Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-1.4012.188.2017.2.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-02
Teza: Opodatkowanie wynagrodzenia z tytułu czynności realizowanych przez Wnioskodawcę na podstawie kontraktu menadżerskiego.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; manager; podatnik; usługi-usługi zarządzania; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 25 kwietnia 2017 r. (data wpływu 28 kwietnia 2017 r.), uzupełnionym w dniu 11 lipca 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia z tytułu czynności realizowanych przez Wnioskodawcę na podstawie kontraktu menadżerskiego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 11 lipca 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia z tytułu czynności realizowanych przez Wnioskodawcę na podstawie kontraktu menadżerskiego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie kontraktu menadżerskiego świadczy na rzecz spółki kapitałowej, zależnej od spółki kapitałowej, w której Skarb Państwa posiada ponad 50% akcji, usługi polegające na zarządzaniu tą spółką. Zgodnie z interpretacją indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w B… z upoważnienia Ministra Finansów w dniu 1 września 2015 r., sygn. … (w załączeniu, wydanej w analogicznym stanie faktycznym), Wnioskodawca był dotychczas uznawany za podatnika podatku od towarów i usług, ponieważ działalność wykonywana przez niego na podstawie tego kontraktu menadżerskiego została uznana przez organ za samodzielną działalność gospodarczą, a zatem nie zostały spełnione przesłanki z art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

Umowa – kontrakt menadżerski, na podstawie którego wydana została powołana powyżej interpretacja, regulowała tylko warunki wykonywania przez Wnioskodawcę czynności prawnych oraz wynagrodzenie, które Wnioskodawca otrzymywał w zamian za świadczenie usług. Umowa nie regulowała odpowiedzialności zlecającego wykonanie czynności wobec osób trzecich. Wnioskodawca ponosił pełną odpowiedzialność za wykonywane czynności i w związku z tym był zobowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, deliktowej i kontraktowej, powstałej w związku z wykonywaniem przez niego zobowiązań w zakresie zarządzania spółką. Powyższe było zgodne z przepisami ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U. z 2013 r., poz. 254, w brzmieniu obowiązującym w chwili złożenia wniosku o interpretację indywidualną), wówczas regulującymi zatrudnienie Wnioskodawcy.

Ze względu na wejście w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz.U. z 2016 r., poz. 1202), w spółce kapitałowej, na rzecz której usługi świadczy obecnie Wnioskodawca, przyjęto nowe zasady kształtowania wynagrodzeń członków organów zarządzających i nadzorczych spółek, wchodzących w skład grupy kapitałowej.

W konsekwencji powyższego, Wnioskodawca będzie zobowiązany zawrzeć ze spółką, dla której obecnie świadczy usługi zarządzania, nową umowę o świadczenie usług zarządzania. Zgodnie z treścią umowy wszystkie usługi będą realizowane przez Wnioskodawcę osobiście na rzecz spółki. Wnioskodawca nie będzie mógł przekazać lub powierzyć wykonania tych obowiązków innej osobie. W trakcie realizacji usług Wnioskodawca powinien bazować na posiadanych umiejętnościach, wiedzy oraz doświadczeniu.

Umowa określać będzie warunki świadczenia usług co do czasu i miejsca. Miejsce świadczenia usług ograniczono, co do zasady, do siedziby spółki. Świadczenie usług poza siedzibą spółki odbywać się będzie w zależności od potrzeb spółki.

Spółka, na podstawie nowej umowy, udostępni Wnioskodawcy do korzystania, w zakresie niezbędnym do wykonywania usług, urządzenia techniczne oraz inne zasoby.

