Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.691.2025.2.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: Wskazanie, czy wycofanie nieruchomości do majątku
prywatnego z przeznaczeniem na dalszy najem (najem
prywatny), będzie rodzić skutki w postaci korekty podatku
naliczonego VAT.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
korekta-korekta podatku naliczonego
środek-środek trwały-wycofanie środka trwałego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1a.
Rozliczenie podatku w odniesieniu do nieściągalnych
wierzytelności -Korekta podatku należnego z tytułu
dostawy towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie wskazania, czy wycofanie
    nieruchomości do majątku prywatnego z przeznaczeniem na dalszy najem (najem
    prywatny), będzie rodzić skutki w postaci korekty podatku naliczonego VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, (...), prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną pod
    numerem NIP: (...), pod adresem: (...), polegającą na świadczeniu usług naprawy pojazdów
    mechanicznych oraz na wynajmie lokali użytkowych.
    Działalność jest opodatkowana podatkiem liniowym, a nieruchomości zostały ujęte w
    ewidencji środków trwałych. W ewidencji środków trwałych Wnioskodawca posiada
    między innymi nieruchomości położone w (...) przy ul. (...) oraz przy ul. (...).
    Nieruchomości te stanowią nieruchomości gruntowe wraz z budynkami użytkowymi,
    zapleczem socjalnym oraz powierzchnią magazynową. Każda nieruchomość jest
    wynajmowana w ramach najmu długoterminowego przedsiębiorcom.
    Budynek 1 położony przy ul. (...) w (...) został przez Wnioskodawcę nabyty w 2002 r.
    Następnie w 2017 r. Wnioskodawca wyburzył starą część magazynową pozostawiając
    zaplecze socjalno-biurowe i w to miejsce postawiona została nowa hala o powierzchni (...)
    2m. Wnioskodawca jako czynny podatnik VAT dokonywał odliczenia podatku VAT zarówno
    od zakupu nieruchomości jak i od zakupu usług i materiałów związanych z modernizacją
    budynku.
    Budynek 2 położony przy ul. (...) w (...) został przez Wnioskodawcę zakupiony w 2009 r.
    Zakupiona nieruchomość została rozebrana, a w tym samym miejscu została postawiona
                                    2hala z zapleczem biurowo-socjalnym o powierzchni (...) m. Finalnie nieruchomość została
    oddana do użytkowania w czerwcu 2012 r. Wnioskodawca również jako czynny podatnik
    VAT dokonał odliczenia podatku VAT od zakupu i modernizacji wskazanej nieruchomości.
    W zakresie Budynku 2 Wnioskodawca po wskazanych wyżej pracach budowlanych nie
    dokonywał modernizacji nieruchomości przekraczających 30% jej wartości początkowej.
    Wnioskodawca w zakresie działalności związanej z długoterminowym najmem ww.
    nieruchomości nie zatrudnia pracowników, a nawiązywaniem umów z najemcami zajmuje
    się osobiście oraz ewentualnie przy pomocy agencji nieruchomości. Najemcy
    samodzielnie zawierają umowy na dostawę mediów do wskazanych nieruchomości i
    regulują je we własnym zakresie. Wnioskodawca refakturuje na nich jedynie opłaty za
    dostawę wody, ponieważ ze względu na ograniczenia techniczne związane z przyłączem,
    umowa jest zawarta z Wnioskodawcą, który prowadzi działalność związaną z warsztatem
    w nieruchomości położonej przy ul. (...) (nieruchomość ta nie jest przedmiotem wniosku).
    Z uwagi na uregulowanie się rynku najmu, Wnioskodawca wynajmuje lokale bez większych
    problemów z regulowaniem zobowiązań przez najemców, zatem działania ofertowe
    mające na celu pozyskiwanie potencjalnych najemców zmalały do minimum.
    W związku z tym, Wnioskodawca zamierza wycofać nieruchomości z prowadzonej
    działalności gospodarczej. Wówczas nieruchomości stanowiłyby majątek prywatny, a

