Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.119.2021.3.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-10
Teza: Opodatkowanie sprzedaży Nieruchomości oraz prawo do odliczenia.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14 r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z 19 lutego 2021 r. (data wpływu 1 marca 2021 r.) uzupełnionym Pismem z 21 maja 2021 r. (data wpływu 27 maja 2021 r.) na wezwanie Organu z 14 maja 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług planowanej Transakcji oraz prawa do odliczenia i zwrotu podatku wynikającego z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług planowanej Transakcji oraz prawa do odliczenia i zwrotu podatku wynikającego z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości.

We wniosku wspólnym złożonym przez:

*   Zainteresowanego będącego stroną postępowania: Spółka A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: Spółka B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka B. Sp. z o.o. (KRS: \`(...)\`) (dalej: Zbywca lub Sprzedający) jest właścicielem nieruchomości położonej w miejscowości \`(...)\` (dalej: Nieruchomość), którą planuje zbyć na rzecz Spółka A. Sp. z o.o. (dalej: Nabywca lub Kupujący). Nieruchomość obejmuje działki 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11 o łącznej powierzchni 72.762 m2. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy \`(...)\` Nr \`(...)\` z dnia 22 lipca 2003 r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa (…) z dnia 15 września 2003 r., działki składające się na Nieruchomość \`(...)\` przeznaczone są pod zabudowę usługową i produkcyjną, a ponadto część działki leży w jednostce planistycznej 2KGP, tj. projektowany przebieg wschodniej obwodnicy \`(...)\` Zespołu Miejskiego. Działki 1 i 2 objęte są księgą wieczystą \`(...)\`, działki 3 i 4 objęte są księgą wieczystą \`(...)\`, działki 5 i 6 objęte są księgą wieczystą nr \`(...)\`, działki 7, 8 i 9 objęte są księgą wieczystą nr \`(...)\`, działki 10 i 11 objęte są księgą wieczystą nr \`(...)\`

W księgach wieczystych widnieje poprzednia firma Zbywcy, tj. Spółka C. Sp. z o.o.

Nieruchomość posiada następujący stan w zakresie zabudowy:

1.  Działka 10 jest działką niezabudowaną, ale jak wskazano powyżej zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod zabudowę usługową i produkcyjną, a ponadto część działki leży w jednostce planistycznej 2KGP, tj. projektowany przebieg wschodniej obwodnicy \`(...)\` Zespołu Miejskiego.
2.  Na działkach 1, 5, 3 i 7 wybudowany został budynek magazynowy.
3.  Na działkach 11 oraz 7 znajduje się utwardzony plac, w tym część parkingu jest zadaszona.
4.  Na działkach 2, 6 i 4 zlokalizowany jest zbiornik chłonny (skarpy umocnione ażurowymi płytami betonowymi), do którego odprowadzana jest woda deszczowa z instalacji odprowadzającej.
5.  Na działce 8 wybudowany jest zbiornik pożarowy na płycie fundamentowej z betonu zbrojonego stalą.
6.  Na działce 9 zlokalizowany jest zbiornik retencyjny w formie ziemnych skarp umocnionych ażurowymi płytami betonowymi.
7.  Na działce 7 znajduje się też ekran akustyczny.

Działka 7 oraz 11 jest ponadto zabudowana drogami dojazdowymi wykonanymi z nawierzchni asfaltowej, ograniczonej krawężnikami betonowymi. Zbywca nabył Nieruchomość na mocy aktu notarialnego z dnia 11 grudnia 2018 r., rep. A nr \`(...)\`. Transakcja była opodatkowana VAT na mocy art. 43 ust. 10 Ustawy VAT w związku z oświadczeniem stron umowy o rezygnacji ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT. Zbywca odliczył podatek VAT w związku z nabyciem Nieruchomości i wykorzystywał Nieruchomość do działalności opodatkowanej.

Budynek wraz z infrastrukturą towarzyszącą został wybudowany w latach 2008-2010. Od zakończenia budowy do końca 2011 roku budynek był wykorzystywany przez ówczesnego właściciela. W późniejszym okresie budynek był przedmiotem dzierżawy, a pobierany czynsz był opodatkowany podatkiem od towarów i usług. Zbywca jest właścicielem Nieruchomości od grudnia 2018 r. W początkowym okresie posiadania nieruchomości Zbywca poszukiwał dzierżawcy (najemcy), następnie od 18 marca 2019 r. nieruchomość \`(...)\` stała się przedmiotem dzierżawy (najmu) na rzecz podmiotu trzeciego, który prowadzi w budynku działalność magazynową. Z tytułu najmu Zbywca wystawiał i w dalszym ciągu wystawia faktury VAT opodatkowane stawką 23%.

Umowa dzierżawy zostanie rozwiązana z dniem 17 marca 2021 roku, z upływem okresu na jaki została zawarta, i do tego czasu dzierżawca opuści budynek. Stąd też umowa dzierżawy nie zostanie przeniesiona na Nabywcę, a kaucja zatrzymana przez Zbywcę zostanie zwrócona dzierżawcy przed transakcją zbycia na rzecz Nabywcy.

W odniesieniu do Nieruchomości czynne są jeszcze umowy na dostawę mediów (energia elektryczna, dostawę paliwa gazowego, na zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków, na usługi telekomunikacyjne), umowa obsługi technicznej i środowiskowej, umowa na monitorowanie systemu alarmowego oraz umowa na przeglądy budowlane. Umowy te zostaną przeniesione na Nabywcę Nieruchomości po przejściu własności Nieruchomości na Nabywcę.

W okresie kiedy Zbywca pozostawał właścicielem Nieruchomości prowadzone były bieżące naprawy, których koszt refakturowany był na dzierżawcę oraz naprawy, których koszt w całości ponosił Zbywca. Wartość wszystkich nakładów poniesionych na Nieruchomości nie przekroczyła 30% wartości początkowej Nieruchomości \`(...)\`.

Zbywca poza działalnością w zakresie dzierżawy Nieruchomości nie prowadzi żadnej innej działalności. Zbywca nie posiada żadnych licencji, koncesji, patentów, znaków towarowych. Zbywca nie zatrudnia żadnych pracowników stąd nie ma zawartych umów z pracownikami.

