Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-3.4511.148.2016.1.WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-11-09
Teza: Czy wydatki związane z opłacaniem składek do kasy SOKA-BAU stanowią koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: kasa; koszt-koszty uzyskania przychodów; Niemcy; składki
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2016 r. (data wpływu 17 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie „roboty budowlane” w pełnym zakresie. Firma jest zarejestrowana na terenie Polski. Wnioskodawca zatrudnia około 22 pracowników. Prace budowlane wykonuje również na terenie Niemiec i jest zarejestrowany w kasie SOKA-BAU, gdzie musi zgłaszać nowych pracowników oraz informować SOKA-BAU o wszystkich istotnych zmianach danych.

Od momentu rozpoczęcia prac na terenie Niemiec Wnioskodawca jest zobowiązany do uiszczenia comiesięcznej składki na każdą zatrudnioną osobę. Składka ta średnio miesięcznie wynosi 14,5 % w walucie euro od wysokości miesięcznego wynagrodzenia brutto pracowników.

Podatek dochodowy Wnioskodawca opłaca w formie zasad ogólnych prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wydatki związane z opłacaniem składek do kasy SOKA-BAU stanowią koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy skoro opłacanie wyżej opisanych składek jest obowiązkowe i wręcz warunkuje wykonywanie prac na terenie Niemiec, to wydatek taki jest kosztem uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.): kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, zaistnieć muszą łącznie trzy warunki:

*   celem poniesienia wydatku (bezpośrednim lub pośrednim) powinno być osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
*   wydatek ten nie może być wymieniony w zawartym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
*   wydatek musi być prawidłowo udokumentowany.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów. Przy czym ciężar udowodnienia związku między poniesieniem danego wydatku a uzyskaniem przychodu z działalności gospodarczej (bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem tego źródła przychodów) spoczywa na podatniku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca musi opłacać składki do kasy SOKA-BAU od wynagrodzeń zatrudnionych w Niemczech (gdzie Wnioskodawca prowadzi prace budowlane) pracowników. Wnioskodawca jest w tej kasie zarejestrowany i jest zobowiązany do zgłaszania nowych pracowników oraz informowania o wszystkich istotnych zmianach danych.

SOKA-BAU to występująca w Niemczech Urlopowa Kasa Budownictwa, za pomocą której finansowane są roszczenia pracownicze z tytułu urlopu. Pracodawcy przedsiębiorstw budowlanych są zobowiązani do uiszczania składek urlopowych do ww. kasy.

Wydatki związane z opłaceniem składek do kasy SOKA-BAU nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia wydatków ponoszonych z tytułu tych składek do kosztów uzyskania przychodów. Możliwość pomniejszenia przychodu uzyskanego z działalności gospodarczej o wartość tych wydatków uzależniona jest od spełnienia pozostałych przesłanek wynikających z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, w szczególności zaistnieniem związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a celem jakim jest osiągnięcie przychodu z tej działalności lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Z powyższego opisu sprawy wynika, że wymienione wydatki mają związek z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą i tej działalności dotyczą. Ich poniesienie ma charakter obowiązkowy, a ich opłacanie warunkuje wykonywanie prac budowlanych na terenie Niemiec. W konsekwencji Wnioskodawca może niniejsze wydatki zaliczać do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

Reasumując – wydatki związane z opłacaniem składek do kasy SOKA-BAU stanowią koszt uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa