Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.561.2024.3.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Określenie miejsca świadczenia usług pośrednictwa i ich udokumentowania.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; faktura; kraj-kraj trzeci; pośrednictwo; usługi-usługi pośrednictwa; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz podatnika; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług przez pośredników na rzecz podmiotów niebędących podatnikami  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 2a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 2b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 2c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 2d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 2e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 2a-art. 26a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i
    usług w przedmiocie określenia miejsca świadczenia usług pośrednictwa i ich
    udokumentowania wpłynął 25 listopada 2024 r. Uzupełnienie do wniosku wpłynęło 31
    stycznia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, działając jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zamierza
    świadczyć usługi polegające na pośrednictwie handlowym, w tym w modelu dropshipping.
    W ramach tej działalności Wnioskodawca organizował będzie dostawy towarów, zbierał
    zamówienia oraz pobierał płatności od nabywców końcowych na rzecz dostawców z
    krajów trzecich (np. Chin). Dostawcy będą wystawiać faktury sprzedaży (lub inne
    dokumenty sprzedażowe) bezpośrednio ostatecznym nabywcom. W ramach tej
    działalności Wnioskodawca będzie pełnić funkcję pośrednika. Klientami będą osoby
    fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej (dalej jako: Klienci).
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca będzie otrzymywał
    prowizję, która będzie stanowić różnicę między kwotą otrzymaną od nabywców
    końcowych, a kwotą przekazaną dostawcy. Wnioskodawca działa jako czynny podatnik
    VAT i zgodnie z przepisami ustawy o VAT będzie wystawiał zagranicznym kontrahentom
    (będącymi dostawcami towarów) faktury na z adnotacją, że transakcja nie podlega
    opodatkowaniu w Polsce - za usługi pośrednictwa.
    Działalność Wnioskodawcy będzie się opierać na świadczeniu usług pośrednictwa,
    obejmujących zamawianie towarów od zagranicznych dostawców, głównie z krajów
    azjatyckich, w imieniu i na rzecz Klientów. Towary będą pozyskiwane z platform
    sprzedażowych, a Wnioskodawca skupi się na wyszukiwaniu dostawców o wysokiej jakości
    produktów i dobrej reputacji.
    Przedstawiany na stronie internetowej asortyment obejmie m.in. (...).
    Opisy produktów będą przygotowywane przez Wnioskodawcę, który zamierza tłumaczyć
    treści ofert, dodawać spersonalizowane informacje oraz edytować zdjęcia w sposób
    dostosowany do potrzeb polskich odbiorców.
    Klienci będą składali zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej
    Wnioskodawcy, w ramach której proces zamówienia będzie wymagał akceptacji
    regulaminu. Klienci zobowiązani będą do uiszczenia pełnej płatności za towar oraz
    przekazania swoich danych do dostawy, które następnie będą przesyłane do dostawców.
    Na podstawie regulaminu zamieszczonego na stronie Wnioskodawcy, który Klient będzie
    musiał zaakceptować przed dokonaniem zamówienia, wynikać będzie między innymi, że:
    - wnioskodawca będzie realizował usługę pośrednictwa, umożliwiającego zamówienie
    towaru oraz dokonanie płatności za ten towar;
    - klient będzie upoważniał Wnioskodawcę do opłacenia kosztów zakupu oraz przesyłki w
    jego imieniu i na jego rzecz;
    - wnioskodawca, pełniąc funkcję pośrednika, będzie zobowiązany do zapewnienia
    Klientowi wsparcia w procesie reklamacyjnym, dostarczania niezbędnych informacji o
    zakupionym produkcie oraz koordynowania procesu zwrotów.
    Dostawy towarów będą realizowane przez dostawców (sprzedawców głównie z krajów
    azjatyckich) bezpośrednio do Klientów na ich adresy podane podczas składania
    zamówienia. W związku z tym, że paczki będą wysyłane z krajów spoza UE, Klient ponosić
    będzie odpowiedzialność podatkową wynikającą z importu towaru. Klientom zostanie
    również przekazana informacja o terminie realizacji dostawy oraz numer nadania
    przesyłki, umożliwiający jej śledzenie.

