Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/436-33/13-4/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-07-03
Teza: Czy na podstawie Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowaniu zawartej pomiędzy Polską, a Królestwem Belgii, zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn podlega spadek otrzymany w Belgii ? Do której grupy podatkowej należy brat cioteczny zmarłego?
Słowa kluczowe: Belgia; obowiązek-obowiązek podatkowy; pokrewieństwo-stopień pokrewieństwa; spadek
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 2-art. 6; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 4-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2013 r. (data wpływu 27 marca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 czerwca 2013 r. (data wpływu 25 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania spadku - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania spadku.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Pismem z dnia 14 czerwca 2013 r., Nr IPTPB2/436-33/13-2/KK, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłano w dniu 14 czerwca 2013 r., skutecznie doręczono w dniu 18 czerwca 2013 r., natomiast w dniu 25 czerwca 2013 r. do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie (data nadania 24 czerwca 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 13 listopada 2010 r. w Belgii zmarł obywatel Królestwa Belgii – J. Nie był on żonaty i nie mieszkał z żadną partnerką. Jedynym ustawowym spadkobiercą spadkodawcy jest Wnioskodawca – brat cioteczny zmarłego.

Matka zmarłego i matka spadkobiercy – Wnioskodawcy były siostrami.

Wnioskodawca jest obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, nie był i nie jest obywatelem Belgii. O powołaniu do spadku Wnioskodawca dowiedział się w grudniu 2010 r., natomiast postępowanie dotyczące spadku zakończyło się dopiero w sierpniu 2012 r.

Spadek po zmarłym obejmował aktywa w postaci rzeczy osobistych zmarłego: samochód osobowy, dom w złym stanie, oszczędności zgromadzone w instytucjach finansowych i bankach, ubezpieczenie na życie oraz pasywa: koszty pogrzebu, płytę nagrobną, koszty poszukiwania spadkobierców, koszty leczenia, zadłużenie z tytułu ubezpieczenia, zadłużenie z tytułu energii elektrycznej, zadłużenie z tytułu usług telekomunikacyjnych, koszty transportu medycznego.

Wnioskodawca, w związku z ujawnieniem Go, jako jedynego spadkobiercy ustawowego po zmarłym, aby skutecznie nabyć spadek w Belgii, zobowiązany był do uiszczenia opłat (o charakterze podatkowym) związanych z otrzymanym spadkiem w wysokości 80 % majątku spadkowego. Nie było możliwe, aby Spadkobierca mógł dokonać wyboru i zapłacić podatek na terytorium Polski, gdyż warunkiem nabycia spadku było uiszczenie stosowanego podatku w Belgii.

Wnioskodawca nabył spadek w Belgii, tam składał wszelkie oświadczenia związane z tym spadkiem.

Dnia 27 sierpnia 2012 r. Wnioskodawca otrzymał z Państwowego Federalnego Wydziału Finansowego Królestwa Belgii zaświadczenie wystawione w trybie art. 94 i art. 95 tamtejszego Kodeksu prawa spadkowego, wskazujące, iż Spadkobierca uregulował wszelkie należne kwoty związane z deklaracją w sprawie objęcia spadku po J. zmarłym 13 listopada 2010 r.

W związku z powyższym, zadano następujące pytania:

1.  Czy uwzględniając fakt, iż warunkiem objęcia spadku było uiszczenie przez Wnioskodawcę podatku od spadku w Belgii i takowy uiścił On oraz mając na uwadze przepisy Konwencji między Rzecząpospolitą Polską, a Królestwem Belgii, Wnioskodawca podlega również opodatkowaniu z tego samego tytułu na terenie Polski?
2.  Do której z grup podatkowych winno zaliczyć się Wnioskodawcę, który jest synem siostry matki spadkodawcy, więc osobą spokrewnioną, a nie obcą?
3.  W jakim momencie powstaje po stronie Wnioskodawcy ewentualny obowiązek podatkowy?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1 i Nr 2 wniosku. W sprawie odpowiedzi na pytanie Nr 3 wniosku zostanie wydane przez tut. Organ odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, nabycie spadku zwolnione jest z opodatkowania na podstawie art. 21 Konwencji z dnia 20 sierpnia 2001 r. zawartej pomiędzy Rzecząpospolitą Polską, a Królestwem Belgii (Dz. U. Nr 211, poz. 2139), który stanowi że „część dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym z umawiających się Państw, bez względu na to skąd pochodzą, które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, mogą być opodatkowane tylko w tym Państwie”.

Wnioskodawca podkreśla, że wysokość podatku naliczonego w Belgii pochłonęła 4/5 wartości spadku.

