Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-591/11/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-07-04
Teza: - czy przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego o wartości powyżej 15.000 zł będącego towarem używanym w rozumieniu podatku od towarów i usług, niebędącego środkiem trwałym, Wnioskodawca powinien wykazać w deklaracji VAT ze stawką „ZW”, - czy przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego skutkować będzie obowiązkiem dokonania korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; darowizna; korekta; podatek-podatek od towarów i usług; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2011r. (data wpływu 4 kwietnia 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 czerwca 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia:

*   czy przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego o wartości powyżej 15.000 zł będącego towarem używanym w rozumieniu podatku od towarów i usług, niebędącego środkiem trwałym, Wnioskodawca powinien wykazać w deklaracji VAT ze stawką „ZW” – **jest nieprawidłowe,**
*   czy przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego skutkować będzie obowiązkiem dokonania korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o VAT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia:

*   czy przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego o wartości powyżej 15.000 zł będącego towarem używanym w rozumieniu podatku od towarów i usług, niebędącego środkiem trwałym, Wnioskodawca powinien wykazać w deklaracji VAT ze stawką „ZW”,
*   czy przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego skutkować będzie obowiązkiem dokonania korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o VAT.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 czerwca 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność (jako małżeństwo) w formie spółki jawnej. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT, a prowadzona działalność w stu procentach podlega opodatkowaniu. W dniu 29 marca 2010r. Wnioskodawca dokonał zakupu samochodu osobowego. Wyżej wymieniony zakup był związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością.

W związku z tym, że był to zakup samochodu osobowego zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie prawidłowo wystawionej faktury VAT pochodzącej od dealera Wnioskodawca pomniejszył podatek należny o podatek naliczony związany z jego zakupem w kwocie 6.000 zł.

Zakupionego samochodu zgodnie z przepisami prawa Wnioskodawca nie zaliczył do środków trwałych, tylko jednorazowo zakwalifikował w koszty uzyskania przychodu. Tym samym zakupiony samochód został zakwalifikowany przez Wnioskodawcę jako składnik majątkowy przedsiębiorstwa nie będący środkiem trwałym. Przed upływem roku od jego posiadania tj. przed 29 marca 2011r. Wnioskodawca przekazał ww. samochód na potrzeby własne poprzez umowę darowizny, gdzie obdarowanymi są wspólnicy Spółki Jawnej jako osoby fizyczne (małżeństwo). Wnioskodawca nie wystawił faktury VAT ze stawką VAT – „ZW”, jak również nie zamierza dokonywać korekty podatku VAT przewidzianej w trybie art. 91 ustawy o VAT.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że umowa darowizny samochodu osobowego BMW 530D GT została zawarta w dniu 14 marca 2011r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w przypadku wycofania na podstawie umowy darowizny samochodu osobowego o wartości powyżej 15.000 zł będącego towarem używanym w rozumieniu podatku od towarów i usług, niebędącego środkiem trwałym Wnioskodawca ma obowiązek wykazać ww. darowiznę w deklaracji VAT ze stawką „ZW” i dokonać korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując darowizny samochodu osobowego nie będącego środkiem trwałym w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego przy zakupie Wnioskodawca odliczył podatek VAT w kwocie 6.000 zł, nie ma zastosowania przewidziany tryb korekty zawarty w art. 91 ustawy o VAT. Przewidziane w prawie korekty związane z zakupami towarów i usług nie związanych ze środkami trwałymi mają miejsce w trybie art. 91 ust. 1 ustawy o VAT. Skoro zakupiony samochód nigdy nie był (co prawda o wartości powyżej 15 000 zł ale okresie używania krótszym niż rok) zakwalifikowany przez Wnioskodawcę do środków trwałych to nie będzie miał zastosowania tryb określony w art. 91 ust. 2. W prezentowanej w stanie faktycznym sytuacji będzie miał zastosowanie tryb korekty przewidziany w art. 91 ust. 1. W związku z tym, iż po zakończeniu roku podatkowego, w którym dokonano takiego odliczenia w pierwszym okresie rozliczeniowym nie było korekty – gdyż nie było żadnej dostawy zwolnionej z opodatkowania nie wystąpił obowiązek podatkowy o którym mowa w art. 91 ust. 1 ww. ustawy.

