Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.713.2025.2.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego; ulga
mieszkaniowa.
Słowa kluczowe: darowizna
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
ulga-ulga mieszkaniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego. Uzupełnił go Pan pismem
    złożonym 9 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, a także polskim
    rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.
    Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca na mocy aktu notarialnego nr .... z 2 lipca 2021
    r. nabył w drodze darowizny (dalej: Darowizna) do majątku prywatnego lokal mieszkalny
                          2przy ul. X w A. o łącznej powierzchni (...) m (dalej: Nieruchomość 1). Darowiznę
    Wnioskodawca otrzymał od swoich rodziców (tzw. I grupa podatkowa), w konsekwencji
    czego nie pobrano podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy z dnia 28
    lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (dalej: ustawa o PSD). Wartość Darowizny
    określono na (...) zł.
    Nieruchomość 1 została przez Wnioskodawcę sprzedana 8 grudnia 2021 r. na mocy aktu
    notarialnego nr .... za cenę (...) zł. Z uwagi na fakt, że sprzedaż Nieruchomości 1 nastąpiła
    przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie, Wnioskodawca osiągnął z tego tytułu dochód opodatkowany podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: PIT). Sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości 1
    nie nastąpiła w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie prowadzi
    działalności gospodarczej, której przedmiotem byłoby nabywanie lub zbywanie
    nieruchomości, a sprzedana nieruchomość nie była w żaden sposób wykorzystywana w
    działalności gospodarczej oraz nie była również wprowadzona do ewidencji środków
    trwałych. Z tytułu przedmiotowej sprzedaży, Wnioskodawca złożył w ustawowym terminie
    zeznanie podatkowe PIT-39, w którym to zeznaniu Wnioskodawca wskazał, iż dochód z
    transakcji sprzedaży w wysokości 402 352,50 zł, będzie w całości korzystał ze zwolnienia z
    PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) - tzw. ulgi mieszkaniowej.
    Wnioskodawca był zainteresowany zakupem lokalu mieszkaniowego z rynku pierwotnego
    na terenie tej samej miejscowości A. W konsekwencji powyższego, Wnioskodawca dokonał
    16 sierpnia 2024 r. na mocy aktu notarialnego nr .... od spółki X (dalej: Deweloper) zakupu
    lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym przy ul. Y w A. o łącznej powierzchni
      2(...) m oraz przynależnego temu lokalowi miejsca parkingowego (dalej: Nieruchomość 2).
    Ostateczna cena całkowita zakupu Nieruchomości 2 wynosiła (...) zł. Wnioskodawca
    dokonał zakupu przedmiotowej Nieruchomości 2 celem zamieszkania w tym lokalu po
    dokonaniu odpowiednich prac wykończeniowych, wobec czego cały dochód ze sprzedaży
    Nieruchomości 1 został przeznaczony na realizację własnych celów mieszkaniowych
    Wnioskodawcy – tj. zakupu Nieruchomości 2. Wnioskodawca spełnił zatem warunki
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o PIT, tj.
    środki ze sprzedaży Nieruchomości 1 w wymaganym terminie (3 lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż Nieruchomości 1) w całości przeznaczył na
    własne cele mieszkaniowe, wobec czego dochód ze sprzedaży Nieruchomości 1 nie
    podlegał opodatkowaniu PIT.
    Wnioskodawca planował po oddaniu Mu Nieruchomości 2 przez Dewelopera, dokonać w
    niej stosownych adaptacji, celem zamieszkania w tym lokalu, tj. realizacji własnych celów
    mieszkaniowych. Życie zawodowe Wnioskodawcy było bowiem związane z miejscowością
    A. Wnioskodawca dokonywał już wstępnych rozmów z projektantem wnętrz, planował
    pierwsze zakupy celem wykończenia Nieruchomości 2 i dostosowania jej do realizacji
    własnych celów mieszkaniowych. Sytuacja życiowa Wnioskodawcy uległa jednak nagłej i
    nieprzewidzianej zmianie, mianowicie, wskutek choroby matki, która ujawniona została
    końcem 2024 r./początkiem 2025 r. (tj. parę miesięcy po zakupie Nieruchomości 2), a w
    konsekwencji, konieczności świadczenia opieki na rzecz chorej matki, zmuszony był i jest
    zamieszkiwać w domu rodzinnym w B. w odległości ponad 100 km od Nieruchomości 2.
