Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4514-378/15/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-12-11
Teza: Czy w zakresie cash poolingu zewnętrznego czynności podejmowane przez Spółkę w celu realizacji umowy oraz czynności podejmowane wobec Spółki przez inne podmioty będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych? Czy czynności wykonywane w zakresie cash poolingu zewnętrznego i cash poolingu wewnętrznego w celu realizacji umowy nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych z tego powodu, że Spółka wykonuje je jako podatnik podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: cash pooling; czynności-czynności cywilnoprawne; umowa-umowa nienazwana; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 października 2015 r. (data wpływu do Biura – 20 października 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy cash poolingu (umowy in-house banku)

*   w części dotyczącej nieopodatkowania tejże umowy – **jest prawidłowe,**
*   w części dotyczącej nieopodatkowania czynności dokonywanych w ramach tejże umowy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umowy cash poolingu (umowy in-house banku).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest jednym z podmiotów funkcjonujących w ramach grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”), której głównym przedmiotem działalności są handel i usługi związane ze sprzętem komputerowym i oprogramowaniem. W celu zwiększenia efektywności zarządzania płynnością płatniczą i redukcji kosztów operacji finansowych, Wnioskodawca i inne spółki Grupy zamierzają zawrzeć umowę in-house banku (dalej: „Umowa”).

Umowa obejmuje między innymi:

*   cash pooling zewnętrzny,
*   cash pooling wewnętrzny,
*   system collection on behalf,
*   system payment on behalf,
*   wzajemne rozliczenia uczestników i Wnioskodawcy.

Cash pooling zewnętrzny

Umowa będzie obejmowała strukturę cash poolingu zewnętrznego (dalej: „CPZ”). W ramach cash poolingu zewnętrznego nadwyżki środków pieniężnych u pozostałych członków Grupy będą transferowane na rachunek Wnioskodawcy, który w razie potrzeby pokryje niedobory na rachunkach uczestników. Kwoty pomniejszające salda nie będą zwracane podmiotom uczestniczącym (cash pooling jednokierunkowy).

Rola Wnioskodawcy w strukturze cash poolingu zewnętrznego zawiera się w jednoczesnym uczestnictwie i zarządzaniu tą strukturą.

Ze względu na konieczność uproszczenia stosunków pomiędzy bankiem a Grupą, w której skład wchodzi wiele podmiotów, Wnioskodawca będzie wykonywał niektóre czynności administracyjne i reprezentował inne podmioty Grupy w relacjach z bankiem. W ramach zarządzania strukturą cash poolingu zewnętrznego będzie mieścić się zawieranie z bankiem porozumień w imieniu własnym oraz innych podmiotów Grupy dotyczących wszelkich opłat na rzecz banku z tytułu zarządzania usługą cash poolingu zewnętrznego.

Cash pooling wewnętrzny

Struktura cash poolingu wewnętrznego (dalej: „CPW”) to funkcjonalność oparta na przelewach pomiędzy uczestnikami struktury dokonywanymi ręcznie przez Wnioskodawcę. Każdy z uczestników jest uprawniony do przedstawienia Wnioskodawcy zapotrzebowania na środki finansowe. Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania transferu środków pieniężnych albo odrzucenia żądania.

Dodatkowo, Wnioskodawca będzie transferować środki pieniężne z rachunku bankowego uczestnika na własny rachunek.

Uczestnicy in-house banku przyznają Wnioskodawcy pełnomocnictwa upoważniające go w szczególności do:

*   dostępu do wskazanych rachunków bankowych uczestników,
*   wykonywanie przelewów pieniężnych na własny rachunek bankowy z rachunków bankowych wskazanych przez uczestników.

System collection on behalf

System collection on behalf (dalej: „COB”) jest rozwiązaniem polegającym na przyznaniu Wnioskodawcy upoważnienia do odbioru należności innych uczestników struktury. Odbiór należności jest realizowany m.in. z wykorzystaniem systemu paypal, poprzez przyjmowanie na rachunek bankowy płatności dokonywanych m.in. kartami kredytowymi czy płatności na rachunki bankowe. System ten obejmuje podmioty Grupy zarówno z siedzibą w Polsce i w innych krajach.

