Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.518.2025.1.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-13
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu usług świadczonych przez
lekarza weterynarii na rzecz Powiatowego Lekarza
Weterynarii. Brak obowiązku wystawienia faktury. Sposób
udokumentowania świadczonych usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dokumentowanie
faktura-wystawienie faktury
lekarze-lekarze weterynarii
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Samodzielnie wykonywana
działalność gospodarcza, usługi twórców i artystów
wykonawców - wyłączenia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - braku podlegania opodatkowaniu usług świadczonych przez lekarza weterynarii na
      rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    - braku obowiązku wystawienia faktury (pytanie oznaczone we wniosku nr 2);
    - sposobu udokumentowania świadczonych usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Uzupełnił go Pan pismem (wpływ 9 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) czerwca 2025 r. rozpoczął Pan prowadzenie działalności gospodarczej jako
    lekarz weterynarii. Tego samego dnia, na podstawie decyzji Powiatowego Lekarza
    Weterynarii (...), został Pan wyznaczony do wykonywania czynności urzędowych,
    polegających na nadzorze nad ubojem drobiu, badaniach mięsa (w tym laboratoryjnych), a
    także na prowadzeniu kontroli zakaźnych chorób zwierząt na terenie powiatu (...). W
    związku z powyższym, w dniu (...) czerwca 2025 r., zawarł Pan umowę cywilnoprawną z
    Powiatowym Inspektoratem Weterynarii w (...) dotyczącą świadczenia ww. usług.
    Czynności te wykonuje Pan osobiście, regularnie, zgodnie z zakresem określonym w
    decyzji oraz umowie. Umowa ta została zawarta na podstawie art. 16 ust. 1 i 3 ustawy o
    Inspekcji Weterynaryjnej.
    Co do zasady, nie jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę, natomiast powołany
    przez PIW na podstawie decyzji oraz zawarty został kontrakt B2B. Wynagrodzenie, które
    otrzymuje Pan od PIW, najprawdopodobniej nie stanowi przychodu, o którym mowa w art.
    12 ust. 1–6 ustawy o PIT. Wynagrodzenie z tytułu wyznaczenia decyzją PIW to przychód z
    art. 13 pkt 6 PIT. Wynagrodzenie z umowy B2B to przychód z działalności gospodarczej
    (art. 14 PIT).
    Zawarta umowa z Powiatowym Inspektoratem Weterynarii określa warunki wykonywania
    przez Pana powierzonych czynności (zakres, termin i miejsce wykonania, wynagrodzenie i
    sposób płatności). Na mocy umowy zawartej z Powiatowym Inspektoratem Weterynarii,
    ponosi Pan odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim na skutek działań
    podjętych przy wykonywaniu powierzonych Panu obowiązków.
    W piśmie uzupełniającym opis sprawy wskazał Pan, że nie jest czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem VAT oraz sprostował Pan informację, że nie ponosi Pan odpowiedzialności za
    szkody wyrządzone osobom trzecim.
    Pytania
    1. Czy opisane powyżej czynności wykonywane przez Pana jako lekarza weterynarii, na
      podstawie decyzji PLW i umowy zawartej z Powiatowym Inspektoratem Weterynarii w
      (...), stanowią czynności poza zakresem opodatkowania VAT, zgodnie z art. 15 ust. 3
      pkt 3 ustawy o VAT?

