Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.124.2025.2.PSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-24
Teza: Interpretacja indywidualna dotycząca preferencyjnego
opodatkowania dochodów generowanych przez prawa
własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
preferencje-preferencyjne opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 marca 2025 r. (wpływ 24 marca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2 kwietnia 2024 r.
    pod firmą (...) usługi informatyczne, adres do korespondencji ul. (...), zarejestrowaną w
    CEIDG pod numerem NIP: (...) i numerem REGON: (...). Przedmiotowa działalność
    dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności
    gospodarczej. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. 2021 poz. 1128 ze zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na
    podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Niego forma
    opodatkowania to podatek liniowy 19%. Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z
    preferencyjnej stawki opodatkowania 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od
    etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy,
    wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych
    etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie
    jest On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę
    świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia
    pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne
    wady świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod
    dojścia do umówionego rezultatu.

    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów. Na
    potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
    indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
    się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
    dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
    implementacji.
    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
    funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
    programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
    uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
    projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
    jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
    oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość
    wykonywania testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
    poprawek, czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
    testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych. Wsparcie Kontrahenta
    podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej w trakcie
    użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych błędów na etapie
    produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże błędów.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
    systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
    programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
    funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie
    każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności:
    - (...).
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie
    art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.
    U. z 2021 r. poz. 1062 z późn. zm. dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem
    przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt
    1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w
    powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu
    utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z
    dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP
    BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko,
    w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności
    programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi
    być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie
    tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie
    danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a

    także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie,
    stanowiącymi, że:
    - materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
    komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
    postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
    bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
    Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
    Warszawa 2019 – art. 74);
    - nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
    przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
    odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr.
    SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa
    1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych
    przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania
    opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie
    algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację,
    modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
    wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie
    miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę, jak i Kontrahenta na rzecz którego są realizowane zlecenia
    programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności
    gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta,
    czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje On tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku,
    w którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże
    nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona

    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co
    oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich
    programów, z których osiąga przychód. Nadto czynności wykonywane przez
    Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy
    wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i
    znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego,
    sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w
    zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) Koszt usługi księgowej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala
    na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5%
    stawia podatkowej (Ulga IP Box). Koszt ten jest nieodzowny jeśli wytwarzane
    oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto, dzięki
    prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na
    wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego
    programu komputerowego. Również należy podkreślić, że prowadzenie księgowości
    jest niezbędne do prowadzenia działalności per se.
    b) Koszt użytkowania samochodu – koszt związany z .użytkowaniem samochodu (np.
    paliwo, ubezpieczenie, serwis) umożliwia Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do
    Klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do
    specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy
    to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Podkreślić należy, iż
    użytkowanie samochodu jest wprost związane z wytworzeniem oprogramowania;
    c) Koszt zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
    ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
    wyposażeniem biura (np. biurko, krzesło, lampka). Jak powszechnie wiadomo
    odpowiednio przygotowane miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki,
    stąd należy przyjąć że wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy
    kosztami niezbędnymi w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej;
    d) Koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
    sprzętu komputerowego i elektronicznego (np. telefon, komputer, monitor, drukarka)
    to koszty stałe, które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako
    programista. Tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego
    sprzętu komputerowego i elektronicznego. Komputer jest podstawowym narzędziem
    pracy każdego programisty. Natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga
    wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie
    usprawnia posiadane urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu komputerowego
    /elektronicznego, peryferiów komputerowych oraz akcesoriów elektronicznych. W
    szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z

    nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku
    wydajności jego pracy. Dla przykładu zakup telefonu oprócz sprawdzania
    kompatybilności oprogramowania (testowania), umożliwia również konsultację z
    Klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go
    do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co bez wątpienia pozwala na
    maksymalne spersonalizowanie produktu. Z całą pewnością należy stwierdzić, iż
    przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są
    niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu.
    Od 2 kwietnia 2024 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb
    ustawy o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona
    techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne
    zestawienie dokumentów.
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala
    dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże Ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika
    Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art.
    30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W piśmie z 24 marca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. W związku z tym, że z przedstawionego opisu sytuacji faktycznej, tj.:
        Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów,
        a w szczególności:
        - (...).
      nie wynika w jednoznaczny i zrozumiały sposób jakie konkretne zlecenia
      programistyczne realizuje Pan na rzecz swoich Kontrahentów i tym samym jakie
      konkretne programy komputerowy Pan tworzy lub rozwija, proszę wyjaśnić:
        a) jakie konkretne programy komputerowe (prawa autorskie do tych programów
        komputerowych) są przedmiotem wniosku?
        Proszę przedstawić szczegółowy opis będących przedmiotem zapytania
        programów komputerowych (konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje oraz na
        czym polega ich innowacyjność) wraz ze wskazaniem, czy zostały stworzone
        /rozwinięte w okresie, którego dotyczy wniosek.
        b) czy wszystkie „oprogramowania”, „systemy”, „projekty”, „moduły” to programy
        komputerowe, które są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Pana?
        Sposób, w jaki używa Pan ww. pojęć nie pozwala na stwierdzenie, czy różne
        pojęcia określają różne efekty Pana prac, czy pojęcia te są używane zamiennie,
        żeby określić ten sam efekt Pana prac.
    Odpowiedź: Poniżej znajduje się odpowiedź na pytania oznaczone literami a i b:
    Odwołując się do fragmentu wniosku Wnioskodawcy:
    „Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych”.
    Wszystkie efekty pracy Wnioskodawcy mogą być w Jego opinii uznane za szeroko
    rozumiany program komputerowy. Wskazane we wniosku zlecenia programistyczne,

    realizowane na rzecz Kontrahentów stanowią konkretne programy komputerowe,
    zatem odpowiedź na to pytanie została już udzielona przed jego wystosowaniem w
    wezwaniu.
    Wnioskodawca aby zobrazować jakie programy komputerowe wytworzył zamieścił we
    wniosku poniższy opis:
    - (...).
    Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, iż:
      - (...).
    Oprogramowania te są innowacyjne, ponieważ wniosły nowe możliwości,
    funkcjonalności, które dotychczas nie występowały. Odnośnie konkretnych nazw – nie
    każdy program komputerowy, który tworzył Wnioskodawca posiadał swoją nazwę
    własną, stąd opisano funkcjonalności. Ponadto wskazanie nazw w żaden sposób nie ma
    znaczenia z punktu widzenia sprawy.
    Wszystkie programy komputerowe zostały stworzone/rozwinięte przez Wnioskodawcę
    w okresie, którego dotyczy wniosek.
    2. W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu
    do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek?
    Należy ponadto wyjaśnić, jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania
    nowego „programu komputerowego” lub rozwijania istniejącego, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do rozwijania (jakiego „programu
        komputerowego”?) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego
        tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”?
      b) w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony i rozwinięty przez
        Pana „program komputerowy”? Czego dotyczyło tworzenie i rozwijanie przez Pana
        „programu komputerowego”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje,
        rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował?
      c) co powoduje, że wytworzony nowy „program komputerowy” lub rozwinięty w
        znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
      d) na czym polega oryginalność tego „programu komputerowego”?
      e) zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż
        „program komputerowy” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
      Odpowiedź: Poniżej znajduje się odpowiedź na pytania oznaczone literami a, b, c, d
      oraz e:
      Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy on program komputerowy ma
      charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
      indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
      nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
      Wnioskodawca tworzy program komputerowy w zależności od potrzeb Klientów, z
      którymi współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności
      archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb.
      Wnioskodawca jest w stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma
      miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej,
      w ramach której prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i
      metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
      wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z
      posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie
      „twórczym” owej działalności tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu
      odróżniają się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają

      cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra
      Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów
      wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX).
      Wnioskodawca zmierzając do rozwinięcia/stworzenia programu komputerowego
      podejmuje działania mające na celu realizację projektu, a w szczególności:
      Realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta,
      poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy
      uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi
      wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia programistyczne
      realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
      nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta.
      Na potrzeby wniosku Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne
      etapy:
      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
        indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu,
        zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych
        rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i
        metod jego implementacji;
      2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
        funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
        programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
        uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
        projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
        jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
        oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania
        testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też
        optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów
        systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
        akceptacyjnych. Wsparcie Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
        świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane
        z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
        oraz poprawą tychże błędów.
      3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia
        aktualizacji systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością
        wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z
        dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest
        dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów.
      Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu,
      którego tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość
      rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić.
      Wnioskodawca tworzy programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością
      i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych
      zmian do tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca nie jest podmiotem, który
      pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją
      działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
      prawa do stworzonego dzieła.
    3. W związku ze wskazaniem we wniosku, że:
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów
    wiedzy.