W nowej umowie o świadczenie usług zarządzania, która ma zostać zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a spółką (a której projekt Wnioskodawca przedkłada w załączeniu) wskazano również, że:

1.  Świadczenie usług będzie polegało w szczególności na: prowadzeniu spraw spółki i uczestnictwie w pracach zarządu z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z funkcji, reprezentowaniu spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami reprezentacji spółki, samodzielnym zarządzaniu powierzonymi obszarami działalności spółki, przypisanymi do funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów spółki oraz realizacji wyznaczonych celów zarządczych (por. § 2 ust. 3 umowy). Wynagrodzenie wnioskodawcy zostanie ukształtowane w sposób zgodny z ustawą z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz.U. z 2016 r. 1202) (por. § 8 umowy).
2.  Wynagrodzenie Wnioskodawcy będzie składało się z dwóch części: miesięcznego wynagrodzenia podstawowego (wynagrodzenie stałe), które zostanie określone kwotowo oraz części zmiennej wynagrodzenia, uzależnionej od zrealizowania celów zarządczych.
3.  Co najważniejsze na gruncie nowej umowy, Zarządzający (tj. Wnioskodawca) ponosić będzie odpowiedzialność tylko wobec spółki za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków zarządzającego wynikających z umowy lub z przepisów prawa, przy czym odpowiedzialność ta jest niezależna od odpowiedzialności zarządzającego, którą ponosi on z tytułu pełnienia funkcji, określonej przepisami prawa, w szczególności ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1578 ze zm.) (por. § 7 umowy).

Niezależnie od sposobu ukształtowania odpowiedzialności wskazanego powyżej, na gruncie powołanej umowy to spółka ma ponosić pełną odpowiedzialność wobec osób trzecich z tytułu wykonywania świadczenia usług przez Wnioskodawcę w zakresie tej umowy. W przypadku jakichkolwiek roszczeń osób trzecich skierowanych do Wnioskodawcy w związku ze świadczeniem przez niego usług w zakresie umowy, spółka obowiązuje się m.in.: pokryć wszelkie udokumentowane koszty sądowe, pokryć wszelkie udokumentowane koszty pozasądowej pomocy prawnej udzielonej zarządzającemu oraz odszkodowania, nawiązki, zadośćuczynienia i koszty procesu sądowego.

Zmiana zakresu odpowiedzialności Wnioskodawcy na gruncie poprzedniej i nowej umowy polega zatem na tym, że Wnioskodawca na gruncie poprzedniej umowy ponosił odpowiedzialność bezpośrednio wobec osoby trzeciej (również spółki), której wyrządziłby szkodę.

Odpowiedzialność w nowej umowie planowana jest do uregulowania w ten sposób, że odpowiedzialność spółki wobec osób trzecich wyprzedza odpowiedzialność wnioskodawcy wobec tych osób. Niemniej jednak, Wnioskodawca – z tytułu świadczonych usług – ponosi odpowiedzialność regresową wobec spółki, jak i odpowiedzialność cywilną wobec osób trzecich na gruncie ogólnych przepisów prawa, w tym przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459), ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz.U.2016.1578 ze zm.) oraz odpowiedzialność karnoskarbową w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz.U.2016.2137 ze zm.).

W konsekwencji należy stwierdzić, że w nowej umowie spółka zamierza uregulować wszystkie elementy wymienione w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U.2016.710 ze zm.). Zatem – zdaniem spółki – działalność wykonywana przez Wnioskodawcę na podstawie nowej umowy nie będzie stanowiła samodzielnej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Spółka dała temu wyraz w par. 7 ust. 4 nowej umowy, gdzie wprost wskazano, że kwoty wynagrodzenia stałego oraz wynagrodzenia zmiennego nie obejmują podatku od towarów i usług, gdyż działalność wykonywana przez Wnioskodawcę na podstawie tej umowy nie ma charakteru samodzielnej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca, w razie zawarcia nowej umowy, będzie realizował obowiązki z niej wynikające prowadząc pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2016 r. 1829 ze zm.). Wnioskodawca pozostanie przedsiębiorcą zarejestrowanym w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca nie złoży wniosku o wyrejestrowanie jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie zamierza świadczyć usług zarządzania również na rzecz innych podmiotów.

Z uzupełnienia wniosku wynika, że wynagrodzenie, które Wnioskodawca będzie otrzymywał od spółki za wykonywane czynności na podstawie ww. umowy stanowić będą przychody o których mowa w normie art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to jest stanowić ono będzie przychody z działalności wykonywanej osobiście przez osobę, niezależnie od sposobu powołania, należącą do składu zarządu.

Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać, czy z warunków wykonywania umowy, której jeszcze nie zawarto, wynikać będzie, że będzie on dysponował niezależnością i samodzielnością w działaniu, pozwalającą na uznanie, iż działa jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Wnioskodawca w taki sposób dotąd wykonywał te czynności – na podstawie dotychczasowej umowy.

Wnioskodawca wskazuje, że z jednej strony, z treści § 2 ust. 3 projektu umowy wynika, iż świadczenie usług będzie polegało w szczególności na:

1.  prowadzeniu spraw spółki i uczestnictwie w pracach Zarządu z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z Funkcji,
2.  reprezentowaniu spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami reprezentacji spółki,
3.  samodzielnym zarządzaniu powierzonymi obszarami działalności spółki, przypisanymi do funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów spółki
4.  realizacji wyznaczonych celów zarządczych, o których mowa w § 8 ust. 7 Umowy,

zaś z drugiej strony, z treści § 2 ust. 2 projektu umowy wynika, iż Wykonując umowę, Wnioskodawca jako Zarządzający zobowiązany jest współdziałać z pozostałymi członkami zarządu i organami spółki, na zasadach określonych w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, w tym w szczególności przepisach Kodeksu spółek handlowych, postanowieniach statutu spółki, uchwałach organów spółki, a także innych aktach prawa i dokumentach wewnętrznych spółki, w szczególności regulaminu zarządu spółki.

Wnioskodawca wskazuje nadto, że z projektu umowy nie wynika, iż Rada Nadzorcza lub inne organy spółki będą mogły wydawać Wnioskodawcy jako Zarządzającemu wiążące polecenia dotyczące realizacji przedmiotu umowy. Strony będą tu związane normą art. 375 \[1\] Kodeksu spółek handlowych. Wnioskodawca nie będzie miał pełnej samodzielności w ustalaniu przedmiotu, miejsca i harmonogramu wykonywania czynności związanych z realizacją umowy. Zgodnie z treścią § 3 projektu umowy, Wnioskodawca jako Zarządzający zobowiązany jest wykonywać usługi w czasie oraz w sposób zapewniający należytą realizację umowy oraz prawidłowe i nieprzerwane funkcjonowanie spółki oraz wykonywać swoje obowiązki w siedzibie spółki, a w uzasadnionych potrzebami spółki przypadkach, w innych miejscach na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i poza jej granicami, przy czym świadczenie usług poza siedzibą spółki nie może zakłócać jej płynnego funkcjonowania. Projekt umowy reguluje proces uzgadniania i zawiadamiania wskazanych w nim osób o świadczeniu usług poza siedzibą spółki oraz obowiązków Wnioskodawcy podczas świadczenia usług poza siedzibą Spółki.

Zgodnie z par. 4 ust. 2 projektu umowy, Wnioskodawca jako Zarządzający będzie zobowiązany do uczestnictwa w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o charakterze biznesowym związanych z przedmiotem działalności spółki i, o ile jest to konieczne dla realizacji tychże zobowiązań, odbywania podróży w kraju i za granicą.

Projekt umowy w treści § 5 przewiduje konieczność uzyskania uprzedniej zgody wskazanego organu na planowane objęcie funkcji w organach innej spółki handlowej, nabycie udziałów albo akcji w innej spółce handlowej, wykonywanie pracy lub świadczenie usług na rzecz innych podmiotów na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub na podstawie innego stosunku prawnego jak również, iż w przypadku pełnienia przez Wnioskodawcę jako Zarządzającego funkcji członka organu w podmiotach należących do grupy kapitałowej, do której należy spółka, Zarządzający nie będzie pobierał dodatkowego wynagrodzenia z tytułu pełnienia tych funkcji.

Wnioskodawca wskazuje, iż świadcząc usługi w ramach umowy będzie wyrażać oświadczenia woli w imieniu i na rzecz spółki, jednak nie samodzielnie. Zgodnie z jej zasadami reprezentacji Spółki, do składania oświadczeń i podpisywania w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem.

Wnioskodawca będzie pełnił w spółce funkcję Wiceprezesa Zarządu.