    Choroba matki Wnioskodawcy, okazała się mieć charakter przewlekły, ponadto z tego
    tytułu Wnioskodawca zmuszony jest angażować istotne środki finansowe. W rezultacie,
    Wnioskodawca zmuszony jest do stałego przebywania w domu rodzinnym w B., wobec

    czego uznał, iż nie będzie w stanie zamieszkać w Nieruchomości 2 i poświęcić na
    wykończenie tego lokalu dalszych środków finansowych. W rezultacie, Wnioskodawca
    planuje dokonać sprzedaży Nieruchomości 2. Mając na uwadze sytuację życiową
    Wnioskodawcy, nie planuje On zakupu kolejnej nieruchomości, dlatego też na chwilę
    obecną nie planuje korzystać z tzw. ulgi mieszkaniowej z tytułu wykorzystania środków ze
    sprzedaży Nieruchomości 2 na własne cele mieszkaniowe. Wnioskodawca, z uwagi na
    okoliczność, iż potencjalna sprzedaż Nieruchomości 2 miałaby nastąpić przed upływem
    pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, osiągnie z
    tego tytułu dochód opodatkowany PIT i zamierza odprowadzić z tego tytułu podatek w
    należnej wysokości.
    Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, iż – poza Nieruchomością 2 - nie dysponuje On
    obecnie tytułem własności żadnego innego lokalu mieszkalnego, w którym obecnie
    zamieszkuje.
    W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że miejsce położenia (adres) lokalu
    mieszkalnego nabytego przez Wnioskodawcę w 2021 r. w drodze darowizny to ul. (...).
    Wnioskodawca wskazał, że przed momentem przekazania ww. lokalu drogą darowizny na
    rzecz Wnioskodawcy, lokal ten stanowił własność – na prawach wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej – rodziców Wnioskodawcy. Lokal ten został przekazany na
    własność Wnioskodawcy. Wnioskodawca w momencie otrzymania darowizny był
    kawalerem.
    Miejsce położenia lokalu mieszkalnego nabytego przez Wnioskodawcę w 2024 r. to: ul. (...).
    Przedmiotowy lokal stanowi własność Wnioskodawcy. Wnioskodawca w momencie
    zakupu lokalu był kawalerem.
    Wskazane we wniosku miejsce postojowe (naziemne miejsce parkingowe) jest przynależne
    do ww. lokalu mieszkalnego (Nieruchomości 2), zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy z 24 czerwca
    1994 r. o własności lokali. W akcie notarialnym nie wyodrębniono osobnej ceny za miejsce
    postojowe. Dla miejsca postojowego nie obowiązuje odrębna księga wieczysta. W księdze
    wieczystej w dziale III wpisano podział do korzystania z nieruchomości wspólnej w ten
    sposób, że każdoczesny właściciel lokalu mieszkalnego (Nieruchomość 2) jest wyłącznie
    uprawniony do korzystania z naziemnego miejsca parkingowego nr X.
    Nieruchomość 2 nie była i nie jest wykorzystywana w żaden sposób. Po zakupie
    Nieruchomości 2 Wnioskodawca prowadził wstępne rozmowy z architektami wnętrz oraz
    ekipami remontowymi dotyczące aranżacji i wykończenia lokalu, jednakże z uwagi na
    zaistniałą sytuację, prace te nie przeszły w etap realizacji.
    Nieruchomość 2 nie jest i nie będzie przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, użyczenia
    lub innej umowy o podobnym charakterze zarówno odpłatnej lub nieodpłatnej, zawartej
    przez Wnioskodawcę.
    Na pytanie Organu o treści: „Czy i kiedy Pan zamieszkał w ww. nieruchomości?”,
    Wnioskodawca odpowiedział, że nie zamieszkał w ww. Nieruchomości 2.