    Płatność za zamówienie, obejmująca cenę towaru i koszty transportu, będzie dokonywana
    przez Klienta na zasadzie przedpłaty. Wnioskodawca przewiduje możliwość wyboru
    metody płatności przez Klienta - przelewem bankowym lub za pośrednictwem bramki
    płatniczej. Każdorazowa płatność będzie obejmować prowizję dla Wnioskodawcy oraz
    koszt samego towaru.
    Towary będą zamawiane bezpośrednio na dane Klienta, który stanie się ich właścicielem w
    momencie złożenia zamówienia u sprzedawcy. W związku z tym, Wnioskodawca nie
    będzie fizycznie angażować się w proces transportu i dostawy, nie będzie ani przez chwilę
    władał towarem jak właściciel, ograniczając swoje działania do pośrednictwa. Formalności
    związane z procedurą celną będą spoczywać na Kliencie lub sprzedawcy. Zakupiony w ten
    sposób towar nigdy nie trafi do Wnioskodawcy jako pośrednika handlowego, lecz zawsze
    bezpośrednio do klienta.
    Wnioskodawca pragnie w tym miejscu zaznaczyć, że nie ma w zakresie naliczania podatku
    VAT przez sprzedawców (dostawców) pełnej i pewnej wiedzy. Opiera się wyłącznie na
    informacjach umieszczonych na platformach sprzedażowych. To czy podatek VAT będzie
    rzeczywiście naliczany i odprowadzany przez sprzedawcę, czy też inny podmiot i od jakich
    wartości jest poza jego gestią. W ramach realizowanych świadczeń Wnioskodawca nie
    wystąpi jako importer towaru.
    Od chińskiego sprzedawcy Wnioskodawca nie będzie otrzymywał faktur VAT za zakup,
    rachunku, czy innego dokumentu potwierdzającego zakup. Jedynym potwierdzeniem
    zakupu będzie potwierdzenie przelewu bankowego za zakup produktów po potrąceniu
    prowizji lub wygenerowanie przez specjalny program dowodu zakupu. Sprzedaż produktu
    będzie udokumentowana poprzez pobranie dowodów sprzedaży ze sklepu lub portalu
    aukcyjnego, albo poprzez potwierdzenie wpłat bankowych za sprzedaż na konto bankowe
    Wnioskodawcy. W ten sposób będą sporządzane miesięczne zestawienia zrealizowanych
    transakcji. Wnioskodawca nie będzie wystawiał paragonów, a jedynie rachunek na rzecz
    Chińskiego sprzedawcy na kwotę prowizji oraz dodatkowo na prośbę Klienta informacje o
    zrealizowanej prowizji.
    Wnioskodawca nie będzie zawierał pisemnych umów ze sprzedawcami. Sposób ustalania
    wynagrodzenia Wnioskodawcy i zakres świadczeń będzie wynikiem zawiązania stosunku
    prawnego z klientem (elementy stosunku prawnego określone są przez regulamin strony
    internetowej). Zawarcie umowy zakupu towaru w serwisie aukcyjnym nastąpi w imieniu
    klienta za pośrednictwem konta Wnioskodawcy w tym serwisie.
    Wnioskodawca sam nie jest i nie zamierza się zarejestrować w procedurze importu One-
    Stop Shop (IOSS).
    Podsumowując - forma współpracy podatnika będzie polega wyłącznie na świadczeniu
    usługi pośrednictwa handlowego. Nie będzie prowadził on sprzedaży we własnym imieniu
    ani na własny rachunek ani dokonywał zakupu towarów będących przedmiotem
    transakcji, a jego rola ograniczy się wyłącznie do zbierania zamówień dla dostawcy oraz
    przyjmowania od klientów zapłaty i przekazywaniu jej dostawcy, po pomniejszeniu
    otrzymanej kwoty o należną mu prowizję za pośrednictwo.
    W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej podali Państwo, że:
    1. Usługi pośrednictwa handlowego będą świadczone na rzecz dostawców towarów z
    krajów trzecich. Spółka nie zawiera umów z dostawcami z Chin.
    2. Proces dostawy towarów przedstawia się następująco:
      - Klient składa zamówienie za pośrednictwem strony internetowej Spółki.
      - Klient akceptuje regulamin, z którego wynika, że Spółka nie sprzedaje towarów we
        własnym imieniu, a jedynie świadczy usługi pośrednictwa.
      - Klient wpłaca należność za zamówienie na konto Spółki.