Zgodnie z normą § 7 ust. 3 projektu umowy, spółka ponosić będzie pełną odpowiedzialność wobec osób trzecich z tytułu wykonywania świadczenia usług przez Wnioskodawcę jako Zarządzającego w zakresie tej umowy. Projekt umowy reguluje sposób działania w razie skierowania do Zarządzającego jakichkolwiek roszczeń przez osoby trzecie, w związku ze świadczeniem przez niego usług w zakresie niniejszej Umowy.

Jednocześnie jednak Wnioskodawca jako Zarządzający będzie ponosić zgodnie z treścią § 7 ust. 2 projektu umowy pełną odpowiedzialność z tytułu pełnienia funkcji w zarządzie spółki, określoną przepisami prawa, w szczególności Kodeksu spółek handlowych, ale też innych unormowań (tak więc przepisów Kodeksu cywilnego, przepisów Kodeksu karnego czy Kodeksu karnego skarbowego).

Projekt umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania nie przewiduje zawarcia przez Wnioskodawcę umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności wobec osób trzecich.

Wnioskodawca, w związku z wykonywaniem czynności uregulowanych projektem umowy, będzie występował jako reprezentant jego Zleceniodawcy (spółki) w relacjach do innych podmiotów z samego faktu pełnienia funkcji członka zarządu, bez odrębnego powierzania Wnioskodawcy czynności reprezentowania. Wynika to z treści § 2 ust. 3 pkt 2 projektu umowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz spółki w oparciu o postanowienia przedłożonego projektu umowy o świadczenie usług zarządzania podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności wykonywane przez Niego jako zarządzającego na rzecz spółki, na podstawie nowej, planowanej do zawarcia umowy nadal podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie prowadził samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 3 pkt 3) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. 710 ze zm.).

W ocenie Wnioskodawcy, zmiany umowy, w zakresie w jakim dotyczą nałożonych na Wnioskodawcę obowiązków oraz sposobu ustalania wynagrodzenia wnioskodawcy pozostają bez znaczenia dla oceny przedstawionego zdarzenia przyszłego. Zmiana umowy w powyższym zakresie dotyczy kwestii formalnych. Tym samym w nowej umowie (podobnie jak w kontrakcie menadżerskim, jaki poprzednio obowiązywał Wnioskodawcę i na podstawie którego wydano poprzednią interpretację) kwestie dotyczące warunków wykonywania czynności prawnych oraz kwestie dotyczące wynagrodzenia zostały uregulowane w taki sam sposób jak dotychczas, a zatem pozostają bez wpływu na ocenę przedmiotowej sprawy.

Wnioskodawca uważa, że istotne znaczenie dla oceny zdarzenia przyszłego ma sposób uregulowania przez spółkę odpowiedzialności zlecającego wykonanie czynności wobec osób trzecich. Zdaniem spółki, kluczową przesłanką dla oceny okoliczności, czy Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, stanowi sposób w jaki uregulowana została kwestia odpowiedzialności Wnioskodawcy wobec osób trzecich. Niemniej, zdaniem Wnioskodawcy – powyższa kwestia – wyłączenia odpowiedzialności Wnioskodawcy wobec osób trzecich musi uwzględniać fakt pełnienia przez Wnioskodawcę funkcji w zarządzie spółki, co w ocenie Wnioskodawcy implikuje tego rodzaju szczególną odpowiedzialność zarówno cywilnoprawną, jak i karnoprawną, której umownie nie można skutecznie wyłączyć.

Tym samym, konstrukcja odpowiedzialności Wnioskodawcy, który na gruncie planowanej do zawarcia umowy ponosi odpowiedzialność tylko wobec spółki i tylko za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków zarządzającego wynikających z umowy lub z przepisów prawa oraz obciążenie spółki pełną odpowiedzialnością wobec osób trzecich z tytułu wykonywania świadczenia usług przez Zarządzającego w zakresie niniejszej umowy, ma powodować, że Wnioskodawca nie będzie ponosił żadnej odpowiedzialności wobec osób trzecich, a zatem Wnioskodawca nie będzie wykonywał samodzielnej działalności gospodarczej.

