Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.244.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia podstawy
opodatkowania i kwoty podatku należnego z tytułu
dokonanych dostaw szczepionek o wartość wpłaty na
Fundusz, ponieważ nie można uznać, że wpłata ta stanowi
obniżkę ceny (rabat) w świetle art. 29a ust. 10 ustawy.
Słowa kluczowe: apteka
cena
faktura
faktura-korekta faktury
fundusz-Narodowy Fundusz Zdrowia
leki
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
rabaty
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest podmiotem prawa polskiego oraz czynnym podatnikiem podatku VAT
    w Polsce.
    Spółka należy do międzynarodowej grupy farmaceutycznej (dalej „Grupa”), w ramach
    której prowadzi dystrybucję produktów leczniczych nabywanych od należących do Grupy
    Podmiotów odpowiedzialnych (...) (dalej: „Podmioty odpowiedzialne”) w rozumieniu art. 2
    ustawy Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 686, dalej: „Prawo
    farmaceutyczne”). Podmioty odpowiedzialne są spółkami zagranicznymi, które nie są
    zarejestrowane dla celów podatku VAT w Polsce.
    Zgodnie z wynikami postępowania o udzielenie zamówienia publicznego
    przeprowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 11
    września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, ze zm.), Spółka
    zawiera ze Skarbem Państwa - Ministrem Zdrowia reprezentowanym przez Dyrektora
    Zakładu Zamówień Publicznych przy Ministrze Zdrowia z siedzibą (...) (dalej: „Kupujący”)
    umowy na sprzedaż i dostawę (dalej: „Umowa” /„Umowy”) szczepionek do
    przeprowadzania szczepień ochronnych (dalej: ,,Szczepionki”), o których mowa w
    przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 4 pkt 2, art. 17 ust. 10 albo art. 46 ust. 4 pkt
    ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób
    zakaźnych u ludzi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 924 ze zm., dalej: „Ustawa o chorobach
    zakaźnych u ludzi”).
    Umowy określają wysokość całkowitego, maksymalnego wynagrodzenia Spółki za
    wykonanie przedmiotu danej Umowy (obejmujące wszelkie koszty i obciążenia, jakie mogą
    wystąpić przy realizacji Umów, w tym w szczególności: opłaty i podatki odpowiadające
    łącznym kosztom dostawy Szczepionek) oraz cenę jednostkową netto 1 Szczepionki. Cena
    jednostkowa netto za Szczepionkę nie podlega podwyższeniu przez cały czas trwania
    Umowy.
    Płatność na rzecz Spółki jest realizowana po dokonaniu dostawy, w określonym w Umowie
    terminie od doręczenia Kupującemu przez Spółkę faktury VAT i Protokołu Zdawczo -
    Odbiorczego podpisanego przez Spółkę i uprawnionego przedstawiciela Centralnego
    Dystrybutora, potwierdzającego wykonanie dostawy Szczepionek.
    Umowy zawierają harmonogramy dostaw szczepionek oraz określają specyficzne
    obowiązki Wnioskodawcy, wynikające z przepisów prawa farmaceutycznego, takie jak
    obowiązek dostarczania oryginalnych ulotek, spełniających wymagania określone w
    Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 lutego 2009 r. w sprawie wymagań
    dotyczących oznakowania opakowań produktu leczniczego i treści ulotki (Dz.U. z 2020 r.
    poz. 1847) oraz obowiązek pokrycia kosztów badania dopuszczającego do obrotu każdą
    dostarczoną partię Szczepionek zgodnie z wymogami ustawy Prawo farmaceutyczne i
    każdorazowo zapewnienia odpowiedniej ilości Szczepionek przeznaczonych do badania.
    Dodatkowo, Umowy przewidują, że Spółka jest obowiązana w terminie 21 dni od dnia
    zawarcia Umowy dokonać wpłaty w wysokości 1,5% łącznej wartości brutto Umowy (dalej:
    „Wpłata na Fundusz Kompensacyjny” lub „Wpłata”) na rachunek bankowy Funduszu
    Kompensacyjnego Szczepień Ochronnych (dalej: „Fundusz”), co stanowi realizację
    obowiązku wynikającego z art. 17c ust. 1 w zw. z art. 17c ust. 4 i 6 Ustawy o chorobach
    zakaźnych u ludzi.

    W świetle art. 17 b-c Ustawy o chorobach zakaźnych u ludzi i art. 29 ust. 2 i 3 ustawy z dnia
    27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530, ze zm., dalej:
    „Ustawa o finansach publicznych”), Fundusz jest państwowym funduszem celowym
    tworzonym w celu zapewnienia środków na wypłatę odszkodowań (świadczeń
    kompensacyjnych) dla osób, które doznały niepożądanych odczynów poszczepiennych.
    Fundusz nie posiada osobowości prawnej i stanowi wyodrębniony rachunek bankowy,
    którym dysponuje Rzecznik Praw Pacjenta. Podmiot reprezentujący Kupującego
    niezwłocznie informuje Rzecznika Praw Pacjenta o zawarciu Umowy, wskazując Spółkę
    jako podmiot, z którym została zawarta Umowa oraz wartość brutto tej Umowy. Od
    Wpłaty na Fundusz dokonanej po terminie nalicza się odsetki ustawowe. Odstąpienie
    Spółki od Umowy nie zwalnia jej z dokonania Wpłaty na Fundusz.
    Spółka dokonuje Wpłaty na Fundusz na podstawie Umowy z Kupującym i wystawianych
    przez siebie wniosków o zaliczkę jako dokumenty wewnętrzne.
    Wnioskodawca postanowił, że podejmie działania w celu ustalenia, czy ma prawo do
    obniżenia podstawy opodatkowania VAT, a tym samym podatku należnego z tytułu
    dokonanych dostaw Szczepionek, o wartość dokonanej Wpłaty na Fundusz, w tym celu
    występuje z wnioskiem o interpretację.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania VAT, a tym
      samym podatku należnego z tytułu dokonanych dostaw Szczepionek, o wartość
      dokonanej Wpłaty na Fundusz na podstawie Umów sprzedaż i dostawę Szczepionek,
      których stroną jest Spółka?
    2) Czy wystarczającą podstawą do obniżenia podstawy opodatkowania będą dokumenty
      wewnętrzne wystawiane przez Spółkę wraz z potwierdzeniami uiszczenia płatności w
      nich wyszczególnionych i Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia faktury
      korygującej dokumentującej te transakcje?
    3) Czy Wpłaty na Fundusz powinny zostać uwzględnione w rozliczeniu za okres, w którym
      Spółka dokonała płatności na Fundusz?
