Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.846.2024.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Czynność nieodpłatnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług niekorzystającą ze zwolnienia od podatku. Podstawą opodatkowania będzie wartość towaru obowiązująca na moment dokonania przez Wnioskodawcę przekazania.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa działalność gospodarcza; majątek-majątek prywatny; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie m.in. ustalenia, czy przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości
    do majątku prywatnego, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2007 roku. Głównym
    rodzajem działalności jest badanie rynku i opinii publicznej, działalność agentów
    specjalizujących się w sprzedaży pozostałych określonych towarów oraz pozostałe
    doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.
    Wnioskodawca obecnie nie zatrudnia pracowników. Wnioskodawca jest czynnym
    podatnikiem VAT oraz podatku dochodowego rozliczanego na zasadach ogólnych wg skali
    podatkowej. Wnioskodawca zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej od 1 kwietnia
    2024 r. na czas nieoznaczony.
    Wnioskodawca ma zamiar zamknąć działalność gospodarczą i z tego powodu planuje
    przenieść do majątku osobistego składniki majątku wykorzystywanego do tej pory w
    działalności gospodarczej. Jednym ze składników majątku jest prawo wieczystego
    użytkowania nieruchomości.
    Wnioskodawca, na mocy aktu notarialnego Repertorium A nr (...), 22 stycznia 2014 roku
    nabył, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, prawo wieczystego użytkowania
    nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych: 1 o powierzchni 0,0199 ha; 2 o
    powierzchni 0,2997 ha oraz 3 o powierzchni 0,0460 ha objętej księgą wieczystą nr (...)
    obręb (...) (zwana dalej: prawem użytkowania wieczystego nieruchomości).
    Działka jest zabudowana ogrodzeniem stalowym na podmurówce betonowej i posiada
    dostęp do drogi publicznej.
    Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia prawa
    użytkowania wieczystego nieruchomości, kwota VAT odliczonego wynosiła 80 040,00 zł.
    Wnioskodawca zakwalifikował prawo użytkowania wieczystego nieruchomości jako
    inwestycję oraz wykazywał w spisie z natury jako towar handlowy. Prawo użytkowania
    wieczystego nieruchomości nie było wprowadzone do ewidencji środków trwałych, a tym
    samym nie były naliczane od niego odpisy amortyzacyjne.
    Wnioskodawca w kolejnych latach czynił nakłady inwestycyjne na tę nieruchomość, od
    których również przysługiwało mu prawo odliczenia VAT.
    W maju 2014 roku Wnioskodawca dokonał podziału działek, w wyniku czego: działka nr 2 o
    powierzchni 0,2997 ha została podzielona na działki numery: 4 o powierzchni 0,1924 ha i 5
    o powierzchni 0,1072 ha oraz działka nr 3 o powierzchni 0,0460 ha została podzielona na
    działki numer 6 o powierzchni 0,0173 ha i 7 o powierzchni 0,0287 ha. Utworzone w wyniku
    podziału, działki 5, 7 oraz 1 zostały sprzedane i odprowadzony został podatek VAT należny
    od tej sprzedaży.
    Działki, których dotyczy prawo wieczystego użytkowania położone są na terenie objętego
    Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego (...) i oznaczone jako teren
    zabudowy mieszkaniowo-usługowej.

    Wnioskodawca zamierza przed zamknięciem działalności gospodarczej przenieść prawo
    użytkowania wieczystego nieruchomości z majątku firmowego do osobistego. W
    przyszłości, już po zamknięciu działalności, istnieje także możliwość, że to prawo zostanie
    zbyte. Wobec powyższego Wnioskodawca zastanawia się nad prawidłowym
    opodatkowaniem transakcji przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości
    z majątku firmowego do majątku osobistego Wnioskodawcy na gruncie podatku VAT.

## Pytanie

1) Czy przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości przez Wnioskodawcę
      z działalności gospodarczej do majątku prywatnego będzie podlegało opodatkowaniu
      podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pytanie 1
    Odpowiedź: Tak.
    Uzasadnienie:
    Zdaniem Wnioskodawcy, wycofanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości z
    majątku firmowego i przeniesienie jej do majątku prywatnego będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Czynność ta, będzie stanowiła przekazanie na cele
    osobiste podatnika w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2023 r., poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Jednakże od powyższej reguły
    istnieją wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2
    ustawy.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,

    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem aby nieodpłatne przekazanie towarów - w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy -
    podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:
        nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
        przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
        przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
        podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub
        jego części składowych.
    W przypadku opisanym w niniejszym wniosku wszystkie przesłanki wymienione powyżej
    zostały spełnione - dochodzi do nieodpłatnej dostawy towaru, Wnioskodawca jest
    podatnikiem VAT, a przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do
    którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu nabycia. Wnioskodawca nie będzie wykorzystywał
    przedmiotowego prawa użytkowania wieczystego nieruchomości do czynności
    opodatkowanych po zlikwidowaniu działalności gospodarczej w CEIDG oraz
    wyrejestrowaniu jako podatnika VAT czynnego. W związku z tym Wnioskodawca stoi na
    stanowisku, że wycofanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, oznaczonej na
    MPZP jak teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej, będącej składnikiem majątku
    firmowego do jego majątku osobistego będzie opodatkowane VAT wg stawki podstawowej
    tj. 23%. Podstawą opodatkowania, natomiast, będzie stanowiła wartość rynkowa prawa
    użytkowania wieczystego nieruchomości na dzień jej wycofania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 ustawy (...).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne
    świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2016 r.
    str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i
    tym samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności
    odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług
    wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług,
    a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    takie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje
    neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać jego opodatkowania).

