Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-527/11-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-06-28
Teza: opodatkowanie oraz dokumentowanie niedoborów
Słowa kluczowe: niedobory; noty-nota księgowa; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29.03.2011 r. (data wpływu 04.04.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania oraz dokumentowania niedoborów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.04.2011 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania oraz dokumentowania niedoborów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Decyzją z dnia 02.12.1996 roku „o przekazaniu mienia z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w zarząd” na podstawie art. 34 i 35 ustawy z dnia 19.10.1991 r. gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (z późn. zmianami) przekazano Parkowi nieruchomości rolne zabudowane i niezabudowane oraz majątek ruchomy w skład którego wchodziły ryby handlowe i niehandlowe oraz zapasy w postaci paliw stałych, płynnych oraz pasz. W zakresie przekazanego w zarząd majątku ruchomego nie nastąpiło przeniesienie własności ale biorący w zarząd posiadał prawo rozporządzania rzeczami ruchomymi (przekazanymi w protokołach zdawczo-odbiorczych). Zgodnie z zapisami wynikającymi z decyzji o przekazaniu w zarząd „Park na przekazywanych nieruchomościach będzie prowadził działalność - hodowla ryb słodkowodnych w warunkach racjonalnej gospodarki \`(...)\`, a uzyskiwane wpływy z tej działalności zobowiązany jest przeznaczać na pokrywanie kosztów utrzymania przejętego mienia w stanie co najmniej nie pogorszonym” i w dalszej części „wygaszenie zarządu nastąpi niezwłocznie w przypadku gdy Park bez zgody Wnioskodawcy przeznaczy mienie na inne cele, dokona istotnych zmian ilościowych w mieniu ruchomym z wyłączeniem sytuacji wynikających z cykliczności produkcji i zasad prawidłowej gospodarki, udostępni innym osobom w całości lub części mienie oddane w zarząd, … będzie uniemożliwiał dokonywania okresowych kontroli stanu i wykorzystywania mienia przejętego w zarząd”.

W pkt 6 decyzji określono, że „w przypadku ustania zarządu … Park zwróci równowartość wg cen rynkowych brakujących składników mienia ruchomego w stosunku do ilości przejętych, w formie gotówki”. Decyzją Dyrektora z dnia 15.12.2010 r. orzeczono wygaszenie z dniem 30.12.2010 r. prawa zarządu ustanowionego na nieruchomościach rolnych zabudowanych i niezabudowanych oraz na majątku ruchomym na który składały się ilościowo określone rodzaje mienia (ryby handlowe, ryby niehandlowe, paliwa stałe i płynne oraz pasze) z dnia przekazania mienia w trwały zarząd. W wyniku zawartego porozumienia z dnia 30.12.2010 r. pomiędzy Dyrektorem a Wojewodą zapisano „Zważywszy, iż na wniosek Wojewody orzeczono o wygaśnięciu z dniem 30.12.2010 r. prawa zarządu mienia oraz, że w przypadku stwierdzenia braku składników mienia ruchomego w stosunku do ilości wskazanych w decyzji z dnia 02.12.1996 r. kwota stanowiąca równowartość brakujących składników mienia ruchomego zostanie zapłacona przez Wojewodę na konto Wnioskodawcy w terminie do 28.02.2012 r. Równowartość brakujących składników mienia ruchomego zostanie ustalona wg cen rynkowych w dacie przejęcia”. W przedstawionym przypadku podkreśla się: nie dokonano przeniesienia własności mienia ruchomego, choć Park rozporządzał tym mieniem ale tylko w takim zakresie w jakim został zobowiązany i ograniczony przez wnoszącego w trwały zarząd mienie ruchome (m.in. nie mogło ono być wydane osobie trzeciej). W dniu 30.12.2010 r. w związku z wygaszeniem trwałego zarządu protokołem zdawczo-odbiorczym przyjęto faktyczne ilości mienia ruchomego, ustalone w wyniku spisu z natury. W wyniku rozliczenia inwentaryzacji stwierdzono niedobór mienia ruchomego w stosunku do ilości przekazanych w trwały zarząd. Zgodnie z odpowiednimi zapisami wynikającymi zarówno z decyzji oddania w zarząd jak i decyzji o wygaszeniu oraz w związku z porozumieniem z dnia 30.12.2010 r. dokonano wyliczenia równowartości niedoboru wg cen rynkowych z dnia 30.12.2010 r. Niedobór ten nie jest rozpatrywany w kategoriach „zawiniony” i „niezawiniony”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w okolicznościach przedstawionych w stanie faktycznym jest to czynność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT i równowartość niedoboru winna być udokumentowana notą księgową?

Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym zdarzeniu następuje zwrot w formie pieniężnej równowartości brakujących składników mienia ruchomego w stosunku do ilości przejętych w 1996 r. w zarząd, nie podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wyrównania niedoborów w formie pieniężnej nie można uznać zarówno za dostawę towaru jak i za świadczenie usług, gdyż otrzymane pieniądze nie wiążą się z żadnym świadczeniem ze strony Wnioskodawcy.

W piśmie z dnia 05.01.2007 r. Urząd Skarbowy wyjaśnia, że „u podstaw odszkodowania leży fakt powstania szkody po stronie podmiotu uprawnionego do odszkodowania. Samo powstanie szkody również nie jest czynnością ani zdarzeniem podlegającym opodatkowaniu. Zatem żeby ustalić zasady opodatkowania danej czynności dokonanej w zamian za odszkodowanie, niezbędne jest rozstrzygnięcie, czy te czynności skutkują uzyskaniem bezpośrednich korzyści przez wypłacającego”.

W interpretacji indywidualnej, sygn. IPPP3-443-41/08-2/JF z dnia 19.12.2008 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie istotnym jest stwierdzenie „Z uwagi na fakt, iż opodatkowaniu podlegają tylko takie transakcje, w których możliwy jest do zidentyfikowania ostateczny konsument towarów lub usług, obciążenie za powstały niedobór lub szkodę nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”

W opisanej powyżej sytuacji, Wnioskodawca uważa, że najwłaściwszym sposobem udokumentowania otrzymania w formie pieniężnej zwrotu równowartości brakujących składników mienia będzie nota księgowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Cechą wspólną wszystkich czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług jest ich przedmiot, czyli towar lub usługa, w rozumieniu ustawy.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. (z wyjątkiem art. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia) weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476).

Natomiast, do 31 grudnia 2010 r. przez towary – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – należało rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W świetle postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z treścią art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15 tej ustawy, czyli osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności, są obowiązane wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przez sprzedaż - w myśl art. 2 pkt 22 ustawy - rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca przekazał w zarząd Parkowi nieruchomości rolne zabudowane i niezabudowane oraz majątek ruchomy w skład którego wchodziły ryby handlowe i niehandlowe oraz zapasy w postaci paliw stałych, płynnych oraz pasz. W zakresie przekazanego w zarząd majątku ruchomego nie nastąpiło przeniesienie własności ale biorący w zarząd posiadał prawo rozporządzania rzeczami ruchomymi.

W dniu 30.12.2010 r. w związku z wygaszeniem trwałego zarządu protokołem zdawczo-odbiorczym przyjęto faktyczne ilości mienia ruchomego, ustalone w wyniku spisu z natury. W wyniku rozliczenia inwentaryzacji stwierdzono niedobór mienia ruchomego w stosunku do ilości przekazanych w trwały zarząd. Zgodnie z odpowiednimi zapisami wynikającymi zarówno z decyzji oddania w zarząd jak i decyzji o wygaszeniu oraz w związku z porozumieniem z dnia 30.12.2010 r. dokonano wyliczenia równowartości niedoboru wg cen rynkowych z dnia 30.12.2010 r.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu stanu faktycznego należy stwierdzić, że obciążenie niedoborami towarów nie stanowi ani dostawy towarów, ani świadczenia usług, a więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem wypłata równowartości brakujących składników mienia ruchomego, jako czynność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie będzie potwierdzana na mocy art. 106 ust. 1 ustawy za pomocą faktury VAT, lecz dla udokumentowania obciążenia Wojewody wartością niedoborów mienia ruchomego przekazanego w zarząd Parkowi Krajobrazowemu, prawidłowym będzie wystawianie not księgowych, bądź też innych dowodów księgowych zewnętrznych w rozumieniu ustawy o rachunkowości.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.