    4) W jaki sposób powinna zostać dokonana kalkulacja kwoty obniżenia podstawy
      opodatkowania VAT, a tym samym kwoty, o którą ma zostać pomniejszona kwota
      podatku VAT należnego z tytułu Wpłaty na Fundusz?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo do obniżenia podstawy
      opodatkowania VAT, a tym samym podatku należnego z tytułu dokonanych dostaw
      Szczepionek, o wartość Wpłat dokonanych na Fundusz na podstawie Umów sprzedaż i
      dostawę Szczepionek, których stroną jest Spółka.
    2) Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie ma obowiązku dokumentowania obniżenia
      podstawy opodatkowania i kwoty VAT wynikających z Wpłat na Fundusz poprzez
      wystawienie faktury korygującej. Tym samym, wystawiane przez Spółkę dokumenty
      wewnętrzne wraz z potwierdzeniami uiszczenia płatności w nich wyszczególnionych na
      rzecz Funduszu stanowią wystarczający dowód uprawniającym Spółkę do obniżenia
      podstawy opodatkowania.
    3) Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Wpłaty na Fundusz powinny zostać
      uwzględnione w rozliczeniu za okres, w którym Spółka dokonała płatności na Fundusz.
    4) Spółka stoi na stanowisku, że powinna obliczyć kwotę pomniejszającą podstawę
      opodatkowania VAT, metodą „w stu” traktując kwotę Wpłaty na Fundusz jako kwotę
      brutto, zawierającą w sobie kwotę podatku VAT.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 1

    Zgodnie z art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT, podstawą opodatkowania podatkiem od towaru i
    usług jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Powołany przepis stanowi implementację do polskiego porządku prawnego regulacji
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (tekst jedn.: Dz.Urz.UE.L 347.1 z 11 grudnia 2006 r., dalej:
    „Dyrektywa VAT”). W myśl art. 73 Dyrektywy VAT, w odniesieniu do dostaw towarów i
    świadczenia usług, podstawa opodatkowania obejmuje co do zasady wszystko, co stanowi
    zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
    towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Co więcej, w celu zapewnienia, że podstawa opodatkowania VAT będzie odzwierciedlać
    rzeczywistą cenę towaru z perspektywy dostawcy, art. 29a ust. 7 pkt 2 Ustawy o VAT
    przewiduje, że podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot udzielonych nabywcy lub
    usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży oraz art. 29a
    ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT wskazuje, że kwotę podstawy opodatkowania obniża się o
    kwotę wynikającą z udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen. Przepisy
    te są zgodne z brzmieniem art. 90 Dyrektywy VAT, który wskazuje, że w przypadku
    anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązywania z
    płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa
    opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa
    członkowskie.
    Wpłaty na Fundusz są powiązane z dokonywanymi przez Spółkę dostawami
    opodatkowanymi Szczepionek. W przypadku, gdy dostawa Szczepionek jest objęta
    obowiązkiem Wpłat na Fundusz Kompensacyjny na podstawie art. 17c ust. 1 Ustawy o
    chorobach zakaźnych u ludzi, każdorazowo, taki obowiązek jest elementem Umowy na
    dostawę Szczepionek, zawartej pomiędzy Spółką a Skarbem Państwa. Zatem, w takiej
    sytuacji niemożliwe jest zawarcie przez Spółkę Umowy na dostawy Szczepionek bez
    jednoczesnego zobowiązania się do dokonania Wpłaty na Fundusz Kompensacyjny.
    Taka konstrukcja Umowy (narzucona przez przepisy Ustawy o chorobach zakaźnych u
    ludzi) powoduje, że z perspektywy Wnioskodawcy „wszystko co stanowi zapłatę” (w myśl
    definicji podstawy opodatkowania VAT, zawartej w art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT) z tytułu
    dostaw Szczepionek na rzecz Kupującego w praktyce jest odpowiednio niższe o kwotę
    dokonanej przez niego Wpłaty.
    Również sposób kalkulacji kwoty Wpłaty na Fundusz wyraźnie wskazuje na jej bezpośredni
    związek z dostawami Szczepionek. Umowy na dostawy Szczepionek (w ślad za art. 17c ust.
    1 Ustawy o chorobach zakaźnych), przewidują bowiem, że Sprzedający Szczepionki jest
    zobowiązany do dokonania Wpłaty na Fundusz kwoty stanowiącej 1,5% łącznej wartości
    umowy (tj. 1,5% kosztu dostawy Szczepionek).
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że wpłata na Fundusz
    prowadzi do rzeczywistego obniżenia ceny dostarczanych szczepionek. Dlatego też, należy
    uznać, że Wpłata stanowi obniżkę ceny (rabat) w świetle art. 29a ust. 10 ustawy o VAT i
    tym samym stanowi zdarzenie skutkujące nabyciem przez Spółkę prawa do obniżenia
    podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu dostaw Szczepionek.
    Przyjęcie odmiennego stanowiska (tj. uznanie, że Spółka nie ma prawa do obniżenia
    podstawy opodatkowania i kwoty podatku VAT z tytułu Wpłat na Fundusz) skutkowałoby
    naruszeniem zasad neutralności oraz proporcjonalności, których fundamentalną rolę dla
    funkcjonowania systemu podatku VAT wielokrotnie podkreślał TSUE (np. w sprawach C-
    268/83 D.A. Rompelman and E.A. Rompelman-Van Deelen v Minister van Financien, C-342

    /87 Genius Holding BV v Staatssecretaris van Financien, C-317/94 Elida Gibbs Ltd v
    Commissioners of Customs and Excise). Podatek VAT należny, rozliczony przez Spółkę z
    tytułu sprzedaży Szczepionek, zrealizowanej przez Spółkę byłby bowiem w takiej sytuacji
    wyższy w stosunku do kwoty wynagrodzenia faktycznie otrzymanej przez Spółkę z tego
    tytułu. Tym samym efektywna stawka podatku (tj. realne obciążenie podatkowe dla Spółki)
    przewyższyłaby stawkę właściwą dla sprzedawanych Szczepionek. Powyższe oznaczałoby
    również, że Spółka ponosiłaby koszt VAT wliczonego w cenę Szczepionek, co wprost
    naruszałoby zasadę neutralności podatku VAT, wyrażającą się faktem, iż podatnik
    prowadzący działalność opodatkowaną (jak Wnioskodawca) nie powinien, co do zasady,
    ponosić ciężaru ekonomicznego VAT. W świetle zasady neutralności, ciężar ekonomiczny
    podatku VAT powinien ponosić jedynie końcowy konsument.
    Prawidłowość podejścia, przyznającego podatnikowi prawo do obniżenia podstawy
    opodatkowania i podatku VAT w przypadku specyficznych wpłat innych, niż typowy rabat
    potransakcyjny znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, przykładowo, w odniesieniu do
    funkcjonujących również w branży farmaceutycznej Zwrotów Refundacji (tzw. Paybacks)
    na rzecz Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: „NFZ”).