Poza umowami związanymi z Nieruchomością, jakie opisano powyżej, Zbywca ma zawarte umowy na wynajem biura, na prowadzenie księgowości spółki, na zarządzanie, umowę kredytową, umowę na zarządzanie środkami płynnymi.

Żadna z tych umów na zostanie przeniesiona na Kupującego. Na Kupującego nie przejdzie też nazwa przedsiębiorstwa Zbywcy, ani też żadna dokumentacja dotycząca działalności Zbywcy, poza dokumentacją techniczną i prawną dotyczącą Nieruchomości. Na Nabywcę nie przejdą też żadne ruchomości, w tym ruchomości znajdujące się w Nieruchomość, te bowiem są własnością obecnego dzierżawcy a Nieruchomość powinna zostać opróżniona przez dzierżawcę w związku z rozwiązaniem umowy najmu jeszcze przed przejściem własności Nieruchomości na Nabywcę. Na Nabywcę nie będą przeniesione żadne należności ani zobowiązania Zbywcy. Nie przejdą też rachunki bankowe, środki pieniężne. Transakcją, jaka będzie miała miejsce pomiędzy Zbywcą a Nabywcą, objęta będzie wyłącznie Nieruchomość.

W związku ze zbyciem jedynego aktywa, z którego przychody czerpał Zbywca, rozważana jest późniejsza likwidacja spółki Zbywcy.

Data dokonania transakcji zbycia Nieruchomości planowana jest na drugi kwartał 2021 r. Na dzień, w którym dojdzie do zawarcia aktu notarialnego i zbycia Nieruchomości obie strony, Zbywca i Nabywca, będą czynnymi podatnikami VAT.

Po nabyciu Nieruchomości Nabywca planuje przeprowadzić prace związane z gruntowaną przebudową budynku. Nie jest wykluczone, że tymczasowo, w okresie poprzedzającym uzyskanie niezbędnych zgód, budynek zostanie oddany w najem/dzierżawę.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że utwardzony plac i drogi dojazdowe o powierzchni asfaltowej na działkach nr 11 oraz 7 stanowią budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.). Ekran akustyczny znajdujący się na działce nr 7 stanowi budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Wnioskodawca i Zainteresowany potwierdzają, że zbiornik chłonny znajdujący się na działkach nr 2, 6 i 4 stanowi budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zbiornik pożarowy znajdujący się na działce nr 8 stanowi budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Wnioskodawca i Zainteresowany potwierdzają, że zbiornik retencyjny znajdujący się na działce nr 9 stanowi budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Wartość wszystkich nakładów poniesionych przez Zbywcę na Nieruchomości nie przekroczyła 30% wartości początkowej Nieruchomości \`(...)\`. W związku z tym w odniesieniu do budynku i budowli posadowionych na działkach o nr 1, 5, 3, 11 7, 2, 6, 4, 8, 9 Zbywca nie ponosił nakładów stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej danej budowli. Nabywca będzie wykorzystywał Nieruchomość w działalności opodatkowanej związanej z jej wynajmowaniem na rzecz podmiotów trzecich. Usługi najmu powierzchni komercyjnej/magazynowej opodatkowane będą stawką 23%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy planowana transakcja podlegać będzie opodatkowania stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT i nie będzie podlegać wyłączeniu z opodatkowania stosownie do art. 6 pkt 1 Ustawy VAT?
2.  Czy dostawa Nieruchomości, w części dotyczącej działki niezabudowanej, objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako tereny przeznaczone pod zabudowę usługową i produkcyjną, będzie obligatoryjnie podlegać opodatkowaniu VAT?
3.  Czy w związku z dostawą Nieruchomości, w części dotyczącej działki niezabudowanej objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako tereny przeznaczone pod zabudowę usługową i produkcyjną, dla której zastosowanie będzie miało obligatoryjnie opodatkowanie VAT i której dostawa zostanie udokumentowaną fakturą przez Sprzedającego, Kupującemu będzie przysługiwało, na podstawie art. 86 Ustawy VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od Sprzedającego faktury oraz prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, zgodnie z brzmieniem art. 87 ust. 1 Ustawy VAT?
4.  Czy transakcja zbycia Nieruchomości, w części dotyczącej działek zabudowanych będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT, a jednocześnie strony transakcji uprawnione będą do rezygnacji z tego zwolnienia stosownie do art. 43 ust. 10 Ustawy VAT?
5.  Czy w przypadku, w którym dostawa Nieruchomości w części dotyczącej działek zabudowanych będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 43 ust. 10 Ustawy VAT, i sprzedaż Nieruchomości zostanie przez Sprzedającego opodatkowana według stawki 23% VAT oraz udokumentowana fakturą VAT, Kupującemu będzie przysługiwało, na podstawie art. 86 Ustawy VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od Sprzedającego faktury oraz zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, zgodnie z brzmieniem art. 87 ust. 1 Ustawy VAT?

Zdaniem Wnioskodawców:

1.  Planowana transakcja będzie podlegać opodatkowaniu VAT stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT i nie znajdzie zastosowania wyłączenie z opodatkowania z art. 6 pkt 1 Ustawy VAT, bowiem przedmiotem transakcji nie jest objęte przedsiębiorstwo ani zorganizowana część przedsiębiorstwa Zbywcy.
2.  Dostawa Nieruchomości, w części dotyczącej działki niezabudowanej, objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako tereny przeznaczone pod zabudowę usługową i produkcyjną, będzie obligatoryjnie podlegać opodatkowaniu VAT.
3.  W związku z dostawą Nieruchomości, w części dotyczącej działki niezabudowanej objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako tereny przeznaczone pod zabudowę usługową i produkcyjną, dla której zastosowanie będzie miało obligatoryjnie opodatkowanie VAT i której dostawa zostanie udokumentowaną fakturą przez Sprzedającego. Kupującemu będzie przysługiwało, na podstawie art. 86 Ustawy VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego i otrzymanej od Sprzedającego faktury oraz prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, zgodnie z brzmieniem art. 87 ust. 1 Ustawy VAT.
4.  Transakcja zbycia Nieruchomości z wyjątkiem zbycia działki niezabudowanej, co do zasady podlegać będzie zwolnieniu z opodatkowania VAT stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT, jednakże strony transakcji uprawnione są do rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 Ustawy VAT i z prawa tego strony zamierzają skorzystać.
5.  Dla dostawy Nieruchomości w części dotyczącej działek zabudowanych, gdy będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 43 ust. 10 Ustawy VAT i sprzedaż Nieruchomości zostanie przez Sprzedającego opodatkowana według stawki 23% VAT oraz udokumentowana fakturą VAT. Kupującemu będzie przysługiwało, na podstawie art. 86 Ustawy VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od Sprzedającego faktury oraz zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, zgodnie z brzmieniem art. 87 ust. 1 Ustawy VAT.