    proszę wyjaśnić:
      a) czy Pana działalność, w ramach której tworzy i rozwija Pan „program komputerowy”
        prowadzona jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
        pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
        przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?
      b) na czym polega systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana
        działań w zakresie opisanych we wniosku czynności?
      c) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwinięcia
        istniejącego „programu komputerowego” w poszczególnych latach oraz źródeł
        finansowania zaplanowanych prac?
      d) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich
        zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
        rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
      e) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach,
        a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego i
        rozwiniętego „programu komputerowego”?
      Odpowiedź:
      a) Wnioskodawca wskazuje, że prowadzona przez Niego działalność jest prowadzona
        w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, a tym samym
        systematyczny. Ponadto jest prowadzona według przygotowanego harmonogramu
        prac, z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
      b) Systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Wnioskodawcę działań w
        zakresie opisanych we wniosku czynności polega na tym, że działalność jest
        prowadzona w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, a tym samym
        systematyczny.
        Zgodnie z Objaśnieniami Podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa
        Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
        przez prawa własności intelektualnej – IP BOX: „(...) spełnienie kryterium »
        systematyczności« danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
        działalności, w tym od określonego okresu przez jaki działalność taka ma być
        prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika
        podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i
        przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego
        określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby.
        Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
        sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”.
        W doktrynie podkreśla się, że „Z przytoczonego powyżej fragmentu objaśnień
        podatkowych wynika, że działalność systematyczna to przede wszystkim taka
        działalność, która prowadzona jest w sposób metodyczny, zaplanowany i
        uporządkowany” R. Kowalski (w:) PIT. Komentarz do wybranych przepisów; Gdańsk
        2020, art. 5 (a).
      c) Wnioskodawca wskazuje, iż za każdym razem postawił sobie ten sam cel –
        stworzenie oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie
        zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Wnioskodawca samodzielnie je
        stworzył, dysponując jedynie własnym sprzętem oraz swoją wiedzą i
        doświadczeniem.

      d) Wnioskodawca wskazuje, iż przy każdym programie komputerowym zostały
        osiągnięte te same cele – stworzenie oprogramowania spełniające ustalone
        wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując jedynie własnym
        sprzętem oraz swoją wiedzą i doświadczeniem.
      e) Każdy proces tworzenia programu komputerowego posiadał harmonogram prac,
        który został każdorazowo zrealizowany. Harmonogram prac polega na określeniu
        celu jaki ma spełniać program komputerowy, ustalenie sposobu dojścia do danego
        celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
        zaplanowanie prac (kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja
        (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie
        poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu),
        zakończenie (zdanie efektów prac).
    4. Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego
      „programu komputerowego”?
    5. Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach opisanej we
      wniosku działalności?
    6. Przy użyciu jakich „technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie
      nowe zastosowania, jakie usprawnienia odróżniają tworzone i rozwijane „programy
      komputerowe” od już istniejących?
    7. Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte były tworzone i rozwijane produkty, usługi, procesy?
    8. Czy Pana działania polegające na rozwijaniu „programów komputerowych” zmierzają do
      poprawy użyteczności albo funkcjonalności tych „programów komputerowych”?
      Odpowiedź: Poniżej znajduje się odpowiedź na pytania oznaczone numerami 4, 5, 6, 7,
      8:
      Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu,
      którego tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość
      rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na
      doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają
      zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż programy
      stworzone przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie
      starych programów, lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
      Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu
      doprowadzić. Praca Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i
      odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
      funkcjonalności. Wnioskodawca tworzy programy komputerowe – utwory w
      rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego
      cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy
      wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
      Przed przystąpieniem do tworzenia programu komputerowego Wnioskodawca
      dysponuje wiedzą i doświadczeniem z zakresu programów i narzędzi komputerowych,
      architektury systemów oraz rozwiązań infrastrukturalnych (bez tego Kontrahent nie
      zleciłby Wnioskodawcy tworzenia programu komputerowego). Jednak Wnioskodawca
      każdorazowo musi wybrać najbardziej odpowiednią technologię IT (zestaw narzędzi i
      języków programowania). Musi również nabyć wiedzę nt. nowych technologii
      niezbędnych do zastosowania w projekcie, co wiąże się z wykorzystaniem posiadanych
      przez Wnioskodawcę zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Działania
      Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu programów komputerowych zmierzają do
      poprawy użyteczności albo funkcjonalności tych programów komputerowych.
      Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania nie są prostymi funkcjami,
      kosmetycznymi poprawkami do istniejących systemów. Są to zaawansowane, zupełnie

