Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-85/09/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-20
Teza: W jakim okresie należało rozpocząć amortyzację, od jakiej wartości i czy będzie ona kosztem uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; działalność-działalność gospodarcza; inwestycje-wydatki inwestycyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 29 stycznia 2009r.), uzupełnionym w dniu 10 marca 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   daty rozpoczęcia amortyzacji zakupionego pieca oraz nie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, odpisów amortyzacyjnych do wysokości premii inwestycyjnej – **jest nieprawidłowe**
*   nie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych do wysokości ulgi inwestycyjnej, wysokości stawki amortyzacyjnej zakupionego pieca oraz braku obowiązku zaliczenia do przychodów ulgi inwestycyjnej i premii inwestycyjnej **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, odpisów amortyzacyjnych od zakupionego pieca.

Wniosek powyższy zawierał braki formalne. Dlatego też, pismem z dnia 05 marca 2009r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 10 marca 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 21 listopada 2000r. na podstawie faktury VAT za kwotę netto 131.044,00 zł zakupiono piec (środek trwały) do prowadzenia działalności gospodarczej, który został przyjęty do użytkowania w listopadzie 2000r. i wprowadzony do ewidencji środków trwałych. W rozliczeniu rocznym za 2000r. skorzystano z ulgi inwestycyjnej w kwocie 20.956,38 zł, a w rozliczeniu rocznym za 2001r. skorzystano z premii inwestycyjnej w kwocie 10.478,19 zł. Pomimo wprowadzenia pieca w listopadzie 2000r. do ewidencji środków trwałych nie był on amortyzowany.

W uzupełnieniu wniosku wskazano:

*   Symbol klasyfikacji środka trwałego – pieca – grupa 57, stawka amortyzacji 14%,
*   iż środek trwały – piec – wykorzystywany jest do prowadzenia działalności gospodarczej od listopada 2000r. do chwili obecnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jakim okresie należało rozpocząć amortyzację, od jakiej wartości i czy będzie ona kosztem uzyskania przychodów?

Zdaniem wnioskodawcy, amortyzację należało rozpocząć od grudnia 2000r. przy zastosowaniu stawki amortyzacyjnej 14%, przy czym amortyzacja do wysokości ulgi i premii inwestycyjnej nie powinna być kosztem uzyskania przychodów, a ulga i premia inwestycyjna nie powinna być przychodem do opodatkowania.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zasady oraz warunki odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem wydatków inwestycyjnych oraz premii inwestycyjnej regulował artykuł 26a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Przepis ten został skreślony z dniem 1 stycznia 2001r. na mocy art. 1 pkt 26 ustawy z dnia 09 listopada 2000r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 1104 ze zm.). Jednocześnie zgodnie z art. 7 ust. 18 ustawy nowelizującej, podatnicy którzy przed dniem 1 stycznia 2001r. ponieśli wydatki inwestycyjne i nabyli prawo do odliczeń na podstawie art. 26a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2001r., zachowują prawo do tych odliczeń po dniu 31 grudnia 2000r. w zakresie i na zasadach w niej określonych.

Stosownie do treści art. 26a ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2000r. – od podstawy opodatkowania obliczonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się:

1.  w roku podatkowym - wydatki na cele określone w ust. 3, zwane dalej "wydatkami inwestycyjnymi", oraz
2.  w następnym roku podatkowym - z zastrzeżeniem ust. 20 pkt 2, kwotę stanowiącą połowę wydatków inwestycyjnych odliczonych od podstawy opodatkowania w poprzednim roku podatkowym, zwaną dalej "premią inwestycyjną".

Przy czym prawo do odliczeń przysługiwało osobom fizycznym, których dochody były ustalane na podstawie ksiąg i opodatkowane przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27:

1.  prowadzącym działalność, wymienioną w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4, we własnym imieniu i na własny rachunek,
2.  osobom fizycznym będącym wspólnikami spółek nie mających osobowości prawnej, prowadzących działalność wymienioną w pkt 1, którzy ponieśli wydatki inwestycyjne; w razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w poniesionym wydatku są równe (art. 26a ust. 2 ww. ustawy).

Odliczeniu od podstawy opodatkowania podlegały faktycznie poniesione wydatki m. in. na zakup i montaż maszyn lub urządzeń zaliczonych, zgodnie z Klasyfikacją rodzajową środków trwałych Głównego Urzędu Statystycznego, do grupy 3-6 i 8 (art. 26a ust. 3 pkt 1 ww. ustawy).

