Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1148/11/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-11-02
Teza: Opodatkowanie transakcji dostawy niezabudowanych nieruchomości gruntowych.
Słowa kluczowe: grunty; majątek-majątek prywatny; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 sierpnia 2011 r. (data wpływu 16 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji dostawy niezabudowanych nieruchomości gruntowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji dostawy niezabudowanych nieruchomości gruntowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 25 kwietnia 2003 r. nabyła Pani „ziemię rolną” o powierzchni 1,0524 ha „do własnego korzystania”, z zamiarem wybudowania siedliska. Poza tą transakcją nie kupowała i nie sprzedawała innych gruntów. W dniu 9 czerwca 2009 r. dla ww. działki została wydana, na Pani wniosek, decyzja ustalająca warunki zabudowy budynku mieszkalnego. Aktualnie opracowywany jest (na Pani wniosek z dnia 20 lipca 2010 r. i koszt) plan zagospodarowania przestrzennego przedmiotowej działki, dopuszczający zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i budownictwo rekreacji indywidualnej. Teren może być podzielony na działki budowlane (mieszkalnictwo i nieuciążliwe usługi, budownictwo letniskowe). Po uchwaleniu planu zagospodarowania przestrzennego zamierza Pani - za pośrednictwem biura nieruchomości lub poprzez ogłoszenia w prasie i Internecie - sprzedawać grunt w całości lub podzielić na działki budowlane bez zabudowy. Głównym powodem sprzedaży jest konieczność leczenia i rehabilitacji męża i Pani oraz ewentualna zmiana zamieszkania. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT. Nieruchomości rolne nabyła Pani „do własnego korzystania zgodnie z ich charakterem”. Nie były i nie są przedmiotem najmu, dzierżawy i innych umów, nie służyły i nie służą do prowadzenia działalności rolniczej. Poza podziałem nieruchomości, nie planuje Pani wykonywać innych czynności przygotowujących je do sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy będę musiała płacić podatek od towarów i usług od sprzedaży działek rolnych przed wydaniem decyzji o zagospodarowaniu przestrzennym tego terenu?
2.  Czy będę musiała płacić podatek od towarów i usług od sprzedaży działek po wydaniu decyzji o zagospodarowaniu przestrzennym tego terenu, zezwalającej na budowę budynków mieszkalnych i podziale działek na mniejsze, budowlane?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek, stanowiących majątek osobisty, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Wskazała Pani, że nieruchomość nabyła na potrzeby własne z myślą o wybudowaniu siedliska, lecz Jej sytuacja życiowa i zdrowotna uległa zmianie. Dodała, że nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami - w myśl postanowień art. 2 pkt 6 ww. ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 06. 347/1 ze zm.) stanowi, że podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) cyt. Dyrektywy wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

Zarówno z brzmienia ww. przepisów Dyrektywy 2006/112/WE, jak i art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów wynika, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, czy działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy wykonujący wolny zawód. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również nieruchomości gruntowej, jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty na potrzeby własne, czy też z zamiarem przeznaczeniem np. do działalności handlowej.

Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „zamiar”, jak również nie precyzuje pojęcia „sposób częstotliwy”, w każdym przypadku należy badać, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie (więcej niż jednokrotnie). Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan, czy intencja zrealizowania czegoś. Zatem istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba chce osiągnąć. W efekcie, aby stać się podatnikiem podatku od towarów i usług wystarczy wykonać czynności, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy w sposób jednorazowy, jednak w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy. Nie jest przy tym istotna sama częstotliwość wykonania tych czynności, ale istnienie okoliczności wskazujących na zamiar ich wykonania w sposób częstotliwy. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy więcej lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie jej wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

Należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego. W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż w dniu 25 kwietnia 2003 r. nabyła Pani nieruchomość rolną o powierzchni 1,0524 ha z zamiarem wybudowania siedliska. Poza tą transakcją nie kupowała i nie sprzedawała innych gruntów. W dniu 9 czerwca 2009 r. dla ww. działki została wydana, na Pani wniosek, decyzja ustalająca warunki zabudowy budynku mieszkalnego. Aktualnie opracowywany, jest na Pani wniosek, plan zagospodarowania przestrzennego przedmiotowej działki, dopuszczający zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i budownictwo rekreacji indywidualnej. Po uchwaleniu planu zagospodarowania przestrzennego, zamierza Pani zbyć grunt w całości lub po podziale na działki budowlane bez zabudowy. Głównym powodem sprzedaży jest konieczność leczenia i rehabilitacji męża i Pani oraz ewentualna zmiana zamieszkania. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT. Nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy i innych umów, nie służyły i nie służą do prowadzenia działalności rolniczej.

W oparciu o powołane przepisy stwierdzić należy, że jeżeli – jak wynika z treści wniosku -dokona Pani zbycia części swojego majątku prywatnego w postaci nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę o powierzchni 1,0524 ha, a czynność ta zostanie wykonana okazjonalnie (może wystąpić jedna transakcja lub kilka - w przypadku podziału gruntu) w okolicznościach wskazujących, iż nie jest to czynione z zamiarem powtarzania (kontynuowania) i nadania stałego charakteru, to transakcja ta (transakcje) nie może być uznana za działalność gospodarczą, zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a Pani nie uzyska statusu podatnika w rozumieniu ust. 1 tego artykułu. Sprzedając opisane we wniosku nieruchomości skorzysta Pani z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie pozostaje fakt, czy sprzedaż nastąpi przed czy po uchwaleniu planu zagospodarowania przestrzennego przedmiotowej działki.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.