Wnioskodawca nie ma również obowiązku wykazywać darowizny jako dostawy ze stawką „ZW” (korzystając ze zwolnienia jako towar używany), gdyż darowizna ta nie stanowi dostawy towarów w myśl art. 7 ust. 1 pkt 2.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w zakresie stwierdzenia:

*   czy przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego o wartości powyżej 15.000 zł będącego towarem używanym w rozumieniu podatku od towarów i usług, niebędącego środkiem trwałym, Wnioskodawca powinien wykazać w deklaracji VAT ze stawką „ZW” – **za nieprawidłowe,**
*   czy przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego skutkować będzie obowiązkiem dokonania korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o VAT – **za nieprawidłowe.**

Na wstępie należy zauważyć, że z uwagi na ścisłe powiązanie wskazanych we wniosku kwestii (w zakresie stwierdzenia czy przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego o wartości powyżej 15.000 zł będącego towarem używanym w rozumieniu podatku od towarów i usług, niebędącego środkiem trwałym, Wnioskodawca powinien wykazać w deklaracji VAT ze stawką „ZW” oraz czy przekazanie przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego skutkować będzie obowiązkiem dokonania korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o VAT) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w całym zakresie wskazanym we wniosku udzielono w niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Ponadto należy zauważyć, iż niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o przepisy prawa podatkowego w zakresie podatku VAT według stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym (tj. na dzień 14 marca 2011r.).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2011r.) przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 2 ww. ustawy przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 5 (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 marca 2011r.) obowiązującego od 1 stycznia 2011r. do 5 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.) zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy nabyciu tych samochodów i pojazdów przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% lub 60% kwoty podatku:

1.  określonej w fakturze lub
2.  wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy, lub
3.  należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub
4.  należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca

– nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 zł lub 6.000 zł, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność (jako małżeństwo) w formie spółki jawnej. Spółka jest podatnikiem VAT, a prowadzona działalność w stu procentach podlega opodatkowaniu. W dniu 29 marca 2010r. Wnioskodawca dokonał zakupu samochodu osobowego. Wyżej wymieniony zakup był związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością.

W związku z tym, że był to zakup samochodu osobowego zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie prawidłowo wystawionej faktury VAT pochodzącej od dealera Wnioskodawca pomniejszył podatek należny o podatek naliczony związany z jego zakupem w kwocie 6.000 zł.

Przed upływem roku od jego posiadania tj. przed 29 marca 2011r. (w uzupełnieniu wniosku z dnia 30 czerwca 2011r. wskazano, że darowizny dokonano 14 marca 2011r.) Wnioskodawca przekazał ww. samochód na potrzeby własne poprzez umowę darowizny, gdzie obdarowanymi są wspólnicy Spółki Jawnej jako osoby fizyczne (małżeństwo). Wnioskodawca nie wystawił faktury VAT ze stawką VAT – „ZW”.

W świetle powołanych przepisów należy stwierdzić, iż przekazanie przez Wnioskodawcę samochodu (w drodze darowizny), wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy na potrzeby osobiste wspólników, stosownie do treści art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Przekazanie to nie ma związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ponieważ we wniosku Wnioskodawca podał, że zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o VAT pomniejszył podatek należny o podatek naliczony związany z jego zakupem w kwocie 6.000 zł, zatem dla celów niniejszej interpretacji przyjęto, że Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tego samochodu (kwestia ta nie była jednak przedmiotem niniejszej interpretacji). Oznacza to zatem, że zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące zrównanie nieodpłatnego przekazania towarów z odpłatną dostawą towarów.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że darowizna nie stanowi dostawy towarów w myśl art. 7 ustawy o VAT należało uznać za nieprawidłowe.

