Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1444/14/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-01-07
Teza: Brak opodatkowania dostawy niezabudowanej działki gruntu.
Słowa kluczowe: działki; dzierżawa; grunty-grunt niezabudowany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2014 r. (data wpływu 21 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania dostawy niezabudowanej działki gruntu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania dostawy niezabudowanej działki gruntu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży części samochodowych. W 2004 r. nabył Pan prywatnie niezabudowaną działkę budowlaną od osób niebędących podatnikami podatku od towarów i usług. Na przedmiotowej działce do 2011 r. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą, z której sprzedaż była opodatkowana podatkiem od towarów i usług według podstawowej stawki VAT. Działka gruntu cały czas pozostawała składnikiem Pana majątku osobistego, gdyż nie była nigdy składnikiem majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej, tzn. nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Do dnia dzisiejszego działka jest niezabudowana. Nadal prowadzi Pan działalność gospodarczą, ale wyłącznie w innej lokalizacji, a od 2011 r. działka stała się przedmiotem prywatnej umowy dzierżawy, która trwa do dnia dzisiejszego. Dzierżawa działki jest opodatkowana jako odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów. Obecnie planuje Pan sprzedaż powyższej działki gruntu.

W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do kwestii:

Czy właściwe jest zajmowane przez Pana stanowisko, że jednorazowa sprzedaż nieruchomości niezabudowanej działki gruntu, która nigdy nie stanowiła składnika majątku w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisanej działki będzie sprzedażą prywatną niestanowiącą działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż ta będzie miała bowiem charakter jednorazowy, nie odbędzie się w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, ponadto nie mieści się w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto nie stanowi również sprzedaży składnika majątku prowadzonej działalności gospodarczej, a nabycie działki nie odbyło się z zamiarem jej odsprzedaży. Jednorazowa sprzedaż powyższej działki nie ma charakteru sprzedaży systematycznej, ciągłej i zorganizowanej. W związku z tym należy uznać, że przy sprzedaży działki nie będzie Pan występował jako podatnik określony w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a sprzedaż ta nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – stosowanie do brzmienia art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do treści art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Stwierdzić należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie dana czynność podlegała opodatkowaniu konieczne jest to, żeby wykonał ją podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Stawka podatku - zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy - wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowalnych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 pkt 33 ustawy).

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w 2004 r. nabył Pan niezabudowaną działkę budowlaną od osób niebędących podatnikami. Do 2011 r. wykorzystywał ją w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, która podlegała opodatkowaniu. Od 2011 r. do chwili obecnej działka ta jest przedmiotem dzierżaw, a czynność ta jest opodatkowana jako odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów.

W kwestii opodatkowania dostawy ww. gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku zdarzenia przyszłego, wystąpi Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Okoliczności przedstawione we wniosku – wbrew Pana twierdzeniom – wskazują, że działka gruntu, która ma być przedmiotem sprzedaży, nie stanowiła/nie jest Pana majątkiem osobistym (od momentu nabycia wykorzystywana była w prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży części samochodowych, a od 2011 r. do chwili obecnej jest przedmiotem dzierżawy). W takiej sytuacji bez znaczenia jest fakt, że planowana sprzedaż będzie jednorazowa, jak również to, że nie ujął Pan gruntu w ewidencji środków trwałych, ponieważ decydującym kryterium niezbędnym do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług jest to, że jest ona wykorzystywana przez Pana do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, a sam fakt nieujęcia przez Pana danego majątku w ewidencji środków trwałych nie przesądza o tym, że jest on wykorzystywany do celów prywatnych. Dokonanie wpisu w rejestrze środków trwałych jest jedynie techniczno-materialnym wymogiem wynikającym z odrębnych przepisów i nie może wywierać wpływu na to, czy będzie Pan miał status podatnika podatku od towarów i usług, który nie jest kategorią obiektywną niezależną od prawidłowości prowadzonej ewidencji środków trwałych.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że planowana dostawa niezabudowanej działki budowlanej dokonana będzie w warunkach wskazujących na wykonywanie jej w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan będzie z tego tytułu podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Należy zauważyć, że planowana sprzedaż nie będzie stanowić przejawu zwykłego zarządu majątkiem osobistym, lecz sprzedaż dotyczyć będzie majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej (dzierżawa).

Skoro w związku z planowaną dostawą wystąpi Pan w charakterze podatnika będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług, gdyż transakcja ta podlegać będzie opodatkowaniu 23% stawką podatku, ponieważ jej przedmiotem będzie działka budowlana.

Zaznaczenia wymaga, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.