    2. Czy w związku z tymi czynnościami nie jest Pan zobowiązany do wystawiania faktur
      VAT oraz nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług (VAT)?
    3. Czy prawidłowe będzie dokumentowanie otrzymanych wynagrodzeń za ww. czynności
      innym dokumentem wewnętrznym (np. notą obciążeniową), a nie fakturą VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, opisane we wniosku czynności, wykonywane na podstawie decyzji
    Powiatowego Lekarza Weterynarii w (...) oraz umowy zawartej z Powiatowym
    Inspektoratem Weterynarii w (...), nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług (VAT).
    Zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, z zakresu definicji podatnika wyłączone są osoby fizyczne, które wykonują czynności
    na podstawie umowy cywilnoprawnej, jeżeli z okoliczności wynika, że w stosunku do
    zlecającego wykonanie tych czynności są one podporządkowane warunkom wykonywania
    tych czynności, dotyczących miejsca, czasu oraz sposobu ich wykonywania, oraz że nie
    ponoszą ryzyka gospodarczego związanego z wykonywaniem tych czynności.
    W opisanym stanie faktycznym wszystkie te warunki są spełnione: czynności wykonywane
    są wyłącznie w zakresie i na warunkach określonych przez Powiatowego Lekarza
    Weterynarii w decyzji nr (...), działania mają charakter czynności urzędowych,
    wykonywanych w imieniu i na rzecz organu administracji publicznej, nie ponosi Pan ryzyka
    gospodarczego związanego z wykonywaniem tych zadań – wynagrodzenie i warunki
    zostały z góry ustalone.
    Tym samym, realizowane przez Pana czynności nie stanowią działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o VAT, a zatem pozostają poza zakresem opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług.
    W związku z tym: Nie jest Pan zobowiązany do naliczania i odprowadzania podatku VAT od
    wynagrodzenia otrzymywanego z tytułu realizacji ww. czynności.
    Nie ma Pan obowiązku wystawiania faktur VAT – dopuszczalne jest dokumentowanie
    przychodu np. notą księgową lub innym dokumentem wewnętrznym.
    Nie powstaje obowiązek podatkowy w rozumieniu ustawy o VAT z tytułu realizacji tych
    usług.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach
    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. interpretacjach o sygn.
    0113-KDIPT1 -3.4012.841.2024.MWJ, 0112-KDIL3.4012.675.2023.2.NW, czy 0114-KDIP1-
    1.4012.780.2023.1.IZ. W związku z powyższym, wnosi Pan o potwierdzenie prawidłowości
    Pana stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie,
    powstrzymanie się od działania (nieczynienie, bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia, jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od
    towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl
    art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Natomiast, aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy, podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast przepis art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że:

      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony)
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania
        tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności
        prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
        czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
        czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych
        czynności wobec osób trzecich.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1-6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zwanej dalej ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      1. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
        spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne
        oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu
        na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia
        zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki,
        nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
        od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia
        pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych
        świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
      2. Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na
        podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych
        wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi
        wchodzące w zakres działalności pracodawcy.
      2a. Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z
        tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się w
        wysokości:
      1) 250 zł miesięcznie – dla samochodów:
      a) o mocy silnika do 60 kW,
      b) stanowiących pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11
        stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2024 r.
        poz. 1289, 1853 i 1881) lub pojazd napędzany wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15
        tej ustawy;
      2) 400 zł miesięcznie – dla samochodów innych niż wymienione w pkt 1.
      2b. W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych
        przez część miesiąca wartość świadczenia ustala się za każdy dzień
        wykorzystywania samochodu do celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot
        określonych w ust. 2a.
      2c. Jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania
        samochodu służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to
        przychodem pracownika jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo
        ust. 2b i odpłatnością ponoszoną przez pracownika.
      3. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
        odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

      3a. (uchylony)
      4. Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
        służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym
        stosunku pracy.
      5. Nie wlicza się do przychodu osób wykonujących pracę nakładczą wartości
        surowców i materiałów pomocniczych dostarczonych przez te osoby oraz zwrotu
        poniesionych przez nie kosztów z tytułu transportu, zużytej energii, opału,
        konserwacji maszyn i urządzeń itp., jeżeli osoba, na rzecz której wykonywana jest
        praca nakładcza, wypłaca należność z tych tytułów w wyodrębnionej pozycji.
      6. Za przychód z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
        spółdzielni zajmującej się produkcją rolną uważa się wszelkie przychody, o których
        mowa w art. 11, uzyskane przez członka spółdzielni lub jego domownika z tytułu
        wkładu pracy oraz innych tytułów przewidzianych w statucie spółdzielni, po
        wyłączeniu z tych przychodów udziałów w dochodzie podzielnym spółdzielni z
        tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na prowadzeniu działów
        specjalnych produkcji rolnej. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
    W myśl natomiast art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej
      albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.
    W świetle art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 12), zwanej dalej ustawą o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Organem Inspekcji jest powiatowy lekarz weterynarii, jako kierownik powiatowej
      inspekcji weterynaryjnej wchodzącej w skład niezespolonej administracji rządowej.
    Na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Zadania organów Inspekcji wykonują:
      1) pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone do wykonywania określonych
        czynności będący:
      a) urzędowymi lekarzami weterynarii w rozumieniu art. 3 pkt 32 rozporządzenia 2017
        /625,
      b) urzędowymi pracownikami pomocniczymi w rozumieniu art. 3 pkt 49
        rozporządzenia 2017/625,
      c) pracownikami wyznaczonymi przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5
        rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2019 r.
        dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli
        urzędowych dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i
        obszarów przejściowych w odniesieniu do żywych małży zgodnie z
        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (Dz. Urz. UE L
        131 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej ,,rozporządzeniem 2019/624”;
      2) pracownicy Inspekcji niebędący osobami, o których mowa w pkt 1;
      3) osoby wyznaczone do wykonywania czynności o charakterze pomocniczym,
        określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:

