Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.772.2025.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-28
Teza: Zawarcie ugody z bankiem – zwrot części kredytu.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
przychód-przychody z innych źródeł
ugody
umowa-umowa o kredyt
zwrot-zwrot należności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    12 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 15 października 2025 r. (wpływ 21
    października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest
    następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      (...)
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
      (...).

## Opis zdarzenia przyszłego

Kredytobiorcy w dniu 9 czerwca 2005 r. zawarli z X Bank (występującym aktualnie pod
    firmą Y Bank SA, dalej: „Bank”) umowę kredytu hipotecznego nominowanego do CHF
    standardowe oprocentowanie (dalej: „umowa kredytowa" lub „umowa"). Na jej podstawie
    Kredytobiorcy zaciągnęli kredyt hipoteczny indeksowany do CHF.
    Zgodne z § 1 i 2 umowy kredytowej Bank udzielił Kredytobiorcom kredytu w kwocie (...) zł
    nominowanego do waluty CHF, według kursu kupna walut dla CHF obowiązującego w
    Banku w dniu uruchomienia całości kredytu lub jego poszczególnych transz – w przypadku
    kredytu wypłacanego w transzach Kredyt został przeznaczony na sfinansowanie
    przebudowy domu jednorodzinnego położonego w (...) na działce o numerze
    ewidencyjnym (...). Kredyt miał zostać wypłacony w złotych polskich przy jednoczesnym
    przeliczeniu wypłacanej kwoty (transzy) na CHF według kursu kupna walut dla CHF
    ustalonego przez Bank i obowiązującego w Banku w dniu wypłaty środków (§ 2 ust. 1 i § 3
    ust. 2 umowy kredytowej).
    Zgodnie z § 5 ust. 3-6 umowy kredytowej wysokość rat kapitałowo-odsetkowych zostanie
    ustalona po przeliczeniu kwoty wypłaconego kredytu na CHF stosownie do postanowień
    umowy. Raty kredytu wraz z należnymi odsetkami płatne są w złotych, w kwocie
    stanowiącej równowartość CHF na rachunek kredytu. Jako datę spłaty raty kredytu
    przyjmuje się datę wpływu środków na rachunek kredytu. Kwota wpłaty raty w złotych
    przeliczana jest na CHF według kursu sprzedaży obowiązującego w NBP na dzień przed
    datą wpływu środków do Banku.
    Zgodnie z § 4 umowy kredytowej wysokość stopy oprocentowania może ulegać zmianie w
    każdym czasie odpowiednio do zmiany jednego lub kilku z niżej wymienionych czynników:
    1) zmiany stopy procentowej kredytu lombardowego, ustalanej i ogłaszanej przez Radę
      Polityki Pieniężnej na podstawie ustawy o Narodowym Banku Polskim, wysokości stóp
      procentowych lub/oraz tzw. stopy interwencyjnej NBP,
    2) zmiany oprocentowania 1 miesięcznych lokat na rynku międzybankowym według
      notowań Reuters’a (strona WIBOR, LIBOR, EURIBOR),
    3) zmiany stopy rezerwy obowiązkowej banków wynikającej z obowiązujących Bank
      przepisów,
    4) zmiany opublikowanego przez Prezesa GUS średniorocznego wskaźnika wzrostu cen
      towarów i usług konsumpcyjnych ogółem,
    5) zmiany marży uzyskiwanej przez bank w odniesieniu do danego Kredytobiorcy,
      obliczanej jako różnica pomiędzy nominalnym oprocentowaniem danego kredytu,
      zweryfikowanym o rezerwę utworzoną przez Bank, a stawką WIBOR 1M, LIBOR 1M
      albo EURIBOR 1M.
    przy czym dokonywana przez Bank zmiana oprocentowania nie przekroczy (odpowiednio)
    najwyższej zmiany wymienionych wyżej wskaźników, które miały wpływ na zmianę stopy
    procentowej (ust. 1). Decyzję w przedmiocie ustalenia zasad oprocentowania kredytów na