      - Spółka zamawia towar u dostawcy, podaje dane klienta jako adresata przesyłki i
        dokonuje płatności.
      - Dostawca przesyła towar bezpośrednio do klienta, a Spółka przekazuje klientowi
        numer przesyłki do śledzenia.
      - Klient ponosi wszelkie opłaty celne, podatki importowe i inne należności związane z
        zakupem.
    3. Spółka składając zamówienie u dostawców z krajów trzecich, nie posługuje się danymi
    swojej firmy, wskazując jedynie dane klienta do wysyłki.
    4. Dostawcy z krajów trzecich będą mieli świadomość, że Spółka nie jest ostatecznym
    nabywcą towarów.
    5. Klienci będą mogli kupować jedynie towary zamieszczone na stronie internetowej
    Spółki; nie będzie możliwości indywidualnego zamówienia konkretnych towarów.
    6. Dostawcy z krajów trzecich nie będą mieli możliwości ingerencji w opisy towarów po ich
    umieszczeniu na stronie internetowej Spółki.
    7. Za transport towarów do ostatecznych klientów odpowiadają dostawcy z krajów
    trzecich lub podmioty trzecie działające na ich rzecz. Spółka nie uczestniczy w procesie
    transportu i nie ponosi odpowiedzialności za dostawę.
    8. Spółka nie posiada informacji, czy zagraniczni dostawcy są podatnikami VAT w
    rozumieniu art. 28a ustawy o VAT. Na fakturach doliczany jest podatek VAT, a np. jeden z
    dostawców wystawia fakturę zgodnie z przepisami podatkowymi w (...). Klienci (nabywcy)
    są osobami fizycznymi niebędącymi podatnikami VAT.
    9. Klienci to głównie osoby fizyczne posiadające stałe miejsce zamieszkania w Polsce lub
    innym kraju Unii Europejskiej.
    10. Dopuszczenie towarów do obrotu w UE następuje w kraju odbiorcy. Klient ponosi
    odpowiedzialność za odprawę celną i inne opłaty związane z importem.
    11. Wysokość wynagrodzenia dla Spółki nie wynika z uzgodnień z dostawcami z krajów
    trzecich i dostawcy nie mają na nią wpływu.
    12. Spółka zobowiązuje się do pomocy klientowi w procesie reklamacyjnym i zwrotach,
    zgodnie z polityką dostawcy. Reklamacje zgłaszane są na adres Spółki, która kontaktuje się
    z dostawcą, pobiera etykietę zwrotną i przekazuje ją klientowi. Po otrzymaniu przez
    Spółkę zwrotu środków od dostawcy Spółka dokonuje zwrotu środków klientowi. Koszty
    zwrotu (jeśli nie będzie darmowy) pokrywa Spółka (Spółka otrzyma wówczas zwrot za
    produkt pomniejszony o koszty zwrotu, klient otrzyma od Spółki pełną kwotę za zwrócony
    produkt).
    13. Klienci wpłacają należności za towary na konto Spółki.
    14. Usługa pośrednictwa jest wykonana w momencie zapłaty na rzecz dostawcy z Chin.
    15. Prowizja za świadczoną usługę pośrednictwa staje się wymagalna w momencie
    złożenia przez Spółkę zamówienia na portalu dostawy (zagranicznego dostawcy np. z
    Chin), akceptacji regulaminu jego sklepu internetowego oraz zapłaty na jego rzecz.
    16. W momencie zapłaty wystawiana będzie faktura na rzecz dostawcy z Chin,
    dokumentująca prowizję Spółki, będącą różnicą między ceną płaconą przez klienta a ceną
    zakupu u dostawcy.
    17. Usługi nie będą rozliczane w okresach rozliczeniowych; każda usługa będzie rozliczana
    indywidualnie w momencie jej wykonania.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy usługi pośrednictwa handlowego, świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz
    dostawców z krajów trzecich, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 28b

