody te powinny być:
    a) rzetelne to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą
      dokumentują,
    b) kompletne,
    c) zawierające co najmniej dane określone w art. 21 UoR,
    d) wolne od błędów rachunkowych,
    e) integralne co to treści, gdyż dokonywanie na nich wymazywania i przeróbek jest
      niedopuszczalne.
    Powyższe przepisy wskazują zatem jakie warunki muszą być spełnione, aby dany
    dokument mógł zostać uznany za dowód księgowy.
    Żaden przepis ustawy o CIT, ani UoR nie wskazuje jednak formy w jakiej dowód księgowy
    ma być wystawiony/otrzymany oraz przechowywany.
    Uznać zatem należy, iż podatnik ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wydatki spełniające definicję z art. 15 ustawy o CIT, które dokumentowane
    zostały Fakturami Zakupowymi wystawionymi bez użycia KSeF. Prawidłowe wystawienie
    faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i

    materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek formalnych do rozpoznania kosztów
    podatkowych. Jej wystawienie bez użycia KSeF nie powoduje bowiem, że taka faktura traci
    przymiot dowodu księgowego (faktura jest dalej rzetelna, kompletna, wolna od błędów,
    integralna co do treści oraz zawiera co najmniej dane określone w art. 21 UoR, wolna od
    błędów). Nawet jeżeli Dostawca wystawi Fakturę Zakupową bez użycia KSeF, taki
    dokument w dalszym ciągu stanowi dowód przeprowadzenia transakcji
    udokumentowanej taką fakturą.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o
    prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinno
    decydować przede wszystkim to, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje
    handlowe między określonymi podmiotami. Tymczasem niezależnie od tego czy faktura
    zostanie wystawienie w formie papierowej, elektronicznej czy też ustrukturyzowanej, to
    taka faktura pod kątem formalnym w dalszym ciągu potwierdza rzeczywiste transakcje
    handlowe.
    W konsekwencji, wystawienie, wbrew obowiązkowi, Faktur Zakupowych bez użycia
    Krajowego Systemu e-Faktur, nie stanowi samodzielnej przesłanki do pozbawienia prawa
    Spółki do rozpoznania wydatku udokumentowanego taką faktura jako kosztu uzyskania
    przychodów (lub zwiększenia odpowiednio wartość początkowej środka trwałego lub
    wartości niematerialnej i prawnej w zakresie w jakim wydatek powinien powiększać
    wartość początkową).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na
    wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez p
    odatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące
    warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),

    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone
    przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania
    przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów,
    między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy
    tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub
    zabezpieczenie tego przychodu. Jednocześnie, wydatki te nie mogą znajdować się w
    katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Określona grupa wydatków, w tym związana z finansowaniem środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, może być zaliczana do kosztów uzyskania
    przychodów tylko poprzez odpisy amortyzacyjne.
    Wynika to z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Jak wynika z opisanego zdarzenia przyszłego, prowadzą Państwo działalność gospodarczą
    w zakresie transportu drogowego towarów. W związku z tym nabywają Państwo różnego
    rodzaju towary i usługi.
    W przypadkach objętych niniejszym wnioskiem, nabywane przez Państwa od dostawców
    towary i usługi nie podlegają zwolnieniu z VAT, są wykorzystywane przez Państwa do
    wykonywania czynności, w odniesieniu do których przysługuje Państwu prawo do
    odliczenia VAT naliczonego, jak i w odniesieniu do tych towarów/usług nie są spełnione
    negatywne przesłanki do odliczenia podatku naliczonego, które ustawodawca wskazał w
    art. 88 ustawy o VAT.
    Ponadto, nabywane towary i usługi objęte niniejszym wnioskiem ponoszone są w celu
    osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenie źródeł przychodów Spółki. Wskazali
    Państwo, że wydatki te spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art.
    15 ust. 1 ustawy o CIT i nie będąc jednocześnie jednym z wydatków wyłączonych z
    kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ustawy o CIT.
    W przypadku, gdy nabywane towary/usługi podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, a
    dostawcy towarów/usługodawcy (dalej: „Dostawcy”) są zarejestrowani w Polsce jako
    czynni podatnicy VAT i są zobowiązani do rozliczenia VAT należnego z tytułu dokonanych
    transakcji, otrzymują Państwo od Dostawców faktury dokumentujące dostarczone towary
    /usługi. Na fakturach tych ujęte są kwoty VAT, wykazane w złotych (dalej: „Faktury
    Zakupowe”).

