Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.581.2025.3.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-16
Teza: Rozliczenie się jako osoba samotnie wychowująca.
Słowa kluczowe: rodzice
rozwód
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby
samotnie wychowującej dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 19 września 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go

    Pani w odpowiedzi na wezwania – pismem z 27 października 2025 r. (wpływ 3 listopada
    2025 r.) oraz pismem z 18 listopada 2025 r. (wpływ 25 listopada 2025 r.). Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą od roku 2012. Z tego tytułu osiąga
    dochody opodatkowane podatkiem dochodowym. Z podatku dochodowego od osób
    fizycznych rozlicza się według skali podatkowej.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, podlegała/podlega na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W stosunku do Wnioskodawczyni i do jej dzieci:
      · nie miały zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności
        gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy
        o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących
        najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów,
        poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
        zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
        zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      · nie miały zastosowania przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku
        tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i
        przemysłów komplementarnych.
    Wnioskodawczyni posiada dwoje dzieci: syn X urodzony w 2011 r. oraz syn Z urodzony w
    2016 r.
    Związek małżeński zawarty 6.10.2007 r. został rozwiązany przez rozwód bez orzekania o
    winie - wyrokiem z 16.11.2018 r. przez Sąd Okręgowy.
    Władza rodzicielska względem dwójki ww. dzieci (rocznik 2011 oraz 2016) została
    pozostawiona obojgu rodzicom ustalając miejsce pobytu małoletnich dzieci przy matce.
    Od dnia rozwodu Wnioskodawczyni nie weszła w żaden formalny związek małżeński oraz
    związek partnerski.
    W przypadającym czasie opieki Wnioskodawczyni samodzielnie zajmowała się dziećmi,
    przy udziale w wyznaczonym przez sąd kontaktach ojca dzieci. W mieszkaniu
    Wnioskodawczyni dzieci posiadają własne pokoje wyposażone we wszystkie niezbędne
    meble, sprzęty, zabawki, książki, ubrania itp. Wszystkimi czynnościami rodzicielskimi
    Wnioskodawczyni zajmuje się samodzielnie - przygotowywanie posiłków, dbanie o higienę,
    zabawę, naukę, zapewnianie opieki medycznej, zakup leków, jedzenia, dbanie o kondycję
    fizyczną, opiekę stąd zaangażowanie Wnioskodawczyni w opiekę dzieci jest znaczące i nie
    współmiernie większe od opieki ojca dzieci.
    Ojciec dzieci nie rozlicza się jako samotny rodzic i nie otrzymuje świadczeń z tytułu
    wychowywania dzieci.
    Wniosek dotyczy rozliczeń podatkowych za lata 2019-2024.
    W latach 2019-2024 Wnioskodawczyni uzyskała dochody opodatkowane według skali
    podatkowej. Świadczenie wychowawcze na dzieci (500+/800+) zgodnie z art. 5 ust. 2a
    ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - w okresie
    którego dotyczy wniosek - zostało ustalone i przysługuje Wnioskodawczyni, gdyż Sąd nie
    orzekł o ustaleniu opieki naprzemiennej.
    W okresie, którego wniosek dotyczy - poza dziećmi, o których mowa we wniosku -
    Wnioskodawczyni nie była i nie jest matką dla innego dziecka.
    Wyrokiem z 16 listopada 2018 r. Sądu Okręgowego orzeczono rozwiązanie związku
    małżeńskiego i ustalono, iż władza rodzicielska względem dwójki dzieci została

