Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.478.2020.2.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-09
Teza: Określenie czy posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty są dokumentami wystarczającymi dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla usług transportu drogowego stanowiącego część transportu międzynarodowego.
Słowa kluczowe: spedycja; spedycja-spedycja międzynarodowa; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; transport-transport drogowy; transport-transport międzynarodowy; transport-transport wewnątrzwspólnotowy; usługi-usługi spedycji międzynarodowej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 grudnia 2020 r. (data wpływu 9 grudnia 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 stycznia 2021 r. (data wpływu 25 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty są dokumentami wystarczającymi dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla usług transportu drogowego stanowiącego część transportu międzynarodowego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty są dokumentami wystarczającymi dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla usług transportu drogowego stanowiącego część transportu międzynarodowego. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 25 stycznia 2021 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz przeformułowanie pytania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Podatnik (Wnioskodawca) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, który świadczy na rzecz swoich odbiorców – czynnych podatników podatku od towarów i usług, usługi spedycyjne, które polegają na organizacji przewozu towarów, z wyłączeniem frachtu morskiego.

Czynności spedycyjne związane są z transportem towarów:

1.  z miejsca nadania na terytorium Polski, do miejsca przeznaczenia poza terytorium UE,
2.  z miejsca nadania poza terytorium UE do miejsca przeznaczenia na terytorium Polski,
3.  z miejsca nadania poza terytorium UE do miejsca przeznaczenia poza terytorium UE, gdzie trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium Polski,
4.  z miejsca nadania na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski do miejsca przeznaczenia poza terytorium UE, lub z miejsca nadania poza terytorium UE do miejsca przeznaczenia na terytorium państwa UE inne niż terytorium Polski, gdzie trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium Polski.

W ramach realizacji usługi spedycyjnej, związanej z transportem towarów o którym mowa w powyższych punktach od 1 do 4, podatnik (Wnioskodawca) świadczy na rzecz swoich odbiorców organizację usługi transportu drogowego na trasach krajowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium Polski, oraz na trasach wewnątrzwspólnotowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium dwóch różnych Państw Członkowskich UE.

W miejscu rozpoczęcia lub zakończenia transportu drogowego następuje przeładunek towarów z innego lub na inny środek transportu – statek towarowy, który przywozi towary spoza UE, lub wywozi towary poza terytorium UE. Usługi transportu drogowego są świadczone na rzecz podatnika (Wnioskodawcy) przez podwykonawców dysponujących odpowiednim taborem. Podwykonawcy – czynni, zarejestrowani podatnicy podatku od towarów i usług, za zrealizowane usługi transportu drogowego wystawiają na rzecz podatnika faktury potwierdzające faktycznie wykonane czynności, zawierające dane dotyczące stron transakcji oraz wysokość wynagrodzenia.

Podatnik (Wnioskodawca) jako spedytor posiada następujące dokumenty:

1.  dla organizacji transportu towarów importowanych:
    1.  konosament morski, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    2.  dokument celny PZC lub SAD, z którego wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów,
    3.  fakturę własną wystawioną na rzecz odbiorcy podatnika (Wnioskodawcy),
2.  dla organizacji transportu towarów eksportowanych:
    1.  konosament morski, lub dokument celny IE-599, z których jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    2.  fakturę własną wystawioną na rzecz odbiorcy podatnika (Wnioskodawcy).

Pismem z dnia 21 stycznia 2021 r. Wnioskodawca wskazał dodatkowo, że:

1.  Wnioskodawca jako spedytor za pośrednictwem podwykonawców – przewoźników, będzie świadczył na rzecz swoich odbiorców usługi transportu drogowego na trasach krajowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium Polski, oraz na trasach wewnątrzwspólnotowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium dwóch różnych państw członkowskich UE i będą to usługi spedycji związane z usługą transportu międzynarodowego.
2.  Usługi transportu drogowego na trasach krajowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium Polski, oraz na trasach wewnątrzwspólnotowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium dwóch różnych państw członkowskich UE, stanowią część usługi transportu międzynarodowego.
3.  Nabywcą usług świadczonych przez Wnioskodawcę będą podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terenie kraju.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 21 stycznia 2021 r.