    Od 1 lutego 2026 r. Faktury Zakupowe otrzymywane przez Państwa od Dostawców będą
    objęte obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego
    Systemu e-Faktur, tj. jako faktury ustrukturyzowane wystawione przy użyciu KSeF). Nie
    mogą Państwo przy tym wykluczyć, że niektóre Faktury Zakupowe - wbrew przepisom
    obowiązującym od 1 lutego 2026 r. - zostaną wystawione przez Dostawców poza KSeF.
    Oznacza to, że również po 31 stycznia 2026 r., mogą Państwo dalej otrzymywać od
    Dostawców Faktury Zakupowe:
    a) w postaci papierowej,
    b) w postaci elektronicznej, będące fakturami elektronicznymi, o których mowa w art. 2
      pkt 32 ustawy o VAT, innymi niż faktury ustrukturyzowane.
    Wystawienie przez Dostawców Faktur Zakupowych bez użycia KSeF i w postaci innej niż
    faktura ustrukturyzowana może mieć różne przyczyny, np.:
    - Dostawca nie wystawi Faktury Zakupowej jako faktury ustrukturyzowanej przy użyciu
      KSeF, uznając, że nie posiada w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego
      miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i nie jest w związku z tym, objęty
      obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF na podstawie
      art. 106ga ustawy o VAT, a następnie okaże się, że Dostawca ten posiada jednak
      stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej i że Faktura Zakupowa powinna
      była być wystawiona przy użyciu KSeF;
    - w okresie przejściowym, tj. od 1 lutego do 1 kwietnia 2026 r., kiedy grupa podatników
      będzie korzystała ze zwolnienia z obowiązków w zakresie KSeF z uwagi na kryterium
      przychodowe, a Dostawcy mogą niewłaściwie określić swój status pod kątem
      możliwości skorzystania z powyższej preferencji;
    - Dostawcy uznają, że nie dotyczy ich obowiązek wystawiania faktur przy użyciu KSeF,
      powołując się na preferencję dla mikroprzedsiębiorców, których transakcje obejmują
      niewielką wartość ogólną sprzedaży (do 10 tys. PLN miesięcznie) w okresie
      przejściowym do końca 2026 roku, podczas, gdy w rzeczywistości ich status nie
      będzie upoważniać do skorzystania z powyższej preferencji;
    - Dostawca nie wystawi Faktury Zakupowej przy użyciu KSeF, powołując się na
      okoliczności takie jak awaria czy niedostępność KSeF, czy też inne przyczyny i
      wystawi ostatecznie Fakturę Zakupową wyłącznie w postaci innej niż faktura
      ustrukturyzowana, o której mowa w art. 2 pkt 32a ustawy o VAT;
    - wystawienie Faktury Zakupowej bez użycia KSeF może wynikać z braku wiedzy,
      świadomości obowiązków wynikających z przepisów VAT, czy też dostępu do
      wystarczających rozwiązań informatycznych po stronie Dostawców, zwłaszcza w
      pierwszych miesiącach funkcjonowania KSeF, przewidują Państwo, że wielu
      Dostawców może nie zdążyć z wdrożeniem odpowiednich narzędzi umożliwiających
      im wystawianie Faktur Zakupowych z użyciem KSeF.
    Powyższe Faktury Zakupowe zamierzają Państwo rozpoznawać jako koszt uzyskania
    przychodów, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o CIT (tj. właściwymi dla kosztów
    bezpośrednich, kosztów pośrednich lub zwiększających wartość początkową środka
    trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej - w zależności do charakteru wydatku).
    Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania
    przychodów w przypadku, gdy faktura zakupowa wystawiona zostanie przez Dostawcę
    bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy zauważyć, że w ustawie o CIT nie
    przewidziano nowelizacji uwzględniających wejście w życie Krajowego Systemu e-Faktur.