    Przykładowo, w wyroku TSUE o sygn. C-717/19 z 6 października 2021 r., stwierdził, że
    „artykuł 90 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że
    stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują, iż przedsiębiorstwo
    farmaceutyczne nie może odliczyć od podstawy opodatkowania podatkiem od wartości
    dodanej części swojego obrotu pochodzącego ze sprzedaży produktów leczniczych
    finansowanych przez państwowy zakład ubezpieczeń zdrowotnych, którą
    przedsiębiorstwo to wypłaca temu zakładowi na podstawie umowy zawartej między nim a
    tym przedsiębiorstwem, ze względu na to, że kwoty wypłacone z tego tytułu nie zostały
    określone na podstawie kryteriów uprzednio ustanowionych przez owo przedsiębiorstwo
    w ramach jego polityki handlowej i wypłaty te nie zostały dokonane w celach
    promocyjnych”.
    Podobne stanowisko zostało przedstawione w wyroku C-462/16 TSUE z 20 grudnia 2017 r.
    Wnioski wynikające z powyższych orzeczeń TSUE zostały potrwierdzone na gruncie
    polskiego prawa, poprzez orzecznictwo NSA. W wyroku NSA z 7 grudnia 2022 r., sygn. I
    FSK 2087/19 wskazano na wpływ zwrotów refundacyjnych na podstawę opodatkowania
    podatnika „Firma farmaceutyczna w ramach uzyskanej refundacji leku nie otrzymuje z
    tego tytułu środków pieniężnych od NFZ. W efekcie, dokonując wpłat na rzecz NFZ w
    ramach instrumentu „zwrotu refundacji”, firma farmaceutyczna pomniejsza należność,
    jaką uzyskała z tytułu sprzedaży danego konkretnego leku refundowanego na rzecz
    hurtowni farmaceutycznej (lub szpitala czy też apteki). (...)
    Brak uwzględnienia sytuacji podatnika powodowałby bowiem, że administracja
    podatkowa pobierałaby z tytułu VAT kwotę wyższą od kwoty rzeczywiście zapłaconej przez
    ostatecznego konsumenta i to kosztem podatnika.”
    Co więcej, obecnie istnieje już jednolita linia interpretacyjna organów, potwierdzająca
    prawo przedsiębiorstw farmaceutycznych do obniżenia podstawy opodatkowania oraz
    kwoty podatku VAT z tytułu wypłaty zwrotu refundacji na rzecz NFZ, które wykazuje
    analogię do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego dotyczącego Wpłat na
    Fundusz.
    W interpretacji indywidualnej z 16 października 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-
    3.4012.315.2023.1.PRM Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że
    „Dokonywanie przez Państwa zwrotu refundacji na rzecz NFZ powoduje obniżenie ceny
    produktów leczniczych, co wpływa na podstawę opodatkowania wyrażoną w art. 29a ust.
    1 ustawy, a tym samym kwotę podatku należnego. Wprawdzie nie sprzedają Państwo
    produktów leczniczych bezpośrednio na rzecz NFZ, jednakże obniżenie ceny Leków
    powoduje zwrot ceny tych produktów nabywanych przez hurtownie lub apteki. Oznacza

    to, że w momencie kiedy dokonują Państwo wypłaty (...) (zwrotu refundacji) na rzecz NFZ,
    wówczas następuje rzeczywiste (pośrednie) obniżenie ceny produktów leczniczych
    objętych refundacją.”
    Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane przez DKIS w interpretacjach
    indywidualnych z 4 lipca 2023 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.84.2018.11.KS, z 20 lipca 2023 r.
    sygn. 0114-KDIP4.4012.318.2018.10.S.DS i z 9 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-
    2.4012.343.2024.1.WH.
    Innym przykładem mniej typowych płatności, które organy podatkowe i sądy
    administracyjne jednolicie traktują analogicznie jak klasyczne rabaty są tzw. rabaty
    pośrednie. Rabaty pośrednie są udzielane (np. przez producenta) nie bezpośredniemu
    kontrahentowi (np. dystrybutorowi), ale kolejnemu podmiotowi w łańcuchu dostaw (np.
    sprzedawcy detalicznemu).
    W orzeczeniu z 24 października 1996 r. w sprawie C-317/94 Elida Gibbs Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskie (dalej: „TSUE”) orzekł, że: „w celu zapewnienia realizacji
    zasady neutralności, należy, obliczając podstawę opodatkowania dla celów VAT,
    uwzględnić sytuacje, w których podatnik, nie pozostając w stosunkach umownych z
    konsumentem końcowym, ale będąc pierwszym ogniwem łańcucha transakcji kończącego
    się na tym konsumencie, udziela takiemu konsumentowi zniżki za pośrednictwem
    detalistów lub poprzez bezpośredni zwrot wartości kuponów. W przeciwnym razie, organy
    podatkowe otrzymałyby z tytułu VAT kwotę większą niż rzeczywiście zapłacona przez
    konsumenta ostatecznego, kosztem podatnika”.
    Powyższe zostało potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego
    (dalej: „NSA”), w wyroku z 13 kwietnia 2010 r., sygn. I FSK 600/09, gdzie stwierdzono, że
    „udzielenie przez podatnika rabatu cenowego nie bezpośredniemu jego kontrahentowi,
    lecz kolejnemu odbiorcy w łańcuchu dystrybucji jego towaru, stanowi dla tego podatnika
    podstawę do obniżenia swojego obrotu o kwotę udzielonego rabatu, jeżeli jest on
    udokumentowany dowodem księgowym”.
    Analogiczne stanowisko było prezentowane przez organy interpretacyjne w
    interpretacjach indywidualnych. Przykładowo:
        w interpretacji indywidualnej z 20 listopada 2023 r., nr 0111-KDIB3-
        1.4012.641.2023.1.IK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
        „Uwzględniając, że przepisy nie określają wprost kwestii rabatów pośrednich,
        przyjąć należy, że rabat pośredni to udzielenie rabatu nie bezpośredniemu
        kontrahentowi, ale kolejnemu odbiorcy, który stanowi element łańcucha
        dystrybucji danego produktu czy usługi. Okoliczności rozpatrywanej sprawy
        pozwalają uznać, że przedmiotowa Premia Kwartalna, będąc nagrodą za
        osiągnięcie odpowiedniego pułapu zakupu Państwa produktów za pośrednictwem
        Autoryzowanego Dystrybutora, nie stanowi zapłaty za świadczenie wykonane na
        Państwa rzecz, w konsekwencji stanowi rabat pośredni. W tym przypadku to
        odbiorca „ostateczny”, tj. Stacja Obsługi otrzymuje bezpośrednio od Spółki zwrot
        części ceny zakupionych produktów, które stanowi dla niej rzeczywiste obniżenie
        ceny zakupu tych towarów. W tej sytuacji podmiotem uprawnionym do obniżenia
        kwoty VAT należnego z tytułu sprzedaży nie będzie autoryzowany dystrybutor
        (który otrzymał od Stacji Obsługi cenę należną w pełnej wysokości), ale Państwo,
        którzy dokonali sprzedaży ostatecznie po obniżonej cenie, tj. udzielili rabatu. Zatem

        będą Państwo mogli skorzystać z prawa do korekty podstawy opodatkowania i
        należnego podatku VAT. Udzielany rabat pośredni stanie się bowiem upustem -
        obniżką (rabatem), o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT.”