Z opisu stanu faktycznego wynika ponadto, że Wnioskodawca przekazał przedmiotowy samochód na potrzeby własne poprzez umowę darowizny przed upływem roku od jego nabycia tj. 14 marca 2011r. Zatem wskazany we wniosku samochód był używany przez Wnioskodawcę dokonującego dostawy przez co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania nim jak właściciel. W konsekwencji przedmiotowy samochód osobowy w chwili dokonywania jego dostawy spełniał definicję towaru używanego zawartą w art. 43 ust. 2 ustawy o VAT.

Zatem w związku z tym, iż będący przedmiotem dostawy samochód osobowy spełniał definicję towaru używanego a Wnioskodawcy jak wynika z opisu stanu faktycznego przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, dokonana przez Wnioskodawcę dostawa tego samochodu korzystała ze zwolnienia określonego w § 13 ust. 1 pkt 5 obowiązującego od 1 stycznia 2011r. do 5 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji powyższego, dokonana przez Wnioskodawcę darowizna samochodu osobowego na cele osobiste wspólników, stosownie do treści art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przy czym w przedmiotowej sprawie korzysta ona ze zwolnienia określonego w § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie czynność przekazania przedmiotowego samochodu Wnioskodawca winien udokumentować poprzez wystawienie faktury wewnętrznej ze wskazaniem, że czynność ta podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT i ująć ją w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym czynność została dokonana.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że wskazanej we wniosku darowizny samochodu osobowego na rzecz wspólników Wnioskodawca nie ma obowiązku wykazywać jako dostawy ze stawką zwolnioną, należało również uznać za nieprawidłowe.

Odnośnie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z przekazaniem przez Wnioskodawcę w formie darowizny na rzecz wspólników samochodu osobowego należy zauważyć, że godnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z regulacji art. 91 ust. 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2011r.) wynika, że po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio (art. 91 ust. 2a).

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3).

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty (art. 91 ust. 4).

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5).

W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu (art. 91 ust. 6).

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi (art. 91 ust. 7).

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty (art. 91 ust. 7a).

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c (art. 91 ust. 7b).

Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy (art. 91 ust. 7c).

W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana (art. 91 ust. 7d).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że 29 marca 2010r. Wnioskodawca nabył samochód osobowy, który przed upływem jednego roku od zakupu przekazał na cele osobiste wspólników. Nabyty pojazd nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych.

Stosownie do powołanych wyżej regulacji prawnych, w przypadku zbycia przedmiotowego samochodu z zastosowaniem zwolnienia od podatku, Wnioskodawca będzie zobowiązany skorygować podatek odliczony w momencie jego zakupu. Korekty należy dokonać jednorazowo za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż przedmiotowego samochodu.

W przedmiotowej sprawie znajdą bowiem zastosowanie przepisy art. 91 ust. 7b i 7c ustawy o VAT, gdyż sprzedaży samochodu jako zwolnionego od podatku VAT i niezaliczonego przez podatnika do środków trwałych dokonano w okresie krótszym niż 12 miesięcy od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano samochód do użytkowania.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że dokonując darowizny samochodu osobowego nie będącego środkiem trwałym w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego przy zakupie Wnioskodawca odliczył podatek VAT w kwocie 6.000 zł, nie ma zastosowania przewidziany tryb korekty zawarty w art. 91 ustawy o VAT, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zauważyć, że interpretacja nie dotyczy zasadności odliczenia przez Wnioskodawcę podatku naliczonego z tytułu zakupu przedmiotowego samochodu w wysokości nie więcej niż 6.000 zł, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem zapytania. Zgodnie z zapytaniem Wnioskodawcy, za przedmiot interpretacji przyjęto jedynie kwestię ustalenia czy Wnioskodawcy przysługuje zwolnienie od podatku VAT przy darowiźnie samochodu osobowego niezaliczonego do środków trwałych i czy powstaje obowiązek dokonania korekty w związku z dokonaniem jego darowizny.

Ponadto zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.