    stroną umów będą najemcy oraz Wnioskodawca jako osoba prywatna. Wobec tego przez
    przeznaczenie lokali na cele prywatne należy rozumieć przede wszystkim wycofanie
    nieruchomości z majątku przedsiębiorstwa poprzez wykreślenie nieruchomości z
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorstwa i
    zaprzestanie ich amortyzacji w ramach przedsiębiorstwa. Środki pochodzące z najmu
    wycofanych nieruchomości będą lokowane jako prywatne oszczędności Wnioskodawcy.
    Wobec powyższego Wnioskodawca nie będzie prowadził działalności gospodarczej
    związanej z wynajmem, a przesunięcie nieruchomości do majątku prywatnego z
    jednoczesnym kontynuowaniem najmu wiąże się z zabezpieczeniem potrzeb bytowych
    rodziny Wnioskodawcy. Jednocześnie dalszy wynajem ma zapobiec stratom wynikającym z
    utrzymania lokali oraz ekonomicznej utraty wartości.
    Jednocześnie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie
    dalej kontynuował działalność związaną z usługami naprawy pojazdów mechanicznych.
    W ramach działalności w zakresie najmu nieruchomości Wnioskodawca nie będzie
    korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług wynikającego z art. 113 ust. 1 i 9
    ustawy o VAT i będzie wykonywał ten najem jako podatnik VAT czynny.
    Nieruchomości będą nadal wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności, jednak
    nie należąc do majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za ten okres
    Wnioskodawca nie będzie dokonywał odpisów amortyzacyjnych od wskazanych we
    wniosku nieruchomości. Nieruchomości nie będą wykorzystywane do zaspokajania
    potrzeb osobistych podatnika i osób mu najbliższych.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w rozumieniu ustawy o VAT, działalność w
    zakresie najmu nieruchomości nadal będzie kontynuowana.
    Pytanie (oznaczone we wniosku nr 2)
    Czy wycofanie nieruchomości do majątku prywatnego Wnioskodawcy z przeznaczeniem
    na dalszy najem (najem prywatny) będzie rodzić skutki w postaci korekty podatku
    naliczonego VAT?
    Pana stanowisko w sprawie (w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2)
    Odnosząc się do kwestii korekty podatku naliczonego VAT oraz zwrotu odliczonego
    podatku w związku z wycofaniem nieruchomości do Pana majątku prywatnego wskazuje
    Pan, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124 ustawy VAT.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek VAT został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich,
    których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwot
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT związanego z usługami i towarami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W przypadku zmiany sposobu wykorzystywania nieruchomości lub innych rzeczy, co do
    których podatnik miał prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego VAT w

    momencie nabycia lub wytworzenia we własnym zakresie, podatnik co do zasady ma
    obowiązek skorygowania podatku naliczonego. Zasady dotyczące sposobu i terminu
    dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich
    dokonania zostały określone w art. 91 ustawy VAT.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty
    podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w
    sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
    ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy VAT, w przypadku towarów i usług, które na podstawie
    przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i
    praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje
    w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
    gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna
    korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w
    przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
    przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się
    po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy VAT, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w
    deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po
    roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności
    w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. W przypadku, gdy w okresie
    korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w
    ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub
    usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u
    tego podatnika, aż do końca okresu korekty (art. 91 ust. 4 ustawy VAT).
    Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy VAT, w przypadku, o którym mowa w ust. 4,
    korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu
    korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym
    nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w
    deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów
    powstał obowiązek podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy VAT, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w
    ust. 4, zostaną:
    1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego
      towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi,
    2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty
      przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie
      z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy VAT, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w
    przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę
    podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał
    takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub
    usługi. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
    dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości

    niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
    wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł.
    Korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie
    pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa
    do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty (art. 91 ust. 7a ustawy VAT).
    Ponadto, zgodnie z art. 90a ust. 1 ustawy VAT, w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust.
    7b, gdy w ciągu 120 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym nieruchomość stanowiąca
    część przedsiębiorstwa podatnika została przez niego oddana do użytkowania, nastąpi
    zmiana w stopniu wykorzystania tej nieruchomości do celów działalności gospodarczej,
    dokonuje się korekty podatku naliczonego odliczonego przy jej nabyciu lub wytworzeniu.
    Korekty, o której mowa w zdaniu pierwszym, dokonuje się w deklaracji za okres
    rozliczeniowy, w którym nastąpiła ta zmiana, w kwocie proporcjonalnej do pozostałego
    okresu korekty.
    Jeżeli podatnik wykorzystuje tę nieruchomość w działalności gospodarczej również do
    czynności zwolnionych od podatku bez prawa do odliczeń, korekta powinna uwzględniać
    proporcję określoną w art. 90 ust. 3-10a, zastosowaną przy odliczeniu.
    Powyższe regulacje nie znajdą zastosowania do opisanego zdarzenia przyszłego, ponieważ:
    - pomimo, że nieruchomości zostaną wycofane z przedsiębiorstwa nadal będą mieć
      związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT (najmem);
    - wynajem nieruchomości na cele niemieszkalne nie będzie korzystał ze zwolnienia od
      podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy VAT (zwolnienie dotyczące
      usług w zakresie wynajmowania i wydzierżawiania nieruchomości o charakterze
      mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele
      mieszkaniowe) i będzie opodatkowany zgodnie stawką 23%.
    Zatem, jak wynika z powyższego, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania
    korekty podatku naliczonego VAT w odniesieniu do nieruchomości ze względu na brak
    zmiany przeznaczenia tych nieruchomości w wyniku dokonania operacji gospodarczej, o
    której mowa w zdarzeniu przyszłym.
    Takie rozumienie powołanych wyżej przepisów zostało potwierdzone m.in. w
    interpretacjach indywidualnych wydanych przez:
    a) Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2018 r., sygn. akt 0115-
      KDIT1-2. 4012.287.2018.1.AW;
    b) Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 stycznia 2018 r., sygn. akt 0112-
      KDIL2-2. 4012.496.2017.1.JK;
    c) Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt 0114-
      KDIP1-1. 4012.110.2017.2.KBR;
    d) Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 lutego 2017 r., sygn. akt 0461-ITPP2.
      4512. 926.2016.1.AD;
    e) Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 stycznia 2016 r., sygn. akt IBPP1
      /4512-884 /15/MS.
    Reasumując, w Pana ocenie, w przypadku wycofania nieruchomości z Przedsiębiorstwa do
    Pana majątku prywatnego, które w dalszym ciągu będą wykorzystywane na cele
    działalności opodatkowanej podatkiem VAT, tj. będą wynajmowane, nie będzie Pan
    zobowiązywany do dokonywania korekty podatku naliczonego VAT związanego z
    wytworzeniem lub nabyciem nieruchomości, a także ich późniejszym użytkowaniem (w

    tym w zakresie niezbędnych remontów i modernizacji), a ponadto także samo
    przeniesienie nieruchomości do majątku prywatnego nie będzie stanowić czynności
    opodatkowanej podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w
    rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów
    w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie
    ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane
    nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z
    czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Z kolei zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko
    wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2
    pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez
    względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z art. 659 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej środków trwałych skutkuje uzyskiwaniem korzyści
    majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą
    polegającą na świadczeniu usług naprawy pojazdów mechanicznych oraz na wynajmie
    lokali użytkowych.