        w interpretacji indywidualnej z 7 lipca 2017 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.43.2017.2.OA,
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „w opisanej przez
        Wnioskodawcę sprawie mamy do czynienia z pomniejszeniem ustalonej ceny
        produktów przez producenta. W przypadku kiedy Wnioskodawca otrzyma
        bezpośrednio od producenta zwrot części ceny zakupionych produktów, wówczas
        dla Wnioskodawcy nastąpi rzeczywiste obniżenie ceny tych towarów. W tym
        przypadku podmiotem uprawnionym do obniżenia kwoty podatku należnego z
        tytułu sprzedaży nie będzie pośrednik, który otrzyma od Wnioskodawcy cenę
        należną w pełnej wysokości, ale producent, który dokona sprzedaży ostatecznie po
        obniżonej cenie, tj. udzieli rabatu. U producenta nastąpi zatem obniżenie podstawy
        opodatkowania. W związku z tym producent będzie mógł skorzystać z prawa do
        korekty podstawy opodatkowania i należnego podatku VAT. W takim kształcie
        sprawy udzielany rabat pośredni stanie się de facto upustem - obniżką (rabatem), o
        którym mowa w art. 29a ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług.”
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzenie w utrwalonej, wieloletniej linii orzeczniczej
    sądów administracyjnych i organów podatkowych (np. interpretacje indywidualne: z 29
    sierpnia 2018 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.458.2018.1.PR, z 3 sierpnia 2017 r. nr 0115-KDIT1-
    2.4012.347.2017.1.RS, z 7 lipca 2017 r. nr 0114-KDIP4.4012.189.2017.1.AS oraz pośrednio
    wyrok NSA z 28 sierpnia 2015 r. sygn. akt I FSK 1281/14).
    Skoro organy podatkowe i sądy administracyjne jednolicie akceptują możliwość korekty in
    minus podstawy opodatkowania i podatku VAT w przypadku Paybacks (wpłacanych na
    rzecz NFZ) oraz tzw. rabatów pośrednich, to zdaniem Wnioskodawcy, w taki sam sposób
    powinny zostać potraktowane dokonywane przez Spółkę Wpłaty na Fundusz, które
    analogicznie jak powyższe płatności stanowią jedną z form obniżki ceny.
    Zatem, mając na uwadze fundamentalną zasadę neutralności podatku VAT, powołane
    orzecznictwa oraz stanowisko reprezentowane w przytoczonych interpretacjach
    indywidualnych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest uprawniony do obniżenia
    podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT należnego z tytułu dokonanych dostaw
    Szczepionek, o wartość Wpłat na Fundusz Kompensacyjny, dokonanych przez Spółkę na
    podstawie Umów sprzedaż i dostawę Szczepionek, których jest stroną.
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 2
    Artykuł 106j ust. 1 pkt 1) Ustawy o VAT przewiduje, że w przypadku, gdy po wystawieniu
    faktury podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
    podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Należy jednak zauważyć, że powyższy przepis dotyczy klasycznych rabatów
    potransakcyjnych.
    Natomiast w opisanych okolicznościach faktycznych (podobnie jak w przypadku wpłat z
    tytułu Payback oraz udzielania przez podatników „rabatów pośrednich”), brak jest
    podstaw do korekty faktur VAT wystawianych przez Spółkę dla Kupującego z tytułu
    dostawy Szczepionek, ponieważ warunki transakcji pomiędzy Spółką a tym nabywcą (np.
    cena jednostkowa poszczególnych Szczepionek) nie ulegają zmianie w związku z Wpłatą za
    Fundusz.

    Wpłata na Fundusz jest świadczeniem pieniężnym, wynikających z przepisów Ustawy o
    chorobach zakaźnych u ludzi. Jej celem nie jest przysporzenie Kupującego, a dostarczenie
    środków do wypłaty świadczeń kompensacyjnych na rzecz uprawnionych Pacjentów.
    Dysponentem Funduszu jest Rzecznik Praw Pacjenta.
    Zatem, mając na uwadze, że powołany powyżej art. 29a ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT
    stanowi niezależną podstawę do zmniejszenia podstawy opodatkowania, a przepisy tej
    ustawy nie określają sposobu dokumentowania obniżki ceny, gdy nie jest ona udzielana
    bezpośredniemu kontrahentowi podatnika, zdaniem Spółki, nie ma przeszkód, aby
    realizowane Wpłaty na Fundusz były dokumentowane dokumentami wewnętrznymi, które
    są używane jako dowody księgowe w sytuacjach, gdy przepisy szczególne nie przewidują
    innego dokumentu.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w polskiej praktyce orzeczniczej, zarówno w
    decyzjach organów podatkowych, jak i wyrokach sądów administracyjnych. Przykładowo w
    interpretacji indywidualnej z 4 lipca 2023 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.84.2018.11.KS, organ
    potwierdził, że „w sytuacji obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty VAT z tytułu
    wypłaty Zwrotu Refundacji na rzecz NFZ, dopuszczalne jest dokumentowanie takich
    zdarzeń notą obciążeniową wraz potwierdzeniem płatności i w konsekwencji Spółka nie
    ma obowiązku wystawienia z tego tytułu faktury korygującej. W związku z powyższym,
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należy uznać za prawidłowe.
    Podobnie, w interpretacji indywidualnej z 16 października 2023 r. sygn. 0114-KDIP1-
    3.4012.315.2023.1.PRM, DKIS wskazał, że „Przepisy ustawy nie regulują dokumentowania
    transakcji, w przypadku których nie jest wymagane wystawianie faktur korygujących.
    Należy zatem stwierdzić, że dopuszczalne jest dokumentowanie takich transakcji
    dowolnym dokumentem rozliczeniowym, np. notą księgową. Nota księgowa nie jest
    dokumentem przewidzianym przez przepisy o podatku VAT i jako taka nie jest objęta
    regulacją tych przepisów, brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług, dla takiego sposobu dokumentowania.
    Zatem można podzielić stanowisko, że przysługujące Państwu prawo do obniżenia
    podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego VAT z tytułu dostawy Leków o
    wartość (...) wypłaconego przez Państwa na rzecz NFZ na podstawie Decyzji wydanych w
    stosunku do poszczególnych Leków, w rozliczeniu za okres, w którym dokonają Państwo
    wypłaty (...) na rzecz NFZ.”
