Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.341.2025.2.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Prawo do odliczenia 50% podatku VAT od samochodu
osobowego zakupionego przed rozpoczęciem działalności
gospodarczej z faktury wystawionej na osobę fizyczną (bez
numeru NIP).
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i
usług
samochód-samochód osobowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 6 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia 50% podatku VAT od samochodu
    osobowego zakupionego przed rozpoczęciem działalności gospodarczej z faktury
    wystawionej na osobę fizyczną (bez numeru NIP).
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 czerwca 2025 r. (wpływ 10
    czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    27 czerwca 2024 r. zakupił Pan samochód osobowy na fakturę, który zamierzał
    wykorzystywać w opodatkowanej działalności gospodarczej. Z uwagi na przygotowania do
    rozpoczęcia działalności oraz poprzez przedłużające się działania mające na celu
    pozyskanie klientów, działalność zarejestrował Pan 11 marca 2025 r., w chwili pozyskania
    pierwszego z nich. Na fakturze nie został podany Pana NIP, jednak pozostałe dane, takie
    jak imię, nazwisko, PESEL oraz adres są poprawne i zgodne z danymi w CEIDG.
    Samochód ten jest obecnie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, a
    jego zakup miał na celu przygotowanie do rozpoczęcia tej działalności.
    Chciałby Pan uzyskać interpretację dotyczącą możliwości odliczenia podatku VAT od tego
    zakupu.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Jest Pan czynnym zarejestrowanym płatnikiem VAT od dnia zgłoszenia rozpoczęcia
    działalności, tj. 11 marca 2025 r. i złożenia wniosku VAT-R (17) - zgłoszenie rejestracyjne w
    zakresie podatku od towarów i usług.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan wyłącznie czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia od
    podatku.
    Od dnia nabycia do dnia zarejestrowania działalności gospodarczej samochód osobowy
    był użytkowany do celów prywatnych oraz celów związanych z przyszłą działalnością
    gospodarczą. Służył zarówno do codziennego przemieszczania się, w tym do dojazdów na
    zakupy, przedszkola, opieki zdrowotnej oraz wykorzystywany był do okazjonalnych
    wyjazdów rodzinnych oraz wizyt u znajomych i bliskich, jak i do dojazdów na spotkania z
    potencjalnymi partnerami biznesowymi. Spotkania z przyszłymi partnerami związane były
    z zapoznaniem klientów z planowaną przez Pana działalnością i oferowanym zakresem

