Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.87.2025.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-16
Teza: W zakresie ulgi na innowacyjnych pracowników.
Słowa kluczowe: pracownik
strata
ulga
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Pozostałe odliczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18db-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18db-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób prawnych w całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Główny przedmiot działalności Spółki wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym
    Wnioskodawcy stanowi działalność związaną z oprogramowaniem, a przedmiotem
    pozostałej działalności
    Wnioskodawcy jest m.in. działalność w zakresie (...).
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza polega na świadczeniu
    wysokiej klasy usług z zakresu prowadzenia prac rozwojowych oraz prototypowania
    systemów, podsystemów i realizacji kompletnych produktów i usług.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka zajmuje się tworzeniem
    oprogramowania oraz oferuje usługi związane z digitalizacją procesów dostosowanych do
    indywidualnych potrzeb klientów. Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie
    następujących obszarów IT: (...).
    Działalność Spółki opiera się zatem na najnowszych technologiach informatycznych oraz
    na samodzielnym opracowywaniu i rozwijaniu przez Wnioskodawcę wysoce
    innowacyjnych i kompleksowych rozwiązań w dziedzinie IT.
    W konsekwencji, do realizowanych przez Wnioskodawcę projektów należą projekty o
    charakterze badawczo-rozwojowym, których przedmiotem są innowacje produktowe, jak i
    usługowe. Realizowane w Spółce projekty obejmują pisanie lub modyfikowanie kodu, jego
    restrukturyzowanie, częściowe przepisywanie, ponowne kodowanie lub adaptowanie do
    potrzeb nowego rozwiązania. W rezultacie tych działań powstają np. kody źródłowe
    programów komputerowych, aplikacji mobilnych i webowych, plany i prototypy systemów,
    bazy i struktury danych, strony internetowe, projekty graficzne, materiały reklamowe i
    marketingowe, itp.
    Wymienione powyżej czynności stanowią efekt zindywidualizowanej i kreatywnej
    działalności, co świadczy o jej niepowtarzalności i oryginalności.
    W realizację powyższych prac i projektów są bezpośrednio zaangażowani wysokiej klasy
    specjaliści zatrudniani przez Spółkę, np. programiści, inżynierowie oprogramowania,
    architekci systemów i oprogramowania, specjaliści ds. jakości, testerzy, architekci testów,
    projektanci UI/UX, menadżerowie projektów i produktów, dokumentaliści, kadra
    zarządzającą, personel wspierający (dalej: „Osoby Zatrudnione” lub „Uprawnieni
    Specjaliści”).
    Należy dodać, że w ramach koordynowania pracy w Spółce wykorzystywane są
    nowoczesne metodyki pracy określające schemat postępowania, według którego proces
    rozwoju nowych rozwiązań jest planowany, budowany i kontrolowany. Takie rozwiązanie
    umożliwia równoległe prowadzenie przez zespoły projektowe prac nad kilkoma
    zagadnieniami w danym momencie. Dzięki temu zapewniona jest też samoorganizacja
    Uprawnionych Specjalistów i brak przestojów prac.
    Realizowanie projektów w Spółce odbywa się zatem w sposób metodyczny, ciągły i
    zorganizowany. Świadczy o tym m.in. tworzenie zespołów projektowych i harmonogramu
    dla poszczególnych czynności, przydzielanie zadań Uprawnionym Specjalistom,
    rejestrowanie czasu pracy, prowadzenie stosownej dokumentacji z okresu realizacji
    projektów.
    Efektem prac podejmowanych przez Osoby Zatrudnione są unikatowe, a więc niemające
    charakteru odtwórczego produkty lub usługi, które dotychczas nie były stosowane w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania. Powstają one wskutek wysiłku
    intelektualnego i technologicznego oraz wkładu twórczego Osób Zatrudnionych, a więc nie
    można przypisać im cech automatyczności lub powtarzalności. Warto w tym miejscu

    również wskazać, że przejawem twórczego charakteru prowadzonych w Spółce prac jest
    tworzenie nowych produktów informatycznych lub udoskonalanie istniejących poprzez ich
    modyfikowanie, np. dodawanie nowych funkcjonalności.
    Wskutek indywidualnej i twórczej działalności Uprawnionych Specjalistów powstają dobra
    niematerialne, takie jak kody źródłowe, programy komputerowe, aplikacje mobilne, plany
    i prototypy systemów, bazy i struktury danych, strony internetowe, plany, analizy, raporty,
    rekomendacje, projekty graficzne, materiały reklamowe i marketingowe, materiały audio-
    wideo, prezentacje.
    W konsekwencji, prowadzone przez Spółkę projekty wymagają od Osób Zatrudnionych
    oryginalnego podejścia i cechują się brakiem odtwórczości. Dzięki temu możliwe jest
    zapewnianie klientom nowoczesnych i innowacyjnych narzędzi i funkcjonalności IT, które
    nie powielają standardowych rozwiązań oraz koncepcji.
    Dodatkowo, środowisko, w którym zatrudnieni przez Spółkę Uprawnieni Specjaliści
    realizują projekty badawczo-rozwojowe, obejmuje również specjalistyczną infrastrukturę.
    Należy zatem podkreślić, że w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej
    przez Wnioskodawcę tworzone są dobra niematerialne.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prowadzona przez
    niego działalność spełnia definicję działalność badawczo-rozwojowej, o której mowa w art.
    4a pkt 26 ustawy o CIT (dalej: „Działalność B+R”, „Prace B+R” lub „Projekty B+R”). Należy
    także dodać, że Spółka zamierza kontynuować prowadzenie Działalności B+R w ramach
    realizowanej działalności gospodarczej w przyszłości.
    Spółka prowadząc Działalność B+R stosuje ulgę, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT
    (dalej: „Ulga B+R”). Wskutek realizowanej przez Wnioskodawcę Działalności B+R
    ponoszone są bowiem koszty, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT (dalej:
    „Koszty Kwalifikowane”).
    W tym miejscu należy wskazać, że Spółka wystąpiła w przeszłości z szeregiem wniosków o
    interpretacje indywidualne do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub ,,
    Organ”), w których Organ potwierdził, że Wnioskodawca prowadzi Działalność B+R, a także
    że Spółka posiada prawo do odliczenia części Kosztów Kwalifikowanych na cele
    stosowania ulgi B+R. Wydane na rzecz Wnioskodawcy interpretacje indywidualne w
    zakresie Działalności B+R obejmują:
    a) interpretację indywidualną z 6 grudnia 2019 r., wydaną przez DKIS, sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.443.2019.2.JKU, w której potwierdzono, że działalność gospodarcza Spółki jest
      Działalnością B+R;
    b) interpretację indywidualną z 3 lutego 2020 r., wydaną przez DKIS, sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.545.2019.1.MBD, w której potwierdzono, że część Kosztów Kwalifikowanych jest
      możliwych do odliczenia na cele Ulgi B+R;
    c) interpretację indywidualną z 3 lutego 2020 r., wydaną przez DKIS, sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.619.2019.1.MBD (dalej łącznie: „Interpretacje Indywidualne”), w której
      potwierdzono, że część Kosztów Kwalifikowanych jest możliwych do odliczenia na cele
      Ulgi B+R.
    Jednocześnie, w dniu (...) r. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej w celu potwierdzenia dodatkowych kwestii dotyczących Ulgi B+R, w tym m.
    in. w związku z wprowadzeniem od 2025 r. nowej metodyki monitorowania czasu pracy na
    bazie tzw. timesheet ((...), sygn. sprawy: (...)).
    W świetle stosowanej Ulgi B+R, należy dodać, że w poprzednich latach podatkowych
    Spółka ponosiła wysokie Koszty Kwalifikowane w związku z prowadzoną Działalnością B+R
    i były one zazwyczaj wyższe niż osiągany dochód podatkowy. Jednocześnie, w ocenie
    Spółki, w przyszłości, Wnioskodawca także będzie osiągać Koszty Kwalifikowane na
    poziomie, który uniemożliwi ich pełną utylizację w danym rok podatkowym.

    Składając w minionych latach podatkowych zeznania o wysokości dochodu osiągniętego
    (straty poniesionej), o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT (dalej: „Deklaracja CIT”)
    oraz informacje o odliczeniach od podstawy opodatkowania kosztów uzyskania
    przychodów poniesionych na Działalność B+R (dalej: „informacja CIT/BR”), Spółka
    wykazywała podstawę opodatkowania niższą niż odliczenie przysługujące na gruncie Ulgi
    B+R.
    W związku z powyższym, Spółka posiada nieodliczone Koszty Kwalifikowane z roku
    ubiegłego oraz spodziewa się ich osiągania w przyszłości. W konsekwencji, Wnioskodawca
    chciałby rozliczać ponoszone Koszty Kwalifikowane także w ramach ulgi, o której mowa w
    art. 18db ustawy o CIT (dalej: „Ulga” lub ,,Ulga IP”). W tym celu, Spółka zamierza
    pomniejszać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (dalej: „PIT” lub „Podatek
    PIT”), pobierane od wynagrodzeń Osób Zatrudnionych, zgodnie z przepisami ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    226 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”), i przekazywane na rachunek urzędu skarbowego. Kwota
    ww. odliczenia równałaby się iloczynowi Kosztów Kwalifikowanych powstałych na gruncie
    Ulgi B+R i stawki podatku stosowanej przez Spółkę w danym roku podatkowym (tj.
    zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT).
    A) Osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w Działalność B+R
    Uprawnieni Specjaliści, bezpośrednio zaangażowani w Działalność B+R w Spółce,
    zatrudniani są przez Wnioskodawcę w oparciu o zawarte umowy o pracę, które stanowią
    następnie podstawę do wypłaty wynagrodzeń. Od wynagrodzeń tych, Spółka jako płatnik,
    pobiera zaliczki, o których mowa w art. 32 ustawy o PIT (dalej: „Zaliczki”, „Zaliczki PIT”).
    Należy także dodać, że Spółka dokonuje wypłaty wynagrodzeń zgodnie z terminami
    wskazanymi w zawartych umowach, tj. w okresie od 1 do 10 dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, za który wypłacane są należne wynagrodzenia. Spółka nie wyklucza jednak,
    że terminy wypłaty wynagrodzeń w przyszłości mogą ulec zmianie.
    Ponadto, należy wskazać, że wypłacane Uprawnionym Specjalistom wynagrodzenia
    stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 1 w zw. z
    art. 15 ust. 4g ustawy o CIT (dalej: „Koszty Podatkowe”).
    B) Czas pracy przeznaczony na realizację Projektów B+R
    Czas pracy przeznaczony przez Osoby Zatrudnione na realizację Działalności B+R
    obejmuje także okres usprawiedliwionych nieobecności Osób Zatrudnionych (dalej:
    „Ogólny Czas Pracy”).
    Jednocześnie, w celu stosowania Ulgi, Spółka będzie weryfikować przeznaczanie na
    Działalność B+R co najmniej 50% Ogólnego Czasu Pracy przez Uprawnionych Specjalistów
    poprzez stosowanie odpowiednich narzędzi informatycznych. Raportowanie i
    zatwierdzanie czasu pracy za pomocą systemów informatycznych opierać będzie się
    bowiem na bieżącej rejestracji czasu pracy poświęconej przez Uprawnionych Specjalistów
    na Prace B+R. W konsekwencji, Osoby Zatrudnione będą zobowiązane do regularnego, tj.
    nie rzadziej niż raz w miesiącu, raportowania informacji o dokładnym czasie poświęconym
    na konkretny Projekt B+R (w ramach tzw. timesheet).
    Ponadto, Spółka będzie weryfikować zadeklarowany czas pracy przez Uprawnionych
    Specjalistów na Działalność B+R poprzez jego merytoryczną weryfikację i zatwierdzanie
    przez przełożonych, np. menadżera zajmującego się danym Projektem B+R.
    Warto także dodać, że przełożony w ramach wykorzystywanego systemu informatycznego
    będzie posiadać narzędzia do zmiany liczby zadeklarowanych godzin przez Uprawnionego
    Specjalistę, jeżeli uzna to za stosowne i zgodne z rzeczywistością.
    Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca chciałby wyjaśnić, że powyższy system
    rejestracji i kontroli czasu pracy poświęconego Działalności B+R jest już wykorzystywany
    przez Spółkę na cele Ulgi B+R.

