Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.20.2021.14.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-07
Teza: Uznanie otrzymanego dofinansowania za wynagrodzenie
niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, oraz brak
prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych
wydatków w trakcie realizacji Projektu.
Słowa kluczowe: dofinansowanie
dotacja
odliczenia-brak prawa do odliczenia
opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lutego 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 stycznia 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie uznania otrzymanego
    dofinansowania za wynagrodzenie niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz
    braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków w trakcie
    realizacji Projektu. Uzupełnili go Państwo pismem z 22 marca 2021 r. (wpływ 26 marca
    2021 r.) oraz pismem z 26 lipca 2021 r. (wpływ 29 lipca 2021 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej: Instytut) jest państwową jednostką naukową działającą w oparciu o
    regulacje zawarte w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. z
    2019 r., poz. 1183 ze zm.) oraz na podstawie Statutu zatwierdzonego przez Prezesa (...) w
    dniu (...) maja 2011 r.
    Instytut jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Instytut świadczy czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług (usługi
    naukowo -badawcze, usługi wynajmu, działalność wydawnicza) oraz czynności zwolnione
    od podatku VAT (usługi szkoleniowe, studia doktoranckie, wynajem na cele mieszkalne).

    Zgodnie ze Statutem, do zadań Instytutu należy m.in. prowadzenie twórczych prac
    badawczych w zakresie:
    (...).
    Swoje zadania Instytut realizuje m.in. przez:
    • prowadzenie prac badawczych,
    • publikowanie wyników badawczych w czasopismach naukowych, a także publikowanie
      opracowań monograficznych i podręcznikowych,
    • współpracę naukową z krajowymi i zagranicznymi instytucjami oraz organizacjami
      naukowymi.
    Realizując swoje zadania statutowe w zakresie współpracy naukowej z krajowymi i
    zagranicznymi instytucjami oraz organizacjami naukowymi, Instytut jest jednym z
    Partnerów (...), co oznacza autonomiczne partnerstwo instytucji szkolnictwa wyższego,
    organizacji badawczych, firm i innych interesariuszy procesu innowacyjnego w celu
    realizacji wyzwań (...) w obszarze żywności.
    W 2020 r. Instytut brał udział przy realizacji Projektu „(...)” wraz z Partnerami:
    (...).
    Jest to wspólny, multidyscyplinarny Projekt badawczy, który koncentruje się na badaniach
    prowadzonych przez uczniów nad pochodzeniem powszechnie spożywanych
    przemysłowych artykułów spożywczych (np. (...) itp.). W ramach wieloetapowego Projektu
    klasowego uczniowie w wieku (...) lat poznają historię przemysłowej produkcji żywności
    (we współpracy z badaczami technologii żywności i przy użyciu materiałów np. grafiki
    informacyjnej, opracowanej przez (...)) oraz opracowują ankietę, aby dowiedzieć się o
    powszechnie używanych produktach spożywczych i preferencjach wśród swojej
    społeczności. Następnie, w małych grupach, uczniowie skupią się na jednym popularnym
    produkcie, badając, w jaki sposób jest wytwarzany, jakie różne są składniki i jak można je
    wytwarzać w zdrowszy sposób.
    W ostatnim etapie Projektu uczniowie przeprowadzą kampanię edukacyjno-informacyjną
    mającą na celu rozpowszechnianie ich odkryć, aby zaangażować swoją społeczność.
    Proces ten zostanie przeprowadzony jednocześnie w dwóch uczestniczących krajach (...), a
    na koniec, uczniowie z (...) wymienią się doświadczeniami z uczniami z (...), co umożliwi im
    porównanie powszechnie spożywanych produktów spożywczych i dań w różnych krajach
    uczestniczących w Projekcie. Wyniki badań uczniów zostaną udostępnione za pomocą
    zestawu narzędzi społecznościowych i szablonów opracowanych przez (...) (np. na
    stronach internetowych szkoły i biuletynach oraz w mediach społecznościowych).
    Ponadto Projekt będzie wspierać uczniów w opracowywaniu własnych kampanii
    komunikacyjnych, aby ich zaangażować i zainspirować tym, czego nauczyli się na temat:
    technik przetwarzania żywności, dlaczego przetwarzanie jest potrzebne, roli
    przetworzonej żywności w (nie)zdrowym odżywianiu i bezpieczeństwie żywności w ich
    społecznościach.
    W wieloetapowym Projekcie klasowym uczniowie poznają historię przemysłowej produkcji
    żywności (we współpracy z badaczami technologii żywności) i opracują ankietę, aby
    dowiedzieć się o powszechnie stosowanych produktach spożywczych i preferencjach w ich
    społeczności. Następnie, w małych grupach, uczniowie skupią się na jednym popularnym
    produkcie, badając w jaki sposób jest wytwarzany, jak różne są składniki i jak można je
    wytwarzać w zdrowszy sposób. Ponadto, uczniowie wezmą udział w zajęciach na temat
    zdrowego gotowania i umiejętności racjonalnego zarządzania zasobami, które umożliwią
    im kupowanie, przygotowywanie i utylizację żywności w sposób rozsądny i przyjazny dla
    środowiska. Zajęcia te będą prowadzone przez dedykowanych ekspertów, którzy
    specjalizują się w przeciwdziałaniu marnotrawieniu żywności i promowaniu świadomych
    zachowań konsumenckich.

    (...) będzie wspierać opracowywanie materiałów (w języku angielskim) umożliwiających
    nawiązanie kontaktu z uczniami w zakresie nauk o żywności (np. infografiki) w przystępny
    sposób, a także zestawu narzędzi i szablonów do mediów społecznościowych, które mogą
    być wykorzystywane przez uczniów do udostępniania ich prac (np. na stronach
    internetowych szkoły i w biuletynach, we własnych kanałach mediów społecznościowych).
    W 2020 roku program będzie prowadzony w dwóch klasach w każdym kraju, tj. po około
    (...) uczniów w każdej klasie, łącznie w Projekt będzie bezpośrednio zaangażowanych (...)
    uczniów. Ponadto działania w ramach Projektu będą wymagały od uczniów
    zaangażowania swoich społeczności i rówieśników w ich pracę badawczą. Działania te
    obejmują:
    1. Badania społecznościowe (w każdej klasie) dotyczące preferencji spożycia i
      wykorzystania żywności.
    2. Kampanie w mediach społecznościowych opracowane i przeprowadzone przez
      studentów.
    3. Zaprezentowanie kampanii i wyników badań w całej szkole.
    Cel Projektu został określony w 5 obszarach:
    1. Zapewnienie uczniom w wieku (...) lat zrozumienia, na czym polega przetwarzanie
      żywności, poprzez zapewnienie im wglądu w procesy produkcji żywności.
    2. Zwiększenie zaufania konsumentów do przemysłu spożywczego poprzez zapewnienie
      wglądu w procesy produkcyjne stosowane w przemyśle.
    3. Wzmocnienie umiejętności uczniów w zakresie systemu żywnościowego w celu
      krytycznej oceny jakości żywności i zdrowszego odżywiania poprzez zapewnienie im
      wglądu w różne technologie produkcji żywności.
    4. Wzbogacenie wiedzy uczniów w zakresie zdrowego gotowania i umiejętności
      zarządzania zasobami, aby zapewnić racjonalną i przyjazną dla środowiska
      eksploatację żywności i unikania marnotrawienia żywności.
    5. Przekazanie uczniom wiedzy na temat jasnych sposobów komunikowania nauki (z
      rówieśnikami w swoim kraju i za granicą; ze społecznościami lokalnymi) na temat
      korzyści, możliwości i wyzwań związanych z produkcją żywności. Przewiduje się, że
      powyższe efekty będą miały istotny wpływ na uczniów poprzez wspieranie rozwoju ich
      kompetencji w systemie żywnościowym i budowanie fundamentów, które przyczynią
      się do przeprowadzenia pilnie potrzebnej transformacji systemu żywnościowego, aby
      stał się przyszłościowy.
    Instytut będzie odpowiedzialny za prowadzenie działań projektowych w (...), w tym
    rekrutację uczniów, tworzenie programów i materiałów dla uczestników, prowadzenie
    zajęć, współpracę z (...) przy organizacji warsztatów, wspieranie kampanii i komunikacji
    społecznej itp. Instytut będzie również nadzorować rozpowszechnianie wśród uczniów
    materiałów opracowanych przez (...).
    Projekt jest realizowany w ramach inicjatywy (...), który jest Instytucją Finansującą. Projekt
    jest jednym z działań podejmowanych przez (...), konsorcjum składającego się z ponad xx
    Partnerów, w tym wiodących europejskich firm spożywczych, instytucji badawczych i
    edukacyjnych z xx krajów Europy. Celem partnerstwa (...) jest rozwój wysoko
    wykwalifikowanego sektora spożywczego, który współpracuje z konsumentami w celu
    dostarczania produktów, usług i nowych technologii, służące kreowaniu zdrowszego styl
    życia dla wszystkich obywateli Europy.
    Projekt nie przewiduje:
    • patentów,
    • komercjalizacji wyników badań,