    usług oraz dojazdem na tereny inwestycji, potencjalne przyszłe miejsca świadczenia Pana
    usług, zapoznaniem z dokumentacją oraz przewożeniem dokumentacji do zapoznania się
    z nią. Działalność gospodarczą zarejestrował Pan w dniu, kiedy to pozyskał pierwszego
    klienta, następnie podpisał Pan pierwszą umowę na świadczenie usług, wtedy też
    zarejestrował się Pan się jako płatnik VAT. Auto do tej pory wykorzystywane było niejako w
    sposób mieszany prywatny oraz w związku z przyszłą planowaną działalnością
    gospodarczą, bez rejestracji kosztów z uwagi na brak formalnego zgłoszenia prowadzenia
    działalności. Jego eksploatacja obejmowała standardowe czynności, takie jak tankowanie,
    regularne przeglądy techniczne oraz drobne naprawy eksploatacyjne.
    Samochód jest wykorzystywany w działalności mieszanej, zarówno w celach związanych z
    działalnością gospodarczą, jak i prywatnych.
    Pracując jako kierownik projektu budowlanego oraz inspektor nadzoru, często pracuje
    Pan w terenie, odwiedzając różne lokalizacje - place budowy, biura inwestorów, urzędy czy
    hurtownie budowlane. Samochód znacznie poprawia sprawne przemieszczanie się i
    znacznie wpływa na niwelowanie możliwych opóźnień w realizacji inwestycji. Dodatkowo
    pozwala na dostosowanie harmonogramu dnia do aktualnych potrzeb, takich jak nagłe
    spotkania, czy kontrola postępu prac w różnych miejscach. Pracując jako Kierownik
    projektu oraz inspektor nadzoru zdarza się, że w ciągu jednego dnia musi Pan odwiedzić
    kilka placów budowy, spotkać się z inwestorami czy nadzorować postępy prac, co
    bezpośrednio wpływa na organizację i skuteczność w realizacji obowiązków. Często auto
    służy również do transportu dokumentów, narzędzi pomiarowych czy sprzętu, który jest
    niezbędny do przeprowadzania inspekcji.
    Auto umożliwia regularne wizyty na miejscu budowy pozwalając pełnić skuteczny nadzór
    nad inwestycjami. W ramach obowiązków musi Pan sprawdzać, czy prace przebiegają
    zgodnie z harmonogramem, zgodnie z projektem oraz obowiązującymi przepisami
    budowlanymi.
    Własny samochód wykorzystuje Pan również na szybkie dotarcie na miejsce w sytuacjach
    awaryjnych, takich jak wykrycie błędów konstrukcyjnych, konieczność interwencji czy
    konsultacje z wykonawcami. Dzięki wykorzystaniu auta do celów prowadzenia działalności
    gospodarczej unika Pan kosztownych opóźnień i błędów, które mogłyby wpłynąć na jakość
    inwestycji, za co jest Pan rozliczany przez Zleceniodawcę.
    Samochód ten jest obecnie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej w
    sposób mieszany, tj. zarówno w celach związanych z działalnością gospodarczą, jak i
    prywatnych, a jego zakup miał na celu przygotowanie do rozpoczęcia tej działalności.
    Chciałby Pan uzyskać interpretację dotyczącą możliwości odliczenia podatku VAT od tego
    zakupu, doprecyzowując prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego z tytułu
    zakupu samochodu osobowego.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) Czy w opisanym stanie faktycznym, wykorzystując auto do celów mieszanych, tj.
      zarówno w celach związanych z działalnością gospodarczą, jak i prywatnych, ma Pan
      prawo do odliczenia 50% podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu samochodu
      osobowego, jeśli zakup ten miał miejsce przed rozpoczęciem działalności
      gospodarczej, a samochód jest wykorzystywany w tej działalności oraz prywatnie?
    2) Czy pomimo braku NIP-u na fakturze, a wskazaniu pozostałych Pana danych
      identyfikacyjnych, tj. zawiera dane identyfikacyjne (imię, nazwisko, PESEL, adres), co
      pozwala na jednoznaczną identyfikację nabywcy, ma Pan prawo do odliczenia 50%
      podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu samochodu osobowego, a
      wykorzystywanego w cyklu mieszanym, tj. zarówno w celach związanych z
      działalnością gospodarczą, jak i prywatnych?
    Stanowisko wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

    Pana zdaniem, ma Pan prawo do odliczenia 50% podatku VAT od zakupu samochodu
    osobowego, ponieważ:
    1) Podstawa prawna:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (ustawa o VAT), podatnik ma
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeśli towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W Pana przypadku samochód jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, która
    podlega opodatkowaniu VAT.
    2) Rejestracja jako podatnik VAT czynny.
    Art. 88 ust. 4 ustawy o VAT wskazuje, że prawo do odliczenia przysługuje podmiotom
    zarejestrowanym jako podatnicy VAT czynni.
    W Pana przypadku rejestracja została dokonana, a samochód jest wykorzystywany w
    działalności opodatkowanej.
    3) Przewidziana procedura.
    Organy podatkowe (na podstawie wydanych interpretacji indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej) akceptują w tej sytuacji następujące rozwiązanie. Podatnik
    składa zgłoszenie rejestracyjne VAT-R w trybie aktualizacji, z datą rejestracji w okresie, w
    którym chce skorzystać z odliczenia podatku VAT z faktur kosztowych otrzymanych przed
    rozpoczęciem działalności. Powoduje to oczywiście konieczność wysyłania plików JPK_V7
    za wcześniejsze okresy.
    Interpretacje indywidualne w podobnych sprawach odnośnie prawa do odliczenia VAT.
        Interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.123.2019.1.OA z 22 maja 2019 roku „[...] Prawo do
        odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupu może zostać zrealizowane za okres,
        w którym w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstanie obowiązek
        podatkowy, nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik
        otrzymał fakturę - zgodnie ze wskazanym wyżej art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1
        ustawy. Jeżeli podatnik nie dokonał odliczenia w powyższym terminie, będzie mógł
        dokonać tego na podstawie art. 86 ust. 11 w zw. z art. 86 ust. 10 ustawy, w
        deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.
        Natomiast, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego we wskazanych terminach, może on obniżyć kwotę podatku
        należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym
        powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w
        ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego (ww. art. 86 ust. 13 ustawy).
      W celu skorzystania z tego prawa, Wnioskodawca dokonuje zgłoszenia do VAT jako
      czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług. W zgłoszeniu tym
      Wnioskodawca winien jednakże wskazać okres rozliczeniowy, od którego jako
      podatnik VAT czynny będzie rozliczać podatek od towarów i usług i składać deklaracje
      dla potrzeb tego podatku, tj. dzień otrzymania pierwszej faktury.
      Należy wskazać, że Wnioskodawca może zrealizować powyższe poprzez złożenie
      zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w trybie aktualizacji. Zatem okres rozliczeniowy, za
      który Wnioskodawca złoży pierwszą deklarację podatkową, powinien być wskazany w
      oparciu o datę faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej (poniesienia
      pierwszych wydatków na potrzeby tej działalności). Następnie Wnioskodawca - jako

