Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-217/15-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-06-12
Teza: W zakresie uznania za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów czynności przemieszczenia z terytorium Niemiec na terytorium kraju towarów własnych Spółki w celu wykonania prac na tych towarach, a następnie powrotnego ich wywozu na terytorium Niemiec.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; towar-przemieszczanie towarów; usługi; wywóz
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 13 marca 2015 r. (data wpływu 16 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów czynności przemieszczenia z terytorium Niemiec na terytorium kraju towarów własnych Spółki w celu wykonania prac na tych towarach, a następnie powrotnego ich wywozu na terytorium Niemiec - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów czynności przemieszczenia z terytorium Niemiec na terytorium kraju towarów własnych Spółki w celu wykonania prac na tych towarach, a następnie powrotnego ich wywozu na terytorium Niemiec.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - A. (dalej jako „A.”) jest spółką utworzoną i istniejącą na podstawie prawa luksemburskiego, z siedzibą przy\`(...)\` Luksemburg (Wielkie Księstwo Luksemburga). A. jest częścią grupy kapitałowej A., prowadzącej jeden z największych na świecie sklepów internetowych. W ramach grupy A., A. jest podmiotem odpowiedzialnym za zakupy towarów od sprzedawców (dalej jako „Sprzedawcy”) oraz ich sprzedaż klientom A. w różnych krajach Unii Europejskiej (dalej jako „Klienci”).

Na terenie Polski grupa A. prowadzi działalność za pośrednictwem szeregu spółek, do których należy między innymi A. Sp. z o.o. (dalej jako „AFP”). A. jest jedynym wspólnikiem AFP. AFP jest spółką utworzoną i istniejącą na podstawie prawa polskiego, z siedzibą w W. AFP jest z kolei jedynym wspólnikiem zarówno A. Sp. z o.o. (dalej jako „AFPo”), jak i A. Sp. z o.o. (dalej jako „AFWr”). Obydwie spółki są podmiotami utworzonymi i istniejącymi na podstawie prawa polskiego, a ich siedziby mieszczą się w W.

W ramach prowadzonej działalności A. korzysta z przestrzeni magazynowej. W Polsce A. korzysta z przestrzeni magazynowej udostępnianej przez AFP (spółki będącej operatorem magazynów należących do AFPo i AFWr). Pierwszy z tych magazynów, którego właścicielem jest AFPo, znajduje się w miejscowości S. Drugi z magazynów, będący własnością AFWr, znajduje się w B.

A. planuje obecnie reorganizację procesu pozyskiwania towarów od Sprzedawców i ich sprzedaży Klientom.A. będzie nabywać towary od Sprzedawców, tj. od podmiotów z krajów należących do Unii Europejskiej, jak i z krajów spoza obszaru UE. Z perspektywy VAT wszystkie transakcje będą stanowiły krajowe dostawy towarów na terenie Niemiec lub wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów na terenie Niemiec bądź import towarów na terenie Niemiec. Następnie A. będzie przewozić towary do jednego z polskich magazynów.

Na terytorium Niemiec towary będą przechowywane na terenie stacji etapowych w magazynach prowadzonych przez inne podmioty z grupy A. Następnie towary będą umieszczane na paletach i ładowane na ciężarówki. Po przybyciu ciężarówek na teren odpowiedniego magazynu w Polsce towary zostaną rozładowane z ciężarówek i przyjęte do magazynu oraz będą przechowywane na składowiskach na terenie magazynów.

Podczas składowania w polskich magazynach towary będą przedmiotem różnego rodzaju usług wykonywanych na nich przez AFP. AFP będzie wykonywać usługi na podstawie umowy o świadczenie usług zawartej z A. AFP będzie wystawiać A. faktury za usługi wykonane w odniesieniu do towarów. Prawo własności oraz ekonomiczne władztwo nad towarami (tzn. prawo rozporządzania towarami jak właściciel), znajdującymi się na terytorium Polski, nie zostaną przeniesione na AFP, AFPo ani AFWr, i przez cały czas pozostaną przy A.

W chwili przyjęcia towarów do magazynu wykonanych zostanie na nich szereg usług, tzn. skanowanie rozmiarów, pakowanie i foliowanie. Ponadto towary zostaną umieszczone w opakowaniu zewnętrznym i opatrzone indywidualnymi etykietami.

Po umieszczeniu ich w odpowiednim miejscu na terenie magazynu towary pozostaną w nim do czasu złożenia na nie zamówienia przez Klienta poprzez stronę internetową A., lecz nie dłużej niż przez okres jednego roku. W tym momencie towary zostaną rozdzielone pomiędzy konkretne zamówienia Klientów, umieszczone w pudełku i wysłane z magazynu. Po wysyłce towarów z magazynu, zostaną one przewiezione z powrotem do Niemiec.