System payment on behalf

System payment on behalf (dalej: „POB”) jest rozwiązaniem polegającym na przyznaniu Wnioskodawcy upoważnienia do dokonywania płatności w imieniu innych uczestników struktury. Płatności w imieniu uczestników są dokonywane m.in. z wykorzystaniem systemu paypal, poprzez wykonywanie płatności na rachunek bankowy oraz rozliczanie płatności dokonywanych za pomocą kart kredytowych. System ten obejmuje podmioty Grupy zarówno z siedzibą w Polsce i w innych krajach.

Wzajemne rozliczenia uczestników

W przyszłej strukturze, Wnioskodawca będzie dysponował narzędziem do obliczania wzajemnych należności z uczestnikami in-house banku wynikających z wszystkich jego funkcjonalności. W ramach tego narzędzia, Wnioskodawca i każdy z uczestników będzie dysponował wirtualnym kontem, którego saldo będzie odzwierciedlało stan wzajemnych rozliczeń. Przykładowo, w razie, gdyby uczestnik był zobowiązany do zwrotu środków pieniężnych otrzymanych wcześniej od Wnioskodawcy, to saldo tego uczestnika będzie ujemne.

Rozliczenia uczestników in-house banku będą przeprowadzane głównie za pomocą wzajemnych potrąceń.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w zakresie cash poolingu zewnętrznego czynności podejmowane przez Spółkę w celu realizacji umowy oraz czynności podejmowane wobec Spółki przez inne podmioty będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
2.  Czy czynności wykonywane w zakresie cash poolingu zewnętrznego i cash poolingu wewnętrznego w celu realizacji umowy nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych z tego powodu, że Spółka wykonuje je jako podatnik podatku od towarów i usług?

Ad.1. Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie cash poolingu zewnętrznego czynności podejmowane przez Spółkę w celu realizacji umowy oraz czynności podejmowane wobec Spółki przez inne podmioty nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Ad.2. Zdaniem Wnioskodawcy, czynności wykonywane w zakresie cash poolingu zewnętrznego i cash poolingu wewnętrznego w celu realizacji umowy nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych z tego powodu, że Spółka wykonuje je jako podatnik podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności podejmowane przez niego i wobec niego w zakresie cash poolingu zewnetrznego nie spowodują powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ nie mieszczą się w katalogu czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Ustawodawca zawarł w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zamknięty katalog czynności cywilnoprawnych podlegających podatkowi od czynności cywilnoprawnych, takich jak m.in. umowa sprzedaży, pożyczki, depozytu nieprawidłowego czy spółki.

Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach cash poolingu zewnętrznego w szczególności nie są umowami pożyczki ani depozytu nieprawidłowego.

Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie definiuje pojęcia umowy pożyczki, tak więc w celu zdefiniowania tej umowy należy odwołać się do art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, która reguluje charakter pożyczki jako czynności cywilnoprawnej. Przepis ten stanowi, że umowa pożyczki ma miejsce, gdy dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W związku z powyższym, umowa pożyczki powinna zawierać następujące elementy istotne przedmiotowo:

1.  określenie dającego i biorącego pożyczkę,
2.  zobowiązanie do przeniesienia na własność określonej ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  zobowiązanie biorącego do zwrotu tej samej ilości pieniędzy albo tej samej ilości rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Ad. a)

Układ podmiotów struktury in-house banku jest inny niż układ podmiotów umowy pożyczki. O ile w umowie pożyczki występują dwa podmioty, z których jeden pożycza drugiemu pieniądze albo rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, to układ podmiotowy in-house banku stanowi rozbudowaną strukturę podmiotów powiązanych z Wnioskodawcą, której celem jest optymalizacja przepływów pieniężnych wewnątrz Grupy.

Ad. b) i c)

Umowa in-house banku przewiduje transfery środków pieniężnych z różnych tytułów. Istotą istnienia i funkcjonowania struktury jest zarządzanie płynnością finansową Grupy Wnioskodawcy. Pomimo występującego transferu środków na rachunek bankowy Wnioskodawcy są one wykorzystywane później przez uczestników struktury do regulowania ich zobowiązań bezpośrednio z tego rachunku.

Ewidencja środków przechowywanych na rachunku Wnioskodawcy przez poszczególnych uczestników jest prowadzona za pomocą specjalnego konta wirtualnego, które pozwala na bieżące śledzenie kwot pieniężnych każdego uczestnika.

Dodatkowo, Wnioskodawca pragnie wskazać, że podstawowym celem in-house banku jest utrzymanie płynności finansowej Grupy Wnioskodawcy i optymalne zarządzanie środkami pieniężnymi.

Poza tym, umowa in-house banku nie przewiduje obowiązku zwrotu środków transferowanych na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Zamiast tego, uczestnicy mogą korzystać w ramach systemu payment on behalf z ogólnej puli środków zgromadzonych na rachunku Wnioskodawcy.

Analogiczne uwagi odnoszą się także do umowy depozytu nieprawidłowego, do której stosuje się przepisy o pożyczce, jednakże czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu. Ponadto, aby zaistniał depozyt nieprawidłowy, musi mieć miejsce umowa przechowania. Przemawia za tym fakt, że w przepisie art. 845 Kodeksu cywilnego mowa jest o przechowawcy, czyli stronie umowy przechowania.

W sytuacji wskazanej w zdarzeniu przyszłym brak jest umowy przechowania. Celem cash poolingu zewnętrznego jest bowiem optymalizacja przepływów pieniężnych wewnątrz Grupy nie zaś przechowanie środków pieniężnych.

Ponadto, umowa nie spełnia cech umowy przechowania ponieważ:

*   w umowie przechowania, zgodnie z art. 844 § 1 Kodeksu cywilnego składający może w każdym czasie żądać zwrotu rzeczy oddanej na przechowanie. W strukturze in-house banku Spółka i uczestnicy nie są uprawnieni do skutecznego żądania zwrotu transferowanych środków,
*   doktryna prawa cywilnego stoi na stanowisku, że przedmiotem przechowania mogą być tylko dokładnie te znaki pieniężne, które zostały przekazane przechowawcy. W strukturze in-house banku nie dochodzi do przekazania znaków pieniężnych na przechowanie, tylko do transferu środków pieniężnych pomiędzy rachunkami bankowymi Wnioskodawcy i uczestników,
*   zgodnie z art. 840 Kodeksu cywilnego, przechowawca nie może oddać przechowywanych rzeczy innej osobie, chyba że jest do tego zmuszony przez okoliczności. W strukturze in-house banku, środki pieniężne są stale przechowywane przez inną osobę, czyli bank, na mocy umowy rachunku bankowego.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, należy stwierdzić, że umowa in-house banku nie jest pożyczką ani depozytem nieprawidłowym ponieważ nie zawiera istotnych przedmiotowo postanowień żadnej z tych umów.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca przywołał interpretacje indywidualne wydane przez organy podatkowe oraz orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności wykonywane w zakresie cash poolingu zewnętrznego i cash poolingu wewnętrznego w celu realizacji umowy nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych z tego powodu, że Spółka wykonuje je jako podatnik podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności, jeśli co najmniej jedna ze stron jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (ze wskazanymi w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych wyjątkami).

Art. 5 ust. 1 ustawy o VAT wyznacza katalog czynności opodatkowanych tym podatkiem, do których zaliczają się m. in. dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz innej osoby nie będące dostawą towarów. Warunkiem opodatkowania czynności wymienionych w ustawie o podatku od towarów i usług jest działanie w charakterze podatnika.

Podatnikami są, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług m.in. osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Za działalność gospodarczą należy uznać wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług).

Działalność związana z wykonywaniem umowy przez Wnioskodawcę będzie miała charakter zarobkowy i regularny (ponieważ Wnioskodawca pobiera wynagrodzenie za dokonywane czynności).

A zatem, czynności wykonywane na podstawie umowy przez Wnioskodawcę nie będą opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ponieważ podlegają już opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), uznano za element własnego stanowiska nie podlegający ocenie w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych.

W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 626, ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynność cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. ustawy).

Zatem, jak z powyższego wynika, ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Szczegółowe ustalenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same lub podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca, zamierza uczestniczyć w strukturze zarządzania płynnością finansową in-house banku, której głównym celem in-house banku jest utrzymanie płynności finansowej Grupy Wnioskodawcy i optymalne zarządzanie środkami pieniężnymi.

Należy stwierdzić, że umowa cash poolingu pozostaje umową nienazwaną. Kodeks cywilny – w księdze trzeciej zobowiązania – nie zawiera przepisów odnoszących się do tego typu umowy.

