Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.895.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-31
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na
podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych; dokumentowanie.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
dokumentowanie
faktura
paragon
ulga-ulga mieszkaniowa
umowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 29 grudnia 2016 r. aktem notarialnym nr rep. (...) zakupił Pan mieszkanie przy ul.
    A1 w B za kwotę 675 009,61 zł, które następnie w lipcu 2021 r. sprzedał Pan za kwotę 1
    600 000 zł.
    Środki ze sprzedaży przeznaczył Pan na spłatę pozostałego kredytu hipotecznego w
    wysokości 483 000 zł oraz na własne cele mieszkaniowe (budowę domu jednorodzinnego).
    Właścicielem sprzedanego mieszkania, jak i działki budowlanej, był tylko Pan.
    Pana, wówczas partnerka, A.A otrzymała od Pana notarialne pełnomocnictwo rep. (...) z
    dnia 5 listopada 2019 r. m.in. do zarządu Pana całym majątkiem, do nabywania i zbywania
    odpłatnego ruchomości i nieruchomości, do zawierania wszelkich umów oraz do
    wszystkich czynności prawnych.
    Budowa domu (C, gm. (...), Dz. nr 1/1) rozpoczęła się w maju 2021 r.
    Dnia 5 września 2021 r. podpisał Pan umowę na roboty budowlane z Panem (...) – na
    wykonanie stanu surowego otwartego wraz z konstrukcją dachu i oknami połaciowymi na
    kwotę 300 000 zł netto + vat.
    Następnie dnia 25 września 2021 r. podpisał Pan z tym samym wykonawcą [umowę –
    dopisek organu] na wykonanie instalacji elektrycznej, hydraulicznej wraz z ogrzewaniem i
    piecem, tynki ścian wewnętrznych, szpachlowanie z jednokrotnym malowaniem, fasada
    budynku ze strukturą, wykonanie posadzek, wykonanie poddasza G-K na kwotę 240 000 zł.
    Wykonawca pobierał zaliczki oraz zapłaty, co potwierdzał swoim podpisem.
    Faktury za wykonane prace obiecał wystawić na koniec prac. Jednak w lipcu 2022 roku
    zszedł z placu budowy i „zapadł się pod ziemię” nie wystawiając faktur oraz nie kończąc
    prac, za które pobrał zaliczki.
    Od początku budowy zbierali Państwo wszystkie faktury i paragony za materiały
    budowlane. Również Pana partnerka, która posiadała ww. pełnomocnictwo.
    Związek małżeński zawarli Państwo (...) 2022 r., w którym od początku obowiązuje ustrój
    wspólności ustawowej, a dnia (...) 2024 r. aktem notarialnym rep. (...) żona została
    dopisana do majątku wspólnego poprzez darowiznę prawa do własności nieruchomości
    objętej księgą wieczystą nr (...) Sądu Rejonowego w (...).
    Faktury zbierane były na Pana nazwisko, jak i żony.
    Zbierali Państwo również paragony, gdyż poinformowani byliście, że też będą ważne do
    późniejszego rozliczenia podatku.
    Paragony są głównie z marketów budowlanych na m.in. gładzie, farby, płytki, itd.
    Pytania
    1. Czy do udokumentowania wydatków na własne cele mieszkaniowe wystarczy umowa z
      wykonawcą prac budowlanych oraz potwierdzenia wpłat za ich wykonanie?

    2. Czy wydatki poniesione na cele mieszkaniowe mogą być udokumentowane
      paragonami potwierdzającymi zakup materiałów z imiennym wydrukiem z konta
      bankowego potwierdzającym dokonanie płatności kartą płatniczą?
    3. Czy można uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe, wydatki na budowę domu
      jednorodzinnego, jeżeli na niektórych paragonach (z potwierdzeniem płatności),
      fakturach jest imię i nazwisko żony, a wcześniej będącą upoważnioną osobą.
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Pana zdaniem umowa oraz potwierdzenia zapłaty są wystarczającym dowodem na
    poniesienie wydatków na cele mieszkaniowe. Ustawa o podatku dochodowym od osób
    fizycznych art. 21 ust. 1 pkt 131 nie przewiduje formalnych wymogów co do sposobu
    dokumentowania wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe. Przepisy
    ordynacji podatkowej dopuszczają wszystkie dowody, które nie są sprzeczne z prawem
    (art. 180 § 1 ordynacji podatkowej).
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie 0113-KDIPT2-
    2.4011.90.2025.2.MK z 26 marca 2025 r.