Świadczenie usług przez Wnioskodawcę ma w założeniu spółki nie powodować odpowiedzialności Wnioskodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

Wnioskodawca nie podziela wyrażonego powyżej poglądu prezentowanego przez spółkę, wskazując na fakt, że na gruncie aktualnie obowiązującego stanu prawnego nie ma możliwości, aby całkowicie umownie wyłączyć odpowiedzialność Wnioskodawcy, jako członka zarządu, za szkody wobec osób trzecich.

Wnioskodawca, jako członek zarządu, niezależnie od treści umowy na podstawie której wykonuje swoje obowiązki, może ponosić odpowiedzialność cywilną względem osób trzecich co najmniej na gruncie art. 291 (lub 479 w zależności od formy prawnej spółki kapitałowej) i 299, jak również 484 ustawy z dnia 15 września 2000 roku kodeksu spółek handlowych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1578 ze zm.) oraz – mając na względzie treść art. 300 i 490 powołanej ustawy – art. 415 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459).

Wszystkie wymienione powyżej przepisy mogą stanowić podstawę odpowiedzialności cywilnej Wnioskodawcy, jako członka zarządu, względem osób trzecich. Wnioskodawca nie może zostać zwolniony z tej odpowiedzialności na podstawie umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a spółką.

Powyższe twierdzenie dotyczy przede wszystkim powołanego wyżej art. 415 K.C., który jest podstawą dla ustalenia odpowiedzialności deliktowej Wnioskodawcy wobec osób trzecich, a dla ustalenia jego odpowiedzialności jako członka zarządu – wymaga wykazania tylko zawinionego działania, szkody i adekwatnego związku pomiędzy tymi elementami.

Odpowiedzialność członka zarządu może powstać również na gruncie art. 512 i 548 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1578 ze zm.).

Ponadto, na podstawie umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a spółką nie można w żadnym wypadku pominąć ani wyłączyć ryzyka odpowiedzialności karnej i karnoskarbowej Wnioskodawcy. W tym kontekście na uwagę zasługuje przede wszystkim fakt, że zarówno ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz.U. z 2016 r., poz. 2137 ze zm.), jak i ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U.2016 r., poz. 1137 ze zm.) przewidują środki kompensacyjne (które mają rekompensować szkodę poniesioną przez osobę trzecią w wyniku działania członka zarządu, a ich zasądzenie będzie w tej sytuacji przejawem bezpośredniej odpowiedzialności Wnioskodawcy wobec osób trzecich).

Wskazać również należy, że w wyniku popełnienia czynów stypizowanych w wymienionych wyżej ustawach, wobec Wnioskodawcy może być orzeczony środek kamy w postaci zakazu prowadzenia określonego rodzaju działalności gospodarczej. Jest to również element ryzyka gospodarczego w związku z wykonywaniem funkcji członka zarządu.

Wnioskodawca, jako członek zarządu, może ponosić również odpowiedzialność karną na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 stycznia 2015 roku o obligacjach (Dz.U. z 2015 r., poz. 238 ze zm.).

Zdaniem Wnioskodawcy nie ulega też wątpliwości, że członek zarządu ponosi odpowiedzialność na gruncie art. 116 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) za zaległości podatkowe powstałe w czasie, gdy pełnił funkcję członka zarządu.

Tym samym, Wnioskodawca – niezależnie od sposobu sformułowania postanowień przedłożonego projektu umowy, ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w aspekcie cywilnoprawnym, jak i karnoprawnym, bowiem za rezultaty podejmowanych decyzji może zostać pociągnięty do odpowiedzialności nie tylko przez kontrahenta, z którym związał się umową cywilnoprawną, ale również przez inne podmioty.

Ponadto, sposób w jaki zostało skonstruowane wynagrodzenie (i uzależnienie części wynagrodzenia od spełnienia określonych kryteriów) powoduje, że Wnioskodawca ponosi również ryzyko ekonomiczne prowadzonej działalności.

Poza tym, zakres obowiązków wynikających z przedłożonego projektu umowy, podobnie jak zakres obowiązków wynikających z obowiązującego poprzednio kontraktu menadżerskiego, który był podstawą dla wydania poprzedniej (przedłożonej w załączeniu) interpretacji indywidualnej, dają członkowi zarządu znaczny zakres swobody w działaniu, w tym co do czasu świadczenia usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.