      Osoby, o których mowa w ust. 2, wyznaczone do wykonywania określonych
      czynności wykonują powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów
      Inspekcji.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie
      jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może: wyznaczać na czas
      określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji, w tym lekarzy
      weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla
      zwierząt (...).
    Jak stanowi art. 16 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Wyznaczenie do wykonania czynności, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze
      decyzji administracyjnej powiatowego lekarza weterynarii określającej rodzaj i zakres
      czynności przekazanych do wykonania.
    W myśl art. 16 ust. 2a ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      W przypadku wyznaczenia lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w
      ramach zakładu leczniczego dla zwierząt do wykonywania czynności określonych w
      ust. 1, wyznaczenie tego lekarza weterynarii następuje po uzyskaniu zgody
      kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt, w ramach którego lekarz ten świadczy
      usługi weterynaryjne.
    Natomiast z treści art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wynika, że:
      Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez
      powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
      1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby
        pozarolniczej działalności gospodarczej lub
      2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby
        pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
      3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą
        one działalności gospodarczej, lub
      4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt – w przypadku
        wyznaczenia lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach
        zakładu leczniczego dla zwierząt
      – określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość
      wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.
    Według art. 16 ust. 6 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza
      Weterynarii oraz Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze
      rozporządzenia:
      1) zakres czynności wykonywanych przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c,
        oraz kwalifikacje tych osób,
      2) warunki i wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa w
        ust. 1,
      – mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i jakości wykonywanych
      czynności.
    Ponadto w art. 12 ust. 4 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wskazano, że:
      Lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji,
      wykonującym czynności związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, w tym

      chorób odzwierzęcych, przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w
      przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 2.
    W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia 2022
    r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez
    lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 1684):
      Lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami powiatowego inspektoratu
      weterynarii oraz lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami Inspekcji
      Weterynaryjnej, wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii, a także
      podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt, z którymi została zawarta
      umowa, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji
      Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, za wykonywanie czynności wymienionych w
      art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie w wysokości ustalonej według
      stawek określonych w załączniku do rozporządzenia, a w przypadku wykonywania
      czynności niewymienionych w tym załączniku – w wysokości 68 zł za pierwszą
      rozpoczętą godzinę pracy oraz 17 zł za każde kolejne rozpoczęte 15 minut pracy, z
      tym że gdy te czynności są wykonywane:
      1) między godzinami 22.00 a 6.00 – wynagrodzenie jest podwyższane o 15%;
      2) w dni ustawowo wolne od pracy i soboty – wynagrodzenie jest podwyższane o
        20%.
    W pierwszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy czynności wykonywane
    przez Pana jako lekarza weterynarii, na podstawie decyzji PLW i umowy zawartej z
    Powiatowym Inspektoratem Weterynarii, stanowią czynności poza zakresem
    opodatkowania VAT, zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · jest Pan lekarzem weterynarii;
    · prowadzi Pan własną działalność gospodarczą, w ramach której świadczy Pan usługi na
      rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii;
    · na podstawie decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii (...), został Pan wyznaczony do
      wykonywania czynności urzędowych, polegających na nadzorze nad ubojem drobiu,
      badaniach mięsa (w tym laboratoryjnych), a także na prowadzeniu kontroli zakaźnych
      chorób zwierząt na terenie powiatu (...). W związku z powyższym, w dniu (...) czerwca
      2025 r., zawarł Pan umowę cywilnoprawną z Powiatowym Inspektoratem Weterynarii
      w (...) dotyczącą świadczenia ww. usług. Czynności te wykonuje Pan osobiście;
    · nie jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT;
    · co do zasady, nie jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę, natomiast
      powołany przez PIW na podstawie decyzji oraz zawarty został kontrakt B2B;
    · na podstawie przepisów art. 16 ust. 1 i 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, Powiatowy
      Lekarz Weterynarii zawarł z Panem umowę;
    · zawarta umowa z Powiatowym Inspektoratem Weterynarii określa warunki
      wykonywania przez Pana powierzonych czynności (zakres, termin i miejsce wykonania,
      wynagrodzenie i sposób płatności);
    · na mocy umowy zawartej z Powiatowym Inspektoratem Weterynarii, nie ponosi Pan
      odpowiedzialności za szkody wyrządzone osobom trzecim na skutek działań podjętych
      przy wykonywaniu powierzonych Panu obowiązków;
    · wynagrodzenie, które otrzymuje Pan od PIW, najprawdopodobniej nie stanowi
      przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1–6 ustawy o PIT;
    · wynagrodzenie z tytułu wyznaczenia decyzją PIW to przychód z art. 13 pkt 6 PIT.

    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest
    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do:
    · warunków wykonywania tych czynności,
    · wynagrodzenia oraz
    · odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    wskazać należy, że czynności, które wykonuje Pan na zlecenie Powiatowego Lekarza
    Weterynarii nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o której
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Jak wynika z przedstawionych przepisów, lekarz weterynarii
    wykonujący czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej
    jest związany umową ze zlecającym wykonanie ww. czynności, określającą warunki
    wykonania tych czynności (zakres, termin i miejsce wykonania, wysokość wynagrodzenia i
    płatności) oraz wykonując wyznaczone czynności pod nadzorem i w imieniu organów
    Inspekcji nie ponosi odpowiedzialności za wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem Pan, jako lekarz weterynarii, wykonując czynności, o których mowa w art. 16
    ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej (działając na zlecenie Powiatowego Lekarza
    Weterynarii), nie prowadzi samodzielnie działalności gospodarczej w świetle art. 15 ust. 3
    pkt 3 ustawy, gdyż w opisanej sytuacji spełnione są wszystkie warunki wskazane w tym
    przepisie. Otrzymywane przez Pana wynagrodzenie – jak wskazał Pan we wniosku – jest
    wynagrodzeniem wymienionym w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz pomiędzy Panem a Powiatowym Inspektoratem Weterynarii została
    zawarta umowa określająca zakres czynności i wskazująca należne wynagrodzenie, a
    odpowiedzialność za wykonane czynności nie jest po Pana stronie.
    W konsekwencji, czynności wykonywane przez Pana, jako lekarza weterynarii, na rzecz
    Powiatowego Inspektoratu Weterynarii, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdyż w związku z wykonywaniem tych czynności nie działa Pan jako
    podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące
    przepisy prawa podatkowego stwierdzam, że wykonywane przez Pana czynności, jako
    lekarza weterynarii na podstawie decyzji PLW i umowy zawartej z Powiatowym
    Inspektoratem Weterynarii wyznaczającej wykonawcę tych czynności, zgodnie z art. 15
    ust. 3 pkt 3 ustawy pozostają poza zakresem regulacji tej ustawy i nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, przedstawione przez Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1 jest prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy w związku z wykonywaniem czynności
    jako lekarz weterynarii na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii, powstaje obowiązek
    podatkowy w podatku od towarów i usług , czy jest Pan zobowiązany do wystawiania
    faktur oraz czy prawidłowe będzie dokumentowanie otrzymanych wynagrodzeń za ww.
    czynności innym dokumentem wewnętrznym (np. notą obciążeniową), a nie fakturą.
    Według art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania

    usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym
    dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za
    ten okres.
    Odnosząc się do sposobu udokumentowania opisanych czynności należy wskazać, że na
    podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy
      prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub
      usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub
      wykonanie usługi.
    W analizowanej sprawie, wykonywane przez Pana w imieniu Powiatowego Lekarza
    Weterynarii czynności, jako niestanowiące samodzielnie wykonywanej działalności
    gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, realizując opisane zadania oraz pobierając należne wynagrodzenie, nie
    występuje Pan dla tych czynności jako podatnik, jak również nie dokonuje Pan sprzedaży
    w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy. Tym samym, skoro wykonywane przez Pana czynności
    jako lekarz weterynarii w imieniu Powiatowego Lekarza Weterynarii nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT, to stwierdzić należy, że z tego tytułu nie powstał
    obowiązek podatkowy. Z tych też względów nie ma podstaw do udokumentowania fakturą
    zleconych czynności (faktura nie jest dowodem właściwym dla udokumentowania
    otrzymanego z tego tytułu wynagrodzenia). Brak jest również obowiązku wystawienia
    przez Pana rachunku, o którym mowa w art. 87 Ordynacji podatkowej.
    Jednocześnie należy wskazać, że na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i
    usług brak jest przeciwskazań dla udokumentowania ich poprzez wystawienie innego
    dokumentu księgowego, np. noty księgowej – niemniej jednak należy zauważyć, że nie jest
    to dokument przewidziany przez przepisy o podatku od towarów i usług i jako taki nie jest
    objęty regulacją tych przepisów.
    Tym samym, przedstawione przez Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we
    wniosku nr 2 i 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Jednocześnie wyjaśniam, że zgodnie z wyżej cytowanym art. 14b § 3 ustawy Ordynacja
    podatkowa, przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy
    dotycząca przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Organ wydający
    interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do
    wniosku o interpretację dokumentów, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu
    o opis stanu faktycznego w nim przedstawiony.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.