    Działalność jest opodatkowana podatkiem liniowym, a nieruchomości zostały ujęte w
    ewidencji środków trwałych. W ewidencji środków trwałych posiada Pan m.in.
    nieruchomości położone w (...) przy ul. (...) oraz przy ul. (...).
    Nieruchomości te stanowią nieruchomości gruntowe wraz z budynkami użytkowymi,
    zapleczem socjalnym oraz powierzchnią magazynową. Każda nieruchomość jest
    wynajmowana w ramach najmu długoterminowego przedsiębiorcom.
    Budynek 1 położony przy ul. (...) w (...) został przez Pana nabyty w 2002 r. Następnie w
    2017 r. wyburzył Pan starą część magazynową pozostawiając zaplecze socjalno-biurowe i
                                      2w to miejsce postawiona została nowa hala o powierzchni (...) m. Jako czynny podatnik
    VAT dokonywał Pan odliczenia podatku VAT zarówno od zakupu nieruchomości jak i od
    zakupu usług i materiałów związanych z modernizacją budynku.
    Budynek 2 położony przy ul. (...) w (...) został przez Pana zakupiony w 2009 r. Zakupiona
    nieruchomość została rozebrana, a w tym samym miejscu została postawiona hala z
                                2zapleczem biurowo-socjalnym o powierzchni (...) m. Finalnie nieruchomość została
    oddana do użytkowania w czerwcu 2012 r. Jako czynny podatnik VAT dokonał Pan
    odliczenia podatku VAT od zakupu i modernizacji wskazanej nieruchomości. W zakresie
    Budynku 2 po wskazanych wyżej pracach budowlanych nie dokonywał Pan modernizacji
    nieruchomości przekraczających 30% jej wartości początkowej.
    Zamierza Pan wycofać nieruchomości z prowadzonej działalności gospodarczej. Wówczas
    nieruchomości stanowiłyby majątek prywatny, a stroną umów będą najemcy oraz Pan
    jako osoba prywatna.
    W ramach działalności w zakresie najmu nieruchomości nie będzie Pan korzystał ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług wynikającego z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT i
    będzie wykonywał Pan ten najem jako podatnik VAT czynny. W rozumieniu ustawy o VAT,
    działalność w zakresie najmu nieruchomości nadal będzie kontynuowana.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy wycofanie nieruchomości do majątku
    prywatnego z przeznaczeniem na dalszy najem (najem prywatny) będzie rodzić skutki w
    postaci korekty podatku naliczonego VAT.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, nieruchomości (Budynek 1 i Budynek 2) po wycofaniu z
    działalności gospodarczej będą przez Pana wynajmowane w ramach najmu prywatnego.
    Będą one zatem wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. nadal
    będą wykorzystywane przez Pana w sposób ciągły dla celów zarobkowych do
    wykonywania czynności opodatkowanych.
    Zatem, oddając nieruchomości w najem nie utraci Pan statusu podatnika podatku VAT w
    tym zakresie. Wynika to z faktu, że oddanie nieruchomości w najem prowadzone będzie w
    ramach działalności gospodarczej, rozumianej zgodnie z definicją zawartą w art. 15 ust. 2
    ustawy. Będzie to zatem czynność podlegająca opodatkowaniu (najem za
    wynagrodzeniem w postaci czynszu), określona w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W rezultacie – w odniesieniu do czynności wycofania nieruchomości z Pana działalności
    gospodarczej, które po ich wycofaniu będzie Pan wynajmował w ramach najmu
    prywatnego – nie będzie mieć zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, bowiem nie nastąpi
    tutaj dostawa towaru na Pana cele osobiste. Nieruchomości będą bowiem nadal
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, polegających na świadczeniu usług
    najmu. W związku z tym, czynność wycofania nieruchomości (Budynek 1 i Budynek 2) z
    Pana działalności gospodarczej do majątku prywatnego nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się do kwestii korekty podatku naliczonego VAT, wskazać należy, że zgodnie z
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo

      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 91 ustawy.
    Na mocy art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony
      w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
      ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

    Na podstawie z art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
        opodatkowaniu.
    Jak wynika z art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do
    takich towarów i usług, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości
    niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego
    użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości
    niematerialnych i prawnych.
    Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania
    prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz
    dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w
    przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany
    sposobu wykorzystania.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego

    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym
    związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma
    zazwyczaj charakter planowany.
    Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z
    danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo
    uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb
    korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres
    wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości
    ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym
    czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat).
    Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada
    bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym
    czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do
    odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest
    zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia
    się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających
    amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały
    zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku
    naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan wycofać nieruchomości z prowadzonej
    działalności gospodarczej i przesunąć je do majątku prywatnego. Przy czym, co istotne,
    sposób wykorzystania nieruchomości – jak wynika z wniosku – nie ulegnie zmianie, gdyż
    będą one nadal wykorzystywane przez Pana do czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT, bowiem będą one wynajmowane w ramach tzw. najmu prywatnego.
    Zatem, skoro:
    · wycofanie nieruchomości do Pana majątku prywatnego, w celu ich wynajmu, nie będzie
      stanowiło zmiany w sposobie ich wykorzystania, w szczególności nie będzie stanowiło
      wykonywania czynności zwolnionej od podatku;
    · przedmiotowe nieruchomości nadal będą wykorzystywane przez Pana do działalności
      gospodarczej, do czynności opodatkowanych, tj. wynajmu
    - nie nastąpi więc w tym przypadku zmiana przeznaczenia nieruchomości, będących
      przedmiotem wniosku.
    W konsekwencji, wycofanie opisanych nieruchomości z działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego nie powoduje konieczności korekty podatku naliczonego.
    Podsumowując należy stwierdzić, że wycofanie nieruchomości do Pana majątku
    prywatnego z przeznaczeniem na dalszy najem (najem prywatny) nie będzie rodzić
    skutków w postaci korekty podatku naliczonego VAT.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Jednocześnie informuję, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane
    zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.