    pozostawiona obojgu rodzicom, jednak miejsce pobytu dzieci ustalono przy
    Wnioskodawczyni. Sąd ustalił kontakty z ojcem dziecka i zasądził alimenty na rzecz
    małoletnich synów. W tym czasie jako rodzice nie wychowywali Państwo i nie opiekowali
    się dziećmi „wspólnie”.
    W latach 2019-2023 Wnioskodawczyni samotnie wychowywała i sprawowała opiekę nad
    małoletnimi dziećmi. Jako matka dbała nie tylko o ich rozwój, ale aktywnie uczestniczyła w
    wydarzeniach szkolnych.
    Dokonywała formalności w związku z zapisem dzieci do szkoły podstawowej, dbała o
    rozwój psychofizyczny rozwijając ich zainteresowania, czy naukę pisania, czytania i
    liczenia. Poza sprawami związanymi z edukacją i rozwojem Wnioskodawczyni dbała o
    zdrowie, umawiając wizyty u specjalistów i zakupując potrzebne leki. Dbała również o
    rozwój synów poprzez kontakty z innymi rodzicami kolegów małoletnich dzieci, tak aby
    spędzali odpowiednią ilość czasu z rówieśnikami. Koszty związane z edukacją, bytem,
    zajęciami dodatkowymi oraz rozrywką, Wnioskodawczyni ponosiła samodzielnie,
    oczywiście przy wsparciu finansowym z otrzymywanych alimentów. W okresie którego
    dotyczy wniosek dzieci przebywały ze swoim ojcem lecz były to kontakty ustalone przez
    sąd. Od września 2023 na mocy porozumienia z ojcem dzieci ustalona została opieka wg
    harmonogramu, w którym synowie zamieszkują u Wnioskodawczyni i na zmianę u taty
    jednak pełna opieka nadal spoczywa na Wnioskodawczyni.
    Ponadto w piśmie z 27 października 2025 r. Wnioskodawczyni doprecyzowała opis
    sprawy, odpowiadając na wezwanie organu w następujący sposób:
    odp. 1
    Wniosek dotyczy okresu 1.01.2019-31.08.2023 r. oraz 1.09.2023-31.12.2024 r.
    odp. 2
    Opieka nad dziećmi została ustalona na mocy porozumienia między rodzicami i
    obowiązuje od 1 września 2023 r. (plan rodzicielski w załączeniu).
    odp. 3
    Dzieci nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej w okresie, którego
    dotyczy wniosek.
    odp. 4
    Wyrok rozwodowy uprawomocnił się 11.01.2019 r.
    Odp. 5
    Sposób uregulowania kontaktów ojca z dziećmi na podstawie wyroku w załączeniu.
    Odp. 6
    Kontakty ojca z dziećmi były realizowane zgodnie z wyrokiem do 31 sierpnia 2023 r.,
    zmiana kontaktów wg harmonogramu nastąpiła od 1.09.2023 r. kontakty realizowane
    zgodnie z porozumieniem rodzicielskim (szczegóły w załączniku)
    Odp. 7
    W okresie, kiedy dzieci przebywały z Wnioskodawczynią, samotnie wychowywała ona
    dzieci. W tym czasie stale troszczyła się o byt materialny i rozwój emocjonalny, bez
    wsparcia drugiej osoby. Ponosiła wydatki związane z wypoczynkiem, pomagała w edukacji
    szkolnej, brała czynny udział w sprawach dot. kształcenia, dodatkowych zajęć.
    Odp. 8
    Ojciec dzieci wykonywał władzę rodzicielską w okresie, kiedy dzieci przebywały z nim.
    Wówczas uczestniczył w wychowywaniu dzieci i wtedy dbał o ich prawidłowy rozwój