    Na pytanie Organu o treści: „W jaki sposób zamierzał Pan realizować własne cele
    mieszkaniowe w ww. nieruchomości?”, Wnioskodawca odpowiedział, że zamierzał
    zamieszkać w lokalu mieszkalnym stanowiącym Nieruchomość 2. Nieruchomość 2 oraz
    miasto A. było centrum Jego interesów życiowych. A. przez ponad 10 lat był dla
    Wnioskodawcy centrum interesów osobistych i gospodarczych. Wnioskodawca mieszkał w
    A., w ciągu lat pracował On stacjonarnie w różnych miejscach w A. oraz zakupił tam
    Nieruchomość 2 w nowoczesnym, komfortowym budownictwie, celem osiedlenia się na
    stałe. W tym celu Wnioskodawca 3 marca 2023 r. podpisał z Deweloperem tzw. Umowę
    Deweloperską, a następnie – po oddaniu budynku, w którym mieści się Nieruchomość 2
    do użytku – w dniu 16 sierpnia 2024 r. – Umowę Zakupu Nieruchomości 2. To w A.
    Wnioskodawca, studiował, kontynuował i wciąż kontynuuje (nawet mieszkając już w B.)
    naukę poprzez kolejne kierunki studiów podyplomowych. To w A. znajdowało się i wciąż

    znajduje centrum życia towarzyskiego Wnioskodawcy. A. jest miastem powszechnie
    uznawanym w Polsce i regionie za miejsce skupiające najwięcej pracodawców oraz
    zleceniodawców dla osób będących programistami, Wnioskodawca, który to właśnie ten
    zawód wykonuje, wiązał z tym miastem wszelkie swoje przyszłe plany, zarówno
    zawodowe, jak i prywatne.
    Z uwagi, jednakże na problemy zdrowotne matki i konieczność świadczenia nad nią opieki,
    Wnioskodawca zmuszony był do powrotu do domu rodzinnego, Wnioskodawca rozpoczął
    wówczas współpracę (na zasadach B2B) ze Zleceniodawcami, dla których pracuje w trybie
    zdalnym z B.
    Na pytanie Organu o treści: „W jakim miejscu znajduje się centrum Pana interesów
    osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), tj. ognisko domowe,
    aktywność społeczna, obywatelska, miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodu, miejsce pracy?”, Wnioskodawca wskazał, że aktualnie, z powodów wskazanych
    we wniosku, a także jego rozwinięciu, centrum interesów osobistych i gospodarczych
    Wnioskodawcy stanowi miejscowość B. Z uwagi na konieczność opieki nad chorą matką,
    Wnioskodawca nie ma obecnie możliwości zamieszkania w Nieruchomości 2 w A., tak jak
    planował pierwotnie.
    Poza opisanymi we wniosku Nieruchomością 1 (opisana w treści wniosku) i
    Nieruchomością 2 (planowana sprzedaż opisana w treści wniosku), Wnioskodawca nie
    sprzedawał nigdy żadnych innych nieruchomości.
    Poza opisaną we wniosku Nieruchomością 2, Wnioskodawca posiada działkę budowlaną
    położoną w B. (dalej: Działka). Działka ta została zakupiona ze środków własnych
    Wnioskodawcy 26 listopada 2021 r., bez konkretnych celów inwestycyjnych.
    Wnioskodawca wiedzę o dostępności przedmiotowej Działki pozyskał od rodziców
    zamieszkujących B. i uznał jej zakup za właściwy sposób „lokaty kapitału”. Od momentu
    zakupu Działki, nie była ona przez Wnioskodawcę wykorzystywana w żaden sposób, nie
    zostały na jej terenie poczynione żadne prace, Działka ta nie była również w żaden sposób
    udostępniana innym osobom, czy to na podstawie umowy najmu, dzierżawy, czy też innej
    umowy o podobnym charakterze. Aktualnie Wnioskodawca zamierza sprzedać Działkę, z
    uwagi bowiem na uwarunkowania wskazane we wniosku – choroba matki, konieczność
    opieki nad nią oraz generowane w związku z tym koszty – koniecznym stało się dla
    Wnioskodawcy „odblokowanie” zainwestowanych środków finansowych.
