Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-320b/14/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-20
Teza: 1) Czy odsetki, które nie będą kapitalizowane, od finansowania opisanego powyżej (pożyczki bądź kredytu), które Wnioskodawca planuje zaciągnąć stanowią koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy w momencie ich zapłaty? 2) Czy odsetki, które będą kapitalizowane, od finansowania opisanego powyżej (pożyczki bądź kredytu), które Wnioskodawca planuje zaciągnąć stanowią koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy w momencie ich kapitalizacji?
Słowa kluczowe: finansowanie; kapitalizacja; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki; pożyczka
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 15 lipca 2014 r. (data wpływu 21 lipca 2014 r.) dotyczącym udzielenia interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego – uzupełnionym w dniu 3 października 2014 r. – w zakresie ustalenia czy odsetki, od finansowania udzielonego Spółce (pożyczki), które będą kapitalizowane, będą stanowić koszty uzyskania przychodu w momencie ich kapitalizacji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełniony w dniu 3 października 2014 r. – w zakresie ustalenia czy odsetki, od finansowania udzielonego Spółce (pożyczki), które będą kapitalizowane, będą stanowić koszty uzyskania przychodu w momencie ich kapitalizacji.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą prawną mającą siedzibę w Polsce oraz podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Wnioskodawca planuje wniesienie wkładu pieniężnego do swojej spółki zależnej (spółki kapitałowej – podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z siedzibą w Polsce) otrzymując w zamian udziały w podwyższonym kapitale zakładowym tej spółki.

Wnioskodawca rozważa, aby częściowo lub w całości sfinansować wniesienie wkładu pieniężnego do spółki zależnej poprzez finansowanie zewnętrzne o charakterze dłużnym (w szczególności kredyt, pożyczka). Finansowanie może pochodzić od podmiotu powiązanego z Wnioskodawcą i/lub od podmiotu niepowiązanego.

W zależności od ustaleń biznesowych, odsetki od finansowania zewnętrznego będą spłacane na bieżąco i/lub kapitalizowane.

Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że wniesienie wkładu pieniężnego do spółki zależnej będzie sfinansowane w całości pożyczką. Wnioskodawca wskazał również, że finansowanie zewnętrzne będzie pochodzić wyłącznie od podmiotu powiązanego ze Spółką. Jednocześnie Wnioskodawca nadmienił, że wysokość oprocentowania związanego z pożyczką zaciągniętą od podmiotu powiązanego określona zostanie w wysokości rynkowej. Przy czym ograniczenia zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 Ustawy, nie będą miały zastosowania w przedmiotowej kwestii, gdyż pomimo faktu, że przedmiotowa pożyczka zostanie zaciągnięta od podmiotu powiązanego, to podmiot ten nie znajdzie się w dyspozycji przepisów art. 16 ust. 1 pkt 60 oraz 61 Ustawy. Spółka zwróciła również uwagę, że jej intencją jest potraktowanie przez organ powyższych informacji dotyczących zaciągniętej pożyczki (tj. informacji dotyczących regulacji związanych z tematyką cen transferowych, oraz poruszających kwestię niedostatecznej kapitalizacji) jako elementu zdarzenia przyszłego, a nie przedmiotu zapytania Wnioskodawcy, a w konsekwencji niepoddawaniu dodatkowej analizie powyższych kwestii ze względu na odrębny przedmiot zapytania Wnioskodawcy.

W związku z tym sformułowano następujące pytania.

1.  Czy odsetki, które nie będą kapitalizowane, od finansowania opisanego powyżej (pożyczki bądź kredytu), które Wnioskodawca planuje zaciągnąć stanowią koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy w momencie ich zapłaty?
2.  Czy odsetki, które będą kapitalizowane, od finansowania opisanego powyżej (pożyczki bądź kredytu), które Wnioskodawca planuje zaciągnąć stanowią koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy w momencie ich kapitalizacji?

Niniejsza interpretacja dotyczy pytania pierwszego, w odniesieniu do pytania drugiego sprawa zostanie rozpatrzona odrębnie.

We własnym stanowisku w odniesieniu do pytania pierwszego Spółka wskazała, że odsetki, które nie będą kapitalizowane, od finansowania opisanego w zdarzeniu przyszłym (pożyczki), które Wnioskodawca planuje zaciągnąć, stanowią koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy w momencie ich zapłaty.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 851 z późn. zm.) – dalej jako: Ustawa, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Oznacza to, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu tych wskazanych w katalogu art. 16 Ustawy. Kosztami uzyskania przychodów mogą być zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że ich poniesienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, tzn. są wydatkami mającymi ekonomiczne uzasadnienie z punktu widzenia prowadzonej działalności.