      podatnik VAT czynny - powinien złożyć zaległe deklaracje VAT-7 za okres wcześniejszy
      oraz wykazać w tych deklaracjach podatek VAT naliczony wynikający z otrzymanych
      przed rejestracją faktur. [...]”.
        Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.517.2020.1.KP wydana 22 października 2020 r.
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że ustawa nie pozbawia
        podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych
        przed rejestracją, o ile zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do
        działalności opodatkowanej. Podatnik w takiej sytuacji ma obowiązek rejestracji
        jako podatnik VAT czynny z datą wsteczną i składa zaległe deklaracje.
        Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.369.2017.1.ISZ z 17 listopada 2017 r. Dyrektor
        stwierdza, że: (...), aby Wnioskodawca mógł skorzystać z przysługującego Mu prawa
        do odliczenia podatku naliczonego od zakupów służących czynnościom
        opodatkowanym, a dokonywanych przed rejestracją jako podatnika VAT czynnego,
        konieczne było złożenie przez Zainteresowanego zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R
        (zgodnie z art. 96 ustawy). W zgłoszeniu tym Wnioskodawca powinien wskazać
        okres rozliczeniowy, od którego jako podatnik VAT czynny będzie rozliczać podatek
        od towarów i usług oraz składać deklaracje dla tego podatku,
        Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.530.2023.2.AMA potwierdza, że odliczenie VAT od
        zakupów dokonanych przed rozpoczęciem działalności gospodarczej jest możliwe,
        jeśli są one wykorzystywane do czynności opodatkowanych,
        Interpretacja 0112-KDIL1-2.4012.116.2023.2.AS wskazuje, że brak NIP-u na fakturze
        nie wyklucza możliwości odliczenia VAT, jeśli inne dane identyfikacyjne są
        poprawne,
        Interpretacja 0111-KDIB3-1.4012.39.2023.2.MG podkreśla, że odliczenie VAT od
        zakupów przed rejestracją działalności jest możliwe, jeśli zakupione towary są
        wykorzystywane w działalności gospodarczej.
    4) Faktura jako dokument potwierdzający zakup.
    Faktura, mimo braku NIP-u, zawiera Pana dane identyfikacyjne (imię, nazwisko, PESEL,
    adres), co pozwala na jednoznaczną identyfikację nabywcy.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać dane
    umożliwiające identyfikację nabywcy, co w tym przypadku zostało spełnione.
    O prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny
    decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste
    transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują,
    tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania
    faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków
    mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi, które same w sobie nie wpływają na
    przedmiot i podstawę opodatkowania.
    Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie
    wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze. Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych
    podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości
    zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy

    towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania
    podatkowego.
    Należy jeszcze raz wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z
    faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1
    ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został
    pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże
    nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki
    negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy
    faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).
    Zgodnie z opinią sądów i organów podatkowych, konieczność uwzględnienia na fakturze
    numeru identyfikacji podatkowej zarówno nabywcy, jak i sprzedawcy, wynika z art. 106e
    ust. 1 pkt. 5 ustawy, jednakże są to wymogi o charakterze dowodowym. Brak tych danych
    nie wpływa na poprawność informacji o samej transakcji. Tym samym, jeśli na podstawie
    innych danych z faktury (nazwa, imię i nazwisko, adres) jest Pan w stanie udowodnić, że
    jest odbiorcą faktury, prawo do odliczenia VAT przysługuje Panu pomimo braku NIP.
        Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.42.2022.1.KP z 10 marca 2022 r. potwierdza
        powyższe. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że jeśli wszystkie
        dane nabywcy na fakturze są poprawne, to brak jego NIPu jest tylko wad
        techniczną. Dokument taki potwierdza dokonanie transakcji, określa prawidłowo
        nabywcę i nie ma wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego. Podsumowując
        - jeśli faktura dokumentuje faktyczny przebieg zdarzenia gospodarczego i nie
        zachodzą żadne błędy merytoryczne wymienione w art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, to
        brak na niej NIPu nabywcy nie pozbawia prawa do odliczenia podatku.
        Interpretacja 0114-KDIP1-3.4012.530.2023.2.AMA. Dyrektor Krajowej Informacji
        Skarbowej stwierdził, że brak NIP-u na fakturze nie wyklucza prawa do odliczenia
        VAT, jeśli inne dane identyfikacyjne są poprawne. Art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o
        VAT wskazuje, że prawo do odliczenia podatku naliczonego powstaje w momencie
        otrzymania faktury, co oznacza, że faktura jest kluczowym dokumentem
        potwierdzającym prawo do odliczenia.
    Orzecznictwo sądów administracyjnych:
        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2017 r. (sygn. akt I FSK 123
        /16) potwierdza, że prawo do odliczenia VAT nie jest uzależnione od momentu
        zakupu towaru, lecz od jego związku z działalnością opodatkowaną,
        wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 stycznia 2021 r.
        (sygn. akt III SA/Wa 1234/20) wskazuje, że brak NIP-u na fakturze nie wyklucza
        możliwości odliczenia VAT, jeśli inne dane identyfikacyjne są poprawne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      - nabycia towarów i usług,
      - dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy:
    1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
    b) (uchylona)
    2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku;
    3) (uchylony)
    4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
    a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych
      czynności,
    b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
      których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
    c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu
      cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
    5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
      przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
    6) (uchylony)
    7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
      czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze -
      w części dotyczącej tych czynności.
    Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza tym samym możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z

    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    I tak, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalnośc gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie
    podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Z treści art. 88 ust. 4 ustawy nie wynika, by do nabycia uprawnienia do odliczenia kwoty
    podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w
    momencie otrzymania faktury. Tak więc podatnik, w zakresie, w jakim nabyte towary
    wykorzystuje do czynności opodatkowanych, nabywa prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi
    posiadać status czynnego podatnika VAT.
    Ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów,
    o ile występują przesłanki świadczące o tym, że zakupione towary i usługi będą
    wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej. Niemniej
    ustawodawca narzucił podatnikom chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od
    poczynionych nabyć obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów
    i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Natomiast dla realizacji
    tego prawa konieczne jest m.in. posiadanie statusu podatnika VAT czynnego.
    Rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5
    ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić.
    Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej
    czynności opodatkowanej.

    Rejestracja następuje w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie
    skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu
    podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu prawo do odliczania
    podatku naliczonego od dokonywanych zakupów.
    W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i 15a, są obowiązane przed dniem wykonania
      pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
      zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik
    może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10 - ust. 13 ustawy.
    Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Przy czym, co również istotne zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Art. 86 ust. 13 ustawy stanowi:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
        o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

    Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług
    wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy)
    kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia
    podatku należnego - co wprost wynika z art. 86 ust. 10 w związku z art. 86 ust. 10b pkt 1
    ustawy - jest przy tym otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne
    późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego. Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich
    podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością
    opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez
    podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego.
    Przy czym, co również istotne, jak wynika z ww. art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje za okres, w którym w
    odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Ponadto należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu
    skorzystania z tego prawa. Jak już wskazano, jego realizacja następuje poprzez złożenie
    deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do
    odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć -
    najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa - wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak
    rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.
    Warto w tym miejscu zaznaczyć, że w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-
    400/98 Trybunał stwierdził, że prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z
    dokonaniem inwestycji nie jest uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla
    celów podatku VAT. Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach
    C-268/83 oraz C-110/94, gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy
    od formalnego uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Nabywane jest ono
    automatycznie, z chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie
    pierwszych inwestycji związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.
    Natomiast z orzeczenia TSUE w sprawie C-385/09 Nidera wynika, że prawo do odliczenia
    powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w
    żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ
    skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi
    dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących
    VAT.
    W kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących pojazdów
    samochodów ustawa zawiera przepisy szczególne.
    W tym zakresie należy przede wszystkim zwrócić uwagę na art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy,
    zgodnie z którym:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
        części składowych;

      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
        wymienione w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
        wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
        pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem
        tych pojazdów.
    Zatem, zgodnie z ww. regulacjami, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do
    odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem.
    Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
    1) datę wystawienia;
    2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny
      identyfikuje fakturę;
    3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
    4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
      zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
    5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
      potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
      lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
    6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
      otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
      określona i różni się od daty wystawienia faktury;
    7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
    8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
    9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
    10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
      wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
    11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
      kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