Uzasadnienie

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy VAT przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Oznacza to, iż transakcja mająca za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część nie podlega opodatkowaniu VAT.

Przepisy Ustawy VAT nie definiują pojęcia ,,przedsiębiorstwa” dla celów tej ustawy. Ze względu na powyższe oraz uwzględniając definicję zawartą w innych ustawach w doktrynie prawa podatkowego jest powszechnie akceptowane, iż - dla celów podatku VAT - pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją zawartą w art. 551 Kodeksu cywilnego.

W myśl regulacji zawartej w tym artykule, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),

*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń materiałów, towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,

*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,

*   wierzytelności, prawu z papierów wartościowych i środki pieniężne,

*   koncesje, licencje i zezwolenia,

*   patenty i inne prawa własności przemysłowej,

*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,

*   tajemnice przedsiębiorstwa,

*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zorganizowana część przedsiębiorstwa oznacza organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące te zadania.

Zgodnie z jednolitą interpretacją organów podatkowych, jak i sądów administracyjnych status zorganizowanej części przedsiębiorstwa posiada tylko taki zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, który w ramach istniejącego przedsiębiorstwa spełnia łącznic następujące warunki:

1.  jest wyodrębniony organizacyjnie,
2.  jest wyodrębniony finansowo,
3.  jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych (jest wyodrębniony funkcjonalnie) oraz
4.  mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

Mając na uwadze powyższe, w rozumieniu podatkowym przedsiębiorstwem jest zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Przyjmuje się więc, że przedsiębiorstwem jest zespół składników majątkowych stanowiący całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, zdolny do samodzielnej realizacji zadań gospodarczych. Biorąc pod uwagę wykładnię przepisów dokonywaną przez organy podatkowe, aby określony zespół składników majątkowych był kwalifikowany jako przedsiębiorstwo, powinien istnieć zespół składników, za pomocą którego mogą być kontynuowane cele gospodarcze, który samodzielnie może realizować zadania gospodarcze i funkcjonować w obrocie gospodarczym. Ze względu na wiele trudności praktycznych i rozbieżności interpretacyjne na gruncie Ustawy VAT w zakresie kwalifikacji sprzedaży nieruchomości, w tym zwłaszcza komercyjnych, Ministerstwo Finansów wydało 11 grudnia 2018 r. objaśnienia w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej Objaśnienia MF z Objaśnień MF wynika, że zasadą powinno być kwalifikowanie przedmiotu dostawy jako towaru, a jedynie w wyjątkowych sytuacjach jako przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Zgodnie z Objaśnieniami MF w przypadku dostawy nieruchomości komercyjnych typową sytuacją jest dostawa wynajętej nieruchomości.

W takim przypadku daną transakcję należy uznać za zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej ZCP) jeżeli na moment transakcji spełnione są łącznie następujące kryteria:

*   przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespól składników majątku (zaplecze) umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę i wystarczający do prowadzenia tej działalności;

*   nabywca w ramach swojej działalności ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu składników majątkowych będących przedmiotem transakcji.

Oceny w powyższym zakresie należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Dodatkowo w Objaśnieniach MF wskazano, że w szczególności, w celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić, czy oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT (takich jak sam grunt, budynki, budowle czy prawa i obowiązki z umów najmu) - na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:

1.  prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finansowania i jest stroną takich umów;
2.  umowy o zarządzaniu nieruchomością;
3.  umowy zarządzania aktywami;
4.  należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.

Natomiast samo przejście praw i obowiązków z umów najmu nie determinuje zakwalifikowania transakcji jako zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zgodnie bowiem z przepisami Kodeksu cywilnego (art. 678) nabywca wstępuje z mocy prawa, w miejsce zbywcy, w stosunki najmu wynikające z umów najmu dotyczące zbywanej nieruchomości. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawców, bez wątpienia planowana transakcja obejmuje aktywo jakim jest Nieruchomość, a nie przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, skutkiem czego nie znajdzie zastosowania przepis art. 6 pkt 1 Ustawy VAT.

W szczególności na dzień nabycia Nieruchomości nie będzie istniał zespół składników materialnych i niematerialnych, za pomocą których mogłyby być kontynuowane cele gospodarcze i który to zespół składników samodzielnie mógłby realizować zadania gospodarcze, funkcjonować w obrocie gospodarczym. W wyniku transakcji poza przeniesienie własności Nieruchomości nie dojdzie do przeniesienia żadnych innych składników materialnych ani niematerialnych. Przed dokonaniem transakcji rozwiązana też będzie umowa dzierżawy, funkcjonująca pomiędzy Zbywcą na podmiotem trzecim. Nadto Nieruchomość wymaga poczynienia istotnych nakładów, by dostosować ją do celów biznesowych Nabywcy. Sama Nieruchomość nie umożliwi więc kontynowania dotychczasowej działalności Zbywcy.