Umowa cash poolingu jest najbardziej zbliżona swoją konstrukcją do umowy pożyczki wymienionej w katalogu określonym w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Jednak nie stanowi umowy pożyczki. W myśl bowiem art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, ze zm.), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Przedstawiona we wniosku konstrukcja umowy cash poolingu, jako sposobu gospodarowania wolnymi środkami finansowymi uczestniczących podmiotów, pomimo zawierania w sobie pewnych elementów pożyczki, nie wyczerpuje zatem jej istotnych znamion. Cash pooling polega na umożliwieniu lepszej gospodarki finansowej grupy kapitałowej. Dzięki tej usłudze można skompensować niedobory środków przedsiębiorstw należących do danej grupy nadwyżkami innych podmiotów należących do tej samej grupy oraz korzystnie zagospodarować nadwyżkę środków.

W przypadku cash poolingu mamy do czynienia z przynajmniej trzema podmiotami, a mianowicie: podmiotem posiadającym wolne środki finansowe, podmiotem posiadającym niedobór tych środków oraz podmiotem (np. bankiem) występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu.

Z tytułu uczestnictwa w tych transakcjach dla wszystkich podmiotów powstają określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot. Uczestnik cash poolingu posiadający wolne środki nie wie, czy środki te zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i przez którego uczestnika. Tym samym, nie jest skonkretyzowana druga strona transakcji, jak też jej przedmiot, ponieważ źródłem, z którego zostanie zasilony rachunek o saldzie debetowym, co do zasady, jest rachunek zbiorczy, na którym gromadzone są wolne środki wszystkich posiadających je uczestników cash poolingu.

Mimo, iż przedstawiona we wniosku konstrukcja cash poolingu zawiera w sobie pewne elementy kredytowania jednych podmiotów przez drugie, nie można uznać, że wyczerpuje ona wszystkie przedmiotowo istotne dla umowy pożyczki elementy.

Czynności tego typu nie można wobec tego zakwalifikować jako umowy pożyczki.

Umowa cash poolingu nie stanowi także umowy depozytu nieprawidłowego, wymienionego w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych jako czynność podlegająca opodatkowaniu. Zgodnie z art. 845 Kodeksu cywilnego, przez depozyt nieprawidłowy rozumieć należy umowę, zgodnie z którą przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku. Do tego rodzaju umów stosuje się przepisy o pożyczce. Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu. Umowa ta nie wyczerpuje bowiem znamion instytucji depozytu nieprawidłowego.

Zatem, jeżeli umowa cash poolingu nie przyjmie charakteru żadnej z czynności wymienionych w katalogu określonym w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych omawiane czynności dokonywane w ramach umowy cash poolingu nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że skoro zawarcie umowy cash poolingu nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych a czynności tego typu nie można zakwalifikować, np. jako umowy pożyczki czy też innej czynności tym katalogiem objętej, to tym samym – z powyższych przyczyn – czynności dokonywane w ramach umowy cash pooling dotyczące zarządzania wspólną płynnością finansową nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych; nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności ściśle wymienionych jako podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zatem umowa o zarządzanie płynnością finansową (tj. dotycząca systemu zarządzania środkami pieniężnymi), do której Wnioskodawca zamierza przystąpić nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Organ podatkowy nie może się jednak zgodzić ze stanowiskiem Wnioskodawcy dotyczącym pytania nr 2, tj. że czynności wykonywane w zakresie cash poolingu zewnętrznego i cash poolingu wewnętrznego w celu realizacji umowy nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych z tego powodu, że Spółka wykonuje je jako podatnik podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – na który powołuje się Wnioskodawca – opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności, jeśli co najmniej jedna ze stron jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (ze wskazanymi w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych wyjątkami).

Wskazać w tym miejscu raz jeszcze należy, że przepis art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Zatem, skoro wskazane we wniosku czynności (umowa cash poolingu) nie zostały wymienione wśród tych czynności, które określone są w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to tym samym nie ma możliwości zastosowania wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 2 pkt 4 cyt. ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, że interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy wskazać, że źródłem prawa są przepisy a nie orzecznictwo. Podkreślić należy, że wyroki stanowią cenny dorobek w wykładni prawa ale jako takie nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w zakresie analizowanego przepisu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.