Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-1047/15-5/15/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-01-18
Teza: Czy płacone przez Wnioskodawczynię w wyniku cesji umów raty leasingowe będą stanowić podatkowy koszt uzyskania przychodów, zgodnie z przepisem art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: darowizna; leasing; leasing-raty leasingowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2015 r. (data wpływu 27 października 2015 r.) uzupełnionym pismami z dnia 22 grudnia 2015 r. (data wpływu 29 grudnia 2015 r.) oraz 7 stycznia 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów rat leasingowych od umów leasingu przejętych w ramach przedsiębiorstwa otrzymanego w darowiźnie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów rat leasingowych od umów leasingu przejętych w ramach przedsiębiorstwa otrzymanego w darowiźnie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni (obdarowana) jest osobą fizyczną, która na moment otrzymania darowizny będzie prowadziła działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Na chwilę otrzymania darowizny będzie także zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Mąż Wnioskodawczyni (darczyńca) prowadzi działalność gospodarczą (jednoosobową działalność gospodarczą). Pomiędzy Wnioskodawczynią, a jej mężem panuje ustrój rozdzielności majątkowej.

Wnioskodawczyni otrzyma w drodze darowizny przedsiębiorstwo należące do męża. W skład przedsiębiorstwa darczyńcy wchodzi szereg składników majątkowych, w szczególności środki trwałe, wartości niematerialne i prawne, wierzytelności oraz inne aktywa majątkowe.

W skład przedsiębiorstwa będzie wchodzić także otrzymany kredyt, który po otrzymaniu przez Wnioskodawczynię darowizny, będzie przez nią spłacany wraz z odsetkami. Kredyt ten został zaciągnięty na potrzeby działalności gospodarczej przedsiębiorstwa, które zostanie darowane Wnioskodawczyni. Przedmiotem darowizny będą także leasingi, dzięki którym mąż Wnioskodawczyni finansował zakup maszyn (przedmiotów darowizny).

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że w związku z nieodpłatnym przekazaniem przedsiębiorstwa, wstąpi ona w prawa i obowiązki wynikające z umów kredytowych i leasingowych zawartych przez jej męża w trakcie prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, tj. Wnioskodawczyni będzie kredytobiorcą oraz leasingobiorcą.

Umowa leasingu do której przystąpi wnioskodawczyni będzie spełniała wszystkie cechy określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu (przejęcia przez Wnioskodawczynię umowy leasingu), nie korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym zgodnie z art. 23b ust 2 ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, oznaczone we wniosku numerem 2.

Czy płacone przez Wnioskodawczynię w wyniku cesji umów raty leasingowe będą stanowić podatkowy koszt uzyskania przychodów, zgodnie z przepisem art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Mając na względzie cytowane wyżej przepisy stwierdzić należy, iż w momencie dokonania darowizny przedsiębiorstwa darczyńcy na rzecz Wnioskodawczyni, wstąpi ona w obowiązki związane z prowadzonym przez darczyńcę indywidualnie przedsiębiorstwem, w tym w uprawnienia wynikające z zawartych umów leasingu (kontynuacja).

W myśl bowiem ogólnej zasady wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kwestie dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z umowami leasingu zostały przez ustawodawcę uregulowane w art. 23a-23l ww. ustawy.

Na podstawie art. 23a pkt 1 ustawy, przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo do używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Zgodnie z art. 23b ust. 1 ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1.  została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2.  suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

W związku z powyższym, jeżeli zawarta umowa (tzw. leasingu operacyjnego) spełnia określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz leasingodawca w dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2 ww. ustawy, to leasingobiorca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione koszty związane z przedmiotem umowy leasingu, w tym także wydatki związane z uiszczeniem rat leasingowych. Do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony, lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 23b ust. 1 pkt 2 lub art. 23f ust. 1, lub art. 23i ust. 1, stosuje się przepisy, o których mowa w art. 11, 22 i 23, dla umów najmu i dzierżawy (art. 23l ustawy).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują wprost skutków podatkowych zmiany stron umowy leasingu. Unormowania zawarte w art. 23a-23l ww. ustawy określają jedynie skutki podatkowe rozporządzania przedmiotem leasingu po upływie podstawowego okresu umowy oraz skutki podatkowe występujące w trakcie trwania umowy.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawczyni w przypadku darowizny przedsiębiorstwa darczyńcy, umowy leasingu zawarte uprzednio przez darczyńcę stanowią dla nowego leasingobiorcy (obdarowanej) nadal podatkowe umowy leasingu, a tym samym, opłaty ponoszone z tego tytułu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w oparciu o art. 23b ust. 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Podkreślenia wymaga, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Interpretację indywidualną oparto zatem na stwierdzeniu Wnioskodawczyni, że umowa leasingu do której przystąpi Wnioskodawczyni będzie spełniała wszystkie cechy określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu (przejęcia przez Wnioskodawczynię umowy leasingu), nie korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym zgodnie z art. 23b ust 2 ustawy.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania – właściwy organ – ustali, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest odmienny od rzeczywistego, to wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.