Zgodnie z treścią art. 26a ust. 8 pkt 1, 2, 5 i 6 ww. ustawy (w powyższym brzmieniu), odliczenia wydatków inwestycyjnych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-8, dokonane w roku podatkowym traktuje się w tym roku na równi z odpisami z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisami amortyzacyjnymi), z tym że:

*   odliczenia te nie zmniejszają podstawy do ustalania odpisów amortyzacyjnych według zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 7,
*   odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-5 oraz pkt 7 i 8, dokonuje się począwszy od miesiąca następującego po miesiącu oddania ich do używania, nie wcześniej jednak niż od pierwszego dnia miesiąca następującego po roku podatkowym, w którym dokonano odliczenia,
*   odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w pkt 2-4, dokonuje się do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie wysokości sumy odpisów amortyzacyjnych oraz kwoty dokonanych odliczeń z ich wartością początkową, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 7,
*   suma odpisów amortyzacyjnych oraz kwoty dokonanych odliczeń nie może przekroczyć wartości początkowej nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie lub na zamówienie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Stosownie do art. 26a ust. 25 i 27 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2000r., w razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 22-24 (utraty prawa do odliczeń wydatków inwestycyjnych i premii inwestycyjnej), podatnicy są obowiązani do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dokonanych odliczeń, do których utracili prawo, a w razie poniesienia straty - do jej zmniejszenia o tę kwotę w rozliczeniu podatku (zaliczki) za miesiąc, w którym utracili prawo do odliczeń, a gdy utrata prawa wystąpi w ostatnim miesiącu roku podatkowego - w rocznym rozliczeniu podatku.

W rozliczeniu, o którym mowa w ust. 25, uwzględnia się odpowiednio kwotę odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ustalonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 22 ust. 7, nie uznaną za koszt uzyskania przychodów w związku z odliczeniem wydatków inwestycyjnych od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 26a ust. 26 ww. ustawy).

Mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, iż jeżeli na skutek spełnienia wszystkich wymogów określonych w art. 26a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2000r. wspólnikom Spółki cywilnej przysługiwało prawo do określonej tym przepisem ulgi inwestycyjnej, to w świetle cyt. przepisów:

*   kwota wydatków inwestycyjnych odliczona w 2000r. stanowiła w tym roku kwotę odpisów amortyzacyjnych od zakupionego pieca,
*   odliczona w 2000r. kwota wydatków inwestycyjnych nie zmniejszała podstawy do ustalania odpisów amortyzacyjnych,
*   odpisów amortyzacyjnych od ww. środka trwałego można było dokonywać począwszy od dnia 01 stycznia 2001r. do końca tego miesiąca, w którym nastąpiło zrównanie wysokości sumy odpisów amortyzacyjnych oraz kwoty dokonanych odliczeń z ich wartością początkową,
*   suma odpisów amortyzacyjnych oraz kwoty dokonanych odliczeń nie może przekroczyć wartości początkowej nabytego środka trwałego. Przy czym w kwocie dokonanych odpisów nie ujmuje się określonej w art. 26a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy – premii inwestycyjnej,
*   odliczone kwoty wydatków inwestycyjnych oraz premii inwestycyjnej należy doliczyć do dochodu wyłącznie w przypadku utraty prawa do tych odliczeń.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wprowadzonym do tej ustawy z dniem 01 stycznia 2001r., za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się – w razie nabycia w drodze kupna – cenę ich nabycia.

Przy czym, w myśl art. 22g ust. 3 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym w 2001r.), za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Stosownie do art. 22f ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej wprowadzonych do ewidencji, o której mowa w art. 22n, poszczególnych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, w równych ratach co miesiąc, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość przyjęto do używania do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 23 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy brzmieniu obowiązującym w 2001r.).

W myśl art. 22i ust. 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1. W Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do tej ustawy, pod poz. 05 dla środków trwałych o Symbolu grupa 57 – Maszyny, urządzenia i aparaty przemysłów spożywczych – została określona stawka amortyzacyjna w wysokości 14,0%. Jeżeli zatem w istocie wskazana przez wnioskodawcę we wniosku klasyfikacja środka trwałego (pieca) jest prawidłowa, to właściwą dla niego stawką amortyzacyjną jest stawka 14%.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stanowisko wnioskodawcy w części dotyczącej:

*   daty rozpoczęcia amortyzacji zakupionego pieca oraz nie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, odpisów amortyzacyjnych do wysokości premii inwestycyjnej – jest nieprawidłowe,
*   nie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych do wysokości ulgi inwestycyjnej, wysokości stawki amortyzacyjnej zakupionego pieca oraz braku obowiązku zaliczenia do przychodów ulgi inwestycyjnej i premii inwestycyjnej – jest prawidłowe.

Do wniosku dołączono dokument źródłowy. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Zważywszy na fakt, iż wnioskodawcą jest Spółka Cywilna, niniejsza interpretacja stosownie do postanowień m. in. art. 14k Ordynacji podatkowej jest wiążąca tylko dla tej Spółki, co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla jej wspólników.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.