    Wnioskodawca planuje sprzedać Nieruchomość w najbliższych tygodniach lub miesiącach.

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu, ewentualna sprzedaż Nieruchomości 2 zakupionej na
    własne cele mieszkaniowe, dokonana na skutek zmiany sytuacji życiowej, już po
    zrealizowaniu przez Wnioskodawcę tego celu, będzie skutkowała utratą zwolnienia
    dochodu ze zbycia Nieruchomości, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie Nieruchomości 2, która została nabyta ze środków
    uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości 1 z przeznaczeniem na własne cele
    mieszkaniowe i w stosunku do których, ów cel mieszkaniowy został faktycznie przez
    Wnioskodawcę zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o PIT
    zrealizowany - nie ma wpływu na wyżej zastosowane zwolnienie, jeśli warunki
    przewidziane w tym przepisie zostały spełnione.
    Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT wolne od opodatkowania są
    dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych w wysokości, która
    odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
    mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,

    jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat, licząc od
    końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
    zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
    mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
    wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Stosownie natomiast do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT, za wydatki poniesione na cele,
    o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się m.in. wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
        gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
        takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Literalne brzmienie ww. przepisu nakazuje zatem zakładać, iż aby podatnik mógł
    skorzystać z przedmiotowego zwolnienia, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia
    nieruchomości bądź udziału w nieruchomości musi zostać wydatkowany, nie później niż w
    okresie trzech lat od sprzedaży na cele w nim określone, m.in. na nabycie lokalu
    mieszkalnego. Warunkiem omawianego zwolnienia podatkowego jest zatem
    wydatkowanie wspomnianego przychodu z konkretnym przeznaczeniem wskazanym w
    ustawie, tj. na jego własne cele mieszkaniowe.
    Przez wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe rozumieć należy, że celem
    podatnika jest zaspokojenie jego potrzeby mieszkania, zgodnie z przyjętym
    orzecznictwem: „zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”, a zatem istotne dla
    wypełnienia przesłanki zwolnienia jest dążenie podatnika, aby w tym nowym lokalu
    mieszkać. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić
    do zamiaru zamieszkiwania.” – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z
    dnia 12 września 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 874/12.
    Mając na uwadze przytoczone wyżej przepisy, wskazać należy, że ustawa o PIT, w żaden
    sposób i w żadnym momencie nie ogranicza możliwości dysponowania nieruchomością
    zakupioną na własne cele mieszkaniowe. Przepisy tej ustawy nie wskazują również
    szczegółowych wymogów co do sposobu realizacji wspomnianego warunku „własnego
    celu mieszkaniowego”. Ponadto, ustawodawca nie określił ani konkretnego momentu, ani
    minimalnego okresu, czy też przedziału czasowego, w którym ów cel winien być
    realizowany.

    Wobec powyższego, jakiekolwiek kwestionowanie prawa do skorzystania z omawianego
    zwolnienia w przypadku, gdy faktyczna realizacja tego celu już u niego nastąpiła,
    niezależnie od okresu przez jaki była w istocie wykonywana, byłoby zbyt daleko idącym
    ograniczeniem praw podatnika. W ramach omawianego zdarzenia przyszłego, należy w
    szczególności wziąć pod uwagę, iż na decyzję Wnioskodawcy o sprzedaży Nieruchomości
    2, wpływ miały całkowicie niezależne od Niego zmiany w okolicznościach życiowych, tj.
    problemy zdrowotne (a pośrednio i finansowe) matki Wnioskodawcy, które spowodowały
    konieczność stałego pobytu Wnioskodawcy w domu rodzinnym oddalonym o ponad 100
    km od Nieruchomości 2, a w konsekwencji, również zmianę pierwotnych planów co do
    przeznaczenia posiadanej Nieruchomości 2.
    Wnioskowanie przeciwne aniżeli wskazane powyżej, tj. narzucające jakikolwiek minimalny
    czas dla zaspokajania własnego celu mieszkaniowego w nabytym przez podatnika lokalu,
    nie miałoby zatem oparcia w obowiązujących przepisach i byłoby zbyt daleko idącą
    ingerencją w zasadę równości oraz pewności prawa.