    fizyczny i duchowy. Ponosił wydatki związane z wypoczynkiem, gdy był jego czas z dziećmi
    (w okresie wakacji i ferii). Jednak za potrzeby materialne dzieci, ubrania, leki, opłaty za
    zajęcia dodatkowe odpowiedzialna była Wnioskodawczyni.
    Z kolei w piśmie z 18 listopada 2025 r. Wnioskodawczyni wskazała, że:
    1. Opieka nad dziećmi została ustalona zgodnie z wyrokiem Sądu sygn. akt.
    Władze rodzicielską Sąd powierzył obojgu rodzicom a miejsce zamieszkania dzieci
    ustanowił przy Wnioskodawczyni. Ponadto Sąd zobowiązał ojca dzieci do alimentów na
    synów w wysokości: 400 zł na starszego syna X oraz 350 zł na młodszego syna Z.
    Kontakty zgodnie z wyrokiem Sądu zostały ustalone w następujący sposób:
      a) w każdym tygodniu od wtorku do czwartku rana z obowiązkiem odprowadzenia
        starszego syna do szkoły a młodszego do Wnioskodawczyni.
      b) co drugi weekend od piątku 14.00 do poniedziałku rana z obowiązkiem
        odprowadzania starszego do szkoły a młodszego syna do Wnioskodawczyni.
      c) tydzień ferii zimowych
      d) w okresie wakacji połowę lipca i połowę sierpnia
      e) w latach parzystych weekend majowy a w latach nieparzystych weekend Bożego
        Ciała
      f) w latach parzystych pierwszą połowę Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy a w
        latach nieparzystych tylko drugie połowy Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy
    1a. Od 1.09.2023 r. opieka nad dziećmi ustalona została na mocy Rodzicielskiego Planu
      wychowawczego i wygląda następująco: W pierwszym tygodniu (miesiąca) dzieci po
      weekendzie kontynuują pobyt u swojego ojca, który odprowadza synów w środę na
      zajęcia edukacyjne w placówce lub do Wnioskodawczyni o godzinie 8.00 rano (jeśli
      dzieci są chore). W środę po zajęciach edukacyjnych, Wnioskodawczyni odbiera synów i
      pozostają oni pod jej opieką do poniedziałku rana kolejnego tygodnia i
      Wnioskodawczyni odprowadza ich do placówki edukacyjnej.
    W drugim tygodniu opieki tata odbiera synów z palcówki edukacyjnej w poniedziałek po
    zajęciach lub odbiera dzieci od Wnioskodawczyni, jeśli z jakiś przyczyn dzieci nie mogły
    być w szkole. Następnie ojciec dzieci odprowadza synów do szkoły w środę rano lub
    (jeśli są chore) odprowadza je do Wnioskodawczyni. W środy po zajęciach edukacyjnych
    synów odbiera Wnioskodawczyni i dzieci pozostają z nią do piątku i są rano
    odprowadzani do placówki edukacyjnej. W piątek ze szkoły (lub od Wnioskodawczyni,
    jeśli dzieci są chore) synów odbiera ich ojciec i pozostają oni pod jego opieką do środy
    kolejnego tygodnia (cykl sprawowania opieki trwa dwa tygodnie i powtarza się). Jeżeli
    dzieci są zdrowe, to czas, jaki są pod opieką swojego ojca jest zbliżony do czasu, w jakim
    dzieci pozostają pod opieką Wnioskodawczyni. W przypadku niemożności pójścia do
    szkoły (np. choroba, kontuzja, inne okoliczności), opiekę nad dziećmi przejmuje
    Wnioskodawczyni, zapewniając niezbędne wizyty u specjalistów, leki itd.
    Opieka przebiega według poniższego harmonogramu:
    (...)
    Zmianie uległa w wyniku porozumienia rodzicielskiego wysokość alimentów na
    małoletnie dzieci do wysokości 1200 zł łącznie na dwóch synów.
    2. Sąd uregulował kontakty ojca z dziećmi w następujący sposób:
      a) w każdym tygodniu od wtorku do czwartku rana z obowiązkiem odprowadzenia
        starszego syna do szkoły a młodszego do Wnioskodawczyni;
      b) co drugi weekend od piątku 14.00 do poniedziałku rana z obowiązkiem
        odprowadzania starszego do szkoły a młodszego syna do Wnioskodawczyni,