    • sprzedaży efektów końcowych.
    Dla celów realizacji ww. Projektu Instytut będzie prowadził wyodrębnioną ewidencję
    księgową zgodnie z zasadą przejrzystości wynikającą z ustawy o rachunkowości.
    Okres realizacji Projektu określono w terminie: (...).
    W piśmie z 22 marca 2021 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, odpowiadając na
    zadane w wezwaniu z 9 marca 2021 r. pytania, wskazali Państwo:
    1. Jakie wydatki (należy wymienić) ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach Projektu
      finansowane były z otrzymanej dotacji?
    Wynagrodzenie pracowników realizujących Projekt, koszt materiałów promocyjnych, koszt
    materiałów na warsztaty (fartuchy laboratoryjne, folia do laminowania), koszty podróży
    związane z uczestnictwem pracowników w spotkaniach Partnerów w ramach konsorcjum
    (bilety lotnicze, diety), transport uczniów na warsztaty, realizacja materiałów audio-video z
    warsztatów, ryczałt pokrywający koszty ogólne.
    2. Czy w związku z realizacją Projektu Wnioskodawca samodzielnie dokonywał zakupu
      towarów i usług?
    Tak, Instytut samodzielnie dokonywał zakupu towaru i usług.
    3. Czy faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z Projektem zostały
      wystawione na Wnioskodawcę?
    Tak, faktury dokumentujące zakupy zostały wystawione na Instytut.
    4. Na czyją rzecz Wnioskodawca realizował przypisane mu w ramach Projektu zadanie?
    Zadania przypisane Instytutowi do realizacji w ramach Projektu realizowane były na rzecz
    uczniów z Liceum Ogólnokształcącego.
    W dniu 3 lutego 2020 r. Instytut podpisał porozumienie z dyrektorem ww. Liceum. W
    porozumieniu postanowiono m.in., że celem realizacji Projektu strony porozumienia będą:
    a) podejmować wspólnie przedsięwzięcia obejmujące działalność dydaktyczną i
      popularyzatorską,
    b) wspólnie organizować projekty i warsztaty oraz wycieczki poznawcze,
    c) podejmować współpracę w ramach Projektów (...) takie, jak:
    - wizyty uczniów i nauczycieli w Instytucie,
    - wycieczki uczniów i nauczycieli do firm z sektora rolno-spożywczego z regionu (...),
    - wizyty naukowców i przedstawicieli firm w szkole,
    - kontakty elektroniczne (e-mail, wideokonferencje) anglojęzyczne z uczestnikami
      Projektu z innych krajów.
    5. W jaki sposób wyliczona została kwota dofinansowania przyznanego Wnioskodawcy w
      celu realizacji opisanego Projektu i od czego uzależniona była jej wysokość? Czy
      wysokość dofinansowania na realizację Projektu uzależniona była od ilości uczestników
      /uczniów?
    Kwota dofinansowania wyliczana była na podstawie szacowanych kosztów realizacji i
    potrzebnego nakładu pracy na zadania. W zadaniach realizowanych przez Instytut
    założono uczestnictwo (...) uczniów (dwóch klas) i na taką ilość uczniów szacowano koszty
    realizacji (nakłady pracy związane z prowadzeniem zajęć i opieką nad uczniami, ilość
    materiałów dla uczestników do wykonywania ćwiczeń praktycznych w laboratoriach, ilość
    materiałów promocyjnych dla uczniów, transport uczniów, itp.). Budżet Projektu był
    oceniany pod kątem uzasadnienia kosztów i ich wysokości. Kwota dofinansowania w
    Projekcie stanowi 100% kwoty zaakceptowanego budżetu.

    6. Czy fakt, że Wnioskodawca na realizację Projektu otrzymał dofinansowanie,
      spowodował, że uczestnicy/uczniowie biorący udział w Projekcie nie ponosili kosztów z
      tytułu uczestnictwa lub koszty, które ponieśli były niższe niż te, do wpłaty których
      byliby zobowiązani, gdyby Projekt nie został dofinansowany?
    Projekt miał charakter edukacyjny i popularyzujący wiedzę, uczestniczyli w nim uczniowie
    dwóch klas ww. Liceum. Dzięki dofinansowaniu (...), zajęcia i materiały edukacyjne dla
    uczniów były dla nich bezpłatne. Instytut nie ma wiedzy, by dostępne były płatne zajęcia
    dla uczniów o takim charakterze jak w realizowanym Projekcie.
    7. Czy fakt, że Projekt jest dofinansowany, powoduje, że zajęcia dla uczniów są
      udostępniane bezpłatnie w określonym okresie?
    Uczniowie w ramach Projektu wzięli udział w zajęciach edukacyjnych zorganizowanych w
    Instytucie, gdzie uczestniczyli w eksperymentach naukowych w kilku różnych
    laboratoriach. Uczestniczyli także w zajęciach na temat zdrowego gotowania i
    umiejętności racjonalnego zarządzania zasobami, które umożliwią im kupowanie,
    przygotowywanie i utylizację żywności w sposób przyjazny dla środowiska,
    zorganizowanych w (...). Zajęcia dla uczniów były dla nich bezpłatne.
    8. Czy gdyby Projekt nie był dofinansowany, zajęcia byłyby udostępniany wyłącznie
      odpłatnie, czy w ogóle nie byłyby realizowane?
    Instytut nie posiada takiej wiedzy i nie posiada kompetencji do ustalania zasad
    finansowania projektów bądź ich odpłatności. Instytut jest jednym z xx Partnerów
    zrzeszonych w (...). Projekt realizowany był w ramach inicjatywy (...) i jest jednym z działań
    podejmowanych przez (...), tj. konsorcjum składającego się z ponad xx Partnerów.
    Należy podkreślić, że gdyby konsorcjum realizujące Projekt nie otrzymało dofinansowania,
    to Instytut nawet wtedy gdyby czynności wykonywane na rzecz uczestników miałyby być
    odpłatne lub finansowane z innych źródeł, Instytut nie wykonywałby w ogóle jakichkolwiek
    czynności na rzecz uczestników Projektu.
    9. Czy czynności wykonywane na rzecz uczestników Projektu byłyby odpłatne lub
      finansowane z innych źródeł, gdyby nie uzyskane dofinansowanie?
    Instytut nie posiada takiej wiedzy i nie posiada kompetencji do ustalania zasad
    finansowania projektów bądź ich odpłatności. Instytut jest jednym z xx Partnerów
    zrzeszonych w (...). Projekt realizowany był w ramach inicjatywy (...) i jest jednym z działań
    podejmowanych przez (...), tj. konsorcjum składającego się z ponad xx Partnerów.
    Należy podkreślić, że gdyby konsorcjum realizujące Projekt nie otrzymało dofinansowania,
    to Instytut nawet wtedy gdyby czynności wykonywane na rzecz uczestników miałyby być
    odpłatne lub finansowane z innych źródeł, Instytut nie wykonywałby w ogóle jakichkolwiek
    czynności na rzecz uczestników Projektu.
    10. Czy otrzymane przez Wnioskodawcę dofinansowanie mogło być przeznaczone
      wyłącznie na realizację przypisanego Wnioskodawcy w ramach Projektu zadania, czy
      też mogło być przeznaczone na inną działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę?
    Dofinansowanie otrzymane przez Instytut mogło być przeznaczone wyłącznie na realizację
    Projektu. Żadne dofinansowania otrzymywane z tytułu realizacji Projektów unijnych nie
    mogą być przeznaczane na inne cele, co wynika wprost z regulacji obowiązujących
    unijnych i krajowych aktów prawnych.
    Dofinansowanie przeznaczone było wyłącznie na koszty ponoszone w związku z realizacją
    zadania przypisanego Instytutowi w Projekcie, i nie mogło być i nie było przeznaczone na
    inną działalność prowadzoną przez Instytut.
    11. Czy w trakcie realizacji przedmiotowego Projektu Wnioskodawca zobowiązany był do
      rozliczania się z otrzymanych środków finansowych? Jeśli tak, to z kim i w jaki sposób
      je rozliczał?