    Wnioskując z powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie ma on obowiązku
    wystawienia faktury korygującej dokumentującej obniżenie podstawy opodatkowania
    wynikającej z Wpłaty na Fundusz. Dla celów obniżenia podstawy opodatkowania
    wystarczające będą dokumenty wewnętrzne wystawione przez Spółkę wraz z
    potwierdzeniami uiszczenia płatności w nich wyszczególnionych.
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 3
    Zgodnie z art. 29a ust. 13 Ustawy o VAT, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się
    za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą (pod warunkiem,
    że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą
    towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy
    towarów lub świadczenia usług określone na fakturze korygującej oraz warunki te zostały
    spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją).
    W przedmiotowej sprawie art. 29a ust. 13 Ustawy o VAT nie może zostać zastosowany,
    gdyż jak zostało wykazane w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 2, Wnioskodawca nie
    jest zobowiązany do wystawienia faktury korygującej, dokumentującej dokonanie Wpłaty
    na rzecz Funduszu.
    Zatem, z racji braku regulacji w zakresie momentu uwzględnienia w rozliczeniach VAT
    obniżenia podstawy opodatkowania VAT w warunkach niewymagających wystawienia
    faktury korygującej, zdaniem Wnioskodawcy należy kierować się realnymi gospodarczymi

    skutkami danego zdarzenia. A więc, obniżenie podstawy opodatkowania i VAT należnego
    powinno nastąpić w JPK VAT, składanym za miesiąc, w którym Wnioskodawca dokonał
    Wpłaty na Fundusz.
    Potwierdzenie powyższego stanowiska znajdujemy w interpretacjach indywidualnych,
    dotyczących tzw. Płatności Payback (np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 21 kwietnia 2017 r., nr 1061-IPTPP1.4512.103.2017.2.MW).
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 9 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-
    2.4012.343.2024.1.WH, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, „że
    przysługuje/będzie przysługiwać Państwu prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i
    kwoty podatku należnego VAT z tytułu dostawy Leków o wartość Payback wypłaconego
    przez Państwa na rzecz NFZ na podstawie Decyzji wydanych w stosunku do
    poszczególnych Leków, w rozliczeniu za okres, w którym dokonają Państwo wypłaty
    Payback na rzecz NFZ.”
    Podobne rozstrzygnięcie zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z 16
    października 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.315.2023.1.PRM „Zatem można podzielić
    stanowisko, że przysługujące Państwu prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i
    kwoty podatku należnego VAT z tytułu dostawy Leków o wartość (...) wypłaconego przez
    Państwa na rzecz NFZ na podstawie Decyzji wydanych w stosunku do poszczególnych
    Leków, w rozliczeniu za okres, w którym dokonają Państwo wypłaty (...) na rzecz NFZ.”
    Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że ma prawo do obniżenia podstawy
    opodatkowania oraz w konsekwencji kwoty VAT z tytułu Wpłaty na Fundusz, w deklaracji
    za okres, w którym Spółka dokona płatności na rzecz Fundusz.
    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wpłaty na Fundusz powinny być traktowane jako obniżające
    kwotę należną z tytułu dostawy towarów (Szczepionek) realizowanych przez Spółkę na
    rzecz Kupującego. Takie obniżenie powinno być uwzględnione zarówno w podstawie
    opodatkowania, jak i w kwocie podatku należnego z tytułu tych dostaw. Ponieważ
    zmniejszeniu ulega całkowita kwota należności za sprzedawane towary, która jest kwotą
    brutto, Wpłaty dokonywane przez Wnioskodawcę na Fundusz powinny być również
    uznawane za kwotę brutto, którą należy proporcjonalnie podzielić na podstawę
    opodatkowania i kwotę należnego podatku VAT.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, dotyczących tzw.
    rabatów pośrednich. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 12 lutego 2018 r., sygn.
    0114-KDIP4.4012.33.2018.1.MP „Kwota rabatu pośredniego wypłacana Odbiorcy
    Pośredniemu obniża efektywnie kwotę należną Wnioskodawcy, a zatem obniżka ta
    powinna znaleźć odzwierciedlenie zarówno w wysokości podstawy opodatkowania, jak i
    kwocie podatku należnego. Skoro bowiem obniżeniu ulega kwota łącznej należności za
    sprzedane towary, która jest kwotą brutto, zatem i kwota rabatu powinna być uznana za
    kwotę brutto, którą należy proporcjonalnie (tzw. metodą „w stu”) podzielić na kwotę
    podstawy opodatkowania i kwotę VAT należnego.”
    Tożsame stanowisko DKIS zajął w interpretacji indywidualnej z 9 września 2017 r., sygn.
    0114-KDIP4.4012.432.2017.1.IT, w której DKIS potwierdził powyższe rozumowanie „Kwota
    premii pieniężnej (rabatu) wypłacana Nabywcy obniża efektywnie kwotę należną
    Wnioskodawcy, a zatem obniżka ta powinna znaleźć odzwierciedlenie zarówno w
    wysokości podstawy opodatkowania, jak i kwocie podatku należnego. Skoro bowiem
    obniżeniu ulega kwota łącznej należności za sprzedane towary, która jest kwotą brutto,
    zatem i kwota rabatu powinna być uznana za kwotę brutto, którą należy proporcjonalnie
    (tzw. metodą „w stu”) podzielić na kwotę podstawy opodatkowania i kwotę VAT należnego.”
    Powyższe podejście należy analogicznie zastosować do Wpłat na Fundusz, będących
    przedmiotem niniejszego wniosku.

    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w ramach kalkulacji
    obniżenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT z tytułu Wpłat na Fundusz,
    Spółka powinna stosować metodę „w stu”, tzn. traktować uiszczone kwoty jako kwoty
    brutto, zawierające kwotę podatku VAT.
    Przedstawiając powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska
    przedstawionego w opisanej powyżej sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...).
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane
    odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Obydwa warunki muszą być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z przywołanego wyżej przepisu wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko co
    stanowi zapłatę, którą usługodawca/dokonujący dostawy towarów otrzymał z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;

      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które
    dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo
    świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która
    ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Natomiast w myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
        potrzeby podatku.
    Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Zatem, każda z tych pozycji stanowi odrębną podstawę zmniejszenia podstawy
    opodatkowania i każda z wymienionych wyżej czynności powoduje zmniejszenie podstawy
    opodatkowania.
    Powyższe stanowisko jest zgodne z Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z
    11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą.
    Zgodnie z art. 73 Dyrektywy:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie
      z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    W myśl art. 90 ust. 1 i ust. 2 Dyrektywy:
      1. W przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub
      częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po
      dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach
      określonych przez państwa członkowskie.
      2. W przypadku całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności państwa
      członkowskie mogą odstąpić od zastosowania ust. 1.