      c) tydzień ferii zimowych,
      d) w okresie wakacji połowę lipca i połowę sierpnia
      e) w latach parzystych weekend majowy, a w latach nieparzystych weekend Bożego
        Ciała;
      f) w latach parzystych pierwszą połowę Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy, a w
        latach nieparzystych tylko drugie połowy Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy.
    3. Kontakty ojca z dziećmi są realizowane faktycznie w taki sposób jak powyższe ustalenia,
    a więc od stycznia 2019 r. do końca sierpnia 2023 r. kontakty były realizowane tak jak w
    punkcie 2)
    Od września 2023 r. do końca grudnia 2024 r. kontakty były realizowane zgodnie z
    opisem w punkcie 1a)
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 18 listopada 2025 r.)
    Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni ma prawo do skorzystania z
    preferencyjnej formy opodatkowania przewidzianej w art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.) oraz
    w art. 6 ust. 4c-4f ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.) jako
    osoba samotnie wychowująca dwóch małoletnich synów syna.
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, w odniesieniu do przytoczonego stanu faktycznego, spełnia
    przesłanki osoby samotnie wychowującej dziecko. Ma prawo do skorzystania z
    preferencyjnej formy opodatkowania przewidzianej w art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.) oraz
    w art. 6 ust. 4c-4f ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.) jako
    osoba samotnie wychowująca dzieci.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla uznania rodzica za
    „samotnie wychowującego dziecko” kluczowe jest, aby nie prowadził on wspólnego
    gospodarstwa domowego z drugim rodzicem i aby proces wychowawczy nie był
    realizowany przez oboje rodziców jednocześnie w jednym miejscu. Fakt zamieszkiwania
    osobno i sprawowania pieczy nad dziećmi niezależnie od drugiego rodzica w odrębnym
    gospodarstwie domowym wyklucza możliwość uznania, że Wnioskodawczyni wychowuje
    dzieci „wspólnie” z drugim rodzicem. Spełnia zatem jeden z kryteriów definicji osoby
    samotnie wychowującej dzieci zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT.
    W przypadku Wnioskodawczyni nie wychowuje i nie opiekuje się dziećmi „wspólnie” z ich
    ojcem. O wspólnym (będącym antonimem samotnego), wychowaniu dzieci, nie świadczy
    bowiem fakt powierzenia władzy rodzicielskiej wspólnie obojgu małżonkom.
    W związku z tego typu sytuacją, funkcjonuje szerokie orzecznictwo w pełni podzielające
    ww. pogląd, np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku II FSK 182/24 z 23 sierpnia 2024 r.
    stwierdza między innymi: „Odczytując zatem normę z art. 6 ust. 4c, 4d i 4f updof przez
    zapisy Konstytucji RP, jako konkretyzację jej zasad, odnoszących się do szczególnej
    ochrony rodzin, w tym rodzin niepełnych, analizowaną regulację należy odczytywać przez
    pryzmat trudnego społecznie zjawiska wychowywania dzieci w niepełnych rodzinach i
    wsparcia Państwa w ich wychowaniu. Tworząc ten przepis ustawodawca miał przede
    wszystkim na względzie dobro dzieci wychowujących się w rozbitych lub niepełnych
    rodzinach. Intencją ustawodawcy nie było wobec tego to, aby warunkiem skorzystania z
    preferencji podatkowych było wyeliminowanie jednego z rodziców z procesu
    wychowywania dzieci.” oraz „Wykładni przepisów art. 6 ust. 4c, 4d i 4f updof należy
    dokonywać w sposób pokonstytucyjny uwzględniając „dobro rodziny” w rozumieniu art.
    71 ust. 1 Konstytucji RP. Skoro ustawodawca postanowił dokonać zmiany przepisów
    regulujących tzw. ulgę dla samotnych rodziców w tracie roku podatkowego, to znaczy, że

    wykładni przepisów art. 6 ust. 4c i 4f updof należy dokonywać w sposób neutralny dla ich
    adresatów bądź też poprawiający ich sytuację, zgodnie z zakazem wstecznego działania
    prawa wywodzonym z art. 2 Konstytucji RP. W konsekwencji uznać należy, że zmiany
    normatywne wprowadzone formalnie od 1 lipca 2022 r. z mocą obowiązującą od 1
    stycznia 2022 r. w odniesieniu do dochodów osób samotnie wychowujących dzieci należy
    rozumieć jako mające wyłącznie charakter doprecyzowujący regulację prawną
    przewidzianą w art. 6 ust. 4 updof w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.
    Zatem wątpliwości dotyczące wykładni językowej art. 6 ust. 4c updof w odniesieniu do
    zakresu pojęcia „dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego” należy rozstrzygać
    na korzyść podatników, w kontekście możliwości zastosowania preferencji przewidzianych
    w art. 6 ust. 4d updof przez tego rodzica lub tych rodziców, którzy posiadając status osoby
    samotnie wychowującej dzieci, złożą stosowny „wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu
    podatkowym”.
    Powyższy, pokonstytucyjny sposób wykładni art. 6 ust. 4c updof uwzględnia założenie o
    racjonalnym ustawodawcy, który winien regulować normy prawne w sposób przejrzysty i
    jasny, wskazując precyzyjnie adresatów owych norm, zgodnie z zasadą określoności jako
    jedną z reguł prawidłowej legislacji, wynikających z klauzuli demokratycznego państwa
    prawnego.
    UZASADNIENIE
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z póżn. zm.) jest
    zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz
    dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 6 ust. 4 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
    Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
    wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
    separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
    małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę
    pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie
    wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
        (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o
        systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
        Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
        podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości
        przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w
        art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o
        której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej
    - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym
    zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy
    dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do
    sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób
    zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

    Powyższy art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został uchylony.
    Ustawodawca - na mocy art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r.
    poz. 1265) - dodał art. 6 ust. 4c, ust. 4d, ust. 4e i ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, które stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
    stycznia 2022 r.
    I tak, na mocy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
    wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w
    rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw
    rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku
    podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących
        w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
    - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu
    podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
    W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości
    podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z
    uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów
    (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w
    niniejszej ustawie.
    Artykuł 6 ust. 4e omawianej ustawy stanowi, że: Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli
    dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
    - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotny kwoty renty socjalnej określonej w
    ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024
    r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    W myśl art. 6 ust. 4f cytowanej ustawy: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d,
    nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod
    opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone
    świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
    Na mocy art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i
    4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby
    samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c,
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
    podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego
    i przemysłów komplementarnych.