    Ad 2
    Paragon oraz potwierdzenie zapłaty są wystarczającym dowodem na poniesione wydatki
    na cele mieszkaniowe. Ustawa o PIT art. 21 ust. 1 pkt 131 nie przewiduje formalnych
    wymogów co do sposobu udokumentowania wydatków na cele mieszkaniowe.
    Dodatkowo przepisy ordynacji podatkowej dopuszczają wszystkie dowody, które nie są
    sprzeczne z prawem. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    piśmie z 5 maja 2017 r. nr 2461-IBPB-2-2.4511.115.2017.2.AR oraz w piśmie 0112-KDIL2-
    1.4011.275.2021.3.MM stwierdzając, że dokumenty powinny określać kto, kiedy i jaki
    wydatek poniósł. Takimi dokumentami mogą być m.in. umowy, faktury VAT, bądź też inne
    dokumenty, które ten fakt mogą potwierdzić.
    Ad 3
    Pana zdaniem wydatki na budowę budynku jednorodzinnego pomimo, że na fakturach
    widnieje również nazwisko żony, a wcześniej jako osoby posiadającej Pana notarialne
    pełnomocnictwo można uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe uprawniające do
    zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych. Żona została upoważniona do
    prowadzenia wszelkich inwestycji, zarządu nieruchomością, do składania wniosków,
    podpisów, oświadczeń, do zawierania umów, co zostało potwierdzone notarialnie.
    Nadmienić również należy, że od (...) 2022 r. posiada Pan z żoną ustawową wspólność
    małżeńską. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby skarbowej w Łodzi w piśmie z 4
    października 2011 r. nr IPTPB2/415-384/11-2/KSU.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku:
    · w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i 2 – jest prawidłowe,
    · w zakresie pytania oznaczonego nr 3 – jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości oraz praw określonych w lit. a-c ww. przepisu przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej,
    rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu
    dochodu ma moment oraz sposób ich nabycia.
    Stosownie do art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Z kolei jak stanowi art. 19 ust. 3 ww. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na
      podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego
      rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
      czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
      które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich
      posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie
    określonej w umowie sprzedaży), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z
    art. 22 ust. 6c lub ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak
    obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Art. 30e ust. 7 ww. ustawy stanowi, że:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik
      jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i
      do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego
      dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia
      zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
      jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od
      końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne
      cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się
      do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje więc taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada
    udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych
    przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w
    całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód
    będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania wymienione zostały m.in. w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, i tak:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    W myśl art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Stosownie do art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i
      e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub

      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania,
    dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również
    ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów. Prawo do przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i
    wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.
    We wniosku wskazał Pan, że:
    · 29 grudnia 2016 r. zakupił Pan mieszkanie, które następnie w lipcu 2021 r. Pan sprzedał.
    · Środki ze sprzedaży przeznaczył Pan na spłatę pozostałego kredytu hipotecznego oraz
      na własne cele mieszkaniowe (budowę domu jednorodzinnego).
    · Właścicielem sprzedanego mieszkania, jak i działki budowlanej, był tylko Pan.
    · Pana, wówczas partnerka, otrzymała od Pana notarialne pełnomocnictwo z dnia 5
      listopada 2019 r. m.in. do zarządu Pana całym majątkiem, do nabywania i zbywania
      odpłatnego ruchomości i nieruchomości, do zawierania wszelkich umów oraz do
      wszystkich czynności prawnych.
    · Budowa domu rozpoczęła się w maju 2021 r.
    · 5 września 2021 r. podpisał Pan umowę na roboty budowlane – na wykonanie stanu
      surowego otwartego wraz z konstrukcją dachu i oknami połaciowymi.
    · 25 września 2021 r. podpisał Pan kolejną umowę z tym samym wykonawcą.
    · Wykonawca pobierał zaliczki oraz zapłaty, co potwierdzał swoim podpisem.
    · W lipcu 2022 roku wykonawca zszedł z placu budowy i „zapadł się pod ziemię” nie
      wystawiając faktur oraz nie kończąc prac, za które pobrał zaliczki.
    · Od początku budowy zbierali Pan wszystkie faktury i paragony za materiały budowlane.
      Również Pana partnerka, która posiadała ww. pełnomocnictwo.
    · Związek małżeński zawarli Państwo (...) 2022 r., w którym od początku obowiązuje ustrój
      wspólności ustawowej.