    bazie stopy zmiennej oraz ich wysokości i zmianie podejmuje zarząd Banku (ust. 2). Stopa
    oprocentowania zmienia się zgodnie z postanowieniami ust. 1 i 2 i obowiązuje od dnia
    wprowadzenia zmienionej stawki przez bank. Bank pisemnie zawiadomi Kredytobiorców o
    zmianie oprocentowania przesyłając aktualny harmonogram spłat. Koszt korespondencji
    ponoszą Kredytobiorcy (ust. 3). Zmiana oprocentowania kredytu zgodnie z ust. 1-3 nie
    stanowi zmiany umowy kredytowej i nie wymaga aneksu (ust. 4). Od kredytu naliczane są
    odsetki od faktycznego zadłużenia Kredytobiorców (ust 5).
    Zabezpieczenie wierzytelności Banku z tytułu udzielonego kredytu stanowiła hipoteka
    kaucyjna na rzecz Banku do kwoty (...) zł ustanowiona na prawie własności kredytowanej
    nieruchomości.
    Aneksem datowanym na dzień 29 lipca 2015 r. zmieniono zasady oprocentowania z mocą
    wsteczną od dnia 10 lutego 2015 r., przyjmując, że stanowi ono sumę stałej marży banku
    w wysokości 2,7% w stosunku rocznym i stopy bazowej LIBOR 6M dla CHF. W czasie
    zawarcia umowy kredytowej Kredytobiorcy byli małżeństwem, w którym panował ustrój
    wspólności majątkowej małżeńskiej. Kredyt został zaciągnięty na zaspokojenie ich potrzeb
    mieszkaniowych. Wszelkie wpłaty Kredytobiorców na poczet umowy kredytowej były
    dokonywane z majątku wspólnego małżonków.
    Kredyt w wysokości (...) zł został wypłacony Kredytobiorcom w następujących transzach,
    przeliczonych przez Bank na łącznie (...) CHF.
    - transza z 13 czerwca 2005 r. – (...) zł, bank przeliczył kwotę wypłaty na (...) CHF,
    - transza z 27 lipca 2005 r. – (...) zł, bank przeliczył kwotę wypłaty na (...) CHF,
    - transza z 19 września 2005 r. – (...) zł, bank przeliczył kwotę wypłaty na (...) CHF,
    - transza z 19 października 2005 r. – (...) zł, bank przeliczył kwotę wypłaty na (...) CHF.
    Pozwem z 29 lutego 2024 r. Kredytobiorcy wnieśli w żądaniu głównym o zasądzenie od Y
    Bank z na ich rzecz kwoty (...) zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od
    16 lutego 2024 r. do dnia zapłaty, a także o ustalenie, że nie istnieje stosunek prawny
    wynikający z umowy kredytowej ze zmianami zawartej między Kredytobiorcami a X Bank
    (występującym aktualnie pod firmą: Y Bank).
    W pozwie Kredytobiorcy wskazywali na nieważność bezwzględną umowy kredytowej oraz
    na niedozwolony charakter postanowień (art. 385 (1) § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    – Kodeks cywilny Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, dalej: „k.c”), dotyczących indeksacji (klauzule
    ryzyka kursowego i spreadowe), zmiany oprocentowania oraz ubezpieczenia
    pomostowego, których usunięcie (dot. klauzul indeksacyjnych i zmiany oprocentowania) z
    umowy skutkowało upadkiem (nieważnością) umowy kredytowej. Przedmiotem żądania
    pozwu w zakresie zapłaty był zwrot nienależnych rat kredytu oraz prowizji/opłat za okres
    od 14 lipca 2005 r. do 12 października 2023 r., a także kosztów ubezpieczenia
    pomostowego. W okresie następującym Kredytobiorcy dokonywali dalszych wpłat na
    poczet umowy kredytowej.
    W toku procesu toczącego się przez Sądem Okręgowym (sygn. akt (...)) Strony uzgodniły
    warunki ugody. Zgodnie z treścią projektu ugody Kredytobiorca i Bank oświadczają, że:
    - ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania zgodnym zamiarem Stron jest również
      zaniechanie dochodzenia w przyszłości roszczeń w zakresie związanym z
      postanowieniami dotyczącymi zawarcia i wykonywania Umowy w walucie obcej w
      brzmieniu sprzed zawarcia Ugody,
    - zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest polubowne rozstrzygnięcie sporu dotyczącego
      ważności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym
      uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy poprzez przyjęte w
      Ugodzie rozwiązania, jak również zakończenie sporu sądowego.
    Celem dokonania wzajemnych rozliczeń Stron:

    - Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu i umarza zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu Umowy
      w wysokości stanowiącej równowartość aktualnego (na dzień wskazany w Ugodzie)
      zadłużenia Kredytobiorcy wynikającego z umowy kredytowej (kapitał i odsetki
      wyrażone w CHF, koszty wyrażone w PLN) po przeliczeniu na walutę polską po
      średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia wskazanego w Ugodzie,
    - Bank zobowiązuje się zapłacić na rzecz Kredytobiorcy kwotę (...) zł (kwota zapłaty
      ustalona według stanu na koniec lipca 2025 r. obejmuje również rozliczenie wpłat
      Kredytobiorców nieobjętych pozwem),
    - Bank zobowiązuje się zapłacić na rzecz Kredytobiorcy kwotę (...) zł tytułem kosztów
      zastępstwa procesowego,
    - Bank zobowiązuje się zapłacić na rzecz Kredytobiorcy kwotę (...) zł tytułem zwrotu
      połowy opłaty od pozwu.
    Zapłata przez Bank ww. kwot wskazanych powyżej wyczerpie w całości roszczenia
    pieniężne Kredytobiorcy względem Banku. Kredytobiorca oświadcza, iż z chwilą zawarcia
    Ugody nie rości wobec Banku jakichkolwiek roszczeń w związku z zawarciem i
    wykonywaniem Umowy, a Ugoda zaspokaja jego wszystkie dotychczasowe roszczenia
    wobec Banku wynikające z Umowy. W terminie 3 dni od daty wpływu ww. kwot na
    wskazane w Ugodzie rachunki bankowe Kredytobiorca cofnie pozew ze zrzeczeniem się
    roszczenia. Strony wzajemnie oświadczają, iż z chwilą zawarcia Ugody nie będą miały
    wobec siebie jakichkolwiek roszczeń w związku z zawarciem i wykonywaniem Umowy
    kredytu, a Ugoda zaspokaja ich wszelkie dotychczasowe roszczenia wynikające z Umowy
    kredytu.
    Bank nie proponuje zapłaty za spełnienie innego świadczenia względem Banku.
    Jednocześnie w projekcie ugody wskazano, że Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że
    w wyniku zwolnienia z długu i umorzenia zadłużenia, powstaje po jego stronie przychód, a
    na Banku w związku z powstaniem przychodu dąży wypełnienie obowiązku
    informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11). Kredytobiorca przyjmuje do
    wiadomości, że w celu skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych (skorzystania z możliwości nieopodatkowywania kwoty umorzenia), o którym
    mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U z 2022 r.
    poz. 592), którego obowiązywanie zostało przedłużone do dnia 31 grudnia 2026 r. na
    mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz. U z 2024 r. poz.
    1912), niezbędne jest spełnienie przez Kredytobiorcę warunków wskazanych w tym
    rozporządzeniu tj. kredyt mieszkaniowy (udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r.,
    zabezpieczony w postaci hipoteki, wydatkowany na cele mieszkaniowe, w tym również
    kredyt refinansowy/kredyt konsolidacyjny w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego) został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji
    mieszkaniowej w rozumieniu tego rozporządzenia, oraz Kredytobiorca nie korzystał z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej. Kredytobiorca powyższe potwierdza poprzez wypełnienie, podpisanie i
    przesłanie do Banku Oświadczenia stanowiącego Załącznik nr 1 do Ugody. Po otrzymaniu
    Oświadczenia Bank dokona weryfikacji informacji w nim zawartych i na tej podstawie
    podejmie ostateczną decyzję w zakresie sporządzenia informacji PIT-11.
    Bank, z którym Kredytobiorcy zawarli umowę kredytu hipotecznego jest podmiotem,
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Bank zwróci Kredytobiorcom kwotę (...) zł (ewentualnie powiększoną o ich wpłaty
    dokonane w okresie od końca lipca 2025 r. do dnia zawarcia ugody) tytułem zwrotu