    Zgodnie z art. 6 ust. 9 ww. ustawy - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
    Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z opodatkowania
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji
    rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o zryczałtowanym podatku
    dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z
    dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Stosownie do art. 6 ust. 8 omawianej ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2 lit. d
    ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 z późn. zm.): Sposób opodatkowania, o którym mowa w
    ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków:
      1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006
        r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
        okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt 7 ustawy z dnia 9
    grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2021 r. poz. 2427): W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o
    którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do
    dnia 31 grudnia 2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
    nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie wychowującej
    dzieci i jej dziecka.
    Artykuł 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stanowi, że: Sposób
    opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy
    chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006
        r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
        okrętowego i przemysłów komplementarnych.

    Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:
    Przepisy art. 6 ust. 4c-4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
    ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.
    Przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje
    status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej
    wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do
    odrębnych regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to:
    (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności)),
    (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić
    do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na
    stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
    kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to:
    (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół»,
    (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam»,
    (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa»,
    (4) «znajdujący się na odludziu».
    W świetle powyższego, przez samotne wychowywanie, o którym mowa w art. 6 ust. 4 i ust.
    4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć wychowywanie w
    pojedynkę, tj. bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym dziecka.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym
    jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie uczestniczy w wychowywaniu dziecka - co
    przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z
    procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo pod czyją w danym
    momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa - nie można mówić o samotnym
    wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Ustawodawca poprzez dodanie sformułowania „Od dochodów jednego rodzica”, w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, doprecyzował że
    preferencyjne rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca dziecko może przysługiwać
    wyłącznie jednemu z rodziców, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci.
    W latach 2019-2023 Wnioskodawczyni samotnie wychowywała i sprawowała opiekę nad
    małoletnimi dziećmi. Jako matka dbała nie tylko o ich rozwój, ale aktywnie uczestniczyła w
    wydarzeniach szkolnych. Dokonywała formalności w związku z zapisem dzieci do szkoły

    podstawowej, dbałam o rozwój psychofizyczny rozwijając ich zainteresowania, czy naukę
    pisania, czytania i liczenia. Poza sprawami związanymi z edukacją i rozwojem
    Wnioskodawczyni dbała o zdrowie, umawiając wizyty u specjalistów i zakupując potrzebne
    leki. Dbała również o rozwój synów poprzez kontakty z innymi rodzicami kolegów
    małoletnich dzieci, tak aby spędzali odpowiednią ilość czasu z rówieśnikami. Koszty
    związane z edukacją, bytem, zajęciami dodatkowymi oraz rozrywką, Wnioskodawczyni
    ponosiła samodzielnie, oczywiście przy wsparciu finansowych z otrzymywanych
    alimentów. W okresie którego dotyczy wniosek dzieci przebywały ze swoim ojcem lecz były
    to kontakty ustalone przez sąd.
    Synowie mają miejsce zamieszkania na stałe z Wnioskodawczynią pod adresem
    wskazanym we wniosku. Ponadto Wnioskodawczyni samodzielnie zapewnia synom
    codzienne utrzymanie, pokrywając wszelkie koszty związane z ich egzystencją, w tym
    koszty wyżywienia, mieszkania (czynsz, media), środków czystości, odzieży, lekarstw oraz
    inne bieżące potrzeby. Kluczowym w tym zakresie jest jednak to, że pomimo formalnej
    pomocy alimentacyjnej ojca dzieci, faktyczne wychowywanie odbywa się w sposób, który
    uzasadnia uznanie Wnioskodawczynię za osobę samotnie wychowującą w rozumieniu
    przepisów ustawy o PIT, z uwagi na prowadzenie odrębnego gospodarstwa domowego i
    samodzielne sprawowanie opieki nad dziećmi.
    Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku z 18 listopada 2025 r. doprecyzowała, że
    ponieważ wniosek dotyczy rozliczeń podatkowych za lata 2019-2024, to utrzymuje
    konsekwentnie stanowisko, że samotnie wychowywała dzieci przez cały ten okres,
    poszerzeniu uległy tylko kontakty ojca z dziećmi i wysokość alimentów (od września 2023).
    Mimo porozumienia rodzicielskiego nadal kwestie związane z zakupem odzieży, leków itd.
    spoczywają na Wnioskodawczyni. Miejsce zamieszkania dzieci jest przy Wnioskodawczyni.
    Ponadto nadal jest tak, że kiedy dzieci są pod jej opieką, to wychowuje je „samotnie” bez
    udziału innych osób.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 6 ust. 4 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 lipca 2019 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
      zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
      o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
      regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
      podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w
      łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
      podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
      pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
      rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Jak stanowi art. 6 ust. 4 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do
    31 grudnia 2021 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
        zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
        o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym
        niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały
        dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub
        art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w
        łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
        podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
        pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
        rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
        rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7,
        z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
        opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Na mocy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego
    przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz.
    1265) który to przepis stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
    stycznia 2022 r.:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono

      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca
    2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych
    innych ustaw i mającego zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
    stycznia 2022 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodany przez art. 1
    pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mający zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2022 r.
        poz. 240), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    W myśl art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez
    art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270).
    Na mocy art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku

      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 9 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Stosownie do art. 6 ust. 8 omawianej ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2 lit.
    d ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.):
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku
      gdy chociażby jeden z małżonków:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Wyjaśnić przy tym należy, że na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r.
    o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt
    7 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2427):
      W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w
      art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31
      grudnia 2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
      nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie
      wychowującej dzieci i jej dziecka.
    Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stanowi, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy

      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:
      Przepisy art. 6 ust. 4c–4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
      stycznia 2022 r.
    Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca
    dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą
    samotnie wychowującą dziecko.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która
    w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby)
    zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój
    emocjonalny.
    Przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym
    przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do
    statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa,
    wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie
    wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka
    osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez
    udziału (wsparcia) drugiej osoby.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł
    definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji
    słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt
    doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie
    polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój
    emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości
    dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie
    predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie
    światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, czy
    opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie
    określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa
    podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały
    rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan
    zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic
    który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą
    opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą,
    codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia
    alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. zgodnie z orzeczeniem sądu),
    status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym

    dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rodzic,
    o którym mowa w art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka,
    nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania
    sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego
    alimentów.
    Z opisu sprawy wynika, że Pani związek małżeński został rozwiązany przez rozwód bez
    orzekania o winie. Wyrok orzekający rozwód między Panią a byłym mężem stał się
    prawomocny 11.01.2019 r. Władza rodzicielska względem dwójki dzieci (synowie rocznik
    2011 oraz 2016) została pozostawiona obojgu rodzicom ustalając miejsce pobytu
    małoletnich dzieci przy matce. Sąd nie orzekł o ustaleniu opieki naprzemiennej. Sąd ustalił
    kontakty z ojcem dzieci i zasądził alimenty na rzecz małoletnich synów. W tym czasie jako
    rodzice nie wychowywali Państwo i nie opiekowali się dziećmi „wspólnie”. Nie zawarła Pani
    ponownie związku małżeńskiego oraz związku partnerskiego. W okresie, którego wniosek
    dotyczy - poza dziećmi, o których mowa we wniosku - nie była i nie jest Pani matką dla
    innego dziecka. W latach 2019-2024 Pani samotnie wychowywała i sprawowała opiekę nad
    małoletnimi dziećmi. Jako matka dbała nie tylko o ich rozwój, ale aktywnie uczestniczyła w
    wydarzeniach szkolnych. W przypadającym czasie Pani opieki samodzielnie zajmowała się
    Pani dziećmi. W Pani mieszkaniu dzieci posiadają własne pokoje wyposażone we wszystkie
    niezbędne meble, sprzęty, zabawki, książki, ubrania itp. Wszystkimi czynnościami
    rodzicielskimi zajmuje się Pani samodzielnie - przygotowywanie posiłków, dbanie o
    higienę, zabawę, naukę, zapewnianie opieki medycznej, zakup leków, jedzenia, dbanie o
    kondycję fizyczną, opiekę. Dokonywała Pani formalności w związku z zapisem dzieci do
    szkoły podstawowej, dbała o rozwój psychofizyczny rozwijając ich zainteresowania, czy
    naukę pisania, czytania i liczenia. Poza sprawami związanymi z edukacją i rozwojem dbała
    Pani o zdrowie, umawiając wizyty u specjalistów i zakupując potrzebne leki. Dbała również
    o rozwój synów poprzez kontakty z innymi rodzicami kolegów małoletnich dzieci, tak aby
    spędzali odpowiednią ilość czasu z rówieśnikami. Koszty związane z edukacją, bytem,
    zajęciami dodatkowymi oraz rozrywką, ponosiła Pani samodzielnie, oczywiście przy
    wsparciu finansowym z otrzymywanych alimentów. Za potrzeby materialne dzieci,
    ubrania, leki, opłaty za zajęcia dodatkowe odpowiedzialna była Pani. Od roku 2012
    prowadzi Pani działalność gospodarczą, z tego tytułu osiąga dochody opodatkowane
    podatkiem dochodowym i rozlicza się według skali podatkowej. W okresie, którego
    dotyczy wniosek zostało ustalone świadczenie wychowawcze o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci (500+/800+) na Pani dzieci i świadczenie to pobierała w całości Pani.
    W stosunku do Pani oraz dzieci:
      · nie miały zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności
        gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy
        o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących
        najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów,
        poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
        zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
        zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      · nie miały zastosowania przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku
        tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i
        przemysłów komplementarnych.
    Natomiast ojciec dzieci wykonywał władzę rodzicielską w okresie, kiedy dzieci przebywały z
    nim. Wówczas uczestniczył w wychowywaniu dzieci i wtedy dbał o ich prawidłowy rozwój
    fizyczny i duchowy. Ponosił wydatki związane z wypoczynkiem, gdy był jego czas z dziećmi
    (w okresie wakacji i ferii). Ojciec realizował zasądzone kontakty z dziećmi i płacił alimenty.
    Kontakty ojca zgodnie z wyrokiem Sądu zostały ustalone w następujący sposób:

        a) w każdym tygodniu od wtorku do czwartku rana z obowiązkiem odprowadzenia
          starszego syna do szkoły a młodszego do Pani.
        b) co drugi weekend od piątku 14.00 do poniedziałku rana z obowiązkiem
          odprowadzania starszego do szkoły a młodszego syna do Pani.
        c) tydzień ferii zimowych
        d) w okresie wakacji połowę lipca i połowę sierpnia
        e) w latach parzystych weekend majowy a w latach nieparzystych weekend Bożego
          Ciała
        f) w latach parzystych pierwszą połowę Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy a w
          latach nieparzystych tylko drugie połowy Świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy
    Od 1.09.2023 r. opieka nad dziećmi ustalona została na mocy Rodzicielskiego Planu
    wychowawczego i wygląda następująco: W pierwszym tygodniu (miesiąca) dzieci po
    weekendzie kontynuują pobyt u swojego ojca, który odprowadza synów w środę na
    zajęcia edukacyjne w placówce lub do Pani o godzinie 8.00 rano (jeśli dzieci są chore). W
    środę po zajęciach edukacyjnych, Pani odbiera synów i pozostają oni pod Pani opieką do
    poniedziałku rana kolejnego tygodnia i Pani odprowadza ich do placówki edukacyjnej.
    W drugim tygodniu opieki ojciec odbiera synów z palcówki edukacyjnej w poniedziałek po
    zajęciach lub odbiera dzieci od Pani, jeśli z jakiś przyczyn dzieci nie mogły być w szkole.
    Następnie ojciec dzieci odprowadza synów do szkoły w środę rano lub (jeśli są chore)
    odprowadza je do Pani. W środy po zajęciach edukacyjnych synów odbiera Pani i dzieci
    pozostają z Panią do piątku i są rano odprowadzani do placówki edukacyjnej. W piątek ze
    szkoły (lub od Pani, jeśli dzieci są chore) synów odbiera ich ojciec i pozostają oni pod jego
    opieką do środy kolejnego tygodnia (cykl sprawowania opieki trwa dwa tygodnie i
    powtarza się). Jeżeli dzieci są zdrowe, to czas, jaki są pod opieką swojego ojca jest zbliżony
    do czasu, w jakim dzieci pozostają pod opieką Pani. W przypadku niemożności pójścia do
    szkoły (np. choroba, kontuzja, inne okoliczności), opiekę nad dziećmi przejmuje Pani,
    zapewniając niezbędne wizyty u specjalistów, leki itd.
    W wyniku porozumienia rodzicielskiego zmianie uległa wysokość alimentów na małoletnie
    dzieci do wysokości 1200 zł łącznie na dwóch synów.
    W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe
    są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z
    konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie
    ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c (a wcześniej w art. 6 ust. 4) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z
    rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem
    ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko
    wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego
    rodzica w procesie wychowawczym.

    Stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku każdy rodzic jest zaangażowany w
    proces wychowawczy dzieci, co oznacza, że dzieci wychowywane są wspólnie przez
    oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich. Nie sposób bowiem uznać,
    że w tak zorganizowanym trybie wykonywania władzy rodzicielskiej zachodzą dwa
    odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny proces przeprowadza matka, gdy
    dzieci u niej zamieszkują, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi podczas, gdy
    dzieci przebywają z ojcem. Wychowania dziecka nie da się „podzielić”, bowiem jest to
    ciągły i długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się praca obojga rodziców.
    Biorąc pod uwagę powyższe oraz opisany we wniosku stan faktyczny, nie kwestionując
    faktu, że Pani – jako osoba rozwiedziona – bierze udział w wychowywaniu swoich dzieci
    – nie sposób wywnioskować, że Pani spełnia wszystkie warunki uprawniające do
    opodatkowania jako osoby samotnie wychowującej dziecko. Jak Pani wskazała opieka
    nad małoletnimi dziećmi została powierzona przez Sąd obojgu rodzicom, kontakty ojca
    z dziećmi zostały ustalone przez Sąd i były faktycznie realizowane zgodnie z tymi
    ustaleniami. W okresie, kiedy dzieci przebywały z ojcem, ojciec faktycznie wykonywał
    władzę rodzicielską – uczestniczył w wychowywaniu dzieci, dbał o ich prawidłowy rozwój
    fizyczny i duchowy, ponosił wydatki związane z wypoczynkiem. Natomiast od września
    2023 r. kontakty odbywają się na podstawie Rodzicielskiego Planu Wychowawczego i jak
    sama Pani wskazała, jeśli dzieci są zdrowe to czas, jaki są pod opieką ojca jest zbliżony
    do czasu, w jakim dzieci pozostają pod Pani opieką. Wobec powyższego bezsprzecznym
    pozostaje fakt, że przez znaczną część danego roku dzieci przebywają pod opieką ojca i
    to on wówczas je wychowuje, zatem Pani w roku podatkowym nie wychowuje dzieci
    samotnie, tzn. bez udziału drugiego z rodziców.
    Należy podkreślić, że samodzielna opieka nad dziećmi nie jest równoznaczna z samotną
    opieką. Fakt, że każdy z rodziców zajmuje się dziećmi w ustalonym czasie, czyli
    samodzielne i w tym czasie drugi rodzic nie uczestniczy w ich wychowaniu, nie oznacza
    że mamy do czynienia z samotnym wychowaniem dziecka.
    Wskazać także należy, że w rodzinach pełnych również rodzice nie wychowują dzieci
    równocześnie. Nie zawsze bowiem opiekują się dzieckiem w tym samym miejscu i
    czasie. Podczas sprawowania opieki przez rodziców pozostających w związku
    małżeńskim (podobnie jak rodziców stanu wolnego) może zachodzić taka sytuacja, że w
    pewnym momencie dnia (a w szczególnych sytuacjach nawet w określonych dniach)
    dzieckiem zajmuje się tylko matka, innym razem tylko ojciec, jednakże w takiej sytuacji
    nie ma mowy o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia
    tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób,
    które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem
    ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko
    wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez jakiegokolwiek
    udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.
    Reasumując, nie spełnia Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4 oraz art. 6 ust. 4c i
    4d (od 1 stycznia 2022 r.) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec
    czego nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako
    osoba samotnie wychowująca dzieci za lata 2019-2024.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie
    wywołuje skutków podatkowych dla ojca dzieci.
    Nie jestem uprawniony do analizowania i oceny załączonych dokumentów – jestem
    związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Panią we
    wniosku, zadanym pytaniem oraz zajętym stanowiskiem. W związku z powyższym
    załączone do wniosku dokumenty nie mogą stanowić przedmiotu merytorycznej analizy
    w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.