    W szczególności nie uzależniono możliwości zaliczenia poniesionego wydatku do kosztów
    uzyskania przychodów od spełnienia obowiązku wystawienia faktury dokumentującej ten
    wydatek przy użyciu KSeF.
    Nowelizacja taka miała miejsce w zakresie podatku od towarów i usług, gdzie ustawą z
    dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie Krajowego
    Systemu e- faktur (dalej; „KSeF”), które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z
    ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów
    i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą
    zmieniającą” - termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego
    2026 r.
    Zgodnie z obowiązującym od 1 lutego 2026 r. art. 106ga ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (DZ. U. z 2025 r. poz. 755 ze zm., dalej „ustawa o VAT):
      Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego
      Systemu e-Faktur.
    Należy jednak podkreślić, że przedmiotem wniosku są wydatki wynikające z Faktur
    Zakupowych wystawionych przez Dostawców i udostępnionych Wnioskodawcy poza KSeF,
    ale w postaci:
    a) papierowej,
    b) elektronicznej, będące fakturami elektronicznymi, o których mowa w art. 2 pkt 32
      ustawy o VAT, innymi niż faktury ustrukturyzowane.
    Wskazali także Państwo, że do Faktur Zakupowych objętych zdarzeniem przyszłym nie
    zaistnieją negatywne przesłanki do odliczenia podatku naliczonego wskazane w art. 88
    ustawy VAT.
    Od 1 lutego 2026 r. wchodzi w życie obowiązek korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur
    (KSeF), który całkowicie zmieni sposób wystawiania i obiegu faktur w Polsce. Krajowy
    System e-Faktur (KSeF) zapewni szybkie, bezpieczne i prawidłowe dostarczenie faktury do
    nabywcy. Umożliwi to pewny dostęp do dokumentu i wiarygodne potwierdzenie
    transakcji. Dzięki temu podatnicy zyskają większą pewność, że faktura została wystawiona
    przez podmiot uprawniony, co zwiększy bezpieczeństwo obrotu gospodarczego.
    Korzystanie z faktur poza KSeF powinno być wyjątkiem i ograniczać się jedynie do sytuacji
    przewidzianych w ustawie o VAT i przepisach wykonawczych Jeśli jednak podatnik otrzyma
    fakturę wystawioną poza systemem, będzie mógł odliczyć VAT, jeżeli spełnione są
    pozostałe, materialne przesłanki prawa do odliczenia. W ustawie o VAT obowiązują zasady
    determinujące prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.
    W takiej sytuacji kluczowe jest zachowanie należytej staranności - podatnik powinien
    zweryfikować, dlaczego faktura została wystawiona poza KSeF oraz czy kontrahent działa
    zgodnie z obowiązującymi przepisami. W ramach dobrych praktyk zasadne jest uzyskanie
    dokumentu w KSeF, uwzględniając to, że faktura otrzymana wyłącznie w tym systemie
    potwierdza prawidłowość postępowania od strony sprzedawcy.
    W indywidualnych przypadkach, jeżeli wystąpią sytuacje, w których działanie wystawcy
    takiej faktury okaże się nieuczciwe, nabywca powinien zachować szczególną ostrożność
    przy współpracy z takim kontrahentem, w tym np. weryfikować zasadność wystawienie
    faktury poza KSeF.
    Każdorazowo, nabywca powinien mieć na uwadze ewentualne negatywne konsekwencje,
    które mogą zaistnieć w związku ze współpracą ze sprzedawcami, którzy nie stosują się do
    zobowiązujących przepisów w zakresie VAT.
    Nabywca powinien więc zwracać uwagę na okoliczności współpracy z takim
    kontrahentem, w tym, czy kontrahent, który notorycznie wystawia faktury poza KSeF

    (mimo ciążącego na nim obowiązku oraz w dobie udostępnionych przez resort finansów
    aplikacji do wystawiania faktur w KSeF rzetelnie dokumentuje dokonane transakcje.
    W zakresie podatku dochodowego faktura - niezależnie od formy - stanowi podstawowy
    dowód potwierdzający poniesienie kosztu, który może być uznany za koszt uzyskania
    przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o
    prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny
    decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste
    transakcje handlowe między określonymi podmiotami.
    Podsumowując, w związku z tym, że:
    - wprowadzenie KSeF nie spowodowało/nie spowoduje zmian w ustawie o CIT, to o ile
    - faktury zakupowe wystawione przez Dostawców i udostępnione Państwu poza KSeF
      będą spełniały wymogi dla faktury w postaci papierowej lub faktury elektronicznej, tj.
      będą zawierały wszystkie elementy wymagane dla tych dokumentów oraz
    - wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania
      przychodu - na gruncie ustawy o CIT - zostaną spełnione,
    to będą Państwo uprawnieni do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków
    spełniających definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o
    CIT (lub zwiększenia odpowiednio wartości początkowej środka trwałego lub wartości
    niematerialnej i prawnej w zakresie, w jakim wydatek powinien powiększać wartość
    początkową), które zostaną udokumentowane Fakturami Zakupowymi wystawionymi na
    rzecz Spółki przez Dostawców, również w przypadku, gdy - wbrew obowiązkowi - Faktura
    Zakupowa zostanie wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów wydatków na podstawie faktur zakupowych wystawionych poza systemem
    KSeF, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych (

## Pytanie

oznaczone we wniosku Nr 2), natomiast w zakresie podatku od towarów i usług wydane
    zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.