Towary będą przewożone do magazynów na terenie Niemiec prowadzonych przez spółki należące do grupy A. lub, w przypadku docelowych Klientów z terenu Niemiec (zarówno zarejestrowanych, jak i niezarejestrowanych jako podatnicy VAT), bezpośrednio do Klientów.

Poza opisanymi powyżej usługami, niektóre towary będą przedmiotem dodatkowych usług takich jak pakowanie ozdobne. Pakowanie ozdobne wykonywane jest w przypadku, gdy Klient zamówił towar z przeznaczeniem na prezent; usługa ta obejmuje wszelkie bezpośrednie i pośrednie czynności związane z ozdobnym pakowaniem prezentów.

Towary mogą być również zwracane do Sprzedawców. W takim przypadku towary są wybierane, sortowane, pakowane i odsyłane na teren Niemiec.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy A. będzie zobowiązana uznać przemieszczenie towarów z Niemiec do Polski, przy założeniu ich późniejszego wywozu z powrotem do Niemiec, za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z póź. zm.; dalej jako „Ustawa o VAT”)?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W opinii A., Spółka nie będzie zobowiązana do uznania przemieszczenia towarów z Niemiec do Polski, przy założeniu ich późniejszego wywozu z powrotem do Niemiec, za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce w rozumieniu art. 11 ust. 1 Ustawy o VAT. Zdaniem A., przemieszczenie towarów z Niemiec do Polski oraz z powrotem do Niemiec będzie neutralne z punktu widzenia polskiego VAT.

Powyższy wniosek wynika z następujących argumentów:

1\. Uwagi wstępne i podstawa prawna.

Pytanie dotyczy kwestii, czy przemieszczenie towarów z Niemiec do Polski należy uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów dla celów polskiego podatku VAT. Przemieszczenie towarów nie będzie się wiązało z przeniesieniem własności towarów, natomiast towary będą przedmiotem usług wykonywanych przez osobę trzecią na terenie Polski.

Oceny, czy takie przemieszczenie należy uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, należy dokonać na podstawie ustępujących przepisów:

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów następuje w sytuacji, gdy:

(a) przemieszczenie towarów dokonywane jest przez podatnika, do którego towary należą (lub na rzecz podatnika, do którego to towary należą) z innego państwa członkowskiego UE do Polski;

(b) towary zostały wytworzone, wydobyte lub nabyte (w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo zaimportowane) w państwie członkowskim, z którego zostały pierwotnie przywiezione, w ramach przedsiębiorstwa prowadzonego przez podatnika; oraz

(c) towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Niemniej jednak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT, tego rodzaju przemieszczenia nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, jeżeli przemieszczone towary „mają być przedmiotem wykonanych na terytorium kraju na rzecz tego podatnika usług polegających na ich wycenie lub wykonaniu na nich prac”, a po wykonaniu tych usług towary mają powrócić na terytorium państwa członkowskiego, z którego zostały pierwotnie przywiezione.

W związku z powyższym, A. nie będzie zobowiązana do uznania przewozu towarów z Niemiec do Polski za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce, jeżeli towary będą przedmiotem usług polegających na wykonaniu na nich prac na terytorium Polski.

Zdaniem A., przesłanka ta została spełniona w niniejszym przypadku. Istnieją trzy podstawowe argumenty za przyjęciem interpretacji A.:

(a) po pierwsze, z dosłownego brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT wynika, że powinien on mieć zastosowanie w przypadku A. (patrz pkt 2 poniżej);

(b) po drugie, zastosowanie art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT jest zgodne z celem tego artykułu (patrz pkt 3 poniżej);

(c) po trzecie, art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT został wcześniej zastosowany w podobnych interpretacjach podatkowych (patrz pkt 4 poniżej).

2\. Z dosłownego brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT wynika, że powinien on mieć zastosowanie w przypadku A.

Jak wskazano powyżej, A. nie będzie zobowiązana do uznania przewozu towarów z Niemiec do Polski za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce, jeżeli towary będą przedmiotem usług polegających na wykonaniu na nich prac na terytorium Polski. W związku z powyższym należy wskazać, co należy rozumieć pod pojęciem usług polegających na wykonaniu na nich prac na terytorium Polski.

Analizując pojęcie usług polegających na wykonaniu na towarach prac, należy przede wszystkim pamiętać o tym, że termin usługi w kontekście podatku VAT rozumie się jako każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów, w tym między innymi przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych oraz zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności (patrz art. 8 Ustawy o VAT).

Ustawa o VAT nie zawiera prawnej definicji wykonywania prac na towarach, w związku z czym wyrażenie to należy interpretować zgodnie z jego znaczeniem potocznym.

Wielki Słownik Języka Polskiego PAN definiuje „pracę” jako „pracę fizyczną” lub „pracę stałą”. Termin „praca fizyczna” definiowany jest jako „czynności wykonywane po to, by uzyskać zamierzony efekt”, natomiast „praca stała” definiowana jest jako „systematyczne wykonywanie określonych czynności w celach zarobkowych” (Wielki Słownik Języka Polskiego PAN jest dostępny na stronie internetowej www.wsjp.pl).

Dlatego też wyrażenie „usługi polegające na wykonywaniu na towarach prac” należy rozumieć jako czynności wykonywane na towarach po to, by osiągnąć zamierzony efekt, których to czynności nie można uznać za dostawę towarów.

Ponadto, interpretując omawiany zapis należy wziąć pod uwagę fakt, że art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT nie ogranicza charakteru ani rodzaju usług, do których przepis ten ma zastosowanie. Zgodnie z indywidualną interpretacją podatkową wydaną przez Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 15 lipca 2013 roku (nr IPPP3/443-285/13-4/JK), dotyczącą interpretacji art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT w kontekście usług naprawczych wykonywanych na ogniwach słonecznych przez polską spółkę na rzecz niemieckiego właściciela, „przepisy nie określają rodzaju ani charakteru prac, jakie mogą być wykonane w ramach usług na ruchomym majątku rzeczowym. Mogą to zatem być prace drobne, a także świadczenia złożone, wymagające zaangażowania wielu różnego rodzaju prac”. W związku z powyższym, wyrażenie „usługi polegające na wykonywaniu na towarach prac” należy interpretować szeroko, jako obejmujące wszelkie czynności, które można uznać za usługi polegające na wykonywaniu prac.

W opinii Spółki, wszystkie czynności, które będą wykonane przez AFP na rzecz A., wchodzą w zakres usług polegających na wykonywaniu prac. Ponadto, poza przechowywaniem towarów na terenie stacji etapowych, umieszczaniem ich na paletach i załadunkiem na ciężarówki, wszystkie opisane powyżej czynności będą wykonywane w Polsce.

W związku z powyższym, przemieszczenie towarów z Niemiec do polskich magazynów przez A. nie może zostać uznane za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce.

Ponadto, w opinii Wnioskodawcy, towary mogą pozostać w Polsce przez wskazany we wniosku okres, ponieważ art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT nie przewiduje jakichkolwiek ograniczeń długości okresu, w ciągu którego towary mogą pozostawać w Polsce.

Ponadto fakt, że po przechowywaniu towarów i wykonywaniu na nich usług w Polsce towary mogą zostać przemieszczone do magazynów znajdujących się w Niemczech i prowadzonych przez spółki należące do grupy A. lub, w przypadku Klientów z terenu Niemiec, bezpośrednio do Klientów, nie ma wpływu na fakt, że A. nie ma obowiązku uznać przemieszczenia towarów z Niemiec do swoich polskich magazynów za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT wymaga jedynie, by towary zostały przemieszczone z Polski z powrotem do państwa członkowskiego, z którego zostały pierwotnie przywiezione. W szczególności, art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT nie odnosi się do tego, gdzie towary powinny być przechowywane po opuszczeniu Polski i przybyciu do państwa członkowskiego, z którego zostały pierwotnie przywiezione (w przypadku A. - do Niemiec). Co więcej, podobny pogląd został wyrażony w indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w dniu 11 czerwca 2014 roku (nr IPPP3/443-229/14-2/KT).

3\. Zastosowanie art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT jest zgodne z celem tego artykułu.

Kolejnym argumentem potwierdzającym słuszność poglądu Wnioskodawcy, że przemieszczenia towarów z Niemiec do Polski nie stanowi wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów po stronie A., jest cel wprowadzenia art. 12 ust. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, tzn. nienakładanie zbędnych zobowiązań na przeniesienia towarów, które nie mają stałego charakteru.

Jeżeli nie istniałby art. 12 ust. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, wówczas każdorazowe przemieszczenie towarów na potrzeby wykonywania na nich prac oraz bez przeniesienia własności rodziłoby liczne zobowiązania po stronie podmiotu dokonującego przemieszczenia. W takim przypadku właściciel miałby obowiązek zarejestrować się jako podatnik VAT na terytorium Polski oraz rozliczyć wewnątrzwspólnotową transakcję pomiędzy państwem członkowskim, z którego towary zostały pierwotnie przywiezione, a Polską, z chwilą przemieszczenia towarów do Polski, a następnie „odwrotność” tej transakcji z chwilą, gdy towary opuszczą Polskę. Jednocześnie, ze względu na zastosowanie mechanizmu odwróconego obciążenia, transakcje te nie miałaby jakiegokolwiek wpływu na rozliczenia podatku VAT. Jedynym ich skutkiem byłaby długotrwała procedura, która nie doprowadziłaby do zapłaty jakiegokolwiek podatku.