    środków pieniężnych (tj. tytułem uzgodnionej w ugodzie nadpłaty), które wcześniej na
    mocy umowy kredytu mieszkaniowego Kredytobiorcy przekazali na rzecz Banku w ramach
    spłaty rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. Ww. kwota została uzgodniona przez
    Strony w drodze negocjacji ugodowych, w toku których zarówno Bank, jak i Kredytobiorcy
    dokonali wzajemnych ustępstw. Kwota, na którą składa się łączna suma wpłat dokonanych
    przez Kredytobiorców na rzecz Banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego
    pomniejszona o łączny zwrot otrzymany z Banku nie jest i nie będzie mniejsza niż kwota
    uzyskanego przez Kredytobiorców kapitału z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego.
    Kwota (...) zł stanowi część sumy wpłat Kredytobiorców na poczet umowy kredytowej,
    która jest kwestionowana przez Kredytobiorców jako nienależna ze względu na abuzywny
    charakter klauzul indeksacyjnych i zmiany oprocentowania. W przypadku, gdyby doszło do
    ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, Bank byłby zobowiązany do zwrotu
    na rzecz Kredytobiorców zapłaconych rat kredytowych (oraz opłat, prowizji i
    ubezpieczenia pomostowego) jako nienależnie przez nich zapłaconych. Kredytobiorcy
    wpłacili na poczet umowy kredytowej sumę o co najmniej (...) zł przewyższającą wypłaconą
    im przez Bank kwotę kapitału.
    Zwrot przez Bank kwoty stanowiącej nadpłatę ww. kredytu dotyczyć będzie wszystkich
    współkredytobiorców.
    Za zobowiązania wynikające z umowy kredytowej Kredytobiorcy odpowiadają solidarnie.
    Kredytobiorcy nigdy nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Planowany termin zawarcia ugody sądowej to październik 2025 r.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku podali Państwo następujące informacje:
    Kwota, która – zgodnie z ustaleniami ugody – ma być zapłacona Kredytobiorcom przez
    Bank, będzie stanowiła zwrot środków, które zostały wpłacone przez Kredytobiorców do
    Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat
    związanych z kredytem i które w wyniku planowania zawarcia ugody staną się nienależne
    Bankowi (precyzyjniej: środki te są nienależne Bankowi). W wyniku zawarcia ugody Bank
    zwróci Kredytobiorcom środki pieniężne w kwocie niższej niż uprzednio spłacona przez
    Kredytobiorców (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu, tj. po odjęciu tej
    wartości). Oznacza to, że Bank zwróci Kredytobiorcom środki w kwocie niższej niż różnica
    między sumą wpłat Kredytobiorców na poczet umowy kredytowej (raty i opłaty związane z
    kredytem), a wartością udostępnionego kredytu.
    Dodatkowo wskazali Państwo, że wniosek zawiera informacje, do których podania
    Kredytobiorcy zostali wezwani:
    „Bank zwróci Kredytobiorcom kwotę (...) zł (ewentualnie powiększoną o ich wpłaty
    dokonane w okresie od końca lipca 2025 r. do dnia zawarcia ugody) tytułem zwrotu
    środków pieniężnych (tj. tytułem uzgodnionej w ugodzie nadpłaty), które wcześniej na
    mocy umowy kredytu mieszkaniowego Kredytobiorcy przekazali na rzecz Banku w ramach
    spłaty rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. Ww. kwota została uzgodniona przez
    Strony w drodze negocjacji ugodowych, w toku których zarówno Bank, jak i Kredytobiorcy
    dokonali wzajemnych ustępstw. Kwota, na którą składa się łączna suma wpłat dokonanych
    przez Kredytobiorców na rzecz Banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego
    pomniejszona o łączny zwrot otrzymany z Banku nie jest i nie będzie mniejsza niż kwota
    uzyskanego przez Kredytobiorców kapitału z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego.
    Kwota (...) zł stanowi część sumy wpłat Kredytobiorców na poczet umowy kredytowej,
    która jest kwestionowana przez Kredytobiorców jako nienależna ze względu na abuzywny
    charakter klauzul indeksacyjnych i zmiany oprocentowania. W przypadku, gdyby doszło do
    ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, Bank byłby zobowiązany do zwrotu
    na rzecz Kredytobiorców zapłaconych rat kredytowych (oraz opłat, prowizji i
    ubezpieczenia pomostowego) jako nienależnie przez nich zapłaconych. Kredytobiorcy

    wpłacili na poczet umowy kredytowej sumę o co najmniej (...) zł przewyższającą wypłaconą
    im przez Bank kwotę kapitału.”

