Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-186/14/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-08-11
Teza: Czy przywóz samochodu z Ukrainy będzie korzystał ze zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 112 ustawy o podatku akcyzowym ?
Słowa kluczowe: import; miejsce-miejsce zameldowania; mienie-mienie przesiedleńcze; pobyt-miejsce stałego pobytu; samochód-samochód osobowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 22 kwietnia 2014 r. (data wpływu 2 maja 2014 r.), uzupełnionym pismem z 21 lipca 2014 r. (data wpływu 25 lipca 2014 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku przywożonego samochodu osobowego z państwa trzeciego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 maja 2014 r. został złożony do Organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku przywożonego samochodu osobowego z państwa trzeciego. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 21 lipca 2014 r. (data wpływu 25 lipca 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 11 lipca 2014 r. znak: IBPP4/443-186/14/BP.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Podatnik (obywatel Ukrainy) w dniu 20 września 2013 r. uzyskał zezwolenie na pobyt długoterminowy na terytorium Polski. Przed datą wydania tej decyzji w latach od 2009 do 2013r. Podatnik posiadał zezwolenie wyłącznie na pobyt czasowy na terytorium Polski na podstawie właściwych decyzji administracyjnych. Do momentu wydania decyzji dotyczącej możliwości zamieszkania na pobyt stały w Polsce podatnik zamieszkiwał na Ukrainie, w Polsce natomiast pracował.

W chwili obecnej w związku z możliwością zamieszkania w Polsce na stałe na podstawie wydanej we wrześniu 2013 r. decyzji Podatnik planuje przywóz na teren RP samochodu osobowego marki Mistubishi. Na moment składania wniosku samochód nie został zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu.

Samochód jest używany przez podatnika na terytorium Ukrainy na cele osobiste. Podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Ukrainy ani na terytorium RP. Po przywozie z Ukrainy samochód nadal będzie wykorzystywany wyłącznie do użytku osobistego. Podatnik miał miejsce zamieszkania na terenie Ukrainy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy przed zmianą miejsca zamieszkania na terytorium RP. Samochód był używany przez podatnika na Ukrainie przez okres dłuższy niż 6 miesięcy przed zmianą miejsca pobytu.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku będącym odpowiedzią na pytanie Organu: Czy Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki o których mowa w art. 112 ust. 1 oraz odpowiednio art. 110 ust. 7 i 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym?

Wnioskodawca wskazał, że:

*   samochód jest i będzie nadal używany do celów osobistych w miejscu swojego poprzedniego miejsca pobytu. Podatnik na potwierdzenie spełnienia tego warunku posiada dowód rejestracyjny pojazdu - pojazd jest zarejestrowany na terenie Ukrainy;
*   podatnik używał samochodu na terenie Ukrainy przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, co potwierdza kopia dowodu rejestracyjnego samochodu;
*   podatnik miał miejsce zamieszkania na terenie Ukrainy przez więcej niż 12 miesięcy przed zmianą miejsca zamieszkania;
*   Podatnik przez 12 miesięcy od dnia przywozu na teren kraju nie odda samochodu do użytku osobie trzeciej.

Powyższe powoduje, że zdaniem Podatnika spełnia On wszystkie warunki wymienione w treści art. 112 i 110 ustawy o podatku akcyzowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przywóz samochodu z Ukrainy będzie korzystał ze zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 112 ustawy o podatku akcyzowym ?

Zdaniem Wnioskodawcy, przywóz samochodu z Ukrainy będzie korzystał ze zwolnienia z podatku akcyzowego. Podstawą do zwolnienia jest art. 112 ustawy o podatku akcyzowym.

Zgodnie z treścią tego przepisu zwalnia się od podatku akcyzowego samochód osobowy przywożony spoza terytorium państw członkowskich przez osobę fizyczną przybywającą na terytorium kraju na pobyt stały lub powracającą z czasowego pobytu z terytorium tych państw, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1.  samochód osobowy jest przeznaczony do użytku osobistego tej osoby;
2.  samochód osobowy służył do użytku osobistego tej osoby w miejscu poprzedniego jej pobytu poza terytorium państwa członkowskiego przez okres co najmniej 6 miesięcy przed zmianą miejsca pobytu;
3.  osoba ta przedstawi właściwemu naczelnikowi urzędu celnego dowód potwierdzający spełnienie warunku, o którym mowa w pkt 2;
4.  osoba ta przebywała poza terytorium państwa członkowskiego przez okres co najmniej 12 kolejnych miesięcy poprzedzających zmianę miejsca pobytu;
5.  samochód osobowy nie zostanie sprzedany, wynajęty lub w jakikolwiek inny sposób oddany do użytku osobie trzeciej przez okres 12 miesięcy od dnia jego przywozu na terytorium kraju.

W niniejszej sprawie samochód jest i będzie nadal używany do celów osobistych w miejscu swojego poprzedniego miejsca pobytu. Podatnik używał samochodu na terenie Ukrainy przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, co potwierdza kopia dowodu rejestracyjnego samochodu. Podatnik miał miejsce zamieszkania na terenie Ukrainy przez więcej niż 12 miesięcy przed zmianą miejsca zamieszkania. Podatnik przez 12 miesięcy od dnia przywozu na teren kraju nie odda samochodu do użytku osobie trzeciej. Powyższe powoduje, że zdaniem Podatnika spełnione zostaną przesłanki do uznania przywozu samochodu na terytorium RP, jako zwolniony z podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 112 ust. 1-4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. u. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwalnia się od akcyzy samochód osobowy przywożony spoza terytorium państw członkowskich oraz państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez osobę fizyczną przybywającą na terytorium kraju na pobyt stały lub powracającą z czasowego pobytu z terytorium tych państw, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1.  samochód osobowy jest przeznaczony do użytku osobistego tej osoby;
2.  samochód osobowy służył do użytku osobistego tej osoby w miejscu poprzedniego jej pobytu poza terytorium państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez okres co najmniej 6 miesięcy przed zmianą miejsca pobytu;
3.  osoba ta przedstawi właściwemu naczelnikowi urzędu celnego dowód potwierdzający spełnienie warunku, o którym mowa w pkt 2;
4.  osoba ta przebywała poza terytorium państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez okres co najmniej 12 kolejnych miesięcy poprzedzających zmianę miejsca pobytu;
5.  samochód osobowy nie zostanie sprzedany, wynajęty lub w jakikolwiek inny sposób oddany do użytku osobie trzeciej przez okres 12 miesięcy od dnia jego przywozu na terytorium kraju.

Warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, nie stosuje się do członków służby zagranicznej i żołnierzy zawodowych skierowanych lub wyznaczonych do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju, jeżeli przedstawią dokumenty potwierdzające zatrudnienie w placówce zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej lub oddelegowanie do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju – w przypadku gdy nie istnieje możliwość zarejestrowania w kraju samochodów osobowych używanych przez te podmioty w państwach, z których powracają. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, zwolnienie od akcyzy obejmuje również samochody osobowe przywożone z terytorium państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, nabywane w drodze powrotnej z terytorium państwa trzeciego. Przepisy art. 110 ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie zaś z art. 112 ust. 4 ustawy przepisy art. 110 ust. 7 i 8 dotyczące przywozu z terytorium Unii Europejskiej samochodu osobowego stosuje się odpowiednio do przywozu samochodu osobowego z państwa trzeciego.

W myśl art. 110 ust. 7 ustawy w przypadku przywozu, o którym mowa w ust. 1 i 2, z terytorium państwa członkowskiego, samochód osobowy jest zwolniony od akcyzy, jeżeli został przywieziony przed upływem 12 miesięcy od dnia osiedlenia się osoby fizycznej na terytorium kraju.

Za miejsce stałego pobytu uznaje się miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa przez co najmniej 185 dni w roku kalendarzowym ze względu na swoje więzi osobiste i zawodowe. W przypadku osoby niezwiązanej z tym miejscem zawodowo na osobiste powiązania wskazuje istnienie ścisłych więzi pomiędzy tą osobą a miejscem, w którym mieszka. Jednakże za miejsce stałego pobytu osoby związanej zawodowo z miejscem innym niż miejsce powiązań osobistych, i z tego względu przebywającej na zmianę w różnych miejscach na terytoriach dwóch lub więcej państw członkowskich Unii Europejskiej, uznaje się miejsce, z którym jest związana osobiście, pod warunkiem że regularnie tam powraca. Ten ostatni warunek nie musi być spełniony, jeśli osoba mieszka na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w celu wypełnienia zadania w określonym czasie. Studia wyższe bądź nauka w szkole poza miejscem stałego pobytu nie stanowią zmiany miejsca stałego pobytu. (art. 110 ust. 8 ustawy)

Ustawodawca zatem oprócz wskazania warunków, jakie muszą zostać spełnione, aby dany przywóz samochodu osobowego mógł korzystać ze zwolnienia od akcyzy, zdefiniował również pojęcie miejsca stałego pobytu, które oznacza, w myśl art. 110 ust. 8 ustawy, że osoba fizyczna może mieć jedno miejsce stałego pobytu, które musi wynosić co najmniej 50% czasu w danym roku kalendarzowym. Miejsce stałego pobytu może być jednak uzależnione od więzi osobistych lub zawodowych lub obydwu łącznie.

Analiza wymienionych regulacji daje podstawę do przyjęcia, że prawodawca łączy pojęcie przeniesienia swojego stałego miejsca zamieszkania ze stałym zaprzestaniem zamieszkiwania w państwie trzecim i jego przeniesieniem na stałe na terytorium kraju.

W wyroku z 26 kwietnia 2007 r. w sprawie C-392/05 Alevizos v. Ypourgos Oikonomikon, TSUE stwierdził, że kryteria determinujące pojęcie miejsca stałego pobytu, dotyczą zarówno więzów zawodowych i osobistych danej osoby z określonym miejscem, jak i długości tych więzów, i tym samym winny być analizowane łącznie. Za miejsce stałego pobytu Trybunał uznał miejsce, w którym zainteresowany ustanowił stałe centrum swych interesów. W sytuacji, gdy ocena ogólna powiązań zawodowych i osobistych nie wystarcza, to dla zlokalizowania stałego centrum interesów danej osoby, aby go określić, należy dać pierwszeństwo powiązaniom osobistym.

Odwołując się natomiast do krajowego porządku prawnego przypomnieć należy definicję „miejsca zamieszkania”, zawartą w art. 25 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którą miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Na tle tej regulacji powszechnie podnosi się, że aby wskazać daną miejscowość jako centrum życiowej aktywności osoby, należy przeanalizować, czy łącznie występują dwa integralne składniki miejsca zamieszkania, tj. corpus - będący obiektywnym składnikiem pojęcia miejsca zamieszkania, związanym z faktycznym pobytem w danej miejscowości oraz animus - subiektywny element tego pojęcia wyrażający się w zamiarze stałego pobytu w danej miejscowości. Dla ustalenia miejsca zamieszkania nie jest zatem wystarczające samo zamieszkiwanie w sensie fizycznym, ale bez zamiaru stałego pobytu, ani też sam zamiar stałego pobytu w danej miejscowości niepołączony z przebywaniem w tej miejscowości. Natomiast, przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby, ponieważ sam zamiar stałego pobytu w danej miejscowości nie stanowi o zamieszkaniu, lecz musi być połączony z przebywaniem w danej miejscowości, i to z takim przebywaniem, które ma cechy założenia tam ośrodka swoich osobistych i majątkowych interesów (zob. np. komentarz do art. 25 kodeksu cywilnego (w:) B. Giesen, W. J. Katner, P. Księżak, B. Lewaszkiewicz-Petrykowska, R. Majda, E. Michniewicz-Broda, T. Pajor, U. Promińska, M. Pyziak-Szafnicka, W. Robaczyński, M. Serwach, Z. Świderski, M. Wojewoda, Kodeks cywilny. Część ogólna. Komentarz, LEX 2009; komentarz do art. 25 kodeksu cywilnego, (w:) K. Piasecki, Kodeks cywilny. Komentarz. Księga pierwsza. Część ogólna, Zakamycze 2003; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 stycznia 2009 r., II FSK 896/08).

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że osoba przesiedlająca się z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia z podatku akcyzowego tylko w przypadku, gdy łącznie spełnione są warunki o których o którym mowa w art. 112 ust. 1 ustawy wraz z odpowiednio zastosowanymi przepisami przepisy art. 110 ust. 7 i 8 ustawy.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że:

*   samochód jest i będzie używany do celów osobistych w miejscu swojego poprzedniego miejsca pobytu;
*   podatnik przed zmianą miejsca pobytu używał samochodu na terenie Ukrainy przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, co potwierdza kopia dowodu rejestracyjnego samochodu;
*   ww. miał miejsce zamieszkania na terenie Ukrainy przez więcej niż 12 miesięcy przed zmianą miejsca zamieszkania;
*   podatnik przez 12 miesięcy od dnia przywozu na teren kraju nie odda samochodu do użytku osobie trzeciej
*   spełnia warunki o których mowa w art. 110 ustawy.

Stosownie do powyższego, Wnioskodawca spełniając łącznie wszystkie warunki wymienione w art. 112 ustawy wraz z odpowiednio zastosowanymi przepisami art. 110 ust. 7 i 8 ustawy (co wynika z przedstawionego przez niego stanu faktycznego) jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z akcyzy samochodu osobowego przywożonego na terytorium kraju.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy odnoszące się do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto wskazać należy, że w postępowaniu interpretacyjnym prowadzonym na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowanej, Organ podatkowy udzielający interpretacji nie jest uprawniony do ustalania i weryfikowania przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Może on jedynie wezwać wnioskodawcę do doprowadzenie wniosku do stanu zgodnego z prawem, w rozważanym aspekcie. Zatem rzetelne przedstawienie zdarzenia przyszłego leży przede wszystkim w interesie wnioskodawcy. Jeżeli w toku postępowania podatkowego organy podatkowe ustalą stan faktyczny w sposób mający znaczenie prawne odmienny od tego, który stanowił podstawę udzielonej uprzednio interpretacji prawa podatkowego, interpretacja ta, z powodu i w zakresie różnicy wymienionych stanów, nie będzie uzasadniała ochrony prawnej jej adresata.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.