    Zatem przepisy dyrektywy określając podstawę opodatkowania, przewidują uprawnienia
    do jej obniżenia w przypadku każdorazowego, faktycznego zmniejszenia obrotu.
    Przesłanką wystarczającą dla obniżenia podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego

    faktu zmniejszenia obrotu, bez konieczności wykazywania go w jeden konkretny sposób.
    Jednocześnie przepisy ustawy, jak i dyrektywy wyraźnie wskazują, że rzeczywiste kwoty
    rabatów mają być udokumentowane - podatnik winien przedstawić dowód rzeczywistej
    kwoty poniesionych kosztów.
    Konstrukcja podstawy opodatkowania w ustawie, odpowiadająca w swej istocie
    konstrukcji określonej w Dyrektywie, oparta jest na założeniu proporcjonalności VAT do
    ceny towarów i usług. Każda bowiem transakcja podlega podatkowi od towarów i usług
    obliczonemu w sposób proporcjonalny do ceny otrzymanej przez podatnika jako
    świadczenie wzajemne za dostarczone towary lub usługi z uwzględnieniem stawki, jaka
    ma zastosowanie do dostawy lub świadczenia takich towarów i usług.
    Należy mieć na uwadze, że konstrukcja podstawy opodatkowania pozwala zrealizować
    fundamentalną zasadę neutralności podatku VAT. Ekonomiczny ciężar podatku VAT, co do
    zasady, powinien bowiem ponosić konsument, a nie podatnik. W ślad zatem za
    obniżeniem ceny transakcyjnej w formie rabatu powinno następować obniżenie podstawy
    opodatkowania tej transakcji, aby zachowana została zasada proporcjonalności podatku
    VAT do ceny towarów i usług. Jeśli podstawa opodatkowania przewyższa kwotę
    wynagrodzenia należnego podatnikowi, przynajmniej w części poniesie on ekonomiczny
    ciężar podatku, co naruszałoby zasadę neutralności tego podatku.
    Zwrócił na to uwagę Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-317/94 Elida
    Gibbs, stwierdzając, że podstawą opodatkowania dla producenta jako podatnika musi być
    kwota odpowiadająca cenie, po jakiej sprzedał on towary hurtownikom lub detalistom,
    pomniejszona o wartość rabatów na podstawie których wypłacone zostało wynagrodzenie
    ostatecznym nabywcom towarów.
    Podkreślenia wymaga fakt, że ani w Dyrektywie 2006/112/WE ani też w ustawie
    prawodawca nie zdefiniował pojęcia „rabat”, zatem pojęcie to należy interpretować
    stosując przede wszystkim wykładnię językową. I tak, zgodnie ze Słownikiem języka
    polskiego PWN (wydanie internetowe: sjp.), „rabat” to „obniżenie ceny jakiegoś towaru o
    pewną kwotę; też: ta kwota”. Zatem, rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej
    ceny towaru lub usługi.
    Stwierdzić należy, że rabat bezpośredni jest przyznawany bezpośrednio pomiędzy
    sprzedawcą a nabywcą - stronami umowy kupna-sprzedaży. Natomiast rabat pośredni
    jest przyznawany kolejnemu podmiotowi (innemu niż nabywca) przez podatnika
    znajdującego się na początku łańcucha dostaw.
    W obrocie gospodarczym występują sytuacje kiedy dostawca towaru co prawda nie
    sprzedaje bezpośrednio towarów na rzecz nabywców pośrednich, ale na podstawie
    odpowiednich indywidualnych ustaleń udziela im upustu w formie przyznawanych
    rabatów. Powoduje to w istocie zwrot części ceny towarów. W przypadku kiedy dany
    nabywca pośredni, któremu dostawca towaru przyzna rabat, otrzyma zwrot części ceny
    zakupionego towaru, wówczas dla tego dostawcy i dla nabywcy pośredniego nastąpi
    rzeczywiste obniżenie ceny towaru. Takie obniżenie ceny nie dotyczy bezpośrednich
    kontrahentów nabywających towar od dostawcy, od których towar nabywają nabywcy
    pośredni. W takim przypadku podmiotem uprawnionym do obniżenia kwoty podatku
    należnego jest dostawca towaru, który dokonał sprzedaży ostatecznie po obniżonej cenie,
    tj. udzielił upustu (rabatu pośredniego).
    W sprawie C-427/98 Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec,
    Trybunał dopuścił możliwość zmniejszenia podstawy opodatkowania w wyniku udzielenia
    przez podatnika rabatu potransakcyjnego nie bezpośredniemu nabywcy towaru, bez
    konieczności wystawienia faktury korygującej.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że zawierają Państwo ze Skarbem
    Państwa - Ministrem Zdrowia umowy na sprzedaż i dostawę szczepionek do
    przeprowadzania szczepień ochronnych. Umowy określają wysokość całkowitego,
    maksymalnego wynagrodzenia Spółki za wykonanie przedmiotu danej Umowy

    (obejmujące wszelkie koszty i obciążenia, jakie mogą wystąpić przy realizacji Umów, w tym
    opłaty i podatki odpowiadające łącznym kosztom dostawy szczepionek) oraz cenę
    jednostkową netto 1 szczepionki. Cena jednostkowa netto za szczepionkę nie podlega
    podwyższeniu przez cały czas trwania Umowy.
    Dodatkowo, Umowy przewidują, że Spółka jest obowiązana w terminie 21 dni od dnia
    zawarcia Umowy dokonać wpłaty 1,5% łącznej wartości Umowy na rachunek bankowy
    Funduszu Kompensacyjnego Szczepień Ochronnych, co stanowi realizację obowiązku
    wynikającego z art. 17c ust. 1 w zw. z art. 17c ust. 4 i 6 ustawy o zapobieganiu oraz
    zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy mają Państwo prawo do obniżenia podstawy
    opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu dostaw szczepionek o wartość dokonanej
    wpłaty na Fundusz Kompensacyjny.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy, że obowiązek wpłaty na Fundusz
    Kompensacyjny wynika z przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz
    zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t. j. z 2024 r. poz. 924 ze zm.).
    Stosownie do art. 17c ust. 1-6 ww. ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i
    chorób zakaźnych u ludzi:
      1. Podmiot, który zawarł ze Skarbem Państwa umowę na realizację dostaw
      szczepionek do przeprowadzania szczepień ochronnych, o których mowa w
      przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 4 pkt 2, art. 17 ust. 10 albo art. 46 ust. 4
      pkt 7, jest obowiązany, w terminie 21 dni od dnia zawarcia tej umowy, do dokonania
      wpłaty na rachunek bankowy Funduszu w wysokości 1,5% wartości brutto tej umowy.
      2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do szczepionek zakupionych na podstawie
      porozumienia dotyczącego wczesnego zakupu szczepionek przeciwko chorobie COVID-
      19 wywoływanej przez wirusa SARS-CoV-2, zawartego między Komisją Europejską i
      państwami członkowskimi Unii Europejskiej w dniu 16 czerwca 2020 r.