    C) Pozostałe informacje
    Spółka nie posiada nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych powstałych przed wejściem
    w życie Ulgi.
    Wnioskodawca osiąga przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, o których
    mowa w art. 7b ustawy o CIT.
    Spółka oświadcza także, że nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art.
    17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT oraz wyjaśnia, że Koszty Kwalifikowane nie zostały
    podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie ani nie zostały odliczone od podstawy
    opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Ponadto, w ramach Ulgi B+R, Spółce nie przysługuje zwrot gotówkowy w rozumieniu art.
    18da ustawy o CIT, tj. zwrot podatkowy z tytułu poniesienia straty lub osiągnięcia dochodu
    niższego niż kwota przysługującego mu odliczenia w pierwszym roku prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca wskazuje również, że nie przekazuje zaliczek PIT na zasadach określonych
    w art. 38 ust. 2-2c ustawy o PIT, ponieważ nie jest zakładem pracy chronionej ani
    zakładem aktywności zawodowej.
    Pytania
    1. Czy Spółka będzie uprawniona do zastosowania Ulgi w związku z prowadzoną
      działalnością gospodarczą oraz pracami wykonywanymi przez Uprawnionych
      Specjalistów zatrudnionych przez Wnioskodawcę poprzez pomniejszenie Zaliczek
      podlegających przekazaniu przez Spółkę na rachunek urzędu skarbowego o iloczyn
      Kosztów Kwalifikowanych powstałych na gruncie Ulgi B+R i stawki podatku stosowanej
      przez Wnioskodawcę w danym roku podatkowym?
    2. W przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 1 za prawidłowe - czy przez
      Ogólny Czas Pracy dla potrzeb weryfikacji stopnia zaangażowania Uprawnionego
      Specjalisty w Działalność B+R, w związku z art. 18db ust. 3 Ustawy o CIT, należy
      rozumieć czas pracy, w jakim Uprawniony Specjalista pozostaje do dyspozycji
      pracodawcy, w tym także czas urlopu lub inną usprawiedliwioną nieobecność?
    3. W przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 1 za prawidłowe - czy w danym
      roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony do pomniejszania kwot Zaliczek
      PIT niezależnie od ilości czasu pracy przeznaczanego na Działalność B+R przez danego
      Uprawnionego Specjalistę w danym miesiącu, przy zachowaniu jednak warunków
      określonych w art. 18db ust. 3 ustawy o CIT?
    4. W przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 1 za prawidłowe - czy w danym
      roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony do pomniejszania Zaliczek PIT od
      miesiąca następującego po miesiącu złożenia Deklaracji CIT za poprzedni rok
      podatkowy, tj. w stosunku do Zaliczek pobranych od wynagrodzeń wypłaconych w
      następnym miesiącu po złożeniu Deklaracji CIT za poprzedni rok podatkowy, nawet
      jeśli Zaliczki dotyczą wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym złożono
      Deklarację CIT?
    5. W przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 1 za prawidłowe - czy w danym
      roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony do pomniejszania Zaliczek PIT do
      ostatniego miesiąca tego roku podatkowego, tj. w stosunku do Zaliczek pobranych od
      wynagrodzeń wypłaconych w ostatnim miesiącu tego roku podatkowego, nawet jeżeli
      Zaliczki byłyby przekazywane na rachunek urzędu skarbowego już po zakończeniu tego
      roku podatkowego?
    6. W przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 1 za prawidłowe - czy w danym
      roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony do rozliczenia na cele Ulgi
      również Kosztów Kwalifikowanych, które nie zostały odliczone na gruncie Ulgi B+R w
      latach ubiegłych, tj. Kosztów Kwalifikowanych powstałych i nierozliczonych w ramach

      Ulgi B+R przed rokiem podatkowym, za który została złożona Deklaracja CIT, będąca
      podstawą do skorzystania z Ulgi IP w danym roku podatkowym, oraz wykazanych w
      ostatniej złożonej deklaracji CIT, ale nierozliczonych na gruncie Ulgi B+R w ramach roku
      podatkowego, za który została złożona ta Deklaracja CIT?
    7. W przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 1 za prawidłowe - czy w roku
      podatkowym, w którym złożono Deklarację CIT, Wnioskodawca będzie uprawniony do
      rozpoznania na cele Ulgi Kosztów Kwalifikowanych nierozliczonych w ramach Ulgi B+R
      w sytuacji wykazania w poprzednim roku podatkowym, tj. w roku wcześniejszym do
      roku podatkowego, w którym złożono Deklarację CIT, straty lub podstawy
      opodatkowania niższej od kwoty przysługującego odliczenia na gruncie Ulgi B+R?
    8. W przypadku uznania stanowiska Spółki w pytaniu nr 1 za prawidłowe - czy w danym
      roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony do ujęcia w kosztach uzyskania
      przychodów wynagrodzeń brutto Uprawnionych Specjalistów, także w części, która
      dotyczy Podatku PIT nieprzekazanego w formie Zaliczek na rachunek urzędu
      skarbowego w związku z zastosowaniem Ulgi?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do zastosowania Ulgi w związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą oraz pracami wykonywanymi przez Uprawnionych
    Specjalistów zatrudnionych przez Wnioskodawcę poprzez pomniejszenie Zaliczek
    podlegających przekazaniu przez Spółkę na rachunek urzędu skarbowego o iloczyn
    Kosztów Kwalifikowanych powstałych na gruncie Ulgi B+R i stawki podatku stosowanej
    przez Wnioskodawcę w danym roku podatkowym.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, przez Ogólny Czas Pracy dla potrzeb weryfikacji stopnia
    zaangażowania Uprawnionego Specjalisty w Działalność B+R, w związku z art. 18db ust. 3
    Ustawy o CIT, należy rozumieć czas pracy, w jakim Uprawniony Specjalista pozostaje do
    dyspozycji pracodawcy, w tym także czas urlopu lub inną usprawiedliwioną nieobecność.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, czy w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie
    uprawniony do pomniejszania kwot Zaliczek PIT niezależnie od ilości czasu pracy
    przeznaczanego na Działalność B+R przez danego Uprawnionego Specjalistę w danym
    miesiącu, przy zachowaniu jednak warunków określonych w art. 18db ust. 3 ustawy o CIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony
    do pomniejszania Zaliczek PIT od miesiąca następującego po miesiącu złożenia Deklaracji
    CIT za poprzedni rok podatkowy, tj. w stosunku do Zaliczek pobranych od wynagrodzeń
    wypłaconych w następnym miesiącu po złożeniu Deklaracji CIT za poprzedni rok
    podatkowy, nawet jeśli Zaliczki dotyczą wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym
    złożono Deklarację CIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 5
    Zdaniem Wnioskodawcy, w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony
    do pomniejszania Zaliczek PIT do ostatniego miesiąca tego roku podatkowego, tj. w
    stosunku do Zaliczek pobranych od wynagrodzeń wypłaconych w ostatnim miesiącu tego
    roku podatkowego, nawet jeżeli Zaliczki byłyby przekazywane na rachunek urzędu
    skarbowego już po zakończeniu tego roku podatkowego.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 6
    Zdaniem Wnioskodawcy, w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony
    do rozliczenia na cele Ulgi, również Kosztów Kwalifikowanych, które nie zostały odliczone

    na gruncie Ulgi B+R w latach ubiegłych, tj. Kosztów Kwalifikowanych powstałych i
    nierozliczonych w ramach Ulgi B+R przed rokiem podatkowym, za który została złożona
    Deklaracja CIT, będąca podstawą do skorzystania z Ulgi IP w danym roku podatkowym,
    oraz wykazanych w ostatniej złożonej deklaracji CIT, ale nierozliczonych na gruncie Ulgi
    B+R w ramach roku podatkowego, za który została złożona ta Deklaracja CIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 7
    Zdaniem Wnioskodawcy, w roku podatkowym, w którym złożono Deklarację CIT,
    Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania na cele Ulgi Kosztów Kwalifikowanych
    nierozliczonych w ramach Ulgi B+R w sytuacji wykazania w poprzednim roku podatkowym,
    tj. w roku wcześniejszym do roku podatkowego, w którym złożono Deklarację CIT, straty
    lub podstawy opodatkowania niższej od kwoty przysługującego odliczenia na gruncie Ulgi
    B+R.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 8
    Zdaniem Wnioskodawcy, w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony
    do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wynagrodzeń brutto Uprawnionych
    Specjalistów, także w części, która dotyczy Podatku PIT nieprzekazanego w formie Zaliczek
    na rachunek urzędu skarbowego w związku z zastosowaniem Ulgi.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1
    1) Regulacje
    Art. 18db ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.
    Dz.U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
    Podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący
    przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy
    stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym
    odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na
    rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego
    podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku
    obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.
    Art. 18db ust. 2 ustawy o CIT:
    Przepis ust. 1 ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego
    podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów
    (przychodów) osób fizycznych, z tytułu:
    1) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy
      oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego;
    2) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;
    3) praw autorskich.
    Jak wynika z art. 18db ust. 3 ustawy o CIT, przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2,
    rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w działalność badawczo-
    rozwojową, których czas:
    1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
      ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub
    2) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
      całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
    Art. 18db ust. 4 ustawy o CIT:

    Uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od
    miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o
    którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to
    zeznanie.
    Art. 18db ust. 5 ustawy o CIT:
    Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania do:
    1) zaliczek przekazywanych na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2) podatnika, któremu przysługuje kwota określona w art. 18da.
    Art. 18d ust. 1 ustawy o CIT:
    Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową. Kwota odliczenia nie może w roku
    podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów
    innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Art. 18d ust. 8 ustawy o CIT:
    Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia,
    o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w
    art. 18db ust. 1 ustawy o CIT.
    2) Uzasadnienie
    Działalność B+R (art. 18db ust. 1 w zw. z art. 18d ustawy o CIT)
    Prowadzenie Działalności B+R jest w praktyce jednym z podstawowych warunków
    umożliwiających skorzystanie z Ulgi IP, bowiem w celu zastosowania Ulgi, podatnicy
    muszą posiadać Koszty Kwalifikowane nieodliczone na gruncie Ulgi B+R. Natomiast, w celu
    ponoszenia Kosztów Kwalifikowanych podatnicy muszą prowadzić Działalność B+R.
    W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, że prowadzona działalność gospodarcza
    przez Spółkę ma charakter Działalności B+R, co wynika z zakresu pracy wykonywanej
    przez Osoby Zatrudnione.
    Należy także podkreślić, że prowadzenie Działalności B+R przez Spółkę zostało
    potwierdzone przez DKIS w wydanych na rzecz Wnioskodawcy interpretacjach
    indywidualnych. Co więcej, w odniesieniu do Działalności B+R opisanej w interpretacjach
    indywidualnych, Spółka nie przewiduje zmiany charakteru prowadzonej Działalności B+R
    ani jej zakończenia w przyszłości.
    Jednocześnie, szersze wyjaśnienia w odniesieniu do ww. kwestii, w tym wskazanie
    dokładnego zakresu prowadzonej Działalności B+R przez Spółkę, zawarto w opisie stanu
    faktycznego do niniejszego wniosku.
    Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prowadzona przez
    Spółkę działalność gospodarcza spełnia przesłanki uznania za Działalność B+R (tj. na
    gruncie art. 18db ust. 1 w zw. z art. 18d ustawy o CIT).
    Udział Prac B+R w ogólnym czasie pracy (art. 18db ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT)
    Kolejnym z warunków zastosowania Ulgi jest udział czasu pracy przeznaczony na
    realizację Działalności B+R w Ogólnym Czasie Pracy wynoszący co najmniej 50%.

    W tym miejscu należy wyjaśnić, że w celu bieżącej weryfikacji powyższego warunku, Spółka
    monitoruje czas pracy pracowników (w tym Uprawnionych Specjalistów) poświęcany na
    Działalność B+R. Odbywa się to poprzez stosowanie odpowiednich narzędzi
    informatycznych (tj. w ramach tzw. timesheet z odpowiednimi znacznikami projektowymi
    uzupełnianych przez Osoby Zatrudnione, nie rzadziej niż raz w miesiącu, na podstawie
    których raportowane są godziny pracy poświęcone przez Uprawnionych Specjalistów na
    Projekty B+R). Godziny te ponadto podlegają wewnętrznie dodatkowej kontroli.
    Szersze wyjaśnienia w odniesieniu do ww. kwestii zawarto w opisie stanu faktycznego do
    niniejszego wniosku.
    Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że posiada odpowiednie
    narzędzia i procedury pozwalające na weryfikację udziału czasu pracy przeznaczonego
    przez Osoby Zatrudnione na realizację Działalności B+R w Ogólnym Czasie Pracy (tj. w
    związku z wymogiem wynikającym z art. 18db ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT). Warto przy tym
    wskazać na marginesie, że przedmiotowa regulacja nie ustanawia wprost wymogu
    dotyczącego zasad prowadzenia ewidencji lub wdrożenia odpowiednich narzędzi, lecz w
    oczywisty sposób jest to konieczne dla celów dowodowych, wobec czego Spółka z
    ostrożności potwierdza, że takie narzędzia zostały wdrożone.
    Pozostałe warunki
    Spółka wskazuje, że nie jest zakładem pracy chronionej, zakładem aktywności zawodowej
    ani nie przysługuje jej kwota, o której mowa w art. 18da ustawy o CIT (co wskazano także
    w opisie stanu faktycznego do niniejszego wniosku).
    Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zostały spełnione
    pozostałe warunki stosowania Ulgi (tj. wynikające z art. 18db ust. 5 ustawy o CIT).
    Podsumowanie
    W świetle powyższej argumentacji, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania
    Ulgi IP w danym roku podatkowym, jeżeli poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął
    dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art.
    18d ustawy o CIT, tj. w odniesieniu do Osób Zatrudnionych spełniających kryterium, o
    którym mowa w art. 18db ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, bowiem spełnione są warunki
    stosowania Ulgi przez Spółkę, a Wnioskodawca posiada odpowiednie narzędzia i
    procedury, w tym rozwiązania techniczne pozwalające w obiektywny i prawidłowy sposób
    potwierdzić spełnianie warunków stosowania Ulgi IP.
    Nie ulega także wątpliwości, że w związku z zatrudnianiem Uprawnionych Specjalistów,
    Spółka pobiera od ich wynagrodzeń Zaliczki PIT. W konsekwencji, na gruncie Ulgi, Spółka
    planuje pomniejszać kwotę Zaliczek podlegających przekazaniu na rachunek urzędu
    skarbowego, zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT.
    W tym miejscu Wnioskodawca chciałby jednocześnie wyjaśnić, że szczegóły w zakresie
    praktycznego rozliczania Ulgi IP, w tym m.in. w zakresie miesięcy, w których
    Wnioskodawca będzie uprawniony do jej rozliczania w danym roku podatkowym, zostały
    przestawione w pozostałych pytaniach do niniejszego wniosku.
    Podsumowując, Spółka będzie uprawniona do zastosowania Ulgi w związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą oraz pracami wykonywanymi przez Uprawnionych Specjalistów
    zatrudnionych przez Wnioskodawcę poprzez pomniejszenie Zaliczek podlegających
    przekazaniu przez Spółkę na rachunek urzędu skarbowego o iloczyn Kosztów
    Kwalifikowanych powstałych na gruncie Ulgi B+R i stawki podatku stosowanej przez
    Wnioskodawcę w danym roku podatkowym.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2
    1) Regulacje
    Art. 18db ust. 3 ustawy o CIT:

    Przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio
    zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:
    1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
      ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub
    2) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
      całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
    Art. 18d ust. 2 ustawy o CIT:
    Za koszty kwalifikowane uznaje się:
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia
      13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej
      czas przeznaczony na realizację działalności badawczo- rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit.
    a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
    sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia
    13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej
    czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej
    pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy
    zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową;
    2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego
    bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności
    naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
    3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane
      na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8
      ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie
      od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na
      potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
    4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1
      pkt 4;
    4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy
    zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;
    5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z
      rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
    a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
      Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
      łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
    b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
      odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych
      organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i
      procesowego,

    c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu,
      prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego
      zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności
      koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym
      Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
    d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
      czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
      szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    2) Uzasadnienie
    Jak widać z powyższych regulacji, pojęcie „ogólnego czasu pracy” jest wykorzystywane
    zarówno na cele Ulgi IP, jak i na cele Ulgi B+R.
    Niemniej, mimo wykorzystywania wyrażenia „ogólny czas pracy” zarówno w odniesieniu
    do Ulgi IP, jak i Ulgi B+R, w ustawie o CIT nie wyjaśniono znaczenia tego pojęcia.
    W świetle powyższego wskazać należy, że w kwestii zrozumienia pojęcia „ogólnego czasu
    pracy” konieczne jest odwołanie do ogólnych przepisów prawa pracy, tj. ustawy z dnia 26
    czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1465 ze zm.; dalej: „Kodeks pracy”),
    gdzie w art. 128 § 1 wskazano, że czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w
    dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do
    wykonywania pracy. W konsekwencji, na gruncie Kodeksu pracy, kluczowym elementem
    definicji czasu pracy jest pozostawanie w dyspozycji pracodawcy, a nie tylko jej
    wykonywanie. Oznacza to, że czas pracy nie jest tym samym co czas efektywnego
    (rzeczywistego) wykonywania pracy określonej w umowie, bowiem obejmuje również
    okresy nieświadczenia pracy, w których pracownik „pozostaje w dyspozycji” pracodawcy.
    Innymi słowy, nie ulega wątpliwości, że czas pracy to nie tylko aktywnie wykonywana
    praca, ale także bycie gotowym do jej wykonywania np. podczas usprawiedliwionej
    nieobecności.
    W tym kontekście, należy także odwołać się do art. 80 Kodeksu pracy (zdanie drugie),
    zgodnie z którym pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy
    przepisy prawa pracy tak stanowią. Co za tym idzie na gruncie Kodeksu pracy, pracownicy
    są uprawnieni do wynagrodzenia także w trakcie m.in. urlopu wypoczynkowego, urlopu
    okolicznościowego, okresu zwolnienia przysługującego na mocy art. 188 Kodeksu pracy,
    okresu przestoju niezawiniony przez pracownika zgodnie z art. 81 Kodeksu pracy czy
    czasu niezdolności do pracy, o której mowa w art. 92 Kodeksu pracy.
    Zatem nie ulega wątpliwości, że do Ogólnego Czasu Pracy na gruncie stosowania Ulgi IP
    należy zaliczyć także czas tzw. usprawiedliwionej nieobecności pracownika.
    Powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie w wydawanych przez Organ
    interpretacjach indywidualnych dotyczących podobnych stanów faktycznych. Przykładowo
    w interpretacji indywidualnej DKIS z 18 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.716.2024.1.JMS, Organ stwierdził, że: „Odnosząc się do powyższego, wskazać
    należy, że w kwestii <<ogólnego czasu pracy>> należy odnieść do zawierającego ogólne
    przepisy prawa pracy, Kodeksu pracy, w którym to art. 128 § 1 stanowi, że czasem pracy
    jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w
    innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy. Zatem, <<zasadniczym elementem
    definicji czasu pracy jest pozostawanie w dyspozycji pracodawcy. Oznacza to, że czas
    pracy nie, jest tym samym co czas efektywnego (rzeczywistego) wykonywania pracy
    określonej w umowie, ale obejmuje również okresy nieświadczenia pracy, w których
    pracownik „pozostaje w dyspozycji” pracodawcy (por. post. SN z 28 marca 2019 r. sygn.
    IPK 89/19 oraz wyr. SN z 24 września 2020 r. sygn. IIIPK 38/19)>>. Zgodnie z treścią art. 80
    ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 878, z
    późn. zm.), wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas niewykonywania pracy

    pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy
    tak stanowią. Należy podkreślić, że „zarówno doktryna, jak i orzecznictwo konsekwentnie
    wiążą prawo do urlopu z istnieniem stosunku pracy”. Prawo do urlopu polega na
    uprawnieniu do okresowego zwolnienia od obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem
    prawa do wynagrodzenia. Co za tym idzie tzw. ogólny czas pracy pracownika uwzględnia
    również okres urlopu wypoczynkowego (wymiar urlopu określają przepisy prawa pracy) i
    analogicznie m.in. urlop okolicznościowy, czy okres zwolnienia przysługującego na mocy
    art. 188 Kodeksu pracy oraz okres przestoju niezawiniony przez pracownika zgodnie z art.
    81 Kodeksu pracy. Dodatkowo, na mocy art. 92 Kodeksu pracy, pracownikowi przysługuje
    wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy. Zatem, do ogólnego czasu pracy zaliczyć
    należy również okres pozostawania pracownika na zwolnieniu lekarskim.”
    Wnioskodawca chciałby także dodać, że analogiczne stanowisko zostało zajęte m.in. w
    interpretacji indywidualnej DKIS z 16 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.679.2024.2.
    MBD, w interpretacji indywidualnej DKIS z 29 października 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.553.2024.1.MBD lub w interpretacji indywidualnej DKIS z 3 października 2024 r.,
    sygn. 0111-KDIB1-3.4010.390.2024.1.MBD.
    Ponadto, na cele Ulgi B+R Minister Finansów w dniu 13 lutego 2024 r. wydał Interpretację
    Ogólną o nr. DD8.8203.1.2021 (dalej: „Interpretacja Ogólna”), w której wyjaśniono zakres
    Kosztów Kwalifikowanych jakie mogą być wykorzystywane na cele Ulgi B+R. W tym miejscu
    należy wyjaśnić, że, w ocenie Wnioskodawcy, ze względu na oczywiste powiązanie Ulgi B+R
    z Ulgą IP, wykładnia Ogólnego Czasu Pracy dokonana na gruncie Interpretacji Ogólnej,
    może być także posiłkowo stosowana na cele Ulgi. W związku z tym należy przywołać, że w
    Interpretacji Ogólnej Minister Finansów wskazał, że: „Zgodnie z treścią art. 80 Kodeksu
    pracy wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas niewykonywania pracy
    pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy
    tak stanowią. Należy podkreślić, że <zarówno doktryna, jak i orzecznictwo konsekwentnie
    wiążą prawo do urlopu z istnieniem stosunku pracy>>. Prawo do urlopu polega na
    uprawnieniu do okresowego zwolnienia od obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem
    prawa do wynagrodzenia. Co za tym idzie tzw. ogólny czas pracy pracownika uwzględnia
    również okres urlopu wypoczynkowego (wymiar urlopu określają przepisy prawa pracy) i
    analogicznie m.in. urlop okolicznościowy, czy okres zwolnienia przysługującego na mocy
    art. 188 Kodeksu pracy oraz okres przestoju niezawiniony przez pracownika zgodnie z art.
    81 Kodeksu pracy. Dodatkowo, na mocy art. 92 Kodeksu pracy pracownikowi przysługuje
    wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy. Zatem do ogólnego czasu pracy zaliczyć
    należy również okres pozostawania pracownika na zwolnieniu lekarskim”.
    Podsumowując, przez Ogólny Czas Pracy dla potrzeb weryfikacji stopnia zaangażowania
    Uprawnionego Specjalisty w Działalność B+R, w związku z art. 18db ust. 3 Ustawy o CIT,
    należy rozumieć czas pracy, w jakim Uprawniony Specjalista pozostaje do dyspozycji
    pracodawcy, w tym także czas urlopu lub inną usprawiedliwioną nieobecność.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 3
    1) Regulacje
    Art. 18db ust. 1 ustawy o CIT:
    Podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący
    przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy
    stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym
    odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na
    rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego
    podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku
    obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.
    Art. 18db ust. 3 ustawy o CIT:

    Przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio
    zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:
    1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
      ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub
    2) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
      całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
    2) Uzasadnienie
    Jak wynika z powyższych regulacji, jednym z warunków zastosowania Ulgi IP jest, aby czas
    pracy osób zaangażowanych w Działalność B+R stanowił co najmniej 50% ich ogólnego
    czasu pracy w danym miesiącu.
    Jednocześnie, sposób kalkulacji wysokości Ulgi B+R został określony w art. 18db ust. 1
    ustawy o CIT, zgodnie z którym powinien być to iloczyn kwoty nieodliczonych Kosztów
    Kwalifikowanych i stawki podatku obowiązującej podatnika w danym roku podatkowym.
    Poza powyższymi wymogami, w art. 18db ustawy o CIT, ustawodawca nie wskazał innych
    „liczbowych” warunków ustalania wysokości odliczenia Kosztów Kwalifikowanych na cele
    Ulgi, w tym nie uzależnił wysokości pomniejszenia Zaliczki proporcjonalnie do wysokości
    do czasu Pracy B+R poświęconej w danym miesiącu. Innymi słowy, jeśli warunek, o którym
    mowa w art. 18db ust. 3 ustawy o CIT, jest spełniony (wraz z pozostałymi warunkami
    korzystania z Ulgi IP wynikającymi z art. 18db ustawy o CIT), całość pobieranej Zaliczki PIT
    może podlegać pomniejszeniu o wartość Ulgi w danym miesiącu.
    Powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie w wydawanych przez Organ
    interpretacjach indywidualnych dotyczących podobnych stanów faktycznych. Przykładowo
    w:
    - interpretacji indywidualnej DKIS z 20 stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.748.2024.1. AN, w której Organ odstąpił od uzasadnienia prawnego, uznając
      stanowisko zaprezentowane przez wnioskodawcę za prawidłowe. Wnioskodawca
      wskazał m.in., że: „Tym samym, gdyby zamiarem ustawodawcy było ustalenie
      dodatkowego warunku dla dokonania przedmiotowego odliczenia, w tym , jego
      wysokości w danym miesiącu (np. proporcjonalnie do czasu poświęconego na
      Działalność B+R, tak, jak to ma miejsce w uldze B+R zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1
      ustawy o PDOP), to tego typu warunek byłby wskazany wprost w przepisach
      regulujących Ulgę na innowacyjnych pracowników. Niemniej jednak, ani w art. 18db
      ustawy o PDOP, ani w innych przepisach podatkowych ustawodawca nie zamieścił
      wspomnianego kryterium.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z 18 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.716.2024.1.JMS, w której Organ stwierdził, że: „W art. 18db ust. 3 ustawy CIT,
      ustawa określa jedynie wymóg wobec osób fizycznych (pracowników), od których
      dochodów (przychodów) pomniejszane są zaliczki, w taki sposób, że ich czas pracy
      przeznaczony na realizację działalności B+R pozostający w ogólnym czasie pracy w
      danym miesiącu powinien wynosić co najmniej 50%. Podobny warunek dotyczy osób
      wykonujących usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Jeśli zatem ten
      warunek jest spełniony (wraz z pozostałymi warunkami korzystania z ulgi na
      innowacyjnych pracowników), całość pobieranej zaliczki określonej w art. 18db ust. 2
      ustawy CIT, może podlegać pomniejszeniu. Reasumując, nie ma podstaw prawnych do
      tego by wysokość podlegającej pomniejszeniu zaliczki PIT, w ramach ulgi na
      innowacyjnych pracowników, była dodatkowo ustalana w proporcji w jakiej pozostaje
      czas przeznaczony na działalność B+R danej osoby fizycznej w jej ogólnym czasie pracy
      (świadczenia usługi zlecenia lub o dzieło) w danym miesiącu.”;

