Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.229.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Opodatkowanie sprzedaży zabudowanej działki.
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania sprzedaży
    zabudowanej działki nr x.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 5 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną i sporządza
    scentralizowaną deklarację podatku od towarów i usług VAT-7.
    W imieniu Powiatu jako „Sprzedawcy” i podatnika podatku VAT wystawiają poszczególne
    jednostki organizacyjne jako „Wystawca faktury” z NIP-em Powiatu. Obsługę
    scentralizowanych rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług VAT prowadzi
    Starostwo Powiatowe w W.
    Zgodnie z regulacją zawartą w art. 32 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o
    samorządzie powiatowym organem reprezentującym Powiat jest Zarząd Powiatu w W.
    Powiat W jako jednostka samorządu terytorialnego wyposażona jest w osobowość prawną
    jej przepisem art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym i samodzielnie wykonuje
    określone ustawami zadania.
    Planuje się przeznaczyć do zbycia nieruchomość o nr ewid. działki x położonej w J. Na
    podstawie operatu ewidencji gruntów i budynków, obejmującego działkę nr x, ustalono, iż:
    - działka nr x o pow. 0,0584 ha, położona w J, jest zgodnie z ewidencją gruntów i budynków
      własnością Skarbu Państwa;
    - dla działki tej Sąd Rejonowy w W prowadzi księgę wieczystą nr XXX;
    - działka ta jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym.
    Na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego w W Wydziału I Cywilnego z dnia 20 lutego
    2006 r. sygn. akt Xx spadek po D A zmarłym w dniu 29 czerwca 1991 r. w J i tam ostatnio
    na stałe przed śmiercią zamieszkałym, na mocy ustawy nabył w całości Skarb Państwa
    wraz z wchodzącym w skład spadku gospodarstwem rolnym – z dobrodziejstwem
    inwentarza.
    Wskazać należy, że co najmniej już w tej dacie (1991 r.), budynek mieszkalny był
    zamieszkiwany przez rodzinę zmarłego (i jego samego), co potwierdza pismo ww. w
    którym zwracają się do Skarbu Państwa o dalszą możliwość korzystania z budynku.
    Jednocześnie, na przestrzeni tych lat doszło do poczynienia nakładów finansowych na
    przedmiotowy budynek przez wynajmujących (a obecnie zainteresowanych zakupem
    nieruchomości). Ostatnia większa inwestycja wykonana w całości ze środków
    wynajmujących miała miejsce w 2009 r.
    Następnie decyzją Wójta Gminy J z dnia 29 stycznia 2021 r. znak: XXX działka nr a o pow.
    0,1429 ha, położona w J, została podzielona na działki nr x o pow. 0,0584 ha i (...) o pow.
    0,0845 ha. Jak wynika z treści powyższej decyzji - celem projektu podziału jest wydzielenie
    z nieruchomości oznaczonej nr a działki oznaczonej nr x o pow. 0,0584 ha zabudowanej
    budynkiem mieszkalnym oznaczonym nr 1 przy ul. P oraz działki nr b o pow. 0,0845 ha,

    spełniającej wymogi minimalnej powierzchni działki budowlanej. Tak nowo wydzielone
    działki docelowo będą funkcjonować jako samodzielne i niezależne nieruchomości. W toku
    prowadzonego postępowania Starosta W zlecił wykonanie operatu szacunkowego,
    określającego wartość rynkową przedmiotowej działki, który wykazał, że aktualna wartość
    rynkowa prawa własności nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem
    mieszkalnym wynosi 212.400,00 zł netto.
    Do ceny określonej w operacie szacunkowym zostały doliczone wszelkie koszty, jakie
    Skarb Państwa poniesie na przygotowanie do sprzedaży działki nr x, położonej w J. Wobec
    tego cena wyjściowa (wraz z tymi kosztami) wynosi: 216.650,00 zł netto.
    Starosta W wnioskiem z dnia 14 stycznia 2025 r. znak: XXX wystąpił do Wojewody Xxx o
    wyrażenie zgody na zbycie zabudowanej działki nr x, położonej w J, w drodze przetargu
    ustnego nieograniczonego. Po uzyskaniu zgody od Wojewody Xxx Starosta W sporządzi do
    publicznej wiadomości wykaz nieruchomości Skarbu Państwa przeznaczonej do zbycia,
    który obejmował będzie przedmiotową nieruchomość.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Działka objęta wnioskiem nie była i nie jest wykorzystywana na cele działalności
    zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Znajdujący się na przedmiotowej działce budynek mieszkalny jednorodzinny, stanowi
    budynek w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ).
    Skarb Państwa do dnia dostawy nie ponosił nakładów na ulepszenie budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym
    wyższych niż 30% wartości początkowej budynku.
    Wynajmujący do dnia dostawy ponosili nakłady na ulepszenia budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym :
    a) wydatki te były ponoszone w okresie od 1991 r. do 2009 r.,
    b) w stosunku do ww. wydatków wynajmującym nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    c) budynek był cały czas użytkowany – zamieszkany, również w czasie dokonywania
      nakładów,
    d) budynek jest 100-letni, pierwsze zasiedlenie miało miejsce według dostępnej
      dokumentacji w dniu 29 czerwca 1991 r.,
    e) między pierwszym zasiedleniem ulepszonego budynku, a dostawą budynku upłynie
      okres dłuższy niż 2 lata,
    f) budynek był cały czas wykorzystywany w celach mieszkalnych.
    Pomiędzy Skarbem Państwa z wynajmującym nie dojdzie przed dostawą nieruchomości
    do rozliczenia nakładów poniesionych na ulepszenie budynku mieszkalnego
    jednorodzinnego.
    Pytania
    1. Czy planowana sprzedaż prawa własności nieruchomości stanowiącej własność Skarbu
      Państwa będzie podległa opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czy nie?
    2. Jeżeli planowana sprzedaż prawa własności nieruchomości o nr ewid. x podlega
      opodatkowaniu, to czy Wnioskodawca ma prawo do zastosowania zwolnienia z
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Stanowisko Wnioskodawcy nr 1
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Artykuł 7 ust. 1 ustawy stanowi: Przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel (...). Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych
    przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, grunty oraz budowle spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów. Odpłatna dostawa lokali oraz gruntów stanowi dostawę towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Przedmiotem sprzedaży, w przedstawionym w pytaniu stanie faktycznym jest
    nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym. Wobec powyższego zdaniem
    Wnioskodawcy, towarem jest budynek lub budowla, a także prawo własności gruntu.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Natomiast stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy: Nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie
    podmiotowo- przedmiotowy. Zgodnie z powołanymi regulacjami, jednostki samorządu
    terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim
    charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi
      przepisami prawa, oraz