    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 2007 roku;
        jest Pan czynnym podatnikiem VAT;
        zawiesił Pan wykonywanie działalności gospodarczej od 1 kwietnia 2024 r. na czas
        nieoznaczony;
        ma Pan zamiar zamknąć działalność gospodarczą i z tego powodu planuje
        przenieść do majątku osobistego składniki majątku wykorzystywanego do tej pory
        w działalności gospodarczej;
        jednym ze składników majątku jest prawo wieczystego użytkowania nieruchomości;
        przysługiwało Panu prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia prawa
        użytkowania wieczystego nieruchomości;
        prawo użytkowania wieczystego nieruchomości nie było wprowadzone do
        ewidencji środków trwałych, a tym samym nie były naliczane od niego odpisy
        amortyzacyjne;
        w kolejnych latach czynił Pan nakłady inwestycyjne na tę nieruchomość, od których
        również przysługiwało Panu prawo odliczenia VAT;
        w maju 2014 roku dokonał Pan podziału działek. Utworzone w wyniku podziału,
        działki 5, 7 oraz 1 zostały sprzedane i odprowadzony został podatek VAT należny od
        tej sprzedaży;
        przed zamknięciem działalności gospodarczej zamierza Pan przenieść prawo
        użytkowania wieczystego nieruchomości z majątku firmowego do osobistego;
        w przyszłości, już po zamknięciu działalności, istnieje także możliwość, że to prawo
        zostanie zbyte.
    Pana wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy przeniesienie prawa
    użytkowania wieczystego nieruchomości do majątku prywatnego, podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dla czynności nieodpłatnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości
    do majątku prywatnego zostaną spełnione przesłanki warunkujące zrównanie
    nieodpłatnego przekazania towarów z odpłatną dostawą towarów, co w konsekwencji
    oznacza, że czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że skoro przysługiwało Panu prawo do odliczenia
    VAT naliczonego z tytułu nabycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oraz od
    poczynionych nakładów, to przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości
    do majątku prywatnego będzie stanowić odpłatną dostawę towaru należącego do Pana

    przedsiębiorstwa, która będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje przepis art. 43 ust. 1 pkt
    9 ustawy, zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Wskazał Pan, że działki, których dotyczy prawo użytkowania wieczystego położone są na
    terenie objętym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego i oznaczone jako
    teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Tym samym, opisane nieruchomości stanowią
    teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie nieodpłatne
    przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości do majątku prywatnego nie
    będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zatem należy przeanalizować możliwość zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zaznaczyć należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W omawianej sprawie, zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy nieodpłatnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości nie
    będzie miało miejsca, ponieważ nie został spełniony jeden z warunków sformułowanych w
    tym przepisie.
    Z opisu sprawy wynika, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia VAT z tytułu nabycia
    prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Oznacza to, że nie został spełniony jeden
    z warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy i w konsekwencji nieodpłatne
    przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości nie będzie podlegać
    zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji, czynność nieodpłatnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego
    nieruchomości będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy, niekorzystającą
    ze zwolnienia od podatku.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania VAT
    nieodpłatnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości do majątku
    prywatnego należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 2 ustawy:
      W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą
      opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma
      ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów.
    Z powyższego wynika, że w przypadku gdy ma miejsce nieodpłatna dostawa towarów
    spełniająca warunki dla zrównania jej z dostawą odpłatną podlegającą opodatkowaniu na
    mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest cena nabycia lub koszt
    wytworzenia towaru określone w momencie dostawy towaru, tj. w momencie jego
    przekazania. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest wprawdzie cena nabycia lub
    koszt wytworzenia towaru, lecz skorygowana na dzień, w którym dochodzi do
    nieodpłatnego przekazania przedmiotowych towarów.
    Jak wynika z wniosku, nabyte w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prawo
    użytkowania wieczystego nieruchomości nie było wprowadzone do ewidencji środków
    trwałych. Prawo użytkowania wieczystego nieruchomości wykazywał Pan jako towar
    handlowy. Czynił Pan nakłady inwestycyjne na tę nieruchomość, jednak nie stanowiły one
    ulepszeń środka trwałego.
    W omawianej sytuacji, podstawa opodatkowania ustalana jest na podstawie art. 29a ust. 2
    ustawy, zatem jest nią cena nabycia towarów rozumiana jako cena zaktualizowana na
    moment dokonania nieodpłatnego przekazania prawa użytkowania wieczystego

    nieruchomości, czyli cena jaką zapłaciłby Pan za nabycie lub wytworzenie tego towaru w
    dniu przekazania z majątku firmowego na majątek prywatny.
    Zatem w omawianej sprawie, przy nieodpłatnym przeniesieniu prawa użytkowania
    wieczystego nieruchomości do majątku prywatnego za podstawę opodatkowania
    powinien Pan przyjąć wartość towaru (prawa użytkowania wieczystego nieruchomości
    niezabudowanej) obowiązującą na moment dokonania przez Pana przekazania z majątku
    firmowego na cele prywatne. Będzie to kwota za jaką nabyłby Pan towar stanowiący
    przedmiot przekazania, ustalona w momencie wydania (przekazania) towaru w postaci
    niezabudowanej nieruchomości (wartość rynkowa prawa użytkowania wieczystego
    nieruchomości na dzień jej wycofania).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wniosku wyłącznie w zakresie objętym pytaniem nr 1. W pozostałym
    zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z art. 42a ustawy o VAT może Pan wystąpić do
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS),
    która jest wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy
    towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia
    usług. Wystąpienie z wnioskiem o wydanie WIS jest możliwe od 1 listopada 2019 r. - przy
    czym WIS dotyczy stanu prawnego obowiązującego od 1 lipca 2020 r. Zatem kwestia
    ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług od 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania
    Wiążącej Informacji Stawkowej określonej w art. 42a ustawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.