Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.35.2020.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-27
Teza: zwolnienie z podatku dostawy nieruchomości
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; nieruchomości; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 stycznia 2020 r. (data wpływu 24 stycznia 2020 r.), uzupełnionym w dniu 3 marca 2020 r. (data wpływu 4 marca 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku dostawy nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku dostawy nieruchomości.

Wniosek uzupełniony został w dniu 3 marca 2020 r. (data wpływu 4 marca 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Zapytanie Wnioskodawczyni dotyczy sprzedaży nieruchomości nabytej w dniu 30 września 1994 r. na podstawie aktu notarialnego, do wspólnego majątku prywatnego.

W skład przedmiotowej nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży wchodzi działka o powierzchni 3606 m oraz budynki garaży samochodowych z dyspozytornią.

W 1992 roku Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą. Od 1993 roku Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT.

Po uiszczeniu pełnej należności na zakup nieruchomości w 1994 roku Wnioskodawczyni otrzymała fakturę VAT. Transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawczyni nie odliczyła podatku VAT z jej zakupu.

Po drobnych remontach, budynki zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Przedmiotową nieruchomość wraz z garażami i dyspozytornią od 2001 roku do 2006 roku Wnioskodawczyni wykorzystywała w prowadzonej działalności gospodarczej. W trakcie 2006 roku Wnioskodawczyni zlikwidowała działalność gospodarczą i przeszła na emeryturę.

Ww. nieruchomość, garaże i dyspozytornię Wnioskodawczyni wynajmowała w ramach najmu prywatnego na zasadach ogólnych w PKPiR.

Po likwidacji działalności gospodarczej Wnioskodawczyni była czynnym płatnikiem podatku od towarów i usług VAT z uwagi na przekroczenie obrotu. Faktury z najmu prywatnego Wnioskodawczyni opodatkowała podatkiem VAT.

**Wątpliwości Wnioskodawczyni** dotyczą sposobu opodatkowania dostawy nieruchomości opisanej we wniosku.

Stanowisko Wnioskodawczyni:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeśli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zdaniem Wnioskodawczyni, jeśli nieruchomość została nabyta w 1994 roku i od tego czasu jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych i nie nastąpiło również w między czasie ulepszenie o wartości przekraczającej 30% wartości tej nieruchomości, to sprzedaż może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary natomiast rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Jak stanowi art. 2 ust. 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie - zgodnie z obowiązującą od dnia 1 września 2019 r. treścią art. 2 pkt 14 \[zmiana wprowadzona na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1520), dalej: „ustawa zmieniająca”\] - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Tym samym aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.

Zatem jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Jednocześnie, stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zatem, co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem. Jeżeli zatem dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta z obniżonej stawki podatku, bądź też ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, to z takiej preferencji korzysta również dostawa gruntu, na którym dany budynek (budowla) jest posadowiony. Wskazany przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 1994 roku Wnioskodawczyni nabyła do wspólnego majątku prywatnego nieruchomość, w skład której wchodzi działka o powierzchni 3606 m oraz budynki garaży samochodowych z dyspozytornią. Transakcja nabycia nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawczyni nie odliczyła podatku VAT z tytułu dokonanego nabycia. W 1992 roku Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą. Po drobnych remontach, budynki zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Przedmiotową nieruchomość wraz z garażami i dyspozytornią od 2001 roku do 2006 roku Wnioskodawczyni wykorzystywała w prowadzonej działalności gospodarczej. W 2006 roku Wnioskodawczyni zlikwidowała działalność gospodarczą, Nieruchomość, garaże i dyspozytornię wynajmowała w ramach najmu prywatnego, opodatkowanego podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą opodatkowania dostawy nieruchomości opisanej we wniosku.

Wnioskodawczyni uważa, że skoro nieruchomość została nabyta w 1994 roku i od tego czasu jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych, nie była przedmiotem ulepszeń o wartości przekraczającej 30% wartości tej nieruchomości, to sprzedaż może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług VAT.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa uznać należy, że sprzedaż nieruchomości będzie spełniała przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wynika treści wniosku Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość w 1994 r. W okresie od 2001 roku do 2006 roku nieruchomość była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w prowadzonej działalności gospodarczej, która została zlikwidowana w 2006 roku. Nieruchomość, garaże i dyspozytornię Wnioskodawczyni wynajmowała w ramach najmu prywatnego, opodatkowanego podatkiem VAT. Przy tym co istotne Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów na ulepszenie wskazanej nieruchomości, których wartość przekroczyła 30% jej wartości początkowej.

Zatem mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że w odniesieniu do budynków będących przedmiotem planowanej transakcji doszło do pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, w momencie rozpoczęcia użytkowania tych budynków przez Wnioskodawczynię w prowadzonej działalności gospodarczej. Jednocześnie, od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu planowanej sprzedaży wskazanych budynków upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Tym samym spełnione są przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zatem przedmiotowa transakcja zbycia budynków wraz z gruntem jest zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym z stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym transakcja zbycia nieruchomości jest zwolniona z podatku od towarów i usług należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuje się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.