Nabywca zamierza kontynuować jedynie umowy stricte związane z funkcjonowaniem Nieruchomości, czyli umowy dotyczące dostawy mediów, umowę obsługi technicznej i środowiskowej, umowę na monitorowanie systemu alarmowego, bez których funkcjonowanie Nieruchomości jest praktycznie niemożliwe Nabywca jednak nie przejmuje żadnych innych elementów działalności Zbywcy. W tym nie dojdzie do przeniesienia żadnych należności i zobowiązań, oznaczenia przedsiębiorcy, umów finansowania, rachunków bankowych, środków pieniężnych, tajemnicy przedsiębiorstwa czy ksiąg Zbywcy związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

W ramach zakładanej dostawy na Nabywcę nie przejdą również prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę. Wreszcie jeszcze raz Wnioskodawcy podkreślają, że również umowa dzierżawy jaką w przeszłości Zbywca zawarł z podmiotem trzecim nie będzie przeniesiona na Nabywcę. Umowa ta zostanie rozwiązana przed dokonaniom transakcji. Nabywca nie będzie więc kontynuował działalności Zbywcy w niezmienionej formie. Konieczne jest także po nabyciu Nieruchomości poniesienie przez Nabywcę określonych i istotnych nakładów i wykazanie się dodatkową aktywnością, by móc Nieruchomość wykorzystywać w działalności gospodarczej. Tym samym, sprzedawana Nieruchomość nie będzie spełniała definicji przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, określonej w art. 2 pkt 27e Ustawy VAT.

Podsumowując - zdaniem Wnioskodawców - przedmiot transakcji nie wypełnia definicji ani przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy VAT. W rezultacie, planowana transakcja będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie przepisów Ustawy VAT niewyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy VAT.

W myśl art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 Ustawy VAT podstawowa stawka VAT wynosi 23%.

Niemniej, w przepisach Ustawy VAT ustawodawca przewidział sytuacje, w których dostawa towaru podlega zwolnieniu od podatku W mysi art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane: przy czym przez tereny budowlane rozumie się zgodnie z art. 2 pkt 33 Ustawy VAT, grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu zgodnie z decyzją warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym.

Mając na uwadze, że jedyna niezabudowana działka 10 zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod zabudowę usługową i produkcyjną, to obligatoryjnie jej dostawa podlega opodatkowaniu według stawki 23%.

Pozostałe działki wchodzące w skład Nieruchomości są działkami zabudowanymi.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT. zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie według art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesiono na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14 Sąd w orzeczeniu tym stwierdził, że ,,Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako ,,pierwsze zajęcie budynku używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT”.

Zatem w ocenie NSA, w świetle wykładni językowej, jak i celowościowej systemu VAT należy przyjąć, że jeżeli podatnik użytkował dany budynek, budowlę lub ich części i spełnia warunek korzystania z budynku, budowli lub ich części przez wymagany czas, to do sprzedaży prawa własności tego budynku, budowli lub ich części zastosowanie znajdzie fakultatywne zwolnienie przewidziane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady również posługują się pojęciem ,,pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. W konsekwencji, zarówno zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy 2006/112/WE Rady oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ,,pierwsze zasiedlenie” należy rozumieć szeroko jako ,,pierwsze zajęcie budynku używanie”. W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Z kolei art. 43 ust. 10a Ustawy VAT stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy VAT stosuje się wyłącznie w sytuacji, gdy dostawa budynków, budowli i ich części nie jest objęta zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT. Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 Ustawy VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczolnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Mając na uwadze powyższe ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części, objętych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT zwolnieniem od podatku VAT po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, możliwość zrezygnowania z tego zwolnienia i opodatkowania dostawy na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 Ustawy VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowiono, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawo gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Nieruchomość będąca przedmiotem dostawy była wykorzystywana do działalności opodatkowanej od momentu jej oddania do używania po wybudowaniu budynku i Infrastruktury towarzyszącej, co miało miejsce w latach 2008-2010 r. Również Zbywca nabył Nieruchomość w ramach czynności opodatkowanej i wykorzystywał ją w działalności, która była opodatkowana VAT (dzierżawa). Niewątpliwie więc do pierwszego zasiedlenia doszło ponad 2 lata przed planowaną transakcją.

Zbywca ma zatem prawo do zastosowania zwolnienia dostawy Nieruchomości (z wyjątkiem działki niezabudowanej) od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT, ponieważ doszło do pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku i budowli a ich planowaną dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Wnioskodawcy wskazują, że na Nieruchomości poza budynkiem znajdują się budowle (utwardzone drogi, utwardzone place (parking), zbiorniki retencyjne i ppoz. ) które są powiązane ze zlokalizowanym na Nieruchomości budynkiem.

Przepisy Ustawy VAT nie definiują pojęcia „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W myśl art. 3 pkt 1 Ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 Ustawy Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową - art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Z kolei stosownie do art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że na Nieruchomości poza samym budynkiem znajdują się również budowle. Budowle te w przypadku ich dostawy, podobnie jak budynek korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT, ponieważ doszło do pierwszego zasiedlenia budynku i budowli, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynku i budowli a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 Ustawy VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub Ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

W konsekwencji, dostawa przedmiotowej Nieruchomości zabudowanej korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT, a Zbywca i Nabywca są uprawnieni do złożenia zawiadomienia o rezygnacji z tego zwolnienia.

Mając na uwadze powyższe Nabywcy Nieruchomości, w przypadku rezygnacji przez Zbywcę i Nabywcę ze zwolnienia z opodatkowania dostawy Nieruchomości, przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatek VAT naliczony przy nabyciu Nieruchomości oraz prawo do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad kwotą podatku VAT należnego.

Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 Ustawy VAT. podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez podatnika czynności opodatkowanych VAT. Jeżeli zatem dane towary lub usługi są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości VAT naliczonego przy ich nabyciu, przy założeniu, że pozostałe ograniczenia nie mają zastosowania (w szczególności ograniczenia wynikające z art. 88 Ustawy VAT, dotyczące m.in. braku prawa odliczenia w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu VAT bądź podlega zwolnieniu z VAT.

Zatem, zdaniem Wnioskodawców, aby rozstrzygnąć o uprawnieniu Kupującego do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony na nabyciu Nieruchomości, w myśl art. 86 ust. 10 oraz 10b pkt 1 Ustawy VAT, niezbędne jest ustalenie, czy Nieruchomość będąca przedmiotem planowanego nabycia będzie wykorzystywana przez Kupującego do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

Wnioskodawcy są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT w Polsce. Po nabyciu Nieruchomości, Nabywca będzie prowadził działalność z wykorzystaniem nabytej Nieruchomości podlegającą opodatkowaniu VAT.