    ustawy o VAT jako usługi świadczone na rzecz podatników posiadających siedzibę poza
    terytorium kraju?
    2. Czy stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania VAT, zgodnie z którym
    prowizja za usługi pośrednictwa handlowego jest dokumentowana fakturą ze stawką „nie
    podlega” oraz adnotacją „odwrotne obciążenie”, jest prawidłowe?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Świadczenie usług pośrednictwa handlowego dla kontrahentów mających siedzibę poza
    Unią Europejską, na terytorium państwa trzeciego, w tym przypadku Chin, nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. Usługi
    pośrednictwa handlowego świadczone na rzecz podatników posiadających siedzibę w
    krajach trzecich podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 28b ustawy o
    VAT. Miejscem opodatkowania usług pośrednictwa jest kraj siedziby usługobiorcy, tj. kraj
    trzeci, co skutkuje zastosowaniem stawki „nie podlega” oraz adnotacją „odwrotne
    obciążenie” na fakturach wystawianych przez Wnioskodawcę.
    Ad. 2
    Prowizja otrzymywana z tytułu świadczonych usług pośrednictwa handlowego powinna
    być dokumentowana fakturami z adnotacją „odwrotne obciążenie” i stawką „nie podlega”.
    Stanowisko to jest zgodne z art. 28b ustawy o VAT, który określa miejsce świadczenia
    usług jako kraj siedziby usługobiorcy.
    Uzasadnienie
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), przez
    świadczenie usług rozumie się każde świadczenie wykonywane na rzecz innego podmiotu,
    które nie stanowi dostawy towarów. Wnioskodawca działa w charakterze pośrednika, co
    oznacza, że jego działalność ogranicza się do świadczenia usług polegających na
    umożliwieniu Klientom dokonania zakupu towarów od dostawców zagranicznych. Towary
    te nigdy nie stają się własnością Wnioskodawcy, a ich dostawa odbywa się bez jego
    udziału.
    Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za jakość czy dostarczenie towarów,
    ponieważ pełni wyłącznie funkcję pośrednika, który łączy strony transakcji. Działania te są
    klasyfikowane jako świadczenie usług, co jest zgodne z interpretacją przepisów oraz
    stanowiskami organów podatkowych i sądów administracyjnych.
    Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W przypadku
    Wnioskodawcy taka sytuacja nie zachodzi, gdyż nie dochodzi do faktycznego przeniesienia
    prawa własności towarów na niego, ani nie ma on władztwa ekonomicznego nad tymi
    towarami.
    Takie stanowisko zostało również potwierdzone w interpretacji o sygn. 0112-KDIL1-
    3.4012.64.2023.5.MR. Wnioskodawca pragnie dodać, że przedstawiony w niej stan
    faktyczny jest zbieżny z planowanym stanem Wnioskodawcy.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług na rzecz podatników jest
    miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej. W
    przedmiotowym stanie faktycznym usługobiorcami Wnioskodawcy są zagraniczni
    dostawcy, głównie z krajów trzecich, którzy są podatnikami w rozumieniu ustawy o VAT.
    Oznacza to, że miejsce świadczenia usług pośrednictwa handlowego świadczonych przez
    Wnioskodawcę znajduje się poza terytorium Polski, a co za tym idzie - świadczenie to nie
    podlega opodatkowaniu VAT na terytorium kraju. Zgodnie z przepisami dotyczącymi

    wystawiania faktur, w takim przypadku na fakturze dokumentującej usługę należy
    wskazać stawkę „nie podlega” oraz zamieścić adnotację „odwrotne obciążenie”. Wynika to
    z faktu, że obowiązek rozliczenia podatku VAT spoczywa na usługobiorcy, tj. na dostawcy
    mającym siedzibę poza Polską, zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia.
    Wnioskodawca, wystawiając fakturę w ten sposób, postępuje zgodnie z przepisami ustawy
    o VAT i zasadami dotyczącymi opodatkowania transakcji między podatnikami z różnych
    jurysdykcji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w zakresie podatku od towarów i
    usług, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361, ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium
    kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
    Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem
    art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
    Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
    Europejskiej [...].
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
    Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
    skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
    Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą
    inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie
    odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności,
    stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o

    podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w
    przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
    Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” – zawarte w art. 7
    ust. 1 ustawy – dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa
    własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można
    interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności
    ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ
    „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
          w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji.
    Z treści powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że świadczenie usług
    co do zasady podlega opodatkowaniu wówczas, gdy jest wykonywane odpłatnie. Aby
    uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest
    zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania
    tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy przy tym podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało – jako usługa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dana usługa podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za

    wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
    Ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
        wartości dodanej;
      c) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
    Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
    miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
    gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.
    28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Natomiast jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy:
    W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności
    gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Stosownie do art. 28c ust. 1-3 ustawy:
      1) Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest
        miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i
        art. 28h-28n.