Czy posiadane przez podatnika (Wnioskodawcę) dokumenty, tj.:

1.  dla organizacji transportu towarów importowanych:
    1.  konosament morski, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    2.  dokument celny PZC lub SAD, z którego wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów,
    3.  fakturę własną wystawioną na rzecz odbiorcy podatnika (Wnioskodawcy);
2.  dla organizacji transportu towarów eksportowanych:
    1.  konosament morski, lub dokument celny IE-599, z których jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    2.  fakturę własną wystawioną na rzecz odbiorcy podatnika (Wnioskodawcy);są dokumentami wystarczającymi dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla usług transportu drogowego świadczonych przez podatnika (Wnioskodawcę) na rzecz swoich odbiorców?

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze art. 83 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, który wskazuje jakie dokumenty należy posiadać na dowód świadczenia usług transportu międzynarodowego, podatnik dysponując ww. dokumentami, ma prawo zastosować stawkę VAT 0% dla usług transportu drogowego stanowiącego część usługi transportu międzynarodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Towarami zaś są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z art. 5 ust. 1 ustawy wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy, przez terytorium kraju – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Przez terytorium państwa członkowskiego – rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a (art. 2 pkt 4 ustawy).

Przez terytorium państwa trzeciego – na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy – rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Przez import towarów – według art. 2 pkt 7 ustawy – rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Przez eksport towarów – zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy – rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

– jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, który świadczy na rzecz swoich odbiorców – czynnych podatników podatku od towarów i usług, usługi spedycyjne, które polegają na organizacji przewozu towarów, z wyłączeniem frachtu morskiego.

Czynności spedycyjne związane są z transportem towarów:

1.  z miejsca nadania na terytorium Polski, do miejsca przeznaczenia poza terytorium UE,
2.  z miejsca nadania poza terytorium UE do miejsca przeznaczenia na terytorium Polski,
3.  z miejsca nadania poza terytorium UE do miejsca przeznaczenia poza terytorium UE, gdzie trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium Polski,
4.  z miejsca nadania na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski do miejsca przeznaczenia poza terytorium UE, lub z miejsca nadania poza terytorium UE do miejsca przeznaczenia na terytorium państwa UE inne niż terytorium Polski, gdzie trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium Polski.

W ramach realizacji usługi spedycyjnej, związanej z transportem towarów o którym mowa w powyższych punktach 1-4, Wnioskodawca świadczy na rzecz swoich odbiorców organizację usługi transportu drogowego na trasach krajowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium Polski, oraz na trasach wewnątrzwspólnotowych gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium dwóch różnych państw członkowskich UE.

W miejscu rozpoczęcia lub zakończenia transportu drogowego następuje przeładunek towarów z innego lub na inny środek transportu – statek towarowy, który przywozi towary spoza UE, lub wywozi towary poza terytorium UE. Usługi transportu drogowego są świadczone na rzecz Wnioskodawcy przez podwykonawców dysponujących odpowiednim taborem. Podwykonawcy – czynni, zarejestrowani podatnicy podatku od towarów i usług, za zrealizowane usługi transportu drogowego wystawiają na rzecz podatnika faktury potwierdzające faktycznie wykonane czynności, zawierające dane dotyczące stron transakcji oraz wysokość wynagrodzenia.

Wnioskodawca jako spedytor posiada następujące dokumenty:

1.  dla organizacji transportu towarów importowanych:
    1.  konosament morski, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    2.  dokument celny PZC lub SAD, z którego wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów,
    3.  fakturę własną wystawioną na rzecz odbiorcy podatnika (wnioskodawcy),
2.  dla organizacji transportu towarów eksportowanych:
    1.  konosament morski, lub dokument celny IE-599, z których jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    2.  fakturę własną wystawioną na rzecz odbiorcy podatnika (Wnioskodawcy).

Wnioskodawca jako spedytor za pośrednictwem podwykonawców – przewoźników, będzie świadczył na rzecz swoich odbiorców usługi transportu drogowego na trasach krajowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium Polski, oraz na trasach wewnątrzwspólnotowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium dwóch różnych państw członkowskich UE i będą to usługi spedycji związane z usługą transportu międzynarodowego.

Usługi transportu drogowego na trasach krajowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium Polski, oraz na trasach wewnątrzwspólnotowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium dwóch różnych państw członkowskich UE, stanowią część usługi transportu międzynarodowego.

Nabywcą usług świadczonych przez Wnioskodawcę będą podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terenie kraju.

W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwości czy posiadane przez niego ww. dokumenty, są wystarczające dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla usług transportu drogowego świadczonych przez niego na rzecz swoich odbiorców.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy – stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.