    Potwierdzenie prezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska odnajdujemy w
    wydanych interpretacjach indywidualnych:
      · z 20 lipca 2012 r. Nr IPPB4/415-335/12-4/JK2, wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej
        w Warszawie, w której Organ stwierdził, iż: „podatnik mógł skorzystać z powyższego
        zwolnienia (...) pod warunkiem, że zakupiony lokal lub prawo do lokalu
        kwalifikowane będzie w chwili zakupu jako lokal mieszkalny. Bez znaczenia
        natomiast jest fakt, czy po zakupie lokal mieszkalny lub spółdzielcze własnościowe
        prawo do lokalu będzie wynajmowane (...). Możliwości skorzystania z
        przedmiotowej ulgi nie reguluje bowiem późniejsze przeznaczenie zakupionego
        lokalu lub prawa do lokalu mieszkalnego. Aby skorzystać z przedmiotowego
        zwolnienia przychód uzyskany ze sprzedaży musi zostać wydatkowany nie później
        niż w okresie dwóch lat od sprzedaży na nabycie określonych ww. zwolnieniem
        nieruchomości.”
      · z 27 października 2015 r. Nr IPTPB2/4511-459/15-2/JR, wydana przez Dyrektora Izby
        Skarbowej w Łodzi, w której Organ stwierdził, iż: „sprzedaż lokalu mieszkalnego,
        nabytego w ramach realizacji własnych celów mieszkaniowych nie będzie
        skutkowała utratą prawa do ulgi na podstawie art. 21 ust. pkt 131 ww. ustawy.”
      · z 13 listopada 2017 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.166.2017.1.IF, Dyrektor Krajowej
        Informacji Skarbowej uznał, że: „Podsumowując, według Wnioskodawcy, ma on
        prawo do rozporządzania Udziałem w nieruchomości w sposób nieograniczony tzn.
        może ten udział zbyć i czynność ta nie spowoduje utraty prawa do zwolnienia, o
        którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych, bowiem ustawa nie przewiduje utraty prawa do zwolnienia określonej
        tym przepisem, w przypadku zbycia nieruchomości (Udziału w nieruchomości)
        nabytej na własne cele mieszkaniowe, jeśli wszystkie przesłanki aby zastosować ww.
        zwolnienie zostały spełnione.”
      · z 30 maja 2011 r. Nr IBPBII/2/415-282/11/NG, wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej
        w Katowicach: „Sprzedaż nieruchomości nabytej na własne cele mieszkaniowe - ze
        środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości (...) zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt
        131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - nie ma wpływu na
        zwolnienie z podatku dochodu na podstawie ww. zwolnienia. Należy zauważyć ze
        ustawa nie ogranicza możliwości dysponowania nieruchomością nabytą na własne
        cele mieszkaniowe. Innymi słowy, wnioskodawca ma prawo do rozporządzania ww.
        nieruchomością w sposób nieograniczony tzn. może ją sprzedać i czynność ta nie
        spowoduje utraty prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww.
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem ustawa nie przewiduje
        utraty prawa do ulgi określonej tym przepisem, w przypadku sprzedaży
        nieruchomości nabytej na własne cele mieszkaniowe.”

      · z 18 marca 2019 r. Nr 0113-KDIPT2-2.4011.73.2019.1.ACZ, wydana przez Dyrektora
        Krajowej Informacji Skarbowej: „Jednakże, przeznaczenie i wydatkowanie przez
        Wnioskodawczynię całości bądź części przychodu z odpłatnego zbycia zabudowanej
        nieruchomości na nabycie do końca 2020 r. prawa własności lokalu mieszkalnego,
        w którym Wnioskodawczyni będzie realizowała własne cele mieszkaniowe,
        umożliwia zwolnienie od podatku dochodowego uzyskanego dochodu z ww.
        odpłatnego zbycia, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1
        lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe zwolnienie
        będzie obejmowało taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
        zabudowanej nieruchomości, jaka proporcjonalnie będzie odpowiadała udziałowi
        poniesionych wydatków na nabycie lokalu mieszkalnego, w osiągniętych
        przychodach z odpłatnego zbycia. Wnioskodawczyni ma prawo do rozporządzania
        zakupionym lokalem mieszkalnym w sposób nieograniczony, tzn. może ten lokal
        sprzedać lub wynająć i czynność ta nie spowoduje utraty prawa do zwolnienia, o
        którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych, jeśli Wnioskodawczyni zrealizuje w nim własne cele mieszkaniowe,
        bowiem ustawa nie przewiduje utraty prawa do ulgi określonej tym przepisem, w
        przypadku sprzedaży bądź wynajmu nieruchomości nabytej na własne cele
        mieszkaniowe.”
    Odnosząc zatem powyższe do opodatkowania sprzedaży Nieruchomości 1, która nastąpiła
    w 2021 r., to zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskany z odpłatnego zbycia
    Nieruchomości 1 może korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o PIT pod warunkiem wydatkowania go (tego dochodu) na własne cele
    mieszkaniowe Wnioskodawcy, niezależnie od zakresu i długości trwania realizacji przez
    Wnioskodawcę tych celów mieszkaniowych. Wobec powyższego, planowana potencjalna
    sprzedaż Nieruchomości 2 – wynikająca z konsekwencji problemów rodzinnych
    Wnioskodawcy, które wystąpiły w krótkim okresie po zakupie Nieruchomości 2, tj.
    zrealizowaniu własnych celów mieszkaniowych – w stosunku do której Wnioskodawca
    zrealizował wskazany w przytoczonym przepisie cel, nie wpłynie na utratę zwolnienia z
    podatku, jakie Wnioskodawca uzyskał na skutek wcześniejszego spełnienia warunków
    ustawowych.
    Mając na uwadze powyższe, obowiązujące przepisy oraz opis sprawy (zdarzenia
    przyszłego) należy stwierdzić, iż planowana ewentualna sprzedaż Nieruchomości 2
    zakupionej przez Wnioskodawcę na własne cele mieszkaniowe, dokonana na skutek
    zmiany sytuacji życiowej, już po zrealizowaniu przez Wnioskodawcę tego celu, nie będzie
    skutkowała utratą zwolnienia dochodu ze zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.

    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem
    przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż przez Pana w grudniu 2021 r. lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, nabytego w lipcu 2021 r., w drodze
    darowizny, stanowi źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.

    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, w przedstawionej sprawie podstawą obliczenia
    podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest
    to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele
    mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r.
    Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia
    wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych
    przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania,
    skutkuje zwolnieniem dochodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień
    zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze
    sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tych przepisach
    wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania
    ww. zwolnienia ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).
    W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i
    określonych praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a
    szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że
    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych.

    Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Zatem, przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną
    na „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć
    jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele
    mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego
    zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z brzmienia przepisu normującego
    zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wykazanie przez podatnika, że
    wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd
    74/22 wskazał:
      (...) należy mieć na uwadze, że w toku postępowania podatkowego Podatniczka
      wyjaśniała powody zakupu mieszkania przy ul. (...). Stwierdziła, że "mieszkanie nie
      było kupione w celu wynajęcia ani w ramach działalności gospodarczej. Sytuacja
      życiowo doprowadziła do tego, że lokal został wynajęty. Planowany był gruntowny
      remont mieszkania, aby uzyskać środki na ten ceł wynajęłam je. Pieniądze z
      aktualnie wynajmowanego mieszkania odkładam na jego remont." A zatem Skarżąca
      na różnych etapach postępowania podatkowego podnosiła, że pierwotnie nabyła
      lokal w celu zamieszkania w nim, a dopiero później okoliczności życiowe zmusiły ją
      do weryfikacji pierwotnego planu. Organ powinien wyjaśnić te okoliczności, czyli
      okoliczności wskazujące na pierwotny zamiar Podatniczki co do realizacji własnego
      celu mieszkaniowego w lokalu przy ul. (...). Decydujący jest bowiem pierwotny zamiar
      w chwili wydatkowania pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży lokalu (...).
    Pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą człowieka, określaną najczęściej mianem
    chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy motywującej (powodującej) ludzkie działanie.
    Zatem, wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe, to wydatek dokonany w
    zamiarze zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Intencją ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zachęcanie podatników do
    nabywania w miejsce zbywanych nieruchomości czy praw majątkowych, innych
    nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb
    mieszkaniowych a nie realizacja jakichkolwiek i czyichkolwiek celów mieszkaniowych.
    Potwierdza to poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”.
    Zwolnienie dotyczy zatem realizowania przez podatnika swoich celów mieszkaniowych,
    czyli własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika m.in., że 2 lipca 2021 r. nabył Pan w
    drodze darowizny od rodziców do majątku prywatnego lokal mieszkalny (Nieruchomość 1)
    położony w miejscowości A. Nieruchomość 1 została przez Pana sprzedana 8 grudnia
    2021 r. Sprzedaż Nieruchomości 1 nie nastąpiła w ramach działalności gospodarczej. Z
    uwagi na fakt, że sprzedaż Nieruchomości 1 nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, osiągnął Pan z tego tytułu
    dochód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Z tytułu
    przedmiotowej sprzedaży, złożył Pan w ustawowym terminie zeznanie PIT-39, w którym to
    zeznaniu wskazał, że dochód ze sprzedaży będzie w całości korzystał ze zwolnienia z PIT
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym

    od osób fizycznych, tzw. ulgi mieszkaniowej. Był Pan zainteresowany zakupem lokalu
    mieszkaniowego z rynku pierwotnego na terenie tej samej miejscowości A. W
    konsekwencji powyższego, 16 sierpnia 2024 r. dokonał Pan na mocy aktu notarialnego
    zakupu położonego w miejscowości A. lokalu mieszkalnego w budynku
    wielomieszkaniowym oraz przynależnego temu lokalowi miejsca parkingowego
    (Nieruchomości 2). Cały dochód ze sprzedaży Nieruchomości 1 został przeznaczony na
    zakup Nieruchomości 2. Dokonał Pan zakupu przedmiotowej Nieruchomości 2 celem
    zamieszkania w tym lokalu po dokonaniu odpowiednich prac wykończeniowych. Planował
    Pan, po oddaniu Mu Nieruchomości 2 przez dewelopera, dokonać w niej stosownych
    adaptacji, celem zamieszkania w tym lokalu, tj. realizacji własnych celów mieszkaniowych.
    Pana życie zawodowe było bowiem związane z miejscowością A.
    Należy podkreślić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych daje możliwość
    skorzystania ze zwolnienia podatkowego poprzez przeznaczenie przychodu ze sprzedaży
    nieruchomości na wskazane w tej ustawie cele mieszkaniowe, o jakich mowa w art. 21 ust.
    1 pkt 131 w zw. z ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym
    nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na
    nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
    udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit.
    a).
    Biorąc pod uwagę powyższe, nienastępująca w ramach działalności gospodarczej,
    sprzedaż w grudniu 2021 r. lokalu mieszkalnego (Nieruchomości 1) nabytego przez Pana
    w lipcu 2021 r., w drodze darowizny, stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ ww. sprzedaż nastąpiła przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    lokalu mieszkalnego (Nieruchomości 1) i podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym na zasadach określonych w art. 30e tej ustawy.
    Natomiast wydatkowanie przez Pana przychodu z ww. odpłatnego zbycia Nieruchomości
    1, na nabycie w 2024 r. na własne cele mieszkaniowe lokalu mieszkalnego oraz
    przynależnego temu lokalowi miejsca parkingowego (Nieruchomości 2), uprawnia Pana do
    skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25
    pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nieruchomość 2 została
    bowiem zakupiona z zamiarem realizacji Pana własnych celów mieszkaniowych.
    Jednocześnie należy stwierdzić, że ewentualna sprzedaż Nieruchomości 2 zakupionej
    przez Pana na własne cele mieszkaniowe, nie pozbawi Pana prawa do zastosowania
    zwolnienia dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 21 ust. 1 pkt
    131 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy wskazać, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście zadanego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych
    kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego
    stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej

    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.