Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1057/11-4/NS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-11-03
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy dotyczącej usług szkoleniowych świadczonych dla pracowników firm prywatnych oraz usług szkoleniowych świadczonych dla pracowników instytucji państwowych, które finansują szkolenie w całości ze środków publicznych.
Słowa kluczowe: finansowanie; kształcenie; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; stawka-stawki podatku; szkolenie; usługi-usługi edukacyjne; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środki publiczne; środek-środki własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2011 r. (data wpływu 1 sierpnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 października 2011 r. (data wpływu 13 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy – **jest:**

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej usług szkoleniowych świadczonych dla pracowników firm prywatnych,
*   **prawidłowe** – w części dotyczącej usług szkoleniowych świadczonych dla pracowników instytucji państwowych, które finansują szkolenie w całości ze środków publicznych.

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 12 października 2011 r. (data wpływu 13 października 2011 r.) o informacje doprecyzowujące przedstawiony stan faktyczny oraz własne stanowisko.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się organizacją szkoleń o charakterze otwartym w zakresie uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych z następujących dziedzin: prawa pracy, prawa administracyjnego, cywilnego, podatkowego czy ubezpieczeń społecznych. W bieżącym roku szkolenia przeprowadzane były między innymi z następujących tematów: Zmiany w podatku VAT od 1 stycznia 2011 r.; Składki i zasiłki w 2011 r. z uwzględnieniem aktualnych zmian; Podatek dochodowy od osób fizycznych po zmianach w 2011 r. – obowiązki płatnika; Zasady obsługi programu PŁATNIK – problemy praktyczne; Świadczenia emerytalne – zasady przyznawania, ustalania wysokości i przeliczania – zmiany w 2011 r.; Czas pracy w odniesieniu do uprawnień kontrolnych PIP i orzecznictwa – problemy praktyczne; Prawo pracy po zmianach przepisów w 2011 r. Firma Zainteresowanej posiada także wpis do rejestru instytucji szkoleniowych Wojewódzkiego Urzędu Pracy. Szkolenia prowadzone są przez wynajętą kadrę wykładowców, posiadającą kwalifikacje zawodowe odpowiednie do prowadzonego kształcenia. Wnioskodawczyni zapewnia: odpowiednie pomieszczenia wyposażone w sprzęt i pomoce dydaktyczne umożliwiające prawidłową realizację kształcenia, zapewniające bezpieczne i higieniczne warunki pracy i nauki; nadzór wewnętrzny służący podnoszeniu jakości prowadzonego kształcenia. W szkoleniach tych uczestniczą pracownicy firm prywatnych, jak również osoby zatrudnione w urzędach jednostek samorządowych, urzędach skarbowych, urzędach celnych, szkołach, szpitalach itp. Koszty szkolenia pokrywane są przez pracodawców osób uczestniczących w tych szkoleniach. Ponieważ nabór na każde szkolenie jest otwarty liczba uczestników, jeżeli należałoby podzielić ich na osoby oddelegowane na nie przez podmioty sektora prywatnego oraz publicznego jest zawsze różny.

Z pisma z dnia 12 października 2011 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, iż:

1.  Zainteresowana nie jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.)
2.  Wnioskodawczyni nie jest zakwalifikowana do podmiotów wskazanych w art. 2 powołanej wyżej w punkcie 1 ustawy.
3.  Organizowane przez Zainteresowaną szkolenia są usługami w zakresie kształcenia lub wychowania organizowanymi w oparciu o zasadę swobody działalności gospodarczej.
4.  Wnioskodawczyni nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.
5.  Efektem szkoleń przeprowadzanych przez Zainteresowaną jest kształcenie zawodowe, tym samym przedmiotowe usługi obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób uczestniczących w szkoleniu, a także mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych.
6.  Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lecz na zasadzie swobody w prowadzeniu działalności gospodarczej.
7.  Zainteresowana, w zakresie przedmiotowych usług szkoleniowych nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.
8.  Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi szkoleniowe są zakupywane przez podmioty, które przeznaczają na ten cel środki publiczne (w całości lub w co najmniej 70% procentach – Zainteresowana zbiera od nich w tym zakresie odpowiednie oświadczenia), np. urzędy skarbowe, urząd marszałkowski, izba celna, szkoły publiczne itp. Ponieważ szkolenia mają charakter otwarty uczestniczą w nich zarówno osoby, które zakupują u Wnioskodawczyni usługę szkoleniową przeznaczając na ten cel środki publiczne, jak i osoby przeznaczające na ten cel środki prywatne (proporcje uczestników w tym zakresie są inne przy każdym szkoleniu).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy świadczenie usług edukacyjnych przedstawionych w opisie stanu faktycznego może być zakwalifikowane jako świadczenie usług kształcenia, finansowane w całości ze środków publicznych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym zwolnione od podatku VAT (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług)?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w piśmie z dnia 12 października 2011 r.), świadczenie usług edukacyjnych przedstawionych w opisie stanu faktycznego jest usługą kształcenia zawodowego, o której mowa art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.).

Zarówno w ww. ustawie, jak i w rozporządzeniu brak jest definicji pojęcia „kształcenia zawodowego”. Zatem, jako kształcenie zawodowe należy uznać każde kształcenie, które pozostaje w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób uczestniczących w szkoleniu. Wynika to z rozporządzenia Rady Europy z dnia 17 października 2005 r., które ustanowiło środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Tym samym, świadczenie usług edukacyjnych przedstawionych w opisie stanu faktycznego powinno być zakwalifikowane jako usługa kształcenia zawodowego i powinno być zwolnione od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli jest finansowana w całości ze środków publicznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy uznaje się za:

*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej usług szkoleniowych świadczonych dla pracowników firm prywatnych,
*   **prawidłowe** – w części dotyczącej usług szkoleniowych świadczonych dla pracowników instytucji państwowych, które finansują szkolenie w całości ze środków publicznych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Podkreślić należy, iż zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W tym miejscu należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.).

Zgodnie z brzmieniem art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z art. 2 pkt 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) wynika, że system oświaty obejmuje placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych.

Zgodnie z art. 82 ww. ustawy, osoby fizyczne i prawne mogą zakładać placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu placówek publicznych.

Placówki niepubliczne mogą zatem być zakładane i prowadzone przez osoby fizyczne lub osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego.

Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, ma zastosowanie wyłącznie do usług kształcenia wymienionych w zaświadczeniu właściwego organu o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.

Równocześnie, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto, zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Natomiast w myśl § 13 ust. 1 pkt 20 ww. rozporządzenia, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Przytoczone wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych. Co więcej przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), środkami publicznymi są:

1.  dochody publiczne;
2.  środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
3.  środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
4.  przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:

*   ze sprzedaży papierów wartościowych,
*   z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
*   ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
*   z otrzymanych pożyczek i kredytów,
*   z innych operacji finansowych;

6.  przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 77 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 282/2011 zastąpiło rozporządzenie Rady nr 1777/2005 , które przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 44 ww. rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się organizacją szkoleń o charakterze otwartym w zakresie uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych z następujących dziedzin: prawa pracy, prawa administracyjnego, cywilnego, podatkowego czy ubezpieczeń społecznych. Szkolenia prowadzone są przez wynajętą kadrę wykładowców, posiadającą kwalifikacje zawodowe odpowiednie do prowadzonego kształcenia. Wnioskodawczyni zapewnia: odpowiednie pomieszczenia wyposażone w sprzęt i pomoce dydaktyczne umożliwiające prawidłową realizację kształcenia, zapewniające bezpieczne i higieniczne warunki pracy i nauki; nadzór wewnętrzny służący podnoszeniu jakości prowadzonego kształcenia. W szkoleniach tych uczestniczą pracownicy firm prywatnych, jak również osoby zatrudnione w urzędach jednostek samorządowych, urzędach skarbowych, urzędach celnych, szkołach, szpitalach itp. Koszty szkolenia pokrywane są przez pracodawców osób uczestniczących w tych szkoleniach. Ponieważ nabór na każde szkolenie jest otwarty liczba uczestników, jeżeli należałoby podzielić ich na osoby oddelegowane na nie przez podmioty sektora prywatnego oraz publicznego jest zawsze różny. Ponadto Zainteresowana wskazała, iż nie jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Wnioskodawczyni nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Efektem szkoleń przeprowadzanych przez Zainteresowaną jest kształcenie zawodowe, tym samym przedmiotowe usługi obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób uczestniczących w szkoleniu, a także mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych. Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lecz na zasadzie swobody w prowadzeniu działalności gospodarczej. Zainteresowana, w zakresie przedmiotowych usług szkoleniowych nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi szkoleniowe są zakupywane przez podmioty, które przeznaczają na ten cel środki publiczne (w całości lub w co najmniej 70% procentach – Zainteresowana zbiera od nich w tym zakresie odpowiednie oświadczenia), np. urzędy skarbowe, urząd marszałkowski, izba celna, szkoły publiczne itp. Ponieważ szkolenia mają charakter otwarty uczestniczą w nich zarówno osoby, które zakupują u Wnioskodawczyni usługę szkoleniową przeznaczając na ten cel środki publiczne, jak i osoby przeznaczające na ten cel środki prywatne (proporcje uczestników w tym zakresie są inne przy każdym szkoleniu).

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że świadczone przez Zainteresowaną usługi szkoleniowe nie korzystają ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, bowiem Wnioskodawczyni nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. W tej sytuacji należy przeanalizować, czy spełnione są przesłanki umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a – c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Zwolnieniu podlegają również usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, o czym stanowi § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Skoro zdaniem Wnioskodawczyni, efektem szkoleń przeprowadzanych przez nią jest kształcenie zawodowe, bowiem przedmiotowe usługi obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób uczestniczących w szkoleniu, a także mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych, to w tych przypadkach wykonywane przez Zainteresowaną usługi spełniają definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w ww. przepisie.

Wskazać należy, iż w przypadku gdy uczestnikami szkoleń w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, są zarówno osoby finansujące je ze środków publicznych, jak i osoby finansujące je ze środków prywatnych, Wnioskodawczyni jest zobowiązana dokonać podziału uczestników.

Zatem w przypadku świadczenia wskazanych usług dla pracowników firm prywatnych nie jest spełniony żaden z wymogów zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy. Tym samym nie można zastosować do tych szkoleń zwolnienia od podatku.

Natomiast przy świadczeniu ww. usług dla pracowników instytucji państwowych, tj. m. in. urzędów jednostek samorządowych, urzędów skarbowych, urzędów celnych, szkół publicznych, które finansują szkolenie w całości ze środków publicznych, spełniona jest przesłanka wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, iż przeprowadzane przez Wnioskodawczynię szkolenia dla pracowników firm prywatnych, które z własnych środków opłacają szkolenie, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. stawki 23%. Natomiast szkolenia dla pracowników instytucji państwowych, które w całości są finansowane ze środków publicznych, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy. Natomiast kwestia dotycząca możliwości zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej z dnia 3 listopada 2011 r. nr ILPP1/443-1057/11-5/NS.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.