    Rozliczenie środków finansowych następuje po zakończeniu Projektu, poprzez złożenie
    sprawozdania finansowego z poniesionych kosztów. Sprawozdanie jest weryfikowane
    przez koordynatora Projektu (wyznaczonego Partnera konsorcjum, który monitoruje i
    koordynuje Projekt), następnie musi być zaakceptowane przez (...), ostatecznie środki
    finansowe są rozliczane przez centralę (...).
    12. Czy w przypadku niezrealizowania Projektu, o którym mowa we wniosku,
      Wnioskodawca zobowiązany byłby do zwrotu otrzymanych środków pieniężnych?
    Niezrealizowanie Projektu prowadzące do nieosiągnięcia jego celu, jakim była edukacja i
    popularyzacja wiedzy wśród uczniów, skutkuje rozwiązaniem umowy i koniecznością
    zwrotu 100% dofinansowania, jeśli było wypłacone w formie zaliczki wraz z odsetkami jak
    od zaległości podatkowych.
    13. Kto i w jaki sposób będzie wykorzystywał opracowane przez uczniów wyniki badań i
      przeprowadzonych ankiet? Czy dostęp do nich w mediach społecznościowych jest
      /będzie bezpłatny?
    Materiały opracowane przez uczniów (wyniki ankiet, grafiki, prezentacje uczniów) nie mają
    wartości naukowej, ani badawczej, efekt pracy uczniów należy porównać do efektów ich
    pracy na lekcjach w szkole. Materiały opracowane przez uczniów są ich własnością i są
    przez nich udostępnione bezpłatnie i bez ograniczeń w mediach społecznościowych celem
    ogólnospołecznej popularyzacji wiedzy i świadomości, jaką zdobyli.
    14. Jaki podmiot będzie właścicielem efektów Projektu?
    Efektem projektu jest świadomość i wiedza, jaką zdobyli uczniowie uczestniczący w
    Projekcie w przedmiocie zdrowego odżywiania, bezpieczeństwa żywności, innowacji
    związanych z jej produkcją oraz umiejętnego gospodarowania odpadami uzewnętrzniona
    w pracach tych uczniów. W związku z tym, o ile można to tak określić, właścicielami
    efektów Projektu są sami uczniowie, którzy brali udział w Projekcie.
    15. Czy ta dotacja dotyczy tylko działań związanych z Projektem mającym miejsce na
      terytorium (...) i dotyczy 2 klas w (...) szkole?
    Instytut w ramach Projektu ma wydzielony budżet na realizowane przez siebie zadania. W
    Projekcie uczestniczą cztery klasy, w tym: dwie z (...) i dwie z (...). Zadania Instytutu
    związane były z realizacją zajęć wyłącznie dla klas z (...). Wszystkie działania realizowane
    przez Instytut w ramach Projektu miały miejsce na terytorium (...).
    Odpowiadając na kolejne pytania zawarte w wezwaniu z 15 lipca 2021 r., w piśmie z 26
    lipca 2021 r. wskazali Państwo, że:
    1. Na jakich zasadach przy realizacji Projektu „(...)” współpracujecie Państwo z
      Partnerami, tj.:
      (...).
    Każdy Partner wykonywał swoje zadania wyłącznie na rzecz realizacji Projektu mając na
    celu zrealizowanie zadań postawionych w Projekcie. Żaden z Partnerów nie pracował na
    rzecz innego Partnera.
    Zadania pozostałych Partnerów były następujące:
    (...) – opracowanie materiałów (w języku angielskim) ułatwiających realizację zajęć
    dydaktycznych, np. infografik na temat produkcji, przetwórstwa i bezpieczeństwa
    żywności, poradnika dotyczącego komunikowania nauki; opracowanie szablonów
    prezentacji – do wykorzystania przez Partnerów (koordynatorów i naukowców
    realizujących zajęcia z uczniami) realizujących wdrażanie programu w szkołach;
    opracowanie szablonów do użycia przez uczniów w ramach realizacji jednego z punktów
    Projektu – zaprojektowania i przeprowadzenia kampanii informacyjno-edukacyjnej
    dotyczących Programu, który realizowali uczniowie.