      3. Podmiot reprezentujący Skarb Państwa niezwłocznie informuje Rzecznika Praw
      Pacjenta o zawarciu umowy, o której mowa w ust. 1, wskazując podmiot, z którym
      została zawarta umowa, oraz wartość brutto tej umowy.
      4. Od środków, o których mowa w ust. 1, wpłaconych po terminie nalicza się odsetki
      ustawowe.
      5. W przypadku wyczerpania środków Funduszu Rzecznik Praw Pacjenta przekazuje
      na rachunek Funduszu dotację celową w wysokości niezbędnej do dokonania wypłat
      świadczeń kompensacyjnych osobom uprawnionym.
      6. Odstąpienie podmiotu, który zawarł ze Skarbem Państwa umowę na realizację
      dostaw szczepionek do przeprowadzania szczepień ochronnych, o których mowa w
      przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 4 pkt 2, art. 17 ust. 10 albo art. 46 ust. 4
      pkt 7, od tej umowy nie zwalnia go z dokonania wpłaty na rachunek bankowy
      Funduszu w wysokości 1,5% wartości brutto tej umowy.
    W myśl art. 17b ust. 1 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych
    u ludzi:
      Fundusz jest państwowym funduszem celowym tworzonym w celu wypłacania
      świadczeń kompensacyjnych.
    Na podstawie art. 17b ust. 4 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób
    zakaźnych u ludzi:
      Środki Funduszu przeznacza się na:
      1) wypłaty świadczeń kompensacyjnych;
      2) zwroty opłat, o których mowa w art. 17e ust. 5;

      3) koszty związane z prowadzeniem postępowań w sprawie przyznania świadczenia
        kompensacyjnego;
      4) koszty bezpośrednio związane z bieżącym funkcjonowaniem Funduszu lub realizacją
        zadań, o których mowa w pkt 1-3.
    Z powyższych przepisów wynika, że wpłata na Fundusz jest świadczeniem pieniężnym,
    którego celem jest w szczególności zapewnienie środków na wypłaty świadczeń
    kompensacyjnych na rzecz uprawnionych pacjentów. Dysponentem Funduszu jest
    Rzecznik Praw Pacjenta. Wpłata ta stanowi każdorazowo 1,5% wartości brutto umowy na
    dostawę szczepionek do przeprowadzania szczepień ochronnych.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt omawianej sprawy należy stwierdzić, że wpłata
    na Fundusz Kompensacyjny nie powoduje obniżenia ceny dostarczanych szczepionek.
    Wbrew Państwa twierdzeniu wpłata ta nie stanowi rabatu bezpośredniego (na rzecz
    nabywcy), ani też pośredniego - potransakcyjnego. Wpłata na Fundusz Kompensacyjny nie
    powoduje obniżenia ceny szczepionek na żadnym etapie transakcji. Wpłaty te są
    dokonywane na fundusz celowy z uwagi na możliwość wystąpienia niepożądanych
    odczynów poszczepiennych u pacjentów i przeznaczane m.in. na świadczenia
    kompensacyjne dla poszkodowanych pacjentów. Zatem wpłata ta jest dokonywana przez
    Państwa z zupełnie innego tytułu i nie jest powiązana z ceną szczepionek, nie powoduje
    ona obniżenia ceny u nabywcy bezpośredniego, ani też u nabywcy ostatecznego. Ponadto
    jest to opłata przewidziana od początku w zawieranej umowie i w określonej, znanej
    wysokości, zatem nie można uznać, że powoduje ona obniżkę ceny po dokonaniu
    sprzedaży, o której mowa w art. 29a ust. 10 ustawy o VAT. Należy podkreślić, że
    dokonywane przez Państwa wpłaty na Fundusz są warunkiem niezbędnym do
    przystąpienia do wykonania umowy. Wpłaty te wbrew Państwa stanowisku nie stanowią
    elementu kalkulacyjnego ceny szczepionki, a stanowią wykonanie zobowiązania
    wynikającego z przepisów prawa.
    Jak Państwo wskazali, zawierane umowy określają wysokość całkowitego wynagrodzenia
    Spółki za wykonanie przedmiotu Umowy (obejmujące wszelkie koszty i obciążania, jakie
    mogą wystąpić przy realizacji umów, w tym opłaty i podatki, odpowiadające łącznym
    kosztom dostawy szczepionek) oraz cenę jednostką netto 1 szczepionki, która nie ulega
    zmianie przez cały czas trwania umowy. Obowiązek wpłaty na Fundusz jest wprost
    określony w zawieranej przez Państwa umowie oraz przepisach wynikających z ustawy o
    zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Jest to stała kwota
    określona w przepisach, w wysokości 1,5% łącznej wartości brutto umowy. Na podstawie
    art. 17c ust. 6 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,
    wpłata ta musi zostać dokonana, nawet w przypadku jeśli odstąpią Państwo od umowy na
    dostawę szczepionek.
    W związku z tym nie można zgodzić się z Państwa twierdzeniem, że wpłata ta stanowi
    obniżkę ceny (rabat) w świetle art. 29a ust. 10 ustawy i stanowi zdarzenie skutkujące
    nabyciem prawa do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu
    dostaw szczepionek.
    Nie można również zgodzić się, że brak tego prawa skutkowałby naruszeniem zasad
    neutralności oraz proporcjonalności, poprzez zawyżenie podatku VAT należnego
    rozliczonego przez Spółkę z tytułu sprzedaży szczepionek. Wynagrodzenie otrzymane
    przez Państwa z tytułu dostawy szczepionek nie ulega zmianie, ponieważ wpłaty na
    Fundusz nie powodują obniżenia ceny szczepionek na żadnym etapie transakcji, a są
    elementem obligatoryjnym zawieranej umowy na dostawę szczepionek. Co istotne, a
    także dostrzegane przez Państwa, niemożliwe jest zawarcie przez Spółkę Umowy na
    dostawy Szczepionek bez jednoczesnego zobowiązania się do dokonania Wpłaty na
    Fundusz Kompensacyjny.
    W tym przypadku nie można uznać, że dokonując wpłaty na Fundusz, w efekcie dokonują
    Państwo ostatecznie sprzedaży szczepionek po obniżonej cenie. Wpłata na Fundusz jest

    odrębnym rozliczeniem pomiędzy Państwem a Funduszem, którym dysponuje Rzecznik
    Praw Pacjenta, stanowi realizację obowiązku wynikającego z przepisów ustawy o
    zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Wpłaty na Fundusz są
    powiązane z dostawą szczepionek wyłącznie z uwagi na możliwy fakt konieczności wypłaty
    świadczeń kompensacyjnych, natomiast nie są powiązane z ceną sprzedaży szczepionek
    ustaloną w umowie. Ponadto wysokość tej wpłaty jest znana i określona już na etapie
    zawierania umowy o dostawę szczepionek, nie można w tej sytuacji stwierdzić, że
    powoduje ona obniżenie ceny po dostawie towarów.