    - interpretacji indywidualnej DKIS z 3 kwietnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-
      1.4010.106.2023.2.MR, w której Organ stwierdził, że: „Zdaniem tut. Organu kryterium
      50% czasu pracy wskazane w art. 18db ust. 3 odnosi się wyłącznie do uwzględnienia
      danego pracownika w uldze. Czas pracy przeznaczony na realizację działalności
      badawczo-rozwojowej nie wpływa na wysokość potrącane j zaliczki w podatku
      dochodowym.”.
    Podsumowując, w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony do
    pomniejszania kwot Zaliczek PIT niezależnie od ilości czasu pracy przeznaczanego na
    Działalność B+R przez danego Uprawnionego Specjalistę w danym miesiącu, przy
    zachowaniu jednak warunków określonych w art. 18db ust. 3 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 4
    1) Regulacje
    Art. 18db ust. 4 ustawy o CIT:
    Uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od
    miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o
    którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to
    zeznanie.
    2) Uzasadnienie
    W świetle powyższej regulacji, podatnicy są uprawnieni do skorzystania z Ulgi IP od
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożona jest Deklaracja CIT. Tym samym, w
    sytuacji, gdy podatnicy składają Deklarację CIT w miesiącu Y roku podatkowego X, to
    wówczas są uprawnieni do skorzystania z odliczenia na gruncie Ulgi w stosunku do
    Zaliczek PIT pobranych od wynagrodzenia wypłaconego w miesiącu Y+1 roku
    podatkowego X, tj. w odniesieniu do których termin przekazania do urzędu skarbowego,
    na gruncie ustawy o PIT, przypada w miesiącu Y+2 roku podatkowego X. W konsekwencji,
    nie ma zatem znaczenia fakt czy wynagrodzenie dotyczy miesiąca Y roku podatkowego X
    czy miesiąca Y+1 roku X, bowiem kluczowe na cele Ulgi jest, aby wypłata wynagrodzenia i
    pobór od niego Zaliczek następowała w miesiącu Y+1 roku podatkowego X.
    Zatem, skoro na gruncie stanu faktycznego do niniejszego wniosku wskazano, że Spółka
    wypłaca wynagrodzenie i pobiera Zaliczki od wynagrodzenia wypłaconego w miesiącu
    następującym po miesiącu, za który wynagrodzenie jest należne (tj. do 10. dnia
    następnego miesiąca), to Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania Ulgi już w
    odniesieniu do Zaliczek pobranych od wynagrodzenia wypłaconego w miesiącu
    następującym po złożeniu Deklaracji CIT, nawet jeśli Zaliczki dotyczą wynagrodzenia
    należnego za miesiąc, w którym złożono Deklarację CIT.
    Powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie w wydawanych przez Organ
    interpretacjach indywidualnych dotyczących podobnych stanów faktycznych. Przykładowo
    w:
    - interpretacji indywidualnej DKIS z 20 stycznia 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.748.2024.1.AN, w której Organ stwierdził, że: ,,Na tle przedstawionego opisu
      stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, skoro przyjęty w Spółce rok podatkowy trwa
      od 1 października do 30 września, to w przypadku złożenia zeznania CIT-8 w grudniu
      2024 r., będą Państwo mogli po raz pierwszy pomniejszyć kwotę podlegających
      przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT, pobranych z
      wynagrodzenia za grudzień 2024 r. wypłacanego w styczniu 2025 r., od którego pobór
      zaliczki następuje również w styczniu, a terminem jej przekazania do urzędu
      skarbowego jest 20 lutego 2025 r. W przedstawionym przypadku styczeń jest
      miesiącem następującym bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył
      zeznanie, zatem zaliczka pobrana w tym miesiącu , jest pierwszą zaliczką pobraną i
      podlegającą przekazaniu do urzędu skarbowego od wypłacanych wynagrodzeń. W tym

      przypadku termin jej faktycznego przekazania do urzędu skarbowego pozostawałby
      bez znaczenia, gdyż jako zaliczka pobrana podlega co do zasady przekazaniu na
      rachunek urzędu skarbowego.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z 18 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.725.2024.1.MBD, w której Organ stwierdził, że: ,,Na tle przedstawionego opisu
      stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w przypadku złożenia zeznania CIT-8 w marcu
      2025 r, będą Państwo mogli po raz pierwszy pomniejszyć kwotę podlegających
      przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT, pobranych z
      wynagrodzenia za marzec wypłacanego w kwietniu 2025 r., od którego pobór zaliczki
      następuje również w kwietniu, a terminem jej przekazania do urzędu skarbowego jest
      20 maja 2025 r. W przedstawionym przypadku kwiecień jest miesiącem następującym
      bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, zatem zaliczka pobrana
      w tym miesiącu jest pierwszą zaliczką pobraną i podlegającą przekazaniu do urzędu
      skarbowego od wypłacanych wynagrodzeń. W tym przypadku termin jej faktycznego
      przekazania do urzędu skarbowego pozostawałby bez znaczenia, gdyż jako zaliczka
      pobrana podlega co do zasady przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z 7 listopada 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.486.2024.1.MBD, w której Organ stwierdził, że: ,,W związku z powyższymi
      przepisami, mając również na uwadze treść art. 18db ust. 4 ustawy CIT, na tle
      przedstawionego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w przypadku złożenia
      zeznania CIT-8 w marcu 2025 r., będą Państwo mogli po raz pierwszy pomniejszyć
      kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek
      PIT, pobranych z wynagrodzenia za kwiecień wypłacanego w kwietniu 2025 r., od
      którego pobór zaliczki następuje również w kwietniu, a terminem jej przekazania do
      urzędu skarbowego jest 20 maja 2025 r. W przedstawionym przypadku kwiecień jest
      miesiącem następującym bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył
      zeznanie, zatem zaliczka pobrana w tym miesiącu jest pierwszą zaliczką pobraną i
      podlegającą przekazaniu do urzędu skarbowego od wypłacanych wynagrodzeń.”.
    Podsumowując, w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony do
    pomniejszania Zaliczek PIT od miesiąca następującego po miesiącu złożenia Deklaracji CIT
    za poprzedni rok podatkowy, tj. w stosunku do Zaliczek pobranych od wynagrodzeń
    wypłaconych w następnym miesiącu po złożeniu Deklaracji CIT za poprzedni rok
    podatkowy, nawet jeśli Zaliczki dotyczą wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym
    złożono Deklarację CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 5
    1) Regulacje
    Art. 18db ust. 4 ustawy o CIT:
    Uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od
    miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o
    którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to
    zeznanie.
    2) Uzasadnienie
    W świetle powyższej regulacji, podatnicy nie są uprawnieni do skorzystania z Ulgi IP w
    odniesieniu do ostatniego miesiąca Y roku podatkowego X w sytuacji, gdy Zaliczki
    pobierane są od wynagrodzenia wypłaconego w miesiącu następującym po miesiącu Y
    roku podatkowego X+1 (tj. w miesiącu Y+1 roku podatkowego X+1). Jednak podatnicy
    wypłacający wynagrodzenia w miesiącu następującym po miesiącu, za które są one
    należne, będą uprawnieni do zastosowania Ulgi w odniesieniu do Zaliczek pobranych od
    wynagrodzenia wypłaconego w miesiącu Y roku podatkowego X, tj. należnego za miesiąc Y-

    1 roku podatkowego X, nawet jeżeli ich przekazanie na rachunek urzędu skarbowego
    następuje już po zakończeniu roku podatkowego X (tj. w miesiącu Y+1 roku podatkowego
    X+1).
    Zatem, skoro na gruncie stanu faktycznego do niniejszego wniosku wskazano, że Spółka
    pobiera Zaliczki od wynagrodzenia wypłaconego w miesiącu następującym po miesiącu, za
    który wynagrodzenie jest należne (tj. do 10. dnia następnego miesiąca), to Wnioskodawca
    będzie uprawniony do zastosowania Ulgi w odniesieniu do Zaliczek pobranych od
    wynagrodzenia wypłaconego w ostatnim miesiącu roku podatkowego, tj. należnego za
    poprzedni miesiąc, nawet jeżeli na gruncie ustawy o PIT przekazanie Zaliczek następuje
    już po zakończeniu roku podatkowego.
    Powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie w wydawanych przez Organ
    interpretacjach indywidualnych dotyczących podobnych stanów faktycznych. Przykładowo
    w:
    - interpretacji indywidualnej DKIS z 16 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-
      1.4010.663.2024.1.MR1, w której Organ stwierdził, że: „Jeszcze raz należy podkreślić, że
      z przepisu art. 18db ust. 2 ustawy CIT wynika, że przepis ust. 1 ma zastosowanie do
      zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego, o których
      mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów) osób
      fizycznych, z tytułu: (...). Możliwość skorzystania z ulgi na innowacyjnych pracowników
      zależy więc od daty pobrania zaliczek PIT od wypłacanych wynagrodzeń a nie od
      miesiąca za który należne, jest wynagrodzenie.”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z 27 listopada 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.602.2024.1.MBD, w której Organ stwierdził, że: „Z cytowanego powyżej art.
      18db ust. 4 updop, wynika również, że ulgę można stosować do końca roku
      podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie tj. obejmuje również zaliczki na
      podatek dochodowy od osób fizycznych, przekazywane do 20 dnia miesiąca
      następującego po wypłacie wynagrodzeń należnych i wpłaconych za ostatni miesiąc
      roku podatkowego obowiązującego podatnika .”;
    - interpretacji indywidualnej DKIS z 3 października 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.390.2024.1.MBD, Organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, który wskazał,
      że: „Spółka na zasadach określonych w art. 18db Ustawy o CIT, ma i będzie miała
      prawo pomniejszenia Zaliczek PIT Specjalistów B+R również w odniesieniu do
      wynagrodzenia z ostatniego miesiąca roku podatkowego „n”, w odniesieniu do którego
      transfer Zaliczek PIT do urzędu skarbowego dokonywany byłby do 20 stycznia roku
      „n+1” (dotyczy Zaliczek PIT należnych i pobranych najpóźniej w grudniu roku „n”).”.
    Podsumowując, w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony do
    pomniejszania Zaliczek PIT do ostatniego miesiąca tego roku podatkowego (do grudnia),
    tj. stosunku do Zaliczek pobranych od wynagrodzeń wypłaconych w ostatnim miesiącu
    tego roku podatkowego (grudniu), nawet jeżeli Zaliczki byłyby przekazywane na rachunek
    urzędu skarbowego już po zakończeniu tego roku podatkowego (w styczniu roku
    kolejnego).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 6
    a) Regulacje
    Art. 18db ust. 1 ustawy o CIT:
    Podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący
    przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy
    stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym
    odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na

    rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego
    podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku
    obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.
    Art. 18d ust. 1 ustawy o CIT:
    Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej "kosztami kwalifikowanymi".
    Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
    przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Art. 18d ust. 8 ustawy o CIT:
    Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia,
    o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w
    art. 18db ust. 1.
    b) Uzasadnienie
    Na gruncie przywołanych przepisów Ulga IP umożliwia podatnikom rozliczenie Kosztów
    Kwalifikowanych powstałych i nieodliczonych w ramach stosowania Ulgi B+R w
    alternatywny sposób, tj. nie poprzez pomniejszenie podstawy opodatkowania ustalonej
    zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, lecz poprzez obniżenie zaliczek na Podatek PIT
    przekazywanych na rachunek urzędu skarbowego. W tym celu ustawodawca w logiczny
    sposób powiązał ze sobą Ulgę B+R i Ulgę IP poprzez Koszty Kwalifikowane. Bowiem,
    zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, nieodliczone Koszty Kwalifikowane na cele Ulgi
    B+R mogą zostać wykorzystane w ramach Ulgi IP.
    W świetle powyższego, kluczowe dla sposobu kalkulacji dostępnego odliczenia na gruncie
    Ulgi IP jest odwołanie się do regulacji dotyczących Ulgi B+R. Dlatego konieczne jest
    wskazanie, że w ramach Ulgi B+R nie wprowadzono szczególnych ograniczeń czasowych w
    zakresie odliczania Kosztów Kwalifikowanych, poza sześcioletnim okresem przewidzianym
    w art. 18d ust. 8 ustawy o CIT. Oznacza to, że na gruncie Ulgi B+R podatnicy są uprawnieni
    do rozliczenia w danym roku podatkowym łącznej wartości:
    - Kosztów Kwalifikowanych powstałych w tym roku podatkowym oraz
    - Kosztów Kwalifikowanych nieodliczonych w ramach Ulgi B+R powstałych w okresie
      sześciu lat podatkowych poprzedzających ten rok.
    Powyższe podejście jest w pełni aprobowane przez DKIS w interpretacjach podatkowych.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 28 listopada 2022 r., o sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.801.2022.1.JKU, Organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, który wskazał, że:
    „Postanowienia art. 18d ust. 8 ustawy o CIT (ani innego przepisu zawartego w ustawie o
    CIT), nie określają, w jakiej wysokości podatnik jest zobowiązany do dokonania
    przysługującego mu odliczenia w którymś lub w każdym roku z sześciu kolejno
    następujące po sobie lat podatkowych następujących po roku, w którym nabył on prawo
    do skorzystania z ulgi B+R, ale nie mógł z niego skorzystać (w całości). Przepisy nie
    określają również, w jakiej kolejności należy dokonywać takich odliczeń w sytuacji, gdy
    podatnikowi w tym samym roku podatkowym będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    kosztów działalności badawczo-rozwojowej poniesionych w różnych latach podatkowych,
    np. w roku bieżącym i w latach wcześniejszych (które to wydatki nie zostały odliczone
    wcześniej ze względu nieosiągnięcie przez podatnika dochodów w wystarczającej
    wysokości).”.

    W świetle powyższego, na gruncie art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, w zw. z art. 18d ustawy o
    CIT, tj. Ulgi IP, przez przysługujące w danym roku podatkowym odliczenia należy rozumieć
    Koszty Kwalifikowane nieodliczone w ramach Ulgi B+R. W konsekwencji, będą to zarówno
    Koszty Kwalifikowane powstałe i nieodliczone w danym roku podatkowym, jak i Koszty
    Kwalifikowane powstałe i nieodliczone w poprzednich sześciu latach podatkowych w
    ramach Ulgi B+R.
    Należy jeszcze raz podkreślić, że powyższa argumentacja wprost wynika z literalnego
    brzmienia art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, w którym zawarto odwołanie do przysługującego
    w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d ustawy o CIT, tj. na gruncie Ulgi B+R.
    Co więcej, Ulga IP nie przewiduje jakichkolwiek dodatkowych zasad kalkulowania i
    rozliczania odliczeń, tj. nieodliczonych na gruncie Ulgi B+R Kosztów Kwalifikowanych,
    przysługujących podatnikowi na podstawie art. 18d ustawy o CIT, poza zasadą wyrażoną w
    art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którą kwota pomniejszenia Zaliczek PIT stanowi
    iloczyn kwoty nieodliczonej, tj. nieodliczonych Kosztów Kwalifikowanych na gruncie Ulgi
    B+R i stawki podatku obowiązującej w danym roku podatkowym.
    W ocenie Wnioskodawcy, gdyby na cele Ulgi nie uwzględniać Kosztów Kwalifikowanych
    powstałych i nieodliczonych w poprzednich sześciu latach podatkowych, doszłoby do
    sztucznego ograniczenia uprawnienia nadanego podatnikom na gruncie Ulgi IP. W
    konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, byłoby to sprzeczne z:
    - zasadą prymatu wykładni językowej w prawie podatkowym, wyrażaną w orzecznictwie
      sądów oraz literaturze podatkowej, na którą powołał się Naczelny Sąd Administracyjny
      (dalej: „NSA”) m.in. w wyroku z 21 listopada 2024 r., sygn. II FSK 227/22, w którym NSA
      stwierdził, że: „Na gruncie rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności należy
      odwołać się do wykładni językowej, jest ona bowiem pierwszym etapem egzegezy
      tekstu prawnego. Orzecznictwo sądowe stoi jednolicie na stanowisku akcentującym
      prymat wykładni językowej, dopuszczającym możliwość sięgania po inne dyrektywy
      interpretacyjne dopiero wtedy, gdy taka interpretacja zawodzi. Przejście zatem do
      innych (poza językową) rodzajów wykładni ma miejsce wyjątkowo, tj. w sytuacji, gdy w
      oparciu o reguły językowe nie można wyinterpretować znaczenia konkretnego pojęcia
      (por. uchwała SN z 11 czerwca 1996 r., III CZP 52/96, OSNC 1996/9/111). Naczelny Sąd
      Administracyjny w uchwale zapadłej w składzie siedmiu sędziów w dniu 22 czerwca
      1998 r., FPS 9/97 (ONSA 1998/4/110) podkreślił, że dokonując interpretacji tekstu
      prawnego trzeba kierować się znaczeniem słów danego języka etnicznego oraz tym, że
      ustawodawca był racjonalny, gdy używał takich a nie innych słów, i nie można a priori
      przyjmować, iżby określonych słów używano w tekście prawnym bez wyraźnej ku temu
      potrzeby. Prymat wykładni językowej w szczególności uwidacznia się na gruncie prawa
      podatkowego, gdyż tam właśnie każde odejście od gramatycznej treści zapisu
      powoduje niepożądane konsekwencje praktyczne. Na ten aspekt zwrócił uwagę
      również Sąd pierwszej instancji”;
    - zasadą pewności prawa podatkowego wyrażaną w orzecznictwie sądów
      administracyjnych oraz doktrynie prawa podatkowego, do której odwołał się NSA m.in.
      w wyroku z 24 lutego 2015 r., sygn. I FSK 1783/13, w którym NSA stwierdził, że: „Przepis
      art. 2 Konstytucji stanowi, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem
      prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Z tej normy prawnej
      wynika zasada pewności prawa podatkowego oraz zasada sprawiedliwości. Według R.
      Mastalskiego pewność prawa jest często traktowana jako bezpieczeństwo prawne
      rozpatrywane z punktu widzenia ochrony praw jednostki i jest współcześnie uznawana
      za jeden z najistotniejszych czynników funkcjonowania prawa w społeczeństwie (...).
      Wyrazem pewności prawa jest możliwość jego jednolitego rozumienia i stosowania, co
      na gruncie wykładni oznacza możliwość przewidywania, że podmioty stosujące prawo
      wydadzą rozstrzygnięcie mieszczące się w granicach zakreślonych przez obowiązujące
      prawo. Pewność i sprawiedliwość opodatkowania są wartościami niekwestionowanymi,
      a często uważa się, że zasada pewności prawa ma służyć realizacji zasady

      sprawiedliwości podatkowej w procesie stosowania prawa (R. Mastalski,
      Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 99). (...) Z praktycznego
      punktu widzenia powyższe ustalenia mają podstawowe znaczenie. Okazuje się
      bowiem, że postulat wykładania przepisów prawa podatkowego w sposób
      urzeczywistniający pewność prawa nie jest niewiążącym zaleceniem, którego realizacja
      pozostaje w sferze dyskrecjonalności, uzależniona od dobrej woli urzędnika, lecz
      prawnym nakazem (H. Filipczyk, Postulat pewności prawa w wykładni operatywnej
      prawa podatkowego, LEX Wolters Kluwer, Warszawa 2013, s. 63)”.
    Powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie w wydawanych przez Organ
    interpretacjach indywidualnych dotyczących podobnych stanów faktycznych. Przykładowo
    w:
    a) interpretacji indywidualnej DKIS z 15 listopada 2024 r., o sygn. 0111-KDIB1-
      1.4010.625.2024.1.MBD, w której Organ stwierdził, że: ,,W tym kontekście, zdaniem
      Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka będzie
      uprawniona do pomniejszania dostępnego aktywa B+R z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT
      (nieodliczonych kosztów kwalifikowanych), o kwotę odliczenia z tytułu art. 18db ust. 1
      ustawy o CIT, tj. Zaliczki PIT nie wpłacone na rachunek Urzędu Skarbowego, w wyniku
      korzystania z Ulgi na innowacyjnych pracowników będą odejmowane od sumy
      kosztów kwalifikowanych pozostałych do rozliczenia w następnych latach.”;
    b) interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 8 lutego 2024 r., o sygn. 0111-KDIB1-
      2.4010.661.2023.1.JKU, w której Organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, zgodnie
      z którym: „Wobec wprowadzenia ulgi na innowacyjnych pracowników, która jest ściśle
      skorelowana z ulgą B+R, przed podatnikami zaistniała możliwość wykorzystania całej
      kwoty nieodliczonej w poprzednim roku podatkowym, przez którą, w oparciu o
      powyższe ustalenia, należy rozumieć całą, skumulowaną przez okres 6 lat
      podatkowych kwotę nieodliczonych kosztów kwalifikowanych. Warto bowiem
      zauważyć, że to właśnie cała kwota skumulowanych, dotychczas nieodliczonych
      kosztów kwalifikowanych jest dostępna przy ustalaniu podstawy opodatkowania
      zgodnie z art. 18 ustawy o CIT. Tym samym, należy przyjąć, że Spółka jest uprawniona
      do pomniejszenia kwoty podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego
      zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego o
      iloczyn całkowitej kwoty nieodliczonej, skumulowanej na podstawie art. 18d ust. 8
      ustawy o CIT i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku
      podatkowym. Przedstawionej powyżej tezie nie przeciwstawia się przepis art. 67 ust. 2
      ustawy Zmieniającej, zgodnie z którym pomniejszenie, o którym mowa art. 18db
      ustawy o CIT, stosuje się po raz pierwszy w 2023 r. Z brzmienia przepisu wynika, że
      2023 r. jest pierwszym rokiem, w którym podatnik jest uprawniony do zastosowania
      ulgi, nie stanowi on natomiast, że 2023 r. jest pierwszy rokiem, za który można
      stosować ulgę. Przedmiotowy przepis odnosi się do sytuacji, w której po raz pierwszy
      podatnik jest uprawniony do wykorzystania kwoty nieodliczonej, która została
      ustalona w roku podatkowym poprzedzającym rok 2023 - powyższe wynika z
      konstrukcji Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, która wymaga wystąpienia kwoty
      nieodliczonej w poprzednim roku podatkowym. (...) Biorąc pod uwagę powyższe,
      zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka będzie
      mieć prawo do pomniejszenia kwot Zaliczek PIT, o którym mowa w art. 18db ustawy o
      CIT, w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych nieodliczonych przez Spółkę w latach
      poprzednich, w związku z osiągnięciem dochodu niższego od kwoty przysługującego
      odliczenia na podstawie art. 18d ustawy o CIT”;
    c) interpretacji indywidualnej DKIS z 29 stycznia 2024 r., o sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.654.2023.2.MBD, w której Organ stwierdził, że: „Nieodliczona kwota kosztów
      kwalifikowanych B+R w danym roku podatkowym, będąca podstawą do ustalenia ulgi
      na innowacyjnych pracowników może obejmować koszty kwalifikowane z lat
      poprzednich. W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy

      Spółka będzie mogła skorzystać z prawa, o którym mowa w art. 18db ust. 1 u.p.d.o.p.,
      tj. do pomniejszenie kwoty zaliczek wskazanych w art. 18db o iloczyn stawki podatku i
      kwoty nieodliczonych w ramach Ulgi B+R Kosztów B+R w latach ubiegłych z uwagi na
      wykazaną we wcześniejszych latach stratę podatkową lub dochód niższy od kwoty
      odliczeń, należy uznać za prawidłowe.”;
    d) interpretacji indywidualnej DKIS z 27 października 2023 r., o sygn. 0114-KDIP2-
      1.4010.498.2023.2.MR1, w której Organ stwierdził, że: ,,Zgodzić się należy, że będą
      Państwo uprawnieni do pomniejszenia kwoty podlegającej przekazaniu na rachunek
      urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowany podatek
      dochodowy pobranych od dochodów (przychodów) Specjalistów B+R, zgodnie z art.
      18db ust. 1 ustawy o p.d.o.p., w każdym kolejnym roku następującym po 2023 r (przez
      kolejnych 6 lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku w którym podatnik
      miał prawo do skorzystania z odliczenia kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18d
      ust. 8 zdanie drugie ustawy o p.d.o.p.), o iloczyn kwoty nieodliczonej przez Spółkę w
      ramach ulgi badawczo-rozwojowej z lat poprzedzających rok podatkowy w którym jest
      składane zeznanie CIT-8 i stawki podatku obowiązującej Wnioskodawcę w danym roku
      podatkowym, w sytuacji spełnienia przez Państwa w każdych tych latach wszystkich
      warunków, o których mowa w art. 18db ustawy o CIT.”;
    e) interpretacji indywidualnej DKIS z 1 czerwca 2023 r., o sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.172.2023.2.MBD, w której Organ stwierdził, że: „Nieodliczona kwota kosztów
      kwalifikowanych B+R w danym roku podatkowym, będąca podstawą do ustalenia ulgi
      na innowacyjnych pracowników może obejmować koszty kwalifikowane z lat
      poprzednich, natomiast bez uwzględnienia kosztów kwalifikowanych, które na skutek
      upływu 6-letniego terminu, nie mogłyby być odliczone w ramach ulgi B+R w kolejnych
      latach.”;
    f) interpretacji indywidualnej DKIS z 5 maja 2023 r., o sygn. 0114-KDIP2-6.4010.23.2023.2.
      MR, w której Organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „Wobec
      wprowadzenia ulgi na innowacyjnych pracowników, która jest ściśle skorelowana z
      ulgą na prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej, przed podatnikami zaistniała
      możliwość wykorzystania całej kwoty nieodliczonej w poprzednim roku podatkowym,
      przez którą, w oparciu o powyższe ustalenia, należy rozumieć całą, skumulowaną
      przez okres 6 lat podatkowych kwotę nieodliczonych kosztów kwalifikowanych. Warto
      bowiem zauważyć, że to właśnie cała kwota skumulowanych, dotychczas
      nieodliczonych kosztów kwalifikowanych , jest dostępna przy ustalaniu podstawy
      opodatkowania zgodnie z art. 18 Ustawy o CIT. Tym samym należy przyjąć, że Spółka
      jest uprawniona do pomniejszenia kwoty podlegających przekazaniu na rachunek
      urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku
      dochodowego o iloczyn całkowitej kwoty nieodliczonej skumulowanej na podstawie
      art. 18d ust. 8 Ustawy o CIT i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym
      roku podatkowym.”
    Dodatkowo i jedynie pomocniczo wskazujemy, że art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, nie pełni
    roli kryterium ustanawiającego zasady przypisania odpowiednich Kosztów
    Kwalifikowanych do Ulgi IP, lecz jedynie reguluje czas, w którym z ulgi można korzystać. I
    idąc tym tokiem rozumowania jest to okres od miesiąca następującego bezpośrednio po
    miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie podatkowe CIT. Przepis nie reguluje przy tym
    w żaden sposób czy Koszty Kwalifikowane muszą wynikać stricte z ostatniego złożonego
    zeznania podatkowego. Taka linia wykładnicza potwierdza powyżej cytowane interpretacje
    mówiące o możliwości dokonywania odliczenia dotychczas niespożytkowanych Kosztów
    Kwalifikowanych z lat poprzednich.
    Co przy powyższym ważne, sposób prezentacji Kosztów Kwalifikowanych w informacji CIT
    /BR do Deklaracji CIT wskazuje na kumulatywnie nierozliczone Koszty Kwalifikowane, a
    więc uwzględnia całokształt dostępnych na dany rok kosztów. Jak bowiem wynika z
    informacji CIT/BR, pozycja „Razem łączne odliczenia” obejmuje pozycję „Łączne odliczenia

    na podstawie 18d ust. 7 pkt 3 ustawy” oraz „Łącznie odliczenia na podstawie 18d ust. 7 pkt
    1 i 2 ustawy”, ale także pozycję „Koszty kwalifikowane nieodliczone w poprzednich latach
    podlegające odliczeniu w roku podatkowym na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy”. W
    konsekwencji, nie ulega wątpliwości, że przy raportowaniu informacji CIT/BR właśnie
    łączne Koszty Kwalifikowane, tj. wynikające z art. 18d ust. 7 i ust. 8 ustawy o CIT, a nie tylko
    powstałe w bieżącym roku podatkowym, tj. o których mowa w art. 18d ust 7 ustawy o CIT,
    powinny być wykorzystywane na cele Ulgi IP.
    Podsumowując, w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony do
    rozliczenia na cele Ulgi również Kosztów Kwalifikowanych, które nie zostały odliczone na
    gruncie Ulgi B+R w latach ubiegłych, tj. Kosztów Kwalifikowanych powstałych i
    nierozliczonych w ramach Ulgi B+R przed rokiem podatkowym, za który została złożona
    Deklaracja CIT, będąca podstawą do skorzystania z Ulgi IP w danym roku podatkowym,
    oraz wykazanych w ostatniej złożonej deklaracji CIT, ale nierozliczonych na gruncie Ulgi
    B+R w ramach roku podatkowego, za który została złożona ta Deklaracja CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 7
    1) Regulacje
    Art. 18db ust. 1 ustawy o CIT:
    Podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący
    przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy
    stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym
    odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na
    rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego
    podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku
    obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.
    Art. 18d ust. 8 ustawy o CIT:
    Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia,
    o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w
    art. 18db ust. 1.
    2) Uzasadnienie
    Należy wskazać, że z treści warunków stosowania Ulgi, opisanych w art. 18db ust. 1
    ustawy o CIT, nie wynikają jakiekolwiek ograniczenia dla podatnika dotyczące możliwości
    skorzystania z Ulgi IP, przy założeniu:
    - bycia płatnikiem Podatku PIT,
    - uzyskiwania innych przychodów niż przychody z zysków kapitałowych,
    - poniesienia straty podatkowej za rok podatkowy lub
    - osiągnięcia dochodu niższego od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia
      na podstawie art. 18d ustawy o CIT.
    Jednocześnie, chociaż pozostałe ustępy art. 18db ustawy o CIT, określają dodatkowe
    warunki stosowania Ulgi IP, to jednak nie odwołują się do regulacji dotyczących Ulgi B+R.
    W konsekwencji, jedynym przepisem referującym do Ulgi B+R na gruncie Ulgi IP jest art.
    18db ust. 1 ustawy o CIT, w którym zawarto odniesienie do art. 18d ustawy o CIT, tj.
    określono, że osiągnięty dochód podatnika powinien być niższy od kwoty przysługującego
    w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d ustawy o CIT.