      2) W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności
        gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba
        działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
        prowadzenia działalności gospodarczej.
      3) W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2,
        miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce
        zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Ww. przepis wprowadza regułę, zgodnie z którą w przypadku świadczenia usług na rzecz
    podmiotów niebędących podatnikami miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby
    usługodawcy, ewentualnie kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    sytuacji gdy usługa jest świadczona z takiego miejsca i znajduje się ono w innym państwie
    niż siedziba usługodawcy. Albo też miejscem świadczenia usługi na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami jest miejsce w którym usługodawca posiada stałe miejsce
    zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w sytuacji gdy nie posiada on siedziby
    działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 29a ust. 1 ustawy:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art.
    120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka zamierza świadczyć usługi polegające na pośrednictwie
    handlowym, w tym w modelu dropshipping. W ramach tej działalności Wnioskodawca
    organizował będzie dostawy towarów, zbierał zamówienia oraz pobierał płatności od
    nabywców końcowych na rzecz dostawców z krajów trzecich (np. Chin). Dostawcy będą
    wystawiać faktury sprzedaży (lub inne dokumenty sprzedażowe) bezpośrednio
    ostatecznym nabywcom. W ramach tej działalności Wnioskodawca będzie pełnić funkcję
    pośrednika. Klientami będą osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca będzie otrzymywał prowizję, która będzie stanowić różnicę między kwotą
    otrzymaną od nabywców końcowych, a kwotą przekazaną dostawcy.
    Działalność Wnioskodawcy będzie się opierać na świadczeniu usług pośrednictwa,
    obejmujących zamawianie towarów od zagranicznych dostawców, głównie z krajów
    azjatyckich, w imieniu i na rzecz Klientów. Towary będą pozyskiwane z platform
    sprzedażowych, a Wnioskodawca skupi się na wyszukiwaniu dostawców o wysokiej jakości
    produktów i dobrej reputacji. Przedstawiany na stronie internetowej asortyment obejmie
    m.in. (...).
    Opisy produktów będą przygotowywane przez Wnioskodawcę, który zamierza tłumaczyć
    treści ofert, dodawać spersonalizowane informacje oraz edytować zdjęcia w sposób
    dostosowany do potrzeb polskich odbiorców.
    Klienci będą składali zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej
    Wnioskodawcy. Klienci zobowiązani będą do uiszczenia pełnej płatności za towar oraz