    W analizowanej sprawie powołali Państwo na potwierdzenie stanowiska wyroki TSUE C-
    717/19, C-462/16, oraz wyrok z 7 grudnia 2022 r. sygn. akt I FSK 2087/19 w odniesieniu do
    funkcjonujących w branży farmaceutycznej zwrotów refundacji na rzecz Narodowego
    Funduszu Zdrowia.
    W orzeczeniu TSUE z 20 grudnia 2017 r. w sprawie C-462/16 Boehringer Ingelheim
    Pharma GmbH & Co.KG Trybunał uznał, że podstawę opodatkowania mającą
    zastosowanie do przedsiębiorstwa farmaceutycznego jako podatnika powinna stanowić
    kwota odpowiadająca cenie, po jakiej spółka ta sprzedała produkty lecznicze aptekom,
    obniżonej o rabat przyznany przedsiębiorstwom prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego,
    jeżeli zwróciły one swoim ubezpieczonym koszty poniesione przez nich przy nabyciu
    rzeczonych produktów.
    W powołanym także przez Państwa orzeczeniu TSUE z 6 października 2021 r. w sprawie
    C#717/19 Trybunał stwierdził, że:
      (...) art. 90 ust. 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że stoi on na
      przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują, iż przedsiębiorstwo
      farmaceutyczne nie może odliczyć od podstawy opodatkowania VAT części swojego
      obrotu pochodzącego ze sprzedaży produktów leczniczych finansowanych przez
      państwowy zakład ubezpieczeń zdrowotnych, którą przedsiębiorstwo to wypłaca temu
      zakładowi na podstawie umowy zawartej między nim a tym przedsiębiorstwem, ze
      względu na to, że kwoty wypłacone z tego tytułu nie zostały określone na podstawie
      kryteriów uprzednio ustanowionych przez owo przedsiębiorstwo w ramach jego
      polityki handlowej i wypłaty te nie zostały dokonane w celach promocyjnych.
    W odniesieniu do tez ww. wyroków zauważyć należy, że zarówno ustawodawca unijny, jak
    i krajowy w odniesieniu do obniżenia podstawy opodatkowania posługuje się „obniżeniem
    ceny”. Obniżenie to może wynikać z różnych sytuacji, ale niewątpliwie w celu obniżenia
    podstawy opodatkowania i kwoty podatku VAT należnego musi dojść do obniżenia ceny
    sprzedawanych towarów. Natomiast, jak rozstrzygnięto powyżej, z taką sytuacją nie mamy
    do czynienia w analizowanej sprawie.
    Powołany przez Państwa wyrok z 7 grudnia 2022 r. sygn. akt I FSK 2087/19, dotyczył
    wpływu zwrotów refundacyjnych na rzecz NFZ na podstawę opodatkowania.
    Zauważyć należy, że zwrot refundacji na rzecz NFZ nie jest analogicznym świadczeniem,
    jak dokonywana przez Państwa wpłata na Fundusz, ponieważ w przypadku zwrotów
    refundacji na rzecz NFZ następuje rzeczywiste obniżenie ceny produktów leczniczych
    objętych refundacją, a tym samym pośrednie obniżenie ceny, co powoduje konieczność
    zmniejszenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku VAT należnego. Obniżenie ceny
    produktów leczniczych, niesprzedawanych bezpośrednio do NFZ, powoduje w istocie
    zwrot części ceny produktów leczniczych nabytych przez hurtowników lub szpitale.
    W niniejszej sprawie, w przypadku wpłat na Fundusz natomiast nie występuje faktyczne
    obniżenie ceny szczepionek. Wpłata na Fundusz stanowi element umowy na dostawę
    szczepionek, jednakże w żaden sposób nie wpływa na ich cenę. Ponadto, odstąpienie od
    umowy na realizację dostaw szczepionek nie zwalnia Państwa z dokonania wpłaty na
    Fundusz w wysokości 1,5% wartości brutto tej umowy, co dodatkowo potwierdza, że

    wpłaty te nie mają wpływu na cenę sprzedawanych szczepionek. Tym samym wywodzony
    przez Państwa związek z ceną dostaw szczepionek i rzeczywistą obniżką ich ceny nie
    znajduje potwierdzenia także we wskazanych wyrokach.
    Tym samym wyroki sądów, ani też powołane przez Państwa interpretacje indywidualne
    dotyczące prawa do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku w odniesieniu do
    zwrotów refundacji na rzecz NFZ jako odnoszące się do odmiennych stanów faktycznych
    nie znajdują zastosowania w sprawie.
    Z tożsamych powodów nie znajduje zastosowania w omawianej sprawie powołany przez
    Państwa wyrok z 13 kwietnia 2010 r. sygn. akt I FSK 600/09 oraz interpretacje
    indywidualne które dotyczą rabatów pośrednich. Udzielenie przez podatnika rabatu
    cenowego nie bezpośredniemu kontrahentowi, lecz kolejnemu odbiory w łańcuchu
    dystrybucji towaru, stanowi dla tego podatnika podstawę do obniżenia obrotu o kwotę
    udzielonego rabatu i nie jest to rzecz kwestionowana. Jednakże nie można uznać, że
    udzielenie rabatu pośredniego, tj. obniżki ceny na rzecz ostatecznego odbiorcy jest
    analogiczne, czy choćby podobne do sytuacji przedstawionej w niniejszym wniosku. Jak już
    wykazano, wpłata na Fundusz, uregulowana przepisami ustawy o zapobieganiu oraz
    zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, nie powoduje obniżenia ceny szczepionek
    na żadnym etapie transakcji. Jest to opłata wnoszona w związku z zawartą przez Państwa
    umową na dostawę szczepionek, określona już w momencie zawierana tej umowy, ale
    wpłacana przez Państwa z innego tytułu, na rzecz odrębnego podmiotu, ponadto
    wpłacana jest niezależnie od tego czy odstąpią Państwo od umowy na dostawę
    szczepionek.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że nie mają Państwo prawa do obniżenia podstawy
    opodatkowania i kwoty podatku należnego z tytułu dokonanych dostaw szczepionek o
    wartość wpłaty na Fundusz, ponieważ nie można uznać, że wpłata ta stanowi obniżkę ceny
    (rabat) w świetle art. 29a ust. 10 ustawy.
    W związku z tym nie udziela się odpowiedzi pytania nr 2, 3 i 4 wniosku, ponieważ dotyczą
    one skutków podatkowych, wynikających z uznania Państwa stanowiska w odpowiedzi na
    pytanie 1 za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz przyszłego i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.