      nowe rozwiązania, które w znaczący sposób podnoszą funkcjonalność całego systemu,
      któremu służą.
      Jak wskazano powyżej, przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
      Wnioskodawca każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiąże się z
      wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
      wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
      oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją
      wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest
      podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko
      związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej
      następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
      W swojej pracy Wnioskodawca korzysta z języków programowania (technologii) takich
      jak: (...).
      W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze
      rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
      aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego Kontrahenta, tym
      samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Posiadając wykształcenie kierunkowe –
      ukończył studia na kierunku informatyka – Wnioskodawca skutecznie wykorzystuje
      zgromadzoną wiedzę oraz doświadczenie do planowania, projektowania i tworzenia
      innowacyjnych rozwiązań w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub
      usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i
      pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
      Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu
      skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości,
      który Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. Ponadto warto wspomnieć, że
      twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
      largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania
      stanowią nowość w jego działalności, więc do momentu ich wytworzenia
      Wnioskodawca nie oferował podobnych rozwiązań.
    9. Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:
      (...) Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i
      jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych (...)
      należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
      przypadku rozwijania utworów – efekty Pana samodzielnej pracy były/są/będą
      odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
      74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
      Odpowiedź: W każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
      przypadku rozwijania utworów, powstaje nowe kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, które przysługuje Wnioskodawcy i podlega ochronie prawnej zgodnie z
      art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    10. Czy przysługują wyłącznie Panu majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych
      „programów komputerowych”?
      Odpowiedź: Wyłącznie Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do tworzonych
      przez Niego programów komputerowych – aż do ich odpłatnego zbycia na rzecz
      Kontrahenta.
    11. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj.
      zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, były/są/będą utworami w
      rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

      · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
      · nie były/nie są/nie będą efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
        określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić
        i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
      · nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
        projektów zlecanych przez Kontrahentów?
      Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy
      komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
      charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
      Ponadto nie były, nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
      rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się
      z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.
      Nie były, nie są i nie będą również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
      szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    12. Dochodów za jaki okres albo okresy (lata podatkowe) dotyczy Pana wniosek?
      Odpowiedź: Wniosek dotyczy dochodów Wnioskodawcy osiąganych począwszy od 2
      kwietnia 2024 r. – tj. od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej do
      momentu ewentualnej zmiany stanu faktycznego lub prawnego, wpływającego na
      możliwość korzystania przez Wnioskodawcę z preferencyjnego 5% opodatkowania.
    13. Jeżeli wniosek dotyczy również dochodów za przyszłe okresy (lata następne), czy będą
      one uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych
      we wniosku (jeżeli nie, należy wyczerpująco przedstawić okoliczności ich uzyskiwania)?
      Odpowiedź: Wniosek dotyczy również dochodów za przyszłe okresy. Dochody
      uzyskiwane będą w takich samych okolicznościach faktycznych jak przedstawione we
      wniosku.
    14. Jaką formą była, jest i będzie opodatkowana Pana działalność gospodarcza w
      poszczególnych latach wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 12 (wg skali
      podatkowej, tzw. podatkiem „liniowym”, ryczałtem od przychodów
      ewidencjonowanych, w formie karty podatkowej)?
      Odpowiedź: Działalność gospodarcza Wnioskodawcy od początku jest opodatkowana
      podatkiem liniowym. Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości zmiany formy
      opodatkowania na skalę podatkową.
    15. Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich
      (innych niż Kontrahent)?
      Odpowiedź: Zgodnie z postanowieniami zawartych umów Wnioskodawca i Jego
      Kontrahent są niezależnymi podmiotami. Wnioskodawca występuje jako podmiot
      profesjonalny, w związku z czym ponosi On odpowiedzialność wobec osób trzecich za
      rezultat oraz wykonywanie czynności w ramach realizacji zleceń programistycznych.
    16. W jaki sposób umowy z Kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do „programu
        komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich).
      Odpowiedź: Wnioskodawca otrzymuje od Kontrahenta wynagrodzenie za świadczenie
      usług programistycznych oraz informatycznych, w którym to wynagrodzeniu zawarte