    przekazania swoich danych do dostawy, które następnie będą przesyłane do dostawców.
    Na podstawie regulaminu zamieszczonego na stronie Wnioskodawcy, który Klient będzie
    musiał zaakceptować przed dokonaniem zamówienia, wynikać będzie między innymi, że:
    - wnioskodawca będzie realizował usługę pośrednictwa, umożliwiającego zamówienie
    towaru oraz dokonanie płatności za ten towar;
    - klient będzie upoważniał Wnioskodawcę do opłacenia kosztów zakupu oraz przesyłki w
    jego imieniu i na jego rzecz;
    - wnioskodawca, pełniąc funkcję pośrednika, będzie zobowiązany do zapewnienia
    Klientowi wsparcia w procesie reklamacyjnym, dostarczania niezbędnych informacji o
    zakupionym produkcie oraz koordynowania procesu zwrotów.
    Spółka zobowiązuje się do pomocy klientowi w procesie reklamacyjnym i zwrotach,
    zgodnie z polityką dostawcy. Reklamacje zgłaszane są na adres Spółki, która kontaktuje się
    z dostawcą, pobiera etykietę zwrotną i przekazuje ją klientowi. Po otrzymaniu przez
    Spółkę zwrotu środków od dostawcy Spółka dokonuje zwrotu środków klientowi. Koszty
    zwrotu (jeśli nie będzie darmowy) pokrywa Spółka (Spółka otrzyma wówczas zwrot za
    produkt pomniejszony o koszty zwrotu, klient otrzyma od Spółki pełną kwotę za zwrócony
    produkt).
    Dostawy towarów będą realizowane przez dostawców (sprzedawców głównie z krajów
    azjatyckich) bezpośrednio do Klientów na ich adresy podane podczas składania
    zamówienia. W związku z tym, że paczki będą wysyłane z krajów spoza UE, Klient ponosić
    będzie odpowiedzialność podatkową wynikającą z importu towaru. Płatność za
    zamówienie, obejmująca cenę towaru i koszty transportu, będzie dokonywana przez
    Klienta na zasadzie przedpłaty. Każdorazowa płatność będzie obejmować prowizję dla
    Wnioskodawcy oraz koszt samego towaru.
    Towary będą zamawiane bezpośrednio na dane Klienta, który stanie się ich właścicielem w
    momencie złożenia zamówienia u sprzedawcy. W związku z tym, Wnioskodawca nie
    będzie fizycznie angażować się w proces transportu i dostawy, nie będzie ani przez chwilę
    władał towarem jak właściciel, ograniczając swoje działania do pośrednictwa. Formalności
    związane z procedurą celną będą spoczywać na Kliencie lub sprzedawcy.
    Wnioskodawca nie będzie zawierał pisemnych umów ze sprzedawcami. Sposób ustalania
    wynagrodzenia Wnioskodawcy i zakres świadczeń będzie wynikiem zawiązania stosunku
    prawnego z klientem (elementy stosunku prawnego określone są przez regulamin strony
    internetowej). Wysokość wynagrodzenia dla Spółki nie wynika z uzgodnień z dostawcami z
    krajów trzecich i dostawcy nie mają na nią wpływu. Prowizja za świadczoną usługę
    pośrednictwa staje się wymagalna w momencie złożenia przez Spółkę zamówienia na
    portalu dostawy (zagranicznego dostawcy np. z Chin), akceptacji regulaminu jego sklepu
    internetowego oraz zapłaty na jego rzecz.
    Dostawcy z krajów trzecich nie będą mieli możliwości ingerencji w opisy towarów po ich
    umieszczeniu na stronie internetowej Spółki.
    Wnioskodawca sam nie jest i nie zamierza się zarejestrować w procedurze importu One-
    Stop Shop (IOSS).
    Proces dostawy towarów przedstawia się następująco:
      - Klient składa zamówienie za pośrednictwem strony internetowej Spółki.
      - Klient akceptuje regulamin, z którego wynika, że Spółka nie sprzedaje towarów we
        własnym imieniu, a jedynie świadczy usługi pośrednictwa.
      - Klient wpłaca należność za zamówienie na konto Spółki.
      - Spółka zamawia towar u dostawcy, podaje dane klienta jako adresata przesyłki i
        dokonuje płatności.

      - Dostawca przesyła towar bezpośrednio do klienta, a Spółka przekazuje klientowi
        numer przesyłki do śledzenia.
      - Klient ponosi wszelkie opłaty celne, podatki importowe i inne należności związane z
        zakupem.
    Klienci to głównie osoby fizyczne posiadające stałe miejsce zamieszkania w Polsce lub
    innym kraju Unii Europejskiej. Klienci będą mogli kupować jedynie towary zamieszczone
    na stronie internetowej Spółki, nie będzie możliwości indywidualnego zamówienia
    konkretnych towarów. Klienci wpłacają należności za towary na konto Spółki.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy
    świadczenie, o którym mowa we wniosku, dokonywane na rzecz podmiotu zagranicznego
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 28b ustawy o VAT jako usługi
    świadczone na rzecz podatników posiadających siedzibę poza terytorium kraju.
    W swoim stanowisku Spółka uważa, powinna być traktowana jako podmiot świadczący
    usługę pośrednictwa handlowego i transakcja ta nie powinna podlegać opodatkowaniu w
    Polsce.
    Aby odpowiedzieć na Państwa wątpliwości odnośnie miejsca opodatkowania transakcji, w
    której uczestniczy Spółka należy w pierwszej kolejności ustalić czy w opisanym zdarzeniu
    opisana transakcja jest dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, czy też nosi
    znamiona świadczenia usług.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący
    pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też
    przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa
    własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz
    ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na
    gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za
    dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we
    władaniu towarem.
    Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście
    własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do
    zbycia prawa własności rzeczy.
    Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy. Czynności wykonywane przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności
    wypełniają znamiona handlu towarami, a nie znamiona świadczenia usług pośrednictwa.
    Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez klientów będą konkretne towary
    oferowane na stronie internetowej należącej do Spółki.
    Wbrew Państwa twierdzeniom, posiadają Państwo władztwo ekonomiczne nad tymi
    towarami i praktyczną możliwość dysponowania nimi jak właściciel. Bowiem to Spółka
    decyduje jakie towary i za jaką cenę zostaną zaoferowane do sprzedaży na stronie
    internetowej. Zagraniczny sprzedawca nie będzie miał prawa do zmian w opisach na
    stronie internetowej Spółki. Zagraniczny sprzedawca nie ma również wpływu na wysokość
    wynagrodzenia Spółki. Wynagrodzenie (prowizja) należne z tytułu wykonywanych
    świadczeń jest ustalane przez Spółkę i wynika z prowizji, którą jest wpłata od kupującego
    pomniejszona o zapłatę za towar zagranicznemu sprzedawcy.