Natomiast stosownie do art. 83 ust. 3 ustawy – przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się:

1.  przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:
    1.  z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej,
    2.  z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,
    3.  z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
    4.  z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju;
2.  przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego i kolejowego:
    1.  z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,
    2.  z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,
    3.  z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt);
3.  usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa w pkt 1 i 2.

Jak stanowi art. 83 ust. 5 ustawy – dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu:

1.  towarów przez przewoźnika lub spedytora – list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;
2.  towarów importowanych – oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony przez urząd celno-skarbowy, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów;
3.  towarów przez eksportera – dowód wywozu towarów;
4.  osób – międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony przez przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.

Z kolei zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2020 r., poz. 527 z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem – obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do

1.  usług transportu towarów, jeżeli transport ten wykonywany jest w całości na terytorium kraju i stanowi część usługi transportu międzynarodowego;
2.  wewnątrzwspólnotowych usług transportu towarów, jeżeli transport ten stanowi część usługi transportu międzynarodowego.

Stosownie do § 6 ust. 2 rozporządzenia – przepisy ust. 1 pkt 1-3 stosuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika odpowiednich dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że do świadczonych przez Wnioskodawcę usług transportu drogowego świadczonych przez niego na rzecz swoich odbiorców na trasach krajowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium Polski, oraz na trasach wewnątrzwspólnotowych gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium dwóch różnych państw członkowskich UE, gdy trasa ta nie przebiega poza terytorium Unii Europejskiej, nie ma zastosowania przepis art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, ponieważ przedmiotowe usługi nie stanowią usług transportu międzynarodowego w rozumieniu art. 83 ust. 3 ustawy.

Do opisanych usług transportu towarów świadczonych przez Wnioskodawcę mają natomiast zastosowanie przepisy § 6 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 2 rozporządzenia, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – usługi transportu drogowego na trasach krajowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium Polski, oraz na trasach wewnątrzwspólnotowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium dwóch różnych państw członkowskich UE, stanowią część usługi transportu międzynarodowego.

Zatem, uwzględniając ww. przepisy, Wnioskodawca w celu zastosowania preferencyjnej 0% stawki podatku VAT powinien posiadać dokumenty wynikające z art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy w powiązaniu z pkt 2 tego artykułu, tj. list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora) oraz dodatkowo w przypadku towarów importowanych, dokument potwierdzony przez urząd celno-skarbowy, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów.

Wnioskodawca wskazał, iż jest w posiadaniu następujących dokumentów:

1.  dla organizacji transportu towarów importowanych:
    1.  konosament morski, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    2.  dokument celny PZC lub SAD, z którego wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów,
    3.  fakturę własną wystawioną na rzecz odbiorcy podatnika (wnioskodawcy);
2.  dla organizacji transportu towarów eksportowanych:
    1.  konosament morski, lub dokument celny IE-599, z których jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    2.  fakturę własną wystawioną na rzecz odbiorcy podatnika (Wnioskodawcy).

Skoro więc Wnioskodawca posiada ww. dokumenty przewozowe należy stwierdzić, że jest on w posiadaniu dokumentów wskazanych w art. 83 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy.

Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że do świadczonych usług transportu drogowego na trasach krajowych, gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium Polski, oraz na trasach wewnątrzwspólnotowych gdzie miejsce rozpoczęcia lub zakończenia przewozu towarów znajduje się na terytorium dwóch różnych państw członkowskich UE, gdy trasa ta nie przebiega poza terytorium Unii Europejskiej, stanowiących część usługi transportu międzynarodowego, w związku z faktem iż Wnioskodawca posiada dokumenty wskazane w art. 83 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy spełnione są przesłanki do zastosowania obniżonej stawki podatku w wysokości 0% na podstawie § 6 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 rozporządzenia.

Zatem posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty, tj.:

1.  dla organizacji transportu towarów importowanych:
    1.  konosament morski, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    2.  dokument celny PZC lub SAD, z którego wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów,
    3.  fakturę własną wystawioną na rzecz odbiorcy podatnika (wnioskodawcy);
2.  dla organizacji transportu towarów eksportowanych:
    1.  konosament morski, lub dokument celny IE-599, z których jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
    2.  fakturę własną wystawioną na rzecz odbiorcy podatnika (wnioskodawcy);

są dokumentami wystarczającymi dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla usług transportu drogowego świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz swoich odbiorców na podstawie § 6 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 rozporządzenia w zw. z art. 83 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o opis sprawy. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.