Jak wykazano wcześniej, przedmiotowa Transakcja będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT i jednocześnie nie będzie mieściła się w katalogu czynności niepodlegających przepisom ustawy o VAT określonym w art. 6 pkt 1 Ustawy VAT. Pomimo spełnienia warunków do zwolnienia transakcji z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT strony transakcji zamierzają zawiadomić właściwy dla Nabywcy urząd skarbowy przed dokonaniem transakcji, że rezygnują ze wspomnianego zwolnienia i wybierają opodatkowanie dostawy Nieruchomości podatkiem VAT według stawki 23%. Wobec tego Nabywcy będzie przysługiwało odliczenie podatku VAT z faktury wystawionej przez Zbywcę Nieruchomości.

W związku z tym, że Zbywca i Nabywca zamierzają opodatkować VAT transakcję zbycia Nieruchomości, jej sprzedaż będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Użyte przez ustawodawcę w powyższym przepisie pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, darowizna, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją określoną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.). Na mocy art. 551 Kodeksu cywilnego przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
5.  koncesje, licencje i zezwolenia,
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej,
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
8.  tajemnice przedsiębiorstwa,
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W art. 552 Kodeksu cywilnego ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik zobowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

O zbyciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują zatem każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.

Należy także wskazać, że w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że „(\`(...)\`) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że w świetle tej normy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem należy wskazać, że fakt wyłączenia niektórych składników z transakcji sprzedaży może pozostawać bez wpływu na kwalifikację zbywanych składników jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ważne by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że Zbywca jest właścicielem nieruchomości położonej w miejscowości \`(...)\` którą planuje zbyć na rzecz Nabywcy. Nieruchomość obejmuje działki 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działki składające się na Nieruchomość \`(...)\` przeznaczone są pod zabudowę usługową i produkcyjną, a ponadto część działki leży w jednostce planistycznej 2KGP, tj. projektowany przebieg wschodniej obwodnicy \`(...)\` Zespołu Miejskiego. Działka 10 jest działką niezabudowaną, ale jak wskazano powyżej zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod zabudowę usługową i produkcyjną, a ponadto część działki leży w jednostce planistycznej 2KGP, tj. projektowany przebieg wschodniej obwodnicy \`(...)\` Zespołu Miejskiego. Na działkach 1, 5, 3 i 7 wybudowany został budynek magazynowy. Na działkach 11 oraz 7 znajduje się utwardzony plac, w tym część parkingu jest zadaszona. Na działkach 2, 6 i 4 zlokalizowany jest zbiornik chłonny (skarpy umocnione ażurowymi płytami betonowymi), do którego odprowadzana jest woda deszczowa z instalacji odprowadzającej. Na działce 8 wybudowany jest zbiornik pożarowy na płycie fundamentowej z betonu zbrojonego stalą. Na działce 9 zlokalizowany jest zbiornik retencyjny w formie ziemnych skarp umocnionych ażurowymi płytami betonowymi. Na działce 7 znajduje się też ekran akustyczny. Działka 7 oraz 11 jest ponadto zabudowana drogami dojazdowymi wykonanymi z nawierzchni asfaltowej, ograniczonej krawężnikami betonowymi. Zbywca odliczył podatek VAT w związku z nabyciem Nieruchomości i wykorzystywał Nieruchomość do działalności opodatkowanej. Budynek wraz z infrastrukturą towarzyszącą został wybudowany w latach 2008-2010. Od zakończenia budowy do końca 2011 roku budynek był wykorzystywany przez ówczesnego właściciela. W późniejszym okresie budynek był przedmiotem dzierżawy, a pobierany czynsz był opodatkowany podatkiem od towarów i usług. Zbywca jest właścicielem Nieruchomości od grudnia 2018 r. W początkowym okresie posiadania nieruchomości Zbywca poszukiwał dzierżawcy (najemcy), następnie od 18 marca 2019 r. nieruchomość \`(...)\` stała się przedmiotem dzierżawy (najmu) na rzecz podmiotu trzeciego, który prowadzi w budynku działalność magazynową. Z tytułu najmu Zbywca wystawiał i w dalszym ciągu wystawia faktury VAT opodatkowane stawką 23%. Umowa dzierżawy zostanie rozwiązana z dniem 17 marca 2021 roku, z upływem okresu na jaki została zawarta, i do tego czasu dzierżawca opuści budynek. Stąd też umowa dzierżawy nie zostanie przeniesiona na Nabywcę, a kaucja zatrzymana przez Zbywcę zostanie zwrócona dzierżawcy przed transakcją zbycia na rzecz Nabywcy. W odniesieniu do Nieruchomości czynne są jeszcze umowy na dostawę mediów (energia elektryczna, dostawę paliwa gazowego, na zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków, na usługi telekomunikacyjne), umowa obsługi technicznej i środowiskowej, umowa na monitorowanie systemu alarmowego oraz umowa na przeglądy budowlane. Umowy te zostaną przeniesione na Nabywcę Nieruchomości po przejściu własności Nieruchomości na Nabywcę. W okresie kiedy Zbywca pozostawał właścicielem Nieruchomości prowadzone były bieżące naprawy, których koszt refakturowany był na dzierżawcę oraz naprawy, których koszt w całości ponosił Zbywca. Wartość wszystkich nakładów poniesionych na Nieruchomości nie przekroczyła 30% wartości początkowej Nieruchomości \`(...)\`.