    Również decyzja o tym, jakie towary od dostawców zagranicznych z krajów trzecich są
    oferowane do sprzedaży na stronie internetowej, należy do spółki. Ponadto Klient może
    zakupić towar wyłącznie z oferty strony internetowej Spółki i nie ma możliwości
    bezpośredniego wyboru sprzedawcy z kraju trzeciego.
    Płatności za towar od klientów dokonywane są na rachunek bankowy Spółki. Spółka nie
    ma podpisanej żadnej umowy pośrednictwa z dostawcą zagranicznym.
    Dodatkowo to Spółka przeprowadzi postępowanie reklamacyjne.
    Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy w tym fakt, że efektem wykonanych
    czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego
    na stronie internetowej Spółki, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio
    klientowi (ostatecznemu nabywcy), a Spółka w ramach transakcji przenosi na klienta
    prawo do dysponowania towarem jak właściciel, świadczenie stanowi dla celów podatku
    od towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez Spółkę w celu
    zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klientów celu samego w sobie, klient jest
    zainteresowany nabyciem konkretnego produktu.
    Jak już powyżej wskazałem pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie
    prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności,
    zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako
    „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to Spółka będzie
    decydować jakie towary będą oferowane na stronie internetowej i po jakiej cenie, czyli
    będzie tworzyć ofertę handlową i zapłata za towar trafi na konto bankowe Spółki oraz to
    Spółka, przeprowadzać postępowanie reklamacyjne dotyczące towarów prezentowanych
    na stronie internetowej to realizowane świadczenie należy uznać za dostawę towarów.
    Bowiem z opisu sprawy wynika, że Spółka będzie miała możliwość dysponowania rzeczą
    pomimo braku fizycznego kontaktu z towarem i dokonywania sprzedaży (przenoszenia
    prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) na rzecz klienta końcowego.
    Nie można uznać, że w opisywanym przypadku Spółka będzie świadczyła usługę
    pośrednictwa na rzecz sprzedawców.
    Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „pośrednictwo”, a zatem przy określaniu zakresu
    przedmiotowego tego pojęcia należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Uniwersalny słownik języka polskiego PWN),
    przez pojęcie „pośrednictwo” należy rozumieć: działalność osoby trzeciej mającą na celu
    porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron,
    kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych.
    Analogiczną definicję pośrednictwa można znaleźć w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). Przykładowo, w uzasadnieniu wyroku
    Volker Ludwig v. Finanzamt Luckenwalde (wyrok z dnia 21 czerwca 2007 r., C-453/05) TSUE
    wskazał, że „pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może
    obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej
    umowy, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby
    dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści
    ww. umowy”.
    W praktyce, na podstawie orzecznictwa TSUE i polskich sądów administracyjnych
    ukształtowały się przesłanki jakie powinny zostać spełnione, aby daną usługę
    zakwalifikować jako usługę pośrednictwa. W tym zakresie, wskazuje się, że usługa
    pośrednictwa powinna stanowić:

      - usługę świadczoną na rzecz strony transakcji o świadczenie usług, za którą strona ta
        wypłaca wynagrodzenie,
      - z punktu widzenia strony transakcji usługi świadczone przez pośrednika powinny
        stanowić element tej transakcji,
      - celem jest dążenie do zawarcia umowy (przy czym pośrednik nie ma żadnego
        interesu co do treści umowy),
      - usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności
        faktycznych związanych z umową (nie może to być np. wyłącznie udostępnianie
        informacji stronom transakcji o świadczenie usług).
    Należy wskazać, że w prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w
    ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych
    przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego.
    Oznacza to, że ustawodawca nie ingeruje w sferę podejmowanych przez podatników
    decyzji w zakresie konstruowania umów cywilnoprawnych, jednakże umowy te nie mogą
    zmieniać obowiązków jakie wynikają z prawa podatkowego. Kwestia sformułowania
    umowy (regulaminu) z klientem, rodzaju wykonywanych czynności, ustalenia sposobu
    wynagrodzenia za wszystkie przewidziane umową (regulaminem) i wykonane czynności,
    nie może wywoływać skutków na gruncie podatkowym. Zatem fakt, że w regulaminie
    sklepu będzie przedstawiony cały proces transakcji i klient ma świadomość, że towar
    dostarczany będzie od sprzedawcy chińskiego pozostają bez znaczenia na gruncie
    przepisów podatku od towarów i usług. Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług
    nie uzależniają kwalifikacji danej dostawy/nabycia od treści zawartej przez strony umowy
    (regulaminu), lecz odnoszą się do rzeczywiście zaistniałych zdarzeń gospodarczych.
    Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanej przez Spółkę
    transakcji stanowiącej dostawę towarów należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1
    ustawy:
    Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych
    przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
    Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
    nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
      2. W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
        wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do
        ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się
        wyłącznie jednej dostawie.
      2a W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
        transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez
        nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub
        transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z
        warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy
        przyporządkować jego dostawie.
      2b W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
        transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium
        innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są
        przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
      2c W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo

        członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
        transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
      2d Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
        pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
        samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
    W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z
    terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa
    członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
    W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
    1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
    rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
    zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Przy tym stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
    W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium
    państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika
    podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo
    zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa
    członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
    Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary
    znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT
    powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w
    odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia
    zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru
    (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca
    import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: zagraniczny
    dostawca, Spółka oraz ostateczny klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany

    jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (ostatecznego klienta) w łańcuchu sprzedaży.
    W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji
    podmiotu zagraniczny (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Spółki (B2B), a Spółką
    dokonującą sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).
    Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Spółka
    dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez
    Spółkę w opisie zdarzenia przyszłego informacja, że w transakcji tej jako importer
    towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował klient.
    Państwa Spółka nie występuje jako importer towaru ani nie jest zobowiązana do
    uiszczenia opłat celno-skarbowych. A zatem w sytuacji, gdy podatnikiem z tytułu importu
    towarów, jak sami Państwo wskazali, jest klient kupujący od Państwa Spółki towar to
    miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Spółkę na rzecz tego klienta
    zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki tj. terytorium kraju
    trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Państwa Spółkę na rzecz
    klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
    Podsumowując, opisana we wniosku transakcja nie będzie świadczeniem usług lecz
    dostawą towarów opodatkowaną poza granicami kraju.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 2 jest dokumentowanie
    opisanej transakcji.
    Jak wynika z art. 106a pkt 2 ustawy:
    Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług
    dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności
    gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego
    dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby
    działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
    posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu,
    z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest
    terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty
        podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
        dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b) państwa trzeciego.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Jak stanowi art. 106e ust 1. pkt 5, 12-14 i 18 ustawy:
    Faktura powinna zawierać:
      - numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b (pkt 5),
      - stawkę podatku (pkt 12),
      - sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku (pkt 13),

      - kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku (pkt 14).
      - w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do
        rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest
        nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie” (pkt 18).
    Natomiast zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy
    Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b - danych
    określonych w ust. 1 pkt 5 i 12-14.
    Treść art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zastosowania
    art. 106a pkt 2 lit. b ustawy faktura nie zawiera danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt
    5 i 12-14, tj. numeru, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany
    na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary
    lub usługi, stawki podatku oraz sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż
    objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku jak również
    kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
    poszczególnych stawek podatku. Natomiast, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy, w
    przypadku wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku jest
    nabywca, faktura powinna zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie”.
    Zatem, adnotacja na fakturze „odwrotne obciążenie” jest stosowana wyłącznie w
    przypadku świadczenia usług, które winny być opodatkowane poza krajem.
    Jak wskazano powyżej, w opisanej sytuacji mamy do czynienia z dostawą towarów, przez
    zagranicznego kontrahenta na rzecz Spółki, więc Spółka nie powinna wystawiać faktur z
    ww. adnotacją, jak i tez żadnych innych, na rzecz zagranicznego kontrahenta albowiem nie
    dokonuje na jego rzecz żadnych świadczeń.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych oraz

    konkretnych stanów prawnych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.