    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Planowana jest sprzedaż nieruchomości gruntowej nr x zabudowanej budynkiem
    jednorodzinnym mieszkalnym. Dostawa prawa własności nieruchomości i składnika
    budowlanego będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie publicznoprawną) i dla
    tej czynności Skarb Państwa wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i
    usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Wobec tego, zdaniem Wnioskodawcy
    powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów
    podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Stanowisko Wnioskodawcy nr 2
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku
    VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach
    warunki. Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Z uregulowania tego wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do
    zasady zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym
    zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia

    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Z posiadanej dokumentacji wynika, że przedmiotowy budynek powstał około sto lat temu,
    co za tym idzie można domniemywać, że pierwsze zajęcie nastąpiło także w tym okresie.
    Ponadto z pozostałych ustaleń wynika, że spadkodawca (zmarły 29 czerwca 1991 r.)
    mieszkał właśnie w tym budynku do swej śmierci, wraz z dalszą rodziną.
    Powyższe informacje zdaniem opiniującego spełniają warunek art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    na podstawie którego zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części –
    z posiadanej wiedzy wynika, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą
    budynku upłynął okres znacznie przekraczający 2 lata. W tym miejscu podkreślić jedynie
    należy, że wydatków na ulepszenie nie należy utożsamiać z wydatkami na remont.
    Remont nie stanowi ulepszenia, stąd wydatków remontowych do przedmiotowego limitu
    się nie wlicza, o którym mowa w art. 2 pkt 14 lit. b. Zasadnicza różnica między remontem a
    ulepszeniem polega na tym, że przesłanką rozpoczęcia remontu jest zużycie środków
    trwałych lub ich części składowych w trakcie ich eksploatacji. Remont ma na celu
    przywrócenie pierwotnej wartości użytkowej (nawet przy użyciu nowocześniejszych
    materiałów i technologii), natomiast ulepszenie ma na celu zwiększenie wartości
    użytkowej obiektu. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że remonty i ulepszenia
    nieruchomości miały ostatni raz miejsce w 2009 r., przesłanką rozpoczęcia remontu był zły
    stan techniczny budynku.
    Biorąc pod uwagę fakt, że m.in. wymiana stolarki okiennej i podłogi nastąpiła ze względu
    na zużycie techniczne, wymiana ta przywracała jedynie stan pierwotny, nie wystąpił
    przypadek ulepszenia środka trwałego w rozumieniu przepisów podatkowych, zatem
    poniesione wydatki można zakwalifikować jako remont. Dlatego też w niniejszej sprawie
    nie mamy do czynienia z zasiedleniem po ulepszeniu budynku czyli po 2009 r., bowiem w
    sprawie nie mamy do czynienia z ulepszeniem budynku, od dnia ulepszeń (2009 r.) do
    dnia sprzedaży minęły więcej niż dwa lata.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym: W przypadku
    dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków
    lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Wobec tego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”. W tym
    zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
    W myśl art. 3 pkt 2 ww. ustawy – Prawo budowlane: Ilekroć w ustawie jest mowa o
    budynku – należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem,
    wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i
    dach. Budynek mieszkalny stanowi budynek w rozumieniu ustawy prawo budowlane,
    trwale związany z gruntem.
    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W związku z

    powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – sprzedaż gruntu, na którym znajduje
    się budynek, korzysta ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Zatem, transakcja sprzedaży przez Skarb Państwa prawa własności nieruchomości o nr
    ewid. x, zabudowanej budynkiem, zdaniem Wnioskodawcy korzysta ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust.
    8 ustawy.
    Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Skarb Państwa nie będzie zobowiązany
    do naliczania podatku od towarów i usług z tytułu ww. sprzedaży.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak wynika z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
      usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    W świetle powyższego budynki oraz grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju.
    Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z przepisu art. 15 ust. 2 ustawy wynika, że:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych).
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wyżej wskazano, rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków
    podmiotów takich jak jednostki samorządu terytorialnego (np. powiaty) należy mieć na
    względzie okoliczność, że podmioty te w odniesieniu do niektórych czynności występują
    jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15
    ust. 6 ustawy.
    Jednostki samorządu terytorialnego występują w charakterze podatników podatku od
    towarów i usług wyłącznie w zakresie, w jakim działają w ramach stosunku
    cywilnoprawnego. W przedmiotowej sprawie warunek ten jest spełniony, ponieważ
    sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, ma charakter
    cywilnoprawny.
    Analiza powyższego prowadzi zatem do stwierdzenia, że dokonując sprzedaży
    nieruchomości (tj. czynności, która ma charakter cywilnoprawny), wystąpią Państwo dla tej
    transakcji w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy i nie będą Państwo mogli korzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15
    ust. 6 ustawy.
    Tym samym, powyższa czynność zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna
    dostawa towarów, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

    Zauważyć należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W niniejszej sprawie nastąpi sprzedaż zabudowanej nieruchomości, tym samym należy
    odwołać się do art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ponieważ w tych przepisach
    ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości
    zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy dla dostawy działek zabudowanych, należy
    przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Z powołanego przepisu wynika, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie
    dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
      posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu)
      tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego ze wskazanych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących ww. prawo do
    zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że
    w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania
    zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie
    okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Stosowanie zwolnień od podatku
    ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej,
    natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W
    efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter
    dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości,
    wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, według którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli
    dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia budynku, budowli. W
    tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    W celu ustalenia czy dla budynku mieszkalnego posadowionego na działce x, będącej
    przedmiotem wniosku, zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT, należy w
    pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem tego budynku, nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie.
    Jak wskazano powyżej, pierwsze zasiedlenie to zajęcie budynku, budowli lub ich części do
    używania po jego wybudowaniu lub ulepszeniu.
    Podkreślenia wymaga, że wartość początkowa budynku, budowli lub ich części ulega
    zwiększeniu o poniesione nakłady na ich ulepszenie jedynie w sytuacji, gdy są one
    poniesione bezpośrednio przez podatnika, a nie przez podmiot korzystający z tych
    nieruchomości na podstawie określonego tytułu prawnego, np. umowy najmu.
              1Zgodnie z art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel budynku/lokalu oddanego w najem,
    dzierżawę, użyczenie, jest również właścicielem dokonanych ulepszeń tego obiektu.
    Sposób rozliczenia się przez strony umowy najmu/dzierżawy/użyczenia w związku z
    ulepszeniami poczynionymi przez użytkownika, pozostawiony jest, w ramach swobody
    zawierania umów, woli stron, chyba że ze względu na treść lub cel umów w tym
    przedmiocie sprzeciwiałyby się właściwości (naturze) stosunku umowy najmu/dzierżawy,
    ustawie lub zasadom współżycia społecznego, co wynika z brzmienia z powyższego
    przepisu.
    W myśl art. 676 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może
      według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej
      ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.
    Co istotne, wartość początkowa budynków/budowli lub ich części ulega zwiększeniu o
    poniesione nakłady na ich ulepszenie jedynie w sytuacji, gdy są one poniesione
    bezpośrednio przez podatnika (dokonującego dostawy budynku, budowli lub ich części).
    Zatem, w przedstawionych okolicznościach sprawy wydatki poniesione przez
    wynajmujących (a obecnie zainteresowanych zakupem nieruchomości) nie mogą stanowić
    wydatków na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Nie
    mogą one zatem wpływać na ocenę kwestii pierwszego zasiedlenia budynku w rozumieniu
    art. 2 pkt 14 ustawy.
    Z okoliczności sprawy przedstawionych przez Państwa wynika, że w odniesieniu do
    budynku mającego być przedmiotem sprzedaży nastąpiło pierwsze zasiedlenie i od tego
    momentu do dnia sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata, bowiem jak Państwo
    wskazali, co najmniej już w 1991 r., budynek mieszkalny był zamieszkiwany. Wobec tego
    transakcja zbycia ww. budynku posadowionego na działce nr x, z uwagi na spełnienie
    warunków, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku VAT.
    W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu, na którym
    ww. budynek jest posadowiony, również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

    Podsumowując, planowana sprzedaż prawa własności nieruchomości o nr ewidencyjnym
    x zabudowanej ww. budynkiem, z uwagi na spełnienie warunków, o których mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.