Zbywca poza działalnością w zakresie dzierżawy Nieruchomości nie prowadzi żadnej innej działalności. Zbywca nie posiada żadnych licencji, koncesji, patentów, znaków towarowych. Zbywca nie zatrudnia żadnych pracowników stąd nie ma zawartych umów z pracownikami. Poza umowami związanymi z Nieruchomością, jakie opisano powyżej, Zbywca ma zawarte umowy na wynajem biura, na prowadzenie księgowości spółki, na zarządzanie, umowę kredytową, umowę na zarządzanie środkami płynnymi. Żadna z tych umów na zostanie przeniesiona na Kupującego. Na Kupującego nie przejdzie też nazwa przedsiębiorstwa Zbywcy, ani też żadna dokumentacja dotycząca działalności Zbywcy, poza dokumentacją techniczną i prawną dotyczącą Nieruchomości. Na Nabywcę nie przejdą też żadne ruchomości, w tym ruchomości znajdujące się w Nieruchomość, te bowiem są własnością obecnego dzierżawcy a Nieruchomość powinna zostać opróżniona przez dzierżawcę w związku z rozwiązaniem umowy najmu jeszcze przed przejściem własności Nieruchomości na Nabywcę. Na Nabywcę nie będą przeniesione żadne należności ani zobowiązania Zbywcy. Nie przejdą też rachunki bankowe, środki pieniężne. Transakcją, jaka będzie miała miejsce pomiędzy Zbywcą a Nabywcą, objęta będzie wyłącznie Nieruchomość. W związku ze zbyciem jedynego aktywa, z którego przychody czerpał Zbywca, rozważana jest późniejsza likwidacja spółki Zbywcy. Data dokonania transakcji zbycia Nieruchomości planowana jest na drugi kwartał 2021 r. Na dzień, w którym dojdzie do zawarcia aktu notarialnego i zbycia Nieruchomości obie strony, Zbywca i Nabywca, będą czynnymi podatnikami VAT. Po nabyciu Nieruchomości Nabywca planuje przeprowadzić prace związane z gruntowaną przebudową budynku. Nie jest wykluczone, że tymczasowo, w okresie poprzedzającym uzyskanie niezbędnych zgód, budynek zostanie oddany w najem/dzierżawę.

Wątpliwości Zainteresowanych dotyczą zasadności opodatkowania planowanej sprzedaży opisanej Nieruchomości.

Przedstawiona we wniosku transakcja sprzedaży może być wyłączona z opodatkowania tylko w przypadku, gdy będzie stanowić sprzedaż przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W ramach planowanej transakcji sprzedaży składników majątkowych nie dojdzie do przeniesienia wielu składników przedsiębiorstwa, które są niezbędne do prowadzenia działalności w zakresie w jakim prowadzi ją obecnie Sprzedający.

Jak wynika z opisu sprawy, w wyniku transakcji poza przeniesieniem własności Nieruchomości nie dojdzie do przeniesienia żadnych innych składników materialnych ani niematerialnych. Przed dokonaniem transakcji rozwiązana też będzie umowa dzierżawy, funkcjonująca pomiędzy Zbywcą na podmiotem trzecim. Ponadto jak wskazał Wnioskodawca Nieruchomość wymaga poczynienia istotnych nakładów, by dostosować ją do celów biznesowych Nabywcy. Sama Nieruchomość nie umożliwi więc kontynowania dotychczasowej działalności Zbywcy.

Nabywca zamierza kontynuować jedynie umowy stricte związane z funkcjonowaniem Nieruchomości, czyli umowy dotyczące dostawy mediów, umowę obsługi technicznej i środowiskowej, umowę na monitorowanie systemu alarmowego, bez których funkcjonowanie Nieruchomości jest praktycznie niemożliwe Nabywca jednak nie przejmuje żadnych innych elementów działalności Zbywcy. W tym nie dojdzie do przeniesienia żadnych należności i zobowiązań, oznaczenia przedsiębiorcy, umów finansowania, rachunków bankowych, środków pieniężnych, tajemnicy przedsiębiorstwa czy ksiąg Zbywcy związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

W ramach zakładanej dostawy na Nabywcę nie przejdą również prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę. Również umowa dzierżawy jaką w przeszłości Zbywca zawarł z podmiotem trzecim nie będzie przeniesiona na Nabywcę. Umowa ta zostanie rozwiązana przed dokonaniom transakcji. Nabywca nie będzie więc kontynuował działalności Zbywcy w niezmienionej formie. Jak wynika ze złożonego wniosku konieczne jest także po nabyciu Nieruchomości poniesienie przez Nabywcę określonych i istotnych nakładów i wykazanie się dodatkową aktywnością, by móc Nieruchomość wykorzystywać w działalności gospodarczej.

Zatem, opisanego przedmiotu transakcji nie można uznać za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jak wyjaśniono powyżej, dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa, wyłącznie w oparciu o składniki majątku będące przedmiotem transakcji.

Opisany we wniosku przedmiot transakcji sprzedaży nie stanowi w istniejącym przedsiębiorstwie Sprzedającego zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Przedmiot Transakcji nie stanowi składników majątkowych wydzielonych organizacyjnie i funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie Zbywcy, które umożliwiałyby prowadzenie niezależnego przedsiębiorstwa. Zatem, przedmiot Transakcji nie może funkcjonować jako samodzielny podmiot gospodarczy.

Tym samym, będące przedmiotem sprzedaży składniki majątkowe nie są na tyle zorganizowane aby umożliwiały prowadzenie na nich działalności bez dodatkowych nakładów Nabywcy.

Zatem, w rozpatrywanej sprawie przeznaczone do sprzedaży składniki majątkowe, które nabędzie Kupujący w wyniku planowanej transakcji nie będą stanowiły przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, której definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W konsekwencji, do planowanej transakcji nie będzie miał zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Transakcja ta nie będzie więc wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT.

Planowana transakcja zbycia składników majątkowych u Sprzedającego będzie stanowić w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy według właściwej stawki podatku VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Ad. 2 i 4

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy dostawa Nieruchomości, w części dotyczącej działki niezabudowanej, objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako tereny przeznaczone pod zabudowę usługową i produkcyjną, będzie obligatoryjnie podlegać opodatkowaniu VAT.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane rozumie się w myśl art. 2 pkt 33 ustawy, grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz. 741 ze zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 - Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen - „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.

Z przedstawionych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.