Wnioskodawca wskazuje, że jako obywatel Unii Europejskiej (art. 20 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – TFUE), nabył spadek w innym Państwie Członkowskim, stąd nałożenie kolejnego podatku o tym samym charakterze na masę majątkową, naruszałoby art. 63 TFUE i stanowiłoby zakazane ograniczenie w przepływie kapitału między Państwami Członkowskimi.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stwierdza, że nie powinno obciążać się Go kolejnym podatkiem od tego samego spadku.

Wnioskodawca stwierdza, że jeśli odpowiedź na jego pytanie Nr 1 jest negatywna i zachodzi obowiązek uiszczenia podatku, to, zgodnie z rozdziałem 4, art. 14 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768), powinien On być zaliczony do II grupy podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r., Nr 93, poz. 768 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym aktualnie, podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej "podatkiem", podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem spadku.

Stosownie do art. 2 ww. ustawy, podatkowi od spadków i darowizn podlega również nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak stanowi art. 5 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy przy nabyciu w drodze dziedziczenia ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych i powstaje z chwilą przyjęcia spadku.

Natomiast według zapisu art. 17a ust. 1 ww. ustawy, podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Z treści wniosku wynika, że dnia 13 listopada 2010 r. w Belgii zmarł obywatel Królestwa Belgii – J. Jedynym ustawowym spadkobiercą spadkodawcy jest Wnioskodawca – brat cioteczny zmarłego.

Wnioskodawca, w związku z ujawnieniem Go, jako jedynego spadkobiercy ustawowego po zmarłym, aby skutecznie nabyć spadek w Belgii, zobowiązał był do uiszczenia opłat (o charakterze podatkowym) związanych z otrzymanym spadkiem w wysokości 80 % majątku spadkowego. Nie było możliwe, aby Spadkobierca mógł dokonać wyboru i zapłacić podatek na terytorium Polski, gdyż warunkiem nabycia spadku było uiszczenie stosowanego podatku w Belgii. Wnioskodawca nabył spadek w Belgii, tam składał wszelkie oświadczenia związane z tym spadkiem.

Dnia 27 sierpnia 2012 r. Wnioskodawca otrzymał z Państwowego Federalnego Wydziału Finansowego Królestwa Belgii zaświadczenie, wystawione w trybie art. 94 i art. 95 tamtejszego Kodeksu prawa spadkowego, wskazujące, iż Spadkobierca uregulował wszelkie należne kwoty związane z deklaracją w sprawie objęcia spadku po J., zmarłym 13 listopada 2010 r.

Kwestię unikania podwójnego opodatkowania reguluje Konwencja podpisana w Warszawie w dniu 20 sierpnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139). Przepis art. 2 ust. 3 lit. b) tej Konwencji stanowi, że w Polsce dotyczy ona podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych. W związku z tym, Konwencja ta nie obejmuje podatku od spadku i darowizn obowiązującego w Polsce. Oznacza to, że z tytułu opisanego nabycia własności rzeczy i praw majątkowych w drodze spadku powstanie dla Wnioskodawcy obowiązek podatkowy. W związku z tym, Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy i praw majątkowych SD – 3.

Podkreślić należy, że wskazany we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej nie ma bezpośredniego zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż Traktat ten zawiera ogólne zasady funkcjonowania państw i nie stanowi źródła prawa.

Wobec powyższego, wartość nabytych w drodze spadku po zmarłym J. własności rzeczy znajdujących się za granicą i praw majątkowych wykonywanych za granicą, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce, ze względu na fakt, że przedmiotowe nabycie spadku nie jest objęte wyłączeniem, na podstawie przepisów Konwencji podpisanej w Warszawie w dniu 20 sierpnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii.

Stosownie do treści art. 14 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1.  do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2.  do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3.  do grupy III – innych nabywców.

Zatem, do II grupy podatkowej zaliczani są zstępni rodzeństwa (np. siostrzeńcy, bratankowie i ich dzieci oraz wnuki i prawnuki), rodzeństwo rodziców (wujostwo, stryjostwo) zstępnych i małżonków pasierbów, rodzeństwo małżonków (np. brat żony) oraz małżonków rodzeństwa (bratowe, szwagrowie), małżonków rodzeństwa małżonków (np. żona brata męża), małżonków innych zstępnych, którymi są żona wnuka, prawnuka, mąż wnuczki i prawnuczki.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest bratem ciotecznym zmarłego, a więc osobą niewymienioną w I i II grupie podatkowej, określonej w art. 14 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn. W związku z tym, stwierdzić należy, że z tytułu nabycia praw do spadku po spadkodawcy (bracie ciotecznym), Wnioskodawca zaliczony jest do III grupy podatkowej.

W związku powyższym, stanowisko Wnioskodawcy dotyczące zastosowania wyłączenia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn nabytego spadku, jak również stanowisko co do zaliczenia Wnioskodawcy do odpowiedniej grupy podatkowej, należało uznać nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.