Objęcie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym spółki zależnej jest istotne z punktu widzenia strategii biznesowej Spółki, związanej z generowaniem przychodów podatkowych.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) Ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Z kolei w myśl art. 16 ust. 1 pkt 11 Ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Zgodnie z powyższym, odsetki od zaciągniętych zobowiązań (w szczególności w postaci kredytów lub pożyczek) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dopiero w momencie ich kapitalizacji (to jest dodania kwoty odsetek do kwoty głównej pożyczki) lub faktycznej zapłaty. Nie są zaś kosztem odsetki naliczone, które nie zostały faktycznie zapłacone.

Z kolei art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy, reguluje zasady rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów, które wiążą się bezpośrednio z nabyciem lub objęciem udziałów (akcji). W myśl tego przepisu, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków na objęcie lub nabycie udziałów (akcji); wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji).

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych powyżej przepisów, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odsetki od finansowania nie stanowią tzw. „wydatków na objęcie lub nabycie udziałów (akcji)” określonych w art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy, a zatem odsetki te będą zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie zapłaty lub kapitalizacji na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) i ust. 11 Ustawy.

Zgodnie z wypracowaną linią interpretacyjną organów podatkowych, użyte w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy, sformułowanie „wydatki na objęcie lub nabycie” oznacza wszelkie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie lub objęcie udziałów, bez których poniesienia nie byłoby możliwe ich skuteczne nabycie lub objęcie. Do typowych kosztów warunkujących nabycie lub objęcie udziałów zalicza się zapłaconą cenę (w przypadku zakupu udziałów), wartość wkładu gotówkowego (w przypadku objęcia udziałów nowej emisji), opłaty notarialne, prowizje biura maklerskiego.

W przedmiotowej sprawie, odsetki od finansowania udzielonego Wnioskodawcy na objęcie udziałów (wniesienie wkładu pieniężnego) nie będą wydatkiem warunkującym objęcie udziałów. Wydatkami warunkującymi ich objęcie, jak wskazano wyżej, są: kwota wkładu pieniężnego czy opłaty notarialne. Natomiast wydatek w postaci spłaty odsetek od otrzymanego finansowania jest związany jedynie ze sposobem sfinansowania wydatków na objęcie udziałów a nie z samym objęciem. Wobec powyższego odsetki od udzielonego Wnioskodawcy finansowania nie będą stanowiły „wydatków na objęcie lub nabycie udziałów (akcji)” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy.

W tym miejscu Wnioskodawca chciałby zwrócić uwagę, że powyższe zagadnienie, tj. kwestia dotycząca odsetek związanych ze źródłami finansowania nabycia lub objęcia udziałów, była wielokrotnie poruszana przez Ministra Finansów. Zgodnie z ukształtowaną linią interpretacyjną, odsetki od finansowania nabycia lub objęcia udziałów nie stanowią wydatku na nabycie udziałów w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy.

Przykładowo, pogląd taki został zaprezentowany w interpretacji indywidualnej z dnia 15 marca 2012 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPBI/2/423-1482/11/AK, w której organ ten uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym „na podstawie art. 15 ust. 1 updop, art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a) updop oraz art. 16 ust. 1 pkt 11 updop, odsetki od finansowania udzielonego jej na nabycie lub objęcie udziałów (akcji) w Nabywanych Spółkach będą stanowić koszt uzyskania przychodu w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji”.

Kwestia ta była także przedmiotem szeregu innych interpretacji organów podatkowych, między innymi:

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. IPPB5/423-274/11-3/DG,

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 4 września 2013 r., sygn. ITPB3/423-254/13/PST,

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 12 września 2013 r., sygn. ILPB3/423-288/13-2/PR.

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. IPPB5/423-1180/11-2/IŚ,

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. ILPB3/423-524/11-2/MM,

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 maja 2012 r., sygn. IPPB3/423-99/12-2/DP,

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. IPPB3/423-989/12-2/AM,

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. IPPB3/423-180/13-2/AG,

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. ITPB3/423-645/11/MK.

Reasumując, w przedmiotowej sytuacji zdaniem Wnioskodawcy odsetki, które nie będą kapitalizowane, od finansowania opisanego powyżej (pożyczki), którą Wnioskodawca planuje zaciągnąć stanowią koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy w momencie ich kapitalizacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.