Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-356/14/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-16
Teza: Wnioskodawca uprawniony jest do zastosowania względem usług kursów językowych zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; szkolenie; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 3 kwietnia 2014 r. (data wpływu 8 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. (data wpływu 2 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT organizowania kursów językowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2014 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT organizowania kursów językowych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. (data wpływu 2 lipca 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 23 czerwca 2014 r. znak: IBPP1/443-356/14/DK.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą - centrum kształcenia. Jest czynnym podatnikiem VAT. Działalność polega na prowadzeniu kursów - nauczanie języków obcych - głównie języka angielskiego dla pracowników. Nabywcą usług są zakłady pracy i dla nich są wystawiane faktury za prowadzone kursy. Wnioskodawca wykonuje usługi osobiście lub poprzez podwykonawców, czyli firmy mające w zakresie działania prowadzenie takich kursów.

Wystawione przez firmę Wnioskodawcy faktury w nazwie mają - nauczanie języka angielskiego, następnie ilość, jako jednostkę miary lekcję, wartość netto wynikającą z przemnożenia ilości przez jednostkę miary, stawka VAT zw. oraz wartość brutto równą wartości netto. Ponadto na fakturze jest pieczątka o treści „faktura dokumentuje świadczenie usług zwolnionych z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz.1054 z późn. zm.”.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca podaje, że:

1.  Kursy językowe nie są świadczone przez Wnioskodawcę jako jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, gdyż Wnioskodawca nie jest objęty systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.
2.  Świadczone usługi kursów językowych nie stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, innego niż wymienione w art. 43 ust. l pkt 26 ustawy o VAT.
3.  Uczestnicy prowadzonych kursów językowych wykorzystują nabytą wiedzę w ramach wykonywanego przez nich zawodu wykonywanej pracy głównie poprzez kompetentne komunikowanie się językiem obcym w biznesie (głównie angielskim), rozumieją biznesowe prezentacje, potrafią opisywać problemy i ich rozwiązania oraz mogą aktywnie uczestniczyć w dyskusjach biznesowych. Świadczone usługi są nauczaniem pozostającym w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników, gdyż słownictwo prowadzonych zajęć jest bezpośrednio związane z branżą zlecającego szkolenie pracodawcy. Ponadto pracownicy uczestniczący w zajęciach mogą być wysyłani na targi, konferencje i zjazdy, na których przedstawia się najnowocześniejsze rozwiązania technologiczne i w ten sposób mogą uaktualnić wiedzę do celów zawodowych.
4.  Na przedmiotowe kursy osoby kieruje pracodawca, gdyż bez względu na to jaka jest znajomość języka obcego pracownika, jeżeli nie korzysta z niego regularnie, to z biegiem czasu zdolność komunikacji zanika.
5.  Usługi kursów językowych nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Temat, zakres oraz ilość godzin prowadzonych zajęć są określone w umowie zawartej pomiędzy zlecającym zajęcia a wykonawcą .
6.  Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.
7.  Świadczone usługi nie stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowanych w całości lub ewentualnie w co najmniej 70% za środków publicznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zastosowana stawka VAT - zwolnienie przedmiotowe jest prawidłowa?

Zdaniem Wnioskodawcy, zastosowana stawka podatku - zwolnienie przedmiotowe jest prawidłowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże stosownie do art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl ust. 1 pkt 26 tego artykułu, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo–rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Stosownie do ust. 1 pkt 27 ww. artykułu, zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Zgodnie z ust. 1 pkt 28 tego artykułu, zwalnia się od podatku usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, inne niż wymienione w pkt 26, pkt 27 i pkt 29.

W świetle ust. 1 pkt 29 cyt. artykułu, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych,

oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Analizując powołane wyżej uregulowanie zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług w zakresie kształcenia jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką (bez względu na to, czy ma ona charakter publiczny, czy niepubliczny) objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Z kolei z analizy ust. 1 pkt 27 ww. artykułu wynika, iż warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

W tym miejscu należy wskazać na wyrok TSUE, sprawa C-473/08 z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, w którym Trybunał stwierdził, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że „Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom rzeczonych kursów” (pkt 52).

Natomiast, aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ust. 1 pkt 29 omawianego artykułu, szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą, czy zawodem i muszą mieć na celu uzyskanie, czy uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:

1.  formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,
2.  na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,
3.  szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

Z kolei przepis ust. 1 pkt 28 tego artykułu, zwalniający od podatku usługi nauczania języków obcych, obejmuje usługi, które nie korzystają ze zwolnień określonych w ust. 1 pkt 26, 27 lub 29 tego artykułu.

Analizując przedstawione we wniosku okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, gdyż nie jest jednostką objętą systemem oświaty, nie jest uczelnią ani innym podmiotem wymienionym w ww. artykule, zatem zwolnienie określone w tym przepisie nie może być zastosowane.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie mogą również korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ponieważ Wnioskodawcy nie łączy bezpośrednia relacja umowna z uczestnikami kursów językowych. Umowy dot. przedmiotowych kursów Wnioskodawca zawiera bowiem z pracodawcami kierującymi swoich pracowników na kursy. Brak jest więc w przedmiotowej sprawie waloru prywatnego nauczania.

Z kolei dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności - uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, spełniają definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania.

Uczestnicy szkoleń wykorzystują bowiem zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanego przez nich zawodu, wykonywanej pracy głównie poprzez kompetentne komunikowanie się językiem obcym w biznesie (głównie angielskim), rozumieją biznesowe prezentacje, potrafią opisywać problemy i ich rozwiązania oraz mogą aktywnie uczestniczyć w dyskusjach biznesowych. Świadczone usługi są nauczaniem pozostającym w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników, gdyż słownictwo prowadzonych zajęć jest bezpośrednio związane z branżą zlecającego szkolenie pracodawcy. Ponadto pracownicy uczestniczący w zajęciach mogą być wysyłani na targi, konferencje i zjazdy, na których przedstawia się najnowocześniejsze rozwiązania technologiczne i w ten sposób mogą uaktualnić wiedzę do celów zawodowych.

Jednakże prowadzone przez Wnioskodawcę kursy językowe, jak sam Wnioskodawca wskazał, nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz przedmiotowe usługi nie są finansowane ze środków publicznych, a zatem nie została spełniona druga przesłanka warunkująca zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a, b, c ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż prowadzone przez Wnioskodawcę kursy językowe kierowane do pracowników firm nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a, b, c ustawy o VAT.

Skoro więc wykluczono zastosowanie zwolnienia od podatku dla przedmiotowych usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26, 27 i 29 ustawy przy świadczeniu przedmiotowych usług nauczania języka obcego, Wnioskodawca będzie mógł zastosować zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca uprawniony jest do zastosowania względem usług kursów językowych zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.