    (...) – lider/koordynator Projektu; koordynacja wdrożenia programu w szkołach biorących
    udział w Projekcie, nadzór nad realizacją Projektu; wdrożenie programu w szkołach w (...);
    współpraca z (...) przy opracowywaniu materiałów.
    (...) – wsparcie realizacji modułu upowszechniającego z uczniami z (...); wsparcie realizacji
    zajęć dotyczących zagadnień związanych z produkcją żywności, zwłaszcza dotyczących
    produktów o obniżonej zawartości cukru w porównaniu ze standardowymi wersjami tych
    produktów (...).
    (...) – organizacja warsztatów dotyczących odpowiedzialnego i zrównoważonego
    zarządzania zasobami żywieniowymi i postawy zero waste dla uczniów realizujących
    Projekt w (...).
    2. W trakcie realizacji ww. Projektu jakie świadczenia/czynności są wykonywane pomiędzy
      konsorcjantami, jakie są prawa i obowiązki każdego z konsorcjanta?
    Każdy konsorcjant realizuje zadania określone we wniosku projektowym (obowiązki);
    każdy konsorcjant ma prawo zgłaszać poprawki, trudności i propozycje modyfikacji w
    obrębie realizowanych przez niego zadań (prawa).
    3. W trakcie realizacji Projektu kto pełni funkcję „Lidera konsorcjum” (Projektu)?
    Liderem Projektu jest (...).
    4. Czy Wnioskodawca jako Instytut odpowiedzialny za prowadzenie działań Projektu w
      trakcie działań projektowych w Polsce wykonywał te czynności w ramach umowy
      konsorcjum i czy wykonywał je jako podwykonawca dla któregoś z ww. Partnerów?
    Tak, Wnioskodawca wykonywał działania projektowe w Polsce w ramach umowy
    konsorcjum. Nie, Wnioskodawca nie wykonywał działań na zasadzie podwykonawstwa dla
    żadnego z Partnerów.
    5. Który z podmiotów działa jako koordynator Projektu – czy pełni on rolę Lidera
      konsorcjum reprezentującego go na zewnątrz oraz, czy jego rola polega również na
      pozyskaniu środków na finansowanie Projektu od (...), a jeżeli tak to na jakich zasadach
      następuje przekazanie i rozliczenie środków pomiędzy ww. koordynatorem a
      poszczególnymi członkami konsorcjum biorącymi udział w Projekcie, w szczególności z
      Wnioskodawcą?
    Liderem Projektu jest (...). Lider, reprezentuje konsorcjum realizujące Projekt przed (...),
    jest odpowiedzialny za złożenie przygotowanego wspólnie przez Partnerów konsorcjum
    wniosku o finansowanie oraz raportu merytorycznego z realizacji całego Projektu. Lider
    nie bierze udziału w przekazaniu środków między (...) a konkretnym Partnerem
    (finansowanie odbywa się na linii (...)-Partner). Środki takie są przekazywane bezpośrednio
    z (...) do poszczególnych członków konsorcjum (w tym Wnioskodawcy) w transzach,
    zgodnie ze Szczegółową Umową pomiędzy Partnerem a (...) obejmującą wszystkie Projekty
    realizowane przez Partnera w danym roku. Ostatnia transza wpływa na indywidualne
    konta członków konsorcjum po ostatecznym rozliczeniu Projektu.
    6. Na jakiej podstawie następuje finansowanie ze strony (...) ww. Projektu (tj. na
      podstawie jakich umów)?
    Na podstawie umowy szczegółowej zawieranej na każdy rok pomiędzy (...), (...) i z
    poszczególnymi parterami konsorcjum (umowa (...)), która określa prawa i obowiązki
    dotyczące projektów objętych umową w danym roku.
    7. Czy (...) przekazuje środki finansowe jako wynagrodzenie za wykonanie konkretnego
      świadczenia (przeprowadzenie Projektu badawczego), którego efekty będą
      wykorzystane przez (...) w prowadzonej przez niego działalności (tzn., czy istnieje
      bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy otrzymaną zapłatą a wykonaniem ww.
      świadczenia)?

    Nie, (...) nie przekazał środków w charakterze wynagrodzenia za wykonanie konkretnego
    świadczenia, a jako finansowanie niniejszego Projektu, w którym Partnerzy realizują i są
    odpowiedzialni za poszczególne zadania określone we wniosku projektowym, które
    składają się na Projekt jako całość. Dofinansowanie przeznaczone było wyłącznie na koszty
    ponoszone w związku z realizacją zadania przypisanego danemu Partnerowi w Projekcie.
    8. Komu konkretnie (...) przekazuje środki finansowe, tj. czy poszczególnym Partnerom w
      tym Wnioskodawcy, czy też wyłącznie koordynatorowi Projektu, lub innemu
      podmiotowi (jakiemu)?
    (...) przekazuje środki finansowe odrębnie każdemu z Partnerów, w tym Wnioskodawcy.
    9. Czy (...) zlecił Państwu wykonanie zadań i oczekuje jakichś efektów – jakich? Jakie
      informacje czy wyniki Projektu Wnioskodawca jest zobowiązany przekazać do (...)?
    Każdy Partner ma określone we wniosku zadania. Cały Projekt ma do realizacji konkretne
    wskaźniki (KPI), z których jest rozliczany na etapie raportowania (liczba wydarzeń, zasięg i
    liczba odbiorców online, liczba materiałów prasowych).
    10. Czy popularyzowanie wiedzy zdobytej w ramach Projektu, m.in. w mediach
      społecznościowych, jest obowiązkiem uczniów bądź też jednym z elementów Projektu
      – jest to oczekiwane?
    Popularyzowanie wiedzy zdobytej w Projekcie i dzielenie się efektami wdrażanego w
    szkole programu nie jest obowiązkiem, ale oczekiwaniem. Uczniowie, zgodnie z
    założeniami Projektu, mieli się podzielić wiedzą i efektami przede wszystkim z najbliższą
    społecznością (rówieśnikami, rodzinami), a użyte szablony i materiały dostosowane były
    do współcześnie najpopularniejszych kanałów ułatwiających udostępnianie treści (jak
    media społecznościowe). Nie stanowiły jednak obligatoryjnego umieszczenia wyników czy
    efektów pracy uczniów w formie On-line. Uczniowie tworzyli kampanię w ramach zadania
    edukacyjnego, podczas którego naukowiec realizujący ten blok, dzielił się
    doświadczeniami z upowszechniania nauki i wspólnie z uczniami opracowywał kampanię,
    czyli szukał najlepszego kanału, narzędzi i sposobu na dotarcie z wynikami badań do
    szerokiej grupy odbiorców.
    11. W jakim celu uczniom przekazywane są materiały promocyjne, co mają z nimi zrobić,
      czy są zachęcani do szerokiej publikacji materiałów i wiedzy, czy umieszczenie
      wyników badań uczniów za pomocą zestawu narzędzi społecznościowych i szablonów
      opracowanych przez (...) (np. na stronach internetowych szkoły i biuletynach oraz w
      mediach społecznościowych) jest elementem wymaganym w Projekcie?
    Materiały stworzone przez (...) stanowią materiały dydaktyczne, tzn. mają umożliwić i
    ułatwić uczniom realizację zadań określonych w Projekcie, a dokładniej modułu
    dotyczącego komunikowania nauki, a także ujednolicić efekty pracy uczniów wszystkich
    klas partnerskich. Stosowanie tych materiałów, mimo dostosowania do użytku w mediach
    społecznościowych, nie jest elementem obligatoryjnym. Uczniowie mogli, ale nie musieli,
    zamieścić materiały w swoich kanałach społecznościowych.
    12. Czy informacja o testowanych produktach przez uczniów (...), o których zdobywają
      wiedzę znajduje się następnie w publikacjach uczniów na stronach internetowych
      szkoły i biuletynach oraz w mediach społecznościowych?
    Badanie produktów spożywczych było kontynuacją prowadzonych przez uczniów badań
    konsumenckich. Uczniowie opracowali ankietę, która miała dostarczyć im danych na
    temat nawyków żywieniowych i ulubionych produktach w danych kategoriach
    produktowych (np. (...)). Przeprowadzili ankietę wśród swoich rówieśników i rodzin.
    Następnie, z pomocą naukowca Wnioskodawcy, przeanalizowali dane i stworzyli krótkie
    raporty z wynikami przeprowadzonego przez nich badania. Kolejne zajęcia były
    poświęcone badaniu grup produktów spożywczych – podczas tych zajęć uczniowie badali
    produkty, które w przeprowadzonej przez nich ankiecie wypadły jako najpopularniejsze