    W tym miejscu należy także dodać, że, jak wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawca
    jest płatnikiem Podatku PIT oraz uzyskuje inne przychody niż przychody z zysków
    kapitałowych
    Mając na względzie powyższą argumentację, Spółka będzie uprawniona do skorzystania z
    Ulgi IP (przy założeniu spełniania warunków z art. 18db ust. 2-6 ustawy o CIT), jeżeli w
    danym roku podatkowym:
    - poniesie stratę lub
    - osiągnie dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na
      postawie art. 18d ustawy o CIT.
    Niemniej, niezależnie od powyższych warunków, w praktyce, Spółka:
    • musi dysponować nieodliczonymi w danym roku podatkowym Kosztami
      Kwalifikowanymi, co powinno wprost wynikać z informacji CIT/BR złożonej w ramach
      Deklaracji CIT za ten rok podatkowy oraz
    • efektywne będzie uprawniona do rozpoczęcia korzystania z Ulgi IP dopiero w roku
      następującym po danym roku podatkowym, bowiem dopiero w następnym roku
      podatkowym złoży Deklarację CIT zgodnie z terminami wynikającymi z ustawy o CIT
      (dokładne zasady ustalania momentu rozpoczęcia i wygaśnięcia możliwości korzystania
      z Ulgi IP w roku podatkowym są przedmiotem zapytań nr 4 i 5 zawartych w niniejszym
      wniosku).
    Podsumowując, w roku podatkowym, w którym złożono Deklarację CIT, Wnioskodawca
    będzie uprawniony do rozpoznania na cele Ulgi Kosztów Kwalifikowanych nierozliczonych
    w ramach Ulgi B+R w sytuacji wykazania w poprzednim roku podatkowym, tj. w roku
    wcześniejszym do roku podatkowego, w którym złożono Deklarację CIT, straty lub
    podstawy opodatkowania niższej od kwoty przysługującego odliczenia na gruncie Ulgi B+R.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 8
    1) Regulacje
    Art. 18db ust. 1 ustawy o CIT:
    Podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący
    przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy
    stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym
    odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na
    rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego
    podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku
    obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.
    Art. 18db ust. 2 ustawy o CIT:
    Przepis ust. 1 ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego
    podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów
    (przychodów) osób fizycznych, z tytułu:
    1) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy
      oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego;
    2) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;
    3) praw autorskich.
    Art. 18db ust. 3 ustawy o CIT:
    Przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio
    zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:

    1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w
      ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub
    2) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na
      podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w
      całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
    Art. 18db ust. 4 ustawy o CIT:
    Uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od
    miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o
    którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to
    zeznanie.
    Art. 18db ust. 5 ustawy o CIT:
    Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania do:
    1) zaliczek przekazywanych na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2) podatnika, któremu przysługuje kwota określona w art. 18da.
    Art. 18db ust. 6 ustawy o CIT:
    Jeżeli podatnik utracił prawo do odliczenia, o którym mowa w ust. 1, dolicza kwoty
    poprzednio odliczone w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym
    utracił to prawo.
    Art. 15 ust. 4g ustawy o CIT:
    Należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy o PIT, oraz zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy, z zastrzeżeniem
    ust. 4ga, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod
    warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z
    przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W
    przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57
    ustawy o CIT.
    Art. 12 ust. 1 ustawy o PIT:
    Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
    wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
    finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
    wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty
    za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość
    została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak
    również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    Art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT:
    Za Koszty Podatkowe nie uważa się niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych
    do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12
    ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy o PIT, świadczeń pieniężnych z tytułu
    odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o
    praktykach absolwenckich, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania stażu
    uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo
    oświatowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 900, 1672, 1718 i 2005), a także zasiłków pieniężnych z
    ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust.
    4g.
    2) Uzasadnienie

    Z powyższych przepisów wynika, że koszt wynagrodzenia pracownika stanowi Koszt
    Podatkowy w miesiącu, za który wynagrodzenie to jest należne, pod warunkiem jednak, że
    zostanie ono wypłacone lub pozostawione do dyspozycji w terminie wynikającym z
    przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego.
    Wynagrodzenie pracownika nie będzie natomiast stanowić Kosztu Podatkowego w
    przypadku uchybienia terminowi do jego wypłaty, bowiem w tej sytuacji ustawodawca
    stosuje odesłanie do art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT, zgodnie z którym do Kosztów
    Podatkowych nie mogą być zaliczone niewypłacone, niedokonane lub niepostawione do
    dyspozycji należności z tytułu określonych m.in. w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.
    Jednocześnie, z regulacji zawartej w art. 18db ustawy o CIT, określającej warunki
    stosowania Ulgi, nie wynikają ograniczenia w zakresie uznania za Koszt Podatkowy
    wynagrodzeń brutto Uprawnionych Specjalistów, także w części, która dotyczy Podatku
    PIT nieprzekazanego w formie Zaliczek na rachunek urzędu skarbowego w wyniku
    zastosowania Ulgi.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki, powyższe regulacje stanowią podstawę uznania za Koszt
    Podatkowy także tej części kosztów, które nie zostaną przekazane w formie Zaliczek na
    rachunek urzędu skarbowego w wyniku zastosowania Ulgi IP. Ustawodawca bowiem
    wyraźnie wskazuje przesłanki, które powinny zostać spełnione, aby wypłata
    wynagrodzenia pracownika mogła zostać uznana za Koszt Podatkowy. Wskazuje także
    precyzyjnie, że jeżeli pracodawca uchybi terminowi do jego wypłaty, zastosowanie
    znajdzie art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT, uniemożliwiający zaliczenie do Kosztów
    Podatkowych niewypłaconych wynagrodzeń.
    W tym miejscu należy wskazać, że wynagrodzenia Uprawnionych Specjalistów są
    wypłacane przez Spółkę terminowo, tj. zgodnie z terminami wskazanymi w zawieranych
    umowach o pracę. W konsekwencji, wobec Spółki nie znajdzie zastosowania wyłączenie z
    art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o CIT, stosowane, zgodnie z art. 15 ust. 4g (zdanie drugie)
    ustawy o CIT, w przypadku uchybienia terminowi do wypłaty wynagrodzeń.
    Wymaga także podkreślenia fakt, że poza wyżej wymienionymi przepisami, w ustawie o
    CIT, w tym na gruncie regulacji dotyczących Ulgi IP, brak jest innych regulacji, które
    uniemożliwiałyby uznanie opisywanych kosztów za Koszty Podatkowe. Wnioskodawca stoi
    zatem na stanowisku, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że Spółka nie mogłaby uznać
    wskazanych kosztów za Koszty Podatkowe. Co równie istotne, spożytkowanie
    wygenerowanej przez Wnioskodawcę Ulgi IP powinno w realiach niniejszej sprawy być
    traktowane jako forma bezgotówkowego ekwiwalentu zapłaty przedmiotowych zaliczek.
    Nie są one bowiem po prostu nieopłacone, lecz ich wartość pokryta zostaje z
    wygenerowanej przez Wnioskodawcę ulgi podatkowej.
    W ocenie Wnioskodawcy, odmienne stanowisko w tej kwestii byłoby także sprzeczne z
    wyrażaną w literaturze podatkowej oraz doktrynie prawa podatkowego zasadą pewności i
    przewidywalności prawa podatkowego. Jak bowiem wskazuje się w doktrynie: „Prawo nie
    jest prawem, jeżeli nie charakteryzuje się, przynajmniej w określonym, minimalnym
    stopniu, pewnością. Wyraża to rzymska paremia ubi ius incertum, ibi ius nullum (gdzie
    prawo niepewne, tam nie ma prawa). Tropy wskazujące na takie rozumienie prawa i
    wpisanej w nie wartości pewności znaleźć można u licznych autorów. Jak już wskazałam,
    G. Radbruch uznał bezpieczeństwo prawne za jeden z aspektów idei prawa, tj.
    „podstawowych założeń dotyczących funkcji prawa, a przede wszystkim założeń prawa
    jako systemu sterowania ludzkimi zachowaniami”. Przewidywalność prawa należy do jego
    cech definicyjnych (analitycznych). Prawo jest przewidywalne, jeżeli jego normy są
    rzeczywiście stosowane i przestrzegane. W przeciwnym wypadku zawodzi w swojej
    fundamentalnej funkcji regulacji ludzkich zachowań.” (H. Filipczyk, 1.1.3. Uzasadnienie
    powinnego charakteru pewności prawa [w:] Postulat pewności prawa w wykładni
    operatywnej prawa podatkowego, Warszawa 2013).

    Ponadto, należy wskazać na stanowisko prezentowane w literaturze podatkowej przez
    prof. dr hab. Bogumiła Brzezińskiego: „Drugą tego rodzaju zasadą jest zasada-postulat
    trwałości uprawnień podatnika do korzystania ze zwolnień i ulg podatkowych. Treścią tej
    zasady byłoby to, że jeśli ustawa nie stanowi inaczej, prawo do ulg i zwolnień
    podatkowych oraz korzystania z innych przewidzianych prawem możliwości obniżenia
    wysokości podatku powinno przysługiwać podatnikowi w każdym czasie, a co najmniej tak
    długo, jak długo administracja podatkowa ma prawo do ustalania wysokości należnego
    świadczenia podatkowego. Zasada ta jest konsekwencją podstawowego prawa podatnika,
    jakim jest prawo do zapłaty prawidłowo obliczonej kwoty podatku, nie niższej niż
    wynikająca z przepisów prawa, ale i nie wyższej.” (B. Brzeziński, 5. Zasady prawa
    podnoszące poziom pewności prawa podatkowego [w:] Zasada pewności w prawie
    podatkowym, red. A. Franczak, A. Kaźmierczyk, Warszawa 2018). Jak zatem wynika z
    powyższego, zastosowanie ulg i zwolnień podatkowych powinno być uprawnieniem, z
    którego podatnik może skorzystać w każdym czasie, jeśli ustawodawca nie przewidział
    ograniczeń w tym zakresie.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki, uznanie za Koszt Podatkowy także tej części kosztów
    dotyczących Podatku PIT, które nie zostaną przekazane w formie Zaliczek na rachunek
    urzędu skarbowego w związku ze stosowaniem Ulgi IP, będzie działaniem prawidłowym.
    Spółka będzie bowiem działać zgodnie z przepisami prawa, które przewidują wyłączenie
    opisywanej możliwości jedynie w sytuacji uchybienia terminowi do wypłaty wynagrodzeń
    Osobom Zatrudnionym. Jednak w przedmiotowej sytuacji przesłanka ta nie zachodzi,
    bowiem, jak wskazywano powyżej, Spółka wypłaca wynagrodzenia zgodnie z ustalonymi w
    umowach o pracę terminami. Ponoszenie zatem negatywnych konsekwencji w postaci
    braku możliwości uznania powyższych należności za Koszt Podatkowy, w związku z
    obecnym brzmieniem przepisów, sprzeciwiałoby się powszechnie akceptowanej zasadzie
    pewności i przewidywalności prawa podatkowego.
    Podsumowując, w danym roku podatkowym Wnioskodawca będzie uprawniony do ujęcia
    w kosztach uzyskania przychodów wynagrodzeń brutto Uprawnionych Specjalistów, także
    w części, która dotyczy Podatku PIT nieprzekazanego w formie Zaliczek na rachunek
    urzędu skarbowego w związku z zastosowaniem Ulgi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Końcowo odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że
    dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie
    faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie

    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.