    12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z
      procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
    13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
      stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
    14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
      poszczególnych stawek podatku;
    15) kwotę należności ogółem.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien
    wynikać z zawartej umowy.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu
    transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało.
    Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane
    przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki
    merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie
    lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia
    wysokości podatku.
    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez
    podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te
    potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach
    dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że
    nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej
    wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie
    odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na
    przedmiot i podstawę opodatkowania.
    Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie
    wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze.
    Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu
    będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania
    dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a
    jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.
    Następnie należy wyjaśnić kwestie związaną z możliwością odliczenia podatku VAT z
    faktury bez numeru NIP. Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu
    art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w
    art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których
    podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek
    naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP

    nabywcy) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku
    naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).
    Zatem brak numeru NIP na fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku
    VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że 27 czerwca 2024 r. zakupił Pan samochód osobowy na fakturę,
    który zamierzał wykorzystywać w opodatkowanej działalności gospodarczej. Z uwagi na
    przygotowania do rozpoczęcia działalności oraz poprzez przedłużające się działania
    mające na celu pozyskanie klientów, działalność zarejestrował Pan 11 marca 2025 r., w
    chwili pozyskania pierwszego z nich. Jest Pan czynnym zarejestrowanym płatnikiem VAT
    od dnia zgłoszenia rozpoczęcia działalności, tj. 11 marca 2025 r. i złożenia wniosku VAT-R
    (17) - zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług. Na fakturze nie
    został podany Pana NIP, jednak pozostałe dane, takie jak imię, nazwisko, PESEL oraz adres
    są poprawne. Samochód ten jest obecnie wykorzystywany w prowadzonej działalności
    gospodarczej, a jego zakup miał na celu przygotowanie do rozpoczęcia tej działalności. W
    ykonuje Pan wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie
    korzystają ze zwolnienia od podatku. Od dnia nabycia do dnia zarejestrowania działalności
    gospodarczej samochód osobowy był użytkowany do celów prywatnych oraz celów
    związanych z przyszłą działalnością gospodarczą. Służył zarówno do codziennego
    przemieszczania się, jak i do dojazdów na spotkania z potencjalnymi partnerami
    biznesowymi. Spotkania z przyszłymi partnerami związane były z zapoznaniem klientów z
    planowaną przez Pana działalnością i oferowanym zakresem usług oraz dojazdem na
    tereny inwestycji, potencjalne przyszłe miejsca świadczenia Pana usług, zapoznaniem z
    dokumentacją oraz przewożeniem dokumentacji do zapoznania się z nią.
    Pana wątpliwości dotyczą prawo do odliczenia 50% podatku VAT od samochodu
    osobowego zakupionego przed rozpoczęciem działalności gospodarczej z faktury
    wystawionej na Pana jako osobę fizyczną (bez numeru NIP).
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, ustawa o podatku od towarów i usług nie
    pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów
    poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, że zakupione towary i usługi
    będą wykorzystywane do bieżących (lub przyszłych) czynności opodatkowanych (oraz
    ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy). Jednakże
    ustawodawca narzucił podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny. Tym
    samym podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie
    powstania obowiązku podatkowego i otrzymania faktury i towaru. Lecz aby uprawnienie
    to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji
    uprawnienia. Rejestracja następuje w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w
    urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne
    znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług i od tego dnia przysługuje mu
    prawo do odliczania podatku naliczonego od dokonywanych zakupów, z zachowaniem
    warunków wynikających z art. 86 ustawy.
    Biorąc pod uwagę treść przywołanych przepisów, w kontekście przedstawionego opisu
    sprawy należy stwierdzić, że na podstawie art. 86a ust. 1 i na zasadach określonych w art.
    86 ust. 11-13 ustawy, przysługuje Panu prawo do odliczenia 50% podatku VAT od
    samochodu osobowego zakupionego przed rozpoczęciem działalności gospodarczej z
    faktury wystawionej na Pana jako osobę fizyczną (bez numeru NIP).
    Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Zastrzec jednak należy, że Organ podatkowy dokonał oceny prawnej Pana stanowiska,
    tylko w zakresie objętym treścią zadanych pytań. Pytania dotyczyły prawa do odliczenia
    50% podatku VAT od samochodu osobowego zakupionego przed rozpoczęciem
    działalności gospodarczej z faktury wystawionej na osobę fizyczną (bez numeru NIP).
    Oznacza to, że inne zagadnienia poruszane przez Pana we własnym stanowisku w
    sprawie, które nie były objęte treścią zadanych pytań, nie były przedmiotem oceny
    prawnej w ramach wydanej interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.