## Pytanie

Czy w związku z zamiarem zawarcia przez Kredytobiorców z Y Bank ugody, mającej na celu
    zakończenie sporu na tle umowy kredytowej, otrzymana kwota (...) zł stanowić będzie dla
    Kredytobiorców przychód i czy w związku z tym po stronie Kredytobiorców powstanie
    obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2647)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, w zaistniałym stanie faktycznym kwota (...) zł nie będzie stanowiła
    przychodu Kredytobiorców. Kwota (...) zł została pobrana przez Bank w związku z
    zawarciem w umowie kredytowej klauzul abuzywnych. Na mocy projektu ugody klauzule
    te zostaną z umowy usunięte, w związku z czym Bank dokona na rzecz Kredytobiorców
    zwrotu nienależnie – bez podstawy prawnej – pobranego świadczenia w kwocie (...) zł.
    Otrzymanie kwoty (...) zł nie stanowi dla Kredytobiorców żadnej dodatkowej korzyści, a
    jedynie prowadzi do stanu rozliczeń, który jest zgodny z prawem.
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r – Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2022 r. poz. 2324 ze zm.), przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do
    dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z
    przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na
    warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z
    odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    Kredyt otrzymany przez Kredytobiorców na podstawie umowy kredytowej wypełnia
    przesłanki zawarte w § 1 ust. 1 pkt 1 ust. 2 i ust. 5-7 i § 3 rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (Dz. U. poz. 592 ze zm.; dalej: „rozporządzenie"), gdyż kredyt był
    zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f., tj. wydatki na cele
    mieszkaniowe (na sfinansowanie przebudowy domu jednorodzinnego położonego w (...)
    na działce o numerze ewidencyjnym (...)) i miał na celu zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
    Wskazać należy, iż zgodnie z uzasadnieniem do rozporządzenia za jego wydaniem stoi
    „szczególna potrzeba wyprowadzenia istotnej zachęty do zawierania przez
    kredytodawców i kredytobiorców ugód w celu restrukturyzacji tzw. kredytów frankowych,
    które ograniczają negatywne skutki wynikające ze zmiany kursu waluty szwajcarskiej na
    możliwość terminowej spłaty kredytów mieszkaniowych denominowanych w tej walucie
    przez polskich obywateli”. Jednocześnie w uzasadnieniu wskazano, że „nie bez znaczenia
    jest fakt, że część kredytobiorców toczy spory sądowe z bankami zarzucając abuzywność
    klauzul indeksacyjnych przy hipotecznych kredytach mieszkaniowych denominowanych
    lub indeksowanych do waluty obcej. Opodatkowanie umarzanych kredytobiorcom kwot w
    sytuacji, gdy dochodzą oni przed sądami nieważności zawartych przez nich umów
    (częściowej lub całkowitej), czyli podważają zasadność wymagalności tych kwot, budziłoby
    zatem istotne kontrowersje”. Ponadto „uzyskane przez kredytobiorców umorzenie
    kredytu będzie stanowiło dla tej grupy realną wymiernie poprawiającą jej położenie
    korzyść, wyłącznie w sytuacji, jeśli działania instytucji finansowych zmierzające do
    ułatwienia spłaty zadłużenia kredytobiorcom spotkają się z synergiczną reakcją ze strony
    państwa”.

    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej „u.p.d.o.f.”),
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art
    23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią
    inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art.
    17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nienależne świadczenie (art. 410 w zw. z art. 405 k.c.), nie zostało wymienione jako
    odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 u.p.d.o.f.
    Z uwagi na to, że nie ma możliwości przyporządkowania danego świadczenia do
    jakiegokolwiek źródła przychodu (w tym również do „innych źródeł przychodu”, o których
    mowa w art. 20 u.p.d.o.f.), to nie można go uznać za przychód podatkowy, choćby nawet
    odpowiadał ogólnej definicji przychodu zawartego w przepisach art. 11 u.p.d.o.f. (wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 164/15).
    Ponadto, u.p.d.o.f. określa dochód jako nadwyżkę przychodów nad kosztami ich uzyskania
    (art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.). Przychód podatkowy warunkuje możliwość powstania dochodu
    podatkowego w tym znaczeniu, że dopóki nie mamy do czynienia z przychodem w sensie
    podatkowym, dopóty nie może powstać dochód podatkowy.
    Otrzymanego zwrotu nie można traktować w kategorii przychodu podatkowego w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami
    wynikającymi z art. 11 u.p.d.o.f., ponieważ w tej sytuacji nie następuje po stronie
    Kredytobiorców żadne przysporzenie majątkowe.
    Na takim stanowisku stoi również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. W
    interpretacjach podatkowych wskazuje, że przy nienależnie pobranych świadczeniach, po
    stronie kredytobiorców nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego z tytułu
    otrzymanego zwrotu (interpretacje indywidualne z 28 kwietnia 2023 r., nr 0114-KDIP3-
    2.4011.243.2023.1.MN ze wskazanymi tam interpretacjami indywidualnymi, z 28 sierpnia
    2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN, z 9 lipca 2024 r. nr 0112-KDIL2-
    1.4011.514.2024.2.DJ, z 29 listopada 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w
    przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota którą uzyskają Państwo w wyniku Ugody będzie
    stanowiła zwrot środków, które zostały wpłacone przez Kredytobiorców do Banku tytułem
    spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z
    kredytem i które w wyniku planowania zawarcia ugody staną się nienależne Bankowi, to
    otrzymanie tej kwoty nie spowoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Państwa przychodem w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie
    skutkowało po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych,
    stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania,
    ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu
    faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania

    Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.