W analizowanym przypadku przedmiotowa nieruchomość stanowi teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy, co wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Działka 10 jest przeznaczona pod zabudowę usługową i produkcyjną, a ponadto część działki leży w jednostce planistycznej 2KGP, tj. projektowany przebieg wschodniej obwodnicy \`(...)\` Zespołu Miejskiego. Zatem działka, będzie traktowana w myśl art. 2 pkt 33 ustawy jako teren budowlany, który nie będzie korzystał ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Skoro nie można zastosować zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy (tj. teren ma charakter budowlany), to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

*   towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

*   brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

W analizowanej sprawie nie będą spełnione przesłanki uprawniające do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jak wskazał bowiem Wnioskodawca – Zbywca odliczył podatek VAT w związku z nabyciem Nieruchomości i wykorzystywał Nieruchomość do działalności opodatkowanej.

Tym samym nie jest spełniony jeden z warunków sformułowanych w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. W związku z tym w przedmiotowej sprawie dla dostawy działki nr 10 nie znajdzie zastosowania również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Reasumując, sprzedaż działki niezabudowanej nr 10 nie będzie korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, jak również nie będzie zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii, czy Transakcja zbycia Nieruchomości z wyjątkiem zbycia działki niezabudowanej, co do zasady podlegać będzie zwolnieniu z opodatkowania VAT stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT, jednakże strony transakcji uprawnione są do rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 Ustawy VAT i z prawa tego strony zamierzają skorzystać.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy przy tym wskazać, że jak wynika z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Stosownie do art. 43 ust. 11 ww. ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że grunt dzieli w VAT los podatkowy ww. obiektów, które się na nim znajdują. Zatem w sytuacji, kiedy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (prawa użytkowania wieczystego gruntu) korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

W rozumieniu art. 3 pkt 3 ww. ustawy przez budowlę – należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Z opisu sprawy wynika, że na działkach 1, 5, 3 i 7 wybudowany został budynek magazynowy. Na działkach 11 oraz 7 znajduje się utwardzony plac, w tym część parkingu jest zadaszona. Na działkach 2, 6 i 4 zlokalizowany jest zbiornik chłonny (skarpy umocnione ażurowymi płytami betonowymi), do którego odprowadzana jest woda deszczowa z instalacji odprowadzającej. Na działce 8 wybudowany jest zbiornik pożarowy na płycie fundamentowej z betonu zbrojonego stalą. Na działce 9 zlokalizowany jest zbiornik retencyjny w formie ziemnych skarp umocnionych ażurowymi płytami betonowymi. Na działce 7 znajduje się też ekran akustyczny. Działka 7 oraz 11 jest ponadto zabudowana drogami dojazdowymi wykonanymi z nawierzchni asfaltowej, ograniczonej krawężnikami betonowymi. Zbywca nabył Nieruchomość na mocy aktu notarialnego z dnia 11 grudnia 2018 r., rep. A nr \`(...)\`. Transakcja była opodatkowana VAT na mocy art. 43 ust. 10 Ustawy VAT w związku z oświadczeniem stron umowy o rezygnacji ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy VAT. Zbywca odliczył podatek VAT w związku z nabyciem Nieruchomości i wykorzystywał Nieruchomość do działalności opodatkowanej. Budynek wraz z infrastrukturą towarzyszącą został wybudowany w latach 2008-2010. Od zakończenia budowy do końca 2011 roku budynek był wykorzystywany przez ówczesnego właściciela. W późniejszym okresie budynek był przedmiotem dzierżawy, a pobierany czynsz był opodatkowany podatkiem od towarów i usług. Zbywca jest właścicielem Nieruchomości od grudnia 2018 r. W początkowym okresie posiadania nieruchomości Zbywca poszukiwał dzierżawcy (najemcy), następnie od 18 marca 2019 r. nieruchomość \`(...)\` stała się przedmiotem dzierżawy (najmu) na rzecz podmiotu trzeciego, który prowadzi w budynku działalność magazynową. Z tytułu najmu Zbywca wystawiał i w dalszym ciągu wystawia faktury VAT opodatkowane stawką 23%. W okresie kiedy Zbywca pozostawał właścicielem Nieruchomości prowadzone były bieżące naprawy, których koszt refakturowany był na dzierżawcę oraz naprawy, których koszt w całości ponosił Zbywca.

Jak wskazał Wnioskodawca naniesienia znajdujące się na powyższych działkach stanowią budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Wartość wszystkich nakładów poniesionych przez Zbywcę na Nieruchomości nie przekroczyła 30% wartości początkowej Nieruchomości \`(...)\`. W związku z tym w odniesieniu do budynku i budowli posadowionych na działkach o nr 1, 5, 3, 11 7, 2, 6, 4, 8, 9 Zbywca nie ponosił nakładów stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej danej budowli. Nabywca będzie wykorzystywał Nieruchomość w działalności opodatkowanej związanej z jej wynajmowaniem na rzecz podmiotów trzecich. Usługi najmu powierzchni komercyjnej/magazynowej opodatkowane będą stawką 23%.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa, należy stwierdzić, że w przypadku sprzedaży ww. nieruchomości, należy dokonać analizy przepisów ustawy o VAT dotyczących gruntów zabudowanych.

W pierwszej kolejności należy ustalić, czy dostawa budynku i budowli będących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy może podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT.

Jak już wskazano powyżej z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części będzie korzystać ze zwolnienia z podatku VAT albo będzie opodatkowana w zależności od daty pierwszego zasiedlenia.

Jak wynika z wniosku Nieruchomość będąca przedmiotem dostawy była wykorzystywana do działalności opodatkowanej od momentu jej oddania do używania po wybudowaniu budynku oraz budowli, co miało miejsce w latach 2008-2010 r. Również Zbywca nabył Nieruchomość w ramach czynności opodatkowanej i wykorzystywał ją w działalności, która była opodatkowana VAT (dzierżawa).

Dodatkowo jak wskazał Wnioskodawca wartość wszystkich nakładów poniesionych przez Zbywcę na Nieruchomości nie przekroczyła 30% wartości początkowej Nieruchomości \`(...)\`

Zatem, biorąc pod uwagę okoliczności rozpatrywanej sprawy z uwzględnieniem wskazanych przepisów prawa, należy stwierdzić, że doszło już do pierwszego zasiedlenia budynku i budowli posadowionych na działkach o numerach: 1, 5, 3, 7, 11, 2, 6, 4, 8, 9 oraz od momentu ich pierwszego zasiedlenia do chwili ich dostawy minie okres przekraczający dwa lata. Zarówno budynek, jak i budowle, które będą podlegały dostawie w związku z planowaną transakcją sprzedaży zostały bowiem oddane do użytkowania po ich wybudowaniu oraz od daty oddania ich do użytkowania minął okres przekraczający ponad dwa lata.

Tym samym, budynek jak i pozostałe budowle posadowione na działkach o numerach: 1, 5, 3, 7, 11, 2, 6, 4, 8, 9, spełniają warunki do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w związku z planowaną ich dostawą.

Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT będzie miało więc zastosowanie również dla dostawy gruntu, na którym budynek ten i budowle są posadowione ponieważ zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W konsekwencji, mając na uwadze przytoczone przepisy prawa oraz okoliczności przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, że dla planowanej dostawy nieruchomości spełnione zostaną warunki do zastosowania zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Jak rozstrzygnięto powyżej, planowana transakcja sprzedaży Nieruchomości w części dotyczącej działek zabudowanych będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W opisie sprawy wskazano, że zarówno Nabywca, jak i Zbywca są czynnymi podatnikami VAT. Ponadto jak wynika z wniosku intencją Stron jest rezygnacja ze zwolnienia od opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i wybór opodatkowania dostawy Nieruchomości poprzez złożenie, przed dniem dokonania dostawy, właściwemu dla Nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodnego oświadczenia, że strony wybierają opodatkowanie dostawy Nieruchomości (budynków i budowli oraz gruntu, na którym są one posadowione).

Podsumowując, z uwagi na fakt, że sprzedaż Nieruchomości w części dotyczącej działek zabudowanych będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to – po spełnieniu warunków określonych w wyżej powołanych przepisach art. 43 ust. 10 i art. 43 ust. 11 ustawy – Zainteresowani będą mogli skorzystać z opcji opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości według właściwej dla tej czynności stawki VAT.

Skoro planowana sprzedaż Nieruchomości w części dotyczącej działek zabudowanych będzie korzystała ze zwolnienia od podatku uregulowanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to badanie przesłanek i rozstrzyganie zwolnienia na podstawie innych przepisów, tj. art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie jest zasadne.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należało uznać za prawidłowe.

Ad. 3 i 5

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także kwestii, czy w związku z dostawą Nieruchomości, w części dotyczącej działki niezabudowanej objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako tereny przeznaczone pod zabudowę usługową i produkcyjną, dla której zastosowanie będzie miało obligatoryjnie opodatkowanie VAT i której dostawa zostanie udokumentowaną fakturą przez Sprzedającego, Kupującemu będzie przysługiwało, na podstawie art. 86 Ustawy VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od Sprzedającego faktury oraz prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, zgodnie z brzmieniem art. 87 ust. 1 Ustawy VAT.

Odnosząc się do niniejszych wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ww. ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

W myśl art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić również należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy – nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W przedmiotowej sprawie Sprzedający i Kupujący są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług w Polsce. Jednocześnie z opisu sprawy wynika, że po zakupie Nieruchomości Kupujący zamierza wykorzystywać Nieruchomości do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Jednocześnie jak wskazano w niniejszej interpretacji planowana transakcja nie będzie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa i nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Ponadto jak rozstrzygnięto powyżej, sprzedaż działki niezabudowanej o nr 10 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

Tym samym w związku z dostawą Nieruchomości, w części dotyczącej działki niezabudowanej o nr 10, po dokonaniu przedmiotowej transakcji oraz po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury od Sprzedającego potwierdzającej jej faktyczne dokonanie, Kupującemu będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu działki niezabudowanej, gdyż spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W myśl art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 oraz ust. 11 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstanie w rozliczeniu za okres, w którym powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług, jednak nie wcześniej niż w okresie rozliczeniowym, w którym Kupujący otrzyma od Sprzedającego fakturę dokumentującą faktyczne dokonanie przedmiotowej transakcji. Jednocześnie, nadwyżka podatku naliczonego nad podatkiem należnym podlegać będzie zwrotowi na zasadach określonych w art. 87 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii, czy w przypadku, w którym dostawa Nieruchomości w części dotyczącej działek zabudowanych będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 43 ust. 10 Ustawy VAT, i sprzedaż Nieruchomości zostanie przez Sprzedającego opodatkowana według stawki 23% VAT oraz udokumentowana fakturą VAT, Kupującemu będzie przysługiwało, na podstawie art. 86 Ustawy VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej od Sprzedającego faktury oraz zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, zgodnie z brzmieniem art. 87 ust. 1 Ustawy VAT.

Jak wskazano powyżej Sprzedający i Kupujący są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług w Polsce. Z opisu sprawy wynika, że po zakupie Nieruchomości Kupujący zamierza wykorzystywać Nieruchomości do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Jednocześnie, biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie dotyczące opodatkowania dostawy Nieruchomości w części dotyczącej działek zabudowanych, gdzie stwierdzono, że dostawa ta będzie opodatkowana wg właściwej stawki podatku VAT (w przypadku wyboru przez Strony rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i wyboru opcji opodatkowania opisanej dostawy) stwierdzić należy, że po nabyciu Nieruchomości w części dotyczącej działek zabudowanych oraz otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury potwierdzającej transakcję, Kupującemu będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony przy nabyciu, gdyż spełnione będą warunki niezbędne do dokonania takiego obniżenia, określone w art. 86 ust. 1 ustawy. Jednocześnie, nadwyżka podatku naliczonego nad podatkiem należnym podlegać będzie zwrotowi na zasadach określonych w art. 87 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5 należało uznać za prawidłowe.

Nadmienia się, że w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Ponadto, wskazać należy, że na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z art. 42a ustawy, podatnik może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług. Wystąpienie z wnioskiem o wydanie WIS jest możliwe od 1 listopada 2019 r. – przy czym WIS dotyczy stanu prawnego, który zaczął obowiązywać od 1 lipca 2020 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.