    /najczęściej spożywane. Uczniowie w trakcie tych zajęć sprawdzali skład tych produktów,
    pochodzenie, kaloryczność, wpływ na zdrowie – wyłącznie w celach edukacyjnych. Uczyli
    się również czytać etykiety produktów spożywczych – wyłącznie w celach edukacyjnych,
    jako że jednym z celów projektów komunikacyjnych jest budowanie świadomych postaw
    konsumenckich.
    13. Czy powyższe informacje/publikacje zawierają nazwę testowanych produktów? Czy
      odbiorca tych informacji może zidentyfikować produkt?
    Nie, badanie produktów miało wyłącznie cel edukacyjny. Badanych produktów, czyli
    wyników uwzględniających takie parametry jak miejsce produkcji, kaloryczność czy wpływ
    na zdrowie z uwzględnieniem konkretnych marek/nazw nie udostępniano „na zewnątrz”.
    W komunikacji „na zewnątrz” informowano o postępach zajęć, czyli o tym, że takie zajęcia
    zostały zrealizowane, co uczniowie podczas nich badali i czego się nauczyli.
    Pytania
    1. Czy w świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, otrzymane dofinansowanie na pokrycie
      kosztów Projektu stanowi wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług?
    2. Czy stosownie do treści art. 86 ust 1 ustawy o VAT, Instytutowi będzie przysługiwało
      prawo do całkowitego odliczenia podatku od towarów i usług nabytych w związku z
      realizacją Projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko do pytania nr 1
    Zdaniem Instytutu, dofinansowanie otrzymane na pokrycie kosztów związanych z
    realizacją Projektu nie stanowi wynagrodzenia, o którym mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Projekt nie przewiduje sprzedaży uzyskanych
    efektów końcowych. Cele określone w Projekcie mają służyć dobru ogólnospołecznemu, tj.
    podnoszeniu świadomości i dostarczaniu wiedzy. Zadania przypisane Instytutowi przy
    realizacji Projektu dotyczą przede wszystkim tworzenia programów i materiałów dla
    uczestników, prowadzenia zajęć, współpracy z (...) przy organizacji warsztatów, wspierania
    kampanii i komunikacji społecznej, nadzór przy rozpowszechniani wśród uczniów
    materiałów opracowanych przez (...). W tym przypadku, nie powstaną ani nowe towary,
    ani nie będą świadczone nowe usługi.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przy czym, zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast odpłatnym
    świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, jest każde świadczenie na
    rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym:
    · przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    · zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    · świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa,
    przy czym art. 2 pkt. 22 ustawy o VAT, stanowi, że pod pojęciem „sprzedaży” należy
    rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów i wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawnych, jedynie te dotacje, subwencje i inne
    dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych
    towarów lub świadczonych usług stanowią wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT, co oznacza, że nie każda dotacja stanowi wynagrodzenie w rozumieniu
    art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Znaczenie w sprawie ma wyjaśnienie pojęcia „dotacja mająca bezpośredni wpływ na
    cenę”. Zagadnienie to było przedmiotem rozważań Europejskiego Trybunału
    Sprawiedliwości (ETS – obecnie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej TSUE). W
    uzasadnieniu wyroku w sprawie C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian
    State) ETS uznał, iż sam tylko fakt, że dotacja lub inny sposób dofinansowania wpływa na
    ostateczną cenę świadczenia, nie może być decydujący dla uznania, ze dotacja ta powinna
    zwiększać podstawę opodatkowania. Trybunał wyjaśnił, że do uznania dotacji za
    zwiększającą podstawę opodatkowania konieczne jest stwierdzenie, że dotacja ta jest
    dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności opodatkowanej tj. dostawy
    towarów lub świadczenia usług. Powyższy pogląd zaakceptował Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 19 czerwca 2018 r., znak 0111-
    KDIB3-2.4012.313.2018.2.AZ stwierdzając, że otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty)
    nie stanowi samo w sobie żadnej czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje
    podlegają opodatkowaniu, jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Zdaniem
    organu, tylko dotacje, które stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy
    świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą, czy towarem i podlegają
    opodatkowaniu. Organ stwierdził, że skoro otrzymane dofinansowanie (dotacje, dopłaty)
    przeznaczone zostanie wyłącznie na pokrycie kosztów poniesionych w związku z realizacją
    projektu, to kwoty te w żadnym razie nie będą stanowiły bezpośredniej dopłaty do ceny
    usług świadczonych przez podatnika.
    Ze stanowiska organu wynika jednoznacznie, że dotacja przedmiotowa, przeznaczona na
    przeprowadzenie projektu z konkretnie wyznaczonymi działaniami i celami nie stanowi
    wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W niniejszej sprawie, dofinansowanie które Instytut otrzyma nie będzie stanowić dopłaty
    do ceny, bowiem dofinansowanie w całości dotyczy zwrotu kosztów poniesionych przez
    Instytut na realizację Projektu. Tym samym, dofinansowanie otrzymane przez Instytut na
    realizacje Projektu nie będzie stanowić wynagrodzenia w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy o VAT.
    Stanowisko do pytania nr 2
    Zdaniem Instytutu, nie będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego na nabyciu towarów i usług związanych z realizacją Projektu. Takie
    stanowisko wynika z faktu, że dofinansowanie, jakie otrzyma Instytut w związku z
    Projektem, nie będzie stanowić wynagrodzenia o charakterze dopłaty do ceny
    świadczonych usług czy dostarczanych towarów, bowiem, nie wystąpi sprzedaż w
    rozumieniu art. 2 pkt. 22 ustawy o VAT, podlegająca opodatkowaniu, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 tej ustawy.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt. 1 lit. a) i b) ustawy o VAT, w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120

    ust. 17 i 19 oraz art. 124, gdzie kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku
    wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, lub
    dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn.:
    · odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług.
    · towary i usługi, na nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych.
    Jak wskazano powyżej, realizując Projekt, Instytut nie będzie świadczył jakichkolwiek
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT, z tytułu świadczenia których przysługuje
    prawo do odliczenia podatku naliczonego na nabyciu towarów i usług.
    Mając na uwadze opisany stan faktyczny i stan prawny należy stwierdzić, że Instytutowi w
    ogóle nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na nabyciu
    towarów i usług służących realizacji tego Projektu. W tym bowiem przypadku, po stronie
    Instytutu nie wystąpią czynności opodatkowane, które stanowią podstawę do skorzystania
    z prawa do odliczenia podatku naliczonego na nabyciu towarów i usług związanych z
    wykonywaniem tych czynności. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie
    sądów administracyjnych. W wyroku z dnia 3 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Po 443/12,
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, uznał, że: „Zasada neutralności VAT,
    umożliwiająca odliczenie podatku naliczonego, ma zastosowanie tylko do podatników
    wykonujących czynności opodatkowane VAT. Jeśli zaś podatnik takich czynności nie
    wykonuje, a nabywa dobra z naliczonym podatkiem, podatek ten stanowi element
    kosztowy. Taka sytuacja sprawia, że obciążenie podatkiem VAT może dotyczyć także
    podatnika”.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 27 sierpnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0112-KDIL3.4012.20.2021.3.MS, w której uznałem Państwa stanowisko w podatku od
    towarów i usług w zakresie uznania otrzymanego dofinansowania za wynagrodzenie
    niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, oraz braku prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od poniesionych wydatków w trakcie realizacji Projektu za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 30 sierpnia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    28 września 2021 r. wnieśli Państwo skargę na interpretację znak 0112-KDIL3.
    4012.20.2021.3.MS do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
    Skarga do mnie wpłynęła 1 października 2021 r.
    W skardze wnieśli Państwo o:
    1. uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej;
    2. zwrot kosztów postępowania prawem przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił Państwa skargę na interpretację –
    wyrokiem z 9 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Ol 693/21.
    Pismem z 24 lutego 2022 r. wnieśli Państwo skargę kasacyjną od tego wyroku do
    Naczelnego Sądu Administracyjnego.

    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 19 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 619/22 uchylił
    zaskarżony wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 693/21 w całości oraz uchylił
    zaskarżoną interpretację indywidualną znak 0112-KDIL3.4012.20.2021.3.MS z dnia 27
    sierpnia 2021 r.
    Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął do mnie 16 lipca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    · uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku z 19 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 619/22.
    · ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku
      od towarów i usług w zakresie uznania otrzymanego dofinansowania za
      wynagrodzenie niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, oraz braku prawa do
      odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków w trakcie realizacji
      Projektu – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
      prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we
    wniosku stanie faktycznym, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne
    rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego
    z 19 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 619/22.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (
    t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,

    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług, należy zatem rozumieć, każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde
    działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może
    zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel. Z kolei, każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania
    stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Niemniej, muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    • w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    • świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Przy czym, oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w
    art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Oznacza to, że pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo
    podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty
    ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach
    członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1, ze zm.), zwanej dalej dyrektywą.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    TSUE, w wyroku z dnia 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-
    NordOst przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że „(...) w ramach systemu
    podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami,
    przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem, jeżeli czynność polega jedynie

    na świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy
    opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob.
    wyrok z dnia 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb.
    Orz. s. I 10605, pkt 43). W tym świetle, świadczenie usługi następuje »odpłatnie« w
    rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko
    jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego
    następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez
    usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
    usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem, »świadczenie usług dokonywane odpłatnie« w rozumieniu
    art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy, wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną
    usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09
    Astra Zeneca UK, Zb. Orz. s. 1 7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko
    Ministre de l’Économie et des Finances Trybunał wskazał, że „(...) aby świadczenie usług
    mogło być uznane za »odpłatne« w rozumieniu tej dyrektywy, nie wymaga ona, aby
    świadczenie wzajemne za taką usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy.
    Świadczenie wzajemne może pochodzić także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok
    Loyalty Management UK i Baxi Group, C-53/09 i C-55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Należy również wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy w świetle art. 29a ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług, otrzymane dofinansowanie na pokrycie kosztów
    Projektu stanowi wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;

      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z treści tego przepisu wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub, która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi.
    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy, zgodnie z którym podstawa
    opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub
    usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy,
    usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną
    takiej dostawy lub świadczenia.
    Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych
    wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast, inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Istotne zatem, dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.

    W tym celu, istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of
    Customs and Excise, w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena, jaką płaci nabywca, musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki. Związek dotacji z ceną nie został
    szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się
    natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej
    Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną
    formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu
    podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym.
    W praktyce, dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi

    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast, dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub
    świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest
    aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną
    dostawę.
    Podsumowując, należy wskazać, że warunkiem zaliczenia dotacji do podstawy
    opodatkowania jest jej bezpośredni związek z ceną (wpływ na poziom ceny). Podstawa
    opodatkowania nie obejmuje zatem dotacji i dopłat o charakterze ogólnym, stanowiących
    dofinansowanie do ogólnych kosztów prowadzenia działalności gospodarczej (a nie
    konkretnej wykonywanej przez podmiot czynności podlegającej opodatkowaniu).
    Bezpośredni związek dopłaty z ceną (a więc cenotwórczy charakter tej dopłaty) występuje
    jedynie w przypadku, gdy w sposób jednoznaczny można określić jej wpływ na poziom
    ceny konkretnego towaru lub usługi. Jest to możliwe w przypadku, gdy dotację można
    uznać za „korelat" świadczonej usługi lub dostarczonego towaru, tzn. gdy wypłacana jest
    tylko w razie świadczenia konkretnych usług lub dostawy konkretnego towaru, kwotowo
    również zależy od ilości świadczonych usług lub dostarczonych towarów.
    Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji
    definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu
    sfinansowania czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia
    konkretnych usług.
    Aby otrzymana należność w postaci dopłaty lub dofinansowania zwiększała podstawę
    opodatkowania, stwierdzone winno zostać, że:
    1) dofinansowanie związane jest z identyfikowalnym świadczeniem wzajemnym, przy
      czym nie ma konieczności, by kwota dofinansowania odpowiadała dokładnie
      zmniejszeniu ceny dostarczanego towaru lub wykonanej usługi. Wystarczy, by
      korelacja istniejąca między tym zmniejszeniem a dofinansowaniem, które może mieć
      charakter ryczałtowy, była istotna (wyrok TSUE z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie C-
      184/00 Office des produits wallons ASBL, ECLI:EU:C:2001:629, pkt 17),
    2) dopłata przyznawana jest konkretnie po to, aby podmiot dofinansowany dostarczał
      określonego towaru lub wykonywał określoną usługę (pkt 12 i 13 wyroku TSUE z dnia
      22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00),
    3) nabywcy towarów lub usługobiorcy czerpią zysk z dofinansowania przyznanego
      beneficjentowi (wyrok TSUE z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie C-463/02 Komisja
      Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji, ECLI:EU:C:2004:455, pkt 34),
    4) dofinansowanie przyznawane sprzedawcy lub świadczącemu usługi, pozwala mu
      obiektywnie na sprzedaż towarów lub świadczenie usług po cenie niższej od tej, której
      by żądał, gdyby nie otrzymał dofinansowania (pkt 14 wyroku TSUE z dnia 22 listopada
      2001 r. w sprawie C-184/00).
    W przedmiotowej sprawie działacie Państwo, co do realizowanego Projektu, w ramach
    konsorcjum. Liderem i koordynatorem Projektu jest (...). Każdy z x Partnerów wykonywał