      jest honorarium za przeniesienie majątkowych praw autorskich do wytworzonego
      oprogramowania.
      Zdaniem Wnioskodawcy stanowi ono dochód z tytułu sprzedaży kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej, w postaci m.in. dokumentacji projektowej programu
      komputerowego, uwzględniając szeroką definicję programu komputerowego, w tym m.
      in. dokumentację techniczną oprogramowania, w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z
      art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. Wynika to z przytoczonej argumentacji, która
      jednoznacznie wskazuje na to, że jest to dochód z programu komputerowego
      będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyliczony zgodnie z
      formułą wyrażoną w ustawie o PIT.
      W ramach świadczonych usług Wnioskodawca wykonuje szereg czynności, które nie są
      wprost związane z wytworzeniem prawa własności intelektualnej, chociaż często są
      niezbędne w celu poprawnego zrealizowania projektu. Takie jak spotkania
      organizacyjne czy przegląd kodu. Czynności tych Wnioskodawca nie zalicza jednak do
      czynności twórczych i dochód z nich wydziela odpowiednio w prowadzonej ewidencji
      w ten sposób, że ulgą zamierza objąć tylko tę część dochodu, która pochodzi z
      czynności stricte twórczych.
    17. Jak należy rozumieć, że:
      Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
      Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
      podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
      komputerowym?
      W szczególności:
      · na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane Pana „zaangażowanie w
        prace nad określonym programem komputerowym”, skoro „program
        komputerowy” jest w całości efektem Pana pracy?
      · w jaki sposób Pana „zaangażowanie” czy poziom „zaangażowania” przekłada się na
        wartość Pana wynagrodzenia?
      Odpowiedź: Zaangażowanie w prace nad określonym programem komputerowym jest
      ustalane na podstawie prowadzonej ewidencji, w której Wnioskodawca wskazuje ile
      czasu zajmował się danym programem. Kryterium, w oparciu o które ustalane jest
      zaangażowanie, stanowi czas, który Wnioskodawca poświęcił na tworzenie danej
      części programu komputerowego.
      Wnioskodawca wylicza ile czasu w ciągu jednego okresu rozliczeniowego poświęcił na
      tworzenie programu komputerowego, a ile na działania nietwórcze, następnie określa
      jaka była to część całego czasu poświęconego na świadczenie usług w danym okresie
      rozliczeniowym. Na podstawie takich obliczeń Wnioskodawca ustala wysokość
      wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.
    18. Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z Kontrahentami? Czy:
      · są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne), czy
      · zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych
        warunków przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana określonych
        prac albo etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie jakich warunków lub
        zaistnienie jakich okoliczności wyznacza koniec okresu rozliczeniowego?
      Odpowiedź: Poszczególne umowy z Kontrahentami jako okresy rozliczeniowe
      przewidują stałe okresy czasowe, zwykle są to okresy miesięczne.

    19. Jak na gruncie poszczególnych umów z Kontrahentami wygląda relacja między
      przeniesieniem przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnego efektu Pana pracy a
      upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością
      tego wynagrodzenia?
      Odpowiedź: Wynagrodzenie dla Wnioskodawcy za przeniesienie autorskich praw do
      programów komputerowych lub ich części, zawiera się w należnościach z tytułu
      świadczonych usług na rzecz jego Kontrahentów. W przeważającej części
      wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi wynagrodzenie za przeniesienie autorskich
      praw majątkowych do programu komputerowego. Powyższe wynagrodzenie zawiera
      się w wynagrodzeniu całkowitym, które Wnioskodawca otrzymuje w związku z umową
      z Kontrahentem. W przeważającej części faktury przychodowe obejmują
      wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do określonych
      programów, zaś reszta wynagrodzenia obejmuje tytuły w związku z pozostałymi
      usługami, jakie Wnioskodawca świadczy na rzecz swoich Kontrahentów.
      Wnioskodawca wskazuje, że prawa autorskie do programu komputerowego są
      przenoszone w oparciu o postanowienia umowne wskazane w umowie z
      Kontrahentem w ramach wynagrodzenia umownego.
    20. Jak należy rozumieć sformułowanie:
      Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala
      dochód z każdego programu komputerowego,
      które sugeruje cykliczność ustalania dochodów z poszczególnych „programów
      komputerowych”) w kontekście okoliczności, że przenosi Pan prawa do „programów
      komputerowych” na Kontrahentów (a więc dokonuje jednorazowych czynności, po
      których prawa do poszczególnych „programów” nie są już Pana składnikiem majątku
      wykorzystywanym w działalności gospodarczej)?
      Odpowiedź: Sformułowanie „Na koniec każdego okresu rozliczeniowego
      kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego”
      należy rozumieć w kontekście przyjętego przez strony modelu współpracy, w którym
      Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz swoich Kontrahentów w ramach umów
      cywilnoprawnych (B2B), w tym tworzy programy komputerowe w rozumieniu
      przepisów prawa autorskiego.
      W praktyce, w ramach każdego okresu rozliczeniowego (zazwyczaj miesięcznego),
      Wnioskodawca opracowuje fragment kodu, który zgodnie z aktualnym orzecznictwem
      stanowi program komputerowy, utwór podlegający ochronie.
      Ustalenie dochodu z każdego programu komputerowego na koniec danego okresu
      rozliczeniowego ma charakter porządkujący i wynika z przyjętego przez strony
      (Wnioskodawcę i jego Kontrahentów) modelu cyklicznego rozliczania współpracy. Co
      istotne wynagrodzenie wypłacane Wnioskodawcy przez Kontrahenta obejmuje
      również zapłatę za świadczone w danym okresie rozliczeniowym usługi.
      Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w sytuacji gdy w danym okresie rozliczeniowym
      nie stworzy programu komputerowego, wówczas otrzymane wynagrodzenie nie
      będzie kwalifikowane do preferencji IP Box. Zaznaczenia wymaga również, iż
      Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość wynagrodzenia otrzymywanego za
      przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego na podstawie
      prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    21. Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?

      Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca oświadcza, że sposób przenoszenia autorskich praw
      do programu komputerowego każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy.
    22. Czy w związku z wykonywaną umową zawartą z Kontrahentami wystawia Pan faktury,
      jeśli tak, to czy wyodrębniają one wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych
      praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na Kontrahentów? Jeśli nie,
      proszę wskazać dlaczego i w jaki sposób określa Pan wartość wynagrodzenia z tytułu
      przeniesienia majątkowych praw autorskich?
      Odpowiedź: Wystawiane faktury przychodowe wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu
      świadczenia przez Wnioskodawcę usług na rzecz danego Kontrahenta, zaś
      wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych lub
      ich części, zawiera się w tym wynagrodzeniu.
      Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw autorskich,
      ponieważ przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania. Wnioskodawca jest
      w stanie ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie prowadzonej na bieżąco
      ewidencji.
    23. W jaki sposób poszczególne umowy z Kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na Kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
      przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
      pracy na Kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Kontrahent)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
      Odpowiedź: W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż
      Kontrahent nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem
      prawa autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
      a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
        ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
        Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas przekazanie wytworzonego
        utworu Kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co bezpośrednio regulują zapisy
        zawarte w umowie.
      b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
        dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Potwierdzeniem
        przeniesienia praw jest wówczas samo wytworzenie przez Wnioskodawcę ww.
        programu.
      Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
      efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
      ewidencji.
    24. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszty użytkowania
      samochodu? W treści wniosku posłużono się jedynie ich przykładowym wyliczeniem
      (np. paliwo, ubezpieczenie, serwis). Proszę o wskazanie, w formie katalogu
      zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
      Odpowiedź: Wydatek wskazany przez Wnioskodawcę dotyczy kosztu użytkowania
      samochodu. Pod tym pojęciem Wnioskodawca rozumie wydatki poniesione na paliwo,
      ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i części eksploatacyjnych.
      Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia
      działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
      ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością.
    25. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
      wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych? W treści wniosku posłużono się

      jedynie ich przykładowym wyliczeniem (np. biurko, krzesło, lampka). Proszę o
      wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez
      Pana do tej kategorii wydatków.
      Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu zakupu wyposażenia
      biurowego oraz artykułów biurowych Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: biurko,
      krzesło, lampkę, papier, tusz/toner do drukarki. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie
      wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej kategorii.
    26. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
      sprzętu komputerowego i elektronicznego? W treści wniosku posłużono się jedynie ich
      przykładowym wyliczeniem (np. telefon, komputer, monitor, drukarka). Proszę o
      wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez
      Pana do tej kategorii wydatków.
      Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu
      komputerowego i elektronicznego Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: komputer
      stacjonarny, komputer mobilny (laptop), telefon, router internetowy, monitor.
      Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych
      wydatków z tej kategorii.
    27. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
      peryferiów komputerowych? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego,
      wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
      Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem peryferiów komputerowych
      Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: klawiaturę, mysz, słuchawki, mikrofon,
      drukarkę, kamerkę internetową, głośniki. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie
      wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej kategorii.
    28. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosi koszt zakupu
      akcesoriów elektronicznych? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego,
      wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.
      Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem akcesoriów elektronicznych
      Wnioskodawca ma na myśli wydatki na okablowanie. Wnioskodawca wskazuje jednak,
      że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej kategorii.
    29. Czy którekolwiek z opisanych wydatków, których dotyczy Pana trzecie pytanie były/są
      ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia przez Pana działań polegających na
      tworzeniu i rozwijaniu „programów komputerowych”?
      Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wymienione we wniosku wydatki
      (poza wydatkami na samochód) zostały faktycznie poniesione/będą ponoszone w
      całości na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z
      wytwarzaniem oprogramowania.
      Wnioskodawca oświadcza, że wydatki na samochód nie są przez Niego ponoszone
      wyłącznie na działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania, gdyż samochód
      wykorzystywany jest w użytku mieszanym, a zatem do celów prywatnych i służbowych.
    30. W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z
      Pana trzeciego pytania do działań polegających na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana
      „programów komputerowych”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie
      wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego
      „programu komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania
      wydatków do wskaźników nexus? (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady).
      Odpowiedź: Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość
      wskazanych we wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw
      majątkowych do programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu
      proporcję przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich

      wydatków jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio
      związane z wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
    31. O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniu nr 3? Czy stosowany
      jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
      Odpowiedź: W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca
      osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty
      przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja
      konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte
      przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
      Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
      programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
      (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których
      mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze
      w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę
      opodatkowania preferencyjną stawką.
      Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art.
      22 ust. 3 ustawy.
    32. Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz
      podziału kosztów wskazany w pytaniu nr 3) stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy
      z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu
      (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
      danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych
      IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej,
      która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego
      kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego
      kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi.
      Odpowiedź: Tak, przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku,
      gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii
      kosztu z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
      danym stanie faktycznym.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
    tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
    Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej na:
      a) Koszt usługi księgowej;
    b) Koszt użytkowania samochodu;
    c) Koszt zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych;
    d) Koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego;

    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
    w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu
    odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby
    wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do
    zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako:
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną
    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie w zależności od
    potrzeb Kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu
    zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
    potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
    od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
    proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
    korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie
    całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
    zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
    udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
    przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest
    w sposób systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
    wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej jest przeniesienie
    autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie
    wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej
    funkcjonalności, na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność

    wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej,
    łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie
    narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel,
    którym jest wytworzenie oprogramowania, rozwiązującego problemy nakreślone przez
    Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od
    wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swoją działalności, to
    oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z
    należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta. Wnioskodawca, z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej
    działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    produktów, procesów lub usług programistycznych.
    Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z
    posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone
    przez Niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów
    lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej bądź nowatorskich, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone
    programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności oraz są one innowacyjne
    zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności, jak i jego Kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do
    praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności – autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego
    jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w
    jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym
    opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z
    praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga, aby spełnione zostały dwa kryteria:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalność badawczo-rozwojowej oraz
    b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska.

    Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o
    PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego
    ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia
    jakichkolwiek wymogów formalnych.
    Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet
    krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi
    podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostní softwaravá asociace. ECU:EU:C2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-
    alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz. Warszawa 2019 – art
    74).
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych
    wytwarzanych przez Niego w ramach prowadzonej działalność gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku
    działalności zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw
    własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na
    podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności opisanej we wniosku, która
    Jego zdaniem stanowi działalność badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
    kwalifikowanego IP;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
    uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
    niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z
    postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług
    przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone
    Oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże Oprogramowań. W
    zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie –
    należność ta obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw
    majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do
    wytworzonego Oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży

    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3/a+b+c+d, w którym poszczególne
    litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium,
    które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi On wydatki na:
    a) Koszt usługi księgowej;
    b) Koszt użytkowania samochodu;
    c) Koszt zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych;
    d) Koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu
    art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub
    zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Niego
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą Jego zdaniem
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Ad 4.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym
    Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku
    dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
        spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 2
    kwietnia 2024 r., która dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku
    prowadzenia działalności gospodarczej. Głównym przedmiotem Pana działalności jest
    wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne
    począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację,
    testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych
    etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Realizuje
    Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności:
    - (...).
    Dodatkowo wskazuje Pan, iż:
    - (...).
    Oprogramowania te są innowacyjne, ponieważ wniosły nowe możliwości, funkcjonalności,
    które dotychczas nie występowały.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej

    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów komputerowych opisanych we wniosku oraz uzupełnieniu).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz
    doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem
    programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich
    Kontrahentów. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta
    lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego
    działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami
    powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii
    oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. W
    uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie ma charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem
    własnej twórczości indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny
    w pomyśle, jest nastawiony na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze
    unikatowym. Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności
    archaicznych rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Jest Pan w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn.
    są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych
    rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień
    nie ma znaczenia.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo

    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan we wniosku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pana działania prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikację, zakończenie. W
    uzupełnieniu wniosku stwierdził Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie prowadzona jest w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany,
    a tym samym systematyczny. Ponadto jest prowadzona według przygotowanego
    harmonogramu prac, z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Wskazał Pan, iż za
    każdym razem postawił Pan sobie ten sam cel – stworzenie oprogramowania, które będzie
    działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    Samodzielnie je Pan stworzył, dysponując jedynie własnym sprzętem oraz swoją wiedzą i
    doświadczeniem. Każdy proces tworzenia programu komputerowego posiadał
    harmonogram prac, który został każdorazowo zrealizowany. Harmonogram prac polega
    na określeniu celu jaki ma spełniać program komputerowy, ustalenie sposobu dojścia do
    danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
    zaplanowanie prac (kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja
    (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie
    poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie
    (zdanie efektów prac).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,

    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Pana działalność polega
    na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca. Oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan,
    że programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu,
    którego tylko efekt jest z góry ustalony. Istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą
    do tego efektu doprowadzić. Program stworzony przez Pana na rzecz Zleceniodawcy
    ulepszył i rozwinął działanie starych programów lub też powodował stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności. Pana praca polega na doborze najbardziej wydajnych i
    odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności. Tworzy Pan programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiąże się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, nie byłby Pan
    w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania za każdym razem musi
    Pan wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Nie
    jest Pan podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi
    ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej
    następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła. W swojej działalności zawsze stara się
    Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem
    techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności
    Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla Pan, że z
    wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada Pan w swojej
    działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia
    wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Przystępując do tworzenia oprogramowania planuje Pan jego realizację w ten sposób, aby
    prace odbywały się w ramach harmonogramu. Wytworzone oprogramowania stanowią
    nowość w Pana działalności, więc do momentu ich wytworzenia nie oferował Pan
    podobnych rozwiązań.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

    Jak wskazuje Pan we wniosku, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana
    systemów i aplikacji. Opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Nie świadczy
    Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. W uzupełnieniu wniosku dodaje Pan, że program stworzony
    przez Pana na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów lub
    też powodował stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Pana praca polega na
    doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów
    wiedzy, które posiada Pan w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy Pan
    innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług
    informatycznych, przy czym ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie
    wielu procesów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,

      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                                            (a + b) x 1,3
                                            a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:

      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek
    prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o
    IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo

        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy należy
    wskazać, że:
    - tworzy Pan wymienione w opisie sprawy programy komputerowe w ramach prowadzonej
    przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - w każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    utworów, powstaje nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej, które
    przysługuje Panu i podlega ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego
    1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    - wyłącznie Panu przysługują prawa autorskie do tworzonych programów komputerowych
    – aż do ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta;
    - w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenosi Pan wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Pana należności
    stanowią przychód z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego;
    - od 2 kwietnia 2024 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

    Autorskie prawo do programu komputerowego tworzonego przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej było/jest/będzie kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem należy stwierdzić, że odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu
    komputerowego w ramach wykonywanych przez Pana zleceń programistycznych stanowi
    sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ten stanowi
    kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu
    osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów
    art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniu rocznym
    za rok 2024 (za okres od 2 kwietnia 2024 r.). Jeżeli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie
    zmienią się, będzie Pan mógł skorzystać z omawianej preferencji także w zeznaniach za
    2025 r. oraz za następne lata podatkowe.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej wyjaśniam, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że
    „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie
    przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego
    5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP
    przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów
    osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów
    funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni
    przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest
    nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem i rozwinięciem
    konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem i rozwojem
    kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus.
    Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku
    podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
    Zatem wydatki, które Pan ponosi na:
    a) usługi księgowe;
    b) koszty użytkowania samochodu (paliwo, ubezpieczenie, serwis, wymiana płynów i części
    eksploatacyjnych);

    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych (biurko, krzesło,
    lampkę, papier, tusz/toner do drukarki);
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego (komputer stacjonarny,
    komputer mobilny (laptop), telefon, router internetowy, monitor), koszt zakupu
    peryferiów komputerowych (klawiatura, mysz, słuchawki, mikrofon, drukarka, kamerka
    internetowa, głośniki), koszt zakupu akcesoriów elektronicznych (wydatki na
    okablowanie),
    przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w lit. a
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
      obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W
    stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych i zastosuje się
    Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.