    · (...) 2024 r. aktem notarialnym żona została dopisana do majątku wspólnego poprzez
      darowiznę prawa do własności nieruchomości.
    · Faktury zbierane były na Pana nazwisko jak i żony.
    · Zbierali Państwo również paragony, gdyż poinformowani byliście, że też będą ważne do
      późniejszego rozliczenia podatku.

    Odnosząc się do kwestii dokumentowania wydatków na budowę domu jednorodzinnego
    stwierdzić należy, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających
    z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że
    określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy spełnieniu wszystkich
    warunków wynikających z przepisów podatkowych, spoczywa na podatniku, który
    wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Wobec powyższego, do prawidłowego dokumentowania w tym zakresie, trzeba wziąć pod
    uwagę ogólne reguły dowodowe określone w art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy,
      a nie jest sprzeczne z prawem.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego
    sposobu dokumentowania wydatku poniesionego na cele określone w art. 21 ust. 25 ww.
    ustawy. Niemniej w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skoro
    zamierza Pan skorzystać ze zwolnienia winien liczyć się z koniecznością wykazania faktu
    wydatkowania środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego należącego do Pana majątku
    osobistego na cele mieszkaniowe.
    Organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze
    zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia
    poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z
    których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek
    poniósł. Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, umowy, akt
    notarialny, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny
    potwierdzić.
    Takimi dokumentami mogą więc być również – umowa z wykonawcą na prace budowlane
    oraz potwierdzenie zapłaty za ich wykonanie, paragony potwierdzające zakup materiałów
    z imiennym wydrukiem z konta bankowego potwierdzającym dokonanie płatności kartą
    płatniczą – o ile z dokumentów tych jednoznacznie wynika kto, w jakim terminie, jakie
    wydatki i w jakiej kwocie poniósł. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie zawierają wymogu dokumentowania wydatków poniesionych na własne
    cele mieszkaniowe wyłącznie fakturami VAT.
    Odnosząc się do kwestii dokumentowania poniesionych wydatków na budowę domu, w
    sytuacji gdy rachunki, faktury wystawione są na Pana żonę należy wyjaśnić, że co do
    zasady faktura/rachunek wystawiona na imię i nazwisko konkretnej osoby dowodzi, że
    środki zostały wydatkowane przez tę osobę i pochodziły z jej majątku. Faktura jest bowiem
    dowodem na to, kto nabywał towary lub usługi.
    Zatem, faktury wystawione na imię i nazwisko Pana żony oraz paragony z potwierdzeniem
    płatności, nie będą w rozpatrywanej sprawie stanowiły podstawy udokumentowania
    wydatku poniesionego przez Pana na budowę domu. Faktury wystawione na imię i
    nazwisko Pana żony oraz paragony w żaden sposób nie dowodzą, że środki ze sprzedaży
    lokalu mieszkalnego stanowiącego Pana majątek osobisty zostały wydatkowane przez
    Pana oraz, że pochodziły z Pana majątku odrębnego (osobistego). Faktura/paragon
    imienny jest bowiem dowodem na to, kto nabywał towary lub usługi.
    Jeżeli z ww. dokumentów wynika, że nabywcą jest Pana żona, to należy domniemywać
    zgodnie z treścią dowodu, że to ona partycypowała w ponoszeniu wydatku. To oznacza, że
    w przypadku poniesienia z Pana majątku odrębnego wydatku na budowę domu,
    udokumentowanego fakturą/paragonem na imię i nazwisko Pana żony – nie sposób uznać
    tego wydatku za wydatek podlegający uwzględnieniu przy obliczaniu przez Pana dochodu
    zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Także faktury i paragony wystawione na Pana ówczesną partnerkę w okresie posiadania
    przez nią Pana umocowania nie będą stanowiły podstawy udokumentowania wydatku
    poniesionego przez Pana na budowę domu – ponieważ nie zawierają wskazania, że
    czynności te były dokonywane w Pana imieniu.
    Bez znaczenia pozostaje również fakt, że dom został włączony umową darowizny do
    ustawowej wspólności małżeńskiej, gdyż wydatek ten nie ma pochodzić z majątku
    wspólnego małżonków, tylko z Pana majątku odrębnego pochodzącego z odpłatnego
    zbycia mieszkania, które należało do Pana majątku osobistego.
    Zatem Pana stanowisko należało uznać w części za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i kształtują ich sytuację prawną w sprawach będących przedmiotem
    rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych i nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem
    przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.

    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.