    swoje zadania wyłącznie na rzecz realizacji Projektu mając na celu zrealizowanie zadań
    postawionych w Projekcie. Żaden z Partnerów nie pracował na rzecz innego Partnera.
    Każdy konsorcjant realizuje zadania określone we wniosku projektowym (obowiązki);
    każdy konsorcjant ma prawo zgłaszać poprawki, trudności i propozycje modyfikacji w
    obrębie realizowanych przez niego zadań (prawa). Nie wykonywali Państwo działań na
    zasadzie podwykonawstwa dla żadnego z Partnerów. Lider nie bierze udziału w
    przekazaniu środków między (...) a konkretnym Partnerem (finansowanie odbywa się na
    linii (...)-Partner). Środki takie są przekazywane bezpośrednio z (...) do poszczególnych
    członków konsorcjum (w tym Państwu) w transzach, zgodnie ze Szczegółową Umową
    pomiędzy Partnerem a (...) obejmującą wszystkie Projekty realizowane przez Partnera w
    danym roku. Ostatnia transza wpływa na indywidualne konta członków konsorcjum po
    ostatecznym rozliczeniu Projektu. (...) przekazuje środki finansowe odrębnie każdemu z
    Partnerów, w tym Państwu. Ostatecznymi beneficjentami są uczniowie w wieku (...) lat,
    którzy poznawali historię przemysłowej produkcji żywności (we współpracy z badaczami
    technologii żywności i przy użyciu materiałów np. grafiki informacyjnej, opracowanej przez
    (...)) oraz opracowywali ankietę, aby dowiedzieć się o powszechnie używanych produktach
    spożywczych i preferencjach wśród swojej społeczności. Następnie, w małych grupach
    badali wybrany produkt, w jaki sposób jest wytwarzany, jakie różne są jego składniki i jak
    można je wytwarzać w zdrowszy sposób. W ostatnim etapie Projektu uczniowie
    przeprowadzili kampanię edukacyjno-informacyjną mającą na celu rozpowszechnianie ich
    odkryć, aby zaangażować swoją społeczność. Proces ten zostanie przeprowadzony
    jednocześnie w dwóch uczestniczących krajach (...), a na koniec uczniowie z Polski
    wymienili się doświadczeniami z uczniami z Izraela, co miało im umożliwić porównanie
    powszechnie spożywanych produktów spożywczych i dań w różnych krajach
    uczestniczących w Projekcie. Wyniki badań uczniów zostaną udostępnione za pomocą
    zestawu narzędzi społecznościowych i szablonów opracowanych przez (...) (np. na
    stronach internetowych szkoły i biuletynach oraz w mediach społecznościowych). Projekt
    wspierał uczniów w opracowywaniu własnych kampanii komunikacyjnych, aby ich
    zaangażować i zainspirować tym, czego nauczyli się na temat: technik przetwarzania
    żywności, dlaczego przetwarzanie jest potrzebne, roli przetworzonej żywności w (nie)
    zdrowym odżywianiu i bezpieczeństwie żywności w ich społecznościach. Ponadto
    uczniowie brali udział w zajęciach na temat zdrowego gotowania i umiejętności
    racjonalnego zarządzania zasobami, które umożliwią im kupowanie, przygotowywanie i
    utylizację żywności w sposób rozsądny i przyjazny dla środowiska. Zajęcia te były
    prowadzone przez dedykowanych ekspertów, którzy specjalizują się w przeciwdziałaniu
    marnotrawieniu żywności i promowaniu świadomych zachowań konsumenckich.
    Materiały opracowane przez uczniów (wyniki ankiet, grafiki, prezentacje uczniów) nie mają
    wartości naukowej, ani badawczej, efekt pracy uczniów należy porównać do efektów ich
    pracy na lekcjach w szkole. Materiały opracowane przez uczniów są ich własnością i są
    przez nich udostępnione bezpłatnie i bez ograniczeń w mediach społecznościowych celem
    ogólnospołecznej popularyzacji wiedzy i świadomości, jaką zdobyli. Efektem Projektu jest
    świadomość i wiedza, jaką zdobyli uczniowie uczestniczący w Projekcie w przedmiocie
    zdrowego odżywiania, bezpieczeństwa żywności, innowacji związanych z jej produkcją
    oraz umiejętnego gospodarowania odpadami uzewnętrzniona w pracach tych uczniów. W
    związku z tym – jak Państwo wskazali – „o ile można to tak określić, właścicielami efektów
    Projektu są sami uczniowie, którzy brali udział w Projekcie”. Uczniowie w trakcie tych zajęć
    sprawdzali skład tych produktów, pochodzenie, kaloryczność, wpływ na zdrowie –
    wyłącznie w celach edukacyjnych. Uczyli się również czytać etykiety produktów
    spożywczych – wyłącznie w celach edukacyjnych, jako że jednym z celów Projektów
    komunikacyjnych jest budowanie świadomych postaw konsumenckich. Badanie
    produktów miało wyłącznie cel edukacyjny. Badanych produktów, czyli wyników
    uwzględniających takie parametry jak miejsce produkcji, kaloryczność czy wpływ na
    zdrowie, z uwzględnieniem konkretnych marek/nazw, nie udostępniano „na zewnątrz”. W
    komunikacji „na zewnątrz” informowano o postępach zajęć, czyli o tym, że takie zajęcia
    zostały zrealizowane, co uczniowie podczas nich badali i czego się nauczyli. Projekt nie

    przewiduje: patentów, komercjalizacji wyników badań, czy też sprzedaży efektów
    końcowych. Kwota dofinansowania wyliczana była na podstawie szacowanych kosztów
    realizacji i potrzebnego nakładu pracy na zadania i uwzględniała uczestnictwo xx uczniów
    założono uczestnictwo xx uczniów (dwóch klas) i na taką ilość uczniów szacowano koszty
    realizacji (nakłady pracy związane z prowadzeniem zajęć i opieką nad uczniami, ilość
    materiałów dla uczestników do wykonywania ćwiczeń praktycznych w laboratoriach, ilość
    materiałów promocyjnych dla uczniów, transport uczniów, itp). Budżet Projektu był
    oceniany pod kątem uzasadnienia kosztów i ich wysokości. Kwota dofinansowania w
    Projekcie stanowi 100% kwoty zaakceptowanego budżetu. Dzięki dofinansowaniu (...),
    zajęcia i materiały edukacyjne dla uczniów były bezpłatne. Zajęcia dla uczniów również
    były dla nich bezpłatne. Dodatkowo, gdyby konsorcjum realizujące Projekt nie otrzymało
    dofinansowania, to Instytut nawet wtedy gdyby czynności wykonywane na rzecz
    uczestników miałyby być odpłatne lub finansowane z innych źródeł, Instytut nie
    wykonywałby w ogóle jakichkolwiek czynności na rzecz uczestników Projektu.
    Dofinansowanie otrzymane przez Instytut mogło być przeznaczone wyłącznie na realizację
    Projektu. Dofinansowanie przeznaczone było wyłącznie na koszty ponoszone w związku z
    realizacją zadania przypisanego Instytutowi w Projekcie i nie mogło być, i nie było
    przeznaczone na inną działalność prowadzoną przez Instytut. W ramach Projektu z
    otrzymanej dotacji ponoszone były wydatki, tj.: wynagrodzenie pracowników realizujących
    Projekt, koszt materiałów promocyjnych, koszt materiałów na warsztaty (fartuchy
    laboratoryjne, folia do laminowania), koszty podróży związane z uczestnictwem
    pracowników w spotkaniach Partnerów w ramach konsorcjum (bilety lotnicze, diety),
    transport uczniów na warsztaty, realizacja materiałów audio-video z warsztatów, ryczałt
    pokrywający koszty ogólne.
    Jak już wcześniej wskazano, dotacja podlega opodatkowaniu, jeżeli ma bezpośredni
    związek z ceną dostarczonego towaru/usługi świadczonej przez otrzymującego dotację. W
    takiej sytuacji przyjmuje się, że dotacja stanowi składnik tej ceny. Innymi słowy dotacja
    „uzupełniając” podstawę opodatkowania z tytułu dostawy towaru/świadczenia usługi jest
    opodatkowana na takich samych zasadach jak czynność, której dotyczy.
    Analizując zatem kwestię, czy otrzymywana dotacja podlega opodatkowaniu, należy
    rozważyć, czy występują konkretne podlegające opodatkowaniu czynności (dostawa
    towarów lub świadczenie usług) wykonywane przez Państwa, z którymi związane jest to
    dofinansowanie.
    Ocena przedstawionego opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa podatkowego
    jak i orzeczeń TSUE prowadzi do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia
    z sytuacją, w której nie występuje skonkretyzowane świadczenie w zamian za określone
    wynagrodzenie.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 619/22
    dotyczącym przedmiotowej sprawy stwierdził, że:
      „(...) uzyskane przez Skarżącego dofinansowanie zostało udzielone w konkretnym
      celu, którym było pokrycie kosztów edukacyjno-naukowego (stworzenia
      edukacyjnych warsztatów dla dzieci w wieku (...) lat celem poznania historii
      przemysłowej produkcji żywności), a nie na wynagrodzenie za usługi świadczone na
      rzecz osób trzecich”.
    Dalej NSA wskazał, że:
      „(...) we wniosku o interpretację i w jego uzupełnieniu Instytut jednoznacznie
      stwierdził, że dofinansowanie, które otrzyma, nie będzie stanowić dopłaty do ceny,
      bowiem w całości dotyczy ono zwrotu kosztów poniesionych na realizację projektu.
      Kwota dofinansowania została oszacowana przy założeniu uczestnictwa xx uczniów,
      przy uwzględnieniu kosztów wynagrodzenia pracowników realizujących projekt,
      materiałów promocyjnych, materiałów na warsztaty (fartuchy laboratoryjne, folia do
      laminowania), podróży związanych z uczestnictwem pracowników w spotkaniach

      partnerów w ramach konsorcjum (bilety lotnicze, diety), transportu uczniów na
      warsztaty, realizacji materiałów audio-video z warsztatów oraz ryczałtu
      pokrywającego koszty ogólne. Budżet projektu był oszacowany pod kątem
      zasadności i wysokości kosztów, a kwota dofinansowania w projekcie stanowi 100%
      kwoty zaakceptowanego budżetu.
      Istotne jest także to, że we wniosku podkreślono, że dofinansowanie otrzymane
      przez Instytut mogło być przeznaczone wyłącznie na realizację projektu. Rozliczenie
      środków finansowych następowało dwuetapowo, najpierw przez koordynatora
      projektu, a następnie przez centralę (...). Niezrealizowanie projektu, prowadzące do
      nieosiągnięcia jego celu, jakim była edukacja i popularyzacja wiedzy wśród uczniów,
      skutkowałaby rozwiązaniem umowy i koniecznością zwrotu 100% dofinansowania,
      wraz z odsetkami jeżeli było wypłacone w formie zaliczki.
      Skarżący zwrócił także uwagę, że gdyby nie otrzymał dofinansowania, to nawet
      wtedy, gdyby czynności wykonywane na rzecz uczestników miałyby być odpłatne lub
      finansowane z innych źródeł, Instytut nie wykonywałby w ogóle jakichkolwiek
      czynności na rzecz jego uczestników.
      Z powyższego wynika zatem, że wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji i DKIS,
      w sprawie mamy do czynienia z dotacją niedającą się powiązać z konkretnymi
      czynnościami Instytutu na rzecz poszczególnych uczestników projektu,
      podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z przedstawionego
      stanu faktycznego wynika bowiem, że otrzymana dotacja pokrywająca koszty
      poniesione na realizację projektu, nie ma związku ze sprzedażą, nie jest
      przyznawana jako dopłata do ceny usług, a przeznaczona jest na pokrycie kosztów
      poniesionych w ramach realizowanego projektu. Oznacza to, że w opisanej sytuacji
      występuje dofinansowanie (dotacja) o charakterze zakupowym, a nie
      dofinansowanie (dotacja) mające na celu sfinansowanie ceny sprzedaży.
      Otrzymana dotacja nie ma zatem wpływu na cenę świadczonych usług, co oznacza,
      że nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT,
      a tym samym nie podlega opodatkowaniu jako czynność niewymieniona w art. 5 ust.
      1 pkt 1 ustawy o VAT. Podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług
      zwiększa się bowiem tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i
      bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli
      jednak taki bezpośredni związek nie występuje (jak ma to miejsce w niniejszej
      sprawie) dofinansowanie ogólne, na pokrycie projektu, nie podlega opodatkowaniu”.
    Powyższe NSA podsumował, stwierdzając że:
      „Skoro z wniosku o interpretację (opisu stanu faktycznego) nie wynikało, aby sporne
      dofinansowanie stanowiło element bezwzględnego i bezpośredniego związku dotacji
      z ceną jednostkową poszczególnych usług na rzecz konkretnych uczestników
      projektu (nie wynika w ogóle, aby została ustalona jakakolwiek cena, na którą
      bezpośrednio wpływa przyznana dotacja), a wskazano w nim wprost, że dotacja
      wypłacana jest z tytułu zwrotu kosztów poniesionych na realizację projektu, to brak
      jest podstaw do przyjęcia opodatkowania takiej dotacji z uwagi na to, że dzięki
      dofinansowaniu beneficjenci projektu wzięli w nim udział bezpłatnie, podczas gdy w
      normalnych warunkach rynkowych musieliby zapłacić cenę za usługi
      rekompensującą przynajmniej wydatki związane z organizacją i przeprowadzeniem
      warsztatów. Fakt, że uczestnicy projektu (uczniowie) brali w nim udział bezpłatnie nie
      świadczy o istnieniu bezpośredniego wpływu dofinansowania na rzecz uczestników
      projektu”.
    Zatem, biorąc pod uwagę przytoczone przepisy prawa i wyrok NSA z dnia 19 maja 2025 r.,
    sygn. akt I FSK 619/22 wydany w przedmiotowej sprawie, uznać należy, że otrzymane
    przez Instytut środki na realizację zadania przypisanego Państwu w ramach konsorcjum,
    nie stanowią należności za świadczenie usług.

    W analizowanym przypadku nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy wykonanym
    świadczeniem a otrzymanym od osoby trzeciej wynagrodzeniem.
    W konsekwencji, stwierdzić należy, że otrzymane dofinansowanie na pokrycie kosztów
    Projektu nie jest dotacją bezpośrednio wpływającą na wartość świadczonych usług i nie
    zwiększa podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 w związku z art. 29a
    ust. 6 ustawy, a tym samym nie stanowi wynagrodzenia za czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, należało uznać za prawidłowe.
    Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy stosownie do treści art. 86 ust. 1
    ustawy przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku od towarów i usług nabytych w
    związku z realizacją Projektu.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    I tak, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 4 ustawy:

      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna
    część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też
    pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej
    podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna
    być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z powołanych przepisów art. 86 i art. 88 wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki. I tak podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować
    w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i
    usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą
    generującą podatek należny.
    W przedmiotowej sprawie wskazali Państwo, że są zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury dokumenujące nabycie towarów i usług
    związanych z realizacją Projektu zostały wystawione na Instytut.
    Jednak, w odpowiedzi na pytanie nr 1, ustalono, że dotacja nie stanowi pokrycia ceny
    usługi świadczonej w ramach Projektu i nie jest dotacją bezpośrednio wpływającą na
    wartość tej usługi. Nie stanowi wynagrodzenia od podmiotu trzeciego za świadczenia
    wykonywane przez Instytut i zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, w związku z realizacją Projektu, nie świadczą Państwo żadnych czynności
    opodatkowanych. Tym samym, prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia
    towarów i usług w związku z realizacją Projektu Państwu nie przysługuje.
    Również NSA w wyroku z dnia 19 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 619/22 dotyczącym
    przedmiotowej sprawy podkreślił:
      (...) „za błędne należało też uznać stanowisko WSA co do prawidłowości zaskarżonej
      interpretacji w odniesieniu do zastosowania w niniejszej sprawie art. 86 ust. 1
      ustawy o VAT. Skoro, jak wskazano powyżej, sporne dofinansowanie nie stanowi

      elementu podstawy opodatkowania, to nabycia towarów i usług związane z
      realizacją projektu nie będą stanowiły podstawy do obniżenia podatku należnego o
      podatek naliczony”.
    Podsumowując, nie przysługuje Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do
    całkowitego odliczenia podatku od towarów i usług nabytych w związku z realizacją
    Projektu.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.