Powyższa logika przekłada się bezpośrednio na sytuację A.. Jeżeli art. 12 ust. 6 pkt 1 Ustawy o VAT nie miałby zastosowania, A. musiałaby uznać przemieszczenie towarów za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów z chwilą przybycia towarów do Polski, a następnie za wewnątrzwspólnotową transakcję z chwilą przemieszczenia towarów z powrotem do Niemiec.

Obydwie te transakcje podlegają mechanizmowi odwrotnego obciążenia, w związku z czym nie doprowadzą one do zapłaty jakiegokolwiek podatku. W szczególności, przemieszczenie towarów z Niemiec do Polski będzie traktowane jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce i nie będzie prowadzić do zapłaty podatku, ponieważ VAT naliczony od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (art. 11 ust. 1 Ustawy o VAT) pomniejszać będzie VAT należny (art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. d Ustawy o VAT). Późniejsze przemieszczenie towarów z Polski do Niemiec stanowić będzie wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w Polsce (art. 13 ust. 3 Ustawy o VAT) i podlegać będzie zerowej stawce podatku (art. 41 ust. 3 Ustawy o VAT).

W związku z powyższym, zastosowanie art. 12 ust. 6 pkt 1 Ustawy o VAT w przypadku A. jest nie tylko zgodne z dosłownym brzmieniem przepisów, lecz również z ich celem.

4\. Art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT został wcześniej zastosowany w podobnych interpretacjach podatkowych.

Zastosowanie art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT jest również zgodne z wcześniejszymi interpretacjami podatkowymi, np. indywidualną interpretacją podatkową wydaną przez Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 17 grudnia 2012 roku (nr IPPP3/443-1018/12-2/KC) oraz indywidualną interpretacją podatkową wydaną przez Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 11 czerwca 2014 roku (nr IPPP3/443-229/14-2/KT).

Pierwsza ze wskazanych wyżej interpretacji dotyczyła brytyjskiej spółki handlującej skórami owczymi. Brytyjski podmiot nabywał i importował skóry owcze do Wielkiej Brytanii, a następnie przewoził je do Polski w celu szlifowania, przycinania do rozmiarów, sortowania i pakowania do transportu. W ramach podjętej reorganizacji swojego przedsiębiorstwa brytyjska spółka planowała przechowywać skóry owcze w Polsce (po ich wyszlifowaniu, przycięciu itp.), w związku z czym zwróciła się o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej potwierdzającej, że przechowywanie skór będzie wchodzić w zakres przepisów art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT. Organ podatkowy potwierdził słuszność poglądu brytyjskiej spółki.

Druga interpretacja dotyczyła niemieckiej spółki prowadzącej działalność w zakresie dystrybucji mebli dziecięcych, artykułów tekstylnych i materacy dla dzieci. Niemiecka spółka przemieszczała towary z Niemiec do Polski. W Polsce towary były przedmiotem usług kompletowania wykonywanych przez podmiot polski. Usługi kompletowania polegały przede wszystkim na dołożeniu do łóżeczka materaca, pościeli oraz wsporników do baldachimu. Skompletowane zestawy były następnie przemieszczane z powrotem do Niemiec. Niemiecka spółka wystąpiła o wydanie interpretacji potwierdzającej, że nie jest zobowiązana uznać opisanej powyżej sytuacji za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce. Organ podatkowy potwierdził stanowisko spółki.

Zdaniem Spółki, sytuacje opisane we wspomnianych powyżej interpretacjach podatkowych są w znacznym stopniu podobne do sytuacji A.. W związku z powyższym, organ podatkowy powinien wziąć pod uwagę argumentację przedstawioną w tych interpretacjach i odnieść ją do niniejszego przypadku.

5\. Wniosek.

Na zakończenie Spółka jeszcze raz zwraca uwagę na fakt, że wszystkie przesłanki konieczne do zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT zostały w niniejszej sprawie spełnione. Ponadto, pogląd wyrażony przez A. jest zgodny z dosłownym brzmieniem art. 12 ust. 1 pkt 6 Ustawy o VAT. Co więcej, pogląd A. jest zgodny z celem tego przepisu oraz z treścią interpretacji podatkowych wydanych we wcześniejszych sprawach.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, A. nie będzie zobowiązana do uznania przemieszczenia towarów z Niemiec do Polski, przy założeniu ich późniejszego wywozu z powrotem do Niemiec, za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce w rozumieniu art. 11 ust. 1 Ustawy o VAT. Zdaniem Spółki, przemieszczenie towarów z Niemiec do Polski oraz z powrotem do